1953.03.27
2.406 στίχοι · 17.891 λέξεις · 128 παρεμβάσεις
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 35η
Παρασκευὴ 27 Μαρτίου 1953
Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ
(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
§2Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μιχ. Κοτσώνης καὶ Β. Βασιλικὸς αἰτοῦνται τὴν χορήγησιν ἀδείας ἀπουσίας, ὁ μὲν πρῶτος πέντε ἡμερῶν, ὁ δὲ δεύτερος τριῶν μηνῶν, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.
§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνονται.
§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τοὺς βουλευτὰς κ.κ. Μ. Κοτσώνην καὶ Β. Βασιλικόν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Τζαννετάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.
§6Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου τοῦ Συν)σμοῦ Ρητίνης Μάνδρας, τῶν ρητινοκαλλιεργητῶν Βιλλίων, Μεγάρων, Σκούρτων καὶ Στεφάνι Θηβῶν καὶ τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Κορινθίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὸν ἐπιβληθέντα ἐπὶ τῆς ρητίνης φόρον 14% ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Γεωργίας Κτηνῶν καὶ Δασῶν καὶ ζητούντων κατάργησιν τοῦ φόρου τούτου, λόγῳ τῆς πτώσεως τῆς τιμῆς τῆς ρητίνης καὶ τῶν παραγώγων αὐτῆς (κολοφώνια καὶ τερεβινθέλαια). Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Δ. Παπασπύρου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατοτεχνιτῶν Λίμνης Κωπαΐδος ὁ «Ἅγιος Ἀθανάσιος» ἑδρεύοντος ἐν Ἀλιάρτῳ, ζητοῦντος ἀποζημίωσιν τῶν μελῶν του διὰ τὴν λύσιν τῆς ἐργασιακῆς σχέσεως, λόγῳ τῆς ἐπικειμένης πραγματοποιήσεως τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῆς λίμνης Κωπαΐδος, ἀποζημίωσιν τῶν παθόντων ἐξ ἐργατικῶν ἀτυχημάτων, χορήγησιν ἐφ’ ἅπαξ χρηματικοῦ ποσοῦ εἰς τὰ λαμβάνοντα σύνταξιν ἐκ τῆς ἑταιρείας μέλη του κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Δ. Παπασπύρου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐ.ἀ. ὑποστρατήγου Ξ. Λίβα, ζητοῦντος τὴν ἐνέργειαν τῶν νομίμων διατυπώσεων διὰ τὴν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς παραπομπὴν μηνύσεώς του κατὰ τοῦ τέως Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀντιστρατήγου ἐ.ἀ. Π. Σπηλιωτοπούλου διὰ παράβασιν καθήκοντος, κατὰ τὸν νόμον περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Κοινότητος Δουμπιῶν τῆς Χαλκιδικῆς, αἰτουμένης ἐπανόρθωσιν γενομένης ἀδικίας εἰς διανομὴν ἀποξηρανθείσης λίμνης Καριγκιὸλ καὶ παραχώρησιν ἀναλόγου ἐκτάσεως εἰς ἀκτήμονας Δουμπιῶν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀκτημόνων Νέων Μουδανιῶν, ζητούντων παραχώρησιν γαιῶν τοῦ Δημοσίου εἰς τοὺς ἀκτήμονας. Ὁ Ἐμπορικὸς Εἰσαγωγικὸς Σύλλογος Ἀμαλιάδος ζητεῖ ἀναστολὴν συζητήσεως ἀγωγῶν καὶ ἐκτελέσεως ἀποφάσεων ἐμπορικῶν χρεῶν, λόγῳ ὑφισταμένης κρίσεως. Ὁ Δήμαρχος Δρυμίας–Φθιώτιδος διαμαρτύρεται, διότι δὲν συμπεριελήφθη ἡ πόλις Ἀμφικλείας εἰς τὸ δίκτυον παροχῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἐκ τῶν ἔργων ἐξηλεκτρισμοῦ Ἀλιβερίου. Ὁ Δασικὸς Συνεταιρισμὸς Σοφικοῦ διαμαρτύρεται δι’ ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν ἐπὶ τῆς ρητίνης καὶ ζητεῖ ἀπαλλαγὴν ἀπὸ ταύτης. Ὁ Πρόεδρος Ἐπαγγελματιῶν Ὀρεστιάδος καὶ περιφερείας ζητεῖ καθορισμὸν ἑνιαίας τιμῆς καυσίμων καθ’ ἅπαν τὸ Κράτος. Ἡ Ὁμοσπονδία Βομβοπλήκτων, Πυροπαθῶν, Πολεμοπαθῶν Ἑλλάδος ζητεῖ ἐπέκτασιν τῆς χορηγήσεως δανείων παρὰ τῶν Τραπεζῶν εἰς ἅπαντας τοὺς βομβοπλήκτους, πυροπαθεῖς καὶ πολεμοπαθεῖς ὡς ἀπεφασίσθη διὰ τοὺς τοιούτους τοῦ Πειραιῶς. Ὁ Ἐμποροεπαγγελματικὸς Σύλλογος Τσοτυλίου ζητεῖ χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων εἰς τὰ μέλη του, βάσει τῆς ἐγκριτικῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, δι’ ἧς κατετάγησαν εἰς τὴν Αʹ κατηγορίαν δικαιούχων, τὴν ἐπανίδρυσιν Ὑποκαταστήματος Τραπέζης Ἀθηνῶν κ.λ.π. Καπνεργάται, καπνεργάτριαι καὶ συνταξιοῦχοι τῆς πόλεως Καβάλας διαμαρτύρονται δι’ ἀπόριψιν παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἀποφάσεων τῆς Καπνεργατικῆς Συνδιασκέψεως καὶ διὰ τὰς ἐκδηλωθείσας προθέσεις αὐτῆς περὶ καταργήσεως τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τῶν καπνεργατῶν, κ.λ.π. Τό Σωματεῖον Καρροποιῶν καὶ Σιδηρουργῶν «Ὁ Προφήτης Ἠλίας» Σερρῶν ζητεῖ τὸν καθορισμὸν ἑνὸς ἀνωτάτου ἐπιτρεπτοῦ ὁρίου ἀριθμοῦ διὰ τὸ κάθε ἀστικὸν καὶ ἀγροτικὸν κέντρον λειτουργίας καταστημάτων διὰ τὸ ἐπάγγελμά των, θέσπισιν ἀναλόγων περιοριστικῶν μέτρων διὰ τὴν ἐν γένει δημιουργίαν βιοτεχνιῶν κατασκευῆς καὶ ἐπιδιορθώσεως κάρρων καὶ ἁμαξῶν κ.λ.π. Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀγῶνος Φορτηγῶν Κερκύρας, τὸ Σωματεῖον Ἰχθυοπωλῶν Καβάλας καὶ ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Μετσόβου, ζητοῦν κατάργησιν ΚΤΕΦΑ. Οἱ βουλευταὶ Μεσολογγίου κ.κ. Χ. Εὐαγγελᾶτος καὶ Π. Σταυρόπουλος, Βονίτσης καὶ Ξηρομέρου κ. Χ. Μαυρομμάτης καὶ Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Διδασκαλικῶν Συλλόγων Μεσολογγίου καὶ Ναυπακτίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ ΑΣΔΥ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ ὑπογραφέντος Διατάγματος περὶ κατανομῆς τῶν θέσεων τῶν δημοδιδασκάλων καὶ ζητούντων ἀποτροπὴν πάσης τροποποιήσεως αὐτοῦ. Οἱ Συνεταιρισμοὶ καὶ οἱ Πρόεδροι Κοινοτήτων Μυλοποτάμου ζητοῦν κρατικὴν μέριμναν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀθλίας οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς περιοχῆς, ἤτοι διανομὴν ἐλαιολάδου εἰς τὸν πληθυσμὸν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων, τὴν μετατροπὴν τῶν πρὸς ΑΤΕ ὀφειλῶν εἰς μεσοπρόθεσμα δάνεια, τὴν χορήγησιν πιστώσεων ἐκ τοῦ προγράμματος «Πρόνοια διὰ τῆς ἐργασίας» κ.λ.π. Ὁ Δήμαρχος Καβάλας, τὰ Σωματεῖα Καπνεργατῶν Ἐλευθερουπόλεως Καβάλας, τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Θεσσαλονίκης, Καπνεργάται καὶ Ἀρτεργάται Πατρῶν, τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Κομοτινῆς καὶ ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ξάνθης, διαμαρτύρονται διὰ ἀποφασισθεῖσαν ἄρσιν κατοχυρώσεως τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος. Ἡ Κεντρικὴ Ἕνωσις Δήμων καὶ Κοινοτήτων Ἑλλάδος, ζητεῖ τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ κατατεθέντος σχεδίου νόμου «περὶ τίτλων κυριότητος, ταξινομήσεως καὶ φορολογίας αὐτοκινήτων» κατὰ τὰ ἐν τῷ ὑπομνήματί της ὑποδεικνυόμενα. Ἡ Πανελλήνιος Ναυτικὴ Ὁμοσπονδία Σύρου, ζητεῖ ἵδρυσιν παραρτήματος τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου καὶ ἐν τῇ Νήσῳ Σύρῳ. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Συνδέσμου Γουνοποιῶν Καστοριᾶς, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν εἰσαγωγὴν δεμάτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, πρὸς ἐπεξεργασίαν καὶ ἐπανεξαγωγὴν καὶ ζητεῖ ματαίωσιν ταύτης. Ἡ Ἀνωτάτη Συνομοσπονδία Συνταξιούχων Ἑλλάδος, ζητεῖ τὴν μὴ κατάργησιν τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, βελτίωσιν τῶν συντάξεων εἰς τρόπον ὥστε αὗται νὰ φθάσουν τὰ 80% τοῦ μισθοῦ τῶν ἐργαζομένων, καθὼς καὶ τὴν θέσπισιν ἑνὸς κατωτάτου ὁρίου συντάξεως, προσηρμοσμένης εἰς τὸν τιμάριθμον τῆς ζωῆς. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Πολυτέκνων Σικυωνίας καὶ περιχώρων, ζητούσης παραχώρησιν τῶν ἐκτάσεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Προφήτου Ἠλιοῦ Ζαχόλης πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 25227] 17–3–53 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Μεγαρίδος, κ. Δ. Μπερδελῆ, κατηγορουμένου ἐπὶ καταδολιεύσει δανειστῶν καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Αʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Κοθρῆ καὶ Ι. Μαυριδόγλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1827]759] 27–2–53 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις ὑπ’ ἀριθ. 117 τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἐμμ. Κοθρῆ καὶ Ι. Μαυριδόγλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν, ὅτι ἐπανειλημμένως ἔχει ἀνακοινωθῆ, οὐδὲν νομοθετικὸν μέτρον ἔχει ληφθῆ διὰ τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεων εἰς τοὺς ἐκ πολεμικῶν αἰτίων ὑποστάντας ζημίας, οὐδὲ προβλέπεται προσεχῶς ἡ δυνατότης λήξεως τοιούτου μέτρου. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν στέγασιν τῶν ἐκ σεισμῶν πληγέντων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν, ὅτι διὰ τούτους, καθὼς καὶ διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν ἐκ κατολισθήσεων καὶ ἐκ πλημμυρῶν ἀστέγων ἔχει ἀναγραφῆ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 1952–53 πίστωσις 1.00 ἑκατομμυρίων, ἐκ τῆς ὁποίας ἐνεκρίθη μέχρι τοῦδε ἡ διάθεσις κονδυλίου 200 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὰς ἀνάγκας εἰδικῶς τῶν σεισμοπαθῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1953
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ.
Βʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Παπαηλιοῦ καὶ Ι. Τσούρνου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 1965 ἀπὸ 3–3–53 ὑμετέρου πρὸς ἡμᾶς ἐγγράφου, διαβιβασθείσης συνημμένως ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Παπαηλιοῦ καὶ Ι. Τσούρνου ἀφορώσης τὸ ὑπὲρ τῆς Κοινότητος Βάχλιας Γορτυνίας καταλειφθὲν κληροδότημα Νικ. Χρ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Ὁ ἀποβιώσας Νικ. Χ. Γιαννόπουλος, δερματέμπορος, κάτοικος ἐν ζωῇ Πατρῶν, γεννηθεὶς εἰς Βάχλιαν Γορτυνίας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2679 τῆς 19ης Ἰουλίου 1941 δημοσίας διαθήκης του, συνταχθείσης ἐνώπιον τοῦ Συμβολαιογράφου Πατρῶν Χρ. Δ. Μπερδένη καὶ δημοσιευθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 66 Πρακτικοῦ Συνεδριάσεως τοῦ Δικαστηρίου τῶν ἐν Πάτραις Πρωτοδικῶν τῆς 16–3–42 ἐγκατέστησε πρὸς τοῖς ἄλλοις, κληρονόμον του καὶ τὴν Κοινότητα Βάχλιας εἰς ἣν κατέλιπεν: 1) τὸν εἰς θέσιν Καμίνια Πατρῶν ἀγρὸν ἢ ἐλαιῶνα του καὶ β) τὴν ἐν Βάχλιᾳ οἰκίαν του εἰς ἣν στεγάζεται τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον, ἵνα ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τούτων, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἀπαιτουμένων δαπανῶν διὰ τὴν συντήρησιν καὶ καλλιέργειαν αὐτῶν, προικοδοτοῦνται ἀνὰ διετίαν ἓν ἢ δύο ἄπορα καὶ ἀμέμπτων ἠθῶν κοράσια, καταγόμενα ἐκ Βάχλιας, ἄγοντα ἡλικίαν τοὐλάχιστον 18 ἐτῶν καὶ ἀνήκοντα εἰς τὸ Ὀρθόδοξον δόγμα. Ἡ ἐκλογὴ τῶν πρὸς προικοδότησιν κατὰ τ’ ἀνωτέρω κορασίδων θὰ διενεργῆται παρ’ Ἐπιτροπῆς ἐκ τῶν: 1) ἑκάστοτε Προέδρου τῆς Κοινότητος Βάχλιας, 2) τοῦ ἀρχαιοτέρου ἱερέως Βάχλιας, 3) τοῦ Εἰρηνοδίκου εἰς ὃν ὑπάγεται ἡ Κοινότης αὕτη καὶ 4) ἐκ τοῦ Ξεν. Γιαννοπούλου, γενικοῦ κληρονόμου τοῦ διαθέτου. Διὰ τῆς ἀπὸ 18.12.1950 ἐκθέσεως τοῦ ἐνεργήσαντος, κατόπιν διαταγῆς τοῦ Νομάρχου Ἀρκαδίας ἐπιτόπιον διοικητικὴν ἐξέτασιν εἰσηγητοῦ τῆς Νομαρχίας Ἀρκαδίας Βασιλείου Βασιλείου, τὰ εἰσοδήματα καὶ αἱ καταθέσεις ἐκ τῆς ἀνωτέρω κληρονομικῆς περιουσίας τὰ προοριζόμενα πρὸς προικοδότησιν, ἐμφανίζονται ὡς ἑξῆς: Ἀγρὸς ἢ ἐλαιὼν Καμινίων Πατρῶν. Ἐμφανίζονται δραχμαὶ τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες πεντακόσιαι τριάκοντα πέντε (44535) ὡς προϊόν ἐκποιήσεως παραχθέντων σίτου καὶ ἐλαίου διὰ τὰ γεωργοελαιοκομικὰ ἔτη 1944–45 καὶ 1945–46. Κατὰ τὸ ἔτος 1946 ἐξεμισθώθη ὁ ἐλαιὼν ἐπὶ τριετίαν παραταθείσης τῆς μισθώσεως μέχρι καὶ τοῦ ἔτους 1950. Διὰ τὰ κατὰ τὴν περίοδον τῆς τετραετίας ταύτης εἰσπραχθέντα ἐκ δραχμῶν 2.702.000 μισθώματα δὲν παρεσχέθησαν πλήρη στοιχεῖα εἰς τὸν ὡς ἀνωτέρω ὑπάλληλον. Εἰδικῶς δὲ διὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–49 καὶ 1949–50, οὐδὲν στοιχεῖον σχετικῶς μὲ τὰ μισθώματα ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τοῦ ἐνεργήσαντος τὴν διοικητικὴν ἐξέτασιν. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς τετραετοῦς ταύτης μισθώσεως, συνωμολογήθη ἑτέρα τοιαύτη διὰ μίαν τετραετίαν (1951–54) μὲ μίσθωμα χιλίων ὀκάδων σίτου δι’ ἕκαστον γεωργοκομικὸν ἔτος, μὴ περιλαμβανομένων τῶν ἐντὸς αὐτοῦ ἐλαιοδένδρων, τὰ ὁποῖα ἐκράτησεν ἡ Κοινότης Βάχλιας δι’ ἴδιον λογαριασμόν. Ἐπὶ τῶν εἰσοδημάτων καὶ τῆς μισθώσεως ταύτης ὡς καὶ ἐπὶ τῶν ἐσοδειῶν ἐπὶ τοῦ ἐλαιοκάρπου καὶ τοῦ ἐπιτευχθέντος ἐκ τῆς ἐκποιήσεως τούτου τιμήματος, οὐδὲν ἐν τῇ ἐκθέσει ἀναφέρεται. Οἰκία ἐν Βάχλια Ἡ εὑρισκομένη ἐν Βάχλιᾳ Γορτυνίας οἰκία χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τοῦ χρόνου τῆς συντάξεως τῆς διαθήκης καὶ μέχρι σήμερον συνεχῶς διὰ τὴν στέγασιν τοῦ ἐκεῖσε λειτουργοῦντος Δημοτικοῦ Σχολείου. Ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τοῦ ὡς ἀνωτέρω κληροδοτήματος τοῦ διαθέτου Νικ. Χρ. Γιαννοπούλου, οὐδὲν κοράσιον ἐπροικίσθη μέχρι τοῦδε ὑπὸ τῆς Κοινότητος Βάχλιας. Τὰ ὡς ἀνωτέρω στοιχεῖα προέκυψαν ἐκ τοῦ διοικητικοῦ ἐλέγχου, τοῦ ἐνεργηθέντος κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 79260) 10–10–1950 ἐγγράφου διαταγῆς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν πρὸς τὸν Νομάρχην Ἀρκαδίας, διὰ τὴν ὑπὸ ὑπαλλήλου τῆς Νομαρχίας αὐτοῦ ἐνέργειαν ἐλέγχου εἰς τὴν Κοινότητα Βάχλιας ἐπὶ τοῦ ὡς εἴρηται κληροδοτήματος, δοθέντος, ὅτι εἰς τὰς ἐπανειλημμένας ἡμετέρας πρὸς τὴν Κοινότητα σχετικὰς προσκλήσεις, ἡ ἐν λόγῳ Κοινότης οὐδεμίαν δυστυχῶς, ἔδωσεν ἀπάντησιν. Ὁ ἐνεργηθεὶς διοικητικὸς ἔλεγχος παρουσιάζει κατὰ τὰ εἰρημένα πλεῖστα κενὰ καὶ χρήζει συμπληρώσεως καθ’ ὅσον δὲν περιλαμβάνει ἅπαν τὸ χρονικὸν διάστημα ἤτοι τὸ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1941, καθ’ ὃ ἀπεβίωσεν ὁ διαθέτης, ἀλλὰ τὸ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1945 καὶ ἐντεῦθεν χρονικὸν διάστημα. Ἐπίσης δὲν διασαφηνίζει τὸν τρόπον τῆς διαθέσεως τοῦ κτήματος (διὰ δημοπρασίας ἢ δι’ ἀπ’ εὐθείας συμβάσεως μισθώσεως) καὶ τὸν τρόπον τῆς ἐκποιήσεως τῶν καταβληθέντων ὡς μισθωμάτων αὐτῶν προϊόντων, οὐδὲ δικαιολογεῖ τὰς ἀναφερομένας σχετικὰς δαπάνας καλλιεργείας, συντηρήσεως κλπ. καὶ τὰ χρηματικὰ ποσὰ εἰς ἃς ἀνῆλθον αὗται. Ἤδη κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 8396 ἀπὸ 13.12. 1953 πρὸς τὸν Νομάρχην Ἀρκαδίας ἐγγράφου διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, περὶ ἐνεργείας νέου συμπληρωματικοῦ ἐλέγχου, ὡς πρὸς τὴν μέχρι τοῦδε διαχείρισιν ὑπὸ τῆς Κοινότητος Βάχλιας τοῦ περὶ οὗ πρόκειται κληροδοτήματος, ὁ Νομάρχης Ἀρκαδίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 26258 ἀπὸ 29.12.1952 πρὸς ἡμᾶς ἀναφορᾶς του, γνωρίζει ἡμῖν, ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸν Ἐπιθεωρητὴν Δημοσίων Ὑπολόγων Γεώργιον Ἀνδρεάκον, ὅπως ἐνεργήσῃ τὸν σχετικὸν παρὰ τῇ Κοινότητι Βάχλιας ἔλεγχον καὶ τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ ὑποβολῆς ἡμῖν σχετικῆς ἐκθέσεως. Ἐπίσης τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ ὑποβολῆς ἡμῖν ὑπὸ μὲν τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δημοτικῶν Σχολείων Γόρτυνος αἰτηθέντων στοιχείων, ὅσον ἀφορᾷ τὰ μισθώματα τοῦ ὡς Δημοτικοῦ Σχολείου χρησιμοποιουμένου ἐν Βάχλιᾳ κληρονομιαίου ἀκινήτου, ὑπὸ δὲ τῆς Κοινότητος Βάχλιας τῶν διὰ τῆς ὡς ἄνω πρὸς ἡμᾶς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Ἀρκαδίας ὑποβληθέντων ἡμῖν, προχείρου καταστάσεως προϋπολογισμοῦ ἐσόδων καὶ ἐξόδων (1951–52) καὶ λογοδοσίας διαχειρίσεως, ἃς ἐπεστρέψαμεν ὡς ἀσαφεῖς, στερουμένας βασικῶν καὶ ἀπαραιτήτων στοιχείων καὶ λανθασμένας, πρὸς συμπλήρωσιν, διόρθωσιν καὶ ἐπανυποβολήν. Τέλος, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. Κ. 625 ἐ. ἔ. ἡμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸν πρόεδρον τῆς Κοινότητος Βάχλιας κοινοποιηθέντος πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, Νομάρχην Ἀρκαδίας κλπ. ἐδόθησαν ἐν ἀναμονῇ τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ ὡς ἀνωτέρω ἐλέγχου λεπτομερεῖς ὁδηγίαι διὰ τὴν περαιτέρω διαχείρισιν τοῦ προκειμένου κληροδοτήματος. Ἀθῆναι τῇ 20.3.53.
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ.
ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαμπροπούλου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαμπροπούλου, κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν καὶ καταχωρηθείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 145, σχετικῶς μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς μελισσοκομίας Χαλκιδικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ μᾶς ἀνέφερεν ἡ Α.Τ.Ε. ἐντὸς τῶν ἀμέσων ἡμερῶν θ’ ἀρχίσῃ ἡ ἀποφασισθεῖσα ἐνίσχυσις ἐκ δραχ. 15.000 κατὰ κυψέλην διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν δαπανῶν μεταφορᾶς κυψελῶν ἐκ χειμερινῶν εἰς θερινὰς ἐγκαταστάσεις, ὡς καὶ διὰ τὴν κάλυψιν λοιπῶν συναφῶν ἀναγκῶν (τροφῶν κλπ.). Ἐκ τῶν κατασκευαζομένων ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. κυψελῶν θὰ χορηγηθῇ ἐν καιρῷ ἐπὶ πιστώσει, ἀνάλογος ἀριθμὸς καὶ εἰς τοὺς μελισσοτρόφους Χαλκιδικῆς. Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον ἐχορηγήθησαν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. εἰς τοὺς μελισσοτρόφους Χαλκιδικῆς σημαντικὰ ποσὰ ὡς μεσοπρόθεσμα δάνεια, ἐν συγκρίσει μὲ τὰς λοιπὰς περιφερείας. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι ἡ χορήγησις μεσοπροθέσμων δανείων δι’ ἀγορὰν ἐκ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου μελισσοκομικῶν εἰδῶν, δὲν εἶναι πρὸς τὸ παρὸν δυνατή, καθ’ ὅτι εἰς τὴν γενομένην ἐσχάτως χρηματοδότησιν τῆς Α.Τ.Ε. ἐκ δραχ. 50 δισεκατομμυρίων, δὲν περιλαμβάνεται κονδύλιον διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς μελισσοκομίας. Πάντως, ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, ἡ Α.Τ.Ε. θέλει χορηγήσει εἰς τοὺς μελισσοτρόφους, ἐπὶ πιστώσει ἐκ τῶν κατασκευαζομένων ἤδη κυψελῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1953.
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ. Περὶ τῆς ἕδρας τῆς Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς Μαργαριτίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2879]1201 ἀπὸ 19–3–53 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ἡ κατατεθεῖσα ἐν τῇ Βουλῇ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 152 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἕδρα τῆς Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς Μαργαριτίου ἐγκατεστάθη, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1912, εἰς τὴν κωμόπολιν Μαργαριτίου καὶ παραμένει συνεχῶς μέχρι σήμερον ἐν αὐτῇ. Τὸ 1951 ἐπροτάθη ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν Χωροφυλακῆς ἡ μεταφορά της εἰς Πάργαν, μὲ δικαιολογητικὸν λόγον, ὅτι ἐν Πάργῃ ἑδρεύουσιν ἅπασαι αἱ τοπικαὶ ἀρχαὶ τῆς περιοχῆς (Εἰρηνοδικεῖον, Οἰκονομικὴ Ἐφορία, Δημόσιον Ταμεῖον κ.λ.π.) καὶ ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖτο ἡ ὑπηρεσία, μετὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς κωμοπόλεως Μαργαριτίου ὑπὸ τοῦ Μουσουλμανικοῦ στοιχείου, λαβοῦσα χώραν τὸ 1944. Βάσει τῶν προτάσεων τούτων ἐξεδόθη τὸ ἀπὸ 20]7]51 Β. Δ. «περὶ μεταφορᾶς καὶ μετονομασίας τῆς ἕδρας τῆς Υ. Χ. Μαργαριτίου εἰς Πάργαν, ἥτις μεταφορὰ ἐλλείψει κτιρίου δὲν ἐπραγματοποιήθη μέχρι τῆς 17–2–53. Λαβόντες ὅμως ἀφορμὴν ἐξ ἐγγράφων καὶ τηλεγραφικῶν διαμαρτυριῶν τῶν κατοίκων τῆς κωμοπόλεως Μαργαριτίου διὰ τὴν τοιαύτην μεταφοράν, διετάξαμεν τὴν ἐπανεξέτασιν τῆς ὑποθέσεως, ἐξ ἧς προέκυψεν, ὅτι ἡ κωμόπολις τῆς Πάργας εἶναι εἰς τὸ ἄκρον τῆς περιφερείας τῆς Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς, ἐν ᾧ ἡ τοῦ Μαργαριτίου κεῖται εἰς τὸ κέντρον. Ἡ πρώτη ἐξυπηρετεῖ ὄντως τὸ προσωπικὸν τῆς Ὑποδιοικήσεως καὶ παρέχει ἀνετωτέραν διαμονὴν τῶν ἀνδρῶν Χωροφυλακῆς, πλὴν ὑποχρεοῖ τοὺς κατοίκους τῶν χωρίων νὰ διανύωσιν μεγαλυτέρας ἀποστάσεις, ἵνα μεταβαίνωσιν εἰς Πάργαν διὰ τὰς ὑποθέσεις των, ἀντὶ τοῦ Μαργαριτίου. Ἡ ἐπιτήρησις τῆς ἀσφαλείας τῆς περιοχῆς, εἶναι εὐχερεστέρα καὶ ταχυτέρα ἀπὸ Μαργαριτίου ἢ ἐκ Πάργης. Ἀντὶ τοῦ ἐγκαταλείψαντος τὴν κωμόπολιν Μουσουλμανικοῦ στοιχείου, συνέρρευσαν καὶ ἐγκατεστάθησαν ἕτεροι κάτοικοι ἐξ ἄλλων μερῶν, οἵτινες χρήζουσιν λόγῳ τῶν περιουσιακῶν διαφορῶν αἱ ὁποῖαι ἐπολλαπλασιάσθησαν, συνεχοῦς ἐπιβλέψεως καὶ ἐπεμβάσεως ἀστυνομικῆς. Ἕνεκεν τῶν ἀνωτέρω λόγων διετάξαμεν τὴν ἀναστολὴν τῆς μεταφορᾶς καὶ τὴν ὁριστικὴν παραμονήν της εἰς Μαργαρίτιον, ἐξ οὗ ἐξυπηρετοῦνται καλλίτερον ἡ ἀσφάλεια τῆς περιοχῆς καὶ τὰ συμφέροντα τῶν κατοίκων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1953
Ὁ Ὑπουργὸς
Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ.
§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ παραστῇ εἰς μίαν ἐπίσημον δεξίωσιν, παρακαλεῖ ὅπως ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται νὰ προταχθῇ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἀναφορῶν, ἐρωτήσεων, ὡς καὶ ἐπερωτήσεων, ἡ ἡμερησία διάταξις τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας.
§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 824 καὶ 1136)1952 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».
§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 824 καὶ 1136)52 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν, κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948 –49, 1949–50, 1950–51 καὶ 1951–52 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης».
§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–49, 1949–50, 1950– 51 καὶ 1951–52 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων καὶ τῶν ὁρίων ἡλικίας τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».
§14ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κρατεῖται. (Πολλοὶ βουλευταὶ ζητοῦν τὸν λόγον.)
§15Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἐκδηλοῦται διάθεσις ἐκ μέρους συναδέλφων, ὅπως γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου καὶ ἐπειδὴ εἶμαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀπουσιάσω, δὲν θὰ συζητηθῇ ἀπόψε, ἀλλὰ δεδομένου, ὅτι διακόπτονται αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος, θὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος.
§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων καὶ τῶν ὁρίων ἡλικίας τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», ἀναβάλλεται. Ἐξαντληθείσης τῆς ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικῆς
ἐργασίας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
Ὁ κ. Σ. Πρόκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Δημάρχου Κομοτινῆς, ζητοῦντος ἐπανάληψιν τῆς διακοπείσης ἀεροπορικῆς συγκοινωνίας Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, ὡς καὶ τὴν καθιέρωσιν ἀεροπορικῆς συγκοινωνίας δὶς τῆς ἑβδομάδος μετὰ τῆς Κομοτινῆς.
§17Σ. ΠΡΟΚΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.
§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.
§19Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.
§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Λαμπρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἁλιευτικῶν ὀργανώσεων τῆς Μέσης Μηχανοκινήτου ἁλιείας Μακεδονίας καὶ Πειραιῶς, ὡς καὶ τῆς Ἑνώσεως ἁλιευτικῶν Συν)σμῶν Μακεδονίας, διὰ τὴν λύσιν τοῦ ἁλιευτικοῦ ζητήματος, ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ἁλιευτικοῦ κόσμου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.
§21Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.
§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν πολυτέκνων Ἠπείρου, Καλαβρύτων, Ἀθηνῶν, Ἰωαννίνων, Ζαχάρως, Καλαμῶν καὶ Μελιγαλᾶ, ζητούντων τὴν μὴ κατάργησιν τῆς ἐκπτώσεως ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν ΣΠΑΠ καὶ ΣΕΚ, κλπ.
§23Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.
§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπερδελῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως αὐτοῦ καὶ τοῦ κ. Π. Τσούτσουρα, πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργόν, ἐὰν σκέπτεται καὶ πότε νὰ καταργήσῃ τὴν καταθλιπτικὴν φορολογίαν ἐπὶ τῆς ρητίνης.
§25Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεβάλομεν τὴν ἐρώτησιν, ἡ ὁποία συζητεῖται, πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ τὸν παρεκαλέσαμεν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐὰν σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις καὶ πότε, νὰ καταργήσῃ τὴν ἐπαχθῆ φορολογίαν ἐπὶ τῆς ρητίνης. Ὅπως εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ἐξ ὅλων τῶν γεωργικῶν προϊόντων μόνον ἡ ρητίνη φορολογεῖται. Δὲν φορολογεῖται ὁ σῖτος, δὲν φορολογεῖται τὸ ἔλαιον καὶ πέρυσι κατηργήθη ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ οἴνου. Φορολογεῖται μόνον ἡ ρητίνη καὶ φορολογεῖται βαρύτατα. Ἡ φορολογία δὲ αὕτη καθίσταται ἐπαχθεστέρα, διότι ἡ ρητίνη εἶναι εὐτελὲς προϊόν. Σπανίως εὑρίσκονται ἀγορασταί, οἱ ὁποῖοι νὰ θέλουν νὰ δώσουν τιμὴν ἀγορᾶς ἱκανὴν ὥστε οἱ ρητινοκαλλιεργηταὶ νὰ εἰσπράξουν, τοὐλάχιστον, τὰ ἔξοδα καλλιεργείας. Διὰ τοῦ νόμου 2204]40 ἐπιβάλλεται φόρος 14% ἐπὶ τῆς ὀκᾶς ρητίνης, δηλαδὴ εἶναι ἀνώτερος καὶ τῆς ἐπὶ Τουρκοκρατίας ἰσχυούσης φορολογίας τῆς δεκάτης. Ἐκτὸς τοῦ φόρου τούτου, τῆς ρητίνης, ἐπιβαρύνεται τὸ προϊόν τοῦτο καὶ 30% μὲ φόρον καθαρᾶς προσόδου. Εἰς τὰ ἀνωτέρω προστίθεται φόρος γαιῶν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου καὶ ὁ μισθὸς τῶν ἰδιωτικῶν δασοφυλάκων, διότι οἱ δημόσιοι δασοφύλακες οὔτε ἱκανοὶ εἶναι, οὔτε ἐνδιαφέρονται, συνήθως, διὰ τὴν φύλαξιν, τῶν δασῶν. Εἰς ὅλας τὰς ἀνωτέρω ἐπιβαρύνσεις πρέπει νὰ προσθέσωμεν, κύριοι βουλευταί, 15% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῆς ρητίνης κατ’ ὀκᾶν, ὡς δημοτικὸν φόρον καὶ τὸν φόρον τῆς χορτονομῆς ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἐὰν λοιπὸν προσθέσωμεν τοὺς φόρους αὐτούς, φθάνομεν, ἐπὶ τιμῆς ρητίνης κατ’ ὀκᾶν 1300 δραχ., τὰς δραχμὰς 310 κατ’ ὀκᾶν. Εἰς τὰ ἔξοδα ταῦτα τῆς ρητίνης δὲν περιλαμβάνονται αἱ 60 δραχ. καθ’ ὥραν ποὺ πληρώνονται οἱ δασικοὶ ὡς ἐκτὸς ἕδρας, ὅταν μεταβαίνουν ἐκ τῆς ἕδρας τοῦ Δασαρχείου πρὸς τὰ δάση, διὰ τὴν βεβαίωσιν τῶν προϊόντων τῆς πεύκης. Ὅταν δὲ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς κάθε 100 πεῦκα παράγονται 15 ὀκάδες ρητίνης εἰς κάθε περίοδον ρητινοσυλλογῆς, καὶ αἱ περίοδοι εἶναι 10 κατ’ ἔτος, καὶ ἂν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὰ 100 αὐτὰ πεῦκα εἶναι φυτευμένα εἰς ἔκτασιν 15 στρεμμάτων, ἀναλογίζεσθε εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκονται οἱ καλλιεργηταὶ τῆς πεύκης; Τὴν κατάστασιν ταύτην ἐπιδεινώνουν, εἰς βάρος τῶν ρητινοκαλλιεργητῶν, αἱ κατὰ τόπους δασικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ ἡ Δ)νσις Δασῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Δύναμαι πλεῖστα περιστατικὰ ν’ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, κακῆς μεταχειρίσεως τῶν ρητινοκαλλιεργητῶν, παρὰ τῆς ὑπηρεσίας Δασῶν τοῦ Ὑπουργείου. Σήμερον ὅμως θ’ ἀρκεσθῶ εἰς ἕνα μόνον περιστατικὸν καὶ ἀπὸ τὸ ἕνα αὐτὸ θὰ καταλάβετε ποῖα εἶναι καὶ τὰ ἄλλα. Ἀπὸ ἑξαμήνου καὶ ἐντεῦθεν ἡ τιμὴ τῆς ρητίνης εἰς ὅλας τὰς περιφερείας τῆς χώρας κυμαίνεται μεταξὺ 1300–1400 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Μὲ 14% κατ’ ὀκᾶν ποὺ εἶναι ὁ φόρος, ἔπρεπε νὰ ἐκδοθῇ διαταγὴ μὲ φόρον ρητίνης κατ’ ὀκᾶν 182 δραχμάς. Ὅλοι θὰ νομίζετε, ὅτι ἔτσι ἔγινεν. Ἀλλὰ δὲν ἔγινεν. Ὁ φόρος ὡρίσθη εἰς δρχ. 250 κατ’ ὀκᾶν, δηλαδὴ ὑπελογίσθη ἡ τιμὴ τῆς ρητίνης ἄνω τῶν 2200 δρχ. Ἀλλὰ θὰ ἐρωτήσετε, εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχεται τὸ ἐκ τῆς φορολογίας τῆς ρητίνης ἔσοδον. Τοῦτο κατὰ τὸ ἔτος 1952 ἔφθασεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 3.554.000.000, μὲ συντελεστὴν φόρου 360 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἐὰν λοιπόν, ὡς εἶμαι βέβαιος, ὁ κ. Ὑπουργὸς διατάξῃ καὶ φορολογηθῇ ἡ ρητίνη νομίμως, εὐθέως καὶ δικαίως, δηλαδὴ πρὸς 182 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, τὸ εἰσπραχθησόμενον ποσὸν θὰ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἥμισυ. Ἐὰν ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου ἀφαιρέσωμεν τὰ ἔξοδα βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 10%, τότε τὸ ἐναπομένον ποσὸν θὰ εἶναι πολὺ μικρότερον. Ἀλλὰ διατί, κύριοι βουλευταί, ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας καὶ οὐχὶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν; Ὀλίγοι θὰ γνωρίζουν, ὅτι τὸ ἔσοδον τοῦτο δὲν εἶναι δημόσιον ἔσοδον, καὶ οὔτε ὁ φόρος ἐπιβάλλεται καὶ εἰσπράττεται διὰ τῶν ἐφοριῶν τοῦ Κράτους, ἀλλὰ εἰσπράττεται ὑπὸ τοῦ Ταμείου δασῶν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διὰ δασικούς, δῆθεν, ὡς λέγουν σκοπούς, δι’ ὁδοποιΐαν ἐντὸς τῶν δασῶν, καὶ δι’ ἀνέγερσιν τῶν δασικῶν οἴκων εὐγονίας ὡς ὁ τριώροφος ἐκεῖνος κολοσσὸς τοῦ ἄλλοτε ποτὲ δάσους τῆς Κινέττας. Διότι ὅπως θὰ γνωρίζετε, τὸ δάσος τῆς Κινέττας καταστραφὲν ὁλοσχερῶς ὑπὸ τῶν ἀρχῶν Κατοχῆς, δὲν ἔχει εἰς κανένα μέρος πεύκην καλλιεργήσιμον, ἀλλὰ μόνον θάμνους. Ἐνῷ ἦτο ἀνάγκη ν’ ἀνεγερθῇ κάπου δασικὸς σταθμὸς, δὲν ἀνηγέρθη. Εἶναι καιρός, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ν’ ἀπαλλάξητε τοὺς πλέον δυστυχεῖς, ἐξ ὅλων τῶν Ἑλλήνων, καλλιεργητὰς, τοῦ ἐπαχθοῦς τούτου φόρου. Ἴσως νὰ μοῦ ἀντείπητε, ὅτι ἐξ ὡρισμένου ἄρθρου τοῦ Συντάγματος δὲν δύνασθε νὰ καταργήσητε φόρον, ἐὰν δὲν τὸν ἀντικαταστήσητε δι’ ἄλλου. Τὸν φόρον αὐτὸν δύνασθε νὰ τὸν ἀντικαταστήσητε ἐπιβάλλοντες πάγιον φόρον ἐξ 100 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ τοῦ κολοφωνίου καὶ τοῦ τερεβινθελαίου. Καὶ προτείνω τὸ ποσὸν τῶν 100 δραχμῶν διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπίπτωσίς του εἰς τὸν καταναλωτὴν, εἴτε τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἴτε τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν 180 δραχμῶν τοῦ φόρου τῆς ρητίνης καὶ τῶν 100 δραχμῶν τοῦ κολοφωνίου ποὺ προτείνω, εὐκόλως θὰ καλυφθῇ ἐκ τῆς βελτιώσεως τῆς παραγομένης ποσότητος τῆς ρητίνης. Ἀλλ’ ἐὰν τοῦτο δὲν ἐγκρίνῃ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἡ Κυβέρνησις, προτείνω ὅπως ἐπιβληθῇ εἰσφορὰ ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων μηχανημάτων πρὸς χρῆσιν τῶν ἐργοστασίων ζυθοποιΐας. Τὰ ἐφέτος παραγγελθέντα μηχανήματα ζυθοποιΐας εἶναι ἀξίας πλέον τῶν 200.000 δολλαρίων. Ἐκ τούτων, τὰ 40.000 δολλάρια διετέθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τὴν ἀγορὰν βαρελίων. Ὅταν δὲ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἡ μηνιαία κατανάλωσις ζύθου κατὰ τοὺς θερινούς, ἰδίως μῆνας, μέχρι καὶ τοῦ Νοεμβρίου, ἀνέρχεται εἰς 4½–5 ἑκατομμύρια κιλά, θὰ πεισθῆτε ὁλοσχερῶς, ὅτι πᾶσα ἐπιβάρυνσις τῶν μηχανημάτων ζυθοποιΐας εἶναι μηδαμινή. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν, τότε ὀφείλετε νὰ ἐπιβάλητε φόρον ἐπὶ τοῦ ἰδίου τοῦ ζύθου καὶ νὰ καταργήσητε τὸν ἐπαχθῆ φόρον ρητίνης. Εἶμαι βέβαιος ὅτι οἱ λόγοι μου θὰ εὕρουν κατανόησιν.
§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τσούτσουρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.
§27Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κατ’ ἀρχὴν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διότι εἰσήκουσε τὰς παρακλήσεις τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ρητινοκαλλιεργητῶν καὶ ἐμείωσε τὸν φόρον κατὰ πεντήκοντα δραχμ. Ἡ μείωσις αὐτὴ εἶναι κάπως σημαντική, ἀλλὰ δὲν ὁλοκληρώνει τὴν ἄποψιν καὶ τὰ παράπονα τῶν ρητινοκαλλιεργητῶν. Κύριε Πρόεδρε, κ. Ὑπουργέ, ὅπως ἠξεύρετε, ἡ ἔννοια τῆς φορολογίας τῆς ρητίνης, ἢ μᾶλλον ἡ φορολογία τῆς ρητίνης, ἀπευθύνεται εἰς δύο τάξεις ἀνθρώπων, εἰς τὴν τάξιν τῶν καλλιεργητῶν, καὶ εἰς τὴν τάξιν τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν δασῶν. Ἡ τάξις τῶν ρητινοκαλλιεργητῶν εἶναι ἡ περισσότερον χειμαζομένη ἐργατικὴ τάξις, διότι ἐκτὸς τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας της, ἡ ὁποία εἶναι πολὺ σκληρά, δίδει ἐργασίαν μόνον 4–5 μῆνας καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ δυστυχεῖς ρητινοκαλλιεργηταί, μὲ τὴν πρόσοδον τῆς ἐργασίας τῶν 5 μηνῶν, νὰ διαθρέψουν ἑαυτοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας των ὁλόκληρον τὸ ἔτος. Εἶναι ἐπίσης γνωστόν, ὅτι αἱ ἀπολαυαὶ τῶν ρητινοκαλλιεργητῶν εἶναι ἐλάχιστοι. Δέον νὰ λεχθῇ, ὅτι φορολογοῦνται μ’ ἕνα ποσὸν 14% οἱ ἐργάται, αἱ ρητινοκαλλιεργηταί, οἱ ὁποῖοι ἐργαζόμενοι 4–5 μῆνας μὲ τὸ σύνηθες ἐργατικὸν ἡμερομίσθιον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὡς ἐργάται νὰ ἀμοίβωνται περισσότερον, φορολογούμενοι μὲ 14% ἐπὶ τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας των, καταντοῦν τὸν χειμῶνα νὰ παλαίουν κυριολεκτικῶς μὲ τὸν θάνατον. Θέλω νὰ πιστεύσετε, ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν Μεγαρίδος, ἀποφεύγω τὸν χειμῶνα νὰ πηγαίνω, διότι ἀντιμετωπίζω μάζας ρητινοκαλλιεργητῶν πενουμένων μέχρι τοιούτου σημείου πού, σᾶς βεβαιῶ, προκαλοῦν πραγματικὴν φρίκην εἰς κάθε ἕνα ποὺ θέλει νὰ τὰς ἀντιμετωπίσῃ. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῆς πλευρᾶς τῶν ἐργατῶν ρητινοκαλλιεργητῶν, εἶναι οἱ ἰδιοκτῆται δασῶν. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς φορολογίας τῆς ρητίνης δὲν εἶναι εἰς καλυτέραν μοῖραν, διότι εἶναι ἴσως οἱ μόνοι ἰδιοκτῆται γῆς ποῦ φορολογοῦνται πολλαπλασίως. Οἱ ἰδιοκτῆται τῶν δασῶν, ὡς γνωστόν, ἀπολαμβάνουν ὑπὸ τύπον μισθώματος τὸ εἶδος τὸ παραγόμενον. Διὰ τὴν ρητίνην πληρώνουν τὸ 14% καὶ αὐτοί, ὅπως πληρώνουν οἱ ἐργάται. Πέραν τούτου πληρώνουν καὶ φόρον καθαρᾶς προσόδου 30%. Καὶ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ μέγεθος καὶ τὴν σοβαρότητα τῆς φορολογίας ταύτης, θὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα. Ἰδιοκτήτης τριακοσίων πευκοδένδρων ἀπολαμβάνει ὡς μίσθωμα 1000 ὀκάδας ρητίνης ἐμπορικῆς ἀξίας 1.400.000 δρχ. Ἀπὸ τὸ ποσὸν τὸ εἰσπραχθησόμενον δέον νὰ καταβάλῃ 280.000 διὰ φόρον ρητίνης, 300.000 διὰ φόρον καθαρᾶς προσόδου καὶ ποικιλωνύμους φορολογίας δημοτικὰς, ἀμοιβὰς ἰδιωτικῶν δασονόμων καὶ ἄλλας εἰσφορὰς ὑπὲρ τρίτων καὶ καταλήγει ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ δάσους νὰ παίρνῃ ὀλιγώτερον ἀπὸ τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας ποὺ εἰσπράττει. Νομίζω, ἐὰν συνδυάσωμεν μὲ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ 14% δὲν εἶναι ἔσοδον προϋπολογισμοῦ, βέβαια ὑπὸ μίαν ἔννοιαν πραγματοποιεῖ μίαν κρατικὴν ἀνάγκην τὸ ταμεῖον ὑπὲρ τοῦ ὁποίου γίνεται ἡ εἰσφορὰ αὐτή, τοῦ 14%, νομίζω, ὅτι εἶναι τόσον ἐπαχθὴς αὐτὴ ἡ φορολογία, ἰδίως διὰ τοὺς ἐργάτας τοὺς ρητινοκαλλιεργητάς, ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς ἰδιοκτήτας, ὥστε θὰ σᾶς παρακαλέσω ἐν συνενοήσει μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος καταργήσεως, ἢ κάπου ἀλλοῦ νὰ ἐπιπέσῃ αὐτὸς ὁ φόρος. Ἡ πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου ἐκ Μεγαρίδος, ὅτι ὁ φόρος θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐπιπέσῃ εἰς ἓν εἶδος, ὅπως εἶναι τὰ μηχανήματα ζυθοποιίας, δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον. Ἀλλὰ μία φορολογία τιθεμένη εἰς τὴν κατανάλωσιν τοῦ ζύθου θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀποφέρῃ ἕνα ποσὸν πολὺ μεγαλύτερον τῶν 2–2.500.000, ποὺ εἰσπράττεται ἀπὸ τὴν ρητίνην. Καὶ ἠμποροῦσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν φορολογίας ἐπὶ τῆς καταναλώσεως τοῦ ζύθου νὰ ἀποδώσῃ περὶ τὰ 10.000.000 εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ οὕτω θὰ ἠμποροῦσε καὶ ἄλλην τινὰ φορολογίαν, μικρὰν μὲν ἀπὸ ἀπόψεως ταμιακῆς, ἀλλὰ ἐπαχθεστάτην εἰς τὴν δημοσίαν ἐν γένει οἰκονομίαν, νὰ ἄρῃ. Ἔτσι θὰ ἠμποροῦσαν καὶ οἱ ρητινοκαλλιεργηταὶ νὰ ζήσουν, διότι, ὅπως πάει ἡ ὑπόθεσις, δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ ζήσουν. Τέλος, ὑποθέτω, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι τὸ ποσοστὸν θὰ ἠδύνασθο ἀκόμη νὰ τὸ μειώσετε.
§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ συναφῶν, πρὸς τὴν συζητουμένην, ἀναφορῶν τῶν Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν Κορινθίας καὶ Δασικῶν Συνεταιρισμῶν Σοφικοῦ.
§29Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφ’ ἧς ἀπὸ τὸ 1912 κατηργήθη ἡ φορολογία τῶν γεωργικῶν προϊόντων, δηλαδὴ κατηργήθη ἡ περίφημος 10η, οὐδεμία Κυβέρνησις, εἰς τὴν 40ετίαν ὁλόκληρον, δὲν διενοήθη νὰ ἐπιβάλῃ φόρον ἐπὶ γεωργικῶν προϊόντων. Γιατί; Διότι εἶναι κοινὴ συνείδησις, ὅτι δὲν εἶναι ἔσοδον τὸ γεωργικὸν προϊόν, εἶναι ἀποτίμησις ἐργασίας, εἶναι ἡμερομίσθιον καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐθεωρήθη, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται φορολογία γεωργικοῦ προϊόντος. Ἕνα καὶ μόνον προϊὸν φορολογεῖται ἔκπαλαι. Ποῖον; Τὸ πενιχρότερον εἰς ἀποτίμησιν προϊόν, τὸ ὁποῖον ἐκπροσωπεῖ τὴν πλέον ἐξηπλωμένην ἀγροτικὴν τάξιν τῶν ρητινοκαλλιεργητῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ὄρθρου βαθέος, σχεδὸν μεσάνυκτα, ξεκινοῦν, διὰ νὰ πᾶνε μὲ τὰ συστήματα αὐτὰ τὰ γνωστά, νὰ ἀποκερδαίνουν 8–10 ὀκάδας ρετσίνι, διὰ νὰ τὸ πωλοῦν εἰς μίαν ἐξευτελιστικὴν τιμήν. Ἐφέτος, κύριε Πρόεδρε, ἡ τιμὴ τῆς ρητίνης ἠμπορεῖ εἰς τὰ πλέον πεδινὰ νὰ εἶναι 1.300 ἢ 1400 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ἀλλὰ εἰς τὰ πλέον ὀρεινά, ἐκεῖ ποὺ κτυπιοῦνται τὰ πεῦκα, δὲν ὑπερβαίνει τὰς 10 0 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν καὶ ἐπιβάλλεται φορολογία, διὰ τοῦ ἀγριωτέρου τρόπου, διὰ τῆς ἐκμισθώσεως, δηλαδὴ δι’ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πλειοδοτοῦν, διὰ τῶν ἐνοικιαστῶν, καὶ ἔφθασεν ἡ φορολογία 280 δρχ., ἡ ὁποία χάρις εἰς τὴν παρέμβασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἠλαττώθη εἰς 210 δραχμάς. Καὶ πάλιν ὅμως πρόκειται περὶ φορολογίας 20% ἐπὶ τῆς ἐργασίας, διότι μόνον ἐργατικὸν ἡμερομίσθιον εἶναι ἡ ἀποτίμησις τῆς ρητίνης. Παρακαλῶ, λοιπόν, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀναμφισβητήτως, δὲν θὰ ἀπετόλμουν τοιοῦτον ἔργον, διότι θὰ μοῦ ἔλεγεν, ὅτι ἡ ἰσοσκέλισις τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἀπαιτεῖ θυσίας, τὸ ἔσοδον ὅμως τῆς ρητίνης δὲν εἶναι ἔσοδον Προϋπολογισμοῦ, εἶναι ἔσοδον τοῦ Κεντρικοῦ Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν, ταμείου, ἀναμφισβητήτως χρησιμωτάτου, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν θὰ ὑποστῇ καμμίαν μεγάλην μεταβολήν, δὲν θὰ ὑποστῇ ζημίαν, ἐὰν ἐλαττωθῇ ὁ φόρος τῆς ρητίνης ἢ μᾶλλον, ἐὰν καταργηθῇ, διὰ νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ γενικὴ γραμμὴ τοῦ ἀφορολογήτου τῶν γεωργικῶν προϊόντων, παρακαλῶ λοιπὸν καὶ ἀποτολμῶ νὰ συστήσω εἰς τὸν ἀγαπητὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος, εἶναι γνωστόν, πόσον ἀντιλαμβάνεται τὸν μόχθον τῶν ἀγροτῶν καὶ τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν ρητινοκαλλιεργητῶν, νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν σκέψιν του καὶ ὅπως ἠλάττωσε τὴν φορολογίαν ἀπὸ 280 δρχ. εἰς 210 νὰ τὴν καταργήσῃ τελείως, διὰ νὰ ἐξομοιώσῃ τοὺς ρητινοκαλλιεργητὰς ἀγρότας μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους ἀγρότας τῆς χώρας μας.
§30Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Διάκειμαι λίαν συμπαθῶς εἰς τὸ ζήτημα τῆς μειώσεως τοῦ φόρου τῆς ρητίνης. Ταυτοχρόνως, ὅμως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τηρῶ καὶ ἐφαρμόζω τοὺς ὑφισταμένους νόμους. Σύμφωνα πρὸς τοὺς ὑφισταμένους νόμους, διὰ Διατάγματος, ὅπως ἀνεφέρατε, ἐμείωσα τὴν τιμὴν εἰς 1500 δραχμάς, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ μέσος ὅρος τῆς τιμῆς τῆς ρητίνης ὅλης τῆς Ἑλλάδος, ὁ Ὑπουργὸς ὅμως δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προβῇ εἰς κατάργησιν φόρου, ἀδιαφόρως, ἐὰν τὸ ἔσοδον εἰσάγεται εἰς τὸ ταμεῖον Γεωργίας καὶ Δασῶν, εἴτε εἰς τὸν Προϋπολογισμόν. Ἀλλὰ ὑμεῖς, καλύτερον παντὸς ἄλλου, γνωρίζετε, ὅτι τὸ Ταμεῖον Γεωργίας καὶ Δασῶν εἶναι ὁ προϋπολογισμός, διότι ὅλα τὰ ἔξοδα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δὲν χρηματοδοτοῦνται ἀπὸ τὸν Προϋπολογισμόν, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Γεωργίας καὶ Δασῶν. Ἐπειδὴ δέ, δυστυχῶς, ἔχομεν ἔλλειμμα, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἔτι μεγαλυτέραν μείωσιν, γνωρίζετε ἐπίσης, ὅτι ὁλοψύχως, καὶ ἄλλοτε, κατὰ τὸ παρελθὸν ἐφήρμοσα καὶ κατάργησιν παντὸς φόρου γεωργικῶν προϊόντων. Πρὸς τὰ ἐκεῖ πρέπει νὰ βοηθήσωμεν. Ἐφαρμόζω ὅμως καὶ τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἐν περιπτώσει καταργήσεως φόρου νὰ ἐπιβάλλεται εἰς ἄλλο εἶδος. Παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐλπίζω, διότι ἔχω ἀπόλυτον αἰσιοδοξίαν, νὰ μὴ ἐπιβάλωμεν ἄλλον φόρον ἐπὶ γεωργικοῦ προϊόντος. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κύριος ἐκ Μεγαρίδος βουλευτής, ὅτι εἰσάγεται εἰς κάποιον ταμεῖον Δασῶν, διὰ νὰ κάμῃ δενδροστοιχίας, λυποῦμαι πολύ, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὄχι, διὰ νὰ ὑπερασπίσω τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλά, διὰ νὰ μὴ ὑφίσταται ἡ Βουλὴ τὴν πλάνην, ὅτι τὸ Ταμεῖον Δασῶν χρηματοδοτεῖ τὰς δενδροστοιχίας, νὰ εἴπω, ὅτι τὸ Ταμεῖον Δασῶν εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖ ὅλα τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα γίνονται εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο λίαν ἄσκοπον νὰ φορολογηθοῦν προϊόντα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐξαγάγωμεν, διότι θὰ μειώσωμεν τὰς προσόδους ἐξαγωγῆς. Πρέπει νὰ βοηθήσωμεν τοὺς ρητινοκαλλιεργητὰς καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον, διότι, πράγματι ἡ ρητίνη ὑφίσταται μίαν κρίσιν, ὀφειλομένην εἰς τὴν κακὴν ποιότητά της. Καὶ θὰ ἤθελον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, νὰ παρακαλέσω τοὺς ἀξιοτίμους ἐρωτῶντας κυρίους βουλευτάς, ὅπως, ἐν τῷ ἐνδιαφέροντί των ὑπὲρ τῶν ρητινοκαλλιεργητῶν, συστήσουν εἰς αὐτούς, ὅπως καλλιτερεύσουν τὴν ποιότητα τῆς ρητίνης καὶ οὕτω καταστῇ εὐκολωτέρα ἡ ἐξαγωγή της. Τὰς ἐπιθυμίας σας καὶ τὰ αἰτήματά σας καλὸν θὰ εἶναι μαζὶ νὰ τὰ μεταφέρωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.
§31Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ τριώροφον αὐτὸ σπίτι τῆς Κινέττας, εἰς τὸ μὴ ὑπάρχον δάσος τῆς Κινέττας, εἶναι κτῆμα τοῦ Ταμείου Δασῶν. Εἶναι ὀρθὸν νὰ τὸ δώσωμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἵνα χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν φυματίωσιν τῶν ὀστῶν. Ἡ παραλία ἐκεῖ εἶναι ὡσὰν τῆς Βούλας καὶ ἠμποροῦν νὰ στεγασθοῦν 30–40 παιδάκια.
§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, δι’ ἧς παραπονεῖται διότι τὰ Δασαρχεῖα Χαλκιδικῆς διώκουσι διὰ τῆς ὑποβολῆς μηνύσεων τοὺς παρανόμως ἐκχερσώσαντας κατὰ τὴν κατοχὴν ἀγρούς, τοὺς ὁποίους σήμερον καλλιεργοῦν, κλπ.
§33Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁσάκις ἐπισκεπτόμεθα τὴν ἐκλογικήν μας περιφέρειαν, θύελλα διαμαρτυριῶν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας μᾶς ἀκολουθεῖ. Αὐξάνει δὲ ἡ θύελλα ὅσον παρέρχεται ὁ καιρός. Αἱ διαμαρτυρίαι αὐταὶ προέρχονται ἀπὸ διωκομένους ἀγρότας, διὰ παρανόμως ἐκχερσωθείσας θαμνοσκεπεῖς περιοχὰς διαρκούσης τῆς κατοχῆς καὶ τῆς ἀνταρσίας. Μὲ τὴν χαλάρωσιν τῆς ἰσχύος τῶν διαφόρων νόμων, κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀνταρσίας καὶ τὰς ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν τότε, οἱ ἀγρόται εὑρίσκοντο εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ καλλιεργήσουν ὁπωσδήποτε κάποιο μέρος, διὰ νὰ ζήσουν, παρὰ νὰ πεθάνουν. Ἔτσι ἐδημιούργησαν ἢ ἐπεξέτειναν τὴν μικρὰν περιουσίαν των, ἀποκαταστήσαντες ἐλαιῶνας, ἀμπέλους, δενδροφυτείας κλπ. Παρήλθεν ἔκτοτε μία δεκαετία μὲ τὴν δημιουργηθεῖσαν πραγματικὴν κατάστασιν. Τώρα μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων ἐπηκολούθησαν διοικητικαὶ ἀποβολαὶ ἀπὸ τὰς ἐκτάσεις ταύτας καὶ ἕως προχθὲς εἶχον ὑποβληθῆ ὀκτακόσιαι μηνύσεις ὑπὸ τοῦ Δασαρχείου Κασσάνδρας μόνον. Ἀλλὰ καὶ τὰ ἕτερα δύο Δασαρχεῖα, ἤτοι Χαλκιδικῆς καὶ Ἀρναίας ὑποβάλλουν ἀθρόως μηνύσεις καὶ οἱ πτωχοὶ ἀγρόται σύρονται εἰς τὰ δικαστήρια κατὰ ἑκατοντάδας, δικάζονται καταδικάζονται καὶ φυλακίζονται, διότι ἔτσι ἐπιτάσσει ὁ νόμος. Πρόκειται ὡς εἶπον, περὶ θαμνωδῶν ἐκτάσεων καταλλήλων διὰ γεωργικὴν καὶ δενδροκομικὴν καλλιέργειαν καὶ ἔχει κάθε συμφέρον τὸ Κράτος νὰ τὰς παραχωρήσῃ εἰς τοὺς κατόχους των ἔστω καὶ μὲ μικρὸν τίμημα, χωρὶς νὰ τὰς ἐκθέτει εἰς δημοπρασίαν, ὅπως συνηθίζει νὰ κάμῃ σήμερον. Διότι ἐν τῇ δημοπρασίᾳ θὰ πλειοδοτήσῃ ὁ πλούσιος καὶ ὄχι ὁ πτωχὸς γεωργός. Καὶ ἔτσι ἀντὶ νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ ἱδρὼς τοῦ πτωχοῦ ἀγρότου, θὰ δημιουργηθῇ νέος τσιφλικοῦχος. Ἐπιβάλλεται ὅθεν ἡ ἄμεσος τακτοποίησις τῆς ἐκρύθμου ταύτης καταστάσεως καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας, ὅπως ἀφ’ ἑνὸς εἰσαγάγῃ σχετικὸν νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν, ἀφ’ ἑτέρου νὰ διατάξῃ τὴν ἀναστολὴν τῶν ἀποβολῶν καὶ διώξεων τῶν ρηθέντων ἀγροτῶν, διότι δὲν εἶναι νοητόν, δὲν εἶναι ἐπιτρεπτόν, ἐκεῖνοι ποὺ ἔκοψαν κεφάλια νὰ ἀμνηστεύωνται, ἐνῷ ἐκεῖνοι ποὺ ἔκοψαν μερικὰ πουρνάρια, διὰ νὰ ζήσουν κατὰ τὰ δύσκολα χρόνια, νὰ σύρωνται εἰς τὰς φυλακάς.
§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Νικολίτσας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.
§35Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς, κύριε Πρόεδρε, σὲ διάφορα χωριά, διὰ νὰ ζήσουν οἱ ἀγρόται, ἔκαμαν ἐκχερσώσεις πλησίον τῶν κτημάτων των. Ἤδη, αὐτοί, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν, ἐπὶ 10ετίαν, ζητοῦν νὰ τοὺς παραχωρηθοῦν αἱ γαῖαι αὐταί. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν σᾶς μεταφέρω ἀπὸ τὴν περιφέρειάν μου καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ τὴν κάμετε δεκτήν.
§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.
§37Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Δασικά τινα ὄργανα, προβαίνουν εἰς πραγματικὴν δίωξιν τῶν κατοίκων. Πράγματι, ὡρισμέναι μικροδασώδεις περιοχαὶ ἐκρίθησαν καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν Ὑπηρεσίαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν καλλιεργήσιμοι. Κατὰ τὴν διάρκειαν, λοιπόν, τῆς μεγάλης δοκιμασίας τοῦ Ἔθνους ἀπὸ τοὺς κατακτητὰς καὶ τοὺς συμμορίτας, ὡρισμένοι πληθυσμοὶ προέβησαν εἰς ἐκχερσώσεις καὶ ἐκ τῆς καλλιεργείας τῶν ἐκχερσωθεισῶν ἐκτάσεων κατώρθωσαν νὰ ἐπιζήσουν. Σήμερον ἐξακολουθοῦν νὰ τὰς καλλιεργοῦν, ἀλλὰ τὰ γεωργικὰ ὄργανα ἤρχισαν διωγμὸν ἐναντίον τῶν ἀγροτῶν αὐτῶν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀπαιτουμένων διαταγῶν διὰ νὰ παύσῃ ὁ διωγμὸς τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἐπιτρέψατέ μοι, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀπευθυνθῶ καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, καταθέτων συνάμα καὶ σχετικὴν ἐρώτησιν καὶ νὰ τὸν παρακαλέσω, ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν καταγγελίαν μου, διότι κάποιος ἀνθυπομοίραρχος, ὀνόματι Βαγενᾶς, βαρέως φέρων τὴν μετάθεσίν του ἀπὸ τὴν Κηφισσιάν, εἰς τὴν περιφέρειαν Ἰωαννίνων, καταδιώκει τοὺς χωρικούς, προβάλλων ὡς ἀφορμὴν τὸ γεγονός, ὅτι οὗτοι δὲν ἔχουν ἀνηρτημένην τὴν εἰκόνα τοῦ Στρατάρχου Παπάγου.
§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.
§39Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἀπασχολεῖ, κ. Πρόεδρε, ὅλας τὰς περιφερείας καὶ ἀναμένομεν νὰ ἀκούσωμεν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐπ’ αὐτοῦ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ἔχω νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο. Ὅτι ἐκτὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατέλαβον κατὰ τὴν κατοχὴν ὡρισμένας ἐκτάσεις καὶ ἀποβάλλονται ἤδη, μετὰ 10ετίαν, ὑπάρχουν καὶ μερικοί, οἱ ὁποῖοι κατέλαβον ὡρισμένας ἐκτάσεις κατὰ τὰ ἔτη 1947–1948– 1949 καὶ μέχρι σήμερον. Ὑπάρχει μία ἀπόφασις, δὲν γνωρίζω, ἐὰν εἶναι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἢ ἄλλης ἀρχῆς, πάντως εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ἰδικῆς σας, δυνάμει τῆς ὁποίας, αὐτὸ θεωρεῖται παράνομον. Κατέλαβον τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς καὶ ἀπαγορεύεται εἰς αὐτοὺς ἡ ἐξαγορά των, καίτοι πρόκειται περὶ ἐκτάσεων δυναμένων νὰ παραχωρηθοῦν. Ἐπίσης, οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν, παραπονοῦνται μὲ καθημερινὰς διαμαρτυρίας των, διότι οἱ δασάρχαι τοὺς ἀπαντοῦν, ὅτι μόνον κατὰ τὸν μῆνα Ἀπρίλιον ὑποβάλονται τοιαῦται αἰτήσεις ἐξαγορᾶς. Τοιουτοτρόπως, ἔχουν συγκεντρωθῆ 100 μὲ 150 αἰτήσεις καὶ οἱ ἁρμόδιοι, οἱ περιοδεύοντες εἰς τὰς περιφερείας αὐτάς, ἀπορρίπτουν τὰς αἰτήσεις χωρὶς νὰ καλοῦν τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ λάβουν γνῶσιν, ὅτι ἐπῆγεν ὁ Δασάρχης διὰ νὰ ἐγκρίνῃ ἢ ὄχι τὰς αἰτήσεις αὐτάς. Ἡ κατάστασις αὐτή, τοὺς ἔχει τόσον ἐξαγριώσει, ὥστε οἱ ἁπλοὶ ἀγρόται ἔφθασαν εἰς τὸ σημεῖον νὰ συντάξουν ἕνα νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον λέγουν, ὅτι ἐπειδὴ οἱ δασάρχαι κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἐξετάζουν τὰς αἰτήσεις των, ἡ ἀπόφασίς των, τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ ἐκδώσουν, θὰ πρέπει νὰ συνοδεύεται καὶ ἀπὸ μίαν γνωμάτευσιν γεωπόνου, ὁ ὁποῖος νὰ λέγῃ ἐὰν εἶναι παραχωρήσιμος ἡ ἔκτασις ἢ ὄχι. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι ζωτικόν. Θὰ παρακαλέσω, ἰδιαιτέρως, νὰ δώσητε κάποιαν λύσιν εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, διότι ὑπάρχει πάρα πολὺ μεγάλος ἀριθμὸς ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι ταλαιπωροῦνται καὶ διώκονται καὶ ποινικῶς καὶ ὑποβάλλονται, οὕτω εἰς ἐπιβάρυνσιν μὲ ἔξοδα 500–600 χιλ. δραχ. Ἔχουν μίαν νοοτροπίαν τὰ δασικὰ ὄργανα ἀφαντάστου ἐκτάσεως. Ἐννοοῦν, καλὰ καὶ σώνει, ὅσο ἠμποροῦν μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἀγροτῶν, νὰ φέρουν εἰς τὰ δικαστήρια, χωρὶς νὰ εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένον τοῦτο. Πολλὲς φορὲς οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι πάμπτωχοι καὶ δὲν ἔχουν παρὰ κλῆρον ἀπὸ 10– 15 στρέμματα. Πρέπει προσωπικῶς νὰ σᾶς ἀπασχολήσῃ τὸ ζήτημα αὐτό, διότι σᾶς εἶπα τὰ δικαστικὰ ἔξοδα, ἰδίως, τώρα μὲ μίαν διαδικασίαν ποὺ ἔχομεν εἰς τὸ Μονομελές, φθάνουν τὰς 800.000 ἕως 1.000.000 καὶ προχθὲς εἰς μίαν δικάσιμον τοῦ Μονομελοῦς ἐκρατήθησαν 10 ἄνθρωποι μέσα, διότι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐξαγοράσουν τὴν φυλάκισιν.
§40Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ὅλον ζήτημα ἀπησχόλησε πρὸ πολλοῦ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας. Πράγματι, κατὰ τὴν Κατοχὴν οἱ ἀγρόται πιεζόμενοι ὑπὸ τῆς ἀνάγκης νὰ ἐξοικονομήσουν τὸν ἐπιούσιον ἄρτον, προέβησαν αὐθαιρέτως εἰς κατάληψιν δασικῶν ἐκτάσεων, τὰς ὁποίας ἐξεχέρσωνον καὶ τὰς μετέβαλον εἰς ἀγρούς. Αἱ δασικαὶ ὑπηρεσίαι, ὀρθότατα ἐφαρμόζουν τοὺς νόμους. Εἶναι τὸ καθῆκον των. Καθῆκον τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας εἶναι νὰ προβλέψῃ τί πρέπει νὰ γίνῃ. Πράγματι, ἔχω ἐκκρεμὲς νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔχουν συγκεντρωθῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, τὰ μεταθέτομεν εἰς τὰς Νομαρχίας, ἐπὶ τόπου μειώνω ὅλα τὰ ποσὰ καὶ παρατείνω ὅλας τὰς προθεσμίας, διότι δὲν πρέπει νὰ τοὺς δώσωμε τὸ αἴσθημα τῆς συνεχίσεως τῆς παρανομίας, ἀλλὰ τὸ αἴσθημα τῆς κυριότητος, ἀντὶ καταβολῆς ἐλαχίστων χρημάτων. Ἐπειδὴ ἡ ἐργασία συνεχίζεται καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φέρω τὸ νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν, διέταξα ὑπ’ εὐθύνη μου τὰς δασικὰς ἀρχὰς νὰ μὴ προβαίνουν εἰς διώξεις καὶ θὰ τὸ φέρω πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. (Χειροκροτήματα).
§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν
ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
Ὁ κ. Λ. Κουτσοπέταλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διὰ τὴν μὴ εἰσέτι κατάληψιν τοῦ ἀγροκτήματος Κωπαΐδος καὶ διανομὴν αὐτοῦ εἰς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς, συμφώνως τῷ νόμῳ περὶ ἀπαλλοτριώσεων.
§42Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπερωτῶμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διότι μέχρι σήμερον παρέλειψε νὰ ἐφαρμόσῃ εἰς τὸ ἀγρόκτημα Κωπαΐς, τὸ ὁποῖον, ὡς γνωστόν, ἔχει ἀπαλλοτριωθῆ, τὸν νόμον περὶ ἀπαλλοτριώσεων. Μέχρι τινὸς ἐδικαιολογεῖτο πραγματικῶς, διότι ἡ Ἑταιρεία Κωπαΐδος, προσφυγοῦσα εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἐπέτυχεν ἀναστολὴν τῆς καταλήψεως, μέχρι τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐπὶ τῆς προσφυγῆς αὐτῆς. Ἀπὸ μηνὸς περίπου, ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου ἐδημοσιεύθη, ἡ προσφυγὴ ἀπερρίφθη καὶ πᾶν ἐμπόδιον πρὸς ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ ἀπαλλοτριώσεως, σχετικῶς μὲ τὸ ἀπαλλοτριωθὲν τοῦτο κτῆμα, δὲν ὑφίσταται. Ἑπομένως, ἀδικαιολογήτως, ὅλως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, παραλείπει τὴν κατάληψιν τοῦ κτήματος καὶ τὴν ἐγκατάστασιν ἐν αὐτῷ ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Μολονότι, ἡμεῖς, δηλαδὴ ἐγὼ καὶ ὁ συνάδελφος κ. Παπασπύρου, ἔχομεν ὅλην τὴν διάθεσιν νὰ ὑποβοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὰς προσπαθείας, ἃς καταβάλλει, κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία, κατ’ ἐμέ, παραδόξως, ἀναμειγνύεται εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι ζήτημα μεταξύ, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς Ἑταιρείας Κωπαΐδος, ἡ ὁποία κατέχει τὸ κτῆμα τοῦτο. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι, νὰ μάθετε ὑπὸ ποίους ὅρους διατελοῦσιν οἱ εἰς τὴν περιφέρειαν Κωπαΐδος ὑπάρχοντες ἀγρόται καὶ αὐτοκαλλιεργοῦντες τὸ κτῆμα τοῦτο, διὰ νὰ ἴδετε, ὅτι ὄχι σκοπὸς ἀντιπολιτεύσεως, τοὐναντίον σκοπὸς ὑποβοηθήσεως τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὰς μετὰ τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως διαπραγματεύσεις εἶναι ὁ ὠθήσας ἡμᾶς εἰς τὴν ἐπερώτησιν. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει δὲν πρέπει νὰ τεθῇ κατὰ μέρος τὸ γεγονὸς τῶν ὅρων, ὑπὸ τοὺς ὁποίους διαβιοῦν οἱ ἐκεῖ ἀκτήμονες καλλιεργηταί. Ἕνα τμῆμα τοῦ μεγάλου αὐτοῦ κτήματος αὐτοκαλλιεργεῖται. Ἀνέρχεται περίπου εἰς 62.000 στρέμματα ἡ ἔκτασις τοῦ τμήματος τούτου. Ἡ Ἑταιρεία Κωπαΐδος ἰσχυρίζεται, ὅτι τὸ αὐτοκαλλιεργεῖ, καὶ ἀκούσατε τοὺς ὅρους. Ἄς πάρωμεν ἕνα μόνον τμῆμα τῆς αὐτοκαλλιεργείας, τὴν αὐτοκαλλιέργειαν τοῦ βάμβακος. Οἱ ὅροι, ὑπὸ τοὺς ὁποίους ἐργάζονται ἐκεῖ οἱ καλλιεργηταὶ εἶναι οἱ ἑξῆς: Ἡ Ἑταιρεία καλλιεργεῖ τὸ τμῆμα αὐτό, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ σπαρῇ διὰ βάμβακος καὶ ρίχνει μίαν ἀναλογίαν σπόρων 5 ἢ 6 ὀκάδας κατὰ στρέμμα. Καλεῖται ὁ καλλιεργητής, ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας ἐργολάβος, ἀναλαμβάνει τὴν περαιτέρω καλλιέργειαν ὡρισμένων στρεμμάτων, ἂς εἴπωμεν 10 στρεμμάτων. Ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος, δι’ ὅσους γνωρίζουν, εἶναι δαπανηροτάτη, διότι διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ ὁ βάμβαξ, πρέπει νὰ παραχωθῇ, πρέπει νὰ σκαλισθῇ, καὶ αὐτὰ ὅλα ἐνεργοῦνται ἀπὸ τὸν ἀκτήμονα καλλιεργητήν, ἀπὸ τὸν καλλιεργητὴν ἐν γένει, ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶναι ἀκτήμων ἢ ὄχι. Ἡ συλλογὴ τοῦ βάμβακος αὐτοῦ τῆς αὐτοκαλλιεργείας στοιχίζει 10%–12% ἐπὶ τῆς παραγωγῆς. Δηλαδή, ἐπὶ παραγωγῆς 100 ὀκάδων βάμβακος, καταβάλλει εἰς τὸν συλλέκτην ὁ αὐτοκαλλιεργητὴς 10–12 ὀκάδας. Ἐκτὸς αὐτοῦ ἔχει τὸ σκάλισμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γίνεται εἰς 3–4 περιόδους, ἔχει τὸ πότισμα, τὸ ὁποῖον ἐπίσης πρέπει νὰ γίνεται εἰς 4 περιόδους, ἔχει τὸ παράχωμα, τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς μίαν καὶ μόνην περίοδον καὶ τέλος, ὑποχρεοῦται ὁ καλλιεργητὴς αὐτὸς νὰ μεταφέρῃ ἐκ τῆς παραγωγῆς εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς ἑταιρείας 65%. Δὲν πιστεύω εἰς οὐδὲν μέρος τοῦ κόσμου νὰ ὑπάρχῃ τοιούτου εἴδους γεώμορον ἢ μίσθωμα. Ἀλλὰ εἶναι μόνον τοῦτο; Ἐὰν παραγάγω ἐγὼ ὁ καλλιεργητὴς 100 ὀκάδες βάμβακος, πρέπει κατὰ τὴν συμφωνίαν, τὰς 65 νὰ τὰς μεταφέρω εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς ἑταιρείας. Σεῖς, θὰ νομίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ ὑπόλοιπον θὰ τὸ πάω εἰς τὸ σπίτι μου. Δὲν γίνεται αὐτό. Ὁλόκληρον τὴν παραγωγὴν ὀφείλουν οἱ καλλιεργηταὶ νὰ τὴν μεταφέρουν εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς ἑταιρείας. Τὸ 35% δὲν τοὺς ἀνήκει. Δὲν δύναται νὰ τὸ ἔχουν εἰς ἀποθήκας ἰδικάς των. Δὲν δύνανται νὰ τὸ πωλήσουν ὅταν πρέπει. Δὲν μποροῦν νὰ τὸ ἐκκοκκίζουν ὅταν πρέπει. Ὅλην τὴν παραγωγὴν τὴν παραλαμβάνει ἡ ἑταιρεία. Ἐκκοκκίζει αὐτὴ τὸν βάμβακα, πωλεῖ τοὺς σπόρους καὶ τὸν ἐκκοκκισμένον βάμβακα, τὸν δὲ καλλιεργητὴν τὸν καλεῖ κατὰ Μάρτιον ἢ Ἀπρίλιον ἑκάστου ἔτους καὶ τοῦ λέγει: «Αὐτὸς εἶναι ὁ λογαριασμός. Ὑπολείπονται νὰ πάρῃς τόσα χρήματα». Ἐννοεῖται, ὅτι ἐκτὸς τοῦ γεγονότος, ὅτι πιστοῦται ὁ παραγωγὸς διὰ τὴν μερίδα του, τὴν ὁποίαν προσκομίζει εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς ἑταιρείας, μὲ τὴν τιμὴν κατὰ τὸν χρόνον τῆς συλλογῆς, ὁπότε, ὡς γνωστόν, ἡ προσφορὰ εἶναι ἀφθονωτέρα καὶ ἡ τιμὴ ἀσφαλῶς μικροτέρα. Οἱ ἄλλοι παραγωγοί, οἱ ἐκτὸς τῆς ἑταιρείας τῆς Κωπαΐδος καλλιεργοῦντες, ἀφοῦ συλλέξουν τὸν βάμβακα καὶ ὑποστοῦν αὐτὰς τὰς δαπάνας, τὰς ὁποίας πρὸ ὀλίγου εἶπον, ὅτι ὑφίστανται καὶ οἱ καλλιεργηταὶ τῆς ἑταιρείας, ἐκκοκκίζουν τὸν βάμβακα, πωλοῦν τοὺς σπόρους εἴτε εἰς τὴν κτηνοτροφίαν, εἴτε εἰς τὴν ἐλαιουργίαν καὶ ἀπολαμβάνουν ἑνὸς εἰσοδήματος μὲ τὸ ὁποῖον κατορθώνουν νὰ συντηροῦνται μέχρις οὗ ἔλθῃ ἡ ἐποχὴ καθ’ ἣν παύει ἡ μεγάλη προσφορὰ καὶ δύναται ὁ βάμβαξ νὰ πωληθῇ εἰς μεγαλυτέραν τιμήν. Αὐτὸ τὸ προσὸν οἱ καλλιεργοῦντες εἰς τὴν ἑταιρείαν Κωπαΐδος δὲν τὸ ἔχουν. Αὐτὸ τὸ ὠφελεῖται ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς ἡ ἑταιρεία Κωπαΐδος. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ὅροι ὑπὸ τοὺς ὁποίους οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διαβιοῦν. Καὶ διὰ τοῦτο νομίζομεν, ἐκτὸς τῆς ἐπιταγῆς τοῦ νόμου, καὶ ἡ ἐπιταγὴ τῶν πραγμάτων ἐπιβάλλει τὴν ἄμεσον κατάληψιν τῆς Κωπαΐδος καὶ τὴν παράδοσιν εἰς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς καὶ τὴν περαιτέρω ἐκδίκασιν κατὰ τοὺς ὅρους τοῦ νόμου περὶ ἀπαλλοτριώσεως. Οὐδεμία γνωστὴ διαπραγμάτευσις μὲ τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν νομίζω, ὅτι δὲν ἐμποδίζει τὴν κατάληψιν τοῦ κτήματος ἐκτὸς τοῦ γεγονότος, ὅτι, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἡ διαπραγμάτευσις παρετάθη ἐπὶ πολύ. Ἀλλὰ καὶ ἂν τοῦτο δὲν συμβαίνῃ, ἡ κατάληψις ἔπρεπε νὰ γίνῃ, ἀνεξαρτήτως τῶν διαπραγματεύσεων, τὰς ὁποίας διεξάγει ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο. Δὲν θὰ ἠμπόδιζε διόλου ἡ κατάληψις εἰς τὴν πρόοδον τῶν διαπραγματεύσεων. Ἡ μέχρι τοῦδε ἀναβολὴ ἔχει καὶ τὸν ἑξῆς ἐπὶ πλέον κίνδυνον. Ἤδη εὑρισκόμεθα περὶ τὸ τέλος Μαρτίου. Μετά τινας ἡμέρας θὰ ἀρχίσουν αἱ ἐαριναὶ καλλιέργειαι—καὶ δὴ ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος. Ἐὰν τὸ κτῆμα δὲν καταληφθῇ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν αὐτῶν, ἀσφαλῶς πλέον τὸ κτῆμα θὰ καλλιεργηθῇ ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν καὶ θὰ ἀπολαύσῃ ἡ Ἑταιρεία ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἀποζημιώσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν γνωρίζω ποῦ ἀνέρχονται καὶ ἂν περιορίζωνται ὅπως ὁ νόμος περὶ ἀπαλλοτριώσεως ὁρίζει, ἀλλὰ πάντως τὸ εἰσόδημα τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ χαθῇ διὰ τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ διὰ τοὺς ἀκτήμονας ἐκείνους καλλιεργητάς, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ δικαιωθοῦν κλήρου, ἀνέρχεται τοὐλάχιστον εἰς πολλὰς δεκάδας δισεκατομμυρίων. Κατὰ τὴν γνώμην μου, οὐδεμία δικαιολογία εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβάλῃ τὴν κατάληψιν τοῦ κτήματος καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Ἐξακολουθῶν δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ καταλαμβάνῃ τὸ κτῆμα, παραβιάζει τὸν νόμον περὶ ἀπαλλοτριώσεων. (Χειροκροτήματα).
§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον. Μήπως θὰ ἠθέλατε, κύριε συνάδελφε, νὰ προηγηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διότι ἐπείγεται νὰ ἀναχωρήσῃ;
§44Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Παπασπύρου, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ τελειώσῃ μέχρι τῆς 8,25′ διὰ νὰ ἔχω τὴν δυνατότητα μιᾶς ἀνέτου ἀπαντήσεως.
§45Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ἤξιζεν ἐπὶ πολὺ νὰ ἀσχοληθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μὲ τὸ Κωπαϊδικόν. Εἶναι γενικώτερον πρόβλημα μεγάλης ἐθνικῆς σημασίας, διὰ τὸ ὁποῖον σκιρτᾷ κάθε Ἑλληνικὴ καρδιά. Δὲν προτίθεμαι, πάντως, νὰ ἀσκήσω ἐπίκρισιν διὰ τὰς Κυβερνητικὰς ἐνεργείας. Ἐπιθυμία μας εἶναι νὰ ὑποβοηθήσωμεν τὴν ὅλην προσπάθειαν πρὸς τερματισμὸν τοῦ ἐκκρεμοῦντος αὐτοῦ ζητήματος. Ἀλλὰ θὰ χρειασθῇ μία μικρὰ ἱστορικὴ ἀναδρομὴ καὶ ὑπόσχομαι νὰ εἶναι σύντομος. Μὴ τρομάζετε κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ μακρηγορήσω ἀλλὰ πρέπει οἱ κ.κ. συνάδελφοι νὰ κατατοπισθοῦν.
§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν τρομάζω, διότι κάποτε ἐκάματε μίαν ἱστορικὴν ἀναδρομήν, ἡ ὁποία ὑπῆρξεν ἐξαισία.
§47Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μὲ τιμᾶτε πάρα πολὺ μὲ τὴν ἐκδήλωσίν σας αὐτὴν καὶ σᾶς εὐχαριστῶ ἀπὸ καρδίας. Ἀλλὰ πολλοὶ τῶν κυρίων συναδέλφων, δὲν ἦσαν μέλη τῆς Βουλῆς τοῦ 1950 εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν ὑψίστην τιμὴν νὰ ἀναπτύξω εὐρύτερον τὸ Κωπαϊδικόν· θὰ πρέπει τώρα, ἐν πάσῃ δυνατῇ συντομίᾳ, νὰ ἐνημερωθοῦν.
§48Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Πάντως, τὸ θέμα θὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ Μάϊον, ὁπότε, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ διατυπώσετε ἐπερώτησιν καὶ θὰ ἔχετε τὴν δυνατότητα νὰ ἀναπτύξετε τὸ ὅλον θέμα.
§49Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἴσως τότε νὰ μὴ χρειασθῇ νὰ κάμωμεν ἐπερώτησιν, ἀλλὰ νὰ ἐκδηλώσωμεν τὴν χαράν μας διὰ τὸν καλὸν τερματισμὸν τοῦ ζητήματος. Θὰ ἐπαναλάβω, διὰ τοὺς μὴ παρακολουθήσαντας τὴν ἐξέλιξιν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος—τοῦ Κωπαϊδικοῦ—ὅτι εἰς τὰς 22 Αὐγούστου 1952 εἰς τὸ δεύτερον φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως ἐδημοσιεύθη ἀπόφασις τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, κ. Στέλιου Ἀλλαμανῆ, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ σημαντικὸν σταθμὸν εἰς τὴν Νεοελληνικὴν Ἱστορίαν. Ἡ ἀπόφασις ἐξεδόθη βάσει τοῦ ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως Ν.Δ. καὶ δι’ αὐτῆς ὅλαι γενικῶς αἱ γαῖαι τῆς Ἀγγλικῆς Ἑταιρείας Κωπαΐδος ἀπηλλοτριώθησαν ὑπὲρ τῶν γεωργῶν τοῦ Νομοῦ Βοιωτίας (Ἐπαρχίας Λεβαδείας καὶ Θηβῶν) καὶ τῆς Ἐπαρχίας Λοκρίδος τοῦ Νομοῦ Φθιώτιδος. Ἡ ἀπαλλοτρίωσις αὐτὴ ἀποτελεῖ σταθμὸν εἰς τὴν Νεοελληνικὴν Ἱστορίαν, δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ μεγαλυτέρου ἐν Ἑλλάδι ἀγροκτήματος ἀνήκοντος, κατ’ ἀπόλυτον κυριότητα, εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Ἑταιρείαν λίμνης Κωπαΐδος. Πρέπει νὰ λεχθῇ, ὅτι μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως ἀποκατεστάθη τὸ δίκαιον ποὺ τόσον σκληρὰ εἶχε τρωθῆ κατὰ τὸ 1924. Διότι τὸ αἴτημα αὐτὸ εἶχε παραχωρηθῆ, σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν, εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Ἑταιρείαν πρὸς ἐκμετάλλευσιν ἐπὶ 99 ἔτη, ἔναντι τῶν πραγματοποιηθέντων ἔργων παρὰ τῆς ἀρχικῆς ἀναδόχου Γαλλικῆς Ἑταιρείας καὶ τῆς συμπληρώσεως ποὺ ἀνέλαβε νὰ κάμῃ ἡ διάδοχός της Ἀγγλικὴ Ἑταιρεία. Ἀλλὰ τὸ 1923, μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφὴν καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς συνάψεως τοῦ προσφυγικοῦ δανείου, ἡ πίεσις τῶν Ἄγγλων κεφαλαιούχων ὑπῆρξε τοιαύτη, ὥστε ἡ τότε Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ ἀποξενωθῇ ὅλων τῶν δικαιωμάτων της ἐπὶ τοῦ ἀγροκτήματος Κωπαΐδος καὶ νὰ τὸ παραχωρήσῃ ὁριστικῶς κατὰ πλήρη κυριότητα εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Ἑταιρείαν Κωπαΐδος. Ὑπέκυψεν εἰς τὴν σκληρὰν πίεσιν, χάριν τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ προσφυγικοῦ δανείου εἰς τὴν Ἀγγλικὴν ἀγοράν. Ἡ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων, ἠνάγκασε τὴν τότε Κυβέρνησιν νὰ ὑποκύψῃ καὶ οὕτω παρεχωρήθη ὁλόκληρον τὸ ἀγρόκτημα ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὰς πύλας τῆς Πρωτευούσης, κατὰ πλήρη κυριότητα εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Ἑταιρείαν. Δὲν θέλω ν’ ἀναφέρω ποία σκληρὰ μεταχείρισις ἀνέμενεν ἔκτοτε τοὺς ἀτυχεῖς καλλιεργητὰς καὶ γενικῶς τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς γῆς αὐτῆς. Δικαιοῦμαι νὰ τὴν χαρακτηρίσω ἀπάνθρωπον. Ἡ ὠμὴ βία μὲ τὴν ὁποίαν ἀφῃρέθη ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας τὸ κτῆμα καὶ ἡ σκληρὰ μεταχείρισις τῶν καλλιεργητῶν τοῦ κτήματος ἐκ μέρους τῆς Ἀγγλικῆς Ἑταιρείας, ἐπέβαλον τὴν ταχυτέραν ἐπίλυσιν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀγροτικοῦ προβλήματος. Μὲ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τὸ κτῆμα ἀπεδόθη εἰς τοὺς φυσικοὺς δικαιούχους, τοὺς ἀγρότας, τῆς Βοιωτίας καὶ τῆς Λοκρίδος. Μὲ τὴν δημοσίευσιν τῆς Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῆς Κωπαΐδος ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον καὶ ἐγὼ τὴν τιμὴν νὰ μετέχω, ἐδέχθη νὰ διεξαχθοῦν ἐν Λονδίνῳ συνομιλίαι διὰ τὴν συμβιβαστικὴν διευθέτησιν τῶν ζητημάτων ποὺ ἀνέκυπτον ἀπὸ τὴν ἐπιβληθεῖσαν ἀπαλλοτρίωσιν. Τὸ κτῆμα, ὡς γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ἀνήκει εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Ἑταιρείαν. Ὑπάρχουν πολλὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῆς Ἑταιρείας χρήσιμα διὰ τὴν ὕπαρξιν καὶ ἀνάπτυξιν τοῦ κτήματος, τὰ ὁποῖα κατὰ νόμον δὲν ὑπόκεινται εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων, ἰδίᾳ τὰ ἀστικὰ ἀκίνητα τῆς Ἁλιάρτου καὶ τῶν ἄλλων περιοχῶν τῆς Κωπαΐδος, δύο ἐργοστάσια καὶ ὁ σημαντικὸς μηχανικὸς ἐξοπλισμὸς τῆς Ἑταιρείας μὲ τὸν ὁποῖον ἐξασφαλίζεται ἕνα μέρος τῆς καλλιεργείας καὶ ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἀγροκτήματος. Τὸ κτῆμα ἀποτελεῖται ἀπὸ 240.000 στρέμματα εὐφορωτάτης γῆς, ποτιστικῆς, Ἀντιλαμβάνεσθε τὴν ἀξίαν τῆς ποτιστικῆς αὐτῆς γῆς, ὅταν, μάλιστα, εὑρίσκεται καὶ ἐγγὺς τῆς πρωτευούσης. Ἔπρεπε λοιπὸν νὰ γίνῃ μία προσπάθεια, ἐν συνεχείᾳ τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως, ποὺ ἐπεβλήθη διὰ τὰ καλλιεργούμενα κτήματα, νὰ ἐξασφαλισθῇ καὶ ἡ ἐξαγορὰ τῶν μὴ ἀπαλλοτριουμένων περιουσιακῶν στοιχείων τῆς Ἑταιρείας. Δὲν πρέπει νὰ ἀποσιωπήσωμεν καὶ τὴν παρέμβασιν τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν προστασίαν τῆς Ἑταιρείας Κωπαΐδος καὶ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀξιώσεών της. Ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ μετέχω καὶ ἐγώ, ἐδέχθη τὴν διεξαγωγὴν συνεννοήσεων ἐν Λονδίνῳ, διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς κατὰ τὸν νόμον περὶ ἀπαλλοτριώσεων προβλεπομένης ἀποζημιώσεως. Διότι ἔχει μεγάλην διαφορὰν ἡ νόμιμος ἀποζημίωσις ἀπὸ τὴν δικαίαν ἀποζημίωσιν, τὴν ὁποίαν ἠξίου ἡ ἑταιρεία, ἐπικουρουμένη ἀπὸ τὴν ἐνταῦθα διπλωματικὴν ἀντιπροσωπείαν τῆς Μ. Βρεττανίας. Ὁ νόμος, ὡς γνωστόν, προσδιορίζει εἰς τὸ ⅓ τῆς ἀξίας τοῦ κτήματος τὴν ὀφειλομένην ἀποζημίωσιν, διὰ τὰ ἀπαλλοτριούμενα ἀγροκτήματα καὶ ἡ καταβολὴ γίνεται μὲ ὁμολογίας ἐξοφλουμένας ἐντὸς εἰκοσαετίας. Ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου τὴν διεξαγωγὴν διαπραγματεύσεων, διὰ τὸν προσδιορισμὸν αὐτῆς τῆς νομίμου ἀποζημιώσεως καὶ τὴν ἐξαγορὰν τῶν μὴ ἀπαλλοτριουμένων περιουσιακῶν στοιχείων τῆς ἑταιρείας Κωπαΐδος. Καὶ τριμελὴς ἐπιτροπὴ ἀποτελεσθεῖσα ἀπὸ πρόσωπα προικισμένα μὲ ἐξαιρετικὰς ἱκανότητας, μετέβη εἰς Λονδῖνον πρὸς διεξαγωγὴν τῶν διαπραγματεύσεων. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπετελέσθη ἀπὸ τὸν διακεκριμένον νομομαθῆ, κ. Ν. Γαζῆν, ἀπὸ τὸν διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας κ. Κατσούλην καὶ τὸν διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ κ. Λυμπερίδην. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν ἔναντι τῆς ἐν Ἀθήναις Βρεταννικῆς Πρεσβείας, νὰ μὴ προχωρήσῃ ἡ περαιτέρω διαδικασία τῆς κατὰ νόμον ἀπαλλοτριώσεως, δηλαδὴ ἡ κατάληψις τοῦ κτήματος καὶ ἡ προσωρινὴ παραχώρησις τούτου εἰς τοὺς ἀκτήμονας, κατὰ τὸ διάστημα τῶν 30 ἡμερῶν, ποὺ ὡρίσθη ἡ διάρκεια τῶν διαπραγματεύσεων. Ἀλλὰ τὰ ἐπελθόντα πολιτικὰ γεγονότα, ἡ παραίτησις τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ἡ ἀνάληψις τῆς ἀρχῆς ἀπὸ τὴν ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν, αἱ ἐκλογαί, αἱ ὁποῖαι ἐμεσολάβησαν καθυστέρησαν τὰς διαπραγματεύσεις καὶ συνεπῶς ἡ προθεσμία τῶν 30 ἡμερῶν διὰ τὴν διεξαγωγὴν τῶν διαπραγματεύσεων, μὲ σύγχρονον ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀπαλλοτριώσεως, παρετάθη, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1952. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Ἀγγλικὴ Ἑταιρεία προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἰσχυριζομένη ὅτι ἡ ἐπιβληθεῖσα ἀναγκαστικὴ ἀπαλλοτρίωσις τοῦ ἀγροκτήματος ἀντίκειται πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ πρὸς τοὺς ἰσχύοντας νόμους καὶ τὸ Ἀνώτατον Διοικητικὸν Δικαστήριον τῆς Χώρας, ἐκλήθη νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς σοβαρωτάτης αὐτῆς ὑποθέσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, μετὰ τὸ τέλος Δεκεμβρίου 1952, δὲν παρέτεινε περαιτέρω τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀπαλλοτριώσεως, ἀλλὰ ἡ Ἑταιρεία Κωπαΐδος ἐζήτησε ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ τοῦτο, καθ’ ὃ εἶχε δικαίωμα ἐχορήγησε ἀναστολήν, μέχρις ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεώς του ἐπὶ τῆς ἀσκηθείσης προσφυγῆς. Κατὰ τὰ τέλη Ἰανουαρίου 1953 ἐπελήφθη τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας τῆς σπουδαιοτάτης αὐτῆς ὑποθέσεως καὶ μετὰ μακρὰς συζητήσεις καὶ διασκέψεις ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἕνα τίτλον τιμῆς διὰ τὴν Ἑλληνικὴν δικαιοσύνην. Διὰ τῆς ἐκδοθείσης ἀποφάσεως ἠρευνήθησαν ὅλα τὰ συνταγματικὰ καὶ νομικὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀγροκτήματος καὶ τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον τῆς Χώρας ὁμοφώνως ἐπεκύρωσε τὴν ἐπιβληθεῖσαν ἀπαλλοτρίωσιν. Συνεπῶς ἡ δοθεῖσα ἀναστολὴ τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἀπαλλοτριωτικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας, ἔπαυσε πλέον, διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, νὰ ἔχῃ ἰσχὺν τινά. Εἰς αὐτὴν τὴν νομικὴν κατάστασιν τελεῖ ἡ ἀπαλλοτρίωσις τοῦ ἀγροκτήματος Κωπαΐδος, ἀπὸ τοῦ τέλους Φεβρουαρίου 1953, ὅτε ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας.
§50ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ διὰ 15 ἡμέρας κάμνετε συζήτησιν;
§51Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν πρόκειται περὶ τῶν 15 ἡμερῶν. Ἐγὼ μὲ καλὴν πίστιν προβαίνω εἰς τὴν ἀντικειμενικὴν ἐξιστόρησιν τοῦ θέματος. Οὔτε ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε τὴν κατηγορῶ. Θέλω νὰ ὑποβοηθήσω τὸν ταχύτερον τερματισμὸν τοῦ ζητήματος. Αἱ συζητήσεις τῆς τριμεροῦς ἀντιπροσωπείας μας ἐν Λονδίνῳ, ἐσταμάτησαν εἰς ἕνα καλὸν σημεῖον. Αἱ ὁδηγίαι τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου πρὸς τὴν τριμελῆ Ἀντιπροσωπείαν, καθώριζαν τὴν ἀποζημίωσιν τόσον διὰ τὰς καλλιεργουμένας ἐκτάσεις, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν ὑπολοίπων περιουσιακῶν στοιχείων τῆς Ἑταιρείας, εἰς 1.500.000 χαρτίνας λίρας Ἀγγλίας. Ἡ Ἀγγλικὴ Ἑταιρεία ἀνεβίβαζεν εἰς ἐξωφρενικὸν ποσὸν τὰς ἀπαιτήσεις της, ἀλλὰ μὲ τὴν ὑπεράνθρωπον προσπάθειαν τῆς ἀντιπροσωπείας μας, περιωρίσθησαν εἰς 2.000.000 στερλίνας καὶ μὲ διαφαινομένην προσπάθειαν περαιτέρω ὑποχωρήσεως. Μὲ τὴν ἄνοδο τῆς Κυβερνήσεως Παπάγου διεκόπησαν αἱ διαπραγματεύσεις καὶ ἤδη συνεχίζονται εἰς Ἀθήνας. Χαίρομεν διότι καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις χρησιμοποιεῖ τὴν τριμελῆ ἀντιπροσωπείαν, ποὺ διεπραγματεύθη τὸ θέμα εἰς Λονδῖνον, ὡς καὶ διὰ τὴν προσωπικὴν ἀνάμιξιν ἐπὶ τοῦ σοβαροῦ αὐτοῦ ζητήματος τοῦ Προέδρου κ. Κανελλοπούλου καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας κ. Ἀποστολίδη. Παρελκύονται ὅμως αἱ συζητήσεις καὶ θὰ μὲ δικαιολογήσῃ ὁ ἀγαπητὸς ἐκ Θηβῶν συνάδελφος, διατί βιάζομαι νὰ τερματισθῇ ὁπωσδήποτε τὸ ζήτημα. Κύριοι, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον περὶ ἀπαλλοτριώσεως ἀγροκτημάτων πρὸς ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν, εὐθὺς ὡς κηρυχθῇ τὸ κτῆμα ἀπαλλοτριωτέον, πρέπει νὰ χωρίσῃ ἡ διαδικασία τῆς παραχωρήσεώς του εἰς τοὺς ἀκτήμονας. Ὑπάρχει μία διάταξις εἰς τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τοῦ Αὐγούστου 1952, βάσει τῆς ὁποίας, ἐφ’ ὅσον γίνῃ ἡ σπορὰ τοῦ κτήματος, θὰ δικαιοῦται νὰ ἀπολαμβάνῃ ὁλόκληρον τὸ εἰσόδημα ὁ ἰδιοκτήτης. Καὶ ἐδῶ γεννῶνται σοβαρώτατα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν νὰ ἐπιταχύνωμεν τὴν ἄμεσον λύσιν τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ προβλήματος. Διότι κατὰ ἕνα ποσοστὸν αἱ γαῖαι τῆς Κωπαΐδος ἔχουν καλλιεργηθῆ ἤδη μὲ πρωΐμους σποράς, μὲ σιτάρια καὶ ἐκ τοῦ νόμου δικαιοῦται νὰ εἰσπράξῃ τὸ εἰσόδημα ἡ Ἑταιρεία Κωπαΐδος. Ὑπάρχουν, ὅμως, πολὺ μεγάλαι ἐκτάσεις τῆς Ἑταιρείας Κωπαΐδος, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐν ἀγραναπαύσει καὶ προορίζονται διὰ τὰς ὀψίμους σπορὰς καὶ δὴ διὰ τὴν καλλιέργειαν τοῦ βάμβακος. Ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος μετὰ 15–20 ἡμέρας πρόκειται νὰ ἀρχίσῃ καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ προλάβῃ ἡ τέως ἰδιοκτήτρια Ἀγγλικὴ Ἑταιρεία νὰ τὴν πραγματοποιήσῃ, θὰ δικαιοῦται νὰ εἰσπράξῃ καὶ τὸ εἰσόδημα τῆς βαμβακοκαλλιεργείας. Δικαιοῦμαι ὅθεν νὰ εἴπω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ ἐπιτάχυνσις τῶν διαπραγματεύσεων. Ἀλλὰ καὶ πέραν ὅλων αὐτῶν, εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ ἐφαρμογὴ τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ νόμου, διότι ἤδη ὅλα τὰ περιθώρια, ὅλαι αἱ παραχωρήσεις πρὸς τὴν Ἀγγλικὴν Ἑταιρείαν καὶ τὴν Βρεττανικὴν Κυβέρνησιν ἐξηντλήθησαν. Καὶ πρέπει νὰ τελειώνωμεν μὲ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Κάποιαν ἡμέραν, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συζητηθῇ εὐρύτερα τὸ Κωπαϊδικόν, θὰ συμφωνήσητε, ὅτι ὑπῆρξεν ἡρωισμὸς διὰ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου ἡ ἀπόφασις διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῆς Κωπαΐδος. Δὲν εἶναι ἡ στιγμὴ νὰ κάμω ἀναδρομὴν καὶ ἐξιστόρησιν διὰ νὰ ἀκούσητε ἀπὸ πόσας περιπετείας ἐπέρασεν ἡ ὅλη αὐτὴ ὑπόθεσις. Ἐλπίζω πάντως ταχέως νὰ ἀσχοληθῇ τὸ Σῶμα μὲ τὸ μεγάλο αὐτὸ Ἑλληνικὸν πρόβλημα καὶ θὰ δοθῇ οὕτω ἡ εὐκαιρία εἰς ὅλους σας, νὰ ἐκτιμήσητε τὴν ἡρωϊκὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως Πλαστήρα. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅμως προέχει ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου. Δὲν παραγνωρίζω, ὅτι ἀπέναντί μας ἔχομεν μίαν μεγάλην δύναμιν, ἀλλὰ ἡ δύναμις αὐτὴ εἶναι καὶ σύμμαχός μας καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν οἱανδήποτε πίεσιν καὶ οἱανδήποτε παρέμβασιν. Ἀνέφερα ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπεκαλέσθη τοῦτο καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, κατὰ τὰς συζητήσεις μὲ τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν, ὅτι εἰς τὸν ΟΗΕ κατὰ πρότασιν τῶν Βρεττανῶν καὶ τῶν Ἀμερικανῶν, ἐλήφθη ἀπόφασις καὶ συνεστήθη εἰς ὅλα νὰ Κράτη καὶ ἰδιαίτατα εἰς τὰ μικρὰ εὐρυτάτη ἀγροτικὴ μεταρρύθμισις ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Διότι ὡμολογήθη, ὅτι μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ ἡ θέσις τῶν γεωργῶν καὶ νὰ ἐμποδισθῇ ἡ ἐπέκτασις τοῦ κομμουνισμοῦ. Εἶχε τὸ θάρρος ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου νὰ εἴπῃ πρὸς τοὺς μεγάλους συμμάχους μας τοὺς Βρεταννούς, ὅτι ὅταν ἀπὸ τῆς ἐπισήμου αὐτῆς ἕδρας συνιστᾶται εὐρυτάτη ἀγροτικὴ μεταρρύθμισις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργῆτε ἐμπόδια ἐδῶ εἰς τὰ μικρὰ κράτη διὰ τὴν πραγματοποίησιν αὐτῆς τῆς μεταρρυθμίσεως. Ἔχει λοιπὸν στοιχεῖα σοβαρώτατα ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸν τερματισμὸν τοῦ ὅλου προβλήματος. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις, ὀφείλει, ἀσχέτως μὲ τὴν ἔκβασιν τῶν διαπραγματεύσεων, νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Διότι ὅλα τὰ περιθώρια καὶ αἱ παραχωρήσεις πρὸς τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Ἀγγλικὴν Ἑταιρείαν, ἐξηντλήθησαν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἰδιαίτατα λόγῳ τῆς ἐποχῆς, πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν τὴν λαχτάραν τῶν πληθυσμῶν τῆς ὑπαίθρου, ποὺ ἀναμένουν, νὰ τοὺς παραχωρηθῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τοὺς ἀνήκει, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δικαιοῦνται καὶ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ὁποίου ἐξησφάλισεν ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα μὲ τὰ ἡρωϊκά της μέτρα. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ παρακάμψῃ κάθε ἐμπόδιον ποὺ θὰ προκύψῃ. Θὰ ἤθελα εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, νὰ ἀποκαλύψω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι πρό τινος χρόνου ἐπετράπη ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν ἡ ἐξαγωγὴ συναλλάγματος 125 χιλ. λιρῶν, διὰ νὰ πληρωθοῦν οἱ φόροι, οἱ ὀφειλόμενοι ἀπὸ τὴν Ἀγγλικὴν Ἑταιρείαν Κωπαΐδος εἰς τὸ Ἀγγλικὸν Θησαυροφυλάκιον, ἐνῷ εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον δὲν πληρώνει, οὐδὲ μίαν δραχμὴν φόρον. Θὰ ἤθελα ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς κ.κ. Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι χειρίζονται τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ θέμα, ὅτι τὸ ἄρθρον 13 τοῦ νόμου 1704 τοῦ 1939 παρεβιάσθη ἀπὸ τοὺς ἐν Ἑλλάδι διοικοῦντας τὴν Ἑταιρείαν Κωπαΐδος. Διότι ἐκ τῶν ἐφημερίδων πληροφορούμεθα, ὅτι τὰ ἀμύθητα κέρδη, τὰ ὁποῖα ἐπραγματοποίησεν ἡ Ἀγγλικὴ Ἑταιρεία κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, τὰ ἔχει ἐπενδύσει εἰς χρυσὰς λίρας κατὰ παράβασιν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος τὴν ὑποχρεώνει νὰ τὰ καταθέτῃ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἢ εἰς ἄλλην ἀνεγνωρισμένην Ἑλληνικὴν Τράπεζαν. Δὲν θέλω νὰ ὑπεισέλθω εἰς ἄλλας λεπτομερείας. Ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ συναισθήσει τῆς εὐθύνης της θὰ ἀντιμετωπίσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἰς ἀπάντησιν σχετικῆς ἐρωτήσεώς μας, μᾶς ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μᾶς δηλώσῃ διὰ τοῦ ἀπὸ 13 Ἰανουαρίου 1953 ἐγγράφου του, ὅτι μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, θὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος καὶ θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐκρίναμεν μετὰ τοῦ σεβαστοῦ συναδέλφου κ. Κουτσοπετάλου, ὡς ἐπιβεβλημένον νὰ ἀπασχολήσωμεν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐν τῇ προσπαθείᾳ μας δὲ ταύτῃ, δὲν ἐπιχειροῦμεν ἐπίκρισιν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ θέλομεν νὰ γίνωμεν συμπαραστάται της καὶ νὰ τὴν ὑποβοηθήσωμεν εἰς τὸν τερματισμὸν τῆς ἱστορικῆς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ποὺ θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα σταθμὸν εἰς τὴν Νεοελληνικὴν Ἱστορίαν καὶ τὴν ἀποκατάστασιν μιᾶς ὀφειλομένης δικαιοσύνης. (Χειροκροτήματα).
§52Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ζητῶ γενίκευσιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει καὶ ἐμὲ καὶ ἄλλους. Ἐὰν οἱ κ. κ. Ὑπουργοί, νομίζουν, ὅτι δὲν εἶναι ὁ καιρός, διὰ νὰ κάμωμεν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιμείνω. Ἀλλὰ θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ ἡμῶν, ὄχι διὰ νὰ διαφωνήσωμεν πρὸς τὰ λεχθέντα, παρὰ τῶν κ. κ. συναδέλφων, θὰ συμφωνήσωμεν ἐν πολλοῖς, ἀλλὰ νὰ παρατηρήσωμεν καὶ μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνάγκη νὰ λεχθοῦν καὶ νὰ παρατηρηθοῦν ἐπὶ τῶν λεχθέντων.
§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν τοιαύτην διαδικασίαν θέλῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἀκολουθήσῃ, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Ἀλλὰ δὲν ἔχει ὑποβληθῆ μέχρι τῆς ὥρας τοιαύτη αἴτησις καὶ παρακαλῶ νὰ διευκολύνωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀπαντήσῃ.
§54Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Θέλω τὴν γνώμην τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν ἐπὶ τῆς γενικεύσεως.
§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ὑπεβλήθη τοιαύτη αἴτησις.
§56Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι διεξάγονται διαπραγματεύσεις καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθοῦν αὗται καὶ τὰς διεξάγει ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τοὺς ἐπερωτήσαντας βουλευτάς.
§57Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, παρηκολούθησα μετὰ μεγίστης προσοχῆς τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ μέρους τῶν συναδέλφων κ.κ. Κουτσοπετάλου καὶ Παπασπύρου. Εἶναι γνωστὸν καὶ τὸ εἶπε καὶ ὁ κ. Παπασπύρου, ὅτι τὴν ἀπόφασιν ταύτην περὶ διαπραγματεύσεων ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ στρατηγοῦ Πλαστήρα. Καὶ τὴν ἔλαβεν ὀρθῶς. Διότι προκειμένου νὰ λυθῇ πρόβλημα τοιαύτης μεγάλης σημασίας, ὅπως εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς Κωπαΐδος, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀπασχολήσει ἐπὶ δεκαετίας τοὺς ἁρμοδίους καὶ τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσεν ἐπανειλημμένως κατὰ τὸ παρελθόν, ἰδίᾳ δὲ μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφήν, ἀντικείμενον μιᾶς μεγάλης ἐρεύνης καὶ μιᾶς διαιτησίας, προκειμένου, λέγω, νὰ λυθῇ τοιαύτης σημασίας πρόβλημα, συνδεόμενον ἐμμέσως, ἐὰν θέλετε καὶ μὲ τὰς σχέσεις τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὴν Μεγ. Βρεταννίαν, ὀρθὸν ἦτο νὰ ἀκολουθηθῇ, κατὰ παρέκκλισιν ἀπὸ τὸν νόμον περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως, ἡ διαδικασία διαπραγματεύσεως εἰδικῆς. Ὄχι μόνον δὲν θεωρῶ, λοιπόν, τὴν γραμμὴν ἡ ὁποία ἐχαράχθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ στρατηγοῦ Πλαστήρα, ἐσφαλμένην, ὄχι μόνον δὲν δικαιοῦμαι νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν ἐγκαινίασιν τῆς ὁδοῦ ἐκείνης καὶ τῆς διαδικασίας ἐκείνης, ὡς κάτι τὸ ὁποῖον μᾶς δεσμεύει ἠθικῶς, ὁπότε θὰ ἔλεγον, ὅτι συνεχίζομεν, διότι ἐδεσμεύθημεν, ὄχι μόνον αὐτὸ δὲν δικαιοῦμαι νὰ τὸ εἴπω, ἀλλ’ ἀπεναντίας, μάλιστα, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ τονίσω, ὅτι θεωροῦμεν τὴν ἐγκαινισθεῖσαν τότε, καὶ Αὔγουστον 1952, γραμμὴν ὡς ὀρθήν. Τί εἶπεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου; Εἶπεν, ὅτι ἐνῷ ὁ νόμος περὶ ἀπαλλοτριώσεως εἶχεν ἤδη δημοσιευθῆ καὶ ἐνῷ ἡ Ἑταιρεία δὲν εἶχεν ἀκόμη προσφύγει — παρακαλῶ νὰ προσέξετε τοῦτο — εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, εἶπεν, ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ γίνῃ διαπραγμάτευσις περὶ ἐξαγορᾶς τῆς Κωπαΐδος. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις τοῦ στρατηγοῦ Πλαστήρα, τῆς ὁποίας μετεῖχε καὶ ὁ κ. Παπασπύρου, ἐνόμιζεν, ὅτι ἔπρεπεν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ αὐτὴ πορεία καὶ τακτική, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται εἰς τὴν περίπτωσιν οἱασδήποτε ἄλλης ἀπαλλοτριώσεως, δὲν ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ἡ ἀπόφασις ἢ νὰ συμφωνήσῃ ὁ κ. Παπασπύρου μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως ὅπως παραπέμψῃ τὸ ζήτημα εἰς τὴν εἰδικὴν διαδικασίαν τῶν διαπραγματεύσεων. Ἡ ἀπόφασις περὶ ἀπαλλοτριώσεως, κύριοι συνάδελφοι, ἐξεδόθη τὴν 22αν Αὐγούστου 1952. Ὅπως ξέρετε βάσει τοῦ νόμου, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπακολουθήσῃ ἀμέσως ἡ κατάληψις. Δὲν ἐπηκολούθησε καὶ ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπέτρεψε τὴν κατάληψιν ἀμέσως. Ἡ προσφυγὴ τῆς Ἑταιρείας εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἐγένετο τὴν 29ην Αὐγούστου, δηλαδὴ μίαν ἑβδομάδα μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως περὶ ἀπαλλοτριώσεως. Κατὰ τὴν ἑβδομάδα αὐτήν, ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν προέβη εἰς τὴν κατάληψιν ἢ μᾶλλον δὲν ἐπέτρεψε τὴν κατάληψιν τοῦ κτήματος, δὲν ἄφισε νὰ ἀρχίσῃ λειτουργοῦσα ἡ διαδικασία τῆς καταλήψεως καὶ τῆς ἀπαλλοτριώσεως.
§58Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ μὲ συγχωρῆτε, διὰ τὰς διαπραγματεύσεις ἐτάξαμεν προθεσμίαν 30 ἡμερῶν καὶ ἐντὸς τῆς προθεσμίας αὐτῆς ἔπρεπε νὰ λήξῃ τὸ ζήτημα.
§59Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόπτετε, διότι ἐντὸς δέκα λεπτῶν πρέπει νὰ φύγω. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἐδέχθη τὰς διαπραγματεύσεις τὴν 9ην Σεπτεμβρίου καὶ ὥρισεν ὅπως αἱ διαπραγματεύσεις ἀρχίσουν τὴν 20ὴν Σεπτεμβρίου. Ἔλαβε δὲ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὴν 9ην Σεπτεμβρίου τὴν ἀπόφασιν ὅπως μὴ σημειωθῇ κανένα βῆμα πρὸς κατάληψιν τοῦ κτήματος καὶ πρὸς ἀπαλλοτρίωσιν τῆς Κωπαΐδος μέχρι τῆς 20ῆς Ὀκτωβρίου, δηλαδὴ παρεδέχθη, ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ μία προθεσμία ἑνὸς μηνὸς διὰ τὰς διαπραγματεύσεις. Καίτοι ἡ προθεσμία ἐνάρξεως τῶν διαπραγματεύσεων ὡρίσθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τὴν 9ην Σεπτεμβρίου τοῦ 1952, ἐν τούτοις ἡ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία κατηρτίσθη, τὰς ὁδηγίας της ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τὰς ἔλαβε τὴν 2αν Ὀκτωβρίου. Ἐπηκολούθησεν ἡ παραίτησις τῆς Κυβερνήσεως, ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἐνῷ ἀπεφάσισε τὴν 9ην Σεπτεμβρίου, ὅπως αἱ διαπραγματεύσεις ἀρχίσουν τὴν 20ήν, δὲν ἔδωσε τὰς ὁδηγίας παρὰ μόνον τὴν 2αν Ὀκτωβρίου. Κύριοι, δὲν ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν. Σοβαροὶ λόγοι ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν τὴν ἀναβολὴν αὐτήν. Ἔπρεπε νὰ μελετηθοῦν ἀσφαλῶς ὡρισμένα προβλήματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον μελετηθῆ. Ἔπρεπεν αἱ ὁδηγίαι νὰ μὴ δοθοῦν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς κοινῆς γνώμης, ἥτις κοινὴ γνώμη τῶν ἀκτημόνων ἐζήτει ἐπειγόντως νὰ γίνῃ ἡ ἀπαλλοτρίωσις. Ἔπρεπεν ἐπὶ τοιούτου σοβαροῦ θέματος ἡ Κυβέρνησις νὰ δείξῃ μεγάλην προσοχὴν εἰς τὰς ὁδηγίας, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὴν ἀποσταλεῖσαν εἰς Λονδῖνον τριμελῆ Ἐπιτροπήν. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, κατηρτίσθη ἀπὸ τρεῖς ἐξαιρέτους ὑπαλλήλους. Ὁ ἕνας εἶναι ὁ κ. Γαζῆς, Νομικὸς Σύμβουλος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὁ ἕτερος εἶναι ἀνώτερος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὁ κ. Κατσούλης καὶ ὁ τρίτος ἕνας ἀνώτερος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὁ κ. Λυμπερίδης. Πράγματι οἱ τρεῖς αὐτοὶ κύριοι ἀνεχώρησαν ἀργότερον ἀπὸ ὅτι εἶχεν ἀποφασισθῆ καὶ αἱ διαπραγματεύσεις ἤρχισαν ἐπὶ Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως καὶ οὐχὶ ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, βάσει ὅμως τῶν ὁδηγιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶχον καταρτισθῆ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ὁδηγιῶν, τὰς ὁποίας καὶ υἱοθέτησεν ἡ διάδοχος Κυβέρνησις ἡ Ὑπηρεσιακή. Δὲν εἶναι ἀνάγκη, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ τοὺς ἄλλους σταθμούς, τοὺς ὁποίους εἶχεν ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου μέχρι σήμερον. Ἐπελήφθη τοῦ ζητήματος τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, καὶ ἐδόθη ἀναστολὴ καὶ ἀπὸ πλευρᾶς τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, διότι καὶ αὐτὸ ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς ἀναστολῆς, ὁπότε, κύριοι ἐφθάσαμεν εἰς τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν. Ἡ τριμελὴς Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία εἶχε μεταβῆ εἰς Λονδῖνον εἶχε πράγματι προωθήσει τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος κατὰ τρόπον οὐσιώδη καὶ ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων, τὰ ὁποῖα οἱ Ἄγγλοι ἐκπρόσωποι τῆς Κωπαΐδος ἐν Ἀγγλίᾳ ἀνεγνώρισαν καὶ αὐτὸ εἶναι πρὸς τιμὴν των ὡς ἀπολύτως ἀληθῆ καὶ ὀρθά. Ἡ Ἐπιτροπὴ κατώρθωσε ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀξιώσεις τῆς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐβασίζοντο ἐπὶ τόσων ἀκριβῶν στοιχείων ὅσα τὰ στοιχεῖα ἅτινα ἐχρησιμοποίησεν ἡ Τριμελὴς Ἐπιτροπή. Εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, πρὸς τιμὴν τῶν ἐκπροσώπων τῆς Ἑταιρείας, ὅτι ὁσάκις διεπίστωναν, ὅτι τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔθετεν ὑπ’ ὄψει κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις ἡ Τριμελὴς Ἐπιτροπὴ ἦσαν ὀρθά, ὑπεχώρουν ἢ μᾶλλον ἀνεγνώριζον τὸ δίκαιον τῆς Ἑλληνικῆς ἀπόψεως. Καὶ ἐσημειώθησαν ὑποχωρήσεις, τὰς ὁποίας δὲν πρέπει νὰ ὀνομάζω ὑποχωρήσεις, διότι ἁπλούστατα ἐπρόκειτο περὶ στοιχειώδους ἀναγνωρίσεως τῶν ὀρθῶν δεδομένων καὶ στοιχείων τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἠμπορῶ νὰ μὴ προβῶ εἰς τὴν δήλωσιν αὐτήν, ὅτι εὐκόλως καὶ μὲ καλὴν πίστιν ἀνεγνώριζον τὰ στοιχεῖα ὁσάκις αὐτὰ ἦσαν θετικὰ καὶ συγκεκριμένα. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ εἴπω κατὰ τρόπον ὑπεύθυνον ποῖαι ὑπῆρξαν αἱ πρῶται ἀξιώσεις τῆς Ἑταιρείας καὶ ποῦ ἔφθασεν αὕτη μετὰ τὴν ἀντίκρουσιν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς. Πάντως κατὰ τὸν μῆνα Ἰανουάριον ἢ μᾶλλον κατὰ Δεκέμβριον αἱ διαπραγματεύσεις ἀνεστάλησαν, εἶχον φθάσει εἰς σημεῖον πέραν τοῦ ὁποίου δὲν ἦτο δυνατὸν πλέον νὰ ἐπέλθῃ συμφωνία μεταξὺ τῆς 3μελοῦς Ἐπιτροπῆς, τῆς μεταβάσης εἰς τὸ Λονδῖνον καὶ τῆς Ἑταιρείας. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐπιληφθεῖσα ἀμέσως, υἱοθέτησε τὴν γραμμὴν τὴν σώφρονα, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου χαράξει εἰς τὸ θέμα, ἀναγνωρίσασα ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ προσπάθεια τοῦ συμβιβασμοῦ τόσῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἦτο ἀκόμη ἐκκρεμὴς ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἡ ἐξακολούθησις τῶν διαπραγματεύσεων, τί σημαίνει; Σημαίνει, ὅτι ἐὰν αἱ διαπραγματεύσεις ὁδηγηθοῦν εἰς θετικὰ συμπεράσματα δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος περὶ ἀπαλλοτριώσεως, ἀλλὰ θὰ γίνῃ εἰδικὴ μεταχείρισις τῆς Ἑταιρείας καὶ θὰ ἔχωμεν εἰδικὸν νόμον ἐξαγορᾶς τῆς Κωπαΐδος, διότι ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ τοῦτο δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ γίνουν αἱ διαπραγματεύσεις. Φαντάζομαι ὅτι ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ οὐδεὶς θὰ εὑρεθῇ ὁ ὁποῖος θὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι δὲν ἡρμήνευσα ὀρθῶς τὴν γραμμήν, ἡ ὁποία ἔκτοτε ἐχαράχθη καὶ τὴν ὁποίαν καὶ ἡμεῖς υἱοθετήσαμεν.
§60Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐξαγορὰ πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τὰ μὴ ἀπαλλοτριωθέντα περιουσιακὰ στοιχεῖα τῆς Ἑταιρείας, δηλαδὴ τὰ ἀστικὰ ἀκίνητα, τὰ δύο ἐργοστάσια καὶ τὰ τρακτὲρ καὶ λοιπὰ κινητά, ἐνῷ διὰ τὰ ἀπαλλοτριωθέντα πρέπει νὰ γίνῃ ὁ προσδιορισμὸς τῆς κατὰ νόμον ἀποζημιώσεως. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ παραμερίσωμεν τὴν ἐπιβληθεῖσαν ἀπαλλοτρίωσιν διὰ σοβαροὺς νομικοὺς καὶ οὐσιαστικοὺς λόγους.
§61Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ παρατήρησις αὐτὴ τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου, μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν καὶ τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω, ὅτι τὸ θέμα τῶν γαιῶν, ὡς πρὸς τὰς ὁποίας ἰσχύει ὁ νόμος τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ τὸ θέμα τῶν ἐγκαταστάσεων, τῶν ἐργοστασίων, τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ, τοῦ τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ εἶναι, εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Ἑταιρείας Κωπαΐδος, στενώτατα συνυφασμένον. Ἐὰν εἴχατε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐξετάσητε τὴν ἀξίαν τῶν ἐργοστασίων, τῶν ἔργων ποὺ ἔχουν γίνει, τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ μᾶς παραδοθῇ, ἐπίσης ἐὰν εἴχατε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐξετάσητε τὸν μηχανισμὸν ὅλων αὐτῶν τῶν πραγμάτων, θὰ ἴδητε ὅτι ἡ ὑπόθεσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαιρεθῇ καθ’ ὃν τρόπον ἐπεχείρησε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐκ Λεβαδείας νὰ τὴν διαιρέσῃ. Ὅλα μαζί, αἱ γαῖαι, αἱ ἐγκαταστάσεις, τὰ ἐργοστάσια καὶ ὁ τεχνικὸς ἐξοπλισμός, ἀποτελοῦν ἑνιαῖον περιουσιακὸν σύνολον, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ ἐξαγορασθῇ ὡς ἑνιαῖον. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις λοιπὸν ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον ὅπως ἐπιδείξῃ εἰς τὸ θέμα τὴν ἐπιβαλλομένην σωφροσύνην. Τί εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἐνδιαφέρει ὁ τρόπος τῆς λύσεως ἢ ἡ λύσις; Ἐπὶ δεκαετίας ὁλοκλήρους τὸ θέμα εἶναι ἐκκρεμές. Ἐπὶ δεκαετίας ὁλοκλήρους προκαλεῖ ἀντιδράσεις καὶ προκαλεῖ ἐξεγέρσεις, σημασίαν δὲν ἔχει ἐὰν ἐντὸς τῶν μηνῶν αὐτῶν θὰ δοθῇ ἡ λύσις διὰ τοῦ νόμου περὶ ἀπαλλοτριώσεως, ἀλλὰ σημασίαν ἔχει ἐὰν θὰ δοθῇ ἡ λύσις, εἴτε διὰ τοῦ νόμου περὶ ἀπαλλοτριώσεως, εἴτε δι’ ἄλλης ὁδοῦ καὶ ἐθεωρήσαμεν ἀναγκαῖον, ὅπως ἐξακολουθήσωμεν τὴν ὁδὸν τὴν ὁποίαν ἐνεκαινίασεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, τὴν ὁδὸν τῆς ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως, τὴν ὁδὸν τῶν διαπραγματεύσεων μετὰ τῆς Ἑταιρείας. Κατὰ τὰς ἀρχὰς Φεβρουαρίου ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις ἐξεδήλωσε τὴν διάθεσιν, ὅπως παρέμβῃ εἰς τὰς διαπραγματεύσεις. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὐχαρίστως διεπίστωσε τὴν διάθεσιν αὐτὴν τῆς Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως. Ὁ ἀξιότιμος καὶ σεβαστὸς συνάδελφος κ. Κουτσοπέταλος, εἶπε «τί δουλειὰ ἔχει ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν;». Εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτὸ ὑπάρχει ἀπάντησις ἁπλουστάτη. Ἡ Βρεταννικὴ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον δικαίωμα ἔχει, ἀλλὰ καὶ καθῆκον νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ πάντα ὑπήκοον καὶ διὰ πᾶσαν ἑταιρείαν Ἀγγλικήν. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν συζητῶ κἂν ἐὰν ἔχῃ—διότι τὸ θέμα εἶναι αὐτονόητον—δικαίωμα ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις νὰ ἐπέμβῃ, ἀλλὰ λέγω, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εὐχαρίστως εἶδε τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν παρεμβαίνουσαν, διότι ἤλπιζε—καὶ ἡ ἐλπὶς δὲν κατεδείχθη ματαία—ὅτι ἡ παρέμβασις αὐτὴ τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως, θὰ διηκόλυνε τὴν λύσιν τοῦ ὅλου προβλήματος. Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως, Στρατάρχης Παπάγος, μοῦ ἔδωσε τὴν ἐντολὴν καὶ οἱ συνάδελφοί μου Ὑπουργοὶ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Γεωργίας μὲ παρεκάλεσαν, ὅπως τὴν διαχείρισιν τοῦ θέματος, μετὰ τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως— ὄχι μετὰ τῆς Ἑταιρείας Κωπαΐδος—ἀναλάβω ἐγώ. Τὸ ἐθεώρησα καθῆκον μου καὶ ἔκτοτε ἀπὸ τοῦ πρώτου δεκαημέρου τοῦ Φεβρουαρίου αἱ διαπραγματεύσεις γίνονται μεταξὺ τῆς Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως, ἐκπροσωπουμένης ὑπὸ τοῦ ἐν Ἀθήναις Πρεσβευτοῦ τῆς Μ. Βρεταννίας καὶ ἐμοῦ. Διετυπώθη ἡ παρατήρησις, ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις αὐταὶ παρατείνονται ἐπὶ μακρόν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχα προσφέρει ἤδη τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι δὲν ὑπῆρξε καὶ ἀπολύτως δυσάρεστον τὸ γεγονὸς ὅτι παρετάθησαν αἱ διαπραγματεύσεις. Διότι εἰς πᾶσαν νέαν συνάντησιν μετὰ τοῦ ἐντιμοτάτου Πρέσβεως τῆς Μεγάλης Βρεταννίας κ. Σὲρ Τσὰρλς Πήκ, διεπίστωνα τὴν διάθεσιν μιᾶς νέας ὑποχωρήσεως, ὄχι βεβαίως καθ’ ὅλην τὴν γραμμήν, διότι ὑποχώρησις καθ’ ὅλην τὴν γραμμὴν εἶναι ἀδύνατος, διεπίστωνα πάντως τὴν διάθεσιν μιᾶς ὑποχωρήσεως εἰς ὡρισμένους τομεῖς οὐσιώδεις, διὰ τοὺς ὁποίους ἐν καιρῷ θὰ ὁμιλήσω, ὅταν καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπέλθῃ ἡ ὁριστικὴ συμφωνία. Δὲν ἐπῆγεν ἑπομένως χαμένος ὁ χρόνος τῶν δύο περίπου μηνῶν, οἱ ὁποῖοι παρῆλθον, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνέλαβον τὴν διαχείρισιν τοῦ ζητήματος. Βεβαίως ἐν τῷ μεταξὺ ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ πράγματι ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη εἰς κάποιαν δύσκολον θέσιν, καὶ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως τύπου, ἔχουν δίκαιον οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι κ. κ. Κουτσοπέταλος καὶ Παπασπύρου, λέγοντες διατὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπῆλθεν ἡ συνεννόησις καὶ ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, δὲν προβαίνετε εἰς τὴν διανομὴν τῶν κτημάτων. Τυπικῶς ἔχουν δίκαιον οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἀλλ’ οὐσιαστικῶς δὲν ἔχουν δίκαιον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ τύπος νὰ ἀνατρέψῃ τὴν βάσιν τὴν ὁποίαν αὐτὴ αὕτη ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἔθεσε καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας βάσεως ἐστηρίχθησαν αἱ διαπραγματεύσεις μετὰ τῆς Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἦτο, κύριοι, δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ παρακαλέσῃ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας νὰ ἀναβάλῃ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως. Τοῦτο θὰ ἦτο ὀρθὸν καὶ ἔντιμον; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ἡ Κυβέρνησις παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν εἶχε καταλήξει εἰς τὴν ὁριστικὴν συμφωνίαν καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπέκειτο ἡ ἔκδοσις τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας—δὲν ἀνησύχησε, δὲν ἐπενέβη—δὲν εἶχεν ἄλλωστε καὶ ὑποχρέωσιν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας νὰ συμμορφωθῇ πρὸς οἱανδήποτε παράκλησιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἄφησε νὰ ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία μόλις πρὸ 15 ἡμερῶν ἐξεδόθη καὶ ἤδη εὑρισκόμεθα εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ὁριστικῆς λύσεως τοῦ ζητήματος. Κατὰ τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα ὑπάρχει θετικὴ ἡ προοπτικὴ καὶ ἡ ἐλπίς, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ συμφωνία μετὰ τῆς Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡμῶν. Πρόκειται περὶ ἐλαχίστων μόνον ἡμερῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, λόγῳ ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς χρόνου, νὰ σᾶς ἀναπτύξω τοὺς ὅρους μὲ τοὺς ὁποίους γίνεται ἡ συμφωνία, ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη εἶχον τὸν χρόνον, δὲν θὰ εἶχον τὸ δικαίωμα, προλαμβάνων τὴν διατύπωσιν τῆς συμφωνίας μεταξὺ δύο Κυβερνήσεων, νὰ προβῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς ἀνακοίνωσιν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀνακοίνωσις ἀποβλέπουσα εἰς ἀντίδρασιν καὶ ἐμμέσως εἰς ἐκβιασμὸν τῆς Κυβερνήσεως, μετὰ τῆς ὁποίας διαπραγματευόμεθα. Κύριοι, πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι ἀσχέτως ἐὰν συμφωνήσωμεν ἢ ὄχι ἐπὶ τῶν ἐπιμάχων θεμάτων, θὰ ἔλθῃ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀνακοινώσω καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, τοὺς ὅρους ὑφ’ οὓς ἔγινεν ἡ συμφωνία. Παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἐγένετο συμφωνία εἰς ὅλα τὰ ἐπίμαχα θέματα, ἐν τούτοις πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι ἐκ μέρους τοῦ Πρεσβευτοῦ τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου Σὲρ Τσάρλς Πήκ, ἐπεδείχθη πλήρης κατανόησις ἐφ’ ὅλων τῶν ἀπόψεών μας. Κατανόησις δὲν σημαίνει, ὅτι τὰς υἱοθέτησε πλήρως, ἀλλὰ σημαίνει κατανόησιν τῶν θέσεων ἀπὸ τὰς ὁποίας ὁρμᾶται ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Καὶ πρέπει νὰ τονίσω, ὡς εἶχον τὴν εὐκαιρίαν πρὸ 1½ μηνὸς νὰ πράξω, ὅτι πολύτιμος ὑπῆρξεν ἡ βοήθεια τῆς Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως καὶ συγκεκριμένως τοῦ ἐκπροσώπου της εἰς τὰς διαπραγματεύσεις περὶ Κωπαΐδος. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, λοιπόν, νὰ μείνω ἀπόψε μὲ τὴν διατύπωσιν τῆς θετικῆς σχεδὸν ἐλπίδος, ὅτι τὸ πρόβλημα θὰ λυθῇ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα. Βεβαίως θὰ ὑπάρξουν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀσκήσουν κριτικήν. Βεβαίως θὰ εἶναι καὶ αἱ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ληφθοῦν καὶ ἡ συμφωνία, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ, κατ’ ἀνάγκην ἐκτεθειμέναι εἰς τὴν κριτικὴν τῶν ἐνδιαφερομένων. Εἶναι βεβαιότατον ὅμως, ὅτι ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον ἐκ μέρους ἐμοῦ, τοῦ ἀμέσως διαχειρισθέντος τὸ ζήτημα κατὰ τὸ διάστημα τῶν δύο αὐτῶν μηνῶν, κατεβλήθησαν αἱ ἐντονώτεραι δυναταὶ προσπάθειαι, ὅπως πραγματοποιηθῇ μία δικαία, λύσις δικαία ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν ἀκτημόνων, λύσις τοῦ προβλήματος τῆς Κωπαΐδος, ὅπως ἐπιτευχθῇ, λέγω, ἡ καλυτέρα δυνατὴ διευθέτησις τοῦ ζητήματος. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρόβλημα τῆς Κωπαΐδος ὑπάρχει ἀπὸ δεκαετηρίδας. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν ν’ ἀναμείνῃ ἐπὶ τινας ἡμέρας. Ἡ ἐρχομένη ἑβδομάς, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἡ ἑβδομὰς ἡ κρίσιμος, ἀπ’ αὐτὴν θὰ κριθῇ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλήξωμεν εἰς συμφωνίαν, ἢ ὄχι, Αἱ πιθανότητες, λέγω, ὅτι θὰ καταλήξωμεν εἶναι πολλαί, ἂν καί δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προεξοφλήσω συμφωνίαν, ἡ ὁποία ἀκόμη δὲν ἐγένετο. Πάντως, νομίζω, ὅτι πέραν τῆς ἐρχομένης ἑβδομάδος ἢ τῆς μεθεπομένης, διότι πιθανὸν τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα, λόγῳ τῶν ἑορτῶν νὰ μὴν εἶναι τόσον ἔντονοι αἱ διαπραγματεύσεις, πέραν τὸ λέγω τῆς μεθεπομένης ἑβδομάδος, δὲν θὰ παραταθῇ ἡ ἐκκρεμότης. Τὸ θέμα ἐντὸς τῶν δύο προσεχῶν ἑβδομάδων, ἢ θὰ λυθῇ διὰ συμφωνίας, ἢ ἐὰν προσκρούσῃ ἐπὶ ἀνυπερβλήτων ἐμποδίων, δὲν θὰ λυθῇ διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς ἐγκαινιασθείσης τὸν Αὔγουστον 1952. Κύριοι, ὄχι μόνον προβλέπω, ὅτι θὰ λυθῇ διὰ τῆς ὁδοῦ τῶν διαπραγματεύσεων ἀλλὰ καὶ εὔχομαι νὰ λυθῇ διὰ τῆς ὁδοῦ αὐτῆς, διότι δὲν νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τοιαύτης σημασίας, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ἐξεδηλώθη τὸ ἔντονον ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ λυθῇ κατὰ διάφορον τρόπον ἀπὸ ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ἀκριβῶς καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατηγοῦ Πλαστήρα, ἐθεώρησεν ὡς ἁρμόζοντα, δηλαδὴ κατὰ τρόπον συνιστῶντα συμφωνίαν μεταξὺ τῆς Μεγάλης Βρεταννίας καὶ ἡμῶν, εἴτε μεταξὺ τῆς Ἑταιρείας καὶ ἡμῶν, εἴτε μεταξὺ τῶν Κυβερνήσεων. Αἱ Ἑταιρεῖαι καλύπτονται ὅταν εἶναι ξέναι ὑπὸ τῶν Κυβερνήσεών των καὶ αἱ Κυβερνήσεις των ἔχουν δικαίωμα νὰ καλύπτουν αὐτάς.
§62Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐὰν παρ’ ἐλπίδα δὲν ἐπέλθῃ συμφωνία, θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος, ὡς εἶχε ρητῶς ἀποφασίσει ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου;
§63Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ μὴ ἰσχύσῃ ὁ νόμος. Ἐὰν ὅμως ἐπέλθῃ συμφωνία, εἶναι φυσικὸν καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ τὸ προεξοφλήσω ὡς δεδομένον, εἶναι φυσικὸν νὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ ὅπως εἰσαχθῇ εἰδικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος θὰ προβλέπῃ τὰ τῆς ἐξαγορᾶς τῆς ὅλης ἐπιχειρήσεως, περιλαμβανομένων εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν γαιῶν, τῶν ἐργοστασίων, ὅλων τῶν ἐγκαταστάσεων, ὅλων τῶν κτιρίων καὶ ὁλοκλήρου τοῦ τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ κινητοῦ καὶ ἀκινήτου.
§64Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, μίαν παρατήρησιν ἐπὶ ἀνακύπτοντος νομικοῦ θέματος. Διὰ ποῖον λόγον νὰ μὴ γίνῃ ἡ συμφωνία «περὶ τῆς καταβολῆς τῆς κατὰ νόμον ἀποζημιώσεως» διὰ τὰς ἀπαλλοτριουμένας ἐκτάσεις καὶ τῆς ἐξαγορᾶς τῶν μὴ ἀπαλλοτριουμένων περιουσιακῶν στοιχείων τῆς ἑταιρείας (ἀστικὰ ἀκίνητα, ἐργοστάσια, μηχανικὸς ἐξοπλισμός); Τὴν σημασίαν τῆς παρατηρήσεως ταύτης θὰ εἴπωμεν ἄλλοτε. Εἶναι μεγάλη ἡ ἠθικὴ καὶ νομικὴ σημασία τοῦ ζητήματος καὶ ἐφιστῶ ὅλως ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας.
§65Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν νομίζω ὅτι ἔχει τόσον οὐσιώδη σημασίαν.
§66Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἔχει σημασίαν τὴν ὁποίαν καὶ ἀντιλαμβάνεται ἡ Βουλή.
§67Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ἔχετε τὴν δυνατότητα, κ. Παπασπύρου, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, νὰ ἀναπτύξετε τὴν ἄποψίν σας καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὑπόσχομαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ τὴν προσέξῃ.
§68Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἶναι ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.
§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν προσοχὴν τὴν ὁποίαν ἐδείξατε καὶ εὔχομαι καλὴν ἀντάμωσιν μετὰ δύο μῆνας εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ εἶναι μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. (Χειροκροτήματα).
§70Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνομεν ὑπὸ σημείωσιν τὰς δηλώσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Κωπαΐδος καὶ ἀναμένομεν τὰ ἀποτελέσματα.
§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπερώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἡ ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, σχετικῶς μὲ τὸν διορισμὸν ὑπαλλήλων εἰς τὸ παράρτημα Οἴκου Ναύτου Χίου, κλπ., ἀναβάλλεται.
§72Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ συζητήσωμεν αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν, διότι κατὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον εἶναι διατετυπωμένη μᾶς ἐκθέτει εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἄνευ λόγου. Ὤφειλεν ὁ κ. συνάδελφος νὰ παρευρίσκεται εἰς τὴν συζήτησιν διὰ νὰ πληροφορηθῇ καὶ αὐτὸς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία πῶς ἔχει τὸ ζήτημα αὐτό. Ταλανιζόμεθα μὲ τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν ἐπὶ 4 ἑβδομάδας καὶ παρακαλῶ ἀπόψε νὰ λήξῃ. Θὰ ἠδυνάμην βεβαίως νὰ προβῶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου εἰς ἀνακοινώσεις διὰ τῶν ἐφημερίδων, ἀλλὰ τὸ ἀποφεύγω ἐκ λόγων σεβασμοῦ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Τὸ ζήτημα ἔχει ὡς ἑξῆ: Πρόκειται περὶ τῆς λειτουργίας τοῦ παραρτήματος τοῦ Οἴκου Ναύτου ἐν Χίῳ. Τὸ παράρτημα τοῦτο ἐδημιουργήθη διὰ δωρεᾶς 6.000 λιρῶν Ἀγγλίας ὑπὸ τοῦ ἐφοπλιστοῦ κ. Λεμοῦ. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ χάσωμεν τὸ ποσὸν αὐτὸ μὴ προβαίνοντες εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ παραρτήματος. Διατί ἐνοχλεῖται τόσον πολὺ ὁ κ. συνάδελφος διατυπώσας αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν; Μήπως θὰ ἤθελε νὰ μὴ λειτουργήσῃ τὸ παράρτημα τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου. Διὰ τῆς ὑπὸ συζήτησιν ἐπερωτήσεως κατηγορούμεθα, ὅτι προέβημεν εἰς τὸν διορισμὸν δύο ὑπαλλήλων κατὰ παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 1336 περὶ πολεμιστῶν. Οὐδὲν τούτου ἀνακριβέστερον. Πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, δὲν διορίζει. Ἡ διευθύνουσα Ἐπιτροπὴ τοῦ παραρτήματος προέτεινε τὸν διορισμὸν δύο ἰατρῶν καὶ ἐπετράπη, ὡς γνωστόν, ἡ πρόσληψις τῶν ἰατρῶν αὐτῶν, διότι ὑπήγοντο εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 751, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ 1836. Πρόκειται περὶ παλαιῶν πολεμιστῶν.
§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ βουλευτὴς κ. Περ. Ἰακ. Ἀργυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ ἔγκαιρον κατάθεσιν νομοσχεδίων ἀφορώντων τὴν διευκόλυνσιν τῶν πλοιοκτητῶν νὰ ἐπαναφέρωσι τὰ πλοῖα των ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν, κ.λ.π.
§74ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔσομαι σύντομος, ὡς συνήθως, μὴ ἀκολουθῶν τὸ παράδειγμα ὡρισμένων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι μᾶς ταλαιπωροῦν ὀλίγον, ἰδίως δὲ ὁ κ. Ζορμπᾶς, ὁ ὁποῖος λείπει καὶ ὁ κ. Παπασπύρου. Λυποῦμαι ποὺ δὲν ἀκολουθῶ τὸ σύστημα ὡρισμένων Συναγερμικῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἀποκαλοῦν «ἀγαπητούς». Ἐγὼ τοὺς ἀποκαλῶ ἁπλῶς «ἀξιοτίμους συναδέλφους». Πῶς θέλετε νὰ ἀποκαλέσω τὸν κ. Παπασπύρου «ἀγαπητόν», ὁ ὁποῖος ἔκανεν ἐκεῖνο τὸ ἐνοικιοστάσιο, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐχαντάκωσε;
§75Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Λυποῦμαι, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπαλλοτριώσωμεν τὰ σπίτια, νὰ τὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ἀστέγους.
§76ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ δύο αὐτοὶ συνάδελφοι, ἀπὸ κοινοῦ ὁρμώμενοι καὶ μὴ δυνάμενοι νὰ καταβάλουν τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Συναγερμοῦ, διὰ τῶν ταλαιπωριῶν αὐτῶν τῶν μακρῶν λόγων των, ἔγιναν αἴτιοι νὰ ὑποστῶμεν μίαν ἀσθένειαν τὸν ἴκτερον, τοῦ ὁποίου ἐγὼ αἰσθάνομαι ἤδη τὰ πρῶτα συμπτώματα καὶ χαίρω ποὺ θὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν ἀσθένειαν ὅλοι οἱ ἄλλοι. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ὀλίγον μὲ τὸ ζήτημα τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ λυποῦμαι, ὅτι ταλαιπωρῶ τὸν—αὐτὸν ἠμπορῶ νὰ τὸν εἴπω ἐγὼ ἀγαπητὸν—ἀγαπητὸν καὶ ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἴσως νὰ ἀπορήσῃ ἡ Βουλή, ὅτι ἀσχολοῦμαι τόσον μὲ τὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν καὶ δὲν ἀσχολοῦμαι καὶ μὲ τὸ Πολεμικὸν Ναυτικόν, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ εἶχα νὰ εἴπω πολλά. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὑπεύθυνος ὁ κ. Κανελλόπουλος, διὰ τὰ τρία Ὑπουργεῖα; Δι’ αὐτὸ ἀσχολοῦμαι μὲ τὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν. Θὰ ἔπρεπε, ἐπειδὴ οὔτε ἔχω, οὔτε εἶχα ποτὲ μερίδιον εἰς πλοῖα, οὔτε ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει, ἐνῷ ἄλλοι ἔχουν καὶ ἐπειδὴ καὶ οἱ δύο δὲν ἔχομεν, θὰ ἔπρεπε νὰ συνδεώμεθα περισσότερον ἐμεῖς οἱ δύο, παρὰ νὰ ἀκούωμεν εἰσηγήσεις ἄλλων. Ἤθελον, ἐπειδὴ ἡ κυοφορία τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ ληφθοῦν διὰ τὸ Ἐμπορικὸν Ναυτικὸν διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἐπαναφορὰν ὡρισμένων πλοίων ὑπὸ τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν, ἦτο ἐννεάμηνος διὰ νὰ γεννηθοῦν τὰ νομοσχέδια, ἐνῷ ἀπεναντίας ἡ κυοφορία διὰ τὰ νομοσχέδια τῆς πωλήσεως τῶν πλοίων ἦτο ἐλαχίστης χρονικῆς περιόδου, διότι ἴσως ὑπῆρχον ὡρισμένα συμφέροντα, ἤθελον διὰ τελευταίαν φορὰν νὰ σᾶς ἀπασχολήσω καὶ νὰ εἴπω ὡρισμένα πράγματα πρὸς τὴν Βουλήν. Ἕνας ἐφοπλιστὴς συνάδελφός μου ἔδωσεν εἰς ἄλλον τὴν σοφὴν γνώμην, ὅτι οἱ ναυτεργάται πρέπει νὰ τρέφωνται καλά. Ἀλλὰ ἐξανίστανται, διατί ἡ Ἑλληνικὴ Ναυτιλία εἶναι ἀκριβωτέρα μετὰ τὴν Ἀμερικανικὴν καὶ τὴν Ἀγγλικήν. Δὲν εἶναι μόνον λόγῳ τῆς φορολογίας, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ὑπερβολικὴ εἶναι ἄλλα μέτρα δευτερεύοντα, τὰ ὁποῖα τὴν βαρύνουν οὐσιωδῶς. Καὶ ὀφείλεται αὐτὸ πρῶτον εἰς τοὺς ὑψηλοὺς μισθούς, ὀφειλομένους εἰς ἰδιαιτέραν σύμβασιν ὁμοσπονδίας ναυτεργατῶν καὶ ἐφοπλιστῶν καὶ προβάλλεται πάντοτε ἡ ἀντίρρησις: εἶναι ἀβίαστος ἡ σύμβασις μεταξὺ τῆς ὁμοσπονδίας ναυτεργατῶν καὶ ἐφοπλιστῶν; Ὅπως ὑπάρχουν, κύριοι, οἱ ἐργατοπατέρες, ὑπάρχουν καὶ οἱ ναυτοπατέρες, ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οἱ ναῦται διὰ νὰ ναυτολογηθοῦν ἀπευθύνονται εἰς τοὺς ναυτοπατέρας. Αὐτοί, λοιπόν, συμβάλλονται, δῆθεν, ἐλευθέρως μὲ τοὺς ἐφοπλιστὰς καὶ λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐλευθέρα σύμβασις τὸ Κράτος δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Τί θὰ εἰπῇ ἀβίαστον, δὲν εἶναι διόλου ἀβίαστοι αἱ συμβάσεις, οὔτε ἠμπορεῖ νὰ ξέρῃ κανεὶς τί γίνεται μεταξὺ ὁμοσπονδίας καὶ ἐφοπλιστῶν. Τὸ Κράτος, τὸ Ὑπουργεῖον ὡς Κράτος; δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπεμβαίνῃ καὶ νὰ ρυθμίζῃ αὐτὰ τὰ πράγματα, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἑνὸς τόσον σπουδαίου ζητήματος τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἡ ὁποία, ὅπως εἶπον, ἠμπορεῖ νὰ λύσῃ τὸ συναλλαγματικὸν πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος; Αὐτὸ δι’ ἐμὲ εἶναι ἀκατανόητον. Ἀκούσατε διατί μοῦ ἠμφισβητήθη αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον εἰς ἄλλην συζήτησιν.
§77ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Παρακαλοῦμεν, ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος, ἐπὶ τῶν μισθῶν τῶν ναυτῶν, νὰ δώσετε πρὸς τὴν Ἀντιπροσωπείαν στοιχεῖα. Πόσοι εἶναι καὶ οἱ μισθοὶ τῶν ἄλλων Κρατῶν, διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι πράγματι οἱ μισθοὶ τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἀνώτεροι τῶν μισθῶν τῶν ἄλλων Κρατῶν καὶ διατὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου καθίσταται ἡ Ἑλληνικὴ Ἐμπορικὴ Ναυτιλία ἀκριβωτέρα ἀπὸ τὰ ἄλλα Κράτη. Διότι ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι αὐτό, πιθανόν, ἐκ τῶν στοιχείων, νὰ μὴ ἀποδεικνύεται.
§78ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχω τῶν ἄλλων Κρατῶν, ἀλλ’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς ἀναφέρω, εἶναι ἀκριβῶς ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἰδιαιτέρας συμβάσεως, ἡ ὁποία ἔχει γίνει. Εἶναι ἀκριβέστατα. Λυποῦμαι δέ, διότι δὲν ἔχω ἐδῶ καὶ τὸ ἔντυπον, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ μοῦ σταλῇ καὶ δὲν μοῦ ἐστάλη ἐγκαίρως. Ἐπιμένω λοιπὸν καὶ λέγω, ὅτι ἐὰν ἡ Ναυτιλία προώδευσεν ἄλλοτε, προώδευσε λόγῳ τῆς λιτότητος, τὴν ὁποίαν εἶχον οἱ ναυτικοί. Δὲν λέγω, ὅτι θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς ἐκείνην τὴν ἐποχήν, ὅπως δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ εἰς ἄλλα ζητήματα, ἀλλὰ τέλος πάντων, κάποιαν λογικὴν εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἀκούσατε ἐδῶ τὴν ἀκρίβειαν αὐτῶν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς συμβάσεως: «Ὡς τροφοδοσία: Πρωϊνὸ ρόφημα: δύο αὐγά, καφὲ μὲ γάλα τοῦ κουτιοῦ, φρέσκο βούτυρο, μαρμελάδα καὶ τυρόν. Εἰς τὸ πρόγευμα: δὶς τῆς ἑβδομάδος κοτόπουλο, δὶς κρέας, δὶς ἰχθεῖς καὶ ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος ὄσπρια. Τὸ αὐτὸ διὰ τὸ γεῦμα». Σημειώσατε, ὅτι τοὺς δίδουν δὶς τῆς ἑβδομάδος ἕνα κουτὶ βούτυρον καὶ ἕνα κουτὶ μαρμελάδα καὶ συνήθως αὐτὰ τὰ μεταπωλοῦν εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν, ὡς ἐπληροφορήθην. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρωϊνὸν καὶ τὰ γεύματα. Ἐρωτῶ, καὶ ὑμεῖς τρέφεσθε οὕτω; Ἀμφιβάλλω.
§79ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Οἱ ναῦται κοπιάζουν πολύ. Ἡμεῖς δὲν εἴμεθα ναῦται, κύριε συνάδελφε.
§80ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁσάκις τὰ πλοῖα εὑρίσκονται ἐν ὅρμῳ, τοὺς δίδεται καὶ μία φιάλη ζύθου Σημειώσατε, ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ πολυτέλεια εἶναι τῶν τελευταίων ἐτῶν κατασκευάσματα. Ἄλλοτε δὲν ὑπῆρχον αὐτά. Ὑπῆρχε καλὴ διατροφή, ἀλλ’ ὄχι πολυτέλεια. Ἄλλοτε ἡ Ἐμπορικὴ Ναυτιλία ἦτο Δ)σις τοῦ Ὑπουργείου Ναυτικῶν καὶ τὸ γνωρίζω, διότι ἐγὼ εἶχον ὑπηρετήσει καὶ εἶχον ὑπηρετήσει ὡς ἀνθυποπλοίαρχος, ὅταν ὁ τότε πενθερός μου, Κυριακούλης Μαυρομιχάλης, ἦτο Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν καὶ ἐπειδὴ ἦτο καὶ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἤμην ὑποχρεωμένος ἐγὼ νὰ ἀναμιγνύωμαι εἰς ὅλα καὶ μὲ ἔλεγον ὁ ἀνθυποπλοίαρχος Ὑπουργός, καὶ γνωρίζω τὰ πράγματα. Λοιπόν, τότε δὲν ὑπῆρχον ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ Ναυτιλία ἐπήγαινε θαυμάσια καὶ ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν. Πέραν αὐτῶν ὑπάρχει καὶ μία ἐπιτροπὴ τοῦ πληρώματος, ἡ ὁποία ζυγίζει τὴν ἀναλογοῦσαν ποσότητα εἰς ἑκάστην μερίδα. Δηλαδὴ ἓν εἶδος ἐπιτροπῆς σοβιέτ. Ἔχει δὲ δικαίωμα ὅ,τι θέλει νὰ τὸ ἀπορρίπτῃ. Ὑπάρχει ἕνα βιβλίον εἰδικὸν τροφοδοσίας, τὸ ὁποῖον ἡ ἐπιτροπὴ ὑπογράφει καθ’ ἑκάστην, ὅτι ἐζυγίσθησαν αἱ μερίδες, τὰ τρόφιμα, κτλ., ἄλλως ὁ πλοίαρχος ὑπόκειται εἰς κυρώσεις, ἐὰν δὲν τηροῦνται αὐτὰ τὰ πράγματα. Διότι κατήντησαν οἱ πλοίαρχοι νὰ μὴ εἶναι κύριοι τῶν σκαφῶν.
§81Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ συμφωνήσω μαζί σας δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς ἐπικρίσεις, τὰς ὁποίας κάμετε ὅσον ἀφορᾷ τὰ πληρώματα. Ἀλλά, πέραν τῶν ἐπικρίσεων αὐτῶν, διατί δὲν στρέφετε τὰς ἐπικρίσεις σας πρὸς τοὺς ἐφοπλιστάς, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ ἔλαβον τὰ 100 λίμπερτυ μὲ ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, δὲν τὰ ἔβαλον ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν. Διατί δὲν στρέφετε πρὸς αὐτὴν τὴν πλευρὰν τὰς ἐπικρίσεις σας καὶ ἐπικρίνετε τοὺς πτωχοὺς ναυτεργάτας; Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ συμφωνήσω μαζί σας ὅτι καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν πλευρὰν ἠμποροῦν νὰ ἐπέλθουν οἰκονομίαι, ἀλλὰ διατί νὰ μὴ ἴδωμεν τὸ μεγάλο πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τοὺς ἐφοπλιστάς, οἱ ὁποῖοι λέγονται πατριῶται καὶ οἱ ὁποῖοι ἀγοράσαντες σειρὰν ὁλόκληρον λίμπερτυ τὰ ἔβαλον ὑπὸ ξένην σημαίαν, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν φορολογίαν τὴν Ἑλληνικήν; Ἐδῶ εἶναι ἡ ὑπόθεσις.
§82ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι, ἀπολύτως, σύμφωνος καὶ μὴ λησμονῆτε, ὅτι, ὅταν συνεδριάσαμεν πρὸ ἡμερῶν, τὶ εἶπον διὰ τοὺς ἐφοπλιστάς. Ἀλλά, τέλος πάντων, δὲν εἶναι ἰδική μου ὑπόθεσις αὐτή. Τώρα λόγῳ τῆς διακοπῆς αὐτῆς, θὰ σᾶς ἀναφέρω κάτι τι, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐνδιαφέρον, διὰ τὸν περιώνυμον κ. Ὠνάσην. Ἐγὼ λοιπὸν αὐτὰ τὰ γνωρίζω ἀπὸ στενώτατον, πρώην ἐξ ἀγχιστείας, συγγενῆ, τὰ ὁποῖα εἶναι θετικώτατα. Ὁ καϋμένος ὁ πατὴρ τοῦ νέου εἰς τὴν Σμύρνην ἦτο εὔπορος, ἦλθεν ἐδῶ μὲ τὴν καταστροφήν, καὶ ἔλεγεν εἰς αὐτὸν τὸν φίλον, τὸν στενὸν συγγενῆ του: Τὶ νὰ τὸ κάμω αὐτὸ τὸ παιδί, δὲν εἶναι γιὰ τίποτε, τὸ παιδὶ αὐτὸ ἤθελε νὰ πάῃ εἰς τὴν Ἀμερικὴ—καὶ ὁ συγγενής του ἔλεγε: Ἀφοῦ θέλει, νὰ πάῃ. Μὰ δὲν εἶναι γιὰ γράμματα. Ἀφοῦ θέλει ἄφησέ τον νὰ πάῃ. Ἐπῆγε, κύριοι, αὐτὸ τὸ παιδί, αὐτὸς ὁ δαιμόνιος νέος εἰς τὴν Ἀργεντινήν, Ὁ πατέρας του τὸν συνέστησεν εἰς μερικοὺς ἐμπόρους, παλαιοὺς φίλους του καὶ ἤρχισε μίαν ἐργασίαν καπνῶν καὶ κατώρθωσεν ἐντὸς ὀλίγου, ἐντίμως ἐργαζόμενος— τοῦ ἀπέστειλον καπνὰ ἀπὸ ἐδῶ—νὰ ἀγοράσῃ ἕνα πλοῖον. Αὐτὸ τὸ πλοῖον ἐφορτώθη εἰς τὸ Ρόντερνταμ ἢ τὸ Ἄμστερνταμ καὶ ἐπρόκειτο νὰ φύγῃ, ὅταν ἐπεμβαίνῃ ὁ προξενικὸς Λιμενάρχης, διότι τώρα ἔχομεν προξενικοὺς Λιμενάρχας εἰς ὅλην μας τὴν ζωήν, 100 χρόνια, εἴχομεν τὰ προξενεῖα, τὰ ὁποῖα εἰργάζοντο, ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὄχι ἐξ ἐπαγγέλματος, τῆς καριέρας πρόξενοι, ἀλλὰ καὶ ἐπίτιμοι πρόξενοι, οὓς εἶχον ἐγώ, ὡς Πρέσβυς εἰς τὴν Ἰσπανίαν, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἐξετέλουν θαυμάσια τὸ ἔργον των, τώρα ἔχομεν λιμενικὸν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν Προξενεῖον, καὶ τοῦ λέγει: δὲν σοῦ ἐπιτρέπω νὰ φύγῃς— μὲ αὐτὰ θέλω νὰ σᾶς ἐξηγήσω πῶς καὶ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἠναγκάσθη τὰ πλοῖα του νὰ τὰ βάλῃ ὑπὸ Παναμαϊκὴν σημαίαν—διότι δὲν ἔχεις Ἕλληνα ἐσχαρέα, δηλαδὴ μάγειρον τοῦ πληρώματος. Μὰ λέγει, ποὺ νὰ εὕρω ἐσχαρέα, εἰς τὴν Ὁλλανδίαν, Ἕλληνα. Θὰ πάω τὸ πλοῖον εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ διώξω τὸν Ὁλλανδὸ καὶ θὰ πάρω Ἕλληνα. Ἀλλὰ μὴν μὲ ἐμποδίζετε, διότι καταφέρομαι, ἐννοεῖται, ὅτι τὸν ἐπίεσαν. Παρὰ ταῦτα, ἠναγκάσθη νὰ τηλεγραφήσῃ νὰ ἔλθῃ ὁ ἐσχαρεὺς ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ φύγῃ τὸ πλοῖον. Ἀποτέλεσμα, ζημία. Ὁ ἄνθρωπος παρὰ ταῦτα, ὑπῆρξε πατριώτης καλός, ἔχων μέσα του τὸ αἴσθημα τὸ Ἑλληνικόν. Ὅπως δὲ ἀποδεικνύεται, τὸ ἔχει καὶ ἀκόμη, διότι, ἐὰν διαβάσετε αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν, δηλαδή, ἕνα σπουδαῖον ὑπόμνημά του εἰς τὴν Νέα Ὑόρκην, θὰ ἴδητε, ὅτι εἰς τοὺς συναδέλφους του εἶπεν, ὅτι εἰς ἕνα πλοῖον, ἐὰν θὰ βάλετε σεῖς Ἑλληνικὴν σημαίαν, ἐγὼ θὰ βάλω δύο. Νὰ διαβάσετε τὸ ὑπόμνημα αὐτό, διότι εἶναι σπουδαῖον.
§83Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἰς τὸ Λονδῖνον, εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ συναντήσωμεν πλῆθος Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν καὶ ὁμολογῶ, ὅτι ἐγώ, διὰ πρώτην φορὰν τοὺς ἀντίκρυσα, διότι ἡ περιφέρειά μου, δὲν ἔχει οὔτε βάρκα. Εἶδον λοιπόν, ὅτι τὸ παράπονόν τους, δὲν ἦτο τόσον διὰ τὴν φορολογίαν τὴν σημερινήν, οὔτε διὰ τὰς ἀποδοχὰς τῶν πληρωμάτων των, διότι καὶ ὑπὸ ξένην σημαίαν προτιμοῦν τὰ Ἑλληνικὰ πληρώματα, διότι κοστίζουν μὲν ἀκριβότερα, ἀλλὰ εἶναι περισσότερον ἀσύδοτοι. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀντελήφθην, ὅτι τοὺς ἔχει πειράξει, εἶναι ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς ἐχθρότητος, ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ, εἰς βάρος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τέλος πάντων, μᾶς εἶπον: Ἡμεῖς δουλεύομεν σὲ ξένες θάλασσες, μεταφέρομεν καράβια ἀπὸ τὴν Ἀγγλίαν εἰς τὴν Ἰαπωνίαν καὶ ἂν κλέβωμεν ξένους, τί σᾶς πειράζει σᾶς καὶ μᾶς φωνάζετε;
§84Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶπον τέτοια πράγματα.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§85ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Διαμαρτυρόμεθα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ αὐταὶ αἱ λέξεις. Οἱ Ἕλληνες ναυτιλλόμενοι ἐργάζονται ὑπερανθρώπως καὶ κερδίζουν. Οὐδένα κλέπτουν.
§86Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Διαμαρτύρομαι, κ. Πρόεδρε, διὰ τὴν δυσφήμισιν τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν, ἡ ὁποία ἐπιχειρεῖται αὐτὴν τὴν στιγμήν.
§87Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ἐξετάζομεν, τί κάμνει ὁ Ἕλλην, ὁ ὁποῖος ἔχει ρεστωρὰν εἰς τὴν Αὐστραλίαν καὶ ὁ ἄλλος, ὁ ὁποῖος ἔχει κινηματογράφους εἰς τὴν Ἀμερικήν. Δὲν πρέπει νὰ φερώμεθα τόσον αὐστηρὰ ἀπέναντι τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Οὔτε εἶναι ἀκριβὲς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐλέχθη πρὸ ὀλίγου, ὅτι μὲ τὰ «Λίμπερτυ», τὰ ὁποῖα ἐπῆραν ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους ἐκέρδισαν χρήματα καὶ δι’ αὐτὸ τὰ ἔχουν ὑπὸ ξένην σημαίαν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς. Παρακαλῶ, νὰ σεβασθῶμεν τὸν κ. βουλευτήν, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐπὶ τοῦ βήματος.
§89ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔφθασε λοιπόν, ὁ Ἕλλην ἐσχαρεύς. Παρὰ ταῦτα ὑπερίσχυσεν ἡ Ἑλληνική του συνείδησις. Κατώρθωσεν, ὕστερα ἀπὸ ὀλίγα χρόνια νὰ ναυπηγήσῃ πλοῖον εἰς τὴν Σουηδίαν μὲ μίαν μηχανὴν ντῆζελ. Ἐννοεῖται, ὅτι προσέλαβε Σουηδὸν μηχανικόν, διὰ τὸν λόγον, ὅτι καὶ τότε οἱ ἰδικοί μας μηχανικοὶ δὲν ἐγνώριζον καλὰ τὸν χειρισμὸν τῶν μηχανῶν ντῆζελ. Ἐπεμβαίνει καὶ τότε ὁ προξενικὸς Λιμενάρχης. Δὲν σοῦ ἐπιτρέπω νὰ φύγῃς, λέγει εἰς τὸν κ. Ὠνάση, διότι δὲν ἔχεις μηχανικὸν Ἕλληνα. Μά, Ἕλληνα μηχανικόν, δὲν ἠμπορῶ νὰ εὕρω εἰς τὴν Σουηδίαν, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ, ἀπήντησε, δὲν γνωρίζει, ἀκόμη, τὰς μηχανὰς ντῆζελ. Σᾶς ὑπόσχομαι, εἶπεν, ὅτι τὸ πλοῖον, θὰ πάῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ πάρω Ἕλληνα μηχανικόν, θὰ κρατήσω ὅμως τὸν ξένον μηχανικὸν μέχρις ὅτου οἱ Ἕλληνες ἐξοικειωθοῦν μὲ τὰς μηχανὰς ντῆζελ. Ἀλλ’ ὁ λιμενικὸς ἐπέμενεν. Ἔ, τότε, εἶπεν ὁ ἄνθρωπος τὸ «ἐς κόρακα, τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος» Καὶ ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς, τὰ ἔθεσε τὰ πλοῖα του, ὑπὸ Παναμαϊκὴν σημαίαν. Αὐτά, τὰ λέγω ἀκριβῶς, διὰ τὸ στενὸν πνεῦμα τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους.
§90Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι ἀληθῆ ταῦτα, κ. Ναύαρχε. Καὶ ἐγὼ τὰ γνωρίζω.
§91ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συμπληρώνω, διὰ νὰ μὴ ὑποτεθῇ, ὅτι στρέφομαι, κατὰ τῶν ναυτῶν. Καὶ πρὸς τοῦτο, θὰ εἴπω μερικὰ ἄλλα δευτερεύοντα ζητήματα, τὰ ὁποῖα βαρύνουν τὸν ἐφοπλιστικὸν κόσμον. Ζητήματα ψευδασθενειῶν. Ἀκοῦστε αὐτὴν τὴν μηχανήν, ὅπως λέγει ὁ λαός, ἡ ὁποία εἶναι ἐνδιαφέρουσα. Λυποῦμαι, διότι ταλαιπωρῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν.
§92Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ, Ναυτιλίας). Εὐχαρίστως σᾶς παρακολουθοῦμεν, κ. Ναύαρχε.
§93ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκοῦστε με, διότι ἔχω πεῖραν τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους, ὅπως καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Ὅλα αὐτὰ νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ διορθωθοῦν καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν τότε καὶ ἐπαναφορὰν τῶν πλοίων, ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν. Λοιπόν, ἔχομεν τὸ ζήτημα τῶν ψευδασθενειῶν. Τὸ πλοῖον εἶναι σὲ ἕνα ξένο λιμάνι. Μετὰ ἀπὸ ἓν ἔτος, ἔχει δικαίωμα ὁ ναυτεργάτης νὰ ἀπολυθῇ. Τί κάμνει; Ἰσχυρίζεται ἀσθένειαν. Τότε, ὁ πλοιοκτήτης ὑποχρεοῦται νὰ δώσῃ εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀπολύονται τέσσαρας μισθοὺς καὶ νὰ τοὺς παλιννοστήσῃ. Ὑποτεθείσθω, λοιπόν, ὅτι ζητοῦν νὰ ἀπολυθοῦν 15 ναυτεργάται. Εἰς αὐτοὺς τοὺς 15 ναυτεργάτας, ὑποχρεοῦται νὰ πληρώσῃ τέσσαρας μισθοὺς καὶ νὰ τοὺς παλιννοστήσῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ φέρῃ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἄλλους τόσους ποὺ θὰ ὑποδείξουν οἱ ναυτοπιτέρες, εἰς τὸν ξένον λιμένα. Φαντασθῆτε, τί δαπάνη εἶναι αὐτή. Τί συμβαίνει; Οἱ ἐφοπλισταί, ἀσφαλίζουν φυσικὰ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Ἀλλὰ αἱ ἀσφάλειαι αἱ ξέναι γνωρίζουν τὸ σύστημα τῶν Ἑλληνικῶν ψευδασθενειῶν καὶ δι’ αὐτὸ ὑποχρεοῦν τοὺς Ἕλληνας ἐφοπλιστὰς νὰ πληρώσουν ἀσφάλιστρα διπλάσια τῶν ἄλλων Κρατῶν, καθὼς ὑποχρεοῦν καὶ τοὺς πλοιοκτήτας νὰ ἔχουν τὸ 25% εἰς βάρος των. Δὲν ἀρκεῖ, δηλαδή, ὅτι οἱ Ἕλληνες πλοιοκτῆται πληρώνουν τὰ διπλάσια ἀσφάλιστρα, ἀλλ’ εἰς τὸ ἀσφάλιστρο, ποὺ καταβάλλει ἡ ἑταιρεία ὑποχρεώνει τὸν Ἕλληνα πλοιοκτήτην, νὰ πληρώσῃ τὸ 25%, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει μὲ οὐδὲν ἄλλο Κράτος. Καὶ ἐνθυμοῦμαι, κύριοι, μετὰ τὸν πρῶτον πόλεμον, ὅταν—μὲ συγχωρεῖτε ἂν κάμνω μερικὰς παρεκβάσεις, ἀλλὰ διὰ τοὺς νεωτέρους χρειάζεται νὰ γνωρίζουν ὡρισμένα πράγματα—ὅταν ἤμην, τότε, εἰς τὸ Λονδῖνον, εἶχα πέσει οἱ ναῦλοι—καὶ δὲν δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, τί ἤκουον ἐγώ, διὰ τοὺς Ἕλληνας, ὅτι ἔκαμνον ναυταπίτας κλπ. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι μοῦ εἶχαν ζητήσει νὰ γράψω ἕνα ἄρθρον, μία μεγάλη Ἀγγλικὴ ἐφημερίς, «Mauchester Gardian», διὰ τὸ ναυτικόν. Τῇ παρεμβάσει ἑνὸς Ἄγγλου σημαντικοῦ δημοσιογράφου, τὸ ἔστειλα καὶ ἔλεγον περὶ τῆς ἐντιμότητος τῶν Ἑλλήνων πλοιάρχων εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς Ἐπαναστάσεως κτλ. Καὶ μόνον, διότι ὡμίλησα περὶ ἐντιμότητος Ἑλλήνων πλοιάρχων, δὲν ἐδημοσιεύθη τὸ ἄρθρον. Τοιαύτη ἦτο ἡ κατάστασις, ὥστε αἱ ἀσφάλειαι ἐδιπλασίασαν διὰ τὸν Ἕλληνα τότε τὰ ἀσφάλιστρα, διπλάσια ὅλων τῶν ἄλλων Κρατῶν καὶ ἠναγκάσθην τότε νὰ γράψω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δικαστήριον, ἐδῶ, νὰ δικάζωμεν ἡμεῖς ἐδῶ τὰς βυθίσεις τῶν πλοίων πρὶν ἢ δικασθοῦν ἀπὸ τὸ Λόϋδ. Ἐγένετο αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔγραψα, καὶ ὅταν ἐπανῆλθον ἔλαβον μέρος εἰς αὐτὴν τὴν Ἐπιτροπήν. Ἀλλά, δυστυχῶς, ὅταν ὑπάρχουν μεγάλα συμφέροντα κτλ., ὑπέστην τόσας πιέσεις καὶ διεῖδον, ὅτι δὲν δύναται νὰ διεξαχθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι οἱ εἰσηγηταὶ ἤρχισαν νὰ μοῦ τὰ παίζουν καὶ τότε ἠναγκάσθην νὰ παραιτηθῶ καὶ ἐγώ, διὰ νὰ μὴ ἔχω καὶ οὐδεμίαν εὐθύνην. Σᾶς τὰ λέγω αὐτά, διὰ νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι γίνονται αὐτὰ τὰ πράγματα, ὅπως μὲ τὸ ζήτημα τῶν ψευδασθενειῶν. Λοιπόν, ὁ Ἄγγλος καταβάλλει τὰ ἡμίση ἀσφάλιστρα καὶ καλύπτεται 100%, ἐνῷ ὁ Ἕλλην πληρώνει τὰ διπλάσια, καὶ καλύπτει τὸ 75%. Ἔπειτα, ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὸν ἄλλον μου λόγον, εἶναι αὐταὶ αἱ καθ’ ὑπερβολὴν εἰσφοραὶ τοῦ ΝΑΤ. Καθὼς εἶπον, ἔπειτα, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς παλιννοστήσεως, ἐπίσης. Ἄλλοτε, ὅταν ἀπελύοντο ἔξω, εὕρισκον ἄλλα πλοῖα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, Ἑλληνικά, ἐπεβιβάζοντο, ἐναυτολογοῦντο ἢ ἐπέστρεφον. Δὲν ὑπῆρχον ὅλα αὐτὰ τὰ συστήματα, τὰ ὁποῖα ἐφαρμόζονται κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, διότι πρέπει, κύριοι, νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα 30 ἔτη, κατελήφθημεν ἀπὸ μίαν ξενομανίαν, νὰ μιμούμεθα τοὺς ξένους—λέγετε καὶ ἐγίναμεν μέγα Κράτος καὶ πλούσιον—καὶ αὐτὰ εἶναι εἰς βάρος μας, ὅλα αὐτὰ τὰ συστήματα. Διὰ τοῦτο, ἐπιμένω καὶ λέγω, ὅτι τὸ Κράτος, τὸ Ὑπουργεῖον, ἔχει δικαίωμα, ἔχει καθῆκον, νὰ ἐπέμβῃ εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα. Τί θὰ εἴπῃ; Τί εἶναι; Ἀντιπροσωπεύει τὸ Κράτος ἡ Ὁμοσπονδία τῶν Ναυτεργατῶν μὲ τοὺς ναυτοπατέρας; Ποῦ ἀκούσθηκε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Μπορεῖ, κάλλιστα, εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα νὰ ἐπέμβῃ. Ἔχω δὲ νὰ προσθέσω καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα, ὅτι δὲν χρειάζονται—δὲν ξεύρω τί λέγει ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου, ἐγὼ λυποῦμαι, καθὼς σᾶς εἶπον, ὅταν προσκρούω ἀλλ’ ὡς σᾶς εἶπον καὶ ἄλλοτε, καλύτερον νὰ προσκρούω εἰς τοὺς ἀνθρώπους παρὰ εἰς τοὺς Θεούς, λυποῦμαι, στενοχωροῦμαι, ὅταν προσκρούω εἰς ὡρισμένα θέματα—ἀλλ’ ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο. «Οἱ Προξενικοὶ Λιμενάρχαι. (ἀναγινώσκει) Ἐγὼ θεωρῶ, ὅτι εἶναι περιττοί.» Ἄς εἶναι Λιμενάρχαι ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος. Ἔχει ἡ Ἑλλὰς ἀρκετούς λιμένας, ὥστε οἱ κύριοι Λιμενικοὶ ἀξιωματικοὶ νὰ ἱκανοποιοῦνται. Ἄλλως τε ἔγινε καὶ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον λέγει νὰ δημιουργηθοῦν καὶ εἰς τὰ Κεντρικὰ Λιμεναρχεῖα, παραρτήματα. Ἐγὼ νομίζω πρέπει νὰ ἐλαττωθοῦν παρὰ νὰ αὐξήσουν. Καὶ σημειώσατε, ὁμιλῶ κατὰ τοῦ ἰδικοῦ μου συμφέροντος, διότι ἡ Σχολὴ τῶν Δοκίμων Λιμεναρχῶν εἶναι ἐγκατεστημένη εἰς ἕνα σπίτι εἰς τὴν Καστέλλα, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὸ ⅓ καὶ εἰσπράττω, 1.500.000 δραχ. τὸν μῆνα, καὶ ἐγὼ ζητῶ νὰ καταργηθῇ ὑπὲρ τοῦ Κράτους εἰς βάρος μου, διότι πληρώνει τὸ Κράτος δι’ αὐτὴν τὴν Σχολὴν 4.500.000 τὸ μῆνα, διότι εἶναι 3 μερίδες, διὰ νὰ ἐκπαιδεύῃ ὀκτώ, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, δοκίμους λιμενικούς. Αὐτά, ἐθεώρησα καθῆκον μου, διὰ τελευταίαν φορὰν ἐνοχλῶν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, νὰ εἴπω, ἵνα τὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του, διότι, νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὰ καὶ θὰ συντελέσουν, ὥστε ὅταν θὰ γεννηθοῦν αὐτὰ τὰ νομοσχέδια τέλος πάντων, ποὺ περιμένομεν 4 μῆνας τώρα διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν θὰ ἐπανέλθουν τὰ πλοῖα, διὰ νὰ ἴδωμεν τί θὰ τοὺς παραχωρήσωμε διὰ νὰ ἐπανέλθουν, καὶ περισσότερον, νὰ τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὅλοι σας, καὶ νὰ τὸ πάρῃ εἰς χεῖρας του τὸ πρᾶγμα τὸ Κράτος καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς— νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ δὲ τὰς ἰδιαιτέρας συμβάσεις καὶ «τὶς μηχανὲς τὶς ρωμαίϊκες»—εἰς τρόπον ὥστε τὰ πράγματα νὰ λάβουν μίαν εὐθεῖαν ὁδόν, συμφέρουσαν καὶ εἰς τὴν Ναυτιλίαν καὶ εἰς τὸ Κράτος. (Χειροκροτήματα).
§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἔχει τὸν λόγον.
§95Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ἤκουσα μὲ ὅλην τὴν προσοχήν, τὴν ὁποίαν ὀφείλω εἰς τὸν διακεκριμένον ἐξ Ἀθηνῶν κ. συνάδελφον. Θὰ ζητήσω τὴν ἄδειαν ἀπὸ τὸ Σῶμα, καὶ ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, ὅπως ἀπαντήσω πολὺ περιληπτικῶς, τόσον εἰς τὰ ὅσα ἀνέπτυξεν ἀπὸ τὸ βῆμα, ὅσον καὶ εἰς τὰ ὅσα διετύπωσεν εἰς τὴν ἐπερώτησίν του, διότι δὲν ἀντιστοιχοῦν ἐν πολλοῖς, τὰ ὅσα ἀνέπτυξεν ἀπὸ τὸ βῆμα, πρὸς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διετύπωσεν εἰς αὐτήν. Ὁ κ. συνάδελφος προέρχεται ἀπὸ τὸ Σῶμα τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ καὶ εὐνόητος εἶναι ἐκ τούτου ἡ πολεμική του διάθεσις καὶ ὅταν καταπιάνεται μὲ θέματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνάγονται εἰς τὸ Πολεμικὸν Ναυτικόν. Ἔχω ἕνα παράπονον, ὅτι δὲν ἐπροτίμησε νὰ ἐπισκεφθῇ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὰς ὑπηρεσίας. Ἐὰν ἐπροτίμα νὰ ἔλθῃ νὰ ζητήσῃ ἐξηγήσεις ἢ καὶ πληροφορίας, περὶ τοῦ ποῖα εἶναι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα προπαρασκευάζει τὸ Ὑπουργεῖον διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ὅλον θέμα τῆς Ναυτιλίας, ἰδιαιτέρως δὲ τῆς ποντοπόρου Ναυτιλίας, εἰς θέματα τῆς ὁποίας ὁ κ. συνάδελφος περιωρίσθη, τότε θὰ τὰ ἐγνώριζε καὶ ἴσως σήμερα δὲν θὰ εἶχεν ἀνάγκην νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὸν κόπον αὐτὸν νὰ διατυπώσῃ τὴν ἐπερώτησίν του καὶ νὰ τὴν ἀναπτύξῃ, ὅπως πρὸ ὀλίγου ἔκαμε. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἐχρησιμοποίει τὴν διατύπωσιν τοῦ ἐλέγχου τοῦ Ὑπουργοῦ, διότι δὲν εἶναι εἰδικός.
§96ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ μίαν ἐξήγησιν. Μὴ τὸ παρεξηγήσετε αὐτό. Εἶπον, ὅσον ἀφορᾷ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξα προηγουμένως, ὅτι ἴσως δὲν ἦσαν εἰς γνῶσιν σας, ἐπειδὴ φυσικά, δὲν εἶσθε εἰδικός. Δὲν ἐννοοῦσα, ὅτι αὐτὸ ἦτο προσβολή.
§97Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, οὔτε θεωρῶ.
§98ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξα εἶναι, ὅτι πιθανὸν ὡς μὴ εἰδικὸς νὰ μὴ τὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας.
§99Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε συνάδελφε, θέλω νὰ διαστείλω ἀκριβῶς, ὅτι τὰ θέματα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, δὲν εἶναι θέματα τῶν Ἀξιωματικῶν τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ, ὥστε ἐνδεχομένως νὰ χρειάζεται κάποια εἰδικότης.
§100ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω ἀσχοληθῆ καὶ ἐργασθῆ διὰ τὸ πλοῖον καὶ εἰς τὸ Παρίσι καὶ εἶχον ὁλόκληρον σύγγραμμα ἄλλοτε ἔτοιμον διὰ τὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν.
§101Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ὅπως ἔχετε τιμήσει τὸ Πολεμικὸν Ναυτικόν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον προέρχεσθε, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐτιμήσατε καὶ τὴν διπλωματίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ πολιτεία σᾶς ἔχε χρησιμοποιήσει. Ἑπομένως, ἐὰν τὸ λέγω αὐτό, δὲν τὸ λέγω διὰ νὰ σᾶς ὑποτιμήσω παντάπασιν. Ὑμεῖς προσωπικῶς, γνωρίζω, ὅτι ἔχετε ἀσχοληθῆ καὶ μὲ ἄλλα θέματα καὶ κοινωνικὰ καὶ πολιτικά. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, κ. συνάδελφε, εἶναι πρὸ παντὸς Ὑπουργεῖον ἀσχολούμενον μὲ θέματα οἰκονομικά, κοινωνικά, ἐργατικὰ καὶ νομικά, κατὰ τελευταῖον δὲ λόγον μὲ θέματα στενῶς ναυτιλιακά, ὥστε νὰ καταλογίσετε ἔλλειψιν εἰδικότητος εἰς τοὺς ἐνδεχομένως μὴ ἐκ τοῦ Ναυτικοῦ καὶ δὴ τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ προερχομένους Ὑπουργοὺς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἴσως καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀντιλαμβάνομαι πὼς θὰ ἠθέλατε τὴν ἄμεσον παρέμβασιν τοῦ Κράτους, ὡς εἰ ἐπρόκειτο περὶ πολεμικῶν πλοίων, εἰς τὰ ὁποῖα εὔλογος εἶναι ἡ ἄμεσος παρέμβασις τοῦ Κράτους. Ἡ Ἐμπορικὴ Ναυτιλία εἶναι προϊόν μιᾶς προσπαθείας ἀτομικῆς ἢ ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, παρουσιάζει πολυσύνθετα καὶ ἀπειρίαν θεμάτων ναυτεργατικῶν, ρυθμίσεως ἐργασίας τῶν ναυτεργατῶν, ρυθμίσεως φορολογίας καὶ κεφαλαίου, ρυθμίσεως ἀμοιβαίων σχέσεων ἐργοδότου καὶ ναυτεργάτου, καὶ εἶμαι πολὺ εὐτυχής, ὅτι μοῦ δίδεται εὐκαιρία ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ ὁμιλήσω μὲ πραγματικὴν συγκίνησιν διὰ τὰς ἐξόχους σχέσεις, αἱ ὁποῖαι διέπουν τοὺς δύο αὐτοὺς παράγοντας τῆς ναυτιλίας, τὸν ἐφοπλιστὴ καὶ τὸν ναυτεργάτην. Ὁ κ. συνάδελφος, ὡμίλησε μὲ ἕνα εἶδος πικρίας διὰ τοὺς ναυτοπατέρας, ὅπως τοὺς ἀποκαλεῖ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ ἐκεῖ, ὅπως εἰς πᾶσαν ἐκδήλωσιν τῆς ζωῆς καί τινες ἀκατάλληλοι, ἀλλὰ εἶναι πολὺ φυσικὸν τόσον τὸ Κράτος, αἱ ὑπηρεσίαι, ὅσον καὶ οἱ ἐφοπλισταί, νὰ ἔρχωνται εἰς ἐπαφήν, ὄχι βέβαια μὲ ἕνα ἕκαστον χωριστὰ ἀπὸ τοὺς ναύτας ἢ τοὺς ναυτεργάτας ἢ τὸ πλήρωμα, ἀλλὰ μὲ τὰς ἀντιστοίχους ὀργανώσεις των. Ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ὀργανώσεων αὐτῶν ἀναδεικνύονται οἱ ἑκάστοτε ἱκανοὶ—θέλετε νὰ εἴπετε οἱ ἐνίοτε ἐπιτήδειοι; δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ τοῦτο—πάντως θὰ τοὺς ἀκούσωμεν, ἐὰν τοὺς ἀποκαλέσωμεν.
§102Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Εἶναι ὁ μόνος κλάδος ὅπου δὲν ἐκλέγονται οἱ ἐπιτήδειοι.
§103Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Αἱ ὑπηρεσίαι πάντως, τὰς ὁποίας προσφέρουν αἱ ναυτεργατικαὶ ὀργανώσεις εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν περιπλόκων κοινωνικῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται καθ’ ἑκάστην, εἶναι πράγματι ἀξιόλογοι. Ὁ κ. συνάδελφος, φοβοῦμαι, ὅτι μετέφερε τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτόν, ἔχων ὑπ’ ὄψει του μίαν ἄλλην κατηγορίαν ναυτεργατῶν ἡγουμένων τῶν ὀργανώσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι δροῦν ἀντεθνικῶς ὄχι πλέον ἐντὸς τῆς Πατρίδος μας, ἀλλὰ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.
§104Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Καὶ δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ γίνεται λόγος εἰς τὴν Βουλὴν περὶ ναυτοπατέρων.
§105ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ δὲν πρέπει;
§106Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ὀργανώσεων εἶναι στοιχεῖα ἱκανὰ καὶ ἐθνικά, ὡς ἀντίρροπον τῆς ΟΕΝΟ.
§107Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ἡ ὥρα εἶναι προκεχωρημένη, κ. συνάδελφοι, καὶ τὸ θέμα ὡς ἐτέθη ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, δὲν μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὴν ἀνάλυσιν τοῦ ὅλου ζητήματος. Θὰ εἶχον τότε, ἴσως, τὴν εὐκαιρίαν νὰ τοῦ ἐξηγήσω διατὶ εἶναι τόσον χρήσιμοι—διὰ νὰ μὴ εἴπω πολύτιμοι— οἱ Προξενικοὶ Λιμενάρχαι εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Θὰ συμφωνήσω μαζί του, ὅτι ἴσως, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν τόσοι, ὅσοι ὑπάρχουν σήμερον. Τὸν παρακαλῶ νὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὴν ἐξήγησιν, τὴν ὁποίαν τοῦ δίδω, ὅτι ἱδρύθησαν Προξενικὰ Λιμεναρχεῖα, 7–8 εἶναι τὰ Προξενικὰ Λιμεναρχεῖα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐκεῖ ὅπου ἦτο ἡ ἕδρα τῶν ἀντεθνικῶν ὀργανώσεων τῶν μισθοδοτουμένων ἀπὸ τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν δὲ αὐτήν, ἦτο στοιχειώδης ἄμυνα τῆς Ἑλλάδος νὰ τοποθετήσῃ τοὺς Προξενικοὺς Λιμενάρχας, διὰ νὰ παρακολουθῇ τὰς κινήσεις τῶν ὀργανώσεων αὐτῶν· πάντως σήμερον λειτουργοῦν μόνον 5 Λιμενικὰ Προξενεῖα. Δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου νὰ φέρω ἕνα παραστατικὸν πίνακα, ὅπου θὰ ἐβλέπατε, κατὰ τὸ 1947 τὰ Ἑλληνικὰ βαπόρια κατὰ τὰ ¾ κοκκινίζοντα, κατὰ τὸ 1948 περιστέλλοντα τὸ κόκκινο, διὰ νὰ καταλήξῃ εἰς τὸ 1952 νὰ μὴ ὑπάρχῃ πλέον κόκκινο χρῶμα. Ἔ λοιπόν, κατὰ ἕνα ποσοστὸν ἀξιόλογον, τὸ ἀποτέλεσμα αὐτὸ ὀφείλεται καὶ εἰς τὰς ἐδῶ ναυτεργατικὰς ὀργανώσεις, ὅπως καὶ εἰς τοὺς ἐκπροσώπους, τοὺς ὁποίους ἔχουν αἱ ὀργανώσεις αὐταὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ κυρίως εἰς τοὺς Προξενικοὺς Λιμενάρχας. Θὰ ἐπεκαλούμην, ἐκ τοῦ λόγου τούτου, τὴν ἐπιείκειάν του διὰ τὸν θεσμόν. Ὁ κ. συνάδελφος παρεξενεύθη διὰ τὸ ἐδεσματολόγιον τῶν πληρωμάτων. Δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἀκόμη περιθώρια συνεννοήσεως. Καὶ εὑρίσκομεν προθύμους τὰς ὀργανώσεις ἐδῶ νὰ τὸ περιστείλωμεν. Οἱ ἐφοπλισταὶ ἀβίαστα ὑπέγραψαν τὴν συλλογικὴν σύμβασιν ποὺ τοὺς ἀνεγνώριζεν αὐτὸ τὸ ἐδεσματολόγιον, ἀβίαστα ἴσως, ἐὰν θέλετε, διότι ὑπῆρχε τότε κίνδυνος νὰ χάσουν τὸ πᾶν καὶ ὑπεχώρησαν εἰς ὡρισμένα σημεῖα διὰ νὰ σώσουν τὸ καράβι τους. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ εἰς τὸ ἑξῆς νὰ τὸ περιορίσωμεν τὸ ἐδεσματολόγιον, κατὰ κάποιον τρόπον, κοινῇ συναινέσει ναυτεργατῶν καὶ ἐφοπλιστῶν, διότι δὲν εἶναι ὑπόθεσις ἰδική μας, εἶναι περιουσία τῶν ἐφοπλιστῶν. Τὸ Κράτος ὅπως παρεμβαίνει εἰς τὴν ξηρὰν εἰς τὰ ἐργοστάσια, μεταξὺ ἐργοδότου καὶ ἐργατῶν, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον παρεμβαίνει ὅταν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεννοηθοῦν ἀπ’ εὐθείας καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι κατὰ τὸ μέγιστον μέρος ἀβίαστα ἐπέρχεται ἡ συνεννόησις, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται κἂν ἡ παρέμβασίς μας, ἔστω διὰ πλαγίων μέσων ἢ διὰ ἐπηρεασμοῦ, τὸν ὁποῖον ἀσκοῦμεν ἐπ’ αὐτῶν. Μᾶς ὡμίλησεν ὁ ἐπερωτῶν συνάδελφος, μὲ τρόπον ὑπογραμμίζοντα τὴν ἔξοχον σταδιοδρομίαν ἑνὸς τέκνου τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς. Πρόκειται διὰ τὸν κ. Ὠνάσην. Τὸ ὑπόμνημα τοῦ κ. Ὠνάση πρὸς τὴν Ἕνωσιν Ἐφοπλιστῶν τῆς Νέας Ὑόρκης ἔχω διαβάσει καὶ ἐγὼ—σημειωτέον, ὅτι ἀνάγονται εἰς τὸ 1947 τὰ γραφόμενα,—δὲν γνωρίζω δὲ ποῦ ὀφείλεται ἡ ἀναδημοσίευσις τοῦ ὑπομνήματος αὐτοῦ, κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς καὶ ἑπομένως θὰ πρέπει νὰ ἐκτιμηθῇ τὸ ὑπόμνημα αὐτὸ καὶ νὰ συσχετισθῇ μὲ τὰ περιστατικὰ τοῦ 1947 καὶ ὄχι μὲ τὰ σημερινά. Ὁ κ. Ὠνάσης πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι παρέχει ἐργασίαν εἰς ἑκατοντάδας ναυτεργάτας καὶ ὅπως τοὐλάχιστον γνωρίζω ἔχει τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν, ἀλλὰ ἔχει καὶ τὴν Ἀργεντινὴν τοιαύτην.
§108Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Χωρὶς νὰ ἀποβάλῃ τὴν Ἑλληνικήν.
§109Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἐὰν ἔχῃ καὶ τὴν ἰθαγένειαν τὴν Ἀργεντινήν, πάντως ὁ κ. Ὠνάσης, πρέπει νὰ σᾶς προσθέσω, ὅτι παρέχει ἐργασίαν εἰς ἑκατοντάδας, διὰ νὰ μὴ εἴπω καὶ χιλιάδας, Ἑλλήνων ναυτεργατῶν, τοὺς ὁποίους προτιμᾷ πάντοτε, διότι παρ’ ὅλον τὸ ὑψηλὸν μισθολόγιον, διὰ τὸ ὁποῖον μᾶς ὡμίλησεν ὁ κ. Ναύαρχος καὶ παρ’ ὅλον τὸ ἐκλεκτικὸν ἐδεσματολόγιον, τὸ ὁποῖον ἔχουν, πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὁ Ἕλλην ναυτεργάτης δικαιολογεῖ καὶ τὰς ὑψηλοτέρας του ἀποδοχάς, ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς ἄλλους καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ τὸν προτιμᾷ τὸν Ἕλληνα ναυτεργάτην, διότι εἶναι εὐσυνείδητος ἐργάτης καὶ πονεῖ τὸ πλοῖον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει μὲ τοὺς ἀλλοεθνεῖς ναυτεργάτας. Παρέχω μίαν πληροφορίαν εἰς τὸν κ. Ναύαρχον σχετικῶς πρὸς τὸ ὅτι ὁ κ. Ὠνάσης κάποτε εἶχεν ἀγοράσει Ὁλλανδικὰ πλοῖα δηζελοκίνητα, εἰς τὰ ὁποῖα οἱ ἰδικοί μας μηχανικοὶ δὲν εἶχον προσαρμοσθῆ καὶ ὁ νόμος δὲν τὸ ἐπέτρεπεν, ἀλλ’ ὁ προξενικὸς Λιμενάρχης ἐπέβαλεν εἰς αὐτὸν νὰ προσλάβῃ Ἕλληνας μηχανικούς. Ἔκτοτε ἐγένετο νόμος, ὁ ὁποῖος προβλέπει, ὅτι διὰ τὰ νέα πλοῖα ἐπιτρέπεται ἡ πρόσληψις ξένων μηχανικῶν δι’ ἓν ἔτος, ἕως ὅτου μετεκπαιδευθοῦν καὶ οἱ Ἕλληνες μηχανικοί. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Σχολὴν Δοκίμων, διὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησεν ὁ κ. Ναύαρχος καὶ βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν, λέγω τοῦτο. Πράγματι λειτουργεῖ εἰς τὴν Καστέλλαν μία Σχολὴ τῶν δοκίμων λιμενικῶν. Ὁ κ. συνάδελφος μᾶς εἶπεν, ὅτι πρόκειται περὶ ὀκτὼ μόνον σπουδαστῶν. Πράγματι ὀκτὼ μόνον εἶναι οἱ φοιτηταί. Διατί εἶναι μόνον ὀκτὼ καὶ ὄχι εἴκοσι; Πρῶτον μὲν τὸν πληροφορῶ, ὅτι συντόμως θὰ τοῦ ἀποδώσωμεν τὴν οἰκίαν του, διότι ὅλαι αἱ σχολαὶ μεταφέρονται εἰς κτίσματα, τὰ ὁποῖα ἀποπερατοῦνται συντόμως εἰς τὸν Ἀσπρόπυργον καὶ ἑπομένως θὰ τοῦ δώσωμεν τὴν ἱκανοποίησιν νὰ τοῦ ἀποδώσωμεν τὴν περιουσίαν του. Ἔλεγα, ὅτι εἶναι μόνον ὀκτώ. Διότι, κύριοι, ἐνῷ διὰ νὰ καταταγῇ κανεὶς δόκιμος λιμενικὸς ἐκεῖ, ὅπου διὰ τὸ Βασιλικὸν Ναυτικὸν ἀρκεῖ νὰ ἔχῃ κανεὶς τελειώσει τὴν στʹ τάξιν ὀκταταξίου Γυμνασίου, διὰ νὰ καταταγῇ κανεὶς εἰς τὴν Σχολὴν αὐτήν, πρέπει νὰ ἔχῃ πτυχίον Νομικῆς ἢ Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς καὶ ἐπὶ πλέον νὰ γνωρίζῃ καὶ δύο ξένας γλώσσας. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι εὐχερὲς νὰ εὕρετε περισσοτέρους ὑποψηφίους, κύριε Ναύαρχε.
§110ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πέρυσι τὸ καλοκαῖρι, ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ ἀγαπῶ τὰ ταξίδια τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅπως καὶ ὁ σεβαστὸς πρόεδρος, ὁ κ. Βενιζέλος, ὅπως ἄλλωστε τὰ ἠγάπα καὶ ἕνας πρόγονός μας, ὁ Σόλων, πέρυσιν ἐταξίδευσα μὲ ἕνα πλοῖον 17.000 τόννων τοῦ Ἕλληνος πλοιοκτήτου, τοῦ κ. Εὐγενίδη, ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ εἰς τὴν Γενούην. Μέσα εἰς τὸ πλοῖον αὐτὸ ἦσαν ὅλοι Ἰταλοί, ἀξιωματικοί, ναῦται, πλοίαρχοι, στὸ ἑστιατόριον κ.λ.π.
§111Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ὑπὸ ποίαν σημαίαν εἶναι τὸ πλοῖον αὐτό;
§112ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπὸ Παναμαϊκὴν σημαίαν. Συγχρόνως δὲ εἰς τὸ πλοῖον ἦτο καὶ ὁ δικηγόρος τοῦ κ. Εὐγενίδη, νομίζω ὅτι ὁ κ. Ταξεδάκης. Λοιπόν, τὸν ἠρώτησα, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, τί εἶναι αὐτὸ τὸ κακόν, δὲν ἠμπορούσατε νὰ πάρετε μερικοὺς Ἕλληνας; Μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι τὸ ἐπεχείρησεν ὁ κ. Εὐγενίδης καὶ ἀρχικῶς προσέλαβεν 5–6 Ἕλληνας, ἀλλὰ σὲ τρεῖς ἡμέρας μᾶς ἐπανεστάτησαν τὸ πλήρωμα καὶ ἠναγκάσθημεν νὰ τοὺς βγάλωμεν.
§113Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Πότε ἔγινεν αὐτό;
§114ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πέρυσι τὸ καλοκαίρι. Ἐγὼ σᾶς ἀνέφερα συγκεκριμένον γεγονός.
§115Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Οὐδεμία ἐπανάστασις ἐγένετο τὰ τελευταῖα χρόνια εἰς Ἑλληνικὰ πλοῖα, κύριε συνάδελφε.
§116Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Αὐτὰ ἐγένοντο, ὅταν ἦτο ἐν δράσει ἡ Ο.Ε.Ν.Ο. Ἤδη ἡ Ο.Ε.Ν.Ο. ἐτέθη ἐκποδών.
§117ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω τὸν πίνακα αὐτῶν, τῶν ὁποίων τοὺς ἀφήρεσαν τὰ φυλλάδια. Ὁμολογῶ, ὅτι τώρα ἡ Ὁμοσπονδία τῶν Ναυτεργατῶν εἶναι ἐθνικόφρων.
§118Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Διοικεῖται ἀπὸ ἀρίστους καὶ ἐπιλέκτους διὰ τῶν ἐκλογῶν ἀναδειχθέντας.
§119Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ἐλπίζω νὰ ἔλθῃ κάποτε τὸ ὅλον θέμα τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξάρω τὸ περίφημον καὶ ὑπερήφανον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπιτελοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν οἱ Ἕλληνες ἐφοπλισταὶ εἰς στενὴν συνεργασίαν μὲ τοὺς Ἕλληνας ναυτεργάτας. (Χειροκροτήματα).
§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος, λόγῳ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα, μέχρι τῆς 11 Μαΐου ἐ. ἔτους;
§121ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλπίζω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν σκέπτεται νὰ θέση περιορισμοὺς εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκδοσιν νομοθετικῶν διαταγμάτων κατὰ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, κατὰ τὸ διάστημα τῶν διακοπῶν.
§123ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι. Ὄχι, οὐδένα περιορισμόν.
§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ καὶ ἐπικυρώσω ὑπ’ εὐθύνην μου τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.
§125ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη τὰς ἀνωτέρω προτάσεις, καὶ τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως ἐπεκυρώθησαν ὑπ’ εὐθύνην μου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;
§127ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 11ην Μαΐου ἐ. ἔ. ἡμέραν Δευτέραν καὶ ὥραν 6ην μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.30′ μ. μ.)