1954.02.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 36η

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.40′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρὰ τοῦ βουλευτοῦ Λασηθίου κ. Στυλ. Κουνδούρου ἔλαβον τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν, δι’ ἧς δηλοῖ ὅτι ἀπεχώρησεν ἐκ τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ προσεχώρησεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν. «Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1954. Πρὸς Τὸν Ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Ὄπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω σήμερον εἰς τὴν Α. Ε. τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως Στρατάρχην Παπάγον, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ μου νὰ ἐνισχύσω τὸ Ἐθνικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ἀπεχώρησα ἐκ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ προσεχώρησα εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν δύναμιν τοῦ ὁποίου παρακαλῶ νὰ μὲ θεωρῆτε ὡς ἀνήκοντα ἀπὸ σήμερον.

Μετὰ πλείστης τιμῆς

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ Α. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

Βουλευτὴς Λασηθίου». (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος). Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Δωρίδος κ. Α. Ψιμάρας καταθέτει ἀναφορὰν δικολάβων παρὰ τῷ Εἰρηνοδικείῳ Τολοφῶνος, αἰτουμένων τὴν ἐγγραφὴν εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Νομικῶν καὶ τῶν δικολάβων τῶν διορισθέντων μετὰ τὸ ἔτος 1932 ἢ τοὐλάχιστον τὴν ἀπαλλαγήν των ἀπὸ τῆς καταβολῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Ταμείου τούτου. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Γ. Πλατῆς κατοθέτει ἀναφορὰν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων, κατ’ ἐπάγγελμα ἀγροτῶν, κατοίκων παραλιμνίων χωρίων Ξυνιάδος, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 26 παρ. 2 ἐδάφ. 2 Ν. Δ. 2185)1952, ἐπὶ σκοπῷ γεωργικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἐν λόγῳ ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Ὁ βουλευτὴς Καλαμῶν κ. Ι. Ψαρρέας διὰ τηλεγραφήματος ζητεῖ ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν καὶ ἀποστολὴν κτηνοτροφῶν, εἰς τὰς ἐκ χαλάζης πληγείσας Κοινότητας Ἁγίου Νίκωνος, Τραχήλας, Θαλάμων, Λαγκαδᾶ καὶ Νομίτσης Καλαμῶν. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἁγίου Δημητρίου (Κοζάνης) Θεοφίλου Παπαθεοφίλου, Εὐσταθίου Σαμαρᾶ κλπ., ζητούντων κατάργησιν τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως τῶν χωρικῶν εἰς τὸ Τ.Ε.Β.Ε. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Λ. Γκόρα, Γεωπόνου, κατοίκου Ἐρατύρας– Κοζάνης, ζητοῦντος ὅπως ἡ εἰσαγωγὴ καὶ ἡ προμήθεια λιπασμάτων ἐνεργῆται διὰ τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Εἰσαγωγέων καὶ Ἐμπόρων χημικῶν λιπασμάτων, πρὸς ἐξασφάλισιν ἐγκαίρου προμηθείας καὶ διανομῆς αὐτῶν εἰς τοὺς ἀγρότας. Οἱ βουλευταὶ Γρεβενῶν κ.κ. Θ. Σαράντης καὶ Δ. Παπαπαναγιώτου καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων Πολέμου Κοζάνης, ζητοῦντος ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς αὐτῶν, ἀναπροσαρμογὴν τῶν πολεμικῶν συντάξεων κλπ. Οἱ βουλευταὶ Γρεβενῶν κ.κ. Θ. Σαράντης καὶ Δ. Παπαπαναγιώτου καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Συναγερμοῦ Γρεβενῶν, ζητούντων ἐπισκευὴν ὁδοῦ Γρεβενῶν–Καλαμπάκας. Ὁ βουλευτὴς Καλαβρύτων κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων τῆς περιφερείας τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἀροανείας–Καλαβρύτων, ζητούντων τὴν μὴ συγχώνευσιν τοῦ Ἀγρονομείου Καλαβρύτων μετ’ ἄλλου τινὸς Ἀγρονομείου τῆς ἰδίας ἐπαρχίας, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀναστολῆς ἰσχύος διατάξεών τινων τοῦ Στρατιωτικοῦ Ποινικοῦ Κώδικος (Α. Ν. 2803)1941)». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ παρατάσεως τοῦ ἐν ἄρθρῳ 3 τοῦ Ν. Δ. 2601)1953 ὁριζομένου χρόνου φιλοξενίας σεισμοπαθῶν τῶν Νομῶν Κεφαλληνίας καὶ Ζακύνθου», 2) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 1113)1949 «περὶ ἱδρύσεως Νοσοκομείου κρατουμένων» καὶ 3) «περὶ τῆς παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Δικαιοσύνης Νομοπαρασκευαστικῆς Ἐπιτροπῆς».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις καὶ ψήφισις «τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς τῆς χρήσεως 1953–54».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§8Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐψηφίσθη ἤδη.

§10Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. (Διαμαρτύρεται μὴ ἀκουόμενος).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ φρονῶ ὅτι ἐψηφίσθη ἤδη, ἄλλωστε διὰ τὴν περίπτωσιν πλάνης μου, ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τῶν κ.κ. συναδέλφων.

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα, ἐψηφίσθη.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸς εἰς ἐφ’ ἅπαξ συζήτησιν καὶ ψήφισιν «Ὁ Εἰδικὸς Προϋπολογισμὸς τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς τῆς χρήσεως 1953–54». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως νόμων ἁρμοδιότητος τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους». Ὁ κ. Ν. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον.

§14Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβάλαμεν μετ’ ἄλλων συναδέλφων τροπολογίαν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου διὰ νὰ κατοχυρώσωμεν δικαίωμα τῶν γυναικῶν —χημικῶν ὅπως τυγχάνωσι τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως, οἵας τυγχάνουσι καὶ οἱ ἄνδρες χημικοί. Τὴν τροπολογίαν ταύτην, ἤθελε νὰ ὑποβάλῃ καὶ ὑποστηρίξῃ ἡ συνάδελφος κ. Σκούρα, μετὰ τῆς ὁποίας εἴχομεν τὸ πρῶτον ὑποβάλει ὑπόμνημα σχετικὸν πρὸς τὸν Ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν πρὸ πέντε ὅλων μηνῶν. Λυποῦμαι, διότι κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας ἡ συνάδελφος κ. Σκούρα, ἀπουσιάζουσα, δὲν ἠδυνήθη ἡ ἰδία νὰ ὁμιλήσῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἐπὶ τῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία πράγματι εἶναι ἰδικόν της δημιούργημα καὶ θεωρῶ τιμήν μου, διότι ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου ὡς χημικοῦ, ἀναλαμβάνω νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ, ἐπὶ τέλους, τὸν κλάδον, τοῦ ὁποίου καὶ ἐγὼ ἤμην μέλος. Κύριοι συνάδελφοι, ὑφίστανται δύο ἄρθρα προηγουμένων νόμων, τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Ν. 1929, τὸ ὁποῖον ἀφῄρει παντελῶς τὸ δικαίωμα τῶν γυναικῶν χημικῶν νὰ καταλαμβάνουν θέσεις ὑπαλλήλων τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους καὶ, κατόπιν, τὸ ἄρθρον 5 τοῦ ἄλλου νόμου τοῦ 1951, τὸ ὁποῖον καθώρισεν ὅτι μόνον 10 θέσεις ὑπαλλήλων τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους θὰ καταλαμβάνουν γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι θὰ προάγωνται μόνον μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Τμηματάρχου βʹ. Δι’ ἄλλου ἄρθρου ὅμως, καθωρίσθη, ὅτι, διὰ νὰ προαχθῇ τις ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Τμηματάρχου βʹ, πρέπει νὰ ἔχῃ τοὐλάχιστον διετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὰ Χημεῖα ἔξω τοῦ Κέντρου. Ἀλλὰ τὸ αὐτὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἔδιδε τὸ δικαίωμα εἰς τὰς γυναῖκας χημικοὺς νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Τμηματάρχου βʹ, ἀπηγόρευον εἰς αὐτὰς νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὰ παραρτήματα τοῦ Χημείου ἔξω τοῦ Κέντρου! Κατὰ συνέπειαν, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν προηγουμένην διάταξιν, τὸ δικαίωμά των νὰ προαχθοῦν μέχρι τοῦ Τμηματάρχου βʹ ἦτο παντελῶς ἀνέφικτον. Πρὸ ὀλίγων μηνῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως ἐψήφισε Ν. Δ., διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεκυρώθη διεθνὴς σύμβασις «περὶ τῶν δικαιωμάτων τῆς γυναικός», τὸ ἄρθρον 30ν τῆς ὁποίας σαφῶς ὁρίζει ὅτι εἰς τὰς θέσεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τῆς Χώρας μας διορίζονται καὶ αἱ γυναῖκες μὲ ἀπολύτως ἴσα δικαιώματα μὲ τοὺς ἄνδρας, μὴ δυναμένης νὰ ὑφίσταται οὐδεμιᾶς διακρίσεως. Ἐνῷ ὅμως διὰ διεθνοῦς συμβάσεως ἀνελάβομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δώσωμεν τὰ ἴδια δικαιώματα εἰς τὰς γυναῖκας, διὰ τῶν ἄρθρων, ποὺ σᾶς ἀνέφερα, τῶν προηγουμένων ψηφισθέντων νόμων ἐθεσπίσαμεν διακρίσεις ἀπαραδέκτους μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν χημικῶν. Κατὰ συνέπειαν ὑφίσταται καὶ διεθνὴς ὑποχρέωσις ὅπως, μετὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῆς διεθνοῦς συμβάσεως, ἄρωμεν τὴν ἀνισότητα, ἡ ὁποία προηγουμένως ὑφίστατο. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι δὲν δύναται κἂν νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας. Εἶναι καὶ κατὰ δίκαιον διεθνὲς ἐπιβεβλημένη μας ὑποχρέωσις νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν ὑπεγράψαμεν. Εἶναι δὲ καὶ οὐσιαστικῶς βάσιμος ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλομεν ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, διότι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους εἶναι σήμερον περισσότεροι ἀπὸ 100, εἶναι, ἑπομένως, ἐντελῶς ἄδικον αἱ γυναῖκες νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα μόνον εἰς δέκα θέσεις νὰ διορίζωνται. Ἀφ’ ἑτέρου εἶναι ἀπολύτως ἐξηκριβωμένον, ὅτι οἱ γυναῖκες χημικοὶ δύνανται νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα εἰς οἱονδήποτε μέρος τῆς χώρας καὶ εἰς οἱονδήποτε τομέα τοῦ ὑπαλλήλου τοῦ Γεν. Χημείου τοῦ Κράτους, ἄνευ οὐδενὸς κωλύματος. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἰσότητος τῶν δικαιωμάτων ὅλων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, καὶ μὲ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐκτελέσωμεν τὴν ὑποχρέωσιν, τὴν ὁποίαν ἀνελάβομεν διὰ διεθνοῦς συμβάσεως, πρέπει νὰ ψηφίσωμεν τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀκριβῶς ἀκυροῖ τὰ ἄρθρα τῶν προηγουμένων νόμων, ποὺ σᾶς ἀνέφερα, διὰ τῶν ὁποίων ἐδημιουργήθη ἡ διάκρισις μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Γεν. Χημείου τοῦ Κράτους. Κατόπιν τούτου, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως θελήσῃ νὰ κάμῃ ἀποδεκτὴν τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν. Νομίζω δέ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῆς τροπολογίας ταύτης εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, διότι δὲν πρόκειται περὶ προσωπικῆς διατάξεως. Δὲν δημιουργοῦμεν καμμίαν θέσιν, οὔτε ἐπιβάλλομεν κανὲν βάρος εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς Χώρας. Ἁπλῶς αἴρομεν ὑφισταμένας διακρίσεις δυνατότητος καταλήψεως θέσεως.

§15Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ ἐκθύμως τὴν τροπολογίαν, διότι ἀσφαλῶς δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καμμία διάκρισις μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν εἰς τὸ ἐπαγγελματικὸν πεδίον.

§16Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία αὐτὴ πράγματι ὑπεβλήθη ἀπὸ τὴν κ. Σκούρα καὶ ἄλλους Δωδεκανησίους συναδέλφους. Τὴν ἀποδέχομαι εὐχαρίστως. (Χειροκροτήματα).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον γίνεται δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου;

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως νόμων ἁρμοδιότητος τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους», ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου, καὶ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως, συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ἀπὸ 7.6.1935 Α. Ν. «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Καλαντζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§20Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἔγινε δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, κ. Πρόεδρε.

§21Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§22Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις, δὲν ὑπάρχει λόγος καὶ ἐγὼ νὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα. Συνιστῶ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου πολλῷ μᾶλλον διότι ὅλαι αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς. Μὲ δύο λέξεις παρετηρήθη μία καθυστέρησις ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνανέωσιν τοῦ ἐμψύχου ὑλικοῦ διὰ λόγους σχετιζομένους εἴτε μὲ ἀπόψεις τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου, εἴτε μὲ δυσκολίας οἰκονομικὰς καὶ ἤδη παρέχεται δυνατότης εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ λαμβάνονται καὶ ἄλλα τινὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπ’ ἀγαθῷ τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς. Συνιστῶ, κ. βουλευταί, τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης ἔχει τὸν λόγον.

§24Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἐπιδιώκεται ἡ τροποποίησις ὡρισμένων διατάξεων τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς. Αἱ περισσότεραι τῶν τροποποιήσεων τούτων, πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσουν ὑπηρεσιακὴν ἀνάγκην, συνεπῶς εὐηγούμεθα καὶ ἡμεῖς τὴν ἐπιψήφισίν των. Ἐπὶ τῶν τροποποιήσεων τούτων, διὰ τὰς ὁποίας δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν, θὰ ἤθελα νὰ σημειώσω τὴν ἀφορῶσαν τὴν αὔξησιν τῆς θητείας τῶν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπ’ αὐτῆς, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν, ὅπως διὰ δηλώσεώς του ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διευκρινίσῃ ὅτι ἡ αὔξησις τῆς θητείας θὰ ἀφορᾷ τοὺς μέλλοντας νὰ καταταχθῶσιν εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ οὐχὶ τοὺς ὑπηρετοῦντας, οἱ ὁποῖοι ὅταν κατετάχθησαν ἴσχυεν ἡ τριετὴς θητεία.

§25Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἐδῶ γίνεται κρίσις κατ’ ἔτος τῶν συμπληρωσάντων τὴν θητείαν των. Πῶς τὸ φαντάζεσθε, ὅτι δὲν θὰ ἀφορᾷ τοὺς ὑπηρετοῦντας;

§26Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Δὲν ἔχω φθάσει εἰς τὸ ἄρθρον 5, διὰ τὸ ὁποῖον ἔχομεν ἀντιρρήσεις, ἀλλὰ ὁμιλῶ διὰ τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον αὐξάνει τὴν θητείαν, διὰ τὸ ἄρθρον 2. Τὸ ἄρθρον 2 αὐξάνει τὴν θητείαν ἀπὸ 3 εἰς 5 ἔτη. Λοιπόν, θέλω νὰ κάμετε μίαν διευκρίνισιν, ὅτι αὐτὴ ἡ αὔξησις, ἀπὸ τρία εἰς πέντε ἔτη, ἀφορᾷ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, θὰ καταταχθῶσιν καὶ οὐχὶ τοὺς νῦν ὑπηρετοῦντας.

§27Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Δηλαδή, ἐπιθυμεῖτε οἱ καταταχθέντες διὰ μίαν τριετίαν καὶ διανύοντες σήμερον τὴν τριετίαν, νὰ μὴ εὑρεθοῦν ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρεωμένοι νὰ μείνουν ἐπὶ πέντε ἔτη, ἐφ’ ὅσον δὲν τὸ ἐπιθυμοῦν;

§28Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Μάλιστα.

§29Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἡ πενταετία ἀφορᾷ τοὺς μέλλοντας καὶ ὄχι τοὺς ἤδη ὑπηρετοῦντας καὶ διανύοντας τριετῆ θητείαν.

§30Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι, κ. Ὑπουργέ. Τώρα ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 5, διὰ τὸ ὁποῖον ἡ ἀντίθεσίς μας εἶναι ἀπόλυτος. Τὸ ἄρθρον τοῦτο συμπληρώνει τὸ τροποποιούμενον ἄρθρον 45 τοῦ κανονισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Καθορίζει, ὅτι ὁ ἐπιθυμῶν ἀνακατάταξιν δέον δύο μῆνας πρὸ τῆς λήξεως τῆς θητείας του νὰ ὑποβάλῃ σχετικὴν αἴτησιν. Προβλέπει ἐπίσης τὴν σύστασιν ἐπιτροπῶν, εἰς τὰς ὁποίας παρέχει τὴν ἁρμοδιότητα, ὅπως κατ’ ἐλευθέραν κρίσιν ἐξετάζουν τὰς αἰτήσεις αὐτὰς καὶ ἀποφασίζουν περὶ τῆς ἀνακατατάξεως ἢ ὄχι. Διὰ τῆς τροποποιήσεως αὐτῆς ἐπιδιώκεται ἡ ἀπαλλαγὴ τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς ἀπὸ ἀκατάλληλα ὄργανα, ὡς ἀναφέρει ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ἡ ἀντίθεσίς μας εἶναι ἀπόλυτος. Τὸ τροποποιούμενον ἄρθρον 45 τοῦ κανονισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, οὐδέποτε ἐφηρμόσθη. Ἡ ἀνακατάταξις τῶν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς, γίνεται αὐτομάτως καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς διατυπώσεως. Μόνον οἱ μὴ ἐπιθυμοῦντες τὴν ἀνακατάταξιν ὑποβάλλουν σχετικὴν αἴτησιν καὶ ἀποχωροῦν τοῦ Σώματος. Ἡ τυχὸν ἀκαταλληλότης τοῦ χωροφύλακος, δὲν ἐξετάζεται μόνον κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς ἀνακατατάξεως, ἀλλὰ ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν. Ὑπάρχουν τὰ πειθαρχικὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχουν. Τὰ πειθαρχικὰ ὅμως Συμβούλια, παρέχουν ὅλας τὰς ἐγγυήσεις διὰ τὴν δικαίαν κρίσιν τοῦ θεωρουμένου ὡς ἀκαταλλήλου χωροφύλακος. Ὁ παραπεμπόμενος εἰς αὐτὰ, δικαιοῦται προσωπικῶς νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου πρὸς ὑπεράσπισίν του, δικαιοῦται νὰ παρουσιάσῃ μάρτυρας καὶ ἐν γένει ἔχει ὅλας τὰς δυνατότητας ὅπως ἀποδείξῃ τὴν ἀθωότητά του. Ἀντιθέτως αἱ ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου προβλεπόμεναι Ἐπιτροπαὶ διὰ τὴν κρίσιν τῶν πρὸς ἀνακατάταξιν, ἔχουν τὸ δικαίωμα κατ’ ἐλευθέραν κρίσιν νὰ ἀποφασίζουν περὶ τῆς τύχης τῶν ἐπιθυμούντων ἀνακατάταξιν, οὐδὲν δὲ μέσον ἀμύνης προβλέπεται δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος θὰ ἐκρίνετο τυχὸν ἀδίκως, ὡς μὴ ἀνακατατακτέος. Μὲ τὸ κρατοῦν πνεῦμα εἰς τὴν σημερινὴν ἡγεσίαν τῆς Χωροφυλακῆς, διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἀπομακρυνθοῦν τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς οἱ ἀνεπιθύμητοι, οὕτως δὲ δημιουργεῖται, καθ’ ἡμᾶς, ὁ βέβαιος κίνδυνος ὅπως ἡ Χωροφυλακὴ παύσῃ νὰ ἀποτελῇ ὄργανον τοῦ Κράτους, νὰ μεταβληθῇ δὲ εἰς κομματικὸν ὄργανον. Τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἔχουν λεπτὴν ἀποστολὴν καὶ χρέος ἔχομεν πάντες ὅπως τὰ κρατήσωμεν εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς των. Ἐὰν καὶ ταῦτα μεταβληθοῦν εἰς κομματικοὺς ὀργανισμοὺς τότε, μοιραίως θὰ παύσουν νὰ ἐκπληρώνουν τὸν προορισμόν των. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον ἐὰν ἀπαλείψῃ παντελῶς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ ἀνακατάταξις τῶν ὁπλιτῶν πρέπει νὰ γίνεται ὡς καὶ μέχρι σήμερον. Ἐὰν ὑπάρχουν ἀκατάλληλα ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς, ὑπάρχουν τὰ πειθαρχικὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα δύνανται ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ τὰ ἀπομακρύνουν τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς. Ἡ τοιαύτη ὅμως ἀπομάκρυνσις εἶναι δικαία καὶ καθ’ ὅλα ἀδιάβλητος. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἀποδεχθῇ τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 5, ἀλλὰ ἐπιμείνῃ ὅπως ἡ τύχη τῶν ἐπιθυμούντων ἀνακατάταξιν ἀποφασίζεται ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν κρίσιν τῶν προβλεπομένων ἐν τῷ νομοσχεδίῳ Ἐπιτροπῶν, τότε, ἂς μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ ἔχωμεν τὴν γνώμην, ὅτι καθιερώνει σύστημα ἐπιλογῆς τῶν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον δὲν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ οὔτε τοὺς σκοπούς, οὔτε τὸ ἐπιβαλλόμενον κῦρος τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς.

§31Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Δὲν γνωρίζω, κύριε συνάδελφε, διατὶ διαβλέπετε ὑπόπτως τὴν διάταξιν ταύτην. Ὅπως εἴπατε, ὑπάρχει ὡρισμένη διάταξις μὴ ἐφαρμοσθεῖσα. Συνιστῶνται συμβούλια ἀπὸ ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι θὰ κρίνουν τὴν ἐπίδοσιν τοῦ χωροφύλακος. Τὸ ὀρθότερον μέτρον ἀπὸ αὐτό, δὲν ἀντιλαμβάνομαι. Τὰ πειθαρχικὰ συμβούλια, τὰ ὁποῖα μνημονεύετε, προϋποθέτουν σοβαρὰ πειθαρχικὰ παραπτώματα. Ἐὰν ἕνας χωροφύλαξ ἢ ὑπαξιωματικὸς ὑποπέσῃ εἰς σοβαρὸν παράπτωμα, παραπέμπεται εἰς τὸ συμβούλιον καί, ἢ τιμωρεῖται πειθαρχικῶς ἢ ἀποβάλλεται ἀναλόγως τοῦ παραπτώματός του. Δὲν πρόκειται νὰ κριθοῦν οἱ χωροφύλακες ἐὰν ἔχουν τὴν προσήκουσαν ἐπίδοσιν εἰς τὰ καθήκοντά των. Δηλαδὴ ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι πειθαρχικῶς ἐλεγκτέος, ἀλλὰ νὰ μὴ εἶναι κατάλληλος διὰ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Πολλάκις ἔλαβον ἀφορμὴν καὶ συνάδελφοι ἀκόμη νὰ διαμαρτυρηθοῦν ἐναντίον χωροφυλάκων ὅτι δὲν εἶναι καλοὶ καὶ οὔτε ἐκτελοῦσι καλὰ τὰ καθήκοντά των. Αὐτὰ ὅλα δὲν συνιστοῦν πειθαρχικὰ παραπτώματα διὰ νὰ τοὺς ἀποβάλῃς τοῦ Σώματος. Ἤδη κατ’ ἔτος θὰ κρίνωνται ὑπὸ ἀδιαβλήτως συγκροτουμένης Ἐπιτροπῆς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρόκειται περὶ μέτρου, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐξυψώσῃ τὸ ἐπίπεδον τῶν ὀργάνων τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ ἰδίᾳ τῆς Χωροφυλακῆς. Δὲν βλέπω διατὶ ὑπάρχει ἀντίδρασις προκειμένου περὶ τοῦ μέτρου τούτου. Περὶ κατωτέρων ἄλλωστε ὀργάνων πρόκειται καὶ ὅλοι μας πολλάκις διαμαρτυρόμεθα διὰ τὴν κακὴν συμπεριφορὰν τοῦ Α ἢ Β χωροφύλακος καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τίποτα.

§32Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Δέν ἐπιθυμῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, συγκεκριμένα γεγονότα, τὰ ὁποῖα χαρακτηρίζουν τὴν νοοτροπίαν τῆς σημερινῆς ἡγεσίας τῆς Χωροφυλακῆς, φειδόμενος τοῦ κύρους τοῦ Σώματος τούτου. Γνωρίζετε καλῶς, ὅτι οἱ Κρῆτες βουλευταί, ἀπεφύγομεν νὰ φέρωμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς συγκεκριμένας ἀδικίας εἰς βάρος ἐπιλέκτων ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς, διότι εἰλικρινῶς, εἶναι ἡ ἐπιθυμία μας, ὅπως τοὐλάχιστον ἡ Χωροφυλακή, διατηρήσῃ τὸ κῦρος της πρὸς ἐκπλήρωσιν τῆς Ἐθνικῆς της ἀποστολῆς. Δυστυχῶς ὅμως, καίτοι ὑμεῖς προσωπικῶς, δὲν ἐπιθυμεῖτε τὰς ἀδικίας, τοιαῦται καθημερινῶς διαπράττονται μὲ τὸν τύπον τῆς νομιμοφανείας καὶ αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀπομάκρυνσιν παντὸς ἀντιφρονοῦντος. Περιορίζομαι, χαρακτηριστικῶς νὰ ἀποκαλύψω εἰς τὴν Βουλήν, δήλωσιν τοῦ νῦν ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς κατατάξεως ὁπλιτῶν εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Εἰς ἐμὲ προσωπικῶς εἶπεν ὅτι: «ὅσον καιρὸν θὰ εἶμαι ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς, ἐὰν θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπ’ ἐμέ, οὐδένα χωροφύλακα θὰ κατατάξω ἐκ Κρήτης». Νομίζω, ὅτι ἡ δήλωσις αὐτή, δίδει σαφῆ εἰκόνα τοῦ κρατοῦντος πνεύματος εἰς τὴν ἡγεσίαν τῆς Χωροφυλακῆς. Αὐτοὶ εἶναι οἱ βάσιμοι λόγοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς παρέχουν τὴν βεβαιότητα, ὅτι θὰ γίνῃ κακὴ χρῆσις τοῦ ἄρθρου 5 καί, ὅτι ἐν τῇ ἐλευθεριότητι τὴν ὁποίαν παρέχετε εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι συγκροτοῦνται νὰ κρίνουν τὸν κάθε πρὸς ἀνακατάταξιν χωροφύλακα, θὰ εὕρουν αὗται τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀπομακρύνουν σημαντικὸν ἀριθμὸν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ τοὺς εἶναι ἀρεστοί. Τοιουτοτρόπως εἰς ἕνα μικρὸν διάστημα, θὰ ἴδωμεν τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ πρόσωπα τὰ ὁποῖα θὰ πρόσκεινται πρὸς τὴν κρατοῦσαν κατάστασιν. Θὰ ἴδωμεν τὴν Χωροφυλακὴν μεταβαλλομένην εἰς κομματικὸν ὄργανον. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως δεχθῇ τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, δεδομένου, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὑπάρχουν τὰ πειθαρχικὰ Συμβούλια τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν μίαν ἐγγύησιν περὶ τοῦ ἀδιαβλήτου τοῦ τρόπου τῆς κρίσεως τῶν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς, διὰ τοὺς ὁποίους θὰ προκύψῃ ζήτημα ἀπομακρύνσεως ἐκ τῆς ὑπηρεσίας.

§33Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Πρῶτον θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι συζήτησις περὶ τῆς δῆθεν κακῆς μεταχειρίσεως Κρητῶν Ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς ἐγένετο πρωτοβουλίᾳ ἀξιοτίμου ἐκ Πειραιῶς συναδέλφου εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ νομίζω, ὅτι ἡ κατάληξις ὑπῆρξε πλήρης καὶ ἀπεδείχθη, ὅτι αἱ αἰτιάσεις ὑπῆρξαν ἀβάσιμοι. Ἀπ’ ἐναντίας ἀπεδείχθη, ὅτι ἔτυχον καὶ εὐμενοῦς μάλιστα μεταχειρίσεως, διότι ὅπως τότε ἐτόνισα, 4–5 ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς ἐκ τῶν Κρητῶν, διωρίσθησαν ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου ἀνώτεροι Διοικηταί. Μερικὰ ἄλλα παράπονα τὰ ὁποῖα εἴχατε τότε ἐκθέσει, δὲν εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ χαρακτηρίζουν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ὅταν ἠθέλησε κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος νὰ ἐπικρίνῃ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἀσκεῖ ἀντικρητικὴν πολιτικήν, μεταχειριζομένη δυσμενῶς τοὺς Κρῆτας Ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς, ἐνθυμοῦμαι, ὅτι καὶ ὑμεῖς οἱ ἐκ Κρήτης βουλευταί, ἐπείσθητε ἐξ ὅσων ἐξετέθησαν ἐδῶ, ὅτι δὲν ἐγένετο δυσμενὴς μεταχείρισις τῶν Ἀξιωματικῶν ἐκ Κρήτης. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν σχετίζεται τὸ θέμα ἐκεῖνο μὲ τὸ ἄρθρον αὐτὸ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ προβῇ εἰς κατάταξιν χωροφυλάκων ἐκ Κρήτης, δὲν τὸ γνωρίζω, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὸ ἀμφισβητῶ. Πάντως ἐξεφράσθη κακῶς. Ἐκεῖνο πού δὲν διστάζω νὰ εἴπω εἶναι, ὅτι ἐπειδὴ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐγένετο μία πλήρης παραμέλησις —ἄλλοτε μάλιστα ἀπέδειξα δι’ ἀριθμῶν τοῦτο— ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάταξιν εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς ἐξ οἱασδήποτε ἄλλης περιφερείας τῆς Ἑλλάδος, εἰς τρόπον ὥστε, ὅταν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἦλθεν εἰς τὴν ἀρχήν, ἐπὶ 17–18 χιλιάδων χωροφυλάκων, 4.500 ἦσαν Κρῆτες, αἱ ἄλλαι περιφέρειαι, ἐζήτησαν νὰ προβῶμεν εἰς κατάταξιν καὶ ἐξ αὐτῶν. Καὶ ἐνῷ κατατάσσωμεν κατὰ τὰς ἑκάστοτε κατατάξεις ποσοστὸν ἀνάλογον μὲ τὰς ὑπαρχούσας ἀνάγκας, ἐν σχέσει μὲ τοὺς Κρῆτας τὸ ποσοστὸν εἶναι μικρότερον, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ μία ἀναλογία εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδος. Καὶ παρὰ ταῦτα, διὰ νὰ μὴ ἐλλείπῃ ἀπὸ κάθε κατάταξιν καὶ ἕνας ἀριθμὸς πολιτῶν ἐκ Κρήτης, κατατάσσομεν πάντοτε Κρῆτας, καίτοι τὸ ⅓ τῶν ὑπηρετούντων χωροφυλάκων, λόγῳ κακῆς κρίσεως αἰτήσεων κατατάξεως κατὰ τὸ παρελθὸν εἶναι Κρῆτες. Ποῦ εὑρίσκετε λοιπὸν τὴν κακὴν μεταχείρισιν τῶν Κρητῶν; Τὸ νὰ γίνεται κατάταξις ἐξ ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν τῆς χώρας δὲν νομίζω ὅτι εἶναι κακόν. Συμβαίνει μάλιστα καὶ τοῦτο, σχετικῶς μὲ τὴν Β. Ἑλλάδα. Ἐκεῖ γίνεται τὸ ἀντίθετον. Δηλαδή, ἀνεξαρτήτως ποσοστῶν κατατάξεως, διέταξα ὅπως καὶ πολίτης ἐκ Β. Ἑλλάδος ἔχων τὰ προσόντα θὰ κατατάσσεται. Ἀναλογία κατατάξεως ὑφίσταται διὰ τὰς λοιπὰς περιφερείας μὲ μειωμένον ποσοστὸν κατατάξεως ἐκ Κρήτης, διὰ τὸν λόγον ποὺ ἀνέφερα. Δὲν βλέπω λοιπὸν ποῦ ὑπάρχει ἡ δυσμενὴς μεταχείρισις.

§34Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Τὸ ὅτι, κύριε Ὑπουργέ, αἱ διατυπωθεῖσαι ἀπόψεις μου ἀνταποκρίνονται πλήρως πρὸς τὰ πράγματα, ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι μόνον διὰ τῆς προσωπικῆς ἐπεμβάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κατέστη δυνατὸν νὰ ἀρθοῦν συγκεκριμέναι ἀδικίαι. Διὰ νὰ ἀρθοῦν δὲ ἀδικίαι, σημαίνει βέβαια, ὅτι ἐγένοντο τοιαῦται. Ἐξ ἄλλου ὅσοι εἶπον διὰ τὸν ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς, νομίζω, ὅτι ἀποδεικνύουν τὸ κρατοῦν πνεῦμα εἰς τὴν ἡγεσίαν τῆς Χωροφυλακῆς. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας βαθύτατα πιστεύω, ὅτι θὰ προσφέρετε μεγάλην ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Χωροφυλακὴν ἐὰν δεχθῆτε τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 5, τὸ ὁποῖον ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ καταστήσῃ τὰς ἀνακατατάξεις τῶν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς διαβλητάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ σκοπεῖ νὰ ἐξασφαλίσῃ διὰ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, ὁπλίτας οἱ ὁποῖοι νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν πιστὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων των, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὑπάρχει τὸ πειθαρχικὸν συμβούλιον, ὥστε διὰ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ὑπάρχουν ἀκατάλληλοι ὁπλῖται, δύνανται νὰ ἀπομακρυνθοῦν διὰ τῶν πειθαρχικῶν συμβουλίων, ἀφοῦ καὶ οἱ ἴδιοι καὶ οἱ πάντες θὰ εἶναι βέβαιοι, ὅτι δὲν ἀπομακρύνονται ἐκ κομματικῶν λόγων, ἀλλὰ διότι εἶναι ἀκατάλληλοι διὰ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μου, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ ὁποία σκοπεῖ νὰ σᾶς προφυλάξῃ ἀπὸ διαβλητὴν διάταξιν, ὥστε τοὐλάχιστον τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς νὰ τὸ κρατήσωμεν εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς του καὶ νὰ μὴ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς κανένα νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι μετεβλήθησαν καὶ τὰ ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς εἰς κομματικὰ τοιαῦτα. Παρακαλῶ νὰ ἀπαλείψητε τὴν διάταξιν αὐτήν, ἄλλως πλειοψηφίαν ἔχετε, προχωρήσατε εἰς τὴν ἐπιψήφισίν του.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§36Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ ὑπόνοιά μας, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπιδιώκεται ἡ ἐκκαθάρισις τῶν χωροφυλάκων, στηρίζεται εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 5 καὶ κυρίως εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς παραγράφου 7 τοῦ ἄρθρου 5, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι: ἡ Ἐπιτροπὴ ἀνακατατάξεων κρίνει «ἐλευθέρως» λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐκ τοῦ φύλλου μητρώου καὶ φύλλου ποιότητος προκύπτοντα στοιχεῖα, τὰ ἀφορῶντα τὴν ὑγιεινὴν κατάστασιν τὴν πειθαρχικότητα, τὴν ἐργατικότητα, τὴν μόρφωσιν κλπ. Ἐὰν ἡ λέξις «ἐλευθέρως», ἀπηλείφετο ἀπὸ τὴν διάταξιν αὐτήν, θὰ ἤμβλυνε τὰς ὑπονοίας μας, διότι θὰ ἐλέγαμεν ὅτι οἱ χωροφύλακες θὰ ἐκρίνοντο ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν ἀνακατατάξεων, βάσει τῶν ἔργων των. Ἐὰν ὁ φάκελλος ηὐνόει τὸν χωροφύλακα θὰ παρέμενεν εἰς τὸ Σῶμα, ἄλλως θὰ ἀπεμακρύνετο τούτου. Ἡ λέξις, ὅμως, «ἐλευθέρως», ἀφοπλίζει τοὺς χωροφύλακας νὰ ζητήσουν τὸ δίκαιόν των καὶ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, διότι ἡ ἐλευθέρα κρίσις τῆς Ἐπιτροπῆς ἀνακατατάξεως, εἶναι ἐλευθέρα γνώμη καὶ δὲν δύναται νὰ ἐλεγχθῇ παρ’ οὐδενός. Αὐτὴ ἡ λέξις μᾶς βάζει εἰς τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ ἀπομακρύνῃ ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς τοὺς μὴ ἐπιθυμητοὺς χωροφύλακας ἢ ἐπιδιώκει νὰ μεταβάλῃ τοὺς χωροφύλακας εἰς τὰ πέρατα τῆς ἐπικρατείας εἰς φίλους της ἢ φίλους τῶν κομματικῶν της ὀργάνων. Ἡ τοιαύτη ἐπιδίωξις, εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι ἡ Χωροφυλακὴ ἀνήκει εἰς τὸ Κράτος, εἰς τὸ Ἔθνος, ἀνήκει εἰς ὅλους μας καὶ δὲν θὰ ἀνήκῃ οὔτε εἰς μίαν Κυβέρνησιν, οὔτε εἰς μίαν κομματικὴν παράταξιν. Ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς νὰ ἀναμνησθῇ τῶν θυσιῶν τῆς Χωροφυλακῆς διὰ τὸ Κράτος καὶ διὰ τὴν Πατρίδα, καὶ νὰ μὴ θελήσῃ νὰ τὴν διαταράξῃ. Νὰ ἀφίσῃ ἀδιατάρακτον τὴν ἐξέλιξίν της καὶ νὰ ἀφίσῃ τὰ ὄργανα τῆς χωροφυλακῆς ἀνεπηρέαστα ἀπὸ κομματικοὺς ἐπηρεασμούς. Ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἀπαλείψῃ τελείως τὸ ἄρθρον 5, ὅπως ἐζήτησεν ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, διὰ νὰ ἀποδείξῃ τὴν καλήν του πρόθεσιν καὶ διὰ νὰ πιστεύσωμεν καὶ εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν, ὅτι δὲν συνέβη τίποτε, ἐνῷ συμβαίνουν πολλά, ὅπως συνέβησαν εἰς ὅλα τὰ Σώματα, τὰ ὁποῖα ἐξεκαθαρίσθησαν. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν δεχθῇ τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 5, τοὐλάχιστον νὰ διαγράψῃ τὴν λέξιν «ἐλευθέρως», ὥστε οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ κριθοῦν ἀπὸ τὰς ἐπιτροπὰς ἀνακατατάξεως, νὰ ἔχουν δικαίωμα προσφυγῆς εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, διὰ νὰ ζητήσουν τὸ δίκαιόν των. Δὲν ὑποστηρίζομεν τοὺς κακοὺς χωροφύλακας. Οἱ κακοὶ χωροφύλακες νὰ ἀπομακρυνθοῦν τοῦ Σώματος, ἀλλὰ τοὺς καλοὺς χωροφύλακες ὑποστηρίζομεν, ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εὐόρκως ἐκτελοῦν τὸ καθῆκον των. Ζητοῦμεν νὰ ἐξασφαλισθῇ δι’ αὐτοὺς ἡ παραμονή των εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Καὶ δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἢ τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 5 ἢ τὴν ἀπάλειψιν τῆς λέξεως «ἐλευθέρως».

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ντινίδης ἔχει τὸν λόγον.

§38Χ. ΝΤΙΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἴσως ἡ λέξις ἐλευθέρως νὰ εἶναι περιττή, ἀλλὰ αὐτὴ δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχῇ τὸν κ. Ζορμπᾶν, διότι λέγει παρὰ κάτω, ὅτι λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν καὶ ἄλλα στοιχεῖα. Λέγει πιὸ κάτω, ὅτι ὁ ἀνώτερος διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς, λαμβάνων τὴν αἴτησιν τὴν ὑποβληθεῖσαν διὰ τὴν ἀνακατάταξιν, παραπέμπει αὐτὴν ἄνευ γνώμης εἰς τὰς κατωτέρω καθοριζομένας ἐπιτροπὰς. Αὐτὸ τὸ «ἄνευ γνώμης» σημαίνει, ὅτι δὲν θέλει νὰ ἐκφέρῃ τὴν γνώμην του, διὰ νὰ μὴ ἐπηρεασθοῦν τὰ μέλη, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ κρίνουν ἐπὶ τῆς ἀνακατατάξεως.

§39Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Τότε ἐπὶ τῇ βάσει ποίων στοιχείων θὰ κρίνουν;

§40Χ. ΝΤΙΝΙΔΗΣ. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ φύλλου μητρώου.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§42Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 1 μοῦ δίδει τὴν ἀφορμὴν νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν καὶ ἐὰν νομίζετε ὅτι εἶναι ἀξία προσοχῆς καὶ υἱοθετήσεως, τὴν υἱοθετεῖτε. Ἐκεῖ θέτετε ἕνα περιορισμόν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν προσλαμβανομένων ἀποφοίτων τοῦ Γυμνασίου. Ἐὰν λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας τὸ μεγάλο αὐτὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται διὰ τὴν χώραν μας ἀπὸ τὸν ἄπειρον ἀριθμὸν τῶν ἀποφοίτων τῶν Γυμνασίων, νομίζω, ὅτι θὰ θεωρήσετε ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ εὕρωμεν καὶ ἐκεῖ μίαν διέξοδον νὰ διευρύνωμεν ὀλίγον τὸ ὅριον τῆς προσλήψεως καὶ τῆς κατατάξεως εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Σημειώσατε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειάν μου ἔχομεν 200–250 ἀποφοίτους τοῦ Γυμνασίου, οἱ ὅποιοι δὲν δύνανται νὰ ἐξεύρουν εἰς οὐδένα τομέα τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν ἐργασίαν. Θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον καὶ διὰ τὸ Σῶμα ἀκόμη τῆς Χωροφυλακῆς, διότι αὐτοὶ κατατασσόμενοι ὡς χωροφύλακες θὰ ἠμπορέσουν νὰ βοηθήσουν τὸ Σῶμα.

§43Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον καθορίζει τὸν ἀριθμὸν τῶν τελειοφοίτων, τὸν ὁποῖον θὰ πάρῃ ἡ Χωροφυλακή.

§44Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου αὐτὸ τὸ ὁποῖον μοῦ λέγετε, ἀλλὰ ἐὰν ὑπάρχῃ τρόπος νὰ εὐρύνωμεν τὸ περιθώριον, θὰ τὸ συνίστων, κύριε Ὑπουργέ, διότι τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται ἐκ τῶν ἀποφοίτων τοῦ Γυμνασίου εἶναι μεγάλο.

§45Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐθεώρησα σκόπιμον, ὡς εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου, νὰ μὴ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα, δεδομένου, ὅτι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴ διετυπώθησαν αἱ ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 καὶ ἐθεωρήθη, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔγινε δεκτόν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δηλαδὴ ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5, ὥστε ὅταν θὰ γίνῃ ἡ ἐμφάνισις τοῦ ἄρθρου 5, θὰ εἶναι περιττὸν νὰ ἐπαναληφθοῦν πάλιν ὅλα αὐτά.

§47Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Τὸ ἄρθρον 5, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀπόρροια τοῦ ἄρθρου 2. Ἤθελον νὰ παρατηρήσω τοῦτο, διὰ νὰ εἴπω εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὅτι, ἡ πρότασίς των περὶ διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου εἶναι καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως ἀδύνατος, δεδομένου ὅτι εἶναι ὀργανικῶς συνδεδεμένον μὲ τὸ ἄρθρον 2. Κιαὶ ἐπανέρχιμαι, ἐν τῷ συνόλῳ, εἰς τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ ἐπαναλάβω πάλιν εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἐμπλουτισθῇ ἡ χωροφυλακὴ μὲ νέους μορφωμένους, δεδομένου ὅτι, μεταπολεμικῶς, μὲ τὰς δυσχερείας, τὰς ὁποίας προβάλλει τὸ Ἐπιτελεῖον, δι’ ἄλλους λόγους, παρετηρήθη μία φυσιολογικὴ ἀνακοπὴ τῆς ἀνανεώσεως τοῦ Σώματος. Ἀναφέρω χαρακτηριστικῶς, διὰ νὰ διαφωτίσω τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον, κ. Παπασταύρου, περὶ τῶν τελειοφοίτων Γυμνασίων, ὅτι ἐνῷ αἱ ἀνάγκαι τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς καλίπτονται διὰ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 350 τελεωφοίτων, τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον παρεῖχεν εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τὴν δυνατότητα, νὰ καλύψῃ μόνον τὸν ἀριθμὸν μέχρις 120 τελειοφοίτων. Παρέχω τὴν πληροφορίαν αὐτὴν πρὸς τὸ Σῶμα, θέμα, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ὁ κ. Ὑπουργός, καλύπτει διὰ τοῦ ἄρθρου 1. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2, διὰ νὰ ἐπανέλθω, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκεται προφανῶς νὰ ἀρθῇ τὸ ἄτοπον τὸ ὁποῖον συνέβαινε μέχρι τοῦδε, εὕρισκον τὸν τρόπον εὐκατάστατοι νέοι, τῶν ὁποίων δὲν θέλω νὰ μειώσω τὴν συνείδησιν τοῦ πρὸς τὴν Πατρίδα καθήκοντός των, πάντως, εὕρισκον τὸν τρόπον, ἵνα διὰ τῆς Χωροφυλακῆς ἐκπληρώνουν τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις. Προκύπτει λοιπὸν ἀπὸ μίαν ἀνάγκην νὰ ἐπιμηκυνθῇ ὁ χρόνος τῆς θητείας καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ αὐξάνῃ καὶ ἡ εὐθύνη τῆς Ἡγεσίας τοῦ Σώματος διὰ τὴν ποιότητα τοῦ ὑλικοῦ, τὸ ὁποῖον χρειάζεται διὰ τὸ Σῶμα, δεδομένου ὅτι μόνον τὰ ἀνακριτικὰ συμβούλια δὲν ἠμποροῦν νὰ χρησιμεύσουν ὡς ὄργανα ἐξυγιάνσεως τῶν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ὅπως καὶ εἰς τὸν Στρατόν, ποὺ γνωρίζετε καλῶς ὅτι, προκειμένου νὰ ἀνακαταταγῶσιν οἱ ὁπλῖται δὲν κρίνονται ἀπὸ κανένα συμβούλιον, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς προϊσταμένους των. Γνωρίζετε καλῶς ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς, πέραν τῶν πειθαρχικῶν συμβουλίων, κρίνονται κατ’ ἔτος καὶ αὐστηρῶς καὶ ἀποστρατεύονιαι, ἐὰν δὲν συντρέχουν αἱ προϋποθέσεις. Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν τὰ συμβούλια ἀποτελοῦν τὰς προϋποθέσεις τῆς κρίσεως, περὶ τῆς παραμονῆς ἑνὸς ὁπλίτου εἰς τὸ Σῶμα. Θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ δικαία καὶ ἄδικος κρίσις, πολλῷ μᾶλλον, διότι δι’ ἐμέ, κύριοι συνάδελφοι, τὴν Χωροφυλακὴν τὴν στηρίζει ὁ χωροφύλαξ. Εἰς τὸν χωροφύλακα πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν κεφαλαιώδη σημασίαν, διότι αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος φρουρεῖ τὴν ὕπαιθρον, ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρὸς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας. Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον, κύριε Πολυχρονίδη, ἐὰν ἐκκινῶμεν ἀπὸ τὴν ἀφετηρίαν ὅτι ὁ νομοθέτης εἶναι πονηρός. Ὁ νομοθέτης εἶναι καλὸς καὶ ἀγαθός. Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον, ἐὰν ξεκινήσωμεν μὲ τὴν ἀντίληψιν ὅτι, ὅταν δὲν ἐφαρμόζεται καλῶς, παύει νὰ εἶναι νόμος, ἀλλὰ οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον, ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἔχωμεν ἑκάστοτε ὡς προϋπόθεσιν ὅτι ὁ νομοθέτης εἶναι κακὸς καὶ ὁ νόμος ἐκ τῶν προτέρων κακῶς θὰ ἐφαρμοσθῇ.

§48Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον 6, διότι δὲν πληροῖ οὐδένα σκοπὸν ἢ μᾶλλον εἶναι καὶ ἀντίθετον μιᾶς γενικῆς ἀρχῆς ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ἀνακατανομὴ τοῦ πτωχοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Διότι, διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ προσλαμβάνωνται συνταξιοῦχοι ὁπλῖται τῆς Χωροφυλακῆς εἰς διαφόρους θέσεις φυλάκων κατὰ προτίμησιν. Νομίζω, ὅτι ἕνας συνταξιοῦχος, ποὺ φεύγει ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, ἀφ’ ἑνὸς λαμβάνει ἕνα σεβαστὸν ποσὸν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἔχει καὶ τὴν σύνταξίν του. Ὅταν προτιμηθοῦν εἰς τὰς θέσεις αὐτάς, ὅπου ὑπάρχουν ὑποαπασχολούμενοι ἢ ἄνεργοι, οἱ ὁποῖοι ἀπολύονται τώρα ἀπὸ τὸν Στρατὸν καὶ ζητοῦν μίαν θέσιν δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ κατοχυρώνωμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μίαν σύνταξιν. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐμποδίζωμεν νὰ εὕρουν μίαν θέσιν οἱ ὑποαπασχολούμενοι, καθ’ ὃν χρόνον βλέπετε καθημερινῶς πόσαι χιλιάδες νέων θέλουν νὰ φύγουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐὰν θέλωμεν νὰ κρατήσωμεν τὴν νεολαίαν μας καὶ νὰ ἔχωμεν ἀσφάλειαν ἐδῶ, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον αὐτό, ὥστε νὰ μὴ ἔχουν τὸ προνόμιον αὐτὸ οἱ ἐξερχόμενοι. Τὶ θὰ εἴπῃ ὁ στρατιώτης τοῦ συμμοριτοπολέμου, ὁ ὁποῖος ἐπολέμησε 4 χρόνια καὶ ἐπανέρχεται χωρὶς σύνταξιν καὶ οὐδεμίαν κατοχύρωσιν; Νομίζω ὅτι ὁ συνταξιοῦχος, παίρνοντας 30.000.000 ἀπὸ τὸ Ταμεῖον καὶ σύνταξιν, ἠμπορεῖ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν γεωργίαν καὶ οὕτω νὰ προσφέρῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ εἰς τὸν ἑαυτόν του ἀρκετά. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 6.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπατρῖνος ἔχει τὸν λόγον.

§50Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω παρατηρήσει ὅτι πλεῖστοι ἐκ τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καταβάλλουν μίαν φιλότιμον φροντίδα, διὰ νὰ συνιστοῦν εἰς τὴν Συμπολίτευσιν ἐν παντὶ καὶ πάντοτε, νὰ τροποποιήσῃ ἢ νὰ ἀπαλείψῃ ὡρισμένας διατάξεις, οὕτως ὥστε νὰ καταστῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα ἀδιάβλητον καὶ νὰ προφυλάξουν τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν ἀπὸ τὸ νὰ καταστήσῃ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ κομματικόν. Καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντυπολιτεύσεως καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ σήμερον λέγουν νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἐὰν ρίψωμεν μίαν ματιὰ εἰς τὸ ἄρθρον 45, τὸ τροποποιούμενον διὰ τοῦ ἄρθρου 5, καὶ συγκρίνωμεν τὰ δύο αὐτὰ ἄρθρα, θὰ ἴδωμεν ὅτι οὔτε κἂν ὑπόνοια κομματισμοῦ ὑπάρχει εἰς τὸ τροποποιοῦν ἄρθρον. Εἰς τὸ τροποποιούμενον 45 ἄρθρον δὲν ὑπάρχει καμμία κατοχύρωσις τείνουσα εἰς ἐξασφάλισιν τοῦ ὁπλίτου, ὁ ὁποῖος θὰ καταταγῇ. Τὸ ἄρθρον 45 καθορίζει σαφῶς ὅτι, οἱ ἐπιθυμοῦντες νὰ καταταγοῦν ὁπλῖται τῆς χωροφυλακῆς, ὀφείλουν καὶ ὑποχρεοῦνται νὰ ὑποβάλουν πρὸ ἑνὸς μηνὸς αἴτησιν καὶ ἡ αἴτησις θὰ κριθῇ ἀπὸ ὡρισμένην Ἐπιτροπήν. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἔκρινε τὴν αἴτησιν τοῦ αἰτοῦντος ὁπλίτου πρὸς ἀνακατάταξιν οὐδεμίαν δέσμευσιν εἶχεν. Ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία συνιστᾶται, διὰ τοῦ ἄρθρου 5, ἔχει ὡρισμένας ὑποχρεώσεις καὶ θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὡρισμένα στοιχεῖα. Διαλαμβάνεται εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ μία φράσις, ἡ ὁποία εἶναι σπουδαία καὶ ἀξία παρατηρήσεως. «Ὅτι αἱ ἀποφάσεις τῶν Ἐπιτροπῶν αἰτιολογοῦνται ἐπαρκῶς». Κατὰ τὸ ἄρθρον 45 οὐδεμία δέσμευσις ὑπῆρχεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἦτο τότε ἱκανὴ ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ κομματισθῇ κατὰ τὸν χειρότερουν τρόπον. Ἐδῶ ὑποχρεοῦται νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς αἰτήσεως τοῦ πρὸς ἀνακατάταξιν ὁπλίτου αἰτιολογουμένης. Καὶ ἐδῶ ἔγκειται τὸ ἀδιάβλητον καὶ τὸ ἀκομμάτιστον.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§52Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ μᾶς ἔφερεν ἕνα νομοσχέδιον, ὄχι τόσον πολὺ στενόκαρδον. Διότι βλέπετε, ὅτι εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, εὑρίσκεται ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ἀνάγκην, νὰ δεχθῇ, σχεδὸν ἀνεξαιρέτως, στρατευσίμους, οἱ ὁποῖοι προτιμοῦν, ἀντὶ νὰ πᾶνε εἰς τὸν Στρατὸν νὰ πᾶνε 5 χρόνια εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ κάμῃ τοὐλάχιστον μίαν διάταξιν ὥστε εἰς τὸ Σῶμα νὰ προσέρχωνται ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότεροι μορφωμένοι, ἔστω ἐκ τῆς 1ης, 2ας, καὶ 3ης τάξεως. Γυμνασίου οἱ ὁποῖοι δὲν δεσμεύονται ἀπὸ τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον διὰ νὰ πᾶνε ὡς ἀξιωματικοὶ εἰς τὰς Σχολὰς τῶν Ἐφέδρων. Τὸ ὅτι θὰ πάρωμεν νέους, οἱ ὁποῖοι εἶναι στρατεύσιμοι δὲν εἶναι πρὸς τὸ καλὸν τοῦ Σώματος. Οἱ χωροφύλακες πρέπει νὰ εἶναι μορφωμένοι διότι ἀπὸ αὐτοὺς αὔριον θὰ πάρωμεν ἕνα πιστοποιητικὸν νομιμοφροσύνης. Ἀπὸ ἐκεῖ θὰ ξεκινήσῃ ἡ πληροφορία, διότι τὸ Ὑπουργεῖον θὰ ἐρωτήσῃ τὴν Διοίκησιν, ἡ Διοίκησις εἰς τὴν Ὑποδιοίκησιν, ἡ Ὑποδιοίκησις τὸν Σταθμόν, καὶ ὁ Σταθμὸς τὸν χωροφύλακα. Θέλω νὰ καταλήξω ὅτι θὰ ἦτο καλὸν νὰ ψηφίσητε μίαν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας θὰ προέρχωνται ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον μορφωμένοι τοὺς ὁποίους δέχεσθε διὰ τοῦ ἄρθρου 1. Ἐπίσης διατὶ αὐξάνουν τὴν θητείαν ἀπὸ 3–5 ἔτη; Ἐὰν ἤκουσα καλῶς ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, εἶπεν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προετοιμάσωμεν ἐπαγγελματίας χωροφύλακας. Ἀλλ’ εὐθὺς ἀμέσως εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον βλέπω ὅτι ζητεῖτε νὰ ἔχετε τὸ δικαίωμα διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου νὰ μειώνετε αὐτὴν τὴν θητείαν εἰς τὰ πάρα κάτω: Ἐρωτῶ, λοιπόν, διατὶ θέλετε αὐτὴν τὴν αὔξησιν νὰ τὴν κάμετε ἀπὸ 3 εἰς 5; Κατὰ τὶ θὰ ἐξυπηρετήσητε τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς; Ἐπίσης, εἰς τὸ ἄρθρον 3 λέγετε: «.......... (ἀναγινώσκει) ..........». Κύριε Ὑπουργέ, δὲν νομίζω ὅτι τοιαύτη εἰδικὴ μεταχείρισις εἶναι ἐπιβεβλημένη διὰ τὰ τέκνα τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς. Νομίζω, ὅτι μποροῦσε νὰ ἀντικατασταθῇ ἡ διάταξις αὐτή, διότι ἀπολύτως πιστεύω, ὅτι κληρονομικὰ δικαιώματα δὲν πρέπει νὰ ἀναγνωρίζωνται, ἔστω καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι τέκνα ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθότερον νὰ καταργηθῇ αὐτὴ ἡ προνομιακὴ μεταχείρισις τοῦ ¼ τῶν εἰσακτέων καὶ ἀντ’ αὐτοῦ νὰ καθορισθῇ, ὅτι τὸ ¼ προσλαμβάνεται ἐκ τῶν ἐκ τῆς Μακεδονίας προερχομένων καὶ τοῦτο, διότι εἶναι παγκοσμίως γνωστόν, ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις ἀξιωματικῶν προερχομένων ἐκ Μακεδονίας, ἐνῷ ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος ὑπάρχει πληθώρα. Εἰς αὐτὸ θὰ εἶναι σύμφωνοι καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐπίσης, εἰς τὸ ἄρθρον 5 φοβοῦμαι καὶ ἐγὼ ὅπως καὶ οἱ λοιποὶ κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἰδιαιτέρως ὁ κύριος Ζορμπᾶς τὸ ὕποπτον αὐτοῦ, κυρίως δὲ ὡς πρὸς τὴν παράγραφον 8. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε διὰ τὸ ἄρθρον 7 ὅτι Ἐπιτροπαὶ θὰ κρίνουν τοὺς χωροφύλακας πρὸς ἀνακατάταξιν, ἀλλὰ ἔρχεται ἡ παράγραφος 8, ἡ ὁποία κάπως ἐξεδιάλυνε τὴν πρόθεσιν τοῦ νομοθέτου διὰ τῆς ὁποίας φαίνεται καθαρὰ τὶ θέλει ὁ νομοθέτης. Θέλει νὰ βοηθήσῃ τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργὸν νὰ κρατῇ ἐκείνους τοὺς ὁποίους θέλει ὡς χωροφύλακας, καὶ ἐξηγοῦμαι διατί. Διότι δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ κρίνῃ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς, εἶναι πρόσωπον πολιτικόν. Διότι ὅταν πίπτῃ ἡ Κυβέρνησις, πίπτει καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀποσύρετε τὸ ἄρθρον 5, καὶ ἐὰν ὄχι, νὰ τροποποιηθῇ ἡ παράγραφος 7 καὶ 8.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§54Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο παρατηρήσεις θὰ εἶχον νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ πρώτη εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἔκαμεν ἤδη, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατατάταξιν τελειοφοίτων τοῦ γυμνασίου εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Ἡ γνώμη μου εἶναι, καὶ ὑποθέτω, ὅτι θὰ συμφωνήσουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι συμφέρει νὰ κατατάσσωνται κατὰ τὸ δυνατὸν περισσότεροι μορφωμένοι νέοι εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Βεβαίως, ὑπάρχει ἐν προκειμένῳ πάντοτε ἡ ἀντίθεσις ἀπόψεων μεταξὺ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῶν λοιπῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ ἰδίως τοῦ Στρατοῦ τῆς ξηρᾶς συνεπείᾳ τῆς ὁποίας καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, νομίζω, ὅτι ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ἡ Χωροφυλακὴ ἠδικήθη. Διότι εἰς τὰς διαφοράς, τὰς ὁποίας εἶχε μὲ τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον—ὅπως συνήθως γίνεται εἰς τὴν Ἑλλάδα—ἐνίκησε τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον καὶ δὲν ἐπῆρεν ἡ Χωροφυλακὴ οὔτε τὸν ἐλάχιστον ἀριθμὸν τῶν μορφωμένων χωροφυλάκων, τοὺς ὁποίους ἐδικαιοῦτο νὰ λάβῃ. Ἡ διάταξις τοῦ νόμου εἶναι ἐν τούτοις συμφέρουσα διότι ἀφήνει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποφασίζῃ. Ἐλπίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ μεριμνήσῃ ὥστε κατὰ τὸ δυνατὸν περισσότεροι μορφωμένοι νέοι νὰ κατατάσσωνται εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Ἡ δευτέρα παρατήρησις, τὴν ὁποίαν εἶχα νὰ κάμω ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 5. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις θὰ θελήσουν νὰ διώξουν τοὺς χωροφύλακας, οἱ ὁποῖοι δὲν τοὺς εἶναι ἀρεστοί. Ἀλλὰ ὅπως ἀσφαλῶς θὰ γνωρίζητε, συμβαίνει συχνότατα εἰς τὸ Σῶμα νὰ ἀναπτύσσηται καὶ νὰ καλλιεργῆται ἕνα πνεῦμα πολιτικῆς μισαλλοδοξίας, τὸ ὁποῖον ἴσως εἶναι ἄσχετον πρὸς τὰς προθέσεις τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Δὲν θέλω αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ κάμω συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος. Δύναμαι ὅμως νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι παρ’ ὅλον ὅτι εἰλικρινῶς πιστεύω καὶ δὲν τὸ λέγω ὡς σχῆμα λόγου ὅτι δὲν εἶναι πρόθεσις ἰδική σας νὰ ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ πνεῦμα, ὑπάρχουν πολλαὶ ἐκδηλώσεις, τὰς ὁποίας εἶμαι πρόθυμος εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας, κατὰ τὰς ὁποίας ἐμφανίζεται μία πολιτικὴ μισαλλοδοξία, ἀδικαιολόγητος καὶ ἀκατανόητος ἐναντίον κατωτέρων ὀργάνων. Βεβαίως, αὐτὸς δὲν εἶναι λόγος, διὰ νὰ μὴ τεθῇ ἡ διάταξις, ἐφ’ ὅσον κατὰ βάσιν εἶναι δικαία. Κάμνω τὴν παρατήρησιν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ψηφίσεως. Ἀκόμη ὅμως δύο ἄλλας εἰδικωτέρας παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ κάμω. Πρῶτον, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ ἡ ἀνακατάταξις πρέπει νὰ γίνεται κατ’ ἔτος. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας χωροφύλακας, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ αἴσθημα τῆς μονιμότητος εἰς τὴν Χωροφυλακὴν καὶ ὅταν ἀποφασίσῃ νὰ καταταγῇ συχνότατα πηγαίνει διὰ νὰ ὑπηρετήσῃ μέχρις ὅτου καταληφθῇ ἀπὸ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας καὶ γίνῃ συνταξιοῦχος, δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὸς ὁ χωροφύλαξ μέχρι τοῦ τελευταίου ἔτους νὰ τελῇ ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν ὅτι δὲν θὰ θεωρηθῇ κατάλληλος. Διότι ὀρθότατα εἴπατε προηγουμένως ὅτι ἡ κρίσις εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἀνακατατάξεως, δὲν θὰ εἶναι ἡ συνήθης κρίσις, ἡ ὁποία θὰ γίνεται ἀπὸ τὰ ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια εἰς τὴν περίπτωσιν παραπτώματος. Ἡ κρίσις αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι γενικωτέρα, ἐὰν εἶναι ἱκανὸς ἢ ὄχι. Καὶ αὐτὴν τὴν κρίσιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ὑφίσταται, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ὁ χωροφύλαξ, μέχρι τοῦ τελευταίου ἔτους, κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ καταληφθῇ ἀπὸ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας. Καὶ ἐξ ἄλλου ἑκάστοτε ἡ Διοίκησις καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς θὰ εὑρεθοῦν εἰς δυσχερεστάτην θέσιν. Πῶς θὰ κόψητε ἕνα χωροφύλακα 38 ἢ 39 ἐτῶν, ὅταν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἔχῃ 13–14 χρόνια πίσω του, ὅταν ἔχῃ τσακίσει ἀπὸ τὴν ἄσκησιν τῆς ὑπηρεσίας του καὶ ὅταν γνωρίζητε ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶναι καὶ οἰκογενειάρχης καὶ περιμένει νὰ συμπληρώσῃ τὸν συντάξιμον χρόνον; Ἐρωτῶ, πῶς θὰ τὸν κόψητε τὴν τελευταίαν στιγμήν; Νομίζω λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ γίνεται μία ἀρχικὴ κρίσις εἰς τὴν ἀρχικὴν ἀνακατάταξιν μετὰ τὴν πάροδον πενταετίας, ἐὰν θέλετε καὶ μία δευτέρα κρίσις, μετὰ τὴν πάροδον ἑτέρας λογικῆς προθεσμίας. Ἀπὸ ἐκεῖ ὅμως καὶ πέραν ὅποιος μείνῃ, ἔμεινεν. Αὐτὸς θὰ φύγῃ ἀπὸ τὸ Σῶμα μόνον ἐὰν ὑποπέσῃ εἰς παραπτώματα. Δεύτερον, ἐφ’ ὅσον κάμνετε ἀδιαβλήτους Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι θὰ κρίνουν τὴν ἀνακατάταξιν, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δικαιολογημένον νὰ δώσητε καὶ δικαίωμα ἀρνησικυρίας, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἀπόφασις ἐλήφθη κατὰ πλειοψηφίαν, εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς. Ἀναγράψατε τὴν διάταξιν αὐτὴν ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ καλῶς. Διότι ἀσφαλῶς, δὲν θὰ εὐθύνεται ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει προσωπικὴν γνῶσιν περὶ τῆς ἱκανότητος τοῦ κάθε χωροφύλακος καὶ ἀσφαλῶς, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μελετήσῃ ὅλους τοὺς φακέλλους τῶν χωροφυλάκων, οἱ ὁποῖοι θὰ ζητήσουν ἀνακατάταξιν. Κάποιος ἄλλος, κατώτερος τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς θὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν δουλειὰ καὶ δὲν νομίζω, ὅτι δυνάμεθα νὰ ἐμπιστευθῶμεν ἀπολύτως εἰς τὴν κρίσιν αὐτοῦ καὶ νὰ τὸν θέσωμεν ὑπεράνω τῆς κρίσεως τῆς Ἐπιτροπῆς. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§56Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 5 προτείνω μίαν τροπολογίαν. Μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, μετὰ τοῦ ὁποίου συνεζήτησα τὴν τροπολογίαν, εὑρέθημεν σύμφωνοι ἐν τῇ οὐσίᾳ. Ἔχει ὅμως ἐνδοιασμοὺς ὅτι δι’ αὐτῆς θίγω τὸν συνταξιοδοτικὸν κώδικα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργός, μὲ ὅσας νομικὰς γνώσεις ἔχω, νὰ νομίζω καὶ νὰ πιστεύω ἀπολύτως ὅτι δὲν θίγω τὸν συνταξιοδοτικὸν κώδικα. Πρόκειται περὶ πολλῶν ἑκατοντάδων παιδιῶν, τῶν ὁποίων δὲν θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ αἴτησις ἀνακατατάξεως καὶ μολονότι ἔχουν 10, 18 χρόνων ὑπηρεσίαν, δὲν θὰ πάρουν σύνταξιν. Ὁ παλαιὸς συνταξιοδοτικὸς νόμος λέγει ὅτι λαμβάνει σύνταξιν κλπ. ἐὰν ἀπομακρυνθῇ τῶν τάξεων ἀκουσίως καὶ ἔχῃ 15ετῆ πραγματικὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν. Δὲν ἔχει ὅμως λυθῆ τὸ ζήτημα ἐὰν εἶναι ἀκούσιον τὸ ὅτι ἀπομακρύνεται ὁ ὁπλίτης διότι δὲν γίνεται δεκτὴ ἡ αἴτησις ἀνακατατάξεως. Πρόκειται λοιπὸν ὅτι ἡ ἀπομάκρυνσις τῶν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς, τῶν ὁποίων δὲν ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἡ περὶ ἀνακατατάξεως αἴτησις, θεωρεῖται ἀκουσία, συμφώνως πρὸς τὴν πρώτην περίοδον τοῦ 5 ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 26 τοῦ συνταξιοδοτικοῦ κώδικος. Δὲν νομίζω ὅτι θίγω ἔτσι τὸν συνταξιοδοτικὸν κώδικα, διότι δὲν ζητῶ νὰ ἀπονεμηθῇ σύνταξις. Ἀλλὰ ἡ Βουλὴ νὰ εἴπῃ ὅτι αὐτὸ ποὺ κάμνουν καὶ τὰ διώχνουν τὰ παιδιά, εἶναι ἀκουσία ἀπομάκρυνσις. Ἐλπίζω ὅτι αὐτὲς οἱ πέντε κουβέντες εἶναι ἀρκετὲς διὰ νὰ πείσουν τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν ὀρθότητα τῆς τροπολογίας μου.

§57ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀρθόν, ὀρθόν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§59Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω ὀλίγα ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι δὲν εἰσάγεται καινοτομία τις καὶ ὀρθῶς ὁ συνάδελφος κ. Μπατρῖνος ἰσχυρίσθη ὅτι δὲν εἶναι τι τὸ νέον αὐτὸ τὸ ὁποῖον θεσπίζει τὸ ἄρθρον 5. Ἡ διαφορὰ εἶναι ἡ ἑξῆς, ὅτι τὸ ἄρθρον 45 ὅπερ ἀντικαθίσταται οὐδέποτε ἐφηρμόσθη. Συνεπῶς ἐν τῇ πράξει εἰσάγεται μία καινοτομία ἡ ὁποία ἀφορᾷ χιλιάδας κατωτέρων ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ προκαλῇ μίαν ἀναταραχὴν εἰς τὰς τάξεις τοῦ Σώματος. Δὲν ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐκ τῆς μέχρι σήμερον πρακτικῆς καὶ τῆς μὴ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 45 προέκυψαν ἀνωμαλίαι, ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται ἡ καινοτομία αὐτὴ ἡ ὁποία θὰ φέρῃ μίαν σοβαρὰν ἀναταραχήν. Ὑποθέτω ὅτι τὸ Σῶμα καὶ ἡ ἡγεσία τοῦ Σώματος, πάντοτε εὗρε τὸν τρόπον τοὺς χωροφύλακας τοὺς ἀκαταλλήλους νὰ τοὺς ἀπομακρύνῃ τοῦ Σώματος. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι, συμφωνοῦμεν μὲ τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ἐκ τῆς μέχρι σήμερον πρακτικῆς δὲν ἐδημιουργήθησαν ζητήματα τοιαῦτα εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, ὥστε νὰ παρίσταται ἀνάγκη νὰ θεσπισθῇ ἡ δρακόντειος αὐτὴ διάταξις. Δὲν θὰ ἔπρεπε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν θέσπισίν της. Ἀλλ’ ἐάν, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχῃ τὴν ἀντίληψιν ὅτι τοῦ εἶναι χρήσιμος ἡ θέσπισις τοῦ ἄρθρου 5 θὰ ἔλεγον ὅτι ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ λόγος νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 5, πρέπει συγχρόνως νὰ ζητήσωμεν καὶ τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 45. Ἐὰν λέγω ἡ Κυβέρνησις ἐμμένῃ εἰς τὴν ἀντίληψιν ὅτι τῆς εἶναι χρήσιμος ὁ θεσμὸς αὐτὸς τὸν ὁποῖον θεσπίζει μὲ τὸ ἄρθρον 5, τότε θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ τοὐλάχιστον τὴν ἀπάλειψιν ἀπὸ τὸ ἐδάφιον 7, κατὰ τὴν ὀρθὴν παρατήρησιν συναδέλφου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τῆς λέξεως «ἐλευθέρως», πρῶτον διότι ἡ ἀσύδοτος κρίσις δὲν εἶναι εἰς τὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, τοὐλάχιστον αὐτὴν τὴν διαβεβαίωσιν ἔδωσεν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς καὶ δεύτερον, διότι ὑπάρχει μία ἀντινομία εἰς τὴν διάταξιν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνῃ «ἐλευθέρως», ἀφοῦ ἐν συνεχείᾳ λέγετε ὅτι θὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν τὰ φύλλα ποιότητος κλπ. Εἶναι φανερόν, ὅτι δὲν θὰ εἶναι πλέον ἐλευθέρα ἡ κρίσις καὶ διὰ τὴν ὀρθὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου, τὸ «ἐλευθέρως» πρέπει νὰ λείψῃ. Περαιτέρω νομίζω ὅτι ἐν τῷ πνεύματι τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς ἀπαντήσεως ποὺ ἔδωκεν εἰς τὸν κ. εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας, δὲν θὰ πρέπει νὰ δυσκολευθῇ νὰ ἀπαλείψῃ τὴν τελευταίαν περικοπὴν τοῦ ἐδαφίου 8, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Σώματος συμφωνῶν μὲ τὴν μειοψηφίαν τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ ἀπομακρύνῃ ἕνα χωροφύλακα. Γενικώτερον πιστεύω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ὁ χωροφύλαξ ὅστις θὰ παραμείνῃ εἰς τὸ Σῶμα ἐπὶ ἕνα μακρὸν χρονικὸν διάστημα, ἔχει συμφέρον καὶ θὰ προσπαθήσῃ νὰ ἔχῃ εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν, ἐνῷ ἀπεναντίας ὅταν γνωρίζῃ, ὅτι εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους πρόκειται νὰ ἀπομακρυνθῇ, δὲν βλέπω διατὶ θὰ ἐπιδείξῃ ζῆλον εἰς τὸ Σῶμα. Τί θὰ προσπαθήσῃ νὰ κάμῃ ὁ χωροφύλαξ, ὅταν ὁ νόμος ὁρίζῃ, ὅτι εἰς τὸ τέλος ἑκάστου ἔτους ἠμπορεῖ νὰ ἀπολυθῇ; Δὲν ὁμιλῶ βεβαίως, μόνον διὰ τὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν σεῖς θὰ κυβερνᾶτε τὴν χώραν, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ γενικῶς δι’ οἱονδήποτε κόμμα εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀρχήν, ὁ χωροφύλαξ εἶναι προφανὲς ὅτι θὰ προσπαθήσῃ νὰ εἶναι ἀρεστὸς εἰς τοὺς κρατοῦντας, διὰ νὰ παραμείνῃ οὕτω εἰς τὸ Σῶμα. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους—ἐπαναλαμβάνω—καὶ ἐὰν ἐμμείνητε εἰς τὴν ἀντίληψίν σας, προσπαθήσατε τοὐλάχιστον νὰ κάμετε τὴν διάταξιν πρόξενον ὀλιγωτέρου κακοῦ.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§61Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, ἐὰν δὲν ἐλέγοντο ὡρισμένα πράγματα, ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἶμαι κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, διότι πιστεύω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν φέρει εἰς τὴν Βουλὴν εἶναι μελετημένον. Τὸ πιστεύω δὲ αὐτό κ. Ἀλλαμανῆ, διότι γνωρίζω τὴν προσωπικότητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ ὅμως νὰ ἀφήσω ἀναπάντητον, ὅτι ἡ σημερινὴ Ἡγεσία τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς δὲν ἐστάθη εἰς τὸ ὕψος της. Παντοῦ καὶ πάντοτε ἡ Χωροφυλακὴ προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα καὶ τοῦτο οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀρνηθῇ. Ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμε νὰ ἀρνηθοῦμε, ὅτι ἡ προηγουμένη ἡγεσία τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς, ὅταν ἐπανειλημμένως μετεβαίνομεν εἰς τὸν Ἀρχηγόν της διὰ τὴν κατάταξιν χωροφυλάκων ἐκ Θράκης καὶ Μακεδονίας μᾶς ἔλεγεν: ἀργότερον θὰ γίνῃ ἡ κατάταξις καὶ παρουσιάζετο τὸ φαινόμενον, ὅτι ἀπὸ τὴν περιφέρειαν τῆς Θράκης καὶ τῆς Μακεδονίας ἦσαν μόνον 50 χωροφύλακες καὶ ἀπὸ τὴν Κρήτην ἐξ ἧς κατήγετο ὁ τότε κ. Ἀρχηγὸς 4.500. Ἡ σημερινὴ ἡγεσία ἵσταται εἰς τὸ ὕψος της καὶ προσπαθεῖ νὰ φέρῃ τὸν χωροφύλακα ἀκόμη ὑψηλότερα, διὰ νὰ ἀποδώσῃ περισσότερα ἀπὸ ὅσα ἀποδίδει σήμερον. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον εἰσάγει πρὸς συζήτησιν ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχει τὰ ἑξῆς κενὰ καὶ διὰ τοῦτο θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 1 νὰ καθορισθῇ, ἐὰν εἶνοι δυνατὸν ἀπὸ τοῦδε ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων, τῶν ἐχόντων ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Ἐπίσης τὴν 5ετίαν τὴν βλέπω πλήρως δικαιολογημένην, ὄχι διότι θέλει ὁ χωροφύλαξ, νὰ ὑπηρετῇ μίαν 5ετίαν, ἀλλά, δὲν ἠμπορεῖ νὰ πηγαίνῃ ὁ α καὶ ὁ β, ὁ ὁποῖος ἔχει τὰ μέσα νὰ κατατάσσεται εἰς τὴν Χωροφυλακὴν καὶ νὰ κάμνῃ τὴν θητείαν του. Τρίτον, θὰ παρεκάλουν φιλικῶς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 3, εἰς τὸ τελευταῖον ἐδάφιον: «...... (ἀναγινώσκει) ...» νὰ διαγραφοῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ λέξεις καὶ νὰ προστεθῇ καὶ ἐκ τῶν καταγομένων ἐκ Θράκης. Μακεδονίας, καὶ Ἠπείρου. Δηλαδὴ ἀντὶ τῶν τέκνων τῶν ἀξιωματικῶν νὰ προστεθοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θράκην, διότι ἐκεῖ εἶναι τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος. Ἐκεῖνο δὲ διὰ τὸ ὁποῖον δὲν δέχομαι καμμίαν τροποποίησιν εἶναι τὸ ἄρθρον 5. Μὴ ἀκούσετε τὰς ἀντιλήψεις τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. (Χειροκροτήματα).

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Σ. Βενιζέλος ἔχει τὸν λόγον.

§63Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἤθελον μὲ τὴν σειράν μου νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐτησίαν κρίσιν. Νομίζω δέ, ὅτι, ἐὰν ἡ κρίσις ἐγίνετο εἰς τὴν πρώτην πενταετίαν καὶ κατόπιν εἰς τὴν δεκαετίαν, θὰ ἦτο ἐπαρκὴς δοθέντος ὅτι ὁ χωροφύλαξ θὰ εὑρίσκετο συνεχῶς ὑπὸ μίαν ἀπειλήν. Καὶ γνωρίζομεν ὅτι ἐδημιουργήθησαν παρεξηγήσεις, λόγῳ τῶν τελευταίων γεγονότων καὶ δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα ἐπιφυλακτικοί. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ ἐπιμείνετε, ἀφοῦ ἄλλωστε, ἐὰν ὁ χωροφύλαξ εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ παραπέσῃ εἰς οἱονδήποτε παράπτωμα, ὑπάρχουν αἱ κείμεναι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιτρέπουν εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Σώματος νὰ τὸν ἐκκαθαρίσῃ.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶσθε σύντομοι, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει Συμβούλιον. Δὲν ἠμπορῶ βεβαίως νὰ ἐπιμείνω, ἀλλ’ ὑποβάλλω μίαν παράκλησιν. Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§65Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος ἴσχυσε καὶ ἰσχύει μέχρι σήμερον, εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος, ἔκαμε τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς νὰ ἵσταται εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς της. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, εἰς τὸ ὑφιστάμενον καθεστώς, ἀπέδωκε τόσον πολύ, δὲν βλέπω διατί, θὰ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ. Ὀφείλω ὅμως μίαν ἐξήγησιν πρὸς τὸ Σῶμα. Εἴπατε καὶ σεῖς ἀπόψε, ὅτι ἡ Κρήτη εἶχε μίαν προνομιακὴν μεταχείρισιν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν κατατάξεων ποὺ ἔγιναν εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Ἴσως εἶναι ἀληθὲς τοῦτο. Ἀλλὰ ὀφείλετε νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῶν θυσιῶν εἶχε τὸ προβάδισμα, διότι ἐφ’ ὅσον εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον εἶχε τόσον μεγάλον ἀριθμὸν χωροφυλάκων, ἑπόμενον ἦτο νὰ εἶχε καὶ ἀναλόγους θυσίας. Καὶ αἱ θυσίαι των, εἶναι ἀποδεδειγμέναι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δι’ ὅλους μας εἶναι ἡ Ἑλλάς, μία Πατρίς, καὶ πάντες ἔχομεν καθῆκον νὰ προσφέρωμεν ἀδιακρίτως καταγωγῆς καὶ κομματικῆς ἀντιλήψεως. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀμφιβάλλω διὰ τὰς καλάς σας προθέσεις, φοβούμεθα ὅμως, μήπως συμβῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνέβη ἄλλοτε, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν τὴν σχετικὴν μὲ τοὺς Κοινοτικοὺς Ἄρχοντας, διότι τότε μᾶς ἐβεβαιώσατε, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν πολιτικὰ κριτήρια, παρὰ μόνον ἐὰν οἱ Κοινοτικοὶ Ἄρχοντες ἦσαν ἱκανοὶ καὶ οἱ ἄριστοι, δυστυχῶς ὅμως, πολλοὶ Κοινοτικοὶ Ἄρχοντες ἀπελύθησαν μόνον καὶ μόνον, διότι ἐπίστευον εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ τῆς ΕΠΕΚ.

§66Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐφ’ ὅσον, κύριοι συνάδελφοι, θίγεται θέμα ξένον πρὸς τὴν συζήτησιν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διακόψω, διότι αὐτὸ ἀφορᾷ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἡ ὁποία θὰ συνεχισθῇ καὶ αὔριον. Οὐδεὶς ἀπολύτως ἀπελύθη, διότι ἀνῆκεν εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ τῆς ΕΠΕΚ, ἀπελύθησαν μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπονομεύουν τὸ Ἔθνος καὶ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν καὶ ἀπελύθησαν, ὅπως ἐβεβαίωσε τὴν Βουλὴν διὰ στοιχείων ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν ἐπὶ κλοπῇ καὶ διὰ καταχρήσεις. Ἀποκρούω ἀπολύτως τὴν κατηγορίαν, ὅτι τάχα ἀπελύθησαν Δημοτικοὶ ἢ Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι, διὰ τὰ πολιτικά τους φρονήματα. Δὲν ἀπελύθη κανεὶς ἐφ’ ὅσον ἦτο Ἐθνικοφρόνων. (Χειροκροτήματα).

§67Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Εἶναι ζήτημα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὑπάρχει τεραστία διαφορὰ ἀντιλήψεων. Ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Τὸ ἄρθρον 8 λέγει: «Δι’ ἀποφάσεως..... (ἀναγινώσκει).....». Δι’ αὐτοῦ καθορίζετε μίαν ἀπόλυτον ἀρχήν, ὅτι ἡ ἀπόφασις, ὑπὲρ ἢ κατά, πρέπει νὰ εἶναι ὁμόφωνος καὶ ὅτι ἐν περιπτώσει μὴ ὁμοφωνίας τὸν λόγον ἔχει ὁ ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι παρακεκινδυνευμένον καὶ θὰ πρέπει νὰ εἴπητε ὅτι θὰ ἰσχύῃ ἡ πλειοψηφία, καὶ νὰ γίνεται δεκτὴ ἡ ἀπόφασις κατὰ πλειοψηφίαν. Διότι αὐτὸ τὸ ὁποῖον καθιεροῦται διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον, τοὐλάχιστον μὲ ὅσα μέχρι σήμερον γνωρίζομεν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Θ. Χαβίνης.

§69Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶμαι ὑπὲρ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 3, διότι πιστεύω εἰλικρινὰ ὅτι τὰ τέκνα τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἀνατραφέντα ἐν μέσῳ στρατιωτικῆς οἰκογενείας, θὰ γίνουν καλοὶ χωροφύλακες καὶ ἐνδεχομένως καλοὶ ἀξιωματικοί. Γενικῶς πιστεύω, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον, ὅπως εἶναι διατυπωμένον, εἶναι ἀντικειμενικὸν καὶ πιστεύω, ὅτι ὄχι μόνον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ πᾶσα Κυβέρνησις καὶ πᾶς Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν, θὰ ἐπιβλέπῃ αὐστηρῶς τὴν ἀντικειμενικὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Δὲν δύναμαι νὰ φαντασθῶ ὅτι θὰ ὑπάρξῃ Κυβέρνησις ἢ Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἔστω καὶ σιωπηρῶς θὰ ἀνεχθῇ κομματικὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, διότι τότε καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη καὶ ὁ Ὑπουργὸς ἐκεῖνος θὰ εἶναι ἀνάξιοι. Πιστεύω εἰλικρινῶς, ὅτι θὰ ἐφαρμοσθῇ ἀντικειμενικῶς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, γινόμενον νόμος, δι’ αὐτὸ θὰ τὸ ψηφίσω. (Χειροκροτήματα).

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§71Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Θὰ παρακαλέσω, ἔπειτα ἀπὸ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἡ συνεχὴς καὶ ἀλλεπάλληλος κρίσις, ἡ ὁποία θὰ καθιστᾷ μαρτυρικὴν τὴν ζωὴν τοῦ χωροφύλακος, διότι θὰ κρίνεται κατ’ ἔτος νὰ περισταλῇ εἰς 2 ἢ 3. Ὅταν περάσῃ δύο ἢ τρεῖς κρίσεις, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἀρκετὸν διὰ νὰ τὸν κρίνετε ὁριστικὰ διὰ νὰ ἔχῃ καὶ αὐτὸς κάποιαν βεβαιότητα, ὅτι ἐξέλεξε ἕνα ἐπάγγελμα εἰς τὸ ὁποῖον θὰ παραμείνῃ. Αἱ συνεχεῖς κρίσεις μειώνουν τὸ συναίσθημα τῆς μονιμότητος τοῦ χωροφύλακος, τοῦτο δὲ εἶναι γνωστὸν ὁποῖα ὀλέθρια ἀποτελέσματα ἐπιφέρει.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§73Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θὰ σᾶς δώσω μίαν σύντομον ἀπάντησιν εἰς τὰς διατυπωθείσας ἀντιρρήσεις. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ ἄρθρον 5, διὰ νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος διετύπωσε διαφωνίας ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 5. Ὁμολογῶ ὅτι μὲ ἐξένισε.

§74Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἶπον διὰ τὰς ἐτησίας κρίσεις.

§75Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐὰν πρόκειται μόνον διὰ τὸν χρόνον, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὅταν ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον, κι’ ἐγὼ ἐσκέφθην ὅτι πρέπει νὰ κρίνωνται κατὰ διετίαν καὶ νὰ μὴ γίνεται κρίσις κατ’ ἔτος. Διότι, ὡς πρὸς τὴν κρίσιν, ὑπάρχει μία παρανόησις. Ἐδῶ δὲν πρόκειται, ὅπως εἶπον οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὑποφέρῃ ἀπὸ ἀγωνίαν καὶ νευρικότητα ὁ χωροφύλαξ, ἀντιθέτως σήμερον ἔχει πλήρη ραθυμίαν καὶ πλήρη ἀδιαφορίαν, διότι ἐὰν ἐκτελῇ στοιχειωδῶς τὸ καθῆκον του, δὲν θὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν Χωροφυλακήν. Πρέπει νὰ ὑποπέσῃ εἰς ἕνα παράπτωμα, νὰ κριθῇ αὐστηρῶς ἀπὸ πειθαρχικὸν Συμβούλιον καὶ νὰ τιμωρηθῇ διὰ νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν Χωροφυλακήν. Σήμερον γνωρίζει, ὅτι ἐὰν ἐκτελῇ στοιχειωδῶς τὸ καθῆκον του, δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν Χωροφυλακήν. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον ποὺ ἐκάμαμεν διὰ τοὺς Ἀνθυπασπιστάς, διὰ τοὺς ὁποίους ἐπίσης δὲν ὑπῆρχε κρίσις, καὶ εἴπομεν πρέπει νὰ κρίνωνται διὰ νὰ μὴ ἔχουν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι μιὰ φορὰ ποὺ ἔγιναν Ἀνθυπασπισταί, ἠμποροῦν νὰ μείνουν Ἀνθυπασπισταὶ ἐφ’ ὅρου ζωῆς, ἀδιαφοροῦντες διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων των. Εἴπομεν ὅτι πρέπει νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ κρίσις. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι τὴν πενταετίαν δὲν τὴν δέχομαι, διότι θὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα καθεστὼς ὅπως τὸ σημερινόν, ἀλλὰ πάλιν διὰ νὰ μὴ γίνεται ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ πολὺν χρόνον καὶ θὰ ἀπασχολῇ τὰς ὑπηρεσίας, ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως λέγω τὴν διετίαν, διότι καλύτερον εἶναι νὰ γνωρίζῃ ὁ χωροφύλαξ ὅτι θὰ κρίνεται κατὰ διετίαν, διότι τότε θὰ γνωρίζῃ ὅτι θὰ πρέπει νὰ πειθαρχῇ, νὰ συμμορφοῦται πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις του καὶ νὰ ἐκτελῇ τὸ καθῆκον του. Τώρα εἶπον, μερικοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, ὅτι τὸ κάμνετε διὰ νὰ διώξετε τοὺς χωροφύλακας τοὺς ἀντιφρονοῦντας. Βέβαια, ἐὰν ἀρχίσωμεν νὰ νομίζωμεν ὅτι γίνεται τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ ἐκδιωχθοῦν ἀπὸ τὸ Σῶμα οἱ ἀντιφρονοῦντες, δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν. Ὅπως εἶπεν ὁ κ. Χαβίνης, ἡμεῖς θὰ ἐπιβλέψωμεν διὰ τὴν ὀρθὴν ἐφαρμογήν. Ὅλοι ἔχομεν τὸ ἐνδιαφέρον νὰ ἐξυψώσωμεν τὰ Σώματα τῆς Ἀσφαλείας, διὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν ταῦτα εἰς τὸν προορισμόν των. Εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῆτε ὅτι πρόκειται νὰ ἀπασχοληθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ βγάλῃ τοὺς χωροφύλακας, οἱ ὁποῖοι εἶναι φιλελεύθεροι ἢ τῆς ΕΠΕΚ ἢ δὲν εἶναι Συναγερμικοί; Ἀλλοίμονόν μας. Τὸ θέμα εἶναι τοῦτο, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ κρίσις ὅπως γίνεται διὰ τοὺς μονίμους ἐθελοντὰς τοῦ Στρατοῦ, οἱ ὁποῖοι κρίνονται ὅταν ζητοῦν ἀνακατάταξιν. Οἱ καλοὶ ἀξιωματικοὶ δὲν κρίνονται κατ’ ἔτος; Ζοῦν ὑπὸ ἀγωνίαν; Κάθε ἄλλο.

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὄχι διὰ νὰ καταταγοῦν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ σύγκρισις.

§77Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Παρομοίωσις τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν. Πρόκειται περὶ τῆς κρίσεως, ἐδῶ δὲν πρόκειται νὰ ἔχῃ ἀγωνίαν. Θὰ παύσῃ νὰ ἔχῃ ραθυμίαν καὶ ἀδιαφορίαν, διότι γνωρίζει ὅτι θὰ κριθῇ, ἐνῷ σήμερον γνωρίζει ὅτι δὲν πρόκειται νὰ κριθῇ παρὰ μόνον ἂν παραπεμφθῇ εἰς πειθαρχικὸν Συμβούλιον διὰ σοβαρὸν πειθαρχικὸν παράπτωμα. Ἐγὼ δέχομαι ἐν μέρει τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων ἀντὶ κατ’ ἔτος, νὰ γίνεται κατὰ διετίαν. Ὄχι διὰ τὸν λόγον τῆς ἀνησυχίας τοῦ χωροφύλακος, διότι δὲν πρόκειται νὰ ἔχῃ ἀγωνίαν, ἀλλὰ θὰ δεικνύῃ ζῆλον καὶ ἐνδιαφέρον, διότι εὑρίσκω ὅτι ἡ συγκρότησις τῶν Ἐπιτροπῶν, δεδομένου ὅτι ὑπάρχουν αἱ χιλιάδες τῶν χωροφυλάκων, θὰ ἀπαιτῇ κάποιον χρόνον καὶ νομίζω ὅτι αὐτὸ θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς κανονικῆς διεξαγωγῆς τῆς Ὑπηρεσίας. Καλύτερον εἶναι νὰ γίνῃ διετία καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ἀποδεχθῇ. Διὰ νὰ συμπληρώσω τὰς ἀπαντήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, ὅτι μὲ ἐξέπληξαν αἱ παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν διὰ τὸ ἐδάφιον 8. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἐγὼ τὸ ἀντελήφθην ὡς προστασίαν τοῦ χωροφύλακος. Δέχομαι τὴν κατὰ πλειοψηφίαν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐφ’ ὅσον κατὰ πλειοψηφίαν καταφαίνεται τὸ Συμβούλιον, διατὶ νὰ εἶναι ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς; Ὁμολογῶ ὅτι ἔτσι τὸ ἔχω ἀντιληφθῆ. Ἐφ’ ὅσον κρίνεται ἀπὸ τοὺς ἀμέσως προϊσταμένους του, νομίζω, καὶ ἐγὼ καὶ δέχομαι νὰ μὴ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ κρίσις τοῦ Ἀρχηγοῦ. Ἐπίσης, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 6, νομίζω ὅτι ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Χλουβεράκη εἶναι ὀρθὴ κατὰ τοῦτο: Ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτή, διότι πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον μιᾶς γενικωτέρας ρυθμίσεως. Ἔχομεν τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος προστατεύει τοὺς παλαιοὺς πολεμιστάς, τοὺς ἐφέδρους καὶ θεσπίζομεν τώρα μίαν προτίμησιν ὑπὲρ τῶν χωροφυλάκων. Δὲν εἶναι μόνον ὅτι θίγονται ἄλλοι πολίται, ἐξ αὐτοῦ τοῦ μέτρου, ἀλλὰ διότι νομίζω ὅτι πρέπει νὰ λαμβάνεται κάποια εἰδικωτέρα μέριμνα καὶ δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν χρόνια πολλὰ καὶ ὑπηρέτησαν εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Νομίζω ὅτι νομοθετοῦμεν μᾶλλον εἰς τὸ κενόν, ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ καὶ μιὰ ἀνάλογος πρὸς τοὺς ἑλληνικοὺς νόμους διατύπωσις. Δέχομαι τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 6.

§78Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ τοῦ νόμου 1836, δὲν λαμβάνουν οὔτε σύνταξιν, οὔτε ἐφ’ ἅπαξ....

§79Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, διὰ τὸ ζήτημα τῶν ἀποφοίτων γυμνασίων, νομίζω ὅτι τοῦτο σημαίνει ἄγνοιαν τῶν πραγμάτων. Τὸ Ἐπιτελεῖον τοὺς καθορίζει. Ἐγὼ ἐφέτος ἐζήτησα ἐπιμόνως 150 καὶ μοῦ ἐδόθησαν 120. Δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω οὐδεμίαν πρότασιν δεκτήν, ἡ ὁποία δεσμεύει τὸ Ἐπιτελεῖον εἰς τὴν κρίσιν του. Ἐπειδὴ σήμερον τὰ νέα ὅπλα θέλουν ἐγγραμμάτους διὰ τὸν χειρισμόν των, τὸ Ἐπιτελεῖον, μετὰ πολλοῦ κόπου, μᾶς ἔδωσε τοὺς 120. Τοῦ ἐζήτησα 150 καὶ μοῦ τὸ ἠρνήθη διαρρήδην. Τὸ Ἐπιτελεῖον ὁρίζει τὸν ἀριθμὸν τῶν κληρωτῶν τῶν μὴ ἀποφοίτων. Δι’ αὐτό, ὡς θὰ ἴδητε εἰς μίαν παράγραφον, καθορίζεται ὅτι ὁ ἀριθμὸς ὁρίζεται κατόπιν κοινῆς ἀποφάσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἄνευ τῆς γνώμης τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ ἀπόφασις.

§80Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔχω μίαν πρότασιν, ἡ ὁποία, κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι θὰ σᾶς διευκολύνῃ. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ γίνῃ ἀποδεκτή.

§81Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Σᾶς παρακαλῶ, κύριε συνάδελφε, νὰ τελειώσω. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 3, ἡ καθοριζομένη προτίμησις, ὑπὲρ τοῦ ¼ τῶν λαμβανόντων μέρος εἰς τὸν διαγωνισμὸν τέκνων τῶν ἀξιωματικῶν, νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθή, διότι ἀκριβῶς διατηρεῖ καὶ τὴν παράδοσιν, ὅπως ὀρθότατα ἐτόνισεν ὁ κ. Χαβίνης. Καὶ εἰς τὰς Στρατιωτικὰς Σχολὰς ὑπάρχει αὐτὸ καὶ εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων καὶ Ἀεροπορίας. Καὶ διότι πρόθεσις μας εἶναι νὰ ὑπάρχῃ μία παράδοσις τοιαύτη. Τὸ παιδὶ τοῦ ἀξιωματικοῦ ὑποτίθεται ὅτι ἔχει περισσότερον ζῆλον νὰ πάῃ καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ διευκολύνωμεν τὰ παιδιὰ τῶν ἀξιωματικῶν.

§82Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος..........).

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἄηθες, εἷς Ὑπουργὸς νὰ διακόπτεται.

§84Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἡ πρότασις, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὁρίσωμεν ἓν προνόμιον διὰ τοὺς καταγομένους ἐξ ὡρισμένων περιφερειῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι τρέφομεν ἰδιαιτέραν συμπάθειαν, νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτή, παρ’ ὅλην, ἐπαναλαμβάνω, τὴν εὐαισθησίαν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὅλοι, προκειμένου περὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διαβεβαιῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν εἶναι, ὅτι, ἀτυχῶς, αἱ αἰτήσεις κατατάξεως χωροφυλάκων ἐκ Βορείου Ἑλλάδος εἶναι ἐλάχισται. Λυποῦμαι, διότι δὲν ἐγνώριζον, ὅτι θὰ θιγῇ τὸ θέμα αὐτό, διὰ νὰ σᾶς φέρω τοὺς ἀριθμούς. Ἐπὶ μίαν διετίαν, ὅπου εἶμαι Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, παρηκολούθησα τὸν ἀριθμὸν τῶν αἰτήσεων, αἱ ὁποῖαι προέρχονται ἀπὸ τὰ διάφορα μέρη, τόσον δὲ εἰς τὴν Χωροφυλακήν, ὅσον καὶ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑποβληθέντων ἐκ Βορείου Ἑλλάδος εἶναι ἐλάχιστος. Διαβεβαιῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἔχουν δοθῆ ρηταὶ διαταγαί, ἐφ’ ὅσον ἔχουν τὰ προσόντα οἱ αἰτοῦντες καὶ κατάγονται ἐκ Βορείου Ἑλλάδος, νὰ κατατάσσωνται, διότι ἐνδιαφέρει τὴν Πολιτείαν νὰ ἔχουν τὰ προσόντα οἱ αἰτοῦντες.

§85Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Καὶ οἱ ἐκ Δωδεκανήσου, κ. Ὑπουργέ.

§86Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὅσον ἀφορᾷ τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. Παμπούκα, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ, κατ’ ἀρχήν, νὰ μὴ συμμερισθῶ τὴν ἄποψίν του, διότι ἡ συνταγματικὴ διάταξις εἶναι σαφὴς καὶ νομίζω, ὅτι θὰ νομοθετήσωμεν κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν θεμελιοῦται νομικῶς. (Ἀναγινώσκει). Δεδομένου, ὅτι τὸ ἄρθρον 26 τοῦ Νόμου περὶ συντάξεων καθορίζει, πότε δικαιοῦνται συντάξεως οἱ ἐξερχόμενοι τοῦ Σώματος, νομίζω, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν τροποποίησιν, διότι λέγει, ὅτι οἱ ἀπολυόμενοι τοῦ Σώματος, ἐν ᾗ περιπτώσει ἔχουν ἀνακαταταγῆ, δικαιοῦνται συντάξεως, ὅταν ἔχουν 20ετῆ ὑπηρεσίαν. Κύριε Παμπούκα, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν συμφωνῇ ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, τὴν κάμνω δεκτὴν εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, λοιπόν, νὰ ἐπικοινωνήσετε μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ κατ’ ἄρθρον τὸ νομοσχέδιον.

§87Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ «ἐλευθέρως», δὲν τὸ διαγράφετε;

§88Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θὰ δημιουργήσωμεν λόγους προσφυγῆς εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Θὰ διαρρυθμισθῇ ἡ παράγραφος 8, οὕτως ὥστε αἱ ἀποφάσεις καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ εἶναι ᾐτιολογημέναι καὶ ὑποχρεωτικαί, παρεχομένης εὐχερείας εἰς τὸν Ἀρχηγὸν εἴτε εἰς τὴν μίαν, εἴτε εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν. Δέχομαι τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 6 καὶ τὸ 1 ἔτος θὰ τὸ κάμωμεν διετίαν. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν.

§89Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Παρακαλῶ, τὸν λόγον κύριε Πρόεδρε.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν θὰ ὁμιλήσετε, κύριε συνάδελφε.

§91Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν συζητοῦμεν τὴν πρότασίν σας.

§92Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη;

§94ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως, συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ἀπὸ 7.6.53 Α. Ν. «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς», ὡς ἐτροποποιήθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 8.30′ μ. μ.).