1953.06.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 47η

Τετάρτη 3 Ἰουνίου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. βουλευτὰς νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις των. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ταμβακᾶς αἰτεῖται δίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ λόγους ὑγείας.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Θ. Ταμβακᾶν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§6Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ. κ. Π. Βουδούρης καὶ Γ. Τζαμαλούκας καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Πολυτέκνων Μακεδονίας, ζητούσης ἀπαλλαγὴν τῶν πολυτέκνων γεωργῶν ἀπὸ τὴν φορολογίαν τῶν διὰ τὰς ἀνάγκας των χρησιμοποιουμένων προϊόντων, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 8 παρ. 2 τοῦ Ν. 1910]44 καὶ γενικῶς ἐφαρμογὴν ἁπάσης τῆς κειμένης περὶ προστασίας τῶν πολυτέκνων νομοθεσίας. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Διοικήσεως Πανελληνίου Ναυτικῆς Ὁμοσπονδίας καὶ τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Καβάλας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἐργοδοτῶν ἐκδηλωθεῖσαν προσπάθειαν ἀφαιρέσεως τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων καὶ ζητούντων βελτίωσιν τῶν ὅρων διαβιώσεως τῶν ἐργαζομένων. Οἱ βουλευταὶ Ὀλυμπίας κ. κ. Α. Τσιρώνης καὶ Π. Τριαντόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰς Ἐπιτροπῶν ἐμφυτευτῶν Ὀλυμπίας καὶ Κοινότητος Βρύνης, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην κατάργησιν τοῦ ἐμφυτευτικοῦ νόμου 2258]52 καὶ ζητούντων τὴν διατήρησιν τῆς ἰσχύος τούτου πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἐμφυτευτῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Π. Βουδούρης καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Συνδέσμου ἁλιευτεργατῶν κόλπου Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ ἁλιευτικοῦ Συν]σμοῦ συγκροτημάτων γρὶ– γρὶ ἡμέρας «οἱ Δώδεκα Ἀπόστολοι» Θεσσαλονίκης ζητούντων τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς μελετωμένης καταργήσεως τῶν γρὶ–γρὶ ἡμέρας, μέχρις ὅτου καταστῇ δυνατὴ ἡ μετατροπὴ τῶν ἐργαλείων καὶ τοῦ συστήματος ἁλιείας καὶ ἡ ἐξόφλησις τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ χρεῶν. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν καπνεργατῶν Καβάλας μὴ συμπληρωσάντων 300 ἡμερομίσθια μεταπολεμικῶς ζητούντων τὴν χορήγησιν συντάξεως καὶ εἰς αὐτούς. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς δικαιούχων προστασίας ζητούντων συμπλήρωσιν τοῦ Α.Ν. 1323/ 49 «περὶ ἀγοραπωλησιῶν κατοχῆς» ἐπὶ σκοπῷ ὑπαγωγῆς εἰς τὰς διατάξεις καὶ τῶν ἀκτημόνων γηγενῶν ἀγοραστῶν ἀκινήτων διὰ προσυμφώνων, ἀσχέτως πρὸς τὸν χρόνον ἀποπληρωμῆς καὶ κτήσεως τοῦ ὁριστικοῦ τίτλου κυριότητος. Ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας, ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 214 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι. Κατὰ τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Προνοίας Εὐβοίας Εὐαγ. Παπασχοινοπούλου διετάχθη ἀνάκρισις καὶ διαχειριστικὸς ἔλεγχος τῶν περιπτώσεων τοῦ Προγράμματος Πρόνοια Ἐργασία, κ.λ.π., κατόπιν εἰσηγήσεως τοῦ νῦν Διευθυντοῦ Διοικήσεως, ὑπηρετοῦντος τότε ὡς Διευθυντοῦ Ἐπιθεωρήσεως. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ὡρίσθησαν ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω Διευθυντοῦ καὶ ἀπεστάλησαν τὴν 2–10–52 εἰς Εὔβοιαν δύο ἐκ τῶν πλέον πεπειραμένων καὶ αὐστηρῶν Ἐπιθεωρητῶν οἵτινες ὅμως διέκοιψαν τὸν ἔλεγχον λόγω τῆς προκηρύξεως τῶν ἐκλογῶν καὶ ἐπανῆλθον εἰς Ἀθήνας τὴν 18–11–52. Τὴν 7–2–52 μετέβησαν ἐκ νέου εἰς Εὔβοιαν ἐξ ἧς ἐπανῆλθον τὴν 27–12–52 ὑπαβαλόντες προπόρισμα καὶ πόρισμα τοῦ ἐνεργηθέντος ἐλέγχου τὴν 12–2–53, χωρὶς νὰ ἐξαντλήσωσι τὸ θέμα τοῦ ἐλέγχου ὅστις ἐπεξετάθη εἰς ἀνακρίσεις εἰς διάφορα χωρία καὶ εἰς δικαιολογητικά, τὰ ὁποῖα εἶχον ὑποβληθῆ εἰς τὴν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ὑπηρεσίαν Ἐντελλομένων Ἐξόδων, ὡς καὶ εἰς ἕτερα στοιχεῖα εὑρισκόμενα εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Ἤδη συντάσσεται καὶ πρόκειται νὰ ὑποβληθῇ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν συγκεντρωτικὸν πόρισμα τῶν ἐν λόγῳ Ἐπιθεωρητῶν, οἵτινες ἀσχολοῦνται ταὐτοχρόνως καὶ μὲ ἄλλας ὑποθέσεις τοῦ Ὑπουργείου λόγῳ τοῦ φόρτου ἐργασίας τῆς Διευθύνσεως Ἐπιθεωρήσεως καὶ τοῦ ἀνεπαρκοῦς ἀριθμοῦ Ἐπιθεωρητῶν, ἐντεταλμένων διὰ τὸν ἔλεγχον ἑκατοντάδων ἱδρυμάτων καὶ περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν (Νοσοκομείων πάσης φύσεως, Ὀρφανοτροφείων, Γηροκομείων, Παιδικῶν Σταθμῶν, Κέντρων Κοιν. Προνοίας, Ὑγειονομικῶν Κέντρων κλπ). Κατόπιν τοῦ πρώτου πορίσματος τῶν Ἐπιθεωρητῶν, ἠσκήθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20118)670)17–3–53 ἐγγράφου ἡμῶν πειθαρχικὴ ἀγωγὴ ἐνώπιον Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἀνέθεσεν εἰς τὸν Διευθυντὴν κ. Φάντην τὴν ἐνέργειαν ἀνακρίσεων συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1811)1951 Νόμου περὶ Κώδικος Καταστάσεως τῶν Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων (ἄρθρ. 152 §. 1 βʹ καὶ 4). Ἀκολούθως κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 159 § 2, 3, 4, 5 ὑποβληθέντος τοῦ πορίσματος τοῦ ἀνακριτοῦ ἀνετέθη ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸν εἰσηγητὴν ἐν ἀναμονῇ καὶ τοῦ τελικοῦ πορίσματος τῶν Ἐπιθεωρητῶν. Ἐν τῷ μεταξὺ κατόπιν δευτέρας συμπληρωματικῆς ἐκθέσεως τῶν Ἐπιθεωρητῶν διεβιβάσθη εἰς τὸ πειθαρχικὸν Συμβούλιον τὸ ὑπ’ ἀριθ. Δ. Α251)20–4 53 ἐρώτημα ἡμῶν περὶ θέσεως εἰς ἀργίαν τοῦ Εὐαγγ. Παπασχοινοπούλου καὶ ἐσχηματίσθη εἰδικὸς φάκελλος τῆς ὑποθέσεως ὁ ὁποῖος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 574)23–5–53 ἐμπ. ἐγγράφου μας παρεπέμφθη εἰς τὸν Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν Χαλκίδος, διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς ποινικῆς διώξεως κατὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑπαλλήλου. Ὡς πρὸς τὴν διαχείρισιν τῶν κονδυλίων αὐτοστεγάσεως τῶν προσφύγων Χαλκίδος, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι οὐδὲν ἔνταλμα ἐξεδόθη, οὔτε πρόκειται νὰ ἐκδοθῇ ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Ε. Παπασχοινοπούλου. Ἐκ πάντων τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι οὐδεμία ἀμέλεια ἤ, πολὺ περισσότερον, πρόθεσις παρελκύσεως τῆς ὑποθέσεως ταύτης δύναται νὰ καταλογισθῇ εἰς τὸν Διευθυντὴν Διοικήσεως τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ὁ ὁποῖος τοὐναντίον ἐνήργησε μὲ τήν πρέπουσαν ὑπηρεσιακὴν εὐσυνειδησίαν, ἡ δὲ καθυστέρησις τῆς ὑποθέσεως ὀφείλεται εἰς τὴν βραδεῖαν διαδικασίαν τοῦ Κώδικος καὶ εἰς τοὺς περιορισμοὺς τῆς ἐκτὸς ἕδρας κινήσεως τῶν Ἐπιθεωρητῶν καὶ λοιπῶν ὑπαλλήλων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης (Ὑπ. Οἰκον.), καταθέτει σχέδιον νόμου «περί τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 2360)53 «περὶ λήψεως ἐκτάκτων μέτρων διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν». Ὁ κ. Λ. Εὐταξίας (Ὑφυπ. Οἰκον.), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 1286)49 καθιερωμένων ἀπαλλαγῶν καὶ εἰς τὰς Φιλανθρωπικὰς ὀργανώσεις «Παγκόσμιος Ἐκκλησιαστικὴ Ὑπηρεσία» καὶ «Συμβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ Βοηθείας διὰ τὴν Ἑλλάδα». Ἡ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῆς κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1950–51 πραγματοποιηθείσης δαπάνης ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως (Γεν. Διευθύνσεως Τύπου καὶ Πληροφοριῶν) καὶ ἐγγραφῆς τῆς διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῆς ἀπαιτουμένης πιστώσεως ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου (Γεν. Δ)σεως Τύπου) τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1952–53». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Ζῶτος, Ν. Ἀθανασίου. Α. Παπαδόπουλος καὶ Δ. Καρατζένης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κ.Ν. 4971)31 «περὶ ὀργανισμοῦ Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων» καὶ ρυθμίσεως τῆς θέσεως τῶν ὑπεραρίθμων ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ρουμάνης καὶ Ν. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κ.Ν. 4971) 31 «περὶ ὀργανισμοῦ Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων» καὶ ρυθμίσεως τῆς θέσεως τῶν ὑπεραρίθμων ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Δ. Πλαγιάννης ἔχει τὸ λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀγροτῶν Λακωνίας ζητούντων ἐπέκτασιν τῆς ἰσχύος τῆς εἰδικῆς διατάξεως περὶ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καὶ ἐν Λακωνίᾳ.

§8Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰανουαρίου μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Σταθοπούλου ὑπεβάλαμεν ἀναφορὰν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Λακωνίας δι’ ἧς ζητεῖται ἡ ἐπέκτασις τῆς ἰσχύος τῆς εἰδικῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Ν. Δ. 2185|1952 «περὶ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν» καὶ ἐν Λακωνίᾳ. Εἰς τὸ αἴτημά των αὐτό, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ, ὅτι ἀπέστειλεν ἀπὸ τοῦ μηνὸς Μαρτίου ἔγγραφον εἰς τὴν Γεωργικὴν Ὑπηρεσίαν Λακωνίας, ὅπως τῷ ὑποβάλῃ ἐμπεριστατωμένην ἔκθεσιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἵνα ἐνεργήσῃ καταλλήλως. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς ἐνεργείας αὐτοῦ.

§9Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγένετο δεκτὸν τὸ αἴτημα τῶν ἀγροτῶν Λακωνίας.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν πιστώσεων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἀντιπλημμυρικῶν καὶ ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Βουραϊκοῦ Καλαβρύτων.

§11Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἕνα ἀπὸ τὰ μεγάλα ζητήματα ποὺ καταβασανίζουν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς χώρας καὶ ζημιώνουν σοβαρῶς τὴν ἀγροτικήν μας οἰκονομίαν εἶναι οἱ χείμαρροι οἱ ὁποῖοι καταστρέφουν χιλιάδας στρεμμάτων ποτιστικῶν ἀγρῶν καθ’ ὅλην τὴν χώραν. Εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Καλαβρύτων ὁ Βουραϊκὸς ποταμὸς κατέστρεφε 18000 στρέμματα ποτιστικῶν ἀγρῶν, ὁ Ἀροάνειος 6.000 στρέμματα καὶ ὁ χείμαρρος εἰς τὸ Σκοῦπι καὶ Βερσίτσι καταστρέφει 4.000 στρέμματα, ἤτοι οἱ τρεῖς αὐτοὶ χείμαρροι καταστρέφουν 28.000 στρέμματα ποτιστικῶν ἀγρῶν καὶ ζημιώνεται τεραστίως ἡ Ἐπαρχία Καλαβρύτων. Ἄνω τῶν 20 ἑκατομμυρίων τροφίμων χάνονται κατ’ ἔτος ἀπὸ τὰς καταστροφὰς αὐτὰς εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Καλαβρύτων. Τὸ 1946 ἡ τότε Κυβέρνησις κατόπιν εἰσηγήσεώς μου ἐχορήγησεν ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων δραχμῶν καὶ κατέστη δυνατὸν νὰ διευθετηθῇ ἡ κοίτη τοῦ ποταμοῦ διὰ τῆς κατασκευῆς ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων, νὰ ἀπαλλαγοῦν ἐκτάσεις 18.000 στρεμμάτων ἀπὸ τὰ λιμνάζοντα νερὰ καὶ τὸ μέγα αὐτὸ νοσογόνον τέλμα τῶν ἑλωδῶν πυρετῶν νὰ μετατραπῇ εἰς εὐφορωτάτην πεδιάδα ἀποδίδουσαν ἐτησίως ἑκατομμύρια ὀκάδας τροφίμων. Ἀλλὰ τὸ μέγα αὐτὸ καὶ τόσον σημαντικὸν διὰ τὴν ζωὴν τοῦ λαοῦ τῆς Ἐπαρχίας Καλαβρύτων ἔργον, δὲν ἐπερατώθη ὁριστικῶς διὰ τῶν τότε χορηγηθεισῶν πιστώσεων καὶ ἔχει ἀνάγκην συμπληρώσεως. Νομίζω, ὅτι ἐὰν χορηγηθῇ ποσὸν 200 ἑκατομμυρίων δραχμῶν θὰ περατωθῇ τὸ ἔργον τοῦτο, ἄλλως κινδυνεύει νὰ συμπαρασύρῃ εἰς τὴν καταστροφὴν καὶ τὰς μέχρι τοῦδε ἐκτελεσθείσας ἐργασίας καὶ νὰ ριφθῇ πάλιν ἡ Ἐπαρχία Καλαβρύτων εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀθλιότητα καὶ εἰς τὴν ἑλονοσίαν. Ἐπίσης παρακαλῶ τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ Γεωργίας, νὰ χορηγήσουν τὰς ἀναγκαίας πιστώσεις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων εἰς τοὺς χειμάρρους Ἀροάνειον καὶ Σκουπέϊκο ποτάμι ὥστε νὰ διασωθοῦν ἐκτάσεις 10.000 στρεμμάτων τὰ ὁποῖα ἀφ’ ἑνὸς θὰ δίδουν μίαν ἱκανοποιητικὴν ἀπόδοσιν εἰς γεωργικὰ προϊόντα, ἀφ’ ἑτέρου θὰ ἀπαλλαγοῦν πολλὰ χωρία τῆς Ἐπαρχίας Καλαβρύτων ἀπὸ τὴν ἑλονοσίαν, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν περιφέρειαν αὐτήν.

§12Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ μόνον ρόλον συνηγόρου δύναμαι νὰ παίξω, διότι τὸ θέμα ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Εὐαγγελᾶτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Μηχανικῶν Σχολῶν Ἡράκλειτος Νικαίας, Κερατσινίου, Πυθαγόρα Πειραιῶς καὶ τεχνικοῦ Λυκείου Ἀθηνῶν, ζητούντων ἐξομοίωσιν τῶν πτυχίων των πρὸς ἄλλας Σχολάς, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας.

§14Χ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶμεν τὴν ἀναφοράν.

§15Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Κύριε Πρόεδρε, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Βιομηχανίας, ἤδη, ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου, πολὺ δηλαδὴ προτοῦ ὑποβληθοῦν τὰ ὑπομνήματα, ποὺ κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ πολὺ πρὶν διατυπωθοῦν ταῦτα εἰς αὐτήν, ἐπελήφθη τοῦ θέματος καὶ τῶν αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζονται ὑπὸ τῶν κυρίων συναδέλφων. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Μέχρι πρό τινος οἱ νέοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον πτυχίον τῶν τεχνικῶν σχολῶν, τῶν ὑπαγομένων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, εἶχον τὸ δικαίωμα, βάσει αὐτοῦ τοῦ στοιχείου, νὰ ναυτολογηθῶσιν ὡς μηχανικοὶ εἰς τὸ ἐμπορικὸν ναυτικόν. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐξέδωκε Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου δὲν ἀναγνωρίζει τὰ πτυχία ταῦτα, ὡς ἀποτελοῦντα προσὸν διὰ τὴν ἀπόκτησιν πτυχίου μηχανικοῦ τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ. Ἤδη, ἀπὸ τῆς 6ης Φεβρουαρίου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2481]6–2–53 ἐγγράφου μου, πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐζήτησα τὴν ἀποκατάστασιν τῶν πραγμάτων. Δυστυχῶς, δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς ἀπαντήσεως, πλὴν μόνον ἐξεδόθη διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου παρατείνεται ἡ προθεσμία, ἀπὸ τῆς ὁποίας καὶ πέραν δὲν θὰ ἐπιτρέπεται πλέον ἡ ἀπόκτησις διπλώματος μηχανικοῦ τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ καὶ πτυχίον ἀνεγνωρισμένης τεχνικῆς σχολῆς. Τοῦτο τί σημαίνει; Σημαίνει, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας δέχεται ὡς προσὸν τὸ ἀπολυτήριον τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου καὶ δὲν δέχεται, ὡς προσόν, τὸ πτυχίον τῶν τεχνικῶν Σχολῶν, τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Βιομηχανίας. Ἡ ἀναφορὰ λοιπόν, τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν, θὰ ἔπρεπε, μᾶλλον νὰ ἀπευθυνθῇ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ὄχι πρὸς ἐμέ, διότι ἐκεῖθεν εἶναι τὸ ἐμπόδιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Βιομηχανίας καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος θὰ συνεχίσωμεν τὰς προσπαθείας μας διὰ νὰ πείσωμεν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, περὶ τῆς ὀρθότητος τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ. Ἐλπίζομεν, ὅτι δὲν θὰ χρειασθῇ νὰ εἰσαχθῇ τὸ θέμα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον πρὸς διευθέτησιν τῆς διαφορᾶς.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κρήτης, αἰτουμένου τὴν λῆψιν μέτρων διευκολυνόντων τὰ ἀνοίγματα πιστώσεων, κλπ.

§17Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον Ἡρακλείου Κρήτης ὑπέβαλεν ὑπόμνημα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖ νὰ αὐξήσῃ τὸ ὅριον τῶν χρηματοδοτήσεων. Τὸ θέμα αὐτό, ἀπησχόλησεν ἐπανειλημμένως τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα, φαίνεται ὅμως, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς, δὲν ἔδωσεν ἱκανοποιητικὴν λύσιν εἰς τὸ θέμα, ἡ ὄχλησις τῶν ἐκπροσώπων τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου. Εἶναι γνωστὸν πόσον ἐνδιαφέρον εἶναι τὸ θέμα διὰ τὰς ἐμπορικὰς τάξεις τῆς χώρας. Διὰ τοῦτο, ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, τί μέτρα ἐλήφθησαν μέχρι τῆς στιγμῆς, ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό, τὸ τόσον ζωτικὸν διὰ τὰς ἐμπορικὰς τάξεις καὶ ἐὰν ἐλήφθη ἀπόφασις, νὰ ἴδωμεν ἐὰν δύναται αὕτη νὰ θεωρηθῇ ἱκανοποιητική.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§19Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου, κατόπιν τῆς ἀναπροσαρμογῆς καθίσταται ἀνεδαφική. Πάντως, παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, μέχρι πότε, θὰ συνεχισθῇ ἡ στραγγαλιστικὴ αὐτὴ πολιτικὴ τῶν πιστώσεων.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§21Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Πάρρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§23Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ, κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§25Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ πράγματι τὸ Ἡράκλειον λόγῳ τοῦ ὅτι εἶναι μία μεγάλη ἐμπορικὴ περιφέρεια, ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην ἀπὸ ὡρισμένα ἀνοίγματα πιστώσεων, θὰ παρεκάλουν τὴν σεβαστὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐνδιαφερθῇ, ἰδιαιτέρως, διότι μαστίζεται ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἀπὸ μεγάλην ἀνεργίαν. Διὰ νὰ ἐπανέλθῃ τὸ Ἡράκλειον εἰς τὴν κανονικὴν πορείαν τῶν ἐργασιῶν του, ἔχει ἀνάγκην πιστώσεων. Δι’ αὐτὸ παρακαλοῦμεν θερμότατα, ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ ἀναφορά μας.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§27Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν, κύριε Πρόεδρε.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Προεδρεύων τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§29Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Προεδρεύων Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι γενικωτάτης σημασίας. Ἀναμφισβητήτως ἐνδιαφέρει τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία καὶ τὸ παρακολουθεῖ. Συνδέεται ὅμως τὸ θέμα τοῦτο πρὸς τὴν πολιτικὴν καὶ τῆς κυκλοφορίας καὶ τῶν πιστώσεων καί, γενικῶς, μὲ διάφορα οἰκονομικὰ συμφέροντα. Ἀναμφισβητήτως, θὰ δοθῇ εἰς τὸ θέμα τοῦτο, ἡ προσήκουσα λύσις.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει νὰ προσθέσῃ τι;

§31Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὄχι, κύριε Πρόεδρε.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προβλεπομένης ὥρας διὰ τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχό-

μεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων τῶν σχετικῶν μὲ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§33Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί’ τὰ αἰτήματα τῶν σιτοπαραγωγῶν συνοψίζονται εἰς τέσσαρα βασικά. Πρῶτον, ἀξιοῦν νὰ γίνῃ συγκέντρωσις. Λεύτερον, νὰ ἀναγγέλλεται ἡ συγκέντρωσις ἐνωρὶς καὶ νὰ πραγματοποιῆται αὐτή. Τρίτον, νὰ εἶναι ἀπεριόριστος. Καὶ τέταρτον, ἐπιθυμοῦν νὰ ἀπολαύσουν, ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλειτέρας τιμάς. Διὰ τὰ τρία πρῶτα αἰτήματα, νομίζομεν, ὅτι ἱκανοποιήσαμεν πλήρως, τοὺς σιτοπαραγωγούς. Διότι, καὶ ἐγκαίρως ἀνηγγείλαμεν τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου καὶ ἐγκαίρως θὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἔναρξιν τῆς συγκεντρώσεως καὶ πάλιν ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καὶ θὰ δώσωμεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἀπεριόριστον συγκέντρωσιν. Διότι ἡ ἀπεριόριστος συγκέντρωσις εἶναι ἡ ἀποδοχὴ παραλαβῆς πάσης προσφερομένης ποσότητος, περιωρισμένη δέ, εἶναι ἡ ἐκ τῶν προτέρων καθωρισμένη ποσότης. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς τιμῆς, οἱαδήποτε τιμὴ καὶ ἂν ἐδίδετο, πάντοτε θὰ ὑπῆρχεν αἴτημα ὑψηλοτέρας τιμῆς. Ἀλλά, τὰ ἐπίμαχα σημεῖα περιορίζονται εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀπεριορίστου ἢ περιωρισμένης συγκεντρώσεως καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς τιμῆς. Ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἤρξατο τὴν μελέτην τῆς ἐφαρμογῆς συστήματος συγκεντρώσεως ἀπεριορίστου καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου καὶ τοῦ ἀξιοτίμου Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου εὑρέθησαν ὅλαι αἱ ἀποθῆκαι νὰ εἶναι κεναὶ κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς παραλαβῆς τῆς νέας ἐσοδείας, γεγονὸς τὸ ὁποῖον πρώτην φορὰν συνέβη. Ταὐτοχρόνως, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου διέταξε τὴν ἀπόλυτον προτεραιότητα ἀλέσεως τοῦ σίτου συγκεντρώσεως, διότι σκοπὸν ἔχει, πρῶτον, νὰ φᾶμε τὸ ἰδικόν μας σιτάρι πρὶν ἀπαιτηθῇ νὰ εἰσαγάγωμεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ δεύτερον, διατὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποσυμφορηθοῦν αἱ ἀποθῆκαι, νὰ ἀποσυμφορῶνται καθημερινῶς, ὅσον τὸ δυνατόν, αἱ ἀποθῆκαι διὰ νὰ μετατρέπεται ὁ σῖτος εἰς ἄλευρα καὶ τὰ ἄλευρα εἰς χρήματα διὰ νὰ δύνανται νὰ πιστοδοτοῦν τὴν συγκέντρωσιν καὶ νὰ μὴ ἐπιβαρύνεται ἡ κυκλοφορία. Χάρις εἰς αὐτὰ τὰ μέτρα εἶναι δυνατὸν νὰ παραλάβωμεν 250–265 χιλ. τόννους κατὰ τοὺς δύο κρισίμους μῆνας. Ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον διῃρέσαμεν τὴν ἐποχὴν τῆς συγκεντρώσεως εἰς δυὸ φάσεις δὲν ἦτο, διότι ἐφοβούμεθα, ὅτι δὲν θὰ ἔχωμεν τὰ χρηματικὰ μέσα διὰ νὰ παραλάβωμεν τὸν σῖτον, ἀλλ’ ἐκ καθαρῶς τεχνικῶν λόγων, διότι δὲν ὑπάρχουν, δυστυχῶς, οἱ ἀνάλογοι χῶροι, διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν σιτηρῶν, δὲν ὑπάρχουν ἀνάλογοι σιταποθῆκαι. Αἱ ὑπάρχουσαι σιταποθῆκαι διαιροῦνται εἰς τρεῖς κατηγορίας: Εἰς τὰς ἀποθήκας, τὰς ὁποίας ἀνήγειρον οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ διὰ τῶν ἰδίων αὐτῶν χρημάτων, τὰ ὁποῖα κρατοῦνται κατ’ ἔτος ἐκ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, ἐκ τῶν ἀποθηκῶν τῶν ἀλευρομύλων καὶ ἐκ τῶν ἰδιωτικῶν ἀποθηκῶν, αἱ ὁποῖαι ἐνοικιάζονται κατ’ ἔτος. Ἐπὶ τοῦ τελευταίου τούτου σημείου παρατηρῶ, ὅτι πολλάκις αἱ ἐνοικιαζόμεναι ἰδιωτικαὶ ἀποθῆκαι δὲν εἶναι κατάλληλοι καὶ ἐκ τῆς ἀκαταλληλότητος τούτων προέρχεται σημαντικὴ ζημία εἰς τὴν οἰκονομίαν ὑπολογιζομένην περίπου εἰς 30.000 τόννους ἐτησίως καὶ συνήθως οὐδεὶς καταλογισμὸς γίνεται διὰ τὴν σοβαρωτάτην αὐτὴν ἀπώλειαν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, διότι πρόκειται περὶ ἀφανοῦς ζημίας. Ὡς πρὸς τοὺς περιορισμούς, οἱ ὁποῖοι ἐτέθησαν καὶ οἱ ὁποῖοι προὐκάλεσαν τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀπεριορίστου συγκεντρώσεως, ἀλλὰ μὲ περιορισμούς, ἴσως ἡ γραμματικὴ διατύπωσις τῆς λέξεως «περιορισμὸς» νὰ προὐκάλεσε τὰς ἀντιρρήσεις αὐτάς, διότι ἡ διαίρεσις εἰς δύο φάσεις οὐδόλως μειώνει αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐν ἀρχῇ εἶπον, ὅτι θὰ παραλάβωμεν οἱανδήποτε προσφερομένην ποσότητα. Διῃρέσαμεν εἰς δύο φάσεις διότι κατὰ τοὺς δύο πρώτους μῆνας εἶναι ἀδύνατον νὰ παραλάβωμεν ποσότητα ἄνω τῶν 250.000 τόννων, λόγῳ ἐλλείψεως ἀποθηκῶν. Καὶ εἰς τὰς μεγαλυτέρας ποτὲ συγκεντρώσεις, ποὺ ἔγιναν εἰς τὴν Ἑλλάδα, κατὰ τὰ ἔτη 1938–1939, ὁπότε συνεκεντρώθησαν ποσότητες 280–290 χιλιάδες τόννων, αἱ συγκεντρώσεις αὗται ἐγένοντο εἰς διάστημα 4–5 μηνῶν. Ἐντὸς δύο μηνῶν, εἶναι ἀδύνατον τεχνικῶς, νὰ παραλάβωμεν τοιαύτας ποσότητας. Ἂς εἴμεθα ἕτοιμοι μὲ τὰ χρήματα διαθέσιμα καὶ μὲ τὴν ὀργάνωσιν ἑτοίμην, καὶ εἶναι ρεκὸρ τὸ ὁποῖον θὰ σημειωθῇ ὑπὲρ τῆς ὀργανώσεως, διὰ τὴν παραλαβὴν 250–260 χιλιάδων τόννων. Οἱ φραγμοὶ αὐτοὶ δὲν ἐτέθησαν διὰ νὰ ἀποφύγωμεν, ὡς ἐνομίσθη, καὶ νὰ συγκαλύψωμεν τὴν ἀδυναμίαν μας. Ἐτέθησαν μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ ἐντοπίσωμεν τὴν δυναμικότητα, τὴν ὁποίαν ἔχομεν νὰ παραλάβωμεν, ἐτέθησαν δὲ ἐπίσης, διὰ νὰ προστατεύσουν τοὺς μικροὺς καλλιεργητάς. Καὶ ἀνεφέρθησαν, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ἀριθμοὶ ὑπὲρ τῶν μικρῶν καλλιεργητῶν καὶ εἶπον ἀξιότιμοι κ. ὁμιληταί, ὅτι πρόκειται περὶ 500.000 καλλιεργητῶν σίτου. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀνακοινώσω τὸν πίνακα διὰ νὰ ἴδητε τὴν ἔκτασιν ἐκείνων, εἰς τοὺς ὁποίους παρέχομεν τὸ δικαίωμα τῆς συγκεντρώσεως. Σύμφωνα πρὸς τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς στατιστικῆς ἀπό;

Ἤτοι τὸ ἄθροισμα αὐτῶν, διὰ τοῦ ὁποίου παρέχομεν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἔχοντας 100 στρέμματα ἀντιπροσωπεύει 974.000 καλλιεργητὰς σίτου ἔναντι συνόλου 1.006.037. Κατὰ συνέπειαν, διὰ τοῦ καθορισμοῦ παροχῆς δικαιώματος προτεραιότητος ἀπεβλέψαμεν, κυρίως, νὰ προστατεύσωμεν τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς χρηματικῶς, πλέον ἀδυνάτους. Εἰς τὴν διαίρεσιν δὲ μεταξὺ 101–200 καὶ 200–500 στρέμματα περιλαμβάνονται 28.000 ἐπὶ πλέον καλλιεργηταί. Κατὰ συνέπειαν, οἱ μὴ προστατευόμενοι καλλιεργηταὶ ἀνέρχονται εἰς 3.030. Αὐτὰ εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐπῳδοῦ ὅτι ἡ Κυβέρνησις προστατεύει τὴν ὀλιγαρχίαν. Οἱ κ.κ. βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὑπεστήριξαν, ὅτι κατόπιν τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου ἡ ἀπεριόριστος συγκέντρωσις ἦτο ὑποχρεωτικὴ καὶ ἀναγκαία. Ἐνῷ ἡ ἀπεριόριστος συγκέντρωσις εἶναι διὰ νὰ πραγματοποιῇ ὁ παραγωγὸς τὴν τιμὴν ποὺ ἐξαγγέλλει τὸ Κράτος, διότι, συνήθως ἄλλαι τιμαὶ εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἐξαγγέλλονται καὶ ἄλλαι ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας ἀπολαμβάνει ὁ γεωργός. Ὑπεστήριξεν ἄλλος κύριος συνάδελφος, ὅτι ὁ παραγωγὸς εἶναι αἰχμάλωτος τῆς συγκεντρώσεως. Ἔτι σφοδρότερα διετύπωσε τὴν γνώμην, ὅτι πρόκειται περὶ δημεύσεως καὶ ἐπιτάξεως. Ἐξέλαβον τὴν ὑποχρέωσιν, ὅτι πρέπει νὰ ἀλέθουν κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα τὸν ἐγχώριον σῖτον οἱ μεγάλοι μύλοι, οἱ μύλοι τῆς μεγάλης βιομηχανίας, ὡς ἀπόλυτον ἀπαγόρευσιν τῆς ἐμπορίας. Ἀντιθέτως ὅμως τὸ ἐμπόριον εἶναι ἀπολύτως ἐλεύθερον καὶ ἔχει καὶ εὐρύτατον στάδιον νὰ παρέμβῃ καὶ ἀρκετὰ κερδοφόρον. Γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐνῷ ἡ κατανάλωσις τοῦ σίτου ἀνέρχεται εἰς 1.500.000 ὀκάδας, οἱ μεγάλοι μύλοι δὲν ἀλέθουν συνήθως παρὰ τὸ ἥμισυ τοῦ ποσοῦ τούτου καὶ τὸ ὑπόλοιπον ἀλέθεται εἰς τοὺς μικροὺς μύλους, τοὺς χωρικοὺς λεγομένους, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁποίων κατ’ ἄλλους μὲν ἀνέρχεται εἰς 3.000, κατ’ ἄλλους δὲ εἰς 5.000. Ἀλλ’ οἱονδήποτε ἐκ τῶν δύο αὐτῶν ἀριθμῶν καὶ ἂν θέλετε νὰ παραδεχθῆτε, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ παραγωγικότης ἑνὸς μύλου εἶναι 4 τόννοι κατὰ 24ωρον, ἐὰν πολλαπλασιάσετε τοὺς 4 αὐτοὺς τόννους ἐπὶ 100 ἡμέρας ἐργασίας ἔχετε τὸ καταπληκτικὸν ποσὸν ὅτι αὐτοὶ οἱ μύλοι δύνανται νὰ ἀλέσουν 1.200.000 τόννους σῖτον μόνον εἰς διάστημα ἑκατὸν ἡμερῶν. Καὶ ἐξ ἄλλου πολλοὶ ἀπὸ τοὺς μύλους αὐτοὺς ἔχουν δυναμικότητα πολὺ μεγαλυτέραν τῶν 4 τόννων. Ἕτερον σημεῖον ἀρκετὰ ἐνδιαφέρον εἶναι τὸ ὑπεστηριχθὲν ἀπὸ ἀξιότιμον βουλευτὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι το παρεχόμενα δάνεια πρὸς τοὺς παραγωγοὺς ἀνέρχονται εἰς 35.000 δραχμάς· ἀλλὰ δυστυχῶς, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος διήρεσε τὸν ἀριθμὸν τῶν ὀφειλομένων εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ τῶν καλλιεργουμένων στρεμμάτων καὶ κατέληξεν εἰς τὸ λανθασμένον συμπέρασμα, ὅτι τὰ παρεχόμενα δάνεια ἀνέρχονται εἰς 35.000 δραχμὰς κατὰ στρέμμα. Μόνον εἰς 38.000 κατὰ στρέμμα ἀνέρχεται ἡ ἀξία τῶν παρεχομένων λιπασμάτων, εἰς 20.000 κατὰ στρέμμα ἀνέρχεται ἡ ἀξία τῶν σπόρων, εἰς 30.000 κατὰ στρέμμα ἀνέρχεται ἡ ἀξία τῆς μηχανικῆς καλλιεργείας, εἰς 20.000 κατὰ στρέμμα ἀνέρχεται ἡ ἀξία, ὅταν ἡ καλλιέργεια γίνεται διὰ ζώων. Οὕτως ὁ μέσος ὅρος τῶν παρεχομένων δανείων εἶναι 77–79 χιλιάδας κατὰ στρέμμα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς παράδειγμα. Ὁ γεωργός, ὁ ὁποῖος ἐκαλλιέργησε 40 στρέμματα καὶ ἐπῆρε ἀπόδοσιν 100 ὀκάδες κατὰ στρέμμα—εἶναι ὁ ἀριθμός, τὸν ὁποῖον μετεχειρίσθη ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος— θὰ ἔχῃ ἐσοδείαν 4.000 ὀκάδων. Πολλαπλασιαζομένη ἐπὶ 3.500, ἐπειδὴ εἶναι ἀπὸ τοὺς μικροὺς παραγωγούς, τοὺς κάτω τῶν 50 στρεμμάτων, θὰ ἔχῃ λαμβάνειν 14.000.000 δραχμάς. Ὁ παραγωγὸς αὐτὸς ἐὰν ὑπολογίσωμεν ὅτι ἔλαβε δάνειον 80.000 κατὰ στρέμμα καὶ πολλαπλασιάσωμεν τὰς 4.000 ἐπὶ 80.000 κατὰ στρέμμα θὰ ὀφείλῃ εἰς τὴν Τράπεζαν 3.200.000×2=6.400.000, ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ εἰς 1858 ὀκάδες, τὰς ὁποίας θὰ παραδώσῃ εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Ἀλλὰ ταὐτοχρόνως, ἐκτὸς τοῦ ποσοῦ τῆς πληρωμῆς πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὁ παραγωγὸς αὐτὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ πληρώσῃ εἰς τὸν ἁλωνιστὴν 9% ἐπὶ τοῦ ὑπολογιζομένου σίτου, ὁ ὁποῖος εἶναι 350 ὀκάδες. Ὁ παραγωγὸς αὐτὸς θὰ κρατήσῃ 12 ὀκάδες σῖτον διὰ σπόρον διὰ τὴν προσεχῆ ἐσοδείαν, δηλ. αὐτὴ 40×12= 480 ὀκάδες. Καὶ ὁ παραγωγὸς αὐτὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ φάγῃ καὶ ὡς γνωρίζετε ὅλοι οἱ προερχόμενοι ἐκ τῶν σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, οἱ παραγωγοὶ τρῶνε περίπου 875 κιλὰ ἐτησίως, ἤτοι 700 ὀκάδας. Ἀθροίζοντες τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, δηλ. τὴν ἀπαιτουμένην ποσότητα διὰ σπόρον, πρὸς διατροφὴν καὶ πρὸς πληρωμὴν τοῦ ἁλωνιστικοῦ δικαιώματος, ἔχομεν ἄλλας 1530 ὀκάδας. Ἐὰν τὰς προσθέσωμεν εἰς τὰς 1858, ποὺ θὰ παραδώσῃ εἰς τὴν συγκέντρωσιν, τοῦ ἀπομένει ἕνα ὑπόλοιπον 500 ὀκάδων, τὰς ὁποίας θὰ δύναται νὰ παραδώσῃ μετὰ τὴν 1ην Σεπτεμβρίου. Ἐκ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν θὰ πεισθῆτε, ὅτι ἀνατρέπεται πλήρως τὸ ἐπιχείρημα τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίσθη, ὅτι ὁ παραγωγὸς αὐτὸς θὰ δυνηθῇ μόνον νὰ παραδώσῃ 800 ὀκάδας σίτου, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα, μὲ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι λεπτομερεῖς καὶ εἰλικρινεῖς, θὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν του διὰ νὰ παραδώσῃ μετὰ τὴν 1ην Σεπτεμβρίου 500 ὀκ. σίτου. Καὶ μὲ τοιούτους ἀριθμοὺς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς ὅτι θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις μαύρης ἀγορᾶς πρὸς τὰ κάτω, πρὸς ἐκμετάλλευσιν τῶν παραγωγῶν. Ἐνδιαφέρουσα εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν μὴ ὀφειλετῶν τῆς Τραπέζης, διότι οἱ μὴ ὀφειλέται αὐτοί, ὅσον καὶ ἂν σᾶς φανῇ παράδοξον, ἀνέρχονται εἰς ἄνω τῶν 25% τῶν σιτοπαραγωγῶν. Δι’ αὐτὸ ἦτο λάθος τὸ πηλίκον τῆς διαιρέσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὀφειλομένων ποσῶν μὲ τὰ καλλιεργούμενα στρέμματα.

§34Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐπιτρέπετε...

§35Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς ἤκουσα ὅλους μετὰ προσοχῆς καὶ σεβασμοῦ. Ἐπὶ δύο ἡμέρας ὑπέστην τὰς ὕβρεις τῶν συναδέλφων χωρὶς νὰ διακόψω κανένα.

§36ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ὄχι ὕβρεις, κύριε Ὑπουργέ.

§37Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὕβρεις, κύριοι, Διότι συνάδελφος ἐκ τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐκλογικῆς περιφερείας, ἐτόλμησε νὰ εἴπῃ τὴν λέξιν «ἀπάτη». Τουλάχιστον οἱ γνωρίζοντές με γνωρίζουν ὅτι οὐδέποτε θὰ ἀπεπειρώμην νὰ διαπράξω ἀπάτην.

§38Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξ ἰδίων κρίνει τὰ ἀλλότρια.

§39Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Λίαν ἐνδιαφέρον, λοιπόν, εἶναι τὸ ζήτημα διὰ τοὺς μὴ ὀφείλοντας πρὸς τὴν Τράπεζαν παραγωγούς. Καὶ διότι ἔπρεπε νὰ σταθμίσωμεν καλῶς τὰ γεγονότα καὶ διότι ἔπρεπε νὰ ἐξακριβώσωμεν περίπου τὴν ποσότητα τῶν καλλιεργηθέντων στρεμμάτων ἀπὸ αὐτούς, δι’ αὐτὸ εἴπομεν, ὅτι δι’ Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως θὰ καθορισθῇ ἡ ποσότης, τὴν ὁποίαν δικαιοῦνται νὰ παραδώσουν οἱ μὴ ὀφειλέται μικροὶ παραγωγοί. Ἔπρεπε νὰ προβῶμεν μετὰ προσοχῆς καὶ μετὰ μελέτης, διὰ νὰ μὴ ἀδικήσωμεν τοὺς μὴ ὀφειλέτας τῆς Τραπέζης. Διότι δὲν θέλομεν νὰ τοὺς φέρωμεν εἰς χειροτέραν μοῖραν ἀπὸ τοὺς δανεισθέντας καὶ νὰ τοὺς ἀναγκάσωμεν τοῦ χρόνου νὰ δανεισθοῦν ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε. Ἐγένοντο καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν συγκεντρώσεις, ἀλλὰ παρουσίαζον διάφορα μικρὰ ἐλαττώματα, τὰ ὁποῖα ἦσαν λίαν ἐνοχλητικὰ διὰ τοὺς παραδίδοντας εἰς τὴν συγκέντρωσιν σῖτον. Πολλάκις παρουσιάζοντο εἰς τοὺς τόπους τῆς συγκεντρώσεως παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον μετρητὰ χρήματα διὰ νὰ πληρώσουν τὰ ἀχθοφορικά, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἐκφόρτωσιν τοῦ σίτου καὶ τὴν παράδοσιν εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Καὶ ἠναγκάζοντο νὰ προβαίνουν εἰς τὴν πώλησιν εἰς οἱονδήποτε κερδοσκόπον ἑνὸς σάκκου σίτου, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ παραδώσουν τὸ σιτάρι των. Αὐτὸ τὸ μικρόν, τὸ ἐλάχιστον πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον βέβαια δὲν ἀνάγεται εἰς σπουδαίαν πολιτικήν, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἀγάπης καὶ μερίμνης διὰ τοὺς παραγωγούς, ἐλύθη, ὥστε νὰ μὴ παρουσιασθῇ ἐφέτος αὐτὸ τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τόσα ἔτη ἐταλαιπώρει τοὺς χωρικούς. Ἐπίσης, παρετηρεῖτο, συνήθως, ὅτι διάφοροι χωρικοὶ παρέδιδον εἰς τὰ κέντρα τῆς συγκεντρώσεως ποσότητας σίτου, ἐλάμβανον τὸ μπόν, διὰ τοῦ ὁποίου ἔπρεπε νὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὴν τράπεζαν, νὰ διακανονίσουν τὰ χρέη των καὶ νὰ εἰσπράξουν τὸ ἀναλογοῦν εἰς αὐτοὺς τίμημα, ἀλλὰ ἐπερίμεναν καὶ 2 καὶ 3 ἡμέρας εἰς τὰς διαφόρους πόλεις, ἐξοδεύοντες πολλὰ χρήματα καὶ δυσφοροῦντες διὰ τὸ ἄτοπον αὐτό, ὅτι ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ ἐγκαταλείπουν τὰ χωριά των καὶ νὰ ἀναμένουν τὴν πληρωμὴν πολλάκις 2 καὶ 3 ἡμέρας. Καὶ αὐτὸ τὸ μικρὸν ἄτοπον διωρθώθη καὶ οἱ παραγωγοὶ ἐφέτος θὰ πληρωθοῦν εἰς τὰ χωρία των διὰ κινητοῦ συνεργείου, (χειροκροτήματα) εἰς τρόπον ὥστε καὶ αὐταὶ αἱ μικραὶ δυσφορίαι νὰ ἐκλείψουν. Ἐπίσης ἀπηγορεύετο ἡ μεταφορὰ τῶν δεμάτων ἀπὸ τοὺς ἀγροὺς εἰς τὰς ἁλωνιστικὰς μηχανάς. Παρεκάλεσα τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν διὰ παντὸς μέσου μεταφορὰν τῶν δεμάτων εἰς τὰς ἁλωνιστικὰς μηχανάς, (χειροκροτήματα) διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν ὅλα τὰ μικρὰ ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα ἐτίθεντο εἰς τοὺς παραγωγούς, νὰ ἐκλείψουν. Εἰσερχόμεθα τώρα εἰς τὸ ἐξαιρετικῶς ἐπίμαχον θέμα τῆς τιμῆς. Οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν κυρίων ἀγορητῶν προέβησαν εἰς τὴν σύγκρισιν τοῦ ἐγχωρίου σίτου πρὸς τὸν ξενικόν. Νομίζω, ὅτι ἐπιστημονικῶς, δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ σύγκρισις αὕτη. Διότι συγκρίνομεν πρὸς κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι καθόλου σταθερόν. Ἡ τιμὴ τοῦ διεθνοῦς σίτου εἶναι κάτι τι τὸ ἀβέβαιον, κάτι, τὸ ὁποῖον, ὡς ἐκ τῶν ἀριθμῶν θὰ ἴδητε, εἶναι λίαν ἀσταθές. Ἡ τιμὴ τοῦ διεθνοῦς σίτου κυμαίνεται ἀναλόγως τῶν ἐσοδειῶν τῶν μεγάλων σιτοπαραγωγικῶν χωρῶν, ἀναλόγως τῆς πολιτικῆς διεθνοῦς καταστάσεως, ἀναλόγως τῶν ναύλων, ἀναλόγως χιλίων ἄλλων αἰτίων νομισματικῶν. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἄλλοτε ὁ ἐγχώριος σῖτος ἐπροστατεύετο μὲ 140% περισσότερον ἀπὸ τοῦ ξενικοῦ, ἄλλοτε μὲν 120, ἄλλοτε μὲ 40 καὶ ἄλλοτε μὲ 9%. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοί, οἱ ἀνόμοιοι, τὸ 9, τὸ 40, τὸ 120, τὸ 140, μαρτυροῦν τὴν ἀστάθεια πρὸς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιχειροῦμεν νὰ συγκρίνωμεν. (Χειροκροτήματα). Ἡ τιμή, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ δίδωμεν εἰς τὸν παραγωγόν, εἶναι τιμή, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τὸν τιμάριθμον, μὲ τὴν ἀγοραστικὴν ἀξίαν τῶν χρημάτων τὰ ὁποῖα λαμβάνει ὁ παραγωγὸς καὶ οὐχὶ νὰ συγκρίνωμεν τὴν τιμὴν πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ ξενικοῦ σίτου. Διότι, ἐὰν φαντασθῆτε πρὸς στιγμήν, ὅτι δι’ οἱανδήποτε νέαν ἐφεύρεσιν ὁ ξενικὸς σῖτος ἤρχετο εἰς τὴν Ἑλλάδα μὲ 2.000 δραχμάς, ἔπρεπε νὰ πληρώσωμεν τὸν ἐγχώριον σῖτον 2.500, καὶ ἀντιθέτως, ἐὰν κατεστρέφοντο ἀπὸ μίαν μεγάλην θεομηνίαν αἱ μεγάλαι σιτοπαρυγωγικαὶ περιφέρειαι τοῦ κόσμου καὶ ὁ σῖτος, ὁ ἐρχόμενος εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐτιμᾶτο 6.000 δραχμάς, ἔπρεπε καὶ ὁ ἐγχώριος σῖτος νὰ πληρώνεται 6.500; Βλέπετε λοιπὸν ὅτι ἡ σύγκρισις πρὸς τὸν ξενικὸν σῖτον εἶναι ἐπιστημονικῶς ἐσφαλμένη. Ἀλλ’ ἐπὶ τέλους ἂς ἐξετάσωμεν, ποία πραγματικῶς εἶναι ἡ τιμὴ τοῦ ὑπερποντίου σίτου. Ὑπεστήριξα εἰς τὴν Βουλήν, κατὰ τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς παρελθούσης Τετάρτης, ὅτι ἡ τιμὴ ἡ καθορισθεῖσα, 3.200–3.500, μὲ μέσον ὅρον ἀσφαλῶς 3.400, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἐκ τῶν ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους ἀνέγνωσα, τὸ πλεῖστον τῶν παραγωγῶν, 574.000, εἶναι παραγωγοὶ κάτω τῶν 50 στρεμμάτων, ἔχομεν τιμὴν ἐγχωρίου σίτου 3.400+400, ἔξοδα συγκεντρώσεως=3.800. Ἡ τιμὴ τοῦ ξενικοῦ σίτου, σύμφωνα πρὸς ἐπίσημον τιμὴν τοῦ χρηματιστηρίου, οὐχὶ τιμήν, ἡ ὁποία προσεκομίσθη παρὰ τρίτου, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ἐπίσημον τιμὴν τοῦ χρηματιστηρίου τῆς Ν. Ὑόρκης, εἶναι δολλάρια 2,05 κατὰ μποῦσελ, προστιθεμένων 20 σὲντς διὰ τὴν μεταφορὰν μέχρι τοῦ πλοίου, ΦΟΜΠ, εἶναι δολλάρια 82,674, προστιθεμένου τοῦ ναύλου—βάζω πρὸς 12 δολλάρια, ἐνῷ ὁ ναῦλος εἶναι μόνον 10, ὅταν πρόκειται νὰ ἔλθῃ ὁλόκληρον σιτοφορτίον, ἀλλὰ τὸ βάζω τὸ 12, ἵνα οἱ ἀριθμοί μας εἶναι μειωμένοι —, ἔχομεν δραχμὰς 3,635. Κατὰ συνέπειαν εὑρίσκομαι ἐν ἀπολύτῳ ἀκριβείᾳ πρὸς ὅσα διεκήρυξα τὴν παρελθοῦσαν Τετάρτην, ὅτι ἡ παραχωρηθεῖσα τιμὴ εἶναι ἀνωτέρα τῆς τιμῆς ΤΣΙΦ. Διότι ἡ τιμὴ ΤΣΙΦ 3.800 δραχμῶν ἀντιπροσωπεύει τὴν μέσην ποιότητα τοῦ σίτου, ἐνῷ ἡ τιμὴ 3.635 ἀντιπροσωπεύει τὴν τιμὴν τῶν σκληρῶν σιταριῶν, τὰ ὁποῖα κατὰ οἱοδήποτε ποσοστὸν θέλετ’ ἔχουν 3 μὲ 5% διαφοράν, τουτέστιν εἶναι 165 δραχμ. Οὕτως ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν 3.800 καὶ τῆς τιμῆς τοῦ ξενικοῦ σίτου ὁμοίας ποιότητος, διότι ὡμίλησα περὶ τιμῆς ΤΣΙΦ καὶ μέσης τιμῆς σίτου, ἀνέρχεται εἰς 275 δραχμάς. Αὐτὸ εἶναι ἐντελῶς περιττόν, διότι δὲν πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ συγκρίνεται ὁ ξενικὸς σῖτος πρὸς τὸν ἐγχώριον. Πλὴν τῆς τιμῆς αὐτῆς ὑπάρχει καὶ ἄλλη τιμή, ἡ τιμὴ τῆς διεθνοῦς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν δὲν ἀναφέρω, διὰ νὰ στηρίξω ἐπιχειρήματα, ἀλλά, ἁπλῶς, τὴν ἀναφέρω, διότι ὑπάρχει 1,80 κατὰ δολλάριον, ἡ ὁποία ἰσχύει μέχρι τοῦ Ἰουλίου. Ἐγὼ ἐστήριξα τὰς ἀνακοινώσεις, ποὺ ἔκαμα εἰς τὴν Βουλήν, ἐπὶ τῶν τιμῶν τοῦ Χρηματιστηρίου διὰ προϊόντα τσίφ. Τσὶφ δὲ εἶναι ἡ τιμὴ τοῦ προϊόντος ἄνευ τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ. Ἀλλά, διὰ νὰ συγκρίνωμεν ποία, ἐπὶ τέλους, ἐδόθη αὔξησις εἰς τοὺς παραγωγούς, ἄλλοτε εἰς τὰ παρελθόντα ἔτη, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς ἀναφέρω τοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι διεμορφώθησαν πέρυσι, μετὰ τὴν ἀναγγελίαν τῆς συγκεντρώσεως. Αἱ ἀναγγελθεῖσαι τιμαὶ συγκεντρώσεως πέρυσι ἦσαν 2.750 δρχ. καὶ 3.000 διὰ τὰς ὀφειλὰς πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Τὴν 1–7–52 ὅμως συμφώνως πρὸς τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου ἡ τιμὴ κατῆλθεν εἰς 2.475 δρχ. τὴν 15ην Ἰουλίου εἰς 2.365 δραχμὰς «...... ......... (ἀναγινώσκει)......». Καὶ τοῦτο, διότι ἡ συγκέντρωσις ἦτο περιωρισμένη δι’ 150 χιλ. τόννους καὶ πέραν τούτου οἱ παραγωγοὶ ὑπέστησαν τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν διαφόρων ἐκμεταλλευτῶν. Κατὰ συνέπειαν ὁ μέσος ὅρος τῶν τιμῶν αὐτῶν εἶναι 2.450. Ἀπὸ τὴν τιμὴν τώρα τῶν 2.450 καὶ τῶν 3.000 τῆς συγκεντρώσεως τοῦ 1952 ἡ μέση ἐπιτευχθεῖσα τιμὴ ἦτο 2835, διότι παρ’ ὅλον ὅτι εἶχον τὸ δικαίωμα οἱ παραγωγοὶ νὰ προσφέρουν τὸν σῖτον εἰς τιμὴν 3.000 δρχ. διὰ τὰ χρέη πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, δὲν ἠδυνήθησαν οἱ δυστυχεῖς νὰ τὸ κατορθώσουν, διότι οἱ μεγάλοι παραγωγοὶ ἔλαβον τὴν προτεραιότητα νὰ παραδώσουν αὐτοὶ πρῶτοι τὸν σῖτον. Ἐὰν λοιπὸν συγκρίνωμεν τὴν τιμὴν τῶν 2450, ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύει τὴν διαφορὰν τῶν τιμῶν δι’ ὅσους δὲν παρέδωσαν εἰς τὴν συγκέντρωσιν πρὸς τὸ ποσὸν τῶν 2835 ἔχομεν μέσον ὅρον 2590. Λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς συγκρίσεως τῶν 2835 πρὸς τὸ 3400 ἡ αὔξησις εἶναι 20%. Ἐν συγκρίσει δὲ πρὸς τὸν μέσον ὅρον τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν ἐπέτυχον ἐκ τῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν ἐπέτυχον ἐκ τῆς πωλήσεως εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον ἡ τιμὴ εἶναι 31,3. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως). Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ὠφελούσαμεν τοὺς παραγωγούς, ἐὰν ἐπροχωρούσαμεν εἰς καθορισμὸν μεγαλυτέρας τιμῆς, διότι ὑπῆρχε φόβος κλονισμοῦ τοῦ τιμαρίθμου καὶ συνεπῶς ἐὰν τοὺς ἐδίδετο ἀνωτέρα τιμὴ δὲν θὰ ἦτο τίποτε ἄλλο παρὰ ἐμπαιγμός, διότι ἐκ τοῦ κλονισμοῦ τοῦ τιμαρίθμου οἱ παραγωγοὶ θὰ ἐπλήρωναν περισσότερα, ἀφ’ ὅ,τι θὰ ἐλάμβανον ἐκ τῆς ηὐξημένης τιμῆς. Ἄλλος βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀφοῦ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου του ὡμίλησε περὶ τῆς πλήρους ἀποτυχίας τῆς συγκεντρώσεως, τελευτῶν, ἐξεδήλωσεν ἀνησυχίας καὶ ἀντιφάσκων πρὸς ὅσα ἔλεγε διὰ τὴν συγκέντρωσιν εἶπε: «προσέξετε μὴ τυχὸν δὲν ἔχετε χρήματα καὶ δὲν ἠμπορέσητε νὰ κάνετε συγκέντρωσιν». Ἡ συγκέντρωσις, κύριοι, εἶναι ἀπολύτως ἐξησφαλισμένη εἰς τὰς δύο αὐτὰς φάσεις. (Χειροκροτήματα). Ἐλησμονήθη δὲ καθ’ ὁλοκληρίαν, ὅτι ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ παρήχθη ὑπὸ καθεστὼς δολλαρίου 15 χιλ. Ἐτονίσθη δέ, ὅτι ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν πετρελαιοειδῶν θὰ ἐπέλθῃ μεγάλη ζημία εἰς τοὺς σιτοπαραγωγούς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι, χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἀρνηθῶ τὸ γεγονός, ὅτι ἐπιβαρύνεται κάπως ἡ παραγωγὴ ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν πετρελαιοειδῶν, νὰ σᾶς δώσω στοιχεῖα τινὰ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτήν. «Καλλιέργεια σίτου (παραγωγὴ 110 χιλιόγραμμα κατὰ στρέμμα)

Παρατήρησις: 1. Οἱ ἀνωτέρω ὑπολογισμοὶ ἐγένοντο μὲ βάσιν ὅτι ἡ τιμὴ τῶν καυσίμων πρὸ τῆς 9–4–53 κατὰ μέσον ὅρον εἰς τὰ διάφορα πρακτορεῖα ἦτο 1.300 δραχ. κατὰ χιλ)μον διὰ τὸ ἀκ. πετρέλαιον καὶ 3.300 δρχ. διὰ τὴν βενζίνην (2.000 τόννοι βενζίνης ἐχορηγοῦντο εἰς τοὺς γεωργοὺς μὲ μειωμένην τιμὴν κατὰ 1.000 δρχ.). 2. Αἱ τιμαὶ τῶν καυσίμων ἀπὸ 10–4–53 ηὐξήθησαν κατὰ 26,8% διὰ τὴν βενζίνην καὶ κατὰ 58.7% διὰ τὸ ἀκ. πετρέλαιον». Κατὰ συνέπειαν ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτή, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, εἶναι ἐλαχίστη. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἄλλη περίπτωσις εἰς τὴν ὁποίαν ἀποδίδω ἐξαιρετικὴν σημασίαν. Πρόκειται περὶ τῶν λιπασμάτων, τὰ ὁποῖα κατόπιν τῆς ἀναπροσαρμογῆς τοῦ δολλαρίου πλήττουν σημαντικῶς τοὺς παραγωγούς, διότι διπλασιάζεται ἡ ἀξία των. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ὄχι ἐκ λόγων δημοκοπικῶν, διὰ νὰ φανῇ εὐχάριστος εἰς τοὺς παραγωγούς, ἀλλὰ διότι πιστεύει βαθύτατα ὅτι διὰ τῶν λιπασμάτων εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ ἡ ἀπόδοσις τῶν στρεμμάτων, δι’ αὐτὸ εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ σᾶς ἀναγγείλω, ὅτι διὰ τὴν προσεχῆ ἐσοδείαν οἱ σιτοπαραγωγοὶ θὰ ἔχουν φωσφορικὸν καὶ ἀμμωνιακὸν λίπασμα εἰς τιμὴν ὄχι πολὺ διάφορον τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν ἐπλήρωνον μὲ δολ. 15 χιλ. Νομίζω, ὅτι εἶναι πολὺ ἐξαιρετικῆς σημασίας, ὄχι μόνον ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν δίδομεν εἰς τοὺς σιτοπαραγωγούς, ἀλλὰ καὶ ἡ προσπάθεια αὐξήσεως τῆς ἀποδόσεώς των. Ἡ προσπάθεια αὐτὴ εἶναι δυνατὸν δι’ ἐφαρμογῆς συγχρονισμένων μεθόδων νὰ αὐξηθῇ σημαντικῶς. Αἱ μέθοδοι αὐταὶ εἶναι ἡ σπορὰ καταλλήλων σπόρων, ἡ γραμμικὴ καλλιέργεια, τὰ λιπάσματα, ἡ βαθεῖα ἄρωσις, ἡ ἀμειψισπορά, τὰ ζιζανιοκτόνα. Καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν καταβάλλεται πᾶσα προσπάθεια, διότι νομίζομεν ὅτι εἶναι πολὺ προτιμότερον νὰ αὐξήσωμεν τὴν ἀπόδοσιν κατὰ στρέμμα, διότι οὕτω θὰ ἀπολαμβάνουν οἱ παραγωγοὶ περισσοτέρων χρημάτων ἀπὸ ὅ,τι μὲ τὴν μικρὰν ἀπόδοσιν καὶ τὴν μεγάλην τιμήν. Ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ἐκτιμῶσα τὴν προσπάθειαν αὐτὴν τῆς αὐξήσεως τῆς ἀποδόσεως, παρεχώρησεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐκτὸς τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, 2 δισεκατομμύρια δραχμὰς διὰ τὴν κατασκευὴν ἐν Ἑλλάδι μικρῶν σπαρτικῶν μηχανῶν, ἐκ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ὁποίων λίαν εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα πρέπει νὰ ἀναμένωμεν. Ἐπίσης ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ διέθεσε σεβαστὸν χρηματικὸν ποσὸν διὰ τὴν μελέτην τοῦ προβλήματος τοῦ ἀναδασμοῦ τῆς γῆς, ἐκ τοῦ ὁποίου πολλὰ δυνάμεθα νὰ ἀναμένωμεν. Εἰς τὴν Γαλλίαν ὁ ἀναδασμὸς τῆς γῆς ἐβελτίωσε τὴν ἀπόδοσιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων κατὰ 70%. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁ ἀναδασμὸς δὲν θὰ γίνῃ διὰ Νόμου Ἀναγκαστικοῦ, ἀλλὰ δι’ ὁλοκλήρου συνεργείου, τὸ ὁποῖον θὰ περιοδεύσῃ τὰ χωριὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ζητοῦν τὸν ἀναδασμὸν καὶ οὕτω θὰ ἐπέλθῃ σημαντικὴ ὠφέλεια διὰ τὸν παραγωγόν. Μὲ τὰ μέτρα αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνήγγειλα, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκον της ἀπέναντι τοῦ γεωργικοῦ κόσμου. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως).

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§41Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δὲν θὰ ἐλάμβανον, κύριοι βουλευταὶ τὸν λόγον μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος πλήρως ἐξέθηκε τὸ θέμα, ἐὰν δὲν ἀπέμενεν ἀκόμη νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς ὡρισμένα ἐρωτήματα ἀφορῶντα καὶ εἰς τὴν γενικωτέραν της οἰκονομικὴν πολιτικήν, τὰ ὁποῖα ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Θὰ ἐπιχειρήσω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰ ἐρωτήματα ταῦτα καὶ νὰ παράσχω, προσθέτως, ὡρισμένα στοιχεῖα πρὸς τὴν Βουλήν, ἐκ τῶν ὁποίων νὰ δυνηθῇ νὰ σχηματίσῃ σαφεστέραν ἀντίληψιν ὅλων ἐκείνων τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα εἰδικώτερον σχετίζονται πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ σίτου. Καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, κατέκρινον τὰς ἐξαγγελθείσας τιμὰς καὶ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου καὶ τῆς πωλήσεως τοῦ ἄρτου, κρίναντες αὐτὰς συμφώνως πρὸς ὡρισμένα κριτήρια. Ἐκ τῶν κριτηρίων τούτων, ἄλλα ἰσχυρίζομαι, ὅτι εἶναι αὐθαίρετα καὶ ἄλλα, ὅτι ἀνακριβῶς παρεστάθησαν δι’ ἀριθμῶν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Θὰ ἐπιχειρήσω νὰ ἐκθέσω τὴν αὐθαιρεσίαν καὶ νὰ ἀνασκευάσω τοὺς ὑπερβολικοὺς ἢ τοὺς ἐντελῶς ἀβασίμους ἀριθμούς. Ἐκρίθησαν αἱ τιμαὶ καὶ τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἄρτου κατὰ τὰ ἑξῆς κριτήρια. Συνεκρίθησαν, πρῶτον, πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ ξενικοῦ σίτου, δεύτερον, πρὸς τὰς τιμὰς παρελθουσῶν συγκεντρώσεων, τρίτον, πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ ἄρτου καὶ τέταρτον, πρὸς τιμάριθμον. Εἰς ὅσα εἶπε περὶ τῆς σχέσεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου τοῦ ἐσωτερικοῦ πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ προερχομένου, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ προσθέσω τὰ ἑξῆς: Ἐνῷ ἡ Ἀντιπολίτευσις συνεχῶς ἐνθυμεῖται τὴν 9ην Ἀπριλίου, δηλαδὴ τὸ γεγονός, ὅτι συνέβη κάποια οὐσιώδης οἰκονομικὴ μεταβολὴ κατὰ τὴν ἡμέραν ταύτην, ἐλησμόνησε τὴν παρεμβολὴν τῆς ἡμέρας ἐκείνης μεταξὺ τῶν περυσινῶν δεδομένων καὶ τῶν δεδομένων τὰ ὁποῖα ἔχομεν ἐφέτος. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν μία νομισματικὴ ἀναπροσαρμογή, τῆς μορφῆς καὶ τῆς ἐκτάσεως τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ πρόσφατος ἡμετέρα, αὐτομάτως πλήττει τὰ ἐγχώρια προϊόντα ἀλλὰ θέτει αὐτὴ καὶ μόνη ἕν τεῖχος, ἕνα φραγμὸν προστατευτικὸν τῶν τιμῶν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων. Θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ εἴπῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις—ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ σημειοῦται εἰς τὴν Ἑλλάδα νομισματικὴ ἀναπροσαρμογὴ—ἐάν, π.χ. κατὰ τὴν σημειωθεῖσαν ἐπὶ ἀειμνήστου Διομήδους τελευταίαν νομισματικὴν ἀναπροσαρμογὴν ἐσκέφθησαν τὰ ἀξιότιμα μέλη τῆς σημερινῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὰ ὁποῖα τότε ἦσαν Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείων, ἐὰν ἐσκέφθησαν νὰ παράσχουν, ἐκ τοῦ λόγου ὅτι μετεβλήθη ἡ σχέσις τῆς τιμῆς τοῦ ξενικοῦ σίτου πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ ἐγχωρίου, πρόσθετόν τινα προστασίαν εἰς τὸν ἐγχώριον σῖτον. Ἀλλ’ ἐάν, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἡ παροῦσα, ἀπεφάσισε τὴν νομισματικὴν ἀναπροσαρμογὴν—ἡ ὁποία δὲν τὸ ἀρνοῦμαι, ἀπὸ ἀπόψεως διοικήσεως, ἡ ὁποία ἀπὸ ἀπόψεως κοινῆς γνώμης ἀποτελεῖ περιπέτειαν—τὸ ἀπεφάσισεν ἀκριβῶς διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ προστατεύσῃ uno atto, διὰ μιᾶς πράξεως σωρείαν ἐγχωρίων προϊόντων μεταξὺ τῶν ὁποίων πρώτην θέσιν κατέχει καὶ ὁ σῖτος. Ἀνέφερεν ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφος κ. Ἀλλαμανῆς, ὅτι κατὰ τὸ 1939 ἐπροστατεύετο ὁ σῖτος κατὰ 165%. Μᾶς ἀνέφερεν ἀκόμη, ὅτι ἡ προστασία τῆς περυσινῆς συγκεντρώσεως ἦτο ἴση πρὸς 40%. Θὰ ἀμφισβητήσω ἀργότερον τὸ ποσοστὸν τῆς προστασίας ἔστω καὶ ὡς ἀπολύτως λαμβανόμενον. Ἀλλὰ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς παρούσης στιγμῆς, θὰ τὸ δεχθῶ ὡς δεδομένον. Ἔστω, κ. συνάδελφε, ὅτι ἐπροστατεύσατε σεῖς κατὰ 40% πέρυσι μὲ τιμὴν δολλαρίου 15.000 τὴν παραγωγὴν τὴν ἐγχώριον. Ἡμεῖς αὐτομάτως, διὰ τῆς παρεμβολῆς τῆς νομισματικῆς ἀναπροσαρμογῆς, ὑψώνομεν τεῖχος μεταξὺ τῶν τιμῶν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων καὶ τῶν τιμῶν οἱουδήποτε προϊόντος τὸ ὁποῖον θὰ ἀποπειραθῇ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Καὶ μόνον ἐὰν δεχθῆτε ὅτι πρόκειται νὰ ἀνέλθῃ ὁ τιμάριθμος λιανικῆς πωλήσεως, ὁ τιμάριθμος τοῦ κόστους τῆς ζωῆς εἰς ὕψη τοιαῦτα, ὥστε νὰ ἀνατραπῇ πλήρως τὸ ὀνομαστικὸν ἑκατὸν τῆς ἑκατὸν τῆς προστασίας, τότε ὅλαι σας αἱ παρατηρήσεις περὶ ξενικοῦ σίτου ἔχουν νόημα, ἄλλως δὲν ἔχουν. Ἐλησμόνησεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ κάποιαν ἄλλην λεπτομέρειαν, ἡ ὁποία, νομίζω, ἀποτελεῖ ἐπίρρωσιν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα τὴν στιγμὴν ταύτην ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἐκθέσω. Τὸ 1939 ἦτο τὸ ὁριακὸν ἀπὸ ἀπόψεως κυκλοφορίας τοῦ χαρτονομίσματος, ἀπὸ ἀπόψεως ἐσωτερικῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς προπολεμικὸν ἔτος. Καὶ τὸ περυσινὸν ἔτος, καθ’ ὃ κατὰ τὸν κ. Ἀλλαμανῆν παρεσχέθη τὸ ὕψιστον ποσοστὸν τῆς μεταπολεμικῆς προστασίας εἰς τὸν σῖτον, ἦτο ἐπίσης τὸ ἔτος τοῦ μεγαλυτέρου ἐξευτελισμοῦ τῆς ἐσωτερικῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῆς δραχμῆς. Ὥστε, ἂς μὴ συγκρίνωμεν αὐθαιρέτως τοὺς ἀριθμοὺς καὶ ἂς μὴ ὑπολογίζωμεν τὴν ἀξίαν τοῦ ξενικοῦ σίτου μὲ κριτήρια, τὰ ὁποῖα ἀνταποκρίνονται εἰς κάποιαν ἀπολύτως οἰκονομικὴν πραγματικότητα. Ἡ οἰκονομικὴ πραγματικότης ἡ τελικῶς διαμορφωθησομένη θὰ εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, προσδιωρισμένη ἀπὸ τὴν ὕψωσιν, ἡ ὁποία τελικῶς θὰ διαμορφωθῇ, τοῦ τιμαριθμικοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Ὡς πρὸς τοὺς ἀπολύτους ἀριθμούς, περὶ τῶν ὁποίων καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας σᾶς ἀνέφερε, θὰ εἶχα νὰ προβῶ εἰς τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις. Θεωρῶ, κύριοι, ἐπικίνδυνον τὸ νὰ ρίπτωνται εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, μὴ δυναμένην βεβαίως νὰ συλλάβῃ τὸ πρόβλημα, ὅπως τίθεται ἀπὸ ἀπόψεως νομισματικῆς, συναλλαγματικῆς καὶ οἰκονομικῆς, τὸ νὰ ρίπτωνται τοιούτου εἴδους συνθήματα καὶ νὰ συγκρίνωμεν τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως τῶν 3.400 δραχμῶν, φέρ’ εἰπεῖν, κατὰ μέσον ὅρον μὲ τὴν τιμὴν ἑνὸς σίτου πολὺ ἀνωτέρας ποιότητος, ἑνὸς σίτου, ὁ ὁποῖος παράγεται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ Καναδᾶ, εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Ἀμερικῆς καὶ ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι φυσικὸν νὰ συγκρίνεται μὲ τὸν ἐγχώριον σῖτον, ὡς ἐὰν νὰ ἐφύετο ἐπὶ τοῦ καταστρώματος τοῦ πλοίου, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ τὸν φέρῃ ἐδῶ καὶ ὡς ἐὰν νὰ ἁλωνίζεται εἰς τὰ ἀμπάρια τοῦ ἰδίου πλοίου. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους σᾶς ἐξέθηκεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἀπολύτως λαμβανόμενοι καὶ ἀνεξαρτήτως τῆς οἰκονομικῆς ἑρμηνείας τὴν ὁποίαν ἐπεχείρησα νὰ κάμω ἐνώπιόν σας, ἀποτελοῦν ἀπάντησιν εἰς τὴν κατηγορίαν, ὅτι ἐφέτος ὁ σῖτος ὁ ἐγχώριος ἐπιδοτεῖ τὸν ξενικόν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἤθελα νὰ παρεμβάλω μὲ τὴν ἄδειαν τοῦ παρισταμένου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος καθόσον γνωρίζω, δὲν προτίθεται ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου νὰ λάβῃ τὸν λόγον, ἤθελα νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, εἰς ἀπάντησιν ἰσχυρισμοῦ τὸν ὁποῖον ἐξέφερεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τὸν ὁποῖον ἐκεῖνοι μὲν τὸν δασμὸν τῶν 240 δραχμῶν τὸν διέθεσαν ὑπὲρ τοῦ Ταμείου τῆς συγκεντρώσεως, ἡμεῖς δὲ τὸν δασμὸν αὐτὸν πρόκειται νὰ τὸν χρησιμοποιήσωμεν διὰ τοὺς γενικωτέρους σκοποὺς τοῦ προϋπολογισμοῦ. Παρέχω ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ τοιαύτη τις χρῆσις, ἀλλ’ ὅτι τὸ σύνολον τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ θὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς σκοποὺς τῆς συγκεντρώσεως καὶ ἐὰν ἀπὸ ἀπόψεως λογιστικῆς εἶναι ἁπλούστερον, θὰ προβῶμεν εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ ἐν λόγῳ δασμοῦ ἀπὸ τοῦ νέου οἰκονομικοῦ ἔτους, φυσικά. Ἀλλ’ ἐγένετο καὶ σύγκρισις τῶν τιμῶν τῆς συγκεντρώσεως τῆς ἐφετινῆς πρὸς τιμὰς συγκεντρώσεως παρῳχημένας. Εἶναι ἐνδιαφέρουσα ἡ σύγκρισις. Ἐὰν πάρωμεν κὰ μίαν λογικὴν τιμὴν προπολεμικῆς συγκεντρώσεως, διὰ νὰ συγκρίνωμεν τὰς τιμάς, τὰς 8 δραχμάς, ὁ δείκτης ὁ ὁποῖος προκύπτει διὰ νὰ δώσῃ τὸ γινόμενον 3.400, ποὺ εἶναι ἡ μέση τιμὴ σίτου, εἶναι 425 φορές, Ἔχομεν δηλαδὴ συντελεστὴν αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου 425 ἀπὸ προπολεμικῆς, δὲν ἠμπορῶ δὲ νὰ ἀντιληφθῶ πόθεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἠρύσθη ἀριθμοὺς μικροτέρους.

§42Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀνεκοίνωσα τὰς πηγάς.

§43Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἀριθμοὶ ὅλοι περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλῶ, εἶναι πασίγνωστοι εἰς ὅλους, καὶ περὶ τῶν πασιδήλων, κατὰ τὴν Δικονομίαν, δὲν διατάσσεται ἀπόδειξις. 3.400 εἶναι ἡ μέση τιμὴ ἡ ἰδική μας, ἕν δὲ πολλαπλάσιον τὸ ὁποῖον ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ 8 δίδει 3.400 κατὰ τὴν μέθοδον τῶν τριῶν ἢ κατὰ τὰς πρωτοβαθμίους ἐξισώσεις, γίνεται μὲ τὸν ἀριθμὸν 425. (Χειροκροτήματα). Ἠμπορεῖτε, βεβαιότατα, νὰ μοῦ εἴπητε ὅτι ὁ ἀριθμὸς 425 εἶναι ἀνεπαρκέστατος. Θὰ ὁμιλήσω ὅμως οὐχὶ περὶ τοῦ ἀριθμοῦ ἀπολύτως, διότι ὑπὸ μίαν ἔννοιαν ἀνεπαρκεῖς εἶναι ὅλοι οἱ ἀριθμοὶ καὶ ὅλοι οἱ συντελεσταὶ οἱ ὁποῖοι παριστάνουν ἔσοδα μιᾶς μοχθούσης, ἐργαζομένης εἰς ὃ σημεῖον ἐργάζονται οἱ ἀγρόται μας, τάξεως. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ συγκρίνω τὸν συντελεστὴν αὐτὸν τὸν σχετικὸν πρὸς τὸν σῖτον μὲ τοὺς συντελεστὰς αὐξήσεως, ἀλλ’ ἐὰν θέλετε ὅλων τῶν ἄλλων βασικῶν γεωργικῶν προϊόντων, διὰ νὰ ἴδωμεν τί προστασία δίδεται εἰς τὸν σῖτον καὶ τὶ προστασία δίδεται εἰς τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα. «Βάμβαξ. Φεβρουάριος τοῦ 1952.... «... (ἀναγινώσκει)...» Ὥστε ὁ συντελεστὴς αὐτὸς τῆς αὐξήσεως δὲν νομίζω, ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς συντελεστὰς αὐξήσεως τῶν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων διὰ τὰ ὁποῖα οἱ παραγωγοί των ἐπίσης μοχθοῦν διὰ νὰ τὰ παραγάγουν καὶ νὰ τὰ δημιουργήσουν, ὅτι εἶναι μικρός.

§44Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἐν συγκρίσει πρὸς τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα;

§45Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Πολὺ εὐχαρίστως θὰ σᾶς ὁμιλήσω καὶ περὶ αὐτῆς τῆς συγκρίσεως, διότι θὰ σᾶς ἀποδείξω τί συνέβη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν ἰδικῶν μας καὶ θὰ σᾶς ἀποδείξω τί συνέβαινεν ἐπὶ τῶν ἰδικῶν σας ἡμερῶν. Ἀλλ’ ἂς ἔχετε ὀλίγην ὑπομονὴν διότι πρόκειται νὰ ὁμιλήσω καὶ περὶ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Ἔγινεν ὅμως σύγκρισις καὶ πρὸς τὴν περυσινὴν τιμὴν τοῦ σίτου. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐπὶ τῆς Γεωργίας, νομίζω, ὅτι σᾶς ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ σύγκρισις ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ἡ ὁποία ἐδόθη διὰ περιωρισμένην ποσότητα 160 χιλ. τόννων περίπου. Εἰς τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. συναδέλφου, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ προσθέσω μίαν ἢ μᾶλλον πολλὰς προσωπικὰς ἀναμνήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι κοιναὶ μεταξὺ τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀνηκόντων εἰς ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς. Καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ χειμῶνος καὶ τῆς ἀνοίξεως εἶχον τὴν εὐχαρίστησιν νὰ δέχωμαι ἐπισκέψεις βουλευτῶν ὅλων τῶν πτερύγων, ἀλλ’ ἡ εὐχαρίστησις μετεβλήθη ἀποτόμως εἰς δυσαρέσκειαν ὅταν ὅλοι μὲ ἐπληροφόρησαν, ὁ εἷς ἀπὸ τὸν Ἕβρον ὅπου ἐγένετο καθυστερημένη συγκέντρωσις, ὁ ἄλλος ἀπὸ τὸν Βόλον ὅπου ἐγένετο τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς συγκεντρώσεως, ὁ ἄλλος ἀπὸ ἀλλαχοῦ ὅτι αἱ πράγματι σημειωθεῖσαι εἰς τὴν ἀγορὰν τιμαὶ σίτου εὑρίσκοντο μεταξὺ τῶν 2000 καὶ 2300 δραχ. Παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ προκαλέσητε καὶ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσωπικὴν μαρτυρίαν παρισταμένων συναδέλφων. Ἀλλὰ διότι χρειάζεται καὶ ἡ μαρτυρία, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω μὲ στοιχεῖα ἐπίσημα τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, μὲ ποῖον ἀριθμὸν ἐξεφράζετο τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1953 καὶ τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1952 ὁ συντελεστὴς αὐξήσεως τοῦ σίτου μὲ βάσιν τὸ 1948. «...... (ἀναγινώσκει)......» τὸ ὁποῖον σημαίνει τιμὴν 2488. Αὐτὴ ἦτο κύριοι ἡ τιμὴ ἡ ὁποία διεμορφώθη ἐπὶ τῶν ἰδικῶν σας ἡμερῶν καὶ ἐὰν πρὸς τὴν τιμὴν αὐτὴν κάμωμεν τὴν σύγκρισιν θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἔχομεν αὔξησιν τοῦ σίτου 31% καὶ 30% τοῦ ἄρτου. Δὲν γνωρίζω βάσει ποίας μεθόδου ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως συνήγαγε τὸ συμπέρασμα ὅτι ἐὰν ἐδίδαμεν αὔξησιν ἴσην πρὸς τὸ 30% ἡ τιμὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ὁρισθῇ μὲ 3.700. Νομίζω ὅτι αὐτὸ δὲν προκύπτει ἀπὸ κανένα ἀριθμόν, ἐκτὸς ἐὰν θεωρηθῇ τὸ maximum τοῦ ποσοῦ τῆς συγκεντρώσεως τὸ ὁποῖον ἀπήλαυσε τὸ ⅓ τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι μετέσχον εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἔλαβον 3 χιλ. δραχ. Αὐτὸ δὲν ἐγένετο τόσον εὐκόλως ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Ἀπομένει ἡ σύγκρισις πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου. Πράγματι, κύριοι βουλευταί, ἐὰν πάρωμεν ὡς βάσιν, τὴν προπολεμικὴν τιμὴν τοῦ ἔτους 1938 ἡ ὁποία ἦτο 8,35 ὁ συντελεστὴς αὐξήσεως εἶναι 479 ἤτοι μεγαλύτερος ἀπὸ τὸν συντελεστὴν αὐξήσεως σίτου ὁ ὁποῖος εἶναι 425. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ διακρίνετε ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς νὰ ἔχετε πολλὴν ὑπομονὴν διὰ νὰ ἴδετε ποῖοι παράγοντες καὶ ποῖα ποσοστὰ ὑπολογισθέντα εἰς τὴν κοστολόγησιν τοῦ ἄρτου καί, διὰ νὰ σᾶς ὁμιλήσω περὶ τῆς σχέσεως τῶν τιμῶν τῶν διαφόρων προϊόντων, τοῦ τιμαρίθμου γενικῶς. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ἐπιτυχία τῆς ἐπιχειρουμένης διὰ τῆς τελευταίας νομισματικῆς ἀναπροσαρμογῆς πολιτική, θὰ κριθῇ ἀπὸ τὸ κατὰ πόσον θὰ δυνηθῶμεν νὰ περιορίσωμεν τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ παρακολουθήσετε μὲ κάποιαν προσοχήν, διότι ἐδῶ πλέον ἐξεστομώθησαν νούμερα καταπληκτικὰ καὶ νομίζω ὅτι, ἐξεφράσθησαν καὶ θεωρίαι οἰκονομικαί, καθ’ ὅσον ἐγὼ γνωρίζω, πρωτάκουστοι. Ἂς παρακολουθήσωμεν τοὺς ἀριθμοὺς καὶ ἂς ἐλέγξωμεν τὰς θεωρίας. Θὰ σᾶς δώσω, κύριοι, πρῶτον μίαν πρόχειρον εἰκόνα τῆς καταστάσεως. Ἔχω ἀνὰ χεῖρας τὰ ἡμερήσια ἐμπιστευτικὰ στατιστικὰ δελτία τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, καὶ ἐπειδὴ δυσπιστεῖτε πρὸς τοὺς τιμαρίθμους οἱ ὁποῖοι προκύπτουν ἀπὸ τὸν μέσον ὅρον τῶν μηνῶν, διότι πράγματι ἡ κατάστασις εὑρίσκεται ἐν ἐξελίξει, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς δώσω στοιχεῖα περὶ τοῦ τιμαρίθμου, κατὰ τὰς δοξασίας καὶ ἐπιθυμίας τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου ἐκ Ρόδου, καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω ποῖος ἦτο ὁ τιμάριθμος ὁ περίφημος τῶν 18 εἰδῶν, τὴν πρώτην τοῦ μηνὸς καὶ τὴν δευτέραν. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προβῶ καὶ εἰς τινὰς κρίσεις. Τὸ κρέας τὴν 31 Δεκεμβρίου εἶχε: μόσχος 31.000. Αὐτὰ κατὰ τὴν στατιστικὴν τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, διότι ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Ἡ Τράπεζα ἐλέγχει τὰς τιμὰς καὶ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ ἀγορανομικῶς ἀποφασιζόμενα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε λοιπὸν νὰ στηριχθῶ καὶ ἐγὼ ἐπὶ τῶν τιμῶν τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος. Κρέας μόσχου 31.000.

§46Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ κρέας, κύριε Ὑπουργὲ, ἐπιδοτεῖται.

§47Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Θὰ τὰ συζητήσωμεν ὅλα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεσθε διακοπάς;

§49Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Δὲν δέχομαι. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ διακοπὴ μοῦ εἶναι χρήσιμος. Εἶπεν ὁ κύριος συνάδελφος, καὶ ὀρθῶς, ὅτι τὸ κρέας ἐπιδοτεῖται. Ἐπιδοτεῖται μάλιστα καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω διατὶ ἐπιδοτεῖται μέχρι σήμερον καὶ θὰ ἐπιδοτεῖται μέχρις ὅτου συντελεσθῇ ἓν γεγονός. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν καὶ θέλω νὰ δώσω, διότι διαβάζω τὸν τιμάριθμον προχείρως χωρὶς νὰ θέλω νὰ βγάλω συμπεράσματα ἐξ αὐτοῦ, διότι θὰ ἦτο ἐκ μέρους μου θρασὺ καὶ θὰ φροντίσω τοὺς συλλογισμοὺς μου νὰ τοὺς στηρίξω ἐπὶ σοβαρωτέρων στοιχείων, θέλω νὰ δώσω μίαν εἰκόνα τῆς ἀγορᾶς, διότι τὸν τελευταῖον καιρὸν γίνεται θόρυβος πολὺς περὶ θυέλλης ἐντὸς τῆς ὁποίας πλέομεν κ. ο. κ. Θὰ ἀποδείξω

§50ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὲ τὰ χαρτιά;

§51Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὄχι. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ πᾶτε ὁ ἴδιος εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ νὰ πληροφορήσετε τὴν Βουλὴν ἂν δὲν ἠμπορεῖτε νὰ πάρετε κρέας βόϊον πρὸς 18.000 τὴν ὀκᾶν. Ὅλος ὁ κόσμος γνωρίζει ὅτι εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν πωλεῖται τὸ κρέας καὶ μὲ πινακίδας μάλιστα. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Θὰ βγάλω τὰ συμπεράσματά μου. Μὴν ταράσσεσθε. Ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἀπὸ τὰ στόματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως πράγματα φοβερά, τὰ ὁποῖα ἀνετρέψαμεν μέχρι στιγμῆς ἓν πρὸς ἓν νὰ κτυπήσω ξύλο. (Χειροκροτήματα). Ἐλπίζω ν’ ἀνατρέψωμεν καὶ τὰ ἄλλα. Θὰ μᾶς ἐπιτρέψετε ὅμως νὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ κατόπιν ἠμπορεῖτε νὰ ἀνταπαντήσετε. Τότε θὰ ἀκούσωμεν τὰς ἀντιρρήσεις ποὺ ἔχετε κατὰ τῶν στατιστικῶν τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, τὰς ὁποίας ὅποτε σᾶς συμφέρει τὰς μεταφέρετε ἐδῶ ὡς κοράνια καὶ ὅποτε δὲν σᾶς συμφέρει λέγετε ὅτι εἶναι χαρτιά. «Ἐλαῖαι 10.500...................». (ἀναγινώσκει). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δύσκολον ὁμολογουμένως διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ σκοποὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἀνατραπῇ ἡ τάξις εἰς τὴν φύσιν. Πράγματι ὑπάρχουν προϊόντα τὰ ὁποῖα εἶναι ἐποχιακὰ καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἔπαυσαν λόγῳ τῆς ἀναπροσαρμογῆς νὰ εἶναι ἐποχιακά. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§52Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, σᾶς παρακαλῶ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§54Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Εἶμαι ὑπερήφανος, διότι τόσον πολὺ σᾶς ἐνοχλεῖ ἡ ἀγόρευσίς μου. Ἐλπίζω, ὅτι θὰ σᾶς ἐνοχλήσῃ καὶ περισσότερον. (Χειροκροτήματα, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀκούσετε τὸν ρήτορα μὲ ἡσυχίαν, διότι ὁμιλεῖ ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Κανονισμοῦ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§56Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, δὲν ὑπάρχει λόγος ν’ ἀναφέρω ἓν ἕκαστον ἐκ τῶν εἰδῶν.

§57ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τ’ ἀκούσωμεν ὅλα.

§58Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Τότε νὰ σωπάσετε, διὰ νὰ τὰ ἀκούσετε. Μὲ διέκοψαν μερικοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων μὲ δύο συνθήματα τὸ πρῶτον, ὅτι εἶναι ἐποχιακοῦ χαρακτῆρος ἡ τιμὴ τοῦ αὐγοῦ καὶ τὸ ἄλλο εἶναι ἡ ἀταξία, ἡ ὁποία ὁμολογουμένως, ἐσημειώθη περὶ τὴν ἀγορὰν ζακχάρεως. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὰ δύο καὶ ἐλπίζω, ὅτι εἰς τὸ τέλος θὰ μὲ χειροκροτήσετε. Πράγματι δὲν ἠμποροῦν, κύριοι, πρὸς τιμὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ παύσουν οἱ κόττες νὰ γεννοῦν εἰς τὴν ὥραν των. (Χειροκροτήματα), ἢ αἱ πατάτες νὰ φύωνται ὅποτε ὥρισεν ὁ Θεός. Πράγματι ὑπάρχουν ὡρισμένα εἴδη ἐποχιακὰ τὰ ὁποῖα ἐπηρεάζουν εὐνοϊκῶς τὸν τιμάριθμον. Δὲν ἰσχυρίζομαι αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι τελικῶς τὸ ὕψος τοῦ τιμαρίθμου, τὸ κόστος ζωῆς θὰ διαμορφωθῇ εἰς τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον λέγει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ἰσχυρίζομαι οὔτε τὸ ἁπλοῦν, ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ θύελλα δὲν ἐσημειώθη οὔτε ὡς πρὸς τὰ αὐγά. Καὶ τώρα ὡς πρὸς τὴν ζάκχαριν. Πράγματι ἐσημειώθη κάποια ὑπερβολικὴ ἐκ ψυχολογικῶν αἰτίων τάσις πρὸς ἀποθεματοποίησιν ζακχάρεως. Χωρὶς νὰ θέλω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς κολακεύσω συνετελέσατε καὶ σεῖς οὐκ ὀλίγον εἰς τοῦτο. (Χειροκροτήματα). Ὄχι σεῖς προσωπικῶς, ἀλλὰ ὁ τύπος σας. Περὶ ζακχάρεως δηλῶ ἐπισήμως, ὅτι ὑπάρχουν ἀποθέματα ἐπαρκῆ, ὅτι ἔρχονται καὶ 13 χιλ. τόννοι ἐντὸς τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος, ὅτι ἐπὶ πλέον ἔρχονται ἐντὸς τοῦ μηνός, τοῦ μηνὸς Ἰουλίου, 36 χιλ. τόννοι ζακχάρεως. Τὸ δηλῶ ρητῶς καὶ δηλῶν τοῦτο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς βεβαίως δὲν ψεύδομαι. Πράγματι παρετηρήθη κάποια ἀνισορροπία ἀποθηκῶν. Ὑπῆρχεν ὑπερβολικὴ ἀποθεματοποίησις εἴς τινας ἀποθήκας τῶν ἐπαρχιῶν. Δὲν ὑπελογίσθη, ὅτι ἐπρόκειτο 2 ἢ 3 ἡμέρας ὅλως ἀδικαιολογήτως νὰ ζητηθῇ τὸ διπλάσιον ποσὸν ζακχάρεως ἀπὸ ὅτι συνήθως ἐζητεῖτο. Καὶ ἔλαβε χώραν τοῦτο τὸ περιστατικὸν διὰ τὴν ἁπλῆν αἰτίαν, διότι ἐπίστευσαν ὡρισμένοι κύριοι ἐκ διαφόρων διαδόσεων αἱ ὁποῖαι εὑρῆκαν ἕνα κλῖμα πρόσφορον εἰς τὸν ἀντικυβερνητικὸν τύπον διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ, ὅτι πρόκειται νὰ σημειωθῇ τὰς προσεχεῖς ἡμέρας ἀνατίμησις τῆς ζακχάρεως. Καὶ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ὅταν σημειοῦται ἕνα τοιοῦτον ἐγχείρημα ὅπως εἶναι τὸ ἐγχείρημα τοῦ διπλασιασμοῦ τῆς ἀξίας τοῦ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος ἐν σχέσει πρὸς τὴν δραχμὴν εἶναι δυνατὸν νὰ σημειωθοῦν καὶ μικροανωμαλίαι αἱ ὁποῖαι ἐσημειοῦντο καθημερινῶς ἐπὶ τῶν ἰδικῶν σας ἡμερῶν, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς ἀπολύτως λόγος. Ταῦτα ὡς πρὸς τὴν ζάκχαριν. Καὶ ἐπειδὴ ἐμνήσθητε τῆς ζακχάρεως θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι τὸ μὲν 1950 αἱ τιμαὶ αὐτῆς εἰς τὴν ἀγορὰν ἦσαν 18.000, τὸ 1951 16.000, τὸ 1952 τὸν Ἰούνιον 15.500 καὶ τὸν Δεκέμβριον 14.350 καὶ σήμερον 12.000.

§59Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μὴ μᾶς ἀναφέρετε τιμὰς ζακχάρεως τοῦ 1950 διὰ νὰ μᾶς εἰπῆτε, ὅτι ἠλαττώσατε τὰς τιμὰς ἐπὶ Κυβερνήσεως Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἐγὼ σᾶς ἀκούω μὲ εὐλάβειαν, ἀλλὰ μὴ προκαλῆτε.....

§60Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. Ζίγδης ὑπαινίσσεται τὸ ἑξῆς γεγονός: ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπῆρχον γενικαὶ διανομαὶ διὰ δελτίων. Ἐὰν ἐνθυμῆται, ὁ κ. Ζίγδης ...

§61Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σᾶς ὁμιλῶ διὰ τὰς διεθνεῖς τιμάς. Εἰς τὸ 1950 συνέβη μιὰ μικρὰ Κορέα καὶ αἱ τιμαὶ ἀνῆλθον.

§62Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Δὲν τὸ ἐπερίμενα αὐτὸ ἀπὸ σᾶς. Ὅσαι καὶ ἐὰν ἦσαν αἱ διεθνεῖς τιμαὶ δὲν ἠμποροῦσαν νὰ πᾶνε 18.000. Ἐκ τοῦ λόγου ὅτι εἰς τὸ κοστολόγιον τοῦ προϊόντος ὑπεισέρχεται ἡ ἀξία τσὶφ τοῦ προϊόντος, κατὰ ἐλάχιστον ποσοστὸν καὶ ὑπεισέρχονται οἱ δασμοὶ κατὰ τεράστιον. Κύριοι, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐξακολουθήσω. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ὁ κατάλογος τῶν 18 εἰδῶν δίδει τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα. Εὑρίσκεται σύνολον 435,8 τὴν 31 Δεκεμβρίου 1952. Εὑρίσκεται τὴν 1 Μαΐου 448,6 καὶ εὑρίσκεται τὴν 2 Ἰουνίου 453,6. Ἤτοι αὔξησις μεταξὺ Δεκεμβρίου 1952 καὶ 2 Ἰουνίου 4%. Εἰς τὸ 4% περιλαμβάνεται καὶ ἡ αὔξησις τοῦ ἄρτου ἀπὸ 3.400 εἰς 4.000. Δὲν θὰ κάμω κριτικὴν μὲ βάσιν τοὺς ἀνωτέρω ἀριθμούς. Ἐλέχθη ὅμως ὅτι ἐσημειώθη θύελλα. Δὲν ἐσημειώθη ὅταν ἐπὶ 18 βασικωτέρων εἰδῶν ἡ διαφορά, κατόπιν μιᾶς τοιαύτης ἐκτάσεως ἀναπροσαρμογῆς, εἶναι 4%. Ἀπὸ αὐτὰ τὰ εἴδη ἐπιδοτεῖται μόνον τὸ κρέας.

§63ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖα εἶναι αὐτὰ τὰ 18 εἴδη;

§64Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Τὰ εἴδη αὐτὰ εἶναι ἄρτος, κρέας, ἔλαιον, ἐλαῖαι, ζάκχαρις, μακαρόνια, πατάτες, ὄσπρια, σάπων, ξυλάνθρακες, καυσόξυλα, δρίλια, ἀλατζάδες, σολοδέρματα καὶ σῖτος. Ἐπαναλαμβάνω, ἡ κριτικὴ εἶναι πρόχειρος, τὴν ὁριστικὴν κριτικὴν θὰ σᾶς τὴν εἴπω μετά. Ἀξία, κύριοι, περισσοτέρας προσοχῆς εἶναι ἡ διαμόρφωσις τοῦ τιμαρίθμου ἀκριβείας ζωῆς τοῦ μηνὸς Μαΐου. Ὁ τιμάριθμος αὐτὸς εἶναι ὁ τιμάριθμος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι ὁ τιμάριθμος κόστους ζωῆς καὶ δὲν περιλαμβάνει τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, παρὰ μόνον τὰς τελευταίας ἡμέρας τοῦ Μαΐου, ἀφ’ ἧς δηλαδὴ ἐσημειώθη. Δι’ ὃ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ τὴν ἐλλείπουσαν αὔξησιν νὰ προσθέσω. Ὁ τιμάριθμος αὐτὸς λέγει τὸ ἑξῆς: «Τὸν Μάρτιον 364,9, τὸν Ἀπρίλιον 366, τὸν Μάϊον 375,4». Ἡ ποσοστιαία αὔξησις ἀπὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς περίπου εἶναι 2,9%. Εἰς αὐτὸ τὸ 2,9, παρακαλῶ, νὰ προστεθῇ καὶ ὁ ἄρτος καὶ νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι εἰς αὐτὸν τὸν τιμάριθμον ὑπεισέρχεται μὲ συντελεστὴν 10% ὁ ἄρτος. Ἑπομένως, εἰς αὐτὸ τὸ 10%, εἰς αὐτὸ μόνον, ἔγινε μία αὔξησις 30% καὶ ἑπομένως, αὐτὸ τὸ 3 θὰ γίνῃ κάτι πάρα πάνω, κατ’ ἀνώτατον ποσὸν καὶ θὰ φθάσῃ ὀλίγον πάρα πάνω ἀπὸ αὐτὸ τὸ 4 τοῦ προχείρου τιμαρίθμου, ποὺ σᾶς εἶπον. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις ἡ σημερινή. Τοῦτο νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ, τοὐλάχιστον, ἔμμεσον ἀπάντησιν εἰς μίαν παρατήρησιν καὶ εἰς μίαν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ ἀξιότιμος καὶ σεβαστός μου Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν ἀποτελεῖ, κύριε Πρόεδρε, φιλοδώρημα τὸ χιλιάρικο ἢ αἱ 1500 δραχ. τῶν οἰκογενειῶν. Ἀποτελεῖ μίαν λογικὴν, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ψυχολογικὴν ἀπομόνωσιν τοῦ ἑξῆς φαινομένου. Πᾶμε νὰ κρατήσωμεν τὸν τιμάριθμον τῶν 18 εἰδῶν, ὅσον ἠμποροῦμεν, θὰ σᾶς εἴπω δὲ πόσον θὰ ἠμπορέσωμεν, εἰς ἕν ὡρισμένον ὕψος, καὶ ἐπειδὴ πράγματι προξενεῖ αἴσθησιν ἡ ἀπότομος αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου κατὰ 30% καὶ ἐπειδὴ προβλέπομεν, ὀρθῶς, ὅτι θὰ εἴπητε, ἀφοῦ μόνον τὸ ψωμὶ ἀνέβηκε κατὰ 30%, ὅλα θὰ ἀνέβουν κατὰ 30% καὶ μᾶς εἶπε μὲν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ὅτι ἔγινε αὔξησις κατὰ 40%, ὁ δὲ κ. Πρόεδρος ὅτι ἔγινε, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς φίλου τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ 36% αὔξησις, εἰς τὸν τιμάριθμον, τῶν εἰδῶν χονδρικῆς πωλήσεως, περὶ τοῦ ὁποίου θὰ ὁμιλήσωμεν εὐθὺς ἀμέσως, διότι καὶ αὐτὸν τὸν ἔχω προσκομίσει, τὸν καϋμένον, ἐδῶ πρὸς ἐξέτασιν ἀνατομικήν. Λοιπὸν δὲν ἀποτελεῖ κανένα φιλοδώρημα, ἀποτελεῖ, ἁπλῶς, πληρωμὴν τῆς διαφορᾶς. Ἡ διαφορά, λυπούμεθα, ἀλλά, κατὰ μέσον ὅρον, τόση εἶναι. Πράγματι, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ καμμία ἐξαιρετικὴ περίπτωσις, νὰ ἔχῃ κανεὶς 12 παιδιά. Ἀλλὰ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐσκέφθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μερικὰ θὰ ἔχουν μεγαλώσει, κάποιο θὰ ἐργάζεται καὶ θὰ παίρνῃ ἕνα ἡμερομίσθιον, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦσε νὰ θεσπίσῃ γενικὸν κανόνα, ἡ Κυβέρνησις, λαμβάνουσα ὡς βάσιν ὅτι οἱ ὑπήκοοι τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος ἔχουν ὅλοι πεντάδυμα, ἐπῆρε μίαν μέσην εἰκόνα καὶ εἶπεν, ὅτι αὐτὸ τὸ χιλιάρικο ἀνταποκρίνεται πρὸς μίαν πραγματικότητα καὶ τὴν πραγματικότητα αὐτὴν τὴν μετέφρασε καὶ δίδει 1.500 δραχμάς, ποὺ εἶναι ἡ διαφορά. Εἶπεν ὅμως ὁ σεβαστός μου κ. Πρόεδρος καὶ τὸ ἑξῆς: Πολὺ ὡραῖα λέγει. Ἐκάματε σεῖς αὐτὴν τὴν πολιτική. Ἐν τῷ μεταξὺ δὲν ὑψώνετε τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια, καὶ ἠρώτησεν: Ἐν τῷ μεταξὺ ποῖος πληρώνει τὴν διαφοράν: Ἐν τῷ μεταξύ, ποῖον μεταξὺ καὶ ποίαν διαφοράν; Πρὸς τὸ παρόν, διότι περὶ αὐτοῦ τοῦ «μεταξὺ» θὰ συζητήσωμεν. Τί θὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον. Βέβαια, ἐδῶ θὰ εἴμεθα πάλιν, ἐδῶ θὰ εἶσθε νὰ μᾶς κάμετε κριτικήν, πρὸς τὸ παρὸν ἡ διαφορὰ εἶναι 4%, 5%. Πάρα πάνω δὲν εἶναι πρὸς τὸ παρόν. Νὰ σᾶς εἴπω, ἀκριβῶς, ποῖος τὴν πληρώνει αὐτὴν τὴν διαφοράν. Καθ’ ὃ ποσοστὸν ὑπεισέρχεται εἰς τὴν διαφορὰν αὐτὴν ὁ ἄρτος, τὴν πληρώνει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ συνταξιούχους καὶ οἱ ἐργοδόται διὰ τοὺς ἐργάτας. Καθ’ ὃ ποσοστὸν δὲν ὑπεισέρχεται πράγματι τὸ 2.9% ζητοῦμεν θυσίας κύριοι ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους, 2.9 ἀνέρχονται αἱ θυσίαι, αὐτὴν τὴν ὥραν, ποὺ ὁμιλῶμεν. Θὰ ἴδωμεν πῶς θὰ διαμορφωθοῦν τὰ πράγματα, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσῃ τὸ ἐρώτημα «ἐν τῷ μεταξύ». Διότι πρὸς τὸ παρόν, αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις. Ἀλλὰ θὰ εἴπω, τί, ἀντιστρόφως συμβαίνει «ἐν τῷ μεταξύ». Ἐδῶ, πολὺ ὀρθῶς παρετηρήσατε ὅτι δὲν εἶναι φυσικόν, ὕστερον ἀπὸ μίαν τοιαύτην τεραστίαν ἀναπροσαρμογήν, νὰ διατηροῦνται εἰς αὐτὰ τὰ ἀπίστευτα ἐπίπεδα αἱ τιμαί. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, τοῦτο μόνον δὲν ἀνέμενον, ὅτι ἐπέτυχε τόσον πολὺ τὸ ἐγχείρημα, ὥστε δὲν πιστεύει κανεὶς ὅτι ἐπέτυχεν εἰς ὃ σημεῖον, πράγματι, ἔχει ἐπιτύχει. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ νὰ ἴδωμεν τὰ πράγματα, κύριοι ἤρεμα. Δὲν εἶναι βέβαια δυνατὸν νὰ σημειωθῇ μία ἀναπροσαρμογὴ τοῦ δολλαρίου κατὰ 100% ἐπάνω καὶ νὰ σημειωθοῦν μόνον αὐταὶ αἱ αὐξήσεις, ἐὰν δὲν ἐγίνοντο δύο τινά. Καὶ συνέβησαν, κύριοι, τὰ δύο αὐτὰ τινά. Πρῶτον ἔγινεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σεῖς ἀπεκαλέσατε ἐπιδοτήσεις καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις—διότι ἐπιδότησις σημαίνει συνήθως ὅτι τὰ πληρώνει ὁ προϋπολογισμός, ἐνῷ ἐδῶ εἶναι πιὸ περίπλοκος ἡ διαδικασία τῆς πληρωμῆς—ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγει ἡ Κυβέρνησις «προσφορὰ εἰς τὴν ἀγορὰν εἰδῶν εἰς προνομιακὴν τιμήν». Τὰ εἴδη αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πάρα πολὺ περιωρισμένα κατ’ ἀριθμὸν καὶ ὁ σκοπὸς τῆς ἐπιδοτήσεως, ὅπως ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν, τὴν μεθεπομένην τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἐδηλώσαμεν, ὅλοι περίπου οἱ οἰκονομικοὶ Ὑπουργοί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἐγώ, ἔχει αὐτὴν τὴν σκοπιμότητα, νὰ διαμορφώσῃ τὰς τιμὰς τὰς μελλούσας μὲ κριτήρια ἀντικειμενικά, δηλαδὴ νὰ μὴ παρασυρθοῦν, εἰς τὴν ἄνοδον καὶ αἱ τιμαὶ ἐκείνων τῶν εἰδῶν, διὰ τὰ ὁποῖα, ἐξ ἀντικειμενικῶν λόγων, δὲν δικαιολογεῖται αὔξησις. Ὑπῆρξεν ἕνας λόγος ψυχολογικῆς συγκρατήσεως τῆς καταστάσεως. Διὰ νὰ σᾶς τὸ κάμω πιὸ σαφές, κύριοι, θὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι ἦτο ἀπαραίτητον νὰ ἐπέλθῃ μία αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ σίτου ὅση ἐπῆλθεν. Εἴδατε ὅμως, τί ψυχολογικὴ ἀντίδρασις ἐσημειώθη. Φαντασθῆτε, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ ὀρθοδοξίαν ἔλεγεν, ὅλα νὰ πᾶνε ἐπάνω ἀποτόμως εἰς τὴν φυσικήν των οἰκονομικὴν τιμήν. Εἶναι ἁπλούστατον· τίποτε δὲν θὰ ἐπήγαινεν εἰς τὴν φυσικὴν οἰκονομικήν του τιμήν, ἀλλὰ ὅλα θὰ ἐπήγαιναν εἰς ψυχολογικὰς τιμάς. Ἡμεῖς δὲν θέλομεν νὰ δημιουργήσωμεν μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία νὰ μὴ βασίζεται εἰς τὰ ἀντικειμενικὰ οἰκονομικὰ δεδομένα, θέλομεν νὰ δημιουργήσωμεν μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία νὰ μᾶς εἶναι, ἀπὸ ἀπόψεως τιμαρίθμου, ὑπερτέρα τῶν ἀντικειμενικῶν οἰκονομικῶν δεδομένων. Πλέον ὅμως αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἐσημειώθη, τῶν λεγομένων, καθ’ ὑμᾶς, ἐπιδοτήσεων—καὶ δὲν θὰ μαλλώσωμεν διὰ λέξεις—ἐσημειώθη καὶ κάτι ἄλλο καὶ αὐτὸ τὸ ἄλλο ἀποτελεῖ ἐπίσης ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, περὶ τοῦ ποῖος πληρώνει. Ἐδῶ ὑπάρχει πλῆθος καταστημάτων, πλῆθος ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον, κύριοι συνάδελφοι, ἀποθέματα. Αὐτὰ τὰ ἀποθέματα διετέθησαν, δὲν θὰ εἴπω, εἰς τὴν πρὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου τιμὴν ὅλα, ἀλλὰ ἐδόθη μία κλιμακωτὴ αὔξησις καὶ ἔγινεν ἑπομένως μία ἔμμεσος φορολογία ἐπὶ τοῦ κεφαλαίου τῶν ἀτόμων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶχον εἰς τὰς ἀποθήκας των εἴδη, τὰ ὁποῖα αὔριον θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ ἀντικαταστήσουν καὶ τὰ ὁποῖα, διὰ νὰ τὰ ἀντικαταστήσουν, θὰ τὰ πληρώσουν εἰς τιμὰς μεγαλυτέρας. Θὰ πληρώσουν λοιπὸν καὶ αὐτοί. Βεβαιότατα κατὰ μέγα μέρος διευκολύνοντάς τους, τοὺς ζητοῦμεν καὶ αὐτοὶ νὰ προσφέρουν, διότι καὶ αὐτοὶ ἐχρηματοδοτήθησαν. Δὲν ἐχρηματοδοτήθησαν, ὅμως, 100% ἕκαστος καὶ ὑπάρχουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι οὐδόλως ἔχουν χρηματοδοτηθῆ. Νά, λοιπόν, πῶς ἐμφανιζόμεθα καὶ πάλιν προστάται τῆς μεγάλης κεφαλαιοκρατίας. Αὐτὴν τὴν μεγάλην κεφαλαιοκρατίαν τὴν ὑποχρεώνομεν νὰ διατηρήσῃ τὸ ἐπίπεδον 4%, μέχρις ὅτου λάβωμεν σειρὰν ὅλων ἀποφάσεων, τὰς ὁποίας θὰ μάθετε ἐν καιρῷ. Αὐτὴν τὴν μεγάλην κεφαλαιοκρατίαν, τὴν ὑποχρεώνομεν νὰ πωλῇ τὰ ἀποθέματά της εἰς τιμάς, κυμαινομένας μεταξὺ τῶν τιμῶν τῆς 9ης Ἀπριλίου καὶ τῆς ὁριστικῆς διαμορφωθησομένης τιμῆς τοῦ εἴδους. Ἔρχομαι τώρα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν τιμάριθμον τὸν λεγόμενον τῶν εἰδῶν χονδρικῆς πωλήσεως. Ἐδῶ τὸ πρᾶγμα εἶναι ἐκτάκτως ἐνδιαφέρον. Διότι εἶπεν ὁ σεβαστός μου, κ. Πρόεδρος, ὅτι ἀποτελεῖ οἰκονομικὸν νόμον, τὸ περιστατικόν, ὅτι ἡ ὕψωσις κατὰ ἕνα ὡρισμένον ποσοστὸν Α τοῦ τιμαρίθμου τῶν εἰδῶν χονδρικῆς πωλήσεως, συνεπάγεται βραδύτερον μίαν αὐτόματον ὕψωσιν καί, κατὰ ἴδιον ποσοστόν, τοῦ τιμαρίθμου τῶν εἰδῶν λιανικῆς πωλήσεως. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐξετάσω τὸ θέμα ἀπὸ δύο ἀπόψεων. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς γενικῆς θεωρητικῆς καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς εἰδικωτέρας, δηλαδὴ τῆς πορείας, τὴν ὁποίαν φύσει λαμβάνει, καὶ τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν φύσει λαμβάνει, ὁ τιμάριθμος τῶν εἰδῶν χονδρικῆς πωλήσεως, πάντοτε, ὅταν γίνεται νομισματικὴ ἀναπροσαρμογή, εἴτε τὴν νομισματικὴν ἀναπροσαρμογὴν τὴν κάμῃ ὁ Σὲρ Στάφρς Κρίπς, εἴτε ὁ κ. Μαρκεζίνης, εἴτε ἄλλος τις. Διότι ὑπάρχει, πράγματι, νόμος, ἀλλὰ νὰ τὸν ἀνεύρωμεν. Πρῶτον ἀπ’ ὅλα, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀρθῇ μία παρεξήγησις. Ὁ πολὺς κόσμος—καὶ τοῦτο ἔχει σημασίαν, διότι ρίπτονται τοιούτου εἴδους συνθήματα χωρὶς ἐξηγήσεις—νομίζει, ὅτι ὁ τιμάριθμος εἰδῶν χονδρικῆς πωλήσεως θὰ εἶναι, ὁ τιμάριθμος τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, ὄχι μὲ τιμὰς μπακάλη, ἀλλὰ μὲ τιμὰς χονδρεμπορίου. Δὲν θὰ πῇ ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν οἰκονομολογικὴν γλῶσσαν, τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως, ἀλλὰ θὰ πῇ κἄτι τὸ τελείως διαφορετικόν. Διότι βεβαίως, ἐὰν τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως ἦτο ὁ τιμάριθμος ὁ χονδρικὸς τῶν εἰδῶν λαϊκῆς καταναλώσεως, τότε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θὰ εἶχε δίκαιον. Ἁπλούστατα θὰ ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς τιμαρίθμου, τοῦ ὁποίου ἡ πορεία ὁπωσδήποτε, τελικῶς, θὰ συνεταυτίζετο μὲ τὴν πορείαν τοῦ λιανικοῦ τιμαρίθμου, μὲ μίαν διαφοράν, ὅτι ὁ τιμάριθμος αὐτός, θὰ εὑρίσκετο κάτω, κατὰ τὸ ποσοστὸν τοῦ νομίμου ἐμπορικοῦ κέρδους τοῦ χωρίζοντος τὸν χονδρέμπορον ἀπὸ τὸν ἔμπορον. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Καί, ἐπειδὴ δὲν θέλω νὰ θεωρητικολογῶ θὰ πάρωμεν αὐτὸν τὸν τιμάριθμον καὶ θὰ τὸν ἴδωμεν τί εἶναι. Ἰδοὺ ὁ τιμάριθμος, κύριοι, χονδρικῆς πωλήσεως, περὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο λόγος. Ὁ τιμάριθμος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καταρτίζεται βάσει 79 εἰδῶν. Τί νομίζετε, ὅτι εἶναι αὐτὰ τὰ διάφορα εἴδη; Εἰς τὰ εἴδη αὐτά, ὑπεισέρχεται φερ’ εἰπεῖν, ἕνα εἶδος βασικῆς σημασίας διὰ τὴν κατανάλωσιν, ὁ σῖτος. Καὶ ὑπεισέρχεται μὲ ἕνα ποσοστὸν 16%. Ἀλλὰ ποῖον ἄλλο εἶδος, νομίζετε, ὅτι ὑπεισέρχεται εἰς αὐτὸν τὸν τιμάριθμον καὶ μὲ τί ποσοστόν; Κύριοι, ὑπεισέρχεται ἡ σουλτανίνα, φέρ’ εἰπεῖν, ἡ ὁποία εἶναι ἐξαγώγιμον προϊὸν καὶ ἡ Κορινθιακὴ σταφίς, ἡ ὁποία ὡσαύτως εἶναι ἐξαγώγιμον προϊόν. Ὑπεισέρχονται μὲ ποίους συντελεστάς; Μὲ 3,45 ἡ Κορινθιακὴ καὶ 1,77 ἡ σουλτανίνα. Δηλαδή, ἀθροιζόμεναι ἡ σουλτανίνα καὶ ἡ Κορινθιακή, ἀποτελοῦν, μαζί, ἕνα παράγοντα ἐπηρεάζοντα τὸν παρόντα τιμάριθμον, περισσότερον ἀπὸ ὅτι τὸν ἐπηρεάζει τὸ ¼ τοῦ σιταριοῦ. Τί θὰ εἴπῃ αὐτὸ ποὺ λέγω, ἀριθμητικῶς; Θὰ εἴπῃ, κύριοι συνάδελφοι, τοῦτο: Πρῶτον μέν, ὅτι ὁ τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως εἶναι ἕνας τιμάριθμος ὁ ὁποῖος καταρτίζεται βάσει τῶν τιμῶν τῶν προϊόντων χονδρικῶς, μὲ συντελεστάς, οἱ ὁποῖοι προκύπτουν, ἀπὸ τὸ μέγεθος τῶν σχετικῶν ἐμπορικῶν συναλλαγῶν. Εἶναι γνωστὸν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐξάγει ὡρισμένα προϊόντα τὰ ὁποῖα, ἔχουν σημασίαν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ἐπιρροῆς ἐπὶ τῶν συναλλαγῶν γενικῶς, ἀλλὰ δὲν ἔχουν ἀπολύτως σημασίαν, ὅταν πρόκειται νὰ κριθῇ ὁ τιμάριθμος κόστους τῆς ζωῆς, ὁ ὁποῖος μένει ἐνδιαφέρων. Ἄρα ἡ σύγκρισις εἶναι ἀνεπιτυχεστάτη καὶ ἐκ τούτου τοῦ λόγου καὶ ἐξ ἄλλου τινός. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ πάρω ἐκ τοῦ ἰδίου φακέλλου τῶν εἰδῶν χονδρικῆς πωλήσεως ἄλλα εἴδη, τὰ ὁποῖα ὑπεισέρχονται εἰς τὸ κοστολόγιον τῆς λιανικῆς πωλήσεως. Ἀλλὰ νὰ ἴδωμεν πῶς καὶ κατὰ ποῖον ποσοστὸν ὑπεισέρχονται. Κύριοι, κατ’ ἐξοχήν, εἰς τὸν τιμάριθμον αὐτὸν τῆς χονδρικῆς πωλήσεως περιέρχονται αἱ βιομηχανικαὶ πρῶται ὗλαι. Ἀλλὰ αἱ πρῶται ὗλαι δὲν σημαίνει, ὅτι ὅταν ἔχουν μίαν αὔξησιν 100%, ὅτι καὶ τὸ ἐξ αὐτῶν προϊὸν θὰ ἔχῃ αὔξησιν φέρ’ εἰπεῖν 100%. Διατί δὲν σημαίνει τοῦτο; Διότι ἁπλούστατα θὰ πάρωμεν ἕνα παράγοντα. Πρώτη ὕλη εἶναι τὸ βαμβάκι. Τὸ βαμβάκι τὸ ηὐξήσαμεν ὡς γνωστὸν ἀπὸ 17.000 εἰς 24.000. Πόση νομίζετε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ εἶναι ἡ τελικὴ ἐπίπτωσις μὴ λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν ἡμερομισθίων, περὶ τῶν ὁποίων θὰ σᾶς ὁμιλήσω εἰς τὸ τέλος, πόση νομίζετε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ εἶναι ἡ τελικὴ ἐπίπτωσις θεωρητικῶς. Τὸ μάξιμουμ τῆς ἐπιπτώσεως ἀπὸ ἀπόψεως βιομηχανικῆς εἰς τὰ λαϊκὰ ὑφάσματα θὰ εἶναι ἕνας ἀριθμός, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι τῆς τάξεως τοῦ 10–15%.

§65ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί θὰ εἴπουν οἱ βιομήχανοι!!!

§66Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Οἱ βιομήχανοι τὸ τί θὰ εἴπουν δὲν τὸ γνωρίζω, διότι δὲν εἶμαι προφήτης. Ξεύρω, ὅμως, ὅτι πρὸς τὸ παρὸν πειθαρχοῦν, διότι ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἰδικῆς μας, πειθαρχεῖ ὅλος ὁ κόσμος. (Χειροκροτήματα). Καὶ ξεύρω ὅτι πρὸς τὸ παρὸν ὑπάρχουν ἐριονήματα, τὰ ὁποῖα στοιχίζουν 30.000 τὸ δολλάριον καὶ δὲν φαντάζομαι, ὅτι κανεὶς ἀπὸ σᾶς ἠμπορεῖ νὰ μοῦ εἴπῃ, ὅτι γίνεται ἐπίπτωσις εἰς τὰ μαγαζιά, Ἀθηνῶν, Θεσσαλονίκης, Πατρῶν, οἱασδήποτε πωλήσεως. Ὥστε, ἄλλο εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρώτη ὕλη, ἄλλο εἶναι τὰ ἐξαγώγιμα καὶ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι παράγοντες, οἱ ὁποῖοι συνιστοῦν τὸ κοστολόγιον τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα ὑπεισέρχονται εἰς τὸν τιμάριθμον λιανικῆς πωλήσεως καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι περίπου σταθερά. Εἰς τὸ κοστολόγιον τῶν εἰδῶν λαϊκῆς καταναλώσεως καὶ λιανικῆς ὑπεισέρχεται, φέρ’ εἰπεῖν, κατ’ ἐξοχὴν τὸ ἐνοίκιον, ὑπεισέρχεται ὁ φωτισμός, ὁ ὁποῖος δὲν ηὐξήθη κατὰ τὰ ποσοστά, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὑπεισέρχεται σωρεία καὶ πλῆθος ἄλλων παραγόντων. Ἐπειδή, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω μὲ τοὺς τιμαρίθμους, θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι κατὰ τὴν ὑπεύθυνον ἀναφορὰν τοῦ διευθυντοῦ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τὸν ὁποῖον ἐκάλεσα καὶ μετὰ τοῦ ὁποίου ἐμελέτησα, λεπτομερῶς, τὰ τῆς συνθέσεως αὐτοῦ τοῦ τιμαρίθμου καὶ μὲ τὸν ὁποῖον συνεζήτησα καὶ τὰς μέχρι τοῦδε σημειωθείσας αὐξήσεις, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ τιμαρίθμου, ὅτι ὁ γενικὸς τιμάριθμος τῶν εἰδῶν αὐτῶν κατὰ τὸν Ἀπρίλιον ηὐξήθη κατὰ 4,4%. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς πληροφορήσω περὶ τοῦ ἑξῆς: Ἡ σύνθεσις αὐτοῦ τοῦ τιμαρίθμου, ἔχει ὡς ἀκολούθως, διὰ νὰ τελειώνωμεν ἅπαξ διὰ παντός, μὲ αὐτὸν τὸν τιμάριθμον, ὁ ὁποῖος προβαλλόμενος εἰς τὰς ἐφημερίδας δημιουργεῖ ψυχολογικὸν κακὸν καὶ δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ εἰσπράττωμεν ἀπὸ κακὴν διατύπωσιν, ἀντίκτυπον ψυχολογικόν, διότι δὲν ἐσημειώθη τοιοῦτόν τι πρᾶγμα, περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε, διότι ὅπως θὰ σᾶς ἀποδείξω καὶ ἂν ἀνέβαινεν ὁ τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως 30%—ποὺ δὲν ὑπάρχει τοιαύτη περίπτωσις ἀπολύτως—τοῦτο δὲν σημαίνει ἀπολύτως τίποτε, ὅπως ἰσχυρίσθητε, καὶ ὅτι θὰ ἀνέβῃ κατὰ τὸ αὐτὸ ποσοστὸν ὁ τιμάριθμος τῶν εἰδῶν κόστους ζωῆς. Θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω δὲ καὶ διὰ τῆς ἀναδρομῆς εἰς τὸ παρελθόν, διότι θὰ σᾶς διαβάσω, θὰ σᾶς δείξω, πῶς διεμορφώθησαν οἱ τιμάριθμοι αὐτοὶ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ θὰ σᾶς εἴπω καὶ τὰ περὶ τοῦ τί συμβαίνει, ὅταν γίνεται μία ἀναπροσαρμογὴ τοιούτου εἴδους. Ἔχω, κύριοι βουλευταί, ἐνώπιόν μου, δύο καμπύλας. Τὴν μίαν τοῦ τιμαρίθμου κόστους ζωῆς, τὴν ἄλλην τοῦ τιμαρίθμου χονδρικῆς καταναλώσεως. Ἡ πρώτη παρατήρησις εἶναι, ὅτι ἡ καμπύλη τοῦ κόστους ζωῆς εἶναι πάντοτε, ἐκ τῆς φύσεώς της ὁμαλωτέρα, διότι καταλαμβάνετε, ὅτι ὁ τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως εἶναι ἐκ τῆς φύσεώς του σπασμωδικός, νευρικός. Ἅπαξ, ἅμα σημειωθῇ μία τιμή, ἅμα μπῇ ἓν οἱονδήποτε εἶδος εἰς τὴν Ἑλλάδα, μία σαρδέλλα, μὲ τὴν νέαν τιμὴν τοῦ συναλλάγματος, ἀμέσως σημειοῦται αὐτὴ ἡ σαρδέλλα 100% ἐπάνω. Ἐνῷ βεβαιότατα δὲν σημειοῦται, ἀντιστοίχως, οὔτε κατὰ χρόνον οὔτε κατὰ τὸ ὕψος καὶ κατὰ τὸ σχετικὸν ὕψος αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου κόστους ζωῆς, ἐκ τῶν λόγων, ποὺ εἶχον τὴν τιμήν, προηγουμένως, νὰ σᾶς ἐκθέσω, διότι μέσα ὑπάρχει πλῆθος παραγόντων, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπεισέρχονται καὶ διότι μέσα ὑπάρχει ἐπίσης πλῆθος παραγόντων σταθερῶν εἰς τὸν τιμάριθμον τοῦ κόστους ζωῆς. Λοιπόν, ἂν πάρωμεν μερικὰ χαρακτηριστικὰ σημεῖα, κύριοι, ἂν πάρωμεν ὡς βάσιν τὸν Ἰούνιον τοῦ 1950, νὰ ξεκινήσωμεν—τὴν παίρνω τὴν βάσιν αὐτὴν ὄχι διότι ἔχω κανένα ἰδιαίτερον λόγον, ἀλλὰ διότι ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει ἡ καμπύλη τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος—τότε παρατηροῦμεν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὴν μεταξὺ Ἰουνίου καί, φέρ’ εἰπεῖν, Μαρτίου τοῦ 1951 αὔξησιν τῶν δύο τιμαρίθμων—παίρνω δι’ αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν τοῦ Μαρτίου 1951, ὄχι τυχαίως ἀλλὰ διότι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ παρουσιάζει τὸ μέγιστον ὕψος του ὁ τιμάριθμος τῶν εἰδῶν χονδρικῆς πωλήσεως—παρατηρῶ τὰ ἑξῆς: Ὅτι ὁ μὲν τιμάριθμος τῶν εἰδῶν χονδρικῆς πωλήσεως ἐσημείωσε 34% αὔξησιν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀφετηρίαν μας, ὁ δὲ τιμάριθμος τοῦ κόστους ζωῆς 18%. Περαιτέρω εἰς ἄλλο σημεῖον, 30,5% καὶ κάτι 25% εἰς ἄλλο σημεῖον τοῦ 1953, ἀμέσως, πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς 392, 359, 22 πρὸς 27. Δὲν φαντάζομαι νὰ ἔχετε ἰδῇ ποτέ σας κανένα τιμάριθμον—παρὰ μόνον εἰς περίπτωσιν πανικοῦ, σημειουμένου εἰς τὴν ἀγορὰν—κανένα τιμάριθμον τῶν εἰδῶν χονδρικῆς καὶ λιανικῆς πωλήσεως, ὅπου, παγίως, καὶ ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἡ γραμμὴ τῆς χονδρικῆς πωλήσεως νὰ εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν γραμμὴν τοῦ κόστους ζωῆς. Ἐὰν τὸ ἔχετε ἰδῇ νὰ μᾶς τὸ εἴπητε. Ἀλλὰ ἐγὼ δὲν ἔχω ἰδῇ, ὑπὸ συνθήκας σχετικῶς, ὁμαλάς, τοιοῦτον τιμάριθμον καὶ οὔτε εἶναι δυνατόν, εὐκόλως, νὰ τὸν διανοηθῶ. Παρατηροῦμεν, ὅτι πάντοτε ὁ τιμάριθμος αὐτός, ἐκ κατασκευῆς, εἶναι κατώτερος, ἀλλὰ πολὺ κατώτερος εἶναι καὶ θὰ εἶναι ὅταν γίνεται μία ἀναπροσαρμογὴ τῆς μορφῆς, ἡ ὁποία ἐσημειώθη τελευταίως. Διότι ὄχι ἁπλῶς ὑπάρχει μία χρονικὴ ἀναστολὴ τῆς οἱασδήποτε σημειωθησομένης ὑψώσεως, ὥστε νὰ ἔχωμεν τὸν καιρόν, καὶ βλέπετε, ὅτι εἶναι μελετημένη ἡ πολιτική μας, νὰ ὑψώσωμεν τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια καθ’ ὃ μέτρον πρέπει νὰ τὰ ὑψώσωμεν καὶ νὰ τὰ ὑψώσωμεν οἰκονομικῶς ἀκινδύνως, ἀλλά, δεύτερον, ὅτι καὶ ὅταν σημειωθῇ τὸ μάξιμουμ τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμαρίθμου χονδρικῆς πωλήσεως, ὑπὸ τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας γίνεται ἡ ἀναπροσαρμογή, ποτὲ δὲν θὰ φθάσῃ ὁ τιμάριθμος τοῦ κόστους ζωῆς νὰ αὐξηθῇ κατὰ τὸ αὐτὸ ποσοστόν, ἀλλ’ εἶναι δεδομένον, ὅτι ἡ σύνθεσις τοῦ τιμαρίθμου χονδρικῆς πωλήσεως εἶναι ἐκείνη, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, δηλαδή, ἂν ὁ τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως ἔχῃ τὴν σύνθεσιν, περὶ τῆς ὁποίας ἐν περιλήψει σᾶς ὡμίλησα. Σᾶς βεβαιῶ, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι θὰ ἠδυνάμην ἐπὶ δύο ὥρας νὰ σᾶς κάμνω ἀνάλυσιν αὐτοῦ τοῦ τιμαρίθμου, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὀφείλω ἀπέναντι τῆς Βουλῆς περισσοτέραν εὐλάβειαν καὶ δι’ αὐτὸ δὲν τὸ πράττω. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἤχθημεν ἤδη εἰς τὰ συμπεράσματά μας. Ὁ ἰσχυρισμός, ἑπομένως, περὶ αὐτῶν τῶν φοβερῶν καὶ τρομερῶν ὑψώσεων τοῦ τιμαρίθμου, ἀπεδείχθη ἕωλος καὶ ἀβάσιμος. Χρεωστῶ ἀκόμη μίαν σύντομον ἀπάντησιν εἰς δύο ἐρωτήματα. Ἠρώτησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πῶς συμβαίνει νὰ ὑπάρχῃ μία τοιαύτη μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, τὸν ὁποῖον διαθέτομεν εἰς τοὺς ἀλευρομύλους καὶ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου συγκεντρώσεως. Ὑποθέτω, ὅτι ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Προέδρου ὑποκρύπτει κάποιαν ἀνησυχίαν, μήπως τυχόν, ὑπὸ τὸ ὕψος αὐτό, ὑπὸ τὴν διαφορὰν αὐτήν, καλύπτεται ἔσοδόν τι τοῦ προϋπολογισμοῦ. Προβαίνω εἰς τὴν ρητὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι τοιοῦτον πρᾶγμα δὲν συμβαίνει, εἶμαι δὲ πρόθυμος νὰ σᾶς δώσω καὶ περισσοτέρας ἐξηγήσεις, νομίζω ὅμως, ὅτι μία καὶ μόνη θὰ ἀρκέσῃ. Γνωρίζετε, ὅτι ἐπιδοτεῖται ὁ μέλας ἄρτος εἰς βάρος τοῦ λευκοῦ, συμβαίνει ὅμως ἡ κατανάλωσις τοῦ μέλανος ἄρτου νὰ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν τοῦ λευκοῦ. Καταλαβαίνετε, συνεπῶς, ὅτι ἐπὶ τοῦ λευκοῦ ἄρτου πρέπει νὰ ἐπιπέσῃ μεγαλυτέρα ἐπιβάρυνσις, διὰ νὰ ἠμπορέσουν τὰ 30% τοῦ λευκοῦ ἄρτου νὰ βαστάσουν τὴν ἐπιδότησιν τῶν 70% τοῦ μέλανος. Προεκρίναμεν δέ, ἀντὶ νὰ δώσωμεν τὸν σῖτον εἰς χαμηλὴν τιμὴν καὶ νὰ ἐπιδοτῶμεν κατόπιν διὰ ἀλευροσίμου ἐπὶ τοῦ λευκοῦ ἀλεύρου τοῦ μέλανος ἄρτου, δηλαδὴ ἀντὶ νὰ μᾶς χρεωστοῦν οἱ μύλοι, προεκρίναμεν νὰ τοὺς χρεωστῶμεν ἡμεῖς, προεκρίναμεν δηλαδὴ νὰ πωλῶμεν τὸν σῖτον εἰς τὴν τιμὴν τὴν φυσικὴν τοῦ λευκοῦ ἄρτου, ἢ μᾶλλον εἰς τοιαύτην τιμήν, ὥστε νὰ σχηματίζεται λευκὸς ἄρτος δυνάμενος νὰ ἐπιδοτήσῃ τὸν μέλανα. Αὐτὸς εἶναι ὁ μόνος λόγος τῆς διαφορᾶς. Ὥστε ἡ τιμή, τῆς ὁποίας ἐμνήσθησαν οἱ ἀξιότιμοι ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι μία τιμὴ λογιστική, δὲν εἶναι ἡ πραγματικὴ τιμή, διότι ἡ ἐπιδότησις ἀνέρχεται εἰς 900 δραχμάς. Ἐὰν κάμετε τὸν ὑπολογισμὸν 30 μὲ 70 θὰ εὕρητε τὶ μαθηματικῶς σημαίνει τοῦτο. Ὥστε νομίζω, ὅτι εἰς τοῦτο τοὐλάχιστον τὸ ἐρώτημα ἀπήντησα πλήρως. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλα δύο ἐρωτήματα: Πρῶτον εἰς ποίαν τιμὴν θὰ διατεθῇ τὸ ἀπόθεμα σίτου, τὸ ἤδη ὑπάρχον. Οὐσιῶδες μέρος αὐτοῦ τοῦ ἀποθέματος διετέθη μέχρι προχθὲς εἰς τὴν παλαιὰν τιμήν. Σήμερον γίνεται μία αὔξησις, ἐπὶ τῷ τέλει δημιουργίας πόρων πρὸς τὴν ἀκολουθουμένην ἀποκλειστικῶς κατεύθυνσιν: Ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἰσορροπήσωμεν κατὰ τὸ δυνατὸν τὰ μέλλοντα νὰ προκύψουν, ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς φυσικῆς, ἔξοδα, δηλαδὴ μπαίνουν καὶ αὐτὰ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπράξωμεν ἀπὸ τοὺς 100.000 τόννους εἰς τούς γενικοὺς ἐτησίους προϋπολογισμοὺς καὶ δὲν πρόκειται κανεὶς ἄλλος νὰ ἀπολαύσῃ ἔστω καὶ μίαν δραχμὴν ἀπὸ τὰ χρήματα αὐτά, παρὰ μόνον ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου, ἡ ὁποία κατέστη ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν οἰκονομικῶν δεδομένων, κατὰ τὸ δυνατὸν κοινωνικωτέρα. Τελειώνων ἀπαντῶ καὶ εἰς τὸ τελευταῖον ἐρώτημα: Εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος, ὅτι ἐπηγγέλθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἔλαβε μέριμναν πρὸς ἐξασφάλισιν ἐγκαίρως τῆς ἀφίξεως 195.000 τόννων σίτου. Καὶ ἠρώτησεν ὁ κ. Πρόεδρος, ἐὰν ὁ σῖτος αὐτὸς πρόκειται νὰ διατεθῇ πρὸς 30.000 δραχμάς, ὅπως δείχνει τὸ κοστολόγιον, τότε τί γίνεται μὲ τὴν μεγαλόστομον ἐπαγγελίαν; Θὰ ἀπαντήσω εὐχαρίστως. Γίνεται τό ἑξῆς: Γνωρίζετε, ὅτι δὲν εἶναι εὔκολον, ἦτο δὲ μέχρι τῆς ἐποχῆς, περίπου, ἐκείνης ἀδύνατον νὰ ἐξασφαλίσωμεν τοῦτο τὸ ἀγαθόν, νὰ ἐξασφαλίσωμεν δηλαδὴ τεραστίας ποσότητας ἐφοδίων καὶ δή, 45.000.000 δολλαρίων, ἐφόδια, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπρόκειτο νὰ καταναλώσῃ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἀλλὰ ἐπρόκειτο νὰ τὰ καταναλώσῃ κατὰ τὸ ἑπόμενον. Τοιοῦτον τι, βεβαίως, πάντοτε ὑπῆρχεν ἕνα λεγόμενον, ἀπόθεμα μεταβατικόν, ποτὲ ὅμως δὲν ἐδόθη, καὶ ἐχρειάσθησαν παμμέγισται διαπραγματεύσεις διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ καὶ δοθῇ τὸ ποσὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον βεβαιότατα θὰ διατεθῇ πρὸς 30.000 δραχμὰς τὸ δολλάριον, ὅπως εἶναι αὐτονόητον. Θὰ δοθῇ δὲ διὰ τὴν ἑξῆς ἁπλουστάτην αἰτίαν, διότι ὑπάρχουν πάγιοι κανονισμοὶ διέποντες τὴν χορήγησιν τῆς βοηθείας τῆς Ἀμερικανικῆς. Αὐτούς, κύριοι συνάδελφοι, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν εἶναι δυστυχῶς εἰς τὸ χέρι τῆς Κυβερνήσεως νὰ τοὺς μεταβάλῃ. Καὶ λέγουν αὐτοὶ οἱ πάγιοι, ἐπαναλαμβάνω, κανονισμοί, ὅτι εἶναι κανεὶς ὑποχρεωμένος νὰ δημιουργῇ ἔναντι τῶν εἰσαγομένων ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς ὑπὸ μορφὴν βοηθείας ἀγαθῶν ἓν εἰς δραχμὰς ἀντιστάθμισμα, τὸ περίφημον gounter-part, τὸ ὁποῖον δὲν καθορίζομεν ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, ἀπολύτως πῶς θέλομεν νὰ εἶναι, ἀλλ’ εἶναι μία ὑποχρέωσις, ἡ ὁποία γενικῶς βαρύνει ὅλας τὰς βοηθουμένας χώρας. Καὶ τῆς ὑποχρεώσεως αὐτῆς βεβαίως δὲν εἶναι, οὐδὲ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι, ὑπὸ οἱασδήποτε συνθήκας, ἀπηλλαγμένη καὶ ἡ Ἑλλάς. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς ἐκούρασα. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προβῶ εἰς τὴν ἑξῆς τελικὴν παρατήρησιν: Δὲν εἶναι εὔκολον αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, οὐδὲ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι, εὔκολον. Ἐγνώριζεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ συναντήσῃ δυσχερείας, μεγάλας δυσχερείας, καὶ δὲν ἀποκρύπτω ὅτι συναντᾶ δυσχερείας. Ἐγνώριζεν ἐπὶ πλέον ἡ Κυβέρνησις ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ καμμία ἀπολύτως οἰκονομικὴ πολιτικὴ—οὔτε ἡ ἰδική μας, οὔτε ἄλλου τινὸς—ἐὰν δὲν βασίζεται εἰς τὴν ὁμόθυμον συμπαράστασιν τοῦ λαοῦ, τῆς παμμεγίστης πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ. Καὶ ἐγνώριζεν ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι δύσκολος ἡ ἐπιτυχία αὐτῆς τῆς καθολικῆς συμπαραστάσεως εἰς ὡρισμένα χρονικὰ σημεῖα τοῦ βίου τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, τῆς οἰκονομικῆς, τῆς ἐπιχειρουμένης εἰς ὡρισμένας φάσεις. Διότι ὑπάρχουν φάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀντιδημοτικαὶ καὶ διότι, διὰ νὰ ἐπέλθῃ τὸ τελικὸν καλὸν διὰ τὸν λαόν, εἶναι ὑποχρεωμένος καὶ ὁ λαὸς νὰ ὑποστῇ μέχρις ἑνὸς ὡρισμένου σημείου θυσίας. Καὶ ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις μὲ θάρρος τὴν εὐθύνην νὰ ἐπιβάλῃ εἰς βάρος, ἴσως παροδικώτερον, τῆς δημοτικότητος τοῦ Α ἢ τοῦ Β, ὁ ὁποῖος λαμβάνει τὸ λεπτομερειακὸν μέτρον ἤ, μᾶλλον, εἰς βάρος τῆς δημοτικότητος ὄχι ἐνώπιον ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλ’ ὡρισμένων τάξεων καὶ ἰδίως, κύριοι συνάδελφοι, τῶν ἰσχυρῶν, οἰκονομικῶς, τάξεων. Διότι σᾶς ἀπέδειξα, ὅτι αὐταὶ αἱ τάξεις κυριώτατα ἐπλήγησαν ἀπὸ ἡμᾶς. Ἐδῶ κάθε ἡμέρα ἀκούομεν ὅτι «ἐγίνατε, κύριοι, ὄργανα τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας», δὲν εἶδα ὅμως κανένα συνάδελφον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ μοῦ κάμῃ μίαν ἀνάλυσιν οἰκονομικὴν καὶ νὰ μοῦ δείξῃ ὅτι εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο ἐπροστατεύσαμεν τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν. Σᾶς ἐκούρασα, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι σᾶς ἀπέδειξα τί ἐν τῇ συγκεκριμένῃ διαχειρίσει τοῦ τομέως τῶν τιμῶν ἡ Κυβέρνησις ἔπραξε καὶ ποίους πρὸς τὸ παρὸν ηὐνόησε καὶ ποίους ἔπληξε, κατὰ λόγον ἀπείρως μεγαλύτερον, αὐτὸ τὸ πλῆγμα, τὸ ὁποῖον ὑπέστησαν λόγῳ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, τὸ παροδικὸν πλῆγμα, ὅλοι οἱ Ἕλληνες. Τὸ ὑπέστησαν, ὅμως, κύριοι, ὅλοι οἱ Ἕλληνες τὸ πλῆγμα αὐτὸ χάριν μιᾶς γενικωτέρας ἐξυγιάνσεως. Ὁ κ. Πρόεδρος, ὁ κ, Παπανδρέου, εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ εἴπῃ περὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ ἐμοῦ, ὅτι εἴμεθα περίπου οἱ ἀμνοί, οἱ αἴροντες τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου. Εἶναι συμπαθεῖς οἱ ἀμνοί, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἐγὼ ὁμοιάζομεν πρὸς ἀμνούς. Εἴμεθα ὑπεύθυνα μέλη τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀσκεῖ μίαν ὡρισμένην οἰκονομικὴν πολιτικήν. Πιστεύομεν εἰς αὐτὴν τὴν πολιτικὴν καὶ πιστεύομεν εἰς τὴν γενικωτέραν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ξεύρομεν, ὅτι πότε ὁ κ. Ἀποστολίδης, πότε ὁ κ. Καψάλης, πότε ἐγώ, πότε ἄλλος τις ἐκ τῶν οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, θὰ ὑποστῇ παροδικῶς φθορὰν τῆς μικρᾶς του δημοτικότητος, διότι τόσον σπουδαῖοι δὲν εἴμεθα, ὥστε νὰ ἔχωμεν μεγαλυτέραν δημοτικότητα καὶ μεγαλυτέραν ἀντανάκλασιν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης). Σπουδαῖον εἶναι τὸ σύμβολον, τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ ἡ Κυβέρνησις, τὸ σύμβολον τῆς ἐξυγιάνσεως καὶ σπουδαῖος εἶναι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον εἶναι συντεταγμένη ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς πειθαρχίας, ἡ ὁποία τὴν συνέχει καὶ ὑπὸ τήν ἔννοιαν τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον οἱ διάφοροι κλάδοι τῆς κυβερνητικῆς δραστηριότητος παρακολουθοῦν τὴν ἑνιαίως χαρασσομένην κυβερνητικὴν γραμμήν. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἤθελον νὰ κατέλθω ἀπὸ τοῦ βήματος, χωρὶς νὰ εἴπω μὲ πόσην συγκίνησιν ἤκουσα, φέρ’ εἰπεῖν, τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον ἐκ Ροδόπης κ. Γουδελῆν, ἀλλὰ καὶ ἄλλους συναδέλφους διεκτραγῳδήσαντας τὸ καθεστώς, ὑπὸ τὸ ὁποῖον ζοῦν οἱ ἀγρόται. Καὶ ἐγὼ εἶμαι βουλευτὴς ἐκπροσωπῶν ἀγροτικὴν περιφέρειαν, ἂν καὶ ὄχι σιτοπαραγωγικὴν καὶ γνωρίζω τὸν πόνον, τὸν μόχθον τῶν ἀγροτῶν. Καὶ βεβαιότατα ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις αἰσθάνεται, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἠμποροῦσε νὰ πράξῃ πάρα πολὺ περισσότερα ὑπὲρ τῆς τάξεως τῆς ἀγροτικῆς καὶ εἰδικώτερον ὑπὲρ τῶν σιτοπαραγωγῶν. Ἔχει ὅμως μίαν γνώμην ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἂν δὲν συμπεριφερθῇ ἐφέτος ποὺ εἶναι τὸ πρῶτον ἔτος μετὰ τὴν νομισματικὴν ἀναπροσαρμογὴν μὲ συντηρητικότητα θὰ ὁδηγήσῃ τὸν τόπον καὶ θὰ ὁδηγήσῃ καὶ τοὺς ἀγρότας εἰς τὴν ἰδίαν ἀκριβῶς θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκοντο πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Εἶναι ὑποχρεωμένοι, λοιπόν, οἱ ἀγρόται, χάριν ἑνὸς λαμπροτέρου μέλλοντος, νὰ ἀνεχθοῦν ἕνα ἀνεκτὸν παρόν, ἕνα παρόν, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζομαι, ὅτι εἶναι καλλίτερον, τοὐλάχιστον ἀπὸ τὸ πρόσφατον παρελθόν, εἶναι καλλίτερον καὶ διὰ τοὺς λόγους τοὺς ἀντικειμενικούς, τοὺς ὁποίους ἐξέθεσα δι’ ἀριθμῶν, εἶναι ὅμως πρὸ πάντων καλλίτερον, διότι ἐνδυναμώνει τὰς ψυχὰς καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Μία μεγάλη ἐλπίς, ἡ ἐλπίς, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν συντελεῖται ἀπὸ μακρῶν ἐτῶν κάτι τὸ ριζικόν, κάτι τὸ δημιουργικόν, κάτι τὸ ὁποῖον θὰ δημιουργήσῃ τὰς προϋποθέσεις μιᾶς οἰκονομίας γερῆς, ἐπὶ τῆς ὁποίας νὰ ἠμποροῦν νὰ στηριχθοῦν οἱ ἠθικοὶ σκοποὶ τοῦ Ἔθνους. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§68Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν καλοῦνται οἱ ἐπερωτῶντες νὰ δευτερολογήσουν, καλοῦνται κατὰ τὴν ἰδίαν σειράν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ γνωρίζω, ἀλλὰ ὁ κ. Ζορμπᾶς θέλει δι’ ὀλίγων νὰ συμπληρώσῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁρῖστε, κύριε Ἀλλαμανῆ.

§70Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἀξιότιμοι Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἀπαντήσαντες εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μοῦ ἔκαμον τὴν τιμὴν νὰ ἀναφερθοῦν μὲ τὴν ἀγόρευσίν μου. Θὰ ἐπιζητήσω μίαν δευτέραν τιμὴν νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς ἰδικάς των ἀγορεύσεις. Ἐγένοντο σαφεῖς ὑπαινιγμοὶ περὶ τοῦ ὅτι ἡ συγκέντρωσις τοῦ σίτου κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ὅτε εἶχον τὴν εὐθύνην τῆς διαχειρίσεως τοῦ θέματος αὐτοῦ ὡς Ὑπουργὸς Γεωργίας, ὑπῆρξεν ἀτυχής. Δὲν εἶναι στιγμὴ νὰ λογοδοτήσω διὰ τὴν περυσινὴν συγκέντρωσιν, θὰ ἀρκεσθῶ μόνον εἰς τέσσαρα βασικὰ σημεῖα. Πέρυσιν ἐσημειώθη διὰ πρώτην φορὰν ἀναγγελία τῆς τιμῆς τοῦ σίτου πρὶν ἀρχίσῃ ὁ θερισμὸς καὶ ἐν τούτῳ ἠκολούθησε τὸ παράδειγμά μας ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Πέρυσιν ἤρχισεν ἡ συγκέντρωσις πρὶν γενικευθῇ κὰν ὁ ἁλωνισμός, ἀμφότερα διὰ πρώτην φορὰν μεταπολεμικῶς. Τρίτον, διὰ πρώτην ἐπίσης φορὰν μεταπολεμικῶς ἐσημειώθη 40% προστασία τοῦ ἐγχωρίου σίτου ἔναντι τοῦ ξενικοῦ. Ἦτο ἕνα νέον ρεκὸρ τῆς περυσινῆς συγκεντρώσεως. Πέρυσιν ἀκόμη ἔφθασεν ἡ συγκέντρωσις εἰς 160.000 τόννους καὶ εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ποσότης σίτου ποὺ ἐπέτυχε συγκέντρωσις μεταπολεμική, διότι τὸ 1951 ἦτο 140.000 τόννοι καὶ τὸ 1950 μόνον 80.000 τόννοι. Πέρυσιν ἀκόμη διὰ πρώτην φορὰν περιελάβομεν εἰς τὴν προστασίαν μας καὶ ἕνα ἄλλο προϊὸν —τὴν κριθὴν— ἡ ὁποία κυρίως ἐνδιαφέρει ὡρισμένας νησιωτικὰς περιφερείας ὡς τῆς Κρήτης κλπ. τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε προστατευθῆ κατὰ τὸ προπαρελθὸν ἔτος. Καὶ ἀκόμη ἡ περυσινὴ τιμὴ τοῦ σίτου ἦτο μεγαλυτέρα τῆς τοῦ 1951 κατὰ πολὺ μεγαλύτερον ποσοστὸν ἀπὸ ὅτι εἶχε πέρυσι διαμορφωθῆ ὁ τιμάριθμος ἐν σχέσει μὲ τὸ προπαρελθὸν ἔτος. Ὁ ἀξιότιμος καὶ ἐφέτος ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργὸς εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ ἀναγνώσῃ ἀριθμούς, ἐκ τῶν ὁποίων ἠθέλησε νὰ συναγάγῃ, ὅτι ἡ τιμὴ ἡ διαμορφωθεῖσα εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν πέρυσι καταβιβάζει πάρα πολὺ τὸν μέσον ὅρον τῆς τιμῆς, ποὺ ἐπέτυχεν ὁ σιτοπαραγωγὸς καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἠθέλησε νὰ μεμφθῇ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἔγινεν ἡ περυσινὴ συγκέντρωσις. Γνωρίζω τὴν ἀντικειμενικότητα τοῦ ἀνδρὸς καὶ εἶχα τὴν προσδοκίαν ὅτι ἀναγινώσκων τὸν πίνακα, τοῦ ὁποίου ἔχω καὶ ἐγὼ ἀντίγραφον θὰ τὸν ἀνεγίνωσκε καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν, ὥστε θὰ ἐπληροφοροῦσθε τοὺς ἑξῆς ἀριθμοὺς (τιμαὶ σίτου ἐλευθέρας ἀγορᾶς) ποὺ ἔχει εἰς χεῖρας του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας: «Χρηματιστήριον ἐμπορευμάτων Θεσσαλονίκης, Πειραιῶς, Ἰούνιος 1951, 2.150, Ἰούνιος 1952, 2.530», τὸ ὁποῖον σημαίνει διαφορὰν τιμῆς τῶν δύο ἐτῶν 1951–1952, 400 δραχμάς, ἐνῷ ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς προστασίας ἦτο μόνον 200 δραχμάς. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἡ διαχείρισις τοῦ θέματος ἦτο καλλιτέρα ἐφόσον ἡ ἐπίσημος τιμὴ ἀσφαλείας πέρυσιν ἦτο κατὰ 250 δραχμὰς ἀνωτέρα τῆς τοῦ 1951 εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν τὸ ἄνοιγμα κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἦτο 400 δραχμαί. Καὶ προχωρῶ: 2 Ἰουλίου 1951, 2.025, 2 Ἰουλίου 1952, 2.540 τέλος Ἰουλίου 1951, 2.275 τέλος Ἰουλίου 1952, 2.480 7 Αὐγούστου 1951, 2.300–7–8–1952 δραχμὰς 2.505. Ἐκρατήσαμε πάντοτε σταθερὸν μικρὸν τὸ ἄνοιγμα μεταξὺ τιμῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς καὶ τιμῆς συγκεντρώσεως καὶ μὴ εἴπατε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι ὑπῆρξε ποτὲ συγκέντρωσις εἰς τὸ παρελθὸν ὅπου ἡ τιμὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγορὰς δὲν ἦτο μικροτέρα τῆς τιμῆς τῆς συγκεντρώσεως. Καὶ δὲν εἶναι ἄπορον διατὶ ἐπέτυχεν ἡ συγκέντρωσις. Διότι, ὡς σᾶς ἐξήγησα, πέρυσι διὰ πρώτην φορὰν κατηργήσαμεν τὴν προνομιακὴν μεταχείρισιν τῶν καταναλωτῶν τοῦ ἄρτου ἐν Ἀθήναις καὶ δεύτερον ἐπιτρέψαμε τὴν ἐλευθέραν παρασκευὴν λευκοῦ ἄρτου καὶ δὴ μόνον ἐξ ἐγχωρίου σίτου, ἐξ οὗ λέγω μία σημαντικὴ ποσότης ἐγχωρίου σίτου ἀπερροφᾶτο ἀπὸ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον. Ἰδοὺ διατὶ δικαιοῦμαι νὰ εἶμαι ὄχι ὑπερήφανος ἀλλὰ τουλάχιστον εὐχαριστημένος, διότι τὰ ἀνωτέρω ἀποτελέσματα ἐν τῷ μέσῳ τόσων δυσχερειῶν ἐπέτυχα ἀφοῦ ἔφθασε νὰ πιέζωνται ἀπὸ τὰς Συν)κὰς Ὀργανώσεις οἱ Κυβερνητικοὶ βουλευταὶ καὶ νὰ παραιτηθοῦν ἀκόμη ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ὥριζε τιμὴν συγκεντρώσεως 4 χιλ. δραχ. Εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ συγκέντρωσις θὰ εἶναι ἀπεριόριστος καὶ ἀνεφέρθητε εἰς τὴν ὕπαρξιν τῶν 3 χιλ. χωρικῶν μύλων. Ἀλλὰ οἱ μῦλοι οὗτοι δικαιοῦνται νὰ ἀλέθουν μόνον τὸν σῖτον τῶν χωρικῶν καὶ καταναλωτῶν καὶ καθ’ ὃ ποσὸν εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὰς ἀνάγκας των.

§71Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τοὺς ἐμπόρους τῶν μὴ σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν νὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν αὐτήν.

§72Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ λέγει ὅτι μύλοι «προηγμένοι»—συνεπῶς μὴ δικαιούμενοι νὰ ἀλέθουν ἐπὶ ἐμπορίᾳ—θεωροῦνται καὶ οἱ πετρόμυλοι ἐὰν εἶναι δυναμικότητος ἄνω τῶν 10 τόννων. Πάντως ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας ἐπ’ αὐτοῦ, διότι φοβοῦμαι ὅτι δὲν εἶσθε ἐνήμεροι τῶν προθέσεων τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ.

§73Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Περὶ θορύβου πρόκειται τὸν ὁποῖον δημιουργοῦν οἱ ἀλευροβιομήχανοι.

§74Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εὔχομαι νὰ εἶναι αὐτοὶ οἱ θιγόμενοι καὶ ὄχι ὁ παραγωγός. Ἐν τῇ κριτικῇ σας, κ. Ὑπουργέ, τῆς πολιτείας μου ἐπιπέσατε εἰς μίαν ἀνακρίβειαν. Εἴπατε, ὅτι οἱ παραγωγοὶ πέρυσι δὲν εἶχον τὴν εὐχέρειαν νὰ παραδώσουν ὁλόκληρον τὴν παραγωγήν των. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι διὰ τοὺς χρεωμένους παραγωγοὺς δὲν ὑπῆρχεν περιορισμός.

§75Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔχομεν τιμὴν 2.450 καὶ 3 χιλ. διὰ τοὺς χρεωμένους. Πῶς βγαίνει ὁ μέσος ὅρος τῶν 2.850;

§76Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πέρυσιν ἐξαιρετικῶς οἱ παραγωγοὶ ἐπλήρωσαν διὰ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου τὸ 60% τῶν χρεῶν ἤτοι μὲ τιμὴν 3.000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἐνῷ εἰς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ 1950 τὸ ποσοστὸν ἦτο μικρότερον. Εὔχομαι ἐφέτος νὰ εἶναι μεγαλύτερον, ἀλλ’ ἀμφιβάλλω. Ἀκόμη, κ. Ὑπουργέ, μᾶς χωρίζουν καὶ ἄλλαι διαφωνίαι. Δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι ὁ σιτοπαραγωγὸς ἔλαβε δάνειον ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν 80 χιλ. κατὰ στρέμμα. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μοῦ ἔδωσε κατάστασιν ποσοῦ 250 δισεκ. δανείων περιλαμβανομένων τῶν λιπασμάτων κλπ. Ὅταν ὅλοι γνωρίζωμεν ὅτι τὰ σπαρέντα στρέμματα εἶναι 10.235.000 καὶ δὲν δανείζονται τὸ 25% τί συμπέρασμα συνάγεται;

§77Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν προσθέτετε 106 δισεκ. παλαιὰς ὀφειλὰς πρὸς τὴν Τράπεζαν,

§78Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Προεκλήθητε νὰ δηλώσητε ἐὰν θὰ ἐξοφλήσουν οἱ παραγωγοὶ καὶ παλαιὰ χρέη.

§79Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ποιὸς εἶπεν ὄχι; Αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔδωσεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶναι ὅτι τὰ χρέη κυμαίνονται μεταξὺ 75 ἕως 125 χιλ. κατὰ στρέμμα καὶ ὅτι......

§80Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μήπως ἔχετε τὸ σύνολον τῆς χορηγήσεως τῆς Τραπέζης πρὸς τοὺς παραγωγούς; Ἐὰν ὁ ἀριθμὸς εἶναι 250 δισεκ. τότε ἔχω ἐγὼ δίκαιον.

§81Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν προσθέσατε τὰ 106 δισ. καὶ προφανῶς νὰ νομίσητε, ὅτι θὰ συμπεριληφθοῦν καὶ αὐτὰ εἰς τὴν ἐξόφλησιν.

§82Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Οἱ συνάδελφοι τῶν σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν θὰ γνωρίζουν ἐὰν κατὰ μέσον ὅρον οἱ σιτοπαραγωγοὶ ἐδανείσθησαν 80 χιλ. κατὰ στρέμμα. Ἐπεκαλέσθητε περαιτέρω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐπέτυχεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν ἐφετεινὴν συγκέντρωσιν νὰ κενωθοῦν ἐγκαίρως αἱ ἀποθῆκαι. Πράγματι αὐτὸ εἶναι ἀκριβές. Ποτὲ ὅμως ἡ ἔλλειψις ἀποθηκῶν δὲν ἀπετέλεσεν ἐμπόδιον διὰ τὴν συγκέντρωσιν, ἀλλὰ μόνον ἡ περιωρισμένη χρηματοδότησις. Εἴπατε ἐπίσης, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ διευκολύνεται ἡ χρηματοδότησις τῆς συγκεντρώσεως, χωρὶς νὰ ἐπέρχεται ἐπιβάρυνσις τῆς κυκλοφορίας, διότι θὰ ἀποσύρετε δραχμὰς διὰ τῆς διαθέσεως τοῦ συγκεντρουμένου σίτου εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἐλλείψει γενικῶν ἀποθεμάτων. Σᾶς ἀπαντῶ, λοιπόν, ὅτι τὸ πρᾶγμα κατ’ ἐπίφασιν μόνον ἔχεται ὀρθότητος. Εἰς τὴν βάσιν του στερεῖται πάσης ἀξίας διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλοῦν λόγον. Καὶ ἡμεῖς, κ. Ὑπουργέ, πέρυσι διαθέτοντες διὰ τὴν κατανάλωσιν ξενικὸν σῖτον, ἀπεσύραμεν δραχμὰς ἐκ τῆς κυκλοφορίας καὶ ἀνεκουφίζαμεν ταύτην. Συνεπῶς δὲν ἔχετε καμμίαν ἀνακούφισιν ἐφέτος, ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι θὰ διαθέσετε ἐγχώριον σῖτον. Κατ’ οὐδέν, λοιπόν, βελτιοῦται ἡ κατάστασις ἐκ τοῦ ὅτι δὲν ἔχετε ξενικὰ ἀποθέματα. Ἀκόμη, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἠθελήσατε νὰ δώσετε ἕνα ἀριθμὸν ἀναφερόμενον εἰς τὴν ἀξίαν τοῦ ξενικοῦ σίτου. Καὶ ἐνῷ αὐτὴν τὴν ὑπελογίσατε εἰς τὸ κατάστρωμα τοῦ πλοίου, τὴν τιμὴν τοῦ ἐγχωρίου σίτου τὴν ὑπελογίσατε εἰς τὸν μύλον καὶ ἠθέλατε νὰ......

§83Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ τὰς δύο τὰς ὑπολογίζω εἰς τὸ λιμάνι.

§84Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶσθε καλὰ ἐνημερωμένος. Τὰ 3750 τοῦ ἐγχωρίου σίτου εἶναι τιμὴ εἰς τὸν μύλον. Προσέξατε. Ἐνῷ ἡ τιμὴ cif εἶναι εἰς τὸ κατάστρωμα τοῦ πλοίου. Ὁ ξενικὸς σῖτος μέχρι τοῦ ἀλευρομύλου θὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ ἕνα σημαντικὸν ποσόν.

§85Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἔκαμα τὴν παρατήρησιν αὐτήν, διότι ἐκφορτωνόμενος ὁ σῖτος εἰς τὸν μύλον δὲν θὰ ἦτο πλέον cif. Καὶ τότε θὰ εἶχε δίκαιον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ὁμιλῇ περὶ σίτου φορολογουμένου.

§86Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διαπιστοῦται, ὅτι αἱ 3615 δρχ. εἶναι τιμὴ ξενικοῦ σίτου cif ἐνῷ αἱ 3750 δραχ. δὲν εἶναι τιμὴ τοῦ ἐγχωρίου σίτου εἰς χεῖρας τοῦ παραγωγοῦ, ἀλλ’ εἰς τὸν μύλον. Καὶ θὰ ἠρώτουν τὸν ἀπουσιάζοντα Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ. Ἀφοῦ ὁ ξενικὸς σῖτος στοιχίζει 3615, κατὰ τοὺς Κυβερνητικοὺς ὑπολογισμούς, πρὸς τί τὸν πωλεῖ πρὸς 4465 δραχ. καὶ ἑπομένως πραγματοποιεῖται μία διαφορὰ 800 δραχμῶν;

§87Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ τοῦ σίτου, τὸν ὁποῖον θὰ παραδίδῃ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὸν μύλον. Ἀλλ’ εἶπον ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ξενικοῦ σίτου εἶναι cif 3635 καὶ ἡ τιμὴ τοῦ ἐγχωρίου, παραδοτέου εἰς τὸν μύλον 3800. Δὲν εἰσῆλθον εἰς οὐδὲν ἄλλο θέμα.

§88Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐγὼ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω, πῶς εἶναι δυνατόν, ὅταν ἔχετε κόστος 3600, νὰ πωλῆτε εἰς τὴν κατανάλωσιν 4500.

§89Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ κριτική σας ἦτο, ὅτι εἶπον ἀνακριβείας. Εἴπατε, πῶς ἦτο δυνατὸν ὁ ἐγχώριος σῖτος νὰ εἶναι ἀκριβώτερος τοῦ ξενικοῦ. Καὶ σᾶς ἀπέδειξα, ὅτι ὁ ἐγχώριος σῖτος κοστίζει 3800 καὶ ὁ ξενικὸς κοστίζει 3600. Κατὰ συνέπειαν εἶχα δίκαιον, ὅταν ἀνεκοίνωσα τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς.

§90Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν εἴχατε δίκαιον. Ποτὲ δὲν συνέβη ἡ τιμὴ τοῦ ξενικοῦ σίτου νὰ ὑπολογίζεται ἄνευ δασμοῦ. Συνεπῶς θὰ προσθέσετε τὸν δασμὸν καὶ τὰ ἔξοδα μέχρι τοῦ μύλου καὶ θὰ ἔχετε τιμὴν ξενικοῦ σίτου πολὺ ἀνωτέραν τοῦ ἐγχωρίου ὅστις σᾶς στοιχίζει μέχρι τοῦ μύλου 3750 δρχ. Ἔπειτα τὰ ἀποθέματά σας τὰ ἔχετε πρὸς δολλ. 100,02 κατὰ τόννον καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε σήμερον, ὅτι εἰς τὸ διεθνὲς χρηματιστήριον εἶναι 82 δολλ. καὶ ἄρα βάσιν αὐτῆς τῆς τιμῆς θὰ κάμετε τὴν σύγκρισιν μὲ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως.

§91Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐπιτρέψατέ μου, κύριε συνάδελφε, νὰ ζητήσω μίαν διευκρίνησιν ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Πρέπει νὰ συγκρίνωμεν πράγματα, τὰ ὁποῖα μποροῦν νὰ συγκριθοῦν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀκόμη δὲν ἔχετε συγκέντρωσιν καὶ εὑρίσκεσθε μὲ ἀποθέματα ξενικοῦ σίτου καὶ ἐγχωρίου σίτου. Τὸν ἐσωτερικὸν σῖτον τὸν ἐπωλούσατε πρὸς 3.085. Τώρα τὸν προσφέρετε εἰς τὸν μύλον πρὸς 4360. Τὸν ξενικὸν σῖτον ἕως χθὲς τὸν ἐδίδατε πρὸς 3145 καὶ σήμερον τὸν προσφέρετε πρὸς 4465. Ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ποία σκοπιμότης ἐξυπηρετεῖται. Ποία ἄλλη, εἰμὴ κάποια διευκόλυνσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ μία προσπάθεια ἐξασφαλίσεως μέσων διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς συγκεντρώσεως, Δηλαδὴ χαράτσωμα τοῦ καταναλωτοῦ, τοῦ πτωχοῦ ἀνθρώπου, διὰ νὰ ἔχωμεν τιμὴν ἡ ὁποία δὲν ἱκανοποιεῖ τὸν παραγωγόν, ὁ ὁποῖος οὕτω τίθεται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν, ἐπὶ τῇ ὄψει τοῦ ἐπερχομένου κύματος ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως μετὰ 2–3 μῆνας.

§92Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου.

§93Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ποσῶς, κύριε Ὑπουργέ.

§94Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπουσιάζατε ἴσως. Προχθὲς ὅταν ὡμίλησαν οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μὲ ἔψεξαν, διότι εἰς τὰς ἀνακοινώσεις μου, τῆς Τετάρτης, εἶπον, ὅτι ὁ ἐγχώριος σῖτος θὰ εἶναι εἰς τιμὴν ἐλαφρῶς ἀνώτερος τοῦ ξενικοῦ. Καὶ αὐτὸ ἀπέδειξα ἀπόψε.

§95Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος δὲν ἐδέχθη διακοπὰς καὶ ἐν τούτοις ἀπεχώρησε...

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐδῶ, κύριε συνάδελφε, καὶ θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν αἴθουσαν.

§97Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἄς τὸν ἀναμείνωμεν τότε.

§98Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἔθεσα τὸ θέμα διὰ τῆς προχθεσινῆς ἀγορεύσεώς μου. Εἶπον, δηλαδή, μήπως ὁ πειρασμὸς τὸν ὁποῖον ἐδοκίμασεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν εἶδεν νὰ διαφαίνωνται εἰς τὸν ὁρίζοντα 400 δισεκατομμύρια ἀπρόβλεπτα ἔσοδα τοῦ Προϋπολογισμοῦ, μήπως αὐτὸς παρέσυρε τὰ λοιπὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως νὰ τοῦ δώσουν τὸ ποσὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν ἀνήκει εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν καὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ χρῆσις κατ’ ἰσομοιρίαν, δηλαδὴ κατὰ τὸ ἥμισυ διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ διὰ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου.

§99Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας.). Ἐγὼ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ὁ προϋπολογισμὸς μοῦ ἔδιδεν ὀλίγα δισεκατομμύρια, ὄχι 200 ποὺ λέτε σεῖς.

§100Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐλᾶτε νὰ ἴδητε ποὺ τὰ ἔχω, γιατὶ ἐγὼ δὲν ἔχω τίποτα.

§101Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, πρὸ ὀλίγου, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ὡμίλησε περὶ θεμάτων εὑρεθέντων εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως καθ’ ἥν ἡμέραν προέβητε εἰς ἀναπροσαρμογὴν τιμῆς τοῦ ἄρτου. Ἦσαν ταῦτα 100.000 τόννοι σίτου κατὰ μικρὸν ποσοστὸν ἐγχωρίου καὶ κατὰ τὸ ὑπόλοιπον ξενικοῦ σίτου ὃν ἐπρομηθεύοντο μὲ τιμὴν δολλαρίου 15.000. Τοῦτο εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ ἐφοδιασμοῦ πρὸ ὀλίγου, συνομολογήσας ὅ,τι εἴπομεν ἡμεῖς χθές. Περαιτέρω δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴν ἐπιβεβαιώσῃ τὴν ραδιοφωνικὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Εἰς τὴν ραδιοφωνικὴν ὁμιλίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπεν ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς ὅτι ἐπέτυχε πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τὴν συμπάθειαν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ χρησιμοποιήσῃ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν τῆς βοηθείας καὶ νὰ παραγγείλῃ διάφορα εἴδη. Ἔλεγεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι ἡ Κυβέρνησις προέβλεψεν ἐγκαίρως εἰς τὴν ἐξασφάλισιν σημαντικῶν ἀποθεμάτων βασικῶν διὰ τὴν διατροφὴν τοῦ λαοῦ εἰδῶν, ἐν οἷς καὶ παραγγελθέντες 195.000 τόννοι σίτου καὶ ὅτι τοῦτο θὰ εἶναι πολύτιμον ὅπλον εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ πατάξῃ τὴν αἰσχροκέρδειαν καὶ νὰ περιορίσῃ τὴν ἀνατίμησιν εἰς τὸ ἐλάχιστον. Οὐδεὶς ἦτο δυνατὸν νὰ φαντασθῇ ὅταν ἤκουε τὴν διαβεβαίωσιν αὐτὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι αὐτὰ τὰ ἐφόδια θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο διὰ νὰ βοηθηθῇ ἡ προσπάθεια πρὸς ἀνατίμησιν τοῦ βασικωτέρου εἴδους διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ποῖος ἦτο δυνατὸν νὰ φαντασθῇ ὅτι ὁ σῖτος αὐτὸς δὲν ἐξησφαλίσθη καὶ δὲν παρηγγέλθη πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως διὰ τὴν συγκράτησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου. Ἐντεῦθεν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχετε ἀπρόοπτα ἔσοδα ἀπὸ τοὺς 195.000 τόννους καὶ ἀπὸ τοὺς 100.000 τῶν παλαιῶν παραγγελιῶν 400 δισεκατομμύρια περίπου.

§102Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Τὸ τί, κύριε συνάδελφε, ἐφαντάσθητε, καὶ τὸ τί ἠδύνατο κανεὶς νὰ φαντασθῇ, αὐτὸ δὲν εἶναι ἀντικειμενικῶς σταθμητόν. Ὑπόκειται εἰς διαπίστωσιν τὸ τὶ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἂν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ἔχει νόημα οἰκονομικὸν καὶ ποῖον. Εἶπεν, λοιπόν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑμεῖς ἀνεγνώσατε, ὅτι ἐξησφαλίσθησαν ὡρισμέναι ποσότητες ἐφοδίων ἀξίας 39.000.000 δολλαρίων, ἐγὼ δὲ συμπληρῶ, ὅτι ἐν τούτῳ τῷ μεταξὺ ἐφθάσαμεν εἰς τὰ 45.000.000 δολλάρια. Δὲν εἶπεν τὶ περὶ τῆς τιμῆς, εἶπεν ὅμως ὀρθώτατα, ὅτι τὰ ἐφόδια ταῦτα πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν, ὑπὸ πολλαπλῆν μάλιστα ἔννοιαν. Ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν βασικὰ ἀποθέματα πλείστων εἰδῶν, ζαχάρεως, ὀσπρίων, γάλακτος, οὕτως ὥστε νὰ μὴ σημειωθοῦν αἱ ἀνατιμήσεις ἐκεῖναι περὶ τῶν ὁποίων εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλήσω προηγουμένως εἰς τὴν Βουλήν, δηλαδὴ ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι δικαιολογοῦνται μόνον ψυχολογικῶς καὶ οὐχὶ οἰκονομικῶς. Ἐξήγησα δὲ διατὶ ὀρθῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐνεφάνισε τὴν προμήθειαν ταύτην ὡς ἐπιτυχίαν τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἦτο ἐπιτυχία τῆς Κυβερνήσεως τὸ νὰ μᾶς διατεθῇ ἕνα τόσον σημαντικὸν ποσὸν βοηθείας παρελθόντος ἔτους, νὰ τὸ χρησιμοποιήσωμεν κατ’ οὐσίαν διὰ τὸ μέλλον ἔτος. Ὡς πρὸς τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν ἀπευθύνατε πρὸς τὸν κ. συνάδελφον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, γνωρίζει τοῦτο μόνον, ὅτι δὲν ἀνέγραψε ὁ δυστυχὴς εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοιοῦτον κονδύλιον καὶ περὶ αὐτοῦ σᾶς διαβεβαίωσεν. Θὰ σᾶς εἴπω ἐγὼ τὶ πρόκειται νὰ γίνουν αὐτὰ τὰ χρήματα. Πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν ἐτήσιον προϋπολογισμὸν τῆς δαπάνης τῆς κοστολογήσεως τοῦ ἄρτου, νὰ συμπεριληφθῇ καὶ συμπεριελήφθησαν, ἐγὼ δὲ λέγω τοῦτο τὸ ἁπλοῦν, ὅτι νὰ καθήσετε κάτω μὲ τὸ μολύβι καὶ τὸ χαρτὶ νὰ κάνετε τὰς πράξεις, ψωμὶ ἄσπρο 5.600, μαῦρο 4.000 δρχ., θὰ ἴδετε ὅτι θὰ σᾶς χρειασθοῦν καὶ μερικὰ δισεκατ. τὰ ὁποῖα εἰσεπράξαμεν ἀπὸ αὐτὸν τὸν μῆνα.

§103Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πόσα;

§104Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Δὲν ἔχω κάμει τοὺς ὑπολογισμούς. Νομίζω, ὅτι προηγουμένως ἦτο 3.110, τώρα εἶναι 4.400. 60.000 τόννοι εἶναι ἡ μηνιαία κατανάλωσις. Κάνετε τὸν πολλυπλασιασμὸν καὶ θὰ τὸ βρῆτε. Σᾶς λέγω, ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον κατατίθεται. Τοῦτο δὲν θὰ τὸ βρῆτε εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Σεῖς, ὡς οἰκονομολόγος, θὰ ἀντελήφθητε αὐτὸ ποὺ σᾶς εἶπα περὶ τοῦ...... Ἡ βοήθεια παρέχεται ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς δημιουργίας τοῦ γνωστοῦ ἀποσταθμίσματος, ὑπὸ τὸν ὅρον αὐτὸν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι διὰ πᾶσαν φόρτωσιν γενομένην μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν νὰ ἀναγράψωμεν εἰς τὸν λογαριασμὸν ἐφοδίων τὸ οἱονδήποτε εἰσαγόμενον ἐφόδιον μὲ τὴν νέαν τιμὴν τοῦ συναλλάγματος, δηλαδὴ νὰ προσποριζώμεθα δραχμὰς τόσας, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν δι’ αὐτῆς τῆς λειτουργίας νὰ γίνεται ἡ ἀποσυμφόρισις τῆς κυκλοφορίας ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἡ τροφοδοσία ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἀπαραίτητος διὰ νὰ δημιουργηθοῦν τὰ ἔργα τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἀπορῶ, κύριοι συνάδελφοι, πῶς ἐπιμένετε περὶ ἑνὸς ἐσόδου 500 δισεκ.; τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔλαβε. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι ἔτσι εἶναι οἱ ὅροι τῆς βοηθείας καὶ ἔτσι παρέχεται ἡ βοήθεια εἰς πάντα λαὸν βοηθούμενον. Τί θέλετε ἡ Ἑλλὰς νὰ κάμῃ; Ποῦ εἶναι αὐτὰ τὰ δισεκατομμύρια; Δὲν ὑπάρχουν.

§105Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διὰ τὴν ἰδιότητα τοῦ διακεκριμένου οἰκονομολόγου, τὴν ὁποίαν μὲ τόσην εὐκολίαν μοῦ ἀνεγνώρισεν ὁ κ. Ὑπουργός του, τὴν ἀποδίδω ἐπαξίως, δὲν τὴν διεκδικῶ δι’ ἐμέ. Τοῦτο τὸ ἁπλοῦν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μᾶς διαβεβαίωσε, ὅτι πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως ἔγινε ἡ παραγγελία τῶν ἐφοδίων. Καὶ θὰ ἔδει νὰ εἶχεν ἐπιτύχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν τὴν πώλησιν τοῦ σίτου αὐτοῦ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν μὲ τιμὴν δολλαρίου 15.000, διότι ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι εἰς τὴν ἔκθεσιν τὴν ὁποίαν εἴχατε ἀνὰ χεῖρας, τοῦ κ. Βαρβαρέσου ὅταν ἐκάματε τὴν ὑποτίμησιν.

§106Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν τὸ ἐπηγγέλθημεν, εἶναι ζήτημα τὶ καταλαβαίνει κανείς, ὅταν τὸ διαβάζῃ.

§107Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα ἀνὰ χεῖρας τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Βαρβαρέσου, ὄχι ὡς θέσφατον, ἀλλὰ ὡς βοήθημα ἁπλῶς, θὰ ἔβλεπεν, ὅτι ἔδει δι’ ὡρισμένα βασικὰ εἴδη ἐπὶ μίαν τριετίαν νὰ διαμορφοῦνται οἱ τιμαὶ βάσει τιμῆς δολλαρίου 15.000. Φυσικὸν ἦτο ὅταν ἀνεγνώσαμεν τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἴδωμεν τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει μὲ αὐτήν, νὰ πιστεύσωμεν ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ ἀπελάμβανεν αὐτὴν τὴν ἐπιτυχίαν τῆς Κυβερνήσεως πλησίον τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἔχῃ τοὐλάχιστον τὸ ψωμί του εὐθηνὸν καὶ ὄχι μὲ 5.600 δρχ. τὴν ὀκᾶν.

§108Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὅπως σᾶς ἐξήγησεν ὁ κ. Παπαληγούρας, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀνατροπὴν τῶν γενικῶν ὅρων τῆς βοηθείας. Εἶναι γνωστὸν ὅτι πράγματα, τὰ ὁποῖα παρηγγέλθησαν ἕνα μῆνα πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς ὅσα ἠδικήθησαν νὰ φορτωθοῦν καὶ νὰ ἀποσταλλοῦν μέχρι τῆς 16ης Ἀπριλίου, ἡμερομηνίαν τὴν ὁποίαν ἡ MSI ἔθεσε ὡς ἀκρότατον ὅριον διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς διαφορᾶς ὑπολογισμὸν μὲ 15.000, ὅσα ἐφορτώθησαν μετὰ τὴν 16ην Ἀπριλίου ὑπολογίζονται διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως μὲ 30.000. Κατ’ οὐσίαν διὰ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὸ Κράτος δὲν κάνει διαφοράν, βεβαίως θὰ κάμῃ διαφορὰν διὰ τὴν δυνατότητα νὰ μπορέσουμε νὰ κρατήσουμε τιμὴν ἄρτου εὐθηνοτέραν. Θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἐὰν ἐπιτύχωμεν. Δυστυχῶς δὲν εἶναι πάντοτε ἐπιτευκτὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐπιθυμῶμεν.

§109Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἐπανέλθω διὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις εἰς τὸ τέλος. Ἀλλὰ θὰ ἐπεθύμουν ἀπὸ τοῦδε νὰ διατυπώσω τὸ ἐρώτημα. Ἐὰν εἶχε τὴν ἔννοιαν ὅτι θὰ εὕρωμεν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν αὐτὰ τὰ εἴδη, βεβαίως, δὲν ἐπρόκειτο νὰ προσφέρῃ καμμίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὁ ὁποῖος τὸν ἤκουσε, διότι δὲν εὑρισκόμεθα εἰς τὴν περίοδον τῆς Κατοχῆς, ὁπότε ὑπῆρχεν ἡ ἀγωνία διὰ τὴν εὕρεσιν εἰδῶν. Ἡ ἔννοια τῆς ἐπαγγελίας, ἦτο ὅτι θὰ τὰ εὕρωμεν καὶ θὰ τὰ διαθέσωμεν εἰς τὴν παλαιὰν τιμὴν τοῦ συναλλάγματος πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν. Μόνον ὑπὸ τὴν εἰδικὴν αὐτὴν ἔννοιαν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἐπαγγελία καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ ὅταν σήμερον βεβαιώνετε ὅτι δὲν ἦτο αὐτὴ ἡ ἔννοια, ἔχομεν δικαίωμα νὰ εἴπωμεν ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐδημιούργησεν ἐντυπώσεις μὴ ἀνταποκρινομένας εἰς τὴν ἀλήθειαν τῶν πραγμάτων.

§110Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, τὰς ἐπαγγελίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς κρίνετε ὅπως θὰ ἠθέλατε σεῖς. Ἡ ἀναγγελία τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ἔγινε κατὰ τρόπον σαφῆ. Οὐδεὶς ὑπαινιγμὸς ὑπῆρξε περὶ τῆς τιμῆς, οὔτε ἄλλωστε ἦτο δυνατὸν νὰ διαπραγματευθῶμεν μὲ τὴν Ἀμερικὴν μὲ τιμὴν εἰς δραχμάς. Ἡ τιμὴ εἰς δραχμὰς, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ἀπορρέει κατὰ τοὺς γενικοὺς κανονισμοὺς τῆς βοηθείας, καὶ οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι διετέλεσαν Ὑπουργοί, καὶ σεῖς ὁ ἴδιος ὡς Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ γνωρίζετε αὐτοὺς τοὺς περιορισμούς.

§111Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διὰ νὰ τερματισθῇ, κύριοι, τὸ θέμα, ἂς ἀκούσῃ ἡ Βουλὴ καὶ πάλιν τὴν σχετικὴν περικοπὴν τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Μαρκεζίνη: «... (ἀναγινώσκει ἐκ νέου ταύτην)...............». Ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ πατάξῃ τὴν αἰσχροκέρδειαν καὶ ἡ ἰδία διαπράττει αἰσχροκέρδειαν πωλοῦσα τὸν σῖτον μὲ διπλασίαν τιμὴν ἀπὸ ὅ,τι στοιχίζει. Διὰ νὰ συμπεράνω δὲ ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου θέματος, μετὰ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου. Βεβαίως αἱ δραχμαί, αἱ ὁποῖαι προέρχονται ἀπὸ τὴν ρευστοποίησιν τῶν εἰδῶν καταναλώσεως, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται μὲ χρήματα τῆς βοηθείας, εἰσέρχονται εἰς εἰδικὸν λογαριασμόν, ἀλλ’ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ προορισμὸς τῶν δραχμῶν αὐτῶν εἶναι δι’ ἔργα ἐνδιαφέροντα τὸ Κράτος καὶ τὴν κρατικὴν δραστηριότητα. Ἐὰν λοιπόν, αἱ δραχμαὶ αὐταὶ ἔλιπον ἀπὸ τὸν λογαριασμὸν αὐτόν, θὰ ἤρχετο ὁ προϋπολογισμὸς νὰ καλύψῃ τὴν ἀνάγκην αὐτήν. Ἐμμέσως ὅθεν, πλὴν οὐσίᾳ, αἱ δραχμαὶ αὐταὶ ἐνισχύουν τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν. Δεύτερον συμπέρασμα, ἀναμφισβήτητον, τὰς δραχμὰς αὐτὰς ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ δολλαρίου πρὸς 30.000 δρχ., καλεῖται τὸ καταναλωτικὸν κοινόν, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, νὰ τὰς πληρώσῃ. Αὐτὸ εἶναι βέβαιον μαθηματικῶς. Ἀκόμη θὰ ἤθελα νὰ διαφωτίσω, διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰς στατιστικὰς του γνώσεις, τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, μὲ τοὺς ἑξῆς ἀριθμούς. Ἀνεφέρθη οὗτος εἰς τὴν σύγκρισιν τῶν τιμῶν ἀσφαλείας σίτου καὶ ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων, διὰ νὰ εἴπῃ, ὅτι ὁ σιτοκαλλιεργητὴς εἶναι ὁ προνομιοῦχος εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἠγνόησεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ βασικοὺς ἀριθμούς. Ποίους; Θὰ τοὺς ἐπαναλάβω χάριν αὐτοῦ. Ἀναφέρονται εἰς τὴν ἀκαθάριστον στρεμ. ἀπόδοσιν τοῦ σίτου καὶ ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων μας κατὰ τὸ γεωργικὸν ἔτος 1950–51.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀκαθάριστος στρεμματικὴ ἀπόδοσις τῶν διαφόρων γεωργικῶν προϊόντων καὶ ἐξ αὐτῶν ὁ σῖτος, ὁ ταπεινὸς σῖτος, κατέχει τὴν ἐσχάτην θέσιν. Ἠγνοήσατε ἀκόμη, κ. Ὑφυπουργέ, καὶ ἄλλους ἀριθμοὺς πολὺ ἐνδιαφέροντας διὰ τὸ συμπέρασμα ποὺ συνηγάγομεν, τοὺς ἀκολούθους, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔχει τὸ θλιβερὸν προνόμοιον νὰ εἶναι εἰς τὴν τελευταίαν βαθμίδα τῆς ἀποδόσεως κατὰ στρέμμα καλλιεργούμενον διὰ σίτου. Ἰδοὺ οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους μολονότι ἐμνημόνευσα κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου, θὰ τοὺς ἐπαναλάβω διὰ νὰ τοὺς ἀκούσῃ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ. Ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1951 καὶ παριστῶσι κιλά.

Καὶ θὰ μοῦ εἴπητε, λοιπόν, ἐν ὄψει τοιούτων ἀριθμῶν ὅτι θὰ εἶσθε ὑπερήφανοι ἐὰν πείσητε ἡμᾶς, ὅτι ἐπετύχατε τιμὴν ἐγχωρίου σίτου ἴσην μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ξενικοῦ σίτου, ὅταν ὁ ξένος σιτοπαραγωγὸς ἔχει τοιαύτην ἀπόδοσιν κατὰ στρέμμα. Καὶ πρὸς τούτοις πᾶσιν λησμονεῖτε, ὅτι ὁ Ἕλλην παραγωγὸς ἔχει ἕνα κλῆρον κατὰ μέσον ὅρον 30 στρεμμάτων, ὅταν ὁ ξένος ἔχῃ 100 καὶ 200 στρέμματα; Καὶ ταῦτα ἔστωσαν εἰς ἐξήγησιν τῶν λόγων δι’ οὓς ὑπῆρξεν ἡ συναίσθησις τῆς ἀνάγκης εἰς ὅλας τὰς Κυβερνήσεις νὰ προστατευθῇ ὁ Ἕλλην σιτοπαραγωγὸς ἔναντι τοῦ ξένου καὶ νὰ ἐπιτευχθοῦν οὕτω αὐτὰ τὰ θαυμάσια ἀποτελέσματα ποὺ ἐπετεύχθησαν μέχρι σήμερον καὶ τὰ ὁποῖα τώρα τίθενται ἐν κινδύνῳ διὰ πρώτην φορὰν μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως.

§112Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ὁ κ. Παπαληγούρας ἀνεφέρθη εἰς τὸν σῖτον δὲν τὸ ἔκαμε διὰ νὰ μνημονεύσῃ ἕνα προϊόν, τὸ ὁποῖον ἀπολαμβάνει ἐξαιρετικῆς μεταχειρίσεως. Τὸ ἀνέφερε διὰ νὰ εἴπῃ, ὅτι εἰς τὴν σειρὰν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, ἔρχεται ὄχι εἰς τὴν τελευταίαν βαθμίδα, ὅπως ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε ὡς πρὸς τὴν ἀπόδοσιν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρατηρήσω, ὅτι εἶναι κάτι τὸ σχετικόν, διότι ἐὰν σᾶς ἐρωτήσω πόσα ἡμερομίσθια ἀπασχολοῦνται εἰς τὴν καλλιέργειαν ἑνὸς στρέμματος σίτου, θὰ ἴδητε, ὅτι ἐνῷ ἐτησίως δι’ ἓν στρέμμα σίτου ἐνσωματοῦνται 2–3 ἡμερομίσθια, θὰ ἴδητε, ὅτι θὰ ἔλθῃ ὁ βάμβαξ, ὁ καπνὸς καὶ ἄλλα εἴδη, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦν 10, 20 καὶ 30 ἡμερομίσθια κατὰ στρέμμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε, τὴν χαμηλὴν κατὰ στρέμμα ἀπόδοσιν τοῦ Ἕλληνος σιτοπαραγωγοῦ, εἰς αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία διαφωνία καὶ ὅλων τῶν Κυβερνήσεων προσπάθεια πρέπει νὰ εἶναι καὶ παρακαλῶ νὰ πιστεύσετε, ὅτι καὶ τῆς ἰδικῆς μας Κυβερνήσεως προσπάθεια θὰ εἶναι καὶ μάλιστα, πιστεύω, ὅτι θὰ εἶναι ἐπιτυχία, νὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν αὔξησιν τῆς στρεμματικῆς ἀποδόσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ παράπονόν σας διὰ τὴν ἄστοργον μεταχείρισιν, θὰ εἴπω, ὅτι σημασίαν δὲν ἔχει ποία σχέσις ὑπάρχει μεταξὺ ξενικοῦ καὶ ἐγχωρίου σίτου. Σημασίαν ἔχει νὰ δύναται νὰ ἐπιτύχῃ μεγαλυτέραν τιμήν, ὥστε νὰ ἀποζήσῃ καὶ αὐτὸς καὶ τὴν καλλιέργειάν του νὰ συνεχίσῃ. Ἀπ’ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τοὺς συναδέλφους μου, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀπεκόμισε τὴν βεβαιότητα, ὅτι ὅ,τι ἦτο δυνατόν, ὑπὸ τὰς βαρείας συνθήκας ποὺ διανύομεν, νὰ γίνῃ, ἡ Κυβέρνησις τὸ ἔκαμεν. Ἡ Κυβέρνησις ἐξησφάλισε τὴν ὑψηλοτέραν τιμὴν διὰ τὸν σιτοπαραγωγόν. Ἐὰν δὲν ἠδυνήθη νὰ φθάσῃ εἰς μεγαλύτερα ὅρια, εἶναι, διότι ὑψηλοτέρα τιμὴ τοῦ σίτου θὰ ἔθετεν ἐν κινδύνῳ τὸ κόστος τῆς ζωῆς. Καὶ δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι ὁ σιτοπαραγωγός, δὲν εἶναι μόνον παραγωγός, ἀλλ’ εἶναι καὶ καταναλωτής. Συνεπῶς ἡ ἐπιτυχία τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, δὲν εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ διαχωρισθῇ ὡς ἐνδιαφέρον τὴν α ἢ β τάξιν. Ἐνδιαφέρει ὅλους. Ἐνδιαφέρει τὸν καταναλωτὴν πρὸ παντὸς καὶ δι’ αὐτὸ ὁ σιτοπαραγωγός, ἐὰν λάβῃ 100–200 δρχ. ὀλιγώτερον, δὲν ἔχει τοῦτο μεγάλην σημασίαν, ἐὰν πρόκειται νὰ ἔχῃ βεβαιοτέραν τὴν ἐπιτυχίαν τῆς ὅλης οἰκονομικῆς πολιτικῆς. (Χειροκροτήματα). Ἐξετίμησα, κ. Ἀλλαμανῆ, καὶ εἰς τὴν προηγουμένην ἀγόρευσίν σας, τοὺς φόβους, τοὺς ὁποίους ἐξεφράσατε καὶ ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας καὶ ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ ἀντικτύπου τῆς ὑψηλῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου. Τί θὰ ἐγίνετο ὅμως, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ὥριζε μίαν τιμὴν σίτου, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ὑπεχρέωνε νὰ πᾶμε εἰς ὑψηλοτέραν τιμὴν τοῦ ἄρτου;

§113Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἰδοὺ τὸ ἐρώτημα ποὺ πρέπει νὰ θέσετε εἰς ἑαυτοὺς ἐν ὄψει τῆς ἀποφάσεώς σας περὶ ἀναπροσαρμογῆς.

§114Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς κατηγορίας μας, ὅτι μὲ τιμὴν δολλαρίου 30.000 δρχ. θὰ ἔχετε ὡς ἀναπόφευκτον συνέπειαν τὴν ἐξαθλίωσιν τοῦ ἀγρότου καὶ τὴν πώλησιν τοῦ ἄρτου εἰς τιμὴν συντριπτικὴν διὰ τὸν πτωχόν, ἀστικὸν πληθυσμόν. «Σὺ εἶπας, κ. Ὑπουργέ». Ἐὰν ἤμουν ὑπεράσπισις κατηγορουμένου, θὰ ἄφηνον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ βγάλῃ τὴν ἐτυμηγορίαν του μόνος.

§115Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Σεῖς ἐπερωτᾶτε τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου καὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου. Τώρα κάμετε μίαν ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἐπανέρχεσθε εἰς τὴν ἀναπροσαρμογήν. Ὁ δρόμος τὸν ὁποῖον ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν εἶναι δρόμος, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς δώσῃ πολλὰς φορὰς τὴν εὐκαιρίαν νὰ κάμετε μίαν εὔκολον δημοκοπίαν.

§116Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νὰ ἀνακαλέσετε, κύριε Καψάλη. Νομίζω, ὅτι δὲν σᾶς ἐπιτρέπεται νὰ μεταχειρίζεσθε τοιαύτας ἐκφράσεις, διότι προσπαθοῦμεν ἐδῶ ὅλοι κατὰ ἕνα τρόπον ἀντικειμενικὸν νὰ σᾶς ἐλέγξωμεν, Λυποῦμαι, διότι σᾶς διέφυγε μία τέτοια φράσις.

§117Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὁ δρόμος αὐτὸς δὲν χαρακτηρίζεται ἀπὸ τοὺς εὐκόλους καρποὺς εἰς τοὺς ὁποίους φαίνεται ὅτι ἔχει τόσην ἀδυναμίαν ὁ Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Οἱ εὔκολοι καρποὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἶναι ἐφήμεροι καὶ καταλήγουν εἰς πομφόλυγας. Τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν μονίμους κατακτήσεις τῶν Κυβερνήσεων καὶ τῶν λαῶν, εἶναι ἔργα ποὺ ἀπαιτοῦν χρόνον, μόχθους, ὑπομονὴν καὶ θυσίας. (Χειροκροτήματα).

§118Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου παρεσύρθη εἰς χαρακτηρισμούς, οἱ ὁποῖοι δὲν τοῦ εἶναι συνήθεις. Λυποῦμαι διὰ τὴν ἐκτροπὴν του καὶ διατηρῶ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ τοὺς ἀποσύρῃ. Καὶ ἀναμένων τὴν ἀνάκλησιν δὲν προβαίνω εἰς συνέχειαν τοῦ λόγου μου.

§119Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι ἐὰν σᾶς ἐστενοχώρησα, ἀλλὰ......

§120Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὡμιλήσατε περὶ «εὐκόλου δημοκοπίας». Ἐντοπίζω τὴν παρατήρησίν μου ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ χαρακτηρισμοῦ.

§121Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰς τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἠκούσαμεν μὲ ὑπομονὴν ἐπὶ 2 ἡμέρας μετεχειρίσθητε φράσεις, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ θίξουν τὴν Κυβέρνησιν πολὺ περισσότερον, ἀπ’ ὅ,τι δύναται νὰ θίξῃ ἡ φράσις ἡ ἰδική μου.

§122Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπάρχουν τὰ πρακτικά. Νὰ τὰ ἀναγνώσετε.

§123Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὑπάρχουν, ὅπως θὰ ὑπάρξῃ καὶ ἡ ἰδική μου φράσις. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μὲ μεταπείσετε, ὅτι ἡ πολιτικὴ ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὑποστηριζομένη ἀπὸ τὸν φιλικόν της τύπον, ὅτι τὰ πάντα κατέρρευσαν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὅτι ὁ τιμάριθμος ἀνέβηκε κατὰ 60%, ὅτι ὑπάρχει ἀστοργία ἔναντι τῶν παραγωγῶν, δὲν δεικνύουν τίποτε ἄλλο, παρὰ μίαν ἔλλειψιν εὐθύνης εἰς μίαν τόσον σοβαρὰν καὶ κρίσιμον περίοδον ἐφαρμογῆς τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος.

§124Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Λυποῦμαι, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου ἐπιμένει εἰς τὸν ἄτοπον χαρακτηρισμόν του. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιστρέφει τὸν χαρακτηρισμὸν καὶ καταγγέλλει τὴν Κυβέρνησιν, διὰ μίαν σκηνοθεσίαν ψευδῶν θριάμβων πρὸς παραπλάνησιν τοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§125Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ διακοπή σας ἔδωκε ἀφορμὴν εἰς ἓν ἐπεισόδειον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπεφεύγετο, ἐὰν εἴχατε προσέξει τὸν ἐπίλογον τῆς προχθεσινῆς μου ἀγορεύσεως. Ἀπευθυνόμενος εἰς τοὺς κ. συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως, εἶπον τότε: Καὶ τώρα θὰ μὲ ἐρωτήσετε «τί θὰ ἐκάμνατε σεῖς, ἐὰν εἶσθε εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσετε τὸ ζήτημα, ὥστε νὰ ἱκανοποιήσετε συγχρόνως τοὺς παραγωγοὺς καὶ τοὺς καταναλωτὰς» καὶ ἡ ἀπάντησίς μου ἦτο ὅτι εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ ρίζα τοῦ κακοῦ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς νυκτὸς τῆς 9ης Ἀπριλίου. Καὶ εἶπον ὅτι τὸ μόνον φάρμακον ποὺ εἶχεν ἡ Κυβέρνησις διὰ ν’ ἀπαλύνῃ τὰς συνεπείας τῆς νομισματικῆς ἀναπροσαρμογῆς ἦτο νὰ διαθέσῃ τοὺς 100.000 τόννους ποὺ εἶχεν εἰς χεῖράς της καὶ τοὺς 190.000 ποὺ θὰ φέρῃ μὲ τιμὴν 15.000. Οὐδὲν περισσότερον ἀπ’ αὐτὸ καὶ τὴν ἀναβολὴν τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου ἄρτου καὶ τὴν μὴ ἀπαγόρευσιν τοῦ ἐμπορίου ἠδύνατο νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις ἀναμφισβητήτως ἀφ’ ἧς στιγμῆς προέβη εἰς τὴν ἀναπροσαρμογήν. Ἐπιθυμῶ νὰ τελειώσω. Θέλω, καταλήγων, νὰ διατυπώσω τὴν ἀκόλουθον πορατήρησιν. Ὅπως εἶναι γνωστόν, ἐγένετο κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος συγκέντρωσις ἐλαίου καὶ εἰς τὰς περιοχὰς τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς διετίθετο τὸ ἔλαιον εὐθηνότερον καὶ ἀκριβότερον εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας, λόγῳ τῶν παρεμβαλλομένων ἐξόδων μεταφορᾶς. Ἡ παράκλησίς μου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εἶναι ὅπως ἀνάλογον μέτρον ληφθῇ διὰ τὰς σιτοπαραγωγικὰς περιφερείας. Διότι δὲν βλέπω διατί ὁ καταναλωτὴς μιᾶς σιτοπαραγωγικῆς περιφερείας πρέπει νὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ δαπάνην μεταφορᾶς τοῦ σίτου εἰς ἀπομεμακρυσμένας περιοχάς. Μὲ αὐτὴν τὴν παράκλησιν τερματίζω τὴν ἀγόρευσίν μου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἡρακλείδης ἔχει τὸν λόγον.

§127Δ. ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ θεσμὸς τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου καθιερώθη διὰ τὴν προστασίαν τοῦ σίτου, ἀπὸ τὸ 1927, ὑπὸ τοῦ ἀειμνήστου Ἀλεξάνδρου Παπαναστασίου Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἀγροτικοῦ καὶ Ἐργατικοῦ Κόμματος. Μετὰ τὴν ἀναγγελίαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, διὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, κατήνεγκε δεινὸν πλῆγμα κατ’ αὐτῆς ταύτης τῆς βάσεως τῆς προστασίας τοῦ σίτου, αἱ συνέπειαι τῆς ὁποίας θὰ εἶναι θλιβεραὶ διὰ τὸν τόπον. Βασικὸν στοιχεῖον τῆς προστασίας ἦτο ἡ μεγαλυτέρα τιμὴ τοῦ ἐσωτερικοῦ σίτου, ἔναντι τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτὴν τὴν βάσιν ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν μέτρων της τὴν ἀνήρεσεν, ἀνέτρεψε τὴν βάσιν τῆς προστασίας διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν καὶ κατέστησε τὸν σῖτον ἀπὸ ἀντικείμενον προστασίας, ἀντικείμενον φορολογίας πρὸς κάλυψιν τῶν κενῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀπὸ μίαν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, μοῦ γεννᾶται μία ἀπορία: Πῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἄλλοτε ὡς Ὑπουργὸς ἀσκῶν τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, συνεπῶς ἔχων περισσοτέραν ἐλευθερίαν κανονισμοῦ τῶν οἰκονομικῶν ζητημάτων, ἐδέχετο αὔξησιν, κατὰ τὰ ἔτη 1938–1939, τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, ἔναντι τοῦ ἐξωτερικοῦ σίτου κατὰ 123% καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1939–1940 63%. Διότι κατὰ τὸ 1938, ἡ τιμὴ σίτου ἐξωτερικοῦ ἦτο 3,93 τσὶφ καὶ συγκεντρώσεως 8,75 καὶ τὸ 1939 5,37 τσὶφ καὶ ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως 8,89. Ἀπορῶ ἀληθῶς, πῶς αὐτὸς ἀπὸ προστάτης τοῦ σιτοπαραγωγοῦ μετεβλήθη εἰς ἐναντίον τῶν σιτοπαραγωγῶν εἰς τοὺς ὁποίους ἔδωσεν τιμὰς 3.300 κατὰ μέσον ὅρον, ἔναντι ἐξωτερικοῦ 4.100 δηλαδὴ κατὰ 20% ἐπὶ ἔλαττον. Ἤθελον ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀκούσω τὴν ἀπάντησίν του.

§128Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν μοῦ ἀρέσουν, κ. συνάδελφε, αἱ περιαυτολογίαι, ἀλλὰ μὲ ἀναγκάζετε νὰ σᾶς ὑπομνήσω, ὅτι ἡ νομισματικὴ κυκλοφορία κατὰ τὸ 1939 μετὰ τριετῆ σώφρονα οἰκονομικὴν πολιτικὴν δὲν ἦτο εἰς τὴν σημερινὴν ἀθλίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει περιέλθει ἐξ αἰτίας τῆς κακῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ὑπὸ τῶν κομμάτων εἰς τὰ ὁποῖα ἀνήκετε.

§129Δ. ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Κυβέρνησις νομίζω, ὅτι ἐξέλεξεν ἄτυχον ἐποχὴν διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τῶν τιμῶν τοῦ σίτου. Ἡ προστασία ἡ ὁποία καθιερώθη ἀπὸ τὸ 1927, ἐπεβάλλετο διὰ λόγους ἐθνικούς, πλουτολογικούς, ἀκόμη καὶ παραγωγικούς. Ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς μας, εἶχεν ἐδῶ, ὡς σκοπόν, τὴν συγκράτησιν τῶν πληθυσμῶν εἰς τὰ χωρία των. Ὁ Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἀξιότιμος κ. Παπανδρέου, ἐτοποθέτησε τὴν ἔναρξιν τῶν οἰκονομικῶν δεινῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλε τὰ μέτρα αὐτὰ τὰ καταπληκτικὰ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, δηλαδὴ τὴν μείωσιν τῆς δραχμῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰσηγούμενος μετὰ τὴν 9ην Ἀπριλίου τὰ μέτρα αὐτά, ἐθεώρησεν ὡς εὐτυχὲς γεγονὸς καὶ ἔκαμε τὸ χαριτολόγημα νὰ εἴπῃ, ὅτι ἀναμένονται «λαμπραὶ ἡμέραι» διὰ τοὺς παραγωγούς. Ἡ μείωσις ὅμως τῆς δραχμῆς ἦτο ἡ ἔναρξις τῶν πληγμάτων κατὰ τῶν ἐργαζομένων. Ἐπηκολούθησε δέ, ἐν συνεχείᾳ, ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, ὁ ὁποῖος θὰ διατεθῇ ἀπὸ τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς ἐν συνδυασμῷ πρὸς τοὺς μηχανικοὺς ὅρους τῆς συγκεντρώσεως. Ἔφερε δέ, τοῦτο ἀληθῶς, εἰς δύσκολον κατάστασιν τοὺς σιτοπαραγωγούς. Ἀπὸ μίαν μελέτην τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας κ. Χατζηγιάννη, τὴν ὁποίαν θὰ συνίστων, ὅπως μετὰ προσοχῆς μελετήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας διὰ νὰ συναγάγῃ ἐπωφελῆ συμπεράσματα διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συγκεντρώσεως συνάγεται, ὅτι οἱ μικροὶ παραγωγοὶ ἔχουν ἀνάγκην προστασίας, διότι εὑρίσκονται εἰς ἀθλιωτάτην κατάστασιν. Ἀρχόμενος τοῦ λόγου μου, εἶπον, ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου ὑπέστη δεινὰ πλήγματα. Ἡ βασικὴ ἀνισορροπία τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἔχει ὡς κυρίαν αἰτίαν τὴν περίσσειαν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Ὑπάρχει μία συνολικὴ πληθυσμικὴ πίεσις αὐξήσεως 12% ἐπὶ τοῦ πληθυσμοῦ μας, δηλαδὴ 100.000 τὸ ἔτος, ὑπολογιζομένων ἐπὶ 8 ἑκατομ. Μία μόνη, νομίζω, ὑπάρχει λύσις τοῦ προβλήματος. Ἡ προστασία τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Τελευταίως εἰσάγομεν 400.000 τόννους διὰ νὰ συμπληρώσωμεν τὰς ἐλλείψεις τῆς παραγωγῆς μας. Ἐὰν δὲν προστατεύσωμεν τὸν σιτοπαραγωγόν, δὲν πρέπει νὰ ἀναμείνωμεν βελτίωσιν τῆς σιτοπαραγωγῆς. Ἀπὸ ἕνα ἄλλον πίνακα, τὸν ὁποῖον ἔχω ἐδῶ, διὰ τὴν κατ’ ἔτος παραγωγὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ σίτου, βλέπω, ὅτι ἀρχόμενοι τὸ 1930 ἀπὸ 650.000 τόννους, ἐφθάσαμεν, χάρις εἰς τὴν προστασίαν ἕως τώρα, εἰς 10.500.000 τόννους. Ἐὰν δώσωμεν εἰς τὸν παραγωγὸν ἱκανοποιητικὴν τιμήν, θὰ δυνηθῇ νὰ διαθέσῃ δι’ ὅλα τὰ ἀνώτερα μέσα, τὰ λιπάσματα, τὰ μηχανήματα, ὥστε νὰ αὐξηθῇ ἡ παραγωγή του. Αὐξάνοντες τὸ εἰσόδημα τοῦ παραγωγοῦ, τὸν ἀνακουφίζομεν εἰς τὴν δυστυχίαν του. Χωρὶς τὴν βελτίωσιν τοῦ παραγωγοῦ, ἀσφαλῶς, θὰ χειροτερεύσῃ ἡ οἰκονομία μας. Ὀφείλομεν νὰ προστατεύσωμεν τὸν παραγωγόν, διότι αὐτός, ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τῆς οἰκονομίας μας, τὸ θεμέλιον τοῦ κοινωνικοῦ μας οἰκοδομήματος. Ὁ ἀγρότης εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἠγωνίσθη καὶ ἐδημιούργησε τὰ ἀθάνατα Ἑλληνικὰ ἔπη καὶ εἶναι ἀκόμη ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐστάθη ἀντιμέτωπος εἰς τὰς ἀνατρεπτικὰς δράσεις. Τὸ πρόβλημα εἶναι γενικώτερον. Χωρὶς προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ εἶναι ἀδύνατος ἡ παραγωγὴ καὶ τῆς βιομηχανίας καὶ τῆς γεωργίας. Προστατεύοντες τὴν βιομηχανίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν τὴν γεωργίαν εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἀγρότης, πράγματι, σήμερον δὲν τυγχάνει οὐδεμιᾶς προστασίας καὶ κοινωνικῆς ἀκόμη, διότι οὔτε ἰατρικὴν περίθαλψιν ἔχει, οὔτε σύνταξιν λαμβάνει, ἐνῷ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα τὰ πληρώνει μὲ 45 καὶ 50% ἐπὶ πλέον τῶν προπολεμικῶν τιμῶν καὶ ἐπὶ πλέον πωλῶν τὰ προϊόντα του, καταβάλλει τὴν διαφορὰν διὰ τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις. Ἡ προστασία τοῦ ἀγρότου εἶναι καθῆκον, καθῆκον πρὸς μίαν ἀδικουμένην τάξιν καὶ κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐπανορθώσῃ τὴν γενομένην ἀδικίαν. Οὐδεὶς νόμος, γραπτὸς ἢ ἄγραφος, εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ καὶ οὐδεὶς νὰ μὴ καταληφθῇ ἀπ’ ὀργὴν διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ ἀγρότου καὶ διὰ τὴν μὴ χορήγησιν τῆς δικαιουμένης εἰς αὐτὸν προστασίας. Σήμερον, μὲ τὰ κατὰ σειρὰν μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, ἔχουν πλέον ἀντιληφθῇ ὅλαι αἱ τάξεις τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων, εἴτε ἀγρότης εἶναι, εἴτε ἐργάτης, εἴτε ἐπαγγελματίας, εἴτε βιοτέχνης, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐξυπηρετοῦν καὶ προστατεύουν τὴν ὀλιγαρχικὴν τάξιν καὶ ἐγκαταλείπουν τοὺς ἐργαζομένους εἰς μίαν δυστυχίαν καὶ εἰς μίαν ἐξαθλίωσιν. Ἐνόσῳ εἶναι καιρός, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ προλάβῃ τὸ κακόν, νὰ προλάβῃ τὰς διαταραχάς, νὰ προλάβῃ τὰς κοινωνικὰς θυέλλας. Εὔχομαι ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀκούσῃ τὴν φωνὴν ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι λέγουν, ὅτι οἱ δυστυχοῦντες ἔχουν ἀνάγκην ἰδιαιτέρας προστασίας. Ἐλπίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος γνωρίζει καλλίτερον τὸν γεωργόν, ὡς προερχόμενος ἀπὸ γεωργικὴν περιφέρειαν καὶ γνωρίζει τοὺς πόνους καὶ τὰς ἀνάγκας του, θὰ ζητήσῃ, νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀναθεώρησιν τῶν τιμῶν, διότι αἱ σημεριναὶ τιμαί, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν, δὲν ἱκανοποιοῦν διόλου τὸν ἀγρότην καὶ δὲν συντελοῦν εἰς τὴν προστασίαν αὐτοῦ. Τελειώνων μὲ αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ κάμῃ τὸ καθῆκόν της.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§131Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἀπήντησεν εἰς τὰς τὰς αἰτιάσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ ὁμολογοῦμεν, ὅτι ἡ ἀπάντησίς της δὲν ἱκανοποίησε τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ καὶ δὲν ἱκανοποίησε καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀπέδειξε διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν εὑρίσκεται κοντὰ εἰς τὸν παλμὸν τοῦ λαοῦ καὶ δὲν ἀκούει τὶς χορδὲς τῆς καρδιᾶς του, ὅταν ἀναταράσσωνται ἀπὸ τὰ διάφορα μέτρα, πού λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Ἀντιπολίτευσις κατηγόρησε, σαφῶς, τὴν Κυβέρνησιν διὰ δύο ζητήματα. Πρῶτον, ὅτι διέκοψε τὴν πολιτικὴν τῆς σιταρκείας, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικόν, ἐπιτυχῶς, ἐφήρμοσεν ἀπὸ τοῦ 1927, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ φέρῃ καὶ αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ τονώσῃ τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον καὶ νὰ στερεώσῃ τοὺς σιτοπαραγωγοὺς εἰς τὰς ἑστίας των. Καὶ διέκοψεν αὐτὴν τὴν συνέχειαν τῆς πολιτικῆς τῆς σιταρκείας, διότι, διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ τοῦ 1927, ἡ Κυβέρνησις ἐφέτος καθώρισε τιμὴν σίτου, κατωτέραν ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ ξενικοῦ. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν ἐπὶ τῆς σημασίας τῆς συγκρίσεως τῶν δύο αὐτῶν τιμῶν. Διότι ἡ σύγκρισις αὐτῶν τῶν δύο τιμῶν, ἐστερέωσε τὴν πολιτικὴν τῆς σιταρκείας, ἡ ὁποία εἶχε δώσει καλὰ ἀποτελέσματα. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν ὅτι, διατί παραπονεῖσθε; Διατί παραπονοῦνται οἱ ἀγρόται; Ἐφέτος, ἐδώσαμεν ἡμεῖς 20% αὔξησιν περισσοτέραν εἰς τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τοῦ σίτου, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου πέρυσιν 20%, βάσει τῆς ὀνομαστικῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν καθώρισεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου καὶ τῆς ὀνομαστικῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν καθορίζει, ἐφέτος ἡ Κυβέρνησις καὶ 30% ἐπὶ πλέον τῆς πραγματικῆς ἐπιτευχθείσης τιμῆς. Αὐτὸ εἶναι ἀλήθεια. Ἡ σύγκρισις τῶν ἀριθμῶν αὐτὸ λέγει. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας δὲν μᾶς εἶπεν ὅμως, ποῖος ἦτο ὁ τιμάριθμος ὁ περυσινός, ποῖος εἶναι ὁ ἐφετεινὸς καὶ ποῖος θὰ εἶναι μέχρι τοῦ ἑπομένου ἔτους αὐτῆς τῆς ἐποχῆς; Διότι τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐκ τῆς συγκεντρώσεως θὰ εἰσπράξῃ ὁ σιτοπαραγωγός, αὐτὰ τὰ χρήματα πρέπει νὰ τοῦ ἐπαρκέσουν, διὰ νὰ ζήσῃ ὁλόκληρον τὸ ἔτος. Τὴν βάσιν αὐτὴν ἔπρεπε νὰ πάρῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ καθορίσῃ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τοῦ σίτου, τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως. Τὴν βάσιν αὐτὴν ἐπῆρεν ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ εἶπεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἔπρεπε, καὶ ἠμποροῦσε, καὶ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ αὐξήσῃ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως πλέον τῶν 3.400 δραχμῶν. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἶπεν, ὅτι διατί παραπονεῖσθε, σήμερον, ποὺ ἐκάμομεν ἀναπροσαρμογὴν τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς καὶ δὲν ἐδώσαμεν τιμὴν ἐσωτερικοῦ σίτου ἴσην μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ξενικοῦ ἀφοῦ καὶ ὅταν, ἐπὶ Κυβερνήσεως ἀειμνήστου Διομήδους, ἔγινεν ἡ ἄλλη ἀναπροσαρμογή, τὸ αὐτὸ συνέβη; Ἐπὶ ἐποχῆς τοῦ ἀειμνήστου Διομήδους, δὲν συνέβη τὸ αὐτό. Καὶ τότε ἔγινεν ἀναπροσαρμογή, ἀλλὰ καὶ τότε ἐτηρήθη ἡ συνέχεια τῆς πολιτικῆς τῆς σιταρκείας. Διότι, ὅπως λέγει ἡ στατιστική, τότε, ἡ τιμὴ τοῦ ξενικοῦ σίτου ἦτο 1832 δραχμὰς καὶ ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως 2.000. Τότε, ὑπερέβη ἡ Κυβέρνησις τὴν τιμὴν τοῦ ξενικοῦ σίτου κατὰ 9%, τὸ κατώτερον ποσοστὸν τῆς μεταπολεμικῆς περιόδου καὶ τότε, μὲ τὴν ἀναπροσαρμογήν, ἡ Κυβέρνησις συνέχισε τὴν πολιτικὴν τῆς σιταρκείας, τὴν τόσον, ἐθνικῶς, ὠφέλιμον. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, μᾶς εἶπεν ἀκόμη: Τὶ φωνάζετε καὶ τὶ καυχᾶσθε, ὅτι σεῖς, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, πέρυσιν ἐδώσατε 40% περισσότερα εἰς τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως ἐγχωρίου σίτου ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ ξενικοῦ σίτου; Ἄδικα, μᾶς εἶπεν, καυχᾶσθε, διότι πέρυσιν ἡ τιμὴ τῆς δραχμῆς ἦτο ἡ πιὸ ἐξευτελιστικὴ εἰς ἀξίαν ἀπὸ ὅ,τι ἦτο ὅλα τὰ μεταπολεμικὰ χρόνια. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές, διότι ἐλησμόνησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν ἐφήρμοσε τὴν στυγνὴν ἀντιπληθωρικὴν πολιτικήν, ἐπίεσε τὰς πιστώσεις καὶ ἔτσι ἡ δραχμὴ ἀπέκτησεν ἀξίαν ὑψηλοτέραν ἀπὸ ὅ,τι εἰς τὰ προηγούμενα χρόνια. Συνεπῶς, καὶ ἡ αἰτίασις αὐτὴ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, δὲν εὐσταθεῖ. Μᾶς εἶπεν ἀκόμη, ὁ κ. Ὑφυπουργός, τί θέλετε καὶ λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀσταθμήτους τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ; Ἡμεῖς δὲν τὰς λαμβάνομεν ὑπ’ ὄψιν, ἀλλὰ θέλομεν νὰ δώσωμεν τιμὴν ἐπαρκῆ. Καὶ ἐρωτῶμεν τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διατὶ ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει μέτρα καὶ συντηρεῖ τὰς δασμοβιώτους βιομηχανίας καὶ δὲν θέλει νὰ συντηρήσῃ τὸν δασμοβίωτον σῖτον, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν σιτάρκειαν; Διατὶ διακόπτει ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν γραμμὴν τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν τόσαι Κυβερνήσεις ἐπιμόνως ἐπεδίωξαν; Καὶ μᾶς λέγει, ὅτι δὲν ἔκαμε καμμίαν σύγκρισιν τῆς τιμῆς τοῦ ξενικοῦ σίτου μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Νομίζομεν, λοιπόν, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ σφάλλει ἡ Κυβέρνησις. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως τοῦ ἀξιτίμου κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον σκέλος τῆς κατηγορίας μας, ὅτι δηλαδή, ἡ Κυβέρνησις διέφυγεν ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τῆς σιταρκείας καὶ καθώρισε τιμὴν συγκεντρώσεως τοῦ ἐγχωρίου σίτου, κατωτέραν τοῦ ξενικοῦ. Ἔρχομαι εἰς τὸ ἄλλο σκέλος τῆς κατηγορίας, ὅτι καθώρισε τιμὴν ἄρτου μεγαλυτέραν τοῦ δέοντος καὶ ἔπληξε τὰς λαϊκὰς τάξεις, ἐκ τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, διὰ τῶν ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους παρέθεσεν, ἠθέλησε νὰ δικαιολογήσῃ, ὅτι καλῶς, ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις. Φαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρὰ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχει καὶ τὰς πληροφορίας, δὲν ἀντελήφθη, ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν ἑβδομάδα παρουσιάσθη μία ὑποκατανάλωσις καὶ τοῦ λευκοῦ, καὶ τοῦ μέλανος ἄρτου. Ὁ μὲν λευκὸς ἄρτος, τοὐλάχιστον, εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης, τὴν ὁποίαν ἠμποροῦμεν νὰ ἐλέγξωμεν καὶ νὰ παρακολουθήσωμεν, ἠλαττώθη κατὰ ⅔ περίπου, ὁ δὲ μέλας ἀναλόγως. Διότι ὁ λαὸς ἀντέδρασεν εἰς τὴν ἀνατίμησιν τῆς ἀξίας τοῦ ἄρτου, λόγῳ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας. Ἐὰν εἶχεν αὐτὴν τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖ νὰ ἐλέγξῃ ἀπὸ τὰ ἀρτοποιεῖα ἢ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τῆς ὑπηρεσίας ἡ Κυβέρνησις, δὲν θὰ διελαλοῦσεν, ὅτι καλῶς ἔκαμε καθορίζουσα τιμὴν ἄρτου πρὸς 4.000–5.600 δρχ. Ἀλλὰ μᾶς εἶπεν, διατὶ φωνάζετε. Ἡμεῖς ἐδώσαμεν ἐπίδομα χιλίων δραχμῶν εἰς τοὺς ἀνυπάνδρους ἐργαζομένους καὶ 1.500 δρχ. εἰς τοὺς ἐγγάμους. Καὶ ἐρωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν: Ὅλοι οἱ κατοικοῦντες εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν εἶναι μόνον οἱ ἐργαζόμενοι; Ἡ σειρὰ τῶν συνταξιούχων καὶ τῶν θυμάτων, ἡ στρατιὰ αὐτή, ἡ ὁποία ὑπάρχει, δυστυχῶς, εἰς τὴν Χώραν μας, πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν αὔξησιν αὐτήν; Θὰ δώσετε αὔξησιν τῶν συντάξεων;

§132Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ τὸ πάρουν καὶ αὐτοὶ τὸ ἐπίδομα.

§133Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐκάματε δήλωσιν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ τὸ πάρουν. Θὰ ἴδωμεν. Ἔχομεν ὅμως, ἀκόμη, κ. Ὑπουργέ, καὶ τὴν στρατιὰν τῶν ἀνέργων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, μόνον εἰς τὴν περιοχὴν τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ἀνέρχονται εἰς 200.000. Σᾶς ἠρώτησα ἀγορεύων, προχθές, καὶ σᾶς ἐρωτῶ πάλιν καὶ σήμερον, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ἄνεργοι, οἱ μικροεπαγγελματίαι, πῶς θὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου; Τοὺς ἐσυλλογίσθητε αὐτούς; Ἀσφαλῶς ὄχι. Μᾶς εἶπεν ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις. Τί θέλετε, ἀπὸ ποῦ θὰ εὕρω πόρους, διὰ νὰ κάμω πολιτικὴν εὐθηνοῦ ψωμιοῦ; Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἦτο Κυβέρνησις φιλολαϊκὴ καὶ ἤθελε νὰ πλησιάσῃ τὸν λαὸν καὶ νὰ τὸν βοηθήσῃ πραγματικῶς, θὰ εὕρισκε πόρους. Καὶ ἐξηγοῦμαι: Μᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι συβαρὸν τμῆμα τῶν ἀποθεμάτων τῶν κρατικῶν, διετέθη μὲ τὴν σημερινὴν τιμὴν δολλαρίου, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ μεταγενεστέρας ἀνάγκας τοῦ ἄρτου. Μᾶς εἶπεν, ἀκόμη, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ θυσίας ἀπὸ τὸν λαόν. Εὐτυχῶς διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δυστυχῶς διὰ τὸν λαόν. Ὁ λαὸς προσέφερε καὶ προσφέρει σοβαρωτάτας θυσίας. Κατὰ τὸ τελευταῖον δίμηνον ἐψηφίσθησαν νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον εἰς τὸν λαόν, ἑκατοντάδας δισεκατομμυρίων φορολογίαν, ὅπως ὁ νόμος περὶ εἰσφορᾶς, περὶ ταξινομήσεως αὐτοκινήτων κλπ. Ηὐξήθησαν τὰ κόμιστρα καὶ τὰ πληρώνει ὁ λαός. Καὶ τὴν εἰσφορὰν ἀκόμη ὁ λαὸς τὴν ἐπλήρωσε. Τὸν τελευταῖον καιρόν, μετὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1953, ἐπεβαρύνθη ὁ λαὸς μὲ φόρους ἑνὸς τρισεκατομμυρίου. Θέλετε, λοιπόν, ἐπιβαρύνοντες ἔτσι τὸν πτωχὸν λαόν, νὰ πάρετε καὶ αὐτὸ τὸ ψωμί του, τὸ ψωμὶ τοῦ οἰκογενειάρχου, καὶ νὰ τοῦ ζητήσετε καὶ ἄλλας θυσίας; Ἠρώτησαν οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν εἶχεν ἄλλον τρόπον νὰ ἀντλήσῃ αὐτὰ τὰ μέσα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπετύγχανε τὴν βελτίωσιν τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου καὶ νὰ κρατήσῃ εἰς χαμηλὸν ἐπίπεδον τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μᾶς εἶπεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει. Βλέπω, ὅμως, ἐδῶ, τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐκύρωσε τὴν ἀπόφασιν τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἡ ὁποία λέγει: «Ὠφέλεια τοῦ δημοσίου συνεπείᾳ τῆς δημιουργουμένης ἐκ τῆς συναλλαγματικῆς ἀναπροσαρμογῆς ὑπεραξίας εἰς δραχμὰς τοῦ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος εὑρισκομένου τὴν 9ην Ἀπριλίου 1953 ἀποθέματος συναλλάγματος». Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, φρονίμως ποιοῦν, δὲν ἀνέφερε τὸ ποσόν. Ἀλλ’ ἡ στατιστική, τὴν ὁποίαν ἐκδίδει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, μᾶς λέγει, ὅτι εἰς τὰς 31 Δεκεμβρίου 1952, ὑπῆρχον εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα ἀναβιβάζουν τὴν ἀξίαν τοῦ συναλλάγματος τούτου εἰς 2.123 δισεκατομ. δρχ. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὴν μηνιαίαν κίνησιν τοῦ συναλλάγματος—δὲν ἔχομεν στοιχεῖα δυστυχῶς, δὲν μᾶς τὰ δίδει ἡ Τράπεζα, φοβεῖται—εἰς τὰς 9 Ἀπριλίου ἀσφαλῶς θὰ ἀνῆλθεν ἕως τὸ τρισεκατομμύριον. Ἐκέρδισε, δηλαδή, αὐτομάτως τὸ δημόσιον τρία τρισεκατομμύρια ἐκ τῆς ὑπεραξίας τοῦ συναλλάγματος ποὺ εὑρέθη ἐναποθηκευμένον εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος τὴν 9ην Ἀπριλίου 1953. Αὐτὸ εἶναι χρῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ, διὰ τοῦ μόχθου του καὶ τοῦ ἱδρῶτός του, ἔφερε τὸ συνάλλαγμα, τὸ ἔδωσεν εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ τὸ ἐναπέθεσε μὲ τιμὴν παλαιὰν τῶν 15.000 δρχ. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, διὰ μιᾶς πράξεως τῆς Κυβερνήσεως ηὔξησε τὴν περιουσίαν της κατὰ 3 τρισεκατομμύρια. Δὲν εὑρίσκονται ἀπὸ τὰ τρία αὐτὰ τρισεκατομμύρια μερικαὶ ἑκατοντάδες δισεκατομμυρίων, διὰ νὰ πάρῃ ἡ Κυβέρνησις, καὶ νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τὴν σιτικὴν καὶ τὴν πολιτικὴν τοῦ ἄρτου, ὥστε νὰ μὴ ἐπιβαρύνῃ τὸν λαὸν καὶ νὰ μὴ ἔχῃ αὐτὴν τὴν ὥραν ἐξεγέρσεις οὔτε τῶν παραγωγῶν, οὔτε τῶν καταναλωτῶν; Ἐκ τῆς πηγῆς αὐτῆς ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντλήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ μέσα τὰ χρηματικά, τὰ ὁποῖα θὰ ἐχρειάζοντο, διὰ νὰ ἀσκήσῃ τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τοῦ σίτου καὶ νὰ μὴ φέρῃ τὴν ἀναταραχήν. Ὅταν προχθὲς ὡμίλουν, εἶπον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὤφειλε νὰ διατηρήσῃ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως τοῦ σίτου εἰς ἕνα ἐπίπεδον, ὑψηλότερον ἐκείνου, τὸ ὁποῖον καθώρισε σήμερον καὶ νὰ ἀναμένῃ νὰ καταναλώσῃ τὰ ἀποθέματά της, νὰ ἀφήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου εἰς τὸ σημεῖον, ποὺ εὑρίσκετο, καὶ εἶχε καιρὸν καὶ ἕνα καὶ δυὸ μῆνες νὰ σκεφθῇ πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα καὶ εἴχαμεν ὑπ’ ὄψει μας, ἐν τῇ συνεχείᾳ τῆς συζητήσεως, νὰ τῆς προτείνωμεν νὰ πάρῃ ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ τὰ μέσα διὰ νὰ διατηρήσῃ τὰ ἐπίπεδα αὐτὰ τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου. Εἶχον δὲ τοῦτο ὑπ’ ὄψει μου, πειθόμενος εἰς τὴν διακήρυξιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὰς 9)4, ὅτι 195.000 τόννοι ποὺ ἤρχοντο ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ θὰ διετίθεντο μὲ τιμὴν τῶν δραχ. 15.000 τὸ δολλάριον. Δὲν εἶναι οὔτε ἀντιπολίτευσις, οὔτε δημαγωγία αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγομεν. Εἶναι πίστις, εἶναι πεποίθησις, ἡ ὁποία διεμορφώθη ὄχι μόνον εἰς ἡμᾶς, ἀλλ’ εἰς τὸν λαὸν ὁλόκληρον, ἐκ τῆς διατυπώσεως τῆς διακηρύξεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἀπαντῶν εἰς τὴν ἀπάντησίν της, ἡ ὁποία δὲν μᾶς ἱκανοποίησεν, ὅπως εἶπον, καὶ δὲν ἱκανοποίησε καὶ τὸ αἴσθημα τοῦ λαοῦ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ καὶ ἡμεῖς, οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν ΕΠΕΚ, εἴπομεν ὅτι θὰ εἴμεθα συμπαραστάται τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ κρίνωμεν μετ’ ἐπιεικείας τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀφοροῦν τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, διότι πιστεύομεν, ὅτι κάθε Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀγωνίζεται, ὥστε νὰ βελτιώνῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον καὶ τὴν ἐν γένει κατάστασιν τοῦ λαοῦ, ὥστε ἡ ἑπομένη Κυβέρνησις νὰ εὑρίσκῃ ὀλιγώτερα προβλήματα πρὸς ἀντιμετώπισιν. Δυστυχῶς, ἐκ τῆς σειρᾶς μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐκ τοῦ τελευταίου μέτρου, διὰ τοῦ ὁποίου παρουσίασε τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τοῦ σίτου καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρτου, ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν εὑρίσκεται κοντὰ εἰς τὸν λαόν, κοντὰ εἰς τὸν πτωχὸν κόσμον καὶ ἀπ’ ἐδῶ καὶ μπρὸς θὰ τὴν ἀντιμετωπίζωμεν μετ’ αὐστηρότητος, θὰ τὴν παρακολουθήσωμεν μετὰ πείσματος, διότι δὲν θέλομεν νὰ τὴν ἀφήσωμεν εἰς τὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον ἐπῆρε τὸν ἀντιλαϊκὸν καὶ μὲ τὰς δυνάμεις μας, μὲ τὰς ὁποίας μᾶς ἐφωδίασεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τὴν φέρωμεν εἰς τὰ πλαίσια τῆς φιλολαϊκῆς πολιτικῆς, διότι αὐτὸ συμφέρει εἰς τὸ Ἔθνος, αὐτὸ συμφέρει εἰς τὸν λαόν, αὐτὸ συμφέρει καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§135Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν ἀπὸ τὸν κ. Παπανδρέου, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω δύο λέξεις. Δὲν πρόκειται νὰ παρέμβω, βεβαίως, κατὰ τὴν καθυστερημένην αὐτὴν στιγμὴν ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐν τούτοις, αἰσθάνομαι ὑποχρέωσίν μου νὰ κάμω μίαν ἢ δύο παρατηρήσεις καὶ νὰ ἀπευθύνω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν μίαν ἢ δύο ἐρωτήσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἔχῃ τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ. Διότι αἱ ἀγορεύσεις τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν ἐδημιούργησαν, ἀκριβῶς, αὐτὰς τὰς ἐρωτήσεις. Ἡ πρώτη παρατήρησίς μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἀγορεύων πρὸ 15 ἡμερῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὁ ἄφρων καθορισμὸς τιμῆς τοῦ δολλαρίου εἰς τὰς 30.000 δραχμάς, θὰ εἶχεν, ὡς ἀναπότρεπτον συνέπειαν, καθορισμὸν τιμῆς ἄρτου ἀπαγορευτικῆς, διὰ τὸν ἀστικὸν πληθυσμὸν καὶ ταὐτοχρόνως τιμὴν συγκεντρώσεως σίτου, ἡ ὁποία θὰ ἦτο, ὀνόματι, τιμὴ προστασίας, εἰς τὴν πραγματικότητα δέ, τιμὴ ἐπιδοτήσεως τοῦ ξενικοῦ σίτου εἰς βάρος τοῦ ἐσωτερικοῦ. Τὰ εἶπον αὐτὰ εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου, ὑπάρχουν καταχωρημένα εἰς τὰ πρακτικὰ καί, ἑπομένως, μοῦ κάμνει κατάπληξιν—καὶ πρέπει νὰ τὸ τονίσω—τὸ θάρρος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου νὰ ἀπευθύνῃ—ὅταν τοῦ τὸ ὑπενθυμίσαμεν—τὴν ἀπίθανον κατηγορίαν πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι αὕτη δημοκοπεῖ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου, αὐτὴν τὴν συντριπτικὴν διὰ τὴν διαβίωσιν τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ τιμὴν τοῦ ἄρτου, νὰ μᾶς εἴπῃ ὑπευθύνως, ὡς πότε θὰ τὴν κρατήσῃ; Θὰ τὴν αὐξήσῃ ἢ ὄχι καὶ ἐντὸς πόσου χρονικοῦ διαστήματος. Διότι δὲν εἶπε τίποτε ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις. Θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν τὰ ὅσα περὶ τιμαρίθμου ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργός, ἀποτελοῦν τὴν ἐπίσημον ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἁπλῶς μίαν πολὺ ἄτεχνον προσωπικήν του προσπάθειαν συσκοτίσεως τῆς καταστάσεως διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὰ ἀδικαιολόγητα. Διότι οὗτος ἐπεξετάθη εἰς μίαν ἐπισκόπησιν τῶν διαφόρων τιμαρίθμων, ἀνέφερε σωρείαν ἀριθμῶν καὶ βεβαίως, ὑπὸ τὸ βάρος ὅλων αὐτῶν τῶν ἀριθμῶν καὶ τῶν τιμαρίθμων, ἐσκοτίσθη καὶ ἡ Βουλὴ καὶ φοβοῦμαι καὶ ἐκεῖνος. Διότι δὲν εἶδα εἰς τί συμπέρασμα κατέληξε ἢ διὰ νὰ εἶμαι ἀκριβέστερος, ἠθέλησε, πράγματι. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ. Ἠθέλησεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ σίτου εἶναι φαινόμενον τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ ἀπομονώσωμεν, εἶναι ἕνα φαινόμενον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ κανεὶς ἐν τῷ κενῷ, καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει δευτερογεννεῖς συνεπείας ἐπὶ τῶν τιμαρίθμων γενικῶς καὶ ἰδιαιτέρως ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου κόστους τῆς ζωῆς. Ἡ αὔξησις, δηλαδή, τοῦ τελευταίου, τὴν ὁποίαν τόσον, εὔκολα προσδιώρισεν εἰς 3%, θὰ μείνῃ 3%;

§136ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. 4%.

§137Ι. ΖΙΓΔΗΣ. 3% εἶναι ὁ ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον ἀνέφερε. Ἰσχυρίσθη ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ ψωμιοῦ σημαίνει διὰ τὸν τιμάριθμον μίαν αὔξησιν κατὰ 3%. Ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν σοβαρῶς υἱοθετῇ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, διότι ἄν δὲν τὴν υἱοθετῇ, δὲν πρέπει νὰ λέγωνται ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς—ἀπὸ στοιχειώδη σεβασμὸν—τοιαῦται δικολαβίαι. Ὁ λαὸς θὰ διαβάσῃ.

§138Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτὸ ποὺ λέγετε.

§139Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν εἶναι ἀπαράδεκτον. Εἶναι δικολαβία στατιστική.

§140Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Ἐσεῖς δικολαβεῖτε.

§141Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἄν ἀμφιβάλλῃ κανεὶς περὶ τοῦ χαρακτηρισμοῦ, τὸν παραπέμπω εἰς οἱονδήποτε ἐγχειρίδιον στοιχειώδους στατιστικῆς. Θὰ ἴδῃ ἐκεῖ πέρα ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς ἑνὸς καιρίου προϊόντος ὡς τοῦ σίτου, νὰ μὴ ἔχῃ γενικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ ὅλου συστήματος τῶν τιμῶν. Εἶναι αὐτὸ ἀπὸ τὰς στοιχειώδεις ἐννοίας τῆς οἰκονομίας, ἀπὸ τὸ α τῆς οἰκονομικῆς. Καὶ ἐπιτρέπεται εἰς μερικοὺς συναδέλφους νὰ διακηρύττουν τὴν ἄγνοιάν των ἐπ’ αὐτῶν τῶν θεμάτων, θορυβωδῶς καὶ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος, ἴσως δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀλλὰ διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἐπιτρέπεται τοῦτο; Ἀλλὰ προχωρῶ. Ἐδημιουργήθη ἕνα τρίτον θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου, ἐπίσης, θέλω νὰ ἔχωμεν ἀπάντησιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, πῶς θέλετε νὰ καθορίσω τιμὴν σίτου, ἔστω καὶ ἄν τὸν παρήγγειλα μὲ 15.000 τὸ δολλάριον, μὲ βάσιν τὴν τιμὴν αὐτὴν τῶν 15 χιλιάδων, ὅταν ἐμποδίζωμαι νὰ πράξω τοῦτο ἀπὸ τὴν σύμβασιν μὲ τοὺς Ἀμερικανούς, διότι θὰ μειώσω οὕτω τὰ Counter parts funds. Βεβαίως ὑπὸ τὸν ἦχον τῆς ξενικῆς λέξεως καταλαμβανόμεθα ὅλοι ἀπὸ συγκίνησιν. Ἀλλὰ ποιὰ ὑποχρέωσις τοιαύτη ὑπάρχει ἀπὸ τὴν σύμβασιν μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, ἡ ὁποία εἶναι τόσον κατηγορηματική, ὥστε ἀπαγορεύει εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ὑπολογίσῃ τὰ δολλάρια, μὲ τὰ ὁποῖα ἠγοράσθη τὸ σιτάρι πρὶν ἀπὸ τῆς 9|4, εἰς τὰς 15 χιλιάδας δραχμάς; Σᾶς ὁμολογῶ ὅτι κατεβασάνισα τὴν μνήμην μου καὶ τὴν λογικήν μου ἐπὶ τοῦ σημείου, ἐφόσον μετὰ τοσαύτης ἐπισημότητος τὸ ἐπανέλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ ἄλλα μέλη τῆς Κυβερνήσεως, χωρὶς νὰ δυνηθῶ νὰ εὕρω ἀπάντησιν. Νὰ μᾶς εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις, πόθεν ἀρύεται τὴν ἑρμηνείαν αὐτὴν τῆς συμβάσεως; Καὶ ἄν ὅλα τὰ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα ἠγόρασε μὲ 15.000 τὸ δολλάριον καθ’ ὑποχρέωσιν θὰ τὰ κοστολογήσει πρὸς 30.000, πῶς ἐξηγεῖται ἡ διαβεβαίωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι τοῦτο δὲν θὰ ἰσχύσῃ διὰ τὰ λιπάσματα, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ἐπίσης ἀποθέματα καὶ παραγγελίαι γενόμεναι μὲ τιμὴν δολλαρίου 15 χιλιάδας. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἀπαντήσῃ εἰς αὐτὰς τὰς στοιχειώδεις ἐρωτήσεις, διότι νομίζω, ὅτι περισσότερον δὲν ἀξίζει νὰ ἐπιμείνωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος.

§142Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Ζίγδη, κρατῶ εἰς τήν διάθεσίν σας τὸ ἔγγραφον τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ὁπότε θέλετε νὰ ἔλθετε νὰ λάβετε γνῶσιν.

§143Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νὰ τὸ ἀνακοινώσετε εἰς τὴν Βουλήν.

§144Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν ὑπάρχει λόγος. Δίδω αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν καὶ ἀρκεσθῆτε εἰς τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν κάμνω ὡς Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως, κάμνω κάτι περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἤθελα νὰ κάμω, ἀρκεσθῆτε εἰς αὐτό, ἐὰν δὲν σᾶς ἀρκῇ, περιορίζομαι εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι ἔχομεν ἔγγραφον τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ἡ ὁποία μᾶς τονίζει, ὅτι κάθε φόρτωσις, ἡ ὁποία θὰ ἐπραγματοποιεῖτο μετὰ τὴν 16ην Ἀπριλίου—τὸ ἀρχικὸν ἔγγραφον ἀνέφερε τὴν 9ην, ἀλλὰ κατόπιν ἐπιμονῆς καὶ διαπραγματεύσεως ἐπετεύχθη ἡ μικρὰ παράτασις, αὐτῶν τῶν ὀλίγων ἡμερῶν—θὰ σημαίνῃ διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ὑπολογίσῃ τὸ δολλάριον μὲ 30.000 καὶ συνεπῶς νὰ καταβάλῃ ἐξ ἰδίων, ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ—ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἄλλος τρόπος—τὴν διαφορὰν τῶν 15.000 δραχμῶν. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἀπορῶ πῶς τὸ ἀγνοεῖτε—ἴσως εἰς τὸ παρελθὸν νὰ μὴν ἐδόθη ἡ εὐκαιρία μεταβολῆς τῆς τιμῆς, ὥστε νὰ γεννηθῇ τοιοῦτον ζήτημα, κατὰ τὸ διάστημα ποὺ μετείχατε εἰς τὴν Κυβέρνησιν— πάντως αὐτὸ ἀπορρέει ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἐπισημοποίησις ἑνὸς ποσοῦ χρησιμοποιουμένου διὰ τὴν βοήθειαν, δὲν γίνεται ποτέ, οὔτε ὅταν ἀνοίξῃ ἡ πίστωσις τοῦ εἰσαγωγέως—ἀσχέτως ἐὰν ὁ εἰσαγωγεὺς εἶναι ἰδιώτης ἢ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος—οὔτε γίνεται οὔτε διαβιβάζεται ἢ ὁριστικοποιεῖται ἡ παραγγελία, ἀλλὰ κατὰ ἕνα περίεργον τρόπον καὶ κατὰ ἕνα κανονισμόν, ὁ ὁποῖος ἰσχύει, δι’ ὅλας τὰς λαμβανούσας τὴν βοήθειαν χώρας, ἰσχύει ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἀναγγέλλεται εἰς τὸ κεντρικὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ Βοηθείας, εἰς τὴν Οὐάσιγκτων, ὁ ἀπόπλους τοῦ ἀτμοπλοίου ἢ τοῦ μεταφορικοῦ μέσου. Συνεπῶς, δὲν εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ τὸ μεταβάλῃ, οὔτε κατώρθωσεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις — ἴσως μία ἄλλη Κυβέρνησις νὰ εἶχε εὐτυχέστερα ἀποτελέσματα καὶ μεγαλυτέραν ἱκανότητα χειρισμοῦ — πάντως, ἡμεῖς δὲν ἠδυνήθημεν νὰ ἐπιτύχωμεν μεταβολὴν αὐτοῦ τοῦ ὅρου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον ἐρώτημά σας «πῶς θὰ εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ ἄρτου 3%» ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Παπαληγούρας καὶ τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνω κατηγορηματικῶς καὶ ἐγώ, εἶναι ἕνα στοιχεῖον λογιστικόν, καθαρῶς μαθηματικόν. Γνωρίζετε, ὅτι σχηματισμὸς τοῦ τιμαρίθμου γίνεται μὲ ποσοστὰ ἀναλόγως τῆς σημασίας, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ εἶδος. Εἰς τὸν τιμάριθμον, ἐξ ὅσων γνωρίζω καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ὁ ὁποῖος καίτοι περιλαμβάνει μεγαλύτερον ἀριθμὸν εἰδῶν, πάντως βασίζεται περίπου εἰς τὴν αὐτὴν ἀρχήν, τὸ ψωμὶ ὑπολογίζεται ἐπὶ 100 μονάδων εἰς 10. Δηλαδὴ πολλαπλασιάζεται τὸ 10 ἐπὶ τὴν τιμὴν τοῦ ψωμιοῦ, πολλαπλασιάζονται καὶ οἱ ἄλλοι δεῖκται μὲ τὰ ποσοστά των καὶ βγαίνει ὁ μέσος ὅρος. Συνεπῶς μία αὔξησις κατὰ 30% τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου προσθέτει εἰς τὸν τιμάριθμον 3 μονάδες, ὅταν ὁ τιμάριθμος ἔχει βάσιν τὸ 100. Ἐὰν καταλήγῃ εἰς τὸ βασικὸν 300 τὸ 3% γίνεται 9%. Συνεπῶς ἡ δήλωσις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Παπαληγούρας εἶναι ἀκριβεστάτη καὶ δὲν ἐπιδέχεται καμμίαν συζήτησιν. Ἐὰν ἡ παρατήρησίς σας εἶχε τὴν ἔννοιαν, τοῦ ποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὁ ψυχολογικὸς ἀντίκτυπος, τῆς ὑψώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου ἐπὶ τῶν ἄλλων τιμῶν, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κάποιος οἰκονομικὸς λόγος δι’ αὐτό, σᾶς ἀπαντῶ τοῦτο: Πιθανῶς νὰ ἔχετε δίκαιον, ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐξαρτῶνται ὀλίγον καὶ ἀπὸ τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκεται μία οἰκονομία καὶ ἀπὸ τὸ μέγεθος τῆς πραγματικῆς συμπαραστάσεως τοῦ λαοῦ καί, ἔν τινι μέτρῳ, καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν ὑπῆρχε μία ἀγορὰ πλήρως, ἐντελῶς ἐλευθέρα, πιθανῶς μία τοιαύτη αὔξησις τοῦ ψωμιοῦ νὰ συνεπέφερε σοβαρωτάτην αὔξησιν τῶν τιμῶν ἄλλων εἰδῶν ἀδικαιολόγητον καὶ νὰ συνέβαινεν αὐτὸς ὁ φόβος, τὸν ὁποῖον ἐκφράζετε. Πάντως, ἤθελα τοῦτο νὰ εἴπω καὶ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα λυποῦμαι πολύ, διότι προσέθεσαν ἕνα τόνον ψυχρότητος, θὰ ἔλεγα, εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία εὐχῆς ἔργον θὰ ἦτο νὰ εἶχε διεξαχθῆ μὲ κάποιαν μεγαλυτέραν ἀντικειμενικότητα. Τὸ γεγονὸς εἶναι τὸ ἑξῆς: Σεῖς, ὡς Ἀντιπολίτευσις, φοβεῖσθε διὰ τὸ μέλλον, φοβεῖσθε ὅτι τὰ μέτρα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἤρχισαν νὰ ἐφαρμόζωνται, πιθανῶς θεωρεῖτε καὶ τὸ θεωρεῖτε καὶ βέβαιον αὐτό, ὅτι θὰ ὁδηγήσουν εἰς μίαν τοιαύτην αὔξησιν τελικῶς τοῦ τιμαρίθμου τοῦ γενικοῦ, ὥστε οὔτε καλὸν νὰ προκύψῃ ἀπό τὴν ἀναπροσαρμογὴν καὶ νὰ ἐπανέλθῃ ἡ οἰκονομία εἰς τὸ αὐτὸ σημεῖον ποὺ ἦτο πρίν, ἂν μὴ εἰς χειρότερον. Αὐτὸς ὅμως εἶναι ἕνας φόβος. Ἕως τώρα ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ σᾶς ἀντιπαρατάξῃ τίποτε ἄλλο, εἰμὴ μόνον τὸ πῶς πορεύεται καὶ πολιτεύεται ἕως αὐτὴν τὴν στιγμήν. Καὶ νομίζει ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ εἶναι κανεὶς συμπολιτευόμενος βουλευτὴς ἢ μεροληπτικὸς διὰ νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ἕως τώρα, ἡ γενικὴ πορεία τῶν τιμῶν ὑπῆρξε — δὲν θέλω νὰ εἴπω μεγάλον λόγον — ὁμαλωτάτη. Δηλαδή, ἐνῷ μᾶς προλέγατε πρὸ 20 ἡμερῶν «μὴ μᾶς ἀναφέρετε τὸν τιμάριθμον τοῦ Ἀπριλίου, διότι ὁ τιμάριθμος αὐτὸς 10–20 ἡμέρας ἔχει· θὰ ἔλθῃ ὁ ἄλλος τιμάριθμος καὶ θὰ ἴδητε τί θὰ γίνῃ», ἐνῷ ὡμιλούσατε καὶ τότε περὶ καταπληκτικοῦ ποσοστοῦ αὐξήσεως, εἴδατε ὅτι καὶ ὁ τιμάριθμος τῆς λιανικῆς πωλήσεως καὶ ὁ τιμάριθμος ἀκριβείας τῆς ζωῆς, ὁ ὁποῖος ὑπολογίζεται μὲ εὐρυτέραν βάσιν καὶ ἄλλους κλάδους προϊόντων, τὰ ὁποῖα ὑπεισέρχονται εἰς τὸ γενικὸν κόστος τῆς ζωῆς, ἐξακολουθεῖ νὰ παρουσιάζῃ μίαν αὔξησιν, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις δὲν τὴν ἀρνεῖται, ἀλλά, ἡ ὁποία πάντως εὑρίσκεται ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ ἐλέγχου καὶ τῆς ὁμαλότητος τῆς πορείας τῶν τιμῶν, τὴν ὁποίαν πιστεύομεν, ὅτι θὰ διαφυλάξωμεν διὰ τὸ καλὸν τοῦ λαοῦ μας. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ θεωρεῖ, ὅτι εἶναι ἀκατόρθωτα, ὅτι εἶναι χίμαιρες καὶ ὅτι μοιραίως θὰ ἔλθουν τὰ πράγματα μίαν φορὰν νὰ φέρουν τεραστίας αὐξήσεις. Λυποῦμαι πάρα πολύ, ἀλλὰ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ σύμπτωσις γνωμῶν, διότι σεῖς ὁμιλεῖτε διὰ τὸ τὶ θὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον. Ἀφήσατέ το! Ἔχετε ὀλίγην ὑπομονήν. Ἐὰν ἴδωμεν ὅτι ὁ τιμάριθμος τοῦ Ἰουνίου ἐμφανίσῃ μίαν αὔξησιν 4 ἢ 5%, ἡ ὁποία προστιθεμένη εἰς τὸ προηγούμενον 4 νὰ μᾶς κάμῃ ἕνα 9 καὶ ἐὰν ἴδωμεν ὅτι καὶ οἱ ἄλλοι μῆνες κινοῦνται μὲ τὸν αὐτὸν ρυθμόν, ὥστε νὰ φθάσωμεν σχεδὸν εἰς τὴν πλήρη ἀναπροσαρμογὴν τῶν τιμῶν, ἀλλὰ ὄχι μὲ νούμερα φανταστικά, τὰ ὁποῖα ὑποθέτω, ὅτι εἰς κάποιαν ρητορικὴν ὑπερβολὴν ἀνεφέρατε, τότε καὶ σεῖς, θὰ ἀναγνωρίσετε, ὅτι δὲν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις οὔτε καμμίαν ἀτερμάτιστον, οὔτε καμμίαν ἀλλοπρόσαλλον, οὔτε καμμίαν ἀνατρεπτικὴν τῆς οἰκονομίας μας πολιτικὴν καὶ θὰ ἐκτιμήσετε τότε, ὅτι τὸ νέον καθεστώς, τὸ ὁποῖον προκύπτει ἀπὸ τὴν προσπάθειαν αὐτήν, θὰ ἀφίσῃ τὸ περιθώριον, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀντιθέτως μὲ ὅσα ὑπεστήριξεν ὁ κ. Πρόεδρος, ὅτι ἐμειώσαμεν τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν τοῦ λαοῦ μας, θὰ ἀποδειχθῇ τότε, ὅτι τὴν ηὐξήσαμεν καὶ τὴν ηὐξήσαμεν καὶ εἰς ὅλα ἐκεῖνα τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπολαύσουν τώρα μὲ τὴν νέαν συναλλαγματικὴν βάσιν, καλυτέραν τιμήν. Καὶ ὄχι μόνον ὅπως εἰς τὸ παρελθὸν συνέβαινε μόνον δι’ ὡρισμένα εἴδη εἰσαγόμενα, βασικά, ἀλλὰ δι’ ὁλόκληρον τὸ κόστος τῆς τιμῆς ἰδιαιτέρως τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων μας, ὅπου περιλαμβάνεται καὶ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῆς ἐργασίας τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ ἢ τῶν ἄλλων παραγωγικῶν κλάδων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Ἄς συζητήσωμεν ἔστω τὴν τελευταίαν αὐτὴν ὥραν μὲ κάποιαν ἠρεμίαν. Ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ζίγδην καὶ διὰ τὸ ἄλλο ἐρώτημα ποὺ μοῦ ἔκανε. Μὲ ἠρώτησεν, ἕως πότε θὰ κρατήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν τιμὴν αὐτὴν τοῦ ἄρτου. Κύριοι, δὲν θέλω νὰ εἴπω μεγάλον λόγον, πιστεύω, ὅτι θὰ κρατήσωμεν τὴν τιμὴν αὐτὴν τοῦ ἄρτου ἀμετάβλητον.

§145Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἕως τὸ τέλος τοῦ ἔτους, κύριε Ὑπουργέ;

§146Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἶπα. Πιστεύομεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ προσπάθεια ἐμοῦ, ὡς Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ἐν στενωτάτῃ συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ κ. Παπαληγούρα, ὥστε νὰ κρατήσωμεν τὴν τιμὴν αὐτὴν ἀμετάβλητον. Κάνω μίαν ἐπιφύλαξιν κατὰ τοῦτο. Κανεὶς δὲν γνωρίζει ποία ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἡ ἐξέλιξις ἔξω, καθὼς καὶ ἡ τιμὴ τοῦ ξενικοῦ σίτου μετὰ 4–5 μῆνας. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ τοῦτο μίαν ἀόριστον ἐλπίδα, ἀλλὰ ἀποτελεῖ πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ κρατήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου εἰς τὴν τιμὴν ποὺ εὑρίσκεται σήμερον.

§147Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐπειδὴ εἶναι ζήτημα ὑπολογισμοῦ, κάμω τὴν ἁπλουστάτην αὐτὴν ἐρώτησιν. Μὲ τὰς τιμὰς ποὺ ὑπάρχουν σήμερον, τοῦ ξένου σίτου καὶ μὲ τὰς τιμὰς τῆς συγκεντρώσεως ποὺ καθωρίσατε πράγματι ὑπολογίζετε, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ διατήρησις τῆς τιμῆς αὐτῆς τοῦ ἄρτου, ἂν δὲν τὴν ἐπιδοτήσετε ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν;

§148Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Ζίγδη, τίποτε δὲν εἶναι θετικὸν μέχρι τῆς στιγμῆς ποὺ ἕνας ἄνθρωπος θὰ ἐπιτύχῃ αὐτό. Λέγω τοῦτο, ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὸ κόστος τοῦ ἄρτου ὡρισμένα ἔξοδα, τὰ ὁποῖα διὰ μιᾶς ἐντόνου προσπαθείας ἀκόμη καὶ διὰ μέτρων, τὰ ὁποῖα καὶ ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσωμεν, θὰ ἐπιδιώξωμεν νὰ τὰ περιορίσωμεν εἰς τὸ ἐλάχιστον δυνατόν. Δὲν εἶναι πράγματα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ γίνουν ἀπὸ σήμερον ἕως αὔριον. Ἄν ὑπάρξῃ ἕνα μικρὸν χρονικὸν διάστημα, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ κάποια ἐπιβάρυνσις, ὄχι μὲ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἀναλαμβάνει ὁ προϋπολογισμὸς μονίμως νὰ ἐπιδοτήσῃ μὲ τόσα δισεκατομμύρια τὸν ἄρτον, ἀλλ’ ὅπως εἶπεν ὁ κ. Παπαληγούρας, ὅτι μέχρις ὅτου φθάσωμεν εἰς τοιοῦτον κόστος ἄρτου, ὥστε νὰ μὴ φύγωμεν ἀπὸ τὰς 4.000 δραχ., βεβαίως ἕως ὅτου ἐπιτευχθῇ αὐτὸ πλήρως, εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἀκόμη εἰς τὸ στάδιον τῆς προσπαθείας. Σᾶς εἶπον ποία εἶναι ἡ πρόθεσις καὶ ποία εἶναι ἡ πολιτική μας καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι μὲ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου εὑρίσκομαι ἐν στενωτάτῃ καὶ ἁρμονικῇ συνεργασίᾳ εἰς τὴν καταβολὴν αὐτῆς τῆς προσπαθείας.

§149Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ ἔπρεπε νὰ μοῦ ἀπαντήσετε μὲ ἀριθμοὺς ἐπ’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων. Διότι δὲν ζητοῦμεν νὰ δίδετε ἀπαντήσεις βασιζομένας εἰς ἐλπίδας, εὐχὰς καὶ προθέσεις καλάς. Διότι ἔχω κάμει τοὺς ὑπολογισμοὺς καὶ γνωρίζω πόσον θὰ στοιχίσῃ εἰς δισεκατομμύρια ἡ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπιδότησις, ἐὰν θελήσητε νὰ κρατήσετε τὴν σημερινὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου πέραν τοῦ Ὀκτωβρίου. Ὑπάρχει ἡ ἀριθμητική, ἡ πρόσθεσις, ἡ ἀφαίρεσις, ἡ διαίρεσις καὶ ὁ πολλαπλασιασμός, τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ χρησιμοποιλοῦμεν ἐπίσης. Αὐτὰ τὰ ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις ὅταν ἐξαγγέλλῃ τὴν πολιτικήν της. Διότι ὅταν τῆς θέτωμεν τόσον ἁπλᾶς ἐρωτήσεις, βασιζομένας ἀκριβῶς ἐπὶ τῆς στοιχειώδους χρησιμοποιήσεως τῆς ἀριθμητικῆς, προσπαθεῖτε μὲ μίαν καλλιέπειαν καὶ μίαν ἀθῳότητα, ν’ ἀπαντᾶτε περὶ προθέσεων καὶ ἐλπίδων καὶ διαφόρων ἐνδεχομένων ἐξελίξεων. Ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχῃ κάποιον λόγον, εἶναι ἀκριβῶς νὰ ὑπογραμμίζῃ τὰς συνεπείας τῶν πράξεων τῆς Κυβερνήσεως, ἵνα καὶ αὕτη προσαρμοσθῇ καὶ μειώσῃ τὰ μειονεκτήματα αὐτῶν, ὅπως, ἐπίσης, καὶ νὰ αὐξήσῃ τὰ ἐνδεχόμενα ὀφέλη των. Σεῖς θέλετε νὰ περιορίσετε εἰς μίαν στιγμὴν τὴν ἐξέλιξιν ἡ ὁποία εἶναι σαφὲς ποῦ πάει, διότι αὐτὸ σᾶς ἐξυπηρετεῖ. Ἀλλὰ σᾶς ἐδώσαμεν τὴν ἐξήγησιν ἐπ’ αὐτοῦ. Σᾶς εἴπομεν ἤδη ὅτι ἀνεστείλατε τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὑποτιμήσεως διὰ νὰ δημιουργήσετε αὐτὴν τὴν ἀπατηλὴν ἐντύπωσιν περὶ τιμαρίθμου κλπ. Διατὶ νὰ ἐπαναλαμβάνωμεν αὐτὴν τὴν συζήτησιν, ἥτις ἔγινε διεξοδικῶς ὅταν συνεζητεῖτο ἡ ὑποτίμησις; Σᾶς ἐρωτῶ καὶ πάλιν, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, καὶ πρέπει νὰ ἀπαντήσετε μὲ ναὶ ἢ ὄχι. Ἠμπορεῖτε νὰ κρατήσετε μονίμως τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα χωρὶς ἐπιδότησιν; Ἐὰν ναί, νὰ γραφῇ, εἰς τὰ πρακτικά, διότι θὰ τὰ χρησιμοποιήσω μετὰ 2½ μῆνας.

§150Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Ζίγδη, προσπαθεῖτε νὰ μὲ κάμετε νὰ μετανοήσω διότι εἰς τὴν ἐρώτησίν σας δὲν σᾶς ἀπήντησα κατὰ ἕνα τρόπον κοινοβουλευτικώτερον καὶ ξηρότερον. Ἠμποροῦσα νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ κρατήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου μέχρι τῆς ἡμέρας, ποὺ θὰ τὴν ἀλλάξῃ. Δὲν σᾶς ἔδωσα αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν καὶ εἶπα κάτι, τὸ ὁποῖον μάλιστα θὰ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ πολιτική μας εἶναι νὰ κρατήσωμεν αὐτὴν τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου μονίμως. Ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχῃ κάποιο ἔλλειμμα, δὲν γνωρίζω τί θὰ σᾶς ἐξυπηρέτει ὁ ἀριθμός. Θὰ σᾶς ἔλεγα ὅτι ἀπὸ τοὺς ὑπολογισμοὺς ποὺ κάνετε, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἕνα ἔλλειμμα 15–20 δισεκατομμυρίων κατὰ μῆνα. Δὲν εἶμαι ὁ ἁρμοδιώτερος νὰ τὸ γνωρίζω ἐὰν ἦτο ἐδῶ ὁ συνάδελφός μου θὰ σᾶς ἔδιδεν ἀκριβεστέρους ἀριθμούς. Ἀλλ’ ὅταν θέτωμεν ὡς προϋπόθεσιν τῆς προσπαθείας αὐτῆς τὴν ἐπίτευξιν ὡρισμένων οἰκονομιῶν καὶ τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων, θέλομεν νὰ σᾶς δώσωμεν καὶ κάτι πρόσθετον νὰ ἐννοήσετε ὅτι ἡ διατήρησις τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου δέον νὰ γίνῃ χωρὶς οὐσιαστικὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. (Χειροκροτήματα).

§151Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀνεξαρτήτως ἀπωτέρου μέλλοντος, μὲ τὴν ἄφιξιν τῶν νέων φορτίων καὶ μὲ τὴν νέαν τιμὴν κοστολογήσεως, προβλέπετε αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου ἢ ὄχι;

§152Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὄχι.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ, ἐκ τῶν Συναρχηγῶν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, κ. Γ. Παπανδρέου ἔχει τὸν λόγον.

§154Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον. Οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸν λόγον εἰς ἀπάντησιν τῶν ἀξιοτίμων Ὑπουργῶν νομίζω ὅτι ἔχουν παράσχει πλήρεις ἀπαντήσεις. Μοῦ μένει μία συντομωτάτη ἀνακεφαλαίωσις. Θὰ πρέπει πρῶτον νὰ ἐκφράσω τὴν χαράν μου διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐπανῆλθεν εἰς τὸν γνώριμον ἤρεμον καὶ «ἀθῷον» τόνον του, ὅπως τὸν ἐχαρακτήρισεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Δωδεκανήσου. Διότι ἦτο πράγματι θλιβερὸν ὅτι προηγουμένως συνέβη ἡ ἐκτροπὴ μὲ τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς πολιτικῆς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὡς «εὐκόλου δημοκοπίας». Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ὅταν ἡμεῖς κατηγοροῦμεν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν κατηγοροῦμεν ὡς πολιτικὴν ἐσφαλμένην. Οὐδέποτε εἴπομεν ὅτι ὑπάρχει κακή πίστις εἰς τὴν πολιτικήν σας, ὅτι ἀκολουθεῖτε πολιτικὴν μὲ πρόθεσιν νὰ βλάψητε τὸν λαόν. Ἀλλ’ ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς δημοκοπίας εἶναι ἀπόδοσις κακῆς πίστεως. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν εἶναι ἔκφρασις Κοινοβουλευτικῶς ἀπαράδεκτος καὶ διὰ τοῦτο σᾶς τὴν ἐπεστρέψαμεν. Ὄταν ἡμεῖς, κ. βουλευταί, διεφωνήσαμεν πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς νομισματικῆς μεταρρυθμίσεως πρὸς τὴν ἑνιαίαν τιμὴν τῶν 30 χιλιάδων δραχμῶν τὸ δολλάριον, διεκηρύξαμεν τὴν προτίμησίν μας εἰς διαφορικὴν τιμὴν τοῦ συναλλάγματος, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει εἰδικὴν προσαρμογήν, ἀναλόγως ἑκάστης περιπτώσεως, εἴτε εἰσαγομένων εἴτε ἐξαγομένων εἰδῶν. Καὶ ἡ πορεία τῶν πραγμάτων ἐδικαίωσε τὴν ἀλήθειαν τῆς γνώμης μας. Ποῖαι ἦσαν αἱ ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως; Εἴπαμεν, πρῶτον: Ἡ πολιτικὴ τῆς προστασίας τοῦ ἐγχωρίου σίτου ἀπέναντι τοῦ ξενικοῦ ἔληξεν, ἐγκατελείφθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Αἱ μικραὶ διαφοραὶ εἰς τὰς ὁποίας εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρχῃ διαφωνία εἶναι δευτερεύουσαι. Τὸ θεμελιῶδες γεγονὸς παραμένει, ὅτι ἐνῷ ἕως πέρυσιν ὑπῆρχε μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ ξενικοῦ καὶ ἐγχωρίου σίτου, ἐφέτος ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ, ἢ ὑπάρχει ἡ διαφορὰ αὐτὴ τῆς τιμῆς ὑπὲρ τοῦ ξενικοῦ καὶ ἐναντίον τοῦ ἐγχωρίου σίτου, εἰς τρόπον ὥστε νὰ πρόκειται περὶ ἐπιδοτήσεως τοῦ ξενικοῦ ἀπὸ τὸν ἰδικόν μας. Εἰς τὴν βάσιν της ἑπομένως ἡ ἄποψις αὐτὴ παραμένει ἀμετακίνητος. Εἴπομεν ἐπίσης—καὶ αὐτὸ ὑπῆρξεν ἡ βάσις τοῦ ἐλέγχου μας—ὅτι μὲ τὴν ὁρισθεῖσαν τιμὴν τοῦ σίτου καὶ ἄρτου καὶ οἱ σιτοπαραγωγοὶ λαμβάνουν ὀλιγώτερα ἀπὸ ὅσα ἔλαβον πέρυσι καὶ ἀπὸ ὅσα θὰ χρειασθοῦν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν τιμάριθμον ὁλοκλήρου τοῦ ἐπερχομένου ἔτους. Καὶ ἐπίσης οἱ μισθοβίωτοι καὶ οἱ ἄνθρωποι τοῦ λαοῦ, πληρώνουν τὸν ἄρτον περισσότερον, ἀπὸ ὅσον ηὐξήθησαν ἢ δὲν ηὐξήθησαν αἱ ἀποδοχαί των. Καὶ αὐτὴ ἐπίσης ἡ βάσις τοῦ ἐλέγχου μας παραμένει ἀκατάλυτος. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν σῖτον, συγκρίνομεν δύο πολιτικάς. Τὴν πολιτικὴν τὴν περυσινὴν τῶν 2.850 δραχμῶν κατὰ μέσον ὅρον, πρὸς τὴν ἐφετεινὴν πολιτικὴν τῶν 3.400 δρχ. κατὰ μέσον ὅρον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἀνέφερεν, ὅτι κατὰ τὴν πορείαν τοῦ λήγοντος ἔτους ὑπῆρξεν ἐλάττωσις τιμῶν. Ὄταν λήξῃ καὶ τὸ τρέχον ἔτος, ἐκ τῶν ὑστέρων, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ συγκρίνωμεν τὰ ἀποτελέσματα καὶ τῶν δύο πολιτικῶν. Τώρα συγκρίνομεν τὴν ἐξαγγελθεῖσαν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ σύγκρισις. Καὶ παραμένει εἰς ἀκέραιον ἡ διαπίστωσις, ὅτι ἡ διαφορὰ εἶναι 16, 18, 20% ἐπὶ πλέον ὅπως ἠθέλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Καὶ ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι ἐνῷ ἡ χορηγουμένη αὔξησις εἶναι 20%, ἡ προβλεπομένη δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος αὔξησις τῶν ἐξόδων διατροφῆς καὶ ἐξόδων παραγωγῆς, θὰ εἶναι ἀπείρως μεγαλυτέρα. Καὶ διὰ τοῦτο οἱ σιτοπαραγωγοὶ κατὰ τὸ ἔτος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως θὰ εἶναι δυστυχέστεροι ἀπὸ πέρυσι. Ἀνεφέρθημεν εἰς ἕνα τιμάριθμον, ὁ ὁποῖος δημοσιεύεται εἰς ἔγκυρον φύλλον ἀπὸ εἰδικὸν συνάδελφον. Δὲν εἶναι τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς Ἀκαδημαϊκὸν Σῶμα, πρὸς τεχνικὸν ἔλεγχον. Καὶ ἐμπιστευόμεθα εἰς τὴν ἀκρίβειαν τῶν ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθημεν. Καὶ τὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθημεν ἐπιβεβαιώνουν, ὅτι ὁ τιμάριθμος τῆς χονδρικῆς πωλήσεως ἀπὸ πέρυσι τὸν Μάϊον ἕως ἐφέτος τὸν Μάϊον ἔχει αὐξηθῆ κατὰ 40%. Οὐδέποτε εἶπον, ὅτι εἶναι ἴση ἡ μετουσίωσις τοῦ τιμαρίθμου χονδρικῆς πωλήσεως εἰς τιμάριθμον λιανικῆς πωλήσεως. Βεβαίως μετουσιοῦνται κατὰ διάφορον ἀναλογίαν, ἀλλ’ εἶναι ἀσφαλῶς τὸ βασικώτερον κριτήριον, διὰ τὴν πρόβλεψιν τοῦ τιμαρίθμου λιανικῆς πωλήσεως. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ἀναφέρω καὶ τοὺς ἀκολούθους ἀριθμοὺς αὐξήσεων εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, οἱ ὁποῖοι δημοσιεύονται εἰς τὴν ἰδίαν οἰκονομικὴν σελίδα. Μεταξὺ 3ης Ἀπριλίου καὶ 28ης Μαΐου 1953 ὑψώθησαν: Ὁ σῖτος κατὰ 42%, ἡ ὄρυζα κατὰ 68%, τὸ ἐλαιόλαδον 23%, ὁ βάμβαξ 48%, τὰ καύσιμα 30%. Κύριοι βουλευταί, οἱ τιμάριθμοι εἶναι μία ἐξήγησις καὶ ἡ βοὴ τοῦ λαοῦ, ἡ βίωσις τοῦ λαοῦ, εἶναι ἡ ἄλλη ἐξήγησις. Ἐξέλθετε εἰς τὴν ἀγορὰν νὰ ἀκούσητε τὸν γογγυσμὸν τοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀνταποδίδων εἰς ἕνα ἰδιόρρυθμον κοινοβουλευτικὸν τόνον—τὴν συνέχειαν τοῦ ὁποίου δὲν θὰ τοῦ συνίστων διὰ τὸ μέλλον—ἀνταποδίδων τὸν ἤρεμον καὶ ἀντικειμενικὸν τόνον τῆς ἰδικῆς μας συζητήσεως, ἠθέλησε νὰ προβῇ εἰς μίαν διδασκαλίαν διαιρέσεως πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ εἶπεν, ὅτι διαιρεῖ τὰς ὀκτὼ προπολεμικὰς δραχμὰς τῆς τιμῆς τοῦ σίτου μὲ τὰς σημερινὰς 3.400 καὶ δὲν τοῦ χρειάζεται ἄλλη πληροφορία. Ἀλλὰ ἔσφαλεν εἰς τὴν σπουδήν του, διότι ἡ προπολεμικὴ τιμὴ —τοῦ 1939—δὲν ἦτο ὀκτὼ ἀλλὰ 8,89 καὶ ὁ νέος Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου θὰ ἔκαμνε καλύτερον νὰ μελετᾷ πρῶτον καὶ κατόπιν νὰ διδάσκῃ διαίρεσιν...... (Χειροκροτήματα). Ἀνέπτυξεν ἐπίσης μίαν θεωρίαν, ἡ ὁποία εἰλικρινῶς μὲ ἐξέπληξε καὶ ἡ ὁποία μὲ ἐμβάλλει εἰς βαρείας ἀνησυχίας, διὰ τὴν κατανόησιν τοῦ μεγάλου θέματος, ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς τῆς Κυβερνήσεως. Εἶπε: «Πᾶσα ἀναπροσαρμογὴ ἀποτελεῖ αὐτόματον ὑπερτίμησιν καὶ προστασίαν τῶν ἐγχωρίων εἰδῶν». Ἐδοκίμασα βαρεῖαν ἔκπληξιν, ὅταν αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα ἠθέλησε νὰ ἐπικαλεσθῇ καὶ διὰ τὸ θέμα τοῦ σίτου. Κύριοι βουλευταί, ποῖον εἶναι τὸ συμφέρον τοῦ σιτοπαραγωγοῦ καὶ τοῦ καταναλωτοῦ τοῦ ἄρτου; Εἶναι νὰ ἔρχεται ὁ ξενικὸς ἄρτος εὐθηνότερος εἰς τρόπον ὥστε ἡ μέση τιμὴ τοῦ ἄρτου νὰ ἐπιτρέπῃ καὶ ηὐξημένην τιμὴν διὰ τὸν σιτοπαραγωγὸν καὶ μικροτέραν τιμὴν διὰ τὸν καταναλωτὴν τοῦ ἄρτου. (Χειροκροτήματα). Καὶ εἶναι καταπληκτικόν, ὅτι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς πανηγυρίζει τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ σίτου, ἡ ὁποία ἀναγκάζει νὰ ἐλαττωθῇ ἡ τιμὴ διὰ τὸν σιτοπαραγωγὸν καὶ νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει σήμερον!... Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔκπληξις τὴν ὁποίαν ἐδοκίμασα ἀπὸ τὸν περίεργον ἰσχυρισμόν του. Κύριοι βουλευταί, τὸ συμπέρασμα εἶναι σαφές. Ἡ προστασία τοῦ ἐγχωρίου σίτου ἔληξεν. Ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου ἔχει αὐξηθῆ, χωρὶς ἀντιστοίχως νὰ ἔχουν αὐξηθῆ αἱ ἀποδοχαὶ τῶν καταναλωτῶν τοῦ ἄρτου. Καὶ ἡ τιμὴ τοῦ ἐγχωρίου σίτου αὐξάνεται κατὰ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπείρως ὀλιγώτερον καὶ ἀπὸ τὴν ὑφισταμένην καὶ ἀπὸ τὴν προβλεπομένην κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους αὔξησιν καὶ τοῦ κόστους διατροφῆς καὶ τοῦ κόστους παραγωγῆς. Αὐταὶ ὑπῆρξαν αἱ ἀπόψεις ποὺ ἀνεπτύξαμεν καὶ παραμένουν ἀκατάλυται. Ἀλλ’ ἐθέσαμεν καὶ δύο ἐρωτήματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀνεμείναμεν καὶ ἐλάβομεν ἀπάντησιν. Ἠρωτήσαμεν εἰς ποίαν τιμὴν τὰ προϋπάρχοντα ἀποθέματα σίτου 100.000 τόννων θὰ ὑπολογίζωνται; Διότι εἰς τὸ ἐμπόριον, ἐν ὀνόματι τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, εἶχε καταργηθῆ ὁ νόμος τῆς ἀντικαταστάσεως. Καὶ ἐλάβομεν τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ὑπολογίζονται εἰς τὴν νέαν τιμὴν τῶν 30.000 δραχ. Καὶ ἐθέσαμεν καὶ τὴν ἄλλην ἐρώτησιν: Ἡ μεγαλόστομος ἐπαγγελία τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι διατίθενται 35 ἑκατομ. δολλάρια πρὸς ἀγορὰν εἰδῶν, ποῦ εὑρίσκεται; Ἐτηρήθη ὁ λόγος του; Διότι βεβαίως ἡ ἐπαγγελία εἶχε τὴν ἔννοιαν ὅτι ἡ ἀγορὰ καὶ τοῦ σίτου καὶ τῆς ζακχάρεως καὶ ὅλων τῶν ἄλλων εἰδῶν, ὅτι ἐξησφάλιζεν ἁπλῶς τὴν εὕρεσιν τοῦ εἴδους, διότι δὲν ζῶμεν εἰς περίοδον κατοχῆς ὁπότε ὑπῆρχεν ἀνάγκη εὑρέσεως τῶν εἰδῶν. Εἶχε τὴν ἔννοιαν ὅτι ἐξησφάλιζε τὴν παλαιὰν τιμὴν δολλαρίου πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν. Καὶ πληροφορούμεθα σήμερον ὅτι ἡ μεγαλόστομος ἐπαγγελία ἦτο κενὴ περιεχομένου, διότι ὅλαι αἱ παραγγελίαι ὑπολογίζονται εἰς τὴν νέαν τιμήν. (Χειροκροτήματα). Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν μᾶς δίδει ἡ Κυβέρνησις!... Ὅταν εἴπομεν, ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Γεωργίας καὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ εἶναι θύματα, εἶχε τοῦτο τὴν ἔννοιαν ὅτι ἀφ’ ἧς ἐφηρμόσθη ἡ ἐσφαλμένη νομισματικὴ μεταρρύθμισις, θὰ ἐπηκολούθουν κατὰ τρόπον ἀναπόφευκτον αἱ δυσμενεῖς συνέπειαι. Ἠκούσαμεν εἰς τοὺς λόγους σας, ὅτι καταβάλετε πᾶσαν προσπάθειαν, ἀλλὰ δὲν ἠδυνήθητε νὰ πράξητε τίποτε καλλίτερον. Αὐτὴ ἡ ὁμολογία ἀποτελεῖ τὴν καταδίκην τῆς νομισματικῆς μεταρρυθμίσεως. Δὲν ἔχομεν τίποτε περισσότερον νὰ προσθέσωμεν. Εἴπατε, ὅτι θὰ ζητήσετε ἀπὸ τὸν λαὸν θυσίας. Καὶ ἐξητήσατε καὶ προσεφέρθησαν αἱ θυσίαι. Ἀλλ’ οὐδέποτε εἴπατε, ὅτι θὰ ἐλαττώσητε τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν λαϊκῶν τάξεων. Καὶ σήμερον τὸ ἐλαττώνετε. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ βαρεῖα κατηγορία, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀπευθύνομεν. (Χειροκροτήματα).

§155Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτραποῦν δύο λέξεις. Θὰ ἤμην βεβαιότατα διατεθειμένος νὰ δεχθῶ καὶ μαθήματα ἀπὸ τὸν σεβαστὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μαθήματα κοινοβουλευτικῆς τάξεως. Νομίζω ὅμως ὅτι οὐδέποτε παρεξετράπην. Ἄλλοι ἴσως συνάδελφοι, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, παρεξετράπησαν. Ἐπεχείρησα νὰ ἀπαντήσω ἀντικειμενικῶς καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν μαθηματικῶς—θὰ ἔλθωμεν δὲ καὶ εἰς τὰ μαθηματικὰ—εἰς ὅσα ἐπιχειρήματα καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἄλλοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐξέθηκαν. Εἶπον πράγματι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν ἑπομένην τῆς ἀναπροσαρμογῆς νὰ μὴ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει τὸ βασικὸν γεγονὸς ὅτι ἐσημειώθη ἀκριβῶς ἡ ἀναπροσαρμογὴ καὶ ὅτι αὐτομάτως παρεμβάλλεται τεῖχος μεταξὺ τῶν προϊόντων τῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ παραγομένων καὶ τῶν προϊόντων τῶν παραγομένων ἐν τῷ ἐξωτερικῷ. Ὅλαι αἱ παρατηρήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θὰ εἶχον ἔννοιαν ὑπὸ τὴν ἑξῆς προϋπόθεσιν, ἥτις προϋπόθεσις δὲν ἔχει πραγματοποιηθῆ, οὔτε πρόκειται ποτὲ νὰ ἐπαληθεύσῃ εἰς τὸ μέλλον. Ἡ προϋπόθεσις εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Ὀνομαστικῶς ὕψωσις 100%, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὠνόμασα τεῖχος. Ὀνομαστικὴ προστασία, αὐτόματος 100%. Δέχομαι βεβαίως ὅτι δὲν πρόκειται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ εἰς τὸ ὀνοματικὸν 100%. Τελικῶς ἡ προστασία θὰ εἶναι τόση, ἀκριβῶς τόση, ὅση θὰ εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ 100% καὶ τῆς εἰς ἑκατοστὰ ὑψώσεως τοῦ τιμαρίθμου κόστους ζωῆς. Ταῦτα δὲν ἐπιδέχονται, νομίζω, ἀμφισβητήσεως. Κατὰ συνέπειαν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποθέτῃ τις, ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι ἡ χορηγηθεῖσα αὔξησις εἶναι 36%, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ τοιαύτη μεταβολή, ὥστε αὐτὸ τὸ 36% νὰ τὸ ἐξουδετερώσῃ. Εἶπεν, ἐπίσης, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι λαμβάνουν οἱ παραγωγοὶ ὀλιγώτερα ἀπὸ ὅσα ἐλάμβανον. Τοῦτο θὰ ἦτο ἀληθές, ἐὰν ὁ τιμάριθμος κόστους ζωῆς καὶ δὴ τιμάριθμος ἀπηλλαγμένος ἀπὸ τὸν κυριώτερον παράγοντα τῆς αὐξήσεως τοῦ ἄρτου, ἔφθανεν ἕνα ὕψος 36%, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἀδύνατον. Εἶπεν, ἐπίσης, ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι δὲν ἐλήφθη πρόνοια διὰ τοὺς μισθοσυντηρήτους. Καὶ τοῦτο νομίζω, ὅτι εἶναι, ἐὰν ὄχι ἀνακριβές, ἀλλὰ πρόωρον. Πρὸς τὸ παρὸν ἐλήφθη μικρὰ πρόνοια. Ποία; Ἐκείνη, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὴν ἐξουδετέρωσιν τῆς αὐξήσεως τῆς ἐπελθούσης ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἄρτου. Τὸ τί θὰ συμβῇ εἰς τὸ μέλλον θὰ τὸ ἴδωμεν ὅλοι. Ὀρθότατα ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἶπεν, ὅτι δὲν συγκρίνομεν τὰ περισυνὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα μὲ τὰ ἐφετεινά, ἀλλὰ συγκρίνομεν δύο πολιτικάς. Βεβαιότατα. Ἀλλὰ ἡ πολιτικὴ ἡ περυσινὴ καὶ ἡ προπερυσινὴ καὶ πᾶσα ἄλλη πολιτική, ἦτο πολιτικὴ περιωρισμένης συγκεντρώσεως σίτου, ἐνῷ ἡ ἐφετεινὴ εἶναι πολιτικὴ ἀπεριορίστου συγκεντρώσεως. Καὶ ἑπομένως εἰς τὴν σύγκρισιν τῶν δύο προγραμμάτων δικαιοῦμαι καὶ ὀφείλω νὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν τὴν μέσην τιμὴν τῶν 3.400. Ἐπίσης δὲν ἠμπορεῖτε νὰ πάρετε διὰ τὸ περυσινὸν καὶ προπερυσινὸν ἔτος, ὡς βάσιν τὴν μέσην τιμὴν συγκεντρώσεως, διότι ἦτο θεωρητικῶς δεδομένον ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἦτο περιωρισμένη ἡ συγκέντρωσις θὰ ἔπιπτεν ἡ τιμὴ καὶ ὑπελόγισα πόσον ἔπεσε καὶ μάλιστα δὲν ἔκαμα ἐγὼ τοὺς ὑπολογισμούς, ἀλλ’ ἔλαβον τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λάθος τῆς διαιρέσεως, τὸ ὁποῖον μοῦ κατελόγισεν ὁ κ. Πρόεδρος, θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ πιστεύσῃ, ὅτι δὲν ἔκαμα λάθος. Διότι ὅλαι αἱ συγκρίσεις ἔγιναν καί, καθόσον γνωρίζω, ὅλαι αἱ στατιστικαὶ καὶ ὅλοι οἱ τιμάριθμοι γίνονται μὲ βάσιν ὄχι τὸ 1939 ἀλλὰ τὸ 1938. Ἔχω δὲ ἐδῶ εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κ. κ. συναδέλφων ἔγγραφον ἀπόδειξιν περὶ τοῦ ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ ἦτο 8,14. Καὶ αὐτὸ τὸ 8,14 δὲν τὸ ἐστρογγύλευσα αὐθαιρέτως εἰς τὰ 8. Δὲν τὸ ἐστρογγύλευσα ἐπίσης αὐθαιρέτως εἰς τὰ 4.400, ἔκαμα ὑπολογισμόν, ὁ ὁποῖος δίδει ἕνα ἀριθμὸν κάπως μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ 4.400. Ὥστε δὲν νομίζω ὅτι συνήθως ἔρχομαι εἰς τὴν Βουλὴν ἀμελέτητος καὶ πάντως δὲν θὰ ἠρχόμην, κύριε Πρόεδρε, ἀμελέτητος ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον δὲν χρειάζεται πολλὴν ὥρα νὰ τὸ μελετήσῃ κανείς. Τέλος ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐπανηγύρισε τὸ γεγονὸς ὅτι ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑψώσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου καὶ ἀκόμη ὀλιγώτερον ἐγώ, ὁ ὁποῖος, ὡς ἁρμόδιος Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ πολὺ θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἔδιδα τὸν ἄρτον εἰς τὴν εὐθηνοτέραν δυνατὴν τιμήν. Ἐπανηγύρησα τὸ ἑξῆς γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, μολονότι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι ἀντιδημοτικὴ καὶ τὴν ἀντιδημοτικότητα τὴν εἰσπράττω εἰδικώτερον ἐγώ, ἐπανηγύρισα τὸ γεγονὸς ὅτι λαμβάνεται ἕνα μέτρον πράγματι ἀντιδημοτικὸν τὸ ὁποῖον ὅμως εἶναι τεθειμένον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μιᾶς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἐχαρακτήρισα ὡς ἀπαραίτητον διὰ νὰ καθαρθῇ ἡ οἰκονομία μας καὶ διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ δημιουργηθοῦν συνθῆκαι ζωῆς καινούργιες. Κανείς μας δὲν εἶπεν ὅτι αὐτὸ καθ’ αὐτὸ τὸ μέτρον τῆς νομισματικῆς ἀναπροσαρμογῆς εἶναι σωτήριον. Ἡ νομισματικὴ ἀναπροσαρμογὴ δημιουργεῖ ἁπλῶς τὰς ἀντικειμενικὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέψουν μίαν κατ’ οὐσίαν ἀνακατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἐπὶ εἰδικωτέρων βάσεων. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς νομισματικῆς καὶ κανείς μας δὲν εἶπεν ὅτι διὰ τοῦτο ἐτελειώθη, ὡλοκληρώθη ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐλέχθη ἀκόμη ὅτι τὶ θέλομεν τοὺς τιμαρίθμους. Ἐδῶ ὑπάρχει ἡ βοὴ τοῦ λαοῦ. Μὰ ἐμεῖς δὲν ἠθελήσαμεν τοὺς τιμαρίθμους. Περὶ τιμαρίθμων ἡ Ἀντιπολίτευσις ὡμίλησεν καὶ νομίζω ὅτι εἴχομεν τὸ δικαίωμα ὄχι νὰ προβῶμεν εἰς ἀνάλυσιν τῆς τεχνικῆς τῶν τιμαρίθμων, ἀλλὰ νὰ δώσωμεν μίαν στοιχειώδη ἐξήγησιν διὰ νὰ καταλάβῃ ἐπὶ τέλους ὁ κόσμος. Καὶ ἡ στοιχειώδης ἐξήγησις συνίσταται εἰς τοῦτο, εἰς τὸ ὅτι, ἄλλο πρᾶγμα εἶναι ὁ τιμάριθμος τῆς χονδρικῆς πωλήσεως, τὰ ὁποῖα ὑπεισέρχονται εἰς τὸν τιμάριθμον κόστους ζωῆς. Καὶ εἴχομεν ὄχι μόνον τὸ δικαίωμα, ἰσχυρίζομαι, ὅτι εἴχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προβῶμεν εἰς αὐτὴν τὴν διευκρίνησιν. Καὶ ἐὰν σᾶς ταλαιπώρησα ἐπ’ ὀλίγον μὲ τεχνικὰ θέματα, δηλαδὴ μὲ τὴν ἁπλουστάτην σύνθεσιν τοῦ τιμαρίθμου τῶν εἰδῶν χονδρικῆς πωλήσεως, τοῦτο τὸ ἔπραξα, διότι ἤθελον νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς αὐτὰ τὰ καθημερινῶς γραφόμενα, ὅτι ὑψώθη 40% καὶ 30% ὁ τιμάριθμος. Διότι ὁ λαός, ὁ ὁποῖος διαβάζει ἐφημερίδας καὶ βλέπει τὸ 40%, δὲν εἶναι οἰκονομολόγος, ὅπως εἶναι οἱ κύριοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ δὲν δύναται νὰ συναγάγῃ τὰ ὀρθὰ συμπεράσματα. Εἴχομεν, λοιπόν, καθῆκον νὰ διαφυλάξωμεν, ἀπὸ τὰς ψυχολογικὰς αὐτὰς ἐπιρροάς, αἱ ὁποῖαι βασίζονται ἐπὶ πραγμάτων μὴ ὑφισταμένων, τὴν κοινὴν γνώμην. Βεβαιότατα ὁ τιμάριθμος εἶναι θέμα τεχνικῆς. Νομίζω, ὅτι ὅταν ἀναφέρατε ἕνα ἀριθμὸν ἀπὸ κάποιον ἐδῶ μέσα εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν, πρέπει νὰ στηρίζεται εἰς κάποιον ὑπολογισμόν. Καὶ εἴπομεν ἡμεῖς, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ 30% καὶ 40% δὲν στηρίζονται εἰς ὑπολογισμοὺς ἢ δὲν ἔχουν τὴν ἔννοιαν ἐκείνην ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἐξεστομώθησαν. Τέλος εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ἀδίκως ἐπανηγύρισεν ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰπών, ὅτι ἐπέτυχε τὴν χορήγησιν 39.000.000 δολλαρίων διὰ νὰ προσπορισθῶμεν διάφορα ἐφόδια, διότι δὲν ζῶμεν εἰς τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, ὅπου σημασίαν εἶχεν, ἡ εὕρεσις ἐφοδίων, ἀλλὰ ζῶμεν εἰς μίαν περίοδον ὅπου σημασίαν ἔχει ἡ τιμή, ὑπὸ τὴν ὁποίαν εὑρίσκει τις, ὑπὸ τὴν ὁποίαν διαθέτει τις τὸ ἐμπόρευμα. Ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ζῶμεν εἰς μίαν ἐποχὴν ὅπου σημασίαν ἔχει ἡ εὕρεσις τῶν ἐκ τῆς βοηθείας δολλαρίων διὰ νὰ ἀγοράσῃ κανεὶς τὰ ἐφόδια καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἐπέτυχεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Εἴπομεν, ὅτι θὰ ἠθέλαμεν νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ πράξωμεν κάτι ἀκόμη περισσότερον διὰ τὸν ἀγρότην. Δὲν νομίζω, ὅτι δι’ αὐτῆς τῆς φράσεως ὡμολογήσαμεν οἱανδήποτε ἀποτυχίαν. Εἶπον, ὅτι ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν δεδομένων, τῶν ἀντικειμενικῶν πλαισίων, τὰ ὁποῖα ἐν πολλοῖς, ἐν τῷ συνόλῳ, ἐκληρονομήσαμεν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πραχθῇ ἄλλο ἐκτὸς ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἐπράχθη. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχομεν τὴν συνείδησιν ἀναπαυμένην καὶ εἴπομεν καὶ κάτι ἄλλο, ὅτι ἡ ὅλη μας πολιτικὴ αὐτοῦ τοῦ ἔτους, ἡ πολιτικὴ τῶν θυσιῶν, ἀποβλέπει εἰς ἕνα κυρίως σκοπόν, εἰς τὴν δημιουργίαν τοιούτων συνθηκῶν, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ τοῦ χρόνου ἡ Κυβέρνησις νὰ παράσχῃ πολὺ μεγαλύτερα ὀφέλη εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀσκήσῃ ἀκόμη εὐρύτερον μίαν πολιτικὴν φιλαγροτικήν. Δὲν βλέπω πῶς καὶ εἰς βάρος τίνος ἐμειώσαμεν τὸ εἰσόδημα τῶν πτωχῶν τάξεων ὑπὲρ τάξεων πλουσίων. Ὅτι ἀπολύτως δὲν ἐμειώθη τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, οὐδὲ τὸ ἰσχυρίσθη τις ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀλλὰ δὲν βλέπω πῶς καὶ διὰ ποίου μέτρου καὶ πῶς συγκεκριμένως διὰ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἔγινεν ὑφαρπαγὴ τμήματος τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον μέχρι τοῦδε ἐκαρποῦντο ἄποροι τάξεις ὑπὲρ τάξεων εὐπορωτέρων. Ἐγὼ ἀντιθέτως, διὰ τῆς συγκεκριμένης ἀναλύσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἠναγκάσθην νὰ καταφύγω, νομίζω, ὅτι σᾶς ἀπέδειξα, ὅτι πρὸς τὸ παρὸν αἱ θυσίαι, εἰς τὰς ὁποίας προέβημεν, διὰ μὲν τὸ σύνολον τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἀνέρχονται εἰς 2,9 τοῦ τιμαρίθμου, αἱ δὲ θυσίαι, αἱ ὁποῖαι ἐπεβλήθησαν ἐπὶ τῶν τάξεων τῶν ἀπορωτέρων εἶναι πολὺ μεγαλύτεραι, διότι ἀπεστερήθησαν τῆς τιμῆς τῆς ἀντικαταστάσεως πληθώρα ἐπιχειρήσεων καὶ ἀπεκόμισαν ἐκ μόνου τοῦ γεγονότος τῆς ἀναπροσαρμογῆς, π. χ. τὸ εἰσαγωγικὸν ἐμπόριον, οὐσιώδεις ζημίας. Νομίζω, ὅτι αὐτὰ τὰ ὀλίγα συνοψίζουν τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν. Δὲν γνωρίζω πῶς καὶ μὲ ποῖον ὅρον ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀντελήφθη τὴν βοὴν τοῦ λαοῦ καὶ ποῦ.

§156ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπειλοῦνται τόσαι ἀπεργίαι.

§157Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἀπειλαὶ ἀπεργιῶν ὑπῆρξαν πολλαὶ καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας ἔγραφον, ὅτι ἀπειλοῦνται ἀπεργίαι.

§158Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Μὴ λησμονῆτε, ὅτι ἀπειλοῦνται ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα συνώδευσαν τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ ἐλέγχονται καὶ καθοδηγοῦνται ἀπολύτως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§159Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐπεθύμουν νὰ λεχθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καθοδηγεῖ τὰ περὶ ὧν ὁ λόγος πρόσωπα. Τὰ περὶ ὧν ὁ λόγος πρόσωπα, εἶναι οἱ νόμιμοι συνδικαλιστικοὶ ἐκπρόσωποι τῶν ἐργατῶν καὶ δὲν εἶναι ὄργανα οὔτε τῆς ἰδικῆς μας Κυβερνήσεως, οὔτε ἄλλης τινὸς Κυβερνήσεως, εἶναι ὄργανα τῶν ἐντολέων. Ἑπομένως τὰ πρόσωπα αὐτὰ καὶ ἀπέναντι τῶν ἰδικῶν σας Κυβερνήσεων καὶ ἀπέναντι τῆς ἰδικῆς μας Κυβερνήσεως παρουσιάζουν αἰτήματα κατὰ τὰς περιστάσεις, ἄλλοτε περισσότερον καὶ ἄλλοτε ὀλιγώτερον ἐντόνως. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας δὲν ὑπῆρξαν ὄχι μόνον ἀπειλαὶ ἀπεργιῶν, ἀλλὰ ἐπραγματοποιήθησαν ἀπεργίαι. Ἦτο φαινόμενον καθημερινόν. Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξαγγέλλουσα τὰς τελευταίας τιμὰς τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἄρτου, παρέχει μίαν ὑπόσχεσιν, ὅτι αἱ τιμαί, αἱ ὁποῖαι θὰ παρασχεθοῦν τὸ ἑπόμενον ἔτος, θὰ παρασχεθοῦν ὑπὸ ὅρους εὐνοϊκωτέρους καὶ θὰ παρασχεθοῦν εἰς μίαν ἀγροτικὴν τάξιν ἡ ὁποία ἔχει μόνη της δημιουργήσει τὰς προϋποθέσεις τῆς ὁριστικῆς της ἀνυψώσεως. (Χειροκροτήματα).

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν συσχετισθεισῶν ἐπερωτήσεων, τῶν ἀφορωσῶν τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, ἐτερματίσθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§161ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.30′ π. μ.)