1953.05.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 37η

Παρασκευὴ 15 Μαΐου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μητσοτάκης, Ι. Τσοῦρνος καὶ Κ. Βενέτης, αἰτοῦνται τὴν χορήγησιν ἀδείας ἀπουσίας, οἱ μὲν δύο πρῶτοι ἑνὸς μηνός, ὁ δὲ τρίτος 15 ἡμερῶν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐγκρίνει ἡ Βουλὴ τὴν χορήγησιν τῶν αἰτουμένων ἀδειῶν;

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνονται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της εἰς τὰς αἰτηθείσας ἀδείας ἀπουσίας τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Κύριοι βουλευταί. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ εὐγενὴς κυρία χήρα τοῦ ἀειμνήστου πολιτικοῦ Γ. Καφαντάρη τὴν 12ην Μαΐου μοῦ ἀπηύθυνε τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: Κύριε Πρόεδρε, Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσω, ὅτι ἐκπληροῦσα τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ συζύγου μου, παραχωρῶ τὴν βιβλιοθήκην του εἰς τὴν βιβλιοθήκην τῆς Βουλῆς καὶ σᾶς παρακαλῶ ὅπως μεριμνήσητε διὰ τὴν παραλαβήν της. Μετὰ τιμῆς Μαρία Γ. Καφαντάρη. Μετὰ μεγάλης συγκινήσεως ἀνέγνωσα τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν καὶ ἀπήντησα αὐθημερὸν διὰ τῆς ἀπὸ 12–5–53 ἐπιστολῆς μου, ἐπισκεφθεὶς ἐν συνεχείᾳ τὴν κυρίαν Καφαντάρη, τὴν ὁποίαν ηὐχαρίστησα διὰ τὴν εὐγενεστάτην ταύτην χειρονομίαν. Ἡ ἐπιστολὴ τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνα ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1953. Εὐγενεστάτη Κυρία, Κάτοχος τῆς ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν ἐπιστολῆς Ὑμῶν, διὰ τῆς ὁποίας μοῦ γνωρίζετε τὴν ἐκπλήρωσιν ἐπιθυμίας τοῦ ἀειμνήστου Ὑμῶν συζύγου, ὅπως παραχωρήσητε τὴν ἀξιολογωτάτην βιβλιοθήκην του εἰς τὴν Βιβλιοθήκην τῆς Βουλῆς, Σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅπως ἐκφράσω πρὸς ὑμᾶς τὰς βαθυτάτας εὐχαριστίας μου, ὡς Προέδρου τῆς Βουλῆς, τῆς ὁποίας τὸ βῆμα ἐλάμπρυνεν ὁ ἀείμνηστος Γεώργιος Καφαντάρης. Ἡ Βιβλιοθήκη τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν ὁποίαν ἡ εὐγενὴς αὕτη δωρεὰ δὲν εἶναι παρὰ μία ἀκόμη ἐκδήλωσις τῆς προσηλώσεως πρὸς τὰ Κοινοβουλευτικὰ καὶ Δημοκρατικὰ ἰδεώδη τοῦ ἐκλιπόντος μέν, ἀλλὰ πάντοτε ζῶντος εἰς τὴν μνήμην παντὸς Ἕλληνος πολιτικοῦ, πάνυ ἀσμένως ἀποδέχεται ταύτην, θὰ διαθέσῃ δὲ εἰδικὸν διαμέρισμα διὰ τὴν τοποθέτησίν της, σημαίνουσα δι’ εἰδικῆς σφραγῖδος τὰ δωρούμενα συγγράμματα. Εἰδικὸς ὑπάλληλος τῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς θέλει μεριμνήσει διὰ τὴν παραλαβὴν καὶ μεταφορὰν τῶν βιβλίων. Σὺν τῇ παρακλήσει ὅπως παραχωρηθῇ ἡ προσωπογραφία ἢ φωτογραφία τοῦ ἀειμνήστου συζύγου σας, ἀναρτηθησομένη εἰς τὸ διαμέρισμα ὅπου θὰ τοποθετηθῇ ἡ δωρουμένη βιβλιοθήκη, δεχθῆτε τὴν ἔκφρασιν τῶν θερμοτάτων εὐχαριστιῶν μου καὶ τῆς ἐξόχου πρὸς Ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου.

Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς

Ι. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ τελέσωμεν ἐνταῦθα πολιτικὸν μνημόσυνον τοῦ ἀειμνήστου ἀνδρός. Ὑπῆρξεν ἀναμφισβητήτως εἷς τῶν ἐξοχόντων πολιτικῶν ἀνδρῶν τῆς συγχρόνου ἐποχῆς. Αἱ πολιτικαὶ ἀντιθέσεις σιγοῦν καὶ σβέννυνται πρὸ τοῦ τάφου. Ἀπὸ τοῦ τάφου ὁ λόγος δίδεται εἰς τὴν ἱστορίαν, ἡ ὁποία θὰ κρίνῃ τὴν δρᾶσιν τοῦ ἀνδρός, μετὰ δικαιοσύνης καὶ εὐθύτητος. Ἄς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐκφράσω τὰ αἰσθήματά μου, κύριοι βουλευταί, καὶ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, διὰ νὰ ἐξάρω τὴν ἠθικὴν σημασίαν τῆς δωρεᾶς ἢ μᾶλλον τῆς κληροδοσίας. Ἠναλώθη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος ὁ ἀείμνηστος Γεώργιος Καφαντάρης, καὶ τῆς Πατρίδος ὑπῆρξεν ἄξιος. Καθ’ ὅλον τὸν βίον του ἤσκησεν ὡς ἔργον τὴν ἀρετήν. Ἀπέθανεν ἐν ἐσχάτῃ πενίᾳ καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ τίτλον τιμῆς δι’ αὐτόν, ἀλλ’ ἀποτελεῖ ἅπαξ ἔτι τὴν ἐπανάληψιν μιᾶς μακρᾶς πολιτικῆς παραδόσεως, ὅτι οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, θνήσκουσιν ἐν πενίᾳ τιμητικῇ. Ὑπῆρξε πρότυπον πολιτικῆς, κοινωνικῆς καὶ προσωπικῆς ἀρετῆς καὶ παρέσχε τὴν ζωήν του παράδειγμα διὰ τοὺς ἐπιγενομένους. Εἶναι ἄξιον ἐξάρσεως, ὅτι ζῶν ἐν λιτότητι καὶ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς μικρᾶς διὰ τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν κατεῖχε ἐν τῇ κοινωνίᾳ, συντάξεώς του, ἡ ὁποία ἀπετέλει καὶ τὸν μοναδικὸν πόρον ζωῆς, ἀπὸ τὸ ὑστέρημά του τοῦτο κατήρτισε τὴν βιβλιοθήκην αὐτήν, ἡ ὁποία ἀπὸ ἀπόψεως περιεχομένου ἀποτελεῖ μίαν τῶν καλυτέρων βιβλιοθηκῶν τῆς Ἑλλάδος. Δὲν εἶναι, βεβαίως, μεγάλη εἰς ἀριθμὸν ἀλλ’ ὅλα τὰ ἔργα, τὰ κατατεθειμένα εἰς τὴν βιβλιοθήκην αὐτὴν εἶναι ἀξιόλογα ἔργα τὰ ὁποῖα ἀπὸ τῆς πρώτης νεότητός του συνέλεξεν ὁ ἐκλιπὼν πολιτικὸς ἀνήρ. Ἦτο ἰδιαιτέρα ἡ στοργὴ τὴν ὁποίαν ἐδείκνυε πρὸς τὴν βιβλιοθήκην, ἡ ὁποία μετὰ τοῦ Γραφείου του, ἀπετέλει τὸ πνευματικὸν ἐνδιαίτημα τοῦ ἀνδρός, ἐνδιαίτημα προσφιλές. Εἶναι γνωστὴ ἡ προσήλωσίς του εἰς τοὺς ἐλευθέρους θεσμοὺς καὶ εἰς τὸν κοινοβουλευτισμόν. Ὑπῆρξεν, ἀπαρασάλευτος ἡ πίστις του εἰς τοὺς ἐλευθέρους θεσμούς, εἰς τὸ ἐλεύθερον κοινοβουλευτικόν μας πολίτευμα, ἀπὸ τοῦ ὁποίου δὲν σημειώνει ἡ ζωή του οὐδεμίαν ἀπόκλισιν καθ’ ὅλον τὸν μακρόν του πολιτικὸν βίον. Εἶναι εὔλογον, ἑπομένως, καὶ δὲν εἶναι διόλου παράδοξον, ὅτι θνήσκων, ἔστρεψε καὶ πάλιν πρὸς τὴν Βουλὴν τὴν σκέψιν διότι ὁ περίβολος οὗτος ὑπῆρξεν ὁ προσφιλὴς στίβος τῶν ἀγώνων του τῶν πολιτικῶν, πρὸς τὴν Βουλήν, ἔστρεψε τὴν τελευταίαν σκέψιν καὶ τὴν δήλωσιν τῆς τελευταίας θελήσεώς του, ὅπως ἡ βιβλιοθήκη του, ἡ ὁποία ἦτο τὸ ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας στοργῆς ἐκ μέρους του, περιέλθῃ εἰς τὴν Βουλήν. Ὑπὸ τοιαύτην ἔννοιαν προσλαμβάνει μίαν ἰδιαιτέραν καὶ ὑψηλοτέραν ἠθικὴν σημασίαν ἡ κληροδοσία τῆς βιβλιοθήκης καὶ κατατάσσει τὸν διαθέτην, τὸν δωρητήν, ἂς εἴπω, εἰς τὴν χορείαν τῶν εὐεργετῶν καὶ δωρητῶν, τοῦ αὐτοφυοῦς αὐτοῦ ἄνθους τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, ἡ ὁποία ἐκτρέφει καὶ ἐξέθρεψε καὶ ἐν τῷ παρελθόντι καὶ θὰ συνεχίσῃ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι νὰ ἐκτρέφῃ τοὺς θαυμαστοὺς αὐτοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μίαν φιλοδοξίαν νὰ ἐργασθοῦν, νὰ πλουτίσουν καὶ τὸ προϊὸν τῶν μόχθων των νὰ διαθέσουν εἰς ἕνα σκοπὸν ἐθνικόν, ἐκπαιδευτικόν, κοινωνικὸν καὶ φιλανθρωπικόν. Μοναδικὸν φαινόμενον καθ’ ὅλον τὸν κόσμον, ὁ τύπος αὐτὸς τοῦ θαυμαστοῦ Ἕλληνος, τοῦ θαυμαστοῦ εὐεργέτου. Μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων τούτων, πρέπει νὰ κατατάξωμεν καὶ τὸν Γεώργιον Καφαντάρην διὰ τὴν δωρεὰν αὐτὴν πρὸς τὴν βιβλιοθήκην τῆς Βουλῆς, δωρεὰν ἡ ὁποία συνδέει τὴν μνήμην του μετὰ τοῦ Σώματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐγκρίνῃ τὴν ἀποδοχὴν τῆς δωρεᾶς τῆς βιβλιοθήκης, ἡ ὁποία θὰ καταλάβῃ εἰδικὸν διαμέρισμα ἐν τῇ βιβλιοθήκῃ τῆς Βουλῆς εἰς τὸν ἄνω ὄροφον ὅπου θὰ ἀναρτηθῇ καὶ ἡ εἰκὼν τοῦ ἀειμνήστου ἀνδρὸς καὶ θὰ τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς ἐπὶ τῆς προσόψεως «Βιβλιοθήκη Γ. Καφαντάρη». Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ν’ ἀποδεχθῇ τὴν δωρεάν.

§6ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (χειροκροτοῦντες). Μάλιστα, μάλιστα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, προτείνω, εἰς ἔνδειξιν σεβασμοῦ πρὸς τὴν μνήμην του, νὰ τηρήσωμεν ἑνὸς λεπτοῦ σιγήν. (Ἐγείρονται ἅπαντες καὶ τηρεῖται ἑνὸς λεπτοῦ σιγή). Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§8Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 44503] 25–5–53 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Γορτυνίας κ. Ι. Τσούρνου κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ Α.Ν. 582]43 «περὶ τοῦ τρόπου χορηγήσεως χάρτου εἰς τὸν τύπον» καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Ὁμοίως τό Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 26977]19–3–53 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Θεσσαλονίκης μετὰ Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Καρδίτσης κ. Στ. Ἀλλαμανῆ κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπονται ἀμφότεραι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προσωπικοῦ Μηχανικῆς Καλλιεργείας Δράμας διαμαρτυρομένου διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς πληρωμῆς τῶν στρεμματικῶν ἀποζημιώσεων, αἵτινες χορηγοῦνται εἰς αὐτοὺς καὶ ζητοῦντος καταβολὴν αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ.κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν σπουδαστῶν τῆς Σχολῆς Πολιτικῶν Ὑπομηχανικῶν Θεσσαλονίκης ζητούντων ἀναγνώρισιν τοῦ πτυχίου τῶν ἀποφοίτων τῆς ἐν λόγῳ Σχολῆς, ὡς ἰσοτίμου πρὸς τὸ τοιοῦτον τῆς Σχολῆς Ὑπομηχανικῶν τοῦ Πολυτεχνείου Ἀθηνῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου κατοίκων συνοικισμοῦ Ἀξιοῦ (Ρεζῆ Βαρδὰρ) Θεσσαλονίκης αἰτοῦντος παραχώρησιν τῶν οἰκημάτων εἰς ἃ κατοικοῦν καὶ ἐξόφλησιν τῆς ἀξίας των τοκοχρεωλυτικῶς. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Χωριστῆς Δράμας ζητούσης τροποποίησιν τῶν ἄρθρων 29 καὶ 34 τοῦ Α.Ν. 1910]51 «περὶ διαθέσεως πιστώσεων ἐκ τῶν ἐσόδων τοῦ καπνοῦ κ.λ.π.» καὶ κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 62 τοῦ αὐτοῦ νόμου «περὶ καταλογισμοῦ τόκου 3% κατὰ μῆνα εἰς τοὺς μὴ δυναμένους ἐγκαίρως καὶ ἐμπροθέσμως νὰ ἐκπληρώσουν τὰς πρὸς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας φορολογικὰς ὑποχρεώσεις των. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ.κ. Ι. Νικολίτσας καὶ Α. Παπαθανάσης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Παναιτωλίου, Μ. Χώρας, Παπαδάτου, Μαχαλᾶ, Ἁγίου Κωνσταντίνου, Σπουλαΐτας καὶ Καινουρίου ζητούντων ἀπαλλαγὴν τῶν ἄρθρων 27 καὶ 28 τοῦ Α. Ν. 1910]51, διάθεσιν τῶν ἐκ τῆς φορολογίας τῶν καπνῶν χρηματικῶν ποσῶν πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἀπόρων Κοινοτήτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Κυργίων Δράμας ζητούντων τὴν χορήγησιν φορτηγῶν ἢ ἀροτριώντων ἢ γαλακτερῶν ζώων ἀπὸ τὰ ὑπὸ τοῦ Κράτους ἑκάστοτε εἰσαγόμενα καὶ διατιθέμενα εἰς τοὺς ἀγρότας, εἰς ἀντικατάστασιν τῶν κατὰ τὴν περίοδον τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου ἐπιταχθέντων ζώων των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς ἠσφαλισμένων εἰς τὸ ΤΕΒΕ Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν κατοίκων Δράμας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ χορήγησιν βεβαιώσεως ἐκ μέρους τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας Δράμας περὶ τῆς ἐπαγγελματικῆς των ἀπασχολήσεως ἀπὸ 20ετίας, λόγῳ καταστροφῆς τῶν ἀρχείων τῆς Ἐφορίας ὑπὸ τῶν Βουλγάρων καὶ ζητούντων ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου καὶ ἀναγνώρισιν ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ τοῦ προπολεμικοῦ χρόνου τῆς ἐπαγγελματικῆς ἀπασχολήσεώς των κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ε. Μπακλατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ἐν τῷ Νομῷ Χανίων γονέων τῶν σπουδαστῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ τῶν φοιτούντων εἰς ἀνωτέρας σχολὰς μὴ ὑπαρχούσας ἐν Ἑλλάδι, ζητούντων χορήγησιν φοιτητικοῦ συναλλάγματος πρὸς συνέχισιν τῶν σπουδῶν τῶν ἐν λόγῳ φοιτητῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος καὶ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς Πτελέας Δράμας, ζητούντων χρηματικὴν ἐνίσχυσιν διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἡμιτελοῦς οἰκοδομῆς τῆς ἐκκλησίας των. Οἱ βουλευταὶ Ὀλυμπίας κ. κ. Α. Τσιρώνης καὶ Π. Τριαντόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων τῶν τέως Δήμων Ἁλιφείρας καὶ Ἡραίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ Μονοπωλίου καὶ ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς διαταγῆς καταργήσεως αὐτοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Ἀλιπράντης Πειραιῶς καὶ Π. Βουδούρης Θεσσαλονίκης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων πλοιοκτητῶν ἁλιείας ζητούσης εἰδικὴν μεταχείρισίν των ὡς ὀφειλετῶν τῶν ἁλιευτικῶν δανείων τῶν χορηγηθέντων μέσῳ τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Δανείων μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου, λόγῳ τῆς ὅλως ἰδιαιτέρας φύσεως καὶ τοῦ ἀδιεξόδου εἰς ὃ περιῆλθον αἱ μικραὶ ἁλιευτικαὶ αὗται ἐπιχειρήσεις καὶ τῆς ἀνάγκης συνεχίσεως τῶν ἁλιευτικῶν ἐργασιῶν τῶν πρὸς ἐξασφάλισιν τοῦ ἀνεφοδιασμοῦ τῶν ἀγορῶν δι’ ἰχθύων. Ὁ βουλευτὴς Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν καπνοπαραγωγῶν Αἰτωλοακαρνανίας ζητούντων ἐπέμβασιν τοῦ Κράτους διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ἀγορασθέντων παρὰ τοῦ ἐμπόρου Γεωργίου Μάγκλαρη καπνῶν των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀστέγων ἀστῶν τῆς πόλεως Δράμας ζητούντων ὅπως εἰς τὸ καταρτιζόμενον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας 5ετὲς πρόγραμμα στεγάσεως ἀστῶν ἀστέγων περιληφθῇ καὶ ἡ πόλις Δράμας περιλαμβάνουσα 800 ἀστικὰς οἰκογενείας ἀστέγων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀστέγων ἀγροτῶν κατοίκων τῶν χωρίων Πλατανιᾶς, Πτελέας, Ψηλῆς Ράχης, Ἀδριανῆς κ.λ.π. Νομοῦ Δράμας ζητούντων τὴν χορήγησιν ὑλικῶν αὐτοστεγάσεως καὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν ἑτοιμορρόπων οἰκιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀκριτικῶν Κοινοτήτων Νευροκοπίου, Περιθωρίου, Ἀχλαδιᾶς, Χρυσοκεφάλου, Γρανίτου κ.λ.π. ζητούντων ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου διανομῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἐκ τῶν ἔργων ἐξηλεκτρισμοῦ καὶ εἰς τὴν ἀκριτικὴν περιοχὴν τοῦ Νευροκοπίου. Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Λ. Κουτσοσπέταλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν Ἀλιάρτῳ ἑδρεύοντος Σωματείου Τεχνοεργατῶν Λίμνης Κωπαΐδος, ζητοῦντος ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν του, εἰς τὰς ἀπαλλοτριουμένας γαίας Κωπαΐδος. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. Βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Αʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3793)1765)53 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν κατατεθεῖσαν εἰς ὑμᾶς καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 183 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, περὶ τῶν μέτρων ἅτινα ἐλήφθησαν ὑφ’ ἡμῶν κατὰ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κέντρου Κοιν. Προνοίας Εὐβοίας, κατόπιν τῆς ὑποβληθείσης ἐκθέσεως τῶν ἐπιθεωρητῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου κ. κ. Γ. Ἀντωνοπούλου καὶ Γ. Καραμάνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μέν, συμφώνως πρὸς τὸν Κώδικα, ἠσκήθη πειθαρχικὴ ἀγωγὴ ἐνώπιον τοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, διὰ τὴν κατὰ νόμον πειθαρχικὴν δίωξιν τῶν ὑπαιτίων ὑπαλλήλων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐζητήθη ἡ θέσις αὐτῶν εἰς ἀργίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαΐου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ.

Βʹ). Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3792)1764)25–4–53 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν κατατεθεῖσαν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. 182 ἐρώτησιν τοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, βουλευτοῦ, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν ὑμῖν συνημμένως σημείωμα τοῦ Δ)ντοῦ τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α., μετὰ δύο ἀντιγράφων, ἐπεξηγοῦν τοὺς λόγους καθυστερήσεως ἀποπερατώσεως τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως τοῦ κτιρίου Π.Ι.Κ.Π.Α. Χαλκίδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαΐου 1953

Ὁ Δ)ντὴς Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν

Π. ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΣ.

Πληροφορίαι ἐπὶ τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ κτιρίου ΠΙΚΠΑ Χαλκίδος. Ἡ ἀνοικοδόμησις ἤρξατο κατὰ τὴν οἰκονομικὴν χρῆσιν 1949–50. Ἡ ἐκτέλεσις ἀνετέθη κατόπιν εἰδικῆς συμφωνίας μεταξὺ τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως καὶ τοῦ ΠΙΚΠΑ, εἰς τὸ πρῶτον. Ἡ πρώτη διάθεσις χρημάτων ἐγένετο τὸν Μάρτιον τοῦ 1950, ὁπότε διετέθησαν διὰ τοῦ Παραρτήματος ΠΙΚΠΑ Χαλκίδος 25.000.000. Τὴν ἰδίαν ἐποχὴν διετέθησαν 97.500.000 ὑπόλοιπον παιδικῆς διατροφῆς περιφερείας Χαλκίδος, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 104411)8–2.50 ἀποφάσεως Ὑπουργείου Προνοίας. Ἐν συνεχείᾳ διετέθησαν ὑπὸ τοῦ ΠΙΚΠΑ κατὰ τὸ 1950–51 δρχ. 100.000.000. Κατὰ τὸ 1951–52 δρχ. 100.000.000. Κατὰ τὸ 1952–53 δρχ. 100.000.000. Ἤτοι συνολικῶς διετέθησαν ἀπὸ τοῦ 1950, ὅτε ἤρξατο ἡ ἀνοικοδόμησις δρχ. 422.500.000. Διὰ τοῦ ἄνω ποσοῦ ἐπερατώθη πλήρως ὁ συμβουλευτικὸς σταθμός, συνεχίζεται δὲ τὸ δεύτερον τμῆμα τοῦ κτιρίου τοῦ ΠΙΚΠΑ Χαλκίδος, τὸ περιλαμβάνον τὰ Παιδικὰ Ἰατρεῖα καὶ τὰ γραφεῖα τοῦ Παραρτήματος. Καὶ τοῦ τμήματος τούτου ἡ ἀνοικοδόμησις εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι. Αἱ ἀπομένουσαι ἐργασίαι θὰ περατωθῶσι πλήρως ἐντὸς τοῦ θέρους. Καθυστέρησις τῶν ἐργασιῶν προῆλθεν ἐκ διαφόρων διατυπώσεων (ἔγκρισις συγκριτικῶν πινάκων, καταρτισμὸς διαφόρων μελετῶν λόγῳ ἀσταθείας ἐδάφους καὶ λόγῳ ἐγκρίσεων ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς). Ἀνωμαλία δὲν παρουσιάσθη κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν. Τελευταίως ἀνεστάλησαν αἱ ἐργασίαι λόγῳ ἀναλήψεως τῶν ἐκτελέσεων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. Κατεβλήθησαν ὅμως ἐνέργειαι νὰ συνεχίσῃ τὰς ἐργασίας ὁ τομεὺς τῆς ἀνοικοδομήσεως Χαλκίδος πρὸς ταχεῖαν ἀποπεράτωσιν ὅλων τῶν ἐργασιῶν καὶ παράδοσιν τοῦ κτιρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαΐου 1953

Ὁ Προϊστάμενος τῆς Τεχν. Ὑπηρεσίας ΠΙΚΠΑ

ΑΛΕΞ. ΠΑΠΠΑΣ

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ: Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3326 ἐγγράφου ἡμῶν, δι’ οὗ διεβιβάζετο συνημμένως ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 76)7.2.52 ἔγγραφον τοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Χαλκίδος καὶ νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐκ τῆς διενεργηθείσης ἐρεύνης τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τῆς Ὑπηρεσίας ἡμῶν κ. Ἀπ. Καρρᾶ, ἧς ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν, δὲν διεπιστώθη ἡ ἀλήθεια τῶν ἐν τῷ ἀνατέρω ἐγγράφῳ διαλαμβανομένων κατηγοριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1953

Ὁ Γεν. Δ)ντὴς Ὑγιεινῆς

Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ.

Διοικητικὸν Συμβούλιον Δημοτικοῦ Νοσοκομείου Χαλκίδος Ἀριθ. πρωτ. 76. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας Γεν. Δ)νσιν Ὑγιεινῆς Δ)νσιν Ἐπιθεωρήσεως Ἀθήνας Ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν, ὅτι κατὰ τὸν διενεργηθέντα διαγωνισμὸν πρὸς κατάληψιν θέσεως Διευθυντοῦ Χειρουργικῆς Κλινικῆς καὶ λοιπῶν κλινικῶν τοῦ ἡμετέρου Νοσοκομείου, ἐξηφανίσθησαν ἐκ τῶν φακέλλων τῶν ὑπὸ κρίσιν ἰατρῶν διάφορα ἔγγραφα ἐμπιστευτικὰ καὶ μή, ἀφορῶντα τήν τε ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν καὶ τὸ ἦθος τῶν ὑπὸ κρίσιν ἰατρῶν. Ἐκ τῶν σοβαρῶν τούτων λόγων ἀκόμη ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι παρεσύρθησαν εἰς ἐσφαλμένην κρίσιν τὰ μέλη τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου, καὶ διὰ τοῦτο ἐπιστρέφομεν τοὺς ἐν λόγῳ φακέλλους διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Δὲν παραλείπομεν δὲ ν’ ἀναφέρωμεν, ὅτι καὶ ἄλλοτε παρετηρήθη ὅτι ἔγγραφα ἐμπιστευτικὰ τῆς Νομαρχίας Εὐβοίας καὶ Δημαρχίας Χαλκίδος, ἀφορῶντα τὴν δρᾶσιν τοῦ Νομιάτρου Εὐβοίας καὶ ἰατρῶν τοῦ Νοσοκομείου, ἔμειναν ἀναπάντητα λόγῳ τοῦ ὅτι τὰ ἐν λόγῳ ἔγγραφα ἀσφαλῶς δὲν ἔφθασαν εἰς τὸν προορισμόν των, ἐξ ὧν λόγων ἀναφέρομεν. Παρακαλοῦμεν ὅθεν ὅπως διατάξητε ὅ,τι ἠθέλατε ἐγκρίνει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1952 Μετὰ τιμῆς

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΑΚΑΡΑΣ

Δήμαρχος Χαλκιδέων. Ἀριθ. πρωτ. 120754)750. Πρὸς Τὸ Σεβαστὸν Ὑπουργεῖον Κοινων. Προνοίας Γενικὴν Διεύθυνσιν Ὑγιεινῆς Δ)νσιν Ἐπιθεωρήσεως Ἔκθεσις Διενεργηθείσης Διοικητικῆς ἐξετάσεως ἐκ διατυπωθέντων παραπόνων τοῦ Προέδρου τοῦ Δ. Σ. καὶ Δημάρχου Χαλκιδέων κ. Α. Κακαρᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν κρίσιν τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὑπουργείου, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς καταλήψεως τῆς θέσεως τοῦ Δ)ντοῦ τῆς Χειρουργικῆς Κλινικῆς τοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Χαλκίδος, εἰς ἐκτέλεσιν ἐπισημειωματικῆς διαταγῆς ὑμῶν, ὅπως διενεργήσω ἐξέτασιν σχετικῶς μὲ τὸ ἔναντι ἐν περιλήψει ἀναφερόμενον θέμα, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω πρὸς ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Ἐκ τῆς ἐρεύνης τῶν φακέλλων τῶν ὑποψηφίων διά τὴν κατάληψιν τῆς θέσεως τοῦ Δ)ντοῦ τῆς Χειρουργικῆς Κλινικῆς τοῦ Νοσοκομείου Χαλκίδος, δὲν διεπιστώθη ὅτι ἔλιπον ἔγγραφα καὶ στοιχεῖα ἀφορῶντα τήν τε ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν καὶ τὸ ἦθος τῶν ὑπὸ κρίσιν ἰατρῶν, ὡς κατήγγειλεν ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Δ. Σ. τοῦ Νοσοκομείου, ὑποστηρίζων μάλιστα ὅτι, ἐκ τοῦ λόγου τούτου, προῆλθον εἰς ἐσφαλμένην κρίσιν τὰ μέλη τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου. Πρὸς πληρεστέραν διερεύνησιν τοῦ θέματος, ἐλάβομεν ὑπὸ τοῦ Γραμματέως τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου, Τμηματάρχου αʹ ἰατροῦ κ. Κ. Μιχαλοπούλου, ἀκριβὲς ἀντίγραφον τῶν πρακτικῶν τῆς Συνεδριάσεως τῆς 8.12.51, εἰς ἣν συνεζητήθη καὶ τὸ θέμα τὸ ἀφορῶν τὴν πλήρωσιν τῆς θέσεως τοῦ Δ)ντοῦ Ἐπιμελητοῦ καὶ Βοηθῶν Χειρουργικῶν κλινικῶν τῶν Δημοσίων Νοσηλ. Ἱδρυμάτων, ἐξ ὧν προκύπτει, ὅτι τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον διὰ ψηφοφορίας μετὰ ἐμπεριστατωμένην μελέτην τῶν φακέλλων τῶν ὑποψηφίων, προῆλθεν εἰς τὴν ἐπιλογὴν διὰ τὴν ἀνάδειξιν τοῦ καταλληλοτέρου προσώπου ὅπερ θὰ κατελάμβανε τὴν θέσιν τοῦ Δ)ντοῦ τῆς Χειρουργικῆς Κλινικῆς· οὕτω μετὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τοῦ κ. Λιβαθηνοπούλου λόγῳ τοῦ ὅτι ἐτύγχανεν ὑποψήφιος Ὑφηγητὴς διὰ τὴν ἕδραν τῆς Ὀρθοπεδικῆς ἐκρίθη ὡς μὴ δυνάμενος νὰ συναγωνισθῇ διὰ τὴν προκειμένην θέσιν μειοψηφοῦντος τοῦ κ. Τοὺλ ἐπελέγησαν κατὰ σειρὰν ἐπιτυχίας οἱ κατωτέρω; Α. Νικηφοράκης, ψῆφοι 5 (3)2), Λυμπερίου Στέργιος 3 (2)1) καὶ Ι. Στεργίου 2. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐκτεθέντων συνάγεται ὅτι δὲν ἔλαβε χώραν ἐξαφάνισις φακέλλων τῶν ὑπὸ κρίσιν ἰατρῶν, οὐδὲ ἐγγράφων ἐμπιστευτικῶν ἢ μὴ ἀφορώντων τὴν ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν καὶ τὸ ἦθος τῶν ὑπὸ κρίσιν ἰατρῶν, ὥστε τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον ἐκ τοῦ λόγου τούτου νὰ προῆλθεν εἰς ἐσφαλμένην κρίσιν περὶ αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1952

Εὐπειθέστατος

Α. ΚΑΡΑΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Αʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ: Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 3397)1504) 8.4.53 ἐγγράφου ἐπὶ κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 173 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, σχετικῶς μὲ τὰ αὐτοκίνητα ἰδιωτικῆς χρήσεως τῶν ἐκγυμναστῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὰ αὐτοκίνητα Τζὶπ τούτων, παρεσχέθησαν ὁδηγίαι πρὸς τοὺς οἰκον. Ἐφόρους ὅπως τὰ τέλη κυκλοφορίας ὑπολογίζωνται βάσει τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν τῶν προβλεπομένων διὰ τὰ δημοσίας χρήσεως ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα, δοθέντος ὅτι διὰ τοῦ Ν. 2367)53 κατηργήθη μόνον ἡ φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ αὐτῶν οὐχὶ δὲ καὶ ἡ φορολογικὴ ἐξομοίωσις τούτων πρὸς τοὺς ἐξ ἐπαγγέλματος ἐκμεταλλευτὰς αὐτοκινήτων ταξί, ἥτις καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαΐου 1953

Ὁ Διευθυντὴς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Βʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ, κ. Θ. Ταμβακᾶ: Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 3598 τῆς 16.4.1953 Ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἐπαναφερομένη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἐν σχέσει πρὸς τὰς πωληθείσας παρὰ τοῦ Γ. Γρώμμαν εἰς τὸν Ἐμμ. Βουγιούκαλον δύο οἰκίας ἐν Ἀθήναις ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Οἰκονόμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ σχετικὴ ἀγωγὴ δυνάμει τοῦ Α. Ν. 1323 (ἄρθρ. 10 παρ. 1 ἐδάφ. αʹ) ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου, ὡς ὑποκαταστάτου εἰς τὰ δικαιώματα τοῦ Γ. Γρώμμαν κατὰ τοῦ ρηθέντος Ἐμμ. Βουγιούκαλου, ἐν ὄψει τοῦ ὅτι ἡ σχετικὴ προθεσμία ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου πρὸς ἔγερσιν ἀγωγῆς ἔχει παραταθῆ μέχρι τέλους τοῦ Ἰουνίου 1953, θέλει κατατεθῆ ἁρμοδίως κατ’ αὐτάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαΐου 1953

Ὁ Νομικὸς Σύμβουλος

Α. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ

Γʹ). Ἐπὶ ἐρωτώσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη: Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀρ. 4039)1895 ἀπὸ 8.5.53 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀνασύστασιν τῆς ἀποθήκης Μονοπωλίου Διαβολιτσίου, ἥτις κατηργήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Μ. 2353)21.4.1953 Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, ἐκδοθείσης κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ Ν. 2360)1953, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀνασύστασις τῆς ἀποθήκης ταύτης, ἢ ἄλλης τινὸς καταργηθείσης, δὲν εἶναι δυνατὴ καθ’ ὅσον δὲν παρέχεται εὐχέρεια ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας. Δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀποθήκη Διαβολιτσίου, ἱδρυθεῖσα τὸ ἔτος 1950 ἀπέχει 8 χιλιόμετρα ἀπὸ τῆς ἀποθήκης Μελιγαλᾶ καὶ συνεπῶς ἡ περιφέρεια Διαβολιτσίου εὐχερῶς δύναται νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἐκ τῆς τελευταίας ταύτης ἀποθήκης. Δέον ἐν τούτοις νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἐλήφθη πρόνοια καὶ ἀπηυθύνθησαν αἱ δέουσαι συστάσεις ὅπως ὑπάρξῃ πλήρης ἐπάρκεια μονοπωλιακῶν εἰδῶν τόσον εἰς τὰς διατηρηθείσας ἀποθήκας, ὅσον καὶ εἰς τὸ ἐμπόριον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ σημειωθῇ οἱαδήποτε ἔλλειψις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαΐου 1953

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Δʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Ἐν σχέσει μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν καὶ ὁμοία ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3527]1576 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 175 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου, διὰ τῆς ὁποίας ἐρωτῶνται οἱ Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν, Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου ἂν θὰ ἐπιτραπῇ καπνοκαλλιέργεια εἰς τὰς κτηματικὰς περιοχὰς τῶν Κοινοτήτων Δραγάνης, Καρβουναρίου, Ξηρολόφου, Σεβαστοῦ, Παγκρατίου, Γηρίκας, Ψάκκας κλπ. εἰς ἃς αὕτη εἶναι ἀπηγορευμένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Βάσει τοῦ νόμου 5112]31 ἔχει ἀπαγορευθῆ γενικῶς ἡ καπνοκαλλιέργεια εἰς τὴν τότε περιφέρειαν τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας Παραμυθιᾶς, εἰς ἣν ὑπήγοντο αἱ ἐν λόγῳ Κοινότητες ὡς καὶ εἰς περιφερείας πλείστων ἄλλων Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν τοῦ Κράτους. Ἡ τοιαύτη ἀπαγύρευσις ἐπεβλήθη οὐχὶ λόγῳ ἀκαταλληλότητος τῶν ἐδαφῶν τῶν περὶ ὧν πρόκειται περιφερειῶν, ἀλλὰ διότι δὲν διενηργεῖτο εἰς ταύτας συστηματικὴ καπνοκαλλιέργεια, αἱ δὲ παραγόμεναι κατ’ ἔτος μικραὶ ποσότητες καπνῶν μή δυνάμεναι ν’ ἀπορροφηθῶσιν ὑπὸ τοῦ Ἐμπορίου, διωχετεύοντο, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰς τὸ λαθρεμπόριον ἐπὶ ζημίᾳ τῶν Δημοσίων συμφερόντων. Ἡ ἀπαγόρευσις αὕτη ἰσχύσασα ἐξακολουθητικῶς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1931 δὲν κρίνεται σκόπιμον ὅπως ἀρθῇ ἤδη, τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον ἐκ τῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ, 843]16–3–53 ἀναφορᾶς τῆς Δ]σεως Γεωργίας Θεσπρωτίας, δὲν προκύπτει, ὅτι τὰ ἐδάφη τῶν περὶ ὧν πρόκειται περιφερειῶν δὲν προσφέρονται δι’ ἑτέρας καλλιεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαΐου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Αʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαμπροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3851/1794 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Ι. Λαμπροπούλου ἀφορώσης τὴν τηλεφ. σύνδεσιν τῶν Κοινοτήτων περιοχῆς Νοτίου Κασσάνδρας Χαλκιδικῆς, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἐκ τῶν Κοινοτήτων τῆς Νοτίου Κασσάνδρας ἔχουσι μέχρι τοῦδε συνδεθῆ τηλεφωνικῶς αἱ Κοινότητες Κασσάνδρας, Φούρκας καὶ Κασσανδρινοῦ ὑπολλείπεται δὲ ἡ ἀνασύνδεσις ἑπτὰ εἰσέτι Κοινοτήτων πρὸς πλήρη ἀποκατάστασιν τοῦ ὑφισταμένου προπολεμικῶς κοινοτικοῦ δικτύου εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν. Ἡ ἀνασυγκρότησις τοῦ Κοινοτικοῦ τηλεφ. δικτύου, τὸ ὁποῖον κατὰ τὰ ⅔ ἐξακολουθῇ νὰ εἶναι ἀκόμη διακεκομμένον, λόγῳ τῆς εὐρύτητος τοῦ ἔργου καὶ τῶν μεγάλων δαπανῶν, τὰ ὁποίας συνεπάγεται, ἐπιδιώκεται νὰ πραγματοποιηθῇ βαθμιαίως καὶ κατὰ τρόπον ὥστε νὰ ἐπιτυγχάνεται σύμμετρος ἀνάπτυξις τῆς κοινοτικῆς τηλεφ. συγκοινωνίας καθ’ ἅπασαν τὴν Χώραν. Ἐν τούτοις ἐκλήθη ὁ Ο.Τ.Ε. ὅπως ἐξετάσῃ ἐὰν ὑπάρχουσι δυνατότητες ἐπιτρέπουσαι ταχυτέραν τηλεφ. σύνδεσιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται Κοινοτήτων εἰς τὴν περίπτωσιν ἰδίως καθ’ ἣν αὗται ἤθελον διαθέσει τοὺς πρὸς τοῦτο ἀναγκαιοῦντας στύλους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαΐου 1953

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Ἀθανασίου καὶ Χ. Παπασταύρου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2331)947)10–3– 53 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Ἀθανασίου καὶ Χ. Παπασταύρου, ἥτις κατεχωρήθη ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 138, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οἱ ἀπολυθέντες ὡς μὴ νομιμόφρονες, ὑπάλληλοι ἁρμοδιότητος Αʹ Γενικῆς Δ)σεως τοῦ Ὑπουργείου τούτου, προσέφυγον ἐνώπιον τῶν οἰκείων Δευτεροβαθμίων Συμβουλίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαΐου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ.

V. Τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πέτσου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3874)21–4–1953 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 189 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγγέλου Πέτσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατηρτίσθη σχέδιον νόμου «περὶ μεταθέσεως τῆς ἡμερομηνίας ἐκλογῆς τοῦ αἱρετοῦ Συμβουλίου τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως». Τὸ σχέδιον τοῦτο ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξουσιοδοτήσεως κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 7–5–53 διὰ τοῦ περὶ οὗ πρόκειται σχεδίου νόμου· ἡ ἐκλογὴ τοῦ αἱρετοῦ Συμβούλου ἀναβάλλεται διὰ τὸν μῆνα Δεκέμβριον, ἵνα συμπέσῃ μετὰ τῆς τοιαύτης τοῦ αἱρετοῦ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ἵνα δὲ μὴ ὑπάρχῃ κενὸν μεταξὺ λήξεως θητείας καὶ ἐνάρξεως τῆς τοῦ νέου αἱρετοῦ Συμβούλου, ἐλήφθη πρόνοια παρατάσεως τῆς θητείας τοῦ αἱρετοῦ τῆς Δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς θητείας τοῦ νέου. Σημειωτέον, ὅτι ὡς εἶχεν ἡ κειμένη νομοθεσία τοιοῦτον κενὸν θὰ ἐπαρουσιάζετο κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος καὶ μεταξὺ τῆς λήξεως τῆς θητείας τοῦ αἱρετοῦ συμβούλου τῆς Μέσης καὶ τῆς ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων ὑπὸ τοῦ νέου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαΐου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ.

Ὁ κ. Ε. Τσουδερὸς (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος». Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κ. Ν. 4971)31 «περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων» καὶ ρυθμίσεως τῆς θέσεως τῶν ὑπεραρίθμων ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 794)50 πράξεως Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νομιμοποιήσεως πραγματοποιηθεί σῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1952–53 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 376)36 «περὶ μέτρων ἀσφαλείας ὀχυρῶν θέσεων». 2) «Περὶ τακτοποιήσεως τεχνικῶν ἐξ ἀνακατατάξεως Ὑπαξιωματικῶν τῆς Βασ. Ἀεροπορίας». 3) Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4789)30 «περὶ ἐξομοιώσεως ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ Στρατιωτικῆς καὶ Ναυτικῆς Ἀεροπορίας καὶ αὐξήσεως τοῦ Ἀεροπορικοῦ ἐπιδόματος» καὶ 4) «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀφορώντων Ἀξιωματικοὺς τῆς Ὑπηρεσίας Φροντιστῶν Μονάδων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἀντικαταστάσεως ἄρθρου 1 Ν. 1421)44 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς διατάξεων» καὶ 2) «περὶ ἐκδικάσεως τῶν παραβάσεων τῶν περὶ κυκλοφορίας πεζῶν καὶ ὀχημάτων διατάξεων ἐν τῇ πόλει Θεσσαλονίκης». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 513]1952 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ χορηγήσεως ὑπὸ τοῦ Ο.Ε.Α.Σ. δανείου εἰς τοὺς λεωφορειούχους ἀστικῶν γραμμῶν Θεσσαλονίκης». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Τζουβάρας, Α. Γκελεστάθης, Ε. Ζῶτος καὶ Φ. Γεροθανάσης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως εὐεργετικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν ἐφέδρων φαρμακοποιῶν καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τινων τῆς περὶ φαρμακείων καὶ φαρμακαποθηκῶν νομοθεσίας».

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς διαμαρτυρομένων δι’ ἀπεριόριστον εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀκαταλλήλων πρὸς βρῶσιν ἰχθυελαίων πρὸς κατασκευὴν βρωσίμων λιπῶν καὶ αἰτουμένων τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς εἰσαγωγῆς.

§10Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω δύο λέξεις. Ἀποτελεῖ, κύριε Πρόεδρε, παλαιὸν αἴτημα τῶν ἐκπροσώπων ὅλων τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων τῆς χώρας κατὰ κανόνα νὰ ἀποφεύγεται ἡ εἰσαγωγὴ ἰχθυελαίων καὶ γενικῶς πάσης φύσεως εἰδῶν, τὰ ὁποῖα ὡς ἐκ τῆς φύσεώς των μετατρεπόμενα εἰς λίπη, συναγωνίζονται τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν ἐλαιολάδου. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην καὶ ἔχω τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ὅπως καὶ αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις, θὰ ἀντιληφθῇ τὴν σημασίαν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ θὰ ἀποφύγῃ ἐν τῷ μέλλοντι τοιαύτας εἰσαγωγάς.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§12Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἰχθυελαίων ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ παραμείνουν οἱ γεωργικοὶ πληθυσμοὶ τῆς ὑπαίθρου εἰς αὐτὸ ἀγωνιζόμενοι μὲ τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ προϊόντα των διαρκῶς ὑποτιμῶνται. Σὲ ἄλλα μέρη, ὅπως στὴν Γαλλίαν, ποὺ ἐπῆγα πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, παρετήρησα, ὅτι τὰ γεωργικὰ προϊόντα ἔχουν τετραπλασίαν καὶ πενταπλασίαν ἀξίαν ἀπὸ ὅ,τι ἔχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, δι’ αὐτὸ οἱ γεωργοὶ τῆς Γαλλίας εἶναι οἱ πλουσιώτεροι γεωργοὶ τοῦ κόσμου. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι ὅταν οἱ ἀγρόται ἔχουν ἀγοραστικὴν δύναμιν, ὅλα τὰ προϊόντα τῆς βιομηχανίας δύνανται νὰ ἔχουν κατανάλωσιν.

§13Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἐπειδὴ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 22 ἐρώτησις εἶναι ἡ αὐτὴ μὲ τὴν συζητουμένην, παρακαλῶ νὰ συνδυασθῇ μὲ αὐτήν, διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ αὐτὸ θέμα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§15Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 8 εἶναι καὶ ἄλλοι ἐγγεγραμμένοι. Συνιστῶμεν καὶ ἡμεῖς τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλοῦμεν, τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ ποίας ποσότητας σπορελαίου ἔχει ἀναγράψει εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ ἔτους αὐτοῦ πρὸς εἰσαγωγήν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§17Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ διαμαρτυρίαι αὐταὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἐναντίον τῆς εἰσαγωγῆς διαφόρων λιπαρῶν καὶ ἐλαιωδῶν οὐσιῶν, εἶναι συχνόταται. Ἔρχονται καὶ ἐπανέρχονται εἰς τὴν Βουλήν, διότι οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἔχουν τὸ αἴσθημα, ὅτι ἀδικοῦνται καὶ ὅτι ἡ μόνη μέριμνα τοῦ Κράτους ἀνέκαθεν ὑπῆρξε, πὼς νὰ μειώσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου καὶ οὐδέποτε νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Ἐξαίρεσιν ἀπετέλεσε πέρυσιν ἡ Κυβέρνησις τῶν δύο κομμάτων, ἡ ὁποία προσεπάθησε νὰ προστατεύσῃ τὸ ἐλαιόλαδον. Ἔδωσε πράγματι ὑποσχέσεις, κατήρτισεν ἕνα πρόγραμμα συγκεντρώσεως, τοῦ ὁποίου ἐξετελέσθη ὅμως τὸ ἓν τρίτον καὶ πάλιν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἔμειναν μὲ τὸ αἴσθημα ὅτι ἠδικήθησαν καὶ ἐγκατελείφθησαν. Τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαιολάδου, κύριοι, πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν. Οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ πρέπει νὰ τὸ μελετήσουν, διότι εὑρισκόμεθα εἰς τὴν παραμονὴν τῆς νέας ἐσοδείας. Νομίζω, ὅτι ἡ κατεύθυνσις πρέπει νὰ εἶναι ἡ σταθεροποίησις τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου, σταθεροποίησις, ἡ ὁποία καὶ τὴν κατανάλωσιν νὰ μὴ καταπιέζῃ, καὶ τὸν παραγωγὸν νὰ ἱκανοποιῇ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ διαρκὴς μέριμνα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ τῶν Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων νὰ κατευθύνεται πρὸς καταδίωξιν τοῦ λαδιοῦ. Διότι εἶναι καὶ κοινωνικῶς ἄδικον, ἀλλὰ καὶ ἀντιοικονομικόν. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τῆς καλλιεργείας τῆς ἐλαίας ἔχει τελείως ἀνακοπῆ καὶ οὐδεὶς παραγωγὸς δέχεται πλέον νὰ φυτεύσῃ νέας ἐλαίας διὰ νὰ προαχθῇ αὐτὸ τὸ προϊόν. Ἡ παράδοσις εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους λέγει, ὅτι οἱ Βενεισάνοι διὰ νὰ κατορθώσουν νὰ πείσουν τοὺς νησιώτας νὰ φυτεύσουν ἐλαίας, τοὺς ἐπλήρωναν προκαταβολικῶς, ἐνῷ ἡμεῖς κάμνομεν ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Τὸ προϊὸν αὐτό, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ζῇ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, νομίζομεν, ὅτι δὲν ἔχομεν ἄλλο καθῆκον παρὰ πῶς νὰ τὸ πιέζωμεν. Δὲν θέλομεν ἡμεῖς οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ νὰ ἀδικήσωμεν κανένα. Δὲν θέλομεν νὰ πλουτίσωμεν. Θέλομεν ἁπλῶς νὰ δυνάμεθα νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὰ καλλιεργητικά μας ἔξοδα καὶ τὰς δαπάνας τῆς πολὺ πενιχρῆς, τῆς πολὺ πτωχῆς ζωῆς μας. Αὐτὸ πρέπει τὸ Κράτος νὰ τὸ ἐξασφαλίσῃ εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Ὅταν καθορίσῃ τιμὰς σταθεράς, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἱκανοποιῆται ἡ παραγωγὴ καὶ δὲν θὰ ἀδικῆται ἡ κατανάλωσις, θὰ ἔχῃ πλέον τὸ δικαίωμα, θὰ εἶναι ἐλεύθερον τὸ Κράτος νὰ κάμῃ ὁποιανδήποτε θέλῃ εἰσαγωγικὴν ἢ ἐξαγωγικὴν πολιτικήν, νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν λιπαρῶν, νὰ τὴν ἀπαγορεύῃ, νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ λαδιοῦ, νὰ τὴν ἀπαγορεύῃ καὶ νὰ κάμνῃ τέλος πάντων ὅλα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔκαμναν αἱ Κυβερνήσεις εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τὰ ὁποῖα ἔφεραν τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς εἰς πραγματικὴν κατάστασιν ἀπελπισίας. Αὐτή, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἡ κατάστασις διὰ νὰ σταματήσουν αὐταὶ αἱ διαμαρτυρίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι συνεχεῖς. Πρέπει τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νὰ ἀποκτήσῃ μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία νὰ εἶναι φιλικὴ πρὸς τὸ λάδι, ὅπως εἶναι φιλικὴ καὶ πρὸς ὅλα τὰ ἄλλα Ἑλληνικὰ γεωργικὰ προϊόντα.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§19Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματός μας, ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν ὑπεσχέθη αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου διὰ τῆς ἐξαγωγῆς καὶ διὰ τῆς ἄρσεως τῆς διατιμήσεως. Ὑπεσχέθησαν ρητῶς οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, ὅτι πράγματι θὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ ἐλαίου ἀρχικῶς 5 χιλ. τόννων καὶ ἐν συνεχίᾳ ἀργότερον ἑτέρων 5 καὶ πάλιν ἑτέρων 5, δηλαδὴ ἐν τῷ συνόλῳ 15 χιλ. τόννων. Ἐπίσης ὡς πρὸς τὴν διατίμησιν ὑπεσχέθησαν, ὅτι θὰ ἄρουν τὴν 182 ἀγορανομικὴν διάταξιν. Ἄλλοτε, πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ὁ παραγωγὸς ἐπώλει μίαν ὀκᾶν ἐλαίου καὶ ἐλάμβανε 10 15 χιλ. δηλαδὴ ἕνα περίπου δολλάριον, ἐνῷ σήμερον διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὸ ἕνα δολλάριον πρέπει νὰ πωλήσῃ δύο καὶ πλέον ὀκάδας ἐλαίου.

§20ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δολλάρια ἔπαιρναν ἕως τώρα οἱ παραγωγοί;

§21Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Βεβαίως δολλάρια, διότι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἔπαυσε πρὸ πολλοῦ νὰ ἔχῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν δραχμὴν καὶ τὰς ἀποταμιεύσεις του τὰς ἐπενδύει εἰς ξένον συνάλλαγμα ἢ εἰς χρυσᾶς λίρας, διότι δὲν τοῦ ἐδώσαμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἔχῃ ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸ ἐθνικόν μας νόμισμα. Παρῆλθε δυστυχῶς πολὺς χρόνος, χωρὶς ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκτελέσῃ τὰς ὑποσχέσεις τὰς ὁποίας ἔδωσεν εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ σήμερον, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, τοὐλάχιστον τὰ 80–90% τῶν παραγωγῶν ἔχουν ἀποξενωθῆ πλέον τοῦ ἐλαίου των. Τὸ ἔχουν πωλήσει εἰς τὴν τιμὴν τῶν 9, 10, 11 χιλ. δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Δυστυχῶς καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἰχθυελαίων δὲν ἠθέλησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ριζικὰ μέτρα καὶ νὰ σταματήσῃ πράγματι τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἰχθυελαίων. Ἐφήρμοσε τὴν προγενεστέραν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν ἴσως θὰ ἔπρεπε κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν νὰ μὴ τὴν ἐκτελέσῃ, διότι καὶ ἐφέτος ἔχομεν περίσσειαν ἐλαίου, ἔχομεν ἀποθέματα ἀδιάθετα πέραν τῶν 50–60 χιλ. τόννων. Σήμερον, ἐὰν ληφθοῦν μέτρα ὑπὲρ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ ὑπὲρ τοῦ ἐλαίου γενικώτερον, δι’ αὐτῶν θὰ προστατευθοῦν κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν οἱ παραγωγοὶ καὶ οἱ μεγαλέμποροι ἐλαίου. Διότι μέχρι τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων τὸ 60% περίπου τῶν παραγωγῶν, εἶχε διαθέσει τὸ ἔλαιόν του, εἴτε διότι τὸ ὤφειλεν, εἴτε διότι ἔπρεπε νὰ καλύψῃ ἄλλας ἀμεσωτέρας ἀνάγκας. Ἡ ἐποχὴ μέχρι τοῦ Πάσχα ἢ καὶ ἕνα μῆνα μετὰ τὸ Πάσχα εὐνοεῖ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μέσην παραγωγὴν ἐλαίου. Ἀπὸ τώρα καὶ ἐφεξῆς τὸ ἔλαιον εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῶν μεγάλων παραγωγῶν καὶ τῶν μεγαλεμπόρων. Εἶχον εἴπει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, τὸν ὁποῖον ἐπεσκέφθην τότε, ὅτι θὰ ἤμην συνήγορος τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐλαμβάνοντο τότε ἀμέσως, δηλαδὴ κατὰ τοὺς μῆνας Μάρτιον ἢ Ἀπρίλιον, ὑπὲρ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπολαύσουν οὗτοι μίαν τιμὴν ἱκανοποιητικὴν καὶ θὰ ἤμην ἐπίσης συνήγορος τῶν ὑποτιμητικῶν μέτρων, διὰ τὸν πέραν τοῦ Ἰουνίου χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον τὸ ἔλαιον θὰ ἠδύνατο νὰ μὴ ἔχῃ τὴν ὑψηλὴν αὐτὴν τιμήν, διότι τὸ πλεῖστον τῶν μικροπαραγωγῶν ἰδίως, θὰ ἦσαν πλέον ἀγορασταὶ καὶ δὲν θὰ εἶχον κανένα λόγον νὰ πληρώνουν διὰ νὰ ἀγοράσουν τὸ λάδι των εἰς τὴν τιμὴν τῶν 20 χιλ. δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Ἐκ τῶν πραγμάτων ἀπεδείχθη, ὅτι τὰ μέτρα τὰ κυβερνητικά, διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν, ἰδίως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εὐσταθήσουν καὶ ἤρχισαν ἤδη οἱ μεγάλοι παραγωγοί, εἰς χεῖρας τῶν ὁποίων εὑρίσκεται τὸ ἔλαιον σήμερον, νὰ μὴ τὸ προσφέρουν πλέον εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ ὑπάρχει βεβαιότης, ὅτι θὰ ἐκφύγῃ τοῦ ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι εἰς λίαν προσεχὲς μέλλον θὰ ἔχωμεν ἀνατίμησιν τοῦ εἴδους, ἡ ὁποία δὲν πρόκειται νὰ ὠφελήσῃ τὰς μεγάλας μάζας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἀλλὰ μόνον τοὺς μεγαλοπαραγωγοὺς καὶ τοὺς μεγαλεμπόρους, δηλαδὴ τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυρούς.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§23Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§25Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Συνιστῶ θερμῶς καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βιτούλιας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§27Γ. ΒΙΤΟΥΛΙΑΣ. Συνιστῶ ὁμοίως τὴν ἀναφοράν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§29Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§31Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Συνιστῶ ἐπίσης τὴν ἀναφοράν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§33Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι Βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο ἀναξία τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ δεχθῇ ἄνευ ἑτέρου τὴν κριτικὴν καὶ μάλιστα ἀπὸ μέλη τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως, ὅτι ἔχει ἀνάγκην νὰ τῆς ὑπομνήσουν, ὅτι τὸ ἔλαιον εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ προϊόντα τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἄς μοῦ ἐπιτρέψουν, οἱ κύριοι συνάδελφοι, τὴν αὐστηρότητα μὲ τὴν ὁποίαν κάμνω τὴν παρατήρησιν αὐτήν, διότι ἔπρεπε νὰ εἶναι γενικὴ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ληφθῆ μέχρι σήμερον, μέχρι καὶ τῶν τελευταίων, ὅτι εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα τείνουν καὶ ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγῶν ὅλων τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ κατ’ ἐξοχὴν τῶν προϊόντων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὰ θεμέλια τῆς οἰκονομίας μας. Ἔχω νὰ σᾶς ὑπομνήσω, ὅτι ἡ προσπάθεια νὰ φέρωμεν τὸν τιμάριθμον τῶν γεωργικῶν εἰδῶν εἰς τὸ ὕψος τοῦ γενικοῦ τιμαρίθμου, εἶναι μία προσπάθεια, ἡ ὁποία ἐγγίζει εἰς τὴν ἐκπλήρωσίν της. (Χειροκροτήματα). Ἡ ἐν προκειμένῳ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὑπέστη ἀναμφισβητήτως μίαν ἐλαφρὰν μεταβολήν, διότι ἐνῷ μέχρι τοῦ τέλους Μαρτίου ἀπεβλέπομεν εἰς τὸ νὰ πραγματοποιήσωμεν ἐξαγωγὰς ἐλαίου, ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἔχοντες πλέον βεβαίαν τὴν ἀνατίμησιν τοῦ ἐλαίου, ἔχοντες πλέον ἐξησφαλισμένην τὴν καλλιτέραν ἱκανοποίησιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἡ ὁποία ἐὰν ἀκόμη δὲν ὡλοκληρώθη πλήρως, θὰ ὁλοκληρωθῇ, ἠκολουθήσαμεν μίαν κάπως διάφορον γραμμήν, ἡ ὁποία δὲν ἄφισε διὰ τοῦ παρακρατήματος νὰ ἐξαχθοῦν μεγάλαι ποσότητες ἐλαίου, αὐτὴν τὴν στιγμήν, αἱ ὁποῖαι ὅμως εἶναι δυνανὸν νὰ ἐξαχθοῦν μετά τινας μῆνας, ὅταν θὰ ἔχῃ ἀσφαλισθῆ ἡ νέα ἐσοδεία. Διότι μὲ ὅλην τὴν σοβαρότητα καὶ σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχει, τὸ ἔλαιον ἀπὸ πλευρᾶς ἐξαγωγικῆς οἰκονομίας τῆς Ἑλλάδος, ὑπάρχει ἡ πλευρὰ τῆς ἐπιδράσεως ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου, ἡ ὁποία ἐξ ἴσου ἐνδιαφέρει μεγάλας μάζας καὶ μάζας ἀγροτικὰς καὶ μάζας ἐργατικὰς καὶ ὑπαλληλικάς. Συνεπῶς παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ εἶναι βεβαία, ὅτι ὅπως συνέβη καὶ ὅπως θὰ συμβῇ ἐν τῇ ἐξελίξει τῶν προσεχῶν ἑβδομάδων καὶ προσεχῶν μηνῶν, μὲ ὅλα τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα θὰ ὑποστοῦν μίαν σοβαρωτάτην ἀνατίμησιν, ἡ ὁποία θὰ δώσῃ τὸ αἴσθημα τῆς δικαιοσύνης εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς καὶ τὸ αἴσθημα τῆς ἡσυχίας καὶ τῆς γαλήνης, ὅτι τὸ ἴδιον θὰ γίνῃ—καὶ θὰ γίνῃ κατόπιν προγραμματισμένης πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν μετὰ συνεπείας ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις—καὶ διὰ τὸ ἔλαιον. (Χειροκροτήματα). Ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῶν ἰχθυελαίων, ἐπιθυμῶ νὰ ὑπομνήσω εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι εἰς τὸ παρελθόν, ἦτο δυνατὸν νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ περιορισμῶν ἢ μὴ περιορισμῶν τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ἰχθυελαίου, διότι εἴχομεν περιορισμοὺς εἰς τὰς εἰσαγωγάς. Ἀπὸ τῆς 9 Ἀπριλίου ἔχομεν καθεστὼς ἐλευθερίας εἰσαγωγῶν. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει δυνατότης εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ εἴπῃ διὰ τὰ ἰχθυέλαια, τὰ ὁποῖα ἄλλως τε ἀποτελοῦν πρώτην ὕλην διὰ παραγωγὴν μαγειρικῶν λιπῶν, ὅτι τὰ ἀποθηκεύει ἢ τὰ ὑποβάλλει εἰς περιορισμόν. Τὸ τί θὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἡ εἰσαγωγὴ κάποιου εἴδους μίαν ἡμέραν ἀποδειχθῇ, ὅτι εἶναι ἐπιζημία εἴτε εἰς τὸν τιμάριθμον, εἴτε εἰς τὴν τύχην ἑνὸς βασικοῦ προϊόντος, αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Καὶ ἠμπορεῖτε νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐγκαίρως θὰ λάβῃ τὰ ἀπαραίτητα δασμολογικὰ μέτρα. Πρὸς τὸ παρὸν ἡ εἰσαγωγὴ μικρῶν ποσοτήτων ἰχθυελαίου εἶναι ἀπαραίτητος, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ καὶ ἡ παραγωγὴ τοῦ ἀναγκαίου μαγειρικοῦ λίπους, τὸ ὁποῖον καὶ αὐτὸ εἰσέρχεται εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ πληθυσμοῦ καὶ παίζει μεγάλον ρόλον. Ἐκ τούτου δὲ ἀπολύτως οὐδεὶς κίνδυνος ὑπάρχει, διὰ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου, διότι μὲ μίαν μείωσιν τοῦ παρακρατήματος, εἶναι δυνατὸν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ νὰ ἔχουν μίαν καλλιτέραν τιμὴν καὶ ἡ μείωσις αὐτή, θὰ γίνῃ κατὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ θεωρηθῇ τοῦτο ἀκίνδυνον, διὰ τὴν ὅλην πορείαν τοῦ τιμαρίθμου. Αὐτὰ θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ εἰς ἀπάντησιν τῶν παρατηρήσεων ποὺ ἔγιναν, χωρὶς βέβαια νὰ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἐξαντλοῦν τὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἐλαίου, ὅπως καὶ ἄλλων προϊόντων, συζήτησιν. Δὲν ἀποκλείεται, ἐξ ἀφορμῆς ἄλλου θέματος ἢ ἄλλης ἐρωτήσεως ἢ εἰδικωτέρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν, βραδύτερον, νὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν ἡ Βουλὴ νὰ παρακολουθήσῃ καὶ νὰ συζητήσῃ λεπτομερέστερον τὸ θέμα τοῦτο. (Χειροκροτήματα)

§34Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἐὰν ὄντως ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ νὰ ἔχῃ ἐλευθερίαν εἰς τὰς εἰσαγωγὰς καὶ τὰς ἐξαγωγάς, ὅπως διακηρύσσῃ, ἡ ἐλευθερία αὐτὴ ὤφειλε νὰ εἶναι ἀμφίπλευρος. Ἐφ’ ὅσον ἰσχύει ἡ ἐλευθέρα εἰσαγωγὴ τῶν ἰχθυελαίων, ὀφείλει νὰ ἰσχύῃ καὶ ἡ ἐλευθέρα ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου. Ἐὰν τὸ ἑλληνικὸν ἐλαιόλαδον εἶχε λάβει εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τὴν τιμὴν, τὴν ὁποίαν αἱ διεθνεῖς τιμαί, τοῦ προϊόντος δικαιολογοῦν, βεβαίως ἡ Κυβέρνησις, ἂς ἄφηνε ἐλευθέραν τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἰχθυελαίων. Ὅταν ὅμως, διὰ τοῦ παρακρατήματος καὶ διὰ τῆς μειώσεως τῆς ἐξαγωγῆς τεχνητῶς, κρατεῖ τὴν τιμὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαδιοῦ χαμηλά, εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτον, ἐπικαλουμένη τὴν γενικὴν ἀρχὴν τῶν ἐξαγωγῶν, νὰ ἀφήνῃ ἐλευθέραν τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἰχθυελαίων. Εἶχα τὴν ἐλπίδα, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἀντελαμβάνετο τοῦτο καὶ δὲν θὰ ἔκαμε τὴν κατηγορηματικὴν δήλωσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, περὶ ἐλευθέρας εἰσαγωγῆς ἰχθυελαίων. Λυποῦμαι, διότι διεψεύσθην εἰς τὰς προσδοκίας μου, ἀλλὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ἡ βάσις τοῦ συλλογισμοῦ της δὲν εἶναι ὀρθή.

§35Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὅλοι θὰ εἴμεθα ἱκανοποιημένοι ἐὰν ἡ ἐλευθερία ἦτο ἀπόλυτος καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχον περιορισμοί. Ἀλλὰ ξεύρετε καὶ σεῖς, ὅτι ἡ μετάβασις ἀπὸ ἕνα στάδιον ἀνωμαλιῶν καὶ περιορισμῶν, εἰς ἕνα στάδιον ἐλευθερίας, ἔχει καὶ τὰς δυσκολίας της καὶ ἀπαιτεῖ κάποιαν προσαρμογήν. Οὐδεὶς, λέγει, ὅτι τὸ θέμα, αὐτὸ τῆς διαφορετικῆς μεταχειρίσεως εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀναχθῇ εἰς ἀρχήν. Ἀλλὰ εἴμεθα, ὑποχρεωμένοι, κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, νὰ προσέξωμεν, καὶ τὰς συνεπείας ἐπὶ ἄλλων φαινομένων. Δι’ αὐτό, χωρὶς νὰ διαφωνῶ εἰς τὴν βάσιν μαζί σας, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἔχετε κάποιαν ὑπομονήν, διότι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔχει καὶ τὴν εὐθύνην τοῦ ἀποτελέσματος, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ καθορίσῃ τὰ ἐπὶ μέρους μέτρα. (Χειροκροτήματα).

§36Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ μᾶς εἴπῃ τὰς ποσότητας, αἱ ὁποῖαι θὰ εἰσαχθοῦν.

§37Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν ἔχω μαζί μου τὰ ποσά. Ἠμπορῶ νὰ παράσχω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι αἱ μέχρι τοῦδε αἰτηθεῖσαι πρὸς εἰσαγωγὴν ποσότητες ἰχθυελαίων, δὲν ὑπερβαίνουν, τὰς εἰς τὸ παρελθὸν αἰτηθείσας ἢ εἰσαχθείσας. Εἶναι ἴσως πολὺ κατώτεραι.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν

ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἀπὸ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ἐπροτάθη, ὅπως κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν προταχθῇ ἡ συζήτησις τῶν ἐπερωτήσεων, τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος, κ.λ.π. Σχετικαὶ μὲ τὸ θέμα τοῦτο ἐπερωτήσεις, εἶναι αἱ κατατεθεῖσαι παρὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ.: 1) Ι. Ζίγδη. 2) Γ. Μόδη. 3) Ε. Κοθρῆ καὶ Κ. Μαρῆ. 4) Κ. Μητσοτάκη. 5) Ἐ. Ζαννῆ, Ν. Ζορμπᾶ, Σ. Παπαπολίτη, Δ. Ἡρακλείδου, Σ. Μπίρη, Α. Βουλοδήμου καὶ Ε. Πέτσου καὶ 6) Γ. Γρηγορίου. Σχετικαὶ εἶναι ἐξ ἄλλου καὶ αἱ κατατεθεῖσαι, ἀλλὰ μὴ τυπωθεῖσαι ἐπερωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ.: 1) Α. Ἀντωνίου καὶ 2) Στ. Ἀλλαμανῆ. Νομίζω, ὅτι εἶναι σύμφωνος ἡ Βουλὴ νὰ προταχθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω ἐπερωτήσεων.

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. Πλὴν αὐτῶν, εἶναι καὶ 1 ἢ 2 ἴσως καὶ 3, αἱ ὁποῖαι βασίζονται εἰς τὰς παραλείψεις τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, νὰ δώσουν ἀναγκαῖα στοιχεῖα καὶ πληροφορίας ἐπὶ ἐρωτήσεων. Αἱ τελευταῖαι ἔρχονται ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ κατὰ πρόταξιν καὶ τοιαῦται εἶναι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπερωτῶν εἶναι ὁ κ. Ζορμπᾶς. Ἐπειδὴ τὸ θέμα αὐτὸ θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ ἀπόψε, ἴσως καὶ τὴν Δευτέρα, παρακαλῶ τοὺς κ. κ. βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι, νὰ δηλώσουν ἐὰν ἐπιμένουν, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ γίνῃ συζήτησις πρῶτον ἐπὶ τῶν ἰδικῶν τῶν ἐπερωτήσεων, ἢ δέχονται νὰ προταχθοῦν αἱ ἄλλαι 7 ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὸν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως.

§40Κ. ΜΑΡΗΣ. Νὰ ὁμιλήσωμεν πρῶτοι, ἐφόσον ἔχομεν τὸ δικαίωμα ἀπὸ τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ζορμπᾶς.

§42Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητοῦμεν νὰ προταχθῶμεν. Ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Κοθρῆ καὶ ἐμοῦ προηγεῖται τῶν ὑπολοίπων ὁμοειδῶν ἐπερωτήσεων, διότι ἡμεῖς κατεθέσαμε ἐρώτησιν καὶ δὲν κατετέθησαν τὰ αἰτούμενα παρ’ ἡμῶν ἔγγραφα.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σύμφωνοι. Ὁ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Ὑπουργὸς κ. Ε. Τσουδερὸς ἔχει τὸν λόγον.

§44Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Κύριοι Βουλευταί, τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐγείρει ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Ἡρακλείου, εἶναι τυπικόν. Διότι τὸ οὐσιαστικὸν μέρος τῆς ἐπερωτήσεώς του πρέπει νὰ εἶναι, ὄχι διότι δὲν κατεθέσαμεν τὰς πληροφορίας ποὺ μᾶς ἐζήτησεν, ἀλλὰ τὸ οὐσιαστικὸν μέρος τῆς ἐπερωτήσεως.

§45Κ. ΜΑΡΗΣ. Καὶ δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε.

§46Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Τὸ οὐσιαστικὸν μέρος τῆς ἐρωτήσεως ἢ τῆς ἐπερωτήσεώς σας, εἶναι τὰ θέματα τ’ ἀφορῶντα τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Κατὰ συνέπειαν, πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὸ οὐσιαστικὸν μέρος. Ἀκριβῶς δὲ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐζήτησα νὰ λάβω τὸν λόγον, πρὸ πάσης συζητήσεως τοῦ οὐσιαστικοῦ μέρους τῶν ἐπερωτήσεων. Κύριοι βουλευταί, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εὑρίσκονται αἱ ἑξῆς ἐπερωτήσεις, τοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, κ. Ι. Ζίγδη, τοῦ κ. Γ. Μόδη, τοῦ κ. Ε. Κοθρῆ, τοῦ κ. Κ. Μαρῆ, τοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Ὑπάρχουν δὲ ἐπὶ πλέον αἱ ἐπερωτήσεις μὴ ἐγγεγραμμέναι τῶν κ. Α. Ἀντωνίου καὶ τοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἐπρότεινον εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐπερωτήσεις ἑνοποιηθοῦν καὶ συζητηθοῦν ὡς μία, οὕτως ὥστε ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι εἰς θέσιν εἰς ὅλας μαζὶ νὰ δώσῃ τὴν προσήκουσαν ἀπάντησιν.

§47Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὴ ὑπῆρξε καὶ ἡ πρότασίς μου.

§48Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Ἑπομένως εὑρισκόμεθα εὐτυχῶς ἐν συμφωνίᾳ εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἔτσι θὰ γίνῃ καὶ εἰς τὸ τέλος νὰ ὑπάρξῃ ἡ αὐτὴ συμφωνία. Τώρα θέλω νὰ εἴπω ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς ὅλους τοὺς βουλευτάς, ἰδιαιταίρως πρὸς τὴν Κυβερνητικὴν πτέρυγα, ὅπως κατὰ τὴν συζήτησιν μὴ γίνωνται διακοπαὶ τῶν ρητόρων. Τὸ θέμα εἶναι λεπτὸν καὶ ἐθνικόν. Ἑπομένως ἡ παραμικροτέρα παρεκτροπὴ ἐκ τῆς ὁμαλῆς συζητήσεως ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς ζημίαν. Τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα, ὅπως γνωρίζετε, ἔχουν καταντήσει ἐθνικὴ ὑπόθεσις καὶ διὰ τοῦτο χρειάζονται μεγάλην προσοχὴν εἰς τὴν συζήτησιν. Δι’ αὐτὸ κάμνω τὴν παράκλησιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἡ συζήτησις διεξαχθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν μὲ ἠρεμίαν. Βεβαίως δὲν θὰ ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποκλείσῃ τὸ δικαίωμα τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν συζήτησιν, ἀπὸ οἱονδήποτε βουλευτὴν Κυβερνητικὸν ἢ ὄχι. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν προτείνω εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως ἡ συζήτησις ἐξ ἀρχῆς γενικευθῆ, οὕτως ὥστε καὶ οἱ βουλευταὶ οἱ μὴ ἐπερωτῶντες, νὰ δύνανται νὰ ἐγγραφῶσιν ἀπὸ τοῦδε, εἰς τοὺς ὁμιλητὰς ἐπὶ τῆς συζητήσεως αὐτῆς καὶ νὰ λάβουν μέρος εἰς τὴν συζήτησιν.

§49Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Διατὶ προτρέπετε τοὺς κυβερνητικοὺς βουλευτὰς νὰ ὁμιλήσουν ............

§50Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Θὰ τὸ ἐζητούσαμε καὶ ἡμεῖς.

§51Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Αὐτὸ γίνεται διὰ νὰ μὴ δώσωμεν τὴν ἐντύπωσιν εἰς τοὺς κυβερνητικοὺς βουλευτάς, ὅτι τοὺς στεροῦμεν τὸ δικαίωμα νὰ λάβουν μέρος εἰς τὴν συζήτησιν, ἐφόσον τοὺς παρεκάλεσα νὰ μὴ διακόπτουν. Ἐφόσον συνεφωνήσαμεν καὶ ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν σημείων, προτοῦ κατέλθω τοῦ βήματος θὰ ἤθελα νὰ καταθέσω ἕξ πίνακας, οἱ ὁποῖοι, νομίζω θὰ διευκολύνουν τὴν συζήτησιν, δι’ ὅσους θέλουν νὰ λάβουν μέρος εἰς αὐτήν, ἀγόμενοι ἀπὸ τὴν καλὴν πρόθεσιν τῆς ἐξερευνήσεως τῆς ἀληθείας. Ἀπὸ τοὺς πίνακας αὐτοὺς προκύπτουν τὰ ἑξῆς ἀδιάσειστα στοιχεῖα. 1. Αἱ πιστώσεις συνολικῶς, αἱ χορηγούμεναι ἀπὸ ὅλας τὰς Τραπέζας, ἀπὸ ἰδικά των διαθέσιμα καὶ ἀπὸ χρηματοδοτήσεις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἐμειώθησαν ἐντὸς τοῦ Φεβρουαρίου κατὰ δρχ. 123 δισεκ. καὶ ἐντὸς τοῦ μηνὸς Μαρτίου κατὰ δρχ. 91 δισεκ., ἤτοι ἐν συνόλῳ ἐμειώθησαν ἐντὸς τοῦ διμήνου κατὰ δρχ. 214 δισεκ. Εἰς τιμαριθμικὰς δραχμὰς τὸ σύνολον τῶν πιστώσεων ἀνήρχετο τὸν Μάρτιον εἰς δρχ. 14,2 δισεκ. ἔναντι δρχ. 23 δισεκ. τοῦ 1938. 2. Αἱ πιστώσεις μόνον ἀπὸ χρηματοδοτήσεις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, αἱ ὁποῖαι διενεργοῦνται ἀπὸ Ἐμπορικὰς Τραπέζας καὶ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, κατὰ τὸ δίμηνον, παρουσιάζουν συνολικὴν αὔξησιν δρχ. 3,1 δισεκ., ἀναλυομένων εἰς μείωσιν δρχ. 47,6 δισεκ. κατὰ τὸν Φεβρουάριον καὶ εἰς αὔξησιν δρχ. 50,7 δισεκ. τὸν Μάρτιον. Αἱ ἐμποροβιομηχανικαὶ πιστώσεις ἐκ τοῦ ἐκδοτικοῦ προνομίου, αἱ ὁποῖαι ἐχορηγήθησαν ὑπὸ ὅλων τῶν Τραπεζῶν, παρουσιάζουν μείωσιν κατὰ τοὺς μῆνας Φεβρουάριον, Μάρτιον ὁμοῦ λαμβανομένους δρχ. 118 δισεκ. Εἰς τιμαριθμικὰς δραχμὰς ἀνήρχοντο τὸν Μάρτιον, εἰς δρχ. 3 δισεκ. ἔναντι δρχ. 2,9 δισεκ. τοῦ 1938, δρχ. 3,9 δισεκ. τοῦ 1939 καὶ 4,6 δισεκ. τοῦ 1951. 3. Αἱ καταθέσεις συνολικῶς ηὐξήθησαν τὸν Φεβρουάριον καὶ τὸν Μάρτιον κατὰ 9,8 δισεκ., ἀλλὰ αἱ καταθέσεις τῶν ἰδιωτῶν ηὐξήθησαν κατὰ 20,7 δισεκ. δρχ. ἐνῷ ἀντιστοίχως ἐμειώθησαν κατὰ δρχ. 13,1 δισεκ. αἱ καταθέσεις Ν.Π.Δ.Δ. 4. Ὁ λογαριασμὸς τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος (Λογαριασμὸς Συγκεντρώσεως Ἐσόδων καὶ Πληρωμῶν) παρουσιάζει αὔξησιν κατὰ τὸ δίμηνον Φεβρουαρίου, Μαρτίου δρχ. 94 δισεκ. Ἀντιθέτως ὁ λογαριασμὸς Ἐφοδίων παρουσιάζει μείωσιν δρχ. 230 δισεκ. Αἱ εἰσπράξεις ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν ἐφοδίων ἀπετέλεσαν παράγοντα μειώσεως τῆς κυκλοφορίας. 5. Διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν διετέθησαν εἰς δρχ. τοὺς δύο αὐτοὺς μῆνας δρχ. 115,5 δισεκ. 6. Ἡ νομισματικὴ κυκλοφορία παρουσιάζει κατὰ τὸ δίμηνον Φεβρουαρίου Μαρτίου αὔξησιν δρχ. 48 δισεκ. Εἰς τιμαριθμικὰς δραχμὰς ἀνέρχεται τὸν Μάρτιον 1953 εἰς δρχ. 6,6 δισεκ. ἔναντι δρχ. 7,2 δισεκ. τοῦ 1938 καὶ δρχ. 9,5 δισεκ. τοῦ 1939. 7. Οἱ τιμάριθμοι ἐκινήθησαν ὡς ἑξῆς: ὁ τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως παρουσιάζει πτῶσιν μεταξὺ Ἰανουαρίου καὶ Μαρτίου ἀπὸ 392,4 εἰς 387,7. Τὸν Ἀπρίλιον παρὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ὑψοῦται ἐλάχιστα ἀπὸ 387,7 εἰς 404,7, ἤτοι κατὰ 4,4%. Ὁ τιμάριθμος κόστους ζωῆς ὑψοῦται ἐλάχιστα, μεταξὺ Ἰανουαρίου καὶ Μαρτίου, ἀπὸ 360,7 εἰς 364,9 τὸν δὲ Ἀπρίλιον ἡ αὔξησις εἶναι ἀκόμη μικροτέρα, ἀπὸ 364,9 εἰς 366, ἤτοι κατὰ + 0,3%. Ὁ τιμάριθμος λιανικῆς πωλήσεως παρουσιάζει ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου μέχρι καὶ τοῦ Ἀπριλίου συνεχῆ σχεδὸν πτῶσιν, κατελθὼν ἀπὸ 435,1 εἰς 426,2. 8. Οἱ κυριώτεροι παράγοντες, οἵτινες ἐπέδρασαν πρὸς αὔξησιν ἢ ἐλάττωσιν τοῦ μεγέθους τῆς κυκλοφορίας, κατὰ τὸ δίμηνον Φεβρουαρίου–Μαρτίου, ἔχουν ὡς ἑξῆς: Αὔξησις προῆλθεν ἀπὸ τὰς πιστώσεις κατὰ δρχ. 3,1 δισεκ. ἀπὸ τὰς προκαταβολὰς πρὸς τὸ Δημόσιον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ δρχ. 94,1 δισεκ. ἀπὸ ἀναλήψεις καταθέσεων τῶν Τραπεζῶν ἐκ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κατὰ δρχ. 25,8 δισεκ. καὶ ἄλλων καταθέσεων δραχ. 1,9 δισεκ. ἀπὸ ἀγοραπωλησίαν συναλλάγματος (ὑπεραγοραὶ) δρχ. 285,5 δισεκ. καὶ ἀπὸ διάφορα γενικῶς στοιχεῖα δρχ. 72,5 δισεκ. Μείωσις προῆλθεν ἀπὸ τὴν διάθεσιν τῶν ἐφοδίων δρχ. 230,1 δισεκ. καὶ τοὺς λογαριασμοὺς Ἀμερικανικῆς βοηθείας (μέρος τῶν ὁποίων ἐκ δρχ. 115,5 δισεκ., διὰ πληρωμὰς δι’ ἔργα ἀνασυγκροτήσεως) δρχ. 192,4 δισεκ. Τὸ τελικὸν ἀποτέλεσμα ὅλων αὐτῶν τῶν κινήσεων τοῦ διμήνου, ἦτο αὔξησις τῆς κυκλοφορίας κατὰ δρχ. 47,9 δισεκατομμύρια. (Οἱ ὑπὸ τοῦ κ. Ἐμμ. Τσουδεροοῦ κατατεθέντες πίνακες, ἔχουν ὡς ἀκολούθως 1. Καταθέσεις Κατηγορίαι Καταθετῶν (Εἰς δισεκατομ. δραχμῶν)

2. Σύνολον Πιστώσεων

3. Πιστώσεις μόνον ἐκ τοῦ ἐκδοτικοῦ προνομίου χορηγηθεῖσαι ἀπὸ Ἐμπορικὰς Τραπέζας καὶ Τράπεζαν Ἑλλάδος.

4. Τιμάριθμοι

Σύνολον Πιστώσεων

Ἐμποροβιομηχανικαὶ πιστώσεις ἐκ τοῦ ἐκδοτικοῦ προνομίου (Χορηγηθεῖσαι ὑφ’ ὅλων τῶν Τραπεζῶν)

5. Λογαριασμοὶ Δημοσίου Ι. Λογαριασμὸς Προϋπολογισμοῦ (Συγκεντρ. Ἐσόδων καὶ πληρωμῶν) (Εἰς δισεκ. δραχμῶν)

ΙΙ. Λογαριασμὸς Ἐφοδίων

ΙΙΙ. Πληρωμαὶ διὰ δαπάνας ἀνασυγκροτήσεως εἰς δραχμὰς

Νομισματικὴ κυκλοφορία

Νομισματικὴ κυκλοφορία 1953

§52Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Αὐτὰ διαπιστοῦνται ἐκ τῶν πινάκων, τοὺς ὁποίους κατέθεσα, μὲ τὴν πρόθεσιν ὅπως διευκολυνθῇ ἡ συζήτησις.

§53Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Σήμερον πλέον δὲν διευκολύνεται, κύριε Πρόεδρε, τοὐλάχιστον, διὰ τὴν σημερινὴν ἡμέραν. Ἐὰν τὰ εἴχατε δώσει 24 ὥρας πρίν, θὰ εἴχαμεν τὴν εὐκαιρίαν καὶ ἡμεῖς νὰ τὰ διαβάσωμεν. Τώρα, μὲ μίαν πρόχειρον ἀνάγνωσιν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συγκρατήσωμεν τίποτε.

§54Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Θὰ ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπωφεληθοῦν αὐτῶν οἱ κ.κ. Ἀρχηγοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ὁμιλήσουν τὴν Δευτέραν (Χειροκροτήματα).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐπερωτήσεως ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§56Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἡ ἐπερώτησις ἡ ἰδική μου δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν σημερινὴν συζήτησιν. Διότι σήμερον πρόκειται νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις διὰ τὸ ζήτημα τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Ἡ ἰδική μου ἀφορᾷ τὴν παράλογον αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν πετρελαίων. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν σημερινὴν ἐπερώτησιν καὶ ἑπομένως νὰ συζητηθῇ μὲ τὴν σειράν της.

§57Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Νομίζω, ὅτι ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Γρηγορίου ἐμπίπτει εἰς τὸ θέμα, διότι ἀφορᾷ αὔξησιν τιμῶν.

§58Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὂχι, κύριε Πρόεδρε. Ἀφορᾷ ἀδικαιολόγητον καὶ σκανδαλώδη αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ πετρελαίου.

§59Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Ἀφοῦ ἐπιμένετε νὰ μὴ συσχετισθῇ μετὰ τῶν ἄλλων περιπτώσεων, τὸ δεχόμεθα.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ συναφοῦς ἐπερωτήσεώς του, ἐγγεγραμμένης ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει.

§61Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τὰ ἐζήτησα πρὸ ἑνὸς περίπου μηνὸς καὶ ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ τὰ θέσῃ ἐγκαίρως εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ τὰ μελετήσῃ. Αὐτὴν τὴν ὥραν, ποὺ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, καταθέτει τοὺς πίνακας αὐτούς, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησιν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐνεγράφην καὶ δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀποδείξω ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἡμεῖς ἢ ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἐπερωτῶ, ἔχω δίκαιον. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ μελετήσω τοὺς πίνακας αὐτοὺς καὶ νὰ ζητήσω τὸν λόγον ἐν συνεχείᾳ τῆς συζητήσεως. Εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου ἐζήτησα καὶ μίαν ἄλλην πληροφορίαν, πέραν ἐκείνων, τὰς ὁποίας κατέθεσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἐζήτησα τὴν πληροφορίαν ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τῶν χρυσῶν λιρῶν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μὲ διεβεβαίωσεν, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος δὲν διέθεσεν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν οὐδεμίαν λίραν χρυσῆν. Ἀρκοῦμαι εἰς αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου καὶ τὴν θεωρῶ ὡς ἀκριβῆ, ἐφ’ ὅσον τὴν ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐπερωτήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἐνεγράφην, ἐπιφυλάσσομαι, μετὰ τὴν μελέτην τῶν πινάκων, νὰ ἐπανέλθω.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ προβλέπεται, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἐπερωτήσεων θὰ εἶναι μακρά, καὶ ἀσφαλῶς δὲν θὰ περατωθῇ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, θὰ παρεκάλουν τὴν προσεχῆ Δευτέραν, ἡμέραν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, νὰ προσέλθωμεν εἰς τὰς 5.30′ μ. μ. ἀκριβῶς, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸς ὁ τερματισμὸς τῆς συζητήσεως κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Δευτέρας.

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ δοθῇ ὁ λόγος πρῶτον εἰς τοὺς ἐπερωτῶντας βουλευτάς, οἵτινες ἐκτὸς τῶν ἄλλων ζητοῦν καὶ τὴν κατάθεσιν ἐγγράφων καὶ ἑπομένως ἡ ἐπερώτησίς των προτάσσεται βάσει τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ κ. Κ. Μαρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§65Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἀμέσως μετὰ τὰ πρῶτα 24ωρα ποὺ ἐπηκολούθησαν τὴν 9ην Ἀπριλίου, ὅτε ἐξηγγέλθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως θριαμβευτικῶς ἡ βαρυσήμαντος ἀπόφασίς της περὶ ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ἤρχισαν νὰ κυκλοφοροῦν φῆμαι καὶ νὰ τίθενται ὑπὸ τῆς Κοινῆς Γνώμης ἐρωτηματικὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀδιάβλητον διαχείρισιν τοῦ θέματος τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς, ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων Κυβερνητικῶν παραγόντων, καὶ ὡς πρὸς τὴν τήρησιν τῆς ἀπαιτουμένης μυστικότητος ἐπὶ τοῦ ζητήματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἤρχισεν νὰ δίδῃ λαβὴν εἰς πολλὰς παρεξηγήσεις. Καὶ ἡμέρᾳ, τῇ ἡμέρᾳ, αἱ φῆμαι κυκλοφοροῦσαι μετ’ ἐπιτάσεως, ἐδημιούργησαν πυκνὴν καὶ βαρυτάτην ἀτμόσφαιραν, εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τηρηθεῖσαν μυστικότητα τοῦ πανηγυρικῶς ἐξαγγελθέντος μέτρου, καὶ ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἡ ὁποία διεδίδετο ὅτι ἐγένετο, ὑπὸ διαφόρων οἰκονομικῶν κύκλων, μᾶλλον φίλα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν προσκειμένων. Καὶ αἱ φῆμαι αὗται ἦσαν τόσον ἐπίμονοι, ὥστε ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, ἀκόμη καὶ τὸ πένθος του ἐκ τοῦ ληφθέντος κυβερνητικοῦ μέτρου νὰ παραμερίσῃ, ἀκόμη καὶ τὴν θλῖψιν του ἐκ κηδείας τοῦ ἡμίσεος τῆς περιουσίας του καὶ τοῦ ἡμίσεος τῶν εἰσοδημάτων νὰ θέσῃ εἰς δευτέραν μοῖραν, πρὸ τῆς ἀποπνικτικῆς ἀτμοσφαίρας τοῦ σκανδάλου ποὺ διῃσθάνετο. Καὶ ἠσθάνθημεν καὶ ἡμεῖς τὴν ὑποχρέωσιν, διερμηνεῖς τῆς ἀπαιτήσεως ταύτης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ ὑποβάλωμεν ἐρώτησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ τὴν ἀδικαιολόγητον αὔξησιν τοῦ κυκλοφοροῦντος χαρτονομίσματος κατὰ τὰς πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως ὀλίγας ἑβδομάδας, νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν κατάλογον τῶν προσώπων φυσικῶν ἢ νομικῶν, τὰ ὁποῖα ἔλαβον δάνεια παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς κατὰ τὸ τελευταῖον πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς δίμηνον, καθὼς καὶ ὀνομαστικὸν κατάλογον τῶν προσώπων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἔλαβον δάνεια ἄνω τῶν 100 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἀπὸ τὰς Τραπέζας Ἐθνικὴν καὶ Ἀθηνῶν. Ἐζητήσαμεν, ἀκόμη, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, πῶς ἐνῷ ἐσκέπτετο νὰ προβῇ εἰς τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, ἐξεποίει καὶ μάλιστα εἰς δόσεις τὰ κολοσσιαῖα ἀποθέματα τοῦ ΟΔΙΣΥ, καὶ ποῖοι ἠγόρασαν ταῦτα, καὶ διατὶ ἐξεποίησαν τὰ ἐφόδια εἰς τρόφιμα τοῦ Ὑφυπουργείου Ἐμπορίου, τὰ ὁποῖα αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου ἐκληροδότησαν εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, αὐτὰ δὲ καὶ ἐπὶ πιστώσει, καὶ τὰ ὀνόματα ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐτόλμησαν νὰ τὰ ἀγοράσουν. Διότι ἡ Κοινὴ Γνώμη τῆς Ἑλλάδος, ζυγίσασα πάντα ταῦτα, ἐξέφρασε μίαν ἁπλῆν ἀπορίαν, ἔθεσεν εἰς ἑαυτὴν ἓν ἁπλοῦν ἐρώτημα. Τὸ κάτωθι: Ἢ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ διεχειρίσθη σπασμωδικῶς, μὲ ἐπιπολαιότητα καταστρεπτικήν, ἀμάθειαν καὶ προχειρότητα τὸ θέμα τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ Ἐθνικοῦ Νομίσματος, ἢ ἐφ’ ὅσον μάλιστα «τὸ ἐμελέτα ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ποὺ εὑρίσκετο ἀκόμη εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν καὶ εἶχεν ἔκτοτε ὡρίμως σκεφθῆ καὶ καταλήξει εἰς τὴν ἀπόφασιν ταύτην, καὶ ἂν καθυστέρησεν ἐπὶ 5μηνον τὴν πραγματοποίησίν της, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἔπρεπε νὰ ἑτοιμάσῃ τὰς ἀπαραιτήτους διὰ τὴν ἐπιτυχίαν προϋποθέσεις»— ἐπαναλαμβάνω, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ λέξει, ἐλπίζω, ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ κείμενον τῆς ραδιοφωνικῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ—τότε ἡ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως πολιτικὴ καταδεικνύει, ἐπαναλαμβάνω, ἀμάθειαν καὶ προχειρότητα, ἢ ἐὰν δὲν δεχθῶμεν τοῦτο, τότε κάτι τὸ σάπιο ὑπάρχει, ὄχι εἰς τὸ Βασίλειον τῆς Δανιμαρκίας πλέον, ἀλλ’ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βασιλευομένην Δημοκρατίαν, τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ κυβερνῶντος. Εἰς τὴν κατατεθεῖσαν ἐρώτησίν μας ταύτην, κύριοι βουλευταί, δὲν ηὐτυχήσαμεν νὰ τύχωμεν οἱασδήποτε ἀπαντήσεως. Πρὸ τῆς τοιαύτης ἀπαραδέκτου καὶ ἀντικοινοβουλευτικῆς στάσεως τῆς Κυβερνήσεως, κατεφύγαμεν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἐπεσημάναμεν τὸ ἄηθες διὰ Κυβέρνησιν φαινόμενον, νὰ μὴ ἀπαντᾷ, ἡ Κυβέρνησις, εἰς ἐρώτησιν ἐπὶ θέματος ἠθικῆς τάξεως, δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς δι’ ἐγγράφου του, πρὸς τὰ ἐρωτώμενα μέλη τῆς Κυβερνήσεως, ἐφιστᾷ τὴν προσοχήν των καὶ ὑπενθυμίζει τὴν ἐκ τοῦ Καταστατικοῦ τῆς Βουλῆς ὑποχρέωσιν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἄμεσον κατάθεσιν τῶν αἰτουμένων στοιχείων. Οὐδεμία καὶ πάλιν ἀπάντησις ἐδόθη οὔτε καὶ πρὸς ἡμᾶς, οὔτε, καθ’ ὅσον γνωρίζω καὶ πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Καὶ μετετρέψαμεν, πλέον, τὴν ἐρώτησίν μας εἰς ἐπερώτησιν, διὰ νὰ ἐξαναγκάσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ σταματήσῃ τὰ ἀστεῖα ἕως ἐδῶ, ἀφοῦ σὺν τοῖς ἄλλοις, τὴν ἑσπέραν τῆς 9ης Ἀπριλίου ἐπληροφορήθημεν, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν ἀστειεύεται, καὶ θὰ τὴν ἐξαναγκάσωμεν μὲ τὴν δημοσίαν συζήτησιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰ ἀμείλικτα ἐρωτήματα τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ν’ ἀπαντήσῃ καὶ σαφῶς. Νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ τὴν ἀδικαιολόγητον καθ’ ἡμᾶς ἐξόγκωσιν τοῦ κυκλοφοροῦντος χαρτονομίσματος, κατὰ τὰς πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς ὀλίγας ἑβδομάδας, διότι κατὰ τὴν ἑσπέραν τῆς 9ης Ἀπριλίου, ἠκούσαμεν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἐξαγγέλλῃ, ὅτι «ὡς μᾶς ὑπεσχέθη καὶ κατὰ τὴν ἀπὸ ραδιοφώνου ὁμιλίαν του τῆς 6ης Δεκεμβρίου ἐπέβαλεν ἀπόλυτον ἔλεγχον ἐπὶ τοῦ κυκλοφοροῦντος χαρτονομίσματος, τὸ ὁποῖον σημαίνει ἀπόλυτον ἔλεγχον τῶν πιστώσεων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἀπολύτως ἐπέτυχεν». Ἀλλὰ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, μετὰ τὴν ἀπόλυτον ταύτην ἐπιτυχίαν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ κυκλοφοροῦντος χαρτονομίσματος καὶ ἑπομένως καὶ τῶν πιστώσεων, ζητεῖ ἐξηγήσεις ἀπολύτως ἐξ ἴσου σαφεῖς, ὡς πρὸς τὴν ἀπότομον ἐξόγκωσιν τῆς κυκλοφορίας τοῦ χαρτονομίσματος, κατὰ τὰς ὀλίγας πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς ἡμέρας. Νὰ μᾶς φέρῃ πλήρη κατάλογον τῶν προσώπων ἐκείνων, φυσικῶν ἢ νομικῶν, τὰ ὁποῖα ἐχρηματοδοτήθησαν ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὰ δικαιολογητικὰ τῆς τοιαύτης ἐσπευσμένης χρηματοδοτήσεως, ἐν ὄψει τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Διότι ἡ θριαμβευτικὴ ἐξαγγελία τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐπέβαλεν ἀπόλυτον ἔλεγχον τῶν χρηματοδοτήσεων τῆς γεννᾷ καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταθέσῃ τὰ δικαιολογητικὰ τῶν ἐσπευσμένων αὐτῶν χρηματοδοτήσεων, τὰ ὁποῖα δικαιολογητικὰ δὲν ἀμφιβάλλομεν, ὅτι θὰ κατατεθοῦν. Ποῖοι ἔλαβον δάνεια ἐκ μέρους τῶν Τραπεζῶν Ἐθνικῆς καὶ Ἀθηνῶν ἄνω τῶν 100 ἑκατομμυρίων. Θέλομεν πλήρη καὶ σαφῆ ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ, καὶ τυχὸν ὑπεκφυγὴ διὰ λόγους δῆθεν ἐπαγγελματικοῦ μυστικοῦ τῶν Τραπεζῶν, εἶναι ἀπὸ τοῦδε ἀπαράδεκτος, διότι, ἐπαναλαμβάνομεν, μόνη της ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλε τὴν ἀπόλυτον δεσποτείαν της, ἐπὶ τῆς δυνατότητος χρηματοδοτήσεως ὑπὸ τῶν ἰδιωτικῶν Τραπεζιτικῶν ἱδρυμάτων. Καὶ ζητοῦμεν, κύριοι βουλευταί, τὸν κατάλογον τῶν χρηματοδοτήσεων, διότι κατὰ μῆνα Μάρτιον τοῦ 1953, τὸν μῆνα δηλαδὴ τὸν πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, αἱ χρηματοδοτήσεις τῶν Τραπεζῶν ηὐξήθησαν κατὰ τὸν ἑξῆς ρυθμόν: α) Πρὸς τὴν βιομηχανίαν κατὰ 19 δισεκατομμύρια ἔναντι τοῦ Φεβρουαρίου, β) αἱ μέσῳ τῆς Κτηματικῆς κατὰ 9 δισεκατομμύρια καὶ γ) αἱ χρηματοδοτήσεις Τραπεζῶν μέσῳ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κατὰ 37 ὅλα δισεκατομμύρια, αἱ δὲ πρὸς τὸ καπνεμπόριον χρηματοδοτήσεις κατὰ 18 δισεκατομμύρια, ἔναντι πάντοτε τοῦ προηγουμένου μηνὸς Φεβρουαρίου 1953. Καὶ ὁ ρυθμὸς τῶν αὐξήσεων αὐτῶν δὲν γεννᾷ ἐντύπωσιν, διὰ τὴν διαφορὰν μόνον ἔναντι τῶν χρηματοδοτήσεων τοῦ προηγουμένου μηνὸς Φεβρουαρίου, ἀλλὰ καὶ ἔναντι τῶν ἀντιστοίχων μηνῶν τῶν προηγουμένων ἐτῶν’ ἀλλ’ ἐπὶ πλέον καὶ ἔναντι τῶν προηγουμένων μηνῶν τοῦ αὐτοῦ ἔτους. Καὶ ζητοῦμεν εἰσέτι νὰ μάθωμεν, τὰ ἑκατομμύρια τῶν ὡς ἄνω Τραπεζῶν τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιοχῶν, ποίους καπνεμπόρους ἐχρηματοδότησαν, καὶ μὲ ποῖα ποσά, διότι ἀνεγράφη ἐνυπογράφως, χωρὶς νὰ διαψευσθῇ, ὅτι ὡς ἀνέφερον ἤδη, αἱ πιστώσεις πρὸς τὸ καπνεμπόριον ηὐξήθησαν κατὰ Μάρτιον, κατὰ 18 ὁλόκληρα δισεκατομμύρια ἐπὶ πλέον ἔναντι τοῦ Φεβρουαρίου καὶ διότι πολλὰ λέγονται διὰ τὴν ἐπιδρομὴν τῶν καπνεμπόρων ἐκείνων, οἵτινες ἐχρηματοδοτήθησαν καὶ οἵτινες δίκην προφητῶν καὶ μάντεων τῆς ἐπικειμένης ὑποτιμήσεως, ἐπέπεσαν καὶ ἀπεγύμνωσαν τοὺς δυστυχεῖς καπνοπαραγωγοὺς καί, γέλωτα εἰς τὴν κοινὴν γνώμην προεκάλεσε τὸ πάθημα ἀφελοῦς καπνεμπόρου, ὅστις ἀσθμένων ἐξῆλθε τὴν νύκτα τῆς 9ης Ἀπριλίου, εἰς τὴν καπνοπαραγωγὸν ὕπαιθρον, μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, διὰ ν’ ἀγοράσῃ ὅσο–ὅσο καπνά, πρὶν οἱ παραγωγοὶ πληροφορηθοῦν τὸν διπλασιασμὸν τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος των. Καὶ προεκάλεσε ὁ ἀτυχὴς τὸν γέλωτα, διότι αὐτὸς μέν, μὴ χρηματοδοτηθεὶς ἐγκαίρως, κατέληξεν εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν, ἐνῷ ἄλλοι τυχηροὶ συνάδελφοί του, ἐγκαίρως καὶ ἀφειδῶς χρηματοδοτηθέντες, εἶχον ἀγοράσει τὰ καπνά των καὶ ἐξασφαλίσει τὰ κέρδη των, ἄνευ φόβου ἀναμίξεως Εἰσαγγελέως. Καὶ ἡ τοιαύτη χρηματοδότησις, τὴν παραμονὴν τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, ρίπτει βαρείας σκιὰς ἐπὶ τῆς ἠθικῆς πλευρᾶς τῶν ἐξαγγελθέντων μέτρων τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς πρὸς τὸ δολλάριον. Διότι, ἐνῷ πέρυσιν ἡ χρηματοδότησις τοῦ καπνεμπορίου ἤρχισεν τὸν Ἀπρίλιον, ἐφέτος ἤρχισε, διὰ πολλοὺς τυχηροὺς ἐξοπλισθέντας μὲ 18 ὁλόκληρα δισεκατομμύρια, ἀρκετὰς ἑβδομάδας πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως καὶ κατὰ μῆνα Μάρτιον. Καὶ διαπιστοῦμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς ἀνόδου της εἰς τὴν ἐξουσίαν, προετοιμάζουσα τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, καὶ γνωρίζουσα τὸν βέβαιον διπλασιασμὸν τῆς τιμῆς τοῦ καπνοῦ, ἀντὶ νὰ μεριμνήσῃ διὰ τοὺς ἀγρότας καπνοπαραγωγούς, ὥστε νὰ ἐπωφεληθοῦν οὗτοι ἀπὸ τὴν εἰς τὸ διπλοῦν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος τοῦ ἐτησίου μόχθου των, διωχέτευσεν τὰ ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως κέρδη εἰς θυλάκια ὀλίγων καπνεμπόρων, ἐπαληθεύσασα οὕτω τὰς προεκλογικὰς καὶ μετεκλογικὰς ὑποσχέσεις της περὶ προστασίας τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Καὶ λέγομεν, ὅτι ἐτήρησε καὶ ἐπαλήθευσε τὰς ὑποσχέσεις της, διότι ἠκούσαμεν καὶ τὴν ἑσπέραν ἀκόμη τῆς 9ης Ἀπριλίου ἐξαγγελόμενον, «ἀγρόται ἀνοίγονται ἐνώπιόν σας ἡμέραι λαμπραί». Ἀσφαλῶς οἱ δύστυχοι καπνοπαραγωγοὶ θὰ κινοῦν ταλανιστικῶς τὴν κεφαλὴν καὶ μετὰ δέους θὰ ἀναλογίζονται τὴν λαμπρότητα τῆς ἡμέρας πού ἐπηκολούθησε τὴν 9ην Ἀπριλίου. Θὰ ἐπεθύμει ὅμως ἡ ἀγροτικὴ τάξις αὕτη, ἡ εὐεργετηθεῖσα αὕτη ἀγροτικὴ τάξις, ν’ ἀκούσῃ ἀπαγγελόμενα τὰ ὀνόματα τῶν τυχηρῶν αὐτῶν ἐμπόρων. Τῶν τυχηρῶν καὶ παντοδυνάμων αὐτῶν Ἑλλήνων. Διότι ἀντί, ὡς ἔπρεπε, τὰ κέρδη των νὰ φορολογηθοῦν 100% καὶ εἶναι ἁπλουστάτη ἡ διαδικασία τῆς ἐξακριβώσεώς των, ἡ δὲ διαφορὰ νὰ ἐπιστραφῇ εἰς τοὺς πωλήσαντας καπνοπαραγωγούς, ἀναγινώσκομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σκοπεύει νὰ δώσῃ πρίμ, ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ βεβαίως, διὰ ν’ ἀποζημιώσῃ τοὺς ἀγρότας τοὺς πωλήσαντας τὰ καπνά των, εἰς τοὺς ἐν μιᾷ νυκτὶ πλουτίσαντας ἐμπόρους. Φαίνεται ὅτι αὐτὸ ἠννόη, ἐὰν δὲν κάνωμεν λάθος, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὅταν τὴν ἑσπέραν τῆς 9ης Ἀπριλίου ἔλεγε «τὰ ἐκ τῆς ἀναπροσαρμογῆς αὐτόματα κέρδη θὰ περιέλθουν εἰς τὸ Δημόσιον. Δὲν θὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς ὀλίγους νὰ κερδοσκοπήσουν εἰς βάρος τῆς ὁλότητος». Καὶ οὕτω διὰ τεθλασμένης, τὸ δῶρον τοῦ Πάσχα τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου, τὸ περικοπὲν μὲ τὰ ἡρωϊκὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῆς ἰσοσκελίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ ἀρνὶ τοῦ Πάσχα καὶ τὸ κόκκινο αὐγὸ πτωχῶν Ἑλλήνων, διὰ τῆς τεθλασμένης αὐτῆς ὁδοῦ, εἰσέρχεται ὁλοταχῶς καὶ πρὸ τῆς ἀναλήψεως, εἰς τὰ θυλάκια τῶν καπνεμπόρων. Ἐλπίζομεν, ὅτι δὲν ἦτο ὑπὲρ τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ τὸ νόημα τῆς κατὰ μῆνα Μάρτιον Κυβερνητικῆς ἐκκλήσεως, πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ στέρξῃ εἰς θυσίας διὰ νὰ ἰσοσκελισθῇ ὁ προϋπολογισμὸς καὶ ὅτι ὄχι χάριν τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ σκοποῦ, ἠκούσαμεν τὴν 9ην Ἀπριλίου, ὅτι «οἱ Ἕλληνες προσέτρεξαν ὄχι ἁπλῶς ἀγογγύστως, ἀλλὰ μετ’ ἐθνικοῦ παλμοῦ». Ἀπαιτοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, πῶς ἐνῷ ἐθεώρει ὡς βάσιν τῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, πῶς καὶ διατὶ προέβη εἰς τὴν ἐκποίησιν τῶν ἐφοδίων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ μάλιστα μὲ τοιαύτην σπουδήν, ὥστε καὶ ἐπὶ πιστώσει νὰ τὰ ἐκποιῇ καὶ ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐτόλμησαν νὰ προβοῦν εἰς τοιαύτας ἐπισφαλεῖς διὰ κανονικὴν περίοδον ἀγοράς, πόσαι ποσότητες ἐξεποιήθησαν ἀπὸ τὴν διάλυσιν τῶν 185 ἀποθηκευτικῶν κέντρων, τὰ ὁποῖα εὗρεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, εἰς ποίας τιμὰς καὶ μὲ ποίους ὅρους. Διότι τὴν ἀνεξήγητον πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τὴν ἀλλοπρόσαλλον πολιτικὴν μιᾶς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία, γνωρίζουσα ὅτι θὰ ὑποτιμήσῃ τὸ νόμισμα καὶ ὅτι ἑπομένως, ἐπεβάλλετο στοιχειωδῶς, διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς νομισματικῆς της πολιτικῆς, ἡ κατὰ τὸ ἀνθρωπίνως δυνατὸν αὔξησις τῶν ἀποθεμάτων τῶν κρατικῶν ἐφοδίων, διὰ νὰ δύναται ν’ ἀσκῇ ρυθμιστικὴν πολιτικὴν εἰς τὰ τρόφιμα καὶ ἡ ὁποία Κυβέρνησις ἐν τούτοις, ἐξεποίησεν εἰς τιμὰς πανικοῦ τὰ ἐφόδιά της, διὰ νὰ μᾶς ἐξαγγείλῃ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, παλινωδοῦσα, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχῶμεν, διότι θ’ ἀγοράζῃ τὰ ἀπαιτούμενα τρόφιμα, πρὸς ρύθμισιν τῶν τιμῶν, ἀπὸ τοὺς εἰσαγωγεῖς ἰδιώτας. Τῆς τοιαύτης πολιτικῆς τὸν χαρακτηρισμὸν ἀφήνω εἰς ὑμᾶς κ.κ. βουλευταί, τῆς πλειοψηφίας. Καὶ ἀναμένομεν εἰσέτι, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, πῶς ἐνῷ ἐμελέτα τὴν ὑποτίμησιν καὶ προητοίμαζε τὰς ἀπαραιτήτους προϋποθέσεις διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ οἰκονομικοῦ της μέτρου, πῶς καὶ διατὶ ἐξεποίει τὴν περιουσίαν τοῦ ΟΔΙΣΥ, μὲ σπουδὴν καταπλήσσουσαν ἐπίσης ἐξεποίει ἐφόδια ἀξίας ἑκατομμυρίων δολλαρίων, μὲ εὐκολίας μάλιστα πληρωμῶν διὰ τοὺς τυχηροὺς ἀγοραστάς. Καὶ ἐπέτρεψε τὴν κολοσσιαίαν αὐτὴν ζημίαν τοῦ Δημοσίου, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐπέβαλεν αἱματηρὰς οἰκονομικὰς θυσίας εἰς τὰς ἀπορωτέρας τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀκόμη καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἡτοίμαζε πανηγυρικῶς τὴν περιφορὰν δίσκου ἐπαιτείας ἀνὰ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἤπειρον. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, κύριοι βουλευταί, ἡ κοινὴ γνώμη τῆς Ἑλλάδος ἀπαιτεῖ ἀριθμοὺς καὶ ὀνόματα. Ὀνόματα καὶ ἀριθμούς. Καὶ εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀξίωσις αὕτη, διότι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις πλησίστιος ἔβαινε πρὸς τὴν φαλκίδευσιν τῆς ἀξίας τῆς Ἑλληνικῆς δραχμῆς, ἐν τούτοις, μετ’ ἐπιμελείας ἐκαλλιεργεῖτο ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ κοινοῦ πρὸς τὴν δραχμήν. Καὶ εὑρέθησαν κάτοχοι δραχμῶν οἱ πτωχότεροι τῶν Ἑλλήνων. Δὲν εὑρέθησαν ἀσφαλῶς μὲ δραχμὰς οὔτε οἱ βιομήχανοι ἐκεῖνοι, τῶν ὁποίων αἱ πιστώσεις ηὐξήθησαν κατὰ Μάρτιον 1953 κατὰ 19 ὁλόκληρα δισεκατομμύρια, ἔναντι τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ ἰδίου ἔτους, οὔτε οἱ καπνέμποροι μὲ τὰ 18 δισεκατομμύρια, οἱ ὁποῖοι ἐλήστευσαν τοὺς καπνοπαραγωγούς, οὔτε οἱ διάφοροι ἄγνωστοι μέχρι στιγμῆς, οἱ χρηματοδοτηθέντες ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, μέσῳ τῶν ἰδιωτικῶν Τραπεζῶν, κατὰ 37 ὁλόκληρα δισεκατομμύρια τὸν Μάρτιον, ἐπὶ πλέον τοῦ Φεβρουαρίου. Καὶ παρεσύρθη δικαίως ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπὸ τὰς Κυβερνητικὰς ἐνεργείας, περὶ πίστεως εἰς τὴν δραχμήν, ἀφοῦ ἔβλεπε πολύτιμα ἐφόδιά του νὰ ἐκποιοῦνται ἐπὶ πιστώσει ἢ εἰς μακροχρονίους δόσεις καὶ ἀφοῦ ἤκουεν ἐπισήμως ἐξαγγελόμενον, ὅτι ἐντὸς τοῦ παρελθόντος Μαρτίου, τὸ ἀργότερον, τὸ Ὑφυπουργεῖον Ἐμπορίου θὰ διελύετο, ὡς ἄχρηστον πλέον καὶ ὅτι τὸ μέγεθος τῆς ἐπιτυχίας τοῦ ἀξιοτίμου Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου, θὰ ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τὴν ταχύτητα, μεθ’ ἧς θὰ διέλυε τὸ περιττὸν πλέον Ὑπουργεῖον του. Κι’ ἐν τούτοις, σήμερον εἰς τὸ προσκήνιον εὑρίσκεται τὸ Ὑφυπουργεῖον αὐτό, πρὸς δόξαν τῆς προχειρολόγου καὶ ἀσυναρτήτου οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ τὴν στιγμὴν ταύτην, εἶναι υἱὸς ἑνὸς ἐκλιπόντος πολιτικοῦ ἀνδρός, ὁ ὁποῖος διέπρεψεν ἐπὶ 25 συναπτὰ ἔτη ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ καὶ ἐτίμησε τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα, τὰ ὁποῖα πλειστάκις καὶ ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν τοῦ ἐνεπιστεύθη ἡ Πολιτεία. Καὶ ἐν τούτοις, ὁ ἄμεμπτος αὐτὸς Ἕλλην, ὅταν μετὰ παρέλευσιν 2ετίας ἀπὸ τῆς τελευταίας του ὑπουργίας, εὑρέθη ἔχων μετατρέψῃ τὰ ὑπολλείματα τῆς περιουσίας του, εἰς χρυσᾶ νομίσματα, διὰ νὰ διαφυλάξῃ τὰ μέσα τῶν σπουδῶν τῶν 5 τέκνων του, ὑπέστη μίαν ἄνευ προηγουμένου συκοφαντικὴν ἐπίθεσιν ἐκ μέρους ὁλοκλήρου σχεδὸν τοῦ τύπου, καὶ μερίδος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, μὲ μίαν καὶ μόνην τιμητικὴν ἐξαίρεσιν ἰσοφαρίζουσαν, μὲ τὸ βάρος της τὸ σύνολον τῶν ἐπιτιθεμένων. Τὴν πλήρη καὶ ἀμέριστον συμπαράστασιν τοῦ ἀρχηγοῦ του Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ὅστις γνωρίζων τὸν ἀδαμάντινον τοῦ διασυρομένου πολιτικοῦ ἀνδρὸς χαρακτῆρα, ἐδήλωσεν «τίμιοι πολιτικοὶ ἄνδρες σἂν τὸν Γεώργ. Μαρῆν ὑπάρχουν πλεῖστοι ἐν Ἑλλάδι, τιμιώτεροι αὐτοῦ δὲν νομίζω νὰ ὑπάρχουν, διότι ἀπέδειξεν ὅτι μετὰ 10ετῆ περίπου καὶ συνεχῆ Ὑπουργίαν ἐξῆλθεν ἀποδεδειγμένως καὶ δι’ ἀδιασείστων στοιχείων, πτωχότερος παρ’ ὅσον ἦτο, ὅταν διὰ πρώτην φορὰν ἐγένετο Ὑπουργός». Καὶ ἐτέθη ἀλληλέγγυος αὐτοῦ, καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι πᾶσαν μομφὴ κατὰ τοῦ Γ. Μαρῆ, θὰ τὴν ἐθεώρει ὡς στρεφομένην ἐναντίον αὐτοῦ προσωπικῶς. Κι’ ὅμως ὁ πατήρ μου, κ. συνάδελφοι, ἀπεσύρθη ἔκτοτε τῆς πολιτικῆς, μὴ πειθόμενος νὰ ἐπανέλθῃ, ἐφ’ ὅσον ἡ ἁγνότης του ἐτέθη ἔστω καὶ συκοφαντικῶς ἐν ἀμφιβόλῳ. Καὶ ἰδιωτεύσας ἀπέθανε προώρως, ἐκ τῆς πικρίας διὰ τὸν ἄδικον διασυρμόν του, φιλοσοφῶν ἴσω μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι τοιαύτη εἴθισται ἡ τύχη τῶν Μεγάλων ἐν Ἑλλάδι. Ἔχω λοιπὸν κ. βουλευταί, σκληρὰν προσωπικὴν πεῖραν τῶν ἀδίκων συκοφαντιῶν, καὶ δυσπιστῶ προκαταβολικῶς κατὰ πάσης ἀποπείρας διασυρμοῦ ὑπολήψεων πολιτικῶν ἀνδρῶν, καὶ δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἐδεχόμην νὰ ἀνέλθω ἐπὶ τοῦ βήματος, διὰ νὰ διασύρω ἢ σπιλώσω τυχὸν ὑπολήψεις ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἀντιθέτως, θέλω νὰ δώσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐκαιρίαν νὰ διαλύσῃ πανηγυρικῶς τὰ βαρέα νέφη τῆς δυσπιστίας τῆς Κοινῆς Γνώμης, ὡς πρὸς τὸ ἄμεμπτον τῆς διαχειρίσεως τοῦ θέματος τῆς ἀναπροσαρμογῆς, καὶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ἐν ἀπολύτῳ εἰλικρινείᾳ, καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ πιστεύσητε, ὅτι θὰ ἐξέλθω εὐτυχὴς τῆς αἰθούσης ταύτης, ἐὰν ἀποδειχθῇ ἅπαξ ἔτι, ὅτι ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος, ἀσχέτως κομματικῆς του τοποθετήσεως, εἶναι ὅπως πιστεύομεν πάντοτε ὅτι εἶναι, ἀνώτερος τοιούτων ταπεινῶν, ὄχι μόνον πράξεων, ἀλλὰ καὶ ὑπονοιῶν κἄν. (Χειροκροτήματα).

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§67Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀπόφασις τῆς 9ης Ἀπριλίου περὶ ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ σπουδαιοτέρα ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε σχετικῶς μὲ τὴν οἰκονομικὴν αὐτῆς πολιτικήν. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἀγκαλιάζει ὁλόκληρον τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς χώρας καὶ ἡ καλὴ ἢ κακὴ ἐφαρμογή της, θὰ ἔχῃ ἄμεσον συνέπειαν διὰ τὸ οἰκονομικὸν μέλλον τῆς χώρας. Δι’ αὐτό, ἡ ἀπόφασις αὐτὴ συνεκίνησεν ὅλας τὰς λαϊκὰς τάξεις, παρηκολουθήθη παρ’ ἡμῶν μὲ τὴν ὀφειλομένην προσοχήν, ὥστε νὰ καταλήξωμεν εἰς συμπεράσματα, συμπεράσματα ἐπιβαλλόμενα ἀναλόγως τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος καὶ τῆς σοβαρότητος τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐκδίδουσα τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, ἠκολούθη μίαν συνεπῆ οἰκονομικὴν πολιτικὴν πρὸς ὅσα ἐξήγγειλε καὶ προεκλογικῶς καὶ μετεκλογικῶς καὶ ἂν ἡ ἀπόφασις αὐτή, πράγματι, ἀντεπεκρίνετο πρὸς τὰς ἀνάγκας τῶν περιστάσεων καὶ πρὸς ὅσα κατὰ τὴν ἐξαγγελίαν της ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν δηλώσεων τῶν ὑπευθύνων Ὑπουργῶν της, ἀνεκοίνωσεν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, δὲν θὰ ἀντιτιθέμεθα. Βέβαια ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει ὑποχρέωσιν εἰς τὰ μεγάλα ἐθνικὰ θέματα νὰ εἶναι συμπαραστάτις τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἀναμφιβόλως μέγιστον ἐθνικὸν θέμα εἶναι ἡ οἰκονομικὴ ἀνασυγκρότησις τῆς χώρας καὶ μέγιστον ἐθνικὸν θέμα εἶναι τὸ ἀντικείμενον, τὸ ὁποῖον πραγματεύεται ἡ ἀπόφασις τῆς 9ης Ἀπριλίου, ἀλλ’ ἐὰν ἔχῃ ὑποχρέωσιν ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ εἶναι συμπαραστάτις ἔχει, ὅμως, καὶ τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἀποδείξῃ δι’ ἔργων, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ ρυθμίσῃ τὴν πολιτικήν της πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ τόπου καὶ νὰ εἶναι ἀπολύτως ἀδιάβλητος. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θεωρητικὸν μέρος τοῦ ζητήματος. Θὰ ἀναπτύξω εἰς τὸ Σῶμα τὴν ἐξαγγελθεῖσαν καὶ ἀσκηθεῖσαν, ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα πολιτικήν, καὶ θὰ ὑπενθυμίσω καὶ ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἀπὸ τῆς ἐξαγγελίας τῆς ἀποφάσεως περὶ νέας ἰσοτιμίας καὶ τὰς ζημίας, τὰς ὁποίας ἡ Ἐθνικὴ Οἰκονομία τῆς χώρας ὑφίσταται ἐκ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ δυνηθῆτε νὰ ἐξαγάγητε μόνοι σας τὸ συμπέρασμα, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις μετὰ σοβαρότητος, ἢ οὔ, ἀντιμετώπισε τὸ μέγιστον τῶν ζητημάτων ποὺ ἐνδιαφέρει τὴν χώραν, καὶ ἂν αἱ πράξεις της ἀποτελοῦν ἢ ὄχι ἀποδείξεις, ὅτι κατέστη ἠθελημένα, ἢ ὄχι, ὄργανον τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ σταθερὸν νόμισμα εἰς τὴν χώραν κανεὶς δὲν τὸ ἀμφισβητεῖ, καὶ φυσικὸν ἦτο ἡ ἐπαγγελία τῆς Κυβερνήσεως περὶ διατηρήσεως τῆς νομισματικῆς σταθερότητος, νὰ μᾶς ἱκανοποιήσῃ πλήρως. Ὁ τρόπος, ὅμως, τῆς ἐπιτυχίας τῆς σταθεροποιήσεως εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει περισσότερον καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἀσκήσωμεν τὸν ἔλεγχόν μας ἐπὶ τῶν Κυβερνητικῶν πράξεων τῶν σχετικῶν μὲ τὸ μέτρον τοῦτο τῆς νέας σταθεροποιήσεως. Δὲν ἠθέλαμεν εὐθὺς ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς ἐξαγγελίας τοῦ κυβερνητικοῦ τούτου μέτρου νὰ πιστεύσωμεν τὴν προχειρότητα τοῦ μέτρου, ἀλλ’ ἠλπίσαμεν, ὅτι πράγματι θὰ εἶχε καλῶς προετοιμασθῆ ἡ ἐφαρμογή του. Παρ’ ὅλον ποὺ ἦτο προφανὴς ἡ δυσμενὴς διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας συνέπεια τούτου, κατεθέσαμεν ἐρωτήσεις διὰ νὰ μᾶς δοθοῦν τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα, ὥστε νὰ δυνάμεθα μὲ περισσοτέραν ἀντικειμενικότητα νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἀγνοήσασα τὴν ἣν εἶχεν Κοινοβουλευτικὴν ὑποχρέωσιν, ὅπως μᾶς χορηγήσῃ, ἐμπροθέσμως, κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, τὰ στοιχεῖα ταῦτα, δὲν μᾶς ἠξίωσε μέχρι σήμερον τῆς ὀφειλομένης ἀπαντήσεως. Ἐπαφιέμεθα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην, διὰ νὰ κρίνῃ τὴν ἀντικοινοβουλευτικὴν ταύτην πρᾶξιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ πρώτη ἐκδήλωσις τῆς Κυβερνητικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἐγένετο διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς ὁποίας ρητῶς ἀναφέρεται ἡ ἀπόφασις αὐτῆς περὶ διατηρήσεως τῆς νομισματικῆς καὶ οἰκονομικῆς σταθερότητος. Τὴν δήλωσιν ταύτην ἐπαναλαμβάνει διὰ τῶν πρώτων, ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἀνακοινώσεών του, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τὴν 6ην Δεκεμβρίου παρελθόντος ἔτους εἰς τὰς ὁποίας ἐπὶ λέξει ἀναφέρει: «Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ διατηρήσῃ τὴν οἰκονομικὴν καὶ νομισματικὴν σταθερότητα. Οὐδέποτε θὰ προχωρήσωμεν οὐδὲ κἂν εἰς ἐπενδύσεις μὲ πληθωρικὰς δραχμάς...». Ταὐτοχρόνως, ἡ ἐδῶ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ εἰς ἐπίσημον ἀνακοίνωσίν της περιελάμβανε καὶ τὰ ἑξῆς: «Εἰς προσωπικὴν ἔκθεσιν πρὸς τὸν κ. Γοὺντ διευθύνοντα τὸν Ὀργανισμὸν κοινῆς ἀσφαλείας, ὁ κ. Μπάρους, τονίζει, ὅτι εἶναι ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν πρόοδον τὴν ὁποίαν ἐπετέλεσεν ἡ Ἑλλὰς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Ἐπὶ πλέον δέ, ὅτι ἔλαβεν, ὁ κ. Μπάρους δηλαδή, διαβεβαιώσεις ἀπὸ τὴν νέαν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ὅτι θὰ συνεχίσῃ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν ἡ ὁποία συνετέλεσεν εἰς τὴν ἐν λόγῳ πρόοδον». Κυβέρνησις καὶ Ἀποστολὴ ἁμιλλῶνται νὰ ἐξάρουν τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τοῦ Κέντρου καὶ φυσικὸν ἦτο ἡ σταθερὰ ἐμμονὴ καὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν αὐτὴν νομισματικὴν πολιτικήν, νὰ ἐνίσχυεν ἔτι περισσότερον τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ εἰς τὴν δραχμήν. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῶν δηλώσεων τούτων, ἡ Κυβέρνησις καὶ δι’ ἔργων ἀποδεικνύει τὴν ἀπόφασίν της νὰ προασπίσῃ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα. Καταθέτει τὴν 16ην Μαρτίου εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου λαμβάνει σκληρὰ ἀλλ’ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀπαραίτητον διὰ τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα καὶ ἐξυγίανσιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐπέβαλε νέας φορολογίας συντριπτικὰς διὰ τὰς δραχμοσυντηρήτους λαϊκὰς τάξεις, ἐστέρησε τοῦ πασχαλινοῦ δώρου τὴν πενομένην τάξιν τῶν ὑπαλλήλων μὲ μίαν ἐλπίδα, ὅτι αἱ θυσίαι αὗται τῶν δραχμοσυντηρήτων θὰ ἦσαν αἱ τελευταῖαι καὶ συντόμως θὰ ἔβλεπον καλλιτέρας ἡμέρας. Οὐδέποτε, ἀσφαλῶς, οἱ δυστυχεῖς δραχμοσυντήρητοι ἐφαντάσθησαν ὅτι δὲν θὰ παρήρχετο ἀρκετὸς χρόνος καὶ ἡ Κυβέρνησις δίδουσα ἀποφασιστικὸν πλῆγμα κατὰ τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου, θὰ ἐξεμηδένιζε κατὰ πρῶτον λόγον, τὴν οἰκονομικὴν ὑπόστασιν αὐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ὁμιλήσω μόνον μὲ γεγονότα καὶ μόνον βάσει στοιχείων, τῶν ὁποίων κατὰ τὸ δυνατὸν ἔχω πλήρη τὴν ἀπόδειξιν, διότι ὑπάρχουν καὶ στοιχεῖα ἐπίσης συντριπτικὰ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ τῶν ὁποίων, ὅμως, δὲν ἔχω εἰς χεῖράς μου τὰς ἀποδείξεις. Ὑπάρχει π. χ. τὸ ἔγγραφον τοῦ Νομισματικοῦ Ταμείου, διὰ τοῦ ὁποίου ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως, ἀπερρίπτετο ἡ πρότασις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Δὲν ἔχω ὅμως τὸ ἔγγραφον αὐτὸ εἰς χεῖράς μου, εἶναι ἐν τούτοις γεγονὸς καὶ δὲν γνωρίζω ἐὰν δύναται νὰ τὸ ἀντικρούσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§68Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία σας. Ἡ εἰσήγησις τῶν ἐπιστημόνων εἰσηγητῶν πρὸς τὸ Νομισματικὸν Ταμεῖον, ὑπεστήριξε τὴν προτίμησιν τοῦ πολλαπλοῦ συναλλάγματος. Αὐτὸ εἶναι ἀκριβές.

§69Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἡ ἀπόφασις ὅμως ἦτο ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἀνεκοίνωσα.

§70Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἀπόφασιν τὴν γνωρίζομεν. Περὶ τῆς εἰσηγήσεως, τὴν ὁποίαν δὲν ἐγνωρίζαμεν, κάμνομεν λόγον.

§71Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν ἐφαντάσθην ὅτι ὁ κ. ὁμιλητὴς θὰ ἐπεκαλεῖτο τὸ τὶ ἔκαμεν ὁ εἰσηγητὴς εἰς ἕνα συμβούλιον.

§72Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὰ πράγματα εἶναι, ὅπως τὰ ἀνέπτυξα. Οἱ εἰσηγηταὶ ἐπρότειναν τὸ πολλαπλοῦν συνάλλαγμα. Κατόπιν ὅμως ἐκκλήσεως τῆς Κυβερνήσεως, τὸ Νομισματικὸν Ταμεῖον ἐνέκρινε τὴν ἑνιαίαν τιμὴν συναλλάγματος καὶ ἀπέκρουσε τὸ πολλαπλοῦν συνάλλαγμα.

§73Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Πάντως, αὐτὸ ἀποδεικνύει ποία ἦτο ἡ ὑπεύθυνος εἰσήγησις.

§74Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ εἶναι ἀκριβές. Ἑπομένως, εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἔχετε δίκαιον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Κ. Ροδόπουλος).

§75Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Θ’ ἀρκεσθῶ μόνον ἐπὶ τῶν γεγονότων, τῶν ὁποίων αἱ ἀποδείξεις εἶναι ἀδιαφιλονίκητοι, ὥστε καὶ τὰ συμπεράσματα νὰ εἶναι ἀναμφισβήτητα. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἀρχήν, εὗρεν εἰς τὰς ἀποθήκας ἀποθέματα ἐφοδίων πάσης φύσεως, ἀξίας ἑνὸς τρισεκατομμυρίου 567 δισεκατομμυρίων δραχμῶν. Τὰ ἐφόδια αὐτὰ ἦσαν καταναλωτικὰ ἀγαθὰ γενικῶς, ἄλευρα, ὄρυζα, γάλα, ἐλαιόλαδον, ζάχαρις, σπορέλαιον, φακὲς κλπ. Ἐπίσης ἦσαν ὑλικὰ τῶν γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, ὑλικὰ Ἀγγλικῆς προελεύσεως, Ἀμερικανικὸν ὑλικὸν δεκάδων χιλιάδων τόννων. Δηλαδὴ 62.000 τόννων, Ἀμερικανικὸν ὑλικὸν 23.000 τόννων πλωτὸν ὑλικόν, 219.000 τόννοι παληοσίδερα, τρόφιμα καὶ πολλὰ ἄλλα ὑλικὰ συνολικῆς ποσότητος 800.000 τόννων. Τὰ ἐφόδια αὐτὰ ἐξεποιήθησαν ὅσον ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθοῦν ἀπὸ τὴν ἀγοράν, διότι γνωρίζετε, ὅτι λόγῳ τῶν περιορισμῶν τῶν πιστώσεων ἀφ’ ἑνός, καὶ ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τῆς ὑποκαταναλωτικῆς καταστάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθον αἱ εὐρύτεραι λαϊκαὶ τάξεις, περιωρίσθη σημαντικὰ ἡ ἀγοραστικὴ τῶν δύναμις. Ἡ ἀπόφασις πάντως, τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἔλεγεν, ὅτι ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν πρέπει νὰ ἐκποιηθοῦν ὅλα τὰ ἐφόδια ἀνεξαρτήτως ἐὰν αὐτὰ ἐκποιοῦνται εἰς ἔμπορον ἢ εἰς ἰδιώτην. Δηλαδὴ πᾶς ὅστις εἶχε διαθέσιμα χρήματα, ἠδύνατο νὰ ἀποκτήσῃ ἀποθέματα ἐκ τῶν ἐφοδίων αὐτῶν. Αὐτὰ ἦσαν τὰ ἀγαθά, ποὺ ὑπῆρχον ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν. Τὶ ὑπῆρχεν ὅμως κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ὑποτιμήσεως; Διὰ νὰ κάνωμεν μίαν ἀμυδρὰν σύγκρισιν: ἀπὸ τὰ ἐφόδια αὐτὰ π.χ., ἐνδεικτικῶς, σᾶς ἀναφέρω ὄρυζα ξενικὴ καὶ ἐγχωρία ὑπῆρχεν ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἀρχὴν περίπου 20.000.000 ὀκάδες εἰς τὰς 9–4–53. Ἀπὸ τὰ 20 ἑκατομμύρια ὀκάδες παρέμειναν 500.000 ὀκάδες. Βακαλάος καὶ ρέγγες ἐξεποιήθησαν ἐξ ὁλοκλήρου. Ζάχαρις ἀπὸ 32.000.000 ὀκάδες ἀπέμειναν, τὴν 9–4 53, περίπου 7.000.000 ὀκάδες. Ἔλαιον ἀπὸ 22.000.000 ὀκάδες, 11.000.000 ὀκάδες. Διὰ τὰ ἐφόδια τοῦ ΟΔΙΣΥ ἐκεῖνο ποὺ ἠμπορῶ νὰ βεβαιώσω εἶναι, ὅτι ἐγένετο ἐκποίησις συνολικοῦ ποσοῦ κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἄνευ τῶν 50 δισεκατομμυρίων δραχμῶν.

§76Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἀναφέρετε ὑπερβολικὰ καὶ ἀνεξέλεγκτα ποσά, διότι ὁ ἐφετεινὸς προϋπολογισμὸς ἀναγράφει ὡς συνολικὸν ἔσοδον ἀπὸ ἐκποίησιν τῶν ἐφοδίων τοῦ ΟΔΙΣΥ τὸ ποσὸν τῶν ἑξήκοντα δισεκατομμυρίων δι’ ὁλόκληρον τὸ οἰκονομικὸν ἔτος. Προεκηρύχθη, ἁπλῶς πράγματι, πρό τινος διεθνὴς διαγωνισμὸς διὰ τὴν πώλησιν τινῶν ἐκ τῶν ἐφοδίων αὐτῶν. Ὁ διαγωνισμὸς αὐτὸς κατὰ σύμπτωσιν ἀνεβλήθη, πάντως ὅμως, ἡ πώλησις ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ εἰς δολλάρια. Θὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ πάλιν, κύριε συνάδελφε, νὰ ζητῆτε στοιχεῖα ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ νὰ μὴ ἀναφέρετε ὑπερβολικὰ ποσά.

§77Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἂν ἐρωτήσετε τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν σας, θὰ σᾶς εἴπῃ, ὅτι αἱ ἐκποιήσεις μηχανημάτων ἐκ γερμανικῶν ἐπανορθώσεων ἀνέρχονται εἰς 1½ δισεκατομμύριον περίπου, εἰς εἴδη ΕΦΕΞ δύο (2) δισεκατομμύρια, πλωτὸν ὑλικὸν ἓν (1) δισεκατομμύριον, διάφορα ἄλλα ὑλικὰ εἰς δώδεκα (12) δισεκατομμύρια. Καὶ τοῦτο κατὰ τὸ διάστημα ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς, ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως μέχρι τὴν 9–4–53. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ βγαίνουν ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχω, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἠρνήθη νὰ μοῦ δώσῃ ἐπίσημα τοιαῦτα. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ βγάζω τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἔχει γίνει ἐκποίησις ἐφοδίων περὶ τὰ 35–40 δισεκατομμύρια.

§78Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐδώσατε μόνος σας ὡρισμένους ἀριθμοὺς ἀφορῶντας εἰς τὰ ἐφόδια καὶ εἰδικῶς τὰ ἐφόδια τὰ ἐδώδιμα. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ εἰπῆτε ἂν ἔχετε τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐν ὄψει τῆς μελετωμένης ἀναπροσαρμογῆς, ἔπρεπε νὰ κάνῃ ἔκκλησιν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ μὴ τρώγῃ καὶ ἐπὶ διάστημα πόσων μηνῶν; Διότι ὀφείλετε νὰ ἀποδείξετε, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατὰ μέσον ὅρον κατηνάλισκεν ὀλιγωτέρας ποσότητας ζακχάρεως ἀπὸ ὅσας κατηνάλωσεν κατὰ τὸ κρίσιμον χρονικὸν διάστημα, ἢ ὅτι κατηνάλισκε περισσοτέρας ποσότητας ἀπὸ ἄλλοτε.

§79Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νομίζω ὅτι προσποιεῖσθε τὸν ἀφελῆ, κ. Ὑφυπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου.

§80Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κάμετε μίαν διαίρεσιν νὰ ἰδῆτε ποῖοι εἶναι οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἐσεῖς ὁ ἴδιος ἐδώσατε εἰς τὴν Βουλήν.

§81Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐπειδὴ γνωρίζω τὴν νοημοσύνην σας, σᾶς λέγω ὅτι προσποιεῖσθε τὸν ἀφελῆ. Διότι σεῖς ἐξηγγείλατε μίαν πολιτικὴν καὶ εἴπατε ὅτι εἶσθε ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου καὶ ὑπὲρ τῆς διαλύσεως τῶν ἀποθεματικῶν κέντρων καὶ τὴν ἰδίαν στιγμὴν ἔρχεσθε νὰ συγκρατήσητε τὰς τιμὰς χωρὶς νὰ ἔχετε τὰ ἀνάλογα ἀποθέματα, καὶ ὡς ἀποτέλεσμα ἄμεσον εἴχομεν τὴν ἀνατίμησιν τῶν τροφίμων εἰς τὴν ἀγοράν. Καὶ μοῦ κάνετε κ. Ὑπουργὲ μὲ τὴν ἀπάντησίν σας αὐτὴν τὸν ἀφελῆ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν κρίνομεν τὴν πολικήν σας σοβαρότητα καὶ ἐπὶ τοῦ γενικοῦ αὐτοῦ θέματος τῆς πολιτικῆς σας ἀξιοῦμεν ἀπάντησιν.

§82Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Θὰ προσπαθήσω μὲ τὴν ἀπάντησίν μου νὰ φανῶ ὀλιγώτερον ἀφελής. Ἰσχυρίζομαι ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις διαθέτει ἐπαρκῆ ἐφόδια ὅλων τῶν εἰδῶν, διὰ νὰ ἐφοδιάσῃ τὴν ἀγορὰν καὶ διὰ νὰ παρέμβῃ ρυθμιστικῶς ἐπὶ τῶν τιμῶν. Ἀναγκάζομαι νὰ σᾶς διακόψω, διότι δὲν θέλω νὰ δημιουργηθοῦν ἐντυπώσεις. Ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἐπωλήσαμεν τόσα ἐφόδια, ὅσα ἀπῃτοῦντο διὰ νὰ ἐφοδιάσωμεν τὴν ἀγοράν. Θὰ ἔπρεπεν νὰ μὴ πωλήσωμεν; Θὰ ἔπρεπεν ἐπὶ 4 μῆνας νὰ μὴ ὑπάρχει ζάχαρις; Τί θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ;

§83Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κάμετε ὀλίγην ὑπομονὴν νὰ ἀκούσητε καὶ τότε θὰ μᾶς εἴπητε ἐὰν ὑπάρχουν ἢ ὄχι ἐπαρκῆ ἐφόδια. Ἐὰν εἴχατε ἐπαρκῆ ἐφόδια, θὰ κρατούσατε τὴν ὑπόσχεσίν σας καὶ δὲν θὰ ἐπήρχετο αὔξησις τῶν τιμῶν συνεπείᾳ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Παρὰ τὴν θέλησίν σας ὅμως δὲν τὸ ἐπιτύχατε, διότι δὲν εἴχατε ἐπαρκῆ ἐφόδια· ἀνετιμήθησαν τὰ τρόφιμα, καὶ τὰς συνεπείας αὐτὰς τῆς πολιτικῆς σας πληρώνει σήμερον ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἔχετε ὅμως ὀλίγην ὑπομονὴν καὶ θὰ ἀκούσητε. Ἐὰν ὑπάρχῃ μιὰ μικρὰ ὑπερβολὴ εἰς τὰ στοιχεῖα δὲν πταίω ἐγὼ ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν μᾶς διεφώτισεν ἐγκαίρως. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ βάσις τῆς ἀληθείας ὑπάρχει. Ἡ κυβερνητικὴ δραστηριότης, κύριοι, εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα ἐξεδηλώθη πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ὄχι μόνον διὰ τῆς διαλύσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν κυκλοφορίαν τοῦ χαρτονομίσματος. Ἐπ’ αὐτοῦ ὡμίλησεν διεξοδικῶς ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας εἰς ἕνα σημεῖον. Ἡ ἐπίσημος διαπίστωσις, ἡ ὁποία προκύπτει ἀπὸ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος ἀποδεικνύει δύο γεγονότα. Ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ κυκλοφοροῦντος χαρτονομίσματος κατὰ τοὺς μῆνας Ἰανουάριον–Φεβρουάριον καὶ Μάρτιον τοῦ 1952 ἦτο πρὸς τὰ κάτω. Τὸ αὐτὸ ἐμφανίζεται κατὰ τὸν Ἰανουάριον καὶ Φεβρουάριον τοῦ 1953. Ἐρχόμεθα ὅμως εἰς τὸν μῆνα Μάρτιον καὶ τὸ πρῶτον 8ήμερον τοῦ Ἀπριλίου μέχρι τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς κατὰ τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται αὔξησις τῆς κυκλοφορίας κατὰ 230 δισ. δρχ.

§84Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Στηρίζεσθε εἰς στοιχεῖα τοῦ τύπου;

§85Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος.

§86Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Τότε μεταξὺ ποίων ἡμερομηνιῶν παρετηρήθη ἡ αὔξησις αὐτή;

§87Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Θὰ σᾶς δώσω τὰ στοιχεῖα. Ἐκ τῶν ἐπισήμων στοιχείων τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος παραλαμβάνομεν τοὺς ἑξῆς ἀριθμούς. Κυκλοφοροῦν χαρτονόμισμα τὴν 28–2–53 δρ. 2 τρὶς 340 δισεκατομμύρια. Κυκλοφοροῦν χαρτονόμισμα τὴν 31–3–53 δρ. 2 τρὶς 414 δισεκατομμύρια. Κυκλοφοροῦν χαρτονόμισμα τὴν 9–4–53 δρ. 2 τρὶς 579 δισεκατομ. Ἤτοι ἔχομεν αὔξησιν χαρτονομίσματος τὸν Μάρτιον 74 δισ., κατὰ δὲ τὸ ὀκταήμερον μέχρι τῆς 9ης Ἀπριλίου 165 δισεκατομμύρια. Ἤτοι ἐν ὅλῳ 239 δισεκατομμύρια. Ἐκ τούτου τὸ Δημόσιον ἀπερρόφησε μέχρι 31–3–53 40 δισεκατομμύρια καὶ μέχρι 9–4–53 113 δισεκατομμύρια ἤτοι ἐν ὅλῳ 153 δισεκατομμύρια ἐναπομένει ὑπόλοιπον 86 δισεκατομμύρια, διὰ τὰ ὁποῖα ἐζητήσαμεν πληροφορίας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν πῶς διετέθησαν, καὶ δὲν μᾶς ἠξίωσεν ἀπαντήσεως. Σημειωτέον, ὅτι τὸ παρελθὸν ἔτος τὸ κυκλοφοροῦν χαρτονόμισμα τὴν 31–12–51 ἀνήρχετο εἰς 2 τρὶς 198 δισ., τὴν δὲ 31–3–52 ἀνήρχετο εἰς 1 τρισ., 900 δισεκατομ. Δηλαδὴ ἐμειώθη κατὰ 297 δισεκατομμύρια δραχμ. Κατὰ τοὺς ἰδίους μῆνας τοῦ ἔτους 1952 ἔχομεν τὰ ἑξῆς ποσά: Τὴν 31–12–52 2 τρισ. 475 δισ. δραχ. Τὴν 28–2–53 2 τρισ., 340 δισ., δραχ., κατ’ ἀκολουθίαν ἔχομεν μείωσιν 135 δισεκατομ., ἐνῷ δὲ ἔπρεπε κανονικῶς ἡ μείωσις νὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ τὸν ἑπόμενον μῆνα ὅπως καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐγένετο, ἰδιαιτέρως μάλιστα λόγῳ τῆς προετοιμαζομένης ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος, ἀντιθέτως παρατηροῦμεν, ὅτι κατὰ τὸν μῆνα Μάρτιον τοῦ 1953 καὶ κατὰ τὸ 8ήμερον τοῦτο τῆς ὑποτιμήσεως τῆς 9 Ἀπριλίου, ἐπραγματοποιήθη σημαντικὴ καὶ ἀδικαιολόγητος αὔξησις, ἀνερχομένη εἰς 239 δισ. ἐκ τῶν ὁποίων 19 διετέθησαν ἐπὶ πλέον διὰ τὴν βιομηχανίαν, 13 ἐπὶ πλέον διὰ τὸ καπνεμπόριον καὶ 37 διὰ ἀναπροεξόφλησιν τοῦ χαρτοφυλακίου τῶν τραπεζῶν καὶ ἐναπομένων μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν καὶ τῶν 153 τοῦ Δημοσίου ἕτερα 17 δισ., διὰ τὰ ὁποῖα ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐπίσης διὰ ποίας χρηματοδοτήσεις διετέθησαν. Ἡ ἀνωμαλία εἶναι προφανής, ἐνῷ ἡ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ κατηυθύνετο εἰς τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ἀποφάσεως περὶ ὑποτιμήσεως, καὶ ἐπίεζε πανταχόθεν διὰ τῶν ἐπισήμων ἐκδηλώσεών της τὴν κυκλοφορίαν, ἐν τούτοις ἐπέτρεψε διαφυγάς, αἱ ὁποῖαι ηὐνόησαν ἄτομα καὶ περιωρισμένας κατηγορίας ἐπιχειρήσεων, εἰς τοὺς ὁποίους ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ὠφεληθοῦν ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως ἢ τουλάχιστον ἐδημιουργήθησαν εὔλογοι ὑπόνοιαι, ὅτι ηὐνοήθησαν κατὰ τρόπον σκανδαλώδη. Τὶ ἄλλο παρὰ ὡς σκανδαλώδης δύναται νὰ θεωρηθῇ ἡ χρηματοδότησις, πέραν τοῦ Κανονισμοῦ, κατὰ τὰς τελευταίας πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως ἡμέρας, καπνεμπόρων διὰ νὰ ἀγοράζουν τὰ καπνὰ τῶν πτωχῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων, διὰ νὰ αὐξάνουν τὰ ἀποθέματά των, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ δι’ ὀλίγας ἡμέρας καθυστέρησις τῆς χρηματοδοτήσεώς των εἰς αὐτοὺς μέν, οὐδεμίαν πραγματικὴν ζημίαν θὰ προεκάλει, τὴν Κυβέρνησιν δὲ θὰ διαφύλασσεν ἀπὸ κάθε εὔλογον παρεξήγησιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐπίσης ἐδήλωσεν, ὅτι ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ εἶναι δυνατὸν ἡ νέα ἰσοτιμία νὰ αὐξήσῃ τὰς τιμὰς εἰς βάρος τῶν δραχμοσυντηρήτων. Τὰ ἴδια εἶπε καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ. Ἐδήλωσεν ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ χρυσῆ λίρα δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Τὴν τιμήν της θὰ τὴν κανονίζῃ, ὅπως θέλει ἡ Κυβέρνησις. Θὰ παραμείνῃ εἰς τὰς 250.000, διότι τόσο τὸ θέλει ἡ Κυβέρνησις.

§88ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν εἶπε τέτοια πράγματα.

§89Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὅ,τι λέγω, τὰ λέγω μὲ στοιχεῖα. Ἀνεκοίνωσεν ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἐμελέτησεν ὡρίμως τὸ θέμα καὶ ὅτι ὅλαι αἱ προπαρασκευαὶ ἐγένοντο, ὥστε τὸ μέτρον νὰ ἀποδώσῃ πράγματι ἀγλαοὺς καρποὺς καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ δι’ ὅλην τὴν οἰκονομίαν τῆς Ἑλλάδος.

§90ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Καὶ θὰ ἀποδώσῃ.

§91Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ εὔχομαι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔκαμεν ἐπισήμους ἀνακοινώσεις τὴν ἑπομένην τῆς ἀνατιμήσεως καὶ λέγει μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἐσωτερικὴ ἀγοραστικὴ ἀξία τῆς δραχμῆς παραμένει σταθερὰ καὶ ἡ τιμὴ τῆς χρυσῆς λίρας δὲν θὰ ὑπερβῇ τὰς 250 χιλ. δρχ.». Αὐταὶ εἶναι αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§92Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι, κύριε συνάδελφε. Εἶπον ἁπλῶς, ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος θὰ ἀγοράζῃ χρυσᾶς λίρας εἰς τὴν τιμὴν τοῦ χρυσοῦ, ἥτις εἶναι περίπου 250.000 καὶ ὅτι ὑπὸ τὶς 250.000 καὶ ἐπάνω τὸ Κράτος δὲν ἐνδιαφέρεται καὶ ἀφήνει τὴν χρυσῆν λίραν νὰ εἶναι ἐμπόρευμα.

§93Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἔπρεπε νὰ τὸ διαψεύσετε. Λέτε, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς λίρας θὰ εἶναι 8,25 δολλάρια........

§94Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὰ θέματα αὐτὰ εἶναι ὀλίγον δύσκολα τὴν κατανόησιν. (Χειροκροτήματα).

§95Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Σᾶς συνιστῶ τὴν εὐφυΐαν σας νὰ τὴν δείξητε εἰς τὴν πρᾶξιν καὶ ὄχι εἰς τὴν μεταξύ μας συζήτησιν. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ποία εἶναι, τέλος πάντων, ἡ πραγματικὴ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν διετύπωσε καὶ ἀνεκοίνωσε διὰ τῶν δηλώσεών του ὁ κ.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κατὰ τὸ πρὸ τῆς ἰσοτιμίας χρονικὸν διάστημα. Εἰς τὰς πρώτας δηλώσεις ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ διεκήρυξεν, ὅτι θὰ διατηρήσῃ τὴν ὑφισταμένην νομισματικὴν καὶ οἰκονομικὴν σταθερότητα. Εἰς μεταγενεστέρας δηλώσεις του τάσσεται ὑπὲρ τῆς νέας ἰσοτιμίας τῆς δραχμῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐξυγίανσιν τῆς χώρας. Αὐτὰ βέβαια καὶ τὰ ἄλλα σχετικὰ οἰκονομικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις πρὸ τῆς ἰσοτιμίας, ἐδημιούργησαν τὴν πεποίθησιν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἡ δραχμὴ δὲν κινδυνεύει. Εἶχε πράγματι κατορθωθῆ χάρις εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, νὰ δημιουργηθῇ μία ἐμπιστοσύνη πρὸς τὴν δραχμήν, ἡ ὁποία ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἶχε νὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς χώρας. Ἐνῷ, λοιπόν, εἶχε δημιουργηθῆ αὐτὴ ἡ ἐμπιστοσύνη, κατὰ τρόπον τόσον πειστικόν, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς νέας ἰσοτιμίας τῆς δραχμῆς, καὶ τραυματίζει ἀνεπανορθώτως τὴν πίστιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα. Ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν, ὅτι διὰ τοῦ νέου μέτρου τερματίζεται ἡ ἀνωμαλία, ἡ ὁποία ὑπῆρχε μέχρι σήμερον, ἡ ἀνωμαλία δηλαδὴ ἡ ὑφισταμένη διὰ τοῦ συστήματος τῶν ἐπιδοτήσεων καὶ τῶν πριμοδοτήσεων, διότι ἡ νέα ἰσοτιμία θὰ ἐξισώσῃ τὴν ἐσωτερικὴν ἀξίαν τῆς δραχμῆς πρὸς τὴν ἐξωτερικήν. Ἀλλὰ δὲν ἠδυνήθη ἡ Κυβέρνησις οὔτε καὶ τὰς ὑποσχέσεις αὐτὰς νὰ τηρήσῃ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου τὴν ἑπομένην τῆς ἰσοτιμίας ἐδήλωσεν: «Ἐπιδότησις δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ οὐδεμία. Τὸ καθεστὼς τὸ ἀνώμαλον θὰ ἐκλείψῃ».

§97Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὅλην τὴν δήλωσιν νὰ τὴν διαβάσετε.

§98Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν παρῆλθον ὅμως ἐλάχισται ἡμέραι καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν Ὑπουργῶν, ἡ ἐντεταλμένη διὰ τὴν παρακολούθησιν τῶν τιμῶν ἐκδίδει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 8154 ἀπόφασίν της, διὰ τῆς ὁποίας μὲ τὴν αἰτιολογίαν, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη διατηρήσεως τῶν τιμῶν, ἐξουσιοδοτεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ νὰ προβαίνῃ εἰς ἐπιδοτήσεις εἰδῶν βασικῆς ἀνάγκης. Ἐπισήμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἀνακαλεῖ τὰς προηγουμένας δηλώσεις του, μεταβάλει πολιτικὴν εἰς τὸ πρῶτον καὶ βασικὸν ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλε πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς δημοσιεύσεως τῆς περὶ ἰσοτιμίας ἀποφάσεως: «Ἐπιδότησις οὐδεμία, τὸ καθεστὼς τὸ ἀνώμαλον θὰ ἐκλείψῃ, ἐλευθερία τοῦ ἐμπορίου ἀπόλυτος». Τὰ πάντα ὡραῖα καὶ ἅγια. Θέλετε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ πληροφορηθῆτε τὶ ἐπεβαρύνθη ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους ἀπὸ αὐτὰς τὰς ἐπιδοτήσεις ποὺ ἔκαμεν ἐντὸς αὐτῶν τῶν ἡμερῶν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον; Περὶ τὰ 300 δισεκατομμύρια δραχμάς, ἐφόσον θὰ ἐπιδοτηθῇ ἡ ζάκχαρις καὶ ὁ σῖτος τοῦ ὁποίου τὰ ἀποθέματα ἐξαντλοῦνται ἐντὸς τοῦ μηνός.

§99Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ ἀφήσω αὐτὴν τὴν ἐντύπωσιν, διότι εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν πρόκειται περὶ 300 δισεκ.

§100Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρέπει νὰ ἐπεκτείνεσθε εἰς θέματα ποὺ δὲν κατέχετε.

§101Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ ποσὰ αὐτὰ νὰ φθάσουν τὰ 300 δισεκ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Τὴν 9ην Ἀπριλίου, ὡς ἀνωτέρω ἀνέφερα, ἡ Κυβέρνησις ἐξαγγέλει τὴν ἀπόφασιν τῆς νέας ἰσοτιμίας τῆς δραχμῆς καὶ διὰ μακρῶν δηλώσεών του ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐπεξηγεῖ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις ὑπεχρεώθη νὰ καταλήξῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτῆς. Τέσσαρες εἶναι οἱ κυριώτεροι λόγοι, τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθη, καὶ οἱ ὁποῖοι θεωρητικῶς δικαιολογοῦν τὴν ὑποτίμησιν ἑνὸς νομίσματος. Ἀλλὰ ἐν προκειμένῳ θὰ ἐξετάσωμεν, ἐὰν αἱ προϋποθέσεις αὗται ἐπραγματοποιήθησαν μὲ τὰ ληφθέντα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μέτρα, ὥστε καὶ ἡ ἔκδοσις τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς νὰ δικαιολογεῖται καὶ αἱ προβλεπόμεναι εὐμενεῖς συνέπειαι νὰ ἐπέλθουν εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Πρῶτος λόγος εἶναι ἡ ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν ἀνωμαλίαν, τὴν ὑφισταμένην λόγῳ τοῦ ἐφαρμοζομένου πολυπλόκου συστήματος εἰσφορῶν, ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τῶν ἐπιδοτήσεων ἢ τῶν παθητικοιτήτων, διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὁποίου, πλείονες τῆς μιᾶς τιμαὶ συναλλάγματος ἐδημιουργήθησαν. Δεύτερον, ὅτι ἡ ἀναπροσαρμογὴ αὐτὴ ἐξαλείφει τὴν ἀνισότητα, μεταξὺ τῆς πραγματικῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τῆς ἐξωτερικῆς τοιαύτης, καὶ οὕτω ἀναζωογονεῖται ἡ παραγωγικὴ δραστηριότης τῆς χώρας, προωθεῖται δὲ ἡ ἐπιτόπιος παραγωγή, καὶ ἀποτελεσματικῶς ἐνισχύωνται τὰ γεωργικά μας προϊόντα. Τρίτον, Ὄτι δὲν πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῇ αὔξησις τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ὁ τιμάριθμος θὰ παρέμεινεν εἰς τὰ αὐτά, τὰ πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἐπίπεδα καὶ Τέταρτον, ἡ χρυσῆ λίρα δὲν πρόκειται νὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν πλέον ἐπὶ τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας καί, ὅτι ἔχει τὴν δύναμιν ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν κρατήσῃ εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα. Ἐπὶ πλέον δέ, ὅτι ἐχώρησεν εἰς τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἡ Κυβέρνησις, μετὰ ὤριμον μελέτην τοῦ μέτρου τούτου καὶ ἀφοῦ ἐξησφάλισεν ὅλας τὰς προϋποθέσεις διὰ τὴν ἐπιτυχῆ ἐφαρμογήν του καὶ εἶναι βεβαία, ὅτι βαδίζομεν πρὸς πλήρη ἐξυγίανσιν τῆς οἰκονομίας μας, ἡ ὁποία θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ὁλότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ τῶν ὁποίων ἐξαγγέλει τὰ ἀνωτέρω καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δι’ ἐκτεταμένων δηλώσεών του, διαβεβαιοῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐπὶ τῶν ὡς ἄνω εὐνοϊκῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ὑποτιμήσεως. Εὐλόγως γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, ποῖαι δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ἀπηχοῦν τὰς πραγματικὰς σκέψεις της, εἰς τὴν οἰκονομικὴν της πολιτικήν. Αἱ δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἅμα τῇ ἀναλήψει τῆς ἐξουσίας καὶ ὀλίγον μετ’ αὐτήν, περὶ νομισματικῆς σταθερότητος ἢ αἱ δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι συνώδευσαν τὴν νέαν ὑποτίμησιν, διὰ τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις ὁμολογεῖ, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀνόδου της εἰς τὴν ἀρχὴν προπαρασκευάζει τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ἀποφάσεως περὶ ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι αἱ τελευταῖαι δηλώσεις ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς πραγματικὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι φανερὸν, ὅτι καθ’ ὅλον τὸ προηγούμενον χρονικὸν διάστημα ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς καὶ ἰδίως αἱ μεγάλαι λαϊκαὶ τάξεις τῶν δραχμοσυντηρήτων, ἐνεπαίζοντο κατὰ τὸν πλέον κυνικὸν τρόπον, διὰ νὰ διατηρήσουν τὴν ἐμπιστοσύνην των πρὸς τὴν δραχμήν, μέχρις ὅτου μὲ τὴν νέαν ἰσοτιμίαν ὑποστοῦν τὸ τελειωτικὸν πλῆγμα. Ἐὰν ἀντιθέτως αἱ ἀρχικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ἦσαν εἰλικρινεῖς, τότε προφανὲς εἶναι, ὅτι παρεσύρθη αὐτὴ εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος, ἀπὸ ὑπευθύνους εἰσηγήσεις ἐν πλήρει ἀγνοίᾳ διατελοῦσα ἡ ἰδία τῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν τῆς χώρας καὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ λάβῃ, πρὸ καὶ μετὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς νέας ἰσοτιμίας, διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν αἱ δυσμενεῖς συνέπειαι. Καὶ εἰς τὴν μίαν καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν ἀποδεικνύεται ἡ προχειρότης τῶν Κυβερνητικῶν ἀποφάσεων καὶ τὸ ἀλλοπρόσαλλον τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς αὐτῆς. Ποῖαι αἱ μετὰ τὴν ὑποτίμησιν ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι ὁλοκληρώνουν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου τούτου καὶ ἀπὸ τὰς ὁποίας ἐξαρτᾶται κυρίως καὶ ἡ ἐπιτυχία του, διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν ὑπάρχῃ συνέπεια εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα, ὡς εἴπομεν ἀνωτέρω, τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῆς ἀναπροσαρμογῆς εἶναι, ὅτι δι’ αὐτῆς τίθεται τέρμα εἰς τὸ πολύπλοκον καὶ ἀνώμαλον σύστημα εἰσφορῶν καὶ ἐπιδοτήσεων. Ἀπέδειξα, δι’ ὅσων προηγουμένως ἀνέφερα, τὴν ἀνακόλουθον ἐπὶ τούτων πολιτείαν τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις διὰ μεταγενεστέρων ἀποφάσεών της ἀνέτρεψε τὰ ἐξαγγελθέντα ἀποτελέσματα τῆς ὑποτιμήσεως. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον παρατηρήσεως εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἐκτὸς τῆς ἀνακολουθίας τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, εἶναι ὁ πρόχειρος τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐπανέρχεται εἰς τὸ σύστημα τῶν ἐπιδοτήσεων ἡ Κυβέρνησις, κατορθώσασα νὰ σταματήσῃ τὰς εἰσαγωγὰς καὶ νὰ προκαλέσῃ τὴν διαμαρτυρίαν τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου. Διὰ νὰ προβῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν ἐπιδοτουμένων εἰδῶν, καθιεροῖ πολύπλοκον γραφειοκρατικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον προεκάλεσεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, τὴν δυσπιστίαν τῶν εἰσαγωγέων καὶ τὰς διαμαρτυρίας των, διότι τοὺς ὑποχρεώνει νὰ ὑποβάλουν δηλώσεις, μὲ πληθώραν δικαιολογητικῶν καὶ ἐὰν ἐγκριθοῦν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου θὰ πραγματοποιῆται ἡ ἀγορὰ τῶν εἰδῶν τούτων. Ἕτερος λόγος μὲ τὸν ὁποῖον ἐδικαιολόγησεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ὑποτίμησιν εἶναι, ὅτι δὲν θὰ πραγματοποιηθῇ αὔξησις τῶν τιμῶν, διότι ἔχει τὴν δύναμιν νὰ ἐλέγχῃ ταύτας ἀποτελεσματικῶς. Κατὰ πόσον τοῦτο τὸ ἐπέτυχεν εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον προσωπικῶς ἀντιμετωπίζομεν τὸ δρᾶμα τῆς ἀκριβείας τῆς ζωῆς, ἀλλὰ καὶ εὑρισκόμενοι εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰς λαϊκὰς τάξεις, αἰσθανόμεθα βαθύτατα τὴν δυστυχίαν αὐτῶν. Οὔτε 24 ὥρας ἀπὸ τῆς ἐξαγγελίας τῆς νέας ἰσοτιμίας καὶ τῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, περὶ μὴ αὐξήσεως τῶν τιμῶν, δὲν παρῆλθον καὶ ἡ Κυβέρνησις δι’ ἀποφάσεών της διέψευσε τὴν δήλωσίν της ταύτην, προβαίνουσα εἰς αὐξήσεις τιμῶν βασικῶν εἰδῶν, ἐχόντων ἄμεσον ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου. Αὐξάνει ἀμέσως τὴν τιμὴν τῶν καυσίμων καὶ ἰδίως τῶν ὑγρῶν τοιούτων καὶ δι’ ἑτέρας ἀποφάσεώς της ἐπιτρέπει εἰς ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι χρησιμοποιοῦν ὑγρὰ καύσιμα, νὰ ἀναπροσαρμόσουν τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων, ἀναλόγως τοῦ ποσοστοῦ τῆς αὐξήσεως τῶν καυσίμων. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου τῶν καυσίμων, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ καλύτερον τὴν κυβερνητικὴν προχειρότητα. Τὰ ὑγρὰ καύσιμα ἀνετιμήθησαν ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς ὑποτιμήσεως, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς 10ης Ἀπριλίου, ὑπὸ τῶν ἑταιριῶν, τὴν δὲ αὔξησιν ταύτην ἐκ τῶν ὑστέρων ἐπεκύρωσεν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης δὲν εἶχε σκεφθῇ, πῶς θ’ ἀντιμετώπιζε τὸ ζήτημα τοῦτο, ὥστε καὶ ἀνατίμησις ἄμεσος νὰ μὴ πραγματοποιηθῇ καὶ ἐκμετάλλευσις εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ νὰ μὴ γίνῃ. Ἡ κατανάλωσις ὑγρῶν καυσίμων ἀνέρχεται εἰς 100 χιλιάδας περίπου τόννους μηνιαίως, ἀξίας 4 περίπου ἑκατομμυρίων δολλαρίων, πάντοτε δὲ εἰς τὰς ἀποθήκας ὑπάρχουν ἀποθέματα σταθερά, τοὐλάχιστον ἑνὸς μηνός. Τὰ ἀποθέματα ταῦτα ἀνανεώνονται καθημερινῶς διὰ συνεχῶν φορτίων. Κατ’ ἀκολουθίαν τὴν ἡμέραν τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, εἴχομεν καύσιμα εἰς τὰς ἀποθήκας μας, μὲ τιμὴν δολλαρίου 15 χιλιάδων δραχμῶν, τοὐλάχιστον 100 χιλ. τόννους, ἤτοι ἀξίας περίπου 4 ἑκατομ. δολλαρίων καὶ περίπου ἴσην ποσότητα ἐν πλῷ καὶ ὑπὸ φόρτωσιν, μὲ πιστώσεις ἀνοιγείσας, πρὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου. Τῶν ποσοτήτων τούτων ἐπετράπη ἡ ἀνατίμησις καὶ ἐδόθη εὐχέρεια νὰ καρπωθοῦν τῆς διαφορᾶς οἱ ἰδιῶται μὲ ποσὰ δισεκατομμυρίων ἀπὸ κυβερνητικὴν ἀμέλειαν. Καὶ ναὶ μὲν μετὰ πάροδον ἡμερῶν ἐξεδόθη προχρονολογουμένη ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως περὶ εἰσπράξεως τῆς διαφορᾶς αὐτῆς ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ἀλλ’ οὔτε μέχρι σήμερον δὲν κατώρθωσε τὸ Δημόσιον νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν εἴσπραξιν ταύτην, καὶ ὅλοι γνωρίζομεν ἐκ τῆς πείρας, τὴν ὁποίαν ἔχομεν, πῶς εἰσπράττονται ἀπαιτήσεις τοῦ Δημοσίου ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἀλλὰ καὶ ἡ δικαιολογία τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ Δημόσιον θὰ εἰσπράξῃ τὴν διαφοράν, τὴν ὁποίαν ὠφελοῦνται αἱ ἑταιρεῖαι, δὲν τὴν καλύπτει ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι ὑπεσχέθη ρητῶς, ὅτι ἡ ὑποτίμησις τοῦ νομίσματος δὲν θὰ προκαλέσῃ αὔξησιν τῶν τιμῶν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ ἀνατιμήσῃ τὰ καύσιμα, τὰ ὁποῖα ἀσκοῦν ἄμεσον ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς τιμῆς ὅλων τῶν προϊόντων μας, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχον ἀποθέματα μὲ παλαιὰν τιμὴν δολλαρίου καὶ ὄχι νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν προχειρότητα τοῦ μέτρου διὰ νὰ ἐπιβάλῃ μίαν νέαν φορολογίαν πολλῶν δισεκατομμυρίων εἰς βάρος τῶν δραχμοσυντηρήτων λαϊκῶν τάξεων, αἱ ὁποῖαι ὑπέστησαν τὸν ἄμεσον ἀντίκτυπον τῆς ἀποφάσεως ταύτης. Ἀλλὰ μήπως μόνον τὰ καύσιμα ὑπερετιμήθησαν; Πρόχειρος πίναξ, τὸν ὁποῖον ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, προβλέπει ἀνατιμήσεις ἀπὸ ποσοστοῦ 25–50%. Μέχρι τῆς στιγμῆς μὲ προοπτικὴν νὰ φθάσῃ τὰ 75% συντόμως, ἐὰν αἱ ἐπιδοτήσεις δὲν ἀνέλθουν εἰς ἀνάλογον ἐπίπεδον, π.χ. ἡ ξυλεία ἀνετιμήθη κατὰ 35%. Τὰ σίδηρα κατὰ 25%. Τσιμέντα κατὰ 20%. Ὄρυζα 25%. Καφὲς 25%. Ἔλαιον 15%. Χάρτης 25%. Σάπων 15%. Ξένα βιβλία 50%. Ἐὰν μέχρι σήμερον μὲ τὰ ἐξαγγελθέντα περιοριστικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ μὲ τὰ ὑπάρχοντα ἀποθέματα ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπέτυχε νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμάς, πολὺ περισσότερον μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου, ἡ ἄνοδος εἰς μεγαλύτερα ἐπίπεδα, εἶναι ἀναπόφευκτος. Αἱ τελευταῖαι ἀνακοινώσεις αἱ σχετικαὶ μὲ τὸν τιμάριθμον, ἐμφανίζουν σημαντικὴν αὔξησιν αὐτοῦ καὶ εἰς τὸ ἐπίπεδον τῆς χονδρικῆς πωλήσεως, καὶ εἰς τὸ ἐπίπεδον τῆς λιανικῆς πωλήσεως. Τὴν 8ην Ἀπριλίου τρέχοντος ἔτους ἀνήρχετο εἰς 431,9 τὴν δὲ 13ην Μαΐου τρέχοντος ἔτους 448,5. Ἀπόδειξιν τοῦ ἐπιζημίου τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς διὰ τὰς παραγωγικὰς τάξεις τῆς χώρας, ἀποτελοῦν αἱ δηλώσεις διαμαρτυρίας τῶν ἐκπροσώπων τῶν παραγωγικῶν τάξεων ἐμπορικῶν καὶ ἀγροτικῶν, διαμαρτυρομένων μεταξὺ τῶν ἄλλων διὰ τὴν ἐπάνοδον εἰς τὸ παρεμβατικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον τόσον πρὸ καιροῦ κατέκρινεν ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὴν δήμευσιν τῶν ἀποθεμάτων τῶν ἐμπόρων καὶ βιομηχάνων, διότι δήμευσιν ἀποτελεῖ ἡ ὑποχρέωσις τῆς πωλήσεως τῶν ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων τῶν ἰδιωτῶν, χωρὶς νὰ τηρηθῇ ἡ ἀρχὴ τῆς ἀντικαταστάσεως αὐτῶν. Παραπέμπω εἰς τὰς δηλώσεις προέδρων ἐμπορικῶν συλλόγων καὶ ἐπιμελητηρίων, διὰ τῶν ὁποίων χαρακτηρίζεται ἡ κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἀπαράδεκτος, πρακτικῶς ἀνεφάρμοστος καὶ ἐπιζήμιος διὰ τὰ συμφέροντα τῆς χώρας. Ἡ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ διεκήρυξε τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν ἀλλ’ ἀντιθέτως περιορίζει τὰς χρηματοδοτήσεις πολλῶν εἰδῶν καὶ σταματᾷ τελείως τὴν χρηματοδότησιν ἑκατοντάδος ἄλλων εἰδῶν, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον ἐχρηματοδοτοῦντο μὲ ποσοστόν, τοὐλάχιστον, 25% ὥστε νὰ καταστήσῃ ἀνεφάρμοστον τὴν ἀπόφασίν της περὶ ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῶν εἰσφορῶν, τὸ ἰσχῦον μέχρι τῆς νέας ἰσοτιμίας, αἱ εἰσαγόμεναι πρῶται ὗλαι δὲν ἐπεβαρύνοντο ἢ ἐπεβαρύνοντο μὲ ἐλαχίστην εἰσφοράν. Ἐνῷ, ἀντιθέτως, τὰ εἰσαγόμενα βιομηχανικὰ προϊόντα ἐπεβαρύνοντο μὲ σοβαρὰ ποσά. Μετὰ τὴν ὑποτίμησιν καὶ τὴν ἐξομοίωσιν τῶν τιμῶν συναλλάγματος, αἱ εἰσαγόμεναι πρῶται ὗλαι θὰ ἐπιβαρύνωνται μὲ 100%, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ εἰσαγόμενα βιομηχανικὰ προϊόντα, πολλῶν τῶν ὁποίων αἱ τιμαὶ θὰ μειωθοῦν, διότι ἡ εἰσφορά των ἦτο πλέον τῶν 100%. Οὕτως αἱ ἐγχώριοι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι εἶχον παραγγείλει πρώτας ὕλας πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως, πολλαὶ δὲ τῶν ὁποίων ἔχουν λάβει καὶ δάνειον κινήσεως ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ εἰς δολλάρια, εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ σταματήσουν τὰς ἐργασίας των, καὶ ν’ ἀπολύσουν τὸ προσωπικόν των, διότι εἶναι φυσικῶς ἀδύνατον ν’ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὸν συναγωνισμὸν τῶν ἔξωθεν εἰσαγομένων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς οἰκονομικάς των ὑποχρεώσεις, ὡς διεμορφώθησαν μὲ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου. Ἄλλο ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις εἶναι, ὅτι ἀναζωογονεῖται ἡ παραγωγικὴ δραστηριότης τῆς χώρας καὶ ἐξυπηρετοῦνται οἱ παραγωγοὶ καὶ ἡ ἀγροτικὴ τάξις, ἰδιαιτέρως. Ἐάν, πράγματι, ἡ ἀναπροσαρμογὴ ἀνταπεκρίνετο πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομικὴν πραγματικότητα, θὰ ἦτο τοῦτο ἀληθές, ἐν προκειμένῳ ὅμως τὰ ἀλλοπρόσαλλα οἰκονομικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως μόνον δυσμενεῖς συνεπείας θὰ ἔχουν διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος, ὅτι κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἐλάχιστα καὶ ἀνάξια λόγου ἀποθέματα ὑπῆρχον εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, διότι τὸ μεγαλύτερον μέρος εἶχεν ἐξαχθῆ καὶ εἶχε πωληθῆ εἰς τὸ ἐμπόριον, ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ληφθέντων μέτρων ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐξεμηδένισε τὴν ἄμεσον ὠφέλειαν τοῦ παραγωγοῦ ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως, λόγῳ τοῦ ἐπιβληθέντος παρακρατήματος, τῆς μειώσεως τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τῆς ὑποτιμήσεως τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι ἡ ὑπερτίμησις ὅλων τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ ὁ ἀγρότης, εἴτε διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ προϊόντος του, εἴτε διὰ τὴν συντήρησίν του, ἀνῆλθον καὶ θὰ ἀνέλθουν εἰς τοιαῦτα ἐπίπεδα, ὥστε νὰ ἀπορροφήσουν πλήρως τὰς πλέον εὐνοϊκὰς τιμὰς πωλήσεως τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων. Τὸ παρακράτημα ἀποτελεῖ φορολογίαν βαρυτάτην τοῦ γεωργικοῦ κόσμου, ἡ ὁποία ἔχει σκοπὸν νὰ καλύψῃ νέα ἐλλείμματα τοῦ προϋπολογισμοῦ, τοῦτο ὅμως θὰ μειώσῃ καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀγρότου, διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς του. Ἐπὶ πλέον δὲν θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ὕπαρξις σταθερῶν τιμῶν, βάσει τῶν ὁποίων καὶ ὁ ἀγρότης ἀλλὰ καὶ ὁ ἔμπορος καὶ ὁ βιομήχανος νὰ δύναται νὰ κανονίζῃ τὰς ἐργασίας του. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἄνευ σταθερῶν τιμῶν, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀποδοτικὴ ἐξαγωγικὴ προσπάθεια, ἀφ’ ἑνὸς, καὶ ἀφ’ ἑτέρου εὐνοεῖται ἡ λαθραία ἐξαγωγὴ τοῦ συναλλάγματος. Ἄλλο μειονέκτημα εἰς βάρος τῶν ἐξαγωγῶν τῶν ἐγχωρίων μας προϊόντων εἶναι, ὅτι ἡ νέα ἰσοτιμία τῆς δραχμῆς δίδει τὴν εὐχέρειαν εἰς τοὺς ἀγοραστὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ ζητήσουν μείωσιν τῶν τιμῶν τῶν προϊόντων μας, χωρὶς τοῦτο ν’ ἀποτελῇ λόγον αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας. Ἤδη, διὰ τὴν σταφίδα μας αἱ πληροφορίαι εἶναι, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμειώθησαν κατὰ 40 δολλάρια τὸν τόννον, χωρὶς νὰ αὐξηθοῦν αἱ πρὸς ἐξαγωγὴν ποσότητες. Ἐπίσης διὰ τὸν καπνὸν ἔχομεν τὴν πληροφορίαν ὅτι ὄχι μόνον ἐζητήθη ἡ μείωσις γενικῶς τῆς τιμῆς του ὑπὸ τῶν ἀγοραστῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλ’ ὅτι ἤδη διὰ τὰς κλεισθείσας ὁριστικῶς ποσότητας, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀπεδέχθη μείωσιν τῆς συμφωνηθείσης τιμῆς κατὰ 10%, συζητεῖται δὲ μεγαλυτέρα μείωσις. Συγκεκριμένως, ἔχομεν τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ Ἀμέρικαν Τομπάκο Κόμπανυ, διὰ τὴν ἀγορασθεῖσαν ποσότητα τῶν 600 χιλιάδων κιλῶν, ἐζήτησε μείωσιν ἀπὸ 1,98 δολλ. εἰς 1,65 προβλέπεται δέ, ὅτι ἡ μέση τιμὴ ἐξαγωγῆς διὰ τὸ 1953 θὰ κατέλθῃ εἰς ἕνα δολλάριον. Ἐὰν δὲ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς μας καὶ τὴν ἀξίαν τῆς εἰς δολλάρια, ὑπολογιζομένης περίπου εἰς 50 ἑκατομμύρια, ἡ ζημία ἡ ὁποία θὰ πραγματοποιηθῇ θὰ κυμαίνεται περὶ τὰ 10 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἔχομεν ἐπίσης τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιστρέφει εἰς τοὺς ξένους ἀγοραστὰς καπνῶν, οἱ ὁποῖοι ἐδραχμοποίησαν τὸ δολλάριον μὲ 16.800 δρχ. τὸ 50% τῆς διαφορᾶς ἤτοι περίπου 6.600 δρχ. κατὰ δολλάριον καὶ ἡ ἐξ αὐτοῦ πραγματοποιηθησομένη ζημία ὑπολογίζεται εἰς δύο περίπου ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἡ ὑποτίμησις λοιπὸν τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα μας, τὰ ὁποῖα εἶναι εἴδη εὐγενῆ καὶ δὲν ἀποτελοῦν μονοπώλιον ἰδικόν μας, θὰ ἐξανεμίσῃ κατὰ ἕνα μεγάλον βαθμὸν τὴν ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς ὠφέλειαν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι μεγαλυτέρα τοῦ 20% τῶν πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως ἐπιπέδων, Ἀντιθέτως ἡ αὔξησις τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, ἡ ὁποία θὰ ὑπερβῇ τὸ 50% θὰ χειροτερεύσῃ τὴν κατάστασιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος μὲ τὸ εἰσόδημα τὸ ὁποῖον θὰ πραγματοποιῇ μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, θὰ καλύπτῃ μικρότερον ἀριθμὸν ἀναγκῶν του, ἀπὸ ἐκείνας πού ἐκάλυπτε πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως. Κατ’ ἀκολουθίαν, θὰ ἔχωμεν μείωσιν τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος, ἔχομεν μείωσιν τῆς παραγωγῆς, μείωσιν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ μεγαλυτέραν ὑποκατανάλωσιν. Ἔχομεν ἐπίσης ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ μεγαλυτέραν τῆς πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θελήσῃ νὰ σταματήσῃ τὴν ἄνοδον τοῦ τιμαρίθμου ἐπιδοτοῦσα τὰ βασικὰ εἴδη, ἄλλως αὔξησιν τιμῶν καὶ δραματικὸν κατάντημα τῶν δραχμοσυντηρήτων. Ἀλλὰ καὶ ἡ γενίκευσις τῆς ἐπιδοτήσεως κινδυνεύει νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἀνατροπὴν τοῦ ἰσοζυγίου τοῦ Προϋπολογισμοῦ, δηλαδὴ μὲ ὀλίγας λέξεις, εὑρισκόμεθα εἰς ἕνα φαῦλον κύκλον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζομεν ἐὰν θὰ ἐξέλθωμεν οὔτε δυνάμεθα νὰ προβλέψωμεν τὸ μέγεθος τῶν ζημιῶν τῆς οἰκονομίας μας. Μόνον διὰ τὸν σῖτον ὑπάρχει πρόβλεψις, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ ἀνέλθῃ εἰς ποσὸν 150 περίπου δισεκατομμυρίων τὸ τρίμηνον, ἐὰν ἐπιδοτηθῇ, διότι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀγοράζωμεν τὸν σῖτον ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ὅπου οὗτος τιμᾶται 20% περισσότερον τῆς ἐπισήμου τιμῆς. Ἐὰν δὲ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἡ μηνιαία κατανάλωσις ἀνέρχεται εἰς 100 περίπου χιλιάδας τόννους, καὶ ὅτι αἱ ποσότητες τοῦ ἐγχωρίου σίτου εἶναι ἐλάχισται, τοῦ δὲ ξενικοῦ ἐπίσης ἐλάχιστα τὰ ἀποθέματα καὶ ὅτι ἡ τιμὴ κατὰ τόννον ἀνέρχεται εἰς 104 δολλάρια, δύνασθε εὐκόλως νὰ ἐξαγάγητε τὸ συμπέρασμα πόσας δεκάδας δισεκατομμυρίων δραχμῶν θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ Προϋπολογισμὸς ἐπὶ πλέον, πρῶτον διὰ νὰ ἀγοράσῃ ἀναγκαίας ποσότητας ξενικοῦ σίτου, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν καταναλωτικῶν μας ἀναγκῶν, καὶ δεύτερον διὰ νὰ ἐπιδοτῇ τὴν ἐσωτερικὴν παραγωγήν, ὥστε νὰ συγκρατῆται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου εἰς ἀνεκτὰ ἐπίπεδα. Ἐτονίσαμεν κατὰ τὴν ἕναρξιν τῆς ὁμιλίας μας, ὅτι αἱ ἀντιλήψεις μας πρὸς τὸ Κυβερνητικὸν ἔργον, καὶ ὁ ἔλεγχος εἰς τὸν ὁποῖον διὰ τῶν ἐπερωτήσεών μας προβαίνομεν, ἔχουν σκοπὸν ν’ ἀποδείξουν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς νὰ συνεργήσωμεν ἢ καὶ ἁπλῶς νὰ ἐπιδοκιμάσωμεν μέτρα οἰκονομικά, τὰ ὁποῖα ἐκ τῶν πραγμάτων ἀποδεικνύεται, ὅτι ὠφελοῦν μειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ βλάπτουν ἀνεπανορθώτως τὰς μεγάλας δραχμοσυντηρήτους λαϊκὰς τάξεις. Ἤδη δι’ ὅσων ἐξεθέσαμεν, νομίζομεν, ὅτι ἐπαρκῶς διεφωτίσαμεν ὑμᾶς ἐπὶ τῆς ἀληθείας τῶν ἰσχυρισμῶν μας καὶ τοῦ βασίμου τῶν ἀντιρρήσεών μας. Οὔτε ἓν ἐκ τῶν ἐπιχειρημάτων, μὲ τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐπισήμως διὰ δηλώσεων τῶν μελῶν της ὑπεστήριξε τὸ μέτρον τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἐπεκύρωσε διὰ τῶν μεταγενεστέρων πράξεών της. Μέτρα προϋπάρχοντα τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ ἀποδοκιμασθέντα ὑπ’ αὐτῆς ἐπανέφερεν, ἐφαρμόζουσα αὐτὰ κατ’ ἐπιζήμιον τρόπον, ἀποφάσεις καὶ δηλώσεις της ἀνεκάλεσε μετὰ πάροδον ἐλαχίστων ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐξαγγελίας τοῦ μέτρου τῆς νέας ἰσοτιμίας ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς σκληρᾶς πραγματικότητος καὶ ἀπέδειξεν, ὅτι οὐδόλως εἶχε μελετήσει τὰς συνεπείας αὐτῆς, οὔτε ἔλαβε μέτρα, ἔστω καὶ διὰ τὴν μακροπρόθεσμον ἀξιοποίησίν του. Κατέφερε τεράστιον τραῦμα κατὰ τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, μειώσασα ἀνεπανόρθωτως τὴν ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸ Ἐθνικὸν νόμισμα καὶ δικαιώσασα τοὺς ἐκμεταλλευτὰς αὐτοῦ. Ἐμείωσε τὸ ἐθνικόν μας εἰσόδημα, διότι ἐμείωσε τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν τῆς δραχμῆς, ἐμειώθη ἡ παραγωγική μας ἱκανότης καὶ ὁδηγοῦνται εἰς μεγαλυτέραν ὑποκατανάλωσιν αἱ λαϊκαὶ τάξεις. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ γενικὴ διαπίστωσις, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ προβῶμεν, ἀντικειμενικῶς, μελετῶντες τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν ἐκ τῶν ληφθέντων μέτρων τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἥτις ἀποδεικνύεται κατὰ τρόπον, μὴ δυνάμενον νὰ ἀμφισβητηθῇ ἀπὸ οὐδένα ἀντικειμενικὸν παρατηρητὴν καὶ ἀξιόπιστον συζητητήν, εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐφαρμόσασα τὸ νέον μέτρον περὶ ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ἦτο πλήρως ἀκατατόπιστος ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πραγματικότητος τῆς χώρας, ἕνα εἶχε δὲ σκοπόν: Ὠθεῖτο ἀπὸ μίαν τάσιν νὰ ἐφαρμόσῃ τὰς οἰκονομικὰς ἀρχὰς τοῦ λεγομένου φιλελευθέρου καπιταλισμοῦ, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὰς πλέον φιλελευθέρας χώρας μὲ τὰς ὁποίας συνεργαζόμεθα, ὡς αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι καὶ αἱ λοιπαὶ χῶραι, αἱ ὁποῖαι πράγματι εἶναι εἰλικρινεῖς τηρηταὶ τῶν φιλελευθέρων οἰκονομικῶν θεσμῶν, ἐγκαταλείπουν καὶ τὸ σύστημα αὐτὸ καὶ ἐφαρμόζουν τὰ συστήματα τῶν πολλαπλῶν τιμῶν, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἀδυσώπητοι οἰκονομικαὶ ἀνάγκαι, δημιουργηθεῖσαι ἐκ τῆς σημερινῆς οἰκονομικῆς πραγματικότητος, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀντιμετωπίσουν κοινωνικὰς ἀντιθέσεις καὶ οἰκονομικὰς ἀδικίας. Αὐτοί, λοιπόν, εἶναι οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ὤθησαν τὴν Κυβέρνησιν, νὰ γίνῃ ὑποχειρία τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων τῶν ὀλίγων καὶ νὰ εὐνοήσῃ τὴν οἰκονομικὴν συντριβὴν τῶν πολλῶν. Διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὅσον καὶ ἐὰν θέλωμεν νὰ τὸ ἀρνηθῶμεν αὐτὴ εἶναι ἡ σκληρὰ πραγματικότης τῆς σήμερον, ὅτι διὰ τῶν ἀντιφατικῶν καὶ ἀλλοπροσάλλων οἰκονομικῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως, ἐδημιουργήθη ἕνας φαῦλος οἰκονομικὸς κύκλος, ὁ ὁποῖος ἕνα ἔχει ἀποτέλεσμα: Νὰ ὠφεληθοῦν οἱ ὀλίγοι εἰς βάρος τῶν πολλῶν. Εὐχόμεθα ἡ Κυβέρνησις νὰ κατορθώσῃ νὰ ἀνατρέψῃ, νὰ διαλύσῃ τὴν ἐντύπωσιν αὐτήν, εὐχόμεθα νὰ ἠμπορέσῃ νὰ βγῇ ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον, εἰς τὸ ὁποῖον τὴν ὡδήγησαν αἱ πράξεις της. Διότι δὲν ἐπιχαίρομεν διὰ τοιαῦτα ἀσυγχώρητα οἰκονομικὰ λάθη, οἱασδήποτε Κυβερνήσεως τῆς χώρας, διότι ἔχουν ἀντίκτυπον εἰς ὁλόκληρον τὸ ἐθνικὸν οἰκοδόμημα. Ἀλλὰ νομίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ μεταβάλῃ τακτικήν, διότι εἶναι ἤδη στενῶς προσδεδεμένη, εἰς τὸ οἰκονομικόν της ἅρμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἄλλον σκοπόν, παρὰ μόνον νὰ αὐξήσῃ τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν ἐξαθλίωσιν τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν συνεχίᾳ, κύριοι βουλευταί, ἔρχεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12 ἐπερώτησις τῶν κ.κ. Ε. Κοθρῆ καὶ Κ. Μαρῆ, τὸ θέμα τῆς ὁποίας ἐξηντλήθη, κατὰ τὰς ἀγορεύσεις των. Πιστεύω, κύριε Κοθρῆ, ὅτι δὲν θὰ ἔχετε ἀξίωσιν νὰ συζητηθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12. Παραιτεῖσθε λοιπόν;

§103Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μάλιστα!

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, διὰ νὰ μὴ κάμωμεν τὴν διαδικασίαν τῆς προτάξεως, παρακαλῶ τοὺς κ.κ. Ε. Πέτσον καὶ Ε. Μπακλατζῆν νὰ δεχθοῦν ἀναβολήν, διότι ἐὰν προταχθοῦν αἱ ἄλλαι, ὁπωσδήποτε θὰ γίνῃ ἀναβολή. Ἑπομένως, ἀναβάλλεται διὰ τὸν Ἰούνιον. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4 ἀφορᾷ τὸ φοιτητικὸν συνάλλαγμα.

§105Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἔχει συμφωνήσει ἡ Βουλὴ νὰ συζητηθοῦν, κατὰ σειράν, ὅλαι αἱ ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὴν ἀναπροσαρμογήν.

§106Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4 ἀφορᾷ ἄλλα ζητήματα.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀλλὰ ἀποτελεῖ ἀπομεμακρυσμένην συνάρτησιν.

§108Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Αὐτὴ εἶναι μία ἁπλῆ σύστασις. Δὲν εἶναι ἐπερώτησις. Εἴπομεν νὰ ἀναβληθῇ.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται καὶ θὰ δώσουν ἐξηγήσεις οἱ κ. κ. Ὑπουργοί. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5 πλήττει εὐθέως καὶ ἀμέσως τὸ μέτρον τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς καὶ τοῦ δολλαρίου. Ὑποθέτω, ὅτι εἶναι σύμφωνος ἡ Βουλή, ἵνα συναφθῇ εἰς τὴν συζήτησιν τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως, ὡς ἐπίσης νὰ συναφθῶσι καὶ ὅλαι αἱ ἄλλαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι σχετικαί.

§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§112Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὴν 9ην Ἀπριλίου, ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ οὐχὶ διὰ τοῦ Προέδρου της, ἀπὸ τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῶν Ἀθηνῶν καὶ οὐχὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐξήγγειλεν ἀπόφασιν βαρυσήμαντον, ἀφορῶσαν τὴν τύχην τοῦ Ἐθνικοῦ νομίσματος. Δὲν εἶναι σκοπός μου νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν καινοτομιῶν. Ὀφείλω ἐν τούτοις νὰ μὴ τὰς ἀντιπαρέλθω σιγῶν. Δὲν θὰ ἔπρεπε ἰδίως νὰ παραλείψω ἀπὸ τοῦ νὰ ὑπογραμμίσω τὸ γεγονός, ὅτι ὑπαρχούσης Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως προβλεπομένης εἰδικῶς ἀπὸ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, ἵνα πρὸς αὐτὴν προστρέχῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν «ἐξαιρετικῶς κατεπειγόντων» θεμάτων, τὰ ὁποῖα προκύπτουν κατὰ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς ὁλομελείας τῆς Βουλῆς, ἡ προαγωγὴ τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ εἰς πολιτειακὸν θεσμόν, ἀντικαθιστῶντα τρόπον τινὰ ταύτην, ἀποτελεῖ ἀπαράδεκτον καινοτομίαν, (χειροκροτήματα), καὶ ἂν θέλετε, ἀσέβειαν πρὸς τὸ Σύνταγμα. Ἀπὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου, ὁπωσδήποτε, ἡ τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος ηὐξήθη κατὰ 100%. Ἀποτέλεσμα τοῦ γεγονότος αὐτοῦ εἶναι, ὅτι ἡ χώρα εὑρίσκεται ἔκτοτε ἐν ἀναστατώσει, κατάπληκτος διὰ τὴν κυβερνητικὴν ἀπόφασιν, ἐν συγχύσει ἐκ τῆς ἀλλοπροσάλλου πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἐπηκολούθησε ταύτην. Περιδεής, διὰ τὰ ἄμεσα καὶ ἀπώτερα ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἀναμένονται ἐκ τοῦ μέτρου. Ἡ παροῦσα ἐπερώτησις ἔχει σκοπὸν νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἐλήφθη τὸ μέτρον καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ δύο σημείων: Ἐπὶ τοῦ ἀπαρασκεύου καὶ τοῦ ὑπερβολικοῦ τῆς ὑποτιμήσεως. Ἀποβλέπει ἐν τούτοις, ἡ ἐπερώτησις, πέραν τοῦ ἐλέγχου, στείρου μοιραίως ἀπὸ πολιτικῆς ἀπόψεως, λόγῳ τῆς ὑπάρξεως τῆς συντριπτικῆς Κυβερνητικῆς πλειοψηφίας τῶν 247 βουλευτῶν, νὰ βοηθήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα ἐξέλθῃ τῶν ψευδαισθήσεών της καὶ δυνηθῇ τὴν τελευταίαν ἔστω στιγμήν, τὴν δωδεκάτην καὶ ἡμίσειαν, νὰ διαμορφώσῃ οἰκονομικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία νὰ διαφυλάξῃ τὴν ὑποτίμησιν καὶ ἀποτρέψῃ τὴν μεταβολήν της εἰς καταστροφικὸν παράγοντα τῆς οἰκονομικῆς ἐξελίξεως τῆς Χώρας. Ὁ ὁμιλῶν πρὸς ὑμᾶς—καὶ τοῦτο ἔχει σημασίαν—ἦτο διαπρύσιος ὑποστηρικτὴς τῆς ἀνάγκης τῆς ὑποτιμήσεως ἀπὸ πέρυσιν, ὅταν εἶχε τὴν τιμὴν νὰ εἶναι μέλος τῆς προηγουμένης πολιτικῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ἐνθυμῆται ἡ Βουλή, ὅτε ἀπήντων εἰς τὰς ἀπιθάνους ἐκείνας προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς παρούσης Κυβερνήσεως τὸν παρελθόντα Νοέμβριον, προέβην εἰς σαφῆ ὑπαινιγμὸν ὑπὲρ τῆς ὑποτιμήσεως καὶ ὑπεγράμμισα τὸ γεγονὸς ὅτι, ἡ ἐπ’ ἄπειρον συνέχισις τῆς πολιτικῆς τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος, ὅπως ἐπὶ τὸ εὐηχότερον ἀπακαλεῖται ἡ πολιτικὴ τοῦ ἀντιπληθωρισμοῦ—πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τόσον ἀπροσδοκήτως ἀπετέλει τὴν πεμπτουσίαν τοῦ προγράμματος τῆς νέας Κυβερνήσεως—θὰ ὡδήγει τὴν Χώραν εἰς κατάστασιν οἰκονομικῆς ἀσφυξίας. Ὑπεστήριξα ὅτι ἡ πέραν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης παράτασις τῆς ὑποβολῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν νηστείαν τοῦ ἀντιπληθωρισμοῦ, ἦτο ταλαιπωρία ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος καὶ οὐχὶ ἀπηλλαγμένη δυσμενεστάτων συνεπειῶν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ὑγείαν τῆς Χώρας. Ὑπεστήριξα καὶ ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ ὑποτίμησις ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ νὰ γίνῃ ἐγκαιρότερον. Ὑπεστήριξα τὴν ὑποτίμησιν, διότι ἀπὸ τοῦ 1949 ἀπὸ τῆς ἑπομένης τοῦ ἔτους ἐκείνου, ἡ ἰσοτιμία τῶν ἀγοραστικῶν δυνάμεων δραχμῆς καὶ ξένου συναλλάγματος εἶχεν ἀνατραπῆ. Ἡ ἐπίσημος τιμὴ δηλαδὴ τοῦ συναλλάγματος, δὲν ἀντεπροσώπευε τὴν πραγματικὴν ἰσοτιμίαν τῶν ἀγοραστικῶν δυνάμεων. Ἀποτέλεσμα τούτου ἦτο ὅτι αἱ μὲν ἐξαγωγαὶ κατέστησαν τεχνητῶς ἀκριβαὶ καὶ ἀντιμετώπιζαν τεραστίας δυσχερείας πραγματοποιήσεώς των, ἐνῷ αἱ εἰσαγωγαὶ ἐπιδοτούμεναι ἐν τῇ οὐσίᾳ ἀπέβαινον ἐξαιρετικῶς εὐθηναὶ καὶ ἐκ τούτου παράγων ἀποπνικτικὸς διὰ τὴν λειτουργίαν καὶ ἀνάπτυξιν τῆς ἐσωτερικῆς παραγωγῆς. Γνωρίζετε, ὅτι διὰ νὰ διαφύγωμεν ἀπὸ τὴν κατάστασιν αὐτήν, ἠναγκάσθημεν νὰ προσφύγωμεν εἰς μέσα τεχνητῆς ἀναπνοῆς, ὅπως αἱ ἀνταλλαγαί, αἱ παθητικότητες, αἱ πριμοδοτήσεις, αἱ εἰσφοραί, ἀποβλέποντα τὰ μὲν εἰς τὴν ἀνάσχεσιν τοῦ κύματος τῶν εἰσαγωγῶν τὰ δὲ εἰς τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἡ προσφυγὴ εἰς τὰ μέσα αὐτὰ ἐπέτρεψεν ἀναμφισβητήτως τὴν συνέχισιν τῆς λειτουργίας τοῦ οἰκονομικοῦ μας συστήματος. Ἀλλ’ ἐδημιούργησεν ταυτοχρόνως κατάστασιν τεχνητῶν δεσμῶν καὶ παρεμβάσεων, παραλύουσαν προοδευτικῶς τὴν οἰκονομικὴν δραστηριότητα, ἐνῷ παραλλήλως διεμόρφωνε κλῖμα ἠθικῆς ὑποχωρήσεως τῶν σχέσεων Κράτους καὶ πολιτῶν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου καλλίτερον νὰ μὴ ἐπιμείνω. Πέραν αὐτῶν, λόγῳ τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο ἄδικον νὰ ἐπιρρίψωμεν ὁλοσχερῶς εἰς τὴν ἔλλειψιν δημοσιονομικῆς ἐγκρατείας τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων,—διότι ὠφείλοντο πρωτίστως εἰς ἀδηρίτους κοινωνικὰς ἀνάγκας καὶ εἰς ἀνάγκας ἐθνικῆς ἀμύνης—ἐδημιουργοῦντο πληθωρικαὶ δυνάμεις αἱ ὁποῖαι ἐπέτεινον συνεχῶς τὴν ἀρχικὴν ἀνισοτιμίαν τῆς δραχμῆς μὲ τὸ ξένον συνάλλαγμα. Παραλλήλως ἡ ἀνάγκη χρηματοδοτήσεως τῆς οἰκονομίας—καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ δὲν θὰ εἶμαι τόσον ἐπιεικής, διότι ἐν τῇ ἐνασκήσει τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς διεπράχθησαν ἀσυγχώρητα σφάλματα — ἐδημιούργει νέας πληθωρικὰς πιέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπέτειναν τὴν ἀνισορροπίαν. Ὡδηγούμεθα οὕτω σὺν τῷ χρόνῳ, ὑπὸ τὸ πλέον ἀσφυκτικὸν καθεστὼς τῶν παθητικοτήτων, ἀνταλλαγῶν, εἰσφορῶν καὶ πριμοδοτήσεων εἰς ἐκκρηκτικὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐκινδύνευε νὰ ἀνατινάξῃ τὸ ἐθνικὸν νόμισμα εἰς τὸν ἀέρα. Πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς ἡ τρισαθλία ἐκείνη Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου τοῦ παρελθόντος ἔτους, εἶχε τὸ θάρρος, μοναδικὸν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς μεταπολεμικῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ τῆς Εὐρώπης ὁλοκλήρου —διότι παρακολουθῶ καὶ συγκρίνω τὰς ἐνεργείας τῶν Κυβερνήσεων καὶ τὰ ἀποτελέσματα τούτων, ὄχι μόνον ὡς μέλος τῆς Βουλῆς αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ ὡς ἐπιστήμων καὶ ὡς ἄνθρωπος ἐνδιαφερόμενος διὰ τὰς ἐξελίξεις τῆς ἐποχῆς μας—νὰ ἀντιδράσῃ ριζικῶς καὶ νὰ ἀποσοβήσῃ τὸν ἐπερχόμενον ὄλεθρον. Καὶ πρὸς τοῦτο συνέλαβε καὶ ἐφήρμοσε τὴν πολιτικὴν τοῦ ἀντιπληθωρισμοῦ, πολιτικὴν ἐξόχως ἀντιδημοτικήν, ἀληθῆ βρόγχον εἰς τὸν λαιμόν της. Ἐφ’ ὅσον ἰδίως ἐπέκειντο ἐκλογαί. Ἀλλὰ πολιτικὴν σωτηρίαν. Διότι διὰ ταύτης ἐπετεύχθη ἡ διαφύλαξις τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος ἀπὸ τὸν πλήρη ἐξευτελισμὸν ὁ ὁποῖος τὸ ἠπείλει καὶ ἡ διατήρησις τῆς οἰκονομικῆς ὁμαλότητος ἐν τῇ χώρᾳ. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ ἡ πολιτικὴ τοῦ ἀντιπληθωρισμοῦ δὲν ἦτο αὐτοσκοπός, ἦτο μία ἀναγκαστικὴ φάσις μιᾶς γενικωτέρας πολιτικῆς οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεως. Ὅσοι ἐξ ὑμῶν ἀνέγνωσαν τὸ δημοσιευθὲν ἐσχάτως ἀπόρρητον τμῆμα τῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. Βαρβαρέσου, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν εἷς τῶν εἰσηγητῶν τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, θὰ ἴδητε ὅτι καὶ ἐκεῖνος ὑπογραμμίζει, ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ ἀντιπληθωρισμοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ φθάσῃ κάποτε εἰς τὴν ὑποτίμησιν διὰ νὰ δυνηθῶμεν δι’ αὐτῆς— καὶ ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω τοῦτο—καὶ περισσοτέραν ἐλευθερίαν εἰς τὰς οἰκονομικὰς σχέσεις νὰ ἐπιτρέψωμεν, ἀλλὰ καὶ ὅπερ σπουδαιότερον νὰ χαλαρώσωμεν τοὺς περιορισμοὺς εἰς τὴν πιστοδότησιν τῆς οἰκονομίας μας. Τὴν ἄποψιν αὐτὴν τοῦ κ. Βαρβαρέσου συνεμερίζοντο εἴτε ἐγνώριζον αὐτὴν ἐξ ἀρχῆς ἢ ὄχι πολλοὶ ὅσων εἴχομεν τὴν εὐθύνην τῆς διαχειρίσεως τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων ὡς καὶ ἄλλοι μελετῶντες αὐτὰ συστηματικῶς ἀπὸ τῆς πρακτικῆς ἢ καθαρῶς ἐπιστημονικῆς σκοπιᾶς. Ἡ ἀντιπληθωρικὴ πολιτικὴ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἐπ’ ἄπειρον. Διότι ἐντελῶς ἀνέφικτον δι’ αὐτῆς νὰ ἐπιτευχθῇ τοιαύτη συμπίεσις τῶν τιμῶν, ὥστε νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ διαταραχθεῖσα ἰσοτιμία τῶν ἀγοραστικῶν δυνάμεων δραχμῆς καὶ ξένου συναλλάγματος. Θὰ ἀπέβαινεν ἑπομένως ἀποπνικτική τις οἰκονομικῆς δραστηριότητος καὶ δὴ τῆς παραγωγῆς καὶ ἔπρεπε κατὰ συνέπειαν κάποτε νὰ τερματισθῇ. Ὅταν ἀνέλαβεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις τὴν ἐξουσίαν, ἡ παρ’ ἡμῶν ἀσκηθεῖσα ἀντιπληθωρικὴ πολιτικὴ εἶχεν ἐκπληρώσει τὴν ἀποστολήν της. Ἦτο ἡ στιγμὴ κατάλληλος διὰ τὴν ὑποτίμησιν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐτερματίζετο ἡ περίοδος τοῦ ἀκράτου ἀντιπληθωρισμοῦ καὶ ἡ οἰκονομία θὰ ἀνελάμβανε χρηματοδοτουμένη φυσιολογικώτερον ἐντὸς τῶν ἐλευθεριωτέρων πλαισίων διεξαγωγῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου. Εὗρεν ἐστρωμένην τὴν τράπεζαν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοὺς προκατόχους της καὶ δὲν τῆς ὑπελείπετο παρὰ νὰ θελήσῃ νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς μοναδικῆς εὐκαιρίας. Διὰ τοῦτο καὶ κατεπλάγην σφόδρα ὅταν ἡ Κυβέρνησις τῶν 247 βουλευτῶν τὴν ἑπομένην τῆς ἀναλήψεως παρ’ αὐτῆς τῆς ἐξουσίας, προέβη διὰ τῆς ραδιοφωνικῆς ὁμιλίας τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ πρῶτον, διὰ τῶν πραγματικῶν αὐτῆς δηλώσεων ἐν τῇ Βουλῇ κατόπιν, εἰς τὴν διατύπωσιν τοιούτων οἰκονομικῶν ἀσυναρτησιῶν καὶ ἀλληλογρονθοκοπουμένων καὶ ἀνεδαφικῶν ἐπιδιώξεων, ὥστε νὰ φαίνεται βέβαιον, ὅτι θὰ ἐχάνετο καὶ δι’ αὐτὴν καὶ διὰ τὸν τόπον ἡ ὡς ἄνω μοναδικὴ εὐκαιρία. Διότι ἀντὶ μεταξὺ τῶν πρώτων μελημάτων της νὰ εἶναι ἡ κατάθεσις νομοσχεδίου ἐπιβάλλοντος τὴν ὑποτίμησιν, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐτερματίζετο ἡ ἀναγκαστικὴ νηστεία τοῦ λιμώττοντος Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ θὰ ἐτίθεντο αἱ βάσεις μιᾶς πραγματικῆς δημιουργικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἠρκέσθη νὰ ἐξαγγείλῃ πομπωδῶς καὶ ὡς φοβερὰν ἀνακάλυψίν της τὴν συνέχισιν τῆς πολιτικῆς τοῦ ἀντιπληθωρισμοῦ, ὡς τὸ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον τοῦ προγράμματός της. Συνέστησα ὡς ἤδη ἀνέφερα, τὴν ἀνάγκην τῆς ὑποτιμήσεως, βεβαίως ὢν ἄλλωστε, ὅτι μὲ τὴν ὑπάρχουσαν ἀτυχῶς πλουσιωτάτην ἐν τῇ χώρᾳ πεῖραν, οὐδεμία δυσκολία θὰ παρουσιάζετο ὅσον ἀφορᾷ τὴν τεχνικὴν τῆς ἐπιτυχοῦς διενεργείας της. Ἀλλ’ εἰς τὴν μέθην τῆς ἐκλογικῆς της ἐπιτυχίας, ἡ φωνὴ ἑνὸς τῶν ἐλαχίστων διασωθέντων βουλευτῶν τῆς πρὸ τῶν ἐκλογῶν Κυβερνητικῆς παρατάξεως καὶ τώρα Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν ἦτο ἱκανὴ νὰ διαταράξῃ τὴν Κυβερνητικὴν μακαριότητα. Οὕτως ἡ Κυβέρνησις ἄφισε νὰ παρέλθουν πέντε μῆνες ἐντελῶς χαμένοι. Καὶ ὅταν ἀπεφάσισε νὰ λάβῃ τὸ μέτρον πῶς τὸ ἔλαβε; Μὲ τοιαύτην βαναυσότητα, μὲ τοιαύτην ἀπερισκεψίαν, ὥστε τοῦτο ἀντὶ νὰ γίνῃ δεκτὸν μὲ ἀγαλλίασιν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, ἐδημιούργησεν ἀντιθέτως ἀγωνίαν καὶ σύγχυσιν εἰς τὴν σκέψιν, ὄχι μόνον τῶν εἰδικῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦ λαοῦ γενικῶς, ὁ ὁποῖος ἀνησυχεῖ πλέον καὶ δι’ αὐτὸ τοῦτο τὸ ψωμί του. Ἀλλὰ καὶ δι’ ἐμὲ τὸν ἴδιον ἡ ὑποτίμησις, τὴν ὁποίαν ἤμην προητοιμασμένος νὰ χαιρετήσω ὡς μίαν δημιουργικὴν ἐνέργειαν ἀντιπάλου ἔστω Κυβερνήσεως νὰ μὲ γεμίζῃ μὲ αἰσθήματα ἀγωνίας, ἂν θέλετε δὲ καὶ ἀγανακτήσεως ἀκόμη. Καὶ διατί συνέβη τοῦτο; Διότι ἁπλούστατα ἡ Κυβέρνησις χαρακτηρίζεται ἀπὸ πλήρη παρανόησιν τῆς ἐννοίας τῆς ὑποτιμήσεως καὶ γενικώτερον τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος. Δὲν θέλω νὰ εἶμαι σκληρός. Ἀλλ’ ὁ ραδιοφωνικὸς λόγος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, μὲ τὸν δραματικὸν ὅσον καὶ παράφωνον ἐκεῖνον τόνον τοῦ θριάμβου, ἀποτελεῖ τὸ πλέον ἐπίσημον πειστήριον περὶ τούτου. Εἶναι τοιαύτη ἡ ἀσυναρτησία ποὺ διακρίνει τὴν ὁμιλίαν αὐτήν, τόση ἡ ἀπόστασις ποὺ τὴν χωρίζει ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν πραγματικότητα, ὥστε νὰ διερωτᾶται πᾶς ἀντικειμενικὸς ἀκροατὴς ἢ ἀναγνώστης αὐτῆς, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ κυβερνητικοῦ πράγματι διαγγέλματος ἀφορῶντος ὑπεύθυνον κυβερνητικὴν ἐνέργειαν, ἢ περὶ ἐσκεμμένης προσπαθείας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, χλευασμοῦ τῆς νοημοσύνης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Παρουσίασε τὴν ὑποτίμησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς περίπου ὡς συναγερμικὴν ἀνακάλυψιν, εἰς Ἑλληνικὸν ἀκροατήριον τὸ ὁποῖον ἔχει τόσην θλιβερὰν πεῖραν τῶν ὑποτιμήσεων καὶ τῶν συνεπειῶν των. Διὰ τοῦ μέτρου τούτου διεβεβαίωσε τοὺς ἀκροατάς του, ὅτι ἐλύθη τὸ πρόβλημα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου, τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν, τὸ πρόβλημα τῆς σχέσεως τῶν γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων. Ὅτι ἐλύθη τὸ ζήτημα τῆς ἀπασχολήσεως. Λαμπραὶ ἡμέραι ἀναμένουν τὰ πάντα! Λάβετε φάγετε! Φαίνεται, ὅτι εἶχεν ἐπηρεασθῆ ἀπὸ τὰ ἐκκλησιαστικὰ τροπάρια τῆς πασχαλινῆς ἐκείνης περιόδου! Ὑπεσχέθη καὶ τὸ ἔλεγε σοβαρῶς—διότι ἄλλως πρέπει νὰ θαυμάσῃ κανεὶς τὸ χιοῦμορ του—ὅτι αἱ ἐσωτερικαὶ τιμαὶ θὰ διατηρηθοῦν εἰς τὰ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως ἐπίπεδά των. Τὸ ὑπεστήριξεν σοβαρῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ τὸ ἐπῆρε σοβαρὰ ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ ἰδῆτε ἐντὸς ὀλίγου τί ἔκαμε μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, στηριζομένη ἀκριβῶς ἐπὶ τούτου. Διέγραψε τὴν χρυσῆν λίραν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀπὸ τὸν κατάλογον τῶν οἰκονομικῶν ἐννοιῶν καὶ ἐπεξετάθη εἰς πολλὰ ἄλλα ἀνάλογα, ὡραῖα καὶ τερπνὰ πράγματα διὰ τῶν ὁποίων εἰς ὕφος ἐπίσημον καὶ δραματικὸν ἠθέλησε νὰ δώσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι συντελεῖται ἕνα καινούργιο 1909! Αἱ παραισθήσεις ὅμως αὐταὶ καὶ αἱ ὑπερβολαὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὡδήγησεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνον ἀφαιρεῖ τὰ περισσότερα πλεονεκτήματά του, ἀλλὰ προοιωνίζεται νέας ταλαιπωρίας διὰ τὸν τόπον. Μία ὑποτίμησις τοῦ νομίσματος εἶναι ἀπὸ τὰ πλέον συνήθη πράγματα πρὸ παντὸς εἰς τὴν χώραν μας καὶ ἡ τεχνικότης θὰ ἐνόμιζα, ὅτι διαφεύγει οὐδέν. Ἐπιτρέπεται ἴσως εἰς ἕνα Ὑπουργὸν τῆς Μ. Βρεττανίας νὰ τὴν ἀγνοῇ, διότι ἡ χώρα του δὲν ἔχει ἀνάλογον μὲ τὴν ἰδικήν μας πεῖραν ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται εἰς Ἕλληνας Ὑπουργοὺς τοῦτο καὶ μάλιστα καθ’ ὃν βαθμὸν συμβαίνει μὲ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ παρακολουθήσετε μετὰ προσοχῆς τὴν σκέψιν μου, διότι πρέπει νὰ σχηματίσετε ἀντικειμενικὴν γνώμην ἐπὶ τῶν ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ἀπασχολοῦν ἡμᾶς θέμα εἶναι ἐθνικόν. Δὲν εἶναι ζήτημα συμπολιτεύσεως καὶ ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ τύχη τῆς δραχμῆς εἶναι τύχη καὶ ἡμῶν καὶ ὑμῶν καὶ ἑπομένως ἐὰν παρασυρθῆτε, κύριοι συνάδελφοι τῆς συμπολιτεύσεως ἀπὸ τὴν κακῶς ἐννουμένην κομματικὴν νομιμοφροσύνην καὶ χειροκροτεῖτε ὡς εἰς πᾶσαν ἄλλην περίπτωσιν τὰς κυβερνητικὰς ἐνεργείας, ἀναλαμβάνετε εὐθύνας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι ἰδικαί σας. Πρέπει νὰ ἔχουν οἱ βουλευταὶ τὸ θάρρος νὰ εἴπουν εἰς τὴν κομματικήν των ἡγεσίαν, ὅτι ὑπάρχουν ζητήματα, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ κριθοῦν συμφώνως μὲ τὰς ἀπαιτήσεις τῆς κομματικῆς πειθαρχίας. Ἡ ἐπίσημος ἀναγνώρισις τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ Ἐθνικοῦ νομίσματος, ἡ νομισματικὴ ἀναπροσαρμογή, ἀποτελεῖ διὰ νὰ χρησιμοποιήσω μίαν στρατιωτικὴν ἔκφρασιν, κατάληψιν προσφόρου θέσεως, ἥτις ἀφ’ ἑαυτῆς δὲν σημαίνει τίποτε ἐὰν δὲν γίνῃ ἡ δέουσα ἐκμετάλλευσίς της καὶ ἐξασφαλισθῇ πρωτίστως ἡ διατήρησίς της. Διὰ τὴν ἐπιτυχίαν μιᾶς ὑποτιμήσεως τὰ ἀποφασιστικὰ σημεῖα εἶναι τὰ ἀκόλουθα: Πρωτίστως τὸ ὕψος αὐτῆς, ἤτοι ὁ καθορισμὸς τῆς νέας τιμῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος, δεύτερον ὁ χρόνος, τρίτον ἡ προπαρασκευὴ καὶ τέταρτον ἡ πολιτικὴ τῆς συντηρήσεως μετὰ τὴν πραγματοποίησίν της. Θὰ ἐξετάσωμεν ἕνα ἕκαστον τῶν θεμάτων αὐτῶν διότι ἐπιθυμῶ, ὡς ἤδη ἀνέφερα ὅπως ἡ κρίσις ὑμῶν ἐπὶ τῆς Κυβερνητικῆς ἐνεργείας εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον ἀντικειμενική. Καὶ πρῶτον ὁ χρόνος. Πότε ἀκριβῶς πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ὑποτίμησις; Οἱ παράγοντες οἵτινες δέον νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν εἶναι καὶ ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς φύσεως. Οὕτως, ὅταν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ὑπάρχει σάλος περὶ τὰς τιμάς, ἤ ἀπειλεῖται τοιοῦτος, εἶναι ἀσύνετον, διὰ μίαν μικρὰν χώραν, νὰ προβῇ εἰς τὴν ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματός της, διότι ἡ ἐξέλιξις τῶν διεθνῶν τιμῶν εἶναι πιθανὸν νὰ διαψεύσῃ τὰς περὶ αὐτῆς προβλέψεις ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθη ἡ ἀπόφασις αὐτῆς. Ἐὰν διὰ τῆς ὑποτιμήσεως προεξοφλήσωμεν μεγάλην πτῶσιν τιμῶν καὶ δὲν πραγματοποιηθῇ αὕτη, τότε ἡ χώρα ὑποβάλλεται εἰς ὅλως ἀδικαιολόγητον θυσίαν. Ἀλλὰ καὶ ὅταν φημολογοῦνται ὑποτιμήσεις πλειόνων νομισμάτων οἱ μικροὶ δὲν σπεύδουν πρῶτοι νὰ προβοῦν εἰς αὐτάς. Περιμένουν νὰ ἴδουν τί ἔκαμαν τὰ μεγαλύτερα Κράτη πρῶτον ἢ ἐνεργοῦν κατόπιν κοινῆς συμφωνίας διὰ νὰ μὴ ὑποβάλουν ἑαυτὰ εἰς θυσίας, αἱ ὁποῖαι ἐκ τῶν πραγμάτων θὰ ἀποδειχθοῦν ἀδικαιολόγητοι. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἐσωτερικῆς ἀπόψεως, διατὶ ἡ ὑποτίμησις γίνεται ἐν Ἑλλάδι ἀκριβῶς κατὰ τὴν λῆξιν τῆς περιόδου καθ’ ἣν τὰ γεωργικὰ προϊόντα περιέρχονται ἀπὸ τὰς χείρας τῶν παραγωγῶν εἰς τὰς τῶν ἐμπόρων; δὲν ἀπηχεῖ τοῦτο καὶ μόνον κακῶς, ἀνεξαρτήτως ἄλλων ὑπολογισμῶν; Ἰδίως ὅταν τὴν περίοδον αὐτὴν ἔχομεν χάσει τοὐλάχιστον, διὰ τὸ σπουδαιότερον ἐξαγώγιμον προϊόν μας, τὸν καπνόν, τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπηρεάσωμεν τὴν προσεχῆ παραγωγὴν καὶ νὰ εἴπωμεν τοὐλάχιστον, ὅτι οἱ καπνοπαραγωγοὶ θὰ ἐπωφεληθοῦν διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας τὸ προσεχὲς ἔτος; Δὲν χρειάζεται ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ χρόνου νὰ ἐπιμείνω περισσότερον. Διερωτῶμαι ἁπλῶς διατί, ἐφ’ ὅσον ἀφήσαμε νὰ παρέλθουν πέντε ὁλόκληροι μῆνες, δὲν ἀνεβάλομεν ἀκόμη ἐπὶ τρεῖς ἢ τέσσαρας ἑβδομάδας, μέχρι τέλους Ἰουνίου ἔστω, τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου, διὰ νὰ ἴδωμεν ποίας συνεπείας θὰ εἶχον τελικῶς ἐπὶ τῶν τιμῶν αἱ διαπραγματεύσεις μεταξὺ Δύσεως καὶ Ἀνατολῆς, ἀλλ’ ἐσπεύσαμεν νὰ προεξοφλήσωμεν τὴν πιθανὴν ἀλλὰ μὴ βεβαίαν μεγάλην πτῶσιν τιμῶν, καθορίζοντες τόσον μεγάλην τὴν ὑποτίμησιν καὶ ὑποβάλλοντες τὴν χώραν εἰς θυσίαν ἥτις πιθανὸν νὰ ἀποδειχθῇ κατὰ τὸ μεγαλύτερον τμῆμα της ματαία.

§113Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐπειδὴ ἐθίξατε τὸ ζήτημα τοῦ χρόνου, δὲν κατάλαβα. Τὸ συμπέρασμά σας εἶναι ὅτι κακῶς ἐξελέγη ὁ χρόνος τῆς ἐξαγγελίας τῆς ὑποτιμήσεως;

§114Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νομίζω ὅτι ὁ ἀποφασιστικὸς παράγων ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς τοῦ χρόνου ἦτο τὸ ταξείδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἄλλως θὰ ἀνεμένατε τὴν ἔκβασιν τῶν διαπραγματεύσεων, μεταξὺ τῶν δυνάμεων τῆς Δύσεως καὶ τῆς Ἀνατολῆς. Διατί ἐβιάσθητε; Διότι ἁπλούστατα ἠθελήσατε νὰ προβῆτε εἰς θεαματικὴν ἐνέργειαν ἐξαίρουσαν τὴν σημασίαν τοῦ ἐπικειμένου προσκυνήματος, ἢ μᾶλλον τῆς νεωτέρας ἀργοναυτικῆς ἐκστρατείας, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ πρὸς Ἀμερικήν!

§115Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχον ἀποφασίσει εὐθὺς ἀμέσως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναμείνουν.

§116Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Βεβαίως, καὶ ἰδοὺ αἱ συνέπειαι.....

§117Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἔκαμα τὴν ἐρώτησιν διὰ νὰ ἀντιληφθῶ, διατί ἀκριβῶς ἡ πρώτη σας παρατήρησις ἦτο, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει ἐνωρίτερον—ἐὰν ἦτο δυνατὸν τὴν ἑπομένην τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς—καὶ μάλιστα ὅτι ἦτο τοιαύτη ἡ κατάστασις ἡ δημιουργουμένη ἀπὸ τὴν ἀντιπληθωρικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία δὲν ἦτο αὐτοσκοπὸς—ὡς εἴπατε—ὥστε νὰ ἀποκομίσω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἠννοεῖτε νὰ γίνῃ γρήγορα. Τώρα ποὺ βλέπω ὅτι συνιστᾶτε νὰ γίνῃ ἀναβολή, καὶ μάλιστα μία ἀναβολὴ ἡ ὁποία δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ἐξεφωνήθησαν τελευταίως, δὲν βλέπω τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἀναμένων κανεὶς 15 ἡμέρας ἢ 4 ἑβδομάδας ἢ δύο μῆνες, θὰ εἶχε μπροστά του. Δι’ αὐτὸ ὑπέβαλα τὴν ἐρώτησιν.

§118Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὑπῆρξα σαφής, κ. Ὑπουργέ, καὶ πιστεύω ὅτι εὐκόλως δύνασθε νὰ ἀντιληφθῆτε πόσον σοβαρὸς εἶναι ὁ λόγος εἰς τὸν ὁποῖον ἀναφέρομαι, καὶ εἰς τὸν ὁποῖον βασίζω τὴν ἐπιχειρηματολογίαν μου.

§119Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὄχι.

§120Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Φοβοῦμαι ὅτι αὐτὴ ἡ ἀδυναμία τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀντιλαμβάνεται τὴν κραυγάζουσαν πραγματικότητα εἶναι ἡ αἰτία τοῦ ἀνεδαφικοῦ καὶ ἐπιζημίου πολλῶν ἀποφάσεων καὶ ἐνεργειῶν της. Διότι ἐὰν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἀντιλαμβάνεσθε τί λέγω, τί χρειάζεται νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ ἄλλων περισσοτέρων πολυπλόκων θεμάτων; Ἀλλὰ ἂς κάμω ἀκόμα μίαν προσπάθειαν. Τὴν στιγμὴν αὐτὴν διαγράφεται προοπτικὴ μεγάλης πτώσεως τῶν διεθνῶν τιμῶν, ἐὰν αἱ διαπραγματεύσεις μεταξὺ τῶν Δυτικῶν καὶ Ἀνατολικῶν δυνάμεων εὐοδωθοῦν. Ἡ ὑπερβολικὴ ὑποτίμησις εἰς τὴν ὁποίαν προέβητε δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν προεξόφλησιν τῆς πτώσεως αὐτῆς ἐν ὅλῃ της τῇ ἐκτάσει; Καὶ δὲν ἐσπεύσατε εἰς τοῦτο ἁπλῶς διότι ἠθελήσατε προβαίνοντες εἰς τὴν ὑποτίμησιν πρὸ τοῦ ταξειδίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἐξυπηρετήσετε ἁπλῶς τὸ πεφυσιωμένον τῶν πολιτικῶν του ἐπιδιώξεων; Ἀλλὰ ἂς ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος, ἀπὸ ἀπόψεως προπαρασκευῆς: Τὸ γενικὸν κλῖμα τὸ ἐπιτρέπον τὴν μετ’ ἐπιτυχίας ἀνάληψιν τοῦ ἐγχειρήματος τῆς ὑποτιμήσεως, ἐδημιούργησεν, ὡς ἤδη ἀνέπτυξα ἡ πολιτικὴ τοῦ ἀντιπληθωρισμοῦ. Διατὶ τὴν παραμονὴν ἀκριβῶς τῆς ὑποτιμήσεως νὰ ἀνατραπῇ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ καὶ νὰ ἐπιτραπῇ αὔξησις τῆς κυκλοφορίας καὶ τῶν πιστώσεων; Τὰ μόλις πρὸ ὀλίγου κατατεθέντα, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ στοιχεῖα, παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ἀτυχῶς ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ φόβος μου περὶ μιᾶς τοιαύτης ἐξελίξεως εἶναι πραγματικότης. Τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἡ διόγκωσις τῆς κυκλοφορίας καὶ τῶν πιστώσεων εἶναι ἐποχιακὴ—λόγῳ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα —δὲν δύναται νὰ εὐσταθήσῃ. Καὶ ἐν παρενθέσει: διατὶ νὰ ἐκλεγῇ ὁ χρόνος τῆς ὑποτιμήσεως τὴν ἑπομένην ἀκριβῶς τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα. Ὅταν ἦτο γνωστὸν ὅτι θὰ εἴχαμε μίαν ἀναγκαστικὴν τοιαύτην διόγκωσιν. Ποῖος ἄλλος λόγος ὑπάρχει καὶ πάλιν ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ ὑποτίμησις ἔπρεπε νὰ γίνῃ πρὸ τοῦ ταξειδίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ; Ἀλλὰ πέραν τῆς ὡς ἄνω φυσιολογικῆς τρόπον τινὰ ἐξ ἐποχιακῶν λόγων διογκώσεως, οἱ ἀριθμοὶ τοῦ ἀναπληρωτοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ προδίδουν μίαν πολὺ μεγαλυτέραν τοιαύτην. Πῶς ἐξηγεῖται ἡ τελευταία αὐτὴ καὶ ποία ἡ δικαιολογία τῆς εἰδικῆς κατευθύνσεως τὴν ὁποίαν ἐσημείωσαν αἱ αὐξηθεῖσαι πιστώσεις τὸν τελευταῖον πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως μῆνα; Ἐπὶ τῶν σημείων αὐτῶν, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ φέρεται εἰς τὴν Βουλὴν στοιχεῖα ἐμφανίζοντα ἀθροίσματα δύο μηνῶν. Ἡ διευκρίνησις τῶν γεγονότων πρέπει νὰ εἶναι πλήρης καὶ ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ κατὰ τρόπον σοβαρὸν ἐν πλήρη ἐπιγνώσει τῶν εὐθυνῶν ἑνὸς ἑκάστου. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὸν τύπον τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα κατεθέσατε οὔτε τὸ αἴτημα τῶν ἐπερωτώντων συναδέλφων νὰ ἱκανοποιήσετε οὔτε βεβαίως τὸ αἴτημα τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἔχῃ πλήρη τὰ στοιχεῖα ἄνευ μαθηματικῶν δικολαβισμῶν, ἄνευ αὐτῶν τῶν μέσων ὅρων καὶ τῶν ἀθροισμάτων, τὰ ὁποῖα ἀντὶ νὰ διευκρινίζουν, συσκοτίζουν τὴν πραγματικότητα. Λυποῦμαι ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δηλώσω μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν τὸν ὁποῖον τρέφω πρὸς ὑμᾶς, ὅτι ἡ παρ’ ἡμῶν κατάθεσις τοιούτων στοιχείων ἀποτελεῖ πρόκλησιν πρὸς τὸ Σῶμα. Δὲν εἶχον σκοπὸν νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς διογκώσεως τῆς κυκλοφορίας καὶ τῶν πιστώσεων πέραν τῆς ὑπογραμμίσεως τῆς ἀντινομίας, τὴν ὁποίαν ἀποτελεῖ αὕτη, ἀπὸ τεχνικῆς ἀπόψεως διὰ τὴν διενέργειαν τῆς ὑποτιμήσεως. Ἀλλ’ ἐκ τοῦ εἴδους τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα παρεθέσατε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπογραμμίσω καὶ μίαν ἄλλην ἄποψιν. Γνωρίζετε, ὅτι δικαίως ἢ ἀδίκως ἐτέθη ἤδη ἕνα ἠθικὸν ζήτημα. Ποῖοι λόγοι πέραν τῶν αὐστηρῶς ἐποχιακῶν ἐπιβάλουν τὴν διόγκωσιν, καὶ διατί νὰ σημειωθῇ αὔξησις τῶν πρὸς τὸ καπνεμπόριον πιστώσεων κατὰ 17 δισεκατ. κατὰ τὸν μῆνα Μάρτιον ἐν συγκρίσει μὲ τὸν Φεβρουάριον, ὅταν πέρυσιν εἴχομεν ἀντιθέτως μείωσιν κατὰ 80 δισεκ.; Διατί κατὰ Μάρτιον ηὐξήθησαν αἱ προεξοφλήσεις κατὰ 37 δισεκ. καὶ αἱ πιστώσεις πρὸς τὴν βιομηχανίαν κατὰ 19 δισεκ.; Διατί ἔπρεπε νὰ αὐξηθοῦν ἐν μηνὶ Μαρτίῳ αἱ πρὸς τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν χορηγήσεις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κατὰ 9 δισεκ.; Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ προσκομίσητε μεθαύριον εἰς τὴν Βουλὴν θὰ εἶναι τόσον λεπτομερῆ, εἰλικρινῆ καὶ μαθηματικῶς ὄχι «μαγειρευμένα» ὥστε νὰ ἀρθῇ ἐπὶ τοῦ θέματος πᾶσα τυχὸν ὑπόνοια. Διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἡ Κυβέρνησις καὶ γενικώτερον ὁ πολιτικὸς κόσμος νὰ μένῃ ὑπὸ τὴν σκιὰν τῆς ἀμφιβολίας, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀδιάβλητον τῶν ἐνεργειῶν εἰς πᾶσαν τοιαύτην περίπτωσιν. Εἶπον ἤδη, ὅτι δὲν εἶχον διάθεσιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ ἐνδιατρίψω κἄν ἀλλὰ σᾶς ὁμολογῶ, ὅτι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα κατέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὑπῆρξαν δι’ ἐμὲ πρόκλησις, διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ τοῦ Σώματος καὶ τὴν νοημοσύνην μας.

§121Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Θέλω νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν μόνον. Αἱ δύο προηγούμεναι ἐπερωτήσεις τῶν συναδέλφων κ.κ. Κοθρῆ καὶ Μαρῆ ἐζήτουν πληροφορίας διὰ τοὺς δύο αὐτοὺς μῆνας. Ἐντεῦθεν ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους γνωρίζετε. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξήγησις καὶ νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις ὅπως ἔγινεν ἐκ μέρους μας εἶναι ἀρκούντως σοβαρά.

§122Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶμαι βέβαιος, κύριε Πρόεδρε, ὅτι θὰ ἐπιληφθῆτε τῆς εὐκαιρίας, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ ἰδική μου διευκρίνισις τῶν πραγμάτων καὶ θὰ μᾶς φέρετε τὴν Δευτέραν ἐξειδικευμένους καὶ πράγματι ἐξηκριβωμένους ἀριθμούς.

§123Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Ἀρκεῖ νὰ μᾶς εἴπητε, τί ἐννοεῖτε «ἐξηκριβωμένους».

§124Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν θέλομεν μέσους ὅρους καὶ σύνολα μηνῶν. Θέλομεν ἰδίως ἀριθμούς, ἀφορῶντας τὴν πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως κρίσιμον περίοδον.

§125ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποίαν;

§126Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐὰν οἱ ἀριθμοὶ τῶν προηγουμένων ρητόρων ἦσαν ἀκριβεῖς ἢ ὄχι.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ὄχι διακοπάς.

§128Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Βεβαίως τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως ἔχουν δικαίωμα νὰ διακόπτουν καὶ εὐχαρίστως δέχομαι τὰς διακοπάς των. Παρακαλῶ ὅμως τοὺς κυρίους συναδέλφους, ἐπειδὴ ἡ συζήτησις μοιραίως εἶναι τεχνική, νὰ μὴ μὲ διακόπτουν ἂν εἶναι δυνατόν. Εἰς τὸ τέλος θὰ εἶμαι εἰς τὴν διάθεσίν των.

§129Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ποῦ κατελήξατε; Πρόκειται νὰ κατατεθοῦν νέα στοιχεῖα ἢ ὄχι;

§130Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι ἔδωσαν πράγματι ὡρισμένα στοιχεῖα ἐπὶ τῆς ἐξελίξεως τῆς κυκλοφορίας καὶ τῶν πιστώσεων. Θὰ ἐπεθύμουν ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν καλωσύνην—ἔχει ἄλλωστε τὴν ὑποχρέωσιν— νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν τὰ στοιχεῖα αὐτὰ εἶναι ἀκριβῆ ὡς ἐπίσης καὶ νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἐσημειώθη ἡ ἐκ τῶν στοιχείων τούτων προκύπτουσα μεταβολὴ εἰς τὴν κατεύθυνσιν τῶν πιστώσεων. Πρέπει αἱ ἐξηγήσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν σημείων αὐτῶν νὰ εἶναι σαφεῖς καὶ κατηγορηματικαί. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους τὸ καπνεμπόριον ἐχρηματοδοτήθη μὲ 17 δισεκατ. περισσότερον κατὰ τὸν Μάρτιον ἢ τὸν Φεβρουάριον, ἐὰν βεβαίως πράγματι συνέβη τοῦτο. Καὶ ἐπειδὴ τὸ ζήτημα παρουσιάζει καὶ τὴν ἄλλην ἄποψιν—τὴν ἠθικὴν— νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ γνωρίζῃ ποῖοι ἐκ τῶν καπνεμπόρων ἔλαβον τὰς πιστώσεις αὐτάς. Πρέπει νὰ δώσητε εἰς τὴν Βουλὴν πλήρη στοιχεῖα. Δὲν ἐπιμένω ἐπ’ αὐτοῦ, διότι εἶμαι σήμερον ἀντιπολιτευόμενος, ἀλλὰ διότι ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ οὔτε σεῖς οὔτε ἡμεῖς ἐπιτρέπεται νὰ ἀφήνωμεν τὸ πεζοδρόμιον ἐλεύθερον νὰ κατασπιλώνῃ τὴν ὑπόληψιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἀπαιτοῦμεν πλῆρες φῶς, ἵνα οἱ ἐκ συστήματος συκοφάνται, οἱ ἀποβλέποντες πιθανῶς κάπου ἀλλοῦ, καθίσουν εἰς τὴν θέσιν των. Οὕτω καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ δυνηθῇ ἀδιάβλητος νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ ἔργον τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀπερίσπαστος εἰς τὸ ἰδικόν της. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ σεβασμός μου εἶναι μεγάλος καὶ πρὸς τὸ πρόσωπόν σας καὶ πρὸς τὴν πεῖραν σας ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν. Γνωρίζετε τί εἴδους στοιχεῖα θέλω, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν μάλιστα καὶ κάποιαν ἐπαγγελματικὴν συνάφειαν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι μεθαύριον θὰ ἱκανοποιήσετε πλήρως τὸ αἴτημά μας αὐτό. Ἀλλ’ ἐπανερχόμενος ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς προπαρασκευῆς τῆς ὑποτιμήσεως: Τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνέκυψεν ἐκ τῶν ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὸ στάδιον τῆς προπαρασκευῆς τῆς ὑποτιμήσεως, εἶναι ἡ διαχείρισις τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης. Μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία προτίθεται νὰ προβῇ εἰς ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος, κατὰ ποίαν λογικήν, ὀλίγους μῆνες πρὸ αὐτῆς, καταστρέφει τὸ σύστημα τοῦ δελτίου, τὸ ὁποῖον τῆς ἐπέτρεπε νὰ εἶναι σχεδὸν κυρία τῆς ἀγορᾶς; Κατὰ ποίαν λογικὴν δίδει ἐντολὴν εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, νὰ ἐξαφανίσῃ τὰ εἰς χεῖρας του ἀποθέματα, τονίζουσα μάλιστα, ὅτι ἐὰν ἤθελε καθυστερήσει καὶ κατὰ 24 ἔστω ὥρας νὰ τὰ παραδώσῃ εἰς τὰς χεῖρας τοῦ ἐμπορίου, θὰ τὸν θεωρήσῃ ὡς ἀποτυχόντα. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὅλως παραδόξως ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, μᾶς διεβεβαίωσε πρὸ ὀλίγου, ὅτι δὲν διέθεσεν ὅλα τὰ ἀποθέματα ἀλλ’ ἁπλῶς ἐξεποίησε τμῆμα αὐτῶν, τὸ ὁποῖον ἦτο ἀναγκαῖον διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ κατὰ τὸ διάστημα ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις, προκύπτει ἀνάγκη καὶ ἄλλης ἐξηγήσεως. Μᾶς ἐνέπαιζεν ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ἐξήγγελλε καὶ μᾶς διεβεβαίου, ὅτι ἐπραγματοποίει τὴν πολιτικὴν τοῦ ἀποπαρεμβατισμοῦ καὶ τῆς ἐκποιήσεως τῶν ἀποθεμάτων τοῦ Ὑφυπουργείου Ἐμπορίου εἰς τοὺς ἐμπόρους ἢ τώρα ὁ κ. Ὑφυπουργὸς διαβεβαιῶν, ὅτι δὲν ἠκολούθησε τὸν καταστρεπτικὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον τοῦ καθώρισεν ὁ προϊστάμενός του Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ; Εἶμαι ἐπὶ τοῦ ὅλου αὐτοῦ θέματος κατάπληκτος, ὅπως φαντάζομαι καὶ ὑμεῖς ὅλοι, ἀδυνατῶ νὰ παρακολουθήσω τὴν λογικὴν καὶ τὴν εἰλικρίνειαν τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, ὅτι ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσωμεν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ κάποιαν ἐξήγησιν. Τρίτον σημεῖον: Τὸ θέμα τοῦ χρυσοῦ. Γνωρίζετε τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν κατεῖχεν ἡ χρυσῆ λίρα ἐν τῇ ἐθνικῇ οἰκονομίᾳ μέχρι τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1952. Ἦτο ὁ ρυθμιστὴς τῶν τιμῶν καὶ τὸ μόνον σχεδὸν μέσον ἀποθησαυρισμοῦ καὶ διατηρήσεως τῶν ἐπενδύσεων. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, λόγῳ τῆς ἀντιπληθωρικῆς πολιτικῆς, τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ χρυσοῦ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ τῆς ἐμφανίσεως τῶν Ἰταλικῶν λιρῶν, ὁ χρυσὸς ἔπαυσε νὰ παίζῃ πλήρως μὲν τὸν ρυθμιστικὸν ρόλον του ἐπὶ τῶν τιμῶν, κατὰ ἕνα δὲ μεγάλον βαθμὸν τὸν ἕτερον, τοῦ μέσου ἐπενδύσεως τῶν ἀποταμιεύσεων. Ἐκράτουν οἱ Ἕλληνες τὴν δραχμὴν καὶ δὲν ἔσπευδαν νὰ πληρώσουν τὸν καφὲ ἢ τὸ φαγητόν των δίδοντες «πρῶτα». Ἐὰν εἴχατε σκοπὸν νὰ προβῆτε εἰς τὴν ὑποτίμησιν πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφήσετε τὴν λίραν εἰς τὰς 180 χιλ. δρχ. καὶ νὰ αὐξήσετε τὴν τιμήν της ἐν μιᾷ νυκτὶ καὶ μόνῃ κατὰ 70%; Δὲν φοβεῖσθε, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἐκ τούτου ν’ ἀνοίξῃ ἡ παλαιὰ πληγὴ τοῦ ρυθμιστικοῦ της ρόλου ἐπὶ τῶν τιμῶν καὶ δὲν φοβεῖσθε, ὅτι τὴν ἀποκαθιστᾶτε καὶ πάλιν ὡς τὸ ἀσυναγώνιστον μέσον διατηρήσεως τῶν ἀξιῶν, δικαιοῦντες πλήρως τοὺς λιροπλήκτους καὶ λιρολάτρας εἰς τὴν πίστιν των; Δὲν πιστεύω, ὅτι ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἐρωτήματος εἶναι δυνατὴ ἡ διατύπωσις κἂν ἀρνητικῆς ἀπαντήσεως. Εἶναι πιθανόν, ὅμως ἐπὶ τοῦ πρώτου, νὰ θελήσητε νὰ ἀμφισβητήσητε τὸ μέγεθος τοῦ κινδύνου. Ἡ ἀπότομος αὔξησις κατὰ 70% τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν κατόχων χρυσῶν λιρῶν, δὲν ἀποτελεῖ καθ’ ἑαυτὴν τεράστιον δυνητικῶς πληθωρικὸν παράγοντα, ὅστις θὰ ἠδύνατο νὰ κατακλύσῃ τὴν οἰκονομίαν καὶ μαζὶ μ’ αὐτὴν νὰ παρασύρῃ ὡς ἀθύρματα τοὺς ὑπολογισμοὺς ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίξατε τὴν ὑποτίμησιν; Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὐδὲ κἂν ἀντελήφθη τὴν ὕπαρξιν τοιούτου προβλήματος, ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ Εἰσαγγελέως προέβη εἰς τὴν δίωξιν ἐφημερίδος, ἡ ὁποία ἀνέγραψεν, ὅτι διὰ τῆς ὑποτιμήσεως ηὐξήθησαν τὰ κυκλοφοριακὰ μέσα κατὰ ἕνα Α ποσοστὸν—δὲν ἐνθυμοῦμαι τὸν ἀκριβῆ ἀριθμὸν—καὶ ἀνεφέρετο ἀκριβῶς εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν κατόχων τῶν λιρῶν. Ἐταλαιπωρήθην δὲ καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος ὡς μάρτυς εἰς τὰς δύο δίκας, αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν διὰ νὰ ἀναπτύξω πρὸ τοῦ δικαστηρίου στοιχειώδεις οἰκονομικὰς ἀληθείας, χωρίς, νομίζω, ἐν τέλει νὰ πείσω τὸν κατὰ τὰ ἄλλα ἄξιον δικαστὴν ἔχοντα προφανῶς ὑπὸ τὸ κράτος τῆς κυβερνητικῆς ἐνεργείας τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι διεπράχθη κάτι τὸ καταχθόνιον εἰς βάρος τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος! Ἀλλ’ ἐὰν αἱ ἀνωτέρω παρατηρήσεις ἀνάγονται εἰς τὴν καθαρῶς τεχνικὴν πλευρὰν τῆς προπαρασκευῆς τῆς ὑποτιμήσεως, ὑπάρχει καὶ ἡ ἑτέρα ἐξ ἴσου σημαντική, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ παρίδωμεν. Ἡ ὑποτίμησις δὲν εἶναι ἐγχείρημα γενόμενον ἐν τῷ κενῷ. Ἡ ἀνάγκη αὐτῆς εἶναι συνάρτησις τῶν γενικωτέρων συνθηκῶν τῆς οἰκονομίας καὶ ἡ ἀπόφασις περὶ τῆς διενεργείας της ὡς καὶ μέχρι ποίου βαθμοῦ πρέπει νὰ συντελεσθῇ, προϋποθέτει γνῶσιν τῶν διαθεσίμων ἐν τῇ οἰκονομίᾳ πόρων, ἰδιαίτατα δὲ τῶν στοιχείων τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν. Ὅταν εἶναι γνωστοὶ οἱ πόροι, τοὺς ὁποίους διαθέτει ἡ οἰκονομία, τότε καὶ μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ σκεφθῇ τις μέχρι ποίου σημείου ἐπιτρέπεται νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὑποτίμησιν, ἐὰν θὰ τὴν κάμῃ καθόλου. Ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν ὑποτίμησιν καὶ ἀφοῦ ἔκαμε τοῦτο, φροντίζει τώρα νὰ ἐξασφαλίσῃ διὰ τοῦ ταξιδίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ πόρους πρὸς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν! Καὶ ἐὰν ἀποτύχῃ τὸ ταξίδιον τοῦτο, τί ὅπλα διαθέτει πλέον διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν δημιουργουμένην κατάστασιν; Βλέπετε, ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ὁ φετιχισμὸς τοῦ περιφήμου πρὸς Ἀμερικὴν ταξιδίου, συνετέλεσεν εἰς τὴν λῆψιν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἀντιθέτου ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιβαλλομένης κατευθύνσεως τῶν ἐνεργειῶν της. Ἀλλ’ ἤδη, νομίζω, ὅτι εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ πλέον σημαντικοῦ τῆς ὑποτιμήσεως θέματος. Ὑποτίμησις σημαίνει καθορισμὸς νέας τιμῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος. Τὸ σημεῖον δέ, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ καθορισθῇ ἡ νέα τιμή, ἔχει καιρίαν σημασίαν, διότι ἐξ αὐτοῦ θὰ καθορισθοῦν καὶ τὰ ἄμεσα ἀποτελέσματα τῆς ὑποτιμήσεως ἐπὶ τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν, τῶν τιμαρίθμων κ.τ.λ. Ἀλλὰ καὶ αἱ δυνατότητες ἀσκήσεως τῆς ἐνδεδειγμένης πολιτικῆς, ὥστε νὰ ἐπιτραπῇ ἡ πλήρης αὐτῆς ἐκμετάλλευσις καὶ εἰς τὸ μέλλον. Διὰ τῆς ὑποτιμήσεως προσφέρομεν εἰς τοὺς ἐξωτερικοὺς ἀγοραστὰς τὰ ἐμπορεύματα καὶ τὰς ὑπηρεσίας μας εἰς μικροτέραν εἰς συνάλλαγμα τιμήν, διὰ νὰ τοὺς πείσωμεν νὰ ἀγοράσουν μεγαλυτέρας ποσότητας καὶ νὰ ἀποκτήσωμεν, οὕτως, μεγαλύτερα συνολικῶς ποσὰ συναλλάγματος. Ἀντιστρόφως καθιστῶμεν ἀκριβότερα εἰς δραχμὰς τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορεύματα καὶ ὑπηρεσίας ἵνα μειωθοῦν αἱ εἰσαγόμεναι ποσότητες καὶ ἔχομεν μικροτέρας ἐκ τούτων πληρωμὰς εἰς συνάλλαγμα. Ἀλλ’ ἡ μείωσις τῆς εἰς συνάλλαγμα τιμῆς τῶν προϊόντων μας διὰ νὰ ἀποδώσῃ μεγαλυτέρας εἰσπράξεις εἰς συνάλλαγμα, πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ ἀπὸ μεγαλυτέραν ἢ ἀνάλογον αὔξησιν τῆς προσφορᾶς των. Ἄν ἡ παραγωγὴ των εἶναι ἀνελαστική, ὡς συμβαίνει διὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα, ὑπάρχει ὁ κίνδυνος ἡ μείωσις τῶν τιμῶν νὰ ἀπολήξῃ εἰς μείωσιν τῶν συνολικῶν συναλλαγματικῶν προσόδων. Καὶ ἡ Ἑλλάς, ὅπως δὲν θ’ ἀγνοῇ οὔτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἶναι χώρα γεωργικὴ τῆς ὁποίας τὸ μέγιστον τῶν ἐξαγωγῶν ἀποτελεῖται ἀπὸ γεωργικὰ προϊόντα! Ὑπάρχει ἀκόμη καὶ ἄλλος παράγων καθορίζων τὰ περιθώρια, τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ ἡ ὑποτίμησις, χωρὶς νὰ ἀποβῇ ἐπιζήμιος διὰ τὴν οἰκονομίαν. Ἐὰν τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα εἶναι ἀντικείμενον γενικῆς ζητήσεως τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, τότε οἱ ἀγορασταί των δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλουν μεγάλην συμπίεσιν τῶν τιμῶν. Ἐὰν ὅμως οἱ ἀγορασταὶ εἶναι εἷς ἢ ὀλίγοι τὸν ἀριθμόν, τότε οὗτοι δύνανται νὰ ἐκμεταλλευθοῦν ὑπὲρ αὐτῶν τὴν αὔξησιν τῶν ἐσωτερικῶν τιμῶν, ἐπιβάλλοντες ἀδικαιολογήτως χαμηλὰς τιμὰς εἰς συνάλλαγμα. Καὶ ἡ Ἑλλάς, ἀτυχῶς, ἔχει ἐξαγώγιμα προϊόντα κυρίως τῆς δευτέρας αὐτῆς κατηγορίας. Διὰ τὴν σταφίδα μόνος ἀγοραστὴς εἶναι τὸ Ἀγγλικὸν Δημόσιον. Διὰ τὸν καπνὸν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀγοραστῶν εἶναι λίαν περιωρισμένος. Βεβαίως θὰ ἦτο παράλογον νὰ ὑποθέσωμεν, ὅτι οἱ Ἄγγλοι θὰ κατελαμβάνοντο αἰφνιδίως ἀπὸ τοιαύτην κρίσιν συνειδήσεως, ὥστε ὅλως φιλανθρώπως νὰ ἀπομακρύνουν τὴν σκέψιν νὰ ἐπωφεληθοῦν τῆς παρουσιαζομένης εὐκαιρίας διὰ νὰ ἀγοράσουν εὐθηνότερον τὴν σταφίδα μας. Αἱ τιμαὶ τοῦ καπνοῦ ἐξ ἄλλου πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως, ἐκυμαίνοντο εἰς τὸ 1,10 δολλάρια ἡ δὲ προοπτικὴ ἦτο, ὅτι θὰ ἀνήρχοντο ἀσφαλῶς εἰς 1,35 δολλάρια. Μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ὑποτιμήσεως, ὡς ἦτο φυσικόν, κατῆλθον ἀντιθέτως κατὰ 10 ἕως 15%. Φοβοῦμαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καθορίζουσα τὸ ὕψος τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς—τῆς νέας τιμῆς τοῦ συναλλάγματος—εὑρίσκετο ἐν πλήρει ἀγνοίᾳ τῶν στοιχειωδῶν αὐτῶν οἰκονομικῶν ἀρχῶν. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται, ποῖα εἶναι τὰ κριτήρια ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων δέον νὰ καθορισθῇ ἡ νέα ἰσοτιμία; Ἐν πρώτοις, ὑπάρχει ἡ τιμὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς τοῦ συναλλάγματος. Ἀλλ’ αὕτη εἰς τὴν περίπτωσίν μας, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὡς ὁμολογουμένως λίαν χαμηλὴ—τιμὴ δολλαρίου 16.500 δρχ.—λόγῳ τῶν γνωστῶν αἰτίων, τῆς ἀντιπληθωρικῆς πολιτικῆς, τῶν δυσκολιῶν περὶ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ χρησιμοποίησίν του κλπ. Ἕτερον κριτήριον, πολὺ σημαντικώτερον, παρέχει αὐτὴ αὕτη ἡ ντὲ φάκτο ὑποτίμησις, ἡ διαπιστουμένη διὰ τοῦ συστήματος πριμοδοτήσεως καὶ εἰσφορῶν, ὡς τοῦτο διεμορφώθη κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον. Ὑπὸ τὸ σύστημα αὐτὸ μὲ μέγιστον ποσοστὸν πριμοδοτήσεως 40%—ἐκτὸς δύο προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἔχουν εἰδικὴν ὅλως θέσιν, αἱ ἐπιτραπέζιοι σταφυλαὶ καὶ τὰ ἑσπεριδοειδῆ—ἤτοι μὲ τιμὴν δολλ. 21.000 δρχ., ἅπασαι αἱ ἐξαγωγαί μας συνετελοῦντο ἱκανοποιητικῶς. Αὔξησις, ἑπομένως, τῆς τιμῆς τοῦ συναλλάγματος κατὰ 40% θὰ ἐξησφάλιζε δι’ ὅλας τὰς ἐξαγωγάς, αἵτινες ἐπριμοδοτοῦντο μὲ μικρότερα ποσοστὰ ἢ καὶ καθόλου, τὴν δυνατότητα πλήρους καὶ εὐχεροῦς πραγματοποιήσεώς των. Δύναται ὅμως νὰ χρησιμοποιηθῇ καὶ ἄλλο κριτήριον: ἡ ἐκ τῆς συγκρίσεως ἐσωτερικῶν καὶ ἐξωτερικῶν τιμαρίθμων προκύπτουσα ἰσοτιμία τῶν ἀγοραστικῶν δυνάμεων. Ἐπὶ τῇ βάσει τοιούτων ὑπολογισμῶν ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε καθορισθῆ εἰς 21 ἕως 22.500 χιλ. δρχ., ἢ ἐὰν λάβωμεν τὴν ὅλως ἀκραίαν περίπτωσιν ἐφ’ ἧς στηρίζεται ὁ καθηγητὴς κ. Βαρβαρέσσος 25.000 δρχ. Ἄλλα κριτήρια δὲν ὑπάρχουν, καθ’ ὅσον τοὐλάχιστον γνωρίζομεν ἡμεῖς. Ποῦ ἑπομένως ἐστηρίχθη ἡ Κυβέρνησις ὅταν ὥρισε τὴν τιμὴν τῶν 30.000 δρχ.; Εἶναι δικαίωμα καὶ ἡμῶν τῶν μὴ μετεχόντων τῶν μυστηρίων τῆς σοφίας τῆς οἰκονομικῆς της σκέψεως, νὰ διαφωτισθῶμεν ἐπὶ τούτου. Καὶ νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὴ ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ μᾶς δώσῃ μίαν σαφῆ καὶ πειστικὴν ἐξήγησιν. Ἀλλ’ ἐκ τοῦ λόγου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἄλλων κυβερνητικῶν δηλώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν, δυνάμεθα νὰ συναγάγωμεν ὡρισμένα συμπεράσματα ἐπὶ τούτου. Καὶ πρῶτον δυνάμεθα νὰ συναγάγωμεν, ὅτι ἐνήργησεν οὕτως ἡ Κυβέρνησις, διότι πιστεύει, ὅτι ὅσον εὐθηνοτέρα καθορισθῇ ἡ τιμὴ τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, τόσον περισσότερον αὐξάνουν αἱ συνολικαὶ εἰς συνάλλαγμα εἰσπράξεις ἀπὸ τὰς ἐξαγωγὰς προϊόντων καὶ ὑπηρεσιῶν, τῶν τουρισμῶν κτλ. καὶ ἐπιτυγχάνεται δηλαδὴ ἡ ἐξισορρόπισις τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Ἤδη ἀπέδειξα πόσον ἀφελὴς εἶναι ἡ σκέψις αὕτη, ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀντελήφθη τὸ μέγεθος τῆς πλάνης της, ὅταν μετὰ τὴν ὑποτίμησιν ἐσκέφθη νὰ καταρτίσῃ τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν τῆς χώρας καὶ ἑπομένως καὶ τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον διὰ νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ εἰς τὰς συνομιλίας τῆς Οὐασιγκτῶνος, διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς ἐξωτερικῆς βοηθείας. Τὸ προκῦπτον μετὰ τὴν ὑποτίμησιν ἔλλειμμα, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τούτους—καὶ παρακαλῶ νὰ κρατήσετε τὴν θυμηδίαν σας, διότι πρόκειται περὶ σοβαρῶν πραγμάτων—εἶναι μεγαλύτερον τοῦ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως. Ἀλλὰ καὶ τὸ κονδύλιον αὐτῶν τούτων τῶν ἐξαγωγῶν ἐμφανίζεται μετὰ τὸ πρῶτον ἔτος, μετὰ τὴν ὑποτίμησιν μικρότερον. Πράγματι, ἐνῷ ὑπελογίσθη, ὅτι κατὰ τὸ 1952–53 αἱ ἐξαγωγαὶ θὰ ἀνήρχοντο εἰς 120.000.000 δολλ. διὰ τὸ ἔτος 1953–54 —τὸ ἔτος τοῦ «ξεπουλήματος»—αὗται ὑπολογίζονται μόνον εἰς 115 ἑκατομ. δολλάρια! Ἂς μὴ μοῦ ἀντιταχθῇ, ὅτι εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς αὐτοὺς δὲν πρέπει νὰ ἀποδοθῇ μεγαλυτέρα σημασία, διότι ἀποβλέπουν ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ νὰ ξεγελάσουν τοὺς «κουτοαμερικανούς». Ὅτι τὸ ἰσοζύγιον, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Οὐάσιγκων ἀποτελεῖ μίαν ἄλλην ρωμαλέαν ἐκδήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς προώθησιν τῶν Ἑλληνικῶν συμφερόντων. Διότι ὅσον καὶ ἂν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ θαυμάσωμεν τὴν χιουμοριστικὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ θαυμασμός μας αὐτὸς νὰ ὑπερβῇ ὡρισμένα ὅρια. Διὰ τοῦτο παρ’ ὅλον, ὅτι ἡ ἀκρίβεια τῶν ἀριθμῶν τοὺς ὁποίους ἀνέφερα εἶναι ἀναμφισβήτητος, θὰ ἤμην ἐξαιρετικῶς εὐτυχής, ἐὰν τὴν Δευτέραν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, μᾶς διεβεβαίωνε περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι θὰ ἀνέπνεον καὶ ὡς ἁπλοῦς Ἕλλην, κηδόμενος τῆς ἀξιοπρεπείας τῆς χώρας του. Ὡς δεύτερος λόγος τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἀπιθάνου τιμῆς τῶν 30 χιλ. δρχ. φέρεται ὅτι εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐξασφαλισθοῦν μεγαλύτερα περιθώρια διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐσωτερικῶν τιμῶν καὶ ἑπομένως διὰ τὴν διατήρησιν τῆς συναγωνιστικῆς ἱκανότητος τῆς χώρας. Βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, μᾶς διεβεβαίωσεν εἰς τὸν λόγον του, ὅτι αἱ ἐσωτερικαὶ τιμαὶ δὲν θὰ μεταβληθοῦν καὶ ἑπομένως δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ προκύπτῃ ἀνάγκη ἐξασφαλίσεως μεγαλυτέρων περιθωρίων, πρὸς ἐξουδετέρωσιν μιᾶς αὐξήσεως τιμῶν, ἡ ὁποία δὲν θὰ γίνῃ. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἤδη ὑπεγράμμισα, ὅτι ὁ λόγος ἐκεῖνος ἦτο ἐκδήλωσις τῆς ἰδιοτύπου χιουμοριστικῆς διαθέσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς οὕτω ἐμφανιζομένης ἀντιφάσεως. Ὑποστηρίζεται, ὅτι διὰ τῆς τιμῆς τῶν 30 χιλ. δρχ. δημιουργοῦνται μεγαλύτερα περιθώρια διὰ τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν καὶ ἑπομένως, μεγαλύτερα τοιαῦτα διὰ τὴν διατήρησιν τῆς συναγωνιστικῆς ἱκανότητος τῆς χώρας, ἰδίως εἰς τὸν τομέα τῶν ἐξαγωγῶν. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς νὰ ἤκουον τὴν ἐπιχειρηματολογίαν ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεται ἡ ἄποψις αὕτη. Διότι ἐγὼ καταλήγω μὲ τὴν μικρὰν γνῶσιν, τὴν ὁποίαν διαθέτω, τῶν οἰκονομικῶν ἐννοιῶν, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς ἀριθμητικῆς, εἰς τὸ ἀντίθετον συμπέρασμα. Ἐὰν ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου καθωρίζετο εἰς 22.500 ἢ ἔστω εἰς τὰς 25.000 δρχ. ποία θὰ ἦτο ἡ ἐκ ταύτης ἐπίδρασις ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου; Αἱ τιμαὶ τῶν εἰσαγομένων προϊόντων, ἐκτὸς τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπλήρωναν εἰσφοράς, θὰ διετηροῦντο εἰς τὰ αὐτὰ περίπου ἐπίπεδα. Τὸ ἴδιον θὰ συνέβαινε καὶ διὰ τὰ ἐξαγωγικὰ προϊόντα, ἡ μόνη αὔξησις τῶν ὁποίων θὰ ἐπραγματοποιεῖτο ἐκ τῆς διαφορᾶς μεταξὺ τῆς νέας τιμῆς τοῦ συναλλάγματος καὶ τῆς παλαιοτέρας σὺν τῇ πριμοδοτήσει. Ὁ γενικὸς τιμάριθμος ἑπομένως θὰ ὑφίστατο μίαν μεταβολὴν πρὸς τὰ ἄνω περιωρισμένης ἐντελῶς ἐκτάσεως καὶ μὴ δημιουργούσης σοβαρὰς περιπλοκάς. Ἀντιθέτως μὲ τὴν τιμὴν τῶν 30 χιλ. δρχ. ὄχι μόνον ἡ ἐκ τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων ἐπίδρασις ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου εἶναι σημαντικὴ—ἴδε καὶ ἀνάγκην ἐπιβολῆς παρακρατήματος τοῦ ἐλαίου τῆς ὀρύζης κτλ. ἀλλὰ καὶ ἡ ἐκ τῶν εἰσαγομένων θὰ εἶναι σαφὴς καὶ ἔντονος. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν δημιουργεῖται κατάστασις ἐντελῶς νέα διὰ τὴν διαμόρφωσιν τοῦ κόστους καὶ τὰς τιμὰς τῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ παραγομένων καὶ καταναλισκομένων ἀγαθῶν, ἥτις θὰ ἔχῃ ἀμέσους καὶ βαρυσημάντους συνεπείας, οὐχὶ μόνον ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου χονδρικῆς πωλήσεως ἀλλ’ ἐπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ τιμαρίθμου κόστους ζωῆς. Ἂς προσπαθήσωμεν νὰ ἴδωμεν τί γίνεται μὲ τὴν τοῦ σίτου. Καὶ δὲν χρειάζεται νὰ ἐπεκταθῶμεν πέραν τῆς περιπτώσεως αὐτῆς, διὰ νὰ συναγάγωμεν τὰ ἐκ τῆς ὡς ἄνω κατευθύνσεως ἀποτελέσματα. Διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ τῆς συστάσεως ἴσως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἡ τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ σίτου ἀποβαίνει μεγαλυτέρα τῆς ἰσχυούσης τιμῆς διὰ τὸν ἐσωτερικόν. Ὁ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ σῖτος στοιχίζει σήμερον τσὶφ Πειραιᾶ περὶ τὰς 4 χιλ. δρχ. κατ’ ὀκᾶν, μὲ τοὺς δασμοὺς δὲ καὶ τὰ ἄλλα ἔξοδα ἐκτελωνισμοῦ κτλ. περὶ τὰς 4.400 δρχ. Τοῦτο δὲ μὲ τὴν πρὸ μηνῶν συναφθεῖσαν προσωρινὴν διεθνῆ συμφωνίαν ἐπὶ τοῦ σίτου, τὴν ὁποίαν αἱ Η.Π.Α. δὲν θεωροῦν ἱκανοποιητικήν, ἀπαιτοῦσα ὅπως ἀντὶ τῶν 2.05 δολλαρίων τοῦ καθορισθῇ τιμὴ 2,5 δολλαρ. τὸ μποῦσελ. Ἐρωτῶ ποία τιμὴ θὰ δοθῇ διὰ τὸν ἐσωτερικὸν σῖτον; Μοιραίως εἴτε τὸ θέλει ἡ Κυβέρνησις εἴτε ὄχι, ἡ τιμὴ αὐτὴ ἐὰν δὲν ὑπερβῇ τὴν διεθνῆ τιμὴν δὲν πρέπει νὰ ἀφίσταται πολὺ τοιαύτης. Ἀντιλαμβάνεται ἡ Κυβέρνησις τί σημαίνει τοῦτο διὰ τὸν τιμάριθμον καὶ τὴν κυκλοφορίαν διὰ νὰ ἀρκεσθῶ μόνον εἰς αὐτοὺς τοὺς δύο παράγοντας;

§131Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ποία εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις μὲ τὴν τιμὴν αὐτήν;

§132Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω ἀμέσως. Ἤκουσα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ καθορίσῃ τιμὴν 3.500 δραχμῶν, διότι περὶ μικροτέρας δὲν εἶναι φυσικὰ δυνατὸν νὰ γίνῃ λόγος. Ἔκαμα τοὺς ὑπολογισμούς, λαμβάνων ὑπ’ ὄψει τὴν τιμὴν αὐτὴν διὰ τὸν ἐσωτερικὸν σῖτον καὶ τὴν τιμὴν τῶν 4.400 δρχ. διὰ τὸν ἐξωτερικόν. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ πιτυρούχου ἄρτου ἀντὶ τῶν 3.000 δραχ. θὰ πρέπει νὰ καθορισθῇ στὰς 4.800 δρχ. τοῦ δὲ λευκοῦ εἰς τὰς 5.650 δρχ. ἀντὶ τῆς σημερινῆς τῶν 4.300 δρχ. Παρακαλεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς πρὸ τῆς οὕτω διαμορφουμένης καταστάσεως, ποία θὰ εἶναι ἡ πολιτική της ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ σίτου καὶ ποία ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου; Θὰ προβῇ εἰς συγκέντρωσιν σίτου καὶ εἰς ἐπιδότησιν τοῦ ἄρτου ὥστε καὶ οἱ ἀγρόται νὰ ἀπολαύσουν τῶν ἀνωτέρω τιμῶν καὶ ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς νὰ μὴ ἐπαναστατήσῃ πρὸ μιᾶς τόσον σημαντικῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου καὶ ἐντεῦθεν τοῦ τιμαρίθμου κόστους ζωῆς; Καὶ ποία εἶναι τὰ περιθώρια τὰ δημοσιονομικὰ καὶ ποῖαι αἱ δυνατότητες καὶ αἱ συνέπειαι ἐπὶ τῆς κυκλοφορίας καὶ τοῦ ὄγκου τῶν πιστώσεων; Νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ κρίνῃ ἐὰν αἱ ἀπὸ ραδιοφώνου καὶ δι’ ἄλλων μέσων ἐξαγγελίαι τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἀποτελοῦν προσπάθειαν αὐτῆς νὰ τὸν τρέφῃ μὲ ψευδαισθήσεις. Δὲν ἀπαιτῶ ἀπάντησιν ἀμέσως, διότι ἴσως δὲν εἶσθε προητοιμασμένοι. Ἀλλὰ μεθαύριον θὰ πρέπει αἱ ἀπαντήσεις σας νὰ εἶναι σαφεῖς καὶ κατηγορηματικαί. Φοβοῦμαι, ὅτι ἐσπείρατε ἀνέμους καὶ θὰ θερίσετε θυέλλας. Ἀλλ’ ἑτοιμασθῆτε νὰ τὰς ἀντιμετωπίσετε. Προσθέσατε δὲ εἰς τὴν ἐκ τῆς προηγουμένης ἀναλύσεως προκύπτουσαν ἀναπόφευκτον ὕψωσιν τοῦ τιμαρίθμου, τὴν ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν κατόχων χρυσῶν λιρῶν πίεσιν καὶ ἐλᾶτε νὰ μᾶς πείσητε, ὅτι πράγματι μὲ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου εἰς τὰς 30.000 δρχ. ἐξησφαλίσατε μεγαλύτερα περιθώρια συναγωνιστικῆς ἱκανότητος διὰ τὴν χώραν! Ἀλλ’ ἡ ὑποτίμησις, ὡς ἤδη ἀνέπτυξα, ἀπεσκόπει νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν πολιτικὴν τοῦ ἀκράτου ἀντιπληθωρισμοῦ, ἵνα ἀνακουφισθῇ ἡ οἰκονομία διὰ τῆς ἐνασκήσεως μιᾶς ἐλευθεριωτέρας χρηματοδοτήσεως τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ ὑπὸ τὰς ἀνωτέρω ἐκτεθείσας συνθήκας ποία χαλάρωσις ἐπιτρέπεται πλέον; Φοβοῦμαι, ὅτι τὰ ἔξαλλα μέτρα τῶν μεγαλυτέρων, ἔτι, περιορισμῶν τῶν πιστώσεων εἰς τὰ ὁποῖα κατεφύγατε τὴν ἑπομένην τῆς ὑποτιμήσεως διὰ νὰ ἐξουδετερώσητε τὰς ἀμέσους συνεπείας της, ἀντὶ νὰ εἶναι μεταβατικῆς φύσεως θὰ ἀποτελέσουν μόνιμον ἀνάγκην. Μὲ τὴν ὑπερβολικὴν ὑποτίμησιν ἀντὶ νὰ μειώσητε, ἐπετείνατε τὴν ἀνάγκην διατηρήσεως τοὐλάχιστον τῆς μέχρι σήμερον ἀκολουθηθείσης ἀντιπληθωρικῆς πολιτικῆς. Ἀλλ’ οὔτε ἀπὸ δημοσιονομικοὺς λόγους δὲν δύναται νὰ δικαιολογηθῇ ἡ ὑπέρμετρος αὐτὴ ὑποτίμησις. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἡ ὁποία συνοδεύει τὸ νομοσχέδιον περὶ ὑποτιμήσεως ὑπολογίζει τὴν ἐκ ταύτης καθαρὰν ὠφέλειαν διὰ τὸν προϋπολογισμὸν εἰς 360 περίπου δισεκ. δρχ. Ἀνεξαρτήτως τῆς ἀκριβείας τῶν προϋπολογισμῶν αὐτῶν, εἶναι κατὰ τὸ πλεῖστον ὠφέλεια ἐφ’ ἅπαξ παρουσιαζομένη, ἥτις δὲν θὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὰς ἑπομένας χρήσεις. Ἐὰν φανῆτε συνεπεῖς μὲ τὴν ὑπόσχεσίν σας πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ αὐξήσητε τοὺς μισθοὺς αὐτῶν κατὰ 15–20% θὰ σᾶς χρειασθοῦν, διότι δὲν πιστεύω, ὅτι πράγματι σκέπτεσθε νὰ καλύψετε τὴν τοιαύτην δαπάνην δι’ ἀπολύσεως 15–20 χιλ. ὑπαλλήλων, 500–600 δισεκ. δραχμαί. Ἑπομένως ἡ ὅλη ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως ὠφέλεια πλέον ἢ ἐξουδετεροῦται ἐκ μόνου τοῦ παράγοντος αὐτοῦ. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἱκανοποιητικὴ μία τοιαύτη αὔξησις τῶν μισθῶν, ὅταν θὰ ἐκδηλωθοῦν αἱ ἐκ τοῦ καθορισμοῦ τῆς νέας τιμῆς τῶν 30 χιλ. δραχμ. ἀμείλικτοι συνέπειαι ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου; Τί γίνεται τὸ ἰσοζύγιον τοῦ προϋπολογισμοῦ πρὸ τῆς ἀνάγκης τῆς νέας αὐτῆς αὐξήσεως; Δὲν θὰ ἔπρεπεν ἐξ ἄλλου νὰ παραλείψω, ὅτι οἱ ὑπολογισμοὶ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου διὰ τὴν ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως ὠφέλειαν τοῦ προϋπολογισμοῦ, στηρίζεται ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως, ὅτι αἱ τιμαὶ θὰ διατηρηθοῦν εἰς τὰ πρὸ ταύτης ἐπίπεδα. Ὄταν ἡ προϋπόθεσις αὕτη ἐκ τῶν πραγμάτων ἀνατραπῇ, τότε τί ἀπομένει ἀπὸ τὴν ὠφέλειαν αὐτὴν καὶ τί γίνεται τὸ ἰσοζύγιον τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὸ πρῶτον ἔστω ἔτος; Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι σκόπιμον νὰ ἐπιληφθῶμεν ὡρισμένων ἄλλων χαρακτηριστικῶν παραισθήσεων τῆς Κυβερνήσεως. Ἐξηγγέλθη ἀπὸ τοῦ ραδιοφώνου καὶ ἐπαναλαμβάνεται ἔκτοτε, ὅτι διὰ τῆς ὑποτιμήσεως ἐπανεγκαθιδρύεται τὸ καθεστὼς τῆς πλήρους ἐλευθερίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐμπόριον, ὡς ἐπίσης, ὅτι παραμερίζεται ὁλοσχερῶς ἡ ἀνάγκη προσφυγῆς εἰς περισσοτέρας τιμὰς συναλλάγματος. Ἀξίζει ἐπὶ τοῦ προκειμένου νὰ σταματήσωμεν ἐπ’ ὀλίγον. Διεφημίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ ἀπόλυτος ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν πρόκειται ἐκτὸς τῶν ἄλλων νὰ ἐπιφέρῃ καὶ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς ἐσωτερικῆς παραγωγῆς, ἀπὸ τὸ βάρος κλάδων ἀναπτυχθέντων λόγῳ ὑπερβολικῆς προστασίας. Ἦτο τόση ἡ πεποίθησις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ὥστε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ προβῇ τὴν ἑπομένην τῆς ὑποτιμήσεως εἰς ἐπισήμους δηλώσεις, συμφώνως πρὸς τὰς ὁποίας τὸ δασμολόγιον θὰ ἔμενεν ἀμετάβλητον εἰς τὸ παλαιόν του ὕψος, διὰ νὰ ἔλθῃ μετὰ 20 ἡμέρας ὁ ἴδιος Ὑπουργὸς εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅπου, ἐν τῇ ἀπουσίᾳ τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος, ρυθμίζονται τὰ «ἐξαιρετικῶς ἐπείγοντα» θέματα καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ἄμεσον ἐπιψήφισιν τῆς αὐξήσεως τοῦ δασμολογίου. Διατί; διότι ἀντιληφθεὶς τὰς συνεπείας τοῦ ἐπερχομένου κατακλυσμοῦ ἐκ τῶν εἰσαγωγῶν ἐπὶ τοῦ μεγαλυτέρου τμήματος τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς ἔσπευσε νὰ ἀντιδράσῃ κατὰ τὸν εὐκολώτερον παρουσιαζόμενον εἰς αὐτὸν τρόπον. Κατέχεται, πράγματι, ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τοιούτων ψευδαισθήσεων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν φύσιν τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας, ὥστε νὰ νομίζῃ, ὅτι τὸ καθεστὼς τῶν ποσοτικῶν περιορισμῶν ἦτο προϊόν τῆς κακίας τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων καὶ ὅτι ἡ ἐπιστροφὴ εἰς τὸν φιλελευθερισμὸν ἀποτελεῖ ἁπλῆν συνέπειαν τῆς ἰδικῆς της ἀρετῆς; Ἡ πλήρης ἐγκατάλειψις τοῦ συστήματος τῶν ποσοτικῶν περιορισμῶν φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἀποβῇ μοιραία διὰ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν καὶ πρὸ τοῦ κινδύνου αὐτοῦ εἶμαι βέβαιος, ὅτι συντόμως ἡ ἀδήριτος τῶν πραγμάτων ἀνάγκη θὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἀνατροπήν της. Σᾶς ἀναφέρω ἓν καὶ μόνον παράδειγμα τὸ τῆς ἁλιείας. Ἐὰν πράγματι, ἐφαρμοσθῇ τὸ καθεστὼς τῶν ἐλευθέρων εἰσαγωγῶν ἐκ μόνης τῆς Τουρκίας ὁ κλάδος οὗτος τῆς παραγωγῆς θὰ περιέλθῃ εἰς πλήρη καὶ ἀπότομον κατάρευσιν. Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία εἶναι οἰκονομία ἀνάγκης. Ἐὰν ἀνεπτύχθησαν ὡρισμένοι παραγωγικοὶ κλάδοι, οἱ ὁποῖοι δὲν δικαιολογοῦνται ἀπὸ αὐστηρᾶς οἰκονομικῆς ἀπόψεως, τοῦτο ἔχει τὴν βασικήν του δικαιολογίαν εἰς τὴν ἀνάγκην διατηρήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ὡς ἀνεξαρτήτου ὀντότητος. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἀφήσωμεν ἀπροστάτευτον τὴν Ἑλληνικὴν παραγωγὴν ἀπὸ τὰ ντάμπιγκ καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα τεχνάσματα τοῦ διεθνοῦς ἐμπορίου, ἐν ὀνόματι τῆς καινῆς κομπορρημοσύνης, ὅτι ἐφαρμόζεται ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας ρεαλιστικὸς οἰκονομικὸς φιλελευθερισμός!! Ἐσκέφθη ἐξ ἄλλου ἡ Κυβέρνησις, ποίαν μορφὴν θὰ προσλάβουν αἱ εἰσαγωγαὶ κατόπιν τῆς ἀποτόμου αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης καὶ τῆς ταὐτοχρόνου μειώσεως τῆς τιμῆς τῶν εἰδῶν πολυτελείας. Ἔχει τόσην περίσειαν συναλλαγματικῶν πόρων, ὥστε νὰ μὴ φοβῆται τὴν διασπάθισιν αὐτῶν, ἐπὶ ζημίᾳ τῆς εἰσαγωγῆς εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης δι’ ἀγαθὰ πολυτελείας; Ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἄλλην ψευδαίσθησιν τῆς ἑνιαίας τιμῆς τοῦ συναλλάγματος. Εἰς τὸ σχέδιον Βαρβαρέσου — δολλάριον 25.000 δρχ. — προεβλέπετο ὅπως ἐπὶ τριετίαν τοὐλάχιστον τὰ ἄνευ εἰσφορῶν εἴδη πρώτης ἀνάγκης θὰ εἰσήγοντο μὲ τιμὴν δολλαρίου 15.000 δρχ. ὑμεῖς ὅμως καθωρίσατε τιμὴν δολλαρίου 30.000 καὶ ἀπερρίψατε τὴν συμπληρωματικὴν πρότασιν Βαρβαρέσου, διότι αὐτὴ εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς ἑνιαίας τιμῆς συναλλάγματος καὶ μυρίζει παρεμβατισμόν. Οὐχ’ ἧττον διὰ νὰ ἀποφύγετε τὰς μοιραίας συνεπείας ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου, προέβητε ἤδη εἰς τὴν συγκεκαλυμμένην ἐφαρμογὴν διαφορικῶν τιμῶν συναλλάγματος — παρακρατήματα κατὰ τὰς ἐξαγωγάς, ἐπιδοτήσεις εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, — διὰ τῶν ὁποίων νομίζετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφύγετε τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ ἀνεδαφικοῦ τῶν πεποιθήσεών σας. Ἀλλὰ ἂς ἐξετάσωμεν λεπτομερέστερον τὴν μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, ὑπὸ τὸ κράτος τοιούτων παραισθήσεων, ἀκολουθηθεῖσαν πολιτικήν. Ἀνηλώθη ἀπὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου ἡ Κυβέρνησις νὰ συγκρατήσῃ τὸν τιμάριθμον εἰς τὰ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως ὕψη, θριαμβολογοῦσα δὲ μᾶς διαβεβαιοῖ σήμερον, ὅπως δὲν ἔπαυσε καθ’ ἡμέραν νὰ τὸ διακηρύσσῃ ὁ φιλικός της τύπος, ὅτι οἱ ἐπίσημοι τιμάριθμοι δὲν ἐσημείωσαν ἀξίαν λόγου ἄνοδον. Θέλει πράγματι ἡ Κυβέρνησις σοβαρὰν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος; Καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν. Προβαίνουσα εἰς τὴν ὑποτίμησιν ἐπεθύμει νὰ διατηρηθῇ πράγματι εἰς τὸ ἴδιον ὕψος ὁ τιμάριθμος; Τότε πῶς διαβεβαιοῖ τὸν γεωργόν, ὅτι θὰ πάρῃ μεγαλυτέρας τιμὰς διὰ τὸ σιτάρι του, τὸ ρυζοπαραγωγὸν διὰ τὸ ρύζι του, τὸν βαμβακοπαραγωγὸν διὰ τὸ βαμβάκι του κ.ο.κ.; Προέβητε εἰς τὴν ὑποτίμησιν τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος καὶ ἐδιπλασιάσατε τὴν τιμὴ τοῦ δολλαρίου, διὰ νὰ μείνουν αἱ τιμαὶ ὅπου ἦσαν προηγουμένως; Φαίνεται ὅμως, ὅτι τὴν στοιχειώδη αὐτὴν ἀντινομίαν δὲν ἀντελήφθη ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἑπομένην τῆς ὑποτιμήσεως, πρὸ τῶν μοιραίων συνεπειῶν τῆς ἐνεργείας της, καταλαμβάνεται ἀπὸ δέος καὶ τρέπεται ἀτάκτως εἰς τὴν λῆψιν μέτρων, τὰ ὁποῖα οὐδὲν ἄλλο σημαίνουν εἰμὴ τὴν ἀναστολὴν τῆς ὑποτιμήσεως. Διότι εἰς τί ἄλλο ἀποβλέπουν τὰ μέτρα εἰς τὰ ὁποῖα ἠναγκάσθη νὰ προσφύγῃ εἰδικώτερον ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου. Προσέφυγεν ἡ Κυβέρνησις, ἡ κατεχομένη ἀπὸ τοσαύτην ἱερὰν ἀγανάκτησιν ἐναντίον πάσης ἰδέας παρεμβατισμοῦ, εἰς τὸν χωροφύλακα καὶ τὰς μεθόδους τοῦ Κράτους μπακάλη, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἔτι εὐκολωτέραν ἐφαρμογήν, διὰ νὰ συγκρατήσῃ ἐπὶ 20–30 ἡμέρας τὰς τιμὰς λιανικῆς πωλήσεως εἰς τὰ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως ἐπίπεδα. Ἐὰν πράγματι ἐκάματε τὴν ὑποτίμησιν διὰ νὰ μείνουν αἱ τιμαὶ εἰς τὰ ἴδια ἐπίπεδα, τότε πράγματι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀξία ἑνὸς προνομίου εὑρεσιτεχνίας διὰ τὴν οἰκονομικήν της ἰδιοφυΐαν. Ἐὰν ὅμως ἐκάματε τὴν ὑποτίμησιν, ὅπως λέγει ἡ στοιχειώδης λογική, διὰ νὰ μεταβάλετε καὶ τὴν διάρθρωσιν καὶ τὸ ὕψος τοῦ τιμαρίθμου, τότε διατὶ δὲν ἀφίνατε τὰς τιμὰς νὰ ἐξελιχθοῦν πρὸς τὰ φυσιολογικά των ἐπίπεδα καὶ ἐδημιουργήσατε αὐτὸν τὸν κυκεῶνα τῶν ἀλληλοσυγκρουομένων μέτρων, τὰ ὁποῖα περιήγαγον εἰς σύγχισιν καὶ ἀγωνίαν τὸν ἐμπορικὸν καὶ παραγωγικὸν κόσμον τῆς χώρας; Τί θέλετε διὰ νὰ μᾶς ἀποδείξετε προσκομίζοντες τοὺς τιμαρίθμους τοὺς ὁποίους καταθέσατε χθές. Ὅτι πράγματι ἀκολουθεῖτε αὐτὴν τὴν ἀλλοπρόσαλλον πολιτικήν; Οὐδέποτε σᾶς τὸ ἠρνήθημεν. Ἐν τούτοις ἐὰν ἡ λειτουργία τῶν οἰκονομικῶν νόμων δύναται ἐπὶ τι διάστημα νὰ ἀνασταλῇ ἢ νὰ διαστραφῇ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ ἐπ’ ἄπειρον. Καὶ γρήγορα θὰ ἀποδειχθῇ πόσον ματαία καὶ ἀνεδαφικὴ εἶναι καὶ ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως. Μᾶς ἔφερε ἡ Κυβέρνησις τὸν τιμάριθμον τῆς χονδρικῆς πωλήσεως τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου καὶ αὐταρέσκως ὑπεγράμμισε τὸ γεγονός, ὅτι οὗτος δὲν σημειώνει αὔξησιν μεγαλυτέραν τοῦ 4,5% ἔναντι τοῦ Μαρτίου. Τί θέλετε κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ νὰ συναγάγωμεν ἐκ τῆς καταθέσεως τοιούτων στοιχείων; Γνωρίζετε καλῶς, ὅτι μεταξὺ τῆς 9ης Ἀπριλίου καὶ τῆς προχθεσινῆς ἡμέρας ὁ τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως μὲ τὰ στοιχεῖα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ηὐξήθη περίπου 30%, διότι καὶ ἡ Κυβέρνησις ὑπεχρεώθη ν’ ἀναγνωρίσῃ εἰς ὡρισμένα εἴδη ἀνωτέρας τιμάς, καὶ ἄλλαι ηὐξήθησαν ἀφ’ ἑαυτῶν. Πρὸς τί μᾶς προσκομίζετε τοὺς ἀπατηλοὺς αὐτοὺς μέσους ὅρους; Εἰς ποῖον θέλετε νὰ κάμετε ἐντύπωσιν;

§133Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὁ τιμάριθμος εἶναι πάντοτε μέσος ὅρος. Τί ἄλλο ἀπὸ μέσος ὅρος εἶναι, κ. Ζίγδη; Αὐτὸς ποὺ σᾶς λέμε, εἶναι ὁ τιμάριθμος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι μέσος ὅρος τῶν τιμῶν χονδρικῆς πωλήσεως τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου.

§134Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐγὼ σᾶς λέγω νὰ πάρετε τὰς τιμὰς τῆς 9ης Ἀπριλίου καὶ τῆς 9ης Μαΐου καὶ νὰ ὑπολογίσετε τὴν σχέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται, ὄχι νὰ μεταχειρίζεσθε τὸν τιμάριθμον τοῦ Ἀπριλίου, ὁ ὁποῖος εἶναι μέσος ὅρος τῶν τιμῶν 30 ἡμερῶν, ἐξ ὧν αἱ δέκα πρῶται εἶναι πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως, ὡς τεκμήριον τῶν ἐπιτεύξεων τῆς πολιτικῆς σας. Τί εἶναι αὐτὰ τὰ πράγματα;

§135Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ σᾶς βγάλουμε καὶ τὸν εἰδικὸν τιμάριθμον ποὺ ζητεῖτε. Πάντως ὁ ἀριθμὸς ποὺ ἀνεφέρατε τοῦ 30% εἶναι ἀνύπαρκτος.

§136Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶμαι εὐτυχὴς διότι ἐπὶ τέλους κατώρθωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ ἀντιληφθῇ τὶ εἴδους τιμάριθμον ἔπρεπε νὰ προσκομίσῃ. Εἶμαι εὐτυχὴς ἐπίσης, διότι μᾶς διαβεβαιοῖ, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν τιμῶν χονδρικῆς πωλήσεως δὲν εἶναι οἵα ἀνέφερα. Θὰ εἶμαι εὐτυχέστερος ἐὰν φέρῃ τοὺς ἀριθμοὺς καὶ ἀφοῦ προβῶμεν ἀπὸ κοινοῦ εἰς τοὺς σχετικοὺς πολλαπλασιασμοὺς καὶ διαιρέσεις, καταλήξωμεν εἰς ἐπίπεδα μικρότερα τοῦ 30%. Ἐπαναλαμβάνω πάντως, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν, κατὰ μίαν τόσον σοβαρὰν συζήτησιν, νὰ προσφεύγῃ εἰς ἀπατηλοὺς μέσους ὅρους μηνῶν, πρὸς ἐπιδίωξιν ἐντυπώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐξυπηρετοῦν τὴν ἄποψίν της. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλλοπρόσαλλος καὶ ματαία ἐπιδίωξις καὶ ἐπίτευξις τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῶν τιμῶν. Προσεπάθησε ἐπὶ 20 ἕως 30 ἡμέρας νὰ ἀναστείλῃ τὴν ὑποτίμησιν, διὰ νὰ δικαιώσῃ τὴν ἀπίθανον ἐξαγγελίαν της, ὅτι αἱ τιμαὶ θὰ παραμείνουν εἰς τὰ παλαιά των ἐπίπεδα, διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῶν ὁποίων ἔκαμε τὴν ὑποτίμησιν.

§137Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπείσθην, ὅτι ἔχετε χιοῦμορ.

§138Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εὔχομαι, κ. Ὑπουργέ, ἡ διαπίστωσίς σας νὰ μὴν προδίδῃ τὴν ἀνησυχίαν σας, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν νέας φορολογητέας ὕλης, ὡς ἀποτέλεσμα τοῦ ἀδιεξόδου τῶν κυβερνητικῶν ἐνεργειῶν καὶ τὴν πρόθεσίν σας νὰ φορολογήσητε τὸ χιοῦμορ μου. Ἀλλὰ διὰ νὰ σᾶς φανῶ χρήσιμος, θὰ σᾶς ἀναφέρω εὐθὺς ἀμέσως πρὸς ποίαν κατεύθυνσιν θὰ ἔπρεπε νὰ στρέψετε τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ προκειμένου, καὶ θὰ ἔδει νὰ τὸ εἴχατε πράξει ἤδη ἀπὸ πολλοῦ. Ἡ νόμῳ ὑποτίμησις τοῦ νομίσματος σημαίνει αὐτόματον μεταφορὰν πλούτου. Δι’ αὐτῆς ἄλλοι μὲν γίνονται πλούσιοι, ἄλλοι δὲ καταστρέφονται. Γνωρίζετε, ὅτι μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν εἰς τὴν θαυμασίαν αὐτὴν χώραν, ἐκ τῶν ἐπανειλημμένων ὑποτιμήσεων, πολλαὶ περιουσίαι ἐξηνεμίσθησαν, ἐνῷ ἀντιθέτως ἀπὸ τοὺς ἐκ συστήματος εὐφυεῖς καὶ πάντως τοὺς ὀλίγους ἐσχηματίσθησαν τεράστιαι, αἱ ὁποῖαι ἐξησφάλισαν εἰς αὐτοὺς καὶ τὸ κοινωνικὸν προβάδισμα. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δὲν ἀνέμενα ποτὲ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἠθικῶς, κοινωνικῶς καὶ πολιτικῶς ἀπαραδέκτων αὐτῶν φαινομένων καὶ κατὰ τὴν νέαν ὑποτίμησιν, τὴν μόνην γενομένην εἰς περίοδον σχετικῶς ὁμαλὴν καὶ ὑπὸ συνθήκας, παρεχούσας ὅλην τὴν εὐχέρειαν χρόνου διὰ τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγήν της. Ἐνισχύθην εἰς τὴν ἄποψιν αὐτὴν ὅταν ἀνέγνωσα τὴν κυβερνητικὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι δὲν θὰ ἐπετρέπετο εἰς οὐδένα νὰ καρπωθῇ τὰς αὐτομάτους ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως ὠφελείας. Ἀλλὰ ποία εἶναι ἡ πραγματικότης καὶ ποία συνέχεια ἐδόθη εἰς τὴν ἐπίσημον αὐτὴν διαβεβαίωσιν. Θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν ἡ Κυβέρνησις διὰ στοιχείων ἀποδείξῃ ὅτι ἡ εἰκὼν τὴν ὁποίαν θὰ παρουσιάσω δὲν εἶναι ἀκριβής. Ἡ ἕκτη παράγραφος ἐδάφιον Β τῆς περὶ ὑποτιμήσεως ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁρίζει, ὅτι προκειμένου περὶ ἐξαγωγῶν γεωργικῶν ἐν γένει προϊόντων, πραγματοποιουμένων μετὰ τὴν 9ην Ἀπριλίου, ποσοστὸν 50% ἐπὶ τῆς διαφορᾶς τῆς παλαιᾶς τιμῆς συναλλάγματος, σὺν τῇ πριμοδοτήσει ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς νέας τιμῆς ἀφ’ ἑτέρου, περιέρχεται εἰς τὸ Δημόσιον, ἐφ’ ὅσον τὰ προϊόντα αὐτὰ ἔχουν πωληθῆ ὑπὸ τῶν παραγωγῶν πρὸ τῆς ἡμερομηνίας ἐκείνης. Ἄς ἐξετάσωμεν τὰς συνεπείας τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, ἰδίᾳ διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Παλαιὰ τιμὴ δολλαρίου 15.000 δρχ. σὺν 12% πρὶμ ἴσον 16.800 δρχ. Αὐτὴ ἦτο ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου τὴν ὁποίαν εἶχεν ὑπ’ ὄψει του ὁ καπνέμπορος, ὅταν προέβαινεν εἰς τὰς ἀγοράς του. Εἶχε κάμει βεβαίως τοὺς ὑπολογισμούς του καὶ εὕρισκεν ὅτι αὕτη τοῦ ἐξησφάλιζεν ἱκανοποιητικὸν κέρδος. Ἔρχεται τώρα ἡ Κυβέρνησις καὶ τοῦ λέγει: Σοῦ χαρίζω καὶ τὸ ἥμισυ τῆς μεταξὺ τῶν 16.800 καὶ 30.000 διαφορᾶς ἤτοι δρχ. 6.600 κατὰ δολλάριον. Καὶ ἐρωτᾶται: Πῶς συμβιβάζεται τοῦτο μὲ τὴν κυβερνητικὴν ἐξαγγελίαν, ὅτι οὐδεὶς θὰ καρπωθῇ τὴν αὐτόματον ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως ὠφέλειαν; Καὶ ποία ἡ σκοπιμότης τοῦ μέτρου ὅταν εἶναι προφανές, ὅτι τὴν διαφορὰν αὐτὴν ὁ καπνέμπορος θὰ τὴν μοιρασθῇ μὲ τὸν ξένον ἀγοραστήν, εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, εἰσάγων μοιραίως ὀλιγώτερον συνάλλαγμα; Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἐφαρμογὴ τῆς περὶ αὐτομάτου ὠφελείας ἀρχῆς, τὴν ὁποίαν ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις. Δὲν ἤκουσα νὰ γίνεται λόγος περὶ οὐδεμιᾶς ἄλλης περιπτώσεως. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, διὰ συγκεκριμμένων στοιχείων, ἀποδείξει τὴν τυχὸν ἐπὶ τοῦ προκειμένου πλάνην μου. Δὲν ἤκουσα ἐ. π. οὐδὲν μέτρον νὰ ληφθῇ διὰ τὴν αὐτόματον ὠφέλειαν τῶν εἰσαγωγέων, ἐκ τῶν εἰς τὰ χεῖρας των ἀποθεμάτων. Δὲν δύναται δὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ μοῦ ἀντιτάξῃ, ὅτι δὲν θὰ προκύψῃ τοιαύτη ὠφέλεια, διότι δῆθεν θὰ τοὺς ἐξαναγκάσῃ νὰ τὰ πωλήσουν εἰς τὰς παλαιὰς τιμάς, ἐπειδὴ ὑποτίθεται ὅτι εἰς τὴν Βουλὴν τουλάχιστον αἱ συζητήσεις διεξάγονται μετά τινος σοβαρότητος. Δὲν ἤκουσα ἐπίσης περὶ μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀφαιρέσουν τὴν ἐκ τῆς μὴ αὐξήσεως τοῦ δασμολογίου ὠφέλειαν, τῶν ἐκτελωνισάντων μεταξὺ τῆς 9ης καὶ τῆς 29ης Ἀπριλίου. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἕτερον μέγα θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου παρακαλῶ νὰ μὲ παρακολουθήσετε. Αἱ συναλλαγαὶ διενεργοῦνται διὰ τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος καὶ εἰς δραχμὰς ἐκφράζονται αἱ ὀφειλαὶ καὶ αἱ ἀπαιτήσεις. Οὐχ’ ἧττον λόγῳ τῶν ἀνωμάλων συνθηκῶν, ἔχομεν ἐν Ἑλλάδι δυσαναλόγως μέγαν ἀριθμὸν δικαιοπραξιῶν εἰς χρυσὸν καὶ ξένον συνάλλαγμα. Ἄς ἐξετάσωμεν ποῖαι αἱ συνέπειαι τῆς ὑποτιμήσεως, ἐπὶ τῶν τριῶν αὐτῶν κατηγοριῶν ὀφειλῶν καὶ ἀπαιτήσεων. Ἀρχίζω ἀπὸ τὰς ὀφειλὰς εἰς συνάλλαγμα. Ὑπάρχει μία κατηγορία δανείων, τὰ ὁποῖα συνήφθησαν μὲ τὴν ρήτραν τοῦ δολλαρίου, τὰ δάνεια ἀνασυγκροτήσεως, τὰ δάνεια τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Γνωρίζω τὴν θλιβερὰν ἱστορίαν τοῦ τρόπου καθ’ ὃν συνήφθησαν πλεῖστα τῶν δανείων τούτων, ὡς καὶ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἐχρησιμοποιήθησαν. Ἀλλὰ τέλος πάντων τὰ δάνεια αὐτὰ ἐδόθησαν δι’ ἀνασυγκρότησιν. Πῶς ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις, τῆς ὁποίας ἓν τῶν κυριωτέρων μελημάτων διαφημίζεται ὅτι εἶναι ἡ ἀνασυγκρότησις, νὰ προβῇ εἰς τὴν ὑποτίμησιν, χωρὶς νὰ λάβῃ οὐδὲν μέτρον διὰ τὸν αὐτόματον διπλασιασμὸν τῶν ὑποχρεώσεων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τὰ ἔλαβον. Βεβαίως δὲν εἶναι ἄξιοι τῆς τοιαύτης Κυβερνητικῆς μερίμνης ὅλοι, καθ’ ὅτι ἀριθμός τις αὐτῶν θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρίσκεται ἤδη εἰς τὰς φυλακάς. Ἀλλὰ καὶ πάλιν θὰ ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν τῆς ἁλιείας, ἥτις ἐπὶ τῶν δανείων αὐτῶν ἐβασίσθη διὰ τὴν ἀνασυγκρότησίν της καὶ ἥτις σήμερον ἐκ τοῦ διπλασιασμοῦ τῶν ὀφειλῶν της κινδυνεύει νὰ καταστραφῇ. Ἀλλ’ ἴσως θὰ πρέπει νὰ ζητήσω τὴν ἐπιείκειαν τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν συμπάθειάν μου πρὸς τὴν ἁλιευτικὴν τάξιν, δικαιολογουμένην καὶ λόγῳ τῆς νησιωτικῆς μου καταγωγῆς καὶ τῆς ἐρασιτεχνικῆς μου ἐπιδόσεως εἰς τὴν ἁλιείαν. Ἀλλὰ διὰ νὰ συνοψίσω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ δὲν ἦτο δυνατὸν Κυβέρνησις ἐνδιαφερομένη διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν νὰ προβῇ εἰς τὴν ὑποτίμησιν, χωρὶς νὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα, ὥστε νὰ μὴ συνθλιβοῦν οἱ συνάψαντες πραγματικὰ τουλάχιστον δάνεια ἀνασυγκροτήσεως. Ἐξ ὅλων τῶν κατηγοριῶν δανείων ἡ μόνη, διὰ τὴν ὁποίαν ἐσκέφθη ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ εἰδικὰ μέτρα, εἶναι ἡ τῶν δανείων εἰς χρυσόν. Ἀλλὰ τὶ εἴδους ρύθμισις εἶναι ἡ καθορισθεῖσα; Κατὰ ποίαν λογικὴν καὶ κατὰ ποίαν ἔννοιαν δικαίου, ὁλόκληρος ἡ ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως ὠφέλεια δίδεται εἰς τὸν ὀφειλέτην, ὁ ὁποῖος συνῆψε δάνειον μὲ ρήτραν χρυσοῦ, διὰ νὰ κατοχυρώσῃ ἀκριβῶς τὸν δανειστήν του ἔναντι τοῦ ἐνδεχομένου ἀκριβῶς τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Τὶ Κράτος εἶναι τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἐξωθεῖ τοὺς πολίτας του πρὸς ἀνηθίκους ἐνεργείας, ἐκ τῶν ὁποίων καταστρέφεται καὶ αὐτὴ ἡ στειχειώδης ἔννοια τῆς πίστεως; Ἀλλὰ πρέπει νὰ τονισθῇ καὶ τοῦτο. Οἱ πλούσιοι δανεισταὶ τῶν λιρῶν, ὀσφραινόμενοι τοιαύτας ἐμπνεύσεις καὶ ἐνεργείας τῶν Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων, γνωρίζουν πῶς νὰ κατοχυρώνωνται ἐκ τῶν προτέρων ἔναντι αὐτῶν καὶ πράγματι διὰ τῶν ἐγγυητικῶν ἐπιστολῶν τῶν Τραπεζῶν, τῶν ἐπιταγῶν μὲ ἀνοικτὴν ἡμερομηνίαν τους, ἔχουν ἤδη λάβει τὰ μέτρα των, ὥστε νὰ μὴ ζημιωθοῦν ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν ἀπόφασιν. Οἱ μόνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ζημιωθοῦν εἶναι οἱ μικροὶ δανεισταί, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν ἀπὸ αὐτὲς τὶς δουλιὲς καὶ οἱ ὁποῖοι ἐνεπιστεύθησαν εἰς τὸν α ἢ β μεσίτην τὰς ὀλίγας λίρας, εἰς τὰς ὁποίας ἐνεσωμάτωσαν τὰς ἀποταμιεύσεις των, διὰ νὰ μείνουν τώρα εἰς τὸν δρόμον. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ὀφειλῶν καὶ ἀπαιτήσεων εἰς δραχμάς. Γνωρίζετε βεβαίως ὅλοι τὴν ἱστορίαν τῆς δημιουργίας τοῦ μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ τῶν ἐργοστασίων καὶ πολυκατοικιῶν, μὲ τὰς ὁποίας γέμουν αἱ πρὸς Ἀθήνας ἄγουσαι καὶ αἱ ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν ὁδοί. Ὑπάρχει πράγματι ἔκδηλος ἡ ἀπόδειξις τοῦ πλούτου, ὁ ὁποῖος ἐσχηματίσθη διὰ τῆς μεθόδου τῆς συνάψεως Τραπεζιτικῶν δανείων καὶ ἐξοφλήσεως αὐτῶν μὲ ἐξεφτελισμένας δραχμάς, μεθ’ ἑκάστην ὑποτίμησιν. Πῶς ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς τὴν νέαν ὑποτίμησιν, χωρὶς νὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα, ὥστε οἱ δανεισθέντες ἐκ τῶν Τραπεζῶν νὰ μὴ ἐπωφεληθοῦν καὶ πάλιν κατὰ τὸν ἴδιον ἀπαράδεκτον τρόπον; Ἰδιαιτέρως ἀναφέρομαι εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν λαβόντων τὰς λεγομένας παγωμένας πιστώσεις, τῶν θεωρουμένων γενικῶς ὡς τῶν κατ’ ἐξοχὴν ὑπονομευτῶν τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος. Διατί ἡ Κυβέρνησις νά μὴ σπεύσῃ νὰ μεταβάλῃ τοὐλάχιστον τὰς ὀφειλὰς αὐτὰς εἰς συνάλλαγμα, ἀλλ’ ἀντιθέτως διὰ τῆς ἀδιαφορίας της νὰ ἐπιβραβεύσῃ τὴν κατὰ τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος ἐπιβουλὴν τῶν λαβόντων αὐτάς; Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη ὄψις τοῦ νομίσματος. Τὸ θαυμάσιον αὐτὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ὑποχρεώνει τὰ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τὰ ὄργανα δηλαδὴ διὰ τῶν ὁποίων συγκεντρώνεται ἡ ἀποταμίευσις τοῦ πτωχοῦ κόσμου, τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν, νὰ καταθέτουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τὰς Τραπέζας. Καὶ ὅταν ἀπεφάσισε νὰ προβῇ εἰς τὴν ὑποτίμησιν ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἐσκέφθη νὰ λάβῃ ἕνα μέτρον κἂν διὰ τὴν κατοχύρωσιν τῆς ἱερᾶς αὐτῆς περιουσίας. Ἀντιθέτως ἐπιτρέπει διὰ τοῦ ἐξανεμισμοῦ αὐτῆς νὰ πλουτίσουν, οἱ ἐκ τῶν Τραπεζῶν δανεισθέντες, αὐτοὶ ἰδιῶται. Τὸ γεγονὸς τοῦτο εἶναι καὶ ἠθικῶς καὶ κοινωνικῶς προφανῶς ἀπαράδεκτον. Ἀλλὰ διὰ νὰ συνοψίσω: Οὐδεμία σκέψις διετάραξε τὴν μακαριότητα τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως δημιουργίας πλείστων ὅσων περιπτώσεων ἐκτάκτων κερδῶν. Θὰ ἤθελα νὰ ἴδω μὲ τὸ ὑφιστάμενον φορολογικὸν σύστημα τὶ ποσοστὸν τῶν κερδῶν αὐτῶν θὰ περιέλθῃ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν Οἰκονομικῶν Ἐφορειῶν. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παραμελήσασα τὸ καθῆκον της ἐπὶ τοῦ σπουδαιοτάτου αὐτοῦ τομέως θὰ θελήσῃ μεθαύριον, ἐφ’ ὅσον μάλιστα προεκλήθη παρ’ ἡμῶν, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐπιβαλλομένην ἐπανόρθωσιν. Ἐλπίζω ἑπομένως, ὅτι μαζὶ μὲ τὴν ἀπάντησίν της ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων καταθέσῃ καὶ πλῆρες σύστημα μέτρων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ τακτοποιῆται τὸ ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως προκύπτον θέμα τῶν αὐτομάτων καὶ ἀδικαιολογήτων ὠφελειῶν. Ἐγὼ θὰ ἐπρότεινα ὅπως ἡ ἐκ τῶν ἐξαγωγῶν γεωργικῶν προϊόντων προκύπτουσα ὠφέλεια ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τοὺς ἐξαγωγεῖς, ὡς καπνεμπόρους κτλ., καὶ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῶν ὀφειλῶν τῶν παραγωγῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. Τὸ ἴδιον ἰσχύει καὶ διὰ τὸ τμῆμα τῆς αὐτομάτου ὠφελείας τῆς περιερχομένης εἰς τὸ Κράτος. Ἡ πρότασίς μου αὕτη, δὲν ἀνταποκρίνεται μόνον εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ τῆς οἰκονομικῆς σωφροσύνης, διότι ἡ ἀπαλλαγὴ τοῦ παραγωγοῦ ἀπὸ μέρους τοῦ βάρους τῶν δανείων του, θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀποδοτικωτέραν λειτουργίαν τῆς παραγωγικῆς μηχανῆς. Ἀναμένομεν γενικώτερον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων ἡ ἔκτακτος ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως ὠφέλεια θὰ ἐξασφαλίζεται ὑπὲρ τῶν τάξεων ἢ τῶν ὀργανισμῶν, αἱ ὁποῖαι ζημιοῦνται ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως. Ἀναμένομεν ἐπὶ παραδείγματι μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων ἡ ἱερὰ περιουσία τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τῶν ἄλλων ἀσφαλιστικῶν ταμείων, ὡς καὶ τῶν διαφόρων μετοχικῶν ταμείων θὰ διαφυλαχθῇ ἀπὸ τὴν ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως φαλκίδευσιν. Ἀλλ’ ἤδη ἔφθασα εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τερματίσω τὴν ἀγόρευσίν μου. Ὄχι μόνον, διότι σᾶς ἀπησχόλησα ἤδη ἐπ’ ἀρκετὸν—καὶ ἐλπίζω ὄχι ἐπὶ ματαίῳ— ἀλλὰ καὶ διότι διὰ τῶν ἀμέσως προηγηθεισῶν παρατηρήσεων, ἔφθασα εἰς τὸ καιριώτερον σημεῖον τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐχειρίσθη τὸ θέμα τῆς αὐτομάτου ὠφελείας, δίδει τὴν ἐξήγησιν τῶν πραγματικῶν κινήτρων ὑπὸ τὰ ὁποῖα προέβη εἰς τὴν ἀπόφασίν της περὶ ὑποτιμήσεως καὶ τῶν ἐκ ταύτης ἐπιδιώξεών της. Πλειστάκις κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου διηρωτήθην διατὶ ἔλαβε τὸ μέτρον, ὡς τὸ ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, καὶ εἰδικώτερον ποῖοι ἦσαν οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλαν τὴν ἀπιστεύτως ὑπερβολικὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ξένου συναλλάγματος. Ἄπλετον φῶς χύνεται τώρα ἐπὶ τῶν σημείων αὐτῶν. Ἡ μόνη ἐξήγησις τῆς ὑπερβολικῆς αὐτῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις τελεῖ ὑπὸ τὴν ψευδαίσθησιν ὅτι δύναται νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς καὶ νὰ διατηρήσῃ οὕτω τὴν συναγωνιστικὴν ἱκανότητα τῆς χώρας ἀλλ’ ἡ ὑστεροβουλία αὐτῆς νὰ καθηλώσῃ τὴν μόνην τιμὴν ἡ ὁποία νομίζει ὅτι εὑρίσκεται ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν της, τὴν τιμὴν τῆς ἐργασίας καὶ δι’ αὐτῆς νὰ δημιουργήσῃ τὰ περιθώρια κέρδους ὑπὲρ τῶν μεγιστάνων τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς. Ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ἐν συνδυασμῷ μαζὶ μὲ ὅλα τὰ ἄλλα συνάγεται ὅτι τὴν ὑποτίμησιν ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησεν ὡς μέσον τῆς διὰ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν πολλῶν προαγωγῆς τῶν συμφερόντων τῶν ὀλίγων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ὁ καθηγητὴς κ. Βαρβαρέσος μὲ τὸν ὁποῖον ὑπερηφάνως λέγω, ὅτι πολλάκις εὑρέθην ἐν διαφωνίᾳ, γράφει εἰς τὴν ἔκθεσίν του ὅτι πρέπει νὰ καταβληθῇ πᾶσα προσπάθεια ὅπως τὴν ὑποτίμησιν μὴ πληρώσουν οἱ πολλοί, διότι τὸ πρᾶγμα ἐγκυμονεῖ πραγματικοὺς ἐθνικοὺς κινδύνους. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἠγνόησε καὶ τὴν νουθεσίαν αὐτήν, ὅπως ἠγνόησε τὴν φωνὴν τῆς πραγματικότητος, κινουμένη ἀπὸ σκέψεις καὶ ὑπολογισμοὺς οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ξένοι Κυβερνήσεως τῆς ἐποχῆς αὐτῆς. Ἡ Κυβέρνησις τελεῖ ὑπὸ τὴν κατηγορίαν, ὅτι ἐνσυνειδήτως προήχθη εἰς τὸ μέτρον τῆς ὑποτιμήσεως καὶ ἔλαβε τοῦτο καθ’ ὃν τρόπον τὸ ἔλαβε ἵνα ἐκμεταλλευθῇ τὸν ἱδρῶτα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ τῶν πολλῶν, τῶν πτωχῶν, τῶν δυστυχισμένων, διὰ νὰ δημιουργήσῃ μίαν ἐπίφασιν εὐτυχίας, ἡ ὁποία θὰ εἶναι μόνον εὐτυχία διὰ τοὺς ὀλίγους. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατηγορία ἡ ὁποία σᾶς βαρύνει, ἀξιότιμοι κύριοι Ὑπουργοί, καὶ ἐπ’ αὐτῆς κατ’ ἀξίωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δέον νὰ ἀπολογηθῆτε μεθαύριον. Καὶ ν’ ἀπολογηθῆτε σαφῶς καὶ εἰλικρινῶς. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν δώσω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Μόδην, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. συναδέλφους, ὁσάκις ἀγορεύουν νὰ χειρίζωνται μὲν καλῶς τὸν λόγον, ἀλλὰ νὰ μὴ κακομεταχειρίζωνται τὸ βῆμα.

§140Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι αὐτὸ συνέβη ἐπανειλημμένως εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ οὐδέποτε τὸ βῆμα διεμαρτυρήθη.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Μόδης.

§142Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ μακαρίτης ὁ Τρικούπης ὅταν ἀνεκοίνωσε τὴν πτώχευσιν εἶπεν τὸ περίφημον ἐκεῖνο «δυστυχῶς, ἐπτωχεύσαμεν». Ἀλλὰ ὁ ἐπίδοξος διάδοχος τοῦ Χαριλάου Τρικούπη καὶ τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ὅταν ἀπὸ τοῦ ραδιοφώνου ἀνήγγειλε καὶ εὐηγγελίζετο τὸ κοσμοσωτήριον γεγονὸς μιᾶς νέας πτωχεύσεως χειροτέρας, μιᾶς πραγματικῆς, δολίας, χρεωκοπίας, μετεχειρίζετο ὕφος θριαμβευτικὸν καὶ στόμφον διθυραμβικόν, τὸν ὁποῖον δὲν θὰ εἶχε καὶ ἂν τυχὸν εἶχεν ὑπογράψει τὴν συνθήκην τῶν Σεβρῶν ἢ τοῦ Βουκουρεστίου. Ἴσως εἶναι τοῦτο μία ἐκδήλωσις ρωμαλεότητος, ἡ ὁποία ὅμως ταυτίζεται μὲ τὸν ἀποκεφαλισμὸν τοῦ ἐθνικοῦ μας νομίσματος. Ἐπεβάλετο καὶ ἐνδεικνύετο νὰ συζητηθῇ ἕνα τόσον μεγάλο γεγονός, ὡς ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς, κανονικῶς εἰς τακτικὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς καὶ εἰς δύο ἀναγνώσεις διὰ νὰ διαφωτισθῇ πράγματι ἡ παραζαλισμένη κοινὴ γνώμη. Ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ἐκαινοτόμησε. Ἐζήτησε νὰ συζητηθῇ τὸ μέτρον τῆς συγχωνεύσεως τῶν Τραπεζῶν εἰς μίαν καὶ μόνην νύκτα. Ἐπίσης εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ἔφερε τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον καθιερώνει τὴν καρατόμησιν τῆς δραχμῆς καὶ ἐζήτησε νὰ τὸ περάσῃ μὲ πλῆθος ἄλλων νομοσχεδίων κάθε ἄλλο παρὰ «ἐξαιρετικῶς ἐπείγοντα», νὰ τὸ περάσῃ εἰς μίαν βραδυάν, εἰς μίαν ἀνάγνωσιν, εἰς μίαν ὥραν. Εἶναι δαιμόνια καινὰ καὶ κενά, τὰ ὁποῖα ἔχουν πολλὴν ρωμαλεότητα, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα δὲν συμβιβάζονται καθόλου μὲ τὴν κατάστασιν καὶ ἀκόμη ὀλιγώτερον μὲ τὴν ἀποστολὴν τῆς Βουλῆς καὶ τὴν ἰδικήν μας ἀποστολήν. Κύριοι βουλευταί, ἡ πτωχὴ δραχμὴ εἶναι τὸ νόμισμα, τὸ ὁποῖον ἐκακοπάθησε καὶ ἐκακοποιήθη περισσότερον παντὸς ἄλλου εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ὑπάρχῃ ἄλλο νόμισμα, τοῦ ὁποίου τριάντα χιλιάδες μονάδες νὰ τιμῶνται μὲ ἕνα δολλάριον. Κάποτε, πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἴσως, τὸ νόμισμα τῆς Κίνας τοῦ Τσὰγ– Καϊ–Σὲκ μᾶς ἐξεπερνοῦσε, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι καὶ ἐκεῖ οἱ κομμουνισταὶ ἐπέβαλον κάποιαν τάξιν καὶ μένομεν μόνον ἡμεῖς διεκδικοῦντες παγκόσμιον ρεκὸρ ρεζιλεύματος τοῦ ἐθνικοῦ μας νομίσματος. Καί ἄλλα Κράτη ὑπέστησαν πτώσεις τοῦ νομίσματός των, ὅπως ἡ Γερμανία ὅταν ἐξεμηδενίσθη τὸ μάρκον, μετὰ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον. Ἀλλὰ ἐσταθεροποιήθη κάποτε καὶ ἐστάθη. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ μετὰ τὸν δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον. Παρ’ ὅλας τὰς καταστροφὰς καὶ συμφοράς, τὰς ὁποίας ὑπέστη ἡ Γερμανία, ἀπὸ τοῦ 1948 καὶ ἐντεῦθεν ἐσταθεροποιήθη τὸ Γερμανικὸν μάρκον καὶ μαζὶ μ’ αὐτὸ ἐθαυματούργησε καὶ ἡ Γερμανικὴ οἰκονομία. Ἡμεῖς ἀπὸ 32 ἐτῶν δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο, παρά, εἴτε ἑκουσίως, εἴτε ἀκουσίως διαρκῶς νὰ ὑποτιμῶμεν τὸ νόμισμά μας, τὸ ὁποῖον φθίνει διαρκῶς σὰν νὰ ἔπαθε μόνιμον καλπάζουσα φθίσι, τὸ ὁποῖον λειώνει καὶ χάνεται σὰν τὸ χιόνι τῆς ἀνοίξεως. Τὸ 1927 ἔγινεν ἡ πρώτη σταθεροποίησις ὑπὸ τὴν αἰγίδα καὶ καθοδήγησιν τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν, ἐπὶ Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἦτο ὁ μακαρίτης Καφαντάρης, τοῦ ὁποίου τὴν μνήμην ἐτιμήσαμεν ἀπόψε. Καὶ τότε ἡ σταθεροποίησις ἀπέδωσεν ἀμέσως, διότι τὸ πρῶτον ἔτος ὁ προϋπολογισμὸς ἐκεῖνος εἶχε πλεόνασμα 1½ ἑκ. χρυσῶν δραχμῶν. Ἐπῆλθεν ὅμως ἡ ὑποτίμησις τῆς Ἀγγλικῆς λίρας, ἐπῆλθεν ἡ κρίσις τῆς Ἀμερικῆς, ἕνας παγκόσμιος κλονισμὸς καὶ σεισμὸς καὶ ἐγονάτισε πάλιν ἡ δραχμή. Καὶ ἠκολούθησεν ἀργότερον ἡ συμφορὰ τῆς κατοχῆς καὶ ἡ πλήρης ἐκμηδένισίς της. Ξανάγινεν ἡ νέα δραχμὴ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944, ἀπηλλαγμένη πλέον ἀπὸ τὰ βάρη τῶν ἐξωτερικῶν καὶ ἐσωτερικῶν χρεῶν, ἡ ὁποία, ὅλοι μας ἐπιστεύσαμεν, ὅτι θὰ ἦτο σταθερὰ καὶ ἀκλόνητος. Τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1945 ἐτιμᾶτο 150 δραχμὰς τὸ δολλάριον. Ἐκείνην τὴν ἐποχὴν— δὲν ἠξεύρω ἐὰν τὸ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, πάντως, ἔχει παρέλθει ἀρκετὸς χρόνος καὶ νομίζω, ὅτι ἠμπορῶ νὰ τὸ εἴπω—ἐπειδὴ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι δὲν εἶχον πληρωθῆ, ἐδανείσθην ἐγώ, ὡς Γενικὸς Διοικητὴς τότε Μακεδονίας, ἀπὸ τὸν Ἀγγλικὸν Στρατὸν 60– 70.000 ἀγγλικὰς λίρας, μὲ τὰς ὁποίας καὶ ἐπληρώθησαν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι δι’ ἕνα μῆνα καὶ ἀργότερον ἄλλο δάνειον καὶ ἐπληρώθησαν οἱ Τραπεζιτικοὶ ὑπάλληλοι. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἠξεύρω τί ἀπέγιναν τὰ δάνεια αὐτά. Ὑπελογίσθη διὰ τὸν μισθὸν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἡ λίρα αὐτὴ 500 δραχμάς. Ποῖος ἐφαντάσθη, ὅτι ἐντὸς 2–3 ἐτῶν, ἡ δραχμὴ θὰ ἔπαιρνε τὸ κατρακύλισμα αὐτό, ὥστε νὰ φθάσῃ τὸ 1947 10.000 δραχ. τὸ δολλάριον, τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1949 εἰς 15.000 δραχ., καὶ τοῦτο νὰ μὴ ἐπαρκέσῃ εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν καὶ χάριν τῆς σωτηρίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς «σταθερότητος τῆς νομισματικῆς» (!) νὰ τὴν καταβιβάσῃ εἰς 30.000 δραχμὰς τὸ δολλάριον! Ἠξεύρετε κανὲν ἄλλο μέρος τοῦ κόσμου, εἰς τὸ ὁποῖον τὸ ἐθνικὸν νόμισμα νὰ ἔπαθε τὸ ρεζίλευμα καὶ κατρακύλισμα ποὺ ἔπαθε τὸ Ἑλληνικόν, καὶ τὸ χειρότερον, πολλάκις πρωτοβουλίᾳ καὶ ἀποφάσει τῶν Κυβερνήσεων;! Εἰς τὴν ἔκθεσίν του, ὁ κ. Βαρβαρέσος, τὴν δημοσιευθεῖσαν, λέγει κάτι τὸ ἐξόχως χαρακτηριστικόν. Ὡς πρῶτον συμπέρασμα προβάλλει: «Ἡ ἀποκατάστασις νομισματικῆς σταθερότητος εἶναι ἀπαραίτητος προϋπόθεσις ὄχι μόνον διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς καταστάσεως τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν πραγματικὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενῶν. Ἡ ἀστάθεια τοῦ Ἐθνικοῦ νομίσματος εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῶν λαϊκῶν τάξεων». Καὶ λέγει πάρα κάτω κάτι σημαντικώτερον: Ὁ Λένιν ἔλεγεν, ὅτι ἡ καλυτέρα μέθοδος, διὰ τὴν ἀνατίναξιν τῶν κοινωνικῶν καθεστώτων εἶναι ἡ διαφθορὰ καὶ καταδολίευσις τοῦ Ἐθνικοῦ νομίσματος. Δὲν ὑπάρχει καλυτέρα ὁδὸς εἰς τὴν εἰσβολὴν τοῦ κομμουνισμοῦ ἀπὸ τὸ ρεζίλευμα τοῦ νομίσματος ἑνὸς τόπου. Νόμισμα τί θὰ εἰπῇ, κύριοι; Τὸ νόμισμα εἶναι ἁπλοῦν μέτρον ἀξιῶν. Ἠμπορεῖ νὰ ἐννοηθῇ πῆχυς διαρκῶς συστελλόμενος; Ἠμπορεῖτε νὰ μετρήσετε ἕνα ὕφασμα μὲ τοιοῦτον πῆχυν; Καὶ ἐὰν τὸ κάμετε αὐτό, δὲν θὰ κινδυνεύσητε ἀμέσως νὰ προσαχθῆτε εἰς τὸ αἰσχροδικεῖον καὶ νὰ πληρώσητε τὰ ἐπίχειρα τῆς δολιότητός σας; Ἠμπορεῖτε νὰ ἐξυγιάνητε τὴν οἰκονομίαν, νὰ τὴν ἀνοικοδομήσητε, στηρίζοντες αὐτὴν ἐπὶ ἀσταθοῦς νομίσματος, ὅπως ἠμπορεῖτε νὰ ἀνοικοδομήσητε οἰκοδόμημα, θεμελιώνοντες αὐτὸ ἐπὶ ἄμμου κινητῆς καὶ ἀσταθοῦς; Ἀσφαλῶς, ὄχι. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν αὐταὶ αἱ θεωρίαι μερικῶν νέων οἰκονομολόγων ἢ λεγομένων οἰκονομολόγων περὶ «πληθωρικῶν πιέσεων», «ἰσοτιμιῶν» κλπ. εἶναι ὀρθαί. Ἡ Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν ἀπὸ τοῦ 1926 εἶχε θέσει τὴν σταθεροποίησιν τῶν ἐθνικῶν νομισμάτων, ὡς προϋπόθεσιν τῆς οἰκονομικῆς βελτιώσεως ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου. Ἀπὸ 32 ἐτῶν βλέπομεν διαρκῶς τὸ Ἑλληνικὸν νόμισμα νὰ ὑποτιμᾶται, νὰ χάνεται καὶ νὰ ἐξανεμίζεται. Δὲν εἴδομεν, παραλλήλως καὶ καμμίαν ἄνθησιν, καμμίαν θαυματουργὸν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ πάντα φυτοζωοῦμεν καὶ πάντα τὸ πέρυσι καλύτερον καὶ τὸ σήμερον χειρότερον τῆς χθές. Ἐὰν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ὑποτιμήσεως ἦσαν εὐεργετικά, διατὶ δὲν ἐξεδηλώθησαν καὶ δὲν ἐνεφανίσθησαν ἐπὶ 32 χρόνια, κατὰ τὰ ὁποῖα, διαρκῶς, τὸ νόμισμά μας λειώνει, ὡσὰν τὸ χιόνι τῆς ἀνοίξεως; Τὸ 1949 διεπράχθη νέα ὑποτίμησις ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὸν αὐτὸν σκοπὸν καὶ τὴν αὐτὴν βλέψιν. Ποῖον τὸ ἀποτέλεσμα; Τώρα πάλιν κάμνομεν τὰ ἴδια καὶ ἐάν, μετὰ ἕξ μῆνας, τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι τὸ ἴδιον, θὰ κάμωμεν νέαν ὑποτίμησιν καὶ θὰ μπλέξωμεν ἐπ’ ἄπειρον εἰς τὸν φαῦλον αὐτὸν κύκλον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον δὲν ξεύρομεν πότε θὰ ἐξέλθωμεν καὶ πῶς θὰ ἐξέλθωμεν; θὰ ἔχωμεν κάθε καινούργιο φεγγάρι καινούργιο νόμισμα; Ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἐμπιστοσύνη εἰς τὸ νόμισμα καὶ δὲν ὑπάρχει καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ, ἐφ’ ὅσον διαρκῶς οἱ πάντες βυσσοδομοῦν ἐναντίον του καὶ αὐταὶ αἱ κυβερνήσεις τὸ ὑπονομεύουν, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸ νόμισμα, εἶναι φυσικὴ συνέπεια νὰ μὴ ὑπάρχουν καταθέσεις εἰς τὰς Τραπέζας καὶ ἐκ τῆς μὴ ὑπάρξεως τῶν καταθέσεων αὐτῶν ἄλλη φυσικὴ συνέπεια εἶναι νὰ ὑπάρχῃ σπάνις κεφαλαίων καὶ νὰ ἀνέρχεται ὁ τόκος εἰς τὰ δυσθεώρατα ὕψη, ποὺ ἔχει φθάσει εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εἶναι 20% καὶ 30% ὁ νόμιμος καὶ ἀπροσπέλαστος τῆς μαύρης ἀγορᾶς. Ἀνεγνώσθη τὴν ἄλλην φορὰν βούλευμα Πλημελειοδικείου, διὰ τοῦ ὁποίου μία Τράπεζα παρεπέμπετο εἰς τὸ δικαστήριον, διότι, διὰ τῆς μεθόδου τῶν κάθε δύο ἑβδομάδας ἀνανεώσεων, εἶχεν ἐξασφαλίσει τόκον 140%. Ὅταν λοιπὸν μία οἰκονομία στενάζῃ ὑπὸ τὸ βάρος τόσον καταθλιπτικῶν καὶ τοκογλυφικῶν τόκων, ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ λόγος περὶ ἐξυγιάνσεως καὶ ἀναρρώσεώς της; Εἰς ποῖον μέρος τοῦ κόσμου πληρώνουν οἱ βιομήχανοι, οἱ ἔμποροι, οἱ γεωργοὶ τόκον πάρα πάνω ἀπὸ 3, 4, 5%, 6%; Εἰς ποῖον μέρος τοῦ κόσμου οἱ τόκοι φθάνουν τὰ ἀστρονομικὰ ὕψη, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχει ἀνέλθει ὁ τόκος εἰς τὴν χώραν μας; Ἀλλὰ πλὴν τούτων εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχει ἕνα κεφάλαιον νεκρὸν 15.000.000, 20.000.000, κατ’ ἄλλους 30.000.000 χρυσῶν λιρῶν. Ὁ τελευταῖος ἀριθμὸς εἶναι πιθανώτατα ὁ ἀκριβέστερος. Ἐὰν ἐπετυγχάνετο ἡ κινητοποίησις τοῦ κεφαλαίου τούτου καὶ ἐρρίπτοντο εἰς τὴν τόσον διψῶσαν Ἑλληνικὴν ἀγοράν, εἰς τὴν τόσον διψαλέαν Ἑλληνικὴν γῆν, τὰ 30 αὐτὰ ἑκατομμύρια χρυσῶν λιρῶν, καταλαβαίνετε ποῖος θὰ ἦτο ὁ ἀντίκτυπος, ποία θὰ ἦτο ἡ τόνωσις τῆς παραγωγῆς καὶ εἶναι λίαν ἀμφίβολον ἐὰν θὰ εἴχαμεν πολὺ μεγάλην ἀνάγκην «εἰσροῆς» τῶν περιφήμων ξένων κεφαλαίων. Ἀλλὰ μὲ τὸ νέον κτύπημα τῆς δραχμῆς, ὄχι μόνον ἐτραυματίσθη ἀνεπανορθώτως ἡ ἐμπιστοσύνη πρὸς αὐτὴν ἡ ὁποία εἶχεν ἀρχίσει ν’ ἀποκαθίσταται, ἀλλὰ καὶ ὁ χρυσὸς πλέον δὲν θὰ τολμήσῃ νὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὴν ἀγοράν, διότι ὁ καθεὶς θὰ προτιμᾷ νὰ τὸν ἔχῃ κρυμμένον, θαμμένον. Ἔγινε καὶ τὸ ἄλλο ὡραῖον μέτρον τὸ ρυθμίζον τὰς εἰς χρυσὸν ὀφειλάς, καθ’ ὃν τρόπον ἡ Ὑπουργικὴ Ἀπόφασις ὥριζεν. Ἀσφαλῶς εἰς τὸ μέλλον πολλοὶ ὀλίγοι θὰ τολμοῦν νὰ δανείζουν καὶ εἰς χρυσᾶς λίρας, ἢ τοὐλάχιστον, θὰ λαμβάνουν τόσα ἄλλα μέτρα ἀσφαλείας, ὥστε ὁ τόκος οὐσιαστικῶς νὰ ὑπερβαίνῃ τὰ 100%. Καὶ δὲν ἠξεύρω ἐάν, κατόπιν ὅλων τούτων, τὰ περίφημα ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ἀναμένονται ἀπὸ τὴν ὑποτίμησιν, δὲν θὰ τὰ ἐκμηδενισθοῦν. Εὐηγγελίσθη, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀπὸ τοῦ ραδιοφώνου, τὴν σωτηρίαν αὐτὴν μεταρρύθμισιν καὶ ἐβεβαίωσε, ὅτι θὰ συνετέλει εἰς τὴν ἀθρόαν ἐξαγωγὴν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων καὶ τὴν ὑπερτίμησιν αὐτῶν. Ἀρχίζω ἀπὸ τὸν καπνόν, κύριοι, ὁ ὁποῖος, ὑποθέτω, εἶναι τὸ κυριώτερον ἐξαγωγικὸν προϊὸν τῆς χώρας, ἀπὸ τὸ ὁποῖον κυρίως, ἐπὶ τόσας 10ετηρίδας καὶ ἐζήσαμεν. Ἐφέτος τὰ καπνὰ εἶχον πωληθῆ, πρὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου τοὐλάχιστον κατὰ τὰ ⅘. Εἰς τὴν Δυτικὴν καὶ Κεντρικὴν Μακεδονίαν εἶχον πωληθῆ ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου σχεδὸν ὅλα. Ἐσημειώθη πράγματι σπάνιον φαινόμενον. Ἤρχισαν ἀθρόαι αἱ ἀγοραὶ τοῦ καπνοῦ ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου εἰς τιμὰς κατὰ 20–30% καὶ διὰ τὰς τελευταίας ἀγοράς, κατὰ 50% ἀνωτέρας τῶν περυσινῶν. Ἄνεμος αἰσιοδοξίας ἤρχισε νὰ διαπνέῃ διὰ πρώτην ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν φορὰν τοὺς καπνεμπόρους καὶ καπνοπαραγωγούς. Εἶχε δημιουργηθῆ ἡ προοπτικὴ γενικῶς, ὅτι ἡ ἐσοδεία ἡ ἐπερχομένη θὰ ἐπωλεῖτο, κατὰ 10–20% ἀκριβότερα ἀπὸ τὴν ἐφετεινὴν ὑπῆρχον πληροφορίαι, ὅτι ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἀγοραστῶν εἶχε ἐμφανισθῆ καὶ ἡ Ἀγγλικὴ ἀγορὰ καὶ μάλιστα ὡρισμέναι Ἀγγλικαὶ Ἑταιρεῖαι εἶχον δώσει παραγγελίας εἰς ὡρισμένους ἀντιπροσώπους νὰ ἀρχίσουν ἀπὸ τώρα ἀγορὰς εἰς ὑψηλοτέρας τιμάς. Δὲν εἶναι δυστυχῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐδῶ. Θὰ ἤθελον νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἤκουσα πολλοὺς νὰ ψάλλουν πολλοὺς ὕμνους, αἴνους καὶ ἐπαίνους δι’ αὐτόν. Ἤκουσα νὰ λέγουν: «Ἰδοὺ ὁ ἄνθρωπος ὁ κατάλληλος εἰς τὴν κατάλληλον θέσιν». Ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰδικός, ὁ καπνέμπορος, ὁ γνωρίζων κάλλιστα τὸν καπνὸν καὶ τὸ καπνεμπόριον, ὁ ὁποῖος κατώρθωσε νὰ τὸ προωθήσῃ κατὰ τρόπον πράγματι ἀξιοθαύμαστον. Εἶχε τὴν πρόνοιαν νὰ χρηματοδοτήσῃ ἐνωρὶς καὶ ἀφειδῶς τὸ καπνεμπόριον καὶ τὰ καπνὰ ἔγιναν ἀνάρπαστα. Ἀλλὰ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν συνήντησα εἰς Θεσσαλονίκην ὁμάδα καπνοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ μίαν πικρίαν καὶ ἀγανάκτησιν εἰς τὸ πρόσωπόν τους καὶ μὲ ἓν αἴσθημα, δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ χαρακτηρίσω, μίσους, ἀλλὰ αἴσθημα ἀσφαλῶς ἐπικίνδυνον, μοῦ ἔλεγον: «Ὥστε γι’ αὐτὸ ἐδώκατε εἰς τοὺς καπνεμπόρους πιστώσεις ἀπὸ τὸν Νοέμβριον, κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ καὶ διὰ τὴν προπολεμικὴν ἀκόμα περίοδον; Ἐστείλατε τοὺς καπνεμπόρους νὰ μᾶς ἁρπάξουν τὰ καπνὰ διὰ νὰ εὑρεθοῦν τὴν ἡμέραν τῆς ὑποτιμήσεως αὐτοὶ μὲ τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα μας καὶ ἡμεῖς μὲ τὰς ὑποτιμημένας δραχμάς! Οἱ ἄνθρωποι εἶχον τὴν πεποίθησιν αὐτὴν καὶ μολονότι ἠθέλησαν νὰ τοὺς τὴν ἀποβάλω, δὲν τὸ κατώρθωσα. Εἶχον τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὑπῆρξε συμπαιγνία προσυνεννόησις μεταξὺ ἁρμοδίων, δὲν ἠξεύρω ποίων ἁρμοδίων καὶ καπνεμπόρων, οἱ ὁποῖοι ἐν γνώσει τῆς ἐπικειμένης νομισματικῆς μεταβολῆς, προέβησαν εἰς τὰς ἀθρόας ἀγοράς. Ἐγὼ δὲν τὸ παραδέχομαι.

§143Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Χρόνια ὁλόκληρα δὲν ἐπωλοῦσαν, καὶ εὑρέθηκεν αὐτὴ ἡ περίοδος μετὰ τὸν Νοέμβριον, ποὺ εἶπαν: «Δόξα τῷ Θεῷ». Αὐτὸ ἀκούεται ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον ὅλης τῆς Ἑλλάδος.

§144Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ εἶπον, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤκουσα. Μετέφερα ἁπλῶς ἐδῶ κρίσεις καὶ ἐπικρίσεις ὅπως πρὸ ὀλίγου μετέδωσα αἴνους καὶ ἐπαίνους. Ἀλλά, ἀφοῦ θέλετε τὴν ἀτομικὴν γνώμην μου, θὰ σᾶς τὴν εἴπω. Ὑπέχει ἀσφαλῶς ἡ Κυβέρνησις βαρυτάτας εὐθύνας βαρείας ἀμελείας ἂν μὴ ἀπιστίας. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπε καὶ διεβεβαίωσεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀποφασίσει τὴν ὑποτίμησιν αὐτὴν πρὸ 6–8 μηνῶν, ἀκόμη πέρυσι, ὅταν εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, κατὰ ποίαν λογικήν, κατὰ ποίαν δικαιοσύνην ἔσπευσε νὰ δώσῃ ἄφθονα δισεκατομμύρια ἀπὸ τὸν Νοέμβριον εἰς τοὺς καπνεμπόρους διὰ νὰ ἀγοράσουν ἐνωρίτερα ἀπὸ κάθε ἄλλην φορὰν τὰ τέσσαρα πέμπτα τῆς ὅλης παραγωγῆς, πρὸ τῆς μοιραίας 9ης Ἀπριλίου καὶ μάλιστα μὲ χρήματα τοῦ δημοσίου, δηλ. τῶν καπνοπαραγωγῶν; Σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ ὠφεληθοῦν διὰ τῆς ὑποτιμήσεως οἱ καπνέμποροι, ἢ οἱ καπνοπαραγωγοί;

§145ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Συμπαιγνία λοιπόν;

§146Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν τὸ εἶπα αὐτό. Εἶπα πρὸ ὀλίγου, ὅτι μετέδωσα κρίσεις καὶ ἐπικρίσεις, ὡς καὶ αἴνους καὶ ἐπαίνους. Ἀλλά, ἀσφαλῶς, ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία ἐχρηματοδότησε ἀφειδῶς καὶ ἐνωρὶς ἐν ᾧ εἶχε ἀποφασίσει τὴν ὑποτίμησιν, εἶναι ἀνήκουστος καὶ τερατώδης καὶ δημιουργεῖ βαρυτάτας δι’ αὐτὴν εὐθύνας. Διὰ νὰ ἐκκαθαρισθῇ δὲ ἡ πνιγηρὰ ἀτμόσφαιρα, ἡ ἐπικίνδυνος ὄχι ἁπλῶς διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ διὰ τὴν χώραν, πρέπει νὰ δημοσιευθοῦν τὸ ταχύτερον οἱ κατάλογοι τῶν ποσῶν, μὲ τὰ ὁποῖα ἕκαστος ἐχρηματοδοτήθη καὶ τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα ἠγόρασε. Συμβαίνει δὲ εἰς βάρος τῶν πωλησάντων καπνοπαραγωγῶν, ἤτοι τῆς μεγίστης πλειονότητος τῶν καπνοπαραγωγῶν, μία ἄλλη μεγάλη ἀδικία ἐπὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα δυνάμει τῆς διατάξεως ἔχουν πωληθῆ πρὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου, ἀλλὰ δὲν ἔχουν ἐξαχθῆ, ὡς ἀκριβῶς ὁ καπνὸς θὰ εἰσπράξῃ τὴν διαφορὰν 50% τὸ δημόσιον καὶ 50% ὁ ἐξαγωγεύς. Ὁ πτωχὸς ὁ πωλητὴς καπνοπαραγωγὸς θὰ εἰσπράττῃ μετὰ τὴν 9ην Ἀπριλίου τὸ ἀντίτιμον τοῦ προϊόντος εἰς δραχμάς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν κατὰ τὸ ἥμισυ ὑποτιμηθῆ. Ἀλλά, ὡς νὰ μὴ ἔφθανε τοῦτο, ἐκ παραλλήλου, χάνει ὁ καπνοπαραγωγὸς καὶ τὸ πρίμ, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπαιρνε. Πέρυσι ἐδόθη πρὶμ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς, ὅπως ἐδόθη καὶ εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς καὶ ἡ ὑπουργικὴ ἀπόφασις τοῦ 1951 ἔλεγε, ὅτι θὰ συνεχισθῇ ἡ πριμοδότησις καὶ διὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν. Ἐν τούτοις, εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, προεξοφλεῖται ἡ ἐξάλειψις τῆς πριμοδοτήσεως καὶ ἐξασφαλίζονται, οὕτω, ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου Ταμείου, καὶ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν 205 ὅλα δισεκατομμύρια! Ὄχι μόνον δηλαδὴ οἱ καπνοπαραγωγοὶ πληρώνονται εἰς νόμισμα μεμειωμένον, ὄχι μόνον δὲν εἰσπράττουν τίποτε ἀπὸ τὴν συναλλαγματικὴν διαφοράν, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως καὶ ἐπὶ πλέον χάνουν καὶ κάποιο δικαίωμα ἐνισχύσεως, τὸ ὁποῖον εἶχον καὶ τὸ ὁποῖον τώρα τοὺς ἀφαιρεῖται.

§147Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Δὲν ἐδιαβάσατε τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§148Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ διαβάζω τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἡ ὁποία συνοδεύει τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου ἤδη νόμου τοῦ Κράτους καὶ ἡ ὁποία λέγει τοῦτο: «Μείωσις ἐπιβαρύνσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ τῆς ἀπαλλαγῆς αὐτοῦ ἀπὸ τὰς πριμοδοτήσεις. Ἡ ἀπαλλαγὴ αὕτη μὲ βάσιν τὴν πρὸς τοῦτο δαπάνην τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐκτιμᾶται εἰς 205 δισεκατομμύρια». Ἄς δηλώσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐὰν τὸ πρὶμ αὐτὸ θὰ δοθῇ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δύναται νὰ μᾶς δώσῃ τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι θὰ δοθῇ τὸ πρίμ;

§149Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Θὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§150Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὸ διατυμπάνισεν ὁλόκληρος ὁ Ἀθηναϊκὸς καὶ Μακεδονικὸς τύπος.

§151Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀλλά, ἐκείνη δ’ ἀπήντησε. Ἡ Κυβέρνησις σιωπᾷ. Καὶ γνωρίζετε τί τοῦτο σημαίνει.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μόδη, μὴ ἀπαντᾶτε, προχωρήσατε.

§153Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀλλὰ ξεύρετε κύριοι συνάδελφοι, ποῖον εἶναι τὸ ἀγαθὸν ἀποτέλεσμα ὄχι μόνον ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τοῦ Ταμείου τοῦ Δημοσίου καὶ ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀπὸ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς; Συνέβη κάτι τι τὸ πραγματικῶς καταπληκτικόν. Ἐπιστρέφονται ἤδη 2 ἑκατομύρια δολλάρια εἰς τὰ μονοπώλια, τὸ Γαλλικόν, τὸ Αὐστριακόν, νομίζω καὶ τὸ Ἰταλικόν, τὰ ὁποῖα εἶχαν προεμβάσει τὸ τίμημα καὶ προέβησαν εἰς τὰς ἀγορὰς μὲ ἰδικά των κεφάλαια χωρὶς χρηματοδοτήσεις. Δὲν περιμένουν ὡς συμβαίνει συνήθως μὲ ὅλους τοὺς καπνεμπόρους τοὺς Ἕλληνας καὶ μὴ νὰ παίρνουν χρήματα ἀπὸ τὸ Δημόσιον δηλαδὴ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ μὲ αὐτὰς νὰ κάμουν τὰς ἀγοράς.

§154Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Μήπως ἔγινε καὶ αὐτὸ ὑπὸ τύπον συμπαιγνίας περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσατε πρὶν καὶ τὴν ὁποίαν κατηγγείλατε;

§155Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἔχω πληροφορίας ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὀρθῶς πράττουσα, ἐπιστρέφει εἰς αὐτοὺς, δύο ἑκατομμύρια δολλάρια τὰ ὁποῖα εἶχον εἰσαγάγει εἰς τὸν τόπον καὶ μὲ τὰ ὁποῖα εἶχον διενεργήσει τὴν ἀγορὰν τοῦ καπνοῦ.

§156Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Ἀνακριβὴς πληροφορία.

§157Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ξεύρω ἂν εἶναι ἀνακριβής. Ἀλλ’ ὑπάρχουν τὰ κείμενα τῶν διαταγῶν καὶ ἀποφάσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου. Εἶναι ἀνακριβὴς ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 29576 τηλεγραφικὴ διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐμπορίου, ἀφορῶσα τὴν μεγάλην γερμανικὴν ἑταιρείαν Ρέεμτσμα, ἕνας ἐκ τῶν καλλιτέρων καὶ μεγαλυτέρων πελατῶν τοῦ καπνοῦ μας καὶ καθορίζουσα ὅτι καὶ αὐτὴ ὡς προεμβάσασα τὸ ἀντίτιμον δικαιοῦται νὰ λάβῃ πίσω τὰ 50% τῆς διαφορᾶς ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως εἰς τρόπον ὥστε χάρις εἰς τὴν περίφημον ἀναπροσαρμογήν, θὰ πληρώσῃ ἡ Ρέεμτσμα τὰ 79% μόνον τῆς ἀρχικῆς τιμῆς. Πιστεύετε, ὅτι εἶναι ἀνακριβὴς ἡ πληροφορία, ἀφοῦ ἡ τηλεγραφικὴ διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἔχει δημοσιευθῆ ἤδη εἰς τὴν Καπνικὴν Ἐπιθεώρησιν τοῦ Ἀπριλίου; Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἀποφάσεις τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου αἱ ὁποῖαι ρυθμίζουν τὰ ζητήματα αὐτὰ καὶ ἡ παράγραφος 2 τῆς 29576 ἀπὸ 17– 4–53 πράξεις. Δηλαδὴ ἐπιστρέφονται χρήματα εἰσαχθέντα καὶ δοθέντα! Ἐκ παραλλήλου οἱ ξένοι ἀγορασταὶ οἱ μὴ προεμβάσαντες τὰ κεφάλαιά των ἐπωφελούμενοι ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως παρουσιάζονται εἰς τοὺς Ἕλληνας πωλητὰς καὶ πελάτας καὶ τοὺς λέγουν «αὐτὴ ἡ ὑποτίμησις δι’ ἡμᾶς ἔγινε» καὶ ζητοῦν τὴν μερίδα τοῦ λέοντος ἀπὸ τὴν διαφοράν! Καὶ ὁ κατήφορος ἔχει πάρει τόσας διαστάσεις ὥστε αὐταὶ αἱ κρατικαὶ ὑπηρεσίαι ὑπολογίζουν, ὅτι μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, ἀπὸ τὸν καπνὸν καὶ μόνον τὸν καπνὸν θὰ χάσωμεν 12 ὅλα ἑκατομμύρια δολλαρίων! Τὸ ἐπληροφορήθην ὁ ἴδιος ἀπὸ ἁρμοδίους ὑπαλλήλους. Ἀλλὰ τὸ ἀναγράφει καὶ συναγερμικὸς συνάδελφος εἰς ἐφημερίδα συναγερμικὴν καὶ μάλιστα ἀναγράφει, ὅτι αὐτὰ ὑπολογίζουν αἱ ὑπηρεσίαι καὶ ὅτι τοὺς ὑπολογισμοὺς αὐτοὺς εἶχε μαζί του εἰς τὴν Ἀμερικὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Δηλαδὴ ἀνεστατώθη τὸ σύμπαν ἀνετινάχθη τὸ Ἐθνικὸν νόμισμα, ἀνετράπη ἡ ἐμπιστοσύνη καὶ ἡ πίστις καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι μόνον «ὤδυνεν ὄρος καὶ ἔτεκε μῦν» ἀλλ’ ἀντιθέτως ἔτεκε θηρίον, τὸ ὁποῖον κατέφαγε καπνοπαραγωγούς, κατέφαγε 2 ἑκατομμύρια δολλάρια ὑπὲρ τῶν προεμβασάντων ἄλλα 12 ἑκατομμύρια δολλάρια ἀπὸ τὸ πτωχὸν ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν μας! Πρόκειται περὶ καταστροφῆς ἄνευ προηγουμένου τὴν ὁποίαν ἐπιβεβαιοῦν αἱ πράξεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου δημοσιευμέναι εἰς τὴν Καπνικὴν Ἐπιθεώρησιν καὶ πληροφορίαν συναγερμικοῦ συναδέλφου, προερχόμεναι ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας κρατικὰς ὑπηρεσίας.

§158Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ποῖος εἶναι ὁ συνάδελφος αὐτός;

§159Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν τὸν γνωρίζω οὔτε κατ’ ὄψιν. Ὁ κύριος Τζαννετάκης. Ἂν αὐτὸ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα ἀσφαλῶς ὄχι μόνον κότινος δάφνης, ἀλλὰ καὶ τὸ παράσημον τῆς περικνημῖδος καὶ τοῦ λουτροῦ, τοῦ κρύου λουτροῦ, θὰ ὀφείλεται εἰς ὅλους τοὺς δράστας τοῦ μεγάλου αὐτοῦ εἰς βάρος τῆς χώρας μεγαλουργήματος. Τὰ ἀποτελέσματα ἐπὶ τοῦ καπνοῦ, διὰ τὸν ὁποῖον καθὼς εἶπον πρὸ ὀλίγου, ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ἤκουσα τόσους αἴνους καὶ ἐπαίνους δι’ αὐτόν, μεταφράζονται εἰς θετικὴν ζημίαν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας ἐκ δύο σὺν δώδεκα, ἤτοι ἐκ δεκατεσσάρων ἐν συνόλῳ ἑκατομμυρίων δολλαρίων! Ὅτι νοσεῖ, κύριοι, ἡ οἰκονομία μας εἶναι ἀναμφίβολον. Ὅτι χρειάζονται πράγματι μέτρα ρωμαλέα καὶ γενναῖα εἶναι περισσότερον ἀναμφίβολον. Ἀλλ’ ἔπρεπε ταῦτα νὰ στραφοῦν κυρίως κατὰ τῶν παρασιτικῶν καὶ ἄλλων βαρῶν τὰ ὁποῖα πνίγουν μέχρις ἀσφυξίας τὴν παραγωγήν μας. Ἐὰν π.χ. τὰ πορτοκάλια τῆς Ἄρτας, δὲν ἠμποροῦν ν’ ἀντιμετωπίσουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸν Ἰταλικὸν συναγωνισμόν, δὲν πταίουν οἱ παραγωγοὶ ἀφοῦ μεταφέρονται μὲ αὐτοκίνητα καὶ μάλιστα τῶν ΚΤΕΦΑ, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις παρὰ τὰς ἐπαγγελίας της δὲν τὰ ἔθιξεν. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἐπιβαλλομένων δραστικῶν μέτρων, διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν καὶ ἀπελευθέρωσιν τῆς παραγωγῆς, ἀπὸ τὰ δυσβάστακτα παρασιτικὰ βάρη, τὴν κυρίαν πηγὴν τοῦ κακοῦ, ἐπροτίμησε τὴν εὐκολωτέραν καὶ προχειροτέραν λύσιν, τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς ἐν ᾧ ἡ νομισματικὴ ἀνισοτιμία καὶ ἂν πράγματι ὑπῆρχεν, ἦτο ἀποτέλεσμα καὶ ὄχι αἰτία, ἦτο ὁ πυρετὸς καὶ ὄχι ἡ νοσογόνος ἑστία. Νομίζω δέ, ὅτι εἶναι κατὰ μέγα μέρος θρῦλος ἡ δῆθεν εὐθήνεια τοῦ βίου ἐκτὸς τῶν συνόρων μας περὶ τῆς ὁποίας τόσα εἴχομεν ἀκούσει. Ὑπάρχει πράγματι εὐθήνεια εἰς τὴν Αἴγυπτον εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ Ἰταλίαν, κατὰ τὸ πρόσφατον ταξείδιόν μας δὲν ηὕραμεν διαφοράν. Εἰς τὴν Γαλλίαν μάλιστα καὶ εἰδικῶς εἰς τὸ Παρίσι ὁ βίος προφανῶς εἶναι πολὺ ἀκριβότερος. Ἄς μὴ λησμονῶμεν ἐξ ἄλλου, ὅτι εἰς τὴν Γαλλικὴν κατασκήνωσιν τῆς Κερκύρας πέρυσιν ἔτρωγαν καὶ διῃτῶντο θαυμάσια μὲ 25.000 δραχμὰς μόνον τὸ ἡμερονύκτιον. Κύριοι, δὲν ἀποκρύπτω, ὅτι πιστεύω ἀπολύτως εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς σταθερότητος τοῦ νομίσματος, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὅλοι οἱ νόμοι καὶ οἱ προφῆται κρέμονται. Ἀποκρούω διαρρήδην οἱανδήποτε δι’ οἱονδήποτε λόγον ὑποτίμησιν, διαφωνῶν κατὰ τοῦτο μὲ τὸν ἀγαπητὸν προλαλήσαντα κ. Ζίγδην. Πιστεύω, ὅτι ὁ τόπος αὐτὸς ἐταλαιπωρήθη ἀρκετὰ ἐπὶ τριάκοντα δύο χρόνια, ὅτι ἐπὶ 32 χρόνια τὸ νόμισμα ἐδεινοπάθησε καὶ ὅτι ἦτο πλέον καιρὸς καὶ ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀποκτήσῃ τὸ νόμισμά της σταθερόν. Ἐὰν τὰ εὐεργετήματα ἐκ τῶν ὑποτιμήσεων ἦσαν πράγματι τόσον μεγάλα, ὅσον ἀναμένεται, θὰ εἶχον ἐκδηλωθῆ καὶ θὰ εἶχον πραγματοποιηθῆ διὰ μέσου τῆς ἀτελευτήτου ἁλύσεως τῶν συνεχῶν ὑποτιμήσεων. Δὲν τὰ εἴδομεν ὅμως πουθενά. Δὲν βλέπομεν καὶ τώρα παρὰ μόνον ζημίας. Εἶμαι ἐναντίον πάσης ὑποτιμήσεως, διότι πιστεύω, ὅτι ἐκεῖνο, τοῦ ὁποίου ὑπὲρ πᾶν ἄλλο χρειάζεται ἡ Ἑλλάς, εἶναι ἡ πίστις. Πίστις πρὸς τὸ νόμισμά της, πίστις πρὸς τὸν λόγον της καὶ πίστις πρὸς τὴν ὀρθοφροσύνην τῶν Κυβερνητῶν της. Ἡ Ἑλλὰς ἔζησε πάντοτε μὲ ἐμβάσματα τῶν Ἑλλήνων τοῦ Ἐξωτερικοῦ, τοὺς ἀδήλους λεγομένους πόρους, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμποροῦν νὰ ἔλθουν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὅταν θὰ λείψῃ ἀπολύτως ἡ πίστις. Καὶ ἔρχονται αἱ ἴδιαι αἱ Κυβερνήσεις καὶ τὴν τραυματίζουν στὰ καλὰ καθούμενα θανασίμως. Πιστεύω, ὅτι οἱαδήποτε καὶ ἁπλῆ σκέψις καὶ οἱοσδήποτε λόγος περὶ ὑποτιμήσεως, ἀποτελεῖ ἀληθὲς ἔγκλημα καθοσιώσεως κατὰ τοῦ τόπου. Αἱ «παθητικότητες» ρυθμιζόμεναι καὶ συστηματοποιούμεναι ἐθεράπευον πᾶσαν τυχὸν νομισματικὴν ἢ ἄλλην ἀνωμαλίαν. Αἱ ἐξαγωγαί μας εἶχον ἀρχίσει προωθούμεναι, παρὰ μερικὰς ἀκατανοήτους γραφειοκρατικὰς τροχοπέδας. Ἡ ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸ Ἐθνικὸν νόμισμα εἶχε πλήρως σχεδὸν ἀποκατασταθῆ. Πολλοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐδέχοντο πληρωμὴν εἰς χρυσᾶς λίρας ἢ εἰς δολλάρια. Οἱ ἔμποροι εἶχον παύσει νὰ «ἐπενδύωνται» ἢ νὰ καλύπτωνται εἰς χρυσόν. Συνηλλάσσοντο μόνον εἰς δραχμάς. Αἱ καταθέσεις εἶχον ἀρχίσει νὰ εἰσρέουν εἰς τὰς Τραπέζας τῶν μικρῶν πόλεων. Ἀλλά, εἶναι ἀρχὴ τῶν προγόνων μας «τὸ μὴ χεῖρον βέλτιστον». Καὶ ὅσοι ἀπεφάνθησαν ἄλλο τι ὑπὲρ τῆς ὑποτιμήσεως, τὴν περιώρισαν εἰς ὡρισμένα στενώτερα πλαίσια κατὰ τὰς σταθεροποιήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν τὸ 1926– 29 τόσον εἰς τὸ Βέλγιον ὅσον καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, Γαλλία καὶ ἄλλας χώρας, ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν ἡ τιμὴ τῆς ντὲ φάκτο σταθεροποιήσεως εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Ἤδη εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου εἰς τὴν ἐλευθέραν, εἰς τὴν μαύρην ἀγορὰν ἂν θέλετε, ἀπὸ δύο καὶ πλέον ἐτῶν ἦτο μόνον 15.500–16.000 δραχμάς. Δηλαδὴ ἡ διαφορὰ ἦτο ἐλαχίστη. Ἐὰν ἐλαμβάνετε τοῦτο ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν περίφημον νέαν «ἀναπροσαρμογὴν» ἔπρεπε νὰ ὑποτιμηθῇ ἡ δραχμὴ καὶ νὰ ὑπερτιμηθῇ ἂν θέλετε τὸ δολλάριον εἰς 16.000 τὸ πολὺ δραχμάς. Τώρα ἔλαβον οἱ «εἰδικοὶ» καὶ «οἰκονομολόγοι» ὑπ’ ὄψει τοὺς τιμαριθμικοὺς λογαρίθμους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀρκετὰ περιπεπλεγμένοι καὶ μπερδεμένοι, ὑπενθυμίζουν ἐν μέρει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶχεν εἴπει ὁ Δισραέλι, ὅτι δηλαδή, «ἡ καλυτέρα μέθοδος ἀπάτης εἶναι οἱ ἀριθμοὶ τῆς στατιστικῆς». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς τὴν ραδιοφωνικὴν θριαμβευτικὴν ἐξαγγελίαν καὶ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου, ὁμιλοῦν περὶ τιμῆς δολλαρίου ντὲ φάκτο πραγματοποιηθείσης πρὸς 40.000 δραχμάς! Δὲν ἠξεύρω πόθεν ἐξευρέθη αὐτὴ ἡ φανταστικὴ τιμή. Ὑποθέτω θὰ πρόκειται διὰ τὰς ὀλίγας περιπτώσεις, τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν, ὅπου ὑπολογίζεται ἡ παθητικότης μαζὶ καὶ ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἐμπορεύματος. Ἀλλὰ πόσα εἶναι αὐτὰ τὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα ἐπεβαρύνοντο μὲ παθητικότητα εἰς τὴν εἰσφοράν; Τί ποσοστὸν ἀντιπροσωπεύει τῆς ὅλης ἐμπορικῆς μας κινήσεως; Κατά τινα πληροφορίαν, ὄχι περισσότερον τοῦ ¼ τοῦ 25%. Ἄλλοι τὸ καθορίζουν πολὺ ὀλιγώτερον. Ἐπρόκειτο πάντως περὶ ὀλίγων σχετικῶς εἰδῶν καὶ εἰδῶν πολυτελείας. Ἑπομένως δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ μία ἐξαίρεσις ἀντιπροσωπεύουσα μόλις τὸ 25%, ὅτι ἀποτελεῖ τὴν βάσιν ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἐδικαιολογεῖτο ἡ καρατόμησις ἡ γενομένη εἰς βάρος τῆς δραχμῆς. Ἡ ἐξαίρεσις ποτὲ δὲν ἀποτελεῖ κανόνα. Ἐξ ἄλλου θὰ καταργήσῃ ἆραγε ἐφεξῆς τὰς ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγὰς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ; Καὶ πῶς τότε θὰ συναλλασσώμεθα μὲ τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος; Θὰ διακόψωμεν μήπως πᾶσαν μετ’ αὐτῶν συναλλαγήν; Ἀλλ’ ἐὰν τέλος πάντων ἀπεφασίζετο διὰ λόγους ἀνεξιχνιάστους καὶ ἀνεξηγήτους ἢ διὰ σχέδια μεγαλεπήβολα ἦτο ἀπαραίτητος κάποια ὑποτίμησις, αὕτη δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπερβῇ τὰς 21–22 ἕως 25.000 τὸ πολὺ πολὺ δραχμάς. Ἐπειδὴ ἀνέφερα πρὸ ὀλίγου τὴν ἔκθεσιν Βαρβαρέσου, δὲν λησμονῶ, ὅτι ἐδημοσιεύθη καὶ κάποια ἄλλη μυστικὴ ἔκθεσις Βαρβαρέσου, ἡ ὁποία βεβαίως δὲν πολυσυμβιβάζεται μὲ ὅσα ἐπισήμως ἐν τῇ δημοσίᾳ ἐκθέσει του ἔγραψεν. Ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὴν δέχεται ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς εἰς 22.000 ἢ 25.000 δρχ. τὸ πολύ, ἀλλὰ μὲ προϋποθέσεις καὶ μὲ ὅρους πράγματι σοβαρωτάτους καὶ δυσεκπληρώτους. Διότι λέγει νὰ γίνῃ πρῶτα ἡ ἐξυγίανσις τῆς οἰκονομίας, ἡ ἐξασφάλισις τῆς βαρείας φορολογίας τῶν κερδῶν, ἡ ἐξασφάλισις τῆς καταπολεμήσεως τῆς φοροδιαφυγῆς, ἡ διενέργεια διοικητικῆς ἐκκαθαρίσεως ἐνεργουμένης ἀπὸ ὡρισμένα πρόσωπα ἐκλεγόμενα ἀριστίνδην, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπεφορτίζοντο ἄνωθεν μὲ ἀπεριόριστα δικαιώματα διὰ νὰ πραγματοποιήσουν τὴν ἐκκαθάρισιν αὐτὴν τῶν ὑπηρεσιῶν. Καὶ ὅταν ὅλα αὐτὰ συνετελοῦντο, τότε συνιστοῦσε τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, εἰς 25.000 δρχ. κατὰ δολλάριον, ἀλλὰ μόνον διὰ τὸ δολλάριον τὸ ἐξαγωγικὸν καὶ τὸ τουριστικόν. Τὰ ἄλλα συναλλάγματα θὰ διετηροῦντο εἰς τὴν παλαιὰν τιμὴν τῶν 15.000 δρχ. Ἐκ παραλλήλου τὸ δολλάριον διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν τροφίμων θὰ διετηρεῖτο εἰς τὴν παλαιὰν ἐπίσης ἰσοτιμίαν τῶν 15.000 δρχ. τοὐλάχιστον ἐπὶ τριετίαν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν πάλιν, ὅτι θὰ ἐσημειώνετο ἐν τῷ μεταξὺ ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ 15% καὶ θὰ ἐξησφαλίζετο ἡ συμμετοχὴ τῶν λαϊκῶν τάξεων εἰς τὴν δικαιοτέραν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου. Ὅταν αὐτὰ ἐπραγματοποιοῦντο καὶ παρήρχετο τριετία τότε μόνον θὰ διετιμᾶτο τὸ δολλάριον τῶν εἰσαγομένων τροφίμων εἰς μεγαλυτέραν τῶν 15.000 δραχμῶν τιμήν. Τί ἐκ τούτων ἐπραγματοποιήθη κατὰ τὴν γενομένην νομισματικὴν ἀναπροσαρμογήν, ἢ μᾶλλον νομισματικὴν καρατόμησιν; Τί ἐξ ὅλων αὐτῶν διετηρήθη; Ποῖαι εἶναι αἱ «προϋποθέσεις», αἱ ὁποῖαι ἐξησφαλίσθησαν; Ἀλλ’ ἐτονίσθη κατὰ τὴν ἐκπομπὴν τὴν ραδιοφωνικὴν τῆς 9ης Ἀπριλίου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐφόρμησίν της κατὰ τῆς δραχμῆς εἶχε μαζί της καὶ τὴν ὁμόφωνον γνώμην τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Χθὲς ἐδιάβασα τυχαίως εἰς ἓν περιοδικόν, τὰ «Τεχνικὰ Χρονικά», τὰ ὁποῖα ἐκδίδει ὁ νῦν Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ εἶδα ἐκεῖ ἀναγραφόμενον κάτι τὸ πρωτάκουστον, ὅτι τὸ Ταμεῖον τῶν Μηχανικῶν ἠθέλησε διὰ χρημάτων τοῦ Ταμείου καὶ ἐπὶ οἰκοπέδου τοῦ Ταμείου εἰς τὸν κῆπον τοῦ Κλαυθμῶνος νὰ ἀνεγείρῃ τουριστικὸν ξενοδοχεῖον, ἀλλὰ ἄκουσον, ἄκουσον, ὅπως λέγουν εἰς τὰς Ἀγγλοφώνους χώρας, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως τὸ ἀπηγόρευσεν, ὅπως ἀπηγόρευσαν εἰς τὸ Χημεῖον τοῦ Κράτους νὰ κτίσῃ μὲ ἰδικά του χρήματα, προερχόμενα ἀπὸ φορολογίαν νὰ κτίσῃ κτίριον εἰς τὸ ὁποῖον νὰ στεγασθῇ ὥστε νὰ μὴ εὑρίσκεται ἐκεῖ ποὺ εἶναι σήμερον μὲ ἐργαστήρια εἰς μίαν παράγκαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει κίνδυνος νὰ δημιουργηθῇ πυρκαϊὰ καὶ συμφορὰ διὰ τὰς Ἀθήνας, ὅπως ἀπηγόρευσαν εἰς τοὺς ἐμπόρους νὰ δέχωνται ἐμπορεύματα τοῦ ἐξωτερικοῦ προσφερόμενα ἐπὶ πιστώσει, ὅπως καὶ τοὺς ὑπεχρέωναν νὰ καταθέτουν προκαταβολικῶς εἰς τὴν Τράπεζαν ὁλόκληρον τὴν ἀξίαν τῶν ἐμπορευμάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐπετρέπετο μὲ τοκογλυφικοὺς τόκους καὶ ἀπαράδεκτα βάρη. Αὐτοὶ εἶναι οἱ κύριοι, τῶν ὁποίων τὴν γνώμην ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς ἐπικαιρίαν τῆς συνωμοσίας κατὰ τῆς δραχμῆς; Ὑποθέτω, ὅτι εἰς οἱανδήποτε ἄλλην χώραν τοῦ κόσμου, καὶ τῶν πέντε Ἠπείρων ἐντόπιοι ἢ ξένοι κύριοι δόκτορες ἢ ἀκαδημαϊκοί, Τραπεζιτικοὶ διευθυνταὶ ἢ σοφοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπετόλμουν τοιαύτας ἐλευθεριότητας θὰ ἀπεστέλλοντο γρήγορα σπίτι των ἂν μὴ εἰς θεραπευτήριον. Ἄς μὴ λησμονηθῇ, ὅτι ἐδόθησαν μεγάλα δάνεια διὰ τὴν ἀνέγερσιν τουριστικῶν ξενοδοχείων, τὰ ὁποῖα ὅμως τὰ καμαρώνομεν ἀκόμη ἡμιτελῆ! Δὲν θέλω, κύριοι, νὰ ἀναφερθῶ, εἰς τὰ λεχθέντα διὰ τὴν πώλησιν τῶν εἰδῶν τοῦ ἐφοδιασμοῦ καὶ τοῦ ΟΔΙΣΥ καὶ τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐπώλησε βερεσὲ ἐν γνώσει τοῦ ὅτι μετ’ ὀλίγον καιρὸν θὰ ἔκαμνε τὴν ὑποτίμησιν. Ἐὰν οἱοσδήποτε ἔμπορος κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐνήργει ἢ ἔκαμνε τὶς δουλειές του, εἶναι λίαν ἀμφίβολον ἐὰν θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ λέγεται ἔμπορος. Κάθε κράτος καὶ κάθε Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔχει ἕνα πρόγραμμα μπροστά της, τὸ ὁποῖον μάλιστα εἶχε ἀποφασίσει ἀπὸ τότε, ποὺ ἦτο ἀντιπολίτευσις, πρέπει ἀνάλογα μὲ αὐτὸ νὰ ρυθμίσῃ ὅλες τὶς ἐνέργειές της. Ἀλλὰ νὰ ἔρχεται μία Κυβέρνησις νὰ πιστοδοτῇ γενναίως καὶ ἀφειδῶς τοὺς καπνεμπόρους ἐνωρίτερον ἀπὸ κάθε ἄλλην φοράν, διὰ νὰ ἀγοράσουν τὰ καπνὰ ἐνωρίτερον ἀπὸ κάθε ἄλλην φορὰν καὶ νὰ πωλῇ τὰ ἐφόδιά της βερεσέ, νὰ καταργῇ τὸ δελτίον ἐνῶ ἔχει ἀποφασίσει τὴν ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος, θὰ ἦτο τοῦτο φαινόμενον μοναδικὸν καὶ πρωτάκουστον καὶ πολὺ ὀλίγα δικαιώματα θὰ εἶχε νὰ λέγεται Κυβέρνησις. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ ὑπογραμμίσω τὴν πνιγηρὰν πράγματι ἀτμόσφαιραν ποὺ ἔχει δημιουργηθῆ, τὰς φήμας καὶ τὰς διαδόσεις ποὺ κυκλοφοροῦν πρὸ παντὸς εἰς τὴν ἀθηναϊκὴν κοινωνίαν, ἀλλὰ τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προσέχωμεν περισσότερον. Κύριοι, δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, ὅτι εἰς τὸ βάθος τῆς ψυχῆς μου ἐπίστευα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, διαθέτουσα τόσην κολοσσιαίαν κοινοβουλευτικὴν πλειοψηφίαν, διαθέτουσα τὸν θρῦλον τοῦ ἀρχηγοῦ της, δὲν λέγω δίκαιον ἢ ἄδικον, ἀλλὰ πάντως ὑπάρχουσα, θὰ ἐφρόντιζεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ ἐμπνεύσῃ τοὐλάχιστον τὴν ἐμπιστοσύνην, τὴν πίστιν πρὸς τὸ Κράτος καὶ τὴν δραχμήν, εἰς τρόπον ὥστε τόσον οἱ Ἕλληνες τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ ἐπαναπατρίσουν τὰ κεφάλαιά των ὅσον καὶ οἱ Ἕλληνες τοῦ ἐσωτερικοῦ νὰ καταθέσουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τὰς Τραπέζας καὶ νὰ ρευστοποιήσουν τὸν χρυσὸν διὰ νὰ ἀρδευθῇ ἡ διψαλέα καὶ αἰχμηρὰ Ἑλληνικὴ γῆ. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔκαμε τίποτε πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν ἤ, μᾶλλον, ἔκαμε τὸ ἀντίθετον ἀκριβῶς. Εἰργάσθη καὶ ἐμόχθησε διὰ νὰ ἀνατινάξῃ τὴν πίστιν εἰς τὸν ἀέρα. Μὲ τὸ περίεργον ἐκεῖνο νομοσχέδιον τῆς συγχωνεύσεως τῶν Τραπεζῶν, ἐξεβίασε καὶ κατεπάτησε τὴν θέλησιν τῶν μετόχων, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ περισσότεροι εὑρίσκονται εἰς τὴν Αἴγυπτον. Ἐκ προμελέτης διενήργησε τὸν ἀποκεφαλισμὸν τῆς δραχμῆς δώσασα τὸ κτύπημα τῆς χάριτος εἰς τὴν πίστιν μας. Ἐτραυμάτισεν ἀκόμη καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸν χρυσὸν κακομεταχειρισθεῖσα τὰ εἰς χρυσὸν δάνεια. Ὁ κύριος προσωρινὸς Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ εἶπεν, ὅτι ηὐξήθησαν μετὰ τὴν 9ην Ἀπριλίου αἱ ἰδιωτικαὶ τραπεζιτικαὶ καταθέσεις. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ Ἕλληνες σπεύδοντες νὰ καταθέσουν χρήματα εἰς Τράπεζαν ἐκτὸς ἂν πρόκειται περὶ δολλαρίων ὑπόπτου προελεύσεως τὸ ἀντίτιμον τῶν ὁποίων κατέθεσαν προσωρινῶς διὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν εὐθὺς ἔπειτα εἰς ἀναλόγους ἐπιχειρήσεις. Συνετελέσθη, φρονῶ, ἔγκλημα κατὰ τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος τῆς πίστεως. Φοβοῦμαι, ὅτι καὶ ἡμεῖς καὶ ὑμεῖς εἴμεθα θύματα μιᾶς ἀδυναμίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ διὰ τὰς γενναίας καὶ ἡρωϊκὰς χειρονομίας. Ἕνα ἔχω νὰ τονίσω, ὅτι οἱ καιροὶ εἶναι πονηροὶ καὶ δύσκολοι. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει εἰς κάθε ἐνέργειάν της νὰ μὴ λησμονῇ ποτέ, ὅτι ὄχι μόνον πρέπει νὰ εἶναι ὑπεράνω πάσης ὑποψίας ἀλλὰ καὶ νὰ φαίνεται.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν ἔχουσα οὕτω: Κύριε Πρόεδρε, Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ διαπιστοῦντες ἔλλειψιν ἀπαρτίας, παρακαλοῦμεν ὅπως ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος τῶν βουλευτῶν. Οἱ αἰτοῦντες Α. Βουλόδημος, Κ. Μαρῆς, Χ. Κόρακας, Λ. Βαμπούλης, Κ. Μητσοτάκης, Ν. Κουντούρης, Ν. Ζορμπᾶς, Ἐλ. Βενιζέλος, Ε. Κοθρῆς, Λ. Κουτσοπέταλος, Δ. Παπασπύρου.

§161Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν μίαν συνεννόησιν μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν εἶναι πρόθεσίς μας ἡ κωλυσιεργία ἀλλὰ ἡ ἀπουσία μεγάλου ἀριθμοῦ βουλευτῶν δικαιολογεῖ τὴν ἔνστασιν. Ἐὰν καὶ ἡ Κυβέρνησις συνεφώνει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις κατὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ νὰ τερματισθῇ τὴν Τρίτην, νὰ λυθῇ ἀπόψε ἡ συνεδρίασις. Ἀλλ’ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θελήσῃ τὴν Δευτέραν νὰ τερματίσῃ τὴν συζήτησιν διὰ παρατάσεως τῆς συνεδριάσεως καὶ κατὰ τὰς μεταμεσονυκτίους ὥρας, τότε μὴ λυθῇ ἡ συνεδρίασις καὶ νὰ ὁμιλήσουν οἱ ἐγγεγραμμένοι.

§162Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Κύριε Πρόεδρε, ἐφόσον ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν εἰς τὴν λύσιν τῆς συνεδριάσεως, ἐὰν διαπιστοῦται ὅτι τὸ Σῶμα δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαπιστῶν ὅτι ὄντως δὲν εὑρισκόμεθα ἐν ἀπαρτίᾳ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 5 30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.45′ π. μ.)