1953.03.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 24η

Δευτέρα 9 Μαρτίου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Τζαννετάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Γιουμουρτατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δ. Ἀσλανίδη, ἐργοστασιάρχου πτύων κατοίκου Θεσ)νίκης, ζητοῦντος τὴν ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς πτύων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δυνατῆς οὔσης τῆς κατασκευῆς τοιούτων καὶ παρὰ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἐργοστασίων σιδηροβιομηχανίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μητακίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἡρακλείας Σερρῶν καὶ τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων τῶν μαθητῶν τοῦ ἐν Ἡρακλείᾳ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος, ζητούντων τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ ἐν Ἡρακλείᾳ Σερρῶν λειτουργοῦντος Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος Γυμνασίου Σιδηροκάστρου, ὡς αὐτοτελοῦς «Γυμνασίου Ἡρακλείας». Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μητακίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Πεθελινοῦ, ζητούσης ἐξαίρεσιν παρὰ τῆς ΥΠΕΜ. Σερρῶν, μισθώσεως τῶν ὑδροχαρῶν φυτῶν τῆς κεντρικῆς τάφρου Πεθελινοῦ καὶ διάθεσιν αὐτῶν δωρεὰν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐμπόρων χονδρικῆς πωλήσεως Δράμας, ζητοῦντος κατάργησιν τῶν Ν. Δ. 578)48 καὶ 810)48 περὶ ὑποχρεώσεως ἐκδόσεως τιμολογίων ὑπὸ τῶν ἐμπόρων ἑσπεριδοειδῶν, ὀπωρῶν καὶ λαχανικῶν, ἀπαλλαγὴν τῆς ὑποχρεώσεως τηρήσεως βιβλίων ὑπὸ τῶν αὐτῶν ἐμπόρων, κατάργησιν τῆς διαταγῆς ὅπως αἱ ὀπῶραι καὶ τὰ λαχανικὰ μεταφέρωνται διὰ τοῦ ἰδίου μέσου ἀπὸ τὸν τόπον τῆς φορτώσεως εἰς τὸν τόπον προορισμοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Δ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Μεγαλοπόλεως, ζητοῦντος τὴν παροχὴν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἐκ τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Λάδωνος καὶ εἰς τὴν πόλιν τῆς Μεγαλοπόλεως. Οἱ βουλευταὶ Καρυστίας κ. κ. Κ. Μπακόλλας καὶ Ι. Χατζηνικολῆς καταθέτουν ἀναφορὰν δέκα ἐργατικῶν Σωματείων Εὐβοίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καθυστέρησιν διορισμοῦ προσωρινῆς διοικήσεως Ἐργατικοῦ Κέντρου Εὐβοίας βάσει νόμου 281. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων Πολέμου 1940–44 ἀμάχου πληθυσμοῦ Ἑλλάδος, ζητοῦντος τὴν πλήρη ὡς καὶ πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α.Ν. 1512)950, συνταξιοδοτικὴν ἐξομοίωσιν ἀναπήρων πολέμου 1940–44 ἀμάχου πληθυσμοῦ πρὸς τοὺς ἀναπήρους καὶ ὁπλίτας πολέμου, ἐπαγγελματικὴν ἀποκατάστασιν, περίθαλψιν, ἀτελῆ κυκλοφορίαν διὰ τῶν ἀστικῶν αὐτοκινήτων, ἀτελῆ εἴσοδον εἰς δημόσια θεάματα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Δ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν διαφόρων Ὀργανώσεων Ἀρκαδίας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ Παραρτήματος Τροπαίων Ι.Κ.Α. εἰς τὸ Ὑποκατάστημα Πύργου. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Χίου ζητούσης ἐξαίρεσιν τῆς νήσου ταύτης ἀπὸ τὴν γενομένην αὔξησιν τῶν ἐνοικίων. Ὁ Βουλευτὴς Μεγαλοπόλεως κ. Α. Παυλόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Μεγαλοπόλεως διαμαρτυρομένου διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τῆς πόλεώς των ἐκ τῆς διανομῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἐκ τοῦ ἐργοστασίου Λάδωνος. Οἱ βουλευταὶ Καρυστίας κ. κ. Ι. Χατζηνικολῆς καὶ Κ. Μπακόλλας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀμαρύνθου διαμαρτυρομένου διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τῆς παροχῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἐκ τοῦ Ἐργοστασίου Ἀλιβερίου τῆς Κοινότητος Ἀμαρύνθου, καίτοι ἀπέχει 16 μόνον χιλιόμετρα ἐκ τοῦ Ἀλιβερίου. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Δ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Καλτεζῶν Μαντινείας ζητοῦντος τὴν μὴ ἀπαλλοτρίωσιν τῶν κτημάτων τῆς ἱστορικῆς Μονῆς Καλτεζῶν. Ὁ βουλευτὴς Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Καπνεμπορικοῦ Συλλόγου Ἀγρινίου ζητοῦντος τὴν ἀνάθεσιν μεταφορᾶς καπνῶν Ἀγρινίου εἰς αὐτοκίνητα ΚΤΕΦΑ Ἀγρινίου, λόγω ἀκαταλληλότητος τῶν μέχρι σήμερον ἐνεργούντων τὴν μεταφορὰν αὐτοκινήτων ΚΤΕΦΑ Μεσολογγίου. Ὁ βουλευτὴς Καλαμπάκας κ. Κ. Γιαννούσης καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Δημάρχου Καλαμπάκας καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Καστρακίου διαμαρτυρομένων διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τῆς Καλαμπάκας καὶ τοῦ Καστρακίου ἐκ τῆς διανομῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου ἠλεκτροδοτήσεως. Οἱ βουλευταὶ Θηβῶν κ. κ. Δ. Βουρδουμπᾶς καὶ καὶ Δ. Λεκαράκος καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων τοῦ χωρίου Χάλια Αὐλίδος Βοιωτίας ζητούντων χορήγησιν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐκ τοῦ θερμικοῦ ἐργοστασίου Ἀλιβερίου. Ὁ βουλευτὴς Ρόδου κ. Ι. Ζίγδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν καθαριότητος Δήμου Θεσσαλονίκης ζητούσης αὔξησιν ἡμερομισθίου κατὰ 50%, ἐπέκτασιν τοῦ ἐπιδόματος τῆς ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας καὶ εἰς τοὺς ἐργατοτεχνίτας καθαριότητος Δήμου, χορήγησιν δύο στολῶν κατ’ ἔτος λόγω τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Π. Βουδούρης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Καραβίας καὶ Ἁγίας Τριάδος ζητούντων ὅπως συμπεριληφθοῦν αἱ ὡς ἄνω Κοινότητες εἰς τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τοῦ ἔργου Ἄγρα. Ὁ βουλευτὴς Τήνου κ. Π. Λιαροῦτσος καταθέτει ἔγγραφον διαμαρτυρίαν τῆς Ἐπαγγελματικῆς Ἑνώσεως Τήνου κατὰ τῆς περὶ αὐξήσεως τῶν μισθωμάτων ἀποφάσεως, ἥτις θέλει ἔχει καταστροφικὰς συνεπείας διὰ τὴν τόσον δοκιμαζομένην τάξιν τῶν ἐπαγγελματιῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Γ. Στεφανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Συνταξιούχων Διδασκάλων Πατρῶν, Πύργου καὶ Μανωλάδος ζητούντων βελτίωσιν τῆς συντάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Λακεδαίμονος κ. Δ. Πλαγιάννης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐ.ἀ. Συνταγματάρχου Ε. Παπαστάθη ζητοῦντος ἀναγνώρισιν τῶν τεσσάρων ἐτῶν τῆς ἐν πολέμῳ ὑπηρεσίας του, τῶν τριῶν ἐτῶν ἐθελουσίας ἐξόδου, τῶν τριῶν ἐτῶν ἀποτάξεώς του καὶ πλήρη συνταξιοδοτικὴν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Κυργίων ζητούσης τροποποίησιν τῆς νομοθεσίας Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ὑπαγωγὴν φορολογικῶς εἰς τὴν αὐτὴν Κοινότητα τῶν συνεχῶν ἐκτάσεων βοσκησίμων ἢ καλλιεργησίμων μειζόνων τῶν 3,000 στρεμμάτων τῶν εὑρισκομένων εἰς τὴν διοικητικὴν περιφέρειαν ἄλλης Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Καινουρίου Τριχωνίδος, ζητούντων τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς διάθεσιν τῶν ἀδιαθέτων καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, παραγωγῆς 1951. Ὁ βουλευτὴς Καλαμπάκας κ. Κ. Γιαννούσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Βασιλικῆς χήρας Δ. Παπαδημητρίου παραπονουμένης διὰ τὴν μὴ χορήγησιν εἰς αὐτὴν συντάξεως, καίτοι ὁ σύζυγός της, ἦτο μέλος τῶν ὁμάδων Ἀντιστάσεως ΕΟΕ–ΕΔΕΣ καὶ ἔπεσεν ἡρωϊκῶς μαχόμενος, κατὰ τὴν συναφθεῖσαν τὸ ἔτος 1943 εἰς θέσιν Βαμβακιὰ μάχην τῶν ἐν λόγῳ ὁμάδων μετὰ τῶν Γερμανῶν. Ὁ βουλευτὴς Καλαμπάκας κ. Κ. Γιαννούσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀγωγέων Τρικάλων, ζητοῦντος τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας των, διὰ τὴν ἐκτόπισιν τῆς τάξεώς των ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς Σύρου κ. Τιμ. Πάρρης καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συν)σμοῦ πληγέντων αὐτοκινητιστῶν Σύρου, ζητοῦντος ὅπως ἡ ἐκποίησις τῶν αὐτοκινήτων των διεξαχθῇ διὰ δημοπρασίας μεταξὺ τῶν μελῶν του, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 144865]51 Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως καὶ οὐχὶ τῆς 180882]52, τὴν ὁποίαν ἐνέπνευσαν κομματικοὶ λόγοι. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Δράμας καταγγέλλει ὅτι οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γρίβας καὶ Α. Φωστερίδης προέτρεπον δημοσίᾳ πολίτας ν’ ἀποσύρουν ὑποβληθείσας παρ’ αὐτῶν μηνύσεις κατὰ πολιτικῶν των φίλων. Ὁ βουλευτὴς Σύρου κ. Τιμ. Πάρρης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ναυτικῆς Ὁμοσπονδίας Σύρου διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ ἵδρυσιν παραρτήματος τοῦ Οἴκου Ναύτου ἐν Σύρῳ ἐνῷ ἱδρύθησαν παραρτήματα εἰς ἄλλας πόλεις μὴ ναυτεργατικάς. Οἱ βουλευταὶ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, Ι. Μαυριδόγλου καὶ Α. Πασσάδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὑποδηματοποιῶν Καταστηματαρχῶν Χίου ζητούσης αὔξησιν τῶν παρεχομένων βιοτεχνικῶν πιστώσεων διὰ τὴν Χίον, παράτασιν ἐπὶ τρίμηνον τῆς προθεσμίας ἐξοφλήσεως τοῦ δανείου των, ἁπλούστευσιν τοῦ τρόπου χορηγήσεως δανείων κλπ. Οἱ βουλευταὶ Χίου κ.κ. Ν. Ζορμπᾶς, Ι. Μαυριδόγλου καὶ Α. Πασσάδης καταθέτουν ἀναφορὰν Ὑποδηματοποιῶν Καταστηματαρχῶν Χίου ζητούντων μείωσιν τῶν ἀσφαλίστρων πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. διὰ τὰς ἐπαρχίας, κεφαλοποίησιν τῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. ὀφειλῶν μέχρι 26 Φεβρουαρίου 1953 ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιβαρύνσεως ἐξοφλητέων εἰς δόσεις, τὴν μὴ ἐπιβάρυνσιν τῶν καθυστερούντων τὰς πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. εἰσφοράς, τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἐργοδοτῶν ἐκ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀγορᾶς τῶν ἐνσήμων, ὑποχρεωμένων τῶν ἐργατῶν εἰς τὴν ἀγορὰν αὐτῶν κλπ. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Αʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βογιατζῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1324)12–2–53 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ἐν τῇ Βουλῇ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 79 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βογιατζῆ ἀναφερόμενος ἐπὶ τῆς καθυστερήσεως ἡμερομισθίων παρὰ τῆς Ἑταιρείας Λιγνιτορυχείων Κύμης κλπ. ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Ἀνώνυμος Ἑταιρεία Ἐπιχειρήσεων ἐν Ἑλλάδι (ἕδρα Ἀθῆναι) ὁδ. Γιὰν Σμὰτς 18 ἐκπροσωπουμένη ὑπὸ τῶν Πορτοκάλλη–Σκαλιστήρη) ἥτις ἔχει ὑπὸ τὴν ἐκμετάλλευσίν της τὰ Λιγνιτορυχεῖα Κύμης, πλειστάκις ἀπησχόλησε τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου μου λόγῳ μὴ ἐγκαίρου ἐξοφλήσεως τῶν δεδουλευμένων ἡμερομισθίων τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὡς εἴρηται Λιγνιτορυχείων. Κατόπιν παρεμβάσεως ὀργάνων τῆς ὑπηρεσίας Ἐπειγουσῶν Ἐργασιακῶν Διαφορῶν, ἐπετυγχάνετο ἡ καταβολὴ τῶν ἑκάστοτε ὀφειλομένων ὡς κατὰ Νοέμβριον 1952 (ἔγγραφον 5824]26–11–52) καὶ Δεκέμβριον 1952 (ἔγγραφον 60060]11– 12–52). Εἰδικώτερον διὰ τὰς τελευταίας ὑποχρεώσεις της ἐκ δώρου ἑορτῶν, ὑπολοίπου ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, δεδουλευμένων Δεκεμβρίου π. ἔ. καὶ ἀποζημιώσεως ἀδείας ν. 539)45 ἐδηλώθη τὴν 9–1–53 ἐγγράφως ὑπὸ τῆς ἐπιχειρήσεως ὅτι θὰ καταβληθῇ προσπάθεια ἐξοφλήσεώς των ἐντὸς τοῦ παρελθόντος μηνός. Πρὸς παρακολούθησιν τῆς ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεων τῆς Ἑταιρείας διετάχθη παρ’ ἐμοῦ τὴν 23–11 53 ὑπάλληλος πρὸς ἐνέργειαν ἐλέγχου ἐκ τοῦ ὁποίου διεπιστώθη ἡ μὴ πληρωμὴ τῶν καθυστερουμένων. Κατόπιν τούτου, ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν Ὑποδιεύθυνσιν Χωροφυλακῆς Κύμης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6625)7–2–53 ἐγγράφου ὅπως, ἐνεργοῦσα ἀνὰ 15θήμερον ἔλεγχον, ὑποβάλῃ κατὰ τῶν ἐκπροσωπούντων τὴν Ἑταιρείαν μηνύσεις ἐπὶ παραβάσει τοῦ ν. 690]45. Ἐκ τῶν παρατεθέντων ἕπεται, ὅτι πολὺ πρὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς ἐρωτήσεως εἴχομεν ἐπιληφθῆ τοῦ θέματος καὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν νομίμων ἅμα δὲ νῦν θὰ παρακολουθήσω τὴν ὑπόθεσιν πρὸς τὸν σκοπὸν ἱκανοποιήσεως τῶν αἰτημάτων τῶν Λιγνιτωρύχων Κύμης διὰ πάντων τῶν ὑπὸ τῆς κειμένης ἐργατικῆς νομοθεσίας προβλεπομένων μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΓΟΝΗΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Εὐαγγελάτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1222)461)10–2–53 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ἐν τῇ Βουλῇ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 72 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Εὐαγγελάτου, ἀναφερομένης ἐπὶ τῆς δημοσιεύσεως τῶν ἀπολογισμῶν τῶν διαφόρων Ταμείων καὶ Ὀργανισμῶν, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Οἱ ὑπαγόμενοι ὑπὸ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας Ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ δὲν διαχειρίζονται χρήματα τοῦ Δημοσίου ἀλλὰ κυρίως εἰσφορὰς τῶν ἠσφαλισμένων εἰς αὐτὰ προσώπων καὶ τῶν ἐργοδοτῶν αὐτῶν. Ἡ Διοίκησις τῶν Ὀργανισμῶν αὐτῶν ἀσκεῖται παρ’ ὀλιγομελῶν διοικητικῶν συμβουλίων, εἰς τὰ ὁποῖα τὴν πλειοψηφίαν ἔχουν ἀντιπρόσωποι τῶν ἠσφαλισμένων καὶ τῶν ἐργοδοτῶν. Παρὰ τῶν ὀργάνων τῆς ὑπηρεσίας Ἐπιθεωρήσεως καὶ Ἐλέγχου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας (Ἐπιθεωρητῶν καὶ Ἐποπτῶν) ἀσκεῖται συνεχὴς ἐποπτεία καὶ παρακολούθησις ὡς καὶ προληπτικὸς ἔλεγχος τῶν δαπανῶν αὐτῶν. Οἱ ἐτήσιοι ἀπολογισμοὶ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ ν. 2868]1922 «περὶ ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐργατῶν καὶ ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων» ἐλέγχονται ὑπὸ ἐξελεγκτικῆς Ἐπιτροπῆς διοριζομένης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἐργασίας καὶ ἀποτελουμένης ἐκ δύο ἠσφαλισμένων καὶ ἑνὸς δημοσίου ὑπαλλήλου. Οἱ ἀπολογισμοὶ μετ’ ἐκθέσεως τῆς ἐξελεγκτικῆς ἐπιτροπῆς ὑποβάλλονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ἐργασίας) καὶ 2. Ὑποχρέωσις δημοσιεύσεως τῶν ἀπολογισμῶν δὲν ὑφίσταται ἐκ θετικῆς διατάξεως νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΓΟΝΗΣ

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Εὐαγγελάτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1223)462)10–2–53 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ἐν τῇ Βουλῇ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 73 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Εὐαγγελάτου, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἀναλήψεως τῆς Ὑπουργίας μου διέταξα τὴν ὀργάνωσιν καὶ τὴν διενέργειαν ἀπογραφῆς πρὸς ἐξακρίβωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀπασχολουμένων προσώπων τῶν μέσων ἡμερομισθίων ὡς καὶ τῶν πραγματοποιουμένων ὡρῶν ἐργασίας τοῦ ἐργατικοῦ προσωπικοῦ ἀντιπροσωπευτικοῦ ἀριθμοῦ ἐπιχειρήσεων, εἰδικῶς ἐπιλεχθησομένων ἐξ ἑκάστου κλάδου. Ἐκ τῶν στοιχείων τούτων θὰ ἐξάγωνται συνολικοὶ ἀριθμοὶ χωριστὰ δι’ ἕνα ἕκαστον τῶν κλάδων τῆς βιομηχανίας, ἀλλ’ ἐπίσης καὶ δεῖκται τῶν σημειουμένων τάσεων ἐπὶ τῶν θεμάτων τῆς ἀπασχολήσεως. Συντελεσθείσης ἤδη τῆς προεργασίας ὑπὸ τῆς Δ)νσεως Στατιστικῆς καὶ Πληροφοριῶν τοῦ Ὑπουργείου μου, ἄρχεται ἀπὸ τῆς (20ῆς) εἰκοστῆς τρέχοντος μηνὸς ἡ ἀπογραφὴ τῶν μισθωτῶν, ἡ ὁποία καὶ θὰ διεξάγεται ἀνὰ τρίμηνον σὺν τῷ χρόνῳ δὲ θὰ εὐρυνθῇ αὕτη καὶ διὰ τὸ σύνολον τῶν μισθωτῶν, ὥστε ἐντὸς βραχέος χρόνου, νὰ ἔχωμεν πλήρη στατιστικὴν τῆς ἀπασχολήσεως. 2. Παραλλήλως πρὸς τὴν ἀπογραφὴν τῆς ἀπασχολήσεως θὰ ἐνεργηθῇ διὰ τῶν ἀναδιοργανουμένων Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας καὶ ἀπογραφὴ τῆς ἀνεργίας, οὕτως ὥστε ἐπὶ τῇ βάσει ἀκριβῶν στοιχείων, νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐνδεδειγμένην ὀργάνωσιν τῆς ἀπασχολήσεως τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΓΟΝΗΣ

Δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Ζουμπουλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1402)545)14–2–53 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ἐν τῇ Βουλῇ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 91 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Ζουμπουλάκη, ἀναφερομένης ἐπὶ τῆς καταθέσεως σχεδίου νόμου ἢ τῆς τροποποιήσεως τῶν νόμων 751)48 καὶ 1836)51, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Εὑρίσκονται ὑπὸ μελέτην τροποποιήσεις τινὲς τοῦ Ν. 1836)51 συμπληροῦσαι τὰ κενά, ἅτινα προέκυψαν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ. 2) Διὰ τῶν Ν. 1836)51 καὶ 2223)52 παρεσχέθησαν ἱκαναὶ προθεσμίαι εἰς τοὺς δικαιούχους διὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν ἀπαιτουμένων δικαιολογητικῶν. Ἑπομένως, οἱ ἔχοντες ἀνάγκην προστασίας, ἔδει νὰ εἶχον σπεύσει νὰ ὑποβάλουν τὰ δικαιολογητικά των. 3) Παράληψις ὑποβολῆς τῶν δικαιολογητικῶν παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας παρατάσεις τῶν προθεσμιῶν δηλοῖ ἔλλειψιν ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν προστασίαν τοῦ νόμου. Ἀθῆναι τῇ 4–3–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΓΟΝΗΣ

Εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1393]536]13–2–53 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ἐν τῇ Βουλῇ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 82 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη ἀναφερομένης ἐπὶ τῆς πληρωμῆς τῶν κατὰ 10 μηνιαίας δόσεις καθυστερουμένων εἰς Ι.Κ.Α. παρ’ ἐργοδοτῶν κ.λ.π. ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ ληφθείσης ἀποφάσεως κοινοποιηθείσης πρὸς ἅπαντας τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου μου καὶ τοῦ Ι.Κ.Α., παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς αὐτοὺς καθυστερουμένων μέχρι 30–9–52 ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν. Ἐννέα (9) μηνιαίας δόσεις τῶν Σιδηροβιομηχανιῶν καὶ Σιδηροτεχνιῶν εἰς δέκα ὀκτὼ (18). Εἰς περιπτώσεις ἐξαιρετικῆς δυσμενοῦς οἰκονομικῆς καταστάσεως ἐργοδοτῶν παρεσχέθη αὐτοῖς δι’ εἰδικῶν Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων ἡ εὐχέρεια ἐξοφλήσεως τῶν καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν εἰς μεγαλύτερον ἀριθμὸν μηνιαίων δόσεων καὶ μέχρις εἴκοσι τεσσάρων (24) τοιούτων. Ἀθῆναι τῇ 4–3–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΓΟΝΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Εὐαγγελάτου. Κατόπιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 692]275]29–1–53 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Εὐαγγελάτου καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 37, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰς ἀκολούθους πληροφορίας: 1. Ἐγγραφὴ κατοίκων Σκοπιᾶς Εὐρυτανίας. Ἐκ τῶν ὑποβληθέντων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο στοιχείων ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας δὲν προκύπτει σαφῶς, ἂν, διὰ τὴν ἐγγραφὴν ἐνίων κατοίκων Σκοπιᾶς, εἰς τὸ δημοτολόγιον τῆς Κοινότητος Χρυσοβεργίου, ἐτηρήθη ἡ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 139 τοῦ Κώδικος τῆς περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων νομοθεσίας, προβλεπομένη διαδικασία. Κατόπιν τούτου παρασχεθήσονται εἰς τὴν ἐν λόγῳ Νομαρχίαν αἱ δέουσαι ὁδηγίαι διὰ τὴν κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ρύθμισιν τοῦ ζητήματος. 2) Ὕδρευσις Συνοικισμοῦ Τραχανούλα. Ὁ Συνοικισμὸς οὗτος μεθ’ ἑτέρων δύο τοιούτων ἀπαρτίζουν τὴν Κοινότητα Χρυσοβεργίου. Ἀπὸ ἀπόψεως πληθυσμοῦ, ὁ συνοικισμὸς Τραγανούλα ἀριθμεῖ 85 κατοίκους περίπου, οἱ δὲ ἕτεροι δύο (ἀνατολικῶς καὶ κεντρικῶς) 260 κατοίκους περίπου. Διὰ τῶν ἐκτελεσθέντων ἔργων ὑδρεύσεως, τὸ ὕδωρ μετεφέρθη εἰς θέσιν δεσπόζουσαν καὶ τῶν τριῶν συνοικισμῶν. Λόγῳ μὴ ἐπαρκείας τῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας διατεθέντων σωλήνων, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ κατασκευὴ καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ δικτύου ὑδρεύσεως ὥστε νὰ ἐπεκταθῇ ἡ διοχέτευσις τοῦ ὕδατος εἰς σημεῖον ἐγγὺς ἁπάντων τῶν συνοικισμῶν. Ἐκ πόρων τῆς Κοινότητος, ἐγένετο προμήθεια 350 μέτρων σωλήνων οἵτινες κοινῇ συμφωνίᾳ τῶν κατοίκων καὶ τῶν τριῶν συνοικισμῶν, καὶ τῇ ὑποδείξει τεχνικοῦ ὑπαλλήλου τῆς Νομαρχίας Αἰτωλοακαρνανίας, ἀπεφασίσθη ὅπως διατεθοῦν διὰ τὴν κατασκευὴν κεντρικοῦ ἀγωγοῦ μὲ κατεύθυνσιν πρὸς τὸν κεντρικὸν συνοικισμόν. Βάσει τῆς συμφωνίας ταύτης ἤρξατο ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου, ὅτε δὲ τοῦτο εὑρίσκετο περὶ τὸ τέρμα του, ἐπιτροπὴ κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Τραχανούλα, ἐπεδίωξε τὴν διακοπὴν αὐτοῦ καὶ ὑπέβαλε πρὸς ἀποδοχὴν ἑτέραν λύσιν. Τὸ αἴτημα τοῦτο δὲν ἐγένετο δεκτὸν ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Νομάρχου, τοῦτο μὲν ὡς ἀντιοικονομικὸν λόγῳ ἀκαίρου ὑποβολῆς, τοῦτο δὲ πρὸς ἀποφυγὴν ἐρίδων μεταξὺ τῶν κατοίκων τῶν διαφόρων συνοικισμῶν. Θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ σημειωθῇ, ὅτι εὐθὺς ὡς ἐξευρεθοῦν οἱ ἀναγκαῖοι πόροι τὸ δίκτυον ὑδρεύσεως τῆς περὶ ἧς πρόκειται Κοινότητος θὰ ὁλοκληρωθῇ ὥστε νὰ ἐκλείψῃ πᾶν εὔλογον παράπονον, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν δὲ αὐτὴν στρέφονται αἱ προσπάθειαι τοῦ οἰκείου Κοινοτικοῦ Συμβουλίου. 3) Συστέγασις σχολείων Σκοπιᾶς καὶ Χρυσοβεργίου. Ἐκ σχετικῆς ἐκθέσεως τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τῶν Δημοτικῶν Σχολείων Μεσολογγίου, ὑποβληθείσης τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Αἰτωλοακαρνανίας προκύπτει ὅτι ἡ συστέγασις ἐγένετο συνεπεία τῆς ὑπ’ ἀριθ. 122373]20–12–52 διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. Λόγῳ διαμαρτυριῶν τῶν κατοίκων Χρυσοβεργίου ὁ κ. Ἐπιθεωρητὴς διέταξεν ὅπως, οἱ μὲν 75 μαθηταὶ Χρυσοβεργίου, διδάσκονται δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας εἰς τὸ διδακτήριον Χρυσοβεργίου, οἱ δὲ 15 μαθηταὶ Σκοπιᾶς διδάσκονται εἰς ἰδιωτικὸν οἴκημα, ὅπερ παρεχωρήθη ὑπὸ τῆς Κοινότητος Χρυσοβεργίου. Συνεπῶς δὲν ὑφίσταται ἤδη θέμα στεγάσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται σχολείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μήτρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 83 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Βόλου κ. Ν. Μήτρου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1394]13 2–53 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑπόμενα: Ἡ σταθεροποίησις καὶ ἡ αὔξησις τῶν προσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἡ δρᾶσις τῶν ὁποίων ἐνδιαφέρει ἀπολύτως τὴν Κυβέρνησιν, ἀποτελεῖ ἓν ἐκ τῶν κυριωτέρων μελημάτων ἡμῶν καὶ οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν ἐπαύσαμεν ἀσχολούμενοι περὶ αὐτό. Τὸ ζήτημα ἐξετάζεται μετὰ τῶν κ. κ. ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν συναδέλφων, οὕτως ὥστε νὰ καταλήξωμεν εἰς λύσιν ἱκανοποιοῦσαν τοὺς Ὀργανισμοὺς τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ἀθῆναι 3–3–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 75 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς κ. Σαραφιανοῦ ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 1640]50 «περὶ προστασίας τῆς καταναλώσεως ἐγχωρίων λιγνιτῶν» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα. Τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον ἀρχικῶς μὲν δι’ ἀγορανομικῶν διατάξεων ἐσχάτως δὲ δι’ ἀποφάσεων ἐκδιδομένων μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ν. 1640]50, «περὶ προστασίας τῆς καταναλώσεως ἐγχωρίων λιγνιτῶν» συσταθείσης Ἐπιτροπῆς ἐπέβαλε τὴν ὑποχρεωτικὴν χρησιμοποίησιν τῶν λιγνιτῶν ἐν προσμίξει μετὰ γαιανθράκων ἐξωτερικοῦ ἢ ἐξ ὁλοκλήρου εἰς διαφόρους βιομηχανικοὺς κλάδους, παρ’ ὅλας δὲ τὰς παρουσιαζομένας ἑκάστοτε ἀντιδράσεις ἐπέτυχεν ὥστε ἡ παραγωγὴ λιγνιτῶν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 230.000 τόννων, ἔναντι παραγωγῆς τοῦ ἔτους 1951, 191.000 τόννων. Πιστεύεται δὲ ὅτι ἐκ τῶν ἤδη λαμβανομένων μέτρων ἐπεκτάσεως τῆς χρησιμοποιήσεως ἐγχωρίων λιγνιτῶν εἰς διαφόρους κατηγορίας καταναλωτῶν Βορείου Ἑλλάδος ἡ κατανάλωσις τούτων θέλει αὐξηθῆ ἔτι περισσότερον. Παραλλήλως πρὸς τὰ ἀνωτέρω μέτρα ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία, προέβη εἰς τὴν λῆψιν μέτρων αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως καὶ τῶν δασικῶν καυσίμων διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τούτων παρὰ διαφόρων βιομηχανιῶν καὶ εἰδικῶς παρὰ τῶν πάσης φύσεως ἀρτοποιείων, τῆς χώρας, ἅτινα σήμερον κατὰ μέγα ποσοστὸν λειτουργοῦσι δι’ ἀκαθάρτου πετρελαίου. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου τῆς χρήσεως, δῆλον ὅτι, ἐγχωρίων καυσίμων παρὰ τῶν ἀρτοποιείων ἐδόθησαν πλεῖσται ἀναστολαὶ χρήσεως ἀκαθάρτου πετρελαίου κατὰ τὸ παρελθόν, ἐκδοθείσης τελικῶς τῆς ὑπ’ ἀριθ. 214787]7561]23–12–52 ἀποφάσεως, δι’ ἧς ἀπαγορεύεται εἰς ταῦτα ἀπὸ 1ης Ἰουνίου 1953 ἡ χρῆσις ἀκαθάρτου πετρελαίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀσβεστοποιεῖα Βορείου Ἑλλάδος ἐπεβλήθη καὶ εἰς ταῦτα ἡ ὑποχρεωτικὴ χρησιμοποίησις λιγνιτῶν, διαπιστωθέντος τοῦ ἐφικτοῦ τῆς μετατροπῆς τοῦ συστήματος καύσεως αὐτῶν διὰ χρῆσιν λιγνιτῶν κατόπιν ἐπιτοπίου αὐτοψίας τεχνικῶν τόσον τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου ὅσον καὶ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας: Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Ζαννῆ καὶ Σ. Κωτιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 115 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Ζαννῆ καὶ Σ. Κωτιάδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 537 ἐ. ἔ. σημειώματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις σχέδιον νόμου πιρὶ ἐπεκτάσεως τῆς νομοθεσίας περὶ πολυτέκνων εἰς τὴν Δωδεκάνησον ὑπεγράφη παρ’ ἡμῶν καὶ κατατίθεται εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὰ περεταίρω. Ἀθῆναι τῇ 4–3–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ.

V. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1567 ἐ. ἔ. ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Καλαβρύτων κ. Πολ. Οἰκονομίδη περὶ τῶν βασικῶν ἀπαγορευτικῶν διατάξεων εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καλαβρύτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ περιοχὴ Καλαβρύτων ἀποτελεῖ τὰς λεκάνας ἀπορροῆς διαφόρων χειμάρρων καὶ δὴ τῶν Βοραϊκοῦ, Σεληνοῦντος καὶ Ἀροανείου. Αἱ δασικαὶ ἀπαγορευτικαὶ διατάξεις ἐξεδόθησαν μὲ ἀπόλυτον σύνεσιν καὶ ἐπιμέλειαν καὶ περιορίζονται ἐπὶ τμημάτων ἐνασκούντων προστατευτικὴν σημασίαν. Εἰδικώτερον διὰ τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Ἄνω Βλασιᾶς αἱ δασικαὶ ἀπαγορευτικαὶ διατάξεις περιωρίσθησαν εἰς τὰ τμήματα ὅπου παρατηροῦνται μεγάλαι διαβρώσεις. Ἀθῆναι τῇ 28–2 53

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ.

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 19 Φεβρουαρίου 1953 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ, καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 92 ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ὡς ἐπανειλημμένως ἡ Κυβέρνησις ἀνεκοίνωσε διὰ τὴν δημιουργίαν προϋποθέσεων προσαυξήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Α.Τ.Ε. ἐκ τοῦ προγράμματος Ἀνασυγκροτήσεως πεντήκοντα δισεκατομμύρια δραχμῶν πρὸς χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου μόνον ποσὸν ἑνὸς δισεκατομμυρίου κατέστη δυνατὸν νὰ διατεθῇ διὰ γεωργικὰ μηχανήματα μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὰ ὑπὲρ ὧν ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ. Τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς δοθείσης ὡς ἄνω πιστώσεως τῶν 50 δισεκατομμυρίων διετέθη δι’ ἀρδευτικὰς βελτιώσεις, αἵτινες ἐκρίθησαν ὡς μᾶλλον ἐπωφελεῖς διὰ τὴν γεωργικὴν ἐργασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ.

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη· Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 23 Φεβρουαρίου 1953 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Καλαβρύτων κ. Π. Οἰκονομίδη καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 101, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς λῆξις τῶν δανείων συμφώνως πρὸς ἀνέκαθεν καθιερωμένην ἀρχὴν καθορίζεται ὁ χρόνος συγκομιδῆς ἑκάστου προϊόντος. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῆς λήξεως τῶν γραμματίων ἡ Τράπεζα οὐδεμίαν πίεσιν ἀσκεῖ ἐπὶ τῶν παραγωγῶν διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν δανείων των, ἐφ’ ὅσον ἀκόμη δὲν ἔχουν διατεθῆ τὰ προϊόντα των, ἐπὶ πλέον δὲ ἐπὶ δίμηνον χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ δανείου ἐξακολουθοῦν οἱ παραγωγοὶ νὰ καταβάλουν τὸν αὐτὸν τόκον καὶ οὐχὶ τόκον ὑπερημερίας. Πλὴν τούτου δὲν ὑπόκεινται εἰς ἄλλην τινὰ ἐπιβάρυνσιν διὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Ζουμπουλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1401]514]14–2–53 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Ζουμπουλάκη κατατεθεῖσα εἰς τὸ Σῶμα ὑπ’ ἀριθ. 90 ἐρώτησις καὶ ἥτις κατεχωρήθη ἐκ νέου εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ἐρωτήσεων καὶ ἀναφορῶν τῆς ΙΣΤʹ Συνεδριάσεως, ἀναφορικῶς μὲ τὴν χορήγησιν 13ου μισθοῦ ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων καὶ Πάσχα εἰς τοὺς ἀποστράτους ἀξιωματικοὺς τοῦ Στρατοῦ, Θαλάσσης καὶ Ἀέρος τῆς 23ης Φεβρουαρίου 1953, ἀριθ. 186 καὶ τὴν ἐλάττωσιν τῶν ἐπιβληθεισῶν ὑπὸ τοῦ Α.Ν. 1854]51 κρατήσεων ἐπὶ τῶν συντάξεων 8% καὶ 10%, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀντιμετώπισις τῆς προκληθείσης ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου αὐξήσεως τῶν συντάξεων «συνισταμένης εἰς τὰ 80% τῶν ἀποδοχῶν ἐνεργείας τῶν ὑπαλλήλων τῶν Στρατιωτικῶν» ἐστηρίχθη κυρίως ἐπὶ τῶν θεσπισθεισῶν κρατήσεων ἐπὶ τῶν συντάξεων τῆς καταργήσεως τῶν παροχῶν διὰ δῶρα Χριστουγέννων καὶ Πάσχα καὶ τῶν λοιπῶν εὐεργετικῶν διατάξεων αἵτινες ἴσχυον πρότερον. Κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι ἤδη δυνατὴ ἡ ζητουμένη ἐλάττωσις τῶν ἐν λόγῳ κρατήσεων καὶ ἡ ἐκ νέου παροχὴ δώρου δοθέντος, ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ ποσὸν τοῦτο θὰ ἐβάρυνε τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν πρᾶγμα λίαν δυσχερὲς διὰ τὰς σημερινὰς οἰκονομικὰς συνθήκας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 110 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Χαλκίδος κ. Θ. Ταμβακᾶ, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1660]687 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παράσχω τὰς ἑξῆς πληροφορίας: Ἅμα τῇ λήψει τῆς τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς, δι’ ἧς ὁ ἀνάπηρος Ν. Κραβαρίτης ἐζήτει τὴν παρέμβασιν τοῦ Ὑπουργείου νὰ μὴ προβῇ ὁ Ο.Τ.Ε. εἰς διορισμὸν τηλεφωνητρίας ἐν Χαλκίδι μέχρις ὅτου ὑποβάλῃ τὰ δικαιολογητικὰ τῆς θυγατρός του διὰ τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς Εὐβοίας νόμου 1836, τὸ Ὑπουργεῖον ἀπέστειλεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 106529]787 π.ἔ. ἔγγραφον πρὸς τὸν Ο.Τ.Ε. δι’ οὗ συνιστᾶτο ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένη προστασία τῆς θυγατρὸς τοῦ ἐν λόγῳ ἀναπήρου. Κατόπιν νεωτέρας διαμαρτυρίας τοῦ κ. βουλευτοῦ, ὅτι παρὰ τὴν ἀνωτέρω ἐνέργειαν διωρίσθη ἄλλο πρόσωπον μὴ προστατευόμενον ὑπὸ νόμου ἀπηύθυνα τὸ ὑπ’ ἀρ. 101205 ἀπὸ 21–1–53 ἔγγραφον πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν ζητῶν νὰ παρασχεθῶσιν ἐξηγήσεις, διατί δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ προγενεστέρα ἐνέργεια καὶ ποῖα μέτρα ἐπανορθώσεως τῆς γενομένης παραλείψεως θὰ ἐλαμβάνοντο. Ἐπὶ τῆς ἐνεργείας ταύτης ὁ Ο.Τ.Ε. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10110 ἐ.ἔ. ἐγγράφου του ἀνέφερεν, ὅτι ὁ διορισμὸς ἐγένετο εἰσηγουμένου τοῦ Προέδρου τοῦ παρ’ αὐτῷ Συμβουλίου Προσωπικοῦ κατόπιν τοῦ γεγονότος, ὅτι τὸ Τοπικὸν Συμβούλιον τοῦ νόμου 1836 ἀρχικῶς μὲν ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν ἐκκρεμεῖ παρ’ αὐτῷ αἴτησις προσώπου προστατευομένου ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ νόμου, ἀκολούθως δὲ διαβιβάζων τὴν αἴτησιν τοῦ ἀναπήρου Κραβαρίτη ἐγνώρισεν, ὅτι δὲν ἐπιλαμβάνεται τῆς περιπτώσεως ταύτης, διότι δὲν ἐμπίπτει εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου. Οὐδεμίαν ἄλλην δικαιοδοσίαν ἔχομεν ἐκ τοῦ νόμου παρὰ τῷ Ο.Τ.Ε. διὰ τὴν περὶ ἧς πρόκειται ὑπόθεσιν. Ἐπισυνάπτονται ἐν ἀντιγράφῳ τὰ ὡς ἄνω μνημονευθέντα ἔγγραφα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1953

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Ταμβακᾶ καὶ Χ. Γερακίνη. Σχετικὸν 1658/24–2–53 ὑμέτερον. 1. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Ταμβακᾶ καὶ Χ. Γερακίνη καταχωρηθείσης ἐν τῷ οἰκείῳ βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ, 108, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰς ἀκολούθους πληροφορίας. 2. Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ἀποβλέπει εἰς ἐπέκτασιν τοῦ Οἴκου Ναύτου διὰ τῆς ἱδρύσεως παραρτημάτων τούτου εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ ναυτικὰ κέντρα ἔνθα μονίμως διαμένει ἱκανὸς ἀριθμὸς οἰκογενειῶν ἐργαζομένων, ἀνέργων ἢ συνταξιούχων ναυτικῶν. 3. Ἡ τοιαύτη ὅμως ἐπέκτασις δὲν δύναται νὰ γίνῃ ταὐτοχρόνως εἰς ὅλα τὰ κέντρα ταῦτα. Ἡ περιωρισμένη οἰκονομικὴ ἀντοχὴ τοῦ εἰδικοῦ κεφαλαίου ἀνεργίας καὶ ἀσθενείας, ὅπερ ἐπιβαρύνεται διὰ τῶν δαπανῶν λειτουργίας τοῦ Οἴκου Ναύτου καὶ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ παρεχομένης ἰατροφαρμακευτικῆς, νοσηλευτικῆς κλπ. προστασίας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐξασφάλισις τῆς ὁμαλῆς καὶ ἀποδοτικῆς λειτουργίας ἑκάστου παραρτήματος, ἐπιβάλλουν, ὅπως ἡ προβλεπομένη ἐπέκτασις συντελεσθῇ βαθμιαίως. 4. Ἡ ἤδη ἀρξαμένη κατὰ προτεραιότητα λειτουργία παραρτημάτων Οἴκου Ναύτου εἰς Ἄνδρον, καὶ Χίον, ὀφείλεται εἰς γενναιόφρονας εἰδικὰς δωρεὰς ἐφοπλιστῶν καὶ εἰς τὸν μεγάλον σχετικῶς ἀριθμὸν ναυτικῶν οἰκογενειῶν μονίμως διαμενουσῶν εἰς τὰς νήσους ταύτας. 5 Πρόθεσις καὶ ἐλπὶς ἡμῶν εἶναι ἡ ἵδρυσις παραρτημάτων Οἴκου Ναύτου εἰς Σῦρον, Θεσσαλονίκην, Βόλον, καὶ Χαλκίδα τὸ συντομώτερον. 6 Δεδομένου, ὅτι ἡ τοιαύτη ἵδρυσις παραρτημάτων συνεπάγεται δαπάνας μὴ προβλεπομένας ὑπὸ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ παρόντος οἰκονομικοῦ ἔτους (1952–1953) καὶ ὅτι ἡ τυχὸν ἐπιδιωχθησομένη ἀναπροσαρμογὴ τοῦ προϋπολογισμοῦ τούτου πρὸς κάλυψιν τῶν ἀπαιτουμένων ὡς ἄνω δαπανῶν θὰ ἀπαιτήσῃ ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς ἀπαιτουμένας ἐνεργείας ἐγκαταστάσεως, ἐξευρέσεως προσωπικοῦ, σύναψιν συμβάσεων κλπ., πίστωσιν χρόνου, δέον νὰ ὑπολογίζεται, ὅτι ἡ ἵδρυσις τῶν ἐν λόγῳ παραρτημάτων θὰ ἀρχίσῃ πραγματοποιουμένη μετὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1953–1954 καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπὸ τοῦ ἀντιστοίχου προϋπολογισμοῦ προβλεφθησομένων πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ.

Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως ἀποφάσεων ἀφορωσῶν τὴν συγκέντρωσιν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου καπνῶν εὑρισκομένων εἰς χεῖρας καπνοπαραγωγῶν» καὶ 2) «Περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληττομένων ἰδιαιτέρως ἐκ τῆς καταργήσεως τοῦ Δελτίου Γενικῶν Διανομῶν πληθυσμῶν καὶ καθορισμοῦ τρόπου πληρωμῆς εἰς τοὺς ἀλευρομύλους τῆς διαφορᾶς τιμῆς ἀλεύρων τύπου 90% κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἀθωνιάδος Σχολῆς». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως διατάξεών τινων τοῦ ψηφίσματος ΚΗʹ]47 περὶ παροχῆς διευκολύνσεων διὰ τὴν ὑπὸ ἰδιωτῶν ἀνοικοδόμησιν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἀπαγορεύσεως ἐκτελέσεως ὡρισμένων μεταφορῶν δι’ Ἑλληνικῶν πλοίων» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1109]3–10–52 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μόδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ρύθμισιν στρατολογικῶν ὑποχρεώσεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Εὐαγγελάτος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Δ. Πλαγιάνης, Ν. Ζορμπᾶς, Λ. Κατσιλάμπρος, Α. Παυλόπουλος, Μ. Χλουβεράκης, Ε. Ζαννῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μετατάξεως ἀξιωματικῶν πολεμικῆς διαθεσιμότητος καταργηθέντων Σωμάτων εἰς τὰ νέα Σώματα». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Μπατρῖνος, Δ. Κουτσιμπός. Χ. Ντινίδης, Α. Παπαχριστοδούλου, Κ. Κοσμίδης, Ν. Μανούσης κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ μεταναστεύσεως, ἀποδημίας καὶ διαβατηρίων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βογιατζῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως διατάξεών τινων τοῦ ψηφίσματος ΚΗʹ]47 «περὶ παροχῆς διευκολύνσεων διὰ τὴν ὑπὸ ἰδιωτῶν ἀνοικοδόμησιν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Τσοῦρνος καὶ Α. Ψιμάρας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως διατάξεών τινων τοῦ ψηφίσματος ΚΗʹ]47 «περὶ παροχῆς διευκολύνσεων διὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἰδιωτῶν ἀνοικοδόμησιν».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριοι βουλευταί, καταθέτω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν σχέδιον νόμου, «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ ΙΚΑ». Δοθέντος, ὅτι εἶναι ἡμέρα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, θὰ περιορισθῶ εἰς ἐλάχιστα διὰ τὴν σημασίαν, διὰ τοὺς λόγους καὶ τοὺς σκοποὺς τοὺς ἐπιδιωκομένους διὰ τοῦ κατατεθειμένου νομοσχεδίου. Ἐν ὄψει τῆς μετ’ ὀλίγον ἐπεξεργασίας τῶν καπνῶν, ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησεν ὑποχρέωσίν της νὰ λάβῃ τὸ μέτρον τοῦτο, ἄνευ τοῦ ὁποίου τὸ ἐθνικὸν τοῦτο προϊὸν κινδυνεύει ὑπὸ τῆς ἀπηνοῦς καταστάσεως τοῦ διεθνοῦς συναγωνισμοῦ, νὰ εὑρεθῇ διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ἐκτετοπισμένον. Ἡ κατάστασις δὲν δύναται νὰ συνεχισθῇ, οὐδὲ εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν μέτρα μὴ λυσιτελῆ, μέτρα τὰ ὁποῖα δὲν θὰ λύσουν ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ ἐθνικὸν τοῦτο ζήτημα, διότι ὄντως τοιοῦτον εἶναι. Ἀπὸ καιροῦ ὑφίσταται μία κατάστασις, ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἐπιζημία. Τὴν ἔβλεπον καὶ αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις. Δι’ ἐκθέσεων, τὰς ὁποίας μνημονεύω εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καὶ τὰς ὁποίας θὰ διαβάσετε, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ἔπρεπε τὸ προϊὸν τοῦτο νὰ τύχῃ μεγαλυτέρας προσοχῆς, καὶ ἡ λύσις ἦτο μία. Δυστυχῶς δὲν τὴν ἐτόλμων· τὴν ἀπετολμήσαμεν ἡμεῖς ἐν πλήρει συναισθήσει τῶν ἔναντι τοῦ Ἔθνους ὑποχρεώσεών μας καὶ ἔναντι τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ γενικώτερον ἔναντι τοῦ Ἔθνους. Ἡ λύσις εἶναι ὄντως, ἂς ἐπιτραπῇ ὁ χαρακτηρισμὸς εἰς ἐμέ, ριζικὴ καὶ πραγματικὰ ρωμαλέα. Διὰ τοῦ ὑπ’ ὄψιν νομοσχεδίου αἴρεται ἡ κατοχύρωσις τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 προβλέπεται ὅτι δύνανται νὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς τὴν ἐργασίαν ταύτην, πάντες οἱ Ἕλληνες ὑπήκοοι, ἐλευθέρως πλέον, ἀδέσμευτοι ἀπὸ τὸν μέχρι τοῦδε δεσμόν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 προβλέπεται ἡ διάλυσις τοῦ Τ.Α.Κ. Αὐτὰ εἶναι τὰ δύο ριζικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ πλέον τούτου ἐπιδιώκεται σαφῶς ἡ πτῶσις τοῦ κόστους τοῦ καπνοῦ. Πλέον τούτου ὅμως ὑπάρχει μία κατάστασις ἐθνικῶς ἀπαράδεκτος. Οἱ τόποι ἐπεξεργασίας τοῦ καπνοῦ εἶχον μεταβληθῆ εἰς πραγματικὰ Σοβιέτ. Ἐθνικόφρονες καπνεργάται ἐξήρτων τὴν τύχην των ἀπὸ τὰς ὑποδείξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐγένοντο ἀπὸ τοὺς ἰνστρούχτορας τοῦ καπνομάγαζου. Εἶναι ἀληθῶς ἀδύνατον νὰ πιστευθῇ, ὅτι ἐθνικόφρονες Ἕλληνες ὑπέκυπτον εἰς τοιαύτην βίαν, καὶ ἐπισημοποίει διὰ συλλογικῶν συμβάσεων, μὲ τὴν ὑπογραφὴν τὸ Κράτος, τὴν τοιαύτην σοβιετικὴν κατάστασιν ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος. Πᾶς ἐργαζόμενος, ἀφοῦ ὑπεδεικνύετο ἀπὸ τὸν ἰνστρούχτορα—ὁ ὁποῖος διηύθυνε τὸ καπνομάγαζο—ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ καταβάλῃ καὶ 160 δραχμὰς ἡμερησίως ὡς εἰσφορὰν διὰ Κ.Κ. οὐχὶ ἀμέσως, ἀλλ’ ἐμμέσως, ἀφοῦ ὁ ἰνστρούχτορας εἰσέπραττε τὸ ποσὸν τοῦτο. Δὲν εἰσεπράττετο τὸ ποσὸν τοῦτο ἀπ’ εὐθείας παρὰ τοῦ ἐργάτου, ἀλλ’ ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου διὰ συλλογικῶν συμβάσεων. Τὴν κατάστασιν ταύτην, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ἔβλεπον οἱ κυβερνῶντες, ἀλλὰ δὲν ἐλάμβανον αὐτὰ τὰ μέτρα. Ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀνατρέψωμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν καὶ νὰ θέσωμεν τέρμα. Θὰ δώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν περισσοτέρας λεπτομερείας κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω τοῦτο, καὶ μόνον διότι διασφαλίζει τὸ προϊὸν τὸ ἐθνικὸν καὶ μόνον, διότι αἴρεται ἡ ἀπαράδεκτος κατάστασις, ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ὑποβληθῇ τὸ παρὸν νομοσχέδιον ὑπὸ τὴν ὑμετέραν κρίσιν. (Χειροκροτήματα).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραπέμπεται τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Οἰκοδομικῶν Ὀργανώσεων Πατρῶν ζητούντων τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 1845)51.

§8Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Βασιλικὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τοῦ 29ου ΚΤΕΛ γραμμῆς Χαλκιδικῆς, ζητοῦντος μετάταξιν ἀριθμοῦ αὐτοκινήτων ἐκ τοῦ Ταμείου των εἰς ἕτερα τοιαῦτα.

§10Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κύριε Πρόεδρε.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Σαραφιανὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§12Λ. ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, κατὰ τὴν κατάταξιν τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων καὶ τὴν μετακίνησιν ἐκ τῶν Β. Ἐπαρχιῶν εἰς τὰς Νοτίους, ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ Κοινὸν Ταμεῖον Αὐτοκινήτων Χαλκιδικῆς ἔχει πολλὰ αὐτοκίνητα καὶ οἱ αὐτοκινητισταὶ ἔφθασαν εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὴ ἠμποροῦν νὰ διαθρέψουν τὰς οἰκογενείας των. Μὲ ἄλλους λόγους συνιστῶμεν τὴν ἀναφοράν.

§13Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπ. Συγκοιν.). Ὅπως γνωρίζετε, ἡ νόσος εἶναι γενικὴ καὶ ἴσως εἶναι ἀνίατος, ὑπὸ τὴν παροῦσαν κατάστασιν. Πάντως συζητοῦμεν σοβαρῶς τὸ ζήτημα καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Βραχνὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ 52ου Κ.Τ.Ε.Φ.Α.

§15Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρόκειται διὰ τὰ Κ.Τ.Ε. Φ.Α. Εἰς τὸ 52ον Κ.Τ.Ε.Φ.Α. ἔχουν μαζευθῆ πολλὰ αὐτοκίνητα φορτηγά, περισσότερα δηλαδὴ τῶν ἀπαιτουμένων, διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν διαφόρων προϊόντων. Ἔχουν ἔλθει καὶ ἀπὸ τὰ Μέγαρα εἰς τὸν Νομὸν Ἀργολίδος. Θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἀπαλλάξητε ἀπὸ τὰ ἐπὶ πλέον αὐτοκίνητα διὰ νὰ ζήσουν καὶ οἱ βιοπαλαισταὶ αὐτοί.

§16Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπ. Συγκοιν.). Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς ὅλα τὰ Κ.Τ.Ε.Φ.Α. ὑπάρχει πλεονάζων ἀριθμός. Ἐπανειλημμένως ἔχομεν συζητήσει καὶ ἀσχολούμεθα μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, διὰ νὰ τὰ φέρωμεν εἰς κἄποιον λογαριασμόν. Ἀπὸ 3μήνου μὲ αὐτὸ ἀπασχολούμεθα, τὸ ἠξεύρετε πολὺ καλὰ ὅλοι οἱ συνάδελφοι.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κοσμᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ὀρυζοκαλλιεργητῶν Πηλείας ζητούντων κατάργησιν τῆς ἐπιβληθείσης διὰ τοῦ Α. Ν. 1850 φορολογίας ὑπὲρ κωνωποειδῶν.

§18Γ. ΚΟΣΜΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κάρτσωνας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§20Ν. ΚΑΡΤΣΩΝΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§22Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς,

§24Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Καρατζένης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§26Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν αὐτήν, διότι ἡ Ὑπηρεσία αὐτή, διὰ τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθη καὶ φορολογία, ὄχι μόνον δὲν ἀπέδωσεν, ἀλλὰ καὶ ἡ καταπολέμησις δὲν ἐπετεύχθη. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ληφθοῦν τὰ μέτρα, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἀπαλλαγοῦν οἱ ὀρυζοκαλλιεργηταὶ μιᾶς φορολογίας, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων.

§27Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργ). Δὲν σᾶς ἤκουσα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἅπαξ, ἔτι παρακαλῶ πάντας, ὅπως προκειμένου νὰ ὁμιλοῦν, νὰ ὁμιλοῦν πρὸ τῶν μικροφώνων, διὰ νὰ ἀκούωνται. Διότι, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει προκαλεῖται ζημία καὶ διὰ τὰς ἀγορεύσεις καὶ διὰ τὸ σύνολον τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία θέλει νὰ ἀκούσῃ ἕνα ἕκαστον τῶν ὁμιλητῶν.

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ προστεθοῦν καὶ ἄλλα μικρόφωνα.

§30ΕΤΕΡΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἶναι ἐλαττωματικὰ τὰ μικρόφωνα.

§31Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργ). Ἡ ἀναφορὰ εἶναι διάφορος μὲ τὴν ὑποστήριξιν ποὺ ἔκαμεν ὁ κ. συνάδελφος. Οἱ Ὑπουργοὶ δὲν δύνανται νὰ ζητοῦν κατάργησιν φορολογίας—ὅπως ζητεῖ ὁ κ. συνάδελφος—χωρὶς νὰ ἐπιβάλῃ νέαν φορολογίαν, ἴσην πρὸς τὸ διαφεῦγον, διὰ τῆς καταργουμένης φορολογίας ποσόν. Ἐν προκειμένῳ ὅμως, συνέβη, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1950–51 δὲν ἐγένετο καταπολέμησις καὶ μ’ ὅλον τοῦτο εἰσεπράχθη ὁ φόρος. Ὑπεσχέθην ὅμως εἰς τοὺς κυρίους βουλευτὰς καὶ εἰς τὰς ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι μὲ ἐπεσκέφθησαν, ὅτι εἰς προσεχὲς νομοθέτημα θὰ ζητήσω τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου διὰ τὸ ἔτος 52–53.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Ποντίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀκτημόνων κατοίκων χωρίου Λουτροῦ Νέου Ἔβρου, ζητούντων ὁριστικὴν παραχώρησιν τῶν αὐθαιρέτως καταληφθεισῶν καὶ καλλιεργηθεισῶν κατὰ τὸ ἔτος 1944 ἐκτάσεων περιοχῆς Νησίδος Γκιαοὺρ–Ἀντᾶ.

§33Κ. ΠΟΝΤΙΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε. Ἀρκετὰ ὑπέφερεν ὁ Νομὸς Ἕβρου ἀπὸ τὸν Ἕβρον. Συνεπῶς δὲν πρέπει νὰ ὑποφέρῃ καὶ ἀπὸ τὸ Κράτος.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Γιμουρτατζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§35Ν. ΓΙΜΟΥΡΤΑΤΖΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§36Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐκ τῆς ἐκτάσεως τῆς νησίδος ταύτης διετέθησαν ὡρισμένα στρέμματα διὰ τὴν κατασκευὴν ἀεροδρομίου. Δυστυχῶς λόγῳ ἀνεπαρκείας πρὸς τὸ παρὸν ἐκτάσεως δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ στερηθέντες τῆς γῆς νὰ τύχωσιν ἀλλοῦ ἀποκαταστάσεως. Τὸ ὅλον ζήτημα τῆς περιοχῆς Ἕβρου θὰ ἀναμείνῃ τὰ ἀποτελέσματα τῆς μελέτης τῆς γενομένης ὑπὸ Ἀμερικανικῆς Ἑταιρείας διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως τῆς ὁποίας ἐσχάτως ὑπεβλήθησαν τὰ ἀποτελέσματα, διὰ τῆς ὁποίας μελέτης θὰ περιέλθουν εἰς τὴν καλλιέργειαν 240.000 στρέμματα εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ 260.000 στρέμματα εἰς τὴν Τουρκίαν, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ ἀδικηθέντες τῆς Νήσου Γκιαοὺρ–Ἀντᾶ.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Ποντίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς γεωργικῆς Ἑνώσεως Διδυμοτείχου, ζητούσης χορήγησιν πιστώσεων διὰ τὴν ἀγορὰν ζωοτροφιῶν, ἀροτριώντων ζώων.

§38Κ. ΠΟΝΤΙΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Γιμουρτατζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§40Ν. ΓΙΜΟΥΡΤΑΤΖΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§41Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος ἀναφορὰ εἶναι παλαιά, κύριοι συνάδελφοι. Ἔχει ἤδη ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα παράσχει δάνεια εἰς τὰς Ἑνώσεις διὰ τὴν ἀγορὰν ζωοτροφιῶν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ λόγον ἔχει ὁ κ. Β. Βασιλικὸς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Γεωργοκτηνοτροφικοῦ Συνεταιρισμοῦ Βαρβάρας Χαλκιδικῆς, ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ βοσκὴ τῶν ποιμνίων του εἰς τὴν δασικὴν περιοχὴν Βαρβάρας Χαλκιδικῆς.

§43Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Σαραφιανὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§45Λ. ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§46Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Τὸ θέμα ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Μακεδονίας. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ὑπάρχει κανένα στοιχεῖον. Οἱ κύριοι βουλευταὶ νὰ ἀπευθυνθοῦν εἰς τὴν Γεν. Διοίκησιν Μακεδονίας. Τὴν ἰδίαν παρατήρησιν κάμνω καὶ διὰ τὴν ἑπομένην ἀναφορὰν κτηνοτρόφων Μαρμαρᾶ Χαλκιδικῆς, παραπονουμένων κατὰ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Γρηγορίου διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς βοσκῆς τῶν ποιμνίων των.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Βαμπούλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας σχετικῶς μὲ τὰ κενὰ τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Μέσης καὶ Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως.

§48Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναμένω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ μοῦ δώσῃ τὰ πληροφοριακὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐζήτησα διὰ νὰ ἀναπτύξω τὴν ἐρώτησίν μου. Χωρὶς αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ποὺ ζητῶ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐνημερωθῇ ἡ Βουλὴ εἰς τίποτα, οὔτε ἠμποροῦμεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐρωτήσεως. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δηλώσῃ, πότε θὰ ἔχω τὰ στοιχεῖα αὐτά, διὰ νὰ συζητήσωμεν.

§49Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Οἱ περισσότεροι τῶν πινάκων εἶναι ἕτοιμοι. Μόλις συμπληρωθῇ καὶ ὁ βασικὸς πίναξ των, ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν, θὰ σᾶς τοὺς στείλω.

§50Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Παρακαλῶ τότε ν’ ἀναβληθῇ.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Β. Βασιλικὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Σωματείου Μεταλλωρύχων Βούδου Χαλκιδικῆς, ζητοῦντος τὴν κατάργησιν, ἄλλως τὴν συγχώνευσιν τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν μὲ τὸ ΙΚΑ.

§52Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Τὸ ἐν λόγῳ θέμα, κύριε Ὑπουργέ, ἀπασχολεῖ ζωηρότατα τοὺς μεταλλωρύχους τῆς Χαλκιδικῆς γενικῶς καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ τὸ λύσῃ σύμφωνα μὲ τοὺς πόθους τῶν μεταλλωρύχων, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὰς γνωστὰς σκληρὰς συνθήκας ἐργάζονται εἰς τὰ ἔγκατα τῆς γῆς. Τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ λυθῇ καὶ νὰ συγχωνευθῇ μὲ τὸ ΙΚΑ τὸ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτελεῖ τὸν προορισμόν του, διότι καὶ οἱ πόροι του εἶναι περιωρισμένοι καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἀποστολήν του. Καὶ μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν παρακαλοῦμεν νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ ἀποφασισθεῖσα ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις τῶν μεταλλωρύχων Κασσάνδρας, διότι, παρὰ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν, μέχρι τῆς στιγμῆς, σᾶς πληροφορῶ—δὲν ἠξεύρω διὰ ποίους λόγους—ὅτι δὲν ἐπραγματοποιήθη ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις τῶν μεταλλωρύχων, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νὰ περιθάλπωνται ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Προνοίας σιωπηρῶς. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, παρακαλῶ νὰ ἐνδιαφερθῆτε καὶ διὰ τὸ ζήτημα αὐτό.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Σαραφιανὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§54Λ. ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ. Ἔχω νὰ προσθέσω τὰ ἑξῆς: Πρὸ ἑξαμήνου καὶ πλέον ἐγένετο λόγος διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Μεταλλευτῶν τῆς Ἑταιρείας Κασσάνδρας καὶ τὴν ὑπαγωγὴν τούτου εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Μέχρι σήμερον ὅμως τὸ ὑποκατάστημα τοῦ Ι.Κ.Α. Θεσσαλονίκης δὲν ἔλαβε τὴν πρόνοιαν νὰ παράσχῃ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, μὲ τὸ δικαιολογητικόν, ὅτι δὲν εὑρίσκει ἰατρούς. Λάβετε δὲ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι οἱ ἰατροὶ εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν μὲ τὸν μισθὸν τῶν 1.680.000 δρχ., ποὺ παίρνουν οἱ ἰατροὶ τοῦ Ι.Κ.Α. τῶν Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης, ποὺ ἐκτὸς τῆς θέσεως αὐτῆς ἔχουν καὶ ἰδιωτικὴν πελατείαν καὶ ἄλλας θέσεις. Ἐὰν θέλετε νὰ δώσετε τὴν λύσιν, ἐφ’ ὅσον τὸ Ι.Κ.Α. ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ κάμῃ συμβάσεις, νὰ δώσῃ μισθοὺς μεγαλυτέρους, δεδομένου, ὅτι εἰς τὸ Στρατώνιον καὶ τὴν Στρατονίκην, ὅπου ὑπάρχουν 1500 ἐργάται θὰ ἀπασχολοῦνται οἱ ἰατροὶ ἓν ὁλόκληρον 24ωρον καὶ ὄχι ἕνα δεκάωρον, ποὺ ἀπασχολοῦνται οἱ ἰατροὶ τῶν πόλεων. Ἐπίσης ἤθελον νὰ προσθέσω, ὅτι πλὴν τῆς παροχῆς τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ τὸ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν καὶ νὰ ὑπαχθοῦν οἱ ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὅπως γνωρίζετε, κύριε Ὑπουργέ, τὸ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν χορηγεῖ συντάξεις 160 ἕως 170.000 δραχμῶν μηνιαίως. Ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι 60–65 ἐτῶν καὶ πλέον, ἀναγκάζονται νὰ ἐργάζωνται εἰς τὰ ἀνθρακωρυχεῖα, διότι δὲν θὰ ἱκανοποιηθοῦν, ἐὰν θὰ φύγουν ἀπὸ τὴν ἐργασίαν των, μὲ τὰς συντάξεις, τὰς ὁποίας δίδει τὸ Ταμεῖον. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν καὶ κατὰ συνέπειαν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δώσετε τὴν ἐνδεδειγμένην λύσιν.

§55Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Λυποῦμαι, διότι ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἔχει πληροφορηθῆ, ὅτι αἱ συντάξεις τῶν μεταλλευτῶν ηὐξήθησαν εἰς 400.000 δραχμῶν. Ἦτο μία εὐχάριστος πρᾶξις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἅμα τῇ ἀναλήψει τῆς ἀρχῆς, καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε, τοὐλάχιστον, ἀφοῦ ἀνήκετε εἰς περιφέρειαν ἐνδιαφερομένην διὰ τὸ θέμα αὐτό, νὰ μὴ γνωρίζετε, ὅτι ἔγινεν ὁ διπλασιασμὸς τῶν συντάξεων. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἦτο μία εὐχάριστος πρᾶξις, διὰ τῆς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἐξεδήλωσεν ἐμπράκτως τὸ ἐνδιαφέρον της ὑπὲρ τῶν μεταλλευτῶν. Θὰ λάβω σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει τὴν γενομένην σύστασιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν παροχὴν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Τρίτον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς συγχωνεύσεως μὲ τὸ Ι.Κ.Α., δὲν εἶμαι ἕτοιμος νὰ δώσω ἀπάντησιν, διότι εἶναι εἰς τὸ γενικὸν θέμα τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς ὅλης αὐτῆς ἀσφαλιστικῆς καταστάσεως. Ἑπομένως παρ’ ὅτι αἱ γνῶμαι διχάζονται, τῶν μὲν κεκηρυγμένων ὑπὲρ τῆς συγχωνεύσεως, τῶν δὲ ἐναντίον αὐτῆς, θὰ παρακαλέσω νὰ ἔχετε μικράν τινα ὑπομονήν, διότι καὶ τὸ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν θὰ περιληφθῇ εἰς τὴν γενικὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Πρὸς τὸ παρόν, λαμβάνω μέτρα διοικητικά. Ἀντικατέστησα τὸν Πρόεδρον τοῦ Ταμείου καὶ προχωρῶ εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς ὅλης διαχειρίσεως, διὰ νὰ ἐπιφέρω ἕνα διοικητικὸν νοικοκύρεμα. Γενικώτερον ὅμως τὸ θέμα τῆς συγχωνεύσεως, ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς.

§56Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν αὐξήσεων, ἔχει καθιερωθῆ ἀπὸ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν, ὅτι δικαιοῦνται αὐξήσεως μόνον ὅσοι ἔχουν ἀναπηρίαν ἄνω τῶν 66%. Ὑπάρχουν τυφλοί, ἀνάπηροι παντελῶς ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν, ποὺ ἔχουν κριθῆ διὰ 50, 55 καὶ 60%, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον τότε δὲν εἶχε καμμίαν σημασίαν. Ἀλλὰ εἶναι ἀπαράδεκτον σήμερον νὰ παίρνουν αὐτοὶ 165.000 καὶ οἱ ἄλλοι 400.000. Βεβαίως, εἶναι ζήτημα οἰκονομικόν. Βεβαίως, θὰ τὸ ἐξετάσετε καὶ θὰ τὸ συμπεριλάβετε εἰς τὸ πρόγραμμά σας. Θέτομεν ἁπλῶς ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ὑπάρχουν ἀνίκανοι, λόγῳ ἀναπηρίας μὲ 64% καὶ δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὰς αὐξήσεις.

§57Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀπονομὴ μιᾶς συντάξεως δὲν γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς αὐθαιρέτου βουλήσεως ἑνὸς Διευθυντοῦ, ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει ὀργανισμοῦ.

§58Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Διὰ τὴν αὔξησιν λέγομεν.

§59Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ὅλα αὐτὰ γίνονται ἐπὶ τῇ βάσει ἀναλογιστικῆς μελέτης καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπαρχόντων διαθεσίμων.

§60Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἡμεῖς παρακαλοῦμεν νὰ τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας.

§61Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Θὰ τὸ λάβω ὑπ’ ὄψει μου.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν

ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἥτις ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Ἐπερωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διότι παρὰ τὴν ἀπὸ 28ης Φεβρουαρίου αἴτησίν μου δὲν κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸν αἰτηθέντα φάκελλον διορισμῶν ὑπαλλήλων, παραρτήματος τοῦ Οἴκου Ναύτου ἐν Χίῳ καὶ διότι κατὰ τὸν διορισμὸν τῶν ὑπαλλήλων τούτων παρέβη τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 1836, περὶ προστασίας ἐφέδρων πολεμιστῶν καὶ τῆς 1349 τῆς 29–11–52 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κοινοποιηθείσης αὐτῷ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 443115]Ρ.303 τῆς 18–12–52 ἐγγράφου Γ.Δ.Δ.Λ.». Προτάσσεται ἡ ἐπερώτησίς σας αὕτη δυνάμει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς.

§63Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὰ ἔγγραφα μοῦ διεβιβάσθησαν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἀλλὰ ἐπερωτᾶται διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διότι παρέβη, εἰς διορισμοὺς γενομένους εἰς τὸν Οἶκον τοῦ Ναύτου, τὸν νόμον 1836.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τὴν ἀναπτύξετε, τὴν ἐπερώτησιν, ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά της.

§65Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πρέπει νὰ ἔλθῃ ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ νὰ συζητήσωμεν τὴν ἐπερώτησιν, διότι δὲν κατετέθη πλήρης ὁ φάκελλος, τὸν ὁποῖον ἐζήτησα καὶ δι’ αὐτό, θέλω νὰ εἶναι ἐδῶ.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ζητεῖτε νὰ συμπληρωθῇ ὁ φάκελλος.

§67Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὄχι! Νὰ ἔλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, νὰ συζητήσωμεν τὴν ἐπερώτησιν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπερώτησις ἄρχεται κατὰ προτίμησιν, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ, ἐφ’ ὅσον τὸ παράπονόν σας στρέφεται εἰς τὴν μὴ ἔγκαιρον κατάθεσιν ἢ τὴν παράλειψιν τῆς καταθέσεως. Πέραν τούτου, ἔχετε καὶ ἕτερον αἴτημα συμπεριλαμβανόμενον εἰς ἑτέραν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία θὰ ἔλθῃ μὲ τὴν σειράν της. Ὅταν ἔλθῃ ὁ φάκελλος, συζητοῦνται ἀμφότεραι.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἀναβάλλεται ἡ ἐπερώτησίς σας. Ἤδη ἔχετε τὸν λόγον ἐπὶ τῆς δευτέρας ἐπερωτήσεώς σας, ἥτις ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Ἐπερωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διότι παρὰ τὴν ἀπὸ 20 Φεβρουαρίου 1953 αἴτησίν μου, δὲν κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 2222 περὶ τῶν ἀπολυθέντων ἐργατοϋπαλλήλων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Θεσσαλονίκης καὶ διότι δὲν ἐγνώρισεν εἰς τὴν Βουλὴν τόν ἀριθμὸν τῶν ἀπολυθέντων ἐργατοϋπαλλήλων Β. Ἑλλάδος, ὡς ὑπεσχέθη κατὰ τὴν γενομένην ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησιν τῆς 19ης Φεβρουαρίου». Προτάσσεται καὶ ἡ ἐπερώτησίς σας αὕτη δυνάμει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς.

§70Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, ὅταν εἷς βουλευτὴς δι’ ἐρωτήσεως ζητήσῃ ὡρισμένα στοιχεῖα καὶ δὲν τοῦ δοθοῦν, δύναται νὰ μετατρέψῃ τὴν ἐρώτησίν του, εἰς ἐπερώτησιν, διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν στοιχείων, ὁπότε ἡ ἐπερώτησις θεωρεῖται προτιμωμένη. Ἡμεῖς ὅμως διεβιβάσαμεν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀμέσως τοῦ ἐδώσαμεν καὶ τὰ ὁποῖα ἀπὸ τοῦ βήματος σᾶς ἐγνώρισα. Ὑπολείπονται τὰ στοιχεῖα τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ εἶπον ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι καὶ ταῦτα ἐζητήθησαν, ἀλλά, ἐπειδὴ ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος τὰ καθυστέρησε, ἐκλήθη εἰς ἀπολογίαν. Παρὰ ταῦτα, ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἠθέλησε νὰ μείνῃ ἱκανοποιημένος. Μόλις ἦλθον τὰ στοιχεῖα αὐτά, διεβιβάσθησαν αὐθημερόν, εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ δι’ αὐτοῦ εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Ἑπομένως, ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος, ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ κάμετε κακεντρέχειαν. Παρεπονέθητε, κ. συνάδελφε, ὅτι σᾶς λείπουν τὰ στοιχεῖα τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Σᾶς διεβιβάσθησαν ἢ ὄχι;

§71Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δι’ αἰτήσεώς μου, ὑπὸ ἡμερομηνίαν 20 Φεβρουαρίου, παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλήν, μαζὶ μὲ τὰ ὑποβληθέντα στοιχεῖα τῶν ἀπολύσεων τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ ἀντίγραφον τῶν ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 2222 ἐπὶ τῶν ἀπολύσεων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης. Παρῆλθε τὸ ἑξαήμερον τοῦ Κανονισμοῦ, παρέρχεται καὶ τὸ δεύτερον ἑξαήμερον καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν καταθέτει τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐζήτησα, διὰ τῆς ἀπὸ 20 Φεβρουαρίου αἰτήσεώς μου. Δηλαδή, τῶν ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 2222, ἀλλὰ μοῦ γνωρίζει δι’ ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον περιῆλθεν εἰς χεῖράς μου σήμερον τὸ ἀπόγευμα, τὰς ἀπολύσεις τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνταπεκρίθη, μόνον πρὸς τὸ ἓν αἴτημα, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὑποβληθῆ διὰ τῆς αἰτήσεώς μου. Ἐγὼ ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ ἐπιμένω, νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἀντίγραφα τῶν ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 2222, διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: Πρῶτον, διότι τὸ θέμα τῶν ἀπολύσεων ἐφάπτεται τοῦ ὅλου προβλήματος τῆς ἀνεργίας καὶ θέλει ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἴδῃ ποὺ εὑρισκόμεθα, βάσει ἐπισήμων στοιχείων, ἀπὸ ἀπόψεως ἀνεργίας. Δεύτερον, τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας καὶ τὸ πρόβλημα τῶν ἀπολύσεων ἐφάπτεται μὲ τὸ ὅλον οἰκονομικὸν πρόβλημα καὶ θέλομεν βάσει ἐπισήμων στοιχείων νὰ μελετήσωμεν τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον θέλομεν νὰ φέρωμεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, οὕτως ὥστε ἀπὸ κοινοῦ νὰ συζητήσωμεν ὡρισμένα μέτρα. Τὸ θέμα τῶν ἀπολύσεων καὶ τὸ θέμα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2222 ἀφορᾷ καὶ τὸ ζήτημα τῆς παρατάσεως ἢ μὴ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου. Διότι, ὡς γνωρίζετε, ὁ νόμος 2222, ἔχει ἑξάμηνον ζωήν. Μετὰ τὸ ἑξάμηνον θὰ ἴδωμεν ἡ Κυβέρνησις θὰ τὸν παρατείνῃ ἢ δὲν θὰ τὸν παρατείνῃ καὶ ἡμεῖς βάσει τῶν στοιχείων τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, θὰ κρίνωμεν κατὰ πόσον θὰ πρέπει νὰ παραταθῇ, ἢ δὲν θὰ παραταθῇ ὁ νόμος αὐτός. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀποφεύγει νὰ καταθέσῃ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα καὶ ἀρκεῖται εἰς τὸ νὰ δηλώσῃ ἀπόψε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι κατέθεσε τὰ στοιχεῖα τῶν ἀπολύσεων τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Τὸν εὐχαριστῶ πολύ, διότι κατέθεσεν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, ἀλλ’ ἐγὼ ἐζήτησα συγκεκριμένα στοιχεῖα. Ἐζήτησα τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ἀπολύσεων, διὰ νὰ τὰς μελετήσωμεν καὶ νὰ ἴδωμεν ποῖαι ἐπιχειρήσεις καὶ διὰ ποῖον λόγον ἐζήτησαν τὰς ἀπολύσεις καὶ ἐπίσης νὰ ἴδωμεν, ἐὰν κατὰ τὰς ἀπολύσεις αὐτὰς ἐφηρμόσθη ὁ νόμος 2222 ἢ ἐὰν δὲν ἐφηρμόσθη, διατὶ δὲν ἐφηρμόσθη. Καὶ ἀκόμη, διατὶ αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται ἀλληλοδιαδόχως, ζητοῦν νὰ ἀπολύσουν ὑπαλλήλους. Σήμερον ἀκόμη διαβάζω εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι 21 ἐπιχειρήσεις τῶν Ἀθηνῶν ζητοῦν νὰ ἀπολύσουν 800 μισθωτούς. Τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας παίρνει μεγάλην ἔκτασιν. Θὰ ἠθέλαμεν νὰ τὸ μελετήσωμεν, ὄχι διὰ νὰ ἀντιπολιτευθῶμεν τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἐγὼ προσωπικῶς, τοὐλάχιστον, δὲν θέλω, διότι ἠμπορεῖ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ μὴ πταίῃ, εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἀλλὰ θέλομεν νὰ τὸ μελετήσωμεν, διότι εἶναι κοινωνικὸν πρόβλημα καὶ θέλομεν τὰ στοιχεῖα νὰ τὰ μελετήσωμεν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας στερεῖ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τῶν στοιχείων τούτων.

§72Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.) Δὲν εὐθυνόμεθα ἡμεῖς, διὰ τὰς ἀπολύσεις τὰς ἰδικάς σας.

§73Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δώσατέ μας τὰ στοιχεῖα ποὺ σᾶς ζητοῦμεν καὶ θὰ ἴδωμεν ποῖος πταίει. Σεῖς ὅμως μᾶς στερεῖτε τῶν μέσων αὐτῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπὸ αὐτά, τὰ ὁποῖα κατέθεσε σήμερον εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κ. Ὑπουργός.....

§74Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ὄχι σήμερον, κ. συνάδελφε. τὸ ἔγγραφον διεβιβάσθη μὲ ἡμερομηνίαν 2 Μαρτίου.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἔγγραφον ἦλθεν ἐδῶ στὰς 7 Μαρτίου, δηλαδὴ τὸ παρελθὸν Σάββατον καὶ ὥραν 1,30′ καὶ σήμερον τὸ πρωΐ σᾶς τὸ ἐκοινοποίησα.

§76Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον παραπονοῦμαι καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἐπερωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, εἶναι ὅτι, δὲν μοῦ δίδει τὰς ἀποφάσεις τοῦ νόμου, διὰ νὰ μελετήσωμεν τὸ πρόβλημα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ἔγγραφον λέγει: «... (ἀναγινώσκει)....» Αὗται αἱ πληροφορίαι, ὡς στοιχεῖα εἶναι καλαί. Ἀλλ’ ἡμεῖς θέλομεν νὰ προχωρήσωμεν περαιτέρω, εἰς τὸ φαινόμενον τῆς ἀνεργίας, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖαι ἐπιχειρήσεις εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἀπολύουν καὶ διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τί πρέπει νὰ γίνῃ, πῶς ἠμπορεῖ νὰ ἀνασταλῇ αὐτὸ τὸ κῦμα τῶν ἀπολύσεων καὶ γενικῶς, νὰ βοηθήσωμεν, εἰς τὸ νὰ δυναμώσῃ ἡ κίνησις καὶ προληφθῇ τὸ κακὸν τῆς ἀνεργίας. Αὐτά, ἐζήτησα, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν μοῦ λέγει τίποτε ἄλλο, παρ’ ὅτι κατέθεσε τὰ στοιχεῖα. Διαμαρτύρομαι, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, δὲν κατέθεσε τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα τοῦ ἐζήτησα.

§77Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριοι συνάδελφοι, παρεδέχθη ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τὰ ζητηθέντα στοιχεῖα τοῦ ἐδόθησαν. Τώρα τί μοῦ ζητεῖτε; Περίπου μοῦ ζητεῖτε καθαρογραφὴν τῶν ἀποφάσεων. Ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον διέθετε τοιαύτην ὑπηρεσίαν, διὰ τὴν καθαρογραφὴν τῶν ἀποφάσεων, θὰ ἦτο πραγματικῶς τοῦτο ἰδεῶδες, ἀλλὰ μὲ 1½ ὑπάλληλον εἶναι δυνατὴ ἡ καθαρογραφὴ τῶν ἀποφάσεων, ἡ ὁποία, στὸ κάτω–κάτω τῆς γραφῆς, εἶναι καὶ τελείως ἀνώφελος; Διότι σεῖς ὁ ἴδιος εἴπατε, ὅτι θέλετε στοιχεῖα. Ὁ μελετητής, κ. συνάδελφοι, ὅταν γνωρίζῃ ποῖαι αἰτήσεις ἀπολύσεων ὑπεβλήθησαν καὶ ἀπὸ ποίας ἐπιχειρήσεις, ἐὰν ξεύρῃ νὰ διαβάζῃ καὶ ἐὰν ξεύρῃ τὸ θέμα, εἶναι δυνατὸν νὰ βγάλῃ συμπέρασμα. Ὅταν ὅμως δὲν γνωρίζῃ τὸ θέμα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῇ, ἐὰν τὸ σκεπτικὸν τῆς ἀποφάσεως αἰτιολογῇ τὸ πρακτικόν. Ἐδῶ θέλει νὰ ἴδῃ, τὴν πρόοδον τῆς ἀνεργίας. Θὰ τὴν ἴδῃ ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑποβληθεισῶν αἰτήσεων, ὅπως ὀρθότατα ἀπήντησεν ἡ ὑπηρεσία. Τί πλέον τούτου νὰ κάμωμεν; Ἄς δώσῃ ὁ κ. συνάδελφος συνεργεῖον καὶ νὰ τοῦ παράσχωμεν ἡμεῖς τοὺς τόμους καὶ νὰ τοὺς ἀντιγράψῃ. Ἀδυνατῷ νὰ κάμῳ τοιοῦτόν τι! Διότι εἶναι σὰν νὰ ἔλθωμεν νὰ ὑποβάλωμεν αἰτήσεις, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ νὰ καταθέσῃ, πόσαι καὶ ποῖαι ἀποφάσεις διαζυγίων ἐξεδόθησαν, κατὰ τὸ.............. Αὐτὴ εἶναι κωμικὴ ὑπόθεσις.

§78Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας παρεξετράπη. Θέλει, παραβαίνων τὸν Κανονισμόν, νὰ μὴ καταθέσῃ τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ διορθώσητε τὴν φράσιν σας. Δώσατε μίαν ἐξήγησιν τί ἐννοεῖτε καὶ διωρθώσατε τὴν διατύπωσιν.

§80Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ κατηγόρησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι δὲν ἠξεύρω νὰ διαβάσω καὶ δὲν ἠξεύρω τί ζητῶ. Ἐγὼ τοῦ ἐξήτησα νὰ μοῦ εἴπῃ ποῖαι εἶναι αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι κάμνουν τὰς ἀπολύσεις, διὰ νὰ ἴδωμεν ποίας ἐπιχειρήσεις πρέπει νὰ ἐνισχύσωμεν καὶ τί πρέπει νὰ κάμωμεν, διὰ νὰ ἐξαλείψωμεν τὸ φαινόμενον τῆς ἀνεργίας. Δεύτερον, ὁ νόμος 2222 θέτει ὡρισμένας προϋποθέσεις, διὰ τὴν ἐφαρμογήν του καὶ θέλω νὰ ἴδω τὸ σκεπτικόν. Πῶς ἐσκέφθησαν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ ἄλλας αἰτήσεις ἀπέρριψαν καὶ ἄλλας αἰτήσεις ἀπεδέχθησαν. Ἐφήρμοσαν δὲ μέχρι τέλους τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου; Δηλαδὴ μήπως ἐχαρίσθησαν εἰς ὡρισμένας ἐπιχειρήσεις καὶ εἰς ἄλλας δὲν ἐχαρίσθησαν; Ἀπὸ ποῦ θὰ τὸ ἐξαγάγω, ὅτι ἐξετελέσθη καλῶς ὁ νόμος αὐτός; Μὲ τὰ ξηρὰ νούμερα, ποῦ μοῦ δίδει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ἔρχεται ἐδῶ καὶ μὲ κατηγορεῖ, ὅτι δὲν γνωρίζω νὰ διαβάσω καὶ δὲν γνωρίζω τὸ θέμα; Κύριε Πρόεδρε, παραπονοῦμαι, διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτὸν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ διορθώσητε καὶ νὰ δώσητε μίαν διευκρίνησιν.

§82Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα σαφῆ στοιχεῖα καὶ ἐξήγησα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διατὶ τὰ ζητῶ.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, διὰ τελευταίαν φορὰν παρακαλῶ νὰ διορθώσητε τὴν φράσιν σας.

§84Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νὰ διορθώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ θὰ ἀνακαλέσω καὶ ἐγώ, διότι ἐνώπιον τοῦ Σώματος μὲ κατηγόρησεν, ὅτι δὲν ξεύρω τί ζητῶ.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶπεν, αὐτό. Δὲν σᾶς εἶπεν αὐτό.

§86Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐχειροκροτήθη ἀπὸ τὴν Συμπολίτευσιν, ὅταν εἶπε «δὲν ξεύρω τί ζητῶ». Ἐγὼ ξεύρω τί ζητῶ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θέλει νὰ δώσῃ τὰ στοιχεῖα. Διότι θέλω νὰ ἴδω πῶς ἐφηρμόσθη αὐτὸς ὁ νόμος. Πῶς θὰ τὸ ξεύρω μὲ τὰ 5 νούμερα ποὺ μοῦ ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργός;

§87Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Θέτω εἰς τὴν διάθεσίν σας τοὺς τόμους. Φέρετε ἕνα ὑπάλληλον νὰ τοὺς ἀντιγράψῃ, δὲν ἔχω ὑπαλλήλους δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν.

§88Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔπρεπε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μᾶς εἴπητε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, χωρὶς νὰ μὲ κατηγορήσητε.

§89Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐλᾶτε μόνος σας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ σᾶς διαθέσω καὶ γραφεῖον καὶ ἕνα ὑπάλληλον νὰ σᾶς βοηθήσῃ, διὰ νὰ ἐξαγάγετε τὰ συμπεράσματά σας. Δὲν δύναμαι, πλέον τούτου.

§90Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἠδύνασθε νὰ μοῦ τὸ εἴπητε καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι δὲν ξεύρω τί ζητῶ.

§91Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Θέλετε νὰ προσκομίσωμεν ἀντίγραφα ὅλων τῶν ἀποφάσεων. Αἱ αἰτήσεις πρέπει νὰ εἶναι λογικαὶ καὶ δυναταί, ὄχι ἀόριστοι καὶ ἀδύνατοι.

§92Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ αἴτησίς μου εἶναι σοβαρωτάτη. Θέλω τὰς ἀποφάσεις. Νὰ μοῦ εἴπητε ὅτι δὲ μπορῶ. Νὰ μὲ καλέσετε νὰ μοῦ εἴπητε; «φέρετε ἐδῶ ἕνα ὑπάλληλον νὰ τὰς ἀντιγράψῃ». Ἀλλὰ δὲν μπορεῖτε....

§93Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Σᾶς εἶπον μίαν λέξιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἐπαναλάβω. Ἀγνοεῖτε....

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπαραιτήτως, σᾶς παρακαλῶ, κύριε Ζορμπᾶ, νὰ δώσητε μίαν ἐξήγησιν ἐκτενεστέραν, διότι δὲν εἶναι συνηθισμένη ἡ Βουλὴ νὰ ἀκούῃ ἀπὸ σᾶς φράσεις, ὅπως αὐτή.

§95Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὅταν μὲ κατηγορῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον....

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς κατηγόρησεν.

§97Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μὲ κατηγόρησε, καταχρώμενος τῆς ἰδιότητός του.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, νὰ δώσητε μίαν ἐξήγησιν.

§99Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ κατηγόρησεν ὁ κ. Ὑπουργός. Μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν ξεύρω νὰ διαβάσω ἔγγραφα καὶ δὲν ξεύρω τί ζητῶ.

§100Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§101Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὴ ἡ ἐντύπωσις ἐδημιουργήθη εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§102Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀνακαλέσῃ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ κατηγόρησεν ὅτι....

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶπεν αὐτό.

§104Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐξήγησα εἰς τὸν κ. συνάδελφον τὸ ἀδύνατον τοῦ πράγματος.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παραπονεῖται ὁ κ. βουλευτής, ὅτι διὰ τῆς φράσεως τὴν ὁποίαν μετεχειρίσθητε εἴχατε σκοπὸν καὶ ἡ φράσις αὐτὴ εἶχεν αἰχμὴν ἐναντίον τοῦ κ. βουλευτοῦ.

§106Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Πρὸς τί, κύριε Πρόεδρε; Ἐγὼ εἶπον ὅτι ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ κάμῃ μίαν μελέτην ἐκ τῶν στοιχείων ποὺ τοῦ ἔδωσα, δύναται νὰ ἐξαγάγῃ τὸ συμπέρασμα. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατόν, κύριε συνάδελφε, νὰ θέσω εἰς τὴν διάθεσίν σας ὁλόκληρα ἀντίγραφα τῶν ἀποφάσεων; Πάντως, πρόθεσις δὲν ὑπῆρχεν ἐκ μέρους μου.

§107Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θέτει ζήτημα, θέτετε σεῖς ζήτημα, κύριε Πρόεδρε;

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρέπει νὰ προσέχετε εἰς τὰς ἐκφράσεις σας. Παρακαλῶ, νὰ δώσετε ἐξήγησιν διὰ νὰ τελειώσῃ τὸ ζήτημα.

§109Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶπον ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ κατηγόρησεν....

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς καλῶ, κύριε βουλευτά, νὰ ἀνακαλέσετε καὶ νὰ δώσετε μίαν ἐξήγησιν. (Θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κωδωνοκρουσίαι).

§111Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δύνασθε νὰ κάμνετε χρῆσιν τοιαύτην τῆς ἐξουσίας σας.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω....

§113Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις διαμαρτύρεται κατὰ τὸν πλέον ἔντονον τρόπον. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ζητῇ ἐξηγήσεις, δημιουργεῖτε ζήτημα σεῖς.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, δὲν μᾶς συνηθίσατε εἰς τοιούτου εἴδους ἐκφράσεις. (Θόρυβος–διαμαρτυρίαι).

§115Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶναι ἀνυπόφορος ἡ κατάστασις αὐτή. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θέτῃ ζήτημα, δημιουργεῖτε σεῖς ζητήματα.

§116Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς ἐξήγησα....

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, σᾶς παρακαλῶ.... (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κωδωνοκρουσίαι). Σᾶς παρακαλῶ νὰ ἡσυχάσετε. Ἀφήσατε τὸν ρήτορα νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις. Παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσετε. Εἴπατε, κύριε συνάδελφε, μίαν φράσιν τοιαύτην. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔδωσε τὴν ἐξήγησιν ὅτι δὲν εἶχε σκοπὸν νὰ σᾶς θίξῃ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ διορθώσετε τὴν ἔκφρασιν.

§118Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἔχει νὰ διορθώσῃ τίποτε. (Θόρυβος).

§119Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Καμμία διόρθωσις.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπεμβαίνετε. Θὰ στραφῶ ἐναντίον σας. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως–Κωδωνοκρουσίαι). Ἔχετε, νομίζω, δείγματα τῆς ἀμεροληψίας μου.

§121Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Αἱ ἀπειλαὶ εἶναι ἀπαράδεκτοι. (Θόρυβος).

§122Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πρῶτον, φαίνεται ἐκ τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, οὔτε ὀλίγον οὔτε πολύ, εἶπεν, ὅτι δὲν ἠξεύρω τὶ τοῦ ζητῶ καὶ δὲν ἠξεύρω νὰ διαβάσω νούμερα.

§123Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶπεν, ὅτι δὲν εἶχεν πρόθεσιν.

§124Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Λέγων αὐτά, ὁ κ. Ὑπουργός, αὐτομάτως ἐξήγειρε τὴν πτέρυγα ἐκείνην, ἡ ὁποία δυσηρεστήθη, διότι εἷς φίλος της βουλευτὴς ἐνεφανίζετο ἐπερωτῶν τὸν κ. Ὑπουργόν, χωρὶς νὰ ἠξεύρῃ τὶ ζητεῖ. Καὶ εἶπον ἐγώ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς παρεξετράπη, ὅταν μοῦ εἶπεν αὐτὰ τὰ πράγματα. Τώρα, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν τὰ εἶπε. Λέγω καὶ ἐγώ, ὅτι δὲν παρεξετράπη. Ἀνεκάλεσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀνακαλῶ καὶ ἐγώ. Ἐγὼ πταίω διὰ τὸ ἐπεισόδιον;

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ κάμετε ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Ὁ κ. Περ. Ἰακ. Ἀργυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐχούσης οὕτω: «Ἐπερωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διότι δὲν ἀπαλλάσσει τὸ Ἐμπορικὸν Ναυτικὸν ἀπὸ τὰς δεσμεύσεις τῶν πλοιάρχων τῆς μὴ παρ’ αὐτῶν ἀπολύτου ἐπιλογῆς τῶν πληρωμάτων τῆς ἐμπιστοσύνης των, καὶ τοῦ πολυδαπάνου διὰ τοὺς ἐφοπλιστὰς συστήματος τῆς πολυτελοῦς τροφοδοσίας τῶν πληρωμάτων, συντελούντων καὶ τούτων, σὺν τῇ βαρείᾳ φορολογίᾳ, εἰς τὴν ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων πλοιοκτητῶν νηολόγησιν τῶν πλοίων των ὑπὸ ξένην σημαίαν. Ἐπίσης ἐπερωτᾶται διότι δὲν καταργεῖ τὸ ἀκατανόητον δικαίωμα τῶν ὑπερωριῶν καὶ δὴ ἐν πλῷ τῶν ἐμποροναυτῶν ὡς καὶ τοὺς λιμενάρχας βαθμοφόρους εἰς τοὺς λιμένας τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἵτινες, ἀπὸ τῆς λίαν ἀτυχοῦς συστάσεως τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, βλάβην προξενοῦσιν ἢ ὠφέλειαν εἰς τὸ Ἐμπορικὸν Ναυτικόν».

§126ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἦτο ἄτοπον νὰ ὁμιλήσω περὶ θαλασσίων πραγμάτων, πρὸ τῆς θυέλλης αὐτῆς. Λείπει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ συνεπῶς, ἀναβάλλεται. Εἶναι ἕνα θέμα σπουδαιότατον. Θὰ ἐπεθύμουν καὶ οἱ προύχοντες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ εἶναι παρόντες. Εἶναι ζήτημα σπουδαιότατον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐθνικὸν καὶ οἰκονομικόν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν, Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Συντονισμοῦ, ἐχούσης οὕτω: «Ἐπερωτῶνται οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν, Ἐθνικῆς Ἀμύνης, καὶ Συντονισμοῦ, διότι δὲν ἐμερίμνησαν νὰ παραταθῇ ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου 1719]1951 καὶ νὰ ληφθοῦν τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα ὥστε νὰ μὴ διατρέξουν σοβαρὸν κίνδυνον ἀπωλείας αἱ μεγάλαι ἀπαιτήσεις τοῦ Δημοσίου ἐκ προκαταβολῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου εἰς βιομηχάνους καὶ ἐμπόρους διὰ τὴν προμήθειαν στρατιωτικῶν ἐφοδίων καὶ εἰδῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπραγματοποιήθησαν λόγῳ τῆς ἐπελθούσης καταστροφῆς διὰ τῆς Γερμανικῆς εἰσβολῆς καὶ κατοχῆς. Ἀνήρχοντο δὲ αἱ προκαταβολαὶ αὗται εἰς τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας τῶν ὑπὸ χορήγησιν εἰδῶν ἀντιπροσωπεύουσαν δεκάδας ἑκατομμυρίων προπολεμικῶν δραχμῶν».

§128Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ ἀνάγεται εἰς ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον δίδει ἀνάγλυφον τὴν εἰκόνα τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον ἐργάζεται τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ λειτουργοῦν τὰ Ὑπουργεῖα του, αἱ ὑπηρεσίαι του, ὅταν πρόκειται νὰ εἰσπράξουν χρήματα, ὀφειλόμενα ἀπὸ μεγάλους καὶ τρανούς. Δηλαδή, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου καὶ ἐνωρίτερον, τὸ Κράτος εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ συνάψῃ συμβάσεις μὲ βιομηχάνους καὶ ἐμπόρους διὰ τὴν προμήθειαν εἰδῶν ἀπαραιτήτων διὰ τὸν μαχόμενον στρατόν. Λόγῳ τῆς καταστάσεως τὸ Κράτος, διὰ τοῦ ΓΕΣ κυρίως, νομίζω, προκατέβαλε εἰς τοὺς προμηθευτὰς τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας, ἐνίοτε τὸ 40% ὃ ἐστὶ μεθερμηνευόμενον προκατέβαλε δεκάδας ἑκατομμυρίων εἰς ἕκαστον τῶν πολλῶν προμηθευτῶν. Ἀλλ’ ἦλθαν οἱ Γερμανοί, ἐπῆλθεν ἡ κατοχή, αἱ συμβάσεις δὲν ἐξετελέσθησαν, οἱ ἐργολάβοι καὶ οἱ προμηθευταὶ δὲν παρέδωσαν τὰ ὑλικά, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀναλάβει νὰ παραδώσουν καὶ ἐκάθησαν ἐπάνω καὶ εἰς τὰς προκαταβολὰς καὶ εἰς τὰ προϊόντα τῶν προκαταβολῶν, τὰ ὁποῖα τὰ διέθεσαν ἐλευθέρως εἰς τὴν ἀγορὰν ἀκόμη καὶ εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν. Τὶ φυσικώτερον ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐντεῦθεν νὰ κατεβάλλετο κάποια φροντὶς διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν λογαριασμῶν αὐτῶν; Μόλις πρόπερσι — καὶ κατόπιν καὶ τότε ἐπερωτήσεως — ἔγινεν ἕνας νόμος, ὁ 1719, νομίζω, ὁ ὁποῖος καθώριζε νὰ παραπεμφθοῦν αἱ ὑποθέσεις αὐταὶ ὅλαι εἰς ἕνα εἰδικὸν δικαστήριον τῇ προτάσει τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων. Λοιπόν, ἔπρεπε νὰ κινηθοῦν τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα — διότι διάφορα Ὑπουργεῖα εἶχαν κάμει συμβάσεις — ἀλλὰ πρὸ παντὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διότι αἱ περισσότεραι συμβάσεις συνήφθησαν ἀπὸ τὸ πρώην Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ἀφεώρουν προμηθείας διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ στρατοῦ. Ἀλλὰ προεβλήθη, ὅτι τὰ ἀρχεῖα τοῦ ΓΕΣ ἢ τῆς εἰδικῆς αὐτοῦ ὑπηρεσίας, κατεστράφησαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, κατόπιν τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία χρονολογεῖται ἀπὸ δύο περίπου μηνῶν, μοῦ ἔστειλεν ἀντίγραφα μερικῶν ἐγγράφων. Μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἀντίγραφον ἑνὸς ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον ἔστειλε τὴν 2αν Δεκεμβρίου εἰς τὴν Γ.Δ.Δ.Λ., διὰ τοῦ ὁποίου λέγει, ὅτι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶχεν, ἀπωλέσθησαν. «Ἔνιαι ὅμως στρατιωτικαὶ ὑπηρεσίαι......... (ἀναγινώσκει).........». Ἀπωλέσθησαν, λέγει τὰ ἀρχεῖα, ἀλλ’ ὑπῆρχον τόσαι ἄλλαι Ὑπηρεσίαι. Ἐὰν, ἑπομένως, ὑπῆρχε πραγματικὸν καὶ εἰλικρινὲς ἐνδιαφέρον, θὰ εἶχον ζητηθῆ τὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εἶχον παραδοθῆ ἀντίγραφα τῶν συμβάσεων, ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου ἔκτοτε ἀπὸ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ ἀπὸ τὸ Εἰδικὸν Λογιστήριον καὶ τὰ Ἐντελλόμενα Ἔξοδα τοῦ Ὑπουργείου. Ἀλλά, φαίνεται, τίποτε δὲν ἔγινε τὸ οὐσιαστικόν. Αὐτὸ τὸ ἔγγραφον κοινοποιεῖ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ, πίνακα 36 περίπου βιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον λάβει προκαταβολὰς καὶ λέγει πρὸς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ νὰ τοὺς καλέσῃ καὶ τοὺς ἰδίους νὰ ὑποβάλουν δηλώσεις, νὰ δηλώσουν τί συμβάσεις εἶχον κάμει, τί προκαταβολὰς εἶχον λάβει, τί εἴδη παρέδωσαν, τί ἀκόμη ὑπολείπεται. Διότι ἐδῶ ἀναφέρει π. χ. ὅτι ἡ Ἑταιρία «Πειραϊκὴ–Πατραϊκὴ» εἶχεν ὑπογράψει σύμβασιν καὶ εἶχε λάβει προκαταβολὰς 22.125.000 προπολεμικῶν γερῶν δραχμῶν καὶ παρέδωσεν ὑλικὰ ἀξίας 17.000.000. Τὰ ἀρχεῖα βεβαίως τῶν βιομηχάνων καὶ ἐμπόρων δὲν ἔπαθαν τίποτε ἀπολύτως ἀπὸ τὴν Κατοχήν. Λοιπόν, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης προβάλλον ὡς λόγον τὴν ἀδυναμίαν, προτείνει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τοὺς πίνακας, τὸν κατάλογον αὐτὸν καὶ νὰ καλέσῃ, τέλος πάντων, τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ δώσουν μίαν ὑπεύθυνον δήλωσιν, τοῦ τί εἶχον λάβει καὶ τί παρέδωσαν καί, ἐκ παραλλήλου, νὰ κάμῃ καὶ τὴν ἔρευναν καὶ τὴν διαπίστωσιν τῶν στοιχείων, ὥστε νὰ ξεύρῃ, τί ἔγινε καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐπισήμων αὐτῶν στοιχείων, νὰ ἐνεργήσῃ. Ἀλλὰ μολονότι ἐπέρασαν ἀπὸ τότε ἐάν, δὲν ἀπατῶμαι, τρεῖς ὅλοι μῆνες, μολονότι ἐκκρεμεῖ ἀπὸ μακροῦ ἡ ἐπερώτησίς μου, τὸ Ὑπουργεῖον ἢ μᾶλλον ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Δημοσίου Λογιστικοῦ, δὲν εἶχε κάμει τίποτε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπ’ ἐμὲ ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν ἔλαβε γνῶσιν τῆς ὑπάρξεως τοῦ ἐγγράφου τούτου! Βέβαια, δὲν πιστεύω, ὅτι μὲ τὴν πρόσκλησιν αὐτὴν τὸ ζήτημα λύεται, ἀλλ’ εἶναι ἕνα πρῶτον βῆμα. Παραλλήλως, ἡ ὑπηρεσία ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὴν δουλειά της, νὰ ἐρευνήσῃ τὰ ἀρχεῖα, ὥστε νὰ ἠξεύρωμεν, τέλος πάντων, μετὰ 8 χρόνια τί ὑπάρχει, τί ὀφείλουν, τί ἐπῆραν καὶ τί ἔδωσαν. Βλέπομεν, ὅτι φυλακίζονται πολλὲς φορὲς ἄνθρωποι διὰ 50 καὶ 100.000 δραχμὰς καί, νομίζω, ὅτι οἱ ὀφείλοντες μεγάλα ποσὰ ἐκ τῶν συμβάσεων τούτων θὰ ἔπρεπε, ἂν ὄχι νὰ φυλακισθοῦν, τοὐλάχιστον νὰ ἐνοχληθοῦν, νὰ κεντηθοῦν ἵνα ἐξοφλήσουν τοὺς ἐπὶ τόσα χρόνια ἐκκρεμεῖς λογαριασμούς των.

§129Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ προκατόχων Κυβερνήσεων, δὲν ὑπῆρχε τὸ ζήτημα αὐτό;

§130Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἔκαμον καὶ παλαιότερον ἐπερωτήσεις καὶ ἔγινεν ὁ νόμος αὐτός. Πάντως ἐγὼ δὲν ἔρχομαι ἀπολογητὴς κανενός. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέτω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν ὅλων εἶναι τὸ φαινόμενον αὐτὸ τὸ καταπληκτικὸν καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἔδιδε λαβὴν ἐκμεταλλεύσεως ἐκ μέρους ἄλλων, τοὺς ὁποίους ἐννοεῖτε, ἐξόχως ἐπικίνδυνον ἐὰν ἠξεύρουν οὗτοι νὰ ἐκμεταλλευθοῦν παρόμοια θέματα. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι, τέλος πάντων, σωστόν, κανονικόν, νὰ λαμβάνῃ ἕνα Ὑπουργεῖον ἔγγραφον ἀπὸ ἄλλο Ὑπουργεῖον τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως καὶ μάλιστα «ἰσχυρᾶς» καὶ «ὁμοιογενοῦς» καὶ οὔτε μετὰ τρεῖς μῆνας νὰ μὴ κάμῃ τίποτε. Δὲν θέλω νὰ δικαιολογήσω τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι αὐτὰ ὑπενθυμίζουν τὴν παραπομπὴν ἀπὸ τὸν Ἄνναν εἰς τὸν Καϊάφαν, ἀλλ’ ἀσφαλῶς καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἢ Γ.Δ.Δ.Λ., δὲν εἶναι περισσότερον ἐν τάξει. Φοβοῦμαι, ὅτι ὅλοι θέλουν νὰ εὑρεθοῦν μακρυὰ ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν διὰ νὰ μὴ θεωρηθοῦν, ὅτι αὐτοὶ αἴρουν τὰς ἁμαρτίας τῆς τόσον μεγάλης ἁμαρτωλῆς καθυστερήσεως. Τοὐλάχιστον ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας, αὐτὸ ἀντελήφθην, διὰ νὰ μὴ εἴπω τίποτε ἄλλο. Καὶ νομίζω, ὅτι τόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅσον καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, πρέπει νὰ προωθήσουν τὸ ζήτημα καὶ νὰ δώσουν ἕνα τέλος εἰς αὐτό. Ἐλέχθη, ὅτι κατατίθεται νομοσχέδιον, δὲν γνωρίζω ἂν κατετέθη περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τοῦ ὁποίου ἡ ἰσχὺς λήγει μεθαύριον. Θὰ ἔλεγα νὰ μποῦν καὶ μερικαὶ διατάξεις εἰς τὸν παρατεινόμενον νόμον, αἱ ὁποῖαι νὰ ἐπιβάλουν κυρώσεις βαρείας διὰ τὰς ψευδεῖς ὑπευθύνους δηλώσεις. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Ἄλ Καπόνε εἰς τὴν Ἀμερικὴν κατεδικάσθη ὄχι διὰ τὰ κακουργήματα καὶ τὰ λαθρεμπόριά του, ἀλλὰ διὰ ψευδῆ δήλωσιν φορολογικήν. Καὶ πολλοὶ κομμουνισταὶ κατεδικάσθησαν ὄχι, ὅτι συνελήφθησαν ἐπ’ αὐτοφώρῳ δρῶντες, ἀλλ’ ὡς μὴ ὑποβαλόντες ἀκριβῆ δήλωσιν. Ὁ νόμος αὐτός, νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ περιέχῃ κάποιαν διάταξιν ἐπιβάλλουσαν κυρώσεις, ὥστε τοὐλάχιστον, εἰς τὰς δοσοληψίας μὲ τὸ δημόσιον νὰ μὴ γίνεται ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς τὰ πολιτικὰ δικαστήρια, ποὺ λέγουν οἱ ἀσκοῦντες τὴν δικηγορίαν, ναὶ μὲν εἶπα ἀλλὰ ξεῖπα καὶ ὑπάρχει μία ἅλυσις ἀλληλοσυγκρουομένων καὶ ἀναιρουμένων δηλώσεων. Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα ἦτο ἄξιον ν’ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν. Πρέπει πάντως τὸ ταχύτερον νὰ δοθῇ ἕνα τέρμα εἰς τὴν ἀτέρμονα αὐτὴν ὑπόθεσιν.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§132Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, ἐγνώριζα ἕως τώρα, ὅτι ἐπερωτᾶται συνήθως ἡ Κυβέρνησις κάθε φορά. Ἡ ἐπερώτησις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἀπόψε ὁ συμπαθέστατος συνάδελφος ἐκ Φλωρίνης κ. Μόδης ἀποτελεῖ ἐπερώτησιν τῶν παρελθουσῶν Κυβερνήσεων, εἰς μίαν τῶν ὁποίων μετεῖχε καὶ ἐκεῖνος, διότι πράγματι, ἂν κάτι δὲν ἔγινεν ἐν προκειμένῳ εἶναι ἀπὸ τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐνομοθέτησαν καὶ ἀφῆκαν νὰ παρέλθουν αἱ προθεσμίαι τῶν ἰδικῶν των νομοθετημάτων καὶ χωρὶς νὰ ἐνεργήσουν ὅ,τι ἔπρεπε νὰ ἐνεργήσουν. Μοῦ κάμει ἐντύπωσιν, ὅτι ἐγκαλοῦμαι ἐγώ, ὁ ὁποῖος μόλις πρὸ τινος παρέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διότι δὲν ἔπραξα τοῦτο ἢ ἐκεῖνο ἐνῶ εὑρῆκα ἕνα νόμον λήξαντα καὶ ἁπλῶς τὸ μόνον ποῦ ἐφρόντισα εἶναι, μεταξὺ τῶν πρώτων νομοθετημάτων τὰ ὁποῖα κατετέθησαν νὰ κατατεθῇ καὶ αὐτὸ καὶ κατὰ σύμπτωσιν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἐγγεγραμμένον πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν ἀποψινὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἐγκαλοῦμαι διότι ἐκ τῶν πρώτων νομοθετημάτων τὰ ὁποῖα κατέθεσα, ἦτο ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ζητεῖ νὰ κατατεθῇ καὶ πάλιν ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Φλωρίνης. Ἀλλὰ τὸ θέμα ἔχει κάποιαν ἱστορίαν ἡ ὁποία πράγματι ἀξίζει νὰ σᾶς ἀπασχολῇ. Αἱ ἀπαιτήσεις τὰς ὁποίας τὸ δημόσιον ἐκ συμβάσεων αἱ ὁποῖαι ἔμειναν ἡμιτελεῖς ἢ καὶ δὲν ἐξετελέσθησαν καθόλου, εἶναι ἀπαιτήσεις τὰς ὁποίας καθιστοῦν ἐγκύρους καὶ αἱ κείμεναι διατάξεις τῶν νόμων· δηλαδὴ δὲν χρειάζονται νόμοι. Ὁ νόμος 1719 δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸ δημόσιον νὰ ἀναζητήσῃ τὰ ὅσα ἔχει λαμβάνειν ἢ ν’ ἀναζητήσουν καὶ οἱ τρίτοι τὰ ὅσα ἔχουν λαμβάνειν ἀπὸ τὸ δημόσιον διότι ὁ νόμος 1719 καὶ τὰ δύο πράγματα πραγματεύεται. Καὶ μὲ τὰς κειμένας διατάξεις εἶναι δυνατὸν τὸ Δημόσιον νὰ ζητήσῃ τὸ δίκαιον. Ὁ νόμος 1719 κάμει δύο πράγματα. Πρῶτον, εἰσάγει μίαν ταχυτέραν διαδικασίαν πρὸς ἀναζήτησιν τῶν ἀπαιτήσεων εἴτε τῶν τρίτων ἔναντι τοῦ Δημοσίου, εἴτε τοῦ Δημοσίου ἔναντι τῶν τρίτων. Θεσπίζει τὴν δυνατότητα νὰ καταφεύγουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἰς τὸ Ἐφετεῖον καὶ ἐκεῖ μὲ μίαν ταχεῖαν διαδικασίαν νὰ τελειώσουν τὴν ὑπόθεσίν των καὶ δεύτερον ἔχει διάταξιν εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 2, ἡ ὁποία λέγει ὅτι, παρερχομένης ἀπράκτου τῆς προθεσμίας τοῦ νόμου, τότε παραγράφονται αἱ ἀπαιτήσεις. Ἑπομένως, ἐνῷ τὸ Δημόσιον ἔχει μακροτάτην προθεσμίαν νὰ ἀναζητήσῃ τὸ λαβεῖν του, διὰ τῆς παραγράφου αὐτῆς, τὸ Δημόσιον μετὰ πάροδον μιᾶς ἑξαμήνου ἢ δωδεκαμήνου προθεσμίας ἔχανε κάθε δικαίωμα νὰ ἀναζητήσῃ τὰ ὅσα εἶχε λαμβάνειν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ σημερινοῦ ἐγὼ ὄχι μόνον παρατείνω τὴν προθεσμίαν, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει νὰ ἀναζητήσωμεν διὰ τῆς ταχείας κάπως ὁδοῦ τῶν Ἐφετείων τὰ ὅσα τὸ Δημόσιον ἔχει λαμβάνειν ἀπὸ ἰδιώτας, ἀλλὰ καὶ καταργεῖ τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ ἀφήνω τὰς συνήθεις προθεσμίας παραγραφῆς εἰς τὸ Δημόσιον. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος τὸ Δημόσιον καὶ μετὰ τὴν ἐκπνοὴν καὶ τοῦ νέου νομοθετήματος νὰ μὴ δύναται νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν ὀψέποτε εὕρῃ στοιχεῖα καὶ νὰ ἀναζητήσῃ τὸ λαβεῖν του. Εἶπον, ὅμως, ὅτι ὑπάρχει καὶ κάποια μικρὴ ἱστορία. Ἀπὸ τὸ 1945 αἱ ὑπηρεσίαι ἤρχισαν νὰ ὀχλοῦν τοὺς ὑπευθύνους, διὰ νὰ ὑπάρξῃ κάποιος τρόπος ταχείας ἀναζητήσεως τοῦ λαβεῖν. Μετὰ πολλὰς περιπετείας κατωρθώθη νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος αὐτὸς τὸ 1950. Προηγουμένως οἱ προκάτοχοι Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸ 1947 καὶ τὸ 1949 ἠρνοῦντο νὰ δεχθοῦν αὐτὴν τὴν ταχεῖαν διαδικασίαν. Φαίνεται, ὅτι κάτι ἤξευραν, διότι ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος ἡ πρώτη ὑπόθεσις, ποὺ πῆγε εἰς τὰ δικαστήρια καὶ ἡ ὁποία ἐξεδικάσθη ἦτο μία ὑπόθεσις ὄχι ὑπὲρ ἀλλὰ ἐναντίον τοῦ Δημοσίου, τὸ ὁποῖον ὑποχρεοῦται νὰ καταβάλῃ 6½ δισεκατομμύρια δραχμῶν. Ἐνῷ ἀπαιτήσεις τοῦ Δημοσίου ἔναντι τρίτων δὲν ἐξεδικάσθησαν μέχρι τῆς στιγμῆς, οὔτε μία ἀπαίτησις. Βλέπετε, ὅτι αὐτὰ τὰ ἔκτακτα μέτρα δὲν γίνονται πάντοτε ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τοῦ Δημοσίου. Αὐτὰ ἀποτελοῦν τὴν ἱστορίαν. Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει σήμερον εἶναι πράγματι νὰ ἀναζητήσωμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναζητηθοῦν. Τὰ ἀρχεῖα εἶναι ἐν πολλοῖς καμμένα, ἐν πολλοῖς ἔχουν ἀπωλεσθῆ. Πάντως συμφωνῶ μὲ τὸν συνάδελφον κ. Μόδην, ὅτι ἐὰν γίνῃ μία προσπάθεια εἶναι πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν στοιχεῖα καὶ δίδω τὴν ὑπόσχεσιν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τόσον αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, αἱ ὁποῖαι κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ ἔχουν τὰ στοιχεῖα, διότι ἐκεῖναι πάντοτε ἀνεκίνησαν τὸ θέμα, ὅσον καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν εὐθὺς μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου—καὶ παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε—θὰ καταβάλλουν κάθε προσπάθειαν, ὥστε πράγματι νὰ ἀναζητηθοῦν τὰ ὅσα ἔχει λαμβάνειν ἀπὸ ἰδιώτας τὸ Δημόσιον καὶ νὰ ἴδωμεν τελικῶς καὶ ὀλίγας δραχμὰς νὰ περιέρχωνται εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, διότι τελικῶς φοβοῦμαι, ὅτι μόνον τὰ 6½ δισεκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἐκλήθη νὰ ἀποδώσῃ τὸ Δημόσιον, θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ νόμου 1719. (Χειροκροτήματα).

§133Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤθελα νὰ ἐλέγξω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ἐφ’ ὅσον ἐθίγη τὸ ζήτημα αὐτό, ὅτι ἠμποροῦσε νὰ ἐλεγχθῇ μόνον εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ ἔλαβεν ἕνα ἔγγραφον ἀπὸ τὸν συνάδελφόν του ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπὸ τὰς 2–12–52, σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς τὰς 9 Μαρτίου 1953 καὶ δὲν ἔγινεν ἐπ’ αὐτοῦ καμμία ἔρευνα. Δὲν ἐστάλησαν δηλαδὴ αἱ προσκλήσεις πρὸς τοὺς βιομηχάνους νὰ δηλώσουν ποίας συμβάσεις ἔκαναν.

§134Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ θεωρήσω, ὅτι ἡ ὑπόδειξις, τὴν ὁποίαν δὲν κάνετε σεῖς, ἀλλὰ ἔκαμε κάποια ὑπηρεσία, τὸ νὰ καλέσωμεν τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ ὑποβάλουν δηλώσεις, εἶναι κάπως ἀφελὴς ὑπόδειξις. Διότι οἱ ἐνδιαφερόμενοι θὰ εἴπουν, ὅτι ἔχασαν τὰ ἀρχεῖα τους καὶ δὲν θὰ ὑποβάλουν δηλώσεις. Ἐγὼ τοὐλάχιστον βλέπω, ὅτι οἱ συνάδελφοι δικηγόροι δὲν περιμένουν ποτὲ νὰ τοὺς δώσῃ ὁ ἀντίδικός των στοιχεῖα διὰ νὰ τὰ χρησιμοποιήσουν. Αὐτὰ τὰ γράφει ἡ ὑπηρεσία καὶ εὑρίσκει, ὅτι ἔχομεν καλλίτερον τρόπον νὰ εὕρωμεν τὸ δίκαιόν μας παρὰ νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ μᾶς δηλώσουν τοῦτο.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει νὰ εἴπῃ τίποτε;

§136Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐγὼ ἀρκοῦμαι εἰς ὅσα εἶπε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Σαράντης ζητεῖ ἄδειαν ἀπουσίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μέχρι 22ας Μαρτίου τρέχοντος ἔτους.

§138ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν τῆς αἰτηθείσης ἀδείας. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπαυθυνομένης πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Γεωργίας, καὶ Ἐμπορίου καὶ ἥτις ἐπερώτησις ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Εἶναι γεγονός, ὅτι τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα ἀγοράζονται εὐθηνὰ ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς καὶ καταλήγουν νὰ πωλοῦνται ἀκριβώτατα εἰς τὴν κατανάλωσιν τῶν μεγάλων κυρίως ἀστικῶν κέντρων, διότι: 1) Ἐλλείπει ὁ ἀναγκαῖος ἀγορανομικὸς ἔλεγχος, 2) ἀπὸ τοῦ παραγωγοῦ μέχρι τοῦ καταναλωτοῦ παρεμβάλλονται πολλαὶ χεῖρες, τινὲς τῶν ὁποίων εἶναι καὶ παρασιτικαί, 3) ἐλλείπει ἡ ὀργάνωσις τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐμπορίου τῶν φρούτων καὶ λαχανικῶν καὶ 4) ἐλλείπουν αἱ εἰδικαὶ ἀγροτικαὶ ἀγοραὶ μετὰ τῶν ἀναγκαιουσῶν αὐταῖς ψυκτικῶν ἐγκαταστάσεων, ἵνα αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις τῶν παραγωγῶν ἀποστέλλουν ἀπ’ εὐθείας εἰς αὐτὰς τὰ προϊόντα των, ἄνευ μεσολαβήσεως μεταπραττῶν ποὺ ἐπιβαρύνουν τὸ εἶδος. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον οὔτε οἱ παραγωγοί μας ἱκανοποιοῦνται, οὔτε καὶ τὸ καταναλωτικὸν κοινόν, κυρίως δὲ αἱ λαϊκαὶ τάξεις δὲν εὑρίσκουν εὐθηνὰ ἀγροτικὰ προϊόντα. Εὐρεῖαι μᾶζαι τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου καὶ τῶν πόλεων ἀδικοῦνται ὡς ἐκ τούτου. Συνιστᾶται εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ λάβῃ τὰ δέοντα ἐπὶ τοῦ προκειμένου μέτρα, κυρίως δὲ παρακαλοῦνται οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ, Ἐμπορίου, Γεωργίας νὰ δηλώσουν ἐὰν θὰ ἱκανοποιήσουν τὸ αἴτημα ἱδρύσεως ἐν Ἀθήναις, Πειραιεῖ, καὶ Θεσσαλονίκῃ, εἰδικῶν ἀγροτικῶν ἀγορῶν μετὰ ψυγείων πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς χώρας, οἵτινες θὰ ἀποστέλλουν κατ’ εὐθεῖαν τὰ προϊόντα των εἰς τὰς ἀγορὰς ταύτας, πρὸς μείωσιν τοῦ κόστους των καὶ αὔξησιν τῆς καταναλώσεώς των».

§140Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλεν ἕνα μέτρον, ὅτι θὰ διαθέσῃ ἐκ τοῦ κεφαλαίου ἀνασυγκροτήσεως 10 ἑκατ. δολλάρια διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγικῶν ἔργων. Ἀνασυνδέει σήμερον ἡ Κυβέρνησις τὴν παλαιὰν χορήγησιν πρὸς Βιομηχανίας καὶ ἄλλα παραγωγικὰ ἔργα. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐξαγγελίας αὐτῆς, ὁ συνάδελφος κ. Πέτσος καὶ ἐγὼ θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: Κατὰ τὴν διάθεσιν τοῦ κονδυλίου αὐτοῦ νὰ μὴ λησμονηθοῦν αἱ Γεωργικαὶ Βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν πρώτην ὕλην ἐν Ἑλλάδι καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ἀναπτυχθῆ ὡς ἐδῶ, εἶναι δὲ βέβαιον, ὅτι κατὰ τὴν διανομὴν τῶν πρώτων παραγωγικῶν δανείων, ἀπὸ τοῦ 1948 καὶ ἐντεῦθεν αἱ γεωργικαὶ Βιομηχανίαι καὶ ἐν γένει αἱ ἔχουσαι τὰς πρώτας ὕλας ἐν Ἑλλάδι δὲν ἔλαβον ὅσα ἔλαβον αἱ βιομηχανίαι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν τὰς πρώτας ὕλας ἐν Ἑλλάδι. Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσέξῃ τὰς Βιομηχανίας, διότι ὅπως γνωρίζομεν αὐτὴν τὴν ἐποχὴν δὲν ὑπάρχει τοματοπελτές. Μήπως δὲν ἔχομεν τὰς Βιομηχανίας ποὺ χρειάζονται διὰ τὴν παραγωγὴν αὐτοῦ; Τὰ ἴδια θὰ εἶχα νὰ συστήσω καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Βιομηχανίαν κονσερβῶν. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ προσέξῃ τὰς Βιομηχανίας αὐτὰς κατὰ τὴν διάθεσιν τοῦ ἐν λόγῳ κονδυλίου διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὰς πρώτας ὕλας τῆς χώρας. Ἐκ τῶν δύο ἐργοστασίων χυμῶν, τὸ ἓν εἶναι ἡμιτελές. Τὰ ἐλαιουργεῖα προσφέρουν ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν παραγωγὴν τοῦ ἐλαίου καὶ ἡ Τράπεζα πρό τινος ἐσταμάτησε τὴν πιστοδότησιν. Τὰ ἐργοστάσια ἁλιπάστων εἰς τὴν Καβάλλα ἔφτιαξαν προχείρους ἐγκαταστάσεις διὰ νὰ ἀπορροφήσουν τὴν παραγωγὴν τῶν ψαριῶν. Ὅλα αὐτὰ αἱ Βιομηχανίαι αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὰς πρώτας ὕλας ἐν Ἑλλάδι θὰ πρέπει κατὰ πρῶτον λόγον νὰ προτιμηθοῦν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Πέτσος, συνυποβαλλὼν τὴν ἰδίαν ἐπερώτησιν.

§142Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Θὰ ἤθελα, Κύριοι βουλευταί, νὰ κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι τόσον τὰ λεχθέντα ἐκ μέρους τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου κ. Ζορμπᾶ, ὅσον καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ προσθέσω ἐγὼ δὲν ἔχουν διόλου τὴν ἔννοιαν ἐπερωτήσεως. Ἐπιθυμία μας εἶναι νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἕνα θέμα σοβαρόν, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει καὶ συγκινεῖ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Ταυτοχρόνως ἡ ἐπιθυμία μας ὑπῆρξε νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς διαθέσεως τοῦ κονδυλίου τῶν 10 ἑκατομ. δολ. δι’ ἔργα παραγωγικά, ὅπως μὴ ἐπαναληφθοῦν τὰ σφάλματα, τὰ ὁποῖα ἐσημειώθησαν κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1946–49. Ἐνθυμούμεθα ὅλοι, ὅτι πολλὰ κονδύλια τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ διετέθησαν ἀναμφισβητήτως διὰ σκοποὺς ἀρίστους, πλὴν οὐχὶ διὰ σκοπούς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ θεωρηθοῦν πρωτεύοντες. Ἡ παράκλησίς μας συνίσταται εἰς τοῦτο: Ἕνα τμῆμα τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς Ἑλληνικῆς γῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, διὰ νὰ καταστήσω ἐναργέστερα τὰ λόγια μου, νὰ σᾶς φέρω ἕνα συγκεκριμένον παράδειγμα. Πρόκειται περὶ τῆς ἐπαρχίας Ἀλμωπίας. Εἶναι ἐπαρχία τοῦ Νομοῦ Πέλλης καὶ κεῖται βορειοανατολικῶς τῆς Ἐδέσσης. Ἀποτελεῖται ἀπὸ ἔκτασιν 250.000 στρεμμάτων διαρρεομένων, χειμῶνα καλοκαῖρι, ἀπὸ ὁρμητικοὺς χειμάρρους, μεταφέροντας ἀπὸ τὰς ὑπερκειμένας ὀροσειρὰς τοῦ Καϊμακτσαλάν, τοῦ Πάϊκου καὶ τῆς Τζίνας, ἄφθονον ἰλὺν καὶ πλουσίας φερτὰς ὕλας, αἱ ὁποῖαι καθιστοῦν μὴ καλλιεργήσιμον ὁλόκληρον τὴν πεδιάδα. Εἰς τὸ παρελθόν, ὁ Σύνδεσμος τῶν Κοινοτήτων Ἀλμωπίας, τὰ διάφορα Σωματεῖα, ὁ Δήμαρχος Ἀρδέας καὶ οἱ κάτοικοι γενικῶς, προέβησαν εἰς ἐπανειλημμένα διαβήματα, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐπιτύχουν ἁρμοδίως τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ἐκτάσεως ταύτης. Πρόκειται ἀναμφισβητήτως περὶ σοβαρωτάτου ἔργου. Μέχρι τῆς ἐποχῆς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, δὲν εἶχε σημειωθῆ οὐδεμία πρόοδος ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Ἀλλαμανῆς, μεταβὰς ἐπιτοπίως διεπίστωσε τὴν σοβαρότητα τοῦ ἔργου καὶ ἀνέθεσεν εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἐκπόνησιν τῶν σχετικῶν σχεδίων καὶ μελετῶν, ἐν συνεννοήσει μὲ τὴν ΥΠΕΜ Θεσσαλονίκης. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω περικοπὴν τῆς ὑποβληθείσης ἐκθέσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, συνταγείσης ὑπὸ ἑνὸς ἀρίστου ὑπαλλήλου τῆς ΥΠΕΜ, τοῦ κ. Κωνσταντινίδη: «Ὑδρολογικῶς, ἡ περιοχὴ Ἀλμωπίας, χαρακτηρίζεται ὡς ἡ πλουσιωτέρα περιοχὴ τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ ἀπόψεως ἐμφανίσεως ὑδάτων. Ὁλόκληρος σχεδὸν ἡ ὀρεινὴ καὶ πεδινὴ περιοχή, διαρρέεται ὑπὸ πηγαίων ὑδάτων, διατηρουμένων καθ’ ὅλον τὸ ἔτος. Σήμερον ἀρδεύονται μὲ πρόχειρα μέσα 70.000 περίπου στρέμματα. Ἡ ἄρδευσις θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ εἰς ὅλην τὴν πεδινὴν περιοχὴν Ἀλμωπίας καὶ Ἐνωτίας μετὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐκτάσεων ἐκ τῶν πλημμυρῶν, τὴν ἀποστράγγισιν καὶ συστηματοποίησιν τῶν ὑδρεύσεων, ὁπότε ἡ ἐπαρχία Ἀλμωπίας θὰ μεταβληθῇ εἰς μίαν τῶν πλουσιωτέρων ἐπαρχιῶν τῆς χώρας». Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι συνάδελφοι, τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος αὐτοῦ, τῆς ἀξιοποιήσεως δηλονότι, μιᾶς ἐκτάσεως 250.000 στρεμμάτων. Δὲν πρόκειται ὅτι θὰ σωθῇ μία ἀκριτικὴ καὶ τελείως ἐγκαταλελειμμένη ἐπαρχία, ἡ ὁποία πολλὰ ἔχει προσφέρει καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ εἰς τὸ παρόν, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἀνταρτοπολέμου, ἀλλ’ ἀναμφισβητήτως πρόκειται νὰ προέλθουν καὶ πολλὰ καλὰ ὑπὲρ τῆς Ἀγροτικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς ἐν γένει Ἐθνικῆς τοιαύτης. 250.000 στρέμματα, κύριοι βουλευταί, ἀξιοποιούμενα ἠμποροῦν νὰ ἀποδώσουν τεράστια ὠφέλη. Μὲ ἕναν πρόχειρον καὶ ἐπιτροχάδην ὑπολογισμόν, καταλήγομεν εἰς τὸ ἑξῆς συμπέρασμα: ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἕκαστον στρέμμα γῆς παράγει κατ’ ἐλάχιστον ὅριον 100 ὀκάδας σίτου, θὰ ἔχωμεν ἐτησίαν παραγωγὴν ἐπὶ 250.000 στρεμ. 25.000.000 ὀκάδας, ἤτοι ἀξίαν ἐτησίας παραγωγῆς εἰς δραχ. 62.500.000. Ἐὰν ἤδη ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ σιτοπαραγωγικῆς — αὐτῆς καθεαυτῆς—περιφερείας, ἀλλὰ ἀντιθέτως περὶ θαυμασίας ποτιστικῆς ἐκτάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύναντο νὰ καλλιεργηθοῦν ὀπωροφόρα δένδρα, βαμβάκι καὶ διάφορα ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα, θὰ πρέπει νὰ συναγάγωμεν τὸ συμπέρασμα, καθ’ ἃ οἱ γεωπόνοι διατείνονται, ἐφ’ ὅσον εἶναι δεδομένον ὅτι τὰ ποτιστικὰ αὐξάνουν τὴν παραγωγὴν εἰς τὸ πενταπλάσιον, τοὐλάχιστον, ὅτι ἡ ἐτησία εἰς δραχ. ἀπόδοσις τῆς ἐκτάσεως θὰ ὑπερβῇ τὰ 320 δισεκατομμύρια. Προεβλήθησαν καὶ ἐξακολουθοῦν καὶ προβάλλονται λόγοι οἰκονομικοὶ διὰ τὴν μὴ ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς ἀξιοποιήσεως τῆς πεδιάδος αὐτῆς. Ἐρωτῶ ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, καὶ παρακαλῶ τὸν Ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν ἡ ἀπόδοσις τῶν 320 δισεκατομμυρίων δραχ. ἐτησίως δὲν εἶναι ἀρκετὴ διὰ νὰ δικαιολογήσῃ οἱανδήποτε δαπάνην διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ἀνωτέρω ἐκτάσεως. Θὰ ἠμποροῦσα νὰ ἀναφέρω καὶ ἄλλα κτυπητὰ παραδείγματα, τὴν περιοχὴν Δροσεροῦ καὶ Ἀραβυσσοῦ τῆς ἐπαρχίας Γιαννιτσῶν, ἡ ὁποία, ἀξιοποιουμένη, ἠμποροῦσε νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὴν καλλιέργειαν ἄνω τῶν 150.000 στρεμμάτων. Ἐπιμένω εἰς τὰ συγκεκριμένα αὐτὰ παραδείγματα διὰ νὰ τονίσω τὴν ἀνάγκην τῆς καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ ἔναντι οἱασδήποτε θυσίας διαθέσεως ἑνὸς σημαντικοῦ κονδυλίου ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν 10.000.000 δολλαρίων ἀποκλειστικῶς διὰ τὰ ἔργα αὐτά. Καὶ ἤδη θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι βουλευταί, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, δι’ ὀλίγων ἀκόμη, μὲ τὸ δεύτερον σκέλος τῆς ὑπὸ συζήτησιν συστάσεως, διότι περὶ συστάσεως, ἐπαναλαμβάνω, πρόκειται καὶ οὐχὶ περὶ ἐπερωτήσεως. Εἶναι πραγματικῶς καταπληκτικὸν τὸ φαινόμενον, κύριοι συνάδελφοι, προϊόντα γεωργικὰ καὶ ἰδίως φροῦτα, τὰ ὁποῖα διατίθενται εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς των εἰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι μόλις καὶ μετὰ βίας καλύπτουν τὰ ἔξοδα καλλιεργείας, τὰ προϊόντα αὐτὰ λέγω νὰ ἔρχωνται, νὰ διατίθενται καὶ νὰ πωλοῦνται εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν Ἀθηνῶν εἴτε τῆς Θεσσαλονίκης εἰς τιμὰς ἀπροσίτους. Τὸ πορτοκάλλι τῶν Καλαμῶν διατίθεται εἰς τὰς Καλάμας ἀπὸ τὸν παραγωγὸν ἀντὶ 1.000 δρχ., ἐνῷ ἐδῶ φθάνει καὶ πωλεῖται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 4.000. Τὸ μῆλο τῆς Ἐδέσσης, τὸ λαϊκώτερο καὶ εὐθηνότερο μῆλο, τὸ μπελφόρ, διότι ὑπάρχουν ἄπειρες ποικιλίες μήλων, εἰς τὴν Ἔδεσσαν ἐφέτος διετέθη εἰς τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τῶν 1200–2000 δρχ. τὴν ὀκᾶν, ἐνῷ ἐδῶ τὸ ἀγοράζομεν ἀντὶ 6.500, 7.000 καὶ 7.500 δρχ. Ἐπαναλαμβάνω πρόκειται διὰ τὸ λαϊκώτερο καὶ κατωτέρας ποιότητος μῆλον. Εἶναι ἀναμφισβητήτως ὡραιότατον εἰς τὴν ἐμφάνισιν, πλὴν εἰς γεῦσιν μειονεκτεῖ, ἔναντι τῶν θαυμασίων ποικιλιῶν, ντελίτσιουμ, στάρκην καράλατ, μπλὰκ ντέβις κλπ. Αἱ ποικιλίαι αὐταὶ τῶν μήλων, μολονότι ὑστεροῦν εἰς ἐμφάνισιν ὑπερτεροῦν καταφανῶς εἰς γευστικότητα. Τὸ μπέλφορ λοιπὸν μῆλο, τὸ εὐθηνότερο ἐξ ὅλων πωλεῖται εἰς τὴν τιμὴν τῶν 7.500–8.000 δρχ. εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν Ἀθηνῶν. Συμπέρασμα: Ὁ δυστυχὴς παραγωγὸς πραγματοποιεῖ μόλις τὸ 1)20 τῆς τελικῶς διαμορφουμένης τιμῆς διαθέσεως τοῦ προϊόντος του εἰς τὸν τόπον τῆς καταναλώσεως. Τὰ 80%, κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελοῦν διαφόρους ἐπιβαρύνσεις. Φαντάζεσθε τὸ δρᾶμα, τὸ ὁποῖον ζῇ ὁ παραγωγὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ περιμένῃ τὸ φροῦτο του διὰ νὰ τὸ διαθέσῃ μὲ 1000 δρχ. καὶ διὰ νὰ δώσῃ τὸ σύνολον, σχεδόν, τοῦ μόχθου του καὶ τῶν θυσιῶν του, εἰς τοὺς διαφόρους μεταπράτας καὶ πάσης φύσεως ἄλλους μεσολαβητάς. Ποῖοι εἶναι οἱ παράγοντες, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι διαμορφώνουν τὴν διαφορὰν αὐτὴν τῶν τιμῶν μεταξὺ τόπου παραγωγῆς ἀφ’ ἑνὸς καὶ τόπου καταναλώσεως ἀφ’ ἑτέρου; Εἶναι πολλοί. Σημαντικώτερος παράγων, καθ’ ἡμᾶς, εἶναι πρωτίστως τὰ κόμιστρα. Ἄλλοτε τὰς μεταφορὰς τῶν ἐποχιακῶν αὐτῶν προϊόντων τὰς διενήργουν κυρίως οἱ σιδηρόδρομοι. Σήμερον ἐπειδὴ αἱ ποσότητες αὐταὶ ἔχουν αὐξηθῆ τεραστίως, οἱ διάφοροι ἔμποροι καὶ παραγωγοὶ ἀποφεύγουν τὴν διὰ τῶν σιδηροδρόμων μεταφορὰν λόγῳ τῶν διττῶν μεταφορτώσεων. Πράγματι ἐὰν ἕνας παραγωγὸς ἢ ἔμπορος ἐπιθυμῇ νὰ μεταφέρῃ ἐκ τῆς ἐπαρχίας μῆλα εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν Ἀθηνῶν καὶ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὴν μεταφορὰν αὐτῶν σιδηρόδρομον, εἶναι ὑποχρεωμένος ἀρχικῶς νὰ τὰ μεταφέρῃ ἕως τὸν σταθμὸν Λαρίσσης καὶ ἀπ’ ἐκεῖ μεταφορτώνουν αὐτὰ εἰς ἄλλο μεταφορικὸν μέσον νὰ τὰ μεταφέρῃ εἰς τὴν κεντρικὴν λαχαναγοράν. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐξεμεταλλεύθησαν, δυστυχῶς, αἱ ἐπιχειρήσεις τῶν αὐτοκινητιστῶν καὶ συνεργοῦντος ἤδη καὶ τοῦ θεσμοῦ ΚΤΕΦΑ ἐπέτυχον ὥστε νὰ πραγματοποιοῦν τεράστια κόμιστρα καλύπτοντα πολλάκις καὶ αὐτὴν τὴν ἀξίαν τοῦ μεταφερομένου εἴδους. Ἄλλη σημαντικὴ ἂν μὴ σημαντικωτέρα τοῦ κομίστρου ἐπιβάρυνσις εἶναι τὰ ψυκτικά, ἡ δαπάνη δηλονότι τῆς διατηρήσεως τῶν φρούτων εἰς τοὺς ψυκτικοὺς χώρους. Ἐπὶ τῆς ἐπιβαρύνσεως ταύτης θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐπιστήσω ὅλως ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τοῦ ἀπουσιάζοντος ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ἐπιβολῆς εἰδικοῦ ἐλέγχου παρακολουθήσεως τῶν διαφόρων ψυγείων διὰ νὰ προλαμβάνωνται καὶ πατάσσωνται αἱ παρατηρούμεναι ἐνίοτε ὑπερβασίαι εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Ἄλλη σοβαρωτάτη ἐπιβάρυνσις εἶναι τὰ φορτοεκφορτωτικὰ καὶ τὰ διάφορα σχετικὰ ταμεῖα, τὰ ὁποῖα, εἴτε προσφέρουν ὑπηρεσίας εἴτε ὄχι ἐπιβαρύνουν οὐχ’ ἧττον τὸ ἐμπόρευμα. Ἕτερος σοβαρώτατος ἐπίσης παράγων ἐπηρεάζων τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν εἶναι ἡ ἔλλειψις ἀγορανομικοῦ ἐλέγχου. Εἶναι πραγματικῶς περίεργον τὸ φαινόμενον τοῦτο. Ὁ ἀγορανομικὸς ἔλεγχος νὰ θέλῃ μίαν ὁλόκληρον πολυτελῆ διαδικασίαν προκειμένου νὰ ἐξακριβώσῃ ἐὰν ἕνα καρούλι κλωστῆς ἔχῃ 200 ὑάρδας, ἐνῷ ἄλλα σημαντικώτατα θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν αὐτὴν τὴν ἐπιβίωσιν τοῦ λαοῦ νὰ τὰ ἀντιπαρέρχεται ἢ νὰ τὰ παραμελῇ. Ἕτερος ἐπίσης παράγων ὅστις δὲν δύναται νὰ περάσῃ ἀπαρατήρητος εἶναι τὸ ηὐξημένον ποσοστὸν κέρδους τοῦ ἐμπόρου. Οἱ ἔμποροι πραγματοποιοῦν κέρδος 25–30% καὶ οἱ λιανοπωληταὶ 35–40%. Ἐνῷ εἶναι ἐξηκριβωμένον, ὅτι εἰς ἄλλας χώρας τὸ ποσοστὸν αὐτὸ δὲν ὑπερβαίνει τὸ 20%. Εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν π. χ. ἡ ὁποία μᾶς συναγωνίζεται, εἰς τὰ μῆλα, περίπου, τὸ ποσοστὸν τοῦ κέρδους αὐτοῦ δὲν ὑπερβαίνει τὸ 15%. Ὑπάρχει ὅμως θεραπεία τοῦ κακοῦ αὐτοῦ; Ἀναμφισβητήτως ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί. Ἕνας Ἀμερικανός, ὁ Frank Jaimson γεωπόνος εἰδικὸς ἐπὶ τῶν ζητημάτων παραγωγῆς καὶ ἐμπορίου λαχανικῶν καὶ φρούτων, ὁ ὁποῖος πρὸ μηνὸς περιώδευσε τὴν Μακεδονίαν, ὑπέβαλε μίαν ἔκθεσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἀξιόλογον καὶ σημαντικὴν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀποφαίνεται, ὅτι σὺν τοῖς ἄλλοις, σημαντικὸς παράγων τῆς καταστάσεως αὐτῆς εἶναι ἡ ἔλλειψις ἐνδιαμέσων ἀγορῶν καὶ ἡ ἔλλειψις κεντρικῆς ἀγορᾶς εἰς τὰς Ἀθήνας. Τὸ 1939 ὁ τότε Ὑπουργὸς πρωτευούσης ἀείμνηστος Κοτζιᾶς, εἶχεν ὑποβάλει ἐμπεριστατωμένην ἔκθεσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ εἶχε ζητήσει δάνειον εἰδικὸν διὰ τὴν ἀνέγερσιν μιᾶς φρουταγορᾶς καὶ λαχαναγορᾶς εἰς τὸ Ρούφ, ὅπου εἶχεν διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐπιτύχει καὶ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἐκτάσεως 38 στρεμμάτων μιᾶς προτύπου, ἐπαναλαμβάνω, ὀπωραγορᾶς διαθετούσης τεραστίους ἀποθηκευτικοὺς χώρους μὲ ψυκτικὰς ἐγκαταστάσεις καὶ ἐξυπηρετουμένης μὲ περιστροφικὴν σιδηροδρομικὴν γραμμήν, εἰς τρόπον ὥστε τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔρχωνται ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς, νὰ φθάνουν εἰς τὴν ἀγορὰν αὐτὴν ἄνευ ἐπιβαρύνσεων ἢ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπιβαρύνσεων μικρῶν, ἀντιπροσωπευουσῶν τμῆμα μόνον τῶν σημερινῶν δυσβαστάκτων τοιούτων. Ὁ Ἀμερικανὸς αὐτός, ὁ Μέϊτουν, συνδυάζει τὴν κεντρικὴν αὐτὴν ἀγορὰν μὲ τὰς ἐνδιαμέσους τοπικάς, ὅπως τὰς ἀποκαλεῖ, ἀγοράς, ἰδίᾳ δὲ μὲ τὰς ἀγορὰς τῶν τόπων τῆς φρουτοπαραγωγῆς, προτείνει δὲ ὅπως οἱ Συνεταιρισμοί τῶν παραγωγῶν ἢ αἱ κατὰ τόπους Γεωργικαὶ Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν καταλλήλως ὀργανούμεναι καὶ χρηματοδοτούμεναι προέρχονται, κατὰ τὴν κατάλληλον πάντοτε ἐποχήν, εἰς τὴν ὁμαδικὴν συγκέντρωσιν τῶν λαχανικῶν καὶ τῶν φρούτων, ἐπιμελοῦνται δὲ ταὐτοχρόνως καὶ διὰ τὴν ἄμεσον σιδηροδρομικὴν μεταφορὰν των εἰς τὴν κεντρικὴν ἀγορὰν τῶν Ἀθηνῶν. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἐδέσσης, εὑρεθεῖσα πρὸ μιᾶς καταπληκτικῆς στροφῆς τοῦ λαοῦ τῆς περιοχῆς αὐτῆς πρὸς τὴν δενδροκαλλιέργειαν καὶ ἀντιλαμβανόμενοι, τοὺς ἐντεῦθεν κινδύνους, συνεπεία τῆς ὑπερπαραγωγῆς, ἡ ὁποία ἀναποφεύκτως θὰ προκύψῃ εἰς τὸ ἀμέσως προσεχὲς μέλλον, ἐζήτησε τὴν ἀνέγερσιν ἑνὸς ψυγείου, μὲ ἀποθηκευτικοὺς χώρους καὶ ἄλλα εἰδικὰ σύγχρονα μέσα, εἰς τὸ μεταίχμιον τῶν τριῶν ὀροσειρῶν Πάϊκου–Βερμίου —Καϊμακτσαλάν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξυπηρετῇ τὰς ἀνάγκας τῶν τριῶν κατ’ ἐξοχὴν φρουτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν Ναούσης, Ἐδέσσης καὶ Φλωρίνης, χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει καὶ ἡ μεγίστη συμβολὴ τοῦ ψυγείου τούτου εἰς τὴν ὁσημέραι ἱκανοποιητικώτατα ἀναπτυσσομένην κτηνοτροφίαν τῶν ὀρεινῶν διαμερισμάτων τῆς περιοχῆς ταύτης. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, κ. βουλευταί, ὅτι τὸ πλουσιώτερον φρουτοπαραγωγικὸν κέντρον τῆς χώρας εἶναι αἱ τρεῖς αὐταὶ περιοχαί, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὸ 1952 παρήγαγον 17 ἑκατομμύρια ὀκάδας μήλων καὶ ροδακίνων, ἔναντι μόλις 7 ἑκατομ. ὀκάδων τῆς δευτέρας ἐρχομένης περιοχῆς τῆς Λαρίσης καὶ τὸν Βόλον. Ἀντιλαμβάνεσθε πόσον ἐξυπηρετικὴ θὰ εἶναι ἡ πραγματοποίησις τῆς προτάσεως τῶν Συνεταιρισμῶν Ἐδέσσης–Ἀλμωπίας. Τὸ ἔργον αὐτὸ θὰ κοστίσῃ 3½ δισεκατομμύρια δραχμῶν, ἀλλὰ θὰ σώσῃ ὁλόκληρον τὴν περιοχὴν αὐτήν. Διότι, ἂς μὴ ἀπατώμεθα, ἐὰν ἡ παραγωγὴ τῶν φρούτων εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ κυρίως εἰς τὴν Μακεδονίαν συνεχισθῇ μὲ τὸν αὐτὸν ρυθμὸν ἀναμφισβητήτως, ὕστερα ἀπὸ ὀλίγα χρόνια, θὰ ἀντιμετωπίσωμεν μίαν κατάστασιν παρομοίαν ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζουν σήμερον οἱ παραγωγοὶ τῶν ἑσπεριδοειδῶν, τῆς σουλτανίνας, τοῦ καπνοῦ κλπ. εὑρισκόμενοι πρὸ τραγικοῦ ἀδιεξόδου. Τὸ θέμα, ἀτυχῶς, τῆς ἐξαγωγῆς φρούτων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι δυσχερέστατον. Εἰς τὰς ὁμόρους χώρας ἡ ἐξαγωγὴ εἶναι δυσχερεστάτη, ἂν μὴ ἀπολύτως ἀδύνατος. Ἡ Γιουγκοσλαυΐα παράγει ἑκατομμύρια ὀκάδων φρούτων. Θὰ ἦτο, ἴσως, δυνατὴ ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν καὶ τὴν Αἴγυπτον καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ἀλλὰ τοῦτο προϋποθέτει τεραστίας δυσκολίας. Προϋποθέτει, κυρίως τὴν τυποποίησιν τῶν μήλων. Καὶ ἀτυχῶς, οἱ ἰδικοί μας παραγωγοί, ἀτελεῖς ὅπως εἶναι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, διαπαιδαγωγημένοι εἰς τὰς συγχρόνους μεθόδους τῆς καλλιεργείας, ἐλαχίστην δίδουν σημασίαν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Περιορίζονται εἰς τὴν ποσότητα καὶ ἀδιαφοροῦν διὰ τὴν ποιότητα. Βλέπω ὅμως, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐπεξετάθην πολύ. Καὶ πρόθεσίς μου δὲν ἦτο αὐτή. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ πρὸς ὁλοκλήρωσιν τοῦ θέματος τῆς τιμῆς τῶν φρούτων θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπανέλθω δι’ ὀλίγων εἰς τὰ μέσα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα, κατὰ τὴν γνώμην μου, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιφέρουν μίαν σημαντικωτάτην ἐλάττωσιν τῆς τιμῆς τούτων. Ἐκτὸς τῆς ἱδρύσεως τῆς Κεντρικῆς ὀπωραγορᾶς τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν ἐνδιαμέσων τοπικῶν ἀγορῶν εἰς τὰ κυρίως φρουτοπαραγωγικὰ κέντρα τῆς χώρας, γεγονὸς τὸ ὁποῖον θὰ ἐδημιούργει μίαν εὐεργετικωτάτην ἄνεσιν εἰς τὴν κίνησιν καὶ τὸ ἐμπόριον τῶν φρούτων μὲ ἄμεσον μειωτικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς τιμῆς τούτου, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ καταβληθῇ προσπάθεια πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς καθ’ οἱονδήποτε τρόπον μειώσεως τῶν κομίστρων διὰ καθορισμοῦ εἰδικῶν τιμολογίων μεταφορᾶς φρούτων, ὁμοίως τῆς μειώσεως τῶν ψυκτικῶν, τὸ σημερινὸν ὕψος τῶν ὁποίων, ἐξ ὅσων ἔχομεν πληροφοριῶν, ὄχι μόνον δὲν δικαιολογεῖται, ἀλλ’ εἶναι πολλὲς φορὲς καὶ σκανδαλῶδες. Ἀπὸ τὸν κύκλον τῶν μέτρων αὐτῶν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λείψῃ καὶ ἡ μέριμνα διὰ τὴν ὁλοσχερῆ, εἰ δυνατόν, κατάργησιν τῶν διαφόρων ὑπὲρ τρίτων φόρων, φορτωτικῶν, ἐκφορτωτικῶν κ.ο.κ. Ἐὰν εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα προχείρως ἐνθυμούμεθα, προστεθῇ, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἡ φροντὶς τοῦ καθορισμοῦ ὡρισμένου ὁρίου κέρδους τόσον διὰ τὸ χονδρικὸν ὅσον καὶ διὰ τὸ λιανικὸν ἐμπόριον τῶν φρούτων ἐν συνδυασμῷ πάντοτε, μὲ τὴν παράλληλον ἄσκησιν ἑνὸς ὠργανωμένου καὶ ἐπιμελημένου ἀγορανομικοῦ ἐλέγχου, ἠμποροῦμεν βασίμως νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι ἡ τιμὴ των θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ προσιτὴ καὶ εἰς τὸ πορτοφόλι τῆς πτωχολογιᾶς. Τερματίζων τὸν λόγον μου, κύριοι βουλευταί, θὰ ἐπεθύμουν, διὰ τελευταίαν φοράν, καὶ ἐν εἴδει συμπεράσματος, νὰ ὑποβάλω θερμοτάτην παράκλησιν πρὸς τὸν παριστάμενον ἀξιότιμον κύριον ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργόν, ὅπως λάβῃ σοβαρώτατα ὑπ’ ὄψιν του, πρῶτον τὸ θέμα τῆς ἀξιοποιήσεως ὡρισμένων ἐκτάσεων τῆς Μακεδονίας, ἐν αἷς ὅλως ἰδιάζουσαν θέσιν ἐπέχει ἡ πεδιὰς Ἀλμωπίας–Ἐνωτίας, ἡ ἀξιοποίησις τῆς ὁποίας, ὅπως ἀπεδείξαμεν θὰ σώσῃ κυριολεκτικῶς ἕνα ἡρωϊκόν, πλὴν τελείως, μέχρι σήμερον, ἐγκαταλελειμμένον λαὸν τῆς ἀπομεμακρυσμένης καὶ παρεγνωρισμένης αὐτῆς Μακεδονικῆς ἀκριτικῆς ἐπαρχίας καὶ δεύτερον ὅπως προέλθῃ, ἐν συνεννοήσει καὶ μετὰ τῶν ἀπουσιαζόντων συναδέλφων του, εἰς τὴν λῆψιν ὅλων ἐκείνων τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ ἀναγκαῖα καὶ ἀπαραίτητα, διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν, εἰς τὰ Γεωργικὰ προϊόντα καὶ εἰδικώτερα εἰς τὰ φροῦτα τιμὰς τοιαύτας ὥστε τὸ πολύτιμον αὐτὸ εἶδος νὰ γίνῃ προσιτὸ καὶ εἰς τὰς εὐρείας λαϊκὰς μάζας. Αὐτὰ εἶχα νὰ σᾶς εἴπω, καὶ εὐχαριστῶ καὶ σᾶς, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν διότι εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ μὲ ἀκούσετε. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Συμπολιτεύσεως).

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§144Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Θὰ ἀπαντήσω, ἀγαπητοὶ κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, διότι τὰ ἄλλα ἀναπτυχθέντα θέματα ἀφοροῦν τοὺς συναδέλφους τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τοῦ Ἐμπορίου. Ἡ σύστασις τῶν ἀγαπητῶν μου συναδέλφων ἀφορᾷ τὴν ἵδρυσιν ἀποθηκῶν διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ διευκόλυνσις τῶν παραγωγῶν εἰς τὴν ἀποθήκευσιν τῶν προϊόντων καὶ νὰ μὴ ὑφίστανται ἐκμεταλλεύσεις τῶν διαφόρων μεταπρατῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, ἤρχισεν ἡ ἀνέγερσις ἀποθήκης τῆς ΚΥΔΕΠ εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι. Ὅταν ἐγὼ ἀνέλαβα τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, ἀντιλαμβανόμενος τὴν σημασίαν τοῦ θέματος, προσεπάθησα νὰ ἐξεύρω οἰκόπεδον κατάλληλον, τὸ ὁποῖον νὰ πληροῖ ὅλας τὰς ἀπαραιτήτους προϋποθέσεις τῆς συγκοινωνίας, διὰ σιδηροδρόμων καὶ δι’ αὐτοκινήτων. Πράγματι ἐξευρέθη τὸ οἰκόπεδον, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τοὺς ΣΕΚ καὶ προσπαθῶ νὰ καταρτίσω ἕνα Συνεταιριστικὸν Ὀργανισμὸν διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐνδιαφερθοῦν καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, οἱ αὐτοκινητισταί, οἱ ΣΕΚ καὶ τὸ Δημόσιον νὰ συνεισφέρῃ ἕνα ποσόν. Αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι καὶ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μοῦ ἔδωσαν τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι, ὅσαι πιστώσεις δὲν πρόκειται νὰ ἐκτελεσθοῦν ἀπὸ ἄλλα Ὑπουργεῖα, θὰ τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Τὸ ἔργον προβλέπει καὶ τὴν δυνατότητα ἐγκαταστάσεως μεταγενεστέρως ψυκτικῶν μηχανημάτων. Τὰ σχέδια εἶναι ἕτοιμα, ἡ πλήρης μελέτη ἑτοίμη καὶ ἐὰν ἀπὸ τὸ ποσὸν τῶν 820 ἑκατομ., τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ποσὸν τῶν ἐπενδύσεων μείνουν ἀδιάθετα — τὰ ὁποῖα συνήθως μένουν — θὰ εἶναι εὐχερὲς νὰ διατεθῇ μία ἀνάλογος πίστωσις καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Τὸ ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Πέτσος ἀνέπτυξεν, τὸ ζήτημα τῆς κατασκευῆς ψυγείων εἰς τὴν Θεσσαλονίκην.......

§145Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Εἰς τὴν Σκύδραν, διὰ νὰ ἐξυπηρετοῦνται καὶ αἱ τρεῖς ἐπαρχίαι.

§146Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.)..... κατὰ τὴν τελευταίαν μετάβασιν ἐκεῖ οἱ παραγωγοὶ μοῦ ἀνέπτυξαν τὸ θέμα εἰς τὰς Ἑνώσεις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ἰδιαίτατα δὲ οἱ παραγωγοὶ ροδακίνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν μεγαλυτέραν δυνατότητα ἐξαγωγῆς. Τὸ ζήτημα μελετᾶται καὶ ἐλπίζομεν νὰ ἐξεύρωμεν τὸ κατάλληλον ποσόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν μήλων, τὸ ὁποῖον εἶναι ζωτικώτατον καὶ ἐνδιαφέρει ὅλους τοὺς παραγωγούς, καὶ τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου μεταβαίνει ἐντὸς τῶν ἡμερῶν εἰς τὴν Αἴγυπτον, διὰ νὰ διαπραγματευθῇ μίαν ἐμπορικὴν σύμβασιν. Γνωρίζετε ὅτι μέχρι τοῦδε δὲν ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ μήλων εἰς τὴν Αἴγυπτον λόγῳ τοῦ ὅτι τὰ Ἑλληνικὰ μῆλα εἶχον ὡρισμένας ἀσθενείας Τὴν Αἰγυπτιακὴν ἀγορὰν τὴν ἔχουν κατακλύσει σήμερον τὰ Ἰταλικὰ μῆλα, τὰ ὁποῖα πράγματι εἶναι τυποποιημένα καὶ ἀπηλλαγμένα τῶν διαφόρων νόσων, διὰ τὰς ὁποίας κατηγοροῦνται τὰ Ἑλληνικὰ μῆλα ὅτι εἶναι προσβεβλημένα. Ἐλπίζω, ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις αὐταὶ θὰ ἀχθοῦν εἰς αἴσιον πέρας, θὰ ἐπιβληθοῦν δὲ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας αὐστηρόταται κυρώσεις διὰ τὸ ζήτημα τῆς καλῆς συσκευασίας καὶ ὑγείας τῶν ἐξαγομένων μήλων. Ἐλπίζομεν δὲ οὕτω, ἐπιτρεπομένης τῆς ἐξαγωγῆς μήλων νὰ ἐλαφρυνθῇ αἰσθητῶς ἡ ἐσωτερικὴ ἀγορά. Διὰ τὸ ζήτημα τῶν δανείων τῶν 10 ἑκατομμ. δολλαρίων, τὸ ὁποῖον ἐθίξατε, ὡς ἐπληροφορήθην καὶ ὡς γνωρίζετε, τὰ 10 ἑκατομ. δολλάρια παρέχονται ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν δι’ ὡρισμένας ἐργασίας. Ὡς προϋπόθεσις νομίζω ὅτι ἐτέθη, ὅτι πρέπει νὰ συμπληρωθοῦν αἱ βιομηχανίαι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον ἀποπερατωθῆ καὶ ἔργα φρονήσεως θὰ εἶναι νὰ μὴ ἀρχίζωμεν ἁπλῶς διάφορα ἔργα διὰ νὰ κάμωμεν τὰ ἐγκαίνια, ἀλλὰ καὶ μερικὰ ἀπ’ αὐτὰ νὰ τὰ ἀποπερατώνωμεν. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν αὐτὰ τὰ 10 ἑκατομ. δολλάρια, τὰ ὁποῖα δίδονται δι’ εἰδικὸν σκοπόν, νὰ τὰ μεταχειρισθῶμεν δι’ ἄλλα ἔργα. Ἀπὸ τὴν τελευταίαν σύμβασιν, ἡ ὁποία ὑπεγράφη, τῶν 50 δισεκ. δραχμῶν μεταξὺ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὑπάρχει ἕνα ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν γεωργικῶν βιομηχανιῶν καὶ εἶναι μία ἐκτάκτως ἐπιτυχὴς προσπάθεια, ἡ ὁποία γίνεται καὶ ἡ ὁποία θὰ τύχῃ πάσης ἐνισχύσεως. Διὰ τὸ θέμα τῆς Ἀλμωπίας, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐρωτήσω ἐὰν πρόκειται περὶ τῆς Καρατζόβας.

§147Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Μάλιστα.

§148Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κατὰ τὴν τελευταίαν ἐπίσκεψίν του ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἠρεύνησε τὸ θέμα. Ἐγὼ ὁ ἴδιος, ὅταν τελευταίως ἤμην εἰς τὴν ὡραίαν σας πατρίδα ἠρεύνησα ἐπίσης τὸ θέμα. Δυστυχῶς δὲν μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ μεταβῶ ἐπὶ τόπου, ἀλλὰ διεπίστωσα, ὅτι εἶναι ἡ πλέον ἀδικημένη ἐπαρχία, ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ ὀλίγιστα χρήματα, πολὺ ὀλιγώτερα ἀπὸ ὅσα λέγετε σεῖς, νὰ αὐξηθῇ σημαντικῶς τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα καὶ παρακαλῶ νὰ πιστεύσητε, ὅτι θὰ τύχῃ ὅλης τῆς μερίμνης μου· θὰ μεταβῶ ἐπὶ τόπου καὶ θὰ προσπαθήσω ἐκ τῶν ἐνόντων καὶ μὲ ὀλίγα χρήματα νὰ βοηθήσω τοὺς ἀτυχεῖς αὐτοὺς ἀγρότας τῆς περιφερείας Καρατζόβας. Τὸ ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθίξατε, δὲν ἀνάγεται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας καὶ νομίζω, ὅτι οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ θὰ σᾶς δώσουν ἐν καιρῷ τὰς δεούσας ἀπαντήσεις. (Χειροκροτήματα).

§149Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εὐχαριστοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διότι ἦτο σαφὴς εἰς τὴν ἀπάντησίν του, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι ἱκανοποιεῖ τὸ αἴσθημα ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ μόνον νὰ τὸν παρακαλέσω, ἐπειδὴ γνωρίζω, ὅτι πράγματι ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, νὰ τονώσῃ ἔτι περαιτέρω τὰς προσπαθείας του τὰς ὁποίας πράγματι καταβάλλει, ὥστε εἰς κάθε εὐκαιρίαν νὰ ἐξευρίσκῃ κεφάλαια διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν γεωργικῶν βιομηχανιῶν. Νὰ μὴ ἀφήνετε εὐκαιρίαν νὰ παρεμβαίνετε εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ζητῆτε κεφάλαια, διότι πρέπει καὶ τὰ κονσερβοποιεῖα νὰ γίνουν καὶ τὰ ἐλαιουργεῖα καὶ τὰ πυρηνελαιουργεῖα, διότι αὐτὰ θὰ δώσουν ζωὴν εἰς τὸν τόπον.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 ἐπερώτησις τοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν εἰς τὸ ΤΕΒΕ νὰ ἐκδίδῃ ἀποφάσεις συντάξεων δικαιουμένων μετόχων, ἀναβάλλεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἁρμοδίου κυρίου Ὑπουργοῦ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐπερώτησις τοῦ κ. Ι. Ὀρφανοῦ, ἀπευθυνομένη πρὸς τοὺς κ. κ. Πρόεδρον Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν θέσιν εἰς κατάστασιν ἀργίας ἀνωτάτων ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων κατὰ παράβασιν τοῦ νόμου 4971 καὶ τὴν ὁμαδικὴν μετάθεσιν τῶν εἰς τὰ δύο Σώματα Ἀσφαλείας ὑπηρετούντων ἀνδρῶν Κρητῶν παντὸς βαθμοῦ, ἀναβάλλεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἁρμοδίου κυρίου Ὑπουργοῦ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8 ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνέγερσιν ἰδιοκτήτου κτιρίου, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ στεγασθῇ τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, ὁ κ, Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον. Διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ κ. Γ. Μόδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9 ἐπερωτήσεώς των, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῆς ἐπαρχίας Γορτυνίας, ἔχουν κατὰ σειρὰν τὸν λόγον οἱ κ. κ. Η. Παπαηλιοῦ καὶ Ι. Τσοῦρνος. Διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10 ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Προνοίας καὶ Συντονισμοῦ, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνάγκην παραγγελίας τῆς ἀναγκαιούσης διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν κατεστραμμένων χωρίων ξυλείας, ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον. Διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ κ. Γ. Μόδη.

§151ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν πρέπει νὰ διαγραφοῦν, διότι ἀπουσιάζουν οἱ ἐπερωτώμενοι κ.κ. Ὑπουργοί.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφονται ἐξ ὑπαιτιότητος τῶν ἐπερωτώντων, διότι οὗτοι ἀπουσιάζουν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 11 ἐπερώτησις τοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν τοποθετήσεως εἰς ἐργασίας ἀνέργων ἐγκατασταθέντων εἰς τὴν περιοχὴν Πρωτευούσης μετὰ τὴν 28ην Ὀκτωβρίου 1940, ἀναβάλλεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἁρμοδίου κυρίου Ὑπουργοῦ.

§153Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ναὶ μὲν δὲν εἶναι παρὼν ἐντὸς τῆς αἰθούσης συνεδριάσεων, εὑρίσκεται ὅμως ἐντὸς τοῦ κτιρίου τῆς Βουλῆς. Ἂς ἔλθῃ νὰ συζητήσωμεν τὸ ζήτημα, διότι εἶναι σοβαρὸν καὶ ἀφορᾷ γενικῶς τὴν κοινὴν γνώμην.

§154ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀναβάλλεται.

§155Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διατὶ νὰ ἀναβληθῇ; Ὁ κ. Ὑπουργοὶ εἶναι ἐδῶ.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας.

§157Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι ὅταν ἐξαντλῆται ἡ ἡμερησία διάταξις τῶν ἐπερωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν. Διὰ νὰ ἐξαντληθῇ ὅμως ἡ ἡμερησία διάταξις, πρέπει νὰ εἶναι παρόντες οἱ κ. κ. Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι ἠξεύρουν, ὅτι Δευτέραν καὶ Παρασκευὴν γίνεται ἔλεγχος κοινοβουλευτικός.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τελευταία αὕτη, ὑπ’ ἀριθ. 11 ἐπερώτησις, ἥτις σᾶς ἐνδιαφέρει, ἀναβάλλεται διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν.

§159Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖ ὅμως, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ διεξάγωνται αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς. Ἐὰν θέλετε τὴν ἡμέραν τοῦ ἐλέγχου νὰ κάμετε νομοθετικὴν ἐργασίαν, διαμαρτυρόμεθα διὰ τοῦτο.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθείσης τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν

ἐπερωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 111 τοῦ Κώδικος τῆς Ποινικῆς Δικονομίας».

§161ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 111 τοῦ Κώδικος τῆς Ποινικῆς Δικονομίας». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1062 τῆς 26 Σεπτεμβρίου 1952 καὶ 1412 τῆς 30 Δεκεμβρίου 1952 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ τρόπου διαδικασίας ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων, ἀστικῶν καὶ ἀγροτικῶν, διὰ δημοσίαν ὠφέλειαν κλπ.».

§163ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1062 τῆς 26 Σεπτεμβρίου 1952 καὶ 1412 τῆς 30 Δεκεμβρίου 1952 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ τρόπου διαδικασίας ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων, ἀστικῶν καὶ ἀγροτικῶν, διὰ δημοσίαν ὠφέλειαν κλπ.». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Α.Ν. 1917]51 «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀφορώντων τὴν κατηγορίαν Αʹ τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων».

§165ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Α.Ν. 1917]51 «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀφορώντων τὴν κατηγορίαν Αʹ τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ρώμῃ τὴν 6–12–51 Διεθνοῦς Συμβάσεως διὰ τὴν σύστασιν ὀργανώσεως προστασίας τῶν φυτῶν».

§167ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ρώμῃ τὴν 6–12–51 Διεθνοῦς Συμβάσεως διὰ τὴν σύστασιν ὀργανώσεως προστασίας τῶν φυτῶν». Αʹ συζήτσσις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1421]30ῆς Δεκεμβρίου 1952 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ἐγκρίσεως ἐκδόσεως προσωρινοῦ χρηματικοῦ ἐντάλματος διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς δαπάνης τῆς ἀξίας καὶ ἀποστολῆς 10.000 τόννων ἅλατος δωρεὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν ἄμαχον πληθυσμὸν τῆς Δημοκρατίας τῆς Κορέας» καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1421]30ῆς Δεκεμβρίου 1952 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ἐγκρίσεως ἐκδόσεως προσωρινοῦ χρηματικοῦ ἐντάλματος διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς δαπάνης τῆς ἀξίας καὶ ἀποστολῆς 10.000 τόννων ἅλατος δωρεὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν ἄμαχον πληθυσμὸν τῆς Δημοκρατίας τῆς Κορέας» καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὑπ’ ἀριθ. 836] 1–9–50, 530]25–4–51 ὡς αὕτη ἐτροποποιήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 660]1–6–51 ὁμοίας καὶ ὑπ’ ἀριθ. 1063]7–9–51 ὡς αὕτη ἐτροποποιήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1255]22–11–51 ὁμοίας».

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὑπ’ ἀριθ. 836]1–9–50, 530]25–4–51 ὡς αὕτη ἐτροποποιήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 660]1–6– 51 ὁμοίας καὶ ὑπ’ ἀριθ. 1063]7–9–51 ὡς αὕτη ἐτροποποιήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1255]22–11–51 ὁμοίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας διὰ τὴν ἔγερσιν ἀγωγῆς πρὸς διακανονισμὸν ἀνεκτελέστων συμβάσεων προμηθειῶν τοῦ Δημοσίου κατὰ τὸν Ν. 1719]51».

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας διὰ τὴν ἔγερσιν ἀγωγῆς πρὸς διακανονισμὸν ἀνεκτελέστων συμβάσεων προμηθειῶν τοῦ Δημοσίου κατὰ τὸν Ν. 1719]51». Μόνη συζήτησις ἐπὶ ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως ὁρίου ἡλικίας τοῦ ἐν Λονδίνῳ Πρέσβεως».

§175ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως ὁρίου ἡλικίας τοῦ ἐν Λονδίνῳ Πρέσβεως». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 4ης Νοεμβρίου 1950 Διεθνοῦς Συμβάσεως τῆς Ρώμης περὶ προασπίσεως τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῶν θεμελιωδῶν ἐλευθεριῶν καὶ τοῦ ἀπὸ 20ῆς Μαρτίου 1952 προσθέτου εἰς αὐτὴν πρωτοκόλλου τῶν Παρισίων».

§177ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 4ης Νοεμβρίου 1950 Διεθνοῦς Συμβάσεως τῆς Ρώμης περὶ προασπίσεως τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῶν θεμελιωδῶν ἐλευθεριῶν καὶ τοῦ ἀπὸ 20ῆς Μαρτίου 1952 προσθέτου εἰς αὐτὴν πρωτοκόλλου τῶν Παρισίων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμφωνίας «περὶ ἐφαρμογῆς τῆς ρήτρας τοῦ μᾶλλον εὐνοουμένου Κράτους εἰς πλοῖα ὑπὸ σημαίαν τοῦ Μαρόκου».

§179ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμφωνίας «περὶ ἐφαρμογῆς τῆς ρήτρας τοῦ μᾶλλον εὐνοουμένου Κράτους εἰς πλοῖα ὑπὸ σημαίαν τοῦ Μαρόκου». Προτάσσεται νῦν πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας.

§181Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δύο νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐκρατήθησαν. Θὰ παρακαλέσω, ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον, νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις δι’ αὔριον καὶ τοιουτοτρόπως μείνῃ πρὸς συζήτησιν ἀπόψε μόνον τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3 τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διότι, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, τὸ 2ον καὶ τὸ 4ον ἐγένοντο δεκτά. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ 3ον, δὲν θὰ ἐκρατεῖτο, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε μία τροπολογία, ἡ ὁποία διετυπώθη. Ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν, τὴν πρώτην, ἐκείνην, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς μονιμοποιηθέντας ἐφέδρους ἀξιωματικοὺς Ἀεροπορίας, πτυχιούχους Ἀνωτάτων Σχολῶν. Τὴν ἀποδέχομαι, διότι ἀνάλογον μέτρον ἐλήφθη διὰ τὸ Ναυτικὸν καὶ θεωρῶ σωστόν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τό μέτρον αὐτὸ ἐλήφθη διὰ τὸ Ναυτικόν, νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὴν Ἀεροπορίαν.

§182Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Ἐτέθη εἰς τὴν τροπολογίαν νὰ γίνουν δεκτοὶ καὶ οἱ ὑποψήφιοι τῆς Παντείου Σχολῆς, ὡς Ἀνωτάτης Βιομηχανικῆς Σχολῆς. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει τὰ παιδιὰ αὐτὰ νὰ μὴ τὰ ἐξαιρέσωμεν.

§183Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Καὶ ὡς πρὸς αὐτοὺς εἶμαι εὐνοϊκῶς διατεθειμένος. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ τὴν ἀναγνώσω. Τὴν ἀποδέχομαι. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ τονώσωμεν τὴν Σχολήν.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α.Ν. 1534]1950 «περὶ συγκροτήσεως Κλάδου Ἐφοδιασμοῦ παρὰ τῇ Βασ. Ἀεροπορίᾳ κλπ.». ὡς ἐκυρώθη καὶ ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Ν. 1754]1951».

§185ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινῶν τοῦ Α.Ν. 1534]1950 «περὶ συγκροτήσεως Κλάδου Ἐφοδιασμοῦ παρὰ τῇ Βασ. Ἀεροπορίᾳ κ.λ.π.», ὡς ἐκυρώθη καὶ ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Ν. 1754] 1951», ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μηνιαίας περιθάλψεως ἀποχωρούντων Ἀρχιερέων ἕνεκα νόσου ἢ γήρατος». Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§187Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὰς παρατηρήσεις μου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐπιθυμῶ νὰ διαδηλώσω ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ὁ σεβασμὸς καὶ ἡ ἐκτίμησίς μου πρὸς τὸν Ἱερὸν Κλῆρον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὑπῆρξαν καὶ εἶναι βαθύτατοι καὶ ἀπεριόριστοι. Εἶναι δὲ βαθύτατα καὶ ἀπεριόριστα τὰ συναισθήματά μου αὐτά, διότι καὶ ἡ οἰκογενειακή μου παράδοσις καὶ τὸ κληρικὸν περιβάλλον εἰς ὃ ἀνετράφην καὶ αἱ σπουδαί μου, τόσον εἰς τὴν Ριζάρειον Ἐκκλησιαστικὴν Σχολήν, ὅσον καὶ εἰς τὴν Θεολογικὴν τοῦ Πανεπιστημίου τοιαύτην, ἀλλὰ καὶ ἡ στενὴ καὶ μακρὰ συνεργασία μου κατὰ τὰ σκληρὰ χρόνια τῆς κατοχῆς μετὰ τοῦ ἀποδήμου ἐκείνου Ἱεράρχου τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Δαμασκηνοῦ καὶ τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου τοῦ Πειραιῶς, μοῦ ἐνέπνευσαν ταῦτα, μοῦ τὰ κατέστησαν δὲ καὶ ἀπαρασάλευτα αἱ μεγάλαι Ἐθνικαὶ Ὑπηρεσίαι τῆς Ἐκκλησίας μας κατὰ τὸν μακραίωνα ἐλεύθερον καὶ ὑπὸ δουλείαν βίον, πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος. Τὸν σεβασμὸν καὶ τὴν βαθεῖαν ἐκτίμησίν μου αὐτὴν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν Ἱερὸν Κλῆρον, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία πολλάκις εἰς τὸ παρελθὸν νὰ διαδηλώσω, ὡς μοῦ ἐδόθη εὐκαιρία νὰ ἐξάρω καὶ τὸ ἔργον τοῦ Ἱεροῦ μας Κλήρου διὰ διαλέξεων, ἄρθρων, μελετῶν καὶ ἄλλων ἐκδηλώσεων. Ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ διαδηλώσω σήμερον τὸν ἀπεριόριστον σεβασμόν μου πρὸς τὸν Ἱερὸν Κλῆρον τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ νὰ ἀποτίσω τὸν φόρον τῆς τιμῆς ποὺ ἀνήκει εἰς τὸ τιμημένο ράσο, ἀνθ’ ὧν ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἔπραξε καὶ πράττει. Οἱ δεσμοί μου ὅμως ἀκριβῶς οὗτοι καὶ τὸ ἀπόλυτον ἐνδιαφέρον μου διὰ τὸν Ἱερὸν Κλῆρον μας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπίγνωσις τοῦ προορισμοῦ καὶ τῆς ἀποστολῆς τούτου, ὄχι μόνον μοῦ ἐπιτρέπουν, ἀλλὰ καὶ μοῦ ἐπιβάλλουν νὰ εἶμαι αὐστηρὸς κριτὴς παντὸς νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον ἔρχεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ ἀπαιτῶ ὅπως τὰ νομοθετήματα ταῦτα ἀποβλέπουν ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ἐξύψωσιν τοῦ Ἱεροῦ μας Κλήρου, ἀφ’ ἑνός, καὶ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς καὶ τοῦ προορισμοῦ του ἀφ’ ἑτέρου. Δυστυχῶς ὅμως τὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα εἰσήχθησαν καὶ ἐψηφίσθησαν μέχρι σήμερον, ὅπως καὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, νομίζω, ὅτι δὲν χαρακτηρίζονται ἀπὸ τὴν εὐρυτέραν αὐτὴν ἀποστολὴν καὶ δὲν ἔχουν τὸν χαρακτῆρα ἐκεῖνον, ποὺ πράγματι θὰ ἔδιδεν εἰς αὐτὰ τὸν τόνον καὶ τὴν δύναμιν, ὥστε νὰ δώσουν τὴν ἀναγέννησιν, τὴν ἀναμόρφωσιν, τὴν ἀνύψωσιν τοῦ κλήρου καὶ τὴν συμβολὴν αὐτοῦ εἰς τὴν ἠθικὴν ἀνύψωσιν τῆς κοινωνίας, ἡ ὁποία σήμερον διέρχεται μίαν βαθυτάτην κρίσιν. Καὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ὡς καὶ τὰ προηγούμενα, ἔχει χαρακτῆρα ἀφ’ ἑνὸς προσωπικὸν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐξυπηρετικὸν τῆς Ἀνωτέρας Ἱεραρχίας, τοῦ Ἀνωτέρου Κλήρου. Προχθὲς εἰσήχθη καὶ ἐψηφίσθη νομοσχέδιον ἀφορῶν κατεδικασμένους ἱεράρχας. Χθὲς ἐψηφίσθη ἕτερον νομοσχέδιον ἀφορῶν ἑνοποίησιν Μητροπόλεων, συνεπῶς ἱεράρχας. Σήμερον εἰσάγεται νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἀσφαλῶς κανένα Συνοδικὸν ἱεράρχην, ποὺ θέλει νὰ ἀποχωρήσῃ τῆς ὑπηρεσίας, διὰ νὰ πάρῃ ἕνα ἐπὶ πλέον ἐπίδομα καὶ αὔριον θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀφορᾷ τὴν χειροτονίαν βοηθῶν ἐπισκόπων ὡρισμένων ἀρχιερέων. Κινδυνεύει, μοῦ φαίνεται, ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς νὰ παρεξηγηθῇ, ὅτι ὑποστηρίζει τὰς ἀνωτέρας κοινωνικὰς τάξεις καὶ ὅτι δίδει μορφὴν ὀλιγαρχικὴν καὶ δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸ σύνολον, τὴν μεγάλην μᾶζαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅπως καὶ ἐδῶ τὸν μεγάλον ἀριθμὸν τῶν κατωτέρων κληρικῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Δὲν εἴδαμεν ἀκόμα κανένα νομοσχέδιον, ποὺ νὰ ἀφορᾷ τὸν κατώτερον Κλῆρον, ὁ ὁποῖος ἀναμφισβητήτως προσφέρει ὑψίστας ὑπηρεσίας καὶ ὁ ὁποῖος ἀναμφιβόλως ὑφίσταται μίαν δεινὴν οἰκονομικὴν κρίσιν. Ὁ κατώτερος Κλῆρος ἔχει ἕνα ἐλάχιστον μισθολόγιον, μὲ τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ συντηρήσῃ, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, πολυμελῆ οἰκογένειαν, ἐξερχόμενος δὲ τῆς ὑπηρεσίας παίρνει συντάξεις, αἱ ὁποῖαι ὁμολογουμένως δὲν τοῦ δίδουν τὸ δικαίωμα νὰ προμηθευθῇ οὔτε τὸν ἐπιούσιον ἄρτον. Ἀρκεῖ νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ πρώτη κατηγορία τῶν ἱερέων μὲ μισθὸν 1.000.000 ἐξερχομένη τῆς ὑπηρεσίας λαμβάνει σύνταξιν 375.000 δραχμῶν. Τῆς δευτέρας κατηγορίας λαμβάνουν 300.000 δρχ., οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν τρίτην κατηγορίαν 240.000 καὶ εἰς τὴν τετάρτην κατηγορίαν 210.000 σὺν τὸ ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον ἐκτάκτως χορηγεῖ τὸ Τ.Α.Κ.Ε. καὶ τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 200.000 δρχ. Ἀντί, ἑπομένως, νὰ ἔλθῃ πρὸ ἡμῶν Νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ δίδῃ τὴν δυνατότητα τῆς ζωῆς εἰς τὸν κατώτερον Κλῆρον, ἔρχεται νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θέλει νὰ ὑποστηρίξῃ τὸν ἀνώτατον Κλῆρον, τοὺς ἱεράρχας ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν τυχὸν νὰ ἐξέλθουν τῆς ὑπηρεσίας των. Δικαιολογία εἶναι, ὅτι δὲν ἐπιβαρύνεται ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους καὶ ὅτι τὰ κονδύλια, τὰ ὁποῖα διὰ τοῦ νομοθετήματος θὰ πρέπει νὰ δίδωνται εἰς τοὺς ἐξερχομένους ἀρχιερεῖς, θὰ δίδωνται ἀπὸ τὸν Ο.Δ.Ε.Π. Καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ Ο.Δ.Ε.Π. ἔχει τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀπασχολῆται ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Πληροφορῶ ὅμως τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι καὶ ὁ Ο.Δ.Ε.Π. διέρχεται κρίσιν σοβαράν, ἀφοῦ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπὸ τύπον δανείου ἐπῆρεν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν 15 δισεκατ., τὰ ὁποῖα θέλει νὰ συμψηφίσῃ μὲ τὴν ἀξίαν τῶν τελευταίως ἀπαλλοτριωθέντων ἐκκλησιαστικῶν ἐκτάσεων. Ὡς ἐπίσης εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι μισθοδοτοῦνται ἀπὸ τὸν Ο.Δ. Ε.Π. ἔχουν νὰ λάβουν μισθὸν ἀπὸ τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου καὶ ἤδη εὑρισκόμεθα εἰς τὸν μῆνα Μάρτιον καὶ ἐρχόμεθα διὰ τοῦ νομοθετήματος νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸν Ο.Δ.Ε.Π. διὰ νέων κονδυλίων, τὰ ὁποῖα θὰ δίδωνται εἰς τοὺς ἐξερχομένους ἀρχιερεῖς. Βεβαίως, εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑποχρέωσις τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν ἀξιοπρεπῆ διαβίωσιν τῶν ἀρχιερέων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι λόγῳ γήρατος ἢ νόσου ἐξέρχονται τῆς ὑπηρεσίας. Ὅμως νομίζω, ὅτι τοιαύτη ἔξοδος δὲν γίνεται. Ἀπ’ ὅ,τι μέχρι σήμερον γνωρίζω μόνον τρεῖς ἱεράρχαι κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαπενταετίαν ἐξῆλθον οἰκειοθελῶς τῆς ὑπηρεσίας. Παρῃτήθησαν, διότι ἐνόμισαν τὸν ἑαυτόν των ἀνίκανον νὰ προσφέρῃ πλέον ὑπηρεσίας, συνεπῶς ὑπεχρεώθησαν νὰ ἀφήσουν τὸν θρόνον εἰς ἄλλους κληρικοὺς νεωτέρους, νὰ ἀσκήσουν τὸ ἔργον των καὶ νὰ ἐκπληρώσουν τὴν ἀποστολήν των. Δὲν συμφωνῶ, εἰς τὸ νὰ δοθῇ τὸ ἐπίδομα αὐτό, διότι, ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἔπρεπε πρῶτον νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὸν κατώτερον πενόμενον Ἑλληνικὸν Κλῆρον καὶ κατόπιν διὰ τοὺς ἱεράρχας, οἱ ὁποῖοι ὡς γνωστόν, ἐξερχόμενοι τῆς ὑπηρεσίας λαμβάνουν τὸ σύνολον τῶν ἀποδοχῶν των, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ὡς γνωστόν, εἰς οὐδεμίαν ἄλλην ὑπαλληλικὴν τάξιν γίνεται. Ἴσως δικαίως, διότι στεροῦνται ὅλων τῶν ἄλλων ἀπολαυῶν των καὶ περιορίζονται εἰς τὸν καθαρῶς μισθόν, ποὺ εἶναι ἀπολαυαὶ ἀρεοπαγίτου. Ἀλλ’ ἐκτὸς τοῦ ὅτι λαμβάνουν πλήρεις τὰς ἀποδοχὰς μετὰ τὴν ἔξοδόν των, ἔρχεται τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον νὰ δώσῃ ἐπὶ πλέον, ὡς ἐπίδομα, τὸ ἥμισυ τῶν ἀποδοχῶν των ὡς ἐπίδομα στεγάσεως καὶ ὑπηρεσίας. Ὁμολογῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι παρ’ ὅλον τὸν σεβασμόν, παρ’ ὅλην τὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς τοὺς ἱεράρχας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε οἱ ἱεράρχαι μας πρῶτα νὰ κυττάξουν τὸν κατώτερον πενόμενον Κλῆρον καὶ πρῶτον νὰ εἰσηγηθοῦν τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ των ἐπιπέδου καὶ πρῶτοι νὰ εἰσηγηθοῦν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐβοήθει τὸν κατώτερον Κλῆρον καὶ κατόπιν νὰ εἰσηγοῦντο νομοσχέδιον ἐξυπηρετοῦν ἑαυτούς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι κρατεῖ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μας ἡ ἀρχὴ νὰ παραμένουν ἱεράρχαι μέχρι τοῦ θανάτου των, εἰς τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς θρόνους των καὶ μόνον ἐφ’ ὅσον θὰ παραιτηθοῦν οἰκειοθελῶς ἢ ἐκκενοῦνται διὰ θανάτου οἱ θρόνοι, ἔρχονται οἱ νέοι κληρικοὶ καὶ ἀνέρχονται εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ ἀρχιερέως. Ἐὰν διὰ τοῦ νομοθετήματος τοῦ ὑπὸ κρίσιν, καθιεροῦτο καὶ ἐπεβάλλετο ἡ ἀναγκαστικὴ ἔξοδος τῶν ἀρχιερέων, ὅταν λόγῳ γήρατος ἢ νόσου, καθίσταντο ἀδύνατον νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ ποίμνιόν των, καθίσταντο ἀνίκανοι νὰ ἐκπληρώσουν τὰ καθήκοντά των καὶ τὴν ἀποστολήν των, τότε, ὄχι μόνον θὰ ἐδεχόμην ἀλλὰ καὶ θὰ εἰσηγούμην καὶ ἐγὼ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ νομοσχεδίου, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἐδίδετο εὐκαιρία νὰ προαχθοῦν καὶ νεώτεροι κληρικοί, οἱ ὁποῖοι θὰ φιλοδοξοῦν ἀσφαλῶς νὰ προσφέρουν καὶ αὐτοὶ ὑπηρεσίας εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν. Παρατηρεῖται ὅμως τὸ φαινόμενον, ὅτι οἱ ἀρχιερεῖς ἐπὶ μίαν πενταετίαν, ἐπὶ μίαν δεκαετίαν καὶ ἐπὶ μίαν εἰκοσαετίαν ἀκόμη, δὲν ἐξέρχονται τῆς Μητροπόλεώς των, δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ ἐξέλθουν εἰς περιοδείαν νὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν ἐπαρχίαν των καὶ νὰ ἐπισκεφθοῦν τὸ ποίμνιόν των καὶ νὰ παρακολουθήσουν καὶ νὰ ἐξυπηρετήσουν αὐτό, λόγῳ γήρατος καὶ λόγῳ τῆς νόσου τὴν ὁποίαν ἔχουν. Παραμένουν εἰς τὰ Μητροπολιτικά των μέγαρα, ζοῦν κατὰ ἕνα τρόπον καὶ πρέπει νὰ ζοῦν κατὰ ἕνα τρόπον ἀξιοπρεπῆ, μὲ μίαν σχετικὴν εὐμάρειαν, κρατοῦνται εἰς τὴν ζωὴν ὅσον ὁ Θεὸς τοὺς παρατείνει ταύτην καὶ αἱ Μητροπόλεις καὶ αἱ ἐπαρχίαι των παραμένουν οὐσιαστικῶς ἄνευ ποιμενάρχου, ἱεράρχου. Θὰ πρέπει ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, νὰ καθιερωθῇ ἡ ὑποχρεωτικὴ ἔξοδος τῶν ἱεραρχῶν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν των, ὅταν καθίστανται ἀνίκανοι λόγῳ γήρατος ἢ νόσου, νὰ ἐκπληρώσουν τὴν ἀποστολήν των καὶ τὰ καθήκοντά των, ὅπως γίνεται καὶ διὰ τὸν κατώτερον Κλῆρον, διότι τότε, πράγματι, θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ προσφέρωμεν θετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν κοινωνίαν μας. Ὑπάρχουν Μητροπυλῖται, ὡς τῆς Ξάνθης, τοῦ Κίτρους, τῆς Μυτιλήνης καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἐτῶν πολλῶν οὐσιαστικῶς δὲν ἐκπληροῦν τὰ ἱερατικά των καθήκοντα.

§188Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ὡς πρὸς τὸν Νομὸν Μυτιλήνης ὁ Μητροπολίτης ἐκτελεῖ τὰ καθήκοντά του καὶ μὲ τὸ πάρα πάνω.

§189Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Καὶ ὅμως ἐντὸς ὀλίγου θὰ κληθῆτε νὰ ψηφίσητε νομοθέτημα διὰ τοῦ ὁποίου θὰ εἰσηγῆται τὴν χειροτονίαν βοηθοῦ Ἐπισκόπου, διότι θεωρεῖ ἑαυτὸν μὴ δυνάμενον νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ἐπαρχίαν καὶ μάλιστα καὶ τὴν ἐπαρχίαν Μεθύμνης, ἡ ὁποία παραμένει χηρεύουσα ἐπὶ τριετίαν χωρὶς οὔτε νὰ συγχωνεύεται ἀλλ’ οὔτε καὶ νὰ συμπληροῦται. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἐπωφεληθῇ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ χωρὶς νὰ τὸ ἀπορρίψῃ νὰ ἐπιφέρῃ τροπολογίας καὶ νὰ καθιερώνῃ τὴν ἀρχὴν τῆς ἀναγκαστικῆς ἐξόδου τῶν ἱεραρχῶν ἐφ’ ὅσον θὰ καθίστανται ἀνίκανοι νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας των λόγῳ γήρατος ἢ λόγῳ νόσου. Ἑπομένως ἡ διάταξις, ἡ ὁποία μέχρι σήμερον ἰσχύει, δηλαδή, τὸ ἄρθρον 36, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ τροποποιηθῇ, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει, μὲ μόνην τὴν διαφοράν, ἐκεῖ ποὺ λέγει, ὅτι «δικαιοῦται ὁ Ἀρχιερεὺς ἕνεκα νόσου ἢ γήρατος μὴ δυνάμενος... «.... (ἀναγινώσκει)......». Τοῦτο νὰ ἀντικατασταθῇ διὰ τοῦ «ὑποχρεοῦται νὰ ὑποβάλῃ..... (ἀναγινώσκει)......». Καὶ νὰ προστεθῇ, ἐπὶ πλέον ἡ παράγραφος, «Καὶ ἐπίδομα συντηρήσεως καθοριζόμενον ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου», ὡς προβλέπει τὸ ἄρθρον τὸ περιεχόμενον εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι, ἐάν, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, συμφωνοῦντος καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ τῆς Παιδείας, ἡ Βουλὴ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, θὰ προσφέρῃ ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν καὶ θὰ δώσῃ μίαν διέξοδον καὶ εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία λόγῳ τοῦ ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος ἀφ’ ἑαυτῆς θὰ ἐπωφεληθῇ τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς καὶ θὰ ἀνανεώσῃ τὸν ἀνώτερον Κλῆρον μας. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἱ Ἑλληνικαὶ ἐπαρχίαι θὰ ἀποκτήσουν ἱεράρχας ἱκανοὺς καὶ λόγῳ ἡλικίας καὶ λόγῳ ὑγείας νὰ προσφέρουν ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι σήμερον διερχόμεθα κατ’ ἐξοχὴν ἠθικὴν κρίσιν καὶ ἴσως, ἴσως καὶ αὐτὴ ἡ οἰκονομικὴ κρίσις, ἡ ὁποία μαστίζει καὶ τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν καὶ τὰς ἄλλας κοινωνίας νὰ ἔχῃ τὰ βαθύτατα αἴτιά της, εἰς τὴν ἠθικὴν κρίσιν, ἡ ὁποία μαστίζει τὰς συγχρόνους κοινωνίας. Διὰ τὴν ἐξύψωσιν, τοῦ ἠθικοῦ φρονήματος, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἠθικῶν ἀρχῶν, διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς ἀρετῆς, ἐν ὅλῳ τῷ πλάτει καὶ τῇ εὐρύτητί της, νομίζω, ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἔχει τεραστίαν ἀποστολήν. Καὶ εἶναι, ἴσως ὁ μοναδικὸς παράγων ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ σχολεῖον νὰ δώσῃ τὰ νάματα, εἰς τὴν κοινωνίαν μας, τῆς ἠθικῆς ἐξυψώσεως καὶ τῆς ἠθικῆς ἀποκαταστάσεως. Ἀλλὰ χωρὶς κλῆρον, χωρὶς κληρικοὺς καὶ ἀνωτέρους καὶ κατωτέρους, δυναμένους νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας, δυναμένους νὰ περιέρχωνται τὴν ἐπαρχίαν, τὴν ὁποίαν ποιμαίνονται, δυναμένους νὰ ἐργάζωνται νυχθημερόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκατασταθῇ, αὐτὴ ἡ ἠθικὴ τάξις. Ἐὰν ἐπιβάλλετε, εἰς ἕναν ἱερέα, ὁ ὁποῖος ἔχει ἕνα χωρίον ἢ μίαν ἐνορίαν ἐν τῇ πόλει νὰ ἐξέλθῃ τῆς ὑπηρεσίας καὶ μάλιστα καταδικάζοντές τον, εἰς τὸν ἐκ πείνης θάνατον, μὲ τὴν σύνταξιν τῶν 240.000 δρχ., ὅταν μάλιστα ἔχει πολυμελῆ οἰκογένειαν, ὅταν καταστῇ ἀνίκανος νὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας, κατὰ μείζονα λόγον νομίζω, ὅτι πρέπει τοῦτο νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὸν ἀνώτερον κλῆρον, εἰς τοὺς ἱεράρχας, διότι οὗτοι ἔχουν εὐρυτάτην περιφέρειαν καὶ πρέπει νὰ ἐπισκέπτωνται ὅλην τὴν περιφέρειάν των, νὰ ἐπικοινωνοῦν μὲ τὸν λαόν, νὰ τὸν καθοδηγοῦν καὶ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των, ἰδίως κατὰ τὴν κρίσιν, τὴν ὁποίαν σήμερον διερχόμεθα. Ἐὰν ἐπιβληθῇ ἡ ὑποχρεωτικὴ ἔξοδος νομίζω, ὅτι καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν θὰ προσφέρωμεν μεγάλας ὑπηρεσίας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν θὰ δώσωμεν τὴν εὐκαιρίαν, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, πραγματικῶς νὰ χαράξῃ μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ τῆς ἐξυψώσεως τοῦ κλήρου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

§190Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἀνέφερεν ὡρισμένους ἱεράρχας. Εἰς τὸν ἱεραρχικὸν θρόνον τῆς Ἑλλάδος ἐκάθησαν προσωπικότητες, αἱ ὁποῖαι ἐτίμησαν καὶ τὸν κλῆρον καὶ τὴν Ἑλλάδα. Ὑπῆρξαν πάντοτε, εἰς τὰς ἐθνικὰς περιπετείας, ὄχι μόνον ἐκτελεσταὶ τοῦ καθήκοντός των, ἀλλὰ καὶ πραγματικοὶ ποιμενάρχαι. Καὶ ἐνθυμοῦμαι μετὰ συγκινήσεως, ὡς καὶ σεῖς, τὸν βαθύτατα γηράσαντα Μητροπολίτην Θεσ)νίκης Γεννάδιον, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνον ἠθέλησε νὰ εὐλογήσῃ τὰ ὅπλα τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, ὄχι μόνον ὑπῆρξε σύμβολον Ἐθνικόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ βαθύτατον αὐτοῦ γῆρας ἦτο πραγματικὸς ποιμενάρχης, συγκινῶν ὁλόκληρον τὸν Νομὸν Θεσσαλονίκης καὶ τὴν Μακεδονίαν. Ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς δὲν ὑποστηρίζει ὀλιγαρχίαν, ὡς ὑπεστήριξεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος. Καὶ ἡμεῖς καταγόμεθα ἐκ χωρικῶν γονέων, ἐξ ἀγροτῶν γονέων καὶ στρέφομεν πάντοτε τὴν προσοχήν μας πρὸς ἐκείνους, πρὸς τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ τὴν στρέψωμεν, πρὸς τὰς πενομένας τάξεις τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος νὰ ὁμιλῇ μόνον περὶ Δαμασκηνοῦ, διότι καὶ ὁ σεβασμιώτατος Χρύσανθος καὶ ὁ ἤδη Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν, ὑπῆρξαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκον των. Νομίζω, καὶ χωρὶς μὲ τοῦτο νὰ ἀντιτίθεμαι πρὸς τὴν προστασίαν τοῦ κατωτέρου κλήρου—μακάρι ἡ Ἑλλὰς νὰ βρεθῇ εἰς τὴν θέσιν νὰ βελτιώσῃ καὶ τὴν θέσιν τοῦ κατωτέρου κλήρου — ὅτι ἔχομεν καθῆκον ὅλους νὰ τοὺς προστατεύσωμεν, ἀλλὰ πρέπει ἔτι νὰ λάβωμεν καὶ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι καὶ ὁ Ἀρχιερεύς, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ ὁ Δεσπότης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχουν πόρους ζωῆς καὶ νὰ μὴ ἔχουν τὰ μέσα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ ζοῦν ὡς Ἱεράρχαι. Νομίζω, ὅτι καὶ οἱ βαθύτατα γηράσαντες Ἱεράρχαι προσφέρουν ὑπηρεσίας καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Πολιτεία πρέπει νὰ τοὺς τιμήσῃ. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας θὰ προστατεύσῃ καὶ τὸν κατώτερον κλῆρον, ἀλλὰ συγχρόνως θὰ δώσῃ καὶ εἰς τοὺς Ἱεράρχας, εἰς τὰς δυσμὰς τοῦ βίου των, ἄνετον ζωήν, διὰ νὰ τιμήσωμεν τὸν Θεόν, τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν Ἑλλάδα.

§191Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ προλαλήσας συνάδελφος ἔκαμε δύο παρεξηγήσεις. Ἡ πρώτη ἀφορᾷ τὸ πρόσωπον τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιεπισκόπου Δαμασκηνοῦ. Ἐὰν ἀνέφερα τὸ πρόσωπον τοῦ ἱεράρχου Δαμασκηνοῦ τὸ ἀνέφερα, διότι εἶχον τὴν εὐτυχίαν νὰ συνεργασθῶ μαζί του, κατὰ τὰ τέσσαρα χρόνια τῆς κατοχῆς, διὰ τὸ ποίμνιόν του, τοῦ Πειραιῶς καὶ διὰ νὰ τονίσω τὸ ἐνδιαφέρον του πρὸς αὐτὸ καὶ τὰς ὑπηρεσίας τῆς ΕΟΧΑ τῆς ὁποίας διετέλεσα διευθυντής. Δὲν ἠθέλησα νὰ ἀναφερθῶ εἰς πρόσωπα ἄλλων ἀρχιερέων, διότι ἐὰν τοῦτο ἔκαμνον, πλεῖστα ὅσα εἶχα νὰ παραθέσω καὶ νὰ ἀποτίσω φόρον τιμῆς καὶ εὐγνωμοσύνης, δι’ ὅσα ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ οὗτοι ἔπραξαν. Ἡ δευτέρα παρεξήγησις ἀφορᾷ τὸ σημεῖον τῆς ἐξόδου λόγῳ γήρατος ἢ νόσου τῶν ἀρχιερέων. Ἐγὼ δὲν ἔθεσα, ὡς βάσιν, ὅτι πρέπει νὰ ἐξέρχωνται οἱ ἀρχιερεῖς λόγῳ γήρατος, ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι ἱκανοὶ νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας, ὡς παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ἀναφερόμενος εἰς τὸν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Θεσσαλονίκης Γεννάδιον. Ἐγὼ ἔθεσα ὡς βάσιν νὰ καθίσταται ὑποχρεωτικὴ καὶ ἀναγκαστικὴ ἡ ἔξοδος τῶν ἀρχιερέων, ἐφ’ ὅσον λόγῳ γήρατος καὶ νόσου θὰ καθίστανται ἀνίκανοι νὰ ἐκπληρώσουν τὴν ἀποστολὴν καὶ τὸν προορισμὸν τοῦ ἀρχιερέως.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§193Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶχον, πρῶτον, νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐξ ἀφορμῆς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὁ πρῶτος ἐκ τῶν ὁμιλησάντων συναδέλφων, ἔθιξε καὶ θέματα, ἄσχετα πρὸς αὐτό. Θὰ ἤθελον, δέ, νὰ εἴπω τοῦτο: ὅτι ἕκαστον νομοσχέδιον πρέπει νὰ κρίνεται κατὰ τὸ περιεχόμενόν του, ἐὰν δηλαδή, εἶναι ὀρθὸν ἢ ἐσφαλμένον, καὶ ὄχι, ἐὰν δὲν λύῃ τὸ σύνολον τῶν ἐκκρεμῶν ζητημάτων. Διότι οὔτε ρηξικέλευθον ἰσχυρίσθην, ὅτι εἶναι τὸ νομοσχέδιον, οὔτε βασικὸν διὰ τὴν Ἐκκλησίαν. Δὲν εἶναι ὁ Καταστατικὸς Χάρτης, διὰ νὰ κρίνεται· ἂν περιέχῃ ἐλλείψεις. Λύει ἓν καὶ μόνον θέμα καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ τὸ περιεχόμενόν του καθ’ ἑαυτό. Ἡ δευτέρα μου παρατήρησις εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐλέχθη ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, κ. Τζατζάνη, ὅτι ἀφορᾷ ἐνδεχομένως ἕνα ἱεράρχην. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἀναγνώσητε τὸ κείμενον καί, ἂν ἴδετε, ὅτι ἔχει προσωπικόν τινα χαρακτῆρα ἢ ἰδιαίτερον γνώρισμα, τὸ ὁποῖον νὰ δύναται νὰ ἀφορᾷ ἕνα καὶ μόνον, νὰ τὸ καταψηφίσῃ ἡ Βουλή. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι τόσον σαφῶς διατυπωμένον εἰς τὴν γενικότητά του, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι ἀφορᾷ ἕνα ἢ δύο ἢ τρία πρόσωπα. Δὲν καθιερώνει εἰδικώτερα γνωρίσματα, πλὴν τῶν ἀπαραιτήτων κριτηρίων τοῦ γήρατος καὶ τῆς νόσου. Ἡ τρίτη μου παρατήρησις ἀφορᾷ τὸν ὑπαινιγμόν, ὅτι ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῶν ἀνωτέρω κοινωνικῶν τάξεων. Νομίζω, ὅτι ἐν τούτῳ ὑπάρχει καὶ μία πλάνη, ὀφειλομένη εἰς ἀναδρομὴν εἰς τὴν ἱστορίαν. Δὲν εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ εὐγενεῖς καὶ ὁ κλῆρος ἦσαν ἀντιμέτωποι τοῦ λαοῦ. Οἱ ἱεράρχαι μας ὅλοι σήμερον, εἶναι παιδιὰ τοῦ λαοῦ καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῇ περὶ αὐτῶν κανεὶς ὡς περὶ ἀνωτέρας οἱονεὶ πλουτοκρατικῆς κοινωνικῆς τάξεως, διότι ἔχουν ἕνα μισθὸν ἀνωτέρου κρατικοῦ ὑπαλλήλου καὶ διότι, ἐξερχόμενοι, πρόκειται νὰ διατηρήσουν αὐτὸν τὸν μισθὸν καὶ ἂν ψηφισθῇ, ὅπως πιστεύω, τὸ παρὸν νομοσχέδιον καὶ τὸ ἐπίδομα ὑπηρεσίας καὶ στέγης. Ὅταν ὁμιλῇ κανεὶς περὶ ἱεραρχῶν, ὡς ἀντιλαϊκῆς κοινωνικῆς τάξεως, εἶναι ἔξω τόπου καὶ χρόνου. Θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ εἴπω δύο λέξεις, ὅσον ἀφορᾷ τὸν πραγματικὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν ἀφορᾷ, μόνον, οὔτε κἂν τόσον τοὺς ἐξερχομένους ἱεράρχας. Εἶναι μία διευκόλυνσις τῶν ἱεραρχῶν καὶ τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἀναμένονται, ἀφοροῦν κυρίως τὸ ποίμνιον. Ἑπομένως, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ, ὅτι εἶναι χαριστικὸν πρὸς τοὺς ἱεράρχας. Διευκόλυνσιν κάμνομεν, διὰ νὰ τοὺς καταστήσωμεν ψυχολογικῶς, δυνατὴν τὴν ἀποχώρησιν. Ἐπιδιώκομεν τὴν ἀπώλειαν τοῦ θρόνου, γνωρίζετε δὲ μὲ πόσην δυσκολίαν ἀποχωρίζεται κανεὶς ἕνα ἀνώτατον λειτούργημα, τὸ ὁποῖον ἔχει, νὰ μὴ συνοδεύῃ καὶ ἡ στέρησις τῆς δυνατότητος ἀξιοπρεποῦς ζωῆς Ἀλλ’ ὁ κύριος ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις τοῦ ποιμνίου. Τοῦτο δέ, νομίζω, ὅτι ἀνταποκρίνεται καὶ πρὸς τὴν σκέψιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, ὁ ὁποῖος τὸ ἐπέκρινεν, ἀρχικῶς, ὡς ἐξυπηρετοῦν τὰς ἀνωτέρας (!) τάξεις, μετὰ ταῦτα δὲ προέτεινε, χάριν τοῦ ποιμνίου, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ νομοσχέδιον ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν κειμένην νομοθεσίαν εἶναι προαιρετικόν, νὰ γίνῃ ἀναγκαστικόν. Δηλαδὴ οἱ ἱεράρχαι λόγῳ νόσου ἢ γήρατος νὰ ὑποχρεοῦνται νὰ ἐγκαταλείψουν τὸν ἐπισκοπικὸν θρόνον. Κύριοι βουλευταί, εἶναι μία σκέψις καὶ αὐτὴ καὶ εἶναι μία πρότασις, ἀλλ’ ἀσφαλῶς δὲν εἶναι ὥριμος διὰ νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ γίνῃ δεκτή—διότι διασπᾷ τὴν παράδοσιν— ἐκ πρώτης ὄψεως, μερικὰ πράγματα φαίνονται πολὺ εὔκολα, χωρὶς ὅμως νὰ εἶναι καὶ τόσον εὔκολα. Καὶ ἐπειδή, ἂν κανεὶς ἀναφερθῇ εἰς τὰ ἰδικά μας, εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ ἀφορμὴν ἀμφισβητήσεων, θὰ ἤθελα νὰ φέρω εἰς τὴν μνήμην τῆς Βουλῆς ἓν πρόσφατον σχετικὸν περιστατικόν, τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καὶ τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει τὴν δυσχέρειαν τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὴν παράδοσιν. Ὅταν ὁ Πρόεδρος Ροῦσβελτ, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Κογκρέσσου μαζί του, ἠθέλησε νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν νέαν οἰκονομικὴν πολιτικήν, τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον, ἀποτελούμενον ἀπὸ 9 πρόσωπα, διὰ ψήφων 5 κατὰ 4 ἀπέρριπτε τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα προέτεινεν ὁ προσφάτως ἐκλεγεὶς Πρόεδρος καὶ ἡ πλειοψηφία τοῦ Κογκρέσσου ἐψήφιζε, λέγουσα, ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικά, διότι, τὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἐψήφιζε τὸ Κογκρέσσον ἀνήγοντο εἰς ζητήματα τῆς ἁρμοδιότητος τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας τῶν ἐπὶ μέρους Πολιτειῶν. Ὅταν ὅμως μετὰ πολλὰς ἀπορρίψεις, ὁ Πρόεδρος Ροῦσβελτ ἔφερεν εἰς τὸ Κογκρέσσον ἓν νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔλεγεν, ὅτι διορίζονται εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον ἰσάριθμοι νέοι δικασταὶ πρὸς τοὺς ἔχοντας συμπληρώσει τὸ 80ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των, διότι ὅπως ἐδῶ προκειμένου περὶ ἱεραρχῶν, ἐκεῖ εἶναι πραγματικὴ ἰσοβιότης ἡ διαχείρισις τοῦ δικαστικοῦ λειτουργήματος, τότε, τὸ ἐν ἀγανακτήσει Κογκρέσσον τὸ ὁποῖον ἐδυσφόρει, διότι ἀντέδρα τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον ἀπέρριψε τὸν νόμον τοῦ Προέδρου Ροῦσβελτ, διότι δὲν ἠθέλησε νὰ παραβιάσῃ τὰς παραδόσεις. Αὐταὶ εἶναι αἱ σκέψεις, αἱ ὁποῖαι μέχρι τῆς στιγμῆς ἔκαμαν διστακτικὸν τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας εἰς τὸ νὰ μεταβάλῃ τὰς παραδόσεις καὶ νὰ ἐξαναγκάσῃ τοὺς Ἱεράρχας νὰ ἀπέρχωνται λόγῳ γήρατος ἢ νόσου. Δὲν λέγω ὅτι δὲν εἶναι θέμα πρὸς ἐξέτασιν, ἀλλ’ ὁ δισταγμὸς νομίζω ὅτι ἔχει τὴν βάσιν του. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἀρκεσθῇ ἀπόψε εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὅλα τὰ ἄλλα θέματα τὰ ὁποῖα ἐκκρεμοῦν πιστεύω, ὅτι ἐπὶ τῆς ἰδικῆς μας ἐποχῆς, θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ εὕρουν τὴν ὀρθὴν λύσιν των. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§194Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δοθῇ ἡ ἑρμηνεία ὅτι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Ἀρχιερέων συνυπολογίζεται καὶ ἡ ὑπηρεσία καθ’ ἣν ὁ Μητροπολίτης διετέλεσε καὶ Ἐπίσκοπος, δεδομένου ὅτι εἶναι ἰσότιμοι, ἀλλ’ ὁ εἷς ἔχει ἕδραν ἐνῷ ὁ ἄλλος δὲν ἔχει ἕδραν.

§195Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὴν δέχεσθε;

§196Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὄχι, δὲν δύναμαι νὰ τὴν δεχθῶ.

§197Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ τροπολογία εἶναι ἡ ἑξῆς: πρόκειται νὰ περιλάβῃ εἰς τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον κρίνετε τόσον δίκαιον, πρόκειται νὰ περιλάβῃ 2 ἀποχωρήσαντας προσφάτως Ἱεράρχας, πρὸς τοὺς ὁποίους πᾶσα τιμὴ ἀνήκει. Δὲν βλέπω διατί, ἐφ’ ὅσον κρίνεται ἐπάναγκες ὥστε νὰ λαμβάνεται νομοθετικὸν μέτρον, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἄνισος μεταχείρισις. Δὲν βλέπω μὲ ποίαν δικαιολογίαν θὰ ἀρνηθῆτε τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία, πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ἀφορᾷ δύο μόνον σεβασμίους Μητροπολίτας, Θεσσαλιώτιδος καὶ Λήμνου.

§198Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἡ τροπολογία, ἢ μᾶλλον, ἡ πρότασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή, διότι θίγει ἓν γενικώτερον θέμα, τῆς ἀναδρομῆς, προκειμένου περὶ ἑνὸς νομοθετικοῦ μέτρου συνταξιοδοτικοῦ, τοῦτο δὲ ἔχει ἀντίκτυπον καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις, ὅπως ἡ χορηγεία τῶν βουλευτῶν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπασχολοῦν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἑπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διάσπασις τῆς ἀρχῆς, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Θὰ ἐξετασθῇ καὶ τοῦτο, μαζὶ μὲ ὅλα τὰ ἄλλα θέματα ἀναδρομῆς καὶ ἀναπροσαρμογῆς συντάξεων προσώπων τὰ ὁποῖα ἔχουν ἤδη ἀποχωρήσει. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Πλαγιάννης, πράγματι, διὰ νὰ μὴ γεννᾶται καμμία ἀμφισβήτησις, παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ, ὅτι διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς 15ετοῦς ἀρχιερατείας ἀθροίζεται καὶ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ Μητροπολίτης διετέλεσεν Ἐπίσκοπος.

§199Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀντεκρούσατε τὸν πρῶτον ὁμιλητὴν εἰς τὸν ὑπαινιγμόν του, ὅτι τὸ σχέδιόν σας ἔχει προσωπικὸν χαρακτῆρα καὶ ἀπηντήσατε, ὅτι διαγράφετε κριτήρια ἀντικειμενικά, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ γεννηθῇ ὑπόνοια ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι προσωπικόν. Ὁ ὁμιλητὴς σᾶς εἶπεν, ὅτι ἀνεχωρήσατε ἀπὸ μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἡ ὁποία σᾶς ἐχρησίμευσεν, ὡς ἀφορμή, διὰ νὰ φέρετε τὸ νομοσχέδιον. Οὐδεὶς εἶπεν, ὅτι ἡ διατύπωσις εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ προκαλέσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἔχει ἐφαρμογὴν ἐφ’ ἑνὸς καὶ μόνου προσώπου, ἀλλ’ ὅτι ἀνεχωρήσατε, ἐνδεχομένως, ἀπὸ συγκεκριμένην περίπτωσιν καὶ ἐφέρατε τὸ νομοσχέδιόν σας. Καὶ ἐνῷ ἀποδέχεσθε μίαν τροπολογίαν συναδέλφου, τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἡ ὁποία δίδει τόνον προσωπικόν, εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας, ἀποκρούετε τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία σᾶς διευκολύνει νὰ ἀποδώσητε ἴσην μεταχείρισιν. Διότι σᾶς ἐρωτῶ: πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῆτε τὸ εὐεργέτημα, τὸ ὁποῖον κρίνετε ἀπαραίτητον, διὰ τοὺς ἀποχωροῦντας, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀρνηθῆτε εἰς τοὺς ἀποχωρήσαντας, προσφάτως, Ἱεράρχας, ἐνῷ τὸ δίδετε εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποχωρήσουν εἰς τὸ μέλλον; Μὴ μοῦ εἴπητε ὅτι πρόκειται περὶ ἀναδρομῆς. Δὲν πρόκειται περὶ ἀναδρομῆς καὶ δὲν πρόκειται περὶ συντάξεως. Ἐδῶ πρόκειται ἁπλῶς, περὶ ἐπιδόματος. Περὶ ἐκτάκτου μέτρου πρόκειται. Συνεπῶς, αἱ γενικαὶ αὐταὶ ἀρχαὶ πρέπει νὰ ἔχουν γενικὴν ἐφαρμογήν. Ἐπανέρχομαι, λοιπόν, καὶ λέγω, ἐὰν πράγματι, εἶναι ἀληθὲς αὐτό, ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δοθῇ τὸ ἐπίδομα αὐτὸ παρὰ μόνον εἰς δύο Ἱεράρχας, καὶ παρακαλῶ, νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν.

§200Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐπὶ μὲν τῆς οὐσίας ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, δι’ οὓς λόγους ἐξέθεσα προηγουμένως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι ἔδωσε μία συγκεκριμένη περίπτωσις ἀφορμὴν εἰς ὑποβολὴν νομοσχεδίου, ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν εἶναι τοῦτο ἀκριβές. Ἐπεκαλέσθην τὴν διατύπωσιν τῆς διατάξεως διὰ νὰ δείξω ὅτι ὁ οἱοσδήποτε εὑρίσκεται ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας δύναται νὰ ἀποχωρήσῃ μὲ τὰ πλεονεκτήματα. Πῶς θέλετε κ. συνάδελφε, πέραν μιᾶς γενικῆς διατυπώσεως νὰ ἀποδειχθῇ κατ’ ἄλλον τρόπον, ὅτι δὲν ἔχει συγκεκριμένην ἀφορμὴν τὸ νομοσχέδιον; Προσθέτω μάλιστα, ὅτι ἐὰν τὸ νομοσχέδιον ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς μίαν ἢ δύο περιπτώσεις, τότε αὐτὸ θὰ ἔχῃ ἐπιτύχει πλήρως τοῦ σκοποῦ του. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν ποὺ εἴπατε, ὅτι ἀπεδέχθην τὴν τελευταίαν στιγμήν, δὲν ἀπεδέχθην καμμίαν τροπολογίαν. Ἐπρόκειτο ἁπλῶς νὰ ἀποσαφηνισθῇ, ἐὰν εἰς τὴν 15ετῆ ἀρχιερατείαν συμπεριλαμβάνωνται καὶ τὰ 3 ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα τινὲς τῶν ἱεραρχῶν, εἰς τὸ παρελθὸν ἔχουν ἀσκήσει ἢ ἀσκοῦν σήμερον τὸ λειτούργημα τοῦ βοηθοῦ ἐπισκόπου. Οὗτοι, ἀσφαλῶς, συμπεριλαμβάνονται, ἀπεσαφηνίζετο ὅμως, ὅτι περιλαμβάνονται, διὰ νὰ μὴ γεννᾶται θέμα ἑρμηνείας καὶ δι’ οὐδένα ἄλλον λόγον.

§201Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πράγματι νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι δίκαιον, ἐφ’ ὅσον λαμβάνεται ἡ μέριμνα αὐτὴ ὑπὲρ τῶν ἐξερχομένων ἱεραρχῶν, ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ διαβιώσουν ἀξιοπρεπῶς, νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον καὶ ὑπὲρ τῶν ἀποχωρησάντων πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν. Αἱ αὐταὶ ἀνάγκαι ὑπάρχουν καὶ δι’ αὐτούς. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμείνητε τόσον πολὺ εἰς τὴν μὴ ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶναι δικαία καὶ ἠθική.

§202Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Προκειμένου νὰ ζητήσω νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ πληροφορήσῃ ὑπευθύνως τὴν Βουλὴν ἐὰν, δεκτῆς γενομένης τῆς τροπολογίας, εἶναι ἀκριβὲς ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀπολαύσουν τοῦ εὐεργετήματος πέραν τῶν δύο ἱεραρχῶν.

§203Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν, ἔχω νὰ δηλώσω τὰ ἑξῆς: Ὅτι δὲν ἀνήκει εἰς νομοθετικὴν πρωτοβουλίαν τῆς Βουλῆς τροπολογία ὡς ἡ παροῦσα. Καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἐν γνώσει τῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος λέγει, ὅτι «προτείνει εἰς τοὺς ὑπογράψαντας τὸ νομοσχέδιον Ὑπουργοὺς ὅπως υἱοθετήσουν τὴν προτεινομένην τροπολογίαν». Καὶ τοῦτο διότι πᾶν ὅ,τι συνδέεται μὲ χορηγίαν, σύνταξιν, μισθὸν κλπ. ἀποκλείεται ὑπὸ τοῦ Συντάγματος, ἀπὸ τὴν νομοθετικὴν πρωτοβουλίαν τῆς Βουλῆς.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον;

§205ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μηνιαίας περιθάλψεως ἀποχωρούντων Ἀρχιερέων ἕνεκα νόσου ἢ γήρατος». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§207ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον, ὥραν 6ην μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.00′ μ.μ.)