1954.02.25

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 41η

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιανάννης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Ν. Πετρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ράχεων Φθιώτιδος, ζητοῦντος λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν ἐκ τῶν παγετώνων καταστραφέντων ἐλαιοπαραγωγῶν τῆς ἐν λόγῳ κοινότητος, ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὀφειλῶν των κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπαγγελματιοβιοτεχνῶν Ζακύνθου, ζητούντων χορήγησιν δανείων πρὸς ἐπαγγελματικήν των ἀποκατάστασιν. Ὁ Πρόεδρος τῆς κοινότητος Κερασιᾶς Τρικάλων ζητεῖ ἀποστολὴν σίτου καὶ ζωοτροφῶν εἰς τοὺς κατοίκους τῆς ἐν λόγῳ κοινότητος, στερουμένους τοιούτων, συνεπείᾳ βαρυτάτου χειμῶνος. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Β. Βύζας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς κοινότητος Ἐμπορίου Ἐορδαίας, ζητοῦντος ἀποστολὴν ζωοτροφῶν εἰς τοὺς κτηνοτρόφους τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος, συνεπείᾳ ἐξαντλήσεως αὐτῶν, λόγῳ τοῦ βαρυτάτου χειμῶνος. Ἀπαντήσεις τῶν κάτωθι Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη. 1. Προπολεμικῶς ἀπηλλοτριώθη ὑπὸ τῆς Ε.Β.Α. ἔκτασις 4.000 στρεμμάτων εἰς Αὔλακα–Στυλίδος, διὰ τὴν κατασκευὴν ἀποθηκῶν πυρομαχικῶν καὶ καυσίμων διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς εἰς τὸν χῶρον τοῦτον. Κατεσκευάσθησαν δύο μόνον ἡμιτελεῖς ὑπόγειοι ἀποθῆκαι πυρομαχικῶν, αἵτινες δὲν ἐχρησιμοποιήθησαν. Ὁ ἀπαλλοτριωθεὶς χῶρος ἀπετελεῖτο, κατὰ τὸ πλεῖστον, ἐκ λοφώδους καὶ βραχώδους ἐδάφους, ὅστις καὶ ἐξεμεταλλεύετο ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν, ἀκωλύτως, καθ’ ὅλον τὸ διαρρεῦσαν χρονικὸν διάστημα. 2. Μεταπολεμικῶς ἡ Στρατιωτικὴ Ὑπηρεσία προέβη εἰς τὴν διὰ συρματοπλέγματος περίφραξιν χώρου ἐκτάσεως μόνον 1.900 στρεμμάτων περίπου, ἔναντι τῶν 4.000 τοιούτων, τῆς ὑπὸ τῆς Ἀεροπορίας ἀπαλλοτριωθείσης, εἰς ἣν ἔκτασιν περιλαμβάνεται μέρος τοῦ ὑπὸ τῆς Ε.Β.Α. ἀπαλλοτριωθέντος χώρου, ὡς καὶ μικρὰ ἔκτασις μὴ ἀπαλλοτριωθεῖσα. 3. Ὁ κατεχόμενος ὑπὸ τῆς Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας χῶρος ἀναγκαιοῖ ἀπολύτως αὐτῇ καὶ τὸ Γ.Ε.Σ. θὰ προβῇ εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὴν νομιμοποίησιν τῆς καταλήψεως τοῦ ἐν λόγῳ χώρου, καθισταμένης οὕτω δυνατῆς τῆς ἀποζημιώσεως τῶν τυχὸν ὑπαρχόντων ἰδιοκτητῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Εἰς τὸ καταρτισθὲν σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως στρατολογικῶν τινων διατάξεων» περιλαμβάνεται διάταξις περὶ ἐπεκτάσεως εὐεργετήματος ἐξαγορᾶς εἰς ὑπηρετοῦντας κλάσεων 1946–49. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. Εἰς κατατεθὲν σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ρύθμισιν στρατολογικῶν ὑποχρεώσεων» περιελήφθη διάταξις περὶ στρατολογικῆς τακτοποιήσεως τῶν δοκίμων ἐμποροπλοιάρχων, οἵτινες κατέστησαν ἀνυπότακτοι ὄντων ναυτολογημένων ἐπὶ πλοίων ἐκτελούντων πλόας εἰς ἀλλοδαπήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Κωτιάδου καὶ Ἐμμ. Ζαννῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὰ ἔργα ἐπεκτάσεως τοῦ ἀερολιμένος Μαριτσῶν Ρόδου, ἐκτελοῦνται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν (Ὑπηρεσία Πολιτικῆς Ἀεροπορίας) καὶ συνεπῶς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν εἶναι ἁρμόδιον ὅπως παράσχῃ τὰς αἰτουμένας πληροφορίας εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1954

Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΗΛΙΑΣ

Συν)ρχης Πεζικοῦ Ε) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 147 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. Τὸ ἀναγραφόμενον ποσὸν εἰς τὴν παράγραφον 5 τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως, οὐδέποτε διετέθη ὑπὸ τῆς ἡμετέρας Ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΤ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζέ. 1. Ἡ διάνοιξις τῆς ὁδοῦ ἀπὸ Λιμνίστης–Ἄνω Χώρα –Ἀμπελακιώτισσα–Περδικόβρυση–Κλέπα ἕως Δομνίστης ἐξετελέσθη ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τμημάτων μηχανικοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ κατὰ τὰ ἔτη 1949 –50 ἀπομείναντος ἀδιανοίκτου τμήματος ἐκ δώδεκα χιλιομέτρων καὶ οὐχὶ πέντε ἐπὶ ὀρεινοῦ ἐδάφους. 2. Ἡ ἀνωτέρω διάνοιξις ἐξυπηρέτει τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἰδιαιτέρως τὴν Στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν. Μετὰ τὴν λῆξιν ὅμως τοῦ συμμοριτοπολέμου δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ διάθεσις τμημάτων τοῦ μηχανικοῦ διὰ τὴν διάνοιξιν τοῦ ὑπολειπομένου ἐκ δώδεκα χιλιομέτρων τμήματος, διότι ἅπασαι αἱ μονάδες τοῦ Μηχανικοῦ διετέθησαν εἰς σοβαρωτέρας στρατιωτικῆς σημασίας ἐργασίας (ὀχύρωσις, σχεδίου καταστροφῶν κ.λ.π.). 3. Εἰδικώτερον κατὰ τὴν παρελθοῦσαν θερινὴν περίοδον τὸ ἥμισυ τοῦ Μηχανικοῦ διετέθη εἰς σεισμοπλήκτους νήσους. 4. Διὰ τὴν ὑπολειπομένην εἰσέτι ἐργασίαν ἀπαιτοῦνται: α) Διάνοιξις τῶν 12 χιλιομέτρων: ι) Πλῆρες τάγμα Μηχανικοῦ. ιι) Τέσσαρες προωθητῆρες γαιῶν καὶ 2 ἀεροσυμπιεσταί. ιιι) Τριακόσιοι ἐργάται, ἰδιῶται ἡμερησίως. ιυ) Ἑξακόσια (600) ἑκατομμύρια. υ) Δέκα (10) τόννοι ἐκρηκτικῶν. υι) Διάρκεια ἐργασιῶν δίμηνος. β) Ἄρσις καταπτώσεως καὶ ἐπισκευὴ τοῦ πρὸ τετραετίας διανοιγέντος τμήματος: ι) Πλῆρες τάγμα. ιι) Τέσσαρες προωθηταὶ γαιῶν. ιιι) Ἑκατὸν ἐργάται ἰδιῶται ἡμερησίως. ιυ) Ἑκατὸν (100) ἑκατομμύρια δραχμῶν. υ) Διάρκεια ἐργασιῶν 45 ἡμέραι. 5. Ἐπὶ τοῦ παρόντος καθίσταται ἀδύνατος ἡ διάθεσις τμημάτων μηχανικοῦ διὰ τὴν ἀνωτέρω ἐργασίαν, ἥτις τὸ γε νῦν ἔχον, τυγχάνει ἁρμοδιότης τοῦ Υ. Δ. Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαμαστοράκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 115 ἐ. ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἡρακλείου κ. Παπαμαστοράκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι κατόπιν σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ ἐλαιουργικοῦ Συν)σμοῦ Βιάννου (Ἡρακλείου Κρήτης) ἀναφέροντος τὰς ἐκ θεομηνιῶν ἐπισυμβάσας ζημίας εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγὴν τῆς ὡς ἄνω περιφερείας ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν (Δ)νσιν Ἀγροτικῆς Πίστεως) διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20786)866 ἐ. ἔ. ἐγγράφου μας ὅπως λάβῃ ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα ἐνισχύσεως τῶν πληγέντων ἀγροτῶν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐγνώρισεν ἡμῖν ὅτι ἔδωσεν ἀμέσως ἐντολὴν εἰς τὸ οἰκεῖον Ὑποκατάστημά της, ὅπως ἐνισχύσῃ τοὺς πληγέντας καὶ ὄντως ἔχοντας ἀνάγκην προστασίας ἐκ τῶν ἀγροτῶν διὰ τῆς μὴ εἰσπράξεως τῶν χρεῶν καὶ χορηγήσεως καὶ νέων δανείων ὅπου παρίσταται ἀνάγκη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1954

Ὁ Διευθυντὴς τῆς Γεωργίας

Ν. ΛΥΧΝΟΣ

Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ἀθ. Παπαθανάσης, Ν. Σταθόπουλος, Α. Παυλόπουλος, Π. Μοντζάλας, Δ. Πλαγιάννης, Κ. Βενέτης, Α. Λεονάρδος, Δ. Παπαδημητρίου, Ι. Ψαρρέας, Η. Παπαηλιοῦ, Ι. Τσοῦρνος, Π. Σταθόπουλος, Δ. Λαντζούνης, Λ. Οἰκονομόπουλος, Χ. Ρῖζος, Ν. Βαρβιτσιώτης, Ν. Κάρτωνας, Ι. Χατζηνικολῆς κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἀφορωσῶν τὸν τρόπον ἀνανεώσεως ἐγγραφῆς τῶν φοιτητῶν τῆς Ἰατρικῆς καὶ Ὀδοντιατρικῆς Σχολῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Καρότσης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως προμηθείας ὑλικοῦ αὐτομάτου Τηλεφωνίας πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῆς Ἀστικῆς Τηλεφωνικῆς Ὑπηρεσίας».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)1953».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)1953». Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμικῶν τοιούτων».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμικῶν τοιούτων». Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως, συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ἀπὸ 7.6.35 Α. Ν. «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως, συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ἀπὸ 7.6.1935 Α. Ν. «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως ἐκποιήσεως ἐκτάσεως δωρηθείσης πρὸς ἵδρυσιν Γεωργικοῦ Σταθμοῦ ὑπὸ τοῦ Δήμου Φλωρίνης πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ διαθέσεως τοῦ τιμήματος πρὸς ἐνίσχυσιν καὶ βελτίωσιν τῶν μονίμων ἐγκαταστάσεων τοῦ Πρακτικοῦ Γεωργικοῦ Σχολείου Φλωρίνης».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως ἐκποιήσεως ἐκτάσεως δωρηθείσης πρὸς ἵδρυσιν Γεωργικοῦ Σταθμοῦ ὑπὸ τοῦ Δήμου Φλωρίνης πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ διαθέσεως τοῦ τιμήματος πρὸς ἐνίσχυσιν καὶ βελτίωσιν τῶν μονίμων ἐγκαταστάσεων τοῦ Πρακτικοῦ Γεωργικοῦ Σχολείου Φλωρίνης». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13) 15.1.54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβαυλίου, δι’ ἧς ἐπιτρέπεται ἡ ναυτολόγησις ἐπὶ σπογγαλιευτικῶν πλοίων κατὰ τὴν θερινὴν σπογγαλιευτικὴν περίοδον 1954 καὶ χειμερινὴν τοιαύτην 1954–55 Δωδεκανησίων δυτῶν μὴ ἀπογεγραμμένων».

§14Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἔχει καλῶς καὶ εἰσηγοῦμαι τὴν ἐπιψήφισίν του. Πρόκειται περὶ κυρώσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τῆς ὁποίας ἐλήφθη πρόνοια καὶ ἐδόθη προστασία εἰς τοὺς δύτας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐφοδιασθοῦν μὲ ναυτικὸν φυλλάδιον σύμφωνα μὲ τὸν νόμον περὶ ἀπογραφῆς ναυτικῶν.

§15Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13)15.1.54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς ἐπιτρέπεται ἡ ναυτολόγησις ἐπὶ σπογγαλιευτικῶν πλοίων κατὰ τὴν θερινὴν σπογγαλιευτικὴν περίοδον 1954 καὶ χειμερινὴν τοιαύτην 1954–55 Δωδεκανησίων δυτῶν μὴ ἀπογεγραμμένων», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου προσωρινῆς πληρώσεως κενῶν ὀργανικῶν θέσεων Σανατορίων καὶ λοιπῶν Νοσηλευτικῶν καὶ Ὑγειονομικῶν Ἱδρυμάτων». Ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου ἐγένετο χθὲς τὸ ἑσπέρας δεκτή.

§19Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 4, τί ἔγινε κ. Πρόεδρε; Ἢ θὰ συζητηθῇ εἰς τὴν σειρὰν τοῦ πρώτου, ἢ θὰ ἀναβληθῇ, διότι δὲν μπορεῖ νὰ περιμένουμε τὸν κ. Ὑπουργόν.

§20Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε. Ὁ κ. Κουτσοπέταλος, ὀρθότατα θέτει τὸ θέμα. Κατὰ τὴν προεκφώνησιν, βεβαίως, θὰ προχωρήσητε εἰς τὴν ἀνάγνωσιν ὁλοκλήρου τοῦ καταλόγου. Ὅταν ὅμως φθάσωμεν εἰς τὴν ἐκφώνησιν τῶν νομοσχεδίων διὰ τὴν καθ’ ἑαυτὸ συζήτησιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφίνωμεν ἐκκρεμῆ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα τυχὸν θὰ ἀχθοῦν πρὸς συζήτησιν, ἐξαπίνης, μετὰ τὸ μεσονύκτιον, ὅταν ὅλοι οἱ βουλευταὶ θὰ ἔχουν φύγει. Ὀφείλομεν νὰ τηρήσωμεν τὴν σειράν. Οἱ κύριοι Ὑπουργοί, ἐὰν ἐπιθυμοῦν νὰ συζητήσουν τὰ νομοσχέδια, ὀφείλουν νὰ εἶναι ἐδῶ. Εἰδικώτερον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ταλαιπωρεῖται καὶ ταλαιπωρεῖ τὴν Βουλὴν ἐπὶ ἡμέρας μὲ τὸ νομοσχέδιόν του, ἂς ἔλθῃ μίαν τακτὴν ἡμέραν ἐγκαίρως, εἰς τὴν σειράν του νὰ τὸ συζητήσῃ.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδὲν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ ὁρίζει αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε ὑμεῖς. Ἡ Βουλὴ δι’ ἀποφάσεώς της δύναται νὰ μεταβάλῃ τὴν σειράν, ἡ ὁποία, ὅπως ξέρετε, εἶναι ὅλως τυπική.

§22Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν πρόκειται μόνον περὶ τοῦ γράμματος τοῦ Κανονισμοῦ, πρόκειται καὶ περὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς τάξεως. Ὑποθέτω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιδιώκει νὰ συζητῇ νομοσχέδια ἐξαπίνης καὶ ἀπόντων τῶν βουλευτῶν.

§23Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Παρατήρησίς μου, κύριε Πρόεδρε, ἀφορᾷ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ὁρίζεται, ὅτι ἡ συζήτησις ἄρχεται καλουμένου εἰς τὸ βῆμα τοῦ ἑκάστοτε εἰσηγητοῦ ἑκάστου νομοσχεδίου. Ἡ τακτικὴ ὅμως αὐτή, ἀφορᾷ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ἐξ αὐτῆς τῆς τακτικῆς, κινδυνεύομεν νὰ παρεκκλίνωμεν ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς ὁλομελείας τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἀναγνωρίζεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, συνεδριαζούσης ἐν ὁλομελείᾳ, ἡ ὕπαρξις εἰσηγητοῦ. Ὁ εἰσηγητὴς εἶναι πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν Κοινοβουλευτικήν. Ἡ ἔκθεσις δὲ τοῦ εἰσηγητοῦ, ἡ ὁποία περιλαμβάνει τὴν γνώμην τῆς πλειοψηφίας καὶ μειοψηφίας τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κοινοβουλευτικῆς, αὐτὴ ἐὰν ζητηθῇ, ἁπλῶς ἀναγινώσκεται. Ἡ σειρὰ τῆς συζητήσεως γίνεται καλουμένου τοῦ πρώτου ἐγγεγραμμένου βουλευτοῦ διὰ νὰ ὁμιλήσῃ. Ὄχι τοῦ εἰσηγητοῦ. Θέλω νὰ καταλήξω εἰς τοῦτο, ὅτι ἐπὶ ἑκάστου συζητουμένου νομοσχεδίου δὲν ὑπάρχει ὑποχρέωσις ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ καλῆται ὁ εἰσηγητὴς νὰ ἀνοίξῃ τὴν συζήτησιν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐὰν δὲν τὸ λέγῃ αὐτὸ ὁ Κανονισμός, εἶναι ἔθιμον ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ὄθωνος. Ἂς τὸ πάρωμεν ὡς Κοινοβουλευτικὸν ἔθιμον. Πάντοτε καλεῖται ὁ εἰσηγητὴς νὰ ὁμιλήσῃ πρῶτος, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου.

§25Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι ὅτι ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ δι’ αὐτὸ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου πρέπει νὰ ἀναβληθῇ.

§26Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον λέγει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς διατυποῦται καὶ διανέμεται πρὸ τῆς συζητήσεως ...... (ἀναγινώσκει) ......».

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ μείζονα λόγον ὁ εἰσηγητὴς ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ ἴδιος νὰ τὴν ἀναγνώσῃ καὶ τὴν ἀναπτύξῃ προφορικῶς. Πιστεύω, συμφωνοῦμεν ἀπολύτως.

§28Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἀφοῦ συμφωνοῦμεν ἀπολύτως, νὰ παύσῃ ἡ ἀκολουθουμένη τακτική, νὰ καλῆται πρῶτος ὁ εἰσηγητής. Αὐτὸ νὰ παύσῃ. Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. εἰσηγητὴς νὰ ὁμιλήσῃ ὡς βουλευτής, ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλήσῃ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐὰν δὲν τὸ λέγῃ ὁ Κανονισμός, κύριε Παπαθανάση, πρόκειται περὶ κοινοβουλευτικοῦ ἐθίμου, ἰσχύοντος ἀπὸ μακροῦ.

§30Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπενθυμίζω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὅταν πρὸ ἡμερῶν, ἐδημιουργήθη τὸ ζήτημα, ἐὰν πρέπει νὰ κρατηθοῦν ἢ νὰ ἀναβληθοῦν τὰ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδια, ὅτε ἀπουσίαζον οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, ὁ κ. Ροδόπουλος ἐδήλωσε σαφῶς καὶ ἀνεγράφη εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι, ὅταν γίνεται ἡ προεκφώνησις καὶ ἀπουσιάζῃ ὁ κ. Ὑπουργός, τὸ κρατεῖ μήπως κατὰ τὴν συζήτησιν ἔλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ συζητηθοῦν. Ἐὰν ὅμως δὲν προσέλθῃ κατὰ τὴν σειρὰν τῆς συζητήσεως ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, τότε τὸ νομοσχέδιον ἀναβάλλεται.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κανεὶς Κανονισμὸς δὲν τὸ λέγει αὐτό. Καινούργιον Κανονισμὸν θὰ κάμωμεν σήμερον;

§32Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος.....

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόλλα, δὲν ὑπάρχει θέμα.

§34Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Θέλω νὰ κατατοπισθῇ τὸ Σῶμα. Ὑπάρχει ἡ διάταξις 54 τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία ὁρίζει τὸν τρόπον τῆς ψηφίσεως καὶ τὴν σειρὰν τῶν νομοσχεδίων, ἐκτὸς ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ ἀποφασίσῃ ἄλλως. Ἑπομένως, εἶναι δικαίωμα τοῦ Προέδρου, παρὰ τὴν σειρὰν τὴν ἀναγραφομένην εἰς τὸν πίνακα, ἐὰν θέλῃ νὰ ἀναβάλῃ τὴν σειρὰν τῆς ἐκφωνήσεως. Ἑπομένως, πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ὡς πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5 νομοσχέδιον, ἐὰν θέλῃ νὰ συζητηθῇ τώρα ἢ μετά.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς; Νὰ τὴν πάρωμεν ἀμέσως.

§36Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω τί συμβαίνει. Ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργός, εἴτε τὸ θέλετε, εἴτε δὲν τὸ θέλετε....

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζητοῦμεν νομοσχέδιον, διὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας.

§38Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἡ συζήτησις εἶναι διατὶ προτάσσεται;

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ προταχθῇ ἡ συζήτησις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5 νομοσχεδίου, τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας;

§40Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, διότι ἔχει καὶ μίαν εὐθύνην ἡ Βουλὴ εἰς ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἐντελῶς καλοπίστως ἔθιξεν ὁ κ. Παπαθανάσης. Θέλω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Τὸ προτελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κανονισμοῦ λέγει, ὅτι, πρὸ τῆς ἐπιψηφίσεως δέον ἀπαραιτήτως νὰ προηγηθῇ προφορικὴ εἰσήγησις τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ἢ τοῦ εἰσηγητοῦ. Ἑπομένως, νομίζω, καλῶς, ἔκπαλαι ἡ Βουλὴ συζητεῖ.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐὰν δὲν τὸ λέγῃ ὁ Κανονισμός, εἶναι ἔθιμον ἰσχῦον ἀπὸ δεκαετίας καὶ πλέον. Ὁ κ. Ν. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου.

§42Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν τιθέμενον νομοσχέδιον, «περὶ τῆς πληρώσεως τῶν ὑπαρχουσῶν κενῶν θέσεων εἰς Σανατόρια, Νοσηλευτικὰ ἱδρύματα κλπ.» καὶ συνεπῶς ἐπὶ τῆς ἀρχῆς δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τι. Ἡ κατ’ ἀρχὴν ἐπιψήφισις ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη τὸ ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἑπομένως, τώρα θὰ προβῶμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς ὁμιλήσω διὰ τὸ ἐπιτακτικὸν τῆς ἀνάγκης τῆς θέσεως ἐν λειτουργίᾳ ὑπαρχόντων σήμερον Σανατορίων καὶ ἄλλων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ λειτουργοῦν, διότι αἱ ὑπάρχουσαι διατυπώσεις εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπουν τὴν ἐπάνδρωσιν αὐτῶν. Ἐκτιμήσας τὴν σημασίαν τῆς ἀνάγκης αὐτῆς, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἤχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν, νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν τὸ παρὸν νομοσχέδιον, θεωρῶν αὐτὸ ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον, διὰ τούτου θεσπίζονται διατάξεις κατὰ παρέκκλισιν τῶν μέχρι σήμερον ἰσχυουσῶν. Πρόκειται περὶ πληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων τῶν Σανατορίων Σπάρτης, Ἠπείρου, Λαμίας καὶ Ἀσβεστοχωρίου Θεσσαλονίκης, τὸ ὁποῖον ἀνεπτύχθη, μετὰ τὴν κατοχήν, εἰς δύο νέας πτέρυγας, καθὼς καὶ διὰ τὴν ὑγειονομικὴν Σχολὴν Θεσσαλονίκης καὶ ἑνὸς Ἰατρείου τῆς Θήρας. Ἡ πλήρωσις τῶν κενῶν γίνεται διὰ προσωρινῆς προσλήψεως ἐντὸς 6 μηνῶν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Διατάγματος, ἐπὶ συμβάσει καὶ διὰ διάρκειαν μόνον μέχρις ἑνὸς ἔτους καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ προσλαμβανόμενον προσωπικόν, τεχνικόν, βοηθητικόν, ὑπηρεσιακόν, πληροῖ ὅλους τοὺς ὅρους, τοὺς προβλεπομένους ὑπὸ τῶν κανονισμῶν τῶν νοσηλευτικῶν τούτων ἱδρυμάτων καὶ ἔχει ὅλα τὰ προσόντα, τὰ ἀπαιτούμενα ὑπὸ τῶν κανονισμῶν των. Ἡ πρόσληψις γίνεται, ὡς ἐλέχθη, ἐπὶ συμβάσει. Ἡ δὲ ἀντιμισθία καθορίζεται εἰς τὸ 1)30 τοῦ μηνιαίου μισθοῦ τοῦ βαθμοῦ μὲ τὸν ὁποῖον προσλαμβάνονται. Προβλέπεται διὰ τοῦ ἄρθρου 1 ὡς καὶ διὰ τῆς παραγράφου 3 καὶ ἡ πλήρωσις ὀργανικῶν θέσεων τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων καὶ διὰ μετατάξεως προσωπικοῦ ἐξ ἄλλων Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων καὶ ἐκ τῆς Κεντρικῆς ἢ Περιφερειακῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, μὲ τὸν βαθμὸν ποὺ εἶχαν πρὸ τῆς μετατάξεως καὶ συνυπολογιζομένου τοῦ χρόνου εἰς τὸν βαθμὸν ποὺ εἶχον πρὸ τῆς μετατάξεώς των εἰς τὸ νοσηλευτικὸν ἵδρυμα. Ἡ μετάταξις, κατὰ τὸ νομοσχέδιον, γίνεται τῇ αἰτήσει τοῦ ἐνδιαφερομένου ὑπαλλήλου. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔχει προσθέσει μετὰ τὴν λέξιν «τῇ αἰτήσει τοῦ ἐνδιαφερομένου» ἢ «μὴ τῇ αἰτήσει αὐτοῦ». Βεβαιότατα, τὸ ζήτημα τοῦτο δὲν εἶναι ἀντισυνταγματικόν, ὡς ἐλέχθη. Ἐμελέτησα τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Συντάγματος καὶ δὲν νομίζω, ὅτι περιλαμβάνεται εἰς αὐτὸ καὶ ἡ ἔννοια τῆς μετατάξεως. Καὶ τίποτε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, δὲν κωλύει τὴν μετάταξιν. Ἀντιθέτως, ὑπάρχει εἰς τὸν κώδικα περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων ἡ ὑπ’ ἀριθ. 90 διάταξις, ἡ ὁποία ἐμποδίζει τὴν μετάταξιν εἰς μὴ ὁμοιογενεῖς ὑπηρεσίας, ἔχουσα οὕτω: «Μετάταξις ὑπαλλήλων ...... (ἀναγινώσκει) ......». Εἰς τὴν προκειμένην ὅμως περίπτωσιν, πρόκειται περὶ μετατάξεως ὑπαλλήλων ἐξ οὐχὶ ὁμοιογενῶν ὑπηρεσιῶν. Δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ μετάταξις, ἀπὸ ἄλλας ὑπηρεσίας, οὐχὶ ὅμως καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας εἰς ἓν νοσηλευτικὸν ἵδρυμα, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ νόμου 2.900)5.2.53 ἔχει καταστῆ ἤδη Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου. Ἀφήνω, λοιπόν, ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν Συνταγματολόγων τὸ νομικὸν μέρος τοῦ θέματος. Ἐγὼ ἀνέφερον μόνον τὸ ἄρθρον τοῦ Κώδικος καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἂς λάβῃ ἀπόφασιν περὶ τῆς ἀποδοχῆς ἢ μὴ τῆς τροπολογίας, ποὺ ὑπέβαλεν ἡ Ἐπιτροπή.

§43Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Σεῖς, ὡς εἰσηγητής, νὰ μᾶς εἴπητε τὴν γνώμην σας.

§44Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μὴ ἀποδεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν τροπολογίαν. Μὲ τὴν διαστολήν, ὅτι τὸ μεταθετέον τοῦ ὑπαλλήλου ὑφίσταται.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§46Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀφορᾷ τὴν τακτοποίησιν ἀρρώστων, δὲν γεννᾶται ζήτημα, ὅτι δὲν ἔχει κανεὶς καμμίαν ἀντίρρησιν, ὡς πρὸς τὴν ἐπιψήφισίν του. Θὰ ἤθελον μόνον εἰς τὸ ἄρθρον 1 νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργόν, εἰς τὸ σημεῖον ὅπου ἀναγράφεται «Τὰ σανατόρια Λαμίας, Σπάρτης, Ἠπείρου καὶ Ἀσβεστοχωρίου» νὰ προστεθῇ καὶ τὸ τοῦ Ἡρακλείου Κρήτης.

§47Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, τὸ νομοσχέδιον περιέχει μεταβατικὰς διατάξεις πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς διευκολύνσεως τῆς λειτουργίας τῶν ἐν αὐτῷ ἀναφερομένων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἕτοιμα ἀπ’ ἀρκετοῦ χρόνου καὶ ἔχουν προσλάβει μέρος τοῦ προσωπικοῦ. Τὸ Βενιζέλειον Σανατόριον Κρήτης, δὲν ἔχει ἀκόμη περατωθῆ. Κατὰ τὸ ἐνδιάμεσον διάστημα, ὑπάρχει ὅλος ὁ καιρός, ὥστε νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ Κώδικος, διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων. Ἑπομένως, δὲν ἐπιτρέπεται ὡς πρὸς τοῦτο, τὸ Βενιζέλειον Σανατόριον, νὰ παρεκκλίνωμεν ἀπὸ τὰς βασικὰς διατάξεις, δυνάμει τῶν ὁποίων προσλαμβάνεται τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικόν.

§48Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἔτσι ἔχει τὸ πρᾶγμα, δὲν θὰ ἐπιμείνωμεν. Ἐπίσης, ἔχομεν ὡρισμένας ἀντιρρήσεις εἰς τὰ καθ’ ἕκαστον ἄρθρα, τὰς ὁποίας θὰ ἀναπτύξωμεν κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐπικροτοῦμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, μὲ τὰς ἀντιρρήσεις τὰς ὁποίας θὰ διατυπώσωμεν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὰ διάφορα ἄρθρα, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, θὰ κατορθωθῇ νὰ γίνῃ μία ἀποκέντρωσις καὶ μία πληρεστέρα τακτοποίησις τῶν ἀσθενῶν αὐτῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς εἰσαγωγῆς των εἰς τὰ ἱδρύματα, τὰ ὁποῖα θὰ εὑρίσκωνται πλησίον τῶν περιφερειῶν των καὶ τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς ἐξυπηρετοῦν ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βασαρδάνης ἔχει τὸν λόγον.

§50Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, σκοπεῖται ἡ πλήρωσις τῶν κενῶν θέσεων τῶν Σανατορίων καὶ διαφόρων ἄλλων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Ἡ πλήρωσις αὕτη, ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου καὶ διὰ μετατάξεως. Ἡ μετάταξις κατὰ τὸ νομοσχέδιον, πρέπει νὰ ἐνεργῆται τῇ αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω τὸ ἑξῆς: Ἡ μετάταξις νὰ μὴ γίνεται, κύριε Ὑπουργέ, τῇ αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων, εἰδικῶς ὡς πρὸς τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικὸν καὶ τοῦτο λόγῳ τοῦ ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν νοσηλευτικὸν προσωπικὸν εἶναι δύσκολον νὰ ἀνεύρῃ κανείς, ἐνῷ τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικὸν εἰς τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα καὶ Σανατόρια τοῦ Κέντρου ὑπάρχει ἄφθονον. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν κάτωθι τροπολογίαν: «Ὅτι ἡ μετάταξις ἐνεργεῖται τῇ αἰτήσει, ἢ μή, ὡς πρὸς τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικόν».

§51Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν σας. Ἀμφιβάλλω ὅμως, ἐὰν ἡ μετάταξις ἄνευ αἰτήσεως τοῦ ἐνδιαφερομένου, εἶναι Συνταγματικῶς ἐπιτρεπτέα. Διότι, ἕκαστον νοσηλευτικὸν ἵδρυμα ἀποτελεῖ αὐτοτελῆ ἀποκεντρωμένην ὑπηρεσίαν, διάφορον ἐκείνης παρὰ τῇ ὁποίᾳ ὑπηρετεῖ ὁ μετατασσόμενος. Μοῦ ἔρχεται εἰς τὴν σκέψιν ἕνα παράδειγμα. Εἶναι δυνατὴ ἡ μετάταξις τῶν ὑπαλλήλων ἑνὸς Δήμου εἰς ἄλλον τοιοῦτον; Τὸ θέμα μὲ ἀπασχολεῖ, διότι ἡ ἰδέα τοῦ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ μετάταξις, ἥτις ἐν τῇ οὐσίᾳ εἶναι μετάθεσις τῶν ὑπαλλήλων τῶν διαφόρων νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, ἀπὸ ἕνα νοσηλευτικὸν ἵδρυμα εἰς ἄλλο, εἶναι ὀρθή, μὲ ἀπασχολεῖ ὅμως ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συνταγματικῶς.

§52Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συνταγματικὸν κώλυμα δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ ἐκ τῶν πραγμάτων δὲν εἶναι δυνατή;

§53Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸ παράδειγμα ποὺ ἐπεκαλέσθητε, κύριε Ὑπουργέ, διότι οἱ Δῆμοι εἶναι νομικὰ πρόσωπα αὐτοτελῆ.

§54Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Τὸ ἴδιον καὶ τὸ νοσηλευτικὸν ἵδρυμα, εἶναι νομικὸν πρόσωπον αὐτοτελές.

§55Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ Δῆμοι εἶναι νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ἐξυπηρετοῦντα τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν καὶ οἱ ὑπάλληλοί των διορίζονται ὑπὸ τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων. Καὶ πράγματι προσκρούει εἰς τὸ Σύνταγμα. Ἀλλὰ τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα, δὲν εἶναι κρατικαὶ ὑπηρεσίαι.

§56Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὄχι, καὶ τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα εἶναι αὐτοτελῆ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου καὶ οἱ ὑπάλληλοι διορίζονται ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§58Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως περιληφθῇ εἰς τὰ προβλεπόμενα ἐν τῷ νομοσχεδίῳ Σανατόρια καὶ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα καὶ τὸ Σανατόριον Ἡρακλείου Κρήτης. Βεβαίως, ἡ ἀνάγκη δὲν εἶναι ἄμεσος, ἐξ ἄλλου δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὸν νὰ γίνῃ ἀμέσως ἡ πρόσληψις, ἀλλὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης τῆς προσλήψεως καὶ ὅταν ἐν τῷ μεταξὺ συμπληρωθῇ ὁ ἐξοπλισμός, ὁ ἐπιστημονικός, νὰ ἔχῃ αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν, ὥστε νὰ μὴ ζητηθῇ ἄλλο νομοσχέδιον. Διότι μὲ τὸν νόμον περὶ νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων θὰ περάσῃ πολὺς καιρός. Λοιπόν, δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει θέμα νὰ μὴ περιληφθῇ καὶ τὸ Σανατόριον Ἡρακλείου, ὅπως καὶ τὰ ἄλλα. Δὲν εἶναι ὑποχρεωτικόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως ἡ πρόσληψις προσωπικοῦ. Ἡ ἐπάνδρωσις τοῦ Σανατορίου αὐτοῦ, ὡς καὶ τῶν ἄλλων, δὲν εἶναι ὑποχρεωτική, ἰδίως διὰ τὸ Σανατόριον Ἡρακλείου. Ὅταν συμπληρωθοῦν αἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ Σανατορίου, ἐντὸς 2 μηνῶν, ὡς λέγεται, τότε δύναται προσωρινῶς νὰ λειτουργήσῃ μέχρις ὅτου ἰσχύσουν αἱ διατάξεις τῆς μονιμότητος τῆς προσλήψεως τοῦ προσωπικοῦ. Θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, ὅτι, ἐὰν εἶναι δυνατόν, καὶ τοῦτο ἔχει σημασίαν, νὰ δοθῇ ἡ εὐρύτης τῆς περιθάλψεως εἰς τὰ Σανατόρια, ἐφ’ ὅσον θὰ δαπανηθοῦν τεράστια ποσὰ ἀνεγέρσεως καὶ τακτικῆς λειτουργίας, εἰς ὅλους τοὺς ἀπόρους ἀνεξαιρέτως, διότι διαφορετικὰ θὰ εἶναι δῶρον ἄδωρον, διότι οἱ ἄποροι δὲν ἔχουν τὰ μέσα τῆς προσανατοριακῆς περιθάλψεως. Διότι ὡς ἐξελίσσεται σήμερον ὁ ἀγὼν κατὰ τῆς φυματιώσεως, ἀναμφισβητήτως, τὰ Σανατόρια θὰ καταστοῦν προσωρινοὶ σταθμοί, διότι ὅλοι θὰ ἔρχωνται ἐδῶ νὰ θεραπεύωνται ἐξ αἰτίας τῆς σημερινῆς προόδου καὶ ἑπομένως θὰ καταργηθοῦν τὰ νοσοκομεῖα αὐτά. Προκειμένου νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει βία νὰ ἐπανδρωθοῦν τὰ Σανατόρια. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρέπει πρῶτον νὰ ἀρχίσῃ ὁ προληπτικὸς ἀγὼν κατὰ τῆς φυματιώσεως, ἐνισχύοντες ἀποτελεσματικῶς τὸν τομέα τοῦ προληπτικοῦ ἐμβολιασμοῦ διὰ τοῦ ἐμβολίου Καλμὲτ–Γκερέν, καὶ ὁ ὁποῖος ἀπεδείχθη ἀποτελεσματικὸς κατὰ τὴν μικρὰν ἡλικίαν, προλαμβάνων τὴν προσβολήν, καὶ κατὰ δεύτερον λόγον νὰ δοθῇ σοβαρὰ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις, οὕτως ὥστε τὰ Σανατόρια τὰ κρατικὰ τῶν Ἀθηνῶν νὰ δύνανται νὰ ἐκτελοῦν τὰς χειρουργικὰς ἐπεμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὴν νεωτέραν ἐξέλιξιν τῆς θεραπείας τῆς φυματιώσεως. Ἐπιβάλλεται, λοιπόν, πρῶτον, ὅπως εἰσάγεται εἰς τὰ νοσοκομεῖα ὅλος σχεδὸν ὁ πάσχων ἄπορος Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ νὰ τυγχάνῃ τῆς σανατοριακῆς περιθάλψεως. Τὰ 90%, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν δύνανται νὰ εἰσέλθουν εἰς Σανατόρια, διότι μὲ 100 χιλ. δραχ. εἰσόδημα μηνιαίως, καταλαμβάνετε ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ τύχουν δελτίου ἀπορίας. Διότι, ἐὰν δὲν ἀντιμετωπίσετε τὸ βασικὸν αὐτὸ θέμα τοῦ ἐμβολιασμοῦ κατὰ τῆς φυματιώσεως, μὲ τὸ ἐμβόλιον τοῦ Κάλμετ, καὶ δὲν εἰσέρχεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ ἄπορος, εἰς τὰ Σανατόρια πρὸς περίθαλψιν, τότε ἀσφαλῶς θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἐξαπλοῦται ἡ φυματίωσις καὶ νὰ ἔχωμεν δραματικὴν θνησιμότητα 20%. Ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ὅσον ἀφορᾷ τὸ Σανατόριον Ἡρακλείου.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§60Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ νομοσχέδιόν σας ἀφορᾷ τὸν τρόπον προσωρινῆς πληρώσεως κενῶν ὀργανικῶν θέσεων Σανατορίου. Ἐάν, ὡς εἴπατε, ἀντικρύζετε διὰ τὸ Σανατόρειον Ἡρακλείου ὄχι τὸν προσωρινόν, ἀλλὰ τὸν ὁριστικὸν τρόπον, τότε δὲν γεννᾶται ζήτημα τὸ ὁποῖον δύναται νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ τώρα. Ἀλλ’ ὅπως φοβοῦμαι, τοῦτο θὰ εἶναι πολὺ δύσκολον, δηλαδὴ τὸ νὰ ἀντικρύσετε ἀμέσως τὴν ὁριστικὴν τακτοποίησιν τῆς ἐπανδρώσεως τοῦ Σανατορείου Ἡρακλείου. Ὀρθὸν εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, Παπαμαστοράκης καὶ Χλουβεράκης, νὰ περιληφθῇ καὶ τὸ Σανατόριον Ἡρακλείου μεταξὺ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἡ προσωρινότης τοῦ νομοσχεδίου προβλέπει. Ἄλλωστε, εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα οὐδὲν διαρκέστερον τῆς προσωρινότητος ὑπάρχει. Ἐὰν συμφωνήσετε μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ἰδικήν μας, τότε προσθέσατε εἰς τὸν κατάλογον τῶν Σανατορίων, τὰ ὁποῖα τὸ νομοσχέδιόν σας προβλέπει, καὶ τὸ Σανατόριον Ἡρακλείου. Διότι θὰ ἔχετε τότε τὴν εὐχέρειαν μὲ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον θὰ ψηφίσωμεν ἀπόψε προσωρινῶς ἔστω, νὰ ἀρχίσετε τὴν ἔνταξιν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Σανατορίου Ἡρακλείου, τὸ ὁποῖον εἶναι σχεδὸν τελειωμένον. Νομίζω, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ εἶναι ὀρθόν, ἐὰν δὲν εἶσθε ἕτοιμος νὰ μᾶς βεβαιώσετε διὰ τὸν ὁριστικὸν τρόπον τῆς ἐπανδρώσεως τοῦ Σανατορίου Ἡρακλείου, νὰ τὸ βάλετε μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας καὶ αὐτό.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§62Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς ὅσα εἶπεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐξ Ἡρακλείου κ. Χλουβεράκης, συμφωνῶ. Πλὴν ὅμως, θὰ διαφωνήσω, ὡς πρὸς τὴν αἰσιοδοξίαν του, τῆς καταπολεμήσεως τῆς φυματιώσεως. Ἤθελον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ὅπως μεταξὺ τῶν ἀναφερομένων ἱδρυμάτων συμπεριληφθῇ καὶ τὸ Σανατόριον Ρόδου, τὸ ὁποῖον εἶχε σχεδὸν καταργηθῆ, διότι ἐλλείψει προσωπικοῦ οἱ ἄρρωστοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐκεῖ, μᾶς ἐνοχλοῦν καὶ μᾶς ζητοῦν νὰ τοὺς μεταφέρωμεν εἰς τὰς Ἀθήνας. Θὰ πρέπει, λοιπὸν νὰ ἐξευρεθῇ εἷς τρόπος, οὕτως ὥστε οἱ χειροῦργοι, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν σήμερον τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὸ κέντρον, νὰ μεταβαίνουν καὶ εἰς τὰ Σανατόρια τῶν ἐπαρχιῶν διὰ νὰ χειρουργοῦν, οὕτως ὥστε νὰ ἀποσοβηθῇ ἡ μεταφορὰ τῶν ἀσθενῶν τῶν ἐπαρχιῶν εἰς τὰς Ἀθήνας, ἡ ὁποία ἀποβαίνει πρὸς μεγάλην βλάβην αὐτῶν τῶν ἰδίων.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Δημάδης ἔχει τὸν λόγον.

§64Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 1, ὁμιλεῖ περὶ 1)30 τῶν ἀποδοχῶν. Ὡς γνωρίζετε, ὅμως, τὰ περισσότερα τῶν Σανατορίων τῶν ἐπαρχιῶν εἶναι ἄνευ ἰατρῶν καὶ εἶναι ἄνευ ἰατρῶν λόγῳ τῶν ὀργανικῶν μισθῶν, τοὺς ὁποίους ἔχουν οὗτοι. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, ἕνας φυματιολόγος εἰδικὸς νὰ πάῃ εἰς τὸ Σανατόριον τῆς Πέτρας μὲ τὸν γλίσχρον μισθὸν τὸν ὁποῖον λαμβάνουν. Κατὰ μείζονα λόγον, οὐδεὶς ἰατρὸς καὶ μὴ εἰδικὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβῇ εἰς ἕνα τοιοῦτον Σανατόριον μὲ τοιαύτας ἀποδοχάς. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, λοιπόν, νὰ λάβετε μέριμναν σοβαρὰν διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, διότι τὰ Σανατόρια στεροῦνται τελείως καὶ ἑνὸς ἰατροῦ. 200 ἀσθενεῖς εἰς τὸ Σανατόριον Πέτρας–Κατερίνης δὲν ἔχουν κανένα ἰατρόν.

§65Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τελευταίαν παρατήρησιν τοῦ κυρίου συναδέλφου, πρέπει νὰ τὸν πληροφορήσω ὅτι δυνάμει τοῦ βασικοῦ νόμου «περὶ ὀργανώσεως ἰατρικῆς ἀντιλήψεως», παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὰ περιφερειακὰ Συμβούλια καὶ τὰ διοικητικὰ συμβούλια τῶν ἱδρυμάτων, προκειμένου περὶ ἰατρικοῦ προσωπικοῦ, νὰ παρέχουν μισθὸν διπλάσιον τοῦ προβλεπομένου. Αὐτὸς εἶναι νόμος ἰσχύων ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1953, ὁ 2592. Ἡ δαπάνη αὐτὴ καλύπτεται ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως, τὸν εἰδικόν.

§66Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Δὲν ἔχουν πιστώσεις, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ Σανατόριον Κατερίνης.

§67Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἔγινε πρότασις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου πρὸς τὸ περιφερειακὸν Συμβούλιον τῆς Ὑγειονομικῆς περιφερείας;

§68Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Ἔτσι μοῦ εἶπον, ὅτι ἔγινε πρότασις περὶ διορισμοῦ ἰατρῶν.

§69Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ὄχι μόνον περὶ αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ περὶ αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν κατὰ 10%.

§70Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Αὐτὰ ἰσχυρίζονται, διὰ νὰ γίνουν αἱ αὐξήσεις. Πρέπει νὰ ἔχουν ἔσοδα εἰς τὸν προϋπολογισμόν.

§71Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Τὰ ἔσοδα, σύμφωνα μὲ τὸν τελευταῖον νόμον, καθορίζονται ἀπὸ τὰ περιφερειακὰ συμβούλια, διότι ἐπῆλθε πλήρης ἀποκέντρωσις καὶ αὐτοδιοίκησις τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Ἡ Κατερίνη ὑπάγεται εἰς τὴν περιφέρειαν Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία εἶναι αὐτοδιοίκητος, καὶ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς πόρους καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρόσληψιν προσωπικοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην παρατήρησιν, τῶν κ.κ. συναδέλφων ἐκ Κρήτης, περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰς τὸ Βενιζέλειον Σανατόριον, μοῦ φαίνεται ὅτι τὸ καλύτερον ἐπιχείρημα διὰ νὰ ἀπαντήσω, τὸ ἔδωσεν ὁ κ. Κρασαδάκης, ὁ ὁποῖος εἶπε τὰ ἑξῆς, ὅτι ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὅ,τι γίνεται προσωρινόν, εἶναι περισσότερον διαρκὲς ἀπὸ τὸ διαρκές. Ἀκριβῶς διὰ νὰ λείψῃ αὐτὸ τὸ κακόν, τὸ προσωρινὸν νὰ γίνεται διαρκές, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ θεσπίζωμεν προσωρινὰς διατάξεις, ἐκεῖ ὅπου δὲν τὸ ἐπιβάλλει ἡ ἀνάγκη. Ἐδῶ ἡ ἀνάγκη τῶν πραγμάτων μᾶς κάμνει νὰ θεσπίζωμεν αὐτὰς τὰς μεταβατικὰς διατάξεις. Τὸ Δ. Σ. τοῦ Βενιζελείου Σανατορίου, ἔχει ὅλον τὸν καιρὸν μπροστά του, διὰ νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τοῦ νοσοκομείου μὲ προσωπικόν, σύμφωνα μὲ τὰς κειμένας βασικὰς διατάξεις.

§72Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διὰ τὴν Ρόδον, τί σᾶς ἐμποδίζει νὰ τὴν συμπεριλάβητε;

§73Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ἡ Ρόδος εἶναι ἕνα Σανατόριον, τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ ἤδη, ἔχει προσωπικὸν καὶ...

§74Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔχει τὸ ἀναγκαῖον προσωπικόν.

§75Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Δι’ αὐτὸ πταίει τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ὀρφανὸς ἔχει τὸν λόγον.

§77Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, οὐδεμία ἠγέρθη συζήτησις καὶ ἀντίρρησις, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς σκοποὺς τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ὄντως ἐξυπηρετεῖται, κατὰ μέγα ποσοστόν, ἡ περίθαλψις τῶν φυματικῶν καὶ συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις. Εἶναι ἄλλωστε γνωστόν, ὅτι οἱ φυματικοὶ εἶναι τόσον πολλοί, ὥστε καὶ τὰ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου προβλεπόμενα μέτρα, περὶ πληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων ἢ κλινῶν, τὰς ὁποίας προβλέπει τὸ παρὸν νομοσχέδιον, νὰ μὴ εἶναι ἀρκετὰ διὰ νὰ περιλάβουν τὸ πλῆθος τῶν τοιούτων ἀσθενῶν. Ὁ σκοπὸς τῆς ἀνόδου μου ἐπὶ τοῦ βήματος δὲν εἶναι, συνεπῶς, ἡ ἐπίκρισις τοῦ νομοσχεδίου, σκοπὸς εἶναι νὰ προσπαθήσω νὰ πείσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἄρῃ μερικά, ἴσως ἐν ἀγνοίᾳ του, παρεισφρύσαντα — θὰ τὰ χαρακτηρίσω — ἀτοπήματα καὶ ἐν πολλοῖς ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ὑπάρχουν. Θὰ ἐξηγηθῶ ἀμέσως. Ὅπως ἐκ πρώτης ὄψεως θὰ ἔγινεν ἀντιληπτόν, τὸ ἄρθρον 1, τὸ ὁποῖον ρητῶς λέγει ὅτι προσλαμβάνεται πάσης φύσεως προσωπικόν, λόγῳ ἐκτάκτου ἀνάγκης, πρὸς ἐπάνδρωσιν τῶν περὶ οὗ ὁ λόγος σανατορίων, ὁμιλεῖ περὶ προσωπικοῦ πάσης φύσεως, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ προσληφθῇ καὶ ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 1 εὑρίσκεται εἰς πλήρη ἀντίθεσιν μὲ τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἰδίου ἄρθρου. Λέγει τὸ ἄρθρον 1 παράγραφος 1, ὅτι ἐπιτρέπεται, λόγῳ ἐκτάκτου ἀνάγκης, ἡ πρόσληψις πάσης φύσεως προσωπικοῦ, διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν σανατορίων. Ἡ 3η παράγραφος λέγει ἐπίσης «ἡ πλήρωσις τῶν ὀργανικῶν θέσεων ....... (ἀναγινώσκει) .......». Νομίζω λοιπόν, ὅτι τὸ λάθος τοῦ παρόντος ἄρθρου ἔγκειται εἰς τοῦτο, ὅτι ἔπρεπε νὰ προηγηθῇ ἡ παράγραφος 3 τῆς παραγράφου 1, δηλαδὴ ὤφειλε τὸ νομοσχέδιον νὰ λέγῃ....

§78Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ἡ μὲν παράγραφος 1 καὶ 2 ἀφοροῦν τὴν προσωρινὴν πρόσληψιν — τὸ λέγει ἄλλωστε καὶ ἡ 2α παράγραφος — τὴν προσωρινὴν πρόσληψιν μέχρι πληρώσεως ὁριστικῶς τῶν θέσεων καὶ οὐχὶ πέραν τοῦ ἔτους. Ἡ παράγραφος 3 ἀφορᾷ τὴν ὁριστικὴν πλήρωσιν τῶν θέσεων, ἐφ’ ὅσον ἔχουν τὰ προσόντα καὶ ἐφ’ ὅσον τῇ αἰτήσει των ζητήσουν νὰ καταταγοῦν.

§79Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον ὁπωσδήποτε πρόκειται νὰ προσληφθοῦν νέοι ὑπάλληλοι, διατί, ἐφ’ ὅσον ἐκκαθαρίζονται οἱ ὑπάλληλοι ἀπὸ τὰ διάφορα ἄλλα Ὑπουργεῖα, διατὶ νὰ μὴ προσληφθοῦν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί;

§80Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Οὐδεὶς τοὺς ἀπαγορεύει νὰ ζητήσουν τὴν πρόσληψιν, ἐφ’ ὅσον ἔχουν τὰ προσόντα καὶ ὑποβληθοῦν εἰς τὰς διατυπώσεις τοῦ διαγωνισμοῦ. Ἡ διάταξις ὁμιλεῖ περὶ μονίμων ὑπαλλήλων, ἐχόντων ἤδη καταλάβει τὰς θέσεις, βάσει τῶν κειμένων διατάξεων.

§81Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἡ κατάταξις, ἐξ ἄλλου, προϋποθέτει μονιμότητα τῶν ὑπαλλήλων.

§82Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ἔπειτα τὸ θέμα ποὺ θίγετε, τοῦ ἐκτάκτου καὶ ἡμερομισθίου προσωπικοῦ, οὐδεὶς ἀπαγορεύει καὶ εἰς αὐτοὺς νὰ μετάσχουν τοῦ διαγωνισμοῦ.

§83Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Ἡ παράγραφος 1, δὲν ὁμιλεῖ περὶ προσόντων καὶ ἐξετάσεων.

§84Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Τοὐναντίον, ἡ παράγραφος 1, ρητῶς ἀναφέρει ὅτι προσλαμβάνονται ἐφ’ ὅσον ἔχουν τὰ ὑπὸ τοῦ ὀργανισμοῦ προβλεπόμενα προσόντα καὶ προσωρινῶς, μέχρι πληρώσεως ὁριστικῶς τῶν θέσεων. Πρέπει νὰ εἶσθε βέβαιος καὶ σεῖς καὶ ἡ Βουλὴ ὅτι οὐδεμία χαριστικὴ διάταξις θὰ περιλαμβάνεται εἰς τὰ νομοσχέδιά μου.

§85Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἔπρεπε νὰ ἐπικροτήσητε τὸν διαγωνισμόν.

§86Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Λυποῦμαι, διότι τὰ Δ. Σ. τῶν ἱδρυμάτων δὲν ἐπελήφθησαν τῆς κανονικῆς πληρώσεως τῶν θέσεων καὶ ἀναγκάζομαι νὰ φέρω ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Λυποῦμαι, δι’ αὐτὸ καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἀποδέχομαι τὴν αἴτησιν τῶν συναδέλφων ἐκ Κρήτης νὰ περιληφθῇ καὶ τὸ Βενιζέλειον, διότι, ἐπαναλαμβάνω, κάποτε, ἐπὶ τέλους πρέπει νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν ὁ Κῶδιξ, δηλ. αἱ βασικαὶ διατάξεις, αἱ ὁρίζουσαι πῶς πρέπει νὰ προσλαμβάνωνται οἱ ὑπάλληλοι. Μόνον ἡ ἀπόλυτος ἀνάγκη, ἀνάγκη τὴν ὁποίαν σεῖς ὡς ἰατρὸς γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ, τῆς λειτουργίας τῶν περὶ ὧν πρόκειται νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων ἐπέβαλε τὴν θέσπισιν τῶν μεταβατικῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου.

§87Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Σᾶς εἶπον, ὅτι σκοπός μου εἶναι ἡ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρα....

§88Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Φαντάζομαι ὅτι, ὕστερα ἀπὸ τὰς ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας σᾶς ἔδωσα, ὅσον ἀφορᾷ τὰς παραγράφους 3 καὶ 1, θὰ πεισθῆτε καὶ σεῖς ὅτι εἶναι ἀνεπίληπτος ὁ σκοπὸς καὶ ἡ διατύπωσις πλήρης.

§89Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἀνεπτύχθη ἐκ μέρους τῶν κυρίων συναδέλφων ἡ ἐπιστημονικὴ πλευρὰ τῆς ἀνάγκης τῆς λειτουργίας καὶ διατηρήσεως τῶν Σανατορίων, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προσθέσω δύο λέξεις: Ὄτι, ἀτυχῶς, αἱ σήμερον ἐφαρμοζόμεναι μέθοδοι, βιοχημικαὶ καὶ χειρουργικαί, πρὸς θεραπείαν τῆς φυματιώσεως, δὲν συνέβαλον εἰς τὴν μὴ διάδοσιν τῆς φυματιώσεως. Ἀπεναντίας, μεταπολεμικῶς, ὑπάρχει διάδοσις τῆς ἀσθενείας ταύτης ἐπικίνδυνος καὶ μεταξὺ τοῦ περιβάλλοντος τοῦ φυματικοῦ, ἀλλὰ καὶ μεταξὺ τοῦ ὑγιοῦς πληθυσμοῦ, ὥστε φυματικός, ὁ ὁποῖος σήμερον δὲν εἰσάγεται εἰς Σανατόριον, καθίσταται κίνδυνος διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§91Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος πολὺ ὀρθῶς κατέθεσε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ λαμβάνει πρόνοιαν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, νὰ λάβῃ ἐπίσης πρόνοιαν διὰ τοῦ ἰδίου νομοσχεδίου καὶ διὰ τοὺς Ὑγειονομικοὺς Σταθμούς, οἱ ὁποῖοι κινδυνεύουν νὰ κλείσουν.

§92Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Εἶναι ἄσχετον τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριε συνάδελφε, μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθίξατε. Περὶ Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν προβλέπει ὁ νόμος «περὶ τῆς ὀργανώσεως τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως».

§93Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ Ὑγειονομικὸς Σταθμὸς Ἱεραπέτρας κλείει, διότι μέχρι στιγμῆς δὲν ἔχει ἀποφασισθῆ ἐὰν θὰ πληρωθῇ τὸ προσωπικὸν ἢ ὄχι. Πρέπει νὰ λάβετε πρόνοιαν. Πρέπει νὰ ἔχετε εὐχέρειαν νὰ συμπληρώνετε τὸ προσωπικόν.

§94Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Σήμερον, τὴν ἔχω τὴν εὐχέρειαν μὲ τὸν νόμον «περὶ ὀργανώσεως τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως».

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§96Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Μίαν μικρὰν παρατήρησιν ἤθελα νὰ κάμω, ὅσον ἀφορᾷ τὸν καθορισμὸν τῆς ἀντιμισθίας. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετὰ σαφὴς ἡ διάταξις, διότι ὁμιλεῖ περὶ τοῦ 1)30 χωρὶς νὰ λέγῃ «τῶν μηνιαίων ἀποδοχῶν».

§97Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ἐννοεῖται, τῶν μηνιαίων ἀποδοχῶν.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§99ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 2ον.

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 3ον. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Πετρίδης.

§103Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 3, προβλέπει τὴν ἔνταξιν τοῦ ἐκτάκτου καὶ ἡμερομισθίου προσωπικοῦ τοῦ καταργηθέντος Νοσοκομείου φυματιώντων Ἰωαννίνων, εἰς τὸ ἱδρυόμενον Σανατόριον Ἠπείρου. Καὶ προβλέπει τὴν ἔνταξιν ἐφ’ ὅσον, τὸ μὲν ὑπόλοιπον προσωπικὸν ἔχει 5ετῆ προϋπηρεσίαν ἐν τῷ ἱδρύματι, τὸ δὲ νοσηλευτικὸν προσωπικὸν μονοετῆ προϋπηρεσίαν. Καὶ περαιτέρω, τὴν μονιμοποίησιν τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον ἔχει ὅλα τὰ προσόντα καὶ εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν. Ἐπὶ τοῦ χρόνου τῆς προϋπηρεσίας ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ — ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπόλοιπον προσωπικόν, ἐκτὸς τοῦ νοσηλευτικοῦ — ἀπεφάνθη κατὰ πλειοψηφίαν, ὅτι χρειάζεται μείωσις τῆς 5ετοῦς προϋπηρεσίας εἰς 3ετῆ τοιαύτην. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικόν, παρέμεινεν εἰς τὴν μονοετῆ. Ἐπὶ τῆς προϋπηρεσίας τοῦ νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικόν, ὡς ἔχουν ἤδη τὰ πράγματα, διαιρεῖται εἰς τρεῖς κατηγορίας: Εἰς νοσοκόμους πρακτικάς, εἰς νοσοκόμους πτυχιούχους μονοετοῦς φοιτήσεως καὶ εἰς νοσοκόμους πτυχιούχους τριετοῦς φοιτήσεως. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον θὰ πρόκειται περὶ πρακτικῶν νοσοκόμων, ἡ μονοετὴς προϋπηρεσία ἐν τῷ νοσοκομείῳ τῶν φυματιώντων Ἰωαννίνων, δὲν θὰ εἶναι ἀρκετὴ καὶ προτείνω τὴν αὔξησιν αὐτῆς τοὐλάχιστον εἰς διετῆ. Ὡς πρὸς τὰς ὑπολοίπους διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, ἔχω νὰ προσθέσω ὅτι, ὅσον ἀφορᾷ τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικόν, πρέπει νὰ γίνῃ μία προσθήκη, ὅτι ἐπὶ τοῦ νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ, πρέπει νὰ ἐφαρμόζωνται αἱ διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 683)1948, τὸ ὁποῖον προβλέπει ἀκριβῶς, περὶ τῶν ἐπισκεπτριῶν καὶ ἀδελφῶν νοσοκόμων.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βασαρδάνης ἔχει τὸν λόγον.

§105Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ 3ον ἄρθρον, ὁμιλεῖ περὶ τῆς τύχης τοῦ ἐκτάκτου καὶ ἡμερομισθίου προσωπικοῦ τοῦ καταργηθέντος Νοσοκομείου φυματιώντων Ἰωαννίνων, λέγει δὲ ὅτι δύναται νὰ ἐνταχθῇ τὸ προσωπικὸν αὐτὸ τοῦ καταργηθέντος, ὡς ἀνέφερα νοσοκομείου, εἰς τὸ Νοσοκομεῖον–Σανατόριον Ἠπείρου, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐνταχθῇ, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ 5ετῆ προϋπηρεσίαν. Ὁ χρονικὸς αὐτὸς περιορισμὸς νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ.

§106ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ τὴν ἔκαμε 3ετῆ.

§107Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν συμφωνῶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, διότι νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ ζητοῦμεν 3ετῆ προϋπηρεσίαν διὰ τὸ εἰδικευμένον κάπως αὐτὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ὑπηρέτησεν εἰς τὸ νοσοκομεῖον καὶ νὰ προσλαμβάνωμεν ἀντὶ τούτου ἀνθρώπους ἄλλους, μὴ ἔχοντας οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν καὶ συνεπῶς καμμίαν εἰδικότητα.

§108Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ ἐντασσόμενον κατ’ αὐτὴν τὴν διάταξιν προσωπικὸν θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ εἶναι ἔκτακτον καὶ προσωρινόν; Αὐτὸ φαίνεται ἀπὸ τὴν τελευταίαν διάταξιν. Δηλαδὴ θὰ συμπληρωθοῦν αἱ θέσεις διὰ μονίμου προσωπικοῦ, διότι, ἐπαναλαμβάνω, πρέπει νὰ λείψῃ αὐτὴ ἡ ἱστορία τοῦ ἐκτάκτου καὶ ἡμερομισθίου προσωπικοῦ.

§109Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Πῶς εἶναι δυνατόν, διὰ τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικὸν νὰ ἀπαιτοῦμεν μονοετῆ ὑπηρεσίαν καὶ δι’ αὐτοὺς.....

§110Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Διότι εἶναι δύσκολος ἡ ἀνεύρεσις νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ.

§111Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ἐκτὸς αὐτοῦ, τὸ ἄρθρον 3 εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὸ 4ον. Εἰς τὸ ἄρθρον 4, ὁρίζεται τὸ ἑξῆς:

§112Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Θέλει συμπλήρωσιν, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, τὸ ἄρθρον 4.

§113Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Λέγει ὅτι «τὸ πάσης φύσεως προσωπικὸν....... (ἀναγινώσκει).....».

§114Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι θέλει συμπλήρωσιν τὸ ἄρθρον 4.

§115Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον συμπληρώνεται τὸ ἄρθρον 4, κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἀκολουθεῖται ἡ αὐτὴ διαδικασία, ὅσον ἀφορᾷ τὰ προσόντα τοῦ ἄρθρου 3, νὰ μᾶς ἐπιτρέψετε, πάντως, νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι θὰ πρέπει τὰ 3 ἔτη νὰ τὰ κάμωμεν 1. Διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι προϋπηρέτησαν ἐκεῖ, θὰ πικραθοῦν, ἐὰν ἴδουν τοὺς ἑαυτούς των εἰς τὸν δρόμον καὶ νὰ προσλαμβάνωνται ἄλλοι μηδεμίαν σχέσιν ἔχοντες μὲ τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐπιμείνω καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὸ ἀποδεχθῆτε.

§116Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ἐὰν τὸ ἔκτακτον αὐτὸ προσωπικὸν ἔχῃ τὰ προσόντα τῶν ὀργανισμῶν τότε, θὰ εἶναι δυνατόν, νὰ προσληφθῇ, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 1, ὡς ἔκτακτον προσωπικόν. Ἐὰν δὲν ἔχῃ τὰ προσόντα τῶν ὀργανισμῶν, δὲν θὰ μὲ εὕρετε συμπαθῆ εἰς τὴν πρόσληψίν του.

§117Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ἐκεῖ, ποὺ ὁμιλεῖ τὸ ἄρθρον 1, ὁμιλεῖ περὶ τεχνικοῦ προσωπικοῦ.

§118Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ὄχι! Ὁμιλεῖ περὶ πάσης φύσεως προσωπικοῦ. Ἐὰν μὲν τὸ προσωπικὸν τοῦ νοσοκομείου φυματιώντων Ἰωαννίνων ἔχῃ τὰ προσόντα τοῦ ὀργανισμοῦ, τότε, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσληφθῇ, ὡς ἔκτακτον, πάλιν δυνάμει τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 1. Ἐὰν δὲν ἔχῃ τὰ προσόντα, τοῦ δίδομεν τὴν εὐχέρειαν αὐτήν, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ νοσοκομείου τῆς αὐτῆς πόλεως καὶ τῆς αὐτῆς φύσεως νοσοκομείου —σανατόριον τὸ ἕνα, σανατόριον καὶ τὸ ἄλλο— τοῦ δίδομεν τὴν εὐχέρειαν τῆς ἐντάξεώς του εἰς τὸ νέον νοσοκομεῖον, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχῃ, βασικῶς, κάποιαν προϋπηρεσίαν, ἀφοῦ δὲν θὰ ἔχῃ τὰ προσόντα.

§119Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Καὶ ἡ μονιμοποίησις;

§120Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ἡ δὲ μονιμοποίησις θὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προσόντων, τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῶν ὀργανισμῶν.

§121Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον δέχεσθε, κύριε Ὑπουργέ, τὴν τριετίαν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ περιορίσωμεν τὰς προϋποθέσεις.

§122Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Δὲν εἶναι σπουδαῖον νὰ καταλήξωμεν καὶ εἰς τὸ ἓν ἔτος, ἀλλά, πάντως, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἕνα ὅριον, διότι προτιμῶνται οἱ ἔχοντες τὰ προσόντα. Ἐὰν ἔχουν τὰ προσόντα θὰ προσληφθοῦν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 1.

§123Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ἀπαιτεῖται ὅμως τὸ εἰδικώτερον αὐτὸ προσὸν τῆς τριετίας.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§125Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον μίαν λέξιν μόνον, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς διετίας. Διότι μέσα εἰς τὴν διετίαν ὑπάρχει τὸ περιθώριον νὰ παρουσιάζωνται αὐτοί, ὥστε νὰ μὴ παραπονεθοῦν διὰ τὸ μικρὸν χρονικὸν διάστημα, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ τοὺς προσλάβετε.

§126Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι ὁμιλοῦμεν περὶ θέματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει πρακτικὴν σημασίαν. Ἤδη, τὸ σανατόριον Ἰωαννίνων λειτουργεῖ, καὶ λειτουργεῖ μὲ τὸ προσωπικὸν τοῦ νοσοκομείου φυματιώντων. Ἀποκτᾶται ἡ νομιμοποίησις μιᾶς καταστάσεως. Τὰ ὅρια αὐτὰ τὰ χρονικά, ποὺ ἐθέσαμεν, ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας πὼς ὑφίστανται ἤδη. Ἀλλά, διὰ νὰ μὴ νομίσετε ὅτι εἶμαι ἄτεγκτος, δέχομαι τὴν τριετίαν.

§127Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Δέχεσθε τὴν μείωσιν τῆς πενταετίας εἰς τριετίαν;

§128Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Μάλιστα.

§129Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Τὴν προσθήκην, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπηρετικὸν προσωπικὸν, ὅτι θὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 683;

§130Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ἐκεῖ φαίνεται ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ σανατορίου. Εἶναι σαφὲς καὶ θὰ εἶναι περιττολογία νὰ τὸ γράψωμεν.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη;

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 4ον.

§134Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Εἰς τὸ ἄρθρον 4 γίνεται ἡ ἑξῆς διόρθωσις: θεωρουμένων ἀναλόγως τῶν διατάξεων τοῦ προηγουμένου ἄρθρου.

§135Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον εἶναι συνέχεια τοῦ ἄρθρου 3 τὸ ἄρθρον 4, πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ «δύναται» νὰ ἐντάσσεται. Αὐτὸ τὸ δύναται πρέπει νὰ λείψῃ.

§136Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Τὸ μὲν ἄρθρον 3 ἔχει προϋπόθεσιν ὡρισμένου νοσοκομείου, τοῦ ὁποίου τὸν ὀργανισμὸν τὸν γνωρίζομεν ἤδη καὶ γνωρίζομεν ποῖα προσόντα ἔχει. Ἐὰν τὸ ἄρθρον 4 τὸ βάλωμεν, ὅπως λέγετε, τότε τὰ προσόντα τοῦ προσωπικοῦ πιθανὸν νὰ μὴ εἶναι σύμφωνα μὲ τὰ προσόντα τοῦ ὀργανισμοῦ.

§137Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐὰν καταργηθῇ αὔριον ἕνα νοσηλευτικὸν ἵδρυμα, πρέπει νὰ δύναται νὰ ἐντάσσεται τὸ προσωπικὸν ἢ νὰ ἐντάσσεται;

§138Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Σᾶς εἶπα ὅτι δὲν γνωρίζομεν ποῖα θὰ εἶναι τὰ προσόντα, τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τῶν ὀργανισμῶν τῶν νέων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Ἐὰν δεχθῶ τὴν διάταξιν αὐτήν, ὅπως τὴν θέλετε, ἀνωμαλίαν θὰ ἔχωμεν.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε τὸ ἄρθρον 4 δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§140ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 5ον.

§142Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐκεῖ ποὺ λέγει εἰς τὴν προτελευταίαν σειρὰν καὶ μετ’ ἀπόφασιν τοῦ ἁρμοδίου, νὰ διορθωθῇ «μετὰ πρότασιν». Αὐτὸ θὰ εἶναι σύμφωνον πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ νόμου 2592)53, ὁ ὁποῖος καθορίζει, ὅτι μετὰ πρότασιν κ.λ.π.

§143Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ὁ 2592 εἰς τὰ περιφερειακὰ συμβούλια δίδει ἀποφασιστικὰς ἁρμοδιότητας. Ἐὰν εἴπωμεν μετὰ γνώμην δὲν εἶναι ὀρθὸν, ἐνῷ ἡ ἀπόφασις εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν προϊστάμενον τῆς διοικήσεως.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5 ὡς ἐτροποποιήθη;

§145ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 6ον.

§147ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτὸν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 7ον.

§149ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἄρθρον. Δεκτὸν καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§151ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τρόπου προσωρινῆς πληρώσεως κενῶν ὀργανικῶν θέσεων Σανατορίων καὶ λοιπῶν Νοσηλευτικῶν καὶ Ὑγειονομικῶν Ἱδρυμάτων», ὡς ἐτροποποιήθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκποιήσεως ἐμπορευμάτων, ἀγορασθέντων ἐπὶ Κατοχῆς καὶ εὑρισκομένων ἐν Δυτικῇ Γερμανίᾳ».

§153ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκποιήσεως ἐμπορευμάτων, ἀγορασθέντων ἐπὶ Κατοχῆς καὶ εὑρισκομένων ἐν Δυτικῇ Γερμανίᾳ», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νομ. Διατάγματος 2642)1953 «περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1339)1949 «περὶ καταργήσεως τῆς προσωρινῆς ὑπηρεσίας Ἐθνικῆς Περιθάλψεως Διαφωτίσεως καὶ συνεχίσεως τοῦ σκοποῦ αὐτῆς ὑπὸ τοῦ Δημοσίου».

§155ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νομ. Διατάγματος 2642)1953 «περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1339)1949 «περὶ καταργήσεως τῆς προσωρινῆς ὑπηρεσίας Ἐθνικῆς Περιθάλψεως, Διαφωτίσεως καὶ συνεχίσεως τοῦ σκοποῦ αὐτῆς ὑπὸ τοῦ Δημοσίου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2516)1953 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος κ.λ.π.». Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§157Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, κατέστη πλέον συνήθεια, ἡ Βουλὴ εἰς κάθε σύνοδον, νὰ ψηφίζῃ καὶ ἀπὸ ἕνα νόμον περὶ στατιστικῆς ὑπηρεσίας καὶ στατιστικὴ νὰ μὴ ὀργανοῦται εἰς τὸ Κράτος. Ἀπὸ τοῦ 1950, ποὺ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρευρίσκωμαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἔχουν ψηφισθῆ τέσιαρες ἢ πέντε νόμοι καὶ κατὰ σύμπτωσιν ὅλοι οἱ νόμοι αὐτοὶ εἶναι ἀτελεῖς καὶ ὅλους τοὺς κατεψήφιζα ἔστω καὶ ἐὰν εἰσήγοντο ἀπὸ φιλικάς μου Κυβερνήσεις. Τὸ θέμα τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας εἶναι τεράστιον καὶ φαίνεται, ὅτι τὸ Κράτος ἀκόμη δὲν τὸ συνέλαβεν ἐν τῇ οὐσίᾳ του καὶ δὲν προσεπάθησε νὰ ὀργανώσῃ τὴν ἐν λόγῳ ὑπηρεσίαν, ὅπως πρέπει. Κράτος σύγχρονον, ὠργανωμένον, χωρὶς στατιστικὴν ὑπηρεσίαν καὶ χωρὶς ἐνημερότητα, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ ἀποτελέσματα εἰς μελέτας καὶ δὲν νοεῖται. Ὄπως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ σύγχρονος στρατὸς χωρὶς τὴν καλῶς ὠργανωμένην ὑπηρεσίαν πληροφοριῶν, οὕτω δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ καὶ σύγχρονον Κράτος χωρὶς μίαν καλῶς λειτουργοῦσαν καὶ καλῶς ὠργανωμένην στατιστικὴν ὑπηρεσίαν. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, ἀπὸ τοῦ 1950 καὶ ἐντεῦθεν, ἐψηφίσθησαν πολλοὶ νόμοι οἱ ὁποῖοι δὲν συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ ὀργανωθῇ καλῶς ἡ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία. Ἕνα νομοσχέδιον ἀκόμη ἔρχεται πρὸς ψήφισιν. Νομίζω, ὅτι καὶ ὁ νέος νόμος δὲν πρόκειται πολλὰ νὰ προσφέρῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην, ἥτις θὰ ἐξακολουθήσῃ χωλαίνουσα. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου διὰ τοῦ ἄρθρου 2, ἀναζητεῖ εἰς τὰ πέρατα τῆς Ἐπικρατείας, εἰς τοὺς ὀργανισμούς, εἰς τὰς Τραπέζας, εἰς τὴν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν νὰ ἀνεύρῃ τὸν κατάλληλον γενικὸν διευθυντὴν καὶ τὸν ἀναπληρωτήν του. Ὤφειλε τὸ Κράτος νὰ εἶχεν ἤδη ἀνεύρει τὸ πρόσωπον αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο ἐκπαιδευμένον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς στατιστικῆς καὶ ἱκανὸν διὰ ταύτην καὶ ἀκολούθως νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον διὰ νὰ νομιμοποιήσῃ τὸν διορισμόν του. Ἐὰν δέ, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀνεύρωμεν τοιοῦτον ἐκ τῶν ὑπαρχόντων εἰς τὴν χώραν μας εἰδικῶν ἐπιστημόνων ἢ ὑπαλλήλων, ἐν ἀνάγκῃ νὰ τὸν δημιουργήσωμεν, ἐκπαιδεύοντες εἰδικῶς τοὺς καταλλήλους ἐπιστήμονας ἢ καὶ νὰ μετακαλέσωμεν ἕνα ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς, διότι ἀξίζει τὸν κόπον διὰ τὴν Ἑλλάδα, διὰ τὸ Κράτος, ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα Κράτος ὠργανωμένον καὶ συγχρονισμένον, νὰ ἔχωμεν καλῶς ὠργανωμένην τὴν Στατιστικὴν Ὑπηρεσίαν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2, δὲν προσφέρεται διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ προσώπου διὰ τὴν θέσιν τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ. Δίδει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναζητήσῃ δύο πρόσωπα εἰς ὅλην τὴν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν, εἰς ὅλας τὰς Τραπέζας καὶ εἰς ὅλους τοὺς ὀργανισμούς, ἀλλὰ δὲν ξεύρομεν ἐὰν τὰ πρόσωπα αὐτὰ θὰ εἶναι κατάλληλα καὶ ἂν θὰ δύνανται νὰ ὀργανώσουν τὴν Στατιστικὴν Ὑπηρεσίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 5 ποὺ ὁρίζει, ὅτι δύνανται νὰ διορίζωνται εἰς οἱονδήποτε βαθμὸν ἑκάστου κλάδου τῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας, ὑπάλληλοι κλπ., νομίζω, ὅτι αὐτὸ θὰ δημιουργήσῃ ζητήματα, διότι θὰ δώσῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν νὰ διορίζῃ ὑπαλλήλους μὲ διαφόρους βαθμούς, καὶ ἀντὶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτῆς τῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας νὰ ἐκτελοῦν τὰς ἐργασίας των, θὰ ἀνταγωνίζωνται μεταξύ των μὲ τὸ ποιὸς θὰ πάρῃ τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην θέσιν καὶ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον βαθμόν. Ἐὰν χρειασθῇ νὰ ἀναπτύξωμεν τὸ ἀνώτερον προσωπικὸν τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας, ἂς τὸ ἀναπτύξωμεν ἀργότερον, ἀλλὰ ἂς ἀνεύρωμεν πρῶτον τὸν γενικὸν διευθυντὴν καὶ τὸν ἀναπληρωτήν του καὶ ἀφοῦ τοὺς ἐγκαταστήσωμεν καὶ ἀναλάβουν τὴν εὐθύνην ἀπέναντι τοῦ Κράτους, τότε ἂς ἔλθωμεν δι’ ἄλλης διατάξεως διὰ νὰ ὀργανώσωμεν τὴν ἐν λόγῳ ὑπηρεσίαν καὶ νὰ κανονίσωμεν τὰ τῆς ἱεραρχίας τῶν ὑπαλλήλων της. Νομίζω, ὅτι, τὸ ἄρθρον 5, χωρὶς νὰ ὠφελήσῃ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, θὰ δημιουργήσῃ ζητήματα καὶ θὰ ὠθήσῃ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας εἰς διαμάχας μεταξύ των καὶ ὄχι εἰς τὸ νὰ ἐργάζωνται ἀθορύβως. Ἡ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία χρειάζεται ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι, πρέπει νὰ ἀφοσιωθοῦν εἰς τὸ καθῆκον των καὶ ὄχι νὰ ἀντιμάχωνται ἀλλήλους. Αὐτὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν συμβάλλει εἰς τὴν καλὴν ὀργάνωσιν τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας καὶ μὲ εὑρίσκει σύμφωνον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔφερε πρὸς ψήφισιν καὶ ἄλλο νομοσχέδιον ὑπὸ τύπον τροπολογίας, εἰς τὸ ὁποῖον διορθώνει μερικὰ ζητήματα ὑπαλλήλων τῶν Ὑπουργείων Ἐμπορίου καὶ Συντονισμοῦ. Δι’ αὐτὰς τὰς τροπολογίας δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν. Μόνον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως διατυπώσῃ καλύτερον τὴν τροπολογίαν του, βάσει ἄλλης τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἄλλοι συνάδελφοι καὶ ἐγὼ ὑπεβάλαμεν. Αὐτὰ εἶχα νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ τῶν τροπολογιῶν του, κυρίως διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος τῆς ὀργανώσεως τῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ σοβαρῶς καὶ ὄχι ἐπιπολαίως ὡς μέχρι τοῦδε.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§159ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§161Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Θὰ ἤθελον, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς: Παρῆλθον 2 χρόνια ἀφ’ ὅτου ἐγένετο ἡ ἀπογραφὴ τοῦ 1951 καὶ δὲν ἐξεδόθησαν τὰ ἀποτελέσματα ταύτης. Κινδυνεύομεν νὰ κάμωμεν νέας ἐκλογὰς μὲ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1940. Ὅταν ἀνελάβατε τὸ Ὑπουργεῖον ἀπελύσατε 500 ὑπαλλήλους. Ὀρθῶς, διὰ νὰ μὴ συμβῇ ὅ,τι συνέβη καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι παρέτεινον τὴν κατάστασιν νὰ μείνουν ὑπάλληλοι ὅσον περισσότερον ἠδύναντο μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ μονιμοποιηθῶσιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 ὑπάρχει τροπολογία τοῦ συναδέλφου κ. Λύρα κλπ. ὑπὲρ τῆς ὁποίας συνηγορῶ καὶ ἐγώ, διότι πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων ἤδη ὑπηρετούντων.

§162Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Βοηθ. Ἀν. Ὑπ. Συντονισμοῦ). Εἰς ὅσα εἴπατε ἤθελον νὰ ἀπαντήσω τὸ ἑξῆς: Ὅταν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου πρὸ ἔτους, παρ’ ὅτι ὑπῆρχε μεγάλος ἀριθμὸς ὑπαλλήλων, εὑρῆκα σοβαρὰν καθυστέρησιν εἰς τὴν ἐργασίαν συγκεντρώσεως τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἀπογραφῆς. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι παρὰ τὴν μείωσιν τοῦ προσωπικοῦ, κατεβλήθη προσπάθεια, δεδομένου ὅτι σήμερον εὑρισκόμεθα πρὸ τετελεσμένου ἔργου, ἤδη δὲ ἤρχισεν ἡ δημοσίευσις τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν διαφόρων Νομῶν.

§163Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει, κ. Ὑπουργέ, εἶναι τῶν δημοτῶν, διότι ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν γίνονται αἱ ἐκλογαί.

§164Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Βοηθ. Ἀν. Ὑπ. Συντονισμοῦ). Θὰ ἐπακολουθήσουν καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῶν δημοτῶν. Τὰ ἀποτελέσματα τῶν στατιστικῶν καὶ τῶν ἀπογραφῶν χρειάζονται νὰ ἔρχωνται εἰς χρόνον χρήσιμον, διότι ἐὰν καθυστεροῦν ἐπὶ ἔτη ὁλόκληρα δὲν ἐκπληροῦν τὸν προορισμόν των. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἰς τὸ ἄρθρον 1, λυποῦμαι, διότι κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν δύναμαι νὰ τὴν κάμω δεκτήν. Εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ τύχῃ ἰδιαιτέρου χειρισμοῦ. Συνεπῶς θὰ παρεκάλουν ὅπως τὸ ἄρθρον 1 γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει;

§166ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3) Ἄρθρον 4ον.

§168Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 5.....

§169Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Βοηθ. Ἀν. Ὑπ. Συντονισμοῦ). Πρὶν προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 5 ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 4 γίνεται μία προσθήκη, ὡς παράγρ. 3, διὰ τῆς ὁποίας οἱ μόνιμοι καὶ οἱ ἐκ τῶν ἐκτάκτων προστατευόμενοι ὑπὸ τοῦ ν. 1836, μὴ ἐνταχθέντες δι’ οἱονδήποτε λόγον, εἶναι δυνατόν, κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων, νὰ μετατάσσωνται. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει).................». Ἐπίσης εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον παρ. 4 μετὰ τὴν φράσιν «μετὰ γνώμην τῆς ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς» προστίθεται: «ἢ καὶ ἄνευ ταύτης». Καίτοι ἡ προσθήκη εἶναι μικρὰ, ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν. Δὲν εἶναι ἡ πρόθεσίς μου νὰ ἀγνοήσω τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς. Ἔγινεν ἐξεταστικὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία εἰργάσθη κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον. Ἀλλὰ μεταξὺ τῶν πολλῶν περιπτώσεων ὑπῆρξαν 1–2 περιπτώσεις, εἰς τὰς ὁποίας, μετὰ τὴν ἐξέτασιν διετυπώθησαν παράπονα ὅτι ἐνῷ αἱ γραπταὶ ἐξετάσεις ἔδωσαν ἀποτελέσματα ἀρκετὰ ἱκανοποιητικὰ ἡ προφορικὴ ἐξέτασις ἐβαθμολογήθη μὲ βαθμὸν λίαν χαμηλόν. Ἐπειδὴ ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ περίπτωσις δὲν ἐκρίθη μὲ τὴν δέουσαν ἀντικειμενικότητα, ἐζήτησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ παραπεμφθῇ ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ ὑπηρεσιακὸν συμβούλιον πρὸς ἐπανεξέτασιν. Θέλω, λοιπόν, νὰ δύναται νὰ κρίνῃ καὶ ἄνευ τῆς γνώμης τῆς ἐπιτροπῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἑτέραν τροπολογίαν, ἔχει σχέσιν αὕτη μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ πρέπει νὰ εἴπω ὅτι τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν ἀποδέχομαι κατὰ τὸ ἥμισυ. Δηλαδὴ τὸ πρῶτον σκέλος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν δυνατότητα ἐντάξεων τῶν προστατευομένων ὑπὸ τοῦ ν. 1836 τοῦ 1951 εἰς ἀντιστοίχους κενὰς θέσεις τακτικοῦ ἢ ἐκτάκτου προσωπικοῦ τὸ ἀποδέχομαι. Τὸ δεύτερον σκέλος, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπεξέτεινε τὴν δυνατότητα τῆς ἐντάξεως αὐτῆς καὶ εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα, δὲν δύναμαι νὰ τὸ δεχθῶ, διότι δὲν δύναμαι νὰ παρέμβω καὶ εἰς ἄλλο Ὑπουργεῖον. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ, ἡ παράγραφος 3, ἡ ὁποία θὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 4, νὰ γίνῃ δεκτὴ ὅπως τὴν ἔχω διατυπώσει εἰς τὴν διανεμηθεῖσαν ἤδη τροπολογίαν.

§170Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι εἶναι μακρὰν πάσης προθέσεώς σας, κ. Ὑπουργέ, νὰ θίξετε μαχητάς. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τὴν διάταξιν τοῦ νόμου τοῦ ἰδικοῦ σας καὶ συγκεκριμένως τὴν παράγραφον 6 τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ ν. 516 ἡ ὁποία λέγει: «......(ἀναγινώσκει...». ἐν μέρει τὴν ἀνατρέπετε.

§171Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Βοηθ. Ἀν. Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἐν μέρει τὴν τροποποιῶ, κ. συνάδελφε.

§172Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἰς τὴν τροπολογίαν σας λέγετε «δύναται» ἐνῷ ἦτο ὑποχρεωτικὴ ἡ μετάταξις. Πρέπει, λοιπόν, τὴν λέξιν «δύναται» νὰ τὴν διαγράψητε. Περαιτέρω προβλέπεται ὅτι θὰ ἀπολυθοῦν οἱ ὑπεράριθμοι. Διὰ τῆς τροπολογίας μας εὑρίσκομεν μίαν διέξοδον καὶ εἰς αὐτὸ καὶ λέγομεν νὰ καλυφθοῦν ἄλλα κενά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν τυχὸν δὲν θελήσητε νὰ υἱοθετήσητε τὴν ἄποψιν αὐτὴν, δὲν νομίζετε ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ παρατείνετε, προκειμένου περὶ πολεμιστῶν τὴν προθεσμίαν;

§173Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Βοηθ. Ἀναπλ. Ὑπ. Συντον.). Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ κάμω εἶναι νὰ παρατείνω τὴν προθεσμίαν ἐπὶ τρίμηνον.

§174Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ τὴν παρατείνετε, κ. Ὑπουργέ, μέχρι τέλους τοῦ 1954.

§175Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Βοηθ. Ἀναπλ. Ὑπ. Συντον.). Μάλιστα, δέχομαι ὅπως παρατείνωμεν τὴν προθεσμίαν μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1954.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§177ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 5ον.

§179Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 5, εἰς τὴν ὁποίαν κάμνετε μίαν διάκρισιν καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν παρέχετε προστασίαν εἰς τοὺς πολεμιστὰς τοῦ ν. 1836)51, εἰς τὰς δύο ἄλλας περιπτώσεις καὶ ὅταν πρόκειται νὰ γίνῃ διορισμὸς εἰς ὡρισμένους κλάδους, οὐδεμίαν προστασίαν προβλέπετε. Νομίζω, ὅτι, ἐὰν δὲν συντρέχῃ εἰδικὸς τις λόγος....

§180Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Βοηθ. Ἀναπλ. Ὑπ. Συντον.). Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, κ. συνάδελφε, ὅτι δίδομεν ἕνα δικαίωμα εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, προϋπηρέτησαν ἓν ἔτος εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Ἀπογραφῶν. Ἐὰν ἐφήρμοζα τὴν σκέψιν σας θὰ ἔπρεπε νὰ περιορίσω τὴν ἐκλογὴν εἰς τοὺς προστατευομένους ὑπὸ τοῦ νόμου.

§181Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ τοὺς πάρετε ὅλους.

§182Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Βοηθ. Ἀναπλ. Ὑπ. Συντον.). Δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ τοὺς πάρω ὅλους, ὅπως δὲν γνωρίζω ἀπὸ τὸ προσωπικὸν τῶν ἀπογραφῶν ποῖοι θὰ εἶναι οἱ κατάλληλοι διὰ νὰ ἐνταχθοῦν. Εἰς τὴν ἰδικήν σας σκέψιν εἶναι, ὅτι μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων νὰ προτιμηθοῦν οἱ πολεμισταί. Νομίζω, ὅτι εἶναι μία λεπτομέρεια ἡ ὁποία δὲν χρειάζεται. Ἂν εἶναι προϋπηρετήσας πολεμιστὴς καὶ κατάλληλος, ἐγὼ τὸ εὑρίσκω ὑπερβολικόν. Ἐκεῖ ποὺ χρειάζεται ἡ κατοχύρωσις εἶναι διὰ τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον προσλαμβάνεται διὰ πρώτην φοράν, ἐὰν τὸ ἐβάζαμεν αὐτὸ ποὺ λέτε θὰ ἦτο ἐξεζητημένη λεπτομέρεια, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τὸ μεταβάλωμεν. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 5 ὑπάρχει παράγραφος πρώτη· αὕτη μὲ τὴν δευτέραν παράγραφον τροποποιεῖται διὰ τῆς ἰδικῆς μου τροπολογίας. Ἐπίσης δέχομαι τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Δερτιλῆς, νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 5 παράγραφος 4 ἔχουσα οὕτω: «................ (ἀναγινώσκει) ........». Διὰ τοὺς μετατασσομένους ὑπαλλήλους ἐφαρμόζεται ἀναλόγως ἡ παράγραφος πέντε τοῦ ἄρθρου 28 ὡς αὕτη ἀντικατεστάθη διὰ τῆς παραγράφου δύο τοῦ παρόντος.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει ἄλλος τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ 5;

§184Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὴν παράγραφον πρώτην, λέγετε διὰ διορισμοῦ εἰς οἱονδήποτε βαθμὸν ἑκάστου κλάδου. Δὲν φοβεῖσθε, μήπως ἡ διάταξις αὕτη προκαλέσῃ τὴν ἀναστάτωσιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν;

§185Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἐγὼ δὲν φοβοῦμαι, διότι δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κατόπιν διαγωνισμοῦ πληροῦνται αἱ θέσεις. Ὅλας τὰς κατοχυρώσεις τὰς ἐκάμαμεν. Ἂν τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον κατόπιν διαγωνισμοῦ δὲν πληρώσῃ τὴν θέσιν, πῶς θέλετε νὰ τὸ κατοχυρώσωμεν;

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη;

§187ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἐπίσης ἐγένοντο δεκτὰ ὡς ἔχουσι τὰ ἄρθρα 6 καὶ 7). Προστίθενται δύο ἄρθρα ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, τὰ ὁποῖα θὰ λάβωσιν ἀριθμὸν 8 καὶ 9 καὶ τὸ ἤδη ἄρθρον 8 τοῦ νομοσχεδίου λαμβάνει ρυθμὸν 10. Τὰ προστιθέμενα ἄρθρα ἔχουν τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ.

§189Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ παλαιοῦ ἄρθρου 8, ἔχομεν μίαν παρατήρησιν, κ. Ὑπουργέ. Εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. βλέπομεν μίαν παρατήρησιν, ἡ ὁποία ὁρίζει τὰ ἑξῆς: «Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ σχεδίου ...... (ἀναγινώσκει) ......». Πράγματι, κι’ ἐγὼ ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῆς παραγράφου τοῦ ἄρθρου 2, εὑρίσκω ὅτι ἡ ἀναδρομικότης εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ διαγραφῇ.

§190Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἀποδέχομαι αὐτὴν τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου δύο ἐκ τοῦ ἄρθρου 10, τοῦ παλαιοῦ 8.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ παλαιὸν ἄρθρον 8, διὰ τῆς διαγραφῆς τῆς παραγράφου δύο;

§192ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἑνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2516)1953 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος κ.λ.π.», ὡς ἐτροποποιήθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαλύσεως, τροποποιήσεως ἢ ἀναμορφώσεως συμβάσεών τινων παραχωρήσεως, ἐκμεταλλεύσεως ἰαματικῶν πηγῶν τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§194Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν εἶναι νέον, εἶναι παλαιόν, εἶναι ἐπανάληψις τοῦ νόμου 828)1948. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι ἐμπεριστατωμένη καὶ πλήρης καὶ θὰ ἔλαβον γνῶσιν οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῶν λόγων, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις ἐπαναφέρει τὸν νόμον 828)1948 ἐν ἰσχύϊ. Παρέχεται ἐκ νέου ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν ὑπηρεσίαν νὰ ρυθμίσῃ ζητήματά τινα, τὰ ὁποῖα ἀνέκυψαν ἀπὸ τὴν κατοχὴν καὶ τὴν ἀνταρσίαν καὶ νὰ ἀναμορφώσῃ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι, δὲν ἐλειτούργησαν κατὰ τὸν χρόνον αὐτὸν καὶ νὰ παράσχῃ τὴν δυνατότητα δικαιοσύνης κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἀναληφθεισῶν ὑποχρεώσεων διὰ τῶν συμβάσεων ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου πρὸς τοὺς ἀναδόχους τῶν ἰαματικῶν πηγῶν. Αἱ πλεῖσται, ἐκ τῶν ἰαματικῶν αὐτῶν πηγῶν, ὑπέστησαν ζημίας καὶ καταστροφὰς, καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ἀνάδοχοι ἐκ τῶν συμβάσεων μετὰ τοῦ Δημοσίου νὰ ἐπαναφέρωσι τὰς ἰαματικὰς πηγὰς εἰς τὴν προγενεστέραν των κατάστασιν, μὴ ἀναγνωριζομένης οὐδεμιᾶς αἰτίας, θεομηνίας ἢ ἀνωτέρας βίας. Καὶ τοῦτο ἐγένετο κατὰ τὸ παρελθόν, καὶ ἀνεθεωρήθησαν συμβάσεις τινὲς παραταθέντος δύο φορὰς τοῦ νόμου 828, ἀλλὰ αἱ ὑπηρεσίαι δὲν κατώρθωσαν ὅλας τὰς συμβάσεις αὐτὰς νὰ τὰς ἀναθεωρήσουν καὶ νὰ τὰς ἀναμορφώσουν καὶ νὰ τοὺς δώσουν τὸν ρυθμόν, τὸν μεταπολεμικόν, τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ τοὺς δώσουν. Ἐὰν ρίψητε ἓν βλέμμα, εἰς τὰ ἄρθρα τοῦ νόμου, τὰ ὁποῖα ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας θὰ ἀναπτύξῃ καὶ αὐτός, θὰ ἴδητε, ὅτι εἶναι ἀποτέλεσμα μελέτης καὶ ἐξονυχιστικῆς ἐξετάσεως. Εἰς δύο ἀλλεπαλλήλους συνεδριάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς μετὰ προσοχῆς ἐξητάσαμεν τὰ ἄρθρα τοῦ νόμου, καὶ ἐπεφέραμεν ὡρισμένας τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δεκταὶ παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μὲ μερικὰς φραστικὰς ἀλλοιώσεις. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 παρεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός, ὡρισμένας τροπολογίας, τὰς ὁποίας θὰ σᾶς ἀναγνώσῃ ὁ ἴδιος, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία τοῦ κ. Κάρτσωνα καὶ ἄλλων συναδέλφων, σχετικῶς μὲ τὰς ἐπιχειρήσεις τῶν λουτροπόλεων. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν ἔχει ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ τὴν συνιστῶ καὶ ἐγὼ ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας.

§195Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἔχω μίαν ἐλαφρὰν τροπολογίαν, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἀποδέχομαι.

§196Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἔστω. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι γεγονός, καὶ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξωμεν εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι αἱ ἰαματικαὶ πηγαί, εἶναι μία πλουτοπαραγωγικὴ πηγὴ διὰ τὴν χώραν μας. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι ἔχομεν τὰς καλυτέρας πηγὰς ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸν κόσμον. Ποικίλης συστάσεως, εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ὑπάρχουν ἰαματικαὶ πηγαί. Εἰς τὴν Πελοπόννησον, τὴν Στερεὰν Ἑλλάδα, τὴν Μακεδονίαν, τὴν Θράκην, αἱ ἰαματικαὶ ὅμως αὐταὶ πηγαί μας δὲν ἔχουν λάβει τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀναπτύξεως, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἔχουν λάβει. Δὲν ἐλειτούργησαν, μέχρι σήμερον, ἐν ὅλαις ταῖς λεπτομερείαις των, μολονότι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ποσίμων μεταλλικῶν ὑδάτων εἶναι πλούσιαι καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ προσπορίσουν πολὺ συνάλλαγμα εἰς τὴν Χώραν μας. Αἱ πηγαί μας εἶναι μοναδικαί. Πολλαὶ ἐξ αὐτῶν, εἶναι μοναδικαὶ εἰς τὸν κόσμον καὶ προσφέρονται εἰς ἐκμετάλλευσιν καὶ προσέλκυσιν τῶν ξένων ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἰδίως ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον. Νομίζω, ὅτι αἱ Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου καὶ ὁ Ε.Ο.Τ., καταβάλλουν ἤδη, μίαν φιλότιμον προσπάθειαν, διὰ νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ πηγαὶ αὐταί, διότι πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ ἀειμνήστου Λέκκα, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν ὑπῆρξε παρὰ μόνον στασιμότης εἰς τὴν ἐν γένει ἀνάπτυξιν τῶν ἰαματικῶν πηγῶν καὶ τῶν ποσίμων ὑδάτων, τὰ ὁποῖα σημειωτέον ἠμποροῦν νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ ἀποφέρουν σημαντικὸν συνάλλαγμα εἰς τὴν Χώραν. Ὁ Ε.Ο.Τ. ἔχων καλῶς συμβληθῆ, ὑπέγραψε, μετὰ τῶν ἀναδόχων αὐτοῦ συμβάσεις. Αἱ συμβάσεις αὗται ἀνετράπησαν λόγω τῶν πολεμικῶν γεγονότων καὶ τῆς ἀνταρσίας, ἀναγνωρίζεται δὲ παρὰ πάντων καὶ παρ’ αὐτῆς τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ε.Ο.Τ., ὅτι πρέπει νὰ μορφωθοῦν. Πρὸς τοῦτο, ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία κατηρτίσθη ἐξ ἀνωτάτων κρατικῶν λειτουργῶν καὶ θὰ λειτουργῇ παρὰ τὸν Ε.Ο.Τ. θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσῃ κατ’ ἀρχὴν καὶ νὰ ἀναμορφώσῃ τὰς συμβάσεις, περὶ ἰαματικῶν πηγῶν καὶ ποσίμων ἰαματικῶν ὑδάτων, ἐξετάζουσα αὐτὰς κατὰ δίκαιον καὶ λογικὸν τρόπον. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη διάταξις, εἰς τὸν νόμον αὐτόν, ὅτι προσωρινῶς καὶ μέχρις ἐντάξεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ε.Ο.Τ., θὰ ἀνανεώνωνται αἱ συμβάσεις τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων. Αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα ὑπηρεσιακόν, πρὸς τακτοποίησιν τῆς θέσεως τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων. Ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω μερικὰς λέξεις ἀκόμη. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀνεξαρτήτως συστάσεως τῶν ἰαματικῶν πηγῶν καὶ τῶν ποσίμων ὑδάτων, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη αἰτία, διὰ τὴν ὁποίαν χωλαίνει τὸ ζήτημα τῶν ἰαματικῶν πηγῶν. Εἶναι ἡ αἰτία ἐκείνη, κατὰ τὴν ὁποίαν δυνάμεθα κάθε τόσον νὰ ἀναμορφώνωμεν τὰς συμβάσεις μας. Πρέπει ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ ρυθμισθοῦν αἱ σχέσεις τῶν ἀναδόχων μετὰ τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ πρέπει νὰ πεισθοῦν τὸ ξένον καὶ τὸ ἰδικόν μας κεφάλαιον διὰ νὰ ἀναλάβουν πληρεστέρας ἐκμεταλλεύσεις τοῦ πλουτοπαραγωγικοῦ αὐτοῦ πόρου τῶν πηγῶν. Ἔχω ἐπίσης, ἕνα πρᾶγμα ἀκόμη νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὸ ἀποδεχθῇ. Πρέπει νὰ μὴ παρατείνωμεν διαρκῶς τὰς προθεσμίας. Πρέπει ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ καταρτισθῇ νὰ ἐπιληφθῇ ταχέως τοῦ ἔργου της καὶ νὰ τὸ περατώσῃ, ὥστε νὰ δοθῇ νέος τόνος εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἰαματικῶν πηγῶν, ἀναμορφουμένων καὶ πάλιν τῶν συμβάσεων. Τοιουτοτρόπως θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ταχεῖαν καὶ πλήρη ἐκμετάλλευσιν τῶν ἰαματικῶν πηγῶν μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δώσωμεν ζωὴν εἰς τὸν τόπον καὶ συνάλλαγμα, χάρις εἰς τὰς ἐπισκέψεις τῶν ξένων. Κατ’ ἄρθρον ἐπιφυλάσσομαι νὰ εἴπω τὰς τροπολογίας μου. (Χειροκροτήματα).

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνίου ἔχει τὸν λόγον.

§198Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, καθιεροῦται διαδικασία τροποποιήσεως καὶ διαλύσεως συμβάσεων ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἰαματικῶν πηγῶν. Δὲν δυνάμεθα νὰ καθορίσωμεν, ἐὰν δι’ αὐτοῦ πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθοῦν τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου ἢ τὰ συμφέροντα τῶν ἰδιωτῶν ἀναδόχων, οἱ ὁποῖοι συνῆψαν συμβάσεις μετὰ τοῦ Κράτους. Ὀφείλομεν ὅμως, εἴτε περὶ τοῦ ἑνὸς πρόκειται εἴτε, περὶ τοῦ ἄλλου, κατ’ ἀρχήν, νὰ ἐκφράσωμεν τὴν ἀντίθεσίν μας ἐναντίον τῆς ἀρχῆς, τὴν ὁποίαν καθιερώνει τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, διότι ὅπως θὰ εἴχατε τὴν εὐκαιρίαν νὰ διαπιστώσητε, ἀποτελεῖ πράγματι ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου πλῆγμα ἐναντίον μιᾶς θεμελιώδους ἀρχῆς, ἡ ὁποία δὲν ἔχει σήμερον σημασίαν κεφαλαιώδη μόνον ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι ἔχει ἐπίσης τεραστίαν σημασίαν καὶ ἀπὸ ἠθικῆς ἀπόψεως. Πρόκειται περὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σεβασμοῦ τῶν συμβάσεων. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι εἰς μίαν εὐνομουμένην κοινωνίαν, εἰς ἕνα Κράτος καλῶς ὠργανωμένον, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παρατηρῆται ἡ περίπτωσις Κράτους μὴ σεβομένου τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἀνέλαβε διὰ συμβάσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀκριβῶς συμβαίνει εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ὅπως, ἐξ ἄλλου, ἠθικὸν καὶ δίκαιον εἶναι νὰ δεχθῶμεν, ὅτι οἱ συμβαλλόμενοι μετὰ τοῦ Κράτους, ὀφείλουν ἐπίσης νὰ ἀναλαμβάνουν τὰς εὐθύνας τῶν συμβάσεων, τὰς ὁποίας ὑπογράφουν. Καὶ εἶναι ἐξ ἴσου ἀπαράδεκτον νὰ ψηφίζωμεν νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα θὰ παρέχουν τὴν εὐκαιρίαν καὶ τὴν εὐχέρειαν εἰς τοὺς κερδοσκόπους νὰ ἐξασφαλίζουν κέρδη διὰ διαφόρων νομοθετικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα λαμβάνει τὸ Κράτος εἰς διαφόρους περιπτώσεις. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀποκλείεται νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ κερδοσκόποι. Καὶ ἐὰν ἔχετε καμμίαν ἀμφιβολίαν περὶ αὐτοῦ, σᾶς παραπέμπω καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 6, τὸ ὁποῖον νομίζω, ἔχει χαρακτῆρα καθαρῶς χαριστικόν.

§199Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ.). Οὐδὲν χαριστικὸν χαρακτῆρα ἔχει.

§200Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἐγὼ ἐξετάζω τὸ ξηρὸν γράμμα τοῦ νομοσχεδίου, αὐτὴν τὴν στιγμήν, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν γνώμην μας ἐπιτρέπει διὰ τῆς διαδικασίας....

§201ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.... (Θόρυβος).

§202Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς, κύριε Πρόεδρε.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς, νομίζω, ἔχει τὸ δικαίωμα.

§204Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ φέρω τὰς γνώμας μου ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Πιστεύω, λοιπόν, ὅτι διὰ τῆς διαδικασίας αὐτῆς, εἶναι ἐνδεχόμενον εἰς πολλὰς περιπτώσεις νὰ ἐξυπηρετηθῇ τὸ Κράτος, ἐνδεχόμενον, ὅμως, ἐπίσης, εἶναι, νὰ ἐξυπηρετηθοῦν καὶ οἱ μεθ’ ὧν συνῆψε τὰς συμβάσεις τὸ Κράτος. Αὐτὸ ὅμως εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον. (Θόρυβος).

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀποφεύγωνται αἱ διακοπαί, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ρήτορος.

§206Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι τὸ Κράτος, κατὰ τὰς παρούσας περιστάσεις, καταβάλλει τεραστίας προσπαθείας ἐπενδύσεως ἰδιωτικῶν κεφαλαίων. Ἀλλὰ ἀκριβῶς, τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει διαρκῶς νὰ ἐπικρέμαται ἡ δαμόκλειος σπάθη τῆς τροποποιήσεως καὶ διαλύσεως τῶν συμβάσεων, θὰ καταστῇ σοβαρώτατον ἐμπόδιον ἐπενδύσεως κεφαλαίων εἰς ἐπιχειρήσεις ἐκμεταλλεύσεως ἰαματικῶν πηγῶν, ἀκριβῶς εἰς μίαν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὅπως κατ’ ἐπανάληψιν διεκηρύχθη ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, τόσην ἀνάγκην ἔχομεν τῶν ἰδιωτικῶν αὐτῶν κεφαλαίων πρὸς ἀνόρθωσιν τῆς οἰκονομίας μας. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ὅπως ἀνεφέρθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας, ὅτι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ψηφίζεται νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον καθιεροῖ τὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν καθιερεῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἔναντι τῆς ὁποίας ἐγὼ προσωπικῶς ἀντιτίθεμαι. Καὶ πρὸς ἄρσιν πάσης παρεξηγήσεως ὀφείλω νὰ εἴπω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι καὶ ὅταν ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις ἔφερε νομοσχέδιον σχεδὸν τοῦ αὐτοῦ περιεχομένου εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, διὰ νὰ τὸ ψηφίσωμεν, ἐγὼ καὶ πλεῖστοι ἄλλοι τότε βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ἀντετάχθημεν ἔναντι τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀκριβῶς διὰ τοὺς αὐτοὺς περίπου λόγους, τοὺς ὁποίους ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω καὶ σήμερον, ὡς βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἀλλὰ ὑπάρχει τὸ ἐλαφρυντικόν, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καθιεροῦτο αὐτὴ ἡ διαδικασία, εἰς μίαν περίοδον ἀνώμαλον καὶ ἀπέβλεπον εἰς τὴν ἀναμόρφωσιν συμβάσεων ἀπηρχαιωμένων, διότι ἐπρόκειτο περὶ τῶν προπολεμικῶς συναφθεισῶν συμβάσεων. Ἀλλὰ διὰ τῆς διαδικασίας, τὴν ὁποίαν καθιεροῖ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, ἐπεκτείνεται ἡ τροποποίησις καὶ ἐπὶ συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐνδεχομένως, θὰ συναφθοῦν καὶ μετὰ τὴν ψήφισιν, μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον. Διότι, ἐπιτέλους, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἀναμορφώσεως συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν προπολεμικῶς, τὸ πρᾶγμα θὰ εἶχε κάποιαν δικαιολογίαν, ἀλλὰ ὅταν ἐπεκτείνωμεν τὴν ἀναμόρφωσιν καὶ διάλυσιν ἀκόμη ἐπὶ συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι συνήφθησαν ὑπὸ καθεστὼς ἀπολύτου ὁμαλότητος, νομίζω, ὅτι ἐπιτελοῦμεν ἔργον, τὸ ὁποῖον δὲν πρόκειται νὰ εἶναι χρήσιμον διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, διότι, ὅπως καὶ προηγουμένως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ τονίσω, δημιουργοῦμεν τὴν ἐντύπωσιν ἑνὸς κινδύνου διαρκοῦς, τροποποιήσεως τῶν συμβατικῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἀναλαμβάνει τὸ Κράτος καί, ὡς ἐκ τούτου, παρεμβάλλομεν ἐμπόδια εἰς τὴν ἐπένδυσιν εἰς αὐτὰς τὰς ἐπιχειρήσεις ἰδιωτικῶν κεφαλαίων. Ἐπὶ πλέον, ἴσχυσεν αὐτὴ ἡ διαδικασία ἀπὸ τοῦ 1948. Ἤδη ὅμως εὑρισκόμεθα εἰς τὸ 1954. Παρήλθον ἔκτοτε πολλὰ ἔτη καὶ μᾶς παρέχεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἐρωτήσωμεν: Δὲν ἐπήρκεσαν τόσα ἔτη διὰ τὴν τακτοποίησιν τῆς ἐπιζημίου ἐκκρεμότητος καὶ δὲν ὑπάρχουν δι’ αὐτὸ εὐθῦναι; Καὶ ἐν συνεχείᾳ, ποῖαι κυρώσεις ἐπεβλήθησαν κατὰ τῶν ὑπευθύνων;

§207Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Πρὸς ποῖον ἀπευθύνεται τὸ ἐρώτημα;

§208Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Πρὸς πάντας καὶ ἰδιαιτέρως πρὸς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία φέρει τὴν εὐθύνην σήμερον. Ἀντιθέτως, κύριοι βουλευταί, παρατηροῦμεν, ὅτι διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τεκμήριον εἶναι ὑπεύθυνοι τῆς ἐκκρεμότητος αὐτῆς, ἐπιβραβεύονται, διότι, ἐὰν ρίψετε ἓν βλέμμα εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἰδῆτε, ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Τουρισμοῦ καθίσταται ὁ κυρίαρχος τοῦ μηχανισμοῦ τῆς τροποποιήσεως καὶ τῆς διαλύσεως τῶν συμβάσεων, διὰ 4 ψήφων, τὰς ὁποίας διαθέτει......

§209ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. 3.

§210Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. ... καὶ τὰς διαθέτει, διότι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν συμμετέχει ὁ ἴδιος, συμμετέχει ὁ ἀδελφός του, ὁ ὁποῖος εἶναι καθηγητὴς τῆς Ὑδροθεραπευτικῆς....

§211Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶσθε ἐναντίον τοῦ Καθηγητοῦ;

§212Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Δὲν τὸ ἐξετάζω αὐτό, ἀλλὰ σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι εὐχερῶς δύναται ν’ ἀντικατασταθῇ δι’ ἄλλου. Μετέχουν ἐπίσης 2 πρόσωπα, τῶν ὁποίων εἶναι προϊστάμενος. Δύο ὑπάλληλοι τῆς ὑπηρεσίας Τουρισμοῦ.

§213Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Ἕως τώρα, εἶναι δύο οἱ ψῆφοι.

§214Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἀκριβῶς τέσσαρες, κύριε Ὑπουργέ. Ἔχει μίαν τὴν ἰδικήν του, δύο τῶν ὑφισταμένων του ὑπαλλήλων, τοὺς ὁποίους εἶναι φυσικὸν νὰ ἐπηρεάζῃ καὶ ἔχει καὶ τὴν ψῆφον τοῦ ἀδελφοῦ του.

§215Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Δηλαδή....

§216Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, κύριε Πρόεδρε.

§217Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Δὲν μοῦ ἐπιτρέπετε διακοπήν;

§218Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Δὲν δέχομαι διακοπάς, ποὺ δὲν ἔχουν οὐσιαστικὸν περιεχόμενον. Οὐσιαστικῶς, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τῆς ψήφου τοῦ ἀδελφοῦ του, διὰ τῆς ψήφου τῶν δύο ὑφισταμένων του, ὁ κ. Γενικὸς Γραμματεὺς καθίσταται, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα αὐτό, παντοδύναμος. Τοῦτο, ὅμως, δι’ ἡμᾶς εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον καὶ δὲν φρονοῦμεν, ὅτι εἶναι φρόνιμον νὰ ἐμπιστευθῇ ἡ Βουλὴ εἰς ἕνα πρόσωπον καὶ νὰ τοῦ ἀναθέσῃ τὴν διαχείρισιν ποσῶν πολλῶν δισεκατομμυρίων. Διότι, αὐτὸ ἀκριβῶς γίνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ διὰ νὰ τελειώνω, νομίζω, ὅτι ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, ἡ καταπληκτικὴ ἀρχή, διὰ τῆς ὁποίας, ἐπαναλαμβάνω, ἐπιφέρομεν θανάσιμον πλῆγμα κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ σεβασμοῦ τῶν συμβάσεων ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὀφείλομεν, τοὐλάχιστον, νὰ τροποποιήσωμεν τὸ νομοσχέδιον, ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 2, ὥστε νὰ παρασχεθοῦν ἐγγυήσεις περισσότερον ἀντικειμενικῆς καὶ ἀδιαβλήτου κρίσεως. Διότι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἀναθέσωμεν τὰ συμφέροντα διαχειρίσεως πολλῶν δισεκατομμυρίων οὐσιαστικῶς εἰς ἕνα καὶ μόνον πρόσωπον. Ἐκτὸς δὲ τούτου, ἔχω νὰ εἰσηγηθῶ ὡς ἐνδεδειγμένον ἀκριβῶς πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ἀντικειμενικῆς κρίσεως, νὰ καθιερωθῇ καὶ δεύτερος βαθμὸς κρίσεως, ὅπως ὑπάρχει καὶ εἰς τὰ προηγούμενα νομοσχέδια, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποφευχθοῦν ἐνδεχομένως ἀδικίαι. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καλατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§220Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶχον τὴν πρόθεσιν νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, κεντρικὴ ἐπιδίωξις τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ ἀναμόρφωσις τῶν ὑφισταμένων συμβάσεων ἐκμισθώσεως τῶν λουτροπηγῶν. Εἶμαι, ὅμως, ὑποχρεωμένος, μετὰ τὰς διατυπωθείσας ἀπόψεις κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, παρὰ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὑπεραμυνθέντων τῆς ὑφισταμένης σήμερον καταστάσεως εἰς τὰς διαφόρους λουτροπηγάς, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, διότι φρονῶ ὅτι ἀκριβῶς ἡ ἀθλία κατάστασις τῶν λουτροπηγῶν μας, ἐπιβάλλει ὅπως τὸ ταχύτερον παρασχεθῇ ἡ δυνατότης εἰς τὸ Κράτος καὶ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν δι’ ἀναμορφώσεως ἢ καταργήσεως τῶν ὑφισταμένων συμβάσεων. Ἀντιπροσωπεύω, κύριοι συνάδελφοι, εἰδικώτερον τὴν περιφέρειαν Φθιώτιδος, ἡ ὁποία ὡς γνωστόν, ἔχει προνομιακῶς, εὐνοηθῆ ἀπὸ τὴν φύσιν, ἀφ’ οὗ περικλείει τὰ Καμμένα Βοῦρλα, τὰ Λουτρὰ Ὑπάτης, Πλατυστόμου καὶ Θερμοπυλῶν, καὶ εἶναι εὔλογον καὶ προφανὲς νὰ ἔχωμεν ηὐξημένον τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης διὰ τὴν κάθε ἄλλο παρὰ καλὴν κατάστασιν αὐτῶν, ἄμεσον δὲ καὶ σαφῆ γνῶσιν τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ὑφίστανται ἄλυτα ὑπὸ τὸ κράτος τῶν ὑφισταμένων συμβάσεων. Δικαιοῦμαι, συνεπῶς, ν’ ἀπορῶ πῶς ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, συνάδελφος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὑπεστήριξεν ὅτι δὲν δικαιολογεῖται ἐκ τῶν πραγμάτων, ἡ ἐπιδίωξις τῆς Κυβερνήσεως ὅπως ψηφίσῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον διὰ νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν βελτίωσιν τῆς ἀθλίας καταστάσεως τῶν λουτροπηγῶν, διὰ τῆς λήψεως νέων μέτρων καὶ πρὸ παντὸς δι’ ἑνὸς προγραμματισμοῦ ἐκτελεστέων ἔργων μακρᾶς πνοῆς. Διότι, κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται ἁπλῶς περὶ τῆς νομικῆς καταστάσεως τῶν συμβάσεων, οὔτε περὶ τῆς κατοχυρώσεως τῆς ἐκπληρώσεως τῶν ὅρων αὐτῶν, ἢ ἐνδεχομένως περὶ ἐκπτώσεών τινων ἀναδόχων. Τὸ θέμα τῶν Ἰαματικῶν Πηγῶν, κύριοι βουλευταί, εἶναι οὐσιώδους σημασίας διὰ τὸ γενικὸν πρόβλημα τῆς ἀναπτύξεως τοῦ Τουρισμοῦ. Ἐὰν ἐπρόκειτο ἁπλῶς περὶ καταργήσεως ἢ διατηρήσεως τῶν σημερινῶν συμβάσεων, δὲν θὰ ἀπησχόλουν τὸ βῆμα, ἢ θὰ περιωριζόμην εἰς τὴν ἐξήγησιν τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι συνηγοροῦν διὰ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ νομοσχεδίου, λόγων συνδεομένων μὲ τὴν ἀνατροπήν, ἀπὸ τοῦ 1948, τῶν προϋποθέσεων, εἰς τὰς ὁποίας ἐστηρίχθη ὁ Τουρισμὸς καὶ οἱ ἀνάδοχοι διὰ τὴν κατάρτισιν αὐτῶν. Συνδέεται τὸ ζήτημα τῆς ἀναπτύξεως τῶν λουτροπηγῶν μὲ τὸν Τουρισμὸν καὶ μάλιστα τὸν τοιοῦτον τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ ἐπειδή, ὡς γνωστόν, ἡ ἀνάπτυξις τοῦ Τουρισμοῦ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἰδιαίτατα, πρέπει νὰ κατέχῃ τὴν πρώτην θέσιν μεταξὺ τῶν βασικῶν ἐπιδιώξεων διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, κρίνω σκόπιμον νὰ ἐξηγήσω δι’ ὀλίγων, πόσον συνδέονται αἱ λουτροπηγαὶ τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν προαγωγὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ Τουρισμοῦ. Ἐκ τῶν ὑφισταμένων στατιστικῶν στοιχείων εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, προκύπτει ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν 2ετίαν, 1951–1953, ὁ ἀριθμὸς τῶν λουομένων, ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, ἀνῆλθεν εἰς 150.000, ἡ δὲ χρηματικὴ κίνησις ὑπερέβη τὸ ποσὸν τῶν 150 δισεκατομμυρίων. Τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐπισκεπτῶν τῶν λουτροπηγῶν μας, προέρχεται ἐκ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, περιοχῆς εἰς τὴν ὁποίαν διαγράφονται αἱ σοβαρώτεραι καὶ θετικώτεραι μελλοντικαὶ οἰκονομικαὶ καὶ τουριστικαὶ ἐπιδιώξεις μας. Ἀλλ’ ἐνῷ ἔντονον ἐκδηλοῦται τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὰς λουτροπηγάς μας, τὸ Κράτος δὲν ἀνταπεκρίθη ἀντιστοίχως εἰς τὴν ἀνάγκην, ὅπως ὁ ἐπισκέπτης αὐτῶν, ἐξυπηρετῆται εἰς τὰς στοιχειώδεις ἀπαιτήσεις του. Καὶ προπολεμικῶς, εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ πηγαὶ ἦσαν ἐν καθυστερήσει, ἀλλὰ πάντως, λόγῳ τῆς κατοχῆς καὶ ἰδίᾳ τοῦ συμμοριτοπολέμου, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐπῆλθον εἰς πολλὰς ἐξ αὐτῶν καταστροφαί, αἱ ὁποῖαι μέχρι σήμερον δὲν ἀποκατεστάθησαν, ἡ κατάστασις ἐπεδεινώθη. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τῷ 1948 ἐξεδόθη ὁ νόμος περὶ καταρτίσεως νέων συμβάσεων, ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὅπως δι’ αὐτῶν ἐπιδιωχθῇ ἡ ἀποκατάστασις τῆς καλῆς λειτουργίας τῶν λουτροπόλεων. Ἀλλὰ ἐξ ἴσου εἶναι γεγονὸς ὅτι αἱ προβλεφθεῖσαι διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ προθεσμίαι, παρῆλθον, χωρὶς ἐν τῷ μεταξὺ νὰ γίνῃ τι τὸ σοβαρόν, αἱ πλεῖσται δὲ τῶν συμβάσεων παραμένουν ὡς εἶχον. Καλὴ εἶναι ἡ ἀρχὴ τοῦ σεβασμοῦ τῶν συμβάσεων, καὶ θεωρητικῶς μάλιστα ὑποστηριζομένη, δύναται νὰ λεχθῇ ὅτι εἶναι ἀδιάσειστος. Προϋπόθεσις ὅμως διὰ τὸν σεβασμὸν τῆς ἀρχῆς, εἶναι ἡ ὕπαρξις τῆς δυνατότητος πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν συμβάσεων. Καὶ γνωρίζουν οἱ ἐξ ἡμῶν νομικοί, ὅτι καὶ μία ἄλλη ἀρχή, καθ’ ἣν «τῶν ἀδυνάτων οὐδεμία ἐστὶν ἐνοχή», εἶναι ἰσχυροτέρα τῆς ἀρχῆς περὶ σεβασμοῦ τῶν συμβατικῶν σχέσεων. Καὶ εὑρίσκονται, κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸ πλεῖστον οἱ σημερινοὶ ἀνάδοχοι εἰς πλήρη ἀδυναμίαν ἐκτελέσεως τῶν ὅρων. Θὰ ἀναφέρω, ὡς τοιοῦτον παράδειγμα, τὰ Καμμένα Βοῦρλα. Γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι προπολεμικῶς ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἀειμνήστου Μεταξᾶ, ἐθεμελίωσε τὸ ἔργον διὰ σχετικῆς συμβάσεως, μακροετοῦς ἐκμεταλλεύσεως. Κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, ἐπῆλθον σοβαραὶ καταστροφαὶ καὶ ὁ ἀνάδοχος — ἂς τονισθῇ ὅτι πρόκειται περὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, δηλαδὴ οὐχὶ περὶ ἀδυνάτου τινὸς ἰδιώτου — δυστροπεῖ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰς λουτροπηγὰς εἰς τὰς σημερινὰς ἀπαιτήσεις, καὶ τὸ Κράτος, ἄνευ τῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἔχει τὰ χέρια του δεμένα. Εἶναι ἡ λουτρόπολις τῶν Καμμένων Βούρλων παρημελημένη σήμερον καὶ εἰς ἀθλίαν σχεδὸν κατάστασιν.

§221ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι, ὄχι.

§222Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Εἶπον, σχεδόν, διότι, κύριε συνάδελφε, προφανῶς ὅταν ἐπήγατε, ὑπέπεσεν εἰς τὴν ἀντίληψιν σας ἡ ἐπιφανειακὴ κατάστασις, ἐν ᾧ ἡ ὀργανικὴ κακοδαιμονία τῶν λουτροπηγῶν δὲν εἶναι εὔκολον νὰ καταστῇ ἀντιληπτὴ εἰς πάντα διερχόμενον ἐκεῖθεν. Παράδειγμα ἕτερον πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἰσχυρισμῶν μας, τὰ λουτρὰ Ὑπάτης. Πρὸ 50ετίας ἕνας φωτεινὸς νοῦς, ὁ Ἀγαθοκλῆς, καὶ ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἀναφερθῇ τὸ ὄνομά του ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπορσωπείας, ἐδημιούργησε τὴν λουτρόπολιν Ὑπάτης. Λέγομεν ὅτι ἐδημιούργησε τὴν λουτρόπολιν, διότι ἔκτοτε καὶ μέχρι τοῦ 1935, χάρις εἰς τὰ βασικὰ ἔργα τοῦ Ἀγαθοκλέους, ἡ μοναδικὴ αὐτὴ πηγὴ εἰς τὸ εἶδος της, προσείλκυε τὸ ἐνδιαφέρον μυριάδων Ἑλλήνων τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλὰ καὶ μυριάδων Εὐρωπαίων, ὥστε νὰ ἀποτελέσῃ ἐπὶ 40ετίαν ὁλόκληρον πηγὴν πλουτισμοῦ συναλλαγματικὴν τοῦ τόπου μας. Ἀπὸ 20ετίας περιπίπτουσα ἀπὸ ἀνάδοχον εἰς ἀνάδοχον, τῶν βραχειῶν ἐκμεταλλεύσεων καὶ τῇ συνδρομῇ τῶν συμμοριτῶν, Ὑπάτη οὐσιαστικῶς δὲν ὑφίσταται. Τὰ περίφημα πάρκα κατεστράφησαν, νερὸ πόσιμον δὲν ἔχει, τὰ ἰαματικὰ νερὰ ἀφέθησαν σχεδὸν νὰ ἀλλοιωθοῦν, τὰ ξενοδοχεῖα κεῖνται ἐρείπια καὶ τὰ ὑποζύγια τῶν χωρικῶν, διασκελίζουν τὸν χῶρον τῆς πηγῆς, ἐκεῖ ὅπου ἄλλοτε ἐσκιὰζοντο οἱ ἐκ τῆς Ἑσπερίας ἐρχόμενοι καὶ ἐκ τῶν ὁποίων, πρὸ αὐτοῦ τοῦ καταντήματος, οὐδεὶς σήμερον ἐμφανίζεται. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας δύναται νὰ γίνεται λόγος, κύριοι συνάδελφοι, περὶ σεβασμοῦ τῶν ἀνυπάρκτων συμβάσεων; Περὶ ποίου σεβασμοῦ ὁ λόγος; Ποίων συμβάσεων; Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν ἀναδόχων, περιορίζομαι ὅμως νὰ τονίσω κατηγορηματικῶς, ὅτι οἱ πλεῖστοι τούτων, δὲν εἶναι εἰς θέσιν ν’ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας τῶν καθ’ ἕκαστα περιπτώσεων καὶ ἰδίᾳ ὅσοι ἐξ αὐτῶν ἔχουν συνάψει ὀλιγοχρονίους συμβάσεις. Καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν κεφάλαιον δυστυχῶς καὶ ὅταν δὲν ἐπαρκῇ δὲν ἀρέσκεται νὰ τοποθετῆται εἰς μακρᾶς ἀποδόσεως ἐπενδύσεις. Καταδιώκει συνήθως τὰς βραχείας ἀποδόσεως τοποθετήσεις, ἀλλὰ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην, ἀποφεύγει ἔργα μακρᾶς ἀποδόσεως, ὡς εἶναι κατὰ κανόνα αἱ σημεριναὶ βασικαὶ ὀργανικαί, ὡς τὰς ἐχαρακτήρισα, ἀνάγκαι τῶν πηγῶν. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἕνας ἀπὸ τοὺς σοβαροὺς πλουτοπαραγωγικοὺς τομεῖς τῆς Χώρας μας ἀδρανεῖ καὶ ὅμως τονίζομεν μέχρι φορτικότητος ὅτι ἔχομεν τουρισμὸν καὶ πρόγραμμα ἀναπτύξεώς του. Οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα, προκειμένου περὶ τῶν ὀλιγοχρονίων συμβάσεων προκειμένου δὲ — ἐπαναλαμβάνομεν — περὶ μακρᾶς διαρκείας, λόγῳ τῶν μεγάλων καταστροφῶν καὶ τῆς ἐλλείψεως σοβαρῶν κεφαλαίων, δὲν δύνανται οἱ ἀνάδοχοι νὰ θεραπεύσουν τὰς βασικὰς ἀνάγκας.

§223ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ Δημόσιον θὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ τοὺς κηρύξῃ ἐκπτώτους;

§224Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἱστορία μᾶς διδάσκει, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ τῶν ἐκπτώσεων, δὲν εἶναι ἡ καλυτέρα διὰ τὴν προαγωγὴν τῶν ζητημάτων κατὰ γενικὴν ἀρχήν. Κύριοι βουλευταί, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ἀρχικήν μου βάσιν, διότι πιστεύω ὅτι τὸ θέμα τῶν ἰαματικῶν πηγῶν συνδέεται μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ, ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, καὶ πιστεύω ὅτι καὶ ὑμεῖς θὰ συνομολογήσητε, ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἀπεδείχθη, ὁμολογουμένως καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, καλὸς νοικοκύρης, τὸ δὲ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ὑπηνίχθην καὶ δι’ ἄλλους λόγους, δὲν ἀνταπεκρίθη εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἀναλόγως τῆς σοβαρότητός του. Τὸ Κράτος δὲν ἤσκησε μέχρι σήμερον ὀρθὴν ἐπὶ τῶν Ἰαματικῶν Πηγῶν πολιτικήν, καὶ πρὸ παντὸς μεταπολεμικῶς, διότι τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον ἀπέφυγε τὰς τοποθετήσεις αὐτάς, τὸ Κράτος δέ, δὲν ἀπέδωσε τὴν δέουσαν σημασίαν. Αἱ κρατικαὶ ἐπενδύσεις ἠγνόησαν τὸν τομέα τῶν λουτροπηγῶν, ὁ δὲ τουρισμὸς εὑρέθη ἐν πλήρει ἀδυναμίᾳ νὰ συμπληρώσῃ τὸ κενόν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἐπικαλοῦμαι ὅλως ἰδιαιτέρως τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Πρέπει εἰς τὸ μέλλον νὰ παρασχεθῇ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ, ἀναδιοργανούμενον ἐννοεῖται, ἡ δυνατότης νὰ ἀντιμετωπίσῃ θετικῶς τὸ καίριον αὐτὸ πρόβλημα τῆς ἐξευρέσεως κεφαλαίων διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν λουτροπηγῶν. Πρὸς τοῖς ἄλλοις θ’ ἀπαιτηθῇ νὰ δύναται νὰ ὑποθηκεύῃ τὰ περιουσιακά του στοιχεῖα ἔναντι τῶν Ὀργανισμῶν Δανεισμοῦ καὶ ἰδίᾳ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Διότι, κύριοι βουλευταί, ἡ θεωρία, καθ’ ἣν τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον θὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τῶν δημοπρασιῶν, νὰ καλύψῃ τὸ πρόβλημα, εἶναι ἀνεδαφικὴ καὶ ἀπραγματοποίητος. Ἀπεδείχθη ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι αἱ βραχείας διαρκείας συμβάσεις, ἀναπτύσσουν ἁπλῶς περαιτέρω τὸ κακὸν ἐπιχειρηματικὸν πνεῦμα, τοῦ ἀμέσου πλουτισμοῦ, μὲ τὰ γνωστὰ ἐπακόλουθα εἰς βάρος τῶν Λουτροπηγῶν. Ἀντιθέτως δὲ αἱ μακρᾶς διαρκείας τοποθετήσεις προσφέρουν περιθώρια διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν βασικῶν προβλημάτων, ἀλλ’ ἀτυχῶς ἀπαιτοῦνται σοβαρὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα δὲν προσφέρονται εἰς τὴν ἰδιωτικὴν ἀγοράν. Ἐξ αὐτοῦ ἀπορρέει ἡ ἀνάγκη ὅπως τὸ Κράτος διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, ἐγκαινιάσῃ νέαν τακτικὴν καὶ ὄχι τὴν γνωστὴν τῶν μισθώσεων ἐπὶ κέρδει μὲ ὅρους συνήθως βαρεῖς διὰ τοὺς ἀναδόχους μὲ ἀποτέλεσμα τὴν καταστροφὴν τῶν λουτροπόλεων ἢ τὴν δυσφήμησιν αὐτῶν, ἀντὶ πινακίου φακῆς. Ἐντεῦθεν, κύριοι βουλευταί, προκύπτει ἡ ἀνάγκη ὅπως ψηφισθῇ τὸ παρὸν νομοσχέδιον καὶ θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ τονίσω, ὅτι οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔπρεπε νὰ ἐξηγήσουν διατὶ καθυστέρησαν αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος τὴν λῆψιν τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ μέτρου, καὶ ὄχι χάριν ἁπλῶς τοῦ ρόλου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ παραγνωρίζουν τὴν πραγματικότητα καὶ τὴν ἐξ ἀντικειμένου ἀλήθειαν. Τὰ ἐπιχειρήματα περὶ σεβασμοῦ τῶν συμβάσεων γρονθοκοποῦνται τόσον ἰσχυρῶς πρὸς τὴν ἀθλίαν κατάστασιν τῶν λουτροπόλεων καὶ τὴν ἐξ αὐτοῦ ζημίαν εἰς βάρος τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ τουρισμοῦ τῆς Χώρας, ὥστε δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ χρησιμοποιοῦνται πρὸς συγκάλυψιν τῆς οὐσίας. Κηρυσσόμεθα, συνεπῶς ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι νέος ρυθμὸς καὶ νοοτροπία θὰ ἐπικρατήσουν εἰς τὸ μέλλον, μὲ πλαίσιον καὶ τὰς γενικὰς σκέψεις τὰς ὁποίας ἐλάβομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσωμεν ἐνώπιον ὑμῶν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§226Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ θὰ εἶχον νὰ διατυπώσω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας μίαν παράκλησιν, νὰ φέρῃ, ἢ μᾶλλον νὰ εἶχε φέρει, παραπλήσιον νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου αἱ ἰαματικαὶ πηγαὶ καὶ αἱ πηγαὶ μεταλλικοῦ ὕδατος τῆς Χώρας, νὰ ἀποδεσμευθοῦν ἀπὸ τὸ Δημόσιον καὶ ν’ ἀποδοθοῦν εἰς τὰς Κοινότητας, εἰς τὰς ὁποίας καὶ ἀνήκουν. Δὲν γνωρίζω, διὰ ποίους λόγους ἔχουν καταληφθῆ ἀπὸ 30ετίας καὶ πλέον. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου, παραδείγματος χάριν, ὑπάρχει μία Κοινότης «Ξυνὸ Νερό», ὅπου τρέχει ποτάμι μεταλλικὸ νερό, ἀπὸ τὸ ὁποῖον οἱ κάτοικοι πίνουν πλένονται καὶ ποτίζουν. Εἰς τὸν πρῶτον πόλεμον, οἱ Ἰταλοὶ καὶ οἱ Γάλλοι τὸ ἐξεμεταλλεύθησαν. Πρὸ 2ετίας, ἀπεφάσισεν ἡ Κοινότης νὰ τὸ διαθέσῃ διὰ δημοπρασίας, ἀλλὰ ὥσπου νὰ δημοσιευθῇ τὸ Διάταγμα πέρασαν, παρακαλῶ, 20 μῆνες, καὶ ὅταν ἐτελείωσεν ἡ ὑπόθεσις αὐτή, εὑρέθημεν πρὸ τοῦ νόμου ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι αὐτὰ εἶναι τοῦ Δημοσίου. Κοντὰ σ’ αὐτό, ὑπάρχουν εἰς τὸ αὐτὸ Διάταγμα καὶ ἄλλα 20 παρόμοια ζητήματα 20 Κοινοτήτων, τῶν ὁποίων ἔχει ἀφαιρεθῆ ἐπίσης, τὸ δικαίωμα διαθέσεως. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Γεωργίας ἠμπορῇ νὰ τὰ ἀποδώσῃ χωρὶς νόμον, ἀλλὰ μὲ τὸ σπαθί του θὰ τὸν συγχαρῶ, εἰδ’ ἄλλως θὰ τὸν παρεκάλουν νὰ φέρῃ ταχύτατα νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἀποδοθοῦν εἰς τὰς δικαιούχους κοινότητας τὰ μεταλλικὰ νερά. Εἶναι, ἡ δήλωσίς του ἀκατανόητος καὶ ἀπαράδεκτος. Ὁ μακαρίτης, ὁ Λέκκας, ἐθεώρησε καλὸν νὰ καταλάβῃ, δι’ ἑνὸς νόμου, τὰ νερὰ πολλῶν κοινοτήτων, χωρὶς νὰ τὰ ἀξιοποιήσῃ.

§227Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, νὰ γίνῃ μία ἐπανόρθωσις πρὸς τὴν μνήμην τοῦ ἀνθρώπου, εἰς τὸν ὁποῖον ὀφείλει πολλὰ ἡ ὑπηρεσία ἐκμεταλλεύσεως ἰαματικῶν ὑδάτων.

§228Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἔδειξεν ἁπλῶς, ὑπερβάλλοντα ζῆλον.

§229Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητής, κ. Καλαντζῆς, νομίζω, ὅτι ἐξήντλησε τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ταὐτοχρόνως ἀπήντησεν εἰς τὰς αἰτιάσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐγὼ ἔχω νὰ προσθέσω τοῦτο: Ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι τόσον σαφής, ὥστε νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ διατυπωθοῦν ἀντιρρήσεις ἐν ὄψει τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς. Ἡ διάκρισις ἀφορᾷ δύο κατηγορίας συμβάσεων αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπέστησαν καμμίαν μεταβολὴν ἢ ἀναμόρφωσιν, διότι ἔληξεν ἡ προθεσμία καί, ὅπως ἠκούσατε, δὲν ἀποτελεῖ τὸ νομοθέτημα τίποτε τὸ καινοφανὲς καὶ προηγήθη ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος 828, τοῦ ὁποίου ἁπλῆν ἐπανάληψιν ἀποτελεῖ τὸ παρὸν νομοθέτημα. Λέγω, λοιπόν, ὅτι εἶναι μία μεγάλη κατηγορία τῶν παλαιῶν συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνεμορφώθησαν, διότι ἔληξεν ἡ προθεσμία, χωρὶς νὰ προλάβῃ ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ τὰς ἀναμορφώσῃ καὶ περὶ τούτου ἤκουσα, εὐτυχῶς, ὅτι οὔτε ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν. Ὑπάρχει, ὅμως, καὶ ἡ δευτέρα κατηγορία, τῶν συμβάσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἀνεμορφώθησαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Α. Ν. 828 καὶ αἱ ὁποῖαι καταλαμβάνονται ἐπίσης ὑπὸ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, ὑποκείμεναι καὶ αὐταὶ εἰς ἀναθεώρησιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν αἰτιολογικήν του ἔκθεσιν, ἀκροθιγῶς πως, λέγει, ὅτι καὶ αὐταὶ πρέπει νὰ ἀναθεωρηθοῦν, λόγῳ τῆς μεταβολῆς τῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν, ἡ ὁποία ἐπῆλθεν. Νομίζω, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ πρέπει ἐμφαντικῶς νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ μεταβολή, ἡ ἐπελθοῦσα εἰς τὰς οἰκονομικὰς συνθήκας, ἰδίᾳ μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, δὲν νομίζω, ὅτι ἐπιτρέπει τὴν παραμονὴν συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι συνήφθησαν ὑπὸ ἐντελῶς διαφορετικὰς συνθήκας. Οὐδεὶς θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι τοιοῦτόν τι, θὰ ἦτο ἀνεκτόν. Ταῦτα προσθέτω, πέραν τῶν λόγων τῶν γενικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξετέθησαν ἀπὸ τὸν κ. Καλαντζῆν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν ἀπερίσπαστον προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ μέγα τοῦτο θέμα, τῶν ἰαματικῶν πηγῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀμέσως συνδεδεμένον μὲ τὸν Τουρισμὸν καὶ τὴν οἰκονομικὴν δύναταί τις εἰπεῖν, ὑπόστασιν τῆς Χώρας. Θὰ ἤθελον, ἀκόμη, νὰ ἀπαντήσω εἰς μίαν παρατήρησιν, τοῦ κ. Ἀντωνίου, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ τοῦ γενικοῦ γραμματέως τοῦ Τουρισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ 4 μέλη καὶ συνεπῶς θὰ ἔχῃ πλειοψηφίαν. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ τὴν παρατήρησιν αὐτήν. Δηλαδή, ὁ γενικὸς γραμματεύς, πρόκειται νὰ ὠφελήσῃ ἑαυτόν, ἔστω ἔχοντας τὴν πλειοψηφίαν, ἢ ἰδιώτην τινά, διὰ τῆς πλειοψηφίας αὐτῆς; Ποίαν ἔννοιαν ἔχει αὐτὴ ἡ πλειοψηφία, τὴν ὁποίαν ἐπικρίνετε; Καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ὑπάρχει, παρ’ ὅλον ὅτι δὲν ὑπάρχει, καὶ εἶναι μόνον εἰς τὸν νοῦν τοῦ ἀξιοτίμου εἰσηγητοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως; Ἐδῶ, πρόκειται ἁπλούστατα νὰ προστατευθοῦν τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως νὰ προστατευθοῦν καὶ τὰ συμφέροντα καὶ τῶν ἀναδόχων, διότι πρέπει καὶ τοῦτο νὰ τονισθῇ, ὅτι ὑπάρχουν συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι καὶ διὰ τοὺς ἀναδόχους ἐπαχθεῖς καὶ αἱ ὁποῖαι χρήζουν ἐπίσης μεταρρυθμίσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ζητήσουν καὶ οἱ ἴδιοι. Ὑπάρχει δέ, καὶ μία τροπολογία, τοῦ κ. Εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας, ἡ ὁποία δὲν ἠξεύρω ἐὰν θὰ γίνῃ δεκτή, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἡ ὁποία δίδει τὸ δικαίωμα, ὅπως ἡ ἀναμόρφωσις αὐτῶν τῶν συμβάσεων γίνῃ κατόπιν αἰτήσεως καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων ἀναδόχων. Ὥστε, δὲν βλέπω ποῦ ὑπάρχει τὸ ὕποπτον καὶ τὸ μεμπτὸν εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Ὁμολογῶ, ὅτι ἤκουσα τὰς ἀντιρρήσεις εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ μετέχω καὶ δὲν ἠδυνήθην νὰ τὰς κατανοήσω. Νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀπὸ τὰ πλέον ὠφέλιμα καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§231Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ποίαν σημασίαν ἔχει διὰ μίαν χώραν ἡ ἐπιστημονικὴ ἐκμετάλλευσις τῶν ἰαματικῶν της πηγῶν, οὐδενός, εἶμαι βέβαιος, διαφεύγει τὴν προσοχήν. Αἱ ἰαματικαὶ πηγαὶ ἀποτελοῦν διὰ τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι γνωρίζουν νὰ τὰς ἀξιοποιήσουν, ἕνα λίαν ἀξιόλογον πλουτοπαραγωγικὸν πόρον, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν βεβαίως, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς ἐμελετήθησαν ἐπιστημονικῶς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐγένετο ἡ δέουσα διαφήμισίς των, τόσον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν, ὅσον καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ Χώρα μας ἀπὸ ἀπόψεως ἰαματικῶν πηγῶν, δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς προνομιοῦχος, διότι καὶ εἰς ἀριθμὸν καὶ εἰς ποιότητα καὶ ποικιλίαν δύναται νὰ συναγωνισθῇ ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς χώρας τοῦ κόσμου. Παρὰ ταῦτα, τό γε νῦν ἔχον, ἡ ἀξιοποίησίς των ὑστερεῖ ἀποκαρδιωτικῶς, διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι δὲν ἐγένετο δι’ ἑκάστην ἐξ αὐτῶν πλήρης ἐπιστημονικὴ μελέτη καὶ δεύτερον διότι αἱ λουτροπόλεις μας, στεροῦνται συγχρονισμένων ἐγκαταστάσεων, ὡς καὶ κέντρων ἀναψυχῆς, τὰ ὁποῖα ἀπαραιτήτως ὀφείλουν ἀφθόνως νὰ πλαισιώνουν μίαν σύγχρονον λουτρόπολιν. Παραδείγματα πρὸς μίμησιν δι’ ἡμᾶς θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσουν, ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἰταλία, αἱ ὁποῖαι εἰς τὸν τομέα αὐτὸν, ἐπέτυχον ἄριστα ἀποτελέσματα. Μετὰ τὴν σύντομον ταύτην προεισαγωγήν, εἰσέρχομαι εἰς τὴν ἐξέτασιν, τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου.

§232Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶσθε ὑπὲρ τῆς ἀναμορφώσεως;

§233Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀναμορφώσεως τῶν συμβάσεων, διότι πιστεύω, ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις μιᾶς ἰαματικῆς πηγῆς δὲν εἶναι μία οἱαδήποτε συνήθης ἐπιχείρησις. Ὁ ἀνάδοχος, ἐπιχειρηματίας ἢ ἑταιρεία, πρέπει νὰ ἐπιλεγῇ μεταξὺ τῶν ἐχόντων πεῖραν περὶ τὰ τοιαῦτα ζητήματα, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν οἱ ὅροι, τοὺς ὁποίους ὑποβάλλει εἶναι οἱ προσφορώτεροι. Ἐπὶ πλέον αἱ συμβάσεις θὰ πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ εἶναι μακροχρόνιοι, εἰς τρόπον ὥστε, ὁ ἀνάδοχος, ἐπιχειρηματίας ἢ ἑταιρεία, νὰ διαθέτῃ τὸν ἀναγκαῖον χρόνον διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν ἐνδεδειγμένων τεχνικῶν ἐγκαταστάσεων. Παράλληλα, θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ προβλέψῃ καὶ διὰ τὸν ξενοδοχειακὸν ἐξοπλισμὸν τῆς λουτροπόλεως ὡς καὶ τῶν ἀναγκαιούντων κέντρων ἀναψυχῆς. Ὁ μεταβαίνων εἰς μίαν ἰαματικὴν πηγήν, εἶναι ἕνας ἰδιότυπος ἀσθενής, ὁ ὁποῖος συνδυάζει τὴν θεραπείαν μὲ τὴν ἀναψυχήν, ἐπὶ πλέον συχνότατα συνοδεύεται καὶ ὑπὸ μελῶν τῆς οἰκογενείας του. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς ἀντιλαμβάνεσθε, κ.κ. συνάδελφοι, ὁποῖα προβλήματα δημιουργοῦνται διὰ μίαν λουτρόπολιν. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν, ὁ συνάδελφός μου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κ. Ἀντωνίου, ὅτι δῆθεν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος δημιουργεῖται μία κατάστασις παντοδυναμίας τοῦ νῦν γενικοῦ γραμματέως τοῦ Τουρισμοῦ, κ. Φωκᾶ, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον. Ἀντιθέτως, μάλιστα, θὰ ἔλεγον τόσον τὸ καλύτερον διότι οὕτω θὰ γνωρίζωμεν, ποῖος θὰ εἶναι ὁ ὑπεύθυνος, τόσον ἐν περιπτώσει ἐπιτυχίας, ὅσον καὶ ἀποτυχίας. Εἰς τὰ ζητήματα τοῦ τουρισμοῦ, δὲν πρέπει νὰ παρεμβάλλωμεν ἐμπόδια. Διὰ τὴν λυσιτελῆ ἀντιμετώπισίν των, χρειάζεται ἡ εὐρυτάτη ἀντίληψις, ἡ ἀπεριόριστος πρωτοβουλία. Ἐπὶ πλέον, δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ τακτικοῦ καθηγητοῦ τῆς Ὑδρολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν διότι συνέπεσε νὰ εἶναι ἀδελφὸς τοῦ γενικοῦ γραμματέως. Τοῦτο καθ’ ἡμᾶς θὰ ἀπετέλει ἀσέβειαν πρὸς τὴν Ἐπιστήμην. Ἄλλωστε, ὁ γενικὸς γραμματεύς, ἐνδέχεται μίαν ἡμέραν νὰ ἀντικατασταθῇ, ὁπότε αὐτομάτως θὰ ἐκλείψῃ τὸ δῆθεν ἄτοπον, ποὺ ἐπεκαλέσθη, ὁ κ. συνάδελφος. Ὁποιαδήποτε ὅμως λύσις, τελικῶς προκριθῇ, θεωρῶ ἀναγκαιοτάτην τὴν παρουσίαν εἰς τὸ Γ. Συμβούλιον τοῦ οἰκείου καθηγητοῦ τῆς Ὑδρολογίας, ὡς τεχνικοῦ αὐτοῦ συμβούλου, διότι πιστεύω, ὅτι πάντες εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντικατασταθοῦν, πλὴν τοῦ τακτικοῦ καθηγητοῦ τῆς Ὑδρολογίας. Ἕτερον σημεῖον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου διαφωνῶ ἀπολύτως, εἶναι ἡ παρουσία δικαστικοῦ εἰς τὸ Γ. Συμβούλιον. Παρὰ τὸν βαθύτατον σεβασμόν, τὸν ὁποῖον τρέφω πρὸς τοὺς δικαστικούς, ἐν τούτοις, εἰλικρινῶς ὁμολογῶ, ὅτι δὲν τοὺς θεωρῶ καταλλήλους διὰ τὰς διοικήσεις ὀργανισμῶν, ὡς ὁ προβλεπόμενος διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Οἱ δικασταί, κ.κ. συνάδελφοι, ὅπως καὶ ἄλλοτε ἐτόνισα ἐνώπιον ὑμῶν, εἶναι ἄριστοι διὰ τὴν αὐστηρὰν ἑρμηνείαν τῶν νόμων, παντελῶς ὅμως ἀκατάλληλοι διὰ τὴν λῆψιν ταχέως ἀποφάσεων καὶ πρωτοβουλιῶν. Ἡ παρουσία δικαστικοῦ, θὰ ἀποτελέσῃ ἀνασταλτικὴν δύναμιν ἐκεῖ ὅπου χρειάζεται εὐρυτάτη ἀντίληψις καὶ ρωμαλέα πρωτοβουλία, διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ παραμερισμένου, ἀλλὰ λίαν ἀξιολόγου, πλουτοπαραγωγικοῦ μας πόρου, ὡς εἶναι αἱ ἰαματικαί μας πηγαί. Περαίνων τὴν σύντομον ταύτην ἀγόρευσίν μου, συνιστῶ τὴν ἐπιψήφισιν, τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ὡς ἀρχικῶς εἶχε, μὲ μόνον τὸν ἀποκλεισμὸν ἐκ τοῦ Γ. Συμβουλίου τοῦ δικαστικοῦ, δι’ οὓς λόγους ἀνέφερα.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§235ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον.

§237Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν μὲ τὰς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἐτροποποιήθη;

§239ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. Μεθ’ ὃ τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτὸν μὲ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2ον.

§241Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀντικαταστήσωμεν τὴν λέξιν «ἐφέτου» καὶ νὰ θέσωμεν «Πάρεδρος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου». Ὑπάρχουν ἐπίσης καὶ μερικαὶ φραστικαὶ διορθώσεις καὶ παρακαλῶ νὰ γίνουν δεκταί.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή;

§243ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2.

§245Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Δέν γνωρίζω, ἐὰν ὁ καθηγητὴς τῆς ὑδροθεραπείας καὶ κλιματολογίας εἶναι ἀδελφὸς τοῦ γενικοῦ γραμματέως Τουρισμοῦ. Πιθανόν νὰ εἶναι. Ἐὰν ὅμως εἶναι, χωρὶς νὰ γνωρίζω τὸν κύριον —καὶ ἔχω ἀπόλυτον σεβασμὸν πρὸς τοὺς τίτλους του, ἀσφαλῶς καὶ πρὸς τὸ ἄτομόν του— νομίζω, ὅτι εἶναι νομικῶς ἀπαράδεκτον, νὰ ὑπάρχουν δύο ἀδελφοὶ εἰς τὴν αὐτὴν Ἐπιτροπήν. Ὅπου ὁ νομοθέτης εὑρίσκει τοιαύτην περίπτωσιν, πάντοτε λέγει, ὅτι ὑπάρχει ἀπαράδεκτον. Εἰς τὸν νόμον περὶ σωματείων, εἰς τὰς ἐπιτροπὰς τῶν Διοικητικῶν Δικαστηρίων, ὅπου ὁ νόμος ἀνευρίσκει δύο ἀδελφοὺς —καὶ ὄχι μόνον δύο ἀδελφούς, καὶ πέραν τῶν ἀδελφῶν προχωρεῖ, ἀλλὰ ἰδίως ἀδελφοὺς — τὰ θεωρεῖ ἀπαράδεκτον. Καλῶς ἢ κακῶς ὁ νομοθέτης εἰς ὅσας περιπτώσεις, ἔχω ἐγὼ τοὐλάχιστον ὡς νομικὸς ὑπ’ ὄψιν μου, δὲν ἐνθυμοῦμαι πουθενά, ὁ νομοθέτης νὰ λέγῃ «δὲν πειράζει, ἂς εἶναι καὶ ἀδελφοί». Εἰς καμμίαν περίπτωσιν Ἐπιτροπῆς ἢ Διοικητικοῦ Δικαστηρίου, ἢ Δικαστηρίου, δὲν ἐπιτρέπει ὁ νομοθέτης δύο ἀδελφοὺς νὰ ὑπηρετοῦν καὶ νὰ γνωμοδοτοῦν εἰς τὸν αὐτὸν σκοπόν. Ἐὰν ὑπάρχῃ τὸ ἀπαράδεκτον αὐτό, καλὸν θὰ εἶναι νὰ τὸ προβλέψωμεν τώρα καὶ κάπως νὰ διορθώσωμεν τὸ κείμενον. Δὲν ἀποδίδω καμμίαν μομφήν, οὔτε πρὸς τὸν γενικὸν γραμματέα Τουρισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἐκτιμῶ ἀπείρως, διότι ἔδειξε πλείστας ἱκανότητας, οὔτε καὶ πρὸς τὸν ἀδελφόν του ποὺ θὰ εἶναι σοφὸς ἀνὴρ καὶ ἄξιος πάσης ἐκτιμήσεως, ἀλλὰ ἔφερα τὸ ζήτημα, μὴ τυχὸν ὑπάρχει νομικὸν ἀπαράδεκτον.

§246Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἐγνώριζα, ὅτι συνέδεε τὸν γενικὸν γραμματέα Τουρισμοῦ καὶ τὸν ἁρμόδιον καθηγητὴν συγγένεια στενή καὶ δή, ὅτι εἶναι ἀδελφὸς, ὁ εἷς τοῦ ἄλλου. Ἐπειδὴ ὅμως, ἐδῶ νομοθετοῦμεν γενικῶς καὶ ἐπειδὴ δὲν ἠξεύρομεν αὔριον ποῖος θὰ εἶναι ὁ γενικὸς γραμματεὺς καὶ ποῖος θὰ εἶναι καθηγητής......

§247Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὁ καθηγητὴς εἶναι ἰσόβιος.

§248Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, ὅτι κώλυμα νομικὸν πιστεύω καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν ὑπάρχει, ἐκτὸς ἐὰν θεσπισθῇ. Πιστεύω ὅμως, ὅτι εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, τὴν ὑπὸ κρίσιν, σκόπιμον ἠθικῶς εἶναι, νὰ μὴ συμπαρίστανται, ὁ γενικὸς γραμματεὺς μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ του, συμψηφίζοντες. Δὲν θὰ μεταβάλω τὴν διάταξιν τοῦ νόμου, θὰ προβῶ ὅμως εἰς τὴν σύστασιν, τὴν ἔγγραφον σύστασιν, νὰ μὴ παρευρίσκεται, ὁ εἷς ἐκ τῶν δύο ἀδελφῶν.

§249Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Πρέπει νὰ ὁρισθῇ ἀναπληρωτὴς τότε.

§250Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐσκέφθην νὰ προβῶ εἰς τὸν διορισμὸν ἀναπληρωτοῦ τοῦ καθηγητοῦ κλιματολογίας, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει, διότι δυστυχῶς μία εἶναι ἡ ἕδρα καὶ ἡ εἰδικότης σπανία καὶ δὲν μπορῶ φυσικὰ νὰ βάλω τὸν καθηγητὴν τῆς Μετεωρολογίας.

§251Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἠμπορεῖτε νὰ τὸν ἀντικαταστήσετε μὲ ἕνα οἱονδήποτε καθηγητήν, τῆς παθολογίας, διότι οἱ παθολόγοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀποστέλλουν τοὺς ἀσθενεῖς εἰς τὰ λουτρὰ καὶ ὀφείλουν ὡς ἐκ τούτου νὰ γνωρίζουν καὶ τὰ κατάλληλα ὕδατα.

§252Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Καλύτερα νὰ εἶναι ὁ ὑφηγητὴς τῆς ἕδρας.

§253Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, μετεβάλομεν ἓν μικρὸν ζήτημα εἰς μέγα. Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι, ἐὰν τὸ ἤξευρον —ὑποθέτω, τὸ πιστεύει ὁλόκληρος ἡ Βουλή— δὲν θὰ τὸ ἔφερον. Νομίζω, ὅτι ὀρθῶς εἶναι διατυπωμένον ὡς εἶναι, διότι δὲν νομοθετοῦμεν περὶ προσώπων. Νομίζω, ἐπὶ πλέον, ὅτι ἠμπορούσαμεν νὰ βάλωμεν, ὅτι τὸν καθηγητὴν τῆς ὑδροθεραπείας, ἀπόντα ἢ κωλυόμενον ἀναπληροῖ ἕτερος καθηγητής, ὁριζόμενος ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου.

§254Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὁ ὑφηγητής.

§255Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἕτερος καθηγητὴς ἢ ὑφηγητής. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ὑπάρχῃ ὑφηγητής.

§256Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, γνωρίζω, ὅτι διὰ τὴν συγκρότησιν τῶν κοινοτικῶν συμβουλίων, τὰ ὁποῖα δὲν πρόκειται νὰ διαχειρισθοῦν ὑποθέσεις δισεκατομμυρίων, ὡς γνωστόν, καθιεροῦται ἀσυμβίβαστον μεταξὺ καὶ ἐξαδέλφων. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον πέραν αὐτοῦ, νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, τὰ ἄλλα δύο ἐξηρτημένα ἐκ τοῦ γενικοῦ γραμματέως πρόσωπα, τὰ δύο ὑπηρεσιακὰ μέλη, τὰ διατηρεῖ;

§257Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν θὰ ἐπεθύμουν κἂν νὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἀξίζει τὸν κόπον, ἀλλά, πλέον λαμβάνει προσωπικὴν χροιὰν ἡ ἐπίθεσις.

§258Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Δὲν λαμβάνει καμμίαν προσωπικὴν χροιάν.

§259Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Νὰ μοῦ κάμετε τὴν χάριν νὰ καθήσετε κάτω. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀνακληθῇ εἰς τὴν τάξιν ὁ κ. συνάδελφος.

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διακόπτετε τὸν κ. Ὑπουργόν.

§261Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ συγχυσθῶ, ἐκ τῆς παρεμβάσεως τοῦ κ. Ἀντωνίου. Ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω τοῦτο: Δὲν ὑπάρχει νόμος, περίπου τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ μὴ λέγωμεν, ὅτι μετέχει ὁ γενικὸς Διευθυντὴς τῶν Δασῶν, ὁ Τμηματάρχης τῶν Δασῶν καὶ ὁ Διευθυντὴς τῶν Ὑδάτων ἢ ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ δύο Διευθυνταί, προκειμένου περὶ θεμάτων τῆς ἁρμοδιότητός των. Ποίους θέλετε νὰ βάλω νὰ κρίνουν τὰ θέματα τὰ τουριστικά, πλὴν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι, εἶναι ὑπηρεσιακῶς ἁρμόδιοι; Ἀλλοίμονον ἐὰν θεσπισθῇ ἡ ἀρχὴ ὅτι πρέπει νὰ πάρωμεν, διὰ νὰ συστήσωμεν μίαν ἐπιτροπὴν ἐξ ἑπτὰ προσώπων, νὰ πάρωμεν ἑπτὰ ἐξωϋπηρεσιακὰ πρόσωπα ἢ ἑπτὰ πρόσωπα ἀπὸ ἑπτὰ διάφορα Ὑπουργεῖα. Διότι ἐὰν εἶναι ἀπὸ τὸ ἴδιον Ὑπουργεῖον, θὰ εἶναι ἱεραρχικῶς ὑφιστάμενον τὸ ἕνα τοῦ ἄλλου.

§262Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ θὰ λειτουργήσῃ καλῶς, ἀλλ’ ἐπειδή, κ. Ὑπουργέ, ἐδημιουργήθη ἤδη ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναγνώσῃ αὔριον τὸ πρωΐ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, εἶναι φυσικὸν νὰ δημιουργηθοῦν ὑπόνοιαι ὅτι τὸ ἔργον τοῦ τουρισμοῦ δὲν θὰ εἶναι ἀδιάβλητον, δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, χάριν αὐτοῦ τοῦ ἔργου τοῦ τουρισμοῦ καὶ τῆς ὑπολήψεως τοῦ Κράτους νὰ ἀντικαταστήσετε τὸν καθηγητήν, ἀδελφὸν τοῦ γενικοῦ γραμματέως, ἐὰν θέλετε τὸν γενικὸν γραμματέα, ὅποιον θέλετε, κ. Ὑπουργέ, καὶ τοποθετήσατε ἢ ὁρίσατε οἱονδήποτε ἄλλον. Ἐδημιουργήθη, ἤδη ζήτημα, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν. Ἐγὼ προσωπικῶς εἶμαι ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὴν τροποποίησιν ποὺ ἐκάματε, ἀλλ’ ἐδημιουργήθη ἤδη ζήτημα παρὰ τῇ κοινῇ γνώμῃ καὶ αὔριον θὰ συζητῆται δυσμενέστατα.

§263Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε μὲ πόσον σεβασμὸν πάντοτε ἀκούω τὰς ἀπόψεις σας, νομίζω ὅμως, ὅτι ἐδέχθην ἤδη τὴν ἄποψίν σας, διότι προέβην εἰς τὴν δήλωσιν ὅτι οὐδέποτε πρόκειται ἐν τῇ πράξει οἱ δύο νὰ συναποφασίσουν, τὸ ἀφήνω δὲ ἁπλῶς χάριν τῆς νομικῆς ἀρτιότητος τοῦ νομοθετήματος καὶ δηλῶ, ὅτι θεωρῶ ἐγὼ ὅτι ὑφίσταται εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἠθικὸν κώλυμα συνεργασίας μεταξὺ τῶν δύο, ὑποθέτω δὲ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι δὲν πρόκειται ἐγώ, δηλώσας ταῦτα εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ἐπιτρέψω νὰ ψηφίσουν καὶ οἱ δύο μαζί.

§264Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μεθαύριον δὲν θὰ εἶσθε σεῖς Ὑπουργός, ἐγὼ εὔχομαι νὰ εἶσθε, ἀλλὰ μεθαύριον θὰ εἶναι ἄλλος Ὑπουργός.

§265Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Τότε θὰ ἔχουν φύγει καὶ οἱ ἄλλοι.

§266Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγὼ ἔκαμα μίαν παρατήρησιν, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι εἶναι φυσική.

§267Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἔπρεπεν εἰς τὸ νομοσχέδιον νὰ βάλωμεν ὅτι ἀντὶ τοῦ τάδε εἶναι ὁ τάδε, δι’ ὅλους τοὺς ἀναφερομένους εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§268Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Γνωμοδοτικὴ εἶναι ἡ ἐπιτροπὴ αὐτή.

§269Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν ἔχει σημασίαν αὐτὸ ἐὰν εἶναι γνωμοδοτικὴ ἡ ἐπιτροπὴ αὐτή.

§270Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν νομίζετε ἐφ’ ὅσον ἐγεννήθη αὐτὸ τὸ ζήτημα, ὅτι ἠμποροῦσε νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ὁ εἰδικὸς καθηγητὴς νὰ παρίσταται εἰς τὰ συμβούλια ὡς ἀνώτερος τεχνικὸς σύμβουλος ἄνευ ψήφου;

§271Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἀνεπισήμως ἐὰν θέλῃ νὰ συμβουλεύῃ, θὰ ἠμπορῇ, ἀλλ’ οὔτε αὐτὸ θὰ ἠμπορῇ νὰ τὸ κάμῃ. Ἐὰν θέλῃ ἡ ἐπιτροπή, ἠμπορεῖ νὰ φωνάξῃ ὡς ἐμπειρογνώμονα ὅποιον θέλει.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἐτροποποιήθη;

§273ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§274ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἔχει). Ἄρθρον 4ον. Ἐδῶ, κ. Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὸ ἄρθρον 4 παρ. 1.

§275Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Μετὰ τὴν λέξιν: «ἀποφασίζον», εἰς τὸ ἄρθρον 4 παρ. 1, προστίθενται αἱ λέξεις «κατὰ τὸ ἄρθρον 1». Εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον, παρ. 4 καὶ εἰς τὸν πρῶτον στίχον, μετὰ τὴν λέξιν: «ἤθελε», προστίθενται αἱ λέξεις: «κατὰ τ’ ἀνωτέρω». Ἐπίσης εἰς τὴν αὐτὴν παράγραφον 4 καὶ εἰς τὸν τρίτον στίχον ἀντικαθίστανται αἱ λέξεις «δέκα (10) ἡμερῶν», διὰ τῶν λέξεων «δύο (2) μηνῶν».

§276Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Μάλιστα, τὴν δέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε, τὸ ἄρθρον 4 δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη;

§278ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 5ον.

§280Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 παρ. 2 καὶ εἰς τὸν τρίτον στίχον, αἱ λέξεις: «τοῦ ἀριθμοῦ 4 ἐτῶν κατοχῆς» ἀντικαθίστανται διὰ τῶν λέξεων: «τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν τῆς περιόδου 1941–50, τῶν ἐτῶν τῆς κατοχῆς καὶ συμμοριτοπολέμου ἀποδεδειγμένως κατὰ τὴν κρίσιν τῆς ὡς ἄνω Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν ἐλειτούργησαν αἱ ἰαματικαὶ πηγαί»! Εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς ἰδίας παρ. 2, προστίθεται φράσις ἔχουσα οὕτω: «Ἡ καθορισθησομένη ἀποζημίωσις καταβάλλεται ἐντὸς ἔτους».

§281Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δεκτόν.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5, δεκτόν;

§283ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§284ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 6ον.

§285Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι χαριστικὴ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐλειτούργησαν καὶ καλῶς ἢ κακῶς, ἐκηρύχθησαν ἔκπτωτοι. Λοιπὸν κατὰ ποίαν λογικὴν καθιερώνομεν ὅλα ὅσα λέγει τὸ ἄρθρον 6; Αὐτὸ ἐρωτῶ.

§286Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Πρόκειται περὶ προπολεμικῶν συμβάσεων.

§287ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν ὡς ἔχει.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 6 δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 7ον.

§289Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὑποβάλλομεν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «2. Ἑταῖροι ἀναδόχων ἐκμεταλλεύσεως ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων, ἰαματικῶν πηγῶν, τῶν ὁποίων τὸ λουτρικὸν δικαίωμα ἔχει ὁ Ε.Ο.Τ., προσληφθέντες πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου ὑπ’ αὐτῶν πρὸς ἀκριβῆ ἐκπλήρωσιν τῶν συμβατικῶν των ὑποχρεώσεων, ἀναγνωρίζονται καὶ οὗτοι ὡς ἀνάδοχοι καὶ συνυπεύθυνοι ἔναντι τοῦ Ε.Ο.Τ., ὡς καὶ οἱ ἀρχικοὶ ἀνάδοχοι».

§290Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ δεκτόν, διότι πράγματι ὑπάρχουν περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δίκαιαι, εἶναι νὰ εἴπωμεν, ὅτι δύνανται νὰ μένουν μετ’ ἀπόφασιν τῆς ἐν ἄρθρῳ 2 εἰδικῆς ἐπιτροπῆς. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ πᾶς τις αὐτοδικαίως νὰ δηλώνῃ ὅτι ἔχει ἢ δὲν ἔχει.

§291Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἀποδεικνύεται ἐξ ἐπισήμων ἐγγράφων.......

§292Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα κάποιος πρέπει νὰ τὰ κρίνῃ. Δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς αὐτοδικαίως νὰ ἐμφανίζεται κομιστὴς συναλλαγματικῶν. Πρέπει κάποιος νὰ κρίνῃ. Νομίζω ὅτι ἔχω δίκαιον. Κάποιος πρέπει νὰ τὸ διαπιστώνῃ. Θὰ τὸ κρίνῃ ἡ Ἐπιτροπή. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἑταιρικὸν θὰ τὸ κρίνῃ ἡ ἐπιτροπή, ὡς ἐπίσης θὰ κρίνῃ ἐὰν εἶναι ἔγκυρον ἢ ἄκυρον.

§293Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ κρίνῃ τὸ ἔγκυρον ἢ ἄκυρον καὶ τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα ἔχει.

§294Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Καὶ ὄχι ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων, ἀλλὰ ἑταίρου ἀναδόχου ἐκμεταλλεύσεως ἰαματικῶν πηγῶν.

§295Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶναι διάφορος ἡ τροπολογία σας αὐτή.

§296Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἔντυπος εἶναι ἡ τροπολογία σας.

§297Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ λαμβάνωμεν καὶ ἡμεῖς γνῶσιν τῶν τροπολογιῶν.

§298Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐπιμένω συνεχῶς, νὰ λέγω, ποίας τροπολογίας δέχομαι καὶ ποίας ὄχι.

§299Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Θὰ πρέπει νὰ ἀναγινώσκωνται αἱ τροπολογία κατὰ τὴν ψήφισιν, διότι πιθανὸν νὰ μὴ ἔλαβε τὴν τροπολογίαν ὁ βουλευτής.

§300Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Πάντως, ἡ ὑπὸ συζήτησιν τροπολογία, εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν ὁ κ. Βουδούρης, τὴν δέχομαι ὡς ἑξῆς: «.... .................. (ἀναγινώσκει)............».

§301Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τότε δὲν πρόκειται περὶ τροπολογίας. Ἡ τροπολογία λέγει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)».

§302Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Τί θὰ εἰπῇ ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων;

§303Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Διότι ὑπάρχει ἐκμετάλλευσις τῶν πηγῶν παρὰ τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ὑπάρχει ἐκ παραλλήλου, ἐκμετάλλευσις τῶν ξενοδοχείων, ὑπὸ ἰδιωτῶν.

§304Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον, κ. Ὑπουργέ, συζητεῖται εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν. Νὰ μελετήσετε τὰς τροπολογίας καὶ κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν μᾶς λέγετε, ποίας, δέχεσθε, καὶ ποίας, ὄχι.

§305Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Αὐτὴν τὴν τροπολογίαν τὴν κρατῶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν.

§306ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7, γίνεται δεκτόν;

§307ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§308ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8, ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§309Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 2500 καὶ ἐρωτᾶται ἐὰν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, θὰ παρατείνουν τὴν θητείαν των τὴν ἐπὶ συμβάσει ἢ θὰ ἀνανεωθοῦν αὗται. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἡμερομηνίαν 23)12)53 καὶ τάσσει ὅριον παρατάσεως μέχρις 29)1)54. Μήπως ἡ ἡμερομηνία αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ διορθωθῇ;

§310Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). 29 Ἀπριλίου θὰ πρέπει νὰ γίνῃ.

§311Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μετὰ τὴν 24)4)54 τί θὰ γίνῃ ἡ ἔνταξις;

§312Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἀντὶ νὰ ἐπαινῆτε τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι παρατείνει τὰς συμβάσεις, ἀντὶ νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς εὐκαιρίας νὰ τοὺς ἀπολύσῃ καὶ νὰ διορίσῃ τοὺς ἡμετέρους, ὡς θὰ ἔκαμνεν οἱοσδήποτε ἄλλος τὴν κατηγορεῖτε;

§313ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§314ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§315ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9). Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαλύσεως, τροποποιήσεως ἢ ἀναμορφώσεως συμβάσεών τινων παραχωρήσεως, ἐκμεταλλεύσεως ἰαματικῶν πηγῶν τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», ὡς ἐτροποποιήθη. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ ὁρίου ἡλικίας ὑπαλλήλων Ἐμπορικῶν, Βιομηχανικῶν, Ἐπαγγελματικῶν καὶ Βιοτεχνικῶν Ἐπιμελητηρίων». Ὁ κύριος Κοντοβράκης ἔχει τὸν λόγον.

§316Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Προτείνω κατ’ ἀρχὴν τὴν ἀποδοχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Πρέπει νὰ γίνουν ὅμως δεκταὶ αἱ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς προταθεῖσαι τροπολογίαι, αἵτινες ἔχουν οὕτω: Εἰς τὸ ἄρθρον 1 νὰ προστεθῇ παράγραφος 2 ἔχουσα οὕτω: 2. Ἡ διάταξις τῆς προηγουμένης παραγράφου, ἐφαρμόζεται καὶ ἐπὶ τοῦ μονίμου προσωπικοῦ τοῦ Χρηματιστηρίου Ἀξιῶν Ἀθηνῶν» καὶ δεύτερον νὰ προστεθῇ ἄρθρον 2, τοῦ ἄρθρου 2 λαμβάνοντος ἀριθμὸν 3, ἔχον οὕτω: «Ἄρθρον 2. 1. Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 1540)50 κυρωθέντος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1130)52 νόμου εἶναι ὅτι ὁ χρόνος ἀπὸ τῆς ἀπολύσεως μέχρι τῆς ἐπανόδου εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν βάσει τῶν διατάξεων αὐτοῦ ἐπαναδιορισθέντων ὑπαλλήλων λογίζεται ὡς χρόνος πραγματικῆς δι’ αὐτοὺς ὑπηρεσίας ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀρχαιότητα καὶ προαγωγὴν (μέχρι δύο προαγωγῶν) τῆς ἀπολύσεώς των θεωρουμένης ὡς μηδέποτε γενομένης οὐχὶ ὅμως καὶ ὡς πρὸς τὴν ἀπόληψιν ἀποδοχῶν». Αὐτὴ ἡ διάταξις ἐτέθη διότι τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἔχει ἐκδώσει ἀντιθέτους ἀποφάσεις καὶ ἐκρίθη ἀναγκαία ἡ ἀκριβὴς ἑρμηνεία τῆς διατάξεως ταύτης. Ὡς πρὸς τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 2 τὴν ὁποίαν προτείνει ἡ Ἐπιτροπή, δὲν κρίνω σκόπιμον ὅπως γίνῃ δεκτή. Εἶναι περιττή.

§317Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν προτείνει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, μὲ τὴν διαγραφὴν τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ προστιθεμένου ἄρθρου 2 ὡς περιττῆς ὅπως καὶ ὁ κύριος εἰσηγητὴς εἶπεν.

§318ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Λόντος ἔχει τὸν λόγον.

§319Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ὑπάρχει τροπολογία δημοσιευθεῖσα ἡ ὁποία ἀφορᾷ ὑπαλλήλους τῶν Ἐπιμελητηρίων, οἱ ὁποῖοι κρίνονται, ἐντάσσονται καὶ προάγονται καὶ προσμετρᾶται ἢ μὴ ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας. Διὰ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὑπεσχέθη ὅτι θὰ τὴν μελετήσῃ διὰ νὰ τὴν ἐνσωματώσῃ εἰς ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ καταθέσῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἐλπίζω ὁ κύριος Ὑπουργός, μετὰ ἐπισταμένην μελέτην νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ νὰ τὴν ἐντάξῃ εἰς σχετικὸν νομοσχέδιον.

§320Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ κάμω ὅ,τι ἠμπορῶ.

§321ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§322ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§323ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ἐπιμελητηρίων νομοθεσίας. αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως 1) τοῦ Α. Ν. 1324)1949, κυρωθέντος διὰ τοῦ Ν. 1487)50 καὶ 2) τοῦ νόμου 1994)52». Ὁ κύριος Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§324Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου λαμβάνεται πρόνοια ἐπεκτάσεως τοῦ δικαιώματος τοῦ πρατηριούχου ὅσον τὸ δυνατὸν εἰς εὐρύτερον ἀριθμόν, ὥστε διὰ τῆς τοιαύτης διευρύνσεως καὶ τῆς προσθήκης περισσοτέρων προσώπων νὰ γεννᾶται κατόπιν τὸ ζήτημα τῆς ἱκανοποιήσεως αὐτῶν ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματος. Δὲν ἐλάβομεν ὅμως ποτὲ ὑπ’ ὄψιν ὅτι διὰ τῆς τοιαύτης ἐπεκτάσεως δημιουργοῦμεν μίαν ἀπαράδεκτον ἀνισότητα μεταξὺ τῶν πωλητῶν σιγαρέττων καὶ τῶν χορηγητῶν τῆς πρώτης ὕλης γεωργῶν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς δώσω μίαν εἰκόνα πολὺ σύντομον τοῦ πράγματος. Διὰ τῆς πρὸ ἡμερῶν ληφθείσης ἀποφάσεως ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ὡρίσθησαν τὰ δικαιώματα τῶν μικροπωλητῶν, ὡς ἑξῆς: Εἰς τὴν αʹ κλάσιν 8%, εἰς τὴν βʹ κλάσιν 8%, εἰς τὴν γʹ 8,80%, εἰς τὴν 9ην 9,60% καὶ εἰς τὴν 10ην 10%. Τοῦτο τὶ σημαίνει; Ὅτι εἰς ἕκαστον κιλὸν σιγαρέττων αὐτοὶ ἀπολαμβάνουν κατὰ μέσον ὅρον δρχ. 17.500 ὡς κέρδος. Ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν πωλεῖται ὁ καπνὸς εἶναι κατὰ τὴν ἐπίσημον στατιστικὴν τῶν μηνῶν Ἰανουαρίου καὶ Φεβρουαρίου διὰ τὰ καπνὰ Θηβῶν 15–17.500, καπνὰ Λαρίσης 11–15.000, Καρδίτσης 15–18.000, Τρικάλων 12–18.000, Φαρσάλων 11–12.000, Ἀγρινίου 15–16.000. Εἶναι λοιπόν, ἐρωτῶ, ἐπιτετραμμένον ὁ παραγωγὸς τοῦ ὁποίου μία πενταμελὴς οἰκογένεια ἐργάζεται ἐπὶ ἕνα ὁλόκληρον χρόνον, ἐν μέσῳ ὅλων τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν νὰ παίρνῃ ἀκαθάριστον εἰσόδημα 17 καὶ 15 καὶ 14 χιλιάδας δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν; Καὶ ὁ πρατηριοῦσος, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται ἀνέτως καὶ ὑπὸ σκιάν, νὰ παίρνῃ 22.500 κατὰ κιλόν, καθαρὸν κέρδος; Νομίζω, κύριοι, ὅτι τοιαύτη ρύθμισις εἶναι εἰς ἄκρον ἄδικος καὶ εἰς ἄκρον ἐπιζημία διὰ τοὺς παραγωγούς, διότι ἐνῷ αὐξάνεται ἡ τιμὴ τοῦ σιγαρέττου, ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ πηγαίνει πρὸς τὰ κάτω. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει νὰ ἀναβληθῇ καὶ νὰ μελετηθῇ κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιτρέψῃ παραλλήλως καὶ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ παραγωγοῦ. Διότι ἀντὶ νὰ δίδωμεν τὰς αὐξήσεις αὐτὰς διὰ νὰ ἱκανοποιῶμεν τοὺς ἀνέτως ἐργαζομένους ἐπαγγελματίας εἰς βάρος πελλάκις τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ παραγωγοῦ, θὰ ἔπρεπε τὸ ὑπάρχον τυχὸν περιθώριον κέρδους νὰ τὸ χρησιμοποιήσωμεν διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν συγχρόνως καὶ τὸν καπνοπαραγωγὸν ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἀληθῶς εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Διότι μὴ νομίζετε ὅτι αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ἀκούετε ὅτι ἐδόθησαν εἶναι καὶ ὅσον φαίνονται ἱκανοποιητικαί. Ὅταν ἀκούωμεν τιμὴν 22.500 δραχμῶν καὶ 25.000, ξεύρετε διὰ ποῖα καπνὰ εἶναι; Εἶναι δι’ ἕνα ποσοστὸν καπνῶν, εἶναι διὰ τὰ ἐξαιρετικά, εἶναι διὰ τὸ 50– 60% τοῦ προϊόντος. Τὸ ὑπόλοιπον πωλεῖται 4 καὶ 6.000 δραχμάς, ὥστε ἡ μέση τιμὴ νὰ ἀνέρχεται εἰς 12 ἢ 14.000. Δημιουργοῦμεν λοιπὸν οὕτω μονοπλεύρως νομοθετοῦντες μίαν ἀνισότητα ἀπαράδεκτον καὶ νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ μελετηθῇ εὐρύτερον καὶ μάλιστα θὰ ἐπρότεινα νὰ καταρτισθῇ μία Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ καπνοῦ, ἡ ὁποία νὰ μελετήσῃ μὲ προσοχὴν ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα. Διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν ἐξυπηρετοῦμεν, παρὰ μόνον μίαν μικρὰν τάξιν. Ἐξ ἄλλου δι’ ἄλλης διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου τίθεται περιορισμὸς εἰς τὴν πρόσληψιν τῶν ἐκπροσώπων τῶν καπνοβιομηχάνων. Αἱ σπουδαῖαι Βιομηχανίαι εἶναι τέσσαρες καὶ ἔχουν εἰς κάθε πόλιν ἀπὸ ἕνα ἀντιπρόσωπον. Ἄρα δὲν πρόκειται παρὰ διὰ 16 ἀνθρώπους. Δι’ αὐτοὺς τοὺς 16 δημιουργοῦμεν τὸν νόμον αὐτὸν καὶ καθιστῶμεν κλειστὸν τὸ ἐπάγγελμα, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν προσπάθειαν τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐπαγγέλματος.

§325Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἀναφέρεσθε εἰς τὰ καπνὰ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως;

§326Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τῆς ἐσωτερικῆς καὶ ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὰ τῆς ἐξωτερικῆς καταναλώσεως. Καὶ ὁμιλῶ διὰ τὸν ἐπηρεασμὸν τῶν τιμῶν τῆς ἐσωτερικῆς ἀπὸ τὰς τιμὰς τῶν τῆς ἐξωτερικῆς ἀγορᾶς.

§327Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δημιουργῆται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἡ ἐντύπωσις ὅτι οἱ παραγωγοί, τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὰ ἐξαγώγιμα καπνά, δὲν λαμβάνουν τιμὴν ἱκανοποιητικήν. Ἐθεώρησα σκόπιμον νὰ διασαφηνίσω τὸ σημεῖον τοῦτο τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. συναδέλφου.

§328Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἄστοχος ἡ παρατήρησίς σας, διότι ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ καπνῶν τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν.

§329Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Σᾶς ἠρώτησα ἂν ὁμιλῆτε περὶ καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἢ ἐξαγωγίμων.

§330Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Φαίνεται ὅτι δὲν μὲ παρακολουθεῖτε καὶ δὲν ἀντελήφθητε, σᾶς εἶπον ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐξαγωγίμων καπνῶν.

§331Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ξεύρετε πόσα καπνὰ βγαίνουν ἔξω τὸν χρόνον;

§332Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τεσσαράκοντα ἑκατομμύρια κιλὰ περίπου. Τὸ γνωρίζει καὶ ὁ τελευταῖος καπνοπαραγωγός.

§333Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Ὄχι 52. Ἡ ἀνάλυσις τῶν τιμῶν αὐτῶν τῶν καπνῶν δὲν ἀνήκει αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς; ἁπλῶς μόνον πρέπει κανεὶς νὰ παρατηρήσῃ τὴν ἀτμόσφαιραν ποὺ ἔχουν προκαλέσει εἰς τὰς καπνοπαραγωγικὰς περιοχὰς αἱ τιμαὶ τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν. Δέχομαι ὅτι τὰ καπνὰ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως δὲν εὑρίσκονται ὅπως καὶ ἄλλα προϊόντα τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἰς τὴν ἰδίαν εὐχάριστον θέσιν καὶ ἐνδέχεται νὰ ὑπάρχῃ καὶ πρόβλημα διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω εἶναι πῶς συνάδελφος τῆς ἰδικῆς σας πείρας! συζητουμένου ἑνὸς νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπολύτως 100% ἄσχετον πρὸς τὴν γενικὴν πολιτικὴν τοῦ καπνοῦ, θέτει ζητήματα τὰ ὁποῖα διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν χρειάζονται 5–6 ὧραι διὰ νὰ συζητηθοῦν διότι ἢ θὰ συζητήσωμεν μετὰ σοβαρότητος περὶ τῆς τιμῆς τῶν καπνῶν ὁπότε αἱ συζητήσεις πρέπει νὰ διαρκέσουν καὶ θὰ πρέπει καὶ σεῖς κι’ ἐγὼ καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ λάβουν τὸν λόγον, ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον τὶ περιέχει; Λέγει τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα σεῖς νομίζετε. Ἄν κατάλαβα καλὰ τὸν συλλογισμόν σας ὁ ὁποῖος εἶναι ἀντίθετος ἀπὸ αὐτὴν τὴν διαπίστωσιν περὶ τοῦ κλειστοῦ καὶ ἀνοικτοῦ τοῦ ἐπαγγέλματος, θέλετε νὰ εἴπητε διατὶ δὲν περιορίζονται αἱ τάξεις τῶν πρατηριούχων χονδρικῆς καὶ τῶν πωλητῶν τῶν καπνῶν εἴτε χωριστὰ εἴτε ἑνιαίως καὶ νὰ μεταφέρεται τὸ ποσοστὸν κέρδους ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν μεσολαβητῶν εἰς τὴν τάξιν τῶν παραγωγῶν. Κύριε συνάδελφε, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ χωρὶς μιὰ νοικονομικὴν ἀνάλυσιν ἡ ὁποία κατ’ ἀνάγκην θὰ ἤθελε μεγίστην συζήτησιν. Κύριε συνάδελφε, ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ εἴτε τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἴτε τῆς ἐξωτερικῆς ρυθμίζεται ἀπὸ τόσους παράγοντας. Αὐτὰ τὰ γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε, περισσότερον ἀπὸ ἐμὲ καὶ ἐνδέχεται νὰ ἔχετε ὡρισμένας ἰδέας ἐπὶ τοῦ καπνοῦ! τὰς ὁποίας εἶμαι βέβαιος καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν εὔθετον ὥραν ἤθελον ἀκούσει μετὰ προσοχῆς. Ἐγὼ σᾶς παρακαλῶ κι’ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς νὰ μὲ ἐπισκεφθῆτε νὰ μοῦ εἴπητε καὶ νὰ ἀναπτύξητε τὰς ἀντιλήψεις σας ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ, ἀλλὰ δὲν νομίζετε ὅτι μία τοιαύτη συζήτησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐξ ἀφορμῆς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου; Ἡ συζήτησις διὰ τὴν σχέσιν τῆς προπολεμικῆς καὶ σημερινῆς ἀξίας τοῦ καπνοῦ δὲν εἶναι τῆς παρούσης ὥρας. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συζητήσωμεν ἐπ’ αὐτῶν τῶν θεμάτων καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς ἀντικρούσωμεν ὅταν τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἄλλο θέμα;

§334Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν εἶμαι ἐκτὸς τοῦ θέματος. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει δύο κατηγορίας. Ἡ πρώτη εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μικροπωλητῶν, καὶ ἡ ἄλλη τὸν περιορισμὸν ἢ μᾶλλον τὸ κλειστὸν τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν πρατηριούχων χονδρικῆς πωλήσεως.

§335Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Τὸ ἄρθρον 7 ἐτροποποιήθη.

§336Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Σᾶς συγχαίρω διότι ἐτροποποιήσατε τὸ ἄρθρον διότι ὁ σχετικὸς νόμος εἶχε κριθῆ καὶ ἀντισυνταγματικὸς ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Μένει συνεπῶς τὸ ἕτερον σκέλος τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μικροπωλητῶν. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, αὐξάνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν μικροπωλητῶν αὐξάνονται καὶ αἱ ἀνάγκαι αὐτῶν μειουμένων τῶν κερδῶν, ἑπομένως καὶ ἡ πίεσις εἰς τὸ νὰ ζητῆται ἡ αὔξησις τοῦ ποσοστοῦ κέρδους τῶν μικροπωλητῶν ἐπὶ τῆς τιμῆς πωλήσεως τῶν σιγαρέττων: Ἀπόδειξις τούτου ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ ὁποία ἐλήφθη προχθές. Καὶ σᾶς λέγω, κύριοι συνάδελφοι, τοῦτο, ὅτι ἡ αὔξησις αὐτὴ εἶναι οὐ μόνον ἀδικαιολόγητος ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνος διότι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον ὁ μικροπωλητὴς νὰ κερδίζῃ μεγαλυτέραν τιμὴν κατὰ κιλὸν εἰς κέρδος ἀπὸ ὅ,τι λαμβάνει ὁ παραγωγὸς ὡς ἀκαθάριστον τιμήν. Ὁ μικροπωλητὴς κερδίζει 22½ χιλιάδες τὴν ὀκᾶν ἐνῷ ὁ παραγωγὸς ποὺ ἐργάζεται ὄχι αὐτὸς μόνον ἀλλὰ καὶ ἡ οἰκογένειά του ἕνα χρόνο παίρνει 17 χιλιάδες τὴν ὀκᾶν. Ἡ σύγκρισις μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν ἀποδεικνύει τὴν πρωτοφανῆ ἀδικίαν καὶ ἐπιβάλλει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐναρμονισθῶσι τὰ πράγματα εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἀγανακτῇ, παραπονῆται, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐνῷ ἐργάζεται σκληρῶς βλέπει ὅτι ὁ ἄλλος ὁ ὁποῖος ἐργάζεται μόνος καὶ ὑπὸ σκιὰν παίρνει διπλάσιον ἢ πολλαπλάσιον ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἐργαζόμενον ὑπὸ τὰς σκληροτέρας τῶν συνθηκῶν καὶ μεθ’ ὅλης τῆς οἰκογενείας του.

§337ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Οἰκονόμου ἔχει τὸν λόγον.

§338Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Γίνεται μία σύγχυσις. Δὲν πρόκειται νὰ αὐξήσωμεν τὸν κύκλον τῶν λιανοπωλητῶν. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει δύο σκέλη. Τὸ πρῶτον ἀφορᾷ τοὺς λιανοπωλητὰς ὅσοι εἶχον ὑποβάλει ἔκτοτε αἴτησιν διότι ἐνδέχεται ἕνας ἀνάπηρος νὰ εἶχεν ὑποβάλει αἴτησιν καὶ ἐνεκρίθη ὅταν τὸ κύριον ἐπάγγελμά του ἦτο ἡ πώλησις τῶν σιγαρέττων. Συνεπῶς παραμένει τὸ μονοπώλιον τῶν ἀναπήρων καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἱκανοποιήσωμεν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶχον τότε ὑποβάλει καὶ ἤσκουν παραλλήλως μὲ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ λιανοπωλητοῦ σιγαρέττων καὶ τὸ ἐπάγγελμα νὰ πωλοῦν δύο χαρτοφάκελλα ἢ μία καραμέλλα καὶ οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ 1949 ἐπώλουν ἐκτὸς τῶν σιγαρέττων καὶ χαρτοφάκελλα ἢ καραμέλλες. Ὁ νόμος νομίζω, ὅτι ὡς πρὸς τὸ πρῶτον σκέλος εἶναι ἀπολύτως καὶ τελείως ἱκανοποιητικὸς πρὸς τοὺς ἀναπήρους καὶ δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω. Κατοχυρώνει τὸ μονοπώλιον τῶν ἀναπήρων καὶ θέλει νὰ τοὺς προστατεύσῃ ἐπειδὴ ἐσύροντο εἰς τὰ δικαστήρια. Τώρα μία ἐπιτροπὴ θὰ κρίνῃ τὰς παλαιὰς αὐτὰς αἰτήσεις καὶ τὸ ζήτημα τῶν ἀναπήρων ὡς πρὸς τὸ δεύτερον σκέλος. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον σκέλος τῶν πρατηριούχων νομίζω ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τέμνει τὸ ζήτημα· δίδει ἐλευθερίαν ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος.

§339Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Μόνον, λέγω, ὅτι παραχωροῦνται .... (δὲν ἠκούσθη) .... καὶ δὲν θὰ ἔχουν ἐξάρτησιν ἀπὸ τοὺς καπνοβιομηχάνους. Διότι δὲν θέλω νὰ ὑπάρχῃ κανένας τρόπος νὰ εἰσπράττουν οἱ καπνοβιομήχανοι διπλοῦν κέρδος.

§340Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Ἐὰν σὺν τῷ πρατηριούχῳ ὑπῆρχε καὶ ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς καπνοβιομηχανίας, ἡ τιμὴ θὰ ηὐξάνετο ἀκόμη περισσότερον.

§341Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Περὶ αὐτοῦ ἀκριβῶς πρόκειται, ὅτι αἱ αὐξήσεις αὗται συμπιέζουν τὴν τιμὴν τῆς πρώτης ὕλης. (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§342Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Κύριε συνάδελφε, τὸ ἐμπόριον δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἄλλως, παρὰ ὅπως γίνεται εἰς ὅλον τὸν κόσμον.

§343Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ποῖος τὸ ἀρνεῖται; Ἀλλὰ τοῦτο συμβαίνει ὅταν τὸ ἐμπόριον εἶναι ἐλεύθερον. Ἐνῷ ἐδῶ σεῖς ὁρίζετε τὰ κέρδη καὶ αὐξάνετε τὰ ποσοστά. Ἔφθασαν τὰ ποσοστὰ τοῦ κέρδους τῶν λιανοπωλητῶν μέχρι 10%.

§344Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Μὲ συγχωρεῖτε, ἐὰν κάμνετε κριτικὴν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ καταθέσητε ἐναντίον του ἐπερώτησιν. Ἀλλ’ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ ἰδικόν μου νομοσχέδιον, δὲν λέγει οὔτε ἐὰν θὰ εἶναι 1% τὸ κέρδος, οὔτε ἐὰν θὰ εἶναι 100%, ἢ ἐὰν ἀντὶ κέρδους, θὰ τοὺς παίρνωμεν καὶ μίαν δραχμήν.

§345Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Σεῖς τὸν ἐκπροσωπεῖτε. Ἐπερώτησιν ὑποβάλλουν οἱ θέλοντες νὰ ἐπικρίνουν καὶ ὄχι οἱ ἐπιδιώκοντες νὰ διαφωτίσουν.

§346Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Τὸν ἐκπροσωπῶ, ἀλλ’ ὄχι εἰς τὰς ἁρμοδιότητάς του τὰς ἄλλας, τὸν ἐκπροσωπῶ μόνον εἰς ὅ,τι εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τὸ νομοσχέδιον. Σήμερον ὡμιλήσατε περὶ θεμάτων ποὺ ἀφοροῦν τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὑπὸ τὴν εὐρυτάτην ἔννοιαν, περὶ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ νομισματικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους, καὶ τώρα ὁμιλεῖτε καὶ περὶ τῆς ἀποφάσεως εἰδικώτερον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Καί, ἑπομένως, ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς νομοσχεδίου περὶ τῶν ἀναπήρων καὶ περιπτεριούχων πρέπει νὰ ὁμιλήσω, ἐὰν θέλω νὰ ἀπαντήσω μετὰ σοβαρότητος εἰς ὅσα εἴπατε, ἐπὶ τέσσαρας ὥρας.

§347Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Γνωρίζετε πόσον παλαιὸς εἶμαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ μετὰ πόσης προσοχῆς ἀναμιγνύομαι εἰς τὰς συζητήσεις, ὥστε δὲν ἔπρεπε νὰ κάμετε τὸν ὑπαινιγμὸν αὐτόν. Ὅσα θέματα ἔθιξα, εἶναι θέματα τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ εἴχατε ὑπ’ ὄψιν ὅταν κατηρτίζατε τὸ νομοσχέδιον καὶ σεῖς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Τὰ ζητήματα ἔχουν μίαν ἀλληλοεξάρτησιν καὶ ἀλληλοεπίδρασιν.

§348Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Δὲν εἶπον, κύριε συνάδελφε, ὅτι δὲν ὡμιλήσατε σεῖς σοβαρῶς. Ἀντιθέτως εἶπον, ὅτι ἐπειδὴ ὡμιλήσατε τόσον σοβαρῶς, διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ ἐγὼ σοβαρῶς, θὰ ἐχρειαζόμην 4 ὥρας. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι οἱ κύριοι συνάδελφοι θὰ ἀποδεχθοῦν ἅπαντες ὅτι εἶναι ἐκτὸς τοῦ θέματος ἡ γενικὴ οἰκονομικὴ συζήτησις περὶ τοῦ καπνοῦ. Εἶναι μία εἰδικὴ ἀπόφασις ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι. Λέγει ἐκεῖνα τὰ ἁπλᾶ, τὰ ὁποῖα ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐξ Ἀργολίδος προσέθεσεν.

§349Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχουν ἀνάπηροι ἢ θύματα πολέμου, νὰ δύνανται καὶ ἀνάπηροι ἐξ ἄλλης αἰτίας νὰ λαμβάνουν ἄδειαν μικροπωλητοῦ.

§350Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Εἶναι δεκάδες χιλιάδων οἱ ἀνάπηροι.

§351Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Εἰς ὡρισμένα χωρία, δὲν ὑπάρχουν ἀνάπηροι πολέμου, ἀλλὰ ἀνάπηροι ἐξ ἄλλης αἰτίας. Διατὶ νὰ μὴ τοὺς δώσωμεν τὴν ἄδειαν;

§352ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον, γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν;

§353ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν!

§354ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον.

§355Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχομεν ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν νομοτεχνικῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου πρώτου, οὕτως ὥστε νὰ μὴ δικάζῃ ἡ Πρωτοβάθμιος Ἐπιτροπὴ μὲ τὸν παλαιὸν νόμον καὶ ἡ Δευτεροβάθμιος μὲ τὸν νέον.

§356Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Θεωρητικῶς ἡ τροπολογία σας εἶναι ὀρθή. Ἀλλὰ πρέπει νὰ συζητῶμεν καὶ πρακτικῶς. Ὑπάρχουν λόγοι προφανεῖς, οἱ ὁποῖοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν μᾶς ἐπιβάλλουν νὰ μὴ ἀνοίξωμεν περισσοτέρας ὀρέξεις. Ἐκ τῶν τροπολογιῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς δέχομαι μόνον τὰς ἀναφερομένας εἰς τὴν παράγραφον 4 τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς. Ἐπίσης δέχομαι τὴν τροπολογίαν τῆς Γ.Σ.Α.Θ.ΙΙ.Ε., ἥτις σᾶς ἔχει διανεμηθῆ.

§357Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρετηρήθη ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, ὅτι ἀνάπηροί τινες ἔμειναν χωρὶς ἄδειαν, διότι ἐκπροθέσμως ὑπέβαλον αἰτήσεις καὶ οὕτω πολλὰ χωρία στεροῦνται περιπτέρων. Ὑπάρχουν ἐπίσης περιφέρειαι, αἱ ὁποῖαι ἔμειναν χωρὶς διανεμητὰς σιγαρέττων, διότι δὲν ὑπῆρχον ἀνάπηροι. Θὰ σᾶς παρεκάλουν ἐκεῖ εἰς τὸ ἄρθρον 1 νὰ βάλωμεν ἀνάπηροι ἢ ἰδιῶται.

§358Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Μὰ ὑπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις;

§359Η. ΣΑΚΑΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ βάσιν τὸ νομοθέτημα, δίδει τὴν δυνατότητα, εἰς ὅσους δὲν ἔτυχον ἐγκρίσεως κατὰ τὰς αἰτήσεις, τὰς ὁποίας ὑπέβαλον εἰς τὴν Πρωτοβάθμιον Ἐπιτροπήν, νὰ ὑποβάλουν ἐνστάσεις. Ὑπάρχει μία κατηγορία, κατὰ τὴν ὁποίαν, δέον κατὰ τὸ ἔτος 1949, οἱ δικαιούμενοι νὰ πάρουν ἄδειαν μικροπωλητοῦ, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπέβαλον ἐμπροθέσμως τὰς αἰτήσεις των, δεδομένου ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ τὰ περιθώρια ποὺ θὰ παράσχωμεν, νὰ μὴ καλύπτωνται, νὰ δύνανται συμφώνως πρὸς τὴν τροπολογίαν ποὺ ἔχω ὑποβάλει νὰ ὑποβάλλωνται καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων ἢ ἀπὸ τοῦδε αἰτήσεις καὶ νὰ κρίνωνται.

§360Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Νὰ μὴ ἀφήσωμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ χρονίσῃ.

§361Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν γίνῃ δεκτὸν αὐτό, θὰ ἔχωμεν μετὰ 6 μῆνας ἄλλο θέμα νὰ συζητήσωμεν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὸ 1940 μέχρι σήμερον κράτη ἐχάθησαν, ἄνθρωποι ἀπωλέσθησαν καὶ θέλομεν σήμερον νὰ ζητήσωμεν εὐθύνην ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπέβαλον ἐμπροθέσμως τὰς αἰτήσεις των;

§362Ε. ΚΩΛΕΤΤΗΣ–ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ἐὰν εἶναι ἀνεδαφική, εἶναι ὅμως ὀρθὴ κατὰ βάσιν.

§363Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ πρέπει κάποτε νὰ σταματήσῃ τὸ πρᾶγμα αὐτό.

§364Ε. ΚΩΛΕΤΤΗΣ–ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ὑπάρχουν δύο τάξεις. Ὑπάρχουν οἱ ὑποβάλλοντες αἰτήσεις, αἵτινες ἀπεστεροῦμεν τὸ δικαίωμα ἀπὸ τοὺς νομιμόφρονας πολίτας, οἱ ὁποῖοι ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν των τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι ἐὰν δὲν ἀσκοῦν ὡς κυρίως ἐπάγγελμα τὸ ἐπάγγελμα τοῦ λιανοπωλητοῦ, ἀποκλείονται. Μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, ὅμως, ἀποστεροῦμεν τὸ δικαίωμα ἀπὸ τοὺς νομιμόφρονας πολίτας, οἱ ὁποῖοι ὑπακούοντες εἰς τὸν νόμον, δὲν ὑπέβαλον αἰτήσεις.

§365Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ἦσαν δικαιοῦχοι, θὰ εἶχον πάρει ἄδειαν.

§366Ε. ΚΩΛΕΤΤΗΣ–ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ἄλλο εἶναι τὸ ζήτημα.

§367Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Τὸ τελευταῖον ἔχει κάποιαν ἠθικὴ βάσιν. Θέλω νὰ τὸ ἐξετάσω. Ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ προξενηθῇ κλονισμὸς τοῦ νομοσχεδίου, θὰ τὸ δεχθῶ, διότι πράγματι στηρίζεται ἐπὶ ἠθικῆς βάσεως. Ἐὰν ὅμως πρόκειται νὰ μοῦ ἀνατρέψῃ τὸ νομοσχέδιον.....

§368Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν βλέπω πῶς στηρίζεται ἠθικῶς καὶ τυπικῶς. Ἀκούσατε. Μὴ δικαιοῦχοι, ἦσαν καὶ ἐκεῖνοι τῶν ὁποίων αἱ αἰτήσεις ἀπερρίφθησαν καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπέβαλον κἂν αἰτήσεις. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἦσαν μὴ δικαιοῦχοι τὸ 1940, τί γυρεύουν σήμερον νὰ κάμουν αἰτήσεις;

§369Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὄχι, κύριε Μητσοτάκη.

§370Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ ἀποτελεῖ οὐσιαστικῶς κατάργησιν πάσης προθεσμίας καὶ κατάλυσιν παντὸς περιορισμοῦ εἰς τὰς αἰτήσεις.

§371Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ’ Ἐμπορ.). Ὄχι, κύριε Μητσοτάκη, διότι εἶπον, ὅτι μὲ ἐνδιαφέρει ἠθικῶς τὸ ἐπιχείρημα. Τὸ πρῶτον μέρος τῶν ἐπιχειρημάτων ἰσοδυναμεῖ μὲ κατάργησιν πάσης προθεσμίας καὶ δι’ αὐτό, ἔναντι τῶν ἐπιχειρημάτων αὐτῶν, ἀντετάχθην σοβαρώτατα. Μοῦ ἔφερεν ὅμως ἓν ἐπιχείρημα ὁ κ. Οἰκονόμου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον ἰδιαιτέρας στοργῆς. Καὶ εἶπεν, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν τότε εἰς τὴν Πρωτοβάθμιον Ἐπιτροπήν, αὐτοὶ σήμερον ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ πᾶνε εἰς τὴν Δευτεροβάθμιον, νὰ κριθοῦν βάσει νέων κριτηρίων, ἐνῷ ἐκεῖνοι, ἐὰν τυχὸν ὑπάρχουν τέτοιοι Ἕλληνες, ἐὰν εἴπουν: Ἄ! Κύριοι, ὁ νόμος ἔλεγε, πρέπει νὰ ἀσκῶ «κατὰ κύριον ἐπάγγελμα» καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐπῆγα εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἀδικοῦνται ἔναντι τῶν ἄλλων. Αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα εἶναι βάσιμον.

§372Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἄς ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ εἰς δευτέραν συζήτησιν.

§373ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 δεκτόν;

§374ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§375ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. (Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη). (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 3, 4 καὶ 5 ὡς ἔχουν). (Τὰ ἄρθρα 6 καὶ 7 γίνονται δεκτά, ὡς ἐτροποποιήθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ). Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως 1) τοῦ Α. Ν. 1324)1949, κυρωθέντος διὰ τοῦ Ν. 1487)50 καὶ 2) τοῦ Νόμου 1994)1952», ὡς ἐτροποποιήθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§376ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§377ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 10.40′ μ.μ.).