1954.03.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 45η

Τετάρτη 3 Μαρτίου 1954.

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.35′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Καρότσης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ.κ. Ἰ. Νικολίτσας καὶ Α. Παπαθανάσης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Τριχωνίδος, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. 2049 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καλαβρύτων κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν Καλαβρύτων θυμάτων τῆς ὁμαδικῆς σφαγῆς τῆς 13–12–43 ζητούντων τὴν ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ Α.Ν. 1512/40 καὶ τὴν χορήγησιν βοηθήματος ἢ συντάξεως λόγῳ τῆς δεινῆς οἰκονομικῆς ἀθλιότητος εἰς ἣν εὑρίσκονται. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Λιμενικῆς Ἐπιτροπῆς Λεωνιδίου, ζητοῦντος ἐπισκευὴν τοῦ λιμένος Λεωνιδίου καὶ ἀνέλκυσιν τῆς βυθισθείσης ἐκ τῆς θαλασσοταραχῆς σιδηρᾶς ἀποβάθρας. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ.κ. Ἰ. Νικολίτσας καὶ Α. Παπαθανάσης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Τριχωνίδος δι’ ἧς τοῦτο ὑποβάλλει τὴν παραίτησίν του εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. 2049. Τὸ Ἐμποροβιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον Σερρῶν ἐκφράζει πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὰς εὐχαριστίας τῶν παραγωγικῶν τάξεων τοῦ Νομοῦ Σερρῶν διὰ τὸ ἐπιδειχθὲν στοργικὸν ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν πλημμυροπαθῶν τοῦ ἐν λόγῳ Νομοῦ. Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεων προμηθείας ὑλικοῦ αὐτομάτου τηλεφωνίας πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῆς αὐτομάτου τηλεφωνικῆς Ὑπηρεσίας». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 56184/ 1–3–1954 ἐγγράφου του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορήγησιν δανείου δραχμῶν 24.000.000.000 εἰς τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων διὰ τὴν ἀποζημίωσιν καὶ συνταξιοδότησιν τῶν ἐξερχομένων τοῦ ἐπαγγέλματος, καπνεργατῶν συμφώνως τῷ Ν.Δ. 2348/53. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36668/ 1–3–54 ἐγγράφου του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Τραπέζης ταύτης χορήγησιν εἰς τὸν ὀργανισμὸν Ξενοδοχειακῆς πίστεως, δανείου ποσοῦ δραχμῶν 5.000.000.000. Οἱ κ.κ. Δ. Μπαμπᾶκος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Θ. Καψάλης (Ὑπ. Συντονισμοῦ), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀνασυστάσεως τῶν καταστραφέντων Ἀρχείων τῶν Δικαστικῶν Γραφείων τῆς Πόλεως Ζακύνθου». Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης (Ὑπ. Οἰκον.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 125/2–2–54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διαρρυθμίσεως τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ καταναλισκομένου καπνοῦ» καὶ περὶ ρυθμίσεως ἑτέρων τινῶν καπνικῶν ζητημάτων». Ὁ κ. Δ. Μπαμπᾶκος (Ὑπ. Δικαιοσύνης), καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ ὀργανώσεως παρὰ τοῖς Δικαστηρίοις Ἀνηλίκων, Ὑπηρεσίας Ἐπιμελητῶν Ἀνηλίκων» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας ἀφορωσῶν τὴν ἀναγκαστικὴν ἐκτέλεσιν».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ συναρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, κ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἰς ἀπογευματινὸν φύλλον ἀνεγράφη ὅτι «ἐξ ἀφορμῆς τῶν ὅσων ἀνεγράφησαν διὰ τὴν ματαίωσιν τῆς συζητήσεως τῶν δύο ἐπερωτήσεων ἐπὶ τοῦ σκανδάλου «Μερκαντίλε» καὶ τῆς παραπομπῆς τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς ἀπ’ εὐθείας εἰς ἐξεταστικὴν ἐπιτροπήν, μᾶς παρεσχέθη ἐξ ὑπευθύνου πηγῆς ἡ πληροφορία, ὅτι τοῦτο ἔγινε, κατόπιν αἰτήσεως τοῦ συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, μέσῳ τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς». Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δὲν ἀνεφέρετο ὅτι «ἐξ ὑπευθύνου πηγῆς» παρεσχέθη ἡ πληροφορία, δὲν θὰ ἀπησχόλουν τήν Βουλήν. Διότι ὅμως ἀναγράφεται ὅτι ἡ πληροφορία ἐδόθη ἐξ ὑπευθύνου πηγῆς, θεωρῶ καθῆκον νὰ δηλώσω ὅτι νομίζω ἀδύνατον νὰ ἔχῃ δοθῆ ἐξ ὑπευθύνου πηγῆς τοιαύτη πληροφορία, ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἀκριβής. Τὸ ἀκριβὲς εἶναι ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἠρωτήθη ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς ἡμέρας τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἐπῆλθεν ἐπικοινωνία Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τὴν ὁποίαν συνεζητήθη τὸ θέμα καὶ τῆς ἐπερωτήσεως καὶ τῆς συστάσεως τῶν ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν καὶ διεπιστώθη πλήρης ὁμοφωνία Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἄμεσον κατάρτισιν τῶν ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν καὶ διὰ τὴν Μερκαντίλε καὶ διὰ τὰς Ἰταλικὰς ἐπανορθώσεις καὶ διὰ τὰς Γερμανικὰς μετὰ τὴν κατάθεσιν τῆς ἐκθέσεως Νταῆ. Διεπιστώθη ἐπίσης ὁμοφωνία, ὅτι, ἐφ’ ὅσον εἶναι σύμφωνος καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις διὰ τὸν ἄμεσον καταρτισμὸν τῶν ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν καὶ ἐκκρεμεῖ ἐπίσης τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης, δὲν εἶχε λόγον ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἐπερωτήσεων καὶ ἐπεβάλλετο ὁ ἄμεσος σχηματισμὸς τῶν ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν. Καὶ αὐτὴν τὴν ἄποψιν παρεκλήθη ἀπὸ κοινοῦ τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ὅπως θέσῃ ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Σώματος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀκριβὴς ἱστορία τοῦ θέματος.

§7Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέρος τὸ ἀφορῶν ἡμᾶς, δηλαδή, τὴν συνεννόησιν τὴν διεξαχθεῖσαν μεταξὺ ἡμῶν καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, αὐτὸ εἶναι θέμα ἀφορῶν ἡμᾶς καὶ τὸν ἀξιότιμον Συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον σκέλος, τῶν παρατηρήσεων τοῦ ἀξιοτίμου κ. Συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, ὅτι τὰ πράγματα διεξήχθησαν ἀκριβῶς ὡς πρὸ ὀλίγου τὰ ἐξέθεσεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ ἐμέ, ἁπλῶς ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἵνα ὁρίσωμεν ὅπως αἱ ἐπερωτήσεις Βασιλάτου καὶ Παπαρρηγοπούλου συζητηθῶσι τὴν ἑπομένην, δηλαδὴ τὴν Τρίτην καὶ νὰ μὴ περιμένωμεν τὴν Παρασκευήν, ἥτις εἶναι ἡμέρα ἐπερωτήσεων. Κυρίως ὁ σκοπός μου ἦτο νὰ παρακαλέσω, ὅπως συστήσουν οἱ ἀρχηγοὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τοὺς φίλους των, νὰ περατωθῇ ἐντὸς τῆς ἑσπέρας ἐκείνης ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως περὶ Δημοτικῶν Ἀρχόντων Βορείου Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἔλθῃ τὴν ἑπομένην πρὸς συζήτησιν ἡ ἐπερώτησις διὰ τὴν Μερκαντίλε κ.λ.π. Ἐκ τῆς ἐπαφῆς αὐτῆς διεπιστώθη, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἦτο σύμφωνος διὰ τὸν ἄμεσον καταρτισμὸν τῶν Ἐπιτροπῶν, ἐπειδὴ ὅμως ἁρμοδία ἦτο ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν κατεύθυνσιν ποὺ θὰ ἐδίδετο, ἐγένετο ἡ ἐπαφὴ Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Κυβερνήσεως καὶ ἐπηκολούθησαν τὰ ὅσα ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἶπε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπεβεβαίωσε.

§9Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τεθοῦν κάπως καλλίτερον τὰ πράγματα. Ἡ ἐπερώτησις εἶχεν ὡς ἑξῆς: «Ἐπηρωτᾶτο ἡ Κυβέρνησις ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἢ ἐσκέπτετο νὰ λάβῃ πρὸς πλήρη διαλεύκανσιν τῶν ὑποθέσεων Μερκαντίλε καὶ Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων κατόπιν τῆς δημοσιεύσεως τῶν ἐκθέσεων Βαλσάμου καὶ Πιπέρου. Τὸ ὀρθὸν ἑπομένως θὰ ἦτο—καὶ τοῦτο δι’ ἐμὲ εἶναι τὸ οὐχὶ σύνηθες, ἡ συμφωνία μεταξὺ Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως—ἀπὸ ἀπόψεως Κανονισμοῦ, ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπερώτησις καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξαγγείλῃ ποῖα μέτρα ἔλαβε, καὶ ἐὰν ἀπεφάσισε τὴν σύστασιν τῶν Ἐπιτροπῶν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εὐθέως, ἄνευ συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως ἀνεκοίνωνεν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν σύστασιν τῶν ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν, τὸ θέμα τῆς συμφωνίας Συμπολιτεύσεως κοὶ Ἀντιπολιτεύσεως ἀπὸ ἀπόψεως Κανονισμοῦ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σωστόν.

§10Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Πρὸς ἄρσιν τῶν ἀμφιβολιῶν καὶ τακτοποίησιν τῶν ζητημάτων, δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων καὶ νὰ τὰς ἀναπτύξωμεν.

§11Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ ἀφορᾷ σᾶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν.

§12Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταί, ἡ μορφὴ τῆς διατυπωθείσης ἐγγράφου παρατηρήσεως ἐκ μέρους τῶν κυρίων βουλευτῶν περιεβλήθη τὸν τύπον τῆς ἐπερωτήσεως κατ’ οἰκονομίαν. Διότι πράγματι δὲν ἠλέγχετο ἡ Κυβέρνησις, μολονότι ἡ ἐπερώτησις ὡς γνωστὸν ἔχει ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τοῦ ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν τῇ πραγματικότητι ἡ Κυβέρνησις ἠρωτᾶτο ἁπλῶς ποῖα μέτρα ἔπρεπε νὰ λάβῃ ἢ σκέπτεται νὰ λάβῃ μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν δύο ἐκθέσεων καὶ κατ’ οἰκονομίαν, ἐπειδὴ συνέχεια τῆς ἐπερωτήσεως, τῆς ὁποίας ἡ οὐσία, εἶναι ἔλεγχος, θὰ ἦτο ὑποβολὴ τῆς ἐγγράφως καταρτισθείσης προτάσεως περὶ ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἡ νομικὴ καὶ κοινοβουλευτικὴ μορφὴ τοῦ ἐρωτήματος τῶν ἀξιοτίμων κυρίων Βουλευτῶν, περιεβλήθη κατ’ οἰκονομίαν, τὸν τύπον τῆς ἐπερωτήσεως. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον τῆς ἐπερωτήσεως, δηλαδὴ ἡ σύστασις τῆς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ ἦτο τὸ πόρισμα τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ διεξαχθῇ ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, ἔλαβε χώραν, ἐπραγματοποιήθη, ἡ συμφωνία ἄλλωστε κατὰ μείζονα λόγον προσέλαβε καὶ μεγαλειτέραν ἔκτασιν, ἡ συμφωνία Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ἐθεωρήθη περιττὴ ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἐπερωτήσεως· καὶ τόσον εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐθεωρήθη περιττή, ὥστε οἱ ἀξιότιμοι ἐπερωτῶντες, παριστάμενοι, δὲν διεμαρτυρήθησαν, ἀλλὰ μόνον ὁ ἕτερος ἀξιότιμος ἐκ Καλαβρύτων Βουλευτὴς παρετήρησεν ὅτι καλλίτερον θὰ ἦτο νὰ τοποθετηθῇ προθεσμία καὶ κατὰ τρόπον χρονικῶς περιωρισμένον αἱ Ἐπιτροπαὶ αὐταὶ νὰ ἐκτελέσουν τὸ ἔργον των. Ἑπομένως φρονεῖ ἡ Κυβέρνησις ὅτι οὐδεμία παρατυπία ἔλαβε χώραν καὶ οὐδεμία προσβολὴ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων, θὰ ἤθελα, διότι κατόπιν πιθανὸν νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸ Σῶμα, ἐὰν δέχεται μετὰ τὴν λῆξιν τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως νὰ διακόψωμεν τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς διὰ τὴν μεταπροσεχῆ Δευτέραν 15ην τοῦ μηνός.

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐπίσης ἔχω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας κατατεθεῖσαν εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασιν, ἀφορῶσαν τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Διὰ τῆς ἐν λόγῳ προτάσεως προτείνεται ὅπως ἡ Βουλή, τροποποιοῦσα τὴν ἀπὸ 28 Μαΐου 1952 ἀπόφασίν της, περὶ καθορισμοῦ τῆς μηνιαίας βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, ἤδη χορηγουμένης τοιαύτης ὡς τοῦ Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου (ἀνερχομένης σήμερον ἄνευ τῶν δώρων Χριστουγέννων καὶ Πάσχα εἰς 6.010.000 μηνιαίως, μετὰ τῶν δώρων δὲ εἰς 6½ ἑκατομ. περίπου μηνιαίως), καθορίσῃ ἀπὸ 16ης Φεβρουαρίου 1954 καὶ ἐφεξῆς τὸ ποσὸν ταύτης εἰς ἑπτὰ ἑκατομμύρια (7.000.000) δραχμῶν κατὰ μῆνα. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν ἐν λόγῳ πρότασιν;

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων). Μάλιστα, μάλιστα.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ ταῦτα:

Η ΒΟΥΛΗ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ

Τροποποιοῦσα τὴν ἀπὸ 28ης Μαΐου 1952 ἀπόφασιν αὐτῆς, τὴν καθορίζουσαν τὴν ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1952 καὶ ἐφεξῆς μηνιαίαν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν, καθορίζει τὴν κατὰ μῆνα βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν ἀπὸ 16ης Φεβρουαρίου 1954 καὶ ἐφεξῆς εἰς τὸ ποσὸν τῶν ἑπτὰ ἑκατομμυρίων (7.000.000) δραχμῶν.

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων). Μάλιστα, μάλιστα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῆς ληφθείσης ὡς ἄνω ἀποφάσεως τοῦ Σώματος, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ θέσω, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν ἀναφορῶν, ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, τὸν εἰς ἐφ’ ἅπαξ συζήτησιν καὶ ψήφισιν συμπληρωματικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς, ἔχοντα οὕτω:

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

ΤΩΝ ΕΞΟΔΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

Διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ ἔτους 1953–54 (1 Ἰουλίου 1953–30 Ἰουνίου 1954).

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων). Δεκτός, δεκτός. Κατὰ ταῦτα ἐγένετο δεκτός, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, εἰς ἐφ’ ἅπαξ συζήτησιν καὶ ψήφισιν, ὁ ὡς ἄνω συμπληρωματικὸς προϋπολογισμὸς τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς, ἔχων οὕτω:

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

ΤΩΝ ΕΞΟΔΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

Διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ ἔτους 1953–1954 (1 Ἰουλίου 1953–30 Ἰουνίου 1954)

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν, διότι πιθανὸν νὰ ἐξαντληθῇ ὁ χρόνος, ὅπως μὴ τηρηθῇ ἡ σειρά των, ἀλλὰ νὰ ἐκφωνηθῶσι πρῶτον ὅλαι αἱ ἀφορῶσαι τοὺς ἐπιλαχόντας, καὶ συζητηθῶσι κατὰ τὸν Κανονισμὸν αὗται.

§22Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω, μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὰς Σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα, νὰ συζητηθῇ καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 22 ἀναφορά μου, ἀφορῶσα εἰδικῶς τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων τέκνων τῶν ἰατρῶν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλαι αἱ ἀφορῶσαι τοὺς ἐπιλαχόντας συσχετίζονται. Ὁ κ. Βαμπούλης ἔχει τὸν λόγον. Παρακαλῶ νὰ εἶσθε σύντομος. Πρὸς τὸ παρὸν εἶναι ἐρώτησις καὶ ἕκαστος δικαιοῦται νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ 5′.

§24Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐντὸς τῶν 5′ νὰ ἀναπτύξω τὴν ἐρώτησίν μου, θὰ περιορισθῶ εἰς τὰ ἀπολύτως ἀναγκαῖα, ἐπιφυλασσόμενος, ὅταν, θὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, ἀφοῦ δὲν συνεζητήθη, μολονότι κατ’ ἐπανάληψιν ἠξιώσαμεν νὰ προτιμηθῇ ἡ ἐπερώτησις, θὰ περιορισθῶ εἰς τὰ ἀπολύτως ἀναγκαῖα σήμερον. Κάθε χρόνον, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐτόνισεν ἐν προλόγῳ προχθές, γίνεται συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, περὶ τῶν ἐπιλαχόντων. Καὶ δὲν γίνεται μόνον ἐδῶ συζήτησις, ἀλλὰ καὶ τόσος θόρυβος, τόση ἀναταραχὴ εἰς τοὺς σπουδαστὰς καὶ τοὺς ἐνδιαφερομένους, καθὼς ἐπίσης καὶ λόγῳ τοῦ θορύβου αὐτοῦ τόση ἀνωμαλία καὶ ἀναταραχὴ εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν. Δὲν εἶναι τῆς στιγμῆς, ὅπως εἶπον, νὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἀναλύσωμεν τὸ ὅλον ζήτημα καὶ νὰ ἐκτιμήσωμεν ἐὰν ἐπιβάλλωνται αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις, ἢ ἐὰν ἀντ’ αὐτῶν θὰ ἠδυνάμεθα δι’ ἄλλων μέτρων καλλιτέρων νὰ ζητήσωμεν τὴν θεραπείαν τῶν σκοπῶν, διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχουν καὶ καθιερώθησαν αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις. Τὸ ὅλον ζήτημα δύναται σήμερον νὰ ἐντοπισθῇ, διὰ νὰ μὴ πελαγοδρομήσωμεν, εἰς τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ ἐκ τῶν προτέρων ὡρισμένου δι’ ἑκάστην Σχολὴν ἀριθμοῦ εἰσακτέων. Ἐὰν ἀποδεχθῶμεν, ὅτι ὄντως ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη αὐτή, θὰ εἶναι περιττὴ κάθε ἄλλη συζήτησις σήμερα, περὶ τῆς ἱκανοποιήσεως τῆς ἀξιώσεως τῶν ἐπιλαχόντων. Ἐὰν ὅμως τὸ Σῶμα πεισθῇ ὅτι δὲν εἶναι δικαιολογημένος ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων, τότε, Κύριοι, ὀφείλομεν νὰ προσέξωμεν μὲ στοργὴν τοὺς νέους αὐτοὺς ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ μορφωθοῦν καὶ ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι ἐπιτυχόντες καὶ δύνανται νὰ εὐδοκιμήσουν, ἂν εἰσαχθοῦν καὶ σπουδάσουν. Ὁ κ. Ὑπουργός, προκειμένου περὶ τοῦ προσδιορισμοῦ τῶν εἰσακτέων, ἐπεκαλέσθη τρία βασικὰ αἴτια πρὸς τοῦτο. Εἶπεν ὅτι τρεῖς παράγοντες διὰ τὸν προσδιορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑποψηφίων λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν. Πρῶτον, ἡ ἱκανότης τῶν ὑποψηφίων, δεύτερον, ἡ δυνατότης τῶν Σχολῶν πρὸς ἀρτίαν ἐκπαίδευσιν τῶν ὑποψηφίων καὶ τρίτον αἱ ἀνάγκαι τῆς Ἑλληνικῆς ζωῆς. Κυρίως αὐτὰ τὰ τρία σημεῖα θὰ πρέπει ἰδιαιτέρως νὰ προσέξωμεν, διὰ νὰ ἐκτιμήσωμεν τὸ πρᾶγμα καὶ στηρίξωμεν τὰ συμπεράσματα τὰ ὀρθά. Καὶ ἂς ἐξετάσωμεν τὴν ἱκανότητα τὴν ὑποψηφίων τὸ πρῶτον δηλαδὴ σημεῖον ποὺ ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν δύναμαι, Κύριοι, νὰ καταλάβω, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεύρωμεν λογικὴν αἰτιώδη σχέσιν μεταξὺ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ κλειστοῦ καὶ τῆς ἱκανότητος τῶν ὑποψηφίων. Πῶς μὲ τὸν προσδιορισμὸν ἀριθμοῦ εἰσακτέων θὰ ἐλέγξωμεν τὴν ἱκανότητα τῶν ὑποψηφίων ἢ μεταβάλωμεν ὁπωσδήποτε ταύτην! Ὁ τρόπος τοῦ ἐλέγχου τῆς ἱκανότητος τῶν ὑποψηφίων εἶναι καθωρισμένος μὲ τὴν βαθμολογικὴν κλίμακα τὴν καθιερωμένην καὶ εἰς τὰ Πανεπιστήμια καὶ εἰς ὅλα τὰ ἄλλα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα.

§25Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὸ θέμα τῆς ἱκανότητος τῶν ὑποψηφίων, δὲν κρίνεται μὲ τὸν κλειστὸν ἀριθμὸν Κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ μὲ τὸ σύστημα τῶν ἐξετάσεων. Καὶ τὰ λεχθέντα παρ’ ἐμοῦ ἀποτελοῦν ἀπάντησιν εἰς τὸ αἴτημα καταργήσεως τῶν ἐξετάσεων.

§26Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Εὐχαριστῶ, ἀλλὰ τότε νὰ διορθώσητε εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἐπὶ λέξει ἐκ τῶν πρακτικῶν, τὰ ὅσα εἴπατε. Εἴπατε τὰ ἑξῆς,: «τρεῖς παράγοντες λαμβάνονται ὑπ’ ὄψει διὰ τὸν προσδιορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων α) ἡ ἱκανότης τῶν ὑποψηφίων, β) ἡ δυνατότης τῶν Σχολῶν διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν φοιτητῶν καὶ γ) αἱ ἀνάγκαι τῆς ζωῆς. Θὰ ἀποδείξωμεν καὶ εἰς τοῦτο καὶ εἰς τὰ λοιπὰ δύο, ὅτι τὰ πράγματα ἄλλως ἔχουσι.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βαμπούλη, ἐπέρασαν τὰ 5 λεπτὰ καὶ κατὰ τὸν Κανονισμὸν δὲν δύνασθε νὰ συνεχίσετε.

§28Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Διαμαρτύρομαι, κ. Πρόεδρε. Ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου κατέθηκα τὴν ἐρώτησίν μου καί, ἀφοῦ σὲ τόσους μῆνας δὲν μοῦ ἐδόθη ἀπάντησις, κατέθηκα μὲ ἄλλους συναδέλφους ἐπερώτησιν, ὥστε νὰ συζητηθῇ τοὐλάχιστον αὐτὴ ἐνωρίτερον, διὰ νὰ ἔχῃ ἡ συζήτησις ἐπικαιρότητα. Ἐζητήσαμεν δι’ αὐτό, ὡς γνωστόν, κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἐπιμόνως νὰ προτιμηθῇ ἡ ἐπερώτησίς μας, διὰ νὰ μὴ εἶναι ἄκαιρος καὶ ἄσκοπος ἡ συζήτησις, λόγῳ ὅμως τῆς ἀσθενείας καὶ ἀπουσίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἀνεβλήθη ἡ συζήτησις ἐπὶ μῆνας! Προχθὲς Δευτέραν, ἡμέραν ἐπερωτήσεων ἐζητήσαμεν, ἀφοῦ ἦτο παρὼν ὁ Ὑπουργὸς καὶ συνεζητοῦντο αἱ σχετικαὶ μὲ τὸ θέμα ἐρωτήσεις τῶν συναδέλφων, ἐζητήσαμεν νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις ἐν συνεχείᾳ μὲ τὰς σχετικὰς καὶ τοῦ ἰδίου περιεχομένου ἐρωτήσεις, καὶ μᾶς ἐδόθη ἡ βεβαίωσις παρ’ ὑμῶν ἐν συναινέσει καὶ τῆς Βουλῆς, ὅτι θὰ γίνῃ σήμερον ἡ συζήτησις. Τώρα μοῦ ἀπαγορεύετε νὰ ὁλοκληρώσω τὴν ὁμιλίαν μου. Ἂν πρόκειται νὰ ἀνερχώμεθα τὸ Βῆμα ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ τὴν ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἐντύπωσιν καὶ ὄχι διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις καὶ συναγάγωμεν ὀρθὰ πορίσματα ἐκ τῶν συζητήσεων, τότε δὲν ἐπιθυμῶ οὔτε νὰ ἀναγραφῇ τὸ ὄνομά μου μεταξὺ τῶν ὁμιλησάντων. Καὶ διακόπτω τὸν λόγον μου διαμαρτυρόμενος ἐντόνως καὶ ἐπιφυλασσόμενος, ἂν ποτε καὶ ὅταν ἐπιτραπῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεώς μου, νὰ ἀνασκευάσω τὰ ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἀναπτυχθέντα ἐπιχειρήματα καὶ νὰ ἀποδείξω διατὶ ἐπιβάλλεται νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν σπουδαστῶν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμιλήσατε ἐπὶ 5′. Συνεπῶς τὸ ὅτι θὰ κατέλθετε τοῦ βήματος, θὰ κάνετε μίαν πρᾶξιν σύμφωνον μὲ τὸν Κανονισμὸν (χειροκροτήματα), ἐνῶ συνεχίζοντες τὴν ἀγόρευσιν θὰ τὸν παραβιάσετε. Συνεπῶς δύνασθε νὰ κατέλθετε.

§30ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ κ. Συνάδελφος...... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν προβλέπει ὁ Κανονισμὸς προσόντα βουλευτῶν, οὔτε ἀναγνωρίζει προνομιούχους τοιούτους. Ὁ κ. Βραχνὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ὁμοίας ἀναφορᾶς.

§32Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Ἐπὶ δύο συνεχῆ ἔτη κατὰ τὰ ὁποῖα εὑρίσκομαι εἰς τὴν Βουλήν, Κύριε Πρόεδρε, παρετήρησα ὅτι ἐδόθησαν εἰσιτήριοι ἐξετάσεις εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ οἱ ἐξετασθέντες ἐχωρίσθησαν εἰς ἐπιτυχόντας εἰσαχθέντας, εἰς ἐπιτυχόντας ἐπιλαχόντας μὴ εἰσαχθέντας καὶ εἰς ἀποτυχόντας. Μετὰ παρέλευσιν ὀλίγων μηνῶν ἐγένετο συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ καθορισθῇ ὁ τρόπος τῆς διαδικασίας εἰς τὰ Ἐκπαιδευτήρια, ὥστε νὰ παύσῃ αὐτὸ τὸ σύστημα τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων καὶ κατὰ συνέπειαν νὰ παύσουν νὰ θεωροῦν ἑαυτούς τινὲς ὡς ἀδικηθέντας. Συμφωνῶ μὲ τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἔχει λάβει ἡ Κυβέρνησις νὰ σταματήσῃ αὐτό. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀποκρύψω τὸ παράπονον τὸ ὁποῖον ἔχω ὅτι ἡ Κυβέρνησις πολὺ ἀργὰ ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Ἔπρεπε προηγουμένως νὰ κοινοποιηθῇ εἰς τὴν Πρυτανείαν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ πάρῃ ἐπιλαχόντας φοιτητάς, ὥστε νὰ γνωρίζουν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς οἱ γονεῖς, οἱ κηδεμόνες καὶ οἱ φοιτηταὶ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ εἰσαχθοῦν τοιοῦτοι. Ἤδη, ὁπότε εὑρισκόμεθα εἰς τὸν μῆνα Μάρτιον, ὅπου τὸ πρῶτον ἑξάμηνον ἔχει παρέλθει βεβαίως οὔτε ἡ Κυβέρνησις εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαναχωρήσῃ, ἀλλὰ καὶ οἱ φοιτηταὶ εὑρίσκονται εἰς δύσκολον θέσιν, τὶ πρέπει νὰ κάμουν, νὰ ἐξακολουθήσουν νὰ παρακολουθοῦν καὶ νὰ διαβάζουν, ἢ ὄχι; Διότι δυστυχῶς συνέβη καὶ ἕνα ἄλλο. Ἐνῶ ἡ Κυβέρνησις εἶχε λάβει ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν δὲν ἐξωτερίκευσεν, οἱ κ.κ. Πρυτάνεις καὶ Διευθυνταὶ τῶν Ἀκαδημιῶν τοὺς ἔλεγον νὰ παρακολουθοῦν τὰ μαθήματα ὡς ἀκροαταὶ καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω ἐὰν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπαναχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀπόφασίν της, τοὐλάχιστον νὰ μετριάσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσαχθησομένων ἐκ τῶν ἐπιλαχόντων, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ εὕρωμεν τὴν μέσην λύσιν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§34Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητεῖται ἡ εἰσαγωγή, ὄχι τῶν ἀποτυχόντων, ἀλλ’ ἐκείνων τῶν φοιτητῶν οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον εἰς τὰς ἐξετάσεις, ἐκείνων δηλαδὴ τῶν φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπεδείχθη ὅτι ἔχουν τὰ προσόντα καὶ τὰ ἐφόδια τὰ πνευματικὰ ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ σταδιοδρομήσουν. Ἐπιβάλλεται συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις μετὰ προσοχῆς νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα αὐτό, ἔτι περισσότερον καθ’ ὅσον αἱ Σχολαὶ καὶ γενικώτερον τὸ Πανεπιστήμιον, ὡς ἔχω πληροφορηθῆ ἐξωδίκως, ἀλλὰ καὶ ἐπισήμως, δέχεται νὰ ἐγγράψῃ τινὰς ἐκ τῶν φοιτητῶν αὐτῶν ὡρισμένων Σχολῶν. Ἐφόσον ἐφηρμόσθη τὸ σύστημα αὐτό, εἴτε καλῶς, εἴτε κακῶς, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν καὶ κατ’ ἔτος παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον αὐτό, ὥστε ἡ Βουλή, τὸ Πανεπιστήμιον καὶ εἰδικώτερον ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀπασχολῆται μὲ τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ θέμα, διότι πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου ζητήματος τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν νεολαίαν μας, πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα, ὥστε νὰ μὴ ταλαιπωροῦνται οἱ φοιτηταὶ ἔτσι περισσότερον καθ’ ὅσον παρακολουθοῦν μέχρι σήμερον ἐπὶ σειρὰν μηνῶν τὰ μαθήματά των.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου ἔχει τὸν λόγον.

§36Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι πράγματι θλιβερὸν ὅτι κατ’ ἔτος καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα ταλαιπωροῦνται μὲ αὐτὸ τὸ θέμα. Καὶ εἶναι ἐπίσης μία θλιβερὰ ἄποψις ὅτι κατ’ ἔτος ὑποστηρίζεται ὅτι διὰ τελευταίαν φορὰν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ, μία ἐπιείκεια καὶ τοῦ λοιποῦ θὰ ὑπάρξῃ αὐστηρότης. Δὲν πρόκειται σήμερον θὰ εἰσέλθωμεν ἐξ ἀφορμῆς αὐτοῦ τοῦ θέματος εἰς τὸ μέγα ζήτημα τῆς ἐκπαιδεύσεως, οὔτε ἐπίσης εἰς τὸ ἄλλον καιριώτατον θέμα, ἐὰν πρέπει νὰ ἐξακολουθήσουν αἱ εἰσαγωγικαὶ ἐξετάσεις εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἢ ἐὰν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ περιωρισμένος ἢ ἀπεριόριστος ἀριθμός. Τὰ θέματα εἶναι μεγάλα καὶ ὅταν ἔλθουν πρὸς συζήτησιν, καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἔλθουν, θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν ἐν ἀνέσει καὶ ἀσχέτως πρὸς τὴν εἰδικὴν αὐτὴν περιπέτειαν. Νομίζω ὅμως, κύριε Πρόεδρε, ὅτι, ἐὰν προχωρούσαμεν εἰς μίαν διευκρίνησιν τοῦ θέματος, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λήξῃ κάποτε καὶ νὰ μὴ ἐπανέλθῃ. Ὀφείλεται νομίζω, ἡ περιπέτεια εἰς μίαν σύγχυσιν, ἡ ὁποία βαρύνει ἀποκλειστικῶς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ ὄχι τὸ Πολυτεχνεῖον. Ὑπάρχει ἡ κωμῳδία τῆς βάσεως καὶ τῆς ἐπιτυχίας. Ἐξ αὐτῆς τῆς συγχύσεως δημιουργεῖται κατ’ ἔτος ἡ περιπέτεια. Δηλαδὴ ὑπάρχουν ἐπιτυχόντες—ἐπιλαχόντες. Καὶ αὐτὴ ἡ εἰκὼν ἐπιτρέπει καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον, καὶ δὲν εἰσάγονται νὰ ἔχουν τὸ παράπονον ὅτι, ἐνῶ ἐπέτυχον, δὲν εἰσάγονται καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον νὰ δημιουργῆται συνεχῶς ἡ περιπέτεια. Διατὶ αὐτὸ δὲν συμβαίνει εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον; Διὰ τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ μὴ συμβαίνῃ καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Θὰ ὁρισθῇ, σεβαστέ μου κύριε Πρόεδρε, διαγωνισμὸς πρὸς κατάληψιν ὡρισμένου ἀριθμοῦ θέσεων. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ σύστασις, τὴν ὁποίαν κάμνω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι οὕτω νομίζω ὅτι τερματίζεται πλέον ὁριστικῶς τὸ ζήτημα διὰ τὸ μέλλον. Ὅλη ἡ περιπέτεια ὀφείλεται εἰς αὐτὴν τὴν ἀκαδημαϊκὴν σοφίαν, νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐπιτυχία καὶ ἡ βάσις καὶ ὡρισμένοι φοιτηταὶ νὰ ἔχουν ἐπιτύχει τὴν βάσιν, ἀλλὰ νὰ μὴ εὑρίσκωνται ἐντὸς τοῦ ἀριθμοῦ καὶ νὰ εἶναι ἐπιτυχόντες μὴ εἰσακτέοι καὶ νὰ ἔχωμεν δύο κατηγορίας, ἐπιτυχόντας εἰσακτέους καὶ ἐπιτυχόντας μὴ εἰσακτέους καὶ πηγάζει ἡ περιπέτεια ἐξ αὐτῆς τῆς διμορφίας. Νὰ καταργηθῇ εἰς τὸν νόμον καὶ εἰς τὴν πρᾶξιν αὐτὴ ἡ σύγχυσις, νὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ὅ,τι ἰσχύει καὶ εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον καὶ εἰς πᾶσαν ἄλλην περίπτωσιν, ὅπου ὁ ἀριθμὸς εἶναι περιωρισμένος, νὰ ὁρισθῇ π.χ. ὅτι 100 εἶναι οἱ φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι θὰ προσλαμβάνωνται εἰς τὴν Ἰατρικὴν καὶ γίνεται διαγωνισμὸς πρὸς κατάληψιν 100 θέσεων καὶ αὐτοί, ποὺ ἐπέτυχον διὰ τὰς 100 θέσεις εἰσάγονται, ὅλοι οἱ ἄλλοι ἔχουν ἀποτύχει. Ὅταν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα διευκρινισθῇ, ἡ περιπέτεια τῶν ἐπιτυχόντων— ἐπιλαχόντων θὰ λήξῃ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ λύσις εἶναι αὐτομάτως διδομένη. Ἐὰν ὅμως μείνωμεν σύμφωνοι καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις ὅτι αὐτὴ ἡ διευθέτησις ἀποτελεῖ ὁριστικὴν λύσιν διὰ τὸ μέλλον, τότε, ἠμποροῦμεν νὰ εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ἡ σημερινὴ περιπέτεια εἶναι ἡ τελευταία καὶ διότι εἶναι ἡ τελευταία, νὰ συνοδευθῇ μὲ τὴν ὑπουργικὴν ἐπιείκειαν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§38ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ κατέβῃ ἡ βάσις τῶν φοιτητῶν, νὰ κλεισθοῦν αἱ πύλαι τοῦ Πανεπιστημίου καὶ νὰ μὴ μποῦν πλέον ἄλλοι.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, διατὶ διακόπτετε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας;

§40Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας.). Δὲν ἤθελον νὰ σταματήσω τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ὁμιλήσουν. Ἀλλά, εἰς ὅσα ὁ ἀξιότιμος Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἶπεν, ἤθελον νὰ δώσω μόνον μίαν ἔμμεσον ἀπάντησιν ὅτι, κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ἰσχύοντος Ν. 1449, ὁ ὁποῖος ἐδημοσιεύθη κατὰ τὸ 1950 ἐπὶ Κυβερνήσεως Φιλελευθέρων, μὲ Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας τὸν κ. Ἀθανασιάδην–Νόβαν, ὁρίζεται τὸ ἑξῆς: «Ὅτι πρόκειται περὶ διαγωνισμοῦ................... (ἀναγινώσκει)...». Θέλω νὰ εἴπω, δηλαδὴ ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγει διὰ τὸ μέλλον, ἔχει γίνει διὰ τὸ παρελθὸν καὶ ἐτέθη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1950.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν τοῦτο ἔχει τεθῆ, ὑπάρχει σφάλμα διοικητικὸν εἰς τὰς ἀνακοινώσεις τοῦ Πανεπιστημίου. Διότι πόθεν συνάγεται ὅτι ἔλαβον τὴν βάσιν; Ἐὰν εἶναι διαγωνισμὸς πρὸς κατάληψιν θέσεων, δὲν ὑπάρχει ἡ περίπτωσις τῆς βάσεως. Ἠκούσθη ποτὲ ὅτι, προκειμένου περὶ πέντε δημοσίων ὑπαλλήλων, διὰ τοὺς ὁποίους γίνεται διαγωνισμός, ὅτι ἐπέτυχον οἱ πέντε, ἀλλ’ ὑπάρχουν ἄλλοι πέντε, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὴν βάσιν; Τὸ θέμα τῆς βάσεως καθίσταται ἀνύπαρκτον. Ἑπομένως καὶ οἱ ἴδιοι, ὅσοι δὲν ἐπέτυχον θὰ πρέπει νὰ γνωρίζουν ὅτι ἁπλῶς δὲν ἐπέτυχον, ὄχι ὅτι εἶναι ἐπιτυχόντες ἐπιλαχόντες. Ἄρα εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὑπάρχει ἓν σφάλμα τοῦ Πανεπιστημίου, τὸ ὁποῖον ἐκδίδει ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα κάμνουν διάκρισιν ἐπιτυχόντων εἰσακτέων καὶ ἐπιτυχόντων μὴ εἰσακτέων καὶ δημιουργεῖται ἐξ αὐτοῦ καὶ ἠθικῶς τὸ πρόβλημα αὐτῆς τῆς κατηγορίας. Δι’ αὐτὸ νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, θὰ πρέπει πρὸς πιστὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει, ἀλλὰ δὲν ἐφαρμόζεται πιστῶς καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ δημιουργοῦνται αἱ παρανοήσεις καὶ αἱ περιπέτειαι, νομίζω, ἐν συνεννοήσει τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας μὲ τὸ Πανεπιστήμιον νὰ κλείσῃ διὰ τὸ μέλλον αὐτὸν τὸν τρόπον τῆς ἀνακοινώσεως τῶν ἀποτελεσμάτων, νὰ ἀνακοινοῦται μόνον ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιτυχόντων διὰ τὴν κατάληψιν τῶν θέσεων καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ καμμία ἄλλη ἀνακοίνωσις ὅτι ὡρισμένοι ἔλαβον τὴν βάσιν. Καὶ ἐὰν τοῦτο ὁριστικῶς θὰ ρυθμισθῇ διὰ τὸ μέλλον, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν πιστῆς ἐφαρμογῆς τοῦ πνεύματος καὶ τοῦ γράμματος τοῦ νόμου, τότε πράγματι καταλήγομεν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι δύναται νὰ εἶναι τελευταία ἡ περίπτωσις καὶ ἐπαναλαμβάνω ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἂν τὴν ἐκλάβῃ ὡς τελευταίαν—εἶμαι βέβαιος διὰ τὰ αἰσθήματά του—θὰ ἐνδώσῃ διὰ νὰ λήξῃ ἡ περιπέτεια τόσων νέων.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§43Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔπειτα ἀπὸ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων διὰ τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος, θὰ εἶμαι σύμφωνος. Τὸ θέμα εἶναι ἠθικῆς τάξεως δι’ ἡμᾶς. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον, ὅπως εἶπον καὶ προχθές, ἐδέχθημεν τοὺς φοιτητάς, οἱ ὁποῖοι μετέβησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὀρθῶς συμφωνῶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, νὰ ἐπανέλθουν, λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, διότι ἦτο δυσβάστακτον τὸ βάρος τῶν γονέων, ποὺ εἶχον τὰ παιδιὰ των εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐφ’ ὅσον ἐπράξαμεν τοῦτο, τὸ ἀδιέξοδον τὸ ἠθικόν, τὸ ὁποῖον ὑφίστατο, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἐπετάθη. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ ἀρνηθῇ εἰς τοὺς ἐπιτυχόντας—ἐπιλαχόντας διότι, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, τὸ θέμα προκαλεῖται ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον καὶ μόνον ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον. Διότι, ἐὰν δὲν ἀνεκοίνωνε τὰ ὀνόματα τῶν ἐπιλαχόντων, οὐδεὶς θὰ ἐγνώριζεν ὅτι εἶναι ἐπιλαχὼν καὶ τὸ θέμα θὰ ἦτο λελυμένον. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἐδέχθημεν τοὺς φοιτητὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱ ὁποῖοι δὲν προσῆλθον κἄν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἢ προσῆλθον καὶ ἀπέτυχον, διότι, ἐὰν ἦσαν ἐπιτυχόντες τοῦ περυσινοῦ ἔτους, θὰ εἶχον εἰσαχθῆ, ὀφείλομεν καὶ ἐφέτος διὰ τελευταίαν φοράν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, νὰ δεχθῶμεν τοὺς ἐπιλαχόντας καὶ νὰ θέσωμεν, ἅπαξ διὰ παντός, τέρμα εἰς τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἠκολουθεῖτο μέχρι σήμερον.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Σολομωνίδης ἔχει τὸν λόγον.

§45Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, χωρὶς νὰ παρακωλύσῃ τὴν λειτουργίαν τῆς Παιδείας καὶ χωρὶς νὰ προκαλέσῃ ἀνωμαλίαν εἰς τὴν Πανεπιστημιακὴν τάξιν καὶ εἰς τὰ ἄλλα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα, θὰ εὕρῃ τρόπον, ὥστε νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν εὐγενῆ πόθον τῶν σπουδαστῶν νὰ φοιτήσουν καὶ ἐφέτος εἰς τὰ Πανεπιστήμια.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§47Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πράγματι εἶναι συγκινητικὴ καὶ δικαία ἡ ὑπόθεσις τῶν ἐπιλαχόντων σπουδαστῶν, νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου. Ἀλλὰ μοῦ φαίνεται ἀρκετὰ περίεργος, ἡ ἀκαμψία τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Ὡμίλησα προχθὲς καὶ εἶπον ὅτι ἡ ἀνωμαλία, ἡ ὁποία ἔχει γίνει μέχρι σήμερον, ἦτο μία κατάστασις, ἡ ὁποία ἔγινε κατ’ οἰκονομίαν, διότι, καίτοι ὁ νόμος τοῦ 1939 ὡμίλει περὶ διαγωνισμοῦ, ἐν τούτοις πάντοτε αἱ Σχολαὶ τοῦ Πανεπιστημίου ὥριζον ὀλίγας θέσεις, ἀκριβῶς διὰ νὰ εἰσέρχωνται καὶ οἱ ἐπιλαχόντες λεγόμενοι, δηλαδὴ οἱ ἐπιτυχόντες, ἑπομένως ὑπάρχει μία κατάστασις, ἡ ὁποία εἶναι ἀπὸ πενταετίας καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας νομίζει ὅτι πρέπει κάποτε νὰ λήξῃ τὸ θέμα τῶν ἐπιτυχόντων καὶ ἐπιλαχόντων εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἡμεῖς συμφωνοῦμεν ἀλλὰ διὰ τὸ μέλλον καὶ νὰ γίνεται ὁ διαχωρισμὸς ἐπιτυχόντες καὶ ἀποτυχόντες ὅπως εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον. Νομίζω ἑπομένως ὅτι, χάριν τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς δικαιοσύνης καὶ χάρις εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως Στρατάρχης Παπάγος, ὅτι θὰ ἀποδώσῃ πλήρη δικαιοσύνην καὶ ἰσότητα, ἐφ’ ὅσον εἰσῆλθον οἱ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ σπουδασταί, ἄνευ ἐξετάσεων εἰς τὰς διαφόρους Σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου, νομίζω ὅτι καθῆκον καὶ ἠθικὴ ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ δεχθῇ καὶ τοὺς ἐπιτυχόντας ἐπιλαχόντας τῶν ἡμετέρων Πανεπιστημιακῶν Σχολῶν διότι ἐὰν τοῦ ἐξωτερικοῦ δὲν ἔχουν κανένα δίκαιον, τοῦ ἐσωτερικοῦ ἔχουν ὅλα τὰ δίκαια, διότι τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἄλλοι εἶναι ἐπιλαχόντες καὶ ἄλλοι τελείως ἀποτυχόντες, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ὅταν ἔδωσαν ἐξετάσεις εἰς τὰς Σχολάς μας. Ἐκτὸς τούτου οἱ ἐπιλαχόντες φοιτηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου μας ἀνήκουν εἰς τὰς πτωχὰς τάξεις τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν καὶ χωρικῶν καὶ δι’ αὐτὸ παρέμειναν ἐδῶ. Δὲν εἶναι δίκαιον νὰ μὴ ἐπιτραπῇ εἰς αὐτοὺς νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Δὲν νομίζω, Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, ὅτι ἕνας ὁ ὁποῖος διηγωνίσθη εἰς τὸ ἀνώτατον πνευματικὸν Ἵδρυμα καὶ ἔλαβε 25 βαθμολογίαν καθ’ ἣν στιγμὴν 25½ εἶναι ἡ βαθμολογία τῆς εἰσαγωγῆς τῶν 100 εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν π.χ. εἶναι δίκαιον νὰ μὴ εἰσαχθῇ εἰς ταύτην. Ποῖον μέτρον κρίσεως ἐφαρμόζεται εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὥστε ὁ ἔχων 25½ νὰ εἰσαχθῇ, ὁ δὲ ἔχων 25 νὰ μὴ εἰσαχθῇ; Νομίζω ὅτι διὰ νὰ λήξῃ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νὰ παύσουν ὅλαι αἱ σοφιστεῖαι, πρέπει νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν λύσιν αὐτήν, τῆς εἰσαγωγῆς ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν ἐπιλαχόντων διὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον διὰ δὲ τὸ μέλλον νὰ ὑπάρξῃ σαφὴς διαχωρισμὸς ἐπιτυχία καὶ ἀποτυχία. Πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν ἑπομένως ἅπαντες οἱ ἐπιτυχόντες ἐπιλαχόντες σπουδασταί.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§49Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι λίαν συμπαθὲς δι’ ἡμᾶς καὶ δι’ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εἶναι λυπηρὸν ὅτι μᾶς δίδεται μόνον πέντε λεπτὰ καιρὸς ν’ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος. Διὰ τοῦτο θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ νὰ ἀνατρέψω τὰ ἐπιχειρήματα τῆς ἀρνήσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἱδρύματα οἱ ἐπιλαχόντες. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, μᾶς εἶπε πρὸ ἡμερῶν ὅτι ἀπὸ τῆς κατοχῆς καὶ ἐντεῦθεν, ἐθεσπίσθη ἡ εἰσαγωγὴ τῶν ἐπιλαχόντων, ἐνῶ προπολεμικῶς δὲν παρετηρεῖτο τοῦτο. Ἀπαντῶ. Δὲν συνέβαινε τοῦτο, διότι προπολεμικῶς τὰ Γυμνάσια ἐλειτούργουν κανονικῶς καὶ ὁ ὁριζόμενος ἀριθμὸς ὑπὸ τοῦ Πανεπιστημίου τότε, ἦτο ὁ ἀνταποκρινόμενος εἰς τὰς δυνατότητάς του τῆς ἀρτίας ἐκπαιδεύσεως. Κατὰ τὰ τελευταῖα ὅμως ἔτη λόγῳ τῶν ἐπικρατουσῶν ἀνωμάλων συνθηκῶν καὶ ἐν ὄψει τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἐπιλαχόντων, αἱ σχολαὶ ἐδήλουν μικρότερον ἀριθμὸν εἰσακτέων διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἀρτία ἐκπαίδευσίς των. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν οὔτε ἐφέτος θέμα ἐφ’ ὅσον δὲν ἤρθησαν αἱ ἐπικρατοῦσαι ἐκπαιδευτικαὶ ἀνωμαλίαι. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔχω νὰ προσθέσω τοῦτο, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας γνώστης τῆς ἐκπαιδευτικῆς αὐτῆς ἀνωμαλίας, ἠθέλησε νὰ τὴν τακτοποιήσῃ διὰ τοῦ διορισμοῦ πολλῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ εἶναι τοῦτο πρὸς τιμήν του. Δὲν ἐπέδωσεν ὅμως τοὺς καρπούς της αὐτή σας ἡ πρᾶξις ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ, καὶ οἱ κρινόμενοι προηγοῦνται ταύτης. Ἄρα δικαιοῦνται τοῦ εὐεργετήματος τῆς εἰσαγωγῆς. Ἀλλὰ πέραν τούτου ἔχω νὰ σᾶς εἴπω καὶ τοῦτο τὸ συγκεκριμένον. Ἡ Ἰατρικὴ Σχολὴ κ. Ὑπουργέ, ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν της ὅτι θὰ εἰσέλθουν ὅπως ἐγένετο κατ’ ἔτος καὶ οἱ ἐπιλαχόντες, ὥρισεν ἀριθμὸν εἰσακτέων 150. Συνεπῶς δύναται ἀνέτως νὰ δεχθῇ καὶ τοὺς ἐπιλαχόντας. Ἐν συνεχείᾳ ὡμιλήσατε ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ, περὶ προπαρασκευαστικοῦ ἔτους. Τοῦτο εἶναι ὀρθόν, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον σήμερον τὸ ἔτος τοῦτο δὲν ὑπάρχει, πρέπει νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν τακτικὴν τῶν παρελθόντων ἐτῶν, ἕως ὅτου τακτοποιηθῇ τὸ θέμα τοῦτο. Πάντως αὐτὸ ποὺ σκέπτεσθε σεῖς νὰ κάμετε τὸ ἔχουν ἤδη ἐφαρμόσει οἱ ἐπιλαχόντες οἵτινες ἐπὶ ἓν καὶ πλέον ἔτος μετὰ τὰς Γυμνασιακὰς σπουδάς των, ἐκπαιδεύονται πρὸς τοῦτο. Ἄρα δικαιοῦνται. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀπεριόριστον ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων εἰς τὰ Πανεπιστήμια ποὺ ὁμιλεῖτε, δὲν συμφωνῶ οὔτε ἐγώ, διότι καὶ αἱ Σχολαὶ ἔχουν ὡρισμένην δυναμικότητα. Πάντως σήμερον ἔχουν τὴν δυναμικότητα νὰ πάρουν τοὺς ἐπιλαχόντας καὶ τοῦτο τὸ τονίζω ὑπευθύνως. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἰσχυρίσθη ὅτι εἶναι τρεῖς οἱ παράγοντες προκειμένου νὰ καθορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων. 1) Ἡ ἱκανότης τῶν ὑποψηφίων. Σχετικῶς μὲ αὐτὸ ἔχομεν νὰ εἴπωμεν τοῦτο, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος εἶναι ὑπεύθυνον διὰ τὰς ἀνωμαλίας τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἐπιβάλλεται ὅπως πρῶτον τοῦτο τακτοποιήσῃ ταύτας καὶ μετὰ νὰ ζητῇ νὰ τακτοποιήσῃ τοὺς μαθητάς. Ἄρα εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν ἐπιλαχόντων νὰ ζητοῦν τὴν αὐτὴν μεταχείρισιν μὲ τοὺς τοῦ παρελθόντος ἔτους. 2) Ἡ δυνατότης τὴν ὁποίαν ἔχουν αἱ Ἀνώτεραι Σχολαὶ διὰ νὰ τοὺς ἐκπαιδεύσουν. Εἰς τοῦτο ἔχομεν νὰ εἴπωμεν τὰ ἑξῆς: Ἀξιότιμε κ. Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, αἱ Σχολαὶ δύνανται νὰ ἐκπαιδεύσουν καὶ τοὺς ἐπιλαχόντας καὶ ἐφέτος καὶ τοῦτο σᾶς τὸ δηλῶ ὑπευθύνως, μὲ τὴν παράκλησιν νὰ ζητήσητε λεπτομερεῖς πληροφορίας ἀπὸ τὰς οἰκείας Σχολὰς καὶ τότε θὰ βεβαιωθῆτε ὅτι ἔχω δίκαιον. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αἱ Σχολαὶ μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ εἰσέλθουν οἱ ἐπιλαχόντες, ὥρισαν ἀνάλογον ἀριθμὸν μικρὸν εἰσακτέων. Εἶναι πλάνη λοιπὸν νὰ νομίζητε ὅτι δὲν θὰ δύνανται αἱ Σχολαὶ νὰ τοὺς ἐκπαιδεύσουν. Ἄρα δύνασθε νὰ διατάξητε τὴν εἰσαγωγήν των. Ὡς τρίτον παράγοντα ἀναφέρετε, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ τῆς Παιδείας, τὸ νὰ μὴ εἰσέρχεται ὑπερβολικὸς ἀριθμὸς εἰς ὡρισμένα ἐπαγγέλματα, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ δύναται νὰ ἀπορροφηθῇ πρὸς βλάβην τούτων. Εἰς τὸ ἐπιχείρημά σας αὐτό, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, ἀντιτάσσω τὴν πραγματικότητα. Τουτέστι κατὰ περίεργον σύμπτωσιν, μὲ τὸ κοσκίνισμα τῶν διαφόρων ἐτῶν, ἐὰν πάρωμεν π.χ. τὴν Ἰατρικήν, ἐξέρχονται κατ’ ἔτος 150– 200 ἰατροί, ἐνῶ εἰσέρχονται περὶ τοὺς τετρακοσίους. Καὶ ἐπὶ τῆς ἐποχῆς μου εἰσήλθομεν 500 καὶ ἐξήλθομεν κανονικῶς 150 μόνον. Τοῦτο μᾶς πείθει, ὅτι δὲν ὑφίσταται ἡ διατυπούμενος φόβος σας. Ἄρα, οὔτε τοῦτο εἶναι κώλυμα. Ἐν συνεχείᾳ εἴπατε, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, ὅτι ἀπὸ τὸ τρέχον ἔτος ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν πρὸ τοῦ πολέμου τακτικὴν τῆς ὁμαλότητος. Εἰς τοῦτο ἐπιτρέψατέ μου, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Ἔχετε δίκαιον πρὸς τοῦτο, ἀλλ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς μαθητὰς τοῦ μέλλοντος. Διότι οἱ ὑπὸ κρίσιν δὲν ὠφελήθησαν ἀπὸ τὰ μέτρα σας ὑπὲρ τῆς Παιδείας. Δὲν ἐπιτρέπεται ὡς ἐκ τούτου νὰ γίνουν θύματα μιᾶς νοοτροπίας διότι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ συνύπαρξις τῆς ὁμαλότητος μὲ τὴν ἀνωμαλίαν. Οὔτε καὶ αὐτὸς λοιπὸν εἶναι εὐσταθὴς ἰσχυρισμός. Ἀσφαλῶς ἐπιβάλλεται νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ὁμαλότητα, ἀλλὰ ὄχι μὲ θύματα ἀνευθύνους. Καὶ τώρα ἐρχόμεθα εἰς τὰς προτιμηθείσας κατηγορίας ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Συμφωνοῦμεν καὶ ἐπικροτοῦμεν τὴν πρᾶξιν σας αὐτήν, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας. Ἐκφράζομεν ὅμως τὸ παράπονον διὰ τὴν παράλειψιν μιᾶς τάξεως τῆς τῶν τέκνων τῶν Ἰατρῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγωγὴ 10 εἰς Ἰατρικὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν καὶ 5 εἰς Ἰατρικὴν Σχολὴν Θεσσαλονίκης τέκνων ἰατρῶν ἐπιλαχόντων, ὡς ἀπεφάσισαν αἱ Ἰατρικαὶ Σχολαί, εἶναι πρᾶξις οὐχὶ χαριστική, ἀλλὰ δικαία, διότι οἱ υἱοὶ τῶν ἰατρῶν ἐκτὸς τοῦ ὅτι καταρτίζονται ἐξ ἴσου καλὰ μὲ τοὺς καλλιτέρους λόγῳ τῆς παρακολουθήσεώς των ὑπὸ τοῦ πατρός των ἰατροῦ, συμβαίνει καὶ τοῦτο: Μόλις λάβουν τὴν ἄδειαν ἐξασκήσεως ἔχουν ἤδη ἑτοίμην Κλινικὴν ἢ Ἰατρεῖον εἰς τὰ ὁποῖα καὶ αὐτοὶ σταδιοδρομοῦν, ἀλλὰ καὶ τοὺς πατέρας των βοηθοῦν καὶ ξεκουράζουν πολλάκις. Εὐσεβὴς καὶ δίκαιος πόθος κάθε πατέρα. Οὕτω δὲ διαθέτοντες τὰ μέσα τῆς ἀνέτου ἐξασκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ τὰς συμβουλὰς τοῦ πατέρα των, καθίστανται περισσότερον ἀποδοτικοὶ καὶ χρήσιμοι εἰς τὴν κοινωνίαν. Καὶ γνωρίζομεν ὅλοι, πόσον βοηθεῖ τοὺς ἰατροὺς εἰς τὴν περίθαλψιν τῶν πτωχῶν πελατῶν των, ἡ οἰκονομικὴ εὐμάρεια τοῦ ἰατροῦ. Δικαία λοιπὸν καὶ νομίζω ἐπιβεβλημένη ἀπὸ κοινωνικῆς πλευρᾶς εἶναι ἡ ὡς ἄνω διάκρισις. Ἀλλὰ πέραν ὅλων αὐτῶν ἤθελα νὰ τονίσω τὴν πικρίαν τῶν ἐπιλαχόντων, διότι ἐνῶ ἐπιτρέπετε τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τοὺς φοιτητὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ μάλιστα μὲ εὐνοϊκοὺς ὅρους, πολλοὶ τῶν ὁποίων εἶναι ἀποτυχόντες, ἐκ παραλλήλου ἀπαγορεύετε τὴν εἴσοδον εἰς τοὺς ἐπιτυχόντας, οἵτινες δύνανται νὰ θεωροῦνται ἐπιτυχόντες, δι’ οὓς λόγους εἶπον ἀνωτέρω.

§50Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὸ ζήτημα τῶν φοιτητῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ κ. συνάδελφε, ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὅταν ἦλθε τὸ θέμα τῶν φοιτητῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς τὴν Βουλήν, λόγῳ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τοῦ νομίσματος, ἤμην ὁ αὐστηρότερος, ὅλων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Κατὰ τὸν ψηφισθέντα νόμον ὁ κανὼν εἶναι ὅτι καὶ οἱ φοιτηταὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσάγονται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον κατόπιν ἐξετάσεων. Μία κατηγορία ὑπάρχει φοιτητῶν οἱ ὁποῖοι ἐγγράφονται εἰς τὸ αʹ ἔτος ἄνευ ἐξετάσεων. Πρόκειται περὶ τῶν φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι παρηκολούθησαν εὐδοκίμως ἐπὶ ἓν ἔτος ὅλα τὰ μαθήματα καθὼς καὶ τὰ ἐργαστήρια εἰς τὰς ξένας Σχολάς. Ἐξ ἄλλου μέχρι σήμερον ὑπεβλήθησαν αἰτήσεις φοιτητῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 170 ἐν ὅλῳ, ἐνῶ οἱ ἐπιλαχόντες εἶναι ἄνω τῶν χιλίων.

§51Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Δὲν διαφωνῶ μὲ τὴν πρᾶξιν σας, ἀλλὰ λέγω τοῦτο, ὅτι ἀποτελεῖ σχῆμα ὀξύμωρον νὰ καλοῦμεν τοὺς φοιτητὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ ἔλθουν καὶ πολὺ ὀρθῶς, διότι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἔχουν μεταβῆ εἰς προπαγανδιστικὰ καὶ ἐθνικῶς ἀπαράδεκτα Πανεπιστήμια καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος νὰ σπρώχνωμεν τοὺς ἐπιλαχόντας νὰ μεταβοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τέλος, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, σᾶς παρακαλοῦμεν ἐκ μέρους ἑκατοντάδων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι αὐτὴν τὴν στιγμήν, μὲ συγκρατημένην τὴν ἀναπνοήν των, ἀναμένουν τὴν ἀπάντησίν σας. Σᾶς παρακαλοῦμεν, λέγω, νὰ συγκατατεθῆτε νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὰς οἰκείας Σχολὰς οἱ ἐπιλαχόντες. Ἐὰν πράξετε τοῦτο, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι ἐκτελεῖτε εὐσυνείδητον πρᾶξιν, ἀνταποκρινομένην εἰς τὴν δικαίαν κρίσιν τῆς ἐνδεδειγμένης λύσεως τοῦ ὑπὸ συζήτησιν θέματος. Σημειωτέον, ὅτι τοῦτο εἶναι θέμα ἐθνικὸν καὶ ὄχι πολιτικόν. Συνοψίζων, λοιπόν, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργέ, λέγω τοῦτο, ὅτι διὰ τοὺς ἐκτεθέντας λόγους, οἵτινες συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἱδρύματα, ἐπιβάλλεται καὶ ὑμεῖς ὅπως ἀναθεωρήσετε τὰς ἀποφάσεις σας καὶ βάσει τῶν σημερινῶν δεδομένων, νὰ δώσητε τὴν ἐπιβεβλημένην δικαίαν λύσιν, τουτέστι, τὴν διαταγὴν τῆς εἰσαγωγῆς.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§53Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καίτοι ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἤδη γνωστή, ἐν τούτοις θὰ κάμω μίαν τελευταίαν ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, διὰ τοὺς ἐπιλαχόντας ὑποψηφίους φοιτητάς. Πράγματι ἐξαιρετικῶς δι’ ἐφέτος συνηγοροῦν πολλοὶ λόγοι, ὥστε νὰ ἐπιδειχθῇ κάποια ἐπιείκεια ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοὺς σπουδάζοντας νέους. Ἀπὸ τὰ Γυμνάσια κατ’ ἔτος ἐξέρχονται τοὐλάχιστον 30.000 σπουδασταί, οἱ δὲ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον εἰσελθόντες, κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι ζήτημα ἂν εἶναι 800. Ἢ θὰ πρέπει, λοιπόν, τὰ Γυμνάσια νὰ εἶναι αὐστηρότερα—καί, ἑπομένως, ἐκεῖνοι ποὺ πηγαίνουν εἰς τὰ Πανεπιστήμια νὰ μὴ εἶναι εἰς αὐτὸν τὸν μεγάλον ἀριθμόν—εἴδ’ ἄλλως καὶ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὸ Πανεπιστήμιον πρέπει νὰ φανοῦν ἐλαστικώτερα, ἵνα αὐτὸς ὁ μεγάλος ἀριθμὸς τῶν νέων εὑρίσκῃ διέξοδον διὰ τὸ μέλλον του. Διότι, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, φοβοῦμαι ὅτι θὰ δημιουργήσωμεν ἓν προλεταριᾶτον, ἀφοῦ ὁ διορισμὸς των εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας δὲν ἐπιτρέπεται, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος δὲ τοὺς ἀποκλείεται καὶ ἡ ἐλευθέρα ἐπιστήμη. Κύριε Ὑπουργέ, πρόκειται περὶ παιδιῶν τῶν ἐπαρχιῶν, τὰ ὁποῖα, μάλιστα, καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν περίοδον ἔχουν παραμείνει εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ὑπεβλήθησαν εἰς μεγάλας δαπάνας. Ἐπειδὴ ἀπὸ τοῦ νέου σχολικοῦ ἔτους θὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ νέον πρόγραμμα, νομίζω ὅτι τὸ ἐφετεινὸν ἔτος θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τὸν τελευταῖον σταθμὸν αὐτῆς τῆς ἐπιεικείας ὑπὲρ τῆς σπουδαζούσης νεολαίας. Ἔχω δὲ ὑπ’ ὄψει ὅτι κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν ἐφθάσαμεν καὶ ἐψηφίσαμεν ἵνα εἰσαχθῶσιν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον—καὶ δὴ εἰς τὴν Φιλοσοφικὴν Σχολὴν—μὲ βαθμὸν 18, ἀποτυχόντας δηλαδή. Ἐν τούτοις διὰ λόγους σκοπιμότητος τοὺς ἐβάλαμεν. Ἑπομένως, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν δὲν δύνασθε δι’ ὅλας τὰς Σχολὰς, διὰ τοὺς λόγους ποὺ εἴπατε—καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν σοβαρότητα—νὰ εἰσαγάγητε ὅλους τοὺς ἐπιλαχόντας τοὐλάχιστον δι’ ὡρισμένας Σχολὰς πρέπει νὰ τοὺς εἰσαγάγωμεν καὶ μάλιστα αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν βαθμὸν ἀπὸ 25 καὶ ἐπάνω, διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι ὅσοι ἔλαβον 26 ἢ 27 ἀπέτυχον. Δι’ αὐτὸ, ἐὰν δὲν ἠμπορῆτε νὰ αὐξήσητε τὴν βάσιν, κάμετε δι’ ὡρισμένας τοὐλάχιστον Σχολὰς τὸν περιορισμὸν αὐτόν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Ε. Σκούρα ἔχει τὸν λόγον.

§55Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Προηγοῦμαι, κ. Πρόεδρε.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε ὁμιλήσει προχθές, κ. Κοθρῆ.

§57Ε. ΣΚΟΥΡΑ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν ἐξοχώτατον κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ θελήσῃ καὶ ἐφέτος οἱ ἐπιλαχόντες νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ πανεπιστήμιον, διότι πραγματικὰ αὐτὰ τὰ νειᾶτα ἔχουν ὑποστῆ καὶ ὡρισμένας δαπάνας καὶ ψυχικὴν ἀγωνίαν ὅλον αὐτὸν τὸν τελευταῖον καιρόν, περιμένοντας καὶ ζώντας μὲ αὐτὴν τὴν ἐλπίδα, ποὺ ἴσως καὶ τὰ Πανεπιστήμια νὰ τὴν ἔδωσαν δὲν ξεύρω ἀπὸ ποιὰ σκέψι ὁρμώμενα. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν εἶναι δυνατὸν ἔστω καὶ διὰ τελευταίαν φοράν, καὶ νὰ τὸ γνωρίζουν βεβαίως ὅλοι οἱ φοιτηταὶ μιὰ γιὰ πάντα ὅτι θὰ εἶναι πράγματι τὸ τελευταῖον ἔτος ποὺ θὰ μποροῦν νὰ μποῦν καὶ οἱ ἐπιλαχόντες εἰς τὰ Πανεπιστήμια, διὰ νὰ γνωρίζουν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ ἔτους καὶ νὰ κανονίζουν τὸ ζήτημα τῶν μαθημάτων των καὶ τῶν βιβλίων των, ὥστε νὰ μὴ ὑφίστανται οἱ γονεῖς δαπάνας καὶ οἱ φοιτηταὶ νὰ ἐγκαταλείπουν τὴν ἐπαρχίαν καὶ νὰ ἔρχωνται εἰς τὰς Ἀθήνας νὰ παρακολουθοῦν μαθήματα καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ εὑρίσκωνται ἐκτὸς τοῦ Πανεπιστημίου. Αὐτὴ εἶναι ἡ παράκλησίς μου, κ. Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον θὰ θελήσετε νὰ ἀναθεωρήσητε τὴν ἀπόφασίν σας. (Χειροκροτήματα).

§58Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§60Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει ληφθῆ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς νὰ συζητηθοῦν σήμερον ὅλαι αἱ σχετικαὶ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διευθύνετε τὴν συζήτησιν ὅπως θέλετε σεῖς. Ἔχει ληφθῆ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διευθύνετε αὐθαιρέτως τὴν συνεδρίασιν.

§61Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλετε νὰ σεβασθῆτε τὸν Κανονισμόν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν Κανονισμὸν ἐφαρμόζω.

§63Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ θὰ ὁμιλήσω.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα κ. Κοθρῆ. Ὁ Κανονισμὸς δὲν τροποποιεῖται δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καθ’ ὡρισμένην διαδικασίαν.

§65Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διευθύνετε τὴν συνεδρίασιν ὅπως θέλετε σεῖς. Σᾶς ἀποδίδω μομφήν.

§66Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐφαρμόζω τὸν Κανονισμόν.

§68Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Σᾶς ἀποδίδω μομφήν, κύριε Πρόεδρε.

§69Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, εἶναι θέμα ἠθικῆς τάξεως. Ἀπευθυνόμεθα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ζητοῦμεν ἀπ’ αὐτὴν νὰ τὸ ρυθμίσῃ. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔλαβε μίαν ἀπόφασιν προχθὲς νὰ ἐξαντληθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁμιλητῶν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν διὰ τοὺς ἐπιλαχόντας. Παρεκαλέσαμεν προχθὲς καὶ ἔγινε δεκτόν. Ἐπειδὴ ὑπολείπονται 4–5 ρήτορες νὰ ὁμιλήσουν καὶ αὐτοὶ καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρῆλθε πρὸ πολλοῦ τὸ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προβλεπόμενον χρονικὸν ὅριον τοῦ ἡμιώρου.

§71Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συμπεριφορά σας αὐτὴ ἀντανακλᾷ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν.

§72Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν πολιτικοὶ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ μακρὰν πεῖραν καὶ οἱ ὁποῖοι κατέλαβον καὶ ἀξιώματα ἀνώτερα κοινοβουλευτικά, νὰ ὁμιλοῦν περὶ παραβάσεως τοῦ Κανονισμοῦ, ὅταν πρόκειται ἀκριβῶς περὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Κανονισμοῦ.

§73Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε συνάδελφε, ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισε προχθὲς νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις σήμερον.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶπα καὶ ἐγώ, κύριε Παπαθανάση, ὅτι θὰ ἐφορμόσω τὸν Κανονισμόν.

§75Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὁ Κανονισμὸς δὲν μεταβάλλεται δι’ ἀποφάσεων τῆς Βουλῆς, διότι ἐὰν μετεβάλλετο ὁ Κανονισμὸς δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἡ μειονεκτικὴ θέσις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θὰ ἀπετέλει μίαν καταδίκην δι’ αὐτήν. Διότι ἡ πλειοψηφία θὰ ἠδύνατο ἑκάστοτε νὰ ρυθμίζῃ τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος ἀναλόγως τῶν ἀποφάσεών της. Ἡ τήρησις τοῦ Κανονισμοῦ ἀποτελεῖ τὸ σπουδαιότερον ἐφόδιον προστασίας τῶν δικαιωμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ εἶναι περίεργον πῶς ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπικαλεῖται ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς, αἱ ὁποῖαι δὲν δύνανται νὰ μεταβάλουν τὸν Κανονισμόν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 48 παράγραφος 2 λέγει ὅτι: «Μετὰ παρέλευσιν δὲ ἡμισείας ὥρας ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως ὁ Πρόεδρος ὀφείλει νὰ ἀναβάλῃ τὰ λοιπὰ θέματα τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων διὰ τὴν ἀμέσως ἑπομένην συνεδρίασιν».

§77Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, κύριε Πρόεδρε, ὅτι οὐδεμία παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ ὑπάρχει, ἀλλὰ παρακαλῶ ἐπειδὴ καὶ οἱ περισσότεροι τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὴν ἑπομένην ἐρώτησιν, εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, θὰ παρεκάλουν νὰ παραταθῇ ἐπί τινα ὥραν ἡ συζήτησις διὰ νὰ ὁμιλήσουν καὶ οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι δὲν ὡμίλησαν, διὰ νὰ μὴ ἔχουν αὐτὸ τὸ παράπονον.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς δὲν δύναται νὰ παραβιάζεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Παρῆλθε τὸ ἡμίωρον πρὸ πολλοῦ καὶ συνεπῶς, παρελθούσης τῆς ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας.

§79Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὸ ἄρθρον 48 λέγει ὅτι πρέπει νὰ ἐξαντληθῇ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα καὶ μετὰ παρέλευσιν τῆς ἡμισείας ὥρας, ἐφ’ ὅσον ἔχει ἐξαντληθῆ τὸ θέμα.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν 15ην Μαρτίου.

§81Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁμιλεῖ διὰ τὰ λοιπὰ θέματα.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Θεοχαρίδη, μὴ ἑρμηνεύετε τὸν Κανονισμὸν τόσον γρήγορα. Εἶσθε πολὺ νέος.

§83Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀπευθύνομαι πρὸς τὴν κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος παρηκολούθησε τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν καὶ μὲ τὸν ὁποῖον προήλθομεν εἰς μίαν συνεννόησιν καὶ συμφωνίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν κατὰ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν νὰ τερματίσωμεν τὸ θέμα τῆς ὑποστηρίξεως τῶν ἀναφορῶν, ποὺ ἀφοροῦν τοὺς ἐπιλαχόντας.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνον ἡ συζήτησις τῶν ἐπερωτήσεων παρατείνεται, ὄχι τῶν ἐρωτήσεων.

§85Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀφίσατε νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις, κύριε Πρόεδρε.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔληξε τὸ ζήτημα τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§87Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν καὶ ὑμᾶς νὰ δεχθῆτε νὰ ὁμιλήσουν καὶ οἱ ὑπόλοιποι συνάδελφοι, ὅπως παρεκάλεσε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἠμπορῶ νὰ παραβιάσω τὸν Κανονισμόν. Ἐγὼ ἔκαμα σύστασιν εἰς 2–3 ρήτορας νὰ τερματίσουν τὴν ὁμιλίαν των διότι παρῆλθε τὸ πεντάλεπτον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις ἀφοῦ μάλιστα πρὸ πολλοῦ παρῆλθε τὸ ἡμίωρον.

§89Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶσθε πολὺ μικρός.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀνακαλέσετε, κ. Κοθρῆ, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κατηγορῆτε τὸ Προεδρεῖον.

§91Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἡ συμπεριφορά σας δείχνει ὅτι θέλετε νὰ διευθύνετε ὅπως νομίζετε σεῖς.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος ἐφαρμόζει τὸν Κανονισμόν, αἱ λοιπαὶ ἐρωτήσεις ἀναβάλλονται διὰ τὴν 15ην Μαρτίου.

§93Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐρωτῶ σᾶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἔχομεν δικαιώματα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἢ ὄχι;

§94Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μᾶς τὰ κατήργησαν.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξηντλήθησαν τὰ δικαιώματά σας.

§96Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, εἶναι σεβαστὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ Σώματος περὶ παρατάσεως τῆς συζητήσεως;

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνανται νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος.

§98Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐλήφθη ἀπόφασις.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τροποποιήσωμεν τὸν Κανονισμόν, νὰ ὁρίσωμεν εἰς τὸν Κανονισμὸν ὅτι αἱ ἀναφοραὶ καὶ αἱ ἐρωτήσεις συζητοῦνται ἐπὶ δίωρον.

§100Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμποροῦμεν σήμερον νὰ παρατείνωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ ἡμίωρον ἀκόμη. Διότι τὸ Σῶμα προχθὲς ἀπεφάσισε νὰ ἐξαντληθῇ ἡ συζήτησις.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τὰς ἐρωτήσεις προβλέπει ὁ Κανονισμὸς καὶ παρῆλθε πρὸ πολλοῦ τὸ ἡμίωρον. (Θόρυβος, φωναὶ ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κωδωνοκρουσίαι).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπὶ 5′. (Ὥρα 7.40′ μ.μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 7.55′ μ.μ.). (Τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης).

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§104Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν, διὰ νὰ μὴ μείνῃ εἰς οὐδένα τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων καὶ δὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ ἀκούσῃ τὰς γνώμας ὅλων τῶν βουλευτῶν, νὰ παραταθῇ ἡ συζήτησις ἕως ὅτου ἐξαντληθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐγγεγραμμένων.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦτο εἶναι ἀδύνατον κ. Ὑπουργέ, διότι ἐπιθυμοῦν νὰ ὁμιλήσουν καὶ ρήτορες ἐγγεγραμμένοι βέβαια, οἱ ὁποῖοι ὅμως ὡμίλησαν κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ κατὰ ταῦτα διαβλέπω, ὅτι ἡ συζήτησις θὰ κρατήσῃ ἐπὶ πολύ.

§106Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀκουσθοῦν οἱ ἐπιθυμοῦντες, διὰ νὰ μὴ μείνουν μὲ τὸ παράπονον ὅτι δὲν τοὺς παρέχεται ἡ εὐχέρεια νὰ ἐκθέσουν τὰς γνώμας των.

§107ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναινούσης τῆς Βουλῆς, παραβιάζεται ὁ Κανονισμός. Δημιουργεῖται κακὸν προηγούμενον. Ὁ κ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§109Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἐξητάσθη, κύριοι, ἐπανειλημμένως τὸ ζήτημα τῆς εἰσαγωγῆς ἐφέτος ἐπιλαχόντων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι γεγονὸς εἶναι ὅτι ὁλόκληρος ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ ἀπαιτεῖ καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἐνισχυθῇ οἰκονομικῶς τὸ Πανεπιστήμιον, διὰ νὰ δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν πρόσληψιν ὅλων τῶν φοιτητῶν. Ἐπίσης ἐὰν δὲν τίθεται ζήτημα πολιτικὸν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν Βουλήν, ἢ ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὰ ¾ τῆς Βουλῆς ἐπιθυμοῦν οἱ ἐπιλαχόντες νὰ φοιτήσουν. (Χειροκροτήματα).

§110Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὀφείλω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ διαδηλώσω τὴν εὐγνωμοσύνην μου τῶν σεισμοπλήκτων Νήσων διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπέτρεψε τὴν ἐγγραφὴν τῶν ἐπιλαχόντων φοιτητῶν τῶν Νήσων τούτων. Ἐν συνεχείᾳ ὅμως τῶν ὅσων ὑπεστηρίχθησαν ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, ἔχω νὰ προσθέσω καὶ τὰ ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον τὸ Πανεπιστήμιον ἐπέτρεψεν εἰς τοὺς ἐπιλαχόντας νὰ θωπεύουν τὴν ἐλπίδα ὅτι καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος θὰ ἐγγραφοῦν, εἶναι ὀρθὸν νὰ μὴ ὠθήσωμεν τὰ παιδιὰ αὐτὰ εἰς τὴν ἀπελπισίαν, διότι ἀρκετὴν ταλαιπωρίαν ὑπέστησαν ἐπὶ τόσους μῆνας ἐν ἀγωνίᾳ τελοῦντες, ἐὰν θὰ ἐγγραφοῦν ἢ ὄχι. Ὅπως ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, θὰ ἠδυνάμεθα ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ τονίσωμεν ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχουν πλέον ἐπιλαχόντες. Ὅτι μόνον διὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἐφ’ ὅσον κακῶς ἐκράτησεν ἡ διάκρισις «ἐπιτυχόντες καὶ ἐπιλαχόντες» θὰ ἰσχύσῃ τοῦτο καὶ ὅτι εἰς τὸ ἑξῆς τίθεται τελεία καὶ παῦλα, διὰ παντὸς καὶ ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ ὑπάρχουν μόνον ἐπιτυχόντες, οἱ ὁποῖοι θὰ καταλαμβάνουν τὰς θέσεις, καὶ τὰς ὁποίας θὰ καθορίζῃ τὸ Πανεπιστήμιον. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀξ. κ. Πρόεδρε, ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν ἐξοχώτατον κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ ποιοῦμαι ὑστάτην ἔκκλησιν ὅπως θελήσῃ καὶ ἀκούσῃ τὴν φωνὴν ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος, τὸ ὁποῖον θέλει καὶ ἐπιθυμεῖ ὅπως οἱ ἐπιλαχόντες κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐγγραφοῦν. Ἀλλ’ ἐάν, παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα, ὑπάρχουν λόγοι ἕνεκα τῶν ὁποίων καθίσταται τοῦτο ἀδύνατον, τοὐλάχιστον διὰ τὰ τέκνα τῶν πολυτέκνων, ἐπιμένω ὅτι θὰ ἔπρεπε κατ’ ἐξαίρεσιν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐγγραφή. Ἁπανταχοῦ τῆς γῆς οἱ πολύτεκνοι τυγχάνουν προνομίων καὶ δὲν θὰ ἔπρεπεν ἡ Ἑλλὰς νὰ ὑστερήσῃ καὶ νὰ μὴ τιμήσῃ τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀπεκδέχονται τὸ τεράστιον βάρος νὰ ἀναθρέψουν πολυμελῆ οἰκογένειαν. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅπως ἀμφότερα τὰ αἰτήματα ταῦτα μελετήσητε μετὰ προσοχῆς καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ τὰ υἱοθετήσητε.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§112Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Τὸ σοβαρώτατον θέμα τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ καὶ ἀπόψε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἔχει δύο πλευράς. Τὴν γενικήν, τῆς εἰσόδου δηλαδὴ εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς τῶν ἀποφοίτων τῶν σχολείων τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ τὴν εἰδικὴν συγκεκριμένην εἰσαγωγὴν τῶν ἐφέτος ἐπιλαχόντων κατὰ τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις εἰς τὰ δύο Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔθιξεν ἀμφοτέρας. Διὰ τοῦτο ἀπαντῶ δι’ ὀλίγων εἰς ὅσα εἶπεν. Εἰς τὴν γενικὴν πλευρὰν τοῦ θέματος ὑπάρχουν τρεῖς κυρίως θεωρίαι. Πρώτη εἶναι ἡ τῆς ἐλευθέρας γενικῆς εἰσόδου τῶν πτυχιούχων τῶν Μέσων Σχολῶν εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς, δευτέρα εἶναι ἡ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ, ἐκ τῶν προτέρων καθοριζομένου διὰ μίαν ἑκάστην, καὶ τρίτη ὁ συγκερασμὸς ἀμφοτέρων, δηλαδὴ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς εἰσαγωγῆς ὅλων τῶν ἑκάστοτε ἐπιτυγχανόντων, οἱ ὁποῖοι συνηθίζεται νὰ ὀνομάζωνται «ἐπιλαχόντες». Ἡ τρίτη αὐτὴ θεωρία ἐφαρμόζεται ἐν τῇ πράξει παρ’ ἡμῖν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον συνεχῶς καὶ ἀδιαλείπτως. Καὶ τοῦτο ὀρθῶς, κατὰ τὴν γνώμην μου, διότι ἐν Ἑλλάδι ἰσχύει δυστυχῶς, ἡ κλασσικὴ Μέση Ἐκπαίδευσις ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξέρχεται μεγάλος ἀριθμὸς ἀποφοίτων καὶ ἔπειτα αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς εἶναι ὄχι μόνον αὐστηρόταται, ἀλλὰ δύναται νὰ εἴπῃ κανείς, σκληρόταται. Τέλος δέ, διότι αἱ γενικαὶ συνθῆκαι, αἱ ἐπικρατοῦσαι ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν εἰς τὴν Χώραν μας, ἐπιβάλλουν τὴν εὐνοϊκὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου. Ἡ Κυβέρνησις, καίτοι ἐπηγγέλθη τὴν κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ τῶν κλειστῶν ἐπαγγελμάτων καὶ τὴν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν παντοῦ, ἐν τούτοις εἰς τὴν ὑπὸ συζήτησιν περίπτωσιν τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἐπιλαχόντων σπουδαστῶν, ἐφαρμόζει τὴν θεωρίαν τοῦ ἀπολύτου περιορισμοῦ καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ἄτεγκτον μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι θέλει νὰ φέρῃ τὴν ὁμαλότητα καὶ τὴν τάξιν πλέον εἰς τὰ Πανεπιστημιακά μας ζητήματα. Παρὰ ταῦτα, ἠναγκάσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δεχθῇ 4 ἐξαιρέσεις καὶ ἐπέτρεψε τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων τέκνων: 1) τῶν ἀποδήμων Ἑλλήνων, 2) τῶν σεισμοπλήκτων, 3) τῶν θυμάτων πολέμου καὶ 4) τῶν σπουδαστῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, λησμονῶν ὅμως ὅτι τὰ παιδιὰ ὅλων τῶν Ἑλλήνων εἶναι πολλαχόπληκτα καὶ πολύπληκτα. Θὰ ἔπρεπε πρῶτον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, καὶ γενικώτερον ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἐδημιούργουν τὰς προϋποθέσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέτρεπον εἰς αὐτὴν νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ σκληρὸν αὐτὸ μέτρον, ἤτοι νὰ δημιουργήσῃ ἐπαγγελματικὰς Σχολάς, νὰ περιορίσῃ τὴν κλασσικὴν ἐκπαίδευσιν καὶ νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ καὶ ἀλλαχοῦ ἰσχῦον μέτρον τοῦ προπαρασκευαστικοῦ ἔτους καὶ τότε αὐτομάτως θὰ ἐλύετο τὸ ζήτημα, διότι θὰ περιωρίζετο ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰς τὰ Πανεπιστήμια καταφευγόντων Ἑλληνοπαίδων. Ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἀπερρόφησεν ὅλους τοὺς πτυχιούχους τῶν Σχολῶν, οἱ ὁποῖοι προορίζονται ὡς καθηγηταί, εἶναι πράγματι ἀκριβής, παρέλειψεν ὅμως νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ὅτι ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς τούτων, ἴσως οἱ περισσότεροι, δὲν ἀπεδέχθησαν τὸν διορισμόν των, λόγῳ τοῦ γλίσχρου μισθοῦ, τὸν ὁποῖον λαμβάνουν καὶ εὑρῆκεν δυστυχῶς ἄλλους διὰ νὰ ἀντικαταστήσῃ τοὺς μὴ ἀποδεχομένους. Φοβούμεθα ὅτι μὲ τὸν περιορισμόν, τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλει καὶ τὴν οἰκτρὰν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, προσεχῶς δὲν θὰ εὑρίσκῃ πτυχιούχους διὰ νὰ ἐπανδρώνῃ τὰ Σχολεῖα τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Πάντως θεωροῦμεν σκληρὸν καὶ ἄδικον νὰ ἀποκλείσωμεν τοὺς ἐπιτυχόντας εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις σπουδαστὰς τῆς ἐγγραφῆς των εἰς τὰς Σχολὰς τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων, ὅταν μάλιστα λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰς σκληρὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας παρεσκευάσθησαν, τὰς τεραστίας δαπάνας τὰς ὁποίας ὑπέστησαν, τὸ ἀδιέξοδον εἰς τὸ ὁποῖον τοὺς φέρομεν, ὅταν πάντα σχεδὸν τὰ ἐπαγγέλματα εἶναι κλειστὰ διὰ τοὺς νέους καὶ ὅταν ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν δὲν ὑπερβαίνῃ τοὺς πεντακοσίους, αἱ δὲ Πανεπιστημιακαὶ ἀρχαὶ δὲν ἀπέκλεισαν ἀπολύτως τὴν δυνατότητα τῆς εἰσαγωγῆς των. Ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, περιμένομεν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν του καὶ νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιτυχόντων—ἐπιλαχόντων σπουδαστῶν, μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι ἐπιτελεῖ πρᾶξιν δικαίου καὶ ἀνωτέρας ἠθικῆς.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§114ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ αἴτησις αὐτή, κύριε Ὑπουργέ, ἀφορᾷ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ὡς δικαιολογητικὴ βάσις διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἱδρύματα ἀνεγνωρίσθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἰδιότης τοῦ σεισμοπλήκτου. Τοῦτο λοιπὸν πρέπει νὰ ἀφορᾷ καὶ τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸ αὐτὸ σεισμικὸν κέντρον ἔπαθε τὰς αὐτὰς καταστροφάς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι δίκαιον τοῦ αὐτοῦ προνομίου νὰ τύχουν καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι τῆς ἰδικῆς μου περιφερείας. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ τὸ αἴτημα τοῦτο.

§115Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἡ ὑπόθεσις ἔλαβεν ἕνα ἀντικανονικὸν δρόμον, διότι ὁ τόσον εὐπρεπὴς κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος εἶναι προσηλωμένος εἰς τὰ Κοινοβουλευτικὰ θέσμια, ἔκαμε ἀθελήτως κάτι τὸ ἀντικανονικόν. Προκατέλαβε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν μὲ μίαν ἀνακοίνωσιν.

§116Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐγὼ ἤθελον νὰ ἀκούσω πρῶτον τοὺς ὁμιλητάς, ἀλλὰ μοῦ ἐζητήθη νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§117Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἐζήτησα νὰ λάβω τὸν λόγον, τὸ ἔπραξα διὰ νὰ διατυπώσω τὴν εὐχὴν καὶ τὴν παράκλησιν πρὸς σᾶς, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μὴ δευτερολογήσητε εἰς τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ ἐπιφυλαχθῆτε νὰ ἀνακοινώσετε εἰς τὸ Σῶμα τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν μας. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, μία συζήτησις ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν πρέπει νὰ ἔχῃ ἕνα πρακτικὸν ἀποτέλεσμα. Παρῆλθεν ἡ ἐποχὴ ποὺ ἐγίνετο μία ἐπερώτησις, ὡμίλουν οἱ βουλευταί, διετυπώνοντο τὰ πρακτικὰ καὶ διενέμοντο εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ οὕτω ἐθεωροῦμεν ὅτι ἔληξεν ἡ ἀποστολή μας. Εἰς ἕνα τοιοῦτον θέμα, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει διχογνωμία μεταξὺ Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει ὅτι ὑπάρχει πλήρης συνείδησις ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς τῆς σοβαρότητος αὐτοῦ, δὲν δύναται νὰ τηρηθῇ ἡ ἰδία τακτική. Ἤθελα, λοιπόν, νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μὴ δώσῃ ἀπόψε τὴν ἀπάντησίν του, ἀλλὰ νὰ μεταβῇ μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τοὺς συναδέλφους του οἱ ὁποῖοι ἀπαρτίζουν τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον καὶ νὰ τοὺς μεταφέρῃ τὴν ὁμόφωνον ἄποψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἀπὸ τῆς ἄκρας δεξιᾶς μέχρι καὶ τῆς ... συνοδοιπορίας, ἂν θέλετε (γέλωτες). Εἷς ἐκ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως μετεχειρίσθη τὴν λέξιν «ἀξιοῦμεν». Θέλετε νὰ τὴν ἐπαναλάβω καὶ ἐγώ; Ἔχει δικαίωμα ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἰς τοιαῦτα ζωτικὰ θέματα νὰ χρησιμοποιῇ τοιαύτην φρασεολογίαν. Δὲν θέλετε νὰ μεταχειρισθῶμεν τὴν φράσιν αὐτήν; Ἂς εἴπωμεν ἐν πάσῃ περιπτώσει «ζητοῦμεν». Δὲν θέλετε καὶ τοῦτο; Παρακαλοῦμεν, ἐν πάσῃ περιπτώσει. Ὁπωσδήποτε, εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀξίωσις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ δοθῇ μία λύσις. Ὅταν θὰ ἴδητε τὸν ἀξιότιμον κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι γνωρίζει καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὅτι ἐπὶ τέλους εἶναι ἐν συνόλῳ 736 ἐπιτυχόντες, ἐγὼ δὲν τοὺς ὀνομάζω ἐπιλαχόντας. Ἐκ τῶν 736 ἐπειδὴ ἔδωσαν εἰς διπλᾶς σχολὰς ἀπερρίφθησαν, ἄλλοι ἐτράπησαν πρὸς διαφόρους ἄλλας κατευθύνσεις, συνεπῶς ἀπομένει ἡ ἐγγραφὴ 400–500 εἰς ἀνωτάτας σχολάς, καὶ θὰ ἤθελα, κ. Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, νὰ σᾶς εἴπω καὶ τὸ ἑξῆς πρᾶγμα, ἔχομεν τὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος περὶ ἰσότητος, ἐκάματε μίαν ἐξαίρεσιν καὶ τοῦτο ἦτο ἀπολύτως ἐπιβεβλημένον νὰ γίνῃ διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται διάκρισις, μεταξὺ ἑλλήνων. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι, ἂν στραφοῦν καὶ πρὸς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, θὰ εἶναι ἀντίθετος ἡ ἀπόφασις αὐτοῦ. Ἐπιπροσθέτως ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐκάματε διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἔπρεπε νὰ τὰ φέρετε πρὸς κύρωσιν ὁπότε θὰ ἠσκούσαμεν τὸ δικαίωμά μας καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ἐμέναμεν ὅλοι σύμφωνοι, θὰ ηὑρύναμεν τὰς σχετικὰς διατάξεις. Βεβαίως τὸ θέμα τῶν σπουδαστῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ ἦτο ἀνάγκη νὰ τακτοποιηθῇ, ἀλλὰ διατὶ οἰκονομικῶς ἰσχυρότεροι αὐτοὶ θὰ ἔχουν μεγαλυτέραν προτίμησιν καὶ μεγαλυτέραν ἱκανοποίησιν ἀπὸ τοὺς πτωχοὺς καὶ τοὺς ἀνεστίους; Ἔκαμαν τὸ πᾶν διὰ νὰ φθάσουν μέχρι τῶν ἐξετάσεων, ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, κ. Ὑπουργέ, νὰ εἴπητε εἰς τὸν Στρατάρχην καὶ εἰς τὰ μέλη τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου ὅτι ἐδῶ πέρα προκύπτει ἕνα τεράστιον πρόβλημα τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν ὡς Ἕλληνες νὰ ἀντιμετωπίσωμεν. Ἔχετε καθῆκον νὰ φέρετε νὰ συζητήσωμεν εὐρύτερον τὸ ἐκπαιδευτικὸν θέμα, καὶ θὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ ὅταν συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου διὰ νὰ ἰδῆτε πόσοι εἶναι οἱ ἀπόφοιτοι τῶν Γυμνασίων, πόσοι μπαίνουν εἰς τὰς στρατιωτικὰς καὶ ἄλλας ἀνωτάτας σχολὰς καὶ πόσοι, κ. Ὑπουργέ, μένουν ἄνευ συνεχείας. Καὶ οἱ νέοι αὐτοί, μὲ αὐτὸ τὸ ἐφόδιον τὸ ἀπολυτήριον τοῦ Γυμνασίου μὴ δυνάμενοι νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, μὴ δυνάμενοι νὰ ἀπορροφηθοῦν ἀπὸ ἀνωτάτας σχολάς, τί πρόκειται νὰ γίνουν; Θὰ ἀποτελέσουν τὸ πνευματικὸν προλεταριᾶτον καὶ θὰ ἔχουν μίαν πικρίαν καὶ μίαν κακίαν, δύναμαι νὰ εἴπω, ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Ἰδοὺ οἱ βασικοὶ κίνδυνοι τοὺς ὁποίους δημιουργεῖ αὐτὴ ἡ κατάστασις. Δημόσιοι ὑπάλληλοι δὲν γίνονται διότι ὅλαι αἱ θέσεις εἶναι κλεισταί, αἱ ἰδιωτικαὶ θέσεις ἐπίσης, τὰ ἱδρύματα ὅλα φραγμένα, εἰς ὅλας τὰς σχολὰς περιωρισμένος ὁ ἀριθμός, τί θὰ γίνῃ, κύριοι συνάδελφοι, ἕνα τεράστιον πρόβλημα ὅταν ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις; Ἐγὼ προέρχομαι ἀπὸ περιοχὴν ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐγγύτατα τῆς πρωτευούσης καὶ ἐν τούτοις ὑπάρχουν περιοχαὶ ὁλόκληροι ποὺ δὲν ἔχουν ἰατρούς, φαντάζεσθε εἰς τὰς ἀκραίας περιφερείας πῶς θὰ ἀντιμετωπίζουν τὸ ζήτημα τῶν ἰατρῶν; Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ τελειώσω θὰ ἤθελα καὶ αὐτὸ νὰ ὑπομνήσω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ὅτι αἱ Πανεπιστημιακαὶ Ἀρχαὶ συμφωνοῦν διὰ τὴν εἰσαγωγήν, οἱ κοσμήτορες τῶν σχολῶν ἀποδέχονται τὴν ἐγγραφὴν καὶ εἶναι πρόσχημα ὅτι δὲν ὑπάρχουν καὶ προϋποθέσεις τῆς πανεπιστημιακῆς μορφώσεως. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος νὰ μᾶς φέρῃ τὴν ἀπάντησιν καὶ τὴν ὑπεύθυνον γνώμην τῶν Πανεπιστημιακῶν Ἀρχῶν. Κατὰ τὰ πρακτικὰ κ. Ὑπουργέ, καὶ σεῖς καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὅταν ὁ Συναγερμὸς ἦτο εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὑπεστηρίξατε ἄλλα. Δὲν εἶναι ὀρθὸν κ. Ὑπουργὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίξατε ὡς Ἀντιπολίτευσις νὰ μὴ ἐφαρμόζητε ὡς Κυβέρνησις.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ρῖζος ἔχει τὸν λόγον.

§119Χ. ΡΙΖΟΣ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὁ τρόπος τῆς εἰσαγωγῆς τῶν σπουδαστῶν εἰς τὰς ἀνωτάτας σχολὰς κάθε χρόνο μᾶς δημιουργεῖ ζητήματα καὶ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ τερματίσῃ. Δύο λύσεις ὑπάρχουν, ἢ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς κειμένης νομοθεσίας ἢ ἡ εἰσαγωγὴ ὅλων τῶν ἐπιλαχόντων. Τὸ θέμα ὅμως εἶναι τοῦτο, τί θὰ γίνῃ ἐφέτος. Πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν μέχρις ὅτου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας μᾶς εἰσαγάγει μερικὰ νομοθετήματα πρὸς ρύθμισιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιβάλλεται ν’ ἀκούσῃ τὴν παράκλησιν τῆς Βουλῆς καὶ νὰ εἰσαγάγῃ τοὺς ἐπιλαχόντας εἰς τὰς ἀνωτάτας σχολάς.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§121Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐλήφθη εἰδικὴ μέριμνα διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν σεισμοπλήκτων εἰς τὰς ἀνωτάτας σχολάς, ἡ Λευκὰς διαμαρτύρεται διότι δὲν συμπεριελήφθη εἰς τὴν ἐξαίρεσιν αὐτὴν διότι καὶ αὐτὴ εἶναι σεισμόπληκτος. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ ὅπως τὸ μέτρον αὐτὸ ἐφαρμοσθῇ καὶ διὰ τοὺς ἐπιλαχόντας ἐκ τῆς Λευκάδος.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Μαυρομάτης ἔχει τὸν λόγον.

§123Χ. ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἐπαρχία Ξηρομέρου εἶναι σεισμόπληκτος περιοχή, καὶ παρακαλῶ νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ ἐπιλαχόντες οἱ καταγόμενοι ἐκ τῆς περιφερείας αὐτῆς.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης ἔχει τὸν λόγον.

§125Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε περισσότερον μετὰ τὴν διαπίστωσιν ὅτι αἱ Πανεπιστημιακαὶ Ἀρχαὶ συμφωνοῦν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων. Νομίζω λοιπὸν ὅτι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας θὰ ἀναγκασθῇ νὰ δώσῃ μίαν σαφῆ ἀπάντησιν, ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιτρέπουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ τὴν ἀπόφασιν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων. Ἐν ἀντιθέτῳ περιπτώσει θὰ δώσῃ τὸ δικαίωμα εἰς ὁλόκληρον τὸ Σῶμα ὅτι ἄλλοι λόγοι τὴν ἐμποδίζουν καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν μόρφωσιν τῶν ἑλληνοπαίδων.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Γεροθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§127Φ. ΓΕΡΟΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιτρέψῃ κατὰ παρέκκλισιν τὴν ἐγγραφὴν τῶν ἐπιλαχόντων φοιτητῶν ἐκ τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν εἶναι δικαία. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔκαμε μίαν ἄδικον ἐξαίρεσιν, διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι σεισμόπληκτοι περιοχαὶ ὅπως τῆς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ τῆς Λευκάδος καὶ θὰ ἦτο δίκαιον νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν διὰ τοὺς ἐπιλαχόντας τῶν σεισμοπλήκτων Ἰονίων νήσων καὶ οἱ ἐπιλαχόντες ἐκ τῶν ἄλλων σεισμοπλήκτων περιοχῶν.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§129Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Δὲν θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ γενικοῦ θέματος τῆς εἰσαγωγῆς ὅλων τῶν ἐπιλαχόντων. Ἔχω καταθέσει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου διαβιβασθεῖσαν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, διὰ τῆς ὁποίας ὁ Πανελλήνιος Ἰατρικὸς Σύλλογος ἐξαιτεῖται τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων τέκνων τῶν ἰατρῶν, πέραν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δέκα διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν καὶ τῶν πέντε διὰ τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ζητοῦμεν ἡμεῖς οἱ ἰατροὶ ἰδιαιτέραν καὶ προνομιακὴν μεταχείρισιν τῶν τέκνων ἡμῶν, ἂν καὶ θὰ ἠδυνάμεθα νὰ τὸ πράξωμεν, διότι τὸ Ἰατρικὸν Σῶμα ἀποτελεῖ, ἐπιτραπήτω μοι νὰ εἴπω, χωρὶς νὰ θέλω μὲ αὐτὸ νὰ φανῶ ἐγωϊστής, ἀποτελεῖ προνομιακὴν ἡγέτιδα καὶ διακεκριμένην τάξιν ἐν τῇ κοινωνίᾳ, ἡ ὁποία διὰ τῆς ἀποστολῆς της προσφέρει πολλὰ εἰς τὴν ἀνθρωπότητα διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ μεγίστου ἀγαθοῦ τοῦ ἀνθρώπου, τῆς ὑγείας αὐτοῦ τόσον τῆς σωματικῆς, ὅσον καὶ τῆς ψυχικῆς καὶ τῆς πνευματικῆς. Ὁλόκληρος στρατιὰ ἐρευνητῶν ἰατρῶν ἐγκύπτει φιλοτίμως καὶ ἀόκνως εἰς τὰ ἐργαστήρια διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ ἀνεύρῃ διαγνωστικὰς καὶ θεραπευτικὰς μεθόδους, τοιαύτας, αἱ ὁποῖαι νὰ συντείνουν εἰς τὴν προστασίαν ἀπὸ τῶν βροτολοιγῶν νόσων τοῦ ἀνθρώπου καὶ εἰς τὴν παράτασιν τῆς ζωῆς αὐτοῦ ὅσῳ τὸ δυνατὸν διαρκεστέρα ὑγείᾳ καὶ ἐν πλήρει ρώμῃ. Δὲν ζητοῦμεν, λέγω, προνομιακὴν μεταχείρισιν, ἀλλ’ ἀκριβῶς ἴσην μεταχείρισιν πρὸς ὅ,τι συμβαίνει εἰς τὰ τέκνα ἐκ γονέων ἄλλων ἐπαγγελματικῶν τάξεων, ὅπως εἶναι τὰ τέκνα τῶν ἀξιωματικῶν, τῶν ἱερέων, τῶν διδασκάλων καὶ τῶν νομικῶν, κύριοι συνάδελφοι. Διότι σᾶς εἶναι γνωστόν, ὅτι πέραν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσαγομένων, εἰσάγεται ἕνας ὡρισμένος ἀριθμὸς τέκνων προερχομένων ἐκ τῶν κατηγοριῶν τῶν ἐπαγγελματικῶν αὐτῶν τάξεων, εἰς ἀναλόγους σχολάς. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος λόγος κύριοι συνάδελφοι, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει σήμερον μίαν ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν τῶν τέκνων τῶν ἰατρῶν. Τὰ τέκνα τῶν ἰατρῶν διαβιοῦν μέσα εἰς ἕνα ἰατρικὸν πατρικὸν περιβάλλον. Διαπαιδαγωγοῦνται παιδιόθεν μὲ τὴν ἱερότητα τῆς ἀποστολῆς τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος, ἀκολουθοῦν μίαν ἐπαγγελματικὴν παράδοσιν ὡς καὶ οἰκογενειακὴν τοιαύτην καὶ δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἔχουν ἐν ἑαυτοῖς ἀνεπτυγμένην καὶ τὴν ἰατρικὴν συνείδησιν ὅτι τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα θεωροῦσιν ὡς κοινωνικὸν λειτούργημα καὶ πρὸς τὸ συμφέρον ὁλοκλήρου τῆς κοινωνίας. Δι’ αὐτὸ λοιπὸν ἀπευθύνω παράκλησιν θερμοτάτην πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ ὁποίου ἐτέθη ἡ ἀναφορὰ τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου, καὶ συγχρόνως ζητῶ καὶ τὴν συμπαράστασιν καὶ τοῦ ἀπόντος Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, ὡς προϊσταμένου τοῦ ἰατρικοῦ κόσμου, νὰ κάμῃ δεκτὸν τὸ αἴτημα τοῦτο τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου καὶ νὰ ἐπιτρέψῃ κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ ἐπὶ πλέον τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων τὴν ἐγγραφὴν τῶν ἐλαχίστων αὐτῶν νέων μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δέκα διὰ τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν πέντε διὰ τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ἔχω νὰ προσθέσω καὶ τὸ ὅτι εἰς τὴν ἐπὶ πλέον αὐτῶν εἰσαγωγὴν εἶναι σύμφωνος καὶ ἡ γνωμάτευσις τῆς Κοσμητείας τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, ἡ ὁποία προϋποθέτει ἀσφαλῶς, ὅτι ὑπάρχουν ἐπαρκῶς καὶ μέσα διὰ τὴν θεωρητικὴν διδασκαλίαν καὶ τὴν πρακτικὴν ἐκπαίδευσιν τοῦ περιωρισμένου αὐτοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐπιλαχόντων τέκνων τῶν ἰατρῶν. (Χειροκροτήματα).

§130Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Θέλω νὰ συνενώσω καὶ ἐγὼ τὴν παράκλησίν μου καὶ νὰ συστήσω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ὅπως τὸ αἴτημα τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου περὶ ἐγγραφῆς ἐλαχίστου ἀριθμοῦ τέκνων ἰατρῶν, γίνῃ δεκτόν. Τὸ αἴτημα αὐτὸ τὸ εὑρίσκω ἀπολύτως δίκαιον καὶ δὲν σημαίνει προνομιακὴν μεταχείρισιν τῶν ἰατρῶν, διότι ὅπως εἶπεν ὁ κ. Πετρίδης, καὶ πολλαὶ ἄλλαι τάξεις ἔχουν τοιούτου εἴδους ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ τέκνα τῶν ἰατρῶν κύριε Ὑπουργέ τῆς Παιδείας, πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι ὑπάρχει ἔφεσις τῶν τέκνων τῶν ἰατρῶν νὰ κληρονομοῦν τοὺς γονεῖς των ἐν τῇ ἀσκήσει τοῦ λειτουργήματος αὐτοῦ. Καὶ ἐν ταὐτῷ οἱ γονεῖς των ἔχουν τὴν ζωηροτάτην ἐπιθυμίαν νὰ ἴδουν τὰ τέκνα των κληρονομοῦντα τὰς κλινικάς, τὰ χειρουργεῖα των κλπ. Σᾶς παρακαλῶ λοιπὸν ὅπως κάμετε δεκτὸν τὸ αἴτημα τοῦτο.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§132Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διεπιστώθη ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ὅτι τὸ θέμα εἶναι διακομματικόν. Δὲν πρόκειται περὶ θέματος τὴν συζήτησιν τοῦ ὁποίου προὐκάλεσεν ἡ Ἀντιπολίτευσις διὰ νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν. Ὁμόφωνος εἶναι ἡ γνώμη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ λύσις εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον λυποῦμαι εἶναι ὅτι, παρ’ ὅλον τὸν βαθὺν σεβασμὸν καὶ τὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἀπάντησίς του εἰς τὸ αἴτημα ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς ὑπῆρξε λίαν πτωχή. Διότι ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ἀπαντήσεώς της εἰς τὸ θέμα τοῦτο ἢ νὰ μᾶς δώσῃ τὴν λύσιν τοῦ ὅλου ἐκπαιδευτικοῦ προβλήματος τὸ ὁποῖον θίγει ἡ ἐρώτησίς μας, ἢ ἐφ’ ὅσον περιωρίσθη ν’ ἀπαντήσῃ μόνον εἰς τὸ ἐὰν θὰ εἰσαχθοῦν ἢ ὄχι οἱ ἐπιλαχόντες, κατὰ τὴν ὀρθὴν τοποθέτησιν τοῦ ζητήματος ὑπὸ τῶν προλαλησάντων ρητόρων καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ κατὰ τὴν ὄντως ὀρθὴν τοποθέτησιν τὴν γενομένην ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ἡ Κυβέρνησις εἶχε μίαν καὶ μόνον ὑποχρέωσιν ἀπαντῶσα νὰ δηλώσῃ ὅτι δέχεται τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων καὶ ἐφέτος εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἐφ’ ὅσον μέχρι σήμερον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα διὰ τὴν ριζικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τοῦ πνευματικοῦ προλεταριάτου τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται ἀπὸ τὴν πληθὺν τῶν νέων οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἀπορροφηθοῦν, ὤφειλε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῶν ἐπιλαχόντων ὅπως καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Ἰδιαιτέρως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, δὲν ἀπήντησεν εἰς τὸ αἴτημά μας περὶ εἰσαγωγῆς τοὐλάχιστον ἐκείνων ἐκ τῶν ἐπιλαχόντων, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸν βαθμὸν ἀπὸ 25 καὶ ἄνω καὶ δεύτερον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶναι τέκνα ἰατρῶν καὶ τέκνα πολυτέκνων. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἄρνησίν του, εἰς τὴν τελευταίαν περίπτωσιν καθόσον, ὡς γνωστόν, πρόκειται περὶ μικροῦ ἀριθμοῦ ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸς μὲ τὴν ἔγκρισιν τῶν οἰκείων Σχολῶν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλάκος ἔχει τὸν λόγον.

§134Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συναινῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὴν παράκλησιν, ὅτι τὸ αἴτημα τῶν ἐπιτυχόντων, ὄχι τῶν ἐπιλαχόντων φοιτητῶν πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ ἐνθυμῆται, ὅτι κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν ἐξετάσεων ἐγράφη εἰς τὴν ἐφημερίδα, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ συγκεντρώσουν τὴν βάσιν 20, ἔχουν ἐλπίδας εἰσαγωγῆς εἰς τὰς ἀνωτάτας Σχολάς. Ἐγράφη αὐτό. Ἐν συνεχείᾳ τῆς παρακλήσεώς μου αὐτῆς, θέτω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μίαν αἴτησιν ἑνὸς συμπολίτου μου ἐκ Πειραιῶς τοῦ ὁποίου ἡ θυγάτηρ διηγωνίσθη εἰς τὴν Ἀκαδημίαν τῆς Ρόδου, ἔλαβε τὸν αὐτὸν βαθμὸν μὲ τὴν τελευταίαν ἐπιτυχοῦσαν καὶ ἐνῶ ἐκλήθη ἐκεῖ καὶ παρέμεινεν ἐπὶ 20ήμερον καὶ παρηκολούθησε μαθήματα, μετὰ ταῦτα τῆς ἐδηλώθη ὅτι, ἐπειδὴ ὑστέρησεν εἰς τὸ μάθημα τῶν πρακτικῶν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συνεχίσῃ καὶ τὴν ἀπέκλεισαν. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐν λόγῳ κατάγεται ἀπὸ τὴν Μάνην. Δυστυχῶς οἱ Μανιατοποῦλες δὲν εἶναι καλὲς εἰς τὸ μάθημα τῆς ὠδικῆς.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ὀρεινὸν τὸ μέρος.

§136Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐκρίθη ὡς ἐκ τούτου ἀπορριπτέα, ἐνῶ ἦτο ἀρίστη εἰς τὰ θεωρητικὰ μαθήματα. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν, ὅπως μεριμνήσῃ καὶ διατάξῃ τὴν ἐγγραφήν της εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἀκαδημίαν.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§138Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ μέγα ἠθικὸν θέμα τῆς εἰσαγωγῆς ὅλων τῶν ἐπιτυχόντων εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς παραμένει ἄκαρπον. Στοιχειῶδες καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὅπως εἰσαχθοῦν καὶ οἱ 10 ἐπιτυχόντες εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Ἀθηνῶν καὶ οἱ 5 ἐπιτυχόντες εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης καὶ τοῦτο, ὄχι, διὰ λόγους προνομιακῆς μεταχειρίσεως, ἀλλὰ πρὸς ἀποκατάστασιν δικαιοσύνης. Ἐφ’ ὅσον λέγομεν μάλιστα, ὅτι ἡ ὕπαιθρος στερεῖται ἰατρῶν καὶ ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ Σχολὴ τὸ ἀποδέχεται, δὲν νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ μὴ προτιμῶνται καὶ τὰ παιδιὰ τῶν ἰατρῶν κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει σημασίαν εἶναι, ὅτι, διὰ νὰ ἐπανδρωθῇ ἡ ὕπαιθρος, θὰ πρέπει νὰ αὐξηθῇ ὁ περιωρισμένος ἀριθμὸς ποὺ ὑπάρχει σήμερον. Τὸ θέμα λοιπὸν τῆς εἰσαγωγῆς ὅλων παραμένει ἀνοικτὸν δι’ ὅλην τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§139Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν παράκλησιν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί θέλετε;

§141Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Μία παράκλησις. Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἂς μὴ μᾶς ἀπαντήσῃ σήμερον. Μᾶς ἀπαντᾶτε αὔριον, μεθαύριον.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§143Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν πρόκειται καὶ νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ νὰ μὴ ὁμιλήσωμεν, νὰ σᾶς κάμωμεν σοφώτερον ἀπό ὅ,τι εἶσθε. Ἐκεῖνο ποὺ θὰ παρακαλέσω εἶναι τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον εἶχε τὴν εὐτυχῆ ἔμπνευσιν νὰ εἴπῃ ὁ ἐκ Λεβαδείας συμπαθέστατος συνάδελφος. Τὸ νὰ μὴ τελειώσετε τὴν συζήτησιν ἀπόψε, ὅταν μάλιστα βλέπετε, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Συμπολίτευσις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ τὸ ἄρρεν φῦλον καὶ τὸ θῆλυ, σᾶς ὑποβάλλει τὴν εὐχήν, νὰ υἱοθετήσετε τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλουν οἱ ἐπιλαχόντες —ἐπιτυχόντες. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὸ κλείσετε ἀπόψε τὸ θέμα, πρὶν τὸ μεταβιβάσετε, ὅπως σᾶς τὸ διεβίβασεν ὁλόκληρος ἡ Βουλή, εἰς τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον καὶ εἰς τὸν Στρατάρχην. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ μεταβληθοῦν αἱ ἀπόψεις αἱ ἐπικρατήσασαι εἰς τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον καὶ νὰ ληφθοῦν νέαι ἀποφάσεις. Νομίζω, ὅτι οὕτω θὰ δικαιωθῇ ἓν αἴτημα τὸ ὁποῖον εἶναι πανελλήνιον καὶ τὸ ὑποβάλλει ὁλόκληρος ἡ Βουλή.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§145Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριοι βουλευταί, ὅταν πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς διέκοψε τὴν συζήτησιν, ἐπέμεινεν ἡ Ἀντιπολίτευσις διὰ νὰ συνεχισθῇ αὕτη. Καὶ εἶναι φυσικόν, ὅτι ἀποτέλεσμα τῆς ἐπιμονῆς εἶναι νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις, παρατεινομένης τῆς συζητήσεως, νὰ φαίνεται, ὅτι ἐκείνη δὲν ἀπαντᾷ. Ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἀπόφασις διὰ τὸ ζήτημα τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἐπιλαχόντων δὲν ἀποτελεῖ προσωπικὴν ἰδιοτροπίαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Εἶναι ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως. Μετὰ ταῦτα θὰ ἔλθω εἰς τὰ ἐπὶ μέρους θέματα, ποὺ ἐθίγησαν ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, διὰ νὰ δώσω ἀπάντησιν ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου.

§146Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶναι προσωπική....

§147Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐπ’ αὐτοῦ ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία πρᾶξις τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔχω ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ δώσω μερικὰς ἀπαντήσεις εἰς τὰ εἰδικώτερα θέματα. Ἐλέχθη παρ’ ἀξιοτίμου συναδέλφου, ὅτι ἡ ἀπάντησις δίδεται ἀργά. Ἡ ἀπάντησις εἰς τὴν Βουλὴν δὲν δίδεται ἀργὰ, διότι τώρα ἦλθε τὸ θέμα. Ἡ ἀπάντησις ὅμως, ὅτι δὲν θὰ γίνουν δεκτοὶ οἱ ἐπιλαχόντες, ὑπάρχει ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου. Ἡ ἐπανεξέτασις δὲ ἦτο ἐπιβεβλημένη, ἐφ’ ὅσον προεβλήθη τὸ ζήτημα ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἐλέχθη ἐπίσης ὅτι οἱ σπουδασταὶ τῆς ἀλλοδαπῆς πρόκειται νὰ εἰσαχθοῦν βάσει ὡρισμένης διαδικασίας, εὐνοουμένων τῶν «γαλαζοαίμων», ὅπως εἶπε προχθὲς ὁ κ. Κοθρῆς. Ἀλλὰ κ. συνάδελφοι, ἐκεῖνοι δὲν ἔχουν ἀνάγκην νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Μόνον πτωχὰ παιδιὰ θὰ ἐπιστρέψουν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔλαβεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ὑπ’ ὄψιν τὸ θέμα. Καὶ ἐτόνισα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὡς ἔχει τὸ θέμα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωμεν ἐπιεικέστεροι, διὰ νὰ μὴ δημιουργήσωμεν ἀνισότητα. Ἀλλὰ προέκυψε τὸ γεγονός, ὅτι εὑρίσκοντο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πτωχοὶ σπουδασταί, οἱ ὁποῖοι πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς εὕρισκον συμφέροντας τοὺς ὅρους τῆς σπουδῆς ἐν ἀλλοδαπῇ, μετὰ δὲ τὴν νομισματικὴν ἀναπροσαρμογὴν δὲν εὑρίσκουν τοὺς ὅρους ποὺ εἶχον πρὶν ληφθῇ τὸ μέτρον, νὰ ὑπάρξῃ μία μέριμνα. Τὸ σύνολον δὲ αὐτῶν ποὺ ὑπέβαλον αἰτήσεις καὶ δὲν ἔχουν γίνει δεκταὶ εἶναι 170 ἐν συνόλῳ. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἀριθμὸν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπιλαχόντες εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, ἐκ τῶν πινάκων τῶν προερχομένων ἐκ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ἔχουν μίαν μικρὰν μεταβολὴν διότι ὑπάρχουν τινὲς οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπιτύχει εἰς περισσοτέρας σχολὰς εἶναι 1005 καὶ ἄνω τῶν 250 διὰ τὴν Ἀνωτάτην Ἐμπορικὴν Σχολήν. Τώρα ἔρχομαι εἰς ἕνα ἄλλο θέμα εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐπιθυμίας τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τῆς ἀρνήσεως τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε ὅτι τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων καθώρισε τὸ Πανεπιστήμιον τὸν ὁποῖον ἠδύνατο νὰ εἶχε ὁρίσει μεγαλύτερον καὶ δὲν θὰ εὕρισκεν εἰς τοῦτο ἀντίθετον τὴν Κυβέρνησιν. Μετὰ ταῦτα ἐὰν οἱ ἀξιότιμοι ὁμιλήσαντες συνάδελφοι ὑπενόουν τὴν ἀπάντησιν τοῦ Πανεπιστημίου ἐπὶ τεθέντος ἐρωτήματος μετὰ τὴν ἐξέτασιν ὀφείλω νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἀκόλουθα. Ὅτι πρῶτον τὸ ἔγγραφον προεκλήθη παρ’ ἐμοῦ, ἐπιθυμοῦντος νὰ ἔχω πλήρη στοιχεῖα προκειμένου νὰ εἰσηγηθῶ ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Κυβερνήσεως τὸ θέμα. Δὲν ὑπῆρξε πρωτοβουλία τοῦ Πανεπιστημίου, τὸ ὁποῖον ἠρωτήθη, αἱ δὲ ἀπαντήσεις δὲν ἀφοροῦν τὸ σύνολον τῶν ἐπιλαχόντων. Θὰ ἤθελον μόνον ν’ ἀναφέρω ὡρισμένα μέρη ἐκ τῆς ἀπαντήσεως. Ἔρχομαι πρῶτον εἰς τὴν Θεολογικὴν Σχολήν, ἡ ὁποία ἀναφέρεται πρώτη. Λέγει ἡ Θεολογικὴ Σχολὴ «Μολονότι........ (ἀναγινώσκει) .............». Δεύτερον ἡ Ἰατρικὴ «ὅτι οἱ ἐπιλαχόντες τῆς Ἰατρικῆς ἀνέρχονται (ἀναγινώσκει)........................».

§148Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Οἱ μειοψηφοῦντες καθηγηταὶ τί προτείνουν;

§149Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Νὰ ἐγγραφοῦν. Ἀπαντοῦν ναὶ εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα. Ἡ Ἰατρικὴ Σχολὴ λέγει: «Οἱ ἐπιλαχόντες εἶναι 262. Ἡ Ἰατρικὴ Σχολὴ μετὰ μακρὰν συζήτησιν ἀπήντησεν εἰς τὴν Σύγκλητον λόγῳ τῶν σημαντικῶν ἐλλείψεων τὰς ὁποίας παρουσιάζουν............... (ἀναγινώσκει)...................................».

§150Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Οἱ πρωτοετεῖς δὲν ἀσκοῦνται. Εἴπατε προχθὲς ὅτι ἐδώσατε οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν καὶ ἀπὸ τὸ προσεχὲς ἔτος θὰ ὁλοκληρωθοῦν πλέον αἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ Πανεπιστημίου. Ἐγγράψατέ τους εἰς τὸ πρῶτον ἔτος, τοῦ χρόνου ποὺ θὰ πᾶνε διὰ νὰ ἀσκηθοῦν θὰ ἔχουν τακτοποιηθῆ τὰ πράγματα.

§151Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀσκήσῃ καὶ τοὺς ἤδη ἐγγεγραμμένους, ἀλλ’ ἀφοῦ ἐρωτᾷ ἡ Κυβέρνησις ἀπαντᾷ ὅτι τὸ πολὺ–πολὺ θὰ ἠμπορέσῃ νὰ εἰσαγάγῃ τὸν ἀριθμὸν 100. Αὐτὰ λέγει. Προκειμένου περὶ τῶν Χημικῶν, οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα· δηλαδὴ ἀπεφασίσθη ἡ παραδοχὴ μικροῦ ἀριθμοῦ. Ἡ διάκρισις ὅμως πλέον θὰ γίνεται ὄχι μόνον μεταξὺ ἐπιλαχόντων καὶ ἐπιτυχόντων, ἀλλὰ μεταξὺ τῶν διαφόρων κατηγοριῶν ἐπιλαχόντων. Κύριοι βουλευταί, οἱ ἐρωτῶντες προχθὲς ἐπεκαλέσθησαν τὰς ἐξαιρέσεις αἱ ὁποῖαι ἔγιναν.

§152Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Αἱ ἄλλαι Σχολαί.

§153Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἡ Νομικὴ Σχολὴ εἶχεν 23 ἐπιλαχόντας οἱ ὁποῖοι ἀπερροφήθησαν. Ἡ Χημικὴ Σχολή, εἶπε τὰ αὐτὰ μὲ τὴν Ἰατρικήν. Ἐπίσης ἡ Ὀδοντιατρικὴ κατέληξεν νὰ μὴ γίνουν δεκτοὶ πλέον τῶν 100 ἀπ’ ἔξω.

§154Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Εὑρίσκω ἕνα ἀδύνατον σημεῖον εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε. Εἴπατε τὰ ἑξῆς, προηγουμένως: Ὅτι ὁ ἀριθμὸς ὡρίσθη κατόπιν προτάσεων τῶν Σχολῶν. Αἱ Σχολαὶ ἐπὶ συνεχῆ ἔτη εἶχον ὑπ’ ὄψιν των εἰσαγωγὴν ἐπιλαχόντων καὶ αἱ προτάσεις ἐγένοντο βάσει τῆς ἀντιλήψεως καὶ πεποιθήσεως ὅτι πάλιν θὰ εἰσαχθοῦν. Ἐὰν εἶχε τεθῆ εἰς τὰς Σχολὰς τὸ ἐρώτημα, ποῖος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον ἠμπορεῖτε νὰ ἀσκήσετε, μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ οὐδεὶς ἐπιλαχών, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἐπρότεινον μεγαλύτερον ἀριθμόν, τοὐλάχιστον ὡρισμέναι ἐκ τῶν Σχολῶν.

§155Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὅταν εἰς τὴν ἀπάντησιν ἀναφέρεται ὅτι ἀδυνατοῦν νὰ ἀποδώσουν καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν 100 ἐγγραφομένων, ἀντιλαμβάνεσθε ποία θὰ ἦτο ἐκ τῶν προτέρων ἡ ἀπάντησις.

§156Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Πρὸ τῆς ἐπιχορηγήσεως, ἢ μετά;

§157Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἡ ἀπάντησις εἶναι πρὸ τῆς ἐπιχορηγήσεως καὶ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς ἐπιχορηγήσεως, ἡ ὁποία ἐζητεῖτο διὰ τοῦ ἐγγράφου. Ἔρχομαι κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν διατυπωθεῖσαν πρότασιν δι’ ἄλλας κατηγορίας, διὰ τὰ τέκνα τῶν ἰατρῶν καὶ τῶν πολυτέκνων. Τὸ θέμα τῶν τέκνων τῶν πολυτέκνων πρέπει ν’ ἀποχωρισθῇ ἀπὸ τὸ θέμα τῶν ἐπιλαχόντων, διὰ νὰ ἐξετασθῇ ὡς θέμα ἐπαγγελματικῆς παραδόσεως. Δὲν δύναμαι νὰ δώσω ἀπάντησιν, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξετάσω τὸ θέμα τῶν ἄλλων ἐπαγγελματιῶν. Τὸ θέμα αὐτὸ θὰ τὸ ἐξετάσω ὡς θέμα ἐπαγγελματικῆς παραδόσεως καὶ ὄχι ὡς θέμα ἐπιλαχόντων. (Χειροκροτήματα). Προκειμένου περὶ τοῦ θέματος τῶν πολυτέκνων, πρῶτον τὸ θέμα εἶναι γνωστὸν καὶ δεύτερον εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας ποὺ ἰσχύει, ἔχει δημιουργήσει σοβαρώτατα παράπονα καὶ τῶν γονέων καὶ τῶν σπουδαστῶν. Διότι ὑπάρχουν περιπτώσεις σπουδαστῶν ποὺ λαμβάνουν ἄνω τῶν 70 βαθμῶν καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀποκλεισθέντων, καὶ εἰσέρχονται ὡς προνομιοῦχοι μὲ 50 βαθμούς, δηλαδὴ μὲ τὴν βάσιν. Πᾶσα ἐξαίρεσις φαίνεται ἐκ πρώτης ὄψεως ὅτι γίνεται ὑπὲρ ὡρισμένων κατηγοριῶν, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα γίνεται εἰς βάρος ἄλλων κατηγοριῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ δεχθῶ ἄλλην ἐξαίρεσιν, διότι θὰ συμπίπτῃ ἄλλος νὰ ἔχῃ μεγαλύτερον βαθμὸν καὶ νὰ ἀποκλείεται καὶ νὰ εἰσάγεται ὁ ἔχων μικρότερον βαθμὸν ἀλλ’ ἀνήκων εἰς τοὺς προνομιούχους.

§158Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ προστασία τῶν πολυτέκνων εἶναι παγία, πῶς θὰ τὴν ἀπαγορεύσωμεν; Ἡ πολιτεία διὰ παγίων διατάξεων τοὺς παρεῖχε αὐτὴν τὴν εἰδικὴν μεταχείρισιν. Ἀπεμπολεῖτε τὴν παρασχεθεῖσαν προστασίαν.

§159Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν ἀπεμπολῶμεν οὐδεμίαν προστασίαν. Ἀντιθέτως ἐφαρμόζομεν, μὲ πᾶσαν εὐμένειαν ὅλην τὴν ὑπὲρ αὐτῶν ὑπάρχουσαν Νομοθεσίαν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον σᾶς ἐξήγησα, ὅτι προκειμένου περὶ Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν, ἐφαρμόζεται ἀπαρεγκλήτως τὸ προνόμιον τῶν πολυτέκνων. Κύριοι βουλευταί, ἐλέχθη ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἰσαχθῶσι καὶ οἱ ἄλλοι σεισμόπληκτοι, ὄχι μόνον τῶν τριῶν Ἰονίων Νήσων. Ἀνεγνωρίσθη καὶ διεπιστώθη ὅτι ὑπὸ τὰς τραγικὰς συνθήκας ποὺ ἔδωσαν ἐξετάσεις, ἀποτελεῖ θαῦμα τὸ ὅτι κατώρθωσαν νὰ ἐπιτύχουν τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν μόλις εἶχον θάψει στενοὺς συγγενεῖς των καὶ μόλις εἶχον κατακρημνισθῆ αἱ οἰκίαι των. Ἐλήφθη αὐτὸ ὑπ’ ὄψει, δηλαδὴ διεπιστώθη ὅτι ἡ ἱκανότης των θὰ ἦτο ἀκόμη μεγαλυτέρα καὶ διὰ τοῦτο ἐγένετο μία ἐξαίρεσις. Ἡ ἐπέκτασις τῆς ἐξαιρέσεως θὰ ἐδημιούργει παράπονα ἐκ μέρους ἄλλων, οἱ ὁποῖοι εἶχον μεγαλύτερον βαθμόν. Καὶ μόνον εἰς αὐτὴν τὴν τόσον φανερὰν περίπτωσιν καὶ λόγῳ τῶν τεραστίων καταστροφῶν τῶν Ἰονίων νήσων, ἐνόμισεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἠδύναντο νὰ προβῇ εἰς ἐξαίρεσιν.

§160ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τῆς Λευκάδος;

§161Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἡ Λευκὰς ἔχει πάθει ζημίας καὶ καταστροφάς, ἀλλὰ δὲν εἶναι εἰς τὴν αὐτὴν ἔκτασιν καὶ εἰς τὴν τραγικότητα τῶν καταστροφῶν τῶν τριῶν Ἰονίων νήσων. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη περίπτωσις, ἡ περίπτωσις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Πετροπουλάκου. Πρόκειται περὶ τῆς ἰσοβαθμίσεως. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε ὅτι προκειμένου περὶ τῶν ἐπιλαχόντων ἐγένετο μία ἐπιείκεια, ὅλοι οἱ ἰσόβαθμοι νὰ εἰσέρχωνται καὶ τοῦτο, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν προκειμένου περὶ τῶν λαβόντων τὸν αὐτὸν βαθμὸν νὰ γίνῃ διάκρισις. Εἰδικῶς ὅμως, προκειμένου περὶ τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν, ἡ κειμένη νομοθεσία, μετὰ γνώμην καὶ στάθμισιν ἐκ μέρους τῶν Παιδαγωγῶν, γράφει ὅτι ἐν ἰσοβαθμίᾳ προτιμῶνται οἱ ἔχοντες μεγαλύτερον βαθμὸν εἰς τὰ τεχνικὰ μαθήματα καὶ τοῦτο, λόγῳ τῆς ἰδιαιτέρας σημασίας, τὴν ὁποίαν ἔχουν τὰ τεχνικὰ μαθήματα διὰ τοὺς δημοδιδασκάλους, διασπειρομένους εἰς τὰ πέρατα τῆς χώρας καὶ ἔχοντας προορισμὸν νὰ δημιουργήσουν μίαν ἑστίαν πολιτισμοῦ καὶ ὄχι μόνον ἑστίαν μορφώσεως. Δι’ αὐτό, λέγω, ἐθέσπισεν ἡ νομοθεσία ὅτι ἐν ἰσοβαθμίᾳ προηγοῦνται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγαλύτερον βαθμὸν εἰς τὰ τεχνικὰ μαθήματα. Νὰ συζητηθῇ κάποτε ἐκ νέου τὸ θέμα, τὸ εὑρίσκω λογικόν, ἀλλὰ δι’ ἑκάστην περίπτωσιν νὰ λαμβάνεται ἐκ τῶν ὑστέρων νομοθετικὴ μέριμνα, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ καὶ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ κειμένη νομοθεσία.

§162Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι ὑπερβολή, εἰς τὰ τεχνικὰ μαθήματα νὰ περιλαμβάνεται καὶ ᾠδική.

§163Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, εἶναι δυνατὸν μετὰ τὰς ἐξετάσεις νὰ λαμβάνεται δι’ ἑκάστην περίπτωσιν εἰδικὴ νομοθετικὴ μέριμνα; Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὰ ὅσα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὰ λεχθέντα ἀπόψε, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους καὶ δὴ ἐκείνους ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν περὶ τῆς ἀστοργίας τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ θέμα τῶν ἐπιλαχόντων νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν τὰ ἑξῆς: Ἐλαμβάνοντο μέτρα εἰς τὸ παρελθόν, τὰ ὁποῖα προκαλοῦν συνεχῆ ἐπιδείνωσιν τοῦ κακοῦ καὶ τὰ ὁποῖα συνετέλεσαν καὶ εἰς τὸν ἐφετεινὸν ἀποκλεισμὸν τῶν ἐπιλαχόντων. Διότι ἐπὶ τόσα ἔτη δὲν ἐχρηματοδοτήθησαν τὰ Πανεπιστήμια καὶ ἐν γένει ὅλαι αἱ ἀνώταται Σχολαί, διὰ νὰ ἀποκτήσουν ἐγκαταστάσεις, διὰ νὰ ἀποκτήσουν ἐργαστήρια, διὰ νὰ ἀποκτήσουν αἰθούσας διὰ διδασκαλίας. Καὶ τότε ἐφαίνοντο καλοὶ οἱ Κυβερνῆται. Καὶ σήμερον ποὺ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις, χωρὶς νὰ ἔχῃ Ἀμερικανικὴν βοήθειαν, ὅσην ἰδίως εἶχον ἄλλοτε, διέθεσε τεράστια ποσά, διέθεσε δισεκατομμύρια ὁλόκληρα, διὰ νὰ ἀποκτήσουν ἐπάρκειαν τὰ ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ βγοῦν πραγματικοὶ ἐπιστήμονες, διὰ τοὺς ὁποίους νὰ σεμνύνεται ἡ Ἑλλὰς καὶ ἐκεῖνοι νὰ εἶναι χρήσιμοι εἰς τὸν ἑαυτόν των, εἰς τὴν οἰκογένειάν των καὶ εἰς τὴν Πατρίδα, σήμερον ποὺ ἡ Κυβέρνησις δημιουργεῖ τὴν δυνατότητα ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους νὰ ἀπορροφήσῃ μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἐπιστημόνων, ποὺ ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ ἐπιδεινώνῃ συνεχῶς τὸ κακόν, προσπαθεῖ νὰ λύσῃ τὸ κακὸν εἰς τὴν ρίζαν του, σήμερον ἡ Κυβέρνησις παρουσιάζεται ἄστοργος. Ἔτσι εἶναι, κύριοι βουλευταί, ἡ ἀστοργία τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία προσπαθεῖ νὰ λύσῃ ριζικῶς τὸ θέμα; Ἀλλά, πέραν τούτου, ἐπήγαιναν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, παρέμενον ἐπὶ ὡρισμένα ἔτη χωρὶς νὰ δύνανται νὰ ἀσκηθοῦν καὶ μετὰ ταῦτα ἔβγαιναν ἐπιστήμονες καὶ παρέμενον 5–10 ἔτη ἀδιόριστοι καὶ σήμερον ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ νὰ ἀπορροφήσῃ ὅλον τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀδιορίστων ἐκπαιδευτικῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Κύριοι βουλευταί, δευτέρα ἐκδήλωσις στοργῆς τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὰ εἶναι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὁδηγοῦν εἰς ριζικὴν λύσιν τοῦ προβλήματος καὶ ὄχι εἰς συνεχῆ ἐπιδείνωσιν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὰ λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα).

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ἐτερ-

ματίσθη. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ ἐκποιήσεως ἀγροκτήματος τοῦ Μανωλοπουλείου Δημοτικοῦ Νοσοκομείου Πύργου».

§165ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκποιήσεως ἀγροκτήματος τοῦ Μανωλοπουλείου Δημοτικοῦ Νοσοκομείου Πύργου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως καταβολῆς δαπανῶν διατροφῆς ἀνηλίκων κρατουμένων καὶ τροφίμων ἀναμορφωτικῶν καταστημάτων, παραπεμφθέντων ἢ παραπεμπομένων εἰς τὰς τεχνικὰς Σχολὰς τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος, ὡς καὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν συγκλήσεως συνεδρίων τῶν ἑταιρειῶν προστασίας ἀνηλίκων καὶ τῶν ἑταιρειῶν προστασίας ἀποφυλακιζομένων».

§167ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως καταβολῆς δαπανῶν διατροφῆς ἀνηλίκων κρατουμένων καὶ τροφίμων Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων παραπεμφθέντων ἢ παραπεμπομένων εἰς τὰς Τεχνικὰς Σχολὰς τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος ὡς καὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν συγκλήσεως Συνεδρίων τῶν Ἑταιρειῶν προστασίας ἀνηλίκων καὶ τῶν Ἑταιρειῶν προστασίας ἀποφυλακιζομένων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας ἀφορωσῶν τὴν ἀναγκαστικὴν ἐκτέλεσιν».

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς πρώτην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας ἀφορωσῶν τὴν ἀναγκαστικὴν ἐκτέλεσιν». Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ὅπως ἐξουσιοδοτήσῃ τὸ Προεδρεῖον ἵνα ἐπικυρώσῃ ὑπ’ εὐθύνῃ του τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως ἐπεκυρώθησαν ὑπ’ εὐθύνῃ τοῦ Προεδρείου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ὥραν 9.5′ μ.μ., διὰ τὴν 15ην Μαρτίου, ἡμέραν Δευτέραν καὶ ὥραν 6ην μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις.