1954.02.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 37η

Παρασκευὴ 19 Φεβρουαρίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης νὰ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Βονίτσης καὶ Ξηρομέρου κ. Χρ. Μαυρομμάτης καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Ἁλιευτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Βονίτσης, ζητούντων παραχώρησιν τοῦ ἰχθυοτροφείου Χερσόβαρο εἰς τὸν ἐν λόγῳ Ἁλιευτικὸν Συνεταιρισμόν. Ὁ βουλευτὴς Τριχωνίδος κ. Ἀθ. Παπαθανάσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Ναυπακτίας, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην αὔξησιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν διοριζομένων Ἐπιθεωρητῶν Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ ζητοῦντος ὅπως παραμείνῃ τὸ 50ὸν ἔτος. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν Ξενοδόχων, Ἐμπόρων καὶ Βιοτεχνῶν Λουτρακίου, ζητούντων ἐξαίρεσιν ἐκ τῆς προκαταβολῆς δύο μισθωμάτων οἰκοδομῶν ΚΗʹ Ψηφίσματος ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων καὶ ἀναστολὴν τῶν τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων τῶν ὀφειλομένων δανείων, λόγῳ τῆς μεγάλης οἰκονομικῆς δυσπραγίας εἰς ἣν εὑρίσκονται συνεπείᾳ τοῦ ἐκ τῶν σεισμῶν πανικοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοτικῶν ὑπαλλήλων Νομοῦ Κορινθίας, ζητοῦντος πλήρη βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν τῶν Δημοτικῶν ὑπαλλήλων, ἀνεξαρτήτως τοῦ πληθυσμοῦ τῶν Δήμων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας καὶ Παξῶν κ. Γ. Λύχνος καθέτει ἀναφορὰν τοῦ συμβολαιογράφου Κερκύρας Ἰωάν. Ζωχιοῦ, ζητοῦντος καθιέρωσιν κοινοπραξίας μεταξὺ τῶν συμβολαιογράφων ἀστικῶν κέντρων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν ἀστέγων ἀγροτῶν κατοίκων Προσωτσάνης, ζητούντων χορήγησιν οἰκοπέδων ἐκ τῶν ὑπὸ τὴν διαχείρισιν τῆς Δ.Α.Π. ὑπαγομένων καὶ χρηματικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς αὐτοστέγασίν των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ἀνταλλαξίμων οἰκοπεδούχων Δράμας «Ἡ Πρόοδος», ζητοῦντος ὅπως εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας προστεθῇ διάταξις ὁρίζουσα ὅπως τὰ οἰκόπεδα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀπὸ 30ετίας ἀνήγειραν οἰκοδομὰς οἱ πρόσφυγες ἄνευ οὐδεμιᾶς κρατικῆς ἐνισχύσεως, πωληθῶσιν εἰς τοὺς κατόχους των μὲ τὴν ἀρχικῶς ἐκτιμηθεῖσαν ἀξίαν των καὶ καθοριζόμενον συντελεστήν. Οἱ βουλευταὶ Καρυστίας κ.κ. Γ. Βογιατζῆς, Κ. Μπακόλλας καὶ Ι. Χατζηνικολῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν Δημάρχου Κύμης καὶ Προέδρων τῶν Κοινοτήτων τέως Δήμων Κυμαίων–Κοτυλαίων–Κονιστρίων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τῶν προνομίων τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς καὶ δὴ τὴν παραχώρησιν λιγνίτου ἐπὶ ἐκπτώσει παρὰ τῆς Ἑταιρείας ἐπιχειρήσεων, ἐκμεταλλευομένης λιγνιτωρυχεῖα περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Σερρῶν, ζητοῦντος τὴν καταβολὴν τῶν Βουλγαρικῶν ἐπανορθώσεων, συμφώνως τῇ συνθήκῃ εἰρήνης. Ὁ βουλευτὴς Δωρίδος κ. Α. Ψιμάρας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῶν Κοινοτήτων Κριατσίου, Ἀρτοτίνης, Ὑψηλοῦ Χωρίου καὶ Κερασιᾶς, ζητούντων ρῖψιν τροφίμων ἀπὸ ἀέρος λόγῳ τοῦ ἐκ τῆς χιόνος ἀποκλεισμοῦ των. Οἱ Πρόεδροι τῶν Ὀργανώσεων Ἀλεξανδρείας ἐκφράζουν τὰς εὐχαριστίας των πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὰ ὑπὲρ τῆς κωμοπόλεώς των ληφθέντα μέτρα λειτουργίας Ἀγροτραπέζης Γραφείου ΟΤΕ καὶ ἀσφαλτοστρώσεως κεντρικῆς ἀρτηρίας τῆς ἐν λόγῳ κωμοπόλεως. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ Ι. Μαυρίδογλου: Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 644)356 ἐ. ἔ. ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ Ι. Μαυρίδογλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραπέμψωμεν τούτους εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ΚΔʹ τῆς 29.1.54 συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς, καθ’ ἣν ἐπληροφορήσαμεν ταύτην ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς Ὑπηρεσίας Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας μελετῶμεν καὶ θὰ καταθέσωμεν ἐν καιρῷ σχετικὸν νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 130 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, σχετικῶς μὲ παράπονα κατοίκων τῆς περιοχῆς Φρεαττύδος–Πειραιῶς διὰ τὴν ἀνεπαρκῆ συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς περιοχῆς ταύτης ὑπὸ τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, κατόπιν τῆς ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς, ὑποβληθείσης ἡμῖν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4750)1.1.53 ἀναφορᾶς τοῦ Δήμου Πειραιῶς, ἀπηυθύναμεν πρὸς τὴν εἰρημένην Ἑταιρείαν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 16012) 23.12.53 ἡμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ ἐζητήσαμεν παρ’ αὐτῆς, ὅπως ἐνεργήσῃ τὰ δέοντα πρὸς βελτίωσιν τῆς λεωφορειακῆς ὑπηρεσίας Φρεαττύδος. Μὴ λαβόντες ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου μας, ἐπανήλθομεν ἐπὶ τοῦ ἐν προκειμένῳ θέματος παρὰ τῇ Ἑταιρείᾳ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 232 ἀπὸ 11.1.54 ὑπομνηστικοῦ ἐγγράφου μας καὶ ἤδη τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀπαντήσεως, ἐκ τῆς ὁποίας καὶ θὰ ἐξαρτηθῶσιν αἱ περαιτέρω ἐνέργειαι ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΨΑΡΡΟΣ

Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκποιήσεως ἐμπορευμάτων ἀγορασθέντων ἐπὶ κατοχῆς καὶ εὑρισκομένων ἐν Δυτικῇ Γερμανίᾳ».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ γνωρίζετε, ἀπόψε θὰ συζητηθοῦν περὶ τὰς 12–13 ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν Δευτέραν τὴν ἐπερώτησιν περὶ λιπασμάτων, παρεκάλεσεν, ὅπως συζητηθοῦν καὶ αἱ ἐρωτήσεις αὐτοῦ. Ἑπομένως, τὴν προσεχῆ Δευτέραν, ἔχομεν ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ τὴν ἐπερώτησιν περὶ λιπασμάτων, συμφώνως πρὸς προγενεστέραν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος ἀσθενεῖ, μοῦ διεμήνυσεν ὅτι τὴν προσεχῆ Τετάρτην θὰ εἶναι ἐδῶ διὰ νὰ συζητηθοῦν ὅλαι αἱ ἐρωτήσεις τὰς ὁποίας ἀνεβάλομεν καὶ φυσικὰ καὶ αἱ ἀφορῶσαι τὸ ζήτημα περὶ ἐπιλαχόντων. Ἐκ τῆς συζητήσεως δὲ αὐτῆς θὰ ἐξαρτηθῇ, ἐὰν θὰ ληφθῇ ἀπόφασις περὶ προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως περὶ ἐπιλαχόντων, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ. Καὶ διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν......

§6Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὴν Τετάρτην, κατ’ ἐξαίρεσιν, νὰ ληφθῇ ἀπόφασις νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις διὰ τοὺς ἐπιλαχόντας.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, Ἡ Τετάρτη δὲν εἶναι ἡμέρα ἐπερωτήσεων.

§8Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ Βουλὴ ἠμπορεῖ ν’ ἀποφασίσῃ, κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατεταγμένων.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν Τετάρτην δύναται ν’ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή. Ἐγὼ σᾶς ἔκαμα μίαν δήλωσιν διὰ νὰ γνωρίζετε ὅτι τὴν Τετάρτην θὰ εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας διὰ τὰς ἐρωτήσεις, τὴν δὲ Παρασκευὴν θὰ εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ διὰ τὰς ἐρωτήσεις. Τὸ θέμα τῶν ἐπερωτήσεων εἶναι ἄλλο. Εἰσερχόμεθα, ἑπομένως, εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας.

§10Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἀπόψε δὲν θὰ λάβωμεν ἀπόφασιν πότε θὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις περὶ στρατιωτικῶν δαπανῶν;

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν ἀφοῦ ἔχομεν ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔληξαν καὶ ἔχουν τακτὴν ἡμέραν, ὅπως ἡ περὶ Β. Ἑλλάδος καὶ ἡ περὶ λιπασμάτων; Ἀφίσατε νὰ τελειώσουν αὐταὶ διὰ νὰ ὁρίσωμεν μίαν ἄλλην τακτήν, διότι πρέπει νὰ λειτουργήσῃ καὶ ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος ὁμαλῶς.

§12Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἔχομεν 4–5 μῆνας ποὺ ἔχομεν ὑποβάλει ἐπερωτήσεις.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δι’ αὐτὸ περιμένομεν, νὰ λήξουν αἱ τακταί, δηλαδὴ αἱ προταχθεῖσαι καὶ κατόπιν ἡ Βουλὴ ν’ ἀποφασίσῃ ἐὰν θὰ συζητηθοῦν καὶ ἄλλαι ἐπερωτήσεις εἰς τακτὴν ἡμέραν, δηλαδὴ κατὰ προτίμησιν. Εἶναι δικαίωμα τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ ἀφίσατε νὰ ἐξαντληθοῦν αἱ προταχθεῖσαι ἤδη ἐπερωτήσεις. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἰδιοκτητῶν Συνοικισμοῦ Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς, διαμαρτυρομένων διότι, μετὰ 20ετίαν, καλοῦνται νὰ ἐξαγοράσουν ἐκ νέου τὰ προσφυγικὰ οἰκόπεδα ἐφ’ ὧν ἔχουν ἀνεγείρει οἰκοδομάς, καὶ ζητούντων ἐξαίρεσιν αὐτῶν ἐκ τῆς νέας ταύτης πληρωμῆς, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος.

§14Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν νὰ περιβάλῃ μὲ στοργὴν τὸ θέμα, διότι ἐξ ὅσων ἀποδεικνύεται, οἱ ἄνθρωποι εὑρίσκονται ἐν δικαίῳ. Ἀπὸ μακρᾶς σειρᾶς ἐτῶν, ἔχουν καταβάλει τὸ τίμημα τῶν οἰκοπέδων εἰς τὰ ὁποῖα ὠκοδόμησαν καὶ σήμερον τὸ Κράτος, παραδόξως, ἔρχεται καὶ ζητεῖ τὸ τίμημα. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἠγόρασαν βάσει τίτλων καὶ αἱ μεταγραφαὶ ἔγιναν κανονικῶς εἰς τὸ Ὑποθηκοφυλακεῖον, τὰ δὲ συμβόλαια εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προνοίας νὰ τὰ ἐλέγξῃ, ὥστε νὰ ἀντιληφθῇ ἐὰν πράγματι εὑρίσκωνται ἐν δικαίῳ. Νομίζω, ὅτι ἐπὶ παραπλησίου ἐρωτήσεως, ἡ ὁποία ἐνθυμοῦμαι ὅτι παρουσιάσθη, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας εἶχε δώσει ἐντολὴν εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας πρὸς ρύθμισιν τοῦ ζητήματος. Χρειάζεται, λοιπόν, ἁπλῶς μελέτη διὰ τὴν ὑπὸ συζήτησιν ἐρώτησιν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον.

§16Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ καλὴ διάθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μᾶς πείθει ὅτι τὸ θέμα θὰ λυθῇ ὑπὲρ τῶν ἐνδιαφερομένων.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§18Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ὑποθέτω, ὅτι πρόκειται περὶ οἰκοπέδων, τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν παρὰ ἰδιωτῶν μὴ προσφύγων, κειμένων εἰς περιοχὴν ἀπηλλοτριωμένην διὰ προσφυγικὴν ἀποκατάστασιν. Πρέπει νὰ πληροφορήσω τοὺς ἐρωτῶντας καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι παρουσιάζονται πολλαὶ τοιαῦται περιπτώσεις. Δηλαδὴ οἰκοπέδων, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀπαλλοτριωθῆ διὰ τὴν προσφυγικὴν ἀποκατάστασιν, ἐπωλήθησαν παρ’ ἰδιωτῶν ἀξιούντων δικαιώματος κυριότητος εἰς τρίτους. Καὶ εἰς ἀρκετὰς περιπτώσεις οἱ ἀγορασταὶ εἶναι μικροεπαγγελματίαι ἢ ἐργατικοί. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν οἱ πωλήσαντες ἦσαν πράγματι ἰδιοκτῆται ἢ ὄχι. Τὸ θέμα ἐξετάζεται εἰς ἑκάστην περίπτωσιν, πρὸς ἐξακρίβωσιν ἐὰν πρόκειται περὶ ἀτόμων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐν καλῇ πίστει καὶ χρήζουν στεγάσεως, οὕτως ὥστε, κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων, νὰ τοὺς ἀναγνωρισθῇ ἡ κυριότης ἐπὶ τῶν ἀγοραζομένων οἰκοπέδων.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπαγγελματιῶν ἀστικοῦ Προσφυγικοῦ Συνοικισμοῦ Δραπετσῶνος Πειραιῶς, διαμαρτυρομένων διότι ἐνῷ βάσει τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου 1101)1946 τοὺς ἐπετράπη ἡ ἀνοικοδόμησις ἐπὶ ἀπηλλοτριωμένων οἰκοπέδων τῶν καταστημάτων των, ἐκ παραδρομῆς δὲν περιελήφθησαν εἰς τὸ Β. Διάταγμα τῆς 27.1.1953 αἱ ἐφαρμοσθεῖσαι διατάξεις τοῦ ἀνωτέρω νόμου καὶ ἐξομοιοῦνται ἤδη πρὸς τοὺς αὐθαιρέτως καταλαβόντας προσφυγικὰ οἰκόπεδα κλπ. Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον.

§20Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ τῶν ἐπαγγελματιῶν τοῦ συνοικισμοῦ Δραπετσῶνος διαφέρει ἀπὸ τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Καλλιπόλεως, διότι πράγματι οἱ ἐπαγγελματίαι τῆς Δραπετσῶνος, ἀνήγειραν δαπάναις των κτίσματα, ἐπλήρωσαν εἰς τὸ Κράτος τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας τοῦ οἰκοπέδου καὶ διὰ τὸ ἄλλο ἥμισυ ἐνεγράφη ὑποθήκη. Παραδόξως, μὲ τὸ Β. Διάταγμα τῆς 27.1.53 ἠγνοήθη ἡ πληρωμὴ αὐτὴ καὶ ἤδη καλοῦνται νὰ πληρώσουν ἐκ νέου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς γνωρίζει τὸ θέμα καὶ θὰ δώσῃ τὴν δέουσαν λύσιν.

§21Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§22Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§23Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Πράγματι, κύριε Πρόεδρε, εἶναι περίεργον πῶς τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τῆς 27.1.1953, ἐνῷ κωδικοποιεῖ ὅλας τὰς σχετικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὴν ἀποκατάστασιν προσφύγων, δὲν συμπεριλαμβάνει τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐξομοιοῦνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πρὸς τοὺς αὐθαιρέτως καταλαβόντας οἰκόπεδα καὶ περιμένουν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ δώσετε τὴν ἁρμόζουσαν λύσιν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§25Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Τὸ θέμα δὲν παρουσιάζεται ὅπως τὸ ἐξέθεσαν οἱ κ. συνάδελφοι, οἱ ἐρωτῶντες. Τὸ 1946 ἐξεδόθη ὁ Α. Ν. 1101, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεδιώχθη ἡ τακτοποίησις ἐπαγγελματιῶν, ἐγκατεστημένων εἰς ἀπηλλοτριωμένον χῶρον τοῦ συνοικισμοῦ Δραπετσῶνος. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ προεβλέφθη καὶ τὸ τίμημα ὅπερ θὰ κατεβάλλετο ἐκ μέρους τῶν ἐγκατεστημένων ἐκεῖ ἐπαγγελματιῶν. Ἐπηκολούθησεν ὅμως ὁ νόμος 2044, διὰ τοῦ ὁποίου ἐδόθη ἐξουσιοδότησις ὅπως κατὰ παρέκκλισιν πάσης γενικῆς καὶ εἰδικῆς διατάξεως, καθορισθῇ διὰ Β. Διατάγματος κατ’ ἄλλον τρόπον τὸ τίμημα τῆς παραχωρήσεως τῶν διαφόρων γηπέδων καὶ τὸ τίμημα τῶν αὐθαιρέτως καταληφθέντων τοιούτων, ἐπαναλαμβάνω, ἐπὶ ἐκτάσεων ἀπηλλοτριωμένων διὰ προσφυγικὴν ἀποκατάστασιν. Πράγματι δέ, ἐξεδόθη ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐξουσιοδοτήσεως ταύτης τὸ ἀπὸ 7)10.6.1952 Β. Διάταγμα, δι’ οὗ ὡρίσθη ὅτι ὡς τίμημα τῶν οἰκοπέδων, τῶν καταληφθέντων παρὰ μὴ δικαιούχων, καταβάλλεται ἡ τρέχουσα ἀξία των. Ὅλα τὰ νομοθετήματα, τὰ ἀφορῶντα τὴν προσφυγικὴν ἀποκατάστασιν, ἐκωδικοποιήθησαν, συνεπείᾳ ρητῆς ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ νόμου, εἰς ἑνιαῖον κείμενον καὶ περιελήφθησαν εἰς τὸ Διάταγμα τῆς 9.2.1951. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι παρελείφθη ἀπὸ τὴν κωδικοποίησιν αὐτὴν καὶ δὴ ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ νόμου 1101, ἡ ὁποία ἐπέτρεπε τὴν παραχώρησιν τῶν γηπέδων αὐτῶν τῆς Δραπετσῶνος εἰς ἐπαγγελματίας ἐπὶ τιμήματι ἐν αὐτῷ καθοριζομένῳ, διότι ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἴσχυσε μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ὡς εἴρηται ἀπὸ 7)10.6.1952 Β. διατάγματος. Ὥστε ὀρθῶς ἡ ὑπηρεσία ζητεῖ ἤδη παρ’ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατέβαλον μέρος τοῦ τιμήματος, ἀλλὰ δὲν ἐξώφλησαν τοῦτο ὁλοκληρωτικῶς καὶ δὲν ἔλαβον ὁριστικὰ παραχωρητήρια, ὀρθῶς ζητεῖ τὴν καταβολὴν τιμήματος, σύμφωνα μὲ τὴν διάταξιν τοῦ διατάγματος τῆς 10.7.52 καὶ τὸ ὁποῖον τίμημα καθορίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς σημερινῆς ἀξίας τοῦ γηπέδου, προκειμένου περὶ ἀτόμων μὴ ἐχόντων τὴν προσφυγικὴν ἰδιότητα. Οὕτως ἔχει τὸ ζήτημα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τηλεγραφήματός του σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν ἐπισιτιστικῶν καὶ στεγαστικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν προσφάτως ἐκ Τεργέστης ἐπαναπατρισθέντων Ἑλλήνων, ἀκριτικῆς περιοχῆς Νομοῦ Πέλλης κλπ.

§27Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κατάστασις τῶν ἐκ Τεργέστης ἐπανελθόντων ἐσχάτως προσφύγων, εἶναι ὄντως τραγική, τόσον ἀπὸ τὴν πλευρὰν τὴν ἐπισιτιστικήν, ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰν τὴν στεγαστικήν. Ὑποβάλλω μίαν θερμοτάτην παράκλησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον εἰς τοὺς ἁρμοδιωτέρους ἐκ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος, νὰ δείξουν ἰδιαιτέραν στοργὴν διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, διὰ τοὺς ὁποίους ἔχει ἀσχοληθῆ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς τύπος καὶ τοὺς χορηγήσουν ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα μέσα, οὕτως ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ ζήσουν. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν ὑποβάλλω εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πέτσος ἔχει τὸν λόγον.

§29Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζομεν ὅτι ἄδικα οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐταλαιπωρήθησαν τόσον πολύ, μεταφερόμενοι ἀπὸ στρατόπεδον εἰς στρατόπεδον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται περαιτέρω ταλαιπωρία καὶ μέσα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Πατρίδα. Τὸ ἐνδιαφέρον σας, κ. Ὑπουργὲ τῆς Προνοίας, τὸ ἔχετε ἐκδηλώσει. Συνιστῶμεν διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἠμπορέσουν νὰ βελτιώσουν τὴν κατάστασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πραγματικὰ περιέλθει εἰς ἀθλίαν κατάστασιν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§31Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλήν, τίνα μέτρα ἔλαβε καὶ τίνα μέτρα θὰ λάβῃ διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι πράγματι ἄξιοι πάσης ὑποστηρίξεως.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§33Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Κατ’ ἀρχὴν τὸ ζήτημα ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἡ περίθαλψις τῶν βιαίως ἀπαχθέντων καὶ παλινοστούντων, συνίσταται εἰς τὴν παροχὴν τῆς βοηθείας μέχρι τῆς ἐγκαταστάσεώς των εἰς τοὺς τόπους τῆς καταγωγῆς των, ἐκ τῶν ὁποίων ἀπήχθησαν. Πέραν τοῦ σημείου τούτου, νομίζω καὶ πιστεύω, ὅτι δὲν χρειάζεται περαιτέρω βοήθεια. Διότι δὲν ἀπήχθησαν ὁλόκληροι οἰκογένειαι, ἀλλὰ μεμονωμένα ἄτομα, μέλη οἰκογενειῶν. Συνεπῶς, ἐπανερχομένων καὶ ἐπανεγκαθισταμένων εἰς τοὺς τόπους τῆς καταγωγῆς των πλησίον τῶν οἰκογενειῶν των καὶ παρεχομένων εἰς αὐτοὺς τῶν μέσων μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ τοὺς παρέχεται ἡ εὐχέρεια νὰ ἀποκτήσουν ἕνα ρυθμὸν ζωῆς ἀνάμεσα εἰς τὰς οἰκογενείας των. Ἐὰν πρόκειται περὶ ἀτόμων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν οἰκογένειαν εἰς τοὺς τόπους, ἐκ τῶν ὁποίων ἀπήχθησαν, τότε βεβαίως παρίσταται ἀνάγκη περιθάλψεως καὶ συνδρομῆς εἰς αὐτούς. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος, ὅπως γνωρίζουν οἱ ἀξιότιμοι ἐρωτῶντες συνάδελφοι τοῦ Νομοῦ Πέλλης, διεξήχθη ἀλληλογραφία μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος καὶ ἐξουσιοδοτήθη ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀνάγκη, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἱκανοποίησιν αὐτῶν καὶ εἰς τὴν περίθαλψιν τῶν παλινοστησάντων τοῦ Νομοῦ Πέλλης.

§34Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Θὰ ἤθελα νὰ δώσω τὴν πληροφορίαν εἰς τοὺς ἐρωτῶντας κυρίους συναδέλφους, ὅτι διετάχθη ὁ Νομάρχης Πέλλης νὰ ἐξετάσῃ ποῖοι εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πραγματικῶς ἔκτακτον ἀνάγκην, οὕτως ὥστε νὰ τοὺς βοηθήσωμεν.

§35Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, παρῆλθον 3 μῆνες καὶ δὲν ἐδόθη καμμία βοήθεια. Διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὅταν ἔφθασαν τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον εἰς τὴν περιοχὴν Ἐδέσσης, δὲν εὗρον οὔτε σπίτι, οὔτε τίποτε. Συνεπῶς, κύριε Ὑπουργέ, ἐπείγει τὸ ζήτημα τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§36Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Μοῦ φαίνεται, ὅτι δὲν παρηκολουθήσατε αὐτὰ ποὺ εἶπον. Οἱ ἐπανελθόντες εἰς τὰς ἑστίας των, δὲν εἶχον οἰκογενείας ἢ δὲν εὗρον τὰς οἰκογενείας των εἰς τοὺς τόπους τῆς παλινοστήσεώς των;

§37Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἦλθον μὲ ἑπταμελεῖς ἢ πενταμελεῖς οἰκογενείας.....

§38Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τοιαύτας περιπτώσεις.

§39Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Τὰ γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως καὶ θὰ σᾶς ὑποβάλω ὀνομαστικὴν κατάστασιν τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Καρύστου καὶ τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Καρυστίας, ζητούντων προαγωγὴν τοῦ Κέντρου Ὑγείας Καρύστου πρὸς ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῶν κατοίκων, ὁ κ. Κ. Μπακόλλας ἔχει τὸν λόγον.

§41Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὄχι μόνον ἡ Κάρυστος, ἀλλὰ ὁλόκληρος ἡ περιοχὴ τῆς Καρυστίας στερεῖται ἐπικοινωνίας μὲ τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ Χαλκίδος. Εἰς τὴν Κάρυστον ὑπάρχει ἕνα Κέντρον Ὑγείας, τὸ ὁποῖον ἔπαυσεν ἤδη νὰ λειτουργῇ. Τούτου ἕνεκα, οἱ κάτοικοι στεροῦνται παντελῶς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν, κ. Ὑπουργέ, ὅπως τὸ Κέντρον τοῦτο προαχθῇ εἰς Νοσοκομεῖον πρὸς συστηματικὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς νοτίου Καρυστίας, ἥτις, ὡς ἀνέφερον, στερεῖται ἐπικοινωνίας μετὰ τῆς πρωτευούσης τοῦ Νομοῦ. Εἶναι ἀδύνατον νὰ κατεβαίνουν οἱ ἀσθενεῖς ἀπὸ τὰ χωρία τους διὰ νὰ μεταβαίνουν μέσῳ Ραφίνας εἰς τὴν Χαλκίδα, διὰ νὰ ὑποστοῦν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν. Καὶ οἱ κάτοικοι ἀκόμη τῆς Ἄνδρου, προτιμοῦν νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν Κάρυστον, παρὰ εἰς τὸν Πειραιᾶ. Πρέπει νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτὸ ὁπωσδήποτε, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ παρασχεθῇ ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἀσθενεῖς τῆς περιοχῆς αὐτῆς.

§42Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Συμφώνως μὲ τὸν ἰσχύοντα νόμον περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἰατρικῆς ἀντιλήψεως καὶ σύμφωνα μὲ τὰς ἀνάγκας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱδρυθῇ γενικὸν Νοσοκομεῖον εἰς τὴν Κάρυστον. Ὅταν λέγωμεν γενικὸν Νοσοκομεῖον, ἐννοοῦμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει τὰς τρεῖς βασικὰς κλινικάς, δηλαδὴ Χειρουργικήν, Παθολογικὴν καὶ Μαιευτικήν, τὰ ἀνάλογα ἐργαστήρια καὶ, 60 τοὐλάχιστον κλίνας. Τοιοῦτον ἵδρυμα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ διὰ λόγους οἰκονομικοὺς καὶ διότι τὸ ἤδη κτίριον αὐτοῦ δὲν εἶναι κατεσκευασμένον καὶ συνεπῶς κατάλληλον διὰ τὴν λειτουργίαν γενικοῦ Νοσοκομείου. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπάνδρωσις τοῦ Κέντρου τούτου μὲ τὸ ἀνάλογον προσωπικόν, ὑγειονομικὸν καὶ νοσηλευτικόν, δὲν εἶναι δυνατή. Τὸ Κέντρον Ὑγείας Καρύστου καὶ τὰ ἄλλα ὅμοια ἀνὰ τὴν Χώραν, θὰ ἀρχίσουν νὰ λειτουργοῦν ὑπὸ τὸν τύπον, ὑπὸ τὸν ὁποῖον ἐλειτούργουν μέχρι σήμερον, δηλαδὴ ὡς μία πτέρυξ, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εὑρίσκουν προσωρινὴν περίθαλψιν οἱ ἔχοντες ἀνάγκην, ὥστε ἐὰν χρειασθῇ νὰ μεταφερθοῦν εἰς γενικὰ Νοσοκομεῖα νὰ εἶναι ὁ Σταθμὸς διακομίσεως τῶν ἀσθενῶν.

§43Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Τὸ Κέντρον, ὅμως, ἔκλεισεν.

§44Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Τὸ ὅτι ἔκλεισε τὸ Κέντρον ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τὸ Ὑγειονομικὸν προσωπικὸν πρέπει νὰ ὑποστῇ τὴν ἐκκαθάρισιν, βάσει τοῦ νόμου 2500. Κατὰ περίεργον δὲ τρόπον, ὅλα αὐτὰ τὰ Κέντρα Ὑγείας, ἐνῷ ἐστεροῦντο χειρούργων ἰατρῶν, εἶχον ὀδοντιάτρους.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἰντζὲς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεώς του.

§46Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς, ἐδόθη ἡ ἀπάντησις. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ διευκρινισθῇ τὸ ἑξῆς: Εἰς τὴν ἀπάντησιν ἀναφέρεται, ὅτι ἡ οἰκία ἀνήκει εἰς τὸ Δημόσιον, ἐνῷ εἰς τὴν ἐρώτησίν μου οὐδαμοῦ ἀναφέρεται τοιοῦτόν τι.

§47Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Τὸ θέμα, εἶναι σχεδὸν τὸ ἴδιον. Δὲν δύναται νὰ λειτουργήσῃ καὶ ἐν Ναυπάκτῳ γενικὸν νοσοκομεῖον, διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξα προηγουμένως. Πρέπει νὰ λειτουργήσῃ ὡς νοσοκομειακὴ πτέρυξ τοῦ τύπου ποὺ προανέφερον. Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ αὐτό, πρέπει τὸ σχετικὸν κληροδότημα τὸ ὁποῖον περιῆλθεν εἰς ἵδρυμα ἰδιωτικοῦ δικαίου, νὰ περιέλθῃ εἰς τὸ δημόσιον. Διότι ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπιχορήγησις καὶ ἡ λειτουργία του. Κατὰ συνέπειαν, τὸ κτίριον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐγένοντο καὶ αἱ δαπάναι ἐπισκευῆς, πρέπει νὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Δημόσιον. Δηλαδή, νὰ ὑπαχθῇ καὶ αὐτὸ εἰς τὸν νόμον 2592, περὶ ὀργανώσεως Ἰατρικῆς ἀντιλήψεως διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ λειτουργία του, ὡς ὑγειονομικῆς πτέρυγος.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀσθενῶν Σπιναλόγκας, διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ διευθυντοῦ Σπιναλόγκας Νικ. Ζερβογιάννη καὶ ζητούντων τὴν ἀπομάκρυνσιν τούτου.

§49Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς διεκήρυξεν, ὅτι θὰ ἀσκήσῃ χρηστὴν διοίκησιν. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι αὐτὰ δὲν πρέπει νὰ λέγωνται μόνον, ἀλλὰ νὰ ἀποδεικνύωνται καὶ δι’ ἔργων. Ἔχομεν συγκεκριμένην καταγγελίαν ἐναντίον τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Λεπροκομείου «Σπίνα– Λόγγας» διὰ τῆς ὁποίας οὗτος φέρεται ὡς ἔνοχος καταχρήσεως. Ἔχει ὑποχρέωσιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐφ’ ὅσον τὰ καταγγελθέντα εἶναι ἀληθῆ νὰ ἀπομακρύνῃ τὸν διευθυντὴν τοῦτον, ὁ ὁποῖος κατηγορεῖται διὰ καταχρήσεις τὸ ταχύτερον. Δυστυχῶς μέχρι σήμερον δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἐν γνώσει ἢ ὄχι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας, παρ’ ὅλον ὅτι ἔλαβε γνῶσιν τῶν καταγγελιῶν αὐτῶν, εἰς οὐδὲν μέτρον προέβη ἐναντίον τοῦ διευθυντοῦ καὶ αἱ πληροφορίαι μας λέγουν, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι, ἔχει τὴν προστασίαν ἰσχυροῦ συναγερμικοῦ τοπικοῦ πολιτευομένου. Ἐγὼ δὲν νομίζω τοῦτο, ὅτι εἶναι ἀκριβὲς καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, ὁ ὁποῖος διακρίνεται διὰ τὴν εὐθύτητα καὶ τὴν ἐντιμότητά του, θὰ διατάξῃ τὴν ἄμεσον ἀπομάκρυνσιν τοῦ καταχραστοῦ ὑπαλλήλου.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§51Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφορμὴν ἔλαβα καὶ ἐγὼ, ἀπὸ τὸ τηλεγράφημα τῶν λεπρῶν τῆς Σπιναλόγκας, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι, παρὰ τὰς σοβαρὰς καταγγελίας μας εἰς βάρος τοῦ Ζερβογιάννη, συνεχίζει οὗτος τὴν εἰς βάρος μας τακτικήν του. Ἐκτὸς τῆς καταγγελίας τῶν λεπρῶν τῆς Σπιναλόγκας, ὑπάρχουν καὶ ἐπίσημοι καταγγελίαι, ὡς εἶναι ἡ καταγγελία τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου, ἡ καταγγελία τῶν ὑπαλλήλων τοῦ λεπροκομείου, κατὰ τὴν ὁποίαν φέρεται ὡς καταχραστὴς οὗτος καὶ δημιουργεῖ ἀπ’ ἑνὸς μὲν ἱστορίες μεταξὺ τῶν λεπρῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου δέματα ἐξ Ἀμερικῆς τὰ κρατεῖ καὶ ἐνεργεῖ ἐρεύνας, στέλλονται ἐξ Ἀμερικῆς φάρμακα καὶ τὰ κατακρατεῖ. Ὑπάρχουν δύο ἐκθέσεις δύο ἐπιθεωρητῶν, πράγματι δὲ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ἔλαβε τὸν φάκελλόν του διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἀναλόγους κυρώσεις. Πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀπομακρυνθῇ ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς τὸ ταχύτερον, καὶ κατὰ δεύτερον λόγον, τὸν λόγον ἔχει ἡ εἰσαγγελία. Ἐὰν εἶναι ἀληθῆ τὰ ὅσα καταγγέλλονται, τότε ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς νὰ σταλῇ εἰς τὸν εἰσαγγελέα, διὰ τὰ περαιτέρω.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§53Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Κατὰ τοῦ διοικητικοῦ διευθυντοῦ τοῦ Λεπροκομείου Σπιναλόγκας ὑπεβλήθησαν παράπονα. Ἐπὶ τούτῳ διετάχθη διοικητικὴ ἔρευνα ἐνεργηθεῖσα ὑπὸ Ἐπιθεωρητοῦ. Τὸ ὑποβληθὲν πόρισμα θὰ μελετηθῇ καὶ ἐὰν ὑπάρχουν παραπτώματα ἢ καὶ ποινικὰ ἀδικήματα θὰ ἐνεργηθῇ ἡ κατὰ νόμον πειθαρχικὴ δίωξις ἢ καὶ ποινικὴ τοιαύτη. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, οἱ κ.κ. συνάδελφοι οἱ γράφοντες, τὸ γνωρίζουν, ὅτι ἐκ τῆς νόσου ἢ καὶ τῆς ἀπομονώσεως, δημιουργεῖται μία ψυχολογία τῶν λεπρῶν, καθ’ ἣν οἱ πάντες πταίουν. Δὲν ὑπάρχει διοίκησις, ἐναντίον τῆς ὁποίας νὰ μὴ ἐστράφησαν. Τὰ παράπονα εἶναι διαρκῆ, ὄχι μόνον κατὰ τῆς σημερινῆς διοικήσεως, ἀλλ’ ἐναντίον ὅλων, τοῦ παρελθόντος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ ἐλεγχθῇ ὁ σημερινὸς διευθυντής, ἐὰν εἶναι ὑπαίτιος παραπτωμάτων διοικητικῶν ἢ ποινικῶν. Τὸ ἐρώτημα, ὅμως εἶναι, ποῖος θὰ ἀντικαταστήσῃ τὸν ἤδη ἐκτελοῦντα χρέη διευθυντοῦ. Ἡ ἐξεύρεσις καταλλήλου προσώπου εἶναι δύσκολος. Ἐπιβάλλεται δὲ ἡ ἀνάληψις τῆς διευθύνσεως ὑπὸ ἰατροῦ.

§54Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν εἶναι δικαιολογία αὐτή. Θὰ ἀφήσετε, κύριε Ὑπουργέ, τὸν καταχραστὴν νὰ διευθύνῃ διότι δὲν ἔχετε ἀντικαταστάτην; Νὰ σᾶς δώσωμεν ἡμεῖς ἀντικαταστάτην.

§55Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Ἰατρὸς διοικητικὸς διευθυντής, πρέπει νὰ εὑρεθῇ.

§56Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν εἶναι ἰατρός, εἶναι διοικητικὸς ὑπάλληλος, ἐκεῖνος τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ἀπομάκρυνσις.

§57Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Εὐτυχῶς τὰς τελευταίας ἡμέρας παρουσιάσθη κάποιος ἰατρός, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐδήλωσεν ὅτι, προτίθεται νὰ ἀναλάβῃ τὴν διεύθυνσιν τοῦ Λεπροκομείου Σπιναλόγκας. Ἐλπίζομεν ὅτι εἰς τὴν πρότασίν του θὰ ἐμμείνῃ καὶ δὲν θὰ μετανοήσῃ.

§58Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶναι κατώτερος διοικητικὸς ὑπάλληλος καὶ ἔχετε ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ τὸν ἀντικαταστήσετε. Ἡμεῖς εἴμεθα πρόθυμοι νὰ σᾶς ἐνυσχύσωμεν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀνα-

φορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῶν συσχετισθεισῶν ἐπερωτήσεων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὰς ἀπολύσεις τῶν κοινοταρχῶν Βορείου Ἑλλάδος. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§60Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἡ ἐπερώτησίς μου στρέφεται καὶ πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι τὸ θέμα εἶναι τόσον εὐρύ, τόσον σοβαρὸν ὥστε ἔπρεπε νὰ λάβῃ ἄμεσον ἀντίληψιν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἀτυχῶς, ἂν καὶ ἄλλοτε, ὁ μακαρίτης Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ὡς πρωθυπουργός, ἦτο πρῶτος σὲ κάθε συνεδρίασιν καὶ τελευταῖος ἔφευγε, οἱ σημερινοὶ διάδοχοί του καὶ ἐμφανιζόμενοι ὡς διάδοχοί του, δὲν μᾶς τιμοῦν διὰ τῆς παρουσίας των. Προχωρῶ λοιπόν, καὶ ἄνευ τῆς παρουσίας τοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ διαδόχου τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Τὸν παρελθόντα Νοέμβριον εἶχα λάβει ἀρκετὰς ἐπιστολὰς ἀπὸ προέδρους καὶ συμβούλους κοινοτήτων διαφόρων χωρίων τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας, οἱ ὁποῖοι ἐξέφραζον ἀνησυχίας. Μοῦ ἔγραφον, ὅτι κυκλοφοροῦν φῆμαι εἰς τὰ χωρία των, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ ἀπολυθοῦν. Τοὺς ἀπήντησα καθησυχαστικῶς, τοὺς ἔγραψα, ὅτι δὲν πρέπει νὰ φοβοῦνται, τοιαῦτα ἐνδεχόμενα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συμβοῦν. Τοὺς ἔκαμαν ἁπλῶς πόλεμον νεύρων οἱ τοπικοί τους ἀντίπαλοι. Καὶ ἐσκέφθην τότε, τώρα κυβερνᾷ ὁ Συναγερμός. Ὁ Συναγερμὸς δὲν εἶναι... κόμμα, εἶναι κατάστασις (!) ὑπεράνω κομμάτων, ὑπεράνω τῶν μικροτήτων τῶν κομμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν καταδέχεται οὔτε ἄκρῳ δακτύλῳ νὰ ἐγγίξῃ. Ἡμεῖς εἴμεθα οἱ φαῦλοι, οἱ φαυλοκράται, οἱ ἀντιδραστικοὶ φαυλοκράται, ὅπως ἐπιγραμματικῶς μᾶς ὠνόμασεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Σεῖς ὅλοι εἶσθε ἄσπιλοι καὶ ἀμόλυντοι καὶ ἁγνοὶ καὶ ὅταν ἀκόμη φωνάζετε νὰ καταργηθῇ κάθε ἴχνος μονιμότητος δημοσίου ὑπαλλήλου, ὅταν ἔχετε ζυμωθῆ μὲ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ ὅταν ἀκόμη μερικοί, διὰ νὰ μὴ εἴπω πολλοί, ἀναλύεσθε εἰς αἴνους καὶ ἐπαίνους ὑπὲρ τῆς δικτατορίας τῆς τετάρτης Αὐγούστου, μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ ἀπορῇ κανεὶς πῶς δὲν ἐγκατεστάθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὁ ἀνδριὰς τοῦ δικτάτορος, πρὸς δόξαν καὶ τιμὴν τῆς Ἑλληνικῆς δημοκρατίας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου! Ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, μᾶς εἶχεν εἴπει τὸν παρελθόντα Νοέμβριον, κατὰ τὴν λογοδοσίαν του, ὅτι ὁ Συναγερμὸς ἐπετέλεσε καὶ ἠθικὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ τόπου ἐκτὸς δηλαδὴ τῆς οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας, τὴν ὁποίαν ἀπετελείωσε· τὴν ἀνασυγκρότησιν δηλαδή, καὶ ὄχι τήν...Χώραν. Καὶ τὰ εἶπεν αὐτὰ τὴν ἐπιοῦσαν τῆς ἀγορεύσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος διελάλησε καὶ διεκήρυξε στεντορείᾳ τῇ φωνῇ ὅτι καθ’ ἣν ἐποχὴν εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, συνειργάζετο στενῶς καὶ εἶχε πληροφοριοδότην καὶ μυστικὸν σύμβουλον τὸν διοικητὴν μιᾶς Τραπέζης, ὁ ὁποῖος ἐκείνην τὴν ἐποχήν, ἦτο ταὐτοχρόνως καὶ ἐπίσημος οἰκονομικὸς σύμβουλος τῆς τότε Κυβερνήσεως.

§61Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Μονοπώλιον ἦτο ἡ Τράπεζα ἢ ἦτο ἰδική σας καὶ δὲν ἠμποροῦσε νὰ συνεργάζεται μὲ τοὺς ἄλλους πολίτας;

§62Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ ἕνας ἀνώτατος λειτουργὸς μιᾶς κρατικῆς Τραπέζης, τῆς σημαντικωτέρας, νὰ ἐξυπηρετεῖ διὰ τῆς μιᾶς χειρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τῆς ἄλλης χειρὸς τὴν ἀντιπολίτευσιν. Τὸ ἀντίθετον εἶναι νέα καινὰ δαιμόνια. Εἶπα, ἐπίσης, Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος εἶναι ὁ κ. Στρᾶτος, Νέος ἀνήρ, προερχόμενος ἀπὸ νέον κόμμα.

§63Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Μόδη, μὲ ὅσους ὑπαλλήλους συνεργάζεται ἡ Ἀντιπολίτευσις, αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι κάμουν παράβασιν καθήκοντος;

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διακόπτετε.

§65Γ. ΜΟΔΗΣ. Τότε, ἐπίσης, δὲν εἶχεν ἐφευρεθῆ ἡ νέα θεωρία κατὰ τὴν ὁποίαν, οἱ ψηφίζοντες ὑποψηφίους βουλευτὰς τῆς Ε.Δ.Α. δὲν εἶναι κομμουνισταί, ἀλλ’ οἱ ψηφίζοντες τυχὸν κοινοτικοὺς συμβούλους, ὑποψηφίους τῆς Ε. Δ.Α. εἶναι κομμουνισταί, κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

§66Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Τὸ δεύτερον σκέλος τὸ εἶπον, τὸ πρῶτον εἶναι δικό σας.

§67Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ πρῶτον σκέλος εἶναι, ὅτι οἱ ψηφίζοντες τοὺς ὑποψηφίους τῆς Ε.Δ.Α. βουλευτάς, δὲν εἶναι κομμουνισταί.

§68Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Αὐτὸ δὲν τὸ εἶπον ἐγώ, τὸ λέγετε σεῖς.

§69Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ εἴπατε καὶ ὑπάρχει γραμμένο εἰς τὰ πρακτικά.

§70Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Γιὰ διαβάστε το καλά.

§71Γ. ΜΟΔΗΣ. Σᾶς ἠρώτησεν ὁ κ. Βενιζέλος ἐὰν θεωρῆτε τοὺς ψηφίζοντας τὴν Ε.Δ.Α. κομμουνιστάς. Καὶ ἀπηντήσατε: Τοὺς ψηφίζοντας ὑποψηφίους τῆς Ε.Δ.Α. εἰς τὰς κοινοτικὰς ἐκλογάς, ναί. Ἄρα.....

§72Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Αὐτὸ τὸ «ἄρα» εἶναι δικό σας.

§73Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ εἴπατε Ἑλληνικά. Καὶ αὐτὴ ἡ ἔννοια βγαίνει διὰ κάθε γνωρίζοντα γραφὴν καὶ ἀνάγνωσιν. Ἡ ἀντιδιαστολὴ εἶναι ἐξώφθαλμος. Ἐὰν δὲν ἐξαιρεῖτε τοὺς ψηφίζοντας ὑποψηφίους βουλευτὰς τῆς Ε.Δ.Α. δὲν ὑπῆρχε κανεὶς ἀπολύτως λόγος, νὰ κάμετε τὴν διάκρισιν διὰ τοὺς κοινοτικοὺς συμβούλους. Εἰς αὐτὸ τὸ συμπέρασμα θὰ κατέληγε καὶ μαθητὴς τῆς πρώτης δημοτικοῦ.

§74Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐρωτῆστε τον τώρα, τί θὰ σᾶς εἴπῃ;

§75Γ. ΜΟΔΗΣ. Τώρα δὲν θὰ ἀπαντήσῃ. Ὁ Συναγερμὸς, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ πεμπτουσία, ἡ ἀφρόκρεμα τῆς Ἐθνικοφροσύνης. Ἀλλὰ δὲν ξεύρω πῶς τὰ καταφέρνει νὰ καλλιεργῇ καὶ τρυφερὰς σχέσεις μὲ τὸν κομμουνισμόν, μέχρι τοῦ σημείου ὥστε, ὁ Πρόεδρος τῆς Ε.Δ.Α., ὁ σύντροφος Πασαλίδης, νὰ ἔχῃ ἀκουσθῆ πολλὲς φορὲς λέγων, ὅτι ὁ Συναγερμὸς εἶναι πολὺ καλύτερος ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν μακαρίτην τὸν Πλαστήραν. Ἀλλὰ αἱ προσδοκίαι καὶ αἱ προβλέψεις μου, δυστυχῶς διεψεύσθησαν παταγωδῶς. Ἄλλαι αἱ βουλαί μου, ἄλλα δὲ ὁ κ. Στράτος ἐκέλευσεν, ὁ ὁποῖος ἴσως ἐζήλωσε δόξαν τοῦ παλαιοῦ Χιλμῆ Πασᾶ, ἐπιθεωρητοῦ τῶν τριῶν βιλαετίων, εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ Μακεδονικοῦ ἀγῶνος. Ἔβλεπα καθημερινῶς εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς Θεσσαλονίκης δημοσιευμένας διαμαρτυρίας κοινοτικῶν ἰδίως συμβούλων, χωρικῶν, πτωχῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐπαύθησαν καὶ οἱ ὁποῖοι ἔλεγον, δὲν εἴμεθα κομμουνισταί, δὲν εἴμεθα προδόται, ἐπολεμήσαμεν ὡς στρατιῶται καὶ εἰς τὰ Τ.Ε.Α. τὸν κομμουνισμόν. Καὶ μίαν ὡραίαν πρωΐαν ἐπληροφορήθην, ὅτι εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐπαρχίαν, τὴν Φλώριναν ἐκοινοποιήθησαν εἰς μίαν δόσιν καὶ μὲ ἕνα ὁρμαθὸν 90 ἀπολύσεις κοινοτικῶν συμβούλων. Εἶναι ὅλαι ὁμοιότυποι: «Λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν κ.λ.π., διὰ λόγους δημοσίας τάξεως καὶ συμφέροντος σᾶς ἀπολύομεν». Δὲν θέλω νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰ θέματα τῆς αὐτοδιοικήσεως, τοῦ Συντάγματος, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν πολλὴν βαρύτητα διὰ τοὺς σήμερον κυβερνῶντας. Ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις θεωρεῖται παντοῦ ὡς τὸ θεμέλιον, ὡς ἡ βάσις διὰ τὴν λειτουργίαν ἑνὸς ἐλευθέρου πολιτεύματος. Διότι εἶναι περίεργον, παράξενον, πῶς ἕνας λαὸς θὰ ἐκλέγῃ τοὺς βουλευτάς του, ὅταν δὲν ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέγῃ τοὺς κοινοτικούς του ἄρχοντας. Εἶναι ὡς νὰ ἐπιχειρῇ νὰ μάθῃ κανεὶς κολύμπι ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸν ὠκεανόν. Ἀλλὰ δὲν φθάνει, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ, τοὺς ὁποίους ὁ λαὸς ἐξέλεξε ἀπελύθησαν. Ταὐτοχρόνως, δι’ ἐπισήμων ἐγγράφων στηλιτεύονται μὲ τὴν ρετσινιὰν τοῦ ἐπικινδύνου εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ τοῦ προδότου εἰς τὰ Ἐθνικὰ συμφέροντα, ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, προχθὲς διασαφηνίζων, εἶπεν, ὅτι ἀπελύθησαν οἱ «ἀντεθνικῶς δράσαντες».

§76Σ. ΚΑΝΑΒΑΡΙΩΤΗΣ. Εἶπε καὶ κάτι ἄλλο συνέχεια, ὅτι ἀπελύθησαν καὶ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι διώκονται.

§77Γ. ΜΟΔΗΣ. Διὰ τοὺς ποινικῶς διωκομένους καὶ διὰ τοὺς βεβαρημένους μὲ κάποιαν ἀξιόποινον πρᾶξιν, θὰ ἔλεγα, πλειοδοτῶν, ὅτι πρέπει νὰ στέλλωνται ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, χωρὶς νὰ ἀναμιγνύεται ἡ διοικητικὴ Ἀρχή. Διότι, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπενέβη ἡ Δικαιοσύνη νὰ ἐπεμβαίνῃ ἡ διοίκησις ἀμέσως καὶ νὰ τοὺς θέτῃ ἐκποδών. Καὶ γεννῶνται ἀμέσως τὰ ἐρωτήματα καὶ αἱ ἀπορίαι. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἐπικίνδυνοι ὡς κοινοτικοὶ σύμβουλοι καὶ δὲν εἶναι ἐπικίνδυνοι ὡς ἰδιῶται; Δηλαδή, ὁ κίνδυνος προέρχεται ἀπὸ τὰς μεγάλας ἐξουσίας μὲ τὰς ὁποίας περιβάλλεται ἕνας κοινοτικὸς σύμβουλος εἰς τὸν τόπον μας; Καὶ ἐὰν εἶναι ἐπικίνδυνοι καὶ ὡς ἰδιῶται, ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἢ θὰ λάβῃ κατ’ αὐτῶν; Θὰ τοὺς ἐκτοπίσῃ, θὰ τοὺς φυλακίσῃ, θὰ τοὺς ἀποκεφαλίσῃ; Ἡ Σοβιετικὴ Ρωσία, πῆρε ὅλους τοὺς Τατάρους τῆς αὐτονόμου δημοκρατίας τῆς Κριμαίας, ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς αὐτονόμου δημοκρατίας τῶν Καλμούχων καὶ τοὺς ἄλλους τῶν Τσετέκων καὶ τοὺς ἐξεσφενδόνισε σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις εἰς τὰ πέρατα τῆς Σιβηρίας, ἴσως καὶ τοῦ ἄλλου κόσμου. Τὸ μέτρον εἶναι βάρβαρον ἄνθρωπον, ἀπαίσιον, ἀλλ’ ἔχει κάποιαν λογικὴν συνέπειαν. Τὸ νὰ παύῃ ὅμως μία Κυβέρνησις ἕνα κοινοτικὸν σύμβουλον ὡς ἐπικίνδυνον καὶ νὰ τὸν ἀφήνῃ ἐλεύθερον εἰς τὸ χωριό του, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἄλλο ἀποτέλεσμα παρὰ τὴν δημιουργίαν ἐχθρῶν τοῦ Κράτους καὶ τοῦ καθεστῶτος, ἐὰν βεβαίως δὲν ἀποβλέπῃ εἰς ἄλλους καθαρῶς κομματικοὺς σκοπούς. Καὶ εἶναι ὑπεύθυνοι μόνον οἱ ἐκλεγέντες σύμβουλοι; Δὲν εἶναι ὑπεύθυνοι καὶ οἱ ἐκλέξαντες αὐτούς; Ἐναντίον αὐτῶν, ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἢ θὰ λάβῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος; Θὰ τοὺς ἐκτοπίσῃ ὅλους αὐτούς; Σημειωτέον, ὅτι τὰς ἡμέρας ἀκριβῶς κατὰ τὰς ὁποίας ἔφθανεν εἰς τὴν Φλώριναν ὁ ὁρμαθὸς τῶν 90 ἀπολύσεων, κατέφθασαν ἐκεῖ καὶ 5 χωρικοὶ καταγόμενοι ἀπὸ τὰ χωρία τῆς Πρέσπας, τῆς πλέον ἀπηγορευμένης ζώνης, ὅπου διὰ νὰ μεταβῇ κανεὶς πρέπει νὰ ἐφοδιασθῇ μὲ εἰδικὴν ἄδειαν τῆς ἐν Καστορίᾳ ἑδρευούσης Μεραρχίας, οἱ ὁποῖοι ἦσαν 5–6 χρόνια ἐκτοπισμένοι εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον καὶ ἀφέθησαν ἐλεύθεροι μὲ ἀδείας χωρὶς κἂν νὰ ὑπογράψουν δηλώσεις μετανοίας καὶ ἀποκηρύξεως. Δὲν θέλω νὰ κρίνω, ἢ νὰ ἐπικρίνω τὴν πρᾶξιν αὐτήν, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ μὴ ὑποσημειώσω τὴν ἀνακολουθίαν καὶ ἀσυνέπειαν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία διὰ τῆς μιᾶς χειρὸς ἀπολύει ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 5–6 ἔτη ἐξεπαιδεύθησαν εἰς τὸ κομμουνιστικὸν Πανεπιστήμιον τοῦ Ἁγ. Εὐστρατίου καὶ ἔγιναν ἰνστρούχτορες καὶ ἐξ ἄλλου ἀπολύει αἱρετοὺς συμβούλους, τοὺς ὁποίους τίποτε δὲν βαρύνει. Ἠθέλησα νὰ ἐξακριβώσω πόθεν ἠρύσθη τὰ στοιχεῖα καὶ τὰς πληροφορίας, βάσει τῶν ὁποίων ἐνήργησεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος. Ἠρώτησα τὸν ἁρμόδιον Νομάρχην, ὅστις μοῦ εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸν διέταξε νὰ κάμῃ προτάσεις ἀπολύσεως καὶ ἐπειδὴ ἐζήτησε δύο μηνῶν προθεσμίαν διὰ νὰ συμπληρώσῃ ὑπευθύνως τὰ στοιχεῖα του, καὶ ἐπειδὴ ἡ προθεσμία δὲν τοῦ ἐδόθη ἠναγκάσθη νὰ διαβιβάσῃ ὅ,τι στοιχεῖα τοῦ ἔδωκεν ἡ Ἀστυνομία. Ἠρώτησα τὸν διευθυντὴν τῆς Ἀστυνομίας ὅστις μοῦ εἶπεν ὅτι, ὅ,τι στοιχεῖα τοῦ ἔδωκαν οἱ σταθμάρχαι καὶ ὑποδιοικηταὶ τὰ διεβίβασεν. Ἠρώτησα τὸν διευθυντὴν τοῦ Κέντρου Ἀλλοδαπῶν, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ συστηματικώτερον τὰ πράγματα αὐτὰ μοῦ εἶπεν ὅτι οὔτε κἂν ἠρωτήθη.

§78Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Μόδη, λέγετε, ὅτι δὲν ἠρωτήθη κανείς. Σᾶς διαβεβαιῶ ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἐνδιεφέρθην διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, ὅτι τόσον τὸ Κέντρον Ἀλλοδαπῶν, ὅσον καὶ αἱ ἄλλαι Ὑπηρεσίαι ἠρωτήθησαν. Ἀλλὰ σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι δὲν ἐδιώχθη κανείς, οὔτε τῶν Φιλελευθέρων, οὔτε τῆς ΕΠΕΚ, ἀλλὰ μόνον ἐὰν εἶχε στοιχεῖα ἀντεθνικῆς δράσεως.

§79Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ ἠρώτησα διὰ τὰ λαβόντα χώραν εἰς Φλώριναν. Τώρα θὰ ἀκούσετε, ποῖοι οἱ ἀπολυθέντες καὶ μὲ ποῖα φοβερὰ καὶ τρομερὰ στοιχεῖα βαρύνονται. Ἀρχίζω ἀπὸ τὸ πλέον ἀκριτικὸν χωρίον τῆς Πρέσπας, τὸ χωρίον Μικρολίμνη. Ἐκεῖ ἀπελύθησαν τρεῖς κοινοτικοὶ σύμβουλοι. Ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν, Γεώργιος Εὐαγγέλου, εἶναι ἀνάπηρος πολέμου. Οὗτος, τὸ 1946, ὅταν ὁ σταθμὸς Μικρολίμνης ἐκυκλώθη ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν ἔσπευσε νὰ ἑνωθῇ μὲ τοὺς χωροφύλακας καὶ νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον των μέχρις οὗ ἠχμαλωτίσθησαν. Αὐτὰ τὰ κατέθεσε καὶ ὁ Σταθμάρχης, τοῦ Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς.

§80Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Πῶς λέγεται αὐτός;

§81Γ. ΜΟΔΗΣ. Εὐαγγέλου Γεώργιος, ἀνάπηρος...

§82Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐγὼ ἠρώτησα ἁπλῶς τὸ ὄνομά του.

§83Γ. ΜΟΔΗΣ. Προχθὲς ὁ συνάδελφος, κ. Θεοχαρίδης, ἀνέφερε καὶ ἕνα ἄλλον ἀνάπηρον παυθέντα, τὸν Παρασκευᾶν τὸν Ρόδιον, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνας τρίτος. Δηλαδή, εἰς μίαν περιφέρειαν τόσον μικρὰν, ὡς ἡ ἐπαρχία Φλωρίνης τρεῖς ἀνάπηροι πολέμου ἀπελύθησαν!! Καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε μὲ πόσην ἱερὰν ἀγανάκτησιν προχθές, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπέκρουσε πρότασιν, ἡ ὁποία ἤθελε νὰ κατοχυρώσῃ τοὺς ἀναπήρους δημοσίους ὑπαλλήλους. Εἶπε, μάλιστα, ὅτι θὰ ἦτο τερατῶδες καὶ νὰ σκεφθῇ κανείς, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπολυθῇ ἕνας ἀνάπηρος.

§84ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἄνευ δεδικαιολογημένης αἰτίας.

§85Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ ἐδῶ ἀπελύθησαν τρεῖς ἀνάπηροι τοὺς ὁποίους ἐξέλεξαν διὰ τὸ πτωχὸν καὶ ἄμισθον ἀξίωμα τοῦ κοινοτικοῦ συμβούλου, οἱ χωριανοί των. Εἰς τὸ παρακείμενον χωρίον Καλλιθέα ἀπελύθησαν δύο, ἐκ τῶν ὁποίων ἕνας ὀνόματι Βασίλειος Κωστόπουλος. Αὐτὸν τὸν ξεύρω καὶ προσωπικῶς. Πρόκειται περὶ οἰκογενείας ἐκείνων τῶν πολυτίμων διὰ τὰ μέρη αὐτά, αἱ ὁποῖαι ἀπετέλεσαν πάντοτε, μάλιστα εἰς τὰς κρισίμους περιστάσεις ἐθνικὸν στήριγμα καὶ ἐπὶ κατοχῆς ἐστάθη οὗτος ἀκλόνητος καὶ ἀπτόητος. Καὶ ὅταν ὁ Στρατὸς ἠναγκάσθη νὰ συμπτυχθῇ καὶ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὰ χωρία των, ἀφῆκαν τὰ πάντα οἱ τρεῖς ἀδελφοὶ ἦλθον εἰς τὴν Φλώριναν γυμνοὶ καὶ μέχρι τέλους ἐπολέμησαν ἀκλόνητοι εἰς τὰ φυλάκια καὶ τὰ χαρακώματα τῆς Φλωρίνης. Δὲν ἠξεύρω τὶ κακὸν ἔχουν καταλογίσει εἰς βάρος των. Ὁ ἀδελφός των, ὅμως, ὁ ὁποῖος ἔτυχε τὰς παραμονὰς τῶν ἑορτῶν νὰ εἶναι εἰς τὴν Φλώριναν, μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν ἤξευρε καλὰ τὶ ἔγινε, ἀλλὰ ὁ Ἀστυνομικὸς Σταθμάρχης των εἶχε θυμώσει, διότι δὲν ἐδέχθησαν νὰ διορίσουν κοινοτικὸν γραμματέα κάποιον ἰδικόν του προστατευόμενον!... Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ξεύρω τὸ πρόσωπον αὐτὸ καὶ ξεύρω, ὅτι ἔχει δικαιώματα σεβασμοῦ περισσοτέρου ἀπὸ πολλοὺς ἐξ ἡμῶν. Προχωρῶ εἰς ἓν ἄλλο χωρίον, τὸ Μεσοχῶρι, τὸ ὁποῖον ἐπίσης εὑρίσκεται ἐγγύτατα τῶν συνόρων. Τὸ χωρίον αὐτό, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἐξ ἐκείνων τῶν χωρίων, τῶν Μακεδονικῶν, τῶν περιφήμων, τὰ ὁποῖα ἤρχισαν ἐξοπλιζόμενα τὸ 1946 καὶ ἐστάθησαν μέχρι τέλους τοῦ συμμοριτοπολέμου προπύργια, προμαχῶνες ἀκλόνητοι καὶ ἀτράνταχτοι καὶ ἀπέκρουσαν πλῆθος ἐπιθέσεων μεγάλων συμμοριῶν. Τὰς ἀπέκρουσαν δέ, ἂν καὶ ἤξευραν, ὅτι ἦσαν ἀπομονωμένοι καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐλπίζουν εἰς ἐνεργὸν βοήθειαν τοῦ Στρατοῦ, τοὐλάχιστον κατὰ τὴν νύκτα —ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τὸ λέγω—ἔχω ἐκδώσει ἓν βιβλίον ποὺ λέγεται «Χωριὰ–Φρούρια τῆς Μακεδονίας», τὸ ὁποῖον ἐξέδωσα τὸ 1950, εἰς τὸ ὁποῖον περιγράφονται τὰ τῶν χωρίων αὐτῶν, ποὺ ἔμειναν φρούρια ἄφθαστα καὶ θαυμάσια, ἂν καὶ εὑρίσκοντο ἐπὶ τῶν συνόρων. Ἕν ἐξ αὐτῶν εἶναι καὶ τὸ Μεσοχῶρι.

§86ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς λέγεται ὁ σύμβουλος ποὺ ἀπελύθη;

§87Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν τὸ εἶπον ἀκόμη. Ἀπὸ τὸ χωρίον αὐτὸ ἀπελύθησαν τρεῖς. Ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν, ὀνόματι Μάρτσας ἢ Μαρτσούλης, εἶναι ἀνάπηρος τοῦ συμμοριτοπολέμου, τραυματισθεὶς εἰς τὸν Γράμμον τὸ 1948. Ἰδοὺ μάλιστα ἀντίγραφον τοῦ διπλώματός του καὶ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

§88ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀργότερον ὅμως ἔφυγεν εἰς τὴν Βουλγαρίαν;

§89Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Αὐτός, κ. συνάδελφε, ἐτραυματίσθη ὑπὸ νάρκης τὸ 1946. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης).

§90Γ. ΜΟΔΗΣ. Κακῶς σᾶς ἐπληροφόρησαν. Ἄλλωστε ἔχομεν καὶ τὸ δίπλωμα τὸ ὁποῖον ἀναγράφει, ὅτι ἐτραυματίσθη τὸν Μάϊον τοῦ 1948. Δὲν εἶναι βλέπετε πολὺ βάσιμοι καὶ εἰλικρινεῖς αἱ πληροφορίαι σας, κ. Ὑπουργέ. Ἰδοὺ τὸ δίπλωμα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τὸ ὁποῖον ρητῶς ἀναγράφει, ὅτι: Γεώργιος Μάρκου, κατέστη ἀνάπηρος συνεπείᾳ τραύματος ληφθέντος εἰς μάχην ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν. Τὸ ἴδιον λέγει καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς ἐπιτροπῆς κανονισμοῦ πολεμικῶν συντάξεων τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

§91Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Μήπως τὴν ἔβαλεν ὁ ἴδιος τὴν νάρκην καὶ τὴν πάτησε;

§92Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐπήγαινε ὁ ἴδιος εἰς τὸν Γράμμον; Ἐπολεμήσατε ἐκεῖ;

§93Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Μάλιστα. Μήπως τὴν ἔβαλεν ὁ ἴδιος ὁ προστατευόμενός σας;

§94Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται τοιαῦτα πράγματα.

§95Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶναι πολὺ ἔξυπνον τὸ λεχθὲν ἐκ μέρους τοῦ κ. συναδέλφου. Μήπως ἤξευρεν ὅτι ἡ νάρκη θὰ τὸν ἐτραυμάτιζε μόνον εἰς τὸ πόδι; Μόνον ἐκ Πειραιῶς ἀκούονται τοιούτου εἴδους ἐξυπνάδες.

§96Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ ὅτι σηκώνονται πολλοὶ καὶ ἐκφράζονται ἐλαφρᾷ τῇ συνειδήσει καὶ τῇ καρδίᾳ προκαλεῖ μεγάλην ζημίαν εἰς τὸν τόπον. Ἐκφράζονται πολὺ εὔκολα, χωρὶς νὰ ἠξεύρουν τὸν ἀντίκτυπον καὶ τὰς συνεπείας ἐκείνων ποὺ λέγουν.

§97Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐπίσης ἀπελύθη ὁ Δημ. Μάρκου. Δι’ αὐτὸν ἀναφέρω εἰς τὸ βιβλίον, σελίδα 44. Τὸ βιβλίον ἐξεδόθη τὸ 1950 καὶ ἐδημοσιεύθη, προηγουμένως κατὰ τὸ πλεῖστον, εἰς τὸν «Ἑλληνικὸν Βορρᾶν» τῆς Θεσσαλονίκης, διὰ νὰ τὸ ἰδοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ νὰ εἴπουν τὰς κρίσεις των, ὑπεβλήθη δηλονότι ὑπὸ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν κρίσιν τῆς κοινῆς γνώμης. Οἱ χωρικοὶ οἱ εὑρισκόμενοι πλησίον τῶν συνόρων, ἦσαν ὑποχρεωμένοι, νὰ πηγαίνουν καὶ εἰς τὰ χωράφια των, εἰς τάξιν μάχης. Μίαν, λοιπὸν ἡμέραν, γράφω, τὴν 23ην Μαρτίου τοῦ 1948, ἡμέραν θεωρουμένην ἥσυχον, διότι δὲν ἠκούετο τίποτε, ἐπῆγαν ἀρκετοὶ ἐξ αὐτῶν, διὰ νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὰ χωράφια των κείμενα κοντὰ εἰς τὰ σύνορα. Ξαφνικά, τοὺς ἐπετέθησαν ἀπὸ τὸ Γιουγκοσλαυϊκὸν ἔδαφος, ὀχυρούμενοι εἰς τὰ σύνορα διάφοροι συμμορῖται καὶ τοὺς περιήγαγον εἰς δύσκολον θέσιν. Τὸ ἔδαφος ἦτο τοιοῦτον, ὥστε δὲν ἠμποροῦσαν νὰ ἀμυνθοῦν. Παρ’ ὀλίγον νὰ σκοτωθοῦν ὅλοι. Ἐκείνην τὴν στιγμήν, κεκαλυμμένος ἀπὸ μίαν πτυχὴν τοῦ ἐδάφους, εἰργάζετο, ὀργώνων τὸ κτῆμα του, ὁ κ. Δ. Μάρκου, ὁ ὁποῖος ὅταν ἤκουσε τοὺς πυροβολισμοὺς καὶ εἶδε τί συμβαίνει, ἄφησε τὰ βώδια του καὶ ἕρπων ἐμπῆκεν εἰς τὸ Γιουγκοσλαυϊκὸν ἔδαφος καὶ ἐπλευροκόπησε τοὺς συμμορίτας, ἐντὸς τοῦ Γιουγκοσλαυϊκοῦ ἐδάφους, οἱ ὁποῖοι αἰφνιδιασθέντες ἐτράπησαν εἰς φυγήν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἔσωσε τοὺς χωρικούς. Ἔχω καὶ πιστοποιητικὸν τοῦ τάγματος τῶν Τ.Ε.Α., εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται, ὅτι διετέλεσεν ὁπλίτης τῶν Τ.Ε.Α., ἀπὸ τὸ 1947 μέχρι τῆς 11ης Ἀπριλίου 1951. Δὲν ἠξεύρω, λοιπόν, τὶ ἠμπορεῖ νὰ βαρύνῃ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους. Ὁ ἕνας ἔχασε τὸ μάτι του εἰς τὸν Γράμμον, ὁ ἄλλος ἐπολέμησε τόσον ἡρωϊκῶς ὡς ἐθελοντὴς ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν καὶ μάλιστα τῶν Νοφιτῶν Βουλγάρων συμμοριτῶν. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι κάκιστοι Ἕλληνες αὐτοί; Δὲν τὸ νομίζω, ἐπολέμησαν, ὄχι μόνον κατὰ τῶν κομμουνιστῶν, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν τοῦ Ν.Ο.Φ. Βουλγάρων μετημφιεσμένων. Ἐκεῖνοι ποὺ καταδιώκουν καὶ προπηλακίζουν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἀληθινοὺς σεμνοὺς ἥρωας κάμνουν κακὴν Ἐθνικὴν πρᾶξιν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Μία εἶναι ἡ ἐξήγησις: Ὅτι εἰς τὰς κοινοτικὰς ἐκλογὰς τοῦ 1951, οἱ ἀδιασπάσιως ἡνωμένοι κατὰ τοῦ ἐχθροῦ χωρικοὶ ἐχωρίσθησαν εἰς δύο μερίδας. Ἐπεκράτησε τὸ ψηφοδέλτιον τοῦ Νικολάου Τσαλδάρη τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Ἑλλήνων καὶ Ἐθνικοφρόνων. Ἀλλ’ εἶναι Φιλελεύθεροι. Ἰδοὺ τὸ ἔγκλημά των. Εἰς τὸ χωρίον Παπαγιάννη, εἰς τὰς ἐκλογάς, ἐξελέγησαν πολλοὶ νέοι, διότι εἰς πολλὰ χωρία ἐκυριάρχει ἡ ἰδέα τῆς ἀλλαγῆς. Ἡ νεολαία εἰργάσθη τόσον καλά, ὥστε ὁ Νομάρχης τοὺς εἶχεν ὡς ὑπόδειγμα δι’ ὅλας τὰς ἄλλας κοινότητας. Ἐξ αὐτῶν ἀπελύθησαν οἱ τέσσερεις. Οἱ δύο ὑπηρέτησαν, ὡς λοχίαι εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ οἱ ἄλλοι δύο, ὡς ὁπλῖται. Ὁ Πρόεδρος Βότσης ἔχει καὶ πιστοποιητικὸν τῆς Ἐπιτροπῆς Προστασίας Ἀπολυομένων τοῦ νόμου 751 διὰ νὰ διορισθῇ εἴς τινα δημοσίαν θέσιν. Ἀλλὰ εἶναι τόσον μεγάλη ἡ προστασία, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς τοὺς πολεμιστὰς αὐτούς, ὥστε ἀντὶ νὰ διορισθῇ ἀπελύθη ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ αἱρετοῦ Κοινοτικοῦ Συμβούλου! Ἔχω ἀντίγραφον τῶν φύλλων στρατολογικοῦ μητρώου των, ἐκ τοῦ Στρατολογικοῦ Γραφείου Φλωρίνης, ὥστε νὰ μὴ χωρῇ καμμία ἀμφιβολία. Τὰ ἀντίγραφα αὐτὰ εἶναι ἐπίσημα ἀπὸ τὸ Στρατολογικὸν Γραφεῖον, τὰ ὁποῖα καὶ καταθέτω. Οἱ δύο, ἐπαναλαμβάνω, ἐξ αὐτῶν ἦσαν λοχίαι καὶ οἱ δύα ἄλλοι στρατιῶται. Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ὅλοι, πλὴν τοῦ Προέδρου, ἔκτοτε εἶναι μέχρι σήμερον ὁπλῖται τῶν ΤΕΑ εἰς τὸ χωρίον των! Ὁ εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν ὁ Νόϊκος εἶναι ἀρχηγὸς τῶν ΤΕΑ, ἀρχηγὸς 30 ἢ 40 ἐνόπλων! Ἐπ’ ἀρκετὸν δὲ διάστημα, τὸ 1949–1950, ἐλλείψει στρατοῦ προκαλύψεως, αἱ διμοιρίαι αὗται τῶν ΤΕΑ ἐφρούρουν αἱ τὰ σύνορα. Οἱ ἄνθρωποι, τοὺς ὁποίους ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ἐχαρακτήρισεν ὡς ἐπικινδύνους διὰ τὴν Δημοσίαν τάξιν καὶ τὸ Ἐθνικὸν συμφέρον ὄχι μόνον ἐπολέμησαν ἐπὶ ἔτη εἰς ὅλας τὰς μάχας, κατὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ, ἀλλὰ καὶ μέχρι σήμερον εἶναι ὁπλῖται στρατιῶται εἰς τοὺς ὁποίους ἔχει ἀνατεθῆ ἡ φρούρησις τῆς ὑπαίθρου, ὑπαίθρου εὑρισκομένης πάντοτε κοντὰ εἰς τὰ σύνορα!!

§98Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπηρετοῦν καὶ τώρα;

§99Γ. ΜΟΔΗΣ. Ναί, καὶ τώρα, εἰς τὸ τάγμα τῶν ΤΕἌ! Ὁ κ. Σκεντέρης, ἐπὶ παραδείγματι, ὑπηρετεῖ εἰς τὸ 3181 ΤΕΑ! Καταθέτω τὴν βεβαίωσιν τῆς μονάδος καὶ ἀντίγραφον φύλλου μητρώου τοῦ Στρατολογικοῦ Γραφείου. Ὁ ἄλλος, ὀνόματι Νόϊκος Ἰωάννης, κάτοικος τοῦ χωρίου Παπαγιάννη, εἶναι καὶ αὐτὸς εἰς τὰ ΤΕΑ, εἶναι μάλιστα ἀρχηγὸς τῶν ΤΕΑ τοῦ χωρίου του. Καταθέτω μάλιστα καὶ τὴν βεβαίωσιν τῆς μονάδος του, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: 928 ΤΕΑ. Βεβαίωσις. Βεβαιοῦται, ὡς ἐμφαίνηται, ἐκ τοῦ παρ’ ἡμῖν τηρουμένου ἀρχείου, ὁ Ἰωάννης Νόϊκος εἶναι ἀπὸ τοῦ 1952 μέχρι σήμερον διμοιρίτης ἀρχηγὸς τοῦ ΤΕΑ Παπαγιάννη. Ὁ ἴδιος ἔχει καὶ μίαν πιστοποίησιν τῆς 5ης Μεραρχίας, ὅτι ἐκλήθη πέρυσι τὸν Μάϊον ἐπὶ 20 ἡμέρας πρὸς πληρεστέραν ἐκγύμνασιν φαίνεται. Ἰδοὺ ἡ βεβαίωσις: «Ὁ ὑπογεγραμμένος λοχαγὸς πεζικοῦ...... (ἀναγινώσκει).......».

§100Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Τὸ ὅτι κατετάγη πρὸς ἐκπαίδευσιν συμπληρωματικὴν δὲν παίζει σπουδαῖον ρόλον, κύριε Μόδη. Ὅλοι ξεύρομεν, ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι εἰς τὴν Μακρόνησον ὑπάρχουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἐξεπαιδεύθησαν καὶ ἐπολέμησαν καὶ προσέφερον πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα.

§101Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω πῶς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι προσέφεραν πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα τοὺς χαρακτηρίζετε ὡς ἀναξίους ἐμπιστοσύνης. Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι, οἱ ὁποῖοι τώρα παίρνουν τὰ αὐτόματα καὶ τὰ πολυβόλα καὶ φρουροῦν ἡμέραν καὶ νύχτα τὴν ὕπαιθρον τοὺς χαρακτηρίζετε ὡς ἀναξίους ἐμπιστοσύνης. Ἐδῶ εἶναι ἡ τραγικὴ ἀντίθεσις. Καί, θὰ ἔλεγον ὅτι τὸ πρᾶγμα καταντᾷ ὀπερέττα ἐὰν δὲν ἦτο πράγματι τραγῳδία. Οἱ πτωχοὶ αὐτοὶ πολεμισταὶ εἶχον ὑποβάλει αἰτήσεις πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως διαμαρτυρόμενοι διὰ τὰς ἀπολύσεις των, καὶ μοῦ ἔδωσαν καὶ ἐμένα ἀντίγραφον αὐτῶν. Ἐνόμιζον, ὅτι ὁ ἀρχιστράτηγός των θὰ ἐνδιεφέρετο διὰ τὸ ποδοπάτημα αὐτὸ τῶν στρατιωτῶν του. Δὲν ξεύρω ἐὰν ἔλαβε γνῶσιν αὐτῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, παραδίδω τὰ ἔγγραφα εἰς τὸν κ. Πρόεδρον.

§102Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Δὲν ἀξίζει τὸν κόπον, κύριε συνάδελφε. Ὁ Στρατάρχης μοῦ εἶπεν ὅπως ἐξετάσω τὴν ὑπόθεσιν Παπαγιάννη καὶ ἐπὶ ἕνα μῆνα τώρα ἐξετάζεται ἡ περίπτωσις αὐτή.

§103Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ ἴδιον ἐπανελήφθη καὶ μὲ ἀρκετοὺς ἄλλους. Π.χ. εἰς τὸ Πέρασμα ἔχομεν δύο τοῦ Κωνσταντινίδη Βασιλείου καὶ Μπουτακιοῦ Ἰορδάνη. Ὁ εἷς δεκανεὺς καὶ ὁ ἄλλος στρατιώτης ἠλώνισαν κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον τὰ βουνὰ Παλαιᾶς καὶ Νέας Ἑλλάδος, ἤδη εἶναι ὁπλῖται τῶν ΤΕΑ μὲ πιστοποιήσεις ἐπισήμους τοῦ Τάγματος. Ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν ἔχει καὶ μίαν αἴτησιν πρὸς τὸν Στρατάρχην. Γράφει, ὅτι ἐχρημάτισε καὶ εἰς τὴν Σχολὴν Κερκύρας ὡς ἐκγυμναστὴς ἐπὶ ἕνα διάστημα. Ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος ὀνόματι Βελτίνης Ἀθανάσιος ἀπὸ τὸ χωρίον Κέλη καὶ αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὰ «Χωριὰ– Φρούρια» τῆς Μακεδονίας. Σαράντα χωρικοὶ περίπου μὲ ἕξ χωροφύλακας ἔκτισαν εἰς ἕνα ὕψωμα τοῦ χωρίου ἕνα ὀχυρὸν ἰδικῆς των ἐμπνεύσεως ἀπὸ πέτρα, μὲ πύργους, πυργίσκους, προπετάσματα, ὑπόστεγα καὶ τὸ ὁποῖον ὁμοιάζει μὲ πύργον μεσαιωνικόν, ὅμοιον μὲ τὸν CHATEAUX τῆς Γαλλίας. Μέσα εἰς αὐτόν, ἐπὶ τρία χρόνια οἱ σαράντα αὐτοὶ χωρικοὶ μὲ τὰς οἰκογενείας των ἦσαν ἐγκατεστημένοι μὲ ἕξ χωροφύλακας μαζὶ ἐπὶ τρία χρόνια ἀπομονωμένοι εἰς τὰς ὑπωρείας τοῦ Καϊμακτσαλάν· ἀπέκρουαν πλῆθος ἐπιθέσεων καὶ κατὰ τὴν νύχτα καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν. Ὁ Βελτσίδης στρατιώτης τοῦ 1940 καὶ τοῦ 1946–48 ἐπολέμησε καὶ ἔδρασεν, ἀπελύθη δὲ μὲ διαγωγὴν ἐξαίρετον τὴν 22 Σεπτεμβρίου 1947 ὁπότε ἐνεκλείσθη καὶ αὐτὸς εἰς τὸ φρούριον τῆς Κέλη. Μέχρι σήμερον εἶναι ἀκόμη ὁπλίτης τῶν ΤΕΑ. Αὐτός, κύριοι συνάδελφοι, ἀπελύθη. Μὲ ἐπληροφόρησε διότι ἔχει κουνιάδον τὸν ὁποῖον τὸν ξεύρω καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι τώρα Συναγερμικὸς καὶ ὁ ὁποῖος δὲν μποροῦσε νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν Κοινοτικὸν Συμβούλιον, λόγῳ συγγενικοῦ κωλύματος μὲ τὸν γαμβρόν του! Δι’ αὐτὸ ἀπεπέμφθη ὁ γαμβρός. Αὐτὴ ἡ ἀντίληψις ἐπικρατεῖ εἰς τὰ χωρία καὶ δὲν ἔχει σημασίαν καὶ ἐὰν ἀκόμη δὲν εἶναι ἀκριβής. Πάντως, ἀντιλαμβάνεσθε τὶ ζημίαν γενικωτέραν δημιουργεῖ. Τὶ νὰ εἴπωμεν; Δὲν ὁμιλῶ ἀπὸ στυγνῆς κομματικῆς ἀπόψεως, διότι ἐὰν τὰ ἔκρινα τὰ πράγματα αὐτὰ ἀπὸ κομματικῆς σκοπιᾶς, θὰ ἔλεγον, ἂς πολλαπλασιάσῃ τὰς αὐθαιρεσίας του, ὁ κ. Ὑπουργός, διότι αὗται εἶναι εἰς βλάβην τὴν παρατάξεώς του, τὴν ὁποίαν νομίζει ὅτι ἐξυπηρετεῖ. Ἀλλὰ τὰ λέγω καὶ διαμαρτύρομαι, διότι βλάπτουν τὰ γενικὰ συμφέροντα, τὰ ὁποῖα δὲν ξεύρω ποῖος θὰ κληθῇ αὔριον νὰ τὰ στηρίξῃ. Δὲν θὰ εἶναι βέβαια ὁ κ. Στρᾶτος. Ἐπίσης εἰς τὸ χωρίον Νίκη ἀπελύθη ὁ Πασχάλης Σπασόπουλος μὲ δύο ἀριστεῖα ἀνδρείας τῆς Γκιώνας καὶ τοῦ Γράμμου εἰς δὲ τὰς Ἄνω Κλεινὰς ἀπελύθησαν δύο, ὁ Χρ. Παπαστεργίου καὶ ὁ Χρηστακάκης Ἀργ. Εἶναι καὶ οἱ δύο ἀγρόται Α. Θράκης. Ὁ Παπαστεργίου ἐφυλακίσθη ἐπὶ κατοχῆς ὑπὸ τῶν Βουλγάρων, ἐπὶ ἐαμοκρατίας ὑπὸ τῶν Ἐαμιτῶν ἀπὸ κοινοῦ μὲ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς. Εἶχαν φρουρὸν καὶ δεσμοφύλακα ἕνα νέον ἀπὸ τὸ χωρίον του, ὁ ὁποῖος εἶναι σήμερον ὑπερπατριώτης καὶ συναγερμικός. Οὗτος ἀπελύθη μὲ τὴν συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας. Εὐθὺς τότε, ὑπὸ τοῦ Νομάρχου διωρίσθη Πρόεδρος τῆς Κοινότητος καὶ ἐξωπλίσθη. Τὸν Αὔγουστον τοῦ 1947 ἐπετέθη ἐναντίον των μία μεγάλη συμμοριακὴ δύναμις. Τότε ἐπυρπολήθησαν 27 σπίτια καὶ μεταξὺ αὐτῶν πρῶτο καὶ τὸ σπίτι τοῦ Παπαστεργίου. Κατέφυγε γυμνὸς μὲ τὴν οἰκογένειάν του εἰς τὴν Φλώριναν ὅπου ὑπηρέτησε πάλιν ἔνοπλος εἰς τὰ φυλάκια ἂν καὶ ἀνάπηρος καὶ ἡλικιωμένος. Τὴν 22 Νοεμβρίου 1948 ὁ υἱός του Ζήσης ὑπηρετῶν ὡς στρατιώτης εἰς τὴν Ξάνθην, εἰς μίαν μεγάλην μάχην μετὰ τῶν συμμοριτῶν παρὰ τὸ χωρίον Μολύβι ἀπωλέσθη. Ἡ οἰκογένειά του παίρνει σύνταξιν. Ἄλλος υἱός του, ὑπηρετεῖ καὶ σήμερον στρατιώτης εἰς τὴν περιφέρειαν πάλιν τῆς Ξάνθης, φρουρῶν τὰ Βουλγαρικὰ σύνορα. Αὐτὸς εἶναι ὁ μὴ ἐμπνέων ἐμπιστοσύνην ἢ ὁ ἀντεθνικῶς δράσας κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ ἄλλος ὁ Χρηστακάκης εἶναι ἕνας πτωχὸς ἀνθρωπᾶκος συμπαθής, ὑπηρετήσας τέσσαρας φορὰς ὡς στρατιώτης καὶ ἔχει καὶ παιδὶ τὸ ὁποῖον ὑπηρέτησεν εἰς τὰ ΤΕΑ καὶ εἰς τὸν στρατόν. Ὁ ἀδελφός του Χρῆστος Χρηστακάκης τὸν Ἰούνιον τοῦ 1945 ἐξελθὼν εἰς τὸ χωράφι του συνελήφθη ὑπὸ συμμορίας Νοφιτῶν καὶ κατεσφάγη. Προχθὲς ἀκόμη ἡ χήρα του μοῦ ἔστειλεν ἕνα ἀντίγραφον ἐγγράφου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, διὰ νὰ φροντίσω διὰ τὴν τακτοποίησιν τῆς συντάξεώς της. Οἱ δύο αὐτοὶ δηλαδὴ ἔδωκαν ἐκτὸς τῶν ἄλλων τῆς περιουσίας των κλπ, ὁ ἕνας υἱὸν καὶ ὁ ἄλλος ἀδελφὸν εἰς τὸν Ἐθνικὸν ἀγῶνα. Ἐπαφίεμαι εἰς σᾶς νὰ κρίνετε ἐὰν ἐπετρέπετο νὰ τύχουν τῆς περιποιήσεως, τὴν ὁποίαν παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἔλαβον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Εἶναι πράξεις ποὺ τραυματίζουν τὴν Ἐθνικὴν φιλοτιμίαν καὶ τοὺς ἀγωνιστάς. Τὸ ἴδιον ἔπαθε καὶ ὁ Θεόδωρος Κασκαμανίδης, Πρόεδρος Τριποτάμου. Ὁ ἀδελφός του ἐφονεύθη ἀπὸ τὸ ξύλο, τὸ ὁποῖον τοῦ ἔδωσαν οἱ ἐλασίται. Τὸ σπίτι του ἀνετινάχθη ὑπὸ τῶν ληστοσυμμοριτῶν. Ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρι τέλους τοῦ ἀγῶνος ἦτο ἔνοπλος μαχόμενος παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν Ἐθνικῶν Δυνάμεων. Τὶ παρὰ πάνω νὰ προσφέρῃ; Ἐν τούτοις ἀπελύθη καὶ αὐτὸς ὡς ἐπικίνδυνος εἰς τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα καὶ τὴν δημοσίαν τάξιν!! Ἔχει καὶ πιστοποιητικὸν ὅτι εἶναι ὁπλίτης τοῦ ΤΕΑ μέχρι τοῦ 1951 καὶ μάλιστα ἔχει μίαν εὐαρέσκειαν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος. Φαντάζομαι ὅτι οἱ κομμουνισταὶ καὶ οἱ ἄλλοι ἐχθροὶ θὰ γελοῦν χαιρεκάκως διὰ τὰ λαμπρὰ αὐτὰ ἔργα! Εἰς τὸ χωρίον Ἀρμενοχῶρι ἀπελύθησαν δύο, οἱ ὁποῖοι συμβαίνει νὰ ἀνήκουν εἰς τὰς οἰκογενείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι καὶ ἐπὶ Τουρκοκρατίας εἶχον μείνει πισταὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἰδέαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν δι’ ἐκεῖνα τὰ μέρη. Ὁ ἕνας ἐξ αὐτῶν ὁ Ζήσης Μοριχοβίτης, λοχίας τοῦ Πυροβολικοῦ ὑπηρέτησε 7–8 φορὲς εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ καὶ ἔλαβε μέρος εἰς ὅλους τοὺς πολέμους, ἀπὸ τὸ 1940 μέχρι 1950. Ἰδοὺ τὸ Στρατολογικὸν Φύλλον Μητρώου του. Δύο σελίδες ὑπερπλήρεις! Ἀπὸ τὴν Κλαδυρὰ ἀπελύθη ὁ Βασίλειος Σκοπελιανός, δεκανεὺς μὲ μεγάλην πολεμικὴν δρᾶσιν. Ἰδοὺ τὸ φύλλον μητρώου του. Ἕνας ἄλλος ὁ Σμυρνῆς ἦτο στρατιώτης τῆς Ἀλβανίας εἰς τὸ 90 Σύναγμα τοῦ κ. Γερακίνη, ἐγύρισε ἀπὸ τὸ μέτωπον μὲ κρυοπαγήματα, ὁ υἱός του τὸ 1948 ἐφονεύθη ἀπὸ ὅλμον τῶν συμμοριτῶν, ὁ ἄλλος δεκανεὺς τῆς Μ. Ἀσίας καὶ μὲ τὸ ζῶον του πήγαινε 5 μῆνες ἀγγαρεία ἐθελοντικῶς εἰς τὸν Γράμμον.

§104Α. ΛΙΑΚΟΣ. Γνωρίζετε πόσον σᾶς ἐκτιμῶ καὶ πόσον ἀναγνωρίζω τὴν ἐθνικήν σας δρᾶσιν. Ἤθελον ὅμως νὰ μοῦ εἴπητε εἰλικρινῶς, ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος περὶ ἀπολύσεως τῶν διαφόρων Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων, ὀφείλεται τυχὸν εἰς λόγους κομματικούς, ἢ ὄχι; Θέλω νὰ μοῦ τὸ εἴπητε, διότι νομίζω ὅτι καὶ ὁ λαὸς τῆς περιφερείας Καστορίας καὶ Φλωρίνης σᾶς περιβάλλει μὲ μίαν ἐκτίμησιν. Διότι ὀφείλετε νὰ γνωρίζετε ὅτι εἰς τὴν Φλώριναν αἱ ἀπολύσεις δὲν εἶχον κανένα κομματικὸν χαρακτῆρα. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο ὅτι οὔτε οἱ βουλευταὶ ἠρωτήθησαν, οὔτε ἄλλοι παράγοντες ἠρωτήθησαν, παρὰ ὑπεβλήθησαν παρὰ τῶν Διοικητῶν Χωροφυλακῆς οἱ φάκελλοι.

§105Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐρωτᾶτε ἢ ἀπαντᾶτε; Ἐὰν ἐρωτᾶτε, περιμένετε ἀπάντησιν. Ἀπαντήσατε κύριε Μόδη.

§106Α. ΛΙΑΚΟΣ. Ἤθελα νὰ μοῦ ἀπαντήσετε οἱ φάκελλοι οἱ ὁποῖοι εἶχον δημιουργηθῆ, δηλαδὴ αὐτῶν τῶν συμβούλων, ἔγιναν ἐπὶ τῆς διοικήσεως τοῦ κ. Στράτου ἢ ἔγιναν προηγουμένως καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει σεῖς τὶ ἐκάματε πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν;

§107Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Μόδη ὀφείλετε μίαν ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐρώτησιν, ἡ ὁποία ἐτέθη. Πιστεύετε ὅτι διὰ κομματικοὺς λόγους ἔγιναν αἱ ἀπολύσεις.

§108Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶπον ἐξ ἀρχῆς ὅτι εἶχον πάρει ἐπιστολὰς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, πολλὰς ἑβδομάδας προτοῦ κοινοποιηθοῦν αἱ ἀπολύσεις, οἱ ὁποῖοι εἶχον πληροφορηθῆ ὅτι κινδυνεύουν νὰ ἀπολυθοῦν, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι κάτι συνέβαινεν ἐκεῖ εἰς τὰ χωρία καὶ κάτι παρεσκευάζετο καὶ ἐμαγειρεύετο...... Συμβαίνει δὲ οἱ ἀπολυθέντες σύμβουλοι εἰς τὴν ἐπαρχίαν Φλωρίνης, νὰ εἶναι κατὰ 99% Φιλελεύθεροι! Ἀνεκλήθησαν 3, ἐν τῷ μεταξύ, τῇ ὑποδείξει κομματαρχίσκων! Τὶ ἄλλο σημαίνουν ὅλα αὐτὰ εἰμὴ ὅτι κομματικοὶ λόγοι ὑπηγόρευσαν τὰς ἀπολύσεις; Εἰς τὴν Κοινότητα Βένης ἀπελύθησαν 4. Ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν ὁ Ἀναστάσιος Κωστόπουλος, εἶναι ἐπαναλαμβάνω ἀπὸ τὰς οἰκογενείας ἐκείνας τὰς πολυτίμους, αἱ ὁποῖαι ἐστάθησαν πάντοτε Ἐθνικὰ Ἑλληνικὰ στηρίγματα. Ἐπὶ κατοχῆς εἶχε διορισθῆ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Βένης. Ἀντεμετώπιζεν μυρίας δυσχερείας, πιέσεις καὶ κινδύνους ἐκ μέρους τῶν Βουλγάρων. Ἔχει καὶ υἱοὺς ὁ ἕνας τώρα ἀπελύθη λοχίας ἀπὸ τὸν στρατὸν καὶ ὁ ἄλλος τώρα ὑπηρετεῖ. Ὁ Παυλίδης, ἐπίσης στρατιώτης τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἔχει υἱὸν λοχίαν τοῦ στρατοῦ, καὶ ἤδη ὑπηρετοῦντα εἰς τὰ ΤΕΑ τοῦ χωρίου του, οἱ ἄλλοι δύο εἶναι στρατιῶται τῆς Ἀλβανίας. Εἰς τὴν Μελίτην ἀπελύθη ἕνας λαμπρὸς νοικοκύρης, ὁ Λάζαρος Γιατράκης, ὁ ὁποῖος προχθὲς ἔστειλε τηλεγράφημα, διαμαρτυρόμενος ὅτι ὑπῆρξε πάντοτε ἐθνικόφρων καλὸς πατριώτης, ὁ ὁποῖος εἶχε διορισθῆ, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι Κοινοτικὸς Σύμβουλος τοῦ 1950 ὑποδειχθεὶς ὑπὸ τῶν Κρατικῶν ἀρχῶν· διετέλεσε Πρόεδρος τῆς Κοινότητος ἐπὶ ἔτη, ἐπὶ δικτατορίας Πρόεδρος τοῦ Συνεταιρισμοῦ. Κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον ἐκοιμᾶτο εἰς τὸν λόχον, ἔχει γαμβρὸν χωροφύλακα κλπ. Πῶς συνέβη νὰ ἀπολυθῇ καὶ αὐτός; Ἀπὸ τὴν Σιταριὰν ἀπελύθησαν δύο ὁ Σαρρῆς καὶ ὁ Σαμπάσης, ὁμαδάρχαι τῶν ἐνόπλων χωρικῶν οἱ ὁποῖοι τὴν 6ην Δεκεμβρίου 1948 ἀπέκρουσαν κατόπιν σκληροῦ ἀγῶνος τὴν ἐπίθεσιν τῆς μεγάλης συμμορίας τοῦ Βαγγὲλ Κοΐτσεφ. Ἀναγράφεται ἡ μάχη αὐτὴ εἰς τὸ βιβλίον μου. Ἰδοὺ καὶ ἕνα ἄλλα φύλλον στρατολογικοῦ μητρώου, ἑνὸς υἱοῦ ἀπολυθέντος, τοῦ ὁποίου ἕνας ἑτεροθαλὴς ἀδελφὸς ἔπεσεν εἰς μάχην κατὰ τῶν συμμοριτῶν, ὡς ἐθελοντὴς χωρικὸς ἔνοπλος. Ὑποθέτω ὅτι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν καὶ ἐπολέμησαν ὡς χωρικοὶ εἶναι ἄξιοι περισσοτέρας ἐκτιμήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ μὴ λησμονῶμεν ὅτι εἰς τὴν Μακεδονίαν πλεῖστοι χωρικοὶ ἐστάθησαν καὶ ἐπολέμησαν κατὰ τῶν συμμοριτῶν μὲ καρτερίαν ἡρωϊσμοῦ ἀληθῶς ἀξιοθαύμαστον καὶ μοναδικήν. Δὲν εἶχαν κἂν ὑποχρέωσιν νὰ πολεμήσουν. Προσεφέρθησαν οἰκειοθελῶς ἀψηφώντας τὸν κίνδυνον νὰ ἰδοῦν τὰ σπίτια των πυρπολούμενα, τὴν οἰκογένειάν των σφαγιαζομένην! Καὶ ἦσαν ὡπλισμένοι μὲ ὀλίγα παληοντούφεκα ἀντιμετωπίζοντες πανόπλους καὶ πολυπληθεῖς! συμμορίτας! Ἐν τούτοις πάντοτε τοὺς κατενίκησαν καὶ οὐδέποτε ἐλιποψύχησαν!....... Δὲν ἦσαν ἄξιοι μεγαλυτέρας προσοχῆς καὶ περισσοτέρου σεβασμοῦ ἂν μὴ καὶ βραβεύσεως! Δὲν ἐλάμβαναν κἂν μισθόν, δὲν εἶχαν κανένα ἀξίωμα, δὲν προσεδόκων βαθμούς, συντάξεις καὶ ἀξιώματα καὶ τὰ πάντα διεκινδύνευαν, μολονότι δὲν εἶχαν νὰ χάσουν πολλὰ πράγματα ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν! Εἶναι οἱ πραγματικοὶ ἥρωες, οἱ ὑπερέλληνες. Κύριοι, ἐκουράσθην ἀναγινώσκων στρατολογικὰ φύλλα μητρώου καὶ βεβαιώσεις τοῦ Τάγματος ΤΕΑ. Καταθέτω συλλήβδην τὰ ἄλλα ποὺ ἀπομένουν. Καὶ καθὼς βλέπετε, δὲν εἶναι ὀλίγα... Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ μὴ σταματήσω εἰς τὴν Βέρροιαν. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου μίαν ἐφημερίδα τοπικὴν τῆς Βερροίας, «Ὁ Ἀστήρ», ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἁπλῶς πληροφορίας καὶ κρίσεις, ἀλλὰ δημοσιεύει αὐτουσίαν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Βερροίας, δι’ ἧς τοῦτο ὁμοφώνως ἀποδοκιμάζει τὴν ἀπόλυσιν τριῶν συναδέλφων των καὶ ζητεῖ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος τὸν ἄμεσον ἀναδιορισμόν των.

§109ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ αὐτοὶ τὸ ἴδιον;

§110Γ. ΜΟΔΗΣ. Μὰ ἐὰν εἶναι ὅλοι τὸ ἴδιον, τὶ μένει διὰ σᾶς καὶ τὸν τόπον, κύριε συνάδελφε; Ἐδημοσίευσεν ἐπίσης τὴν παραίτησιν ἑνὸς Δημοτικοῦ Συμβούλου, ἰατροῦ Χατζημάμογλου, ὁ ποῖος νομίζω — ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι — ἦτο Ἀρχίατρος τοῦ στρατοῦ μέχρι πέρυσι–προπέρυσι. Γράφει: «Πρὸς Νομάρχην. Λαμβάνω τὴν τιμὴν ...... (ἀναγινώσκει) .......». Δηλαδή, ὁ ἰατρὸς αὐτός, Χατζημάμογλου, ὁ πρώην, νομίζω, ἀρχίατρος τοῦ στρατοῦ, φάνηκε συνεπὴς πρὸς τὸ δόγμα τῶν ἀρχαίων ἡμῶν προγόνων, οἱ ὁποῖοι ἔλεγον ὅτι «ἐκείνη ἡ πολιτεία εὐνομεῖται, εἰς τὴν ὁποίαν κάθε πολίτης θεωρεῖ στρεφομένην ἐναντίον του οἱανδήποτε ἀδικίαν διαπραττομένην εἰς βάρος ἄλλου πολίτου». Μακάρι νὰ εἶχαν κάμει τὸ ἴδιον καὶ ἄλλοι... Ὑπῆρξε πράγματι γενναῖος στρατιώτης ὁ ἰατρὸς αὐτός. Ἐθυσίασε τὸ ἀξίωμά του εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας διὰ τὴν διαπραχθεῖσαν εἰς βάρος τριῶν συναδέλφων του δημοτικῶν συμβούλων ἀδικίαν.

§111Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Οἱ ἰατροί, εἶναι πάντοτε γενναῖοι.

§112Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἰς τὴν Βέρροιαν, ὅπως πληροφοροῦμαι, ἀργότερα ἐτιμωρήθη μὲ 25 ἡμερῶν ἀργίαν ὑπὸ τοῦ Νομάρχου καὶ τετράμηνον ἀπὸ τὸν Γενικὸν Διοικητὴν καὶ ὁ Δήμαρχος. Δὲν ἠξεύρω τί ἐγκλήματα διέπραξε καὶ αὐτός, ἀλλὰ ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰς ἀπολύσεις τοῦ Προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Θεσσαλονίκης καὶ δύο ἄλλων Δημοτικῶν Συμβούλων τῆς πρωτευούσης τῆς Μακεδονίας, ἀντιλαμβάνεται κανεὶς εὔκολα ποῖοι λόγοι ὑψηλῆς κομματικῆς πολιτικῆς ὑπηγόρευσαν τὰς ἀνηκούστους αὐτὰς βιαιοπραγίας τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος ἐπέπεσε κατὰ τῆς Μακεδονικῆς αὐτοδιοικήσεως ὡς ταῦρος ἐν ὑαλοπωλείῳ.

§113Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐπιτρέπετε, κύριε συνάδελφε; Διότι φαίνεται, ὅτι κάμνετε κάποιαν σύγχυσιν, μὴ γνωρίζοντες τὰ πράγματα. Οἱ Δήμαρχοι ἀπολύονται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ κατόπιν κλήσεως εἰς ἀπολογίαν. Αὐτὸ λέγει ὁ νόμος. Συνεπῶς, ὄχι ὁ Ὑπουργός.

§114Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, πόσοι ἀπελύθησαν εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ πόσοι εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα; Πῶς συνέβη νὰ ἀπολύωνται κατὰ ἑκατοντάδας εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ εἰς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα 20–30, τῶν ὁποίων οἱ πλεῖστοι κατεδικάσθησαν ἀπὸ τὰ δικαστήρια;

§115Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Φαίνεται ὅτι πέραν τοῦ Ὀλύμπου, δὲν εἴμεθα ὅλοι τῆς ἰδίας ποιότητος Ἕλληνες.

§116Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Βερροίας, εἶναι καὶ δύο χωρία, τὰ ὁποῖα ἀναφέρω εἰς τὸ βιβλίον μου, Ξηρούπολις καὶ Ζαγγλιβέρι.

§117ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἔχουν σημασίαν αὐτά.

§118Γ. ΜΟΔΗΣ. Πῶς δὲν ἔχουν σημασίαν;

§119Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Διότι εἶναι φιλελεύθεροι.

§120Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν μοῦ εἶπον ὅτι εἶναι φιλελεύθεροι. Μοῦ εἶπον ὅτι δὲν πταίει ἡ Κυβέρνησις οὔτε ὁ κ. Στρᾶτος πασᾶς, ἀλλὰ πταίει ὁ... στρατηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς κ. Σαμουὴλ (!) ποὺ ἔκαμε τοὺς φακέλλους!! Εἰς τὸ Ζαγγλιβέρι ἐπεσκεύασαν καὶ ἐξώπλισαν καὶ μετέφεραν εἰς τὸ χωρίον ἕνα τάνκς, διὰ νὰ τὸ στρέψουν ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν καὶ νὰ τοὺς χρησιμεύσῃ διὰ τὴν ἄμυναν τοῦ χωρίου. Εἰς αὐτὸ μὲ εὑρῆκεν ὁ Πρόεδρος καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι, ἀπελύθη, μολονότι εἶχε κληθῆ δι’ εἰδικῆς ἀτομικῆς προσκλήσεως τὸ 1947, ὑπηρέτησε κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου εἰς τὸν στρατὸν καὶ ἦτο καὶ εἰς ἐμπιστευτικὰς ὑπηρεσίας. Ὁ Πρόεδρος ἐλέγετο Ἀλέξανδρος Μαργαρίτης. Παρουσιάσθη, ἐπίσης, ὁ Ἰωάν. Μαγνήσαλης, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν, ἐγὼ διωρίσθην εἰς κενωθεῖσαν θέσιν, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον μὲ ἐξέλεξε Πρόεδρον, μοῦ ἦλθε τηλεγράφημα νὰ μὴ πλησιάσω πλέον εἰς τὸ Κοινοτικὸν κατάστημα, διότι εἶχον ἀπολυθῆ. Καὶ αὐτὸς μοῦ εἶπεν ὅτι, εἶχε κληθῆ δι’ ἀτομικῆς εἰδικῆς προσκλήσεως καὶ ὑπηρέτησεν ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα εἰς τὸν στρατόν, ἀγωνιζόμενος ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν.

§121Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Θὰ ἐπῆγε ἕνα μῆνα, καὶ ὑπηρέτησε δι’ ἐκπαίδευσιν.

§122ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ Μαγνήσαλης, καίτοι ἐκλεγεὶς ἀπελύθη, διότι ἀπεδείχθη ὅτι δὲν ἐτηρήθη ἡ σειρὰ τῶν ὑποψηφίων. Ἔφυγε ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἦτο φιλελεύθερος καὶ ἦλθεν ἄλλος φιλελεύθερος.

§123Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ φαινόμενον αὐτὸ νὰ ἀπολύωνται τοιοῦτοι Πρόεδροι Κοινοτήτων, οἱ ὁποῖοι εἶχον φθάσει νὰ ἐξοπλίσουν καὶ τὰνκς ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν....

§124Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Πιστεύετε σεῖς, ὅτι ἦτο δυνατὸν ἕνας πολίτης νὰ ἐπισκευάσῃ καὶ νὰ ἐξοπλίσῃ ἕνα τάνκς, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ὑπηρεσία δὲν θὰ τὸ ἔκρινε σκόπιμον;

§125Γ. ΜΟΔΗΣ. Στρατηγέ, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγω καὶ γράφω, εἶναι ἀπολύτως ἐξηκριβωμένα καὶ τὰ ἐξηκρίβωσα ἀπὸ τὸ Γʹ Σῶμα Στρατοῦ. Τοιαύτην σημασίαν εἶχον δώσει οἱ χωρικοὶ ἐκεῖνοι εἰς τὸν ἀγῶνα καὶ δι’ αὐτὸ τοὺς θαυμάζω.

§126Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Καὶ τοὺς ἄφισεν ἡ πατρὶς ἕνα τάνκς, τὸ ὁποῖον ἦτο χρήσιμον; Πῶς αὐτό;

§127Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἦσαν ἀπὸ τὰ τάνκς τὰ χαλασμένα καὶ ἐγκαταλελειμμένα ὑπὸ τῶν Ἄγγλων. Τὸ Ζαγγλιβέρι ἔδωσε τὰ χρήματα καὶ συνεργεῖα τοῦ Γʹ Σώματος Στρατοῦ τὸ ἐπισκεύασαν καὶ τὸ ἐξώπλισαν προχείρως. Παρόμοια τάνκς εἶχον τότε προμηθευθῆ καὶ κινητοποιήσει καὶ ἄλλα δύο Μακεδονικὰ χωρία. Δὲν ἠμπορῶ ἐπίσης νὰ μὴ ἀναφέρω μίαν περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ἀνέγραψε χθὲς εἰς μίαν ἐφημερίδα τῶν Ἀθηνῶν, ὁ πρώην βουλευτὴς κ. Νικολαΐδης διὰ τὴν Καβάλαν. Κάποιος Θ. Ἰωσηφίδης, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ ἔγγραφον τοῦ Μητροπολίτου Φιλίππου καὶ Νεαπόλεως, ὁ ὁποῖος Μητροπολίτης διὰ τοῦ ἀπὸ 20.1.50 ἐγγράφου πρὸς αὐτὸν συγχαίρει καὶ τὸν εὐλογεῖ, διότι «εὐσεβεῖ καὶ φιλοθέῳ ζήλῳ κινούμενος» ἀπεφάσισε νὰ ἀνοικοδομήσῃ τὸ κωδωνοστάσιον καὶ τὸν γυναικονίτην τῆς ἐκκλησίας τῆς Κοινότητος, δαπανήσας πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐξ ἰδίων 6.500.000 δραχμῶν. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἕνας τόσον θεοσεβούμενος καὶ καλὸς χριστιανός, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἐπεσκέφθη προσκυνητὴς καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος, ἐὰν ἠμπορῇ νὰ εἶναι καὶ ἐθνικῶς ἐπικίνδυνος.

§128Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Κύριε συνάδελφε......

§129Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἀφίνετε τὰς διακοπάς, κύριε Πανταζῆ; Ἐκ συστήματος διακόπτετε τὸν ρήτορα.

§130Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Διατὶ παρεμβαίνετε, κύριε Χαβίνη; Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ δὲν πιστεύω νὰ ἔχῃ διάφορον γνώμην, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν ἑνὸς ἔτους ποὺ εἶμαι ἐδῶ, δὲν ἠνώχλησα κανένα. Θὰ ἤθελα ὅμως, ἐν προκειμένῳ, ἐπειδὴ μοῦ δίδει ὁ κ. Μόδης τὴν εὐκαιρίαν, νὰ ὁμιλήσω διὰ τὴν Κιαβάλαν. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ μίαν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα εἰς μίαν ἐφημερίδα, νὰ κάμῃ συζήτησιν ἐν τῇ Βουλῇ ἐπὶ θέματος προσωπικοῦ. Καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος, ὅταν ἀνέγνωσα διὰ τὸν κ. Ἰωσηφίδην αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἐπῆγα εἰς τὴν Νομαρχίαν διὰ νὰ ἐξετάσω πῶς ἔχει τὸ ζήτημα, διότι ἠμπορῶ καὶ σήμερον νὰ τονίσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡμεῖς τοὐλάχιστον, οἱ βουλευταὶ τοῦ Νομοῦ Καβάλας, δὲν ἀνεμίχθημεν οὐδόλως εἰς τὰς παύσεις τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων...

§131Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Οὐδεὶς βουλευτής, κύριοι, ἀνεμίχθη.

§132Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Καὶ ἔχω τὴν πληροφορίαν ἀπὸ τὴν Νομαρχίαν, ὅτι τὸ 1946 ἐγεννήθη πάλιν ζήτημα διὰ τὸν κ. Ἰωσηφίδην, καὶ ὅταν ἐπῆγεν ὁ κ. Νικολαΐδης ἔλαβε πληροφορίας ἀπὸ τὸν φάκελλόν του καὶ ἠθέλησε πάλιν νὰ παρέμβῃ καὶ νὰ παραμείνῃ ὁ κ. Ἰωσηφίδης. Ἡμεῖς δὲν ἠδυνάμεθα νὰ ἐξετάσωμεν τοὺς φακέλλους. Σεῖς τοὺς ἐξετάζετε.

§133Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σεῖς τί ὑποστηρίζετε;

§134Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἀσκῶ καθήκοντα ἀσφαλείας τῆς περιφερείας.

§135Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ποίαν ἔννοιαν εἶχεν ἡ παρέμβασίς σας, ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἰσχυρισθῆτε ὅτι δικαίως ἀπελύθη.

§136Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Διατὶ παρεμβαίνετε σεῖς; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος).

§137Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δυστυχῶς, ὅπως διεξάγεται ἡ συζήτησις μὲ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, μὴ ἀνταποκριθέντα εἰς τὸ αἴτημα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως καταθέσῃ στοιχεῖα, ὁ μόνος τρόπος, ὁ ὁποῖος ὑπολείπεται εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, διὰ νὰ ὑπερασπίσῃ ἀνθρώπους, ὄχι ἁπλῶς ἀπολυομένους, ἀλλὰ σπιλουμένους εἰς τὴν ἐθνικήν των τιμήν, εἶναι ἡ ἀνάπτυξις τῶν προσωπικῶν περιστατικῶν ἀπὸ τοῦ βήματος. Τοῦτο κάμνει ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἐπιτελεῖ τὸ καθῆκόν του. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν λάβω τὸν λόγον, θὰ ἀναπτύξω εὐρύτερον τὰς ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἰς τὸ σημεῖον ὅμως αὐτό, ἐπιθυμῶ νὰ ἀποσαφηνίσω τὸ θέμα τῆς σημερινῆς ἐπερωτήσεως. Ἡ Ἀντιπολίτευσις παρεκάλεσε τὴν Κυβέρνησιν νὰ καταθέσῃ τὸν φάκελλον τῶν ἑκατοντάδων ἀπολύσεων δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ τότε μόνον, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κατατεθειμένων στοιχείων, θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ κρίνῃ ἐὰν ὑπάρχουν ἢ ὄχι βάσιμοι, ἐὰν ὑπάρχουν κομματικοὶ ἢ προσωπικοὶ λόγοι τῶν ἀπολύσεων. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, κατέθεσε μόνον ἕνα ὀνομαστικὸν πίνακα καὶ οὐδὲν ἕτερον. Ἐὰν μεθ’ ἑαυτοῦ ἔχῃ στοιχεῖα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, δὲν γνωρίζω. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὰ ἀναδιφᾷ, ἐφ’ ὅσον ἀναφέρονται τὰ ὀνόματα, ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἔπρεπε νὰ εὑρίσκωνται τὰ στοιχεῖα εἰς τὰ γραφεῖα τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ διεξαγωγὴ συζητήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἐστέρησε τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἀπὸ τὰ συγκεκριμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀπαραίτητα διὰ τὴν διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν μίαν ἐπερώτησιν, γνωρίζοντες μόνον ὀνόματα καὶ ἐπικαλούμενοι, κατ’ ἀνάγκην, ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα μόνον, τὰ ὁποῖα ἐκ πρωτοβουλίας τῶν συναδέλφων ἠντλήθησαν ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ ἀπὸ τὰς διαφόρους ἄλλας ὑπηρεσίας. Εἶναι προφανές, ὅτι ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς δὲν εἶναι δυνατὴ ἀποφασιστικὴ ἀνάπτυξις τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δηλοῦμεν ὅτι ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐπαναλάβω τὴν δήλωσιν, ὅταν θὰ λάβω τὸν λόγον, ὅτι δὲν θεωροῦμεν μὲ τὴν σημερινὴν συζήτησιν ἐξαντλούμενον τὸ θέμα, ἐφ’ ὅσον ἐγκαίρως εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς δὲν κατετέθη ὁ φάκελλος τῶν στοιχείων. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει τὴν ἀπόφασιν νὰ ὑπερασπίσῃ τὴν τιμὴν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον ἀπολύονται καὶ χάνουν τὰς θέσεις των εἰς τοὺς θεσμοὺς τῆς αὐτοδιοικήσεως, ὅπου τοὺς ἐτοποθέτησεν ἡ ψῆφος τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ σπιλώνονται εἰς τὴν ἐθνικήν των τιμήν. Ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ ὑπερασπίσῃ τὴν τιμήν των. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§138Γ. ΜΟΔΗΣ. Τοὐλάχιστον εἰς τὴν «Μακεδονίαν» τῆς Θεσσαλονίκης, ἐδημοσιεύθησαν δεκάδες διαμαρτυριῶν. Δὲν τὰς ἐπικαλοῦμαι, ἂν καὶ ἀναφέρουν πολλὰς λεπτομερείας, ἀλλὰ τὰ ἐδιάβασα αὐτά, διότι τὰ γράφει ἕνας πρώην συνάδελφος καὶ ἀναφέρει ὡρισμένα γεγονότα δι’ ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος τὸ 1950 προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Καβάλας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπῃ ὅτι ἦτο ἄξιος τῆς καταδίκης του νὰ ἀπολυθῇ. Θὰ ἀναφέρω ἐπίσης διὰ κάποιον Ἀπόστολον Βλασακούδην, κοινοτικὸν σύμβουλον Ἄργους Ὀρεστιάδος. Οὗτος τὸ 1947–48 ἐτραυματίσθη, ἐξεπλήρωσε τὴν θητείαν του καὶ ἔκτοτε εἶναι ὁπλίτης τῶν ΤΕΑ. Ὑπάρχει καὶ πιστοποιητικὸν τοῦ Τάγματος ΤΕΑ, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: Ὁ ὑπογεγραμμένος Β. Δαλαμαγκίδης βεβαιῶ ὅτι ὁ Α. Βλαισακούδης...... (ἀναγινώσκει)......». Ὁπλίτης εἰς παραμεθόριον θέσιν ἐπὶ πέντε χρόνια, στρατιώτης εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ τραυματίας, καὶ ἐθεωρήθη ἐπικίνδυνος εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν. Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον.

§139Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἐπειδὴ συνέπεσε κατὰ τὰς τελευταίας ἀναπληρωματικὰς ἐκλογὰς εἰς τὸν Ἕβρον νὰ παίξω ἐποπτικὸν τρόπον τινὰ ρόλον, ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, εἶμαι εἰς θέσιν νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος, ὑπῆρξεν ἐκ τῶν ὀπαδῶν τῆς παρατάξεως φιλελευθέρων καὶ ὅτι εἶναι πρόσωπον, τὸ ὁποῖον χαίρει γενικῆς ἐκτιμήσεως.

§140Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐπειδὴ ἀνεφέρθη τὸ πρόσωπον αὐτό, θὰ ἤθελον νὰ συγχαρῶ τὸν κύριον συνάδελφον διὰ τὸν φίλον του, διότι ἀπελύθη καταδικασθεὶς δι’ ἀποφάσεως τοῦ Πλημμελειοδικείου διὰ κλοπήν. (Χειροκροτήματα).

§141Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν εἶχε κατατεθῆ ὁ φάκελλος ἐκ τοῦ ὁποίου θὰ συνήγετο ἡ ποινική του εὐθύνη, δὲν θὰ ἐγίνετο ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν του φρονημάτων.

§142Γ. ΜΟΔΗΣ. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ Δήμαρχος Ἰθάκης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας ἰατρὸς ἀξιοσέβαστος, ἐτιμωρήθη διὰ θέσεως ἐκτὸς ὑπηρεσίας ὑπὸ τῆς Α. Ε. τοῦ κ. Ἐπάρχου Ἰθάκης, διατὶ νομίζετε; Λέγει τὸ ἔγγραφον 179)9.10.53: «...... (ἀναγινώσκει)......». Ἡ ἐφημερὶς αὐτή, ἀποτελεῖ τὸ σῶμα τοῦ ἐγκλήματος. Δηλαδὴ παύεται ὁ Δήμαρχος, διότι ἔγραψε τρεῖς λέξεις ὀρθότατα, διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς ἐκκινήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Στόλου, διὰ τὴν ὁποίαν μεγάλη ἐγένετο συζήτησις καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν τύπον, καὶ διὰ τὴν ὁποίαν παρῃτήθη ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Ν.

§143Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ δὲν παρῃτήθη, ἀλλὰ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Στόλου.

§144Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι μεγάλη καὶ οὐσιώδης ἡ διαφορά. Ἦτο ὅμως, ἀνήκουστον νὰ καταστρέφωνται τὰ νησιὰ καὶ νὰ ἀπουσιάζῃ ὁ Ἑλληνικὸς Στόλος, ἐνῷ εἶχε καταφθάσει ὁ Ἀγγλικὸς καὶ ἀκόμη καὶ ὁ Ἑβραϊκός! Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἡ Α. Ε. ὁ κ. Ἔπαρχος εἶχεν τὸ δικαίωμα νὰ θέτῃ εἰς διαθεσιμότητα ἕνα Δήμαρχον, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν νομίζω ὅτι εἶχεν τὸ δικαίωμα τοῦτο πέραν τῶν 30 ἡμερῶν. Καὶ ἐνῷ τὸ ἔγγραφον φέρει ἡμερομηνίαν 9.10.53 μέχρι σήμερον ὁ Δήμαρχος εὑρίσκεται ἐκτὸς ὑπηρεσίας.

§145Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἀπελύθη ὁ Δήμαρχος Ἰθάκης ὁριστικῶς;

§146Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶπα ὅτι ἐτέθη ἐκτὸς ὑπηρεσίας ὑπὸ τοῦ Ἐπάρχου καὶ παραμένει εἰσέτι οὕτω, καίτοι παρῆλθον 4 μῆνες.

§147Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἔχει δικαίωμα ὁ Ἔπαρχος.

§148Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὄχι ὅμως πέραν τοῦ μηνός. Ἐρωτήσατε περὶ τούτου καὶ τὸν παρακαθήμενόν σας ἁρμόδιον Διευθυντήν. Περίεργον εἶναι ἐπίσης, ὅτι εἰς τὴν Κεφαλληνίαν βλέπω 15 Προέδρους καὶ Κοινοτικοὺς Συμβούλους παυθέντας ἢ ἐξαναγκασθέντας νὰ παραιτηθοῦν. Δὲν γνωρίζω τοὺς ἀνθρώπους. Ἐπληροφορήθην ὅτι ἦσαν παλαιοὶ Μεταξικοί, φίλοι τοῦ κ. Εὐαγ. Δενδρινοῦ, καὶ ὅτι εἰς τὸ σπίτι τοῦ Προέδρου Σάμης κατέλυεν ὁ μακαρίτης ὁ Μεταξᾶς. Δὲν νομίζω, ὅτι εἰς ἕνα τόπον, ὁ ὁποῖος τόσον δεινῶς ἐδοκιμάσθη, ἐπετρέπετο νὰ ἐπακολουθήσῃ ἕνας ἄλλος σεισμός, ὁ ὁποῖος ἀνέτρεψε τὴν τοπικὴν τῆς νήσου αὐτοδιοίκησιν. Ἀλλὰ ἐπανέρχομαι εἰς τὴν Μακεδονίαν. Αἱ ἀπολύσεις τῶν ἄλλων περιφερειῶν δύναται νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς γενόμεναι ἐν στενῷ οἰκογενειακῷ κύκλῳ. Δὲν παραβλάπτονται σοβαρῶς γενικώτερα ἐθνικὰ συμφέροντα. Εἰς τὴν Μακεδονίαν ὅμως, τὰ πράγματα εἶναι πολὺ λεπτότερα καὶ δυσκολώτερα. Ὁ κ. Στρᾶτος, ἴσως, νομίζει ὅτι προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον αὐτόν, νεκραναστήσας μίαν διάταξιν παλαιοῦ νόμου, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ἐκ τῶν προκατόχων του δὲν ἐχρησιμοποίησεν ἐπὶ 30 χρόνια. Ἦτο μία διάταξις τεθειμένη, ὡς ἀσφαλιστικὴ δικλείς, δι’ ἐξαιρετικὰς καὶ κρισίμους περιπτώσεις. Εἴδομεν τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐνεργειῶν του εἰς τὰς ἐπαναληπτικὰς ἐκλογὰς τῆς Θεσσαλονίκης, ὅπου, ὀλίγον ἔλειψε, νὰ ἐκλεγῇ κομμουνιστὴς εἰς τὴν πρωτεύουσαν καὶ τὸ Κέντρον τῆς Μακεδονίας, εἰς αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὁ κομμουνισμὸς ἐρήμαξε καὶ τὴν ὁποίαν πάντοτε κατεπρόδωσε. Δὲν ἠξεύρω — εὔχομαι νὰ διαψευσθῶ — ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι αἱ ζημίαι θὰ εἶναι καὶ εἰς τὸ μέλλον πολὺ μεγάλαι. Οἱ ἄσπονδοι φίλοι καὶ ἐχθροί, τώρα δὲν θορυβοῦν, δὲν ὁμιλοῦν, διότι ἐλλοχεύουν καὶ λουφάζουν, εὐχόμενοι ἐνδομύχως τὸν πολλαπλασιασμὸν τῶν ἀποφάσεων καὶ περιμένοντες τὴν κατάλληλον στιγμὴν νὰ μᾶς πλήξουν, διὰ τὰ κατορθώματα αὐτὰ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Καὶ δὲν θὰ στεροῦνται, ἀτυχῶς, ἐπιχειρημάτων καὶ συστημάτων. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα ὁλόκληρον, ἐπὶ 14–15 μῆνας τώρα, πόσοι εἶναι οἱ παυθέντες δημοτικοὶ καὶ κοινοτικοὶ σύμβουλοι, ἐκτὸς τῶν καταδικασθέντων ὑπὸ τῶν τακτικῶν δικαστηρίων;

§149Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θέλετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω; Σᾶς λέγω ὅτι εἶναι ὀλίγοι, ἀλλὰ προχωροῦμεν εἰς τὴν ἔρευναν καὶ θὰ ἀπολυθοῦν.

§150Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἄν δὲν ἀπατῶμαι, εἶναι 30. Ἐξ αὐτῶν οἱ πλεῖστοι εἶναι καταδικασμένοι ἀπὸ τὰ δικαστήρια. Δὲν ἐθίγησαν οὔτε κἄν, οἱ πλεῖστοι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὠργάνωσαν τὰ μνημόσυνα διὰ τὸν Μπελογιάννην, συνέταξαν ψηφίσματα κτλ. Παραμένουν ἀκόμη.

§151Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ποῖοι;

§152Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ Δήμαρχος Νικαίας, ἂν καὶ ἐδικάσθη καὶ κατεδικάσθη ἀπὸ τὰ δικαστήρια, δὲν ἀπελύθη ἀκόμη καὶ ἀπελύθη μόνον ὁ Πρόεδρος. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ τονισθῇ ἡ διάκρισις αὐτή, ὅτι εἰς τὴν Μακεδονίαν ἀπελύθησαν κατὰ ἑκατοντάδας καὶ μάλιστα πολεμισταὶ καὶ ἀγωνισταὶ εἰς ὅλην δὲ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα μετρῶνται εἰς τὰ δάκτυλα τῆς μιᾶς χειρὸς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν. Ἡ ἐνέργεια τοῦ κ. Στράτου, μοῦ ὑπενθυμίζει κάποιαν ἀνάλογον, λαβοῦσα χώραν πρὸ ἐτῶν, τὸ 1940, τότε, ὅταν ἤρχισεν ὁ πόλεμος, ἐνῷ 20 ἡλικίαι ἀπὸ τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν εἶχον ἐπιστρατευθῆ πρὸ τριμήνου καὶ εὑρίσκοντο εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τοῦ πυρός, μὲ ὅπλα, μὲ κανόνια, μὲ πολυβόλα, μία διαταγὴ ἦλθε ξαφνικὰ καὶ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἤρχιζεν ὁ πόλεμος, διετάχθησαν συλλήψεις καὶ ἐκτοπισμοὶ πολλῶν ἀνθρώπων χωρικῶν, κυρίως πατέρων, θείων, ἀδελφῶν ἐπιστρατευθέντων καὶ μαχομένων. Ὁ μακαρίτης ὁ Τσολάκογλου, τότε, ἦλθε τὴν Παρασκευὴν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ πολέμου μὲ ἐνθουσιασμὸν ἀπὸ τὸ μέτωπον, διότι τὸ Σύνταγμα τῆς Φλωρίνης εἶχε σημειώσει τὴν πρώτην μεγάλην νίκην καὶ συλλάβει 180 αἰχμαλώτους. Μοῦ εἶπε καὶ αὐτός: Δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω, πῶς συμβαίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα, οἰκεῖοι τῶν στρατιωτῶν μου νὰ ἐκτοπίζωνται. Ἐτηλεγράφησα ν’ ἀπολυθοῦν ἀμέσως. Ἐν τούτοις, παρέμεινον μέχρι τέλους τοῦ πολέμου καὶ ὅταν ἦλθον οἱ Γερμανοὶ τοὺς εὑρῆκαν εἰς τὰ νησιά, τοὺς ἐπῆγαν εἰς τὴν Καβάλαν, τοὺς παρέλαβον οἱ Βούλγαροι, καὶ καταλαβαίνετε τὴν συνέχειαν. Ἀκριβά, πολὺ ἀκριβά, ἐπληρώσαμεν τὴν ἠλιθίαν αὐτὴν ὅσον καὶ ἐγκληματικὴν ἐνέργειαν, εἰς βάρος ἀνθρώπων, τῶν ὁποίων τὰ παιδιὰ ἐμάχοντο καὶ μερικοὶ εἶχον πέσει ἤδη εἰς τὸ πεδίον τῆς τιμῆς. Κάτι ἀνάλογον συμβαίνει καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν. Ἡ μόνη διαφορὰ εἶναι ὅτι τώρα πλήττονται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ... Ἀρχιστρατήγου καὶ Στρατάρχου οἱ ἴδιοι, ὄχι οἱ πατέρες, ἀλλὰ αὐτοὶ οὗτοι οἱ πολεμισταὶ καὶ οἱ ἀγωνισταί!!

§153Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον, παρακαλῶ.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος ἔχει τὸν λόγον.

§155ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐτελείωσαν οἱ ἐπερωτῶντες.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Ὑπουργοί, κύριε βουλευτά, κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἀκούονται πάντοτε, ὁσάκις ζητήσουν τὸν λόγον. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐζήτησε τὸν λόγον, πρέπει νὰ τὸν ἀκούσωμεν.

§157Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Κύριοι βουλευταί, ἐζήτησα νὰ λάβω τὸν λόγον, πρὶν τελειώσουν οὔτε κἂν οἱ ἐπερωτήσαντες, διότι νομίζω, ὅτι ἡ ἐπερώτησις ἐπῆρε κάποιον κακὸν δρόμον. Τὰ πράγματα ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐμφανίζονται, κατὰ τρόπον δραματικόν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐμφανίζονται, κατὰ τρόπον ὄχι ἐντὸς τῆς πραγματικότητος. Ἠκούσθη ἀπὸ ἐπερωτήσαντα βουλευτήν, νὰ λέγῃ ὅτι, ἐὰν ἡ κατάστασις εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα ἐπιτρέπῃ τυχὸν ἀλλαγὰς κοινοτικῶν συμβούλων, ἡ κατάστασις εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα δὲν τὸ ἐπιτρέπει. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀντιστρέψω αὐτὴν τὴν γνώμην.

§158Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον ὅτι θέλει μεγαλυτέραν προσοχήν.

§159Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐπειδὴ ἀκριβῶς πρόκειται περὶ παραμεθορίων περιοχῶν, ἐξαιρετικῶς εὐπαθῶν, ἐκεῖ πρέπει νὰ προσέχωμεν ἰδιαιτέρως, ὥστε ἐπὶ κεφαλῆς καὶ τῶν Κοινοτήτων ἀκόμη, νὰ μὴ εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν παρέχουν καμμίαν ἐγγύησιν, ὅτι σκέπτονται ὡς Ἕλληνες. Εἶναι ἀδύνατον, εἴτε λόγῳ παρελθόντος, εἴτε σημερινῆς των ἀκόμη δράσεως, νὰ συνεργάζωνται μὲ τὰς ὑπολοίπους ἀρχάς. Καὶ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὰς παραμεθορίους, τὸ πρῶτον πρέπει οἱ ἴδιοι οἱ πληθυσμοὶ νὰ συνεργάζωνται μὲ τὰς διαφόρους ἀρχάς, διότι τότε καὶ μόνον ὑπάρχει ἀσφάλεια.

§160Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Κατερίνη καὶ ἡ Βέροια, εἶναι παραμεθόριοι περιοχαί;

§161Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἀνεφέρθησαν πολλὰ περὶ τοῦ νόμου καὶ τῆς διατάξεως, βάσει τῶν ὁποίων ἐνήργησα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ διασαφηνίσω τὸ πρᾶγμα, διότι ἐδῶ ἠκούσθησαν καταπληκτικά. Εἶπον ὅτι διὰ μιᾶς διατάξεως, ψηφισθείσης τὸ 1953, ἐδόθη τὸ δικαίωμα ἀπολύσεων κοινοτικῶν συμβούλων. Τοῦτο εἶναι ἀνακριβές. Ὑπάρχει διάταξις, παλαιοτάτη, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν ἀπόλυσιν τῶν δημοτικῶν ἢ κοινοτικῶν συμβούλων εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ τὴν ἀντικατάστασιν ἄλλων, ἐκ τῶν ἐπιλαχόντων, ἀνεξαρτήτως σειρᾶς. Αὐτὴ ἡ διάταξις, παλαιοτάτη, ἐφαρμοσθεῖσα ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις καὶ τὰς πλέον δημοκρατικάς.......

§162Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Πότε;

§163Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἀπὸ τοῦ 1926 μέχρι τοῦ 1954, κύριε συνάδελφε. Αὐτὴ ἡ διάταξις, παλαιοτάτη, ἡ ὁποία ἐφηρμόσθη ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ προὐκάλεσε τὸν θόρυβον αὐτόν. Ὑπῆρξε μία δυσχέρεια, πρὸς στιγμήν, διότι τὸ δεύτερον ἐδάφιον, τὸ ὁποῖον προέβλεπε περὶ τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν παυθέντων, ἐπεξετάθη τὸ 26 ἢ τὸ 38, δὲν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§164Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ 1937.

§165Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Καὶ μὲ τὸν νόμον τὸν ἐκλογικὸν τοῦ συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων «περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων», ἐθεωρήθη ὅτι ὡς γενικὴ διάταξις κατηργήθη. Συνεπῶς, ἐνῷ ἴσχυε καὶ ὑφίστατο πάντοτε ἡ διάταξις, ἡ ἐπιτρέπουσα τὴν ἀπόλυσιν, δὲν ὑφίστατο διάταξις, ἐπιτρέπουσα τὴν ἀντικατάστασιν, ἀνεξαρτήτως σειρᾶς. Ἐὰν δὲ προεβαίνομεν εἰς μίαν ἐκκαθάρισιν τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, ἄνευ αὐτῆς τῆς διατάξεως εἰς τὰς θέσεις τῶν παυθέντων, θὰ ἐφέραμεν τοῦ ἰδίου φυράματος ἀνθρώπους. Συνεπῶς οὐδεμία εὐχέρεια δίδεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν δι’ ἐκκαθάρισιν. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, ὅσον ἀφορᾷ τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἐπαναλαμβάνω, εἶναι παλαιός, παλαιότατος καὶ ἐφηρμόσθη ὑφ’ ὅλων τῶν Κυβερνήσεων. Πῶς ἔγιναν αἱ ἀπολύσεις; Κατηγορήθην ὅτι τὰς ἀπολύσεις τὰς ἔκαμα μὲ κομματικὰ κριτήρια, ἂν καὶ ὁ κ. Μόδης, προκληθείς, ἐδίστασεν ἢ μᾶλλον ἀπέφυγε νὰ τὸ βεβαιώσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ ἀρχίσω τὰς ἐκκαθαρίσεις εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχάς, πρῶτον, ἀφήρεσα τὸ δικαίωμα τῆς παύσεως ἀπὸ τοὺς Νομάρχας, τὸ δικαίωμα δὲ αὐτὸ τὸ ἀφήρεσα ἀπὸ πάντας, κρατήσας τοῦτο προσωπικῶς. Δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι οὐδεμία σχεδὸν ἀπόλυσις ἐγένετο, ἐὰν προηγουμένως δὲν τὴν εἶχον ἴδει προσωπικῶς, δὲν τὴν εἶχον μελετήσει καὶ δὲν τὴν εἶχον ἐγκρίνει. Συνεπῶς τὴν εὐθύνην τὴν ἔχω ἐγώ. Ἀντιθέτως δέ, διὰ νὰ μὴ γεννηθῇ οὔτε ἴχνος ὑποψίας περὶ κομματικῶν κριτηρίων, ἀπεξένωσα τὸν ἑαυτόν μου ἐκ τοῦ δικαιώματος τῆς ἀντικαταστάσεως, παρασχὼν τὸ δικαίωμα τοῦτο ἀποκλειστικῶς εἰς τοὺς Νομάρχας.

§166Γ. ΜΟΔΗΣ. Πότε;

§167Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Παρακαλῶ, ἀφήσατε τὸ «πότε», διότι ἔτσι εἶναι Προσκομίσατέ μου ἔστω καὶ μίαν, ἡ ὁποία νὰ φέρῃ τὴν ὑπογραφήν μου.

§168Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θέλετε νὰ εἴπητε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἀναλαμβάνετε τὰς εὐθύνας;

§169Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Εἰς τὴν ζωήν μου, κύριε συνάδελφε, συνήθισα νὰ ἀναλαμβάνω ὅλας τὰς εὐθύνας τῶν πράξεών μου. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, πληροφορῶ τὴν Βουλήν, πῶς ἔγιναν αἱ ἀπολύσεις καὶ τὴν εὐθύνην των τὴν ἔχω ἐγὼ μόνον. Ἄν εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ μὲ ἠκούατε προσεκτικώτερον, δὲν θὰ μοῦ ἐκάμνατε τὴν ἐρώτησιν αὐτήν.

§170Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Διατὶ εἰς τοὺς Νομάρχας ἀπεκλείσατε τὸ δικαίωμα αὐτό, ἐφ’ ὅσον τοὺς ἔχετε μετατρέψει εἰς κομματικοὺς Νομάρχας; Ἀποκλείετε τὸ ὅτι ἐδώσατε ἐντολὴν νὰ σκέπτωνται, ὅπως σκέπτεσθε καὶ σεῖς, οἱ κομματικοί σας Νομάρχαι;

§171Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐπειδὴ εἶσθε νέος, κύριε συνάδελφε, ἀποκτήσατε τὸ εὐεργέτημα τῆς ὑπομονῆς. Θὰ ἀκούσετε...

§172Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν σᾶς ὑπέβαλον, δὲν μοῦ ἀπηντήσατε.

§173Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ὅταν καὶ ὅπως θέλω ἐγώ. Κατόπιν τούτου, ἔστειλα μίαν δυαταγὴν εἰς τοὺς Νομάρχας, νὰ συλλέξωμεν ὅλας τὰς πληροφορίας καὶ νὰ ὑποβάλουν προτάσεις μὲ ὑπεύθυνον αὐτῶν γνώμην. Δὲν ἠρκέσθην ὅμως, μόνον εἰς τοῦτο, ἀλλὰ ἔστειλα καὶ ἄλλας διαταγάς. Ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι συνέλεξα ἀπὸ 4–5 πηγὰς στοιχεῖα καὶ πρὶν μοῦ ἔλθουν ὅλαι αὐταὶ αἱ πληροφορίαι, δὲν ἐδέχθην νὰ ἀπολύσω κανένα. Προσεπάθησα νὰ ἔχω ἀντικειμενικὰς κρίσεις καὶ διασταυρουμένας πληροφορίας. Εἶπεν ὁ κ. Θεοχαρίδης εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς, ὅτι δὲν ἔδωσα εἰς τοὺς Νομάρχας τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον, ἀλλὰ μόνον 5 ἡμέρας. Ὁ κ. Μόδης ἐπίσης εἶπεν ὅτι ὁ κ. Νομάρχης Φλωρίνης διεμαρτυρήθη, διότι δὲν τοῦ ἔδωσα ἀρκετὸν χρόνον καὶ ὅτι αὐτὸς ἤθελε, τοὐλάχιστον 1–2 μῆνας. Ἰδοὺ ἡ ἀναφορὰ τοῦ Νομάρχου Φλωρίνης, διὰ τοὺς παυτέους. Ἐὰν τὴν κυττάξετε, θὰ ἴδητε ὅτι πολλὰ σημεῖα εἶναι σημειωμένα καὶ πολλὰ ἐξ αὐτῶν ἔχουν διαγραφῆ, διότι δὲν ἐβεβαιώθην ὅτι εἶχε δίκαιον εἰς τὰς προτάσεις του ὁ κ. Νομάρχης. Λέγει ὁ κ. Νομάρχης: «Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ....... (ἀναγινώσκει) .....». Βλέπετε ὅτι δὲν πρόκειται περὶ χρόνου 5 ἡμερῶν, ἀλλὰ περὶ 40 ἡμερῶν. Οὐδένα περιορισμὸν χρόνου ἔθεσα. Συνεπῶς, οἱ πληροφοριοδόται σας ἦσαν πολὺ κακῶς πληροφορημένοι. Ἤξευρεν ὁ κ. Νομάρχης, ὅτι ἐγὼ συνέλεξα καὶ δι’ ἄλλων πηγῶν στοιχεῖα. Καὶ περαιτέρω: «Ἄν ζήτημα σοβαρὸν τὸ ὁποῖον προκύπτει ...... (ἀναγινώσκει) ....». Αὐτὰ συνέβησαν, κύριοι, δι’ ὅλους τοὺς Νομούς. Συνεπῶς, ὅλα τὰ περὶ μὴ ὑπάρξεως προθεσμίας, εἶναι τελείως ἀνακριβῆ. Ἀντιθέτως, μάλιστα, πάντοτε ἐτόνισα εἰς τοὺς Νομάρχας, ὅτι, ἐφ’ ὅσον εἶσθε ἐκπρόσωποι τοῦ Κράτους εἰς τὴν περιφέρειάν σας, ὀφείλετε πρὶν ἢ ὑποβάλετε τὴν παραμικρὰν πρότασιν νὰ τὴν μελετήσετε καὶ ὑποβάλλοντες τὴν πρότασιν, νὰ ἔχετε ὑπευθύνως τὴν γνώμην σας. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἐπρόκειτο περὶ σοβαροῦ ζητήματος καὶ ἐφοβούμην ὅτι, ὡς ἄνθρωπος, θὰ ἠμποροῦσα καὶ ἐγὼ νὰ ὑποπέσω εἰς σφάλματα — καὶ θὰ εἴπω εἰς ὅλους, ὅτι ὁ ἀναμάρτητος τὸν πρῶτον κατ’ ἐμοῦ λίθον βαλέτω — δὲν ἀποκρύπτω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἔκαμα σφάλματα, δι’ αὐτὸ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ ἐπειδὴ ἐπρόκειτο ἴσως, περὶ κατασπιλώσεως τῆς τιμῆς ἢ τῆς ὑπολήψεως ὡρισμένων ἀνθρώπων, εἶπον ὅτι, εὐθὺς ὡς μοὶ ὑποδειχθῇ ὅτι ἔσφαλα, θὰ σπεύσω νὰ ἀνακαλέσω, μὴ ἔχων καμμίαν ἀπολύτως ἀντίρρησιν πρὸς τοῦτο. Καὶ τοῦτο τὸ ἔπραξα. Πλεῖστοι ὅσοι, κύριοι συνάδελφοι, μοὶ ὑπέβαλον σημειώματα ὅτι αὐτοὶ κακῶς ἀπελύθησαν καὶ ἔσπευσα ἀμέσως νὰ ἐνεργήσω πρὸς ἐξέτασιν τῆς περιπτώσεώς των. Ἀναμένω τὴν ἀπάντησιν, καὶ ἐὰν μοῦ ἔλθῃ ἀρνητικὴ ἀπάντησις, θὰ ἀνακαλέσω τὰς σχετικὰς ἀπολύσεις. Θὰ ἤθελον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ δώσω ἀκόμη ὡρισμένας ἀπαντήσεις εἰς μερικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἔθεσαν ὡρισμένοι ἐπερωτῶντες. Ὁ κ. Δημόπουλος, μοῦ ὡμίλησε διὰ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ Προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ ὡρισμένων Δημοτικῶν Συμβούλων, ἂν καὶ ἀνεγνώρισεν ὅτι εἷς ἐξ αὐτῶν ἦτο συναγερμικός. Ἄν καὶ νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἄσκησις κάποιας διοικήσεως, εἰς αὐτὸν τὸν τόπον, δὲν ἠμπορεῖ συνεχῶς νὰ εὑρίσκεται ὑπὸ τοιοῦτον αὐστηρότατον ἔλεγχον, δέχομαι νὰ ὑποβληθῶ εἰς οἱονδήποτε ἔλεγχον. Ἡ ὑπόθεσις εἶναι ἁπλῆ. Τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Θεσσαλονίκης τὸν Ἰούνιον 1953, ἔλαβε μίαν ἀπόφασιν νὰ κατέλθουν 5 δημοτικοὶ σύμβουλοι, ὄχι εἷς, εἰς τὰς Ἀθήνας, διὰ νὰ φροντίσουν διὰ τὰ ζητήματα τοῦ Δήμου. Καὶ τὰ ζητήματα τοῦ Δήμου, δύο ἦσαν τὰ σπουδαῖα. Ἕνας δρόμος ἐκτὸς τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τὸ δάνειον διὰ τὴν ὁδοποιΐαν τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης. Ἡ ἀπόφασις ἠκυρώθη ὑπὸ τοῦ τότε Νομάρχου, ἀλλὰ κατόπιν πιέσεων, ἐπεκυρώθη τελικῶς. Κατὰ τὸν Σεπτέμβριον ἦλθεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς τὸ Συνέδριον τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ἀνεκοίνωσεν ἐπισήμως εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον, ὅτι ἐνεκρίθη τὸ δάνειον τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης. Τὸν ἴδιον μῆνα ἦλθε καὶ ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων καὶ ἀνεκοίνωσεν ἐπισήμως εἰς τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης, ὅτι ἐνεκρίθη μία πίστωσις διὰ τὸν δρόμον, διὰ τὸν ὁποῖον ἐνδιεφέροντο. Συνεπῶς, ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου πλέον, δὲν ὑπῆρχε κανεὶς λόγος καθόδου τῶν Δημοτικῶν Συμβούλων εἰς τὰς Ἀθήνας. Τέλος, τὸν Ὀκτώβριον πληροφοροῦμαι, ὅτι οἱ κύριοι αὐτοὶ ἀπεφάσισαν νὰ ἀναχωρήσουν, διὰ νὰ φροντίσουν διὰ τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἤδη εἶχον λυθῆ. Ἐξέδωσα διαταγὴν καὶ τοὺς παρεκάλεσα νὰ μὴ ἀναχωρήσουν πρὶν ἢ ἔλθουν εἰς συνεννόησιν μαζί μου, διότι ἔκρινα, ὅτι ἦτο ἄσκοπον νὰ ὑποβληθῇ ὁ Δῆμος εἰς μίαν δαπάνην δέκα ὁλοκλήρων ἑκατομμυρίων, διὰ νὰ ἔλθουν οἱ κύριοι αὐτοὶ εἰς Ἀθήνας νὰ φροντίσουν δι’ ἀνύπαρκτα μὲν διὰ τὸν Δῆμον ζητήματα, ἀλλὰ πραγματικῶς διὰ τὰς προσωπικάς των ὑποθέσεις. Ὡς ἐδήλωσα, οἱ τρεῖς ἐξ αὐτῶν ἠδιαφόρησαν διὰ τὴν διαταγὴν τοῦ Ὑπουργοῦ, νὰ μὴ κατέλθουν εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅπου μόνον ἰδικάς των ὑποθέσεις ἐφρόντισαν. Κατόπιν τούτου, νομίζω, ὅτι θὰ ἐπιτρέψητε καὶ εἰς ἐμὲ νὰ προστατεύσω κἄπως τὰ συμφέροντα αὐτοῦ τοῦ ἀτυχοῦς Δήμου, ἀπὸ τὴν ἐπιβολὴν ὡρισμένων Συμβούλων, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ κάτω–κάτω τῆς γραφῆς πέντε μαζὶ κατῆλθον εἰς τὰς Ἀθήνας δι’ ἀνύπαρκτα ζητήματα. Ἐτιμώρησα τὸν μὲν Πρόεδρον μὲ δίμηνον ἀργίαν, τοὺς δὲ ἄλλους Συμβούλους μὲ ἑνὸς μηνὸς ἀργίαν καὶ ὄχι ὁριστικὴν παῦσιν.

§174Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπῆρχεν ἀπόφασις τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία εἶχε ληφθῆ τὸν Ἰούλιον.

§175Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Κύριε Δημόπουλε, ὑποστηρίζετε ὅτι μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐλήφθη τὸν Ἰούλιον πρέπει νὰ ἐκτελεσθῇ τὸν Ὀκτώβριον, ὅταν δὲν ὑπάρχουν τὰ θέματα, διὰ τὰ ὁποῖα ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις;

§176Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀπόφασις ἀφεώρα ἕνα πλῆθος ἄλλως θεμάτων.

§177Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Καὶ ἔπρεπε νὰ διατεθοῦν δέκα ἑκατομμύρια, διὰ νὰ κατεβοῦν πέντε ἄνθρωποι μαζί;

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴθισται, ὅταν ὁμιλοῦν οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων καὶ οἱ Ὑπουργοί, νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί. Ἐπειδὴ εἶσθε νέος εἰς τὴν Βουλήν, σᾶς κάμνω αὐτὴν τὴν ὑπόμνησιν.

§179Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Δήμαρχον Κατερίνης, διὰ τὸν ὁποῖον τόσα εἶπεν ὁ κ. Δημόπουλος, ἔχω νὰ διαβεβαιώσω ρητῶς τὴν Βουλήν, ὅτι οὐδέποτε ἐγεννήθη ζήτημα, εἴτε πειθαρχικῆς, εἴτε ποινικῆς διώξεώς του, εἴτε καὶ ἐλέγχου ἀκόμη. Οὔτε ποτὲ ἠνωχλήθην, εἴτε ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, εἴτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, δι’ ὑπόθεσιν ἔχουσαν σχέσιν μὲ τυχὸν κακὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων ὑπὸ τοῦ Δημάρχου Κατερίνης. Συνεπῶς τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Δημοπούλου, εἶναι τελείως ἀνακριβές.

§180Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρεῖς φορὰς διεκόψατε τὸν ρήτορα Τὴν τετάρτην θὰ μὲ ἀναγκάσητε νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἄρθρων 23 καὶ 24 τοῦ Κανονισμοῦ.

§182Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Μόνον διὰ τοὺς Ἀντιπολιτευομένους ἰσχύει αὐτό.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς διὰ δευτέραν φορὰν διακόπτετε. Μετρῶ τὰς διακοπάς σας.

§184Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Εἴθισται, ὅταν ὁμιλοῦν οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων καὶ οἱ Ὑπουργοί, νὰ μὴ τοὺς διακόπτουν ἄνευ τῆς ἀδείας των. Ἐάν, τώρα θέλετε σεῖς οἱ νεώτεροι νὰ ἀλλάξητε τὰ παλαιότερα ἔθιμα, δικαίωμά σας.

§185Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Διὰ τὸν κ. Πρόεδρον εἶπον τὸ παράπονον.

§186Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Κύριοι συνάδελφοι, ἀνεφέρθη ἐπίσης ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ ἡ ὑπόθεσις Τριλόφου Κατερίνης καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον δραματικόν. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν εἶναι κομμουνισταί, εἶναι Φιλελεύθεροι. Μήπως εἶπον ἐγὼ ὅτι εἶναι κομμουνισταί; Μήπως εἶπον ἐγὼ ὅτι δὲν εἶναι Φιλελεύθεροι; Ἀλλὰ οἱ κύριοι αὐτοὶ ἐπαύθησαν δι’ ἄλλους λόγους. Δὲν ἐπαύθησαν διὰ φρονήματα ἢ δι’ ἀντεθνικὰς ἐκδηλώσεις. Ἐπαύθησαν, διότι ὁ Πρόεδρος καὶ οἱ Σύμβουλοι εἶχον πάρει κοινοτικὰς ἐκτάσεις, τὰς ὁποίας ἐκαλλιέργουν διὰ λογαριασμόν των, κατὰ παράβασιν ρητῶν διατάξεων τοῦ νόμου περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. (Χειροκροτήματα). Σημειωτέον δέ, ὅτι κανεὶς δὲν εἶχε πάρει εἴδησιν αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως, ὁπότε ὁ παυθεὶς Δήμαρχος, δι’ ἀναφορᾶς του εἰς τὴν Ναμαρχίαν κατήγγειλε κοινοτικὸν σύμβουλον ὅτι εἶχε πάρει κοινοτικὰς ἐκτάσεις καὶ τὰς ἐκαλλιέργει. Ὅταν δὲ ἐπῆγεν ὁ ὑπάλληλος τῆς Νομαρχίας Ἀστέριος Δερβίσης νὰ κάμῃ ἀνάκρισιν εἰς πὸ χωρίον, τότε ἀπεκαλύφθησαν τὰ πάντα, διότι ὁ κατηγορηθείς, κατήγγειλε τὸν Πρόεδρον, ὁ Πρόεδρος τὸν ἄλλον σύμβουλον κ.ο.κ.

§187ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατὶ δὲν κατεθέσατε τὰ στοιχεῖα αὐτά;

§188Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τοῦ Τριλόφου, ὅπως καὶ προηγουμένως τῆς Ὀρεστιάδος, ἐδημιουργήθη σύγχυσις, ἡ εὐθύνη βαρύνει τὸν πίνακα, τὸν ὁποῖον κατεθέσατε καὶ εἰς τὸν ὁποῖον ἀναγράφεται ὅτι οἱ ἀναφερόμενοι ἀπελύθησαν διὰ κομμουνιστικὴν ἰδεολογίαν καὶ κομμουνιστικὰς ἐνεργείας, ἀναφέρονται δὲ καὶ τὰ δύο ὀνόματα τῶν ἀπολυθέντων εἰς τὸν Τρίλοφον. Εὔλογον, ἑπομένως, εἶναι, οἱ ἐλέγχοντες, βασιζόμενοι εἰς τὸν πίνακά σας, νὰ σᾶς ζητήσουν ἐξηγήσεις διὰ τὰς ἀπολύσεις τῶν ἀνθρώπων τῶν ὁποίων δὲν ἀμφισβητοῦν τὰ ἐθνικά των φρονήματα.

§189Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν σεῖς ἦτο δυνατὸν καὶ βέβαιον νὰ ὑποπέσητε εἰς τοιοῦτον, ὅπως, εἴπατε, σφάλμα, αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένον. Ἀλλ’ ὁ βουλευτὴς τοῦ τόπου, δὲν γνωρίζει διατὶ ἀπελύθησαν οἱ φίλοι του; (Χειροκροτήματα).

§190Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς ποῖον σφάλμα ὑπέπεσα; Διότι ἀνέγνωσα τὸν πίνακά σας;

§191Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Κύριε Πρόεδρε, ἢ ἐγὼ δὲν ἐξηγήθην καλῶς, ἢ σεῖς ἴσως δὲν μὲ ἐνοήσατε. Ἐάν, λέγω, σεῖς ἠμπορούσατε νὰ ὑποπέσητε εἰς σφάλμα....

§192Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ποῖον σφάλμα;

§193Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος).... Ὁ βουλευτὴς τῆς περιφερείας δὲν ἔπρεπε νὰ ὑποπέσῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πλάνῃ περὶ τὰ πράγματα.

§194ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ.

(Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου διαμαρτυρόμενος).

§195Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ὥστε, κύριε συνάδελφε, ἠμπορεῖ νὰ κλέπτουν οἱ Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι, νὰ τὸ ὁμολογοῦν καὶ παρ’ ὅλα ταῦτα νὰ παραμένουν εἰς τὰς θέσεις των;

§196Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Δὲν εἶναι ἀληθές. Ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπετε διακοπάς!

§197Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἰδοὺ ἡ ὁμολογία ἀπὸ τὰς καταθέσεις των: Ὁ πρῶτος τῶν παυθέντων, διὰ τοὺς ὁποίους κόπτεσθε, ὁ Λάζαρος Συμεωνίδης, λέγει ὅτι «οἱ ἐκ τῶν Κοινοτικῶν Συμβούλων Μπέρτος Θεοδόσιος καὶ Κ. Μαυροειδῆς, μηδ’ ἐξαιρουμένου καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος, κατέχουν αὐθαιρέτως στρεμματικὰς κοινοτικὰς ἐκτάσεις καὶ ἀποφεύγουσι συστηματικῶς νὰ δηλώσωσι ταύτας εἰς τοὺς φορολογικοὺς καταλόγους».

§198Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Εἶμαι ἐγγεγραμμένος καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§199Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ὁ Πρόεδρος τοῦ Τριλόφου, διὰ τὸν ὁποῖον κόπτεσθε, λέγει ἐνυπογράφως: «Ἐν ἔτει 1950 τὸ τότε Κοινοτικὸν Συμβούλιον .... .... (ἀναγινώσκει) ......». Περιλαμβάνομαι καὶ ἐγώ. Ἐδῶ βλέπετε καθαρά, ὁμολογεῖται ἡ πρᾶξις. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, ὅταν παίρνῃ κτήματα τῆς Κοινότητος, παύει νὰ εἶναι Πρόεδρος.

§200ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. Μὰ ἦτο ἀκτήμων!

§201Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ὄχι δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι πρόεδρος, ἔτσι λέγει ὁ νόμος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ὁ κ. Ζορμπᾶς κατέθεσεν ἐπερωτήσεις διὰ τοὺς ἀπολυθέντας Κοινοτικοὺς Συμβούλους τῆς Κοινότητος ......, τοὺς ὁποίους θέλει ὡς φίλους του, χωρὶς οὔτε κἂν νὰ γνωρίζῃ τὰ ὀνόματά των. Λοιπόν, διὰ τὸν Λαϊνόγλου, θὰ προτιμοῦσα, κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἠμπορεῖ τὰ στοιχεῖα νὰ εἶναι καμμιὰ φορὰ ἐσφαλμένα, νὰ μὴ εἴπωμεν ὀνόματα, μὴ τυχὸν καὶ θίξωμε τοὺς ἀνθρώπους παρὰ πάνω ὑπὸ ὅ,τι πρέπει.

§202Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω διὰ τὸν Λαϊνόγλου καὶ τὸν Κωφόν.

§203Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). «.....(ἀναγινώσκει)......».

§204Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τότε εἰς τὸ Κιλκὶς ἦσαν Γερμανοί.

§205Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ὄχι τὸν Δεκέμβριον, κάμνετε κάποιο λάθος.

§206Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἰς τὸ Κιλκὶς ἔγινεν ἡ μάχη.

§207Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τέσσαρες Νοεμβρίου, ἤρχισεν ἡ μάχη εἰς τὸ Κιλκίς.

§208Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἠμπορεῖ νὰ σᾶς πληροφορήσῃ περὶ αὐτοῦ ὁ κ. Ἀρχηγὸς σας. «Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ.......(ἀναγινώσκει)......». Καὶ διὰ τὸν Κωφόν.

§209ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος τὰ λέγει αὐτά;

§210Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν κλαυθμυρίζω. Σᾶς κατηγόρησα δι’ ὡρισμένας πράξεις, καὶ σᾶς εἶπον ὅτι ὁ μέλλων ἱστορικὸς θὰ σᾶς ἀναφέρῃ ὡς Στρᾶτος–Πασᾶς.

§211Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐφ’ ὅσον ὁ Στρατάρχης Ἀλέξανδρος Παπάγος θὰ ἐξακολουθῇ νὰ μοῦ ἐμπιστεύεται τὴν διοίκησιν τῆς παραμεθορίου περιοχῆς, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ἄνευ οὐδενὸς κομματικοῦ κριτηρίου, ἀλλὰ μὲ μόνον τὸ ἐθνικὸν κριτήριον, θὰ προχωρήσω εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς καταστάσεως, οὕτως ὥστε εἰς τὰ σύνορά μας νὰ διαβιοῦν καὶ νὰ διοικοῦν οἱ Ἕλληνες. (Χειροκροτήματα).

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§213Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἀναμφισβητήτως, δὲν θὰ ἐδυσκολευόμην, κύριοι συνάδελφοι, νὰ πιστεύσω τὸν κ. Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι ἐθνικὰ ἐλατήρια τὸν ὡδήγησαν εἰς τὴν ἀναστάτωσιν τῆς αὐτοδιοικήσεως τῆς περιφερείας μου, ἐάν, ἐξ ἐπιτοπίου ἐπισκέψεως εἰς παραμεθορίους περιοχάς, δὲν διεπίστωσα ἀπὸ χωρίου εἰς χωρίον, ὅπου ἔγινεν ἡ ἀναστάτωσις τῆς αὐτοδιοικήσεως, ὅτι μόνον κομματικὰ κριτήρια τὸν ὡδήγησαν εἰς τὸ νὰ πράξῃ τοῦτο εἰς τὰς παραμεθορίους μεγάλας Κοινότητας καὶ τοὺς Νομούς.

§214Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Νὰ μὴ ὑπερασπίζετε τοὺς κλέπτας.

§215Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔχω συγκεκριμένην περίπτωσιν, παραμεθορίου περιοχῆς Δράμας, ἀπολυθέντος Προέδρου Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξαίρετος οἰκογενειάρχης, ἐθνικόφρων, μὲ υἱοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ἐπιστήμονας Οὗτος ἐξελέγη, ὑποστηριχθεὶς ὑπὸ τῶν κομμάτων τοῦ Κέντρου, Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, ἀπολυθεὶς δὲ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν τὸν ἐκάλεσαν μετ’ ὀλίγον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τοῦ ἐζήτησαν νὰ προσχωρήσῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, διὰ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν θέσιν του, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἔπραξε πειθαναγκαζόμενος. Ἐπανελθὼν δὲ εἰς τὴν Κοινότητά του, τόσον αὐτὸς ὅσον καὶ οἱ φίλοι του καὶ ὁλόκληρος ἡ οἰκογένειά του, ὠργίασαν κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν ἐπαναληπτικῶν ἐκλογῶν ὑπὲρ τοῦ ὑποψηφίου τοῦ Συναγερμοῦ. Τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος προέβη εἰς τὴν ἀναστάτωσιν αὐτὴν ὄχι δι’ ἐθνικοὺς λόγους, ἀλλὰ μόνον καὶ μόνον διὰ κομματικοὺς λόγους καὶ δι’ αὐτὸ τὸν καταγγέλλομεν. Καταθέτω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὑπεύθυνον δήλωσιν καὶ ἀναφορὰν τοῦ ἀπολυθέντος Προέδρου Κοινοτικοῦ Συμβουλίου τῆς Κοινότητος Κεχροκάμπου Νομοῦ Καβάλας, Ἀναστασίου Κουταχίδου, ὁ ὁποῖος δηλοῖ πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τὸν Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι οὐδέποτε ἦτο ἀριστερῶν φρονημάτων, ὅτι οὐδέποτε ὑπεστήριξεν ἀριστερὰ κόμματα καὶ ὅτι πάντοτε ἀνῆκεν εἰς τὰ κόμματα τοῦ Κέντρου καὶ ὅτι οὐδέποτε ἀνεμίχθη παρασυρθεὶς εἰς ἀντεθνικὰς ἐνεργείας. Οὗτος κληθεὶς παρὰ τοῦ Ἀστυνομικοῦ Σταθμάρχου τοῦ χωρίου του τοῦ ὑπεδείχθη ὑπ’ αὐτοῦ νὰ προσχωρήσῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν καὶ ἐπειδὴ δὲν προσεχώρησε δὲν παρεσύρθη καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ καταστῇ ὄργανον τοῦ Συναγερμοῦ, ἀπελύθη. Καὶ ἐρωτῶ, ἐὰν αὐτὴ ἡ πρᾶξις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος δὲν εἶναι κομματική, τότε νὰ μᾶς εἴπῃ τί εἶναι κομματικὴ πρᾶξις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν Κιλκίς, διὰ τὸν κ. Λαϊνόγλου, Πρόεδρον τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, τὸν ὁποῖον ἀπέλυσαν, οὗτος δι’ ἀναφορᾶς του ζητεῖ νὰ γίνουν ἀνακρίσεις διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἡ ἀλήθεια. Ἡ ἀναφορά του..... (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος ἐπιχειρεῖ νὰ διακόψῃ τὸν κ. Ζορμπᾶν, ἀνταλλάσσονται φράσεις μὴ ἀκουόμεναι καὶ δημιουργεῖται θόρυβος. Συνεπείᾳ τοῦ δημιουργηθέντος θορύβου, ὁ κ. Πρόεδρος διακόπτει τὴν συνεδρίασιν διὰ 5′ λεπτά). (Ὥρα 9.20′ μ.μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 9.35′ μ.μ.).

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Παρακαλοῦνται οἱ κ.κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Κ. Παπαδόπουλος, ὅπως ἀνακαλέσουν τὰς ἑκατέρωθεν ἐκτοξευθείσας βαρείας φράσεις.

§217Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐδόθησαν ἀμοιβαίως ἐξηγήσεις, κύριε Πρόεδρε, ἔληξε τὸ ζήτημα. (Ἐν συνεχείᾳ, τόσον ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ὅσον καὶ ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος, ἐκφράζουν τὴν λύπην των διὰ τὰ ὑπ’ αὐτῶν λεχθέντα).

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§219ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9.45′ μ.μ.).