1953.05.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 36η

Δευτέρα 11 Μαΐου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ἀλ. Παπαθανάσης, Γιουσοὺφ Ὀγλοῦ Χασάν, Γ. Ρουμάνης, Χασὰν Ὀγλοῦ Γιουσούφ, Δ. Καρρέρ, Ν. Κάρτσωνας, Σ. Λιβαδᾶς καὶ Μ. Νομικός, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν διὰ τὸ ἐξωτερικόν, δι’ αἰτήσεών των, αἰτοῦνται τὴν χορήγησιν ἀδείας ἀπουσίας. Ἐγκρίνει ἡ Βουλὴ τὰς αἰτουμένας ἀδείας;

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνονται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τοὺς κ.κ. Ἀλ. Παπαθανάσην, Γιουσοὺφ Ὀγλοῦ Χασάν, Γ. Ρουμάνην, Χασὰν Ὀγλοῦ Γιουσούφ, Δ. Καρρέρ, Ν. Κάρτσωναν, Σ. Λιβαδᾶν καὶ Μ. Νομικόν. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἑξῆς ἔγγραφον τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου: «Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1953 Ἀριθ. πρωτ. 582 Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω, ὅπως εὐαρεστούμενοι, ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεύς, διὰ Διατάγματος ὑπὸ σημερινὴν χρονολογίαν, εὐηρεστήθη νὰ δεχθῇ τὴν παραίτησιν τοῦ Ὑφυπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Σωκράτους Δημαράτου. Ὁμοίως διὰ Διατάγματος τῆς αὐτῆς χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑφυπουργούς: α) Ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν τὸν κ. Σωκράτην Δημάρατον, β) ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας τὸν κ. Σέργιον Γυαλίστραν καὶ γ) ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν τὸν κ. Σπυρίδωνα Γεωργούλην. Δέξασθε, ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΓΟΣ»

Παρακαλοῦνται ὅπως προσέλθουν οἱ ἐκλεγέντες κατὰ τὴν τελευταίαν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογὴν τῆς 29 Μαρτίου 1953 βουλευταὶ τῶν περιφερειῶν: 1) Πειραιῶς, κ.κ. Γ. Κατσαφάδος, Ε. Σαββόπουλος, Κ. Βοβολίνης, Δ. Πετροπουλάκος, Η. Σακαλῆς καὶ Δ. Ἀλιπράντης. 2) Γρεβενῶν, κ. Δ. Παπαπαναγιώτου. 3) Καρδίτσης, κ. Α. Ταλιαδοῦρος καὶ δ) Ρεθύμνης, κ. Γ. Βούλγαρης ἢ Βουλγαράκης καὶ δώσουν τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον. (Ἀκολούθως προσέρχονται οἱ ἀνωτέρω κληθέντες βουλευταὶ καὶ δίδουσι τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον, ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος, νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς Νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου»).

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄξιοι, ἄξιοι.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15091] 8–4–53 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἡρακλείου Κρήτης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Χανίων κ. Κ. Μητσοτάκη, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει διὰ τοῦ τύπου καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Οἱ βουλευταὶ Πυλίας κ. κ. Ν. Μπόμπολας καὶ Γ. Κοσμᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων περιοχῆς Πυλίας, διαμαρτυρομένων διὰ ληφθεῖσαν ἀπόφασιν καταργήσεως Μονοπωλίου Πεταλιδίου καὶ ζητούντων ἀνάκλησιν καταργήσεως. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Κοινότητος Ἁγίου Μάμαντος Χαλκιδικῆς ζητούντων ἀπόδοσιν εἰς τοὺς καλλιεργητὰς τῶν ὑπὸ τοῦ Κράτους ἀπαλλοτριωθέντων 500 στρεμμάτων καλλιεργησίμων γαιῶν Λυχνίδος, περιορισμὸν τῶν ὑπὸ τοῦ Γεωργικοῦ Σταθμοῦ Ἁγίου Μάμαντος χρησιμοποιουμένων 3.000 στρεμμάτων εἰς 250–300 στρέμματα τὰ δὲ ὑπόλοιπα ν’ ἀπαλλοτριωθοῦν ὑπὲρ τῶν 78 οἰκογενειῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καλαβρύτων κ. Π. Οἰκονομίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Πολυτέκνων Αἰγιαλείας Κάτω Κλεισούρας–Καλαβρύτων διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην κατάργησιν ἐκπτώσεων εἰς ταξιδεύοντας πολυτέκνους καὶ μέλη οἰκογενειῶν των διὰ τῶν ΣΠΑΠ καὶ ΣΕΚ. Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον, ὁ Γεωργικὸς Συν)σμὸς καὶ τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Συμβούλιον Καλυβίων τῆς ἐπαρχίας Μονοφατσίου Κρήτης, ζητοῦν ταχεῖαν ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος. Ὁ Κ. Δελῆς ἐ. ἀ. ταγματάρχης κάτοικος Θεσ)κης, ζητεῖ ἐπέκτασιν τοῦ εὐεργετήματος προαγωγῆς ἑνὸς βαθμοῦ τοῦ χορηγηθέντος εἰς τοὺς ἀνωτέρους ἀξιωματικοὺς διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 673]48 καὶ εἰς τοὺς κατωτέρους τοιούτους. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς, κ.κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Ἱερισσοῦ καὶ Ν. Ρόδων Χαλκιδικῆς, ζητούντων ὅπως διαταχθῇ ἡ Ἱερὰ Μονὴ Ἐσφιγμένου τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ περιορισθῇ εἰς τὸ μέχρι τοῦδε θυνεῖόν της, ἐγκαταλείπουσα τὸν ὑπόλοιπον χῶρον εἰς τοὺς ἁλιεῖς τῆς περιφερείας. Ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος Μεσσήνης, ζητεῖ τὴν λῆψιν διαφόρων μέτρων διὰ τὴν ἀρτιωτέραν ὀργάνωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Οἱ βουλευταὶ Λακωνίας κ.κ. Δ. Πλαγιάννης καὶ Π. Σταθόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς Ἀγρονομίου Σπάρτης, ζητούντων αὔξησιν ἀποδοχῶν των, χορήγησιν ἱματισμοῦ, ὑποδήσεως κλπ. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ.κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν κτηνοτρόφων Παλαιοχωρίου, Νεοχωρίου καὶ τοῦ Κτηνοτροφικοῦ Συνεταιρισμοῦ Βαρβάρας Χαλκιδικῆς παραπονουμένων διὰ τὰς διώξεις, ἃς ὑφίστανται οἱ κτηνοτρόφοι ἀπὸ τὸ Δασαρχεῖον Ἀρναίας τὸ ὁποῖον προβαίνει εἰς συνεχεῖς ἀπαγορεύσεις βοσκήσεως τῶν ποιμνίων των εἰς ὡρισμένας ἐκτάσεις καὶ ζητούντων προστασίαν τῆς κτηνοτροφίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 127429)27 Ἀπριλίου 1952 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων χορήγησιν δανείου μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 200.000.000 εἰς τὸ Σχολικὸν Ταμεῖον τοῦ Γυμνασίου Ἀμφικλείας διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἡμιτελοῦς κτιρίου τοῦ ὡς ἄνω Γυμνασίου. Οἱ Βιοτέχναι Ρίζης, Κορινθίας, Ἄνω, Κάτω καὶ Μέσης Συνοικίας Τρικάλων, ζητοῦν ἀναστολὴν διώξεων διὰ καθυστερουμένας πρὸς ΤΕΒΕ ὀφειλάς των καὶ μέχρις ὁριστικῆς ρυθμίσεως ζητήματος προαιρετικῆς ἀσφαλίσεώς των. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον καὶ τὸ Ἐπαγγελματικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσ)νίκης διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου εἰς τὸ Συμβούλιον Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης καὶ ζητοῦν ἐκπροσώπησιν τούτου διὰ τῶν Προέδρων των. Ὁ Δήμαρχος καὶ αἱ Ἐπαγγελματικαὶ Ὀργανώσεις Μυθύμνης Μυτιλήνης διαμαρτύρονται διὰ κατάργησιν τῆς ἀποθήκης Μονοπωλιακῶν εἰδῶν καὶ ζητοῦν τὴν ἐπανασύστασιν αὐτῆς. Ἡ Ἐθνικὴ Ἕνωσις Θυμάτων πολέμου Ἀμάχου πληθυσμοῦ Νομοῦ Δράμας, ζητεῖ κατάργησιν ἢ τροποποίησιν τοῦ νόμου 1512)50 ἐπὶ τῷ τέλει ἀναθεωρήσεως τῶν ἤδη χορηγουμένων συντάξεων κλπ. Οἱ βιοτέχναι κατασκευασταὶ ἐλαιοπάνων ἐλαιοτριβείων περιφερείας Ἁγιάσου Λέσβου, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπὸ τῶν τελωνείων Μυτιλήνης ὑπαγωγὴν τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ σπάγγων διηχώνων ἐξ ἰνῶν κοκκοφοίνικος, χρησιμοποιουμένων διὰ τὴν κατασκευὴν ἐλαιοπάνων; εἰς τὴν 204Β δασμολογικὴν κλάσιν καὶ ζητοῦν τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ ὡς ἄνω εἴδους εἰς τὴν 204 Γʹ, εἰς ἣν ὑπήγετο μέχρι σήμερον. Ὁ Σύλλογος πολυτέκνων Λαρίσης διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τῶν ἐκπτώσεων τῶν πολυτέκνων ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν σιδηροδρόμων καὶ ζητεῖ διατήρησιν κεκτημένου δικαιώματός των. Κάτοικοι Ἀρακλῆ, ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ, ζητοῦν τὴν χορήγησιν ἀμνηστίας διὰ τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα, δῆθεν, διέπραξαν τὸ 1946, κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπηρεσίας των ὡς ΜΑΥ κλπ. Ὁ Γεωργικὸς Πιστωτικὸς Συνεταιρισμὸς Καβάλας, ζητεῖ χορήγησιν πρὶμ διὰ τὰ πρὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου πωληθέντα καπνά. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Ν. Σταθόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Σαγματοπεταλωτῶν Τριπόλεως, ζητοῦντος ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσίν των, λόγῳ μειώσεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ ἐπαγγέλματός των ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Δασικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρναίας ζητούσης τὴν ἵδρυσιν καὶ δευτέρου κέντρου συγκεντρώσεως σιτηρῶν εἰς τὸ χωρίον Ἅγιος Δημήτριος, ἐξυπηρετούμενον συγκοινωνιακῶς διὰ ξηρᾶς καὶ θαλάσσης, πρὸς καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Ν. Σταθόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Νεστάνης Μαντινείας διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπέκτασιν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας καὶ εἰς τὴν ὡς ἄνω Κοινότητα. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Λαύκας–Κορινθίας αἰτουμένης τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου τῆς παραλιμνίου περιοχῆς Στυμφαλίας Λαύκας Καστανιᾶς–Μπάσι. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων τῶν Πολυτέκνων Νεμέας, Σικυωνίας καὶ περιχώρων, ζητούντων τὴν μὴ κατάργησιν τῶν ἐκπτώσεων ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν ΣΕΚ καὶ ΣΠΑΠ διὰ τοὺς ταξιδεύοντας πολυτέκνους καὶ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας καὶ Παξῶν κ.κ. Σ. Θεοτόκης καὶ Γ. Λύχνος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κερκύρας, ζητοῦντος τὴν ἐφαρμογὴν ἑνιαίου ἐθνικοῦ τιμολογίου ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, δι’ ἀναλήψεως τῶν σημερινῶν ἐπιχειρήσεων παραγωγῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καὶ εἰς τὰς νήσους, ὑπὸ τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας καὶ Παξῶν κ.κ. Σ. Θεοτόκης καὶ Γ, Λύχνος καταθέτουν ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς γονέων σπουδαστῶν ἐξωτερικοῦ Κερκύρας, ζητούσης καθορισμὸν μειωμένης τιμῆς φοιτητικοῦ συναλλάγματος. (Ἀνακοινουμένης τῆς ἀνωτέρω ἀναφορᾶς, πολλοὶ βουλευταὶ ζητοῦν νὰ ὁμιλήσουν ἐπ’ αὐτῆς).

§7Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διεπιστώθη ἐκ μέρους τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τὸν λόγον, ὅτι τὸ ζήτημα συγκινεῖ γενικώτερον καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην, τὸ ζήτημα τῶν σπουδαζόντων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νέων, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ συναλλάγματος. Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, νὰ προβῇ εἰς σχετικὰς δηλώσεις, πρὸς διαφώτισιν καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τῆς κοινῆς γνώμης.

§8Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶναι γνωστόν, ἀσφαλῶς, εἰς ὅλους τοὺς κ.κ. βουλευτάς, ὅτι πρὶν ἢ συγκινηθῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀλλὰ καὶ πρὶν συγκινηθοῦν τόσα μέλη τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, συνεκινήθη αὐτὴ αὕτη ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔλαβε καὶ τὸ πρῶτον μέτρον τὸ σχετικὸν μὲ τοὺς σπουδαστάς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Αʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3850 τῆς 28–4–53 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 27–4–53 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Χαλκίδος κ. Θ. Ταμβακᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν κατάργησιν τῆς ἀποθήκης Μονοπωλίου Ψαχνῶν Εὐβοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀνωτέρω ἀποθήκη κατηργήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Μ. 3593]21–4–53 ἀποφάσεως ἡμῶν δημοσιευθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 96 τῆς 21–4–53 φύλλου τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ κατάργησις τῆς ἀποθήκης ταύτης, ἥτις σημειωτέον εἶχεν ἱδρυθῆ ἐπὶ κατοχῆς, προεκρίθη οὐ μόνον, διότι τυγχάνει μικρᾶς ἀποδόσεως, ἀλλὰ καὶ κυρίως, διότι ἡ κατάργησίς της δὲν πρόκειται νὰ δυσχεράνῃ σοβαρῶς τοὺς κατοίκους τῆς περιφερείας, οἵτινες εὐχερῶς δύνανται νὰ ἐξυπηρετηθῶσιν ἐκ τῆς ἀποθήκης Μονοπωλίου Χαλκίδος, ἐκ τῆς ὁποίας ἐξυπηρετοῦντο μέχρι τοῦ ἔτους 1942. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1953

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Βʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Σαράντη. Ἐπὶ κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 70 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Γρεβενῶν κ. Θ. Σαράντη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ἀπαλλοτριουμένων γηπέδων διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σχεδίου πόλεως θὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ, λαμβανομένης προνοίας, ὅπως λυθῇ κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποιητικῶς ὑπὲρ τῶν ἐνδιαφερομένων. Αἱ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀντιλήψεις τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐξετέθησαν πρὸς ὑμᾶς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 17326]7–3–53 ἐγγράφου του, ἐπ’ ἀφορμῇ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Σαράντη, μὲ τὰς ὁποίας συμπίπτουν κατ’ ἀρχὴν καὶ αἱ ἀντιλήψεις ἡμῶν. Εἰδικώτερον καὶ ἐπὶ τῷ τέλει νὰ δημιουργηθῇ ἡ οἰκονομικὴ δυνατότης τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἀπαλλοτριουμένων ἀκινήτων, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μελετηθῇ ἡ ἐπανασύστασις Εἰδικοῦ Ταμείου, κύριον πόρον τοῦ ὁποίου θὰ ἀποτελέσῃ ἡ εἰδικὴ φορολογία ἐπὶ τῆς προκαλουμένης ὑπεραξίας τῶν ἐκ τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ τῆς διασκευῆς τοῦ χώρου ὠφελουμένων ἀκινήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2416)11–3–53 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ ἀφορῶσα τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως τὰ σχολικὰ ἔτη 1937–38 μέχρι 1942–43 καθ’ ἃ οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ Δωδεκανήσου παρέμειναν ἐκτὸς ὑπηρεσίας ἢ ἐπαύθησαν ὑπὸ τῶν Ἰταλικῶν Ἀρχῶν κλπ. λογισθοῦν ὡς πραγματικὴ συντάξιμος ὑπηρεσία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὑπὸ τῆς ἰσχυούσης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας ὡς πραγματικὴ συντάξιμος ὑπηρεσία θεωρεῖται ἡ πράγματι παρασχεθεῖσα. Ἐπειδὴ ὅμως ἐθεωρήθη δίκαιον ὅπως λαμβάνηται ὑπ’ ὄψιν διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς συντάξεως καὶ ὁ ἐκτὸς ὑπηρεσίας χρόνος τοῦ ὑπαλλήλου, εἴτε διότι οὗτος ἀποκατεστάθη ὡς ἀδικαιολογήτως ἀπομακρυνθείς, εἴτε διότι δὲν ἠδυνήθη νὰ παράσχῃ ὑπηρεσίαν οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητός του, συμπεριελήφθη διάταξις δι’ ἧς, ὁ ἐκτὸς ὑπηρεσίας χρόνος ἀναγνωρίζεται ὡς συντάξιμος, λαμβάνεται ὅμως ὑπ’ ὄψιν διὰ τὴν σύνταξιν, ὑπολογιζόμενος εἰς ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ πραγματικοῦ τοιούτου (πλασματικὴ ὑπηρεσία). Ἡ διάκρισις τῆς συνταξίμου ὑπηρεσίας εἰς πραγματικὴν καὶ πλασματικὴν τοιαύτην, ἀποτελεῖ ἀρχὴν βασιζομένην ἐπὶ πραγματικῶν δεδομένων. Πάντως, κατὰ τὴν ἐν καιρῷ ἐπανεξέτασιν τῶν καθ’ ἕκαστα διατάξεων τῆς ἰσχυούσης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας πρὸς θέσπισιν γενικῶν διατάξεων βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων, θὰ ἐξετασθῇ καὶ τὸ θιγόμενον εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν ἐρώτησιν θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2997 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 158 ἐρωτήσεως, κατατεθείσης ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 4 παρ. 8 τοῦ νόμου 1541]19, ὡς ἰσχύει νῦν, ἐὰν πρὸ τῆς παρόδου δεκαετίας ἀπὸ τῆς κατὰ κληρονομίαν μεταβιβάσεως κτήματος ἤθελε κηρυχθῆ τοῦτο ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωτέον, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει μετὰ τὸν ὁριστικὸν προσδιορισμὸν τοῦ τιμήματος τῆς ἀπαλλοτριώσεως ἐνεργεῖται νέα ἐκκαθάρισις τοῦ φόρου, ὑπολογιζομένου ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ τιμήματος τῆς ἀπαλλοτριώσεως, ἀντὶ τοῦ ὑπολογισθέντος τοιούτου βάσει τῆς ἀγοραίας ἀξίας τοῦ κτήματος κατὰ τὸν χρόνον τοῦ θανάτου τοῦ κληρονομουμένου. Ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νόμου 5420, ἐνώπιον τῆς ὁποίας ἤχθη αἴτησις τῶν κληρονόμων Σ. Κριεζώτη καὶ νῦν κυρίων τοῦ ἐν Εὐβοίᾳ ἀγροδασοκτήματος «Τριάδα» περὶ ἀναβολῆς τῆς φορολογίας τοῦ ἐν λόγῳ ἀκινήτου καὶ ἐν ὄψει τῆς ἄνω μνησθείσης διατάξεως, ἀπέρριψε τὴν αἴτησιν αὐτῶν. Δὲν ἀπόκειται, ἑπομένως, εἰς τὴν Διοίκησιν μετὰ τὴν ἀπόφασιν τούτων ἄλλη τις ἐνέργεια, οὔτε φρονοῦμεν ὅτι ἐνδείκνυται ἡ λῆψις νομοθετικοῦ μέτρου ρυθμίζοντος ἄλλως τὰς φορολογικὰς τῶν κληρονόμων ὑποχρεώσεις, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι καὶ κατὰ τὴν εἰρημένην περίπτωσιν θὰ ἐπακολουθήσῃ νέα ἐκκαθάρισις τοῦ φόρου, ὅστις θὰ ὑπολογισθῇ βάσει τοῦ τιμήματος ἀπαλλοτριώσεως εἰς τὸν χρόνον καθ’ ὃν τοῦτο θὰ προσδιορισθῇ ὁριστικῶς ἀντὶ τοῦ προκύπτοντος φόρου βάσει τῆς ἀξίας τοῦ ἀπαλλοτριωθέντος κτήματος κατὰ τὸν χρόνον τοῦ θανάτου τοῦ κληρονομουμένου, οὗτινος ἤδη ἔχει ἀνασταλῆ ἡ βεβαίωσις συνεπείᾳ ἀσκηθείσης προσφυγῆς τῶν ἄνω κληρονόμων κατὰ τῆς πράξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἐφόρου Χαλκίδος, μήπω ἐκδικασθείσης εἰσέτι καὶ τοῦ ὁποίου ἔχουσι τὴν εὐχέρειαν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων, νὰ ζητήσωσι τὴν ἔγκρισιν τῆς καταβολῆς εἰς ἑξαμηνιαίας δόσεις, μὲ περαιτέρω διευκολύνσεις ἐξοφλήσεως τῶν δόσεων τούτων παρεχομένας ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς Γ.Δ.Δ.Λ. Ἀνάλογος πρὸς τὰ ἀνωτέρω ἀπάντησις ἐγένετο καὶ εἰς τὸν Ι. Χριστόπουλον ὡς ἐκπρόσωπον τῶν κληρονόμων τοῦ Σ. Κριεζώτη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Εʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 164]53 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν παραγνωρίζομεν κατ’ ἀρχὴν τὴν ἀνάγκην συστάσεως Ὑγειονομικῶν Ἱδρυμάτων. Δεδομένου ὅμως, ὅτι ἐκ τούτου προκαλοῦνται νέα βάρη εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, δὲν καθίσταται δυνατὴ ὑπὸ τὰς σημερινὰς δυσχερεῖς δημοσιονομικὰς συνθήκας τῆς χώρας ἡ ἔγκρισις τῆς συστάσεως τοιούτων ἱδρυμάτων, ἐπιφυλασσόμεθα δὲ νὰ ἐξετάσωμεν τὴν δυνατότητα ἱκανοποιήσεως τῶν ἀναγκῶν τούτων κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἑπομένου οἰκονομικοῦ ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 9–3–1953 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανοῦ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2263 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ παρὰ τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν χορηγούμεναι συντάξεις εἰς τοὺς συνταξιούχους αὐτοῦ τοὺς πληροῦντας τὰς προϋποθέσεις, τὰς προβλεπομένας ὑπὸ τῶν ἄρθρων 28 καὶ 34 τοῦ Α. Ν. 1846)51, ηὐξήθησαν ἀπὸ 1–10–52 δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 56058)Σ 1456 π. ἔ. ἡμετέρας ἀποφάσεως δι’ ἧς καθωρίσθη ὅτι ἀπὸ τῆς ὡς ἄνω ἡμερομηνίας (1–10– 52) τὸ κατώτατον ὅριον τῆς μηνιαίας συντάξεως τῶν ἄνω συνταξιούχων ὁρίζεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 400.000 ὅπερ προσαυξάνεται περαιτέρω διὰ τὴν κατὰ τὸ ἄρθρον 29 τοῦ Α. Ν. 1846)51 ἐπιδομάτων οἰκογενειακῶν βαρῶν κατὰ τὰ ἐν τῇ αὐτῇ ὡς ἄνω ἀποφάσει ὁριζόμενα. Διὰ τῆς αὐτῆς ἀποφάσεως τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως ἑκάστης ὁμάδος δικαιούχων τῶν ἄνω συνταξιούχων, ὁρίζεται ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τῆς ὁμάδος εἰς 80% τῆς κατὰ τὰ ἄνω, βασικῆς συντάξεως, μὴ προσαυξανόμενον δι’ ἐπιδομάτων οἰκογενειακῶν βαρῶν ἐν τέλει ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα τῆς συγχωνεύσεως τοῦ ταμείου πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι τοῦτο θέλει ληφθῆ ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὅλου θέματος τῆς ἀναδιοργανώσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἀπριλίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΓΟΝΗΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2262)9–3–53 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 133 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας διελύθη τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας Μεταλλευτῶν τῆς Ἑταιρείας Κασσάνδρας, τὸ προσωπικὸν δὲ ταύτης ὑπήχθη εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ κλάδου ἀσθενείας τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Μέχρι σήμερον ὅμως δὲν κατέστη ἐφικτὴ ἡ παροχὴ τῆς ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως παρὰ τοῦ ΙΚΑ ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι οἱ ἐκεῖ ἰατροὶ δὲν ἐδέχθησαν νὰ συνάψωσι σύμβασιν μὲ τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Παρὰ ταῦτα καταβάλλονται παρὰ τοῦ ΙΚΑ προσπάθειαι ταχείας τακτοποιήσεως τοῦ ἐν λόγῳ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1953 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Δ. ΘΟΙΒΙΔΟΠΟΥΛΟΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3599 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Χαλκίδος κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὸ αὐτόματον Τηλεφωνικὸν Κέντρον Χαλκίδος, χορητικότητος 500 συνδέσεων, ὑφίστανται ἐν ἐνεργείᾳ τηλεφωνικαὶ συνδέσεις 494. Αἱ ὑπόλοιπαι 6 ἐλεύθεραι χρησιμοποῦνται ὡς ὑπηρεσιακαὶ διὰ δοκιμὰς καὶ ἐκτάκτους ἀνάγκας. Κατὰ συνέπειαν τὸ Κέντρον τοῦτο εἶναι πρὸς τὸ παρὸν κεκορεσμένον. Πρόβλεψις ἐπεκτάσεως τῶν ἐγκαταστάσεων ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ὑφίσταται, εἰμὴ μετὰ τὴν ἀντιμετωπιζομένην προμήθειαν τῶν 20.000 νέων τηλεφωνικῶν συνδέσεων, ἥτις ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ προωθηθῇ ταχέως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1953

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3002)1286 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 163 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι οὐδὲν γεγονὸς προέκυψεν εἰς τὸ Ὑφυπουργεῖον Συγκοινωνιῶν ἐπιβάλλον δικαστικὴν ἐνέργειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3001)1285 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 165 τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ὁ Γεν. Διευθυντὴς Τηλεπικοινωνιῶν κ. Σ. Νίκολης κατέχει ἅπαντα τὰ ἀπαιτούμενα τυπικὰ καὶ οὐσιαστικὰ προσόντα τὰ καθοριζόμενα εἴτε ὑπὸ τῆς Νομοθεσίας τῶν ΤΤΤ εἴτε ὑπὸ τοῦ ὀργανωτικοῦ τῆς Γ. Δ. Τηλεπικοινωνιῶν Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

Δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3000)1284 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 161 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις δημοσίευμα τοῦ «Ἐθνικοῦ Κήρυκος» διεβιβάσθη ἅμα τῇ δημοσιεύσει εἰς τὸν Ἐφέτην κ. Ροζάκην διὰ τὰ καθ’ ἑαυτόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

Εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2999)1283 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 160 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ἐν ἐρωτήσει τῇ μνημονευομένῃ Ἐπιτροπὴ συνεστήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 108906 ἀπὸ 7–11–1951 ἀποφάσεως τοῦ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Ὑπουργοῦ ἀκριβῶς διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν ἄνευ κριτηρίων καὶ κατὰ παράβασιν τῆς προτεραιότητος ἔγκρισιν τῶν τηλεφωνικῶν συνδέσεων. Αἱ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης γενόμεναι ἐγκρίσεις ἀπὸ Φεβρουαρίου–Μαΐου 1952 ὑπῆρξαν αἱ μόναι αἱ ὁποῖαι ἐβασίσθησαν ἐπὶ τῶν δηλώσεων τῶν ὑποβληθεισῶν κατὰ τὸ ἔτος 1950 αἵτινες κατετάγησαν κατὰ προτεραιότητα ἐπαγγελματικὴν καὶ χρονικήν. Ἐν τούτοις ἀθρόαι ἐγκρίσεις γενόμεναι καὶ πάλιν μεταγενεστέρως ἄνευ κριτηρίων ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ο.Τ.Ε. ἐξουδετέρωσαν καὶ τὴν ἐργασίαν ταύτην λόγῳ τοῦ δημοσιευθέντος πληθωρισμοῦ ἐγκρίσεων καὶ τῆς αὐθαιρέτου προτιμήσεως κατὰ τὸ στάδιον τῆς ἀριθμοδοτήσεως καὶ κατασκευῆς. Ἅπασαι αἱ ὁποτεδήποτε γενόμεναι ἐγκρίσεις καὶ καταστάσεις εὑρίσκοντο ὑπ’ ὄψει τοῦ ἐνεργοῦντος τὴν ἀνάκρισιν ἀνωτάτου Δικαστικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1953.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

ΣΤʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2998)1289 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 159 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ ὅλον ζήτημα τῶν ἀνωμάλως ἐγκριθεισῶν συνδέσεων εὑρίσκεται ὑπὸ δικαστικὴν ἔρευναν ἡ ὁποία διετάχθη καὶ ἐνεργεῖται ἤδη εἰς τὸν ΟΤΕ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1953.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΛ. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κυριάκου, Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3699)1699 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κατωτέρω ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 180 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κυριάκου. Δὲν ἀντιμετωπίζεται περίπτωσις εἰσαγωγῆς σπόρου σίτου «μεντάνα» ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι παράγεται σπόρος τῆς ποικιλίας ταύτης ἐν τῷ ἐσωτερικῷ εἰς ἐπαρκεῖς ποσότητας καὶ ἠλεγμένης καλῆς ποιότητος. Ὁ σπόρος οὗτος πολλαπλασιάζεται ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ Ἰνστιτούτου Καλλ. Φυτῶν καὶ τὸ κατὰ τόπους κρατικὸν κέντρον σπορ) γῆς ὑπὸ τῶν ὁποίων γίνεται ἡ προσήκουσα ἀνανέωσις τοῦ χρησιμοποιουμένου πρὸς τοῦτο βασικοῦ ὑλικοῦ καὶ ἐλέγχονται αἱ διὰ τὰς ἀνάγκας σπορᾶς συγκεντρούμεναι ποσότητες, αἵτινες οὐδόλως ὑστεροῦν ποιοτικῶς τοῦ εἰς ξένας χώρας παραγομένου τοιούτου σπόρου. Σημειώσατε παρακαλοῦμεν, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη περιωρίσθη σημαντικῶς ἡ καλλιέργεια τῆς ποικιλίας σίτου «μεντάνα» διότι αἱ περισσότεραι ἐκτάσεις αἵτινες ἐκαλύπτοντο ἄλλοτε δι’ αὐτῆς σπείρονται ἤδη δι’ ἄλλων πλέον ἀποδοτικῶν ἐκλεκτῶν ποικιλιῶν, δημιουργηθεισῶν ὑπὸ τοῦ Ἰνστιτούτου Καλλ. Φυτῶν Θεσσαλονίκης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1953.

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σάμης κ. Γ. Βασιλάτου. Ἐπὶ τῆς ἄνω ἐρωτήσεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ τρίτου καὶ τετάρτου ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 102 τοῦ Συντάγματος, ὡς ρητῶς ἐν αὐταῖς ὁρίζεται, ἔχουσιν ἐφαρμογὴν μόνον ἐπὶ τῶν ἐμμίσθων δημοσίων ὑπαλλήλων, καὶ τῷ λόγῳ τούτῳ οἱ δι’ αὐτοῦ θεσπιζόμενοι περιορισμοὶ δὲν δύνανται νὰ ἰσχύσωσι διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὡς μὴ κεκτημένους τὴν ἰδιότητα ταύτην τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου. Ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἄρθρων 259 καὶ 386 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, οἵτινες μετεῖχον ἐπ’ ἀμοιβῇ εἰς πλείονα τῶν δύο Συμβουλίων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ὑφίσταται ζήτημα ποινικῆς διώξεως τούτων, δεδομένου, ὅτι ἐν προκειμένῳ δὲν παρεβιάσθη διάταξίς τις τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἀπριλίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Γʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Παυλοπούλου, κ.λ.π. Ἐπὶ τῶν εἰς τὴν Βουλὴν κατατεθεισῶν ὑπ’ ἀριθ. ΙΙ. Ν. 773 καὶ 795 ἐρωτήσεων καὶ 74, 78 καὶ 80 ἐρωτήσεων, περὶ ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος τῶν δασικῶν ἀπαγορευτικῶν διατάξεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67435 καὶ ἀπὸ 10–4–53 ἀποφάσεώς μας, ἧς καὶ ἀντίγραφον πέμπομεν ὑμῖν συνημμένως ἐρρυθμίσθη τὸ ζήτημα τῶν ἀπαγορευτικῶν διατάξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἀπριλίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 67436)2036. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1953 Ἐξαιρετικῶς ἐπείγουσα Πρὸς Τὰς Δικαστικὰς Ἀρχὰς τοῦ Κράτους Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 221)31–3 53 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὴν ὁποίαν καὶ παραθέτομεν κατωτέρω, ὡς ἑξῆς: Ἀποφασίζομεν καὶ ἐντελλόμεθα, ὅπως συμμορφωθῆτε ἐπακριβῶς πρὸς ταύτην. Ἐπεξηγοῦντες τὴν ἐν λόγῳ πρᾶξιν ἐντελλόμεθα ὅπως: 1) Εἰς τὰ δι’ αὐτεπιστασίας ἐκμεταλλευόμενα δάση Δυτικοῦ Μαινάλου Ταϋγέτου, Νοτίας Πίνδου (Ἀσπροποτάμου καὶ Κρανιᾶς Μοναχητίου), Φουρνᾶς καὶ Σκοτεινῶν Φτέρης, περὶ ὧν ἡ περίπτωσις Βʹ τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐκδόσητε δασικὰς ἀπαγορευτικὰς διατάξεις, διὰ τῶν ὁποίων θ’ ἀπαγορεύηται ἡ βοσκὴ αἰγῶν καὶ προβάτων ἀπὸ τῆς 1 Ἰουνίου τ. ἔ. ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς ἐλατοσκεποῦς ἐκτάσεως αὐτῶν. 2) Ὅπως παραμείνωσιν ἐν ἰσχύϊ αἱ δασ. ἀπαγορευτικαὶ διατάξεις ἐκεῖναι τῶν ὁποίων ἡ ἰσχὺς εἶχε μὲν ἀνασταλῆ βάσει προηγουμένων ἡμῶν ἀποφάσεων, πλὴν ὅμως, κατόπιν προτάσεως ὑμῶν καὶ δι’ εἰδικῶν ἡμῶν διαταγῶν (ὑπογραφὴ Ὑπουργοῦ) ἐπανῆλθον ἐν ἰσχύϊ καὶ τῶν ὁποίων ὅμως ὁ χρόνος, δι’ ὃν εἶχον ἀρχικῶς ἐκδοθῆ, δὲν ἔληξεν εἰσέτι. 3) Αἱ δασικαὶ ἀπαγορευτικαὶ διατάξεις αἱ ἀφορῶσαι τὸ ⅕ τῆς ἐκτάσεως τῶν ἐλατοδασῶν, αἵτινες εἶχον ἐκδοθῆ κατὰ τὸ π. ἔ. βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 397)15.4.52 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὡς καὶ αἱ ἀφορῶσαι τὰς ἐκτάσεις τῆς περιπτώσεως Γʹ (1–8) τῆς ὑπ’ ἀριθ. 211 ἐ. ἔ. πράξεως θὰ ἐξακολουθήσωσιν ἰσχύουσαι καὶ θὰ καταβληθῇ πᾶσα προσπάθεια διὰ τὴν πιστὴν τούτων ἐφαρμογήν. 4) Τῶν λοιπῶν δασικῶν ἀπαγορευτικῶν διατάξεων, ἀναστέλλομεν τὴν ἰσχὺν ὡς πρὸς τὴν βοσκὴν καὶ μόνον καὶ διὰ χρονικὸν διάστημα ἑνὸς ἔτους ἀρχομένου ἀπὸ τῆς 23 Ἀπριλίου τ. ἔ. Εἰδικῶς διὰ τὰς περιφερείας τῶν Δασαρχείων Ἀναδασώσεων Πεντελικοῦ καὶ Πάρνηθος ἐπιτρέπομεν: Αʹ Τὴν βοσκὴν τῶν προβάτων ἐπὶ τῶν κάτωθι περιοχῶν: 1) Δασαρχεῖον Ἀναδασώσεων εἰς τὰ Δημόσια δάση Γεώργιζα καὶ Κοκκινόβραχος, τὸ διακατεχόμενον Τσουκλιδέϊκα καὶ ἰδιωτικὰ Καρρᾶ–Ἡλιουπόλεως, Γκαστέϊκα, Βερ-

ρέϊκα, Μονῆς Κλειστῶν καὶ Περάματος ἰδιοκτησίας

Ο.Δ.Ε.Π.

2) Δασαρχεῖον Πεντελικοῦ: Ἐπὶ τῶν περιοχῶν εἰς ἃς ἐπετρέπετο μέχρι τοῦδε ἡ βοσκὴ προβάτων καὶ 3) Δασαρχεῖον Πάρνηθος: Ἐκ τῶν δασῶν τῶν ἀνηκόντων εἰς τὸ Σανατόριον Πάρνηθος, Ο.Δ.Ε.Π. καὶ Δημόσιον Πάρνηθος καὶ ὑπαγομένων εἰς τὰς περιοχὰς τοῦ Δήμου Ἀχαρνῶν καὶ τῆς Κοινότητος Ἄνω Λιοσίων, εἰς τὰ τμήματα τὰ κείμενα ἐξωτερικῶς τῆς κάτωθι ὁριακῆς γραμμῆς. Ἄρχεται ἀπὸ ὅρια ἀπαγορευτικῆς διατάξεως δασικῆς θέσεως Κορομηλιά, φθάνει εἰς βρύσιν Μπέλιζα, ἐκεῖθεν εἰς βόρειον ἄκρον κτήματος Κονιστῆ, ἐκεῖθεν κατ’ εὐθεῖαν εἰς χιλιομετρικὸν δείκτην 22ου χιλιομέτρου τῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Πάρνηθος, τὴν ὁποίαν καὶ ἀκολουθεῖ μέχρι τοῦ 23ου χιλιομέτρου, ἐκεῖθεν ἀκολουθεῖ δρομίσκον πρὸς σπηλιὰν Κοκκινόβραχος, ὁπόθεν μὲ δυτικὴν κατεύθυνσιν φθάνει εἰς ρεῦμα Μεγάλος Πλάτανος, τὸ ὁποῖον ἀκολουθεῖ πρὸς τἀνάντι μέχρι τῆς θέσεως Λάκκες Κεραμίδι, τὴν ὁποίαν ἀφήνει βορείως ἐκεῖθεν κατ’ εὐθεῖαν εἰς κορυφὴν Σιάφα Πίνη καὶ ἐκεῖθεν εἰς βρύσιν Καμπέρα, ὅποθεν ἀκολουθεῖ τὸ ὅριον τῆς ἀναδασωτέας ἐκτάσεως καὶ περιβάλλουσα τὸν ὀρεινὸν ὄγκον τῆς Πάρνηθος, καταλήγει διὰ τῶν ἀνατολικῶν ὁρίων τῆς θέσεως Κορομηλιὰ εἰς τὸ σημεῖον ὁπόθεν ἤρξατο. Βʹ Τὴν βοσκὴν τῶν αἰγῶν. Εἰς ἃς περιοχὰς ἐπετρέπετο αὕτη μέχρι τοῦδε, πλὴν τοῦ δάσους Κοκκιναρᾶ καὶ τῆς ὅλης περιοχῆς τοῦ ὀρεινοῦ ὄγκου τῆς Πάρνηθος ἐπὶ δημοσίων καὶ μὴ δασῶν τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς περιφερείας τοῦ Δήμου Ἀχαρνῶν καὶ Κονοτήτων Ἄνω καὶ Κάτω Λιοσίων. Ἐπὶ τῶν δασῶν τούτων ἡ αἰγοβοσκὴ θὰ ἐξακολουθήσῃ ν’ ἀπαγορεύεται.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἀπριλίου 1953

ΠΡΑΞΙΣ 211

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Λαβὸν ὑπ’ ὄψιν σχετικὴν εἰσήγησιν τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας, ὡς καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς Κτηνοτροφίας, ἀποφασίζει: Αʹ. Ὅπως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 397]15–4–52 πρᾶξις τοῦ τροποποιηθῆ, ὡς πρὸς τὴν σειρὰν ἀπαγορεύσεως τῆς αἰγοβοσκῆς εἰς τὰ ἐξ ἐλάτης δάση, δημόσια ἢ μή, περὶ ὧν τὸ ἄρθρον 1 τοῦ Α.Ν. 875]37 «περὶ βοσκῆς κλπ.» ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. 192]46 «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Α.Ν. 875]37 κλπ.» καὶ ἀνασταλῆ ἡ συνέχεια τῆς ἀπαγορεύσεως κατὰ τὸ δεύτερον ⅕ τῆς ἐκτάσεως αὐτῶν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, συνεχισθῇ δὲ αὕτη ἀπὸ τῆς 23ης Ἀπριλίου 1954. Αἱ διὰ τὰ δάση ταῦτα θεσπισθεῖσαι ἀπαγορευτικαὶ διατάξεις κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος (1952) ἐπὶ τοῦ ⅕ τῆς ἐκτάσεως τῶν ἐξ ἐλάτης δασῶν παραμένουσιν ἐν ἰσχύϊ. Βʹ. Ὅπως εἰς τὰ δασικὰ συγκροτήματα εἰς ἅ ἤδη ἀσκεῖται ἔντονος κρατικὴ ἐκμετάλλευσις ἀπαγορευθῇ ἡ βοσκὴ ἀπὸ 1ης Ἰουνίου τ.ἔ. εἰς τὰ ἐξ ἐλάτης τμήματα αὐτῶν, ἐκτὸς ἂν ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας κατόπιν ἐκθέσεως τῶν ἁρμοδίων Δασάρχου καὶ Ἐπιθεωρητοῦ Δασῶν, ἤθελε κρίνει, ὅτι ἡ τοιαύτη ἀπαγόρευσις θὰ ἔδει νὰ τροποποιηθῇ λόγῳ πτωχείας τῶν ὡρισμένων κατοίκων Κοινοτήτων. Γʹ. Ὅπως παραμείνωσιν ἐν ἰσχύϊ αἱ δασικαὶ ἀπαγορευτικαὶ διατάξεις βοσκῆς αἱ ἀφορῶσαι: 1) Ἐκτάσεις ἐφ’ ὧν ἐνεργήθησαν καὶ ἐνεργοῦνται τεχνηταὶ ἀναδασώσεις. 2. Αἱ ἐκδοθεῖσαι πρὸς προστασίαν τῶν ἐδαφῶν εἰς τὰς λεκάνας ἀπορροῆς τῶν χειμάρρων ὅπου ἐνεργοῦνται τεχνικὰ ἔργα. 3. Ἐκτάσεις κειμένας ὕπερθεν ἢ πέριξ Μητροπόλεων, ἀρχαιολογικῶν χώρων ἢ τοιούτων ἐχουσῶν ἱστορικήν, φυσικοϊστορικὴν ἢ τουριστικὴν σπουδαιότητα. 4. Τὰ κεφαλάρια τῶν χωρίων ἢ κωμοπόλεων. 5. Τοιαύτας ὧν τὴν διατήρησιν ἐζήτησαν τὰ Κοινοτικὰ ἢ Δημοτικὰ Συμβούλια καὶ ὑπάρχει πρὸς τοῦτο σύμφωνος γνώμη τῶν τοπικῶν δασικῶν ἀρχῶν. 6. Τὰ καέντα δάση, ἀπὸ τοῦ θέρους τοῦ ἔτους 1947 συμπεριλαμβανομένου, ἢ προστατευτικοὺς βοσκοτόπους καέντας, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1950 συμπεριλαμβανομένου. 7. Τὰ ὑλοτόμια, ἀπὸ τοῦ δασικοῦ διαχειριστικοῦ ἔτους 1947)48 καὶ ἐντεῦθεν, ἐφ’ ὅσον αἱ διὰ ταῦτα ἐκδοθεῖσαι δασικαὶ ἀπαγορευτικαὶ διατάξεις δὲν ἔληξαν καὶ 8. Τὰ δάση Πάρνηθος καὶ Κοκκιναρᾶ Ἀττικῆς. Δʹ. Ἀπαγορευτικαὶ διατάξεις βοσκῆς ἀφορῶσαι τὰ λοιπὰ δάση καὶ δασικὰς ἐκτάσεις, δύνανται νὰ ἀναστέλλωνται, τροποποιῶνται ἢ καὶ αἴρωνται κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων νόμων, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας ἢ Γενικῶν Διοικητῶν καὶ διὰ χρονικὸν διάστημα μέχρις ἑνὸς ἔτους. Ἐκδόσαν πρὸς τοῦτο τὴν ὑπ’ ἀριθ. 211 παροῦσαν πρᾶξιν. Ὁ Πρόεδρος. Τὰ Μέλη. V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Αʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πέτσου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πέτσου, περὶ τοῦ ἐὰν τελῶμεν ἐν γνώσει τοῦ ὅτι ἡ Νομαρχιακὴ Ἐπιτροπὴ διανομῆς ἀροτριώντων ζώων Ἐδέσσης, προβαίνει εἰς κατανομὴν τούτων ἀποκλειστικῶς εἰς φίλους τῆς Κυβερνήσεως, κατόπιν σχετικῆς ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν ἐν συνημμένῳ ᾧδε ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. Ε. Π. 14)23 3–53 ἀναφορὰν τοῦ Νομάρχου Πέλλης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΠΕΛΛΗΣ

Ἀριθ. Π.Ε. 14, Ἐν Ἐδέσσῃ τῇ 23.3.1953. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν Δ)νσιν Ἀποκεντρώσεως Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17203 ἐ. ἔ. ὑμετέρας διαταγῆς, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Πέλλης κ. Ε. Πέτσου, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν, ὅτι ἡ παρ’ αὐτοῦ διατυπωθεῖσα κατηγορία, ὅτι ἡ Νομαρχιακὴ Ἐπιτροπὴ διανομῆς ἀροτριώντων ζώων Ἐδέσσης προβαίνει εἰς κατανομὴν τούτων ἀποκλειστικῶς εἰς φίλους τῆς Κυβερνήσεως, κατόπιν σχετικῆς ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργείου Β. Ἑλλάδος, εἶναι τελείως ἀβάσιμος, καθ’ ὅσον τοιαύτη ἐντολὴ οὔτε ἔγγραφος οὔτε προφορικὴ ἔχει δοθῆ παρ’ οἱουδήποτε.

Ὁ Νομάρχης Πέλλης

Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ.

Βʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κατσιλάμπρου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Τρικάλων κ. Λ. Κατσιλάμπρου (ἀριθ. 155) σχετικῶς μὲ τὴν ὑπὸ τοῦ Δήμου Τρικκαίων, βεβαιωθεῖσαν εἰς βάρος τῶν κατοίκων τῶν ἀκραίων συνοικισμῶν τῆς πόλεως φορολογίαν ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος αὐτῶν, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἀκόλουθα: Προφανῶς ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ ἀφορᾷ εἰς τὸν φόρον γεωργικῶν καὶ δασικῶν προϊόντων. Ὁ φόρος οὗτος ἰσχύει ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἀπὸ τοῦ ἔτους 1920. Βάσει τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Α.Ν 1910)51 τὸ οἰκεῖον Δημοτικὸν ἢ Κοινοτικὸν Συμβούλιον ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ καθορίσῃ τὸ ποσοστὸν τοῦ φόρου εἰς 2–4% ἐπὶ τῆς τιμῆς χονδρικῆς πωλήσεως τοῦ προϊόντος. Ὁ φόρος οὗτος εἶναι ἡ μόνη ἀπομείνασα ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων σοβαρὰ πηγὴ ἐσόδων, ἄνευ ἧς οἱ ἀγροτικοὶ ἰδίως Δῆμοι καὶ Κοινότητες, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσωσιν. Ὡς πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων εἰς τοὺς συνοικισμοὺς τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τὸ Ὑπουργεῖον ἐξέδωκε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 47638)235 τῆς 23 Ἰουλίου 1952 ἐγκύκλιον αὑτοῦ διαταγήν, ἣν ἐπισυνάπτομεν καὶ δι’ ἧς διετάσσοντο αἱ Δημοτικαὶ καὶ Κοινοτικαὶ ἀρχαί, ὅπως διαθέτουσιν ἀναλόγους πιστώσεις τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν κατασκευὴν ἔργων εἰς τοὺς συνοικισμούς. Τὸ μέτρον τοῦτο θὰ ἀχθῇ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς νομοθετικὴν ρύθμισιν. Διὰ τὰ παράπονα τῶν κατοίκων τῶν συνοικισμῶν τοῦ Δήμου Τρικάλων ἀπευθύναμεν πρὸς τὸν κ. Νομάρχην Τρικάλων τὴν συνημμένως κοινοποιουμένην διαταγήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἀπριλίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἀπριλίου 1953 Ἀριθ. πρωτ. 28379 Πρὸς τὸν κ. Νομάρχην Τρικάλων Ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Τρικάλων κ. Λ. Κατσιλάμπρου, κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτημα, ἐν ᾧ ἀναφέρεται, ὅτι ἐνῷ ὁ Δῆμος Τρικκαίων φορολογεῖ τοὺς κατοίκους τῶν ἀκραίων συνοικισμῶν τῆς πόλεως, οὐδεμίαν ὑπὲρ αὐτῶν λαμβάνει φροντίδα. Ὅθεν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως, ἐν ὄψει καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 47638)235 ἐγκυκλίου ἡμῶν διαταγῆς τῆς 23 Ἰουλίου 1952, ὑποδείξητε εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Τρικκαίων τὴν ὑποχρέωσιν αὐτοῦ, ὅπως διαθέσῃ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Δήμου ἀνάλογα ποσὰ διὰ τὴν θεραπείαν τῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων τῶν συνοικισμῶν τοῦ Δήμου, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ τυγχάνουν ἴσης μεταχειρίσεως μὲ τοὺς λοιποὺς τοῦ Δήμου κατοίκους. Τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐνεργειῶν σας παρακαλοῦμεν, ὅπως ἀναφέρητε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3528)14–4–53 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 176 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου, σχετικῶς μὲ τὴν τακτοποίησιν τοῦ σχεδίου πόλεως Λεβαδείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: Κατὰ νόμον ὑπόχρεοι διὰ τὴν ἐκπόνησιν τῶν σχεδίων πόλεων καὶ κωμῶν καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐν τῇ μελέτῃ καὶ ἐφαρμογῇ αὐτῶν συναφῶν προπαρασκευαστικῶν τεχνικῶν ἐργασιῶν, εἰσὶν οἱ οἰκεῖοι Δῆμοι καὶ Κοινότητες. Λόγῳ ὅμως ἀδυναμίας τοῦ Δήμου Λεβαδέων, τὴν ὡς ἄνω ἐργασίαν παρὰ τὴν μεγάλην ἔλλειψιν προσωπικοῦ, ἐνήργησεν ἡ ὑφ’ ἡμᾶς Διεύθυνσις Μελετῶν. Τὴν 1–11–52 διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 62763)2125 ἐγγράφου ἀπεστάλη παρὰ τῆς Διευθύνσεως Μελετῶν περατωθὲν τὸ ρυμοτομικὸν διάγραμμα εἰς τὸν Δῆμον Λεβαδέων, ὅπως γνωματεύσῃ τὸ Δημ. Συμβούλιον καὶ ὑποβληθοῦν ἐνστάσεις ἰδιωτῶν. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4798)15–1–53 ἐγγράφου τοῦ Δήμου Λεβαδέων ἐπεστράφη τὸ ἀνωτέρω ρυμοτομικὸν διάγραμμα μετὰ τῆς γνωματεύσεως τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ μεγάλου ἀριθμοῦ ὑποβληθεισῶν ἐνστάσεων ἰδιωτῶν κατὰ τούτου. Ἤδη ἡ Δ)νσις μελετῶν ἐξετάζει τὰς ἀνωτέρω ἐνστάσεις διαταχθεῖσα, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὰς νομίμους προπαρασκευαστικὰς ἐργασίας πρὸς ἔκδοσιν τοῦ σχετικοῦ διατάγματος. Ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι ἡ μικρὰ καθυστέρησις προῆλθεν ἐκ τῆς μεγάλης ἐλλείψεως προσωπικοῦ παρὰ τῇ ἀνωτέρω Διευθύνσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Βʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθμ. 10638|547 ἀπὸ 4–3–53 ἡμέτερον ἔγγραφον καὶ εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1655 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 105|23—2—53 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου ὅσον ἀφορᾷ τὴν παροχὴν στεγαστικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ οἰκισμοῦ Ξεχώρα καὶ λοιπῶν Κοινοτήτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Πρὸς κάλυψιν ὅλων τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀστέγων πολεμοπαθῶν τῆς χώρας ἀπαιτοῦνται περὶ τὰ 400 δισεκ. δραχμαί. Διὰ τοῦ εἰδικοῦ προγράμματος στεγάσεως τοῦ ἐράνου «Πρόνοια Βορείων Ἐπαρχιῶν» διετέθη κατὰ τὴν παροῦσαν οἰκον. χρῆσιν πίστωσις ἐκ 16 δισεκατ. δραχμῶν καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καλυφθῇ τὸ σύνολον τῶν ἀναγκῶν. Διὰ τοῦτο ἐθεσπίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 173|52 ἐγκυκλίου σειρὰ προτεραιότητος, βάσει ὡρισμένων κριτηρίων, τηρηθεῖσα πιστῶς εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς τῆς χώρας καὶ ἐλεγχομένη ὑπὸ τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς, χορηγία ἐράνου Α.Μ. τῆς Βασιλίσσης. Ἡ μὴ σύγχρονος ἐνίσχυσις ἁπάντων τῶν ἀστέγων δὲν δύναται νὰ ἑρμηνευθῇ ὡς ἄδικος μεταχείρισις τούτων, ἀντίθετος δὲ σκέψις θὰ ὡδήγει τὴν Διοίκησιν εἰς τὴν ἄποψιν νὰ μὴ προβαίνῃ εἰς οὐδεμίαν ἐνίσχυσιν ἀστέγων, ἐφ’ ὅσον προηγουμένως δὲν ἐξησφαλίζετο ἅπασα ἡ πίστωσις ἡ ἀπαιτουμένη πρὸς κάλυψιν τοῦ συνόλου τῶν ἀναγκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Γʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζέ. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2762 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 149)16]3]53 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζέ, σχετικῶς μὲ τὴν παροχὴν στεγαστικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς σεισμοπαθεῖς τῆς πόλεως Ναυπάκτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι δυστυχῶς δὲν δυνάμεθα πρὸς τὸ παρὸν νὰ παράσχωμεν στεγαστικὴν βοήθειαν πρὸς τοὺς πληγέντας κατοίκους τῆς ὡς ἄνω πόλεως, ἐλλείψει πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Ταμβακᾶ καὶ Χ. Γερακίνη. Σχετικὸν 3854]28–4–53 ὑμέτερον: 1. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἡμετέρα προοπτικὴ ἱδρύσεως ἐν Χαλκίδι Παραρτήματος Οἴκου Ναύτου ἐξετελέσθη ἐν πλάτει εἰς τὸ πρὸς ὑμᾶς καὶ ὑπ’ ἀριθ. 14020]560 ἐ.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον πρὸς ἐνημέρωσιν τῶν καὶ αὖθις ἐρωτώντων βουλευτῶν κ. κ. Θ. Ταμβακᾶ καὶ Χ. Γερακίνη. 2. Ὡς πρὸς τὸ ἐν περιλήψει θέμα εἰς ὃ κυρίως ἀναφέρεται ἡ διὰ τοῦ ρηθέντος ἐγγράφου σας κοινοποιηθεῖσα καὶ ἡμῖν ἐρώτησις τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν παρακαλοῦμεν νὰ σημειωθῇ, ὅτι οἱ ἁλιεργάται μὴ ὄντες κατὰ κανόνα ἀπογεγραμμένοι ἐργάται θαλάσσης καὶ μὴ δυνάμενοι ἐντεῦθεν νὰ ἀποτελέσουν μέλη συγκεκροτημένου (διὰ ναυτολογίου) πληρώματος ἐμπορικῶν πλοίων, δὲν εἰσφέρουν εἰς τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον (ΝΑΤ) καὶ κατ’ ἀκολουθίαν τυχὸν αἴτημά των περὶ ὑπαγωγῆς των ὑπὸ τὴν προστασίαν καὶ περίθαλψιν τοῦ ΝΑΤ δὲν δύναται νὰ ἱκανοποιηθῇ. 3. Εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν θὰ ἠδύναντο νὰ περιληφθοῦν καί τινες ἄλλοι ναυσίβιοι ἐργάται (πληρώματα πλωτῶν γερανῶν, σλεπίων, βυθοκόρων κλπ.) ἀπασχολούμενοι εἰς πλωτὰ μέσα λιμένων μὴ ὑποχρεούμενα ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας νὰ ἐφοδιάζωνται διὰ ναυτολογίου καὶ συνεπῶς νὰ προσλαμβάνουν ἀπογεγραμμένους ἐργάτας θαλάσσης. 4. Σημαντικὸν μέρος τῶν ἐν παραγράφοις 2 καὶ 3 προσώπων τυγχάνουν ἠσφαλισμένα εἰς τὸ ΙΚΑ εἰς ὃ καταβάλλουν, ὡς μᾶς ἀνέφερον, τὰς κεκανονισμένας εἰσφοράς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ.

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 50530|413265]21 —3—53 προτάσεως τῆς Δ)νσεως Ὑγειον. Ὑπηρεσίας Γ.Ε.Σ. θὰ κληθῶσιν ἐντὸς τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰς μονάδας ὁπλῖται ἰατροὶ καὶ ὀδοντίατροι, ἵνα φοιτήσωσιν εἰς Κέντρον Ἐκπαιδεύσεως Ὑποψηφίων Ἐφ. Ὑγειονομικῶν Ἀξιωματικῶν διὰ τὴν ὀνομασίαν των ὡς ἐφέδρων Ἀνθ)τρων. Ἡ πρόσκλησις πρὸς φοίτησιν τῶν ἀνωτέρω ὁπλιτῶν ἰατρῶν δὲν κατέστη δυνατὴ ἐνωρίτερον, λόγῳ τῶν παρατηρουμένων ἐλλείψεων εἰς Ὑγειον. Ἀξ)κοὺς πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν Μονάδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἀπριλίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ.

Οἱ κ. κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), Π. Κανελλόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης), Σ. Μαρκεζίνης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καὶ Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Προσθέτου Πρωτοκόλλου εἰς τὴν Συνθήκην τοῦ Βορείου Ἀτλαντικοῦ, ἀφορῶντος τὰς ὑπὸ τῶν Μερῶν τῆς Συνθήκης τοῦ Βορείου Ἀτλαντικοῦ παρεχομένας ἐγγυήσεις πρὸς τὰ Μέλη τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀμυντικῆς Κοινότητος» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῶν διὰ τῆς ἀνταλλαγῆς Ρηματικῶν Διακοινώσεων καταρτισθεισῶν τριῶν συμφωνιῶν μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ποιοτικὴν παραλαβήν, ἀσφάλειαν καὶ προσωρινὴν ἐναποθήκευσιν τοῦ ἐν Ἑλλάδι παραγομένου πολεμικοῦ ὑλικοῦ, βάσει τοῦ προγράμματος Ἀμοιβαίας Ἀσφαλείας». Οἱ κ. κ. Π. Λυκουρέζος (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καὶ Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ Ταμείου Ἔργων Κοινῆς Ὠφελείας Ξυλοκάστρου». Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως μισθολογικῶν τινων ζητημάτων». Ὁ κ. Χ. Ψαρρὸς (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ βενζιναντλιῶν καὶ πρατηρίων πωλήσεως βενζίνης νομοθεσίας» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 513)52 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ χορηγήσεως ὑπὸ τοῦ ΟΕΑΣ δανείου εἰς τοὺς λεωφορειούχους ἀστικῶν γραμμῶν Θεσσαλονίκης». Ὁ κ. Α. Ἀποστολίδης (Ὑπουργὸς Γεωργίας), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2359)53 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων τῶν περὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ περὶ Συνεταιρισμῶν κειμένων διατάξεων» καὶ 2) «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἰσχύος διατάξεων τοῦ Ν. 4332)29 καὶ ἐπὶ τῶν μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης χορηγουμένων δανείων ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας ἢ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων». Ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ λήψεως εὐεργετικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν ἐφέδρων φαρμακοποιῶν καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ φαρμακείων καὶ φαρμακαποθηκῶν νομοθεσίας». 2) «Περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 831)52 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 3) «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Α. Ν. 508)1937 «περὶ συστάσεως Ἀνωτάτου Πολεοδομικοῦ Ὀργανισμοῦ Πρωτευούσης».

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§10Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι. Κατὰ τὴν μετάβασίν μου εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ τὰς χώρας τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα, εἶχον τὴν εὐτυχίαν νὰ ἐπισκεφθῶ καὶ νὰ συναντήσω τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν Μακαριωτάτους, Ἀρχιεπίσκοπον Κύπρου κ. Μακάριον, Πατριάρχην Ἀντιοχείας κ. Ἀλέξανδρον, Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ. Τιμόθεον καὶ Πατριάρχην Ἀλεξανδρείας κ. Χριστόφορον, πρὸς τοὺς ὁποίους κατ’ ἐντολὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὑπέβαλον τὰ σέβη αὐτοῦ τε προσωπικῶς καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ἐξουσιοδοτημένος παρὰ τῶν ὡς ἄνω Μακαριωτάτων, Ἀρχιεπισκόπων καὶ Πατριαρχῶν, νὰ μεταφέρω πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τὰ μέλη αὐτῆς τὰς εὐχαριστίας αὐτῶν καὶ τὰς εὐχὰς καὶ εὐλογίας τῶν ἐκκλησιῶν των, Κύπρου, Ἀντιοχείας, Ἱεροσολύμων, Ἀλεξανδρείας. Ἰδιαιτέρως εἶμαι ἐξουσιοδοτημένος νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν παράκλησιν ἀφ’ ἑνὸς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ Ἐθνάρχου Κύπρου κ. Μακαρίου, ὅπως ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων γίνῃ συμπαραστάτης τῆς Ἐθναρχίας καὶ τοῦ λαοῦ τῆς Κύπρου εἰς τὸν ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως τῆς Μεγαλονήσου μετὰ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος ἐθνικόν των ἀγῶνα (ζωηρὰ χειροκροτήματα) καὶ ἀφ’ ἑτέρου τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ. Τιμοθέου παράκλησιν, ὅπως ἐνισχυθῇ, κατὰ πάντα, ἡ Ἁγιοτοπικὴ Ἀδελφότης, διὰ νὰ δύναται αὕτη νὰ περιφρουρῇ καὶ διαφυλάττῃ ἀλώβητα τὰ ἀπαράγραπτα δικαιώματα τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων ἐπὶ τῶν ἱερῶν μνημείων τῶν Ἁγίων Τόπων καὶ νὰ διατηρῇ τὴν ἑλληνικότητα τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων τὰ ὁποῖα ἐχθροὶ τοῦ γένους καὶ τῆς ὀρθοδόξου πίστεώς μας, δεινῶς ἐπιβουλεύονται σήμερον καὶ ἐπικινδύνως ἐποφθαλμιοῦν. Μὲ τὴν παράκλησιν αὐτὴν τῶν ἀδελφῶν μας Κυπρίων καὶ τῶν Ἁγιοταφιτῶν, ἑνώνω καὶ τὴν ἰδικήν μου φωνὴν καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ πράξῃ εἰς ἀμφοτέρας τὰς περιπτώσεις εἰς ἀκέραιον τὸ ἐθνικόν της καθῆκον. (Χειροκροτήματα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι βέβαιος, κ.κ. βουλευταί, ὅτι ἑρμηνεύω σαφῶς καὶ πιστῶς τὰ αἰσθήματα καὶ τὰς σκέψεις ὑμῶν ἐκφράζων βαθείας χάριτας πρὸς τὰς θεοφρουρήτους κεφαλὰς τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τῆς Ἐγγὺς Ἀνατολῆς, κέντρα φωτεινὰ μιᾶς γενικῆς προσπαθείας διὰ τὴν διατήρησιν τῆς ὀρθοδοξίας καὶ νὰ ἐκφράσω καὶ ἐξ ὀνόματος τῆς Βουλῆς καὶ ἐξ ὀνόματος τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τοῦ ὀρθοδόξου Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὰ αἰσθήματα εὐλαβείας καὶ σεβασμοῦ πρὸς τὰς ἁγιωτάτας ταύτας Ἐκκλησίας, αἱ ὁποῖαι ἐν μέσῳ τῶν αἰώνων ὑπῆρξαν φάροι φωτεινοὶ τῆς ὀρθοδοξίας. Πιστεύω, ὅτι δύναμαι νὰ προσθέσω ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι τὰ αἰσθήματα καὶ αἱ σκέψεις τοῦ Ἔθνους ὁλοκλήρου ἀνταποκρίνονται ἀκριβῶς πρὸς τὰς διαβιβασθείσας ἡμῖν εὐχὰς καὶ εὐλογίας. Ὑπὸ τοιαύτην ἔννοιαν, παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὰς τέσσαρας ταύτας Ἐκκλησίας τῆς Ὀρθοδοξίας περίληψιν τῆς σημερινῆς συζητήσεως ἐν τῇ Βουλῇ.

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ζωηρῶς χειροκροτοῦντες). Μάλιστα, μάλιστα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ε. Πέτσος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς σηροτροφίας.

§14Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς Ἑλληνικῆς σηροτροφίας δὲν εἶναι ἀπὸ τὰ θέματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐξαντλοῦνται καὶ ἀναλίσκονται εἰς τὸν χρόνον τῶν 5 λεπτῶν ποὺ προβλέπει ὁ Κανονισμὸς τῶν ἐρωτήσεων. Εἶναι θέμα μέγα, διότι ἀπασχολεῖ μίαν συμπαθεστάτην τάξιν, τὴν τάξιν τῶν Ἑλλήνων σηροτρόφων. Πρὸ ὀλίγων μόλις ἐτῶν, ἡ τάξις αὕτη, οἱ Ἕλληνες σηροτρόφοι, ἐθεωροῦντο ὡς οἱ κατ’ ἐξοχὴν εὐνοούμενοι ἀπὸ τὴν μοῖραν, διότι πράγματι τὸ προϊόν, τὸ ὁποῖον παρῆγον, ἦτο ἀπὸ τὰ πολυτιμότερα προϊόντα, εἶχε μεγάλην τιμὴν καὶ ἀπήλαυον πλούσια τὰ ἐλέη. Ἀτυχῶς, ὅμως, ἦλθεν ἡ ἐξέλιξις καὶ ἡ πρόοδος μὲ τὰ διάφορα ἐρζάτς, μὲ τὰ διάφορα νάϋλον καὶ ραιγιὸν καὶ ἐπέφερε μείωσιν τῆς τιμῆς τῆς ἀξίας τῆς μετάξης, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὑποστοῦν οἱ παραγωγοὶ μίαν βαρεῖαν συμφοράν. Ἴσως μᾶς δοθῇ ἄλλοτε ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξωμεν ἀπὸ κάθε πλευρὰν τὸ σηροτροφικὸν ζήτημα τῆς χώρας. Συγκεκριμένως, σήμερον, θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν παράκλησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Τὸ ἔτος 1948, αἱ ἑνώσεις γεωργικῶν συνεταιρισμῶν, τῶν κουκουλλοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων τῆς χώρας, εἶχον προβῆ εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῶν κουκουλλίων διὰ λογαριασμὸν τῶν παραγωγῶν καὶ μετὰ χρηματοδότησιν τῆς Α.Τ.Ε. Ἡ ἐπιχείρησις ὑπῆρξεν ἀτυχής, διότι ὁλόκληρος ἡ ποσότης τῶν συγκεντρωθέντων κουκουλλίων παρέμεινεν εἰς τὰς ἀποθήκας συνεπείᾳ ἀρνήσεως κυρίως τῶν μεταξοβιομηχάνων νὰ ἐξαγοράσουν τὰς συγκεντρωθείσας ποσότητας. Ἡ τιμὴ ἔπεσε κάτω καὶ τοῦ ὁρίου τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, τὴν ὁποίαν εἶχε καθορίσει ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν, ὅτι ἡ Τράπεζα ἐπραγματοποίησε ἕνα παθητικόν, τὸ ὁποῖον ἔρχεται σήμερον νὰ εἰσπράξῃ, ἐπιβαρύνουσα ἀντιστοίχως τοὺς δυστυχεῖς παραγωγοὺς τῶν κουκουλίων. Ὑποβάλλομεν τὴν παράκλησιν καὶ τὴν εὐχήν, πρὸς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅπως, ἐν συνεννοήσει καὶ μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐφαρμόσουν ἀπὸ κοινοῦ, τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 2152)52. Πρόκειται περὶ τοῦ γνωστοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου περὶ προστασίας τῶν σηροτρόφων. Διὰ τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως ἐπεβλήθη εἰσφορὰ κατὰ κιλὸν ἐπὶ τοῖς εἰσαγομένοις ραιγιόν. Τὸ προϊόν ἐκ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς διατίθεται, κατὰ τὴν ἔκφρασιν τοῦ νόμου, διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν σηροτρόφων καὶ διὰ διαφόρους ἄλλους σκοπούς. Νομίζομεν, συνεπῶς, ὅτι συντρέχει περίπτωσις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου καὶ ἐν προκειμένῳ, εἰς τρόπον ὥστε τμῆμα τοῦ συγκεντρωθέντος αὐτοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὰς πληροφορίας μας, εἶναι σημαντικόν, νὰ διατεθῇ πρὸς κάλυψιν τοῦ παθητικοῦ, τὸ ὁποῖον ἔρχεται ἤδη νὰ ζητήσῃ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀπὸ τοὺς καταστραφέντας κουκουλοπαραγωγοὺς τῆς Χώρας. Πιστεύομεν, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, θὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τὴν σύστασίν μας αὐτὴν καὶ θὰ θελήσῃ νὰ ἀπαλλάξῃ ἀπὸ ἕνα τεράστιον βάρος, ποὺ πιέζει σήμερον τοὺς παραγωγούς, κυρίως τῶν ἀκριτικῶν περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§15Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ διατυπωθεῖσα ἐγγράφως ἐρώτησις τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου, ἦτο μᾶλλον πληρεστέρα τῆς ἀγορεύσεώς του, καθ’ ὅτι ἀπετέλει σύστασιν πρὸς ἐγκαιροτέραν ἐξαγωγὴν κουκουλίων. Πράγματι, ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου μέχρι τοῦ Μαρτίου, ἐχορηγήθη ἡ ἄδεια ἐξαγωγῆς 200.000 κιλῶν κουκουλλίων, διὰ τῶν ὁποίων ἀπεσυμφορήθη ἡ ἐσωτερικὴ ἀγορὰ καὶ αἱ τιμαὶ σημαντικῶς ηὐξήθησαν, οἱ δὲ παραγωγοὶ τῶν κουκουλλοπαραγωγικῶν περιοχῶν εἶναι λίαν εὐχαριστημένοι, διότι ὅλα τὰ ἀποθέματα ἐξέλιπον. Σχετικῶς μὲ τὴν σημερινήν του σύστασιν, ὅπως ἐκ τῆς ἐπιβληθείσης φορολογίας τοῦ ραιγιόν, διαθέσωμεν ὡρισμένον ποσὸν πρὸς ἀνακούφισιν τῶν παραγωγῶν κουκουλλίων, εἰσηγήθην προσφορώτερον σύστημα. Ἀντὶ νὰ ἐνισχυθοῦν χρηματικῶς οἱ καθ’ ἕκαστον παραγωγοί, νὰ ἀναγερθῇ, καὶ ἀνεγείρεται τὴν στιγμὴν ταύτην εἰς τὸ Σουφλίον, ἀναπινιστήριον, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀρχίσει νὰ κατασκευάσῃ, οὕτως ὥστε οἱ σηροτρόφοι παραγωγοὶ νὰ εἶναι τελείως ἀνεξάρτητοι ἀπὸ οἱανδήποτε κακὴν ἐπίδρασιν τῶν τιμῶν τῶν βιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἀγοράσουν τὰ κουκούλλια. Νομίζω, ὅτι ἡ διδομένη λύσις εἶναι προτιμοτέρα, παρὰ ἐὰν λάβουν μίαν προσωρινὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Πάρρης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Σύρου, πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, αἰτουμένου τὴν ἐκτέλεσιν ἀποφάσεως διὰ τὴν πλωτὴν δεξαμενήν.

§17Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Πρό τινος ἐλήφθη παρὰ τῆς Κυβερνήσεως ἀπόφασις, ὅπως ἐγκατασταθῇ εἰς τὸν λιμένα τῆς Σύρου ἡ πλωτὴ δεξαμενὴ τῶν 12 χιλιάδων τόννων. Ὁ λαὸς τῆς Σύρου, τὸν ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, γνωρίζει καλῶς, ὅτι ἡ ἀπόφασις αὕτη δὲν περιέχει καμμίαν ἄλλην ἔννοιαν, πλὴν ἐκείνης, ἡ ὁποία πηγάζει ἀπὸ τὴν ἀνάγκην τῆς ἀξιοποιήσεως κατὰ τὸν καλλίτερον δυνατὸν τρόπον τῆς πλωτῆς δεξαμενῆς. Τὸ γεγονὸς ὅμως τοῦτο δὲν τὸν ἐμποδίζει καθόλου νὰ εἶναι εὐγνώμων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, τὴν δὲ εὐγνωμοσύνην του ταύτην αἰσθάνομαι καὶ ἐγὼ τὴν ὑποχρέωσιν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ συζητουμένου θέματος, νὰ ἐκφράσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἡ ἀνάγκη ὅμως τῆς ἀξιοποιήσεως τῆς πλωτῆς δεξαμενῆς ἐπιβάλλει τὴν ταχυτέραν ἐγκατάστασιν αὐτῆς εἰς τὸν λιμένα τῆς Σύρου συμφώνως πρὸς τὴν ληφθεῖσαν, ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀπόφασιν, ἀφοῦ προηγουμένως ἐφοδιασθῇ βεβαίως διὰ τῆς ἀπαραιτήτου ἠλεκτροκινητηρίου δυνάμεως, ἥτις θὰ καταστήσῃ αὐτοδύναμον καθ’ ὅτι ἡ ἐγκατάστασις αὕτη θὰ τὴν ἑδραιώσῃ τὴν πίστιν ἐπὶ τὸ συντελεσθησόμενον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἤδη προγραμματισθῆ, καὶ θὰ κινήσῃ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, διὰ τῆς ὁποίας τοῦτο θὰ ἀναπτυχθῇ ἐπὶ τὸ παραγωγικώτερον. Ἐκφράζω ὅθεν, τὴν εὐχὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐπισπευθῇ ἡ προεργασία καὶ μεθορμισθῇ ἡ δεξαμενὴ εἰς τὴν Σῦρον τὸ ταχύτερον. Εἰδικῶς παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως ἐν συνεχείᾳ τῆς διεξαχθείσης ὑπὸ Ἐπιτροπῆς τοῦ Γ.Ε.Ν. ὑπὸ τὸν Πλοίαρχον κ. Λάσκαρην πραγματογνωμοσύνης ἐν τῷ λιμένι τῆς Σύρου πρὸς καθορισμὸν τοῦ ἀγκυροβουλίου τῆς δεξαμενῆς διατάξῃ, συμφώνως πρὸς τὰ συμπεράσματα τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς, τὴν ἐκπόνησιν ὑπὸ τῆς Ὑδρογραφικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους τοῦ ὑδρογραφικοῦ σχεδιαγράμματος τοῦ λιμένος Σύρου καὶ τὴν ἀποστολὴν συνεργείου δυτῶν πρὸς διαρρύθμισιν τῆς κοίτης τοῦ τόπου τῆς ἀγκυροβολίας τῆς δεξαμενῆς ἐν τῷ λιμένι τῆς Σύρου.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ν. κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν Καπνοπαραγωγῶν Παραβόλας, ζητούντων τὴν ἀπορρόφησιν τῶν καπνῶν παλαιᾶς ἐσοδείας καὶ τὴν ἀγορὰν αὐτῶν εἰς τιμὰς ἀνταποκρινομένας πρὸς τὴν ποιότητά των.

§19Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πλατῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§21Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Παλιουρίου Κασάνδρας, ζητούντων, τὴν παραχώρησιν τῶν παρανόμως κατὰ τὴν κατοχὴν ἐκχερσωθεισῶν ἐκτάσεων, κλπ.

§23Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μετ’ εὐχαριστήσεως ἐπληροφορήθην, ὅτι ὁ κύριος Ὑπουργὸς Γεωργίας, ἱκανοποιεῖ τὸ σπουδαῖον αὐτὸ αἴτημα ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, δηλαδὴ τῶν παρανόμως ἐκχερσωσάντων, διὰ τῆς συντάξεως νομοσχεδίου, ἱκανοποιεῖ τοὺς ἀγρότας. Τὸ νομοσχέδιον ἐπληροφορήθην, ὅτι εὑρίσκεται ὑπὸ ἔγκρισιν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Παρακαλοῦμεν ὅθεν θερμῶς τὸν κύριον Ὑπουργόν, ὅπως ἐνδιαφερθῇ καὶ ψηφισθῇ ἐπειγόντως τὸ νομοσχέδιον, διότι σύρονται σήμερον εἰς τὰ δικαστήρια οἱ ἄνθρωποι αὐτοί.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§25Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὑποβάλλομεν τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως μετὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας—διότι εἶναι καὶ ὀρθὸν καὶ δίκαιον—παρακαλοῦμεν, λέγω, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἵνα παρέμβῃ καὶ ἀνασταλῇ πᾶσα δίωξις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§27Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἡ ἐνέργεια τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἑπομένως περιττεύει πᾶσα συζήτησις. Συνιστῶ πάντως τὴν ταχεῖαν καὶ τελικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος.

§28Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀνακοινῶ, ὅτι ἔχω καταρτίσει νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, πρὸς ἔγκρισιν καὶ θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Πυροπαθῶν Γιαννιτσῶν, πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, ζητοῦντος τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν ὑλικῶν κ.λ.π.

§30Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, τὸ πρόβλημα αὐτὸ τὸ στεγαστικόν, νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ μὲ γενναιότητα, διότι ἔχουν παραμείνει ἄστεγοι σεισμοπαθεῖς καὶ πλημμυροπαθεῖς εἰς διαφόρους περιοχάς. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους, νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν στέγασιν μὲ πᾶσαν θυσίαν. Θὰ παρακαλέσω πάρα πολύ, ἐὰν τὰ οἰκονομικὰ μέσα τοῦ τρέχοντος προϋπολογισμοῦ, δὲν σᾶς δίδουν τὴν εὐχέρειαν, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως λάβητε μέριμναν εἰς τὸν νέον προϋπολογισμόν, καὶ ἀντιμετωπίσητε κατὰ τρόπον ἀποφασιστικὸν τὸ ζήτημα.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πέτσος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§32Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Συνιστῶμεν τὴν ἀναφοράν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§34Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Συνιστῶμεν τὴν ἀναφοράν.

§35Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Προνοίας). Εἶχον καὶ ἄλλοτε τὴν εὐκαιρίαν, νὰ ἐκθέσω τὴν ἔκτασιν τῶν ὑφισταμένων ζημιῶν, αἱ ὁποῖαι δυστυχῶς ὑπερβαίνουν τὰς 120.000 σπίτια. Διὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος, ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶπον, δὲν ὑπάρχουν πιστώσεις, διότι αἱ πιστώσεις διετέθησαν διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν σπιτιῶν, τῶν ἐπαναπατριζομένων. Τὸ ζήτημα εἶναι καθαρῶς ζήτημα πιστώσεων.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν

ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§37Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω, κ. Πρόεδρε, ὅπως ὁρισθῇ διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν, ἡ πρότασις τῆς συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων, διὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς. Ἐλπίζω καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι σύμφωνος πρὸς τοῦτο. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν σημερινὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων, θὰ παρεκάλουν ἐν συνεχείᾳ τῆς προηγουμένης μας ὁμιλίας, ὅπως προταχθῇ ἡ συζήτησις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 ἐπερωτήσεως, τῆς ἀφορώσης τοὺς σπουδαστὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει μία ἐπιταγὴ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ προταχθοῦν ἐπερωτήσεις ἀφορῶσαι ἔλεγχον. Τὸ ἄρθρον 51 ἀναφέρει: «...». (ἀναγινώσκει).

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σεβόμεθα τὸν Κανονισμόν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι συμφωνοῦν ὅλοι ἐπ’ αὐτοῦ.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνεῖ, λοιπόν, ἡ Βουλή, ὅπως προταχθῇ ἡ συζήτησις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 ἐπερωτήσεως;

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ἂς ἀρκεσθῶμεν σήμερον, εἰς τὴν δήλωσιν, ποὺ ἔκαμεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ ἂς ἐπιφυλλαχθῶμεν διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν, νὰ τὴν συζητήσωμεν.

§43Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν ἔκαμε καμμίαν δήλωσιν ὁ κύριος Ὑπουργός. Εἶπεν γενικῶς, ὅτι συνεκινήθη ἡ Κυβέρνησις.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶπεν, ὅτι συνεκινήθη ἡ Κυβέρνησις καὶ ἔλαβε τὰ κατάλληλα μέτρα. Παρακαλῶ, ὅπως ἡ συζήτησις ἀναβληθῇ διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν.

§45Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ παρακληθοῦν οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ νὰ παρίστανται κατὰ τὴν συζήτησιν, ὥστε νὰ μὴ ματαιοῦται ὁ ἔλεγχος, ἐφ’ ὅσον, τυχόν, αἱ ἐπερωτήσεις θὰ ἀναπτύσσωνται ἐν ἀπουσίᾳ τῶν ἐπερωτωμένων κ. κ. Ὑπουργῶν.

§46Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ὅπως καὶ ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τῆς ΕΠΕΚ ἐπερώτησις, ἡ σχετικὴ μὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων ἐργατῶν, κλπ., ἡ μὴ ἐκτυπωθεῖσα, συσχετισθῇ καὶ συζητηθῇ ὁμοῦ μὲ τὰς ἄλλας ὁμοίας ἐπερωτήσεις τῶν ἄλλων συναδέλφων.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατετέθη μόλις τὴν μεσημβρίαν σήμερον ἡ ἐν λόγῳ ἐπερώτησις καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἀνεγράφη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Πάντως, ἐφόσον ἀναφέρεται εἰς τὸ αὐτὸ θέμα μὲ τὰς ἄλλας ἐπερωτήσεις, ἀσφαλῶς θὰ συσχετισθῇ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας σχετικῶς μὲ τοὺς διορισμοὺς ὑπαλλήλων εἰς τὸ παράρτημα Οἴκου Ναύτου Χίου, κλπ.

§48Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διεκήρυξεν, ὅτι θὰ ἐφαρμόσῃ πιστῶς τὸν νόμον 1836, περὶ προστασίας τῶν ἐφέδρων πολεμιστῶν. Ἐξ ἄλλου ἡ Κυβέρνησις εἰς ἕνα ἀπὸ τὰ πρῶτα Ὑπουργικὰ Συμβούλια εἰς τὰς 29 Νοεμβρίου 1952, ἐξέδωσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1349 ἀπόφασιν διὰ τῆς ὁποίας ἀνέστειλε γενικῶς τοὺς διορισμοὺς καὶ ἐπέτρεψε μόνον διορισμοὺς εἰς δημοσίας θέσεις καὶ εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου, ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Διὰ τοὺς Ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου, ὥρισε τὴν ἑξῆς διαδικασίαν: Νὰ ἐφαρμόζεται ὁ νόμος 1836 περὶ προστασίας Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν. Τὰ εἰδικὰ Συμβούλια τῶν Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου, θὰ ἐπιλέγουν τοὺς ἔχοντας τὰ προσόντα πρὸς διορισμὸν καὶ τὰ πρακτικὰ τῆς ἐπιλογῆς αὐτῶν θὰ ὑποβάλλωνται εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον καὶ δι’ αὐτοῦ θὰ παραπέμπωνται εἰς μίαν τριμελῆ ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπήν, ἐκ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἀποφασίζῃ διὰ τὴν πρόσληψιν. Πρὸ 1½ ἔτους εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ ἱδρυθῇ εἰς Χίον Οἶκος τοῦ Ναύτου. Ὅταν παρέλαβεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, τὰ πάντα ἦσαν ἕτοιμα καὶ δὲν ἀπέμεινε παρὰ ἡ ἐπάνδρωσις διὰ τοῦ προσωπικοῦ. Εἶχεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἄνεσιν νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον 1836 καὶ νὰ καλέσῃ τοὺς ἔχοντας τὰ προσόντα νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις. Χωρὶς νὰ γίνῃ ἡ διαδικασία τοῦ νόμου 1836 καὶ τῆς ἀποφάσεως 1349 τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, εἰς τὰς 25 Φεβρουαρίου 1953 μετέβη εἰς Χίον ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας συνοδευόμενος ὑπὸ διαφόρων Διευθυντῶν τοῦ Ὑπουργείου καὶ πομπωδῶς ἔκαμε τὰ ἐγκαίνια τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου καὶ ἐγκατέστησε προσωπικὸν τῆς ἀρεσκείας του, χωρὶς νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον 1836 καὶ τὴν ἀπόφασιν 1349. Δὲν θὰ ἤθελον νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα αὐτό, οὔτε νὰ τὸ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐὰν ἡ πρᾶξις αὐτὴ δὲν ἐσχολιάζετο δυσμενῶς ὑπὸ τῆς κοινῆς γνώμης ἐν Χίῳ, μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἐπιρρίπτῃ αὕτη τὴν εὐθύνην τῶν γενομένων εἰς ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὸν Πρόεδρον αὐτῆς. Τόσον ποὺ ἠναγκάσθη εἰς Κυβερνητικὴν τοπικὴν ἐφημερίδα, κἄποιος ὑπογραφόμενος ὡς Παπαγικός, ν’ ἀπαντήσῃ εἰς ἄλλον παλαιὸν Λαϊκόν, ἐλέγξαντα πρὸς τοῦτο τὴν Κυβέρνησιν διὰ τῶν κάτωθι, καταχωρημένων εἰς τὴν σελ. 4 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 33 φύλλου τῆς ἐν Χίῳ ἐφημερίδος «Χιακὰ Νέα» τῆς 7 Μαρτίου 1953: «Καὶ ἂν εἰς τὸν ἰατρικὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ ἐνταῦθα «Οἴκου τοῦ Ναύτου», τὸ μόνον πρᾶγμα εἰς τὸ ὁποῖον μᾶς εὑρίσκει συμφώνους ὁ «Παλαιὸς Λαϊκός», ἐχρησιμοποιήθησαν, ὡς μὴ ὤφειλε, κριτήρια ἐνθυμίζοντα τὸ κακὸν παρελθόν, δὲν μᾶς μένει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ εὑρεθῇ τρόπος ἐπανορθώσεως. Ὑπεύθυνος δὲν εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία, βεβαίως, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἄμεσον ἀντίληψιν τῶν ἐν Χίῳ πραγμάτων. Ὑπεύθυνοι καθ’ ὁλοκληρίαν εἶναι οἱ ἐντεῦθεν εἰσηγηταί. Ἀφ’ ἑνὸς ἡ μὴ ἐκπροσωποῦσα περίπου τίποτε καὶ διωρισμένη ἐν σπουδῇ καὶ προχείρως Χιακὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία, ἔχομεν κάθε λόγον νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι συντόμως θὰ παραχωρήσῃ τὴν θέσιν της εἰς ἄλλην, ὑποδεικνυομένην ὑπὸ τοῦ φίλα πρὸς τὸν Συναγερμὸν φρονοῦντος λαοῦ, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὁ Χῖος Γεν. Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Ναυτιλίας, τοῦ ὁποίου ἡ ἐν προκειμένῳ πολιτεία, οὐδόλως, πράγματι, συμβιβάζεται πρὸς τὰς εὐγενεῖς ἀρχὰς τοῦ Συναγερμοῦ καὶ τὸ ὑπέροχον κήρυγμα τοῦ Στρατάρχου. Ἄς μὴ ἀμφιβάλλει ὁ νοσταλγὸς τῆς χθὲς καὶ ἐπικριτὴς τῆς σήμερον «Παλαιὸς Λαϊκός», ὅτι ἡ ἀγρυπνοῦσα Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου δὲν θὰ βραδύνῃ νὰ ζητήσῃ εὐθύνας καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὸν λάθρα αὐτῆς παραβιασθέντα ὅρον τοῦ Συμβολαίου τῆς Θεσσαλονίκης, τοῦ ὁποίου τὴν τήρησιν δὲν ἠγγυήθη, βεβαίως, ὁ κ. Ντῖνος Τσαλδάρης.

Τὴν ἠγγυήθη ὁ Στρατάρχης Παπάγος!

ΠΑΠΑΓΙΚΟΣ».

Ἡ ἐνέργεια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, νὰ μεταβῇ ἀπροόπτως εἰς τὴν Χίον ἡ ἀντιπροσωπεία του, νὰ κάμῃ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου, νὰ προσλάβῃ ἰατρικὸν καὶ διοικητικὸν προσωπικὸν τῆς ἀρεσκείας του καὶ νὰ τὸ ἐγκαταστήσῃ, χωρὶς νὰ ἐφαρμόσῃ τὰς διατάξεις, εἶχε κακὸν ἀντίκτυπον εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ἡ ὁποία ἐξανέστη. Σαφῶς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας παρέβη τὸν νόμον 1836 καὶ σαφῶς δὲν ἐφήρμοσε τὴν 1349 ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὴν ὁποίαν ὤφειλε νὰ ἐφαρμόσῃ, διότι, ἐὰν ἐφήρμοζεν αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν, θὰ ἔβλεπεν, ἐκ τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων, ὅτι δὲν εἶχεν ἐφαρμοσθῆ ὁ νόμος 1836 καὶ ἀσφαλῶς θὰ τὸν ἐφήρμοζεν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπερωτᾶται ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, δι’ αὐτὴν τὴν παράλειψιν, ἡ ὁποία εἶχεν ἀντίκτυπον ἐπὶ τοῦ ὅλου κυβερνητικοῦ ἔργου εἰς τὸν Νομὸν Χίου.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, κ. Λ. Λαμπριανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§50Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριοι βουλευταί, εἶδον ὅτι πράγματι, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Χίου, μὲ ἐξαιρετικὴν συγκίνησιν, παρηκολούθησε τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ἐπανδρώσεως εἰς ἐπιστημονικὸν προσωπικὸν τοῦ Παραρτήματος τοῦ Ναύτου εἰς τὴν Χίον. Μέχρι σημείου μάλιστα, ὥστε ἐνῷ εἶχεν ἀρχικῶς καταθέσει μίαν ἐρώτησιν καὶ ἐζήτησε τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων τῶν ἀφορώντων εἰς τὸν διορισμὸν καὶ τὴν πρόσληψιν τοῦ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Παραρτήματος τοῦ οἴκου τοῦ Ναύτου εἰς τὴν Χίον, πρὶν δὲ ἐκπνεύσῃ καλὰ–καλὰ ἡ κατὰ τὸν Κανονισμὸν προθεσμία διὰ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων, ἂς ὑποθέσωμεν περὶ τὴν 90ὴν ὥραν καὶ ἕνα λεπτόν, μετέτρεψε τὴν ἐρώτησίν του εἰς ἐπερώτησιν, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο νὰ καταστραφῇ κάτι τι, ὡς νὰ ἐπρόκειτο νὰ ἀλλάξουν τὰ σύνορα τῆς Πατρίδος. Ὅταν, λέγω, εἶναι ἡ 90ὴ ὥρα καὶ ἕνα λεπτόν, νομίζω, ὅτι τὸν εὑρίσκω σύμφωνον καὶ δὲν πρόκειται νὰ διαμαρτυρηθῇ ὁ ἀγαπητός, καθ’ ὅλα τὰ ἄλλα, συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς. Καὶ ξαφνικά, τὴν ὥραν, ποὺ εἶχον σταλῆ, πρὸ μερικῶν ὡρῶν, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα εἶχε ζητήσει καὶ τὰ ὁποῖα φαίνεται, ὅτι εἶχον διασταυρωθῆ καὶ δὲν ἐπρόλαβαν τὴν ἐνενηκοστὴν ὥραν, εὑρέθην πρὸ μιᾶς ἐπερωτήσεως. Τί μᾶς καταλογίζει, ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἐν τῷ μεταξὺ ἀναφέρει διαρκῶς ὡς ἕνα οἱονεὶ τεράστιον σκάνδαλον τῆς Κυβερνήσεως, γενικώτερον, ὅπως εἶπε πρὸ ὀλίγου, τοῦ Στρατάρχου Παπάγου καὶ μερικώτερον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, πῶς ἐτόλμησαν νὰ λάβουν τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τῶν ὁποίων, νομίζω, ὅτι ὤφειλεν ὁ ἴδιος νὰ εἶχεν ἐπιμεληθῆ ἀπὸ καιρὸν νὰ τὰ λάβῃ, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ λειτουργήσῃ τὸ Παράρτημα τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου; Διότι, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι πράγματι, ὁ κ. συνάδελφος, μὲ στοργὴν καὶ ζωηρὸν ἐνδιαφέρον παρακολουθεῖ τὰ ζητήματα τοῦ Νομοῦ του καὶ ἰδιαιτέρως ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰ ὑγειονομικὰ καὶ κοινωνικὰ ζητήματα τοῦ Νομοῦ. Θὰ ἐγνώριζε, συνεπῶς, καὶ ὤφειλε νὰ ἀναφέρῃ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ λειτουργία τοῦ Παραρτήματος αὐτοῦ θεμελιοῦται ἐπάνω εἰς μίαν δωρεὰν ἓξ χιλιάδων Ἀγγλικῶν λιρῶν ἑνὸς ὁμογενοῦς ἐφοπλιστοῦ, εἰς μίαν χειρονομίαν τοῦ κ. Λεμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐδώρησε τὸ ποσὸν αὐτό, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ λειτουργήσῃ ὁ Οἶκος τοῦ Ναύτου εἰς τὴν Χίον. Ἔκτοτε, ἐπανειλημέναι ὑπῆρξαν αἱ διαμαρτυρίαι τοῦ δωρητοῦ, μέχρι σημείου ὅπου οἱ ἐδῶ ἐγκατεστημένοι συγγενεῖς του μᾶς ἔλεγον, ὅτι θὰ προκύψῃ, ἐπὶ τέλους καὶ θέμα ἀνακλήσεως αὐτῆς τῆς δωρεᾶς. Οἱ συγγενεῖς του, κύριοι συνάδελφοι, ἐπερίμεναν νὰ φθάσῃ καὶ μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἀνακαλέσῃ, ἐνδεχομένως, τὴν δωρεάν, ἢ μὴ τυχὸν ἐγώ, ξένος πρὸς τὸ νησί του, ἐνδιαφέρομαι περισσότερον ἀπὸ τὸν ἴδιον, νὰ λειτουργήσῃ μίαν ὥραν ἐνωρίτερον ἕνα κέντρον ὑγιειονομικόν, παρέχον δωρεὰν νοσηλείαν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν εἰς τοὺς συμπολίτας του; Μᾶς ἐξήγησεν, ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι παρέβημεν κατὰ τρόπον σκανδαλώδη, τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὑπ’ ἀριθ. 1349]29–11–52. Φοβοῦμαι, ὅτι δὲν θὰ τὴν εἶχεν ὑπ’ ὄψει του, διότι, ἐὰν τὴν ἐγνώριζεν, θὰ ἤξευρεν, ὅτι ἐξαιροῦνται τὰ ἑξῆς: Αʹ, Βʹ, Γʹ, ἡ πρόσληψις ἰατρικοῦ, νοσηλευτικοῦ καὶ ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑγιειονομικῶν ὑπηρεσιῶν, ἐν γένει, κρατικῶν νοσοκομείων, σανατορίων, θεραπευτηρίων καὶ νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Προφανῶς, ὁ κ. συνάδελφος, θὰ ἠγνόη ἢ δὲν θὰ εἶχε προσέξῃ τὴν διάταξιν αὐτήν.

§51Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διαβάσατε πιὸ κάτω.

§52Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ἐὰν θέλετε, νὰ τὰ εἴπητε, κύριε συνάδελφε, λαμβάνετε τὸν λόγον μετά. Ἡ πρόσληψις τοῦ προσωπικοῦ γίνεται οὐχὶ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ γίνεται ὑπὸ ἑνὸς Ἀδελφάτου, τὸ ὁποῖον κανονίζει τὰ τῆς λειτουργίας. Αὐτὸ προτείνει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὸ Ὑπουργεῖον ἁπλῶς ἐγκρίνει ἢ ἀπορρίπτει τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἀδελφάτου. Ἑπομένως, τὸ νὰ ἰσχυρίζεται, μὲ κάποιον ἐλαφρὸν διαζύγιον ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον διώρισε, προέβη καὶ ἔκαμεν, εἶναι τὸ ἐλάχιστον ἀνακριβές. Ἔχει προτείνει τὸ Ἀδελφᾶτον καὶ τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει ἐπαληθεύσει μόνον κατὰ πόσον οἱ προτεινόμενοι συγκεντρώνουν τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα προβλέπει ὁ νόμος καὶ συγκεκριμένως ὁ νόμος περὶ προστασίας τῶν ἐφέδρων πολεμιστῶν. Πράγματι τὸ Ἀδελφᾶτον ἐπρότεινε δύο ἰατρούς, τὸν κ. Καλλέργην καὶ τὸν κ. Τσιμπίνην, οἱ ὁποῖοι ἀμφότεροι ὑποβάλλουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον—τὰ ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας—πιστοποιητικά, ὅτι προστατεύονται ἀπὸ τὸν νόμον 751.

§53Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔχετε ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς;

§54Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Μάλιστα τὴν ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας. Καταθέτω ὅλα τὰ στοιχεῖα εἰς τὸ Προεδρεῖον, ἀπὸ ὅπου μπορεῖτε νὰ λάβητε γνῶσιν, διότι τὸ Ὑπουργεῖον μὲ εὐλάβειαν ἐφαρμόζει τοὺς νόμους ποὺ ἀφοροῦν τὴν προστασίαν τῶν πολεμιστῶν. Προσελήφθη ἐπίσης καὶ κατώτερον προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἐμπίπτει εἰς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι ὁμιλεῖ καὶ περὶ τοῦ ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ. Ἀντιλαμβάνομαι τὴν συγκίνησιν τοῦ κ. συναδέλφου, ἀλλ’ ἐπειδὴ συμπίπτει ὁ συνεργάτης μου, ἐξαίρετος πολιτευτὴς Χίου, Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας, νὰ κατάγεται ἐπίσης ἐκ Χίου, φοβοῦμαι μήπως αὐτὸ ἔχει παρασύρει εἰς ἕνα ὀλισθηρὸν δρόμον τὸν ἐπερωτῶντα κ. συνάδελφον. Νομίζω, ὅτι οἱ συμπολῖται του δὲν θὰ τοῦ ὀφείλουν χάριτας διὰ τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, ἡ ὁποία, ἐὰν ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ματαίωσιν τῆς λειτουργίας τοῦ παραρτήματος, φαντάζομαι, ὅτι οὔτε ὁ ἴδιος θὰ ἦτο ὑπερήφανος διὰ τὴν πρᾶξιν του αὐτήν. (Χειροκροτήματα).

§55Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ κατηγόρησεν. Ὅταν ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, ἡ δωρεὰ τοῦ κ. Λεμοῦ εἶχεν ὁλοκληρωθῆ, εἶχεν ἀγορασθῆ τὸ οἴκημα καὶ συνεπῶς αὕτη εἶχεν ἀναλωθῆ. Οὕτω περίπτωσις ἀνακλήσεως τῆς δωρεᾶς δὲν ὑπῆρχεν. Ὑπῆρχε δὲ ὅλος ὁ χρόνος ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον μέχρι Φεβρουαρίου, ποὺ ἔγιναν τὰ ἐγκαίνια τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου, νὰ τηρηθοῦν ὅλαι αἱ νόμιμοι διατυπώσεις. Ἡ 1349 ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου λέγει τὰ ἑξῆς:

«ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Ἀθῆναι τῇ 29 Νοεμβρίου 1952

ΠΡΑΞΙΣ 1349

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Λαβὸν ὑπ’ ὄψιν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀποφασίζει Ι. Ἀναστέλλει, προσωρινῶς α) τοὺς διορισμοὺς πολιτικοῦ προσωπικοῦ μονίμου, ἐκτάκτου καὶ ἡμερομισθίου, πάσης φύσεως, πρὸς πλήρωσιν εἴτε ὑφισταμένων κενῶν ὀργανικῶν θέσεων, εἴτε κενουμένων ἐφεξῆς τοιούτων καὶ εἰς ἣν ἔτι περίπτωσιν ὑφίστανται σχετικαὶ προβλέψεις εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ τρέχοντος οἰκον. ἔτους 1952–53 καὶ β) τὰς μονιμοποιήσεις καὶ ἐντάξεις εἰς τακτικὰς θέσεις, ἐκτάκτου καὶ ἡμερομισθίου προσωπικοῦ. Τῆς ἀναστολῆς ἐξαιροῦνται αἱ κάτωθι πράξεις τῆς Διοικήσεως πρὸς ἱκανοποίησιν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν ἀνεπιδέκτων ἀναβολῆς καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι διὰ τὴν ἐκτέλεσίν των ὑφίστανται σχετικαὶ προβλέψεις εἰς τὸν ἐκτελούμενον προϋπολογισμόν. α) Ἡ πρόσληψις μετακλητῶν ὑπαλλήλων (Γενικοὶ Γραμματεῖς, Ἰδιαίτεροι Γραμματεῖς). β) Ὁ διορισμὸς μονίμων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ μόνον διὰ τὸ μέχρι τέλος Δεκεμβρίου 1952 χρονικὸν διάστημα. γ) Ἡ πρόσληψις ἰατρικοῦ, νοσηλευτικοῦ, καὶ ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑγειονομικῶν Ὑπηρεσιῶν ἐν γένει, Κρατικῶν Νοσοκομείων, Σανατορίων, Θεραπευτηρίων καὶ Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων ἐν γένει. β) Ἡ πρόσληψις ἀναπληρωτῶν ταχυδρομικῶν διανομέων, δημοδιδασκάλων καὶ Καθηγητῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. ε) Ἡ ἀνανέωσις τῆς συμβάσεως τῆς θητείας τῶν ὑπηρετούντων ἐπὶ συμβάσει ἢ θητείᾳ ὑπαλλήλων ὡς καὶ ἡ πρόσληψις νέων τοιούτων, ἐπὶ συμβάσει. στ) Αἱ ἀνακλήσεις ἀπολύσεων, ἐφ’ ὅσον ἐκδίδονται εἰς ἐκτέλεσιν ἀποφάσεων Δικαστηρίων. ζ) Ἡ πρόσληψις ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ, ἥτις ἐνεργεῖται διὰ συμβάσεως ἐργασίας ἰδιωτικοῦ δικαίου πρὸς ἐκτέλεσιν δημοσίων ἔργων, ὧν ἡ ἀμοιβὴ καταβάλλεται εἰς βάρος ἰδίων διὰ τὰ ἔργα πιστώσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ. 2 Ἀναστέλλονται ἐπίσης οἱ διορισμοὶ προσωπικοῦ Νομικῶν Προσώπων καὶ Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου, ἐφαρμοζομένων καὶ ἐπὶ τούτων τῶν ἐξαιρέσεων τῆς προηγουμένης παραγράφου. 3) Πρὸς ἐφαρμογὴν τῶν ἀνωτέρω συνιστᾶται Ἐπιτροπὴ ἐκ τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, τοῦ Ὑπουργοῦ παρὰ τῷ Προέδρῳ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἑκάστοτε ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Αἱ σχετικαὶ προτάσεις τῶν Ὑπουργείων θὰ εἰσάγωνται εἰς τὴν ὡς ἄνω Ἐπιτροπὴν ὑπὸ τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἡ δὲ σχετικὴ ἀλληλογραφία θὰ διεξάγηται διὰ τῆς Γ.Δ.Δ. Λογιστικοῦ (Δ]νσιν Προϋπολογισμοῦ) προκειμένου περὶ ὑπαλλήλων Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν καὶ τῆς Δ]νσεως Νομικῶν Προσώπων καὶ Ὀργανισμῶν, προκειμένου περὶ ὑπαλλήλων Νομικῶν Προσώπων καὶ Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου. Ἐκδόσαν πρὸς τοῦτο τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1349 παροῦσαν πρᾶξιν του. Ὁ Πρόεδρος. Τὰ Μέλη». Καὶ διὰ νὰ γίνουν οἱ διορισμοί, ὅπως ὁρίζει καὶ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 443115 Roneo 303)18–12–52 ἐγκύκλιόν του, τὴν ὁποίαν ἐκοινοποίησεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, πρέπει τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Ὀργανισμῶν αὐτῶν νὰ ἀποφασίζουν διὰ τοὺς διορισμοὺς καὶ νὰ ὑποβάλλουν τὰς ἀποφάσεις των εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον καὶ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον θὰ τὰς διαβιβάζῃ εἰς τὴν τριμελῆ ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία καὶ θὰ ἀποφαίνεται. Αὐτὴ ἡ διαδικασία δὲν ἐτηρήθη. Καὶ δὲν ἐτηρήθη, ἐπειδὴ οἱ διορισμοὶ ἔγιναν κατὰ ἕνα τρόπον αὐθαίρετον, ἂς εἴπωμεν, δι’ αὐτὸ συνεκινήθη ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ἰδικοί σας ἄνθρωποι συναγερμικοί, κύριοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως. Ἔγιναν παραλείψεις ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐφ’ ὅσον συνεκινήθη ἡ κοινὴ γνώμη δὲν θὰ ἤμην ἐν τάξει μὲ τὸ καθῆκον μου, ἐὰν δὲν ἐπερώτουν τὸν κ. Ὑπουργὸν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ἀπάντησίν του, δὲν ἀπήντησε καλῶς καὶ δὲν ἀνέγνωσε τελείως τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 1349 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὥρας, ἐγὼ δὲν τὰς ἐμέτρησα. Ἐπειδή, ἀκριβῶς ἔγινεν αὐτὸς ὁ θόρυβος κατέθεσα μίαν ἐπερώτησιν, διὰ νὰ κατατεθῇ ὁ σχετικὸς φάκελλος. Συνεπῶς, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἡ Ὑπηρεσία σας παρέβη τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐὰν τὴν ἐτήρει δὲν θὰ προέβαινεν εἰς τὸν νόμον 1836. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρεξηγήθη. Ἔγιναν σχόλια καὶ δυσμενεῖς κρίσεις καὶ ἡ κοινὴ Γνώμη, ἡ ὁποία κατ’ ἐπανάληψιν ἀκούει ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὅτι θὰ τηρῇ τὰς ἀρχάς, τὰς ὁποίας διακηρύσσει, ἔχει τὴν ἀξίωσιν, ὅ,τι διακηρύσσει νὰ τὸ ἐφαρμόζῃ.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἀπαντήσητε ἐκ δευτέρου;

§57Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ὄχι, κύριε Πρόεδρε.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν, κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν δήμευσιν περιουσίας καταδικασθέντων εἰς θάνατον, ἀθωωθέντων μεταγενεστέρως, κλπ.

§59Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ περὶ ἧς πρόκειται περίπτωσις, εἶναι χαρακτηριστικὴ καὶ ἀξίζει, νομίζω, τὸν κόπον νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν. Πρὸ μηνός, πρὸ τοῦ Πάσχα προσῆλθε κάποιος βουλευτὴς ἀπὸ τὴν περιφέρειάν μου, τοῦ ὁποίου ὁ πενθερὸς καὶ μὲ αὐτὸν καὶ ἄλλοι πολλοί, ὅπως μοῦ εἶπον, εἶχον καταδικασθῆ τὸ 1949 ἀπὸ τὸ ἔκτακτον Στρατοδικεῖον εἰς βαρυτάτας ποινάς, μοῦ φαίνεται εἰς θάνατον καὶ οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τοῦ ἀναθεωρητικοῦ δικαστηρίου ἠθωώθησαν παμψηφεὶ τὸν Ἰούνιον τοῦ 1951. Ἐν τούτοις τὸν Ἰανουάριον ἐφέτος πῶς καὶ διατὶ ἐξύπνησε μία Ἐπιτροπὴ τοῦ ψηφίσματος Νʹ, ἡ ὁποία συνέρχεται βάσει προτάσεως τῆς Ἀστυνομίας τὸ 1949, χωρὶς κἂν νὰ λάβῃ τὸν κόπον νὰ διαπιστώσῃ, ἐὰν κατὰ τὴν μεσολαβήσασαν περίοδον τῶν 4 ἐτῶν ἐπῆλθε καμμία μεταβολή, ἐφ’ ὅσον λειτουργοῦν τὰ ἀναθεωρητικὰ δικαστήρια, ἦλθε λέγω, ὄχι κατόπιν ἑορτῆς, ἀλλὰ κατόπιν 4 ἐτῶν καὶ ἐξέδωσεν ἀπόφασιν δεσμεύσεως τῶν περιουσιῶν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν πρὸ 4ετίας, ἀλλὰ οἱ ὁποῖοι πρὸ δύο καὶ πλέον ἐτῶν εἶχον παμψηφεὶ κηρυχθῆ ἀθῷοι. Τὸ παράδοξον εἶναι, ὅτι ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν χαρτιὰ καὶ ἀποφάσεις παλαιαί, πρὸ 5ετίας καὶ κανεὶς δὲν ἔλαβε τὸν κόπον, τί ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε γίνει. Κατέθεσα τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, διὰ νὰ συγκινηθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ λάβῃ δραστικὰ μέτρα, διότι διεπίστωσα, ὅτι ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου καὶ ἐντεῦθεν, ἐφέτος ἔχουν ἐκδοθῆ ἀποφάσεις, διὰ τῶν ὁποίων δεσμεύονται αἱ περιουσίαι πολλῶν ἑκατοντάδων ἂν μὴ χιλιάδων ἀνθρώπων. Δὲν πρόκειται περὶ παρωνυχίδος, ἀλλὰ αὐτό, τὸ ὁποῖον συνέβη εἶναι ἀληθῶς πρωτάκουστον, διὰ νὰ μὴ εἴπω καὶ τερατῶδες, τὸ ὁποῖον μόνον εἰς ἓν Κράτος τῶν Μάου–Μάου ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτραπῇ. Ὑπέβαλα, λοιπόν, τὴν ἐπερώτησιν διὰ νὰ συγκινηθῇ ἡ Κυβέρνησις. Ἀντὶ τούτου μοὶ ἐκοινοποιήθη ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου κτηματιῶν ἐπὶ ἀναλόγου περιπτώσεως, ἀπὸ τὴν περιφέρειαν Φλωρίνης, διὰ τῆς ὁποίας ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι τρεῖς ἕως τέσσαρες, οἱ ὁποῖοι εἶχον καταδικασθῆ καὶ τῶν ὁποίων διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως ἡ περιουσία εἶχε δεσμευθῆ, ἀλλὰ οἱ ὁποῖοι ἀπηλλάγησαν πέρυσι, νομίζω, ἀπὸ τὸ ἀναθεωρητικὸν δικαστήριον. Ὁ νομικὸς σύμβουλος, ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος λέγει, ὅτι παρὰ τὴν ἀθώωσιν αὐτῶν πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἡ δέσμευσις τῶν περιουσιῶν των, ἀλλὰ πρέπει τοῦτο νὰ γίνῃ ἀφοῦ ληφθῆ νομοθετικὸν μέτρον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα προτείνω.

§60Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Αἱ ἀποφάσεις τῶν Δικαστηρίων, ὅπως γνωρίζετε, κύριε Μόδη, εἶναι ὑποχρεωτικαί. Ἡ Κυβέρνησις ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἄλλη λύσις ἐπανορθώσεως τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἀδικίας, τότε θὰ εἰσηγηθῇ τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου.

§61Γ. ΜΟΔΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὡς σᾶς ἐξέθεσα παρετηρήθη ἕνα πρᾶγμα τερατῶδες. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα αὐτό, καὶ ἐὰν δὲν ἠμπορῆ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ διοικητικῶς ὀφείλει νὰ λάβῃ τὰ ἀνάλογα μέτρα.

§62Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἡ Κυβέρνησις θὰ εἰσηγηθῇ νομοθετικὸν μέτρον καὶ θὰ ἐπανορθώσῃ τὰς ἀδικίας αὐτάς. Εἶναι πρόθυμος νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ λάβῃ τὸ ἀνάλογον νομοθετικὸν μέτρον.

§63Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ πρᾶγμα εἶναι καταφώρως ἀναγκαῖον.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μόδη νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ διεφωτίσθη ἐπαρκῶς ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, σχετικῶς μὲ τὴν διακοπὴν τῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἐξαφανισθέντος στρατιώτου Ζήση Παπαστεργίου.

§66Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ αὐτὴ ἡ περίπτωσις εἶναι πράγματι χαρακτηριστική. Ἕνας στρατιώτης ὑπηρετῶν τὸ 1948 εἰς τὴν Θράκην εἰς μίαν μεγάλη συμπλοκὴ μὲ συμμορίτας ἐχάθηκε. Ἔκτοτε δὲν ἔδωκε σημεῖα ζωῆς. Προφανῶς ἐφονεύθη. Ἡ οἰκογένειά του, δηλαδή, ἡ σύζυγός του, τὰ παιδιά του, ὁ πατέρας του, ἡ μητέρα του, ἐφόρεσαν τὰ μαῦρα, τοῦ ἔκαμαν μνημόσυνον καὶ τὸν ἔκλαψαν. Ἐν τῷ μεταξύ, ἐπῆραν καὶ κάποιο οἰκογενειακὸν βοήθημα, δὲν ξεύρω πῶς λέγεται. Ἀλλὰ τὸ περασμένο καλοκαῖρι τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον ἀνεκοίνωσεν ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ζῇ καὶ ὑπάρχει εἰς τὴν Γιουγκοσλαβίαν. Ἡ οἰκογένεια ἀμέσως ἐπέταξε τὰ μαῦρα καὶ ἐχάρηκαν. Ὅταν δὲ ἦλθεν ὁ πατέρας του νὰ μὲ ἐρωτήσῃ καὶ τοῦ ἐξέφρασα ἀμφιβολίας περὶ τοῦ ἂν ὑπάρχῃ ἐν ζωῇ ἐκεῖνος ἐθύμωσεν. Ἤθελε νὰ πιστεύῃ καὶ αὐτὸς ὅτι ὁ υἱός του ζῇ. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως περιεκόπη τὸ ἐπίδομα ποὺ ἔπαιρναν. Ἐπρόκειτο νὰ πάρῃ καὶ κάποιον κλῆρον καὶ τὸν ἔχασε καὶ αὐτὸν καὶ διεμαρτυρήθη. Ἐρώτησα εἰς τὸ Ζ4 καὶ εἶπα ὅτι ὑπάρχει ἕνας φάκελλος ἀρκετὰ ὀγκώδης. Τὸ Βʹ Σῶμα Στρατοῦ βάσει πληροφοριῶν τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ ἐξ ἀλληλογραφίας, ἀναφέρει ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ζῇ. Ὁ Ἐρυθρὸς Σταυρὸς διαμαρτύρεται, εἶπεν ὅτι δὲν ξεύρει τίποτε καὶ ὅτι ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς ὑπηρεσίας ἐπληροφορήθη ὅτι ὑπάρχει ἐν ζωῇ. Ἤρχισεν ἀλληλογραφία μεταξὺ τῶν διαφόρων κλάδων, τῶν ὁποίων οὐκ ἔστι τέλος καὶ διεπιστώθη ὅτι εἰς τὸ Ζ4, Β12, Α2 ὑπάρχει ἀπὸ ἕνας ὀγκωδέστατος φάκελλος, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ἠξεύρω πόσοι ἀξιωματικοὶ ἀπασχολοῦνται, ἀνασκοποῦντες τὸν ὁρίζοντα ἐὰν ζῇ ἢ ὄχι ὁ ἄνθρωπος αὐτός. Ὁ Ἐρυθρὸς Σταυρὸς δι’ ἐγγράφου του μὲ διεβεβαίωσεν ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν πληροφορίαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ καταπλήσσει εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἐπὶ 8 μῆνας γίνεται ἡ συνεχὴς αὐτὴ ἀλληλογραφία μεταξὺ τῶν διαφόρων κλάδων τοῦ πολυκλάδου Ἐπιτελείου μας, τὸ ὁποῖον ἄλλοτε ἠξεύρομεν ὅτι εἶχεν ἐλάχιστα τμήματα καὶ ἔκαμνε πολὺ καλὰ τὴν δουλειά του καὶ τώρα ἔχει ἁπλωθῆ καὶ ἔχει κατακτήσει ὅλας τὰς οἰκίας τῶν Ἀθηνῶν καὶ βλέπω ὅτι εὑρίσκεται εἰς δουλειὰ νὰ ἀλληλογραφῇ, διὰ ζητήματα ἀνύπαρκτα. Καὶ ἔκαμα τὴν ἐπερώτησιν διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ἐπὶ μιᾶς καταστάσεως, πράγματι, ἀληθῶς, ἀπαραδέκτου. Δὲν εἶναι δυνατὸν βάσει ἀνυπάρκτων πληροφοριῶν νὰ ἀσχολοῦνται σοβαραὶ ὑπηρεσίαι νὰ χάνουν τὸν καιρόν τους καὶ νὰ δημιουργοῦν τραγῳδίαν εἰς βάρος μιᾶς οἰκογενείας, ἡ ὁποία ἐπὶ τόσους μῆνας διατελεῖ μεταξὺ ζωῆς καὶ θανάτου διὰ τὸ μέλος τὸ ἰδικόν της. Καταλαβαίνετε τί εἶναι νὰ λέγωμεν ὅτι ζῇ ὁ ἄνθρωπός σου «εἰς τὰ καλὰ καθούμενα», τὸν ὁποῖον εἶχον κλάψει καὶ διὰ τὸν ὁποῖον εἶχον μαυροφορέσει καὶ κατόπιν νὰ μὴ λέγεται τίποτε καὶ νὰ ἀφίνεται αὐτὴ ἡ ἀμφιβολία ἐπὶ μῆνας; Ὑποθέτω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐλεγχθοῦν αἱ ἁρμόδιαι αὐταὶ ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι τόσον ἐλαφρᾷ τῇ συνειδήσει, διὰ νὰ μὴ εἴπω μὲ τόσην ἐπιπολαιότητα, ἐδημιούργησαν τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἐπέτρεψαν νὰ συνεχισθῇ ἐπὶ μῆνας ἡ κατάστασις αὐτή, διὰ νὰ δημιουργηθοῦν, ἁπλῶς, φάκελλοι ὀγκώδους ἀλληλογραφίας, καὶ μία φρικτὴ τραγῳδία εἰς βάρος μιᾶς οἰκογενείας, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀξία τοῦ παθήματος αὐτοῦ.

§67Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατιωτ.). Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα ἔχει ὡς ἑξῆς: Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου ἐξηφανίσθησαν πολλοὶ ὁπλῖται ὑπηρετοῦντες εἰς τὰς μαχομένας Μονάδας τοῦ στρατοῦ. Ἐκ τῶν οὕτω ἐξαφανισθέντων ὁπλιτῶν ἄλλοι ἐφονεύθησαν κατὰ τὰς μάχας ἄλλοι συνελήφθησαν αἰχμάλωτοι καὶ ἄλλων δὲν κατέστη γνωστὴ ἡ ἐξαφάνισίς των. Ἐπειδὴ δὲ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ ἐξακρίβωσις τῆς τύχης ἑνὸς ἑκάστου, ἡ Κυβέρνησις ἐχαρακτήρισεν ἅπαντας ὡς «ἐξαφανισθέντας» καὶ ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ δώσῃ εἰς τὰς οἰκογενείας των, αἱ ὁποῖαι ἀπορφανίσθησαν σύνταξιν καὶ ἐπὶ πλέον ἐφάπαξ ἕνα ἐπίδομα, νομίζω, ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν.

§68Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Μηνιαῖον ἐπίδομα. Βοήθημα μόνον, ὄχι σύνταξιν.

§69Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Σύνταξιν ἔδωκε καὶ ἐκτὸς τῆς συντάξεως ἔδωσε ἐπὶ πλέον, ἐφ’ ἅπαξ, ἕνα βοήθημα ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν. Αὐτὸ ἐσυνεχίσθη μέχρι τῆς 3–4–51. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ὑπηρεσία ἐπληροφορεῖτο, ὅτι πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς εὑρίσκοντο ἐν ζωῇ, μερικοὶ μάλιστα ἀπὸ αὐτοὺς ἔδρων ἀντεθνικῶς. Διετάχθη κατόπιν τούτου ἡ ἐξακρίβωσις τῆς τύχης ἑνὸς ἑκάστου, ἐκ τῶν φερομένων ὡς ἐξαφανισθέντων. Αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ ΓΕΣ ἐπελήφθησαν τῆς τοιαύτης ἐξακριβώσεως. Ἀπέστειλαν ἔντυπα δελτία πληροφοριῶν εἰς τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχὰς τοῦ τόπου καταγωγῆς, διὰ τῶν ὁποίων ἐζητεῖτο ἡ παροχὴ πάσης ὑπαρχούσης πληροφορίας, ἐπὶ τῆς τύχης ἑκάστου τῶν ἐξαφανισθέντων. Ἐχαρακτηρίσθησαν δὲ ὅλοι αὐτοὶ εἰς κατηγορίας. Ἡ πρώτη κατηγορία ἡ τῶν ἐπιστρεψάντων. Διὰ τούτους διεκόπτετο πᾶσα βοήθεια. Παρέλειψα νὰ ἀναφέρω, ὅτι ἀπὸ τῆς 3–4–51 διεκόπη ἡ χορήγησις τῆς συντάξεως, δι’ ὅσους παρείχετο ἡ πληροφορία ὅτι εὑρίσκοντο ἐν ζωῇ.

§70Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν εἶχε διακοπῆ.

§71Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὸ 1951 εἴπατε ἢ τὸ 1953.

§72Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατιωτ.). Τὸ 1951.

§73Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἀφορᾷ τότε, τοὺς κυρίους.

§74Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατιωτ.). Ἡ σύνταξις τῆς οἰκογενείας διὰ τὸν περὶ οὗ πρόκειται στρατιώτην διεκόπη, ὅταν ἐλήφθη ἡ πληροφορία ὅτι ἔζῃ. Διὰ τοὺς ἐξακριβωθέντας συνεπῶς ὅτι ἐπέστρεψαν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καθωρίσθη νὰ διακοπῇ ἡ σύνταξις. Διὰ τοὺς εὑρισκομένους ἐν ζωῇ, εἰς τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος, καθωρίσθη ἡ χορήγησις οἰκογενειακοῦ ἐφεδρικοῦ ἐπιδόματος, δι’ ἐκείνους δι’ οὓς διεπιστοῦτο, ὅτι ἦσαν ἐθνικόφρονες, δι’ ἐκείνους δὲ δι’ οὓς διεπιστοῦτο, ὅτι ἔδρων ἀντεθνικῶς, διεκόπτετο πᾶσα βοήθεια.

§75ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Πολὺ ὀρθῶς.

§76Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατιωτ.). Ὑπολοίπονται τέλος καὶ ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἐξηκριβώθη εἰσέτι ποία εἶναι ἡ τύχη των. Διὰ τούτους συνεχίζεται ἡ παροχὴ συντάξεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν στρατιώτην Ζήσην Παπαστεργίου, ὑπηρετοῦντα εἰς τὸ 504 Τάγμα Πεζικοῦ, φέρεται ἐξαφανισθεὶς εἰς τὴν θέσιν Μελίβια Ξάνθης τὴν 22– 11–48. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ ΓΕΣ, δηλαδὴ τὸ Α2]ΓΕΣ εἶχε πληροφορίαν, ὅτι αὐτὸς εὑρίσκεται ἐν ζωῇ εἰς τὴν Γιουγκοσλαυίαν. Ἡ πληροφορία αὐτὴ προήρχετο ὄχι ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Κάτω Κλεινῶν, ἡ ὁποία ἀπέστειλε μίαν πληροφορίαν καὶ εἶπε, ὅτι αὐτὸς εὑρίσκεται ἐν ζωῇ εἰς τὴν Γιουγκοσλαβίαν καὶ ὅτι ἐρωτηθεὶς δὲν ἐδέχετο νὰ ἐπανέλθῃ. Βάσει τῆς πληροφορίας αὐτῆς τὸ Α2/ΓΕΣ, εἰς τὸ ἐκδιδόμενον παρ’ αὐτοῦ δελτίων πληροφοριῶν, εἰς τὸ τεῦχος τῶν μηνῶν Ἰανουαρίου καὶ Φεβρουαρίου τοῦ 1952, ἀνέγραψε καὶ τὸν Παπαστεργίου Ζήσην ὡς εὑρισκόμενον ἐν ζωῇ. Φυσικὸν ἦτο τὸ Ζ3/ΓΕΣ τὸ ὁποῖον χειρίζεται τὰς συντάξεις, νὰ τὸν διαγράψῃ ἀπὸ τοὺς συνταξιούχους καὶ νὰ διακόψῃ τὴν ἣν ἐλάμβανεν ἡ οἰκογένειά του σύνταξιν. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως ἡ οἰκογένειά του διεμαρτυρήθη καὶ τὴν διαμαρτυρίαν ταύτην ἔλαβε ὑπ’ ὄψει τους ἡ ὑπηρεσία καὶ προέβη εἰς σχετικὰς ἐνεργείας πρὸς ἐξακρίβωσιν, δημιουργηθείσης οὕτω ὁλοκλήρου ἀλληλογραφίας. Συγχρόνως ἦλθε καὶ μία πληροφορία ἀπὸ τὴν ΙΙ Μεραρχίαν, ἡ ὁποία ἔλεγεν, ὅτι διεπιστώθη ὅτι οὗτος σήμερον εὑρίσκεται εἰς τὴν Σερβίαν καὶ ὅτι δὲν ἐπιθυμεῖ τὸν ἐπαναπατρισμόν του. Αὐτὴ ἡ πληροφορία ἑπόμενον ἦτο νὰ δημιουργήσῃ πάλιν νέαν ἀλληλογραφίαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν διεπιστώθη, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ φανταστικῆς τοιαύτης. Προήρχετο πάλιν ἀπὸ τὴν Χωροφυλακὴν τῶν Κάτω Κλεινῶν, ἀλλὰ δὲν ἦτο ἀληθής. Νεωτέρα πληροφορία, ἡ καὶ τελευταία τῆς ἰδίας Ἀστυνομίας τῶν Κάτω Κλεινῶν, ἀνατρέπει ὅλα αὐτὰ καὶ στέλλει κατόπιν ἐπανειλλημένων πιέσεων ἐκ μέρους τῆς ὑπηρεσίας βεβαίωσιν, ὅτι οὐδὲν γνωρίζει περὶ τῆς τύχης περὶ οὗ ὁ λόγος. Βέβαια ἐμεσολάβησεν ἀρκετὸς χρόνος, λόγῳ τῶν ἀποστάσεων ποὺ ὑπάρχουν καὶ τῆς ταχύτητος, μὲ τὴν ὁποίαν αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαὶ διεξάγουν τὴν ἀλληλογραφίαν. Ἡ τελευταία πληροφορία τῆς Ἀστυνομίας τῶν Κάτω Κλεινῶν, ἦτο ὅτι «ὁ ἐν περιλήψει δὲν εὑρίσκεται ἐν Γιουγκοσλαβίᾳ καὶ ὅτι μέχρι σήμερον δὲν ἀπέστειλεν ἐπιστολὴν εἰς τοὺς οἰκείους του». Κατόπιν αὐτῶν ἀποδεικνύεται, ὅτι πράγματι ἡ πληροφορία, καθ’ ἣν εὑρίσκεται οὗτος ἐν ζωῇ καὶ δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ ἐπαναπατρισθῇ, δὲν εἶναι ἀκριβὴς καὶ συνεπῶς ἡ ὑπηρεσία κατόπιν καὶ τῆς τελευταίας πληροφορίας, τῆς ἐπισήμου, θὰ τὸν συμπεριλάβῃ εἰς τοὺς μὴ ἐξακριβωθέντας καὶ συνεπῶς ἡ οἰκογένειά του θὰ δικαιωθῇ τῆς συντάξεως, τὴν ὁποίαν δικαιοῦται λαμβάνειν.

§77Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἡ παράτασις αὐτῶν τῶν ἀλληλογραφιῶν καὶ ἡ μὴ ἐπιβολὴ κυρώσεων ἐπ’ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰ καλὰ καθούμενα ἐδημιούργησαν τὴν ἱστορίαν αὐτήν.

§78Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Πάντως, ἡ ὑπηρεσία δὲν εἶναι ὑπεύθυνος ὡς πρὸς τὴν οἰκογένειαν, ἐὰν ἐπένθησε τὴν μίαν φορὰν καὶ ἐχάρη τὴν ἄλλην, διότι ἡ ὑπηρεσία τὸν ἐχαρακτήρισεν ἁπλῶς ὡς ἐξαφανισθέντα καὶ οὐδὲν πλέον αὐτοῦ. Οὐδέποτε ἀνήγγειλε εἰς τὴν οἰκογένειάν του, ὅτι ἐφονεύθη καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ πενθήσῃ. Ἁπλούστατα τὴν μίαν φορὰν τὸν ἔφερεν ὡς ἐξαφανισθέντα, δηλαδὴ ἀγνοούμενον καὶ τὴν ἄλλην, ὅτι εἶχε τὴν πληροφορίαν, ὅτι εὑρίσκετο ἐν ζωῇ.

§79Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἤμην εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅταν ὁ κ, Μόδης ἀνέπτυσε τὴν προηγουμένην ἐπερώτησίν του καὶ εἶμαι ὁ ἁρμόδιος, ὁ ὁποῖος θὰ ἠδυνάμην νὰ δώσω πληροφορίας ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ἐὰν θὰ ἤθελε ἡ Βουλὴ νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀπαντήσω καὶ νὰ δώσω ὡρισμένας πληροφορίας.

§80ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§81Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Πρόκειται διὰ τὴν δήμευσιν τῆς περιουσίας τῶν τριῶν αὐτῶν κατοίκων τῆς Φλωρίνης, τοὺς ὁποίους μνημονεύει ἡ ἐπερώτησις. Νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, ὁ ἀξιότιμος ἐκ Φλωρίνης συνάδελφος, εἶχεν ὑποβάλει ἐρώτησιν παλαιότερον.

§82Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὄχι, δὲν ἐνθυμοῦμαι.

§83Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπελήφθην ἀμέσως τοῦ θέματος. Ἐζήτησα ἀμέσως πληροφορίας ἀπὸ τὸν Νομάρχην καὶ πράγματι ὁ Νομάρχης ἀνέφερεν, ὅτι ἐν ἀγνοίᾳ τῆς ἀποφάσεως διὰ τῆς ὁποίας ἠθωώθησαν οἱ τρεῖς, συνεκλήθη ἡ κατὰ τὸ ψήφισμα Μʹ Ἐπιτροπὴ καὶ εἰσηγήθη τὴν δήμευσιν τῆς περιουσίας των, μὲ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ὑπῆρχεν ἡ καταδικαστικὴ ἀπόφασις κατὰ τῶν τριῶν αὐτῶν, τοὺς ὁποίους ἀναφέρει ὁ κ. Μόδης εἰς τὴν ἐπερώτησίν του. Τὸ Πρωτοδικεῖον συνελθὸν κατόπιν σχετικῆς προτάσεως τοῦ Εἰσαγγελέως ἀπήγγειλε τὴν δήμευσιν. Ὅταν ὅμως κατόπιν μᾶς ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ πληροφορηθῶμεν ἐκ τῆς ἐπερωτήσεώς σας, ὅτι εἶχον ἀθωωθῆ ὑπὸ τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου, ἀπηύθυνα ἔγγραφον πρὸς τὸν Νομάρχην Φλωρίνης τὴν 24 Ἀπριλίου, ἤτοι πρὸ 15 ἡμερῶν, διὰ τοῦ ὁποίου συνιστῶ, ἐφ’ ὅσον διεπιστώθη ἡ πλάνη, τὰ ἑξῆς: «Πρὸς τὸν Νομάρχην Φλωρίνης. Ἐν συνεχείᾳ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 562)15–4–1952 ἡμετέρας διαταγῆς περὶ παροχῆς στοιχείων ἐπὶ δημεύσεως περιουσίας τῶν ἐν αὐτῇ μνημονευομένων κατοίκου Ἀμυνταίου, ὡς καὶ σχετικῶν ὁδηγιῶν παρασχεθεισῶν τηλεφωνικῶς εἰς τὸν παρ’ ἡμῖν Εἰσηγητὴν Σπυρίδωνα Λυμπέρην, παρακαλοῦμεν ὅπως μεριμνήσητε ἐπειγόντως διὰ τὴν ἀνάκλησιν τῆς προτάσεως τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς τοῦ Μʹ)1948 Ψηφίσματος, ἀφορώσης εἰς τὴν δήμευσιν τῆς περιουσίας τῶν περὶ ὧν πρόκειται κατοίκων, ὡς πεπλανημένης, ἀφοῦ οὗτοι εἶχον ἀθωωθῆ πρὸ διετίας ὑπὸ τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου, γεγονὸς ὅπερ ἠγνόει ἡ Διοίκησις Χωροφυλακῆς Φλωρίνης, ὡς τοῦτο προκύπτει ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2968)2406)2 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς της. Ἐπὶ τούτοις φρονοῦμεν ὅτι μετὰ τὴν ἀνάκλησιν τῆς ὡς εἴρηται προτάσεως, τὸ Πρωτοδικεῖον Φλωρίνης, δύναται νὰ προέλθῃ εἴτε τῇ αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων, εἴτε καὶ αὐτεπαγγέλτως εἰς τὴν ἀναψηλάφησιν τῆς παρ’ αὐτοῦ ἐκδοθείσης ἀποφάσεως, λόγῳ πλάνης περὶ τὰ πράγματα, τηρουμένης τῆς αὐτῆς διαδικασίας, ἥτις διαγράφεται ὑπὸ τοῦ Μʹ)1948 Ψηφίσματος διὰ τὴν δήμευσιν τῶν περιουσιῶν. Τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὑμετέρας ἐνεργείας παρακαλοῦμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε καὶ ἡμῖν». Δηλαδή, ἐγὼ ὑποστηρίζω—αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου— ὅτι ἐὰν συνέλθῃ ἡ Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Νομάρχου καὶ διαπιστώσῃ τὴν πλάνην περὶ τὰ πράγματα, δύναται τὸ Πρωτοδικεῖον νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀναψηλάφησίν του, ἐφόσον ἐπλανήθη περὶ τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ καὶ νὰ ἀποδοθῇ οὕτως ἡ περιουσία των εἰς τοὺς τρεῖς περὶ ὧν ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. ἐκ Φλωρίνης συναδέλφου, οἱ ὁποῖοι ἐφ’ ὅσον ἠθωώθησαν, ἔχουν κάθε δικαίωμα νὰ διαμαρτύρωνται διότι ὑπέστησαν ἐκ πλάνης τὴν δήμευσιν τῆς περιουσίας των. Ὑποστηρίζεται καὶ ἡ γνώμη ὅτι ἀπαιτεῖται νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα. Νομίζω ὅμως, ὅτι τὸ Πρωτοδικεῖον δὲν κωλύεται νὰ ἐπανέλθῃ ἐπὶ τῆς ἀποφάσεώς του.

§84Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶναι περίεργον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτοῦ τοῦ ψηφίσματος συνῆλθεν ἐφέτος τὸν Ἰανουάριον διὰ πρώτην φορὰν καὶ περιέλαβεν ὄχι μόνον αὐτοὺς τοὺς τρεῖς, ἀλλὰ ἑκατοντάδας ἄλλων ἀνθρώπων, ἐκ τῶν ὁποίων ἐν τῷ μεταξὺ, ἀπὸ τοῦ 1949–1953, ἄλλοι εἶχον ἀποθάνει, ἄλλοι εἶχον ἀθωωθῆ πανηγυρικῶς, ἄλλοι εἶχον ὑποστῆ διαφόρους ἄλλας μεταβολάς. Δυστυχῶς ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός σας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, μοῦ ἐκοινοποίησε κάποιαν ἀπόφασιν τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Κτημάτων, ἐπὶ ἀναλόγου ἄλλης περιπτώσεως τῆς περιφερείας Φλωρίνης, πάλιν ὅπου λέγει ὁ Νομικὸς Σύμβουλος ὅτι τὸ ζήτημα δὲν λύεται διοικητικῶς, ἀλλὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα νομοθετικὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ παραδέχομαι τὴν ἄποψιν τὴν ἰδικήν σας διότι εἶναι κατάφωρος ἡ ἀδικία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§85Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε συνάδελφε, ἡ γνώμη τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν εἶναι δεσμευτικὴ διὰ τὰ δικαστήρια. Ἀποτελεῖ μίαν γνώμην εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ πιστεύω. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ἄλλην περίπτωσιν. Αὐταὶ αἱ τρεῖς μοῦ κατηγγέλθησαν καὶ δι’ αὐτὰς ἐνήργησα ἀμέσως. Ὀφείλω δὲ νὰ σᾶς παράσχω τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι δὲν ὑπῆρξεν οἱονδήποτε μέτρον τῆς Κυβερνήσεως, συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου εἰσήχθησαν αὐταὶ αἱ ὑποθέσεις εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Πρόκειται περὶ πρωτοβουλίας τῶν ἁρμοδίων ἐπὶ τόπου διοικητικῶν Ἀρχῶν. Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Μʹ ψηφίσματος, ἐνῷ εἶχεν ἀνασταλῆ δυνάμει μιᾶς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοῦ 1950, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, κατόπιν διὰ μεταγενεστέρας ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐπὶ προηγουμένης Κυβερνήσεως, ἀνεκλήθη ἡ προηγουμένη καὶ ἤρχισε καὶ πάλιν ἐφαρμοζόμενον. Τώρα ἐὰν μὲ τὴν συνήθη κακὴν καὶ ἀξιόμεμπτον βραδύτητα ἐπιλαμβάνωνται αἱ κατὰ τόπους διοικητικαὶ Ἀρχαί, θὰ δώσω τὰς δεούσας ὁδηγίας ὥστε τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ νὰ κρίνωνται κάπως ἐπιμελέστερον καὶ νὰ μὴ ὑφίστανται ἄνθρωποι ἀθωωθέντες εἰς δήμευσιν τῆς περιουσίας των, βάσει ἀποφάσεων ἐκδοθεισῶν πρὸ τριετίας, καὶ αἱ ὁποῖαι ἐν τῷ μεταξὺ ἔχουν ἀναθεωρηθῆ.

§86Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ περίεργον εἶναι, ὅτι αἱ ἀρχαὶ αὐταί, δὲν εἶχον κινηθῆ ἕως πέρυσιν, ἀλλὰ ἐφέτος, ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον, ἐνόμισαν καθῆκον των—ἴσως «τοῖς κείνων ρήμασι πειθόμενοι»—νὰ κινηθοῦν καὶ μάλιστα τόσο βιαστικοί, ὥστε νὰ μὴ λάβουν τὸν κόπον νὰ ἐξετάσουν τὶ ἐν τῷ μεταξύ, κατὰ τὴν διαρρεύσασαν πενταετίαν, εἶχε λάβει χώραν.

§87Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Καὶ ἐπὶ τῆς ἀπορίας σας αὐτῆς ἀπήντησα. Δὲν ἠξεύρω τὶ ἐννοεῖτε μὲ τὸ «τοῖς κείνων ρήμασι πειθόμενοι», ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν εἶναι, ὅτι τοὐλάχιστον ἡμεῖς δὲν ἐλάβομεν μέτρον νέον, τὸ ὁποῖον ἐκίνησε τὰς κατὰ τόπους διοικητικὰς ἀρχάς. Αἱ κατὰ τόπους διοικητικαὶ ἀρχαί, ἐφαρμόζουσαι τὸ ψήφισμα, προβαίνουν ἑκάστοτε εἰς τὴν σύγκλησιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἀποφαίνεται. Ἐὰν ἐπλανήθησαν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις περὶ τὰ πραγματικὰ περιστατικά, μόλις τὸ ἐπληροφορήθημεν ἀμέσως ἐδώσαμεν τὰς δεούσας διαταγὰς διὰ νὰ ἐπανορθωθῇ, εἰ δυνατόν, τὸ πρᾶγμα διὰ τῆς ἐκ νέου συγκλήσεως τῆς ἐπιτροπῆς καὶ πιστεύω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐπανέλθῃ τὸ πρωτοδικεῖον νὰ ἀναψηλαφήσῃ τὴν ἀπόφασίν του λόγῳ πλάνης περὶ τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ καὶ ἴσως τοῦτο νὰ ἀποτελέσῃ τὴν ταχυτέραν ὁδὸν ἱκανοποιήσεως τῶν ἀδικηθέντων πολιτῶν. (Χειροκροτήματα).

§88Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος με λύπην μου νὰ σημειώσω, ὅτι μετὰ 45θήμερον διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἀρχίζουν σήμερον αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος, εἶναι ἡμέρα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ ἀπουσιάζει ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις. Αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν καλὴν διεξαγωγὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Τὸ θέμα αὐτὸ συγκινεῖ 6.000 ἀνθρώπων, τοὺς ὁποίους ἢ θὰ κάνωμεν ἀνθρώπους καὶ ἐπιστήμονας ἢ θὰ τοὺς μεταβάλωμεν εἰς ἀλήτας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὀφείλουν οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, νὰ ἔλθουν τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν νὰ συζητήσωμεν τὸ ζήτημα, διὰ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔμεινε σύμφωνος ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ γίνῃ ἡ μεγάλη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν καὶ ὅλαι αἱ συναφεῖς ἐπερωτήσεις θὰ συζητηθοῦν ὁμοῦ. Ἑπομένως αἱ ὑπ’ ἀριθ. 6, 7, 11, 12 καὶ 13, αἱ ὁποῖαι εἶναι σχετικαί, θὰ ἑνωθοῦν εἰς μίαν ἑνιαίαν συζήτησιν τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§90Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ δώσῃ ἀπάντησιν καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 ἀναβάλλεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 10. Ὁ κ. Ν. Σπέντζας ἔχει τὸν λόγον.

§92Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μοῦ στείλῃ τὰ σχετικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐζήτησα διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μου.

§93Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἐστάλησαν. Ἀσφαλῶς θὰ εὑρίσκωνται καθ’ ὁδόν.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀρ. 10 ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀρ. 15.

§95Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑπ’ ἀρ. 15 ἐπερώτησίς μου εἶναι συναφὴς μὲ τὴν ὑπ’ ἀρ. 10,

§96Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, τὰ στοιχεῖα τὰ ἔχω δώσει εἰς τὸν κ. Σπέντζαν. Σᾶς παρακαλῶ νὰ λάβετε γνῶσιν τῶν στοιχείων αὐτῶν ἀπὸ τὸν κ. Σπέντζαν.

§97Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Συνεπῶς θὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου, διὰ νὰ συζητηθῇ ὁμοῦ μετὰ τῆς ὑπ’ ἀρ. 10 τοιαύτης.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ πίναξ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἐξηντλήθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν;

§99ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν καὶ ὥραν 6ην μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 8.45′ μ.μ.)