1952.10.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 24η

Τετάρτη 1 Ὀκτωβρίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Λυμπέρης, Δ. Δαβάκης, Α. Σχινᾶς καὶ Γ. Ρουμάνης καταθέτουν ἀναφορὰς Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, Γυθείου, Καλαμῶν καὶ Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς, διαμαρτυρομένων, διότι ἐξῃρέθησαν τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου 2200 παρεχομένης αὐξήσεως, καὶ ζητούντων συνταξιοδοτικὴν ἀποκατάστασιν γονέων καὶ ἀδελφῶν πεσόντων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐκδοροσφαγέων Αἰγίου, ζητοῦντος τὴν ἐπέκτασιν τῆς ὑποχρεωτικῆς διαιτησίας καὶ εἰς περιπτώσεις ὀργανώσεων ἀριθμουσῶν ὀλιγώτερα τῶν 25 μελῶν. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Γ. Ἀνδρεάδης καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Ἀμυνταίου καὶ τοῦ Προέδρου Συν)σμοῦ Ἁ. Παντελεήμονος, αἰτούντων μείωσιν τοῦ φόρου ἀποστάξεως στεμφύλων κατὰ 50%, λόγῳ τῶν μεγάλων καταστροφῶν τῶν ἀμπέλων τῆς περιοχῆς των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Κοσμᾶς καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων περιφερείας τέως Δήμων Ἐκλοῦντος ἢ Βόλακος, ζητούντων μεταφορὰν ρεύματος ἐκ τοῦ ὑποσταθμοῦ Μεγαλουπόλεως μέσῳ ἐπαρχίας Ὀλυμπίας εἰς Πύργον κλπ. Ὁ Σύλλογος Βομβοπλήκτων καὶ Πυροπαθῶν ἰδιοκτητῶν κινητῶν καὶ ἀκινήτων ἐπαρχίας Ἐλασσόνος ζητεῖ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν καὶ ἐκτίμησιν τῶν παντελῶς καταστραφέντων κτιρίων παρ’ εἰδικῶν πρὸς ἀποζημίωσίν των, χορήγησιν μακροχρονίου δανείου μὲ ἐλάχιστον τόκον, ἔναντι μελλοντικῶν ἀποζημιώσεων κλπ. Ἡ Γενικὴ Συνέλευσις Δημοδιδασκάλων Νομοῦ Καρδίτσης διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἔνταξιν καὶ προώθησιν κλάδου των, συμφώνως κώδικι καταστάσεως Δημοσίων Ὑπαλλήλων κλπ. Σταφιδοπαραγωγοὶ Κοινοτήτων Βαρβασαίνης, Κολλυρίου, Σαλμώνης, καὶ Παλαιοβαρβασαίνης (Πύργου) καὶ Ἀχαΐας ζητοῦν ἀναθεώρησιν τιμῆς ἀσφαλείας σταφίδος, διάθεσιν αὐτῆς εἰς βιομηχανίαν μὲ βάσιν τιμὴν ἀσφαλείας, ἄμεσον καταβολὴν τῆς ἀξίας τοῦ παραδιδομένου σταφιδοκάρπου εἰς τὸν ΑΣΟ κλπ. Ἐπαγγελματίαι καὶ Βιοτέχναι Πτελεοῦ ζητοῦν ἄμεσον ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προαιρετικῆς ἀσφαλίσεώς των εἰς ΤΕΒΕ». Ὁ Μ. Τσαρλαμπᾶς τέως βουλευτὴς Λευκάδος–Πρεβέζης–Ἄρτης, ζητεῖ νοσηλευτικὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Ὁ Δήμαρχος Σύμης, ζητεῖ μονιμοποίησιν τῶν δι’ ἀπολύσεως ἀπειλουμένων 18 ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῆς Α.Τ.Ε. ὑποκαταστήματος Ρόδου. Ὁ Δήμαρχος Σπετσῶν διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ὑπαγωγὴν τῆς Νήσου Σπετσῶν εἰς ἐκλογικὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς. Ἀπαντήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀντωνίου. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 51 ἐγγράφου σας σχετικῶς, μὲ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀντωνίου, ἀφορῶσαν τὴν καθυστέρησιν τῆς λειτουργίας τῆς ἰαματικῆς πηγῆς Δρανίτσης–Καΐτσης ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ ἐνδιαφερόμενος διὰ τὴν ἔγκαιρον ἔναρξιν τῆς λειτουργίας τῆς ἐν λόγῳ ἰαματικῆς πηγῆς, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν προαγωγὴν ταύτης ἀπὸ τὴν σημερινὴν πρωτόγονον λουτρόπολιν εἰς τοιαύτην μείζονος σημασίας, μετὰ διεξοδικὴν μελέτην τῶν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐκτελεστέων ἔργων, προέβη εἰς τὴν προκήρυξιν δημοπρασίας παραχωρήσεως τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς πηγῆς ταύτης διὰ μίαν 15ετίαν. 2. Ἡ πρώτη δημοπρασία διενηργήθη τὴν 24ην Φεβρουαρίου 1952 ἀλλὰ ἀπέβη ἄγονος, ὡς ἐπίσης ἄγονοι ἀπέβησαν καὶ αἱ διεξαχθεῖσαι τὴν 16–3–52 καὶ 30–3–52 δύο ἐπαναληπτικαὶ τοιαῦται. 3. Τὴν 6–4–52 διεξήχθη νέα ἐπαναληπτικὴ δημοπρασία καθ’ ἥν πλειοδότης ἀπεδείχθη ὁ Χρ. Σταθόπουλος προσενεγκὼν ποσοστὸν 31% ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων ὑπὲρ τοῦ Ε.Ο.Τ. 4. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ προσφορὰ τοῦ πλειοδότου τούτου ἐγένετο ὑπὸ τὸν ὅρον ὅπως ἡ ἀξία τῶν παρ’ αὐτοῦ ἐκτελεσθησομένων ἔργων περιορισθῇ εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 400.000.000, ὅρος ὅστις μετέβαλε τὴν βάσιν τῆς δημοπρασίας. 5. Διεξαχθείσης τὴν 9–7–1952 νέας ἐπαναληπτικῆς δημοπρασίας, ἀνεδείχθη τελευταῖος πλειοδότης ὁ Γ. Λιάπης, προσενεγκὼν ποσοστὸν 52% ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων καὶ ἀναλαβὼν πάσας τὰς λοιπὰς ἐκ τῆς σχετικῆς διακηρύξεως καὶ ὑποχρεώσεις. 6. Ἤδη ἐγκριθέντα τὰ ἀποτελέσματα ταῦτα τῆς δημοπρασίας ὑπὸ τοῦ Δ.Σ. τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ἐγκατασταθέντος τοῦ ἀναδόχου ἤρχισε λειτουργοῦσα ἡ Ι. Π. Δρανίτσης– Καΐτσης. 7. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι ἡ καθυστέρησις τῆς ἐνάρξεως λειτουργίας τῆς ἰαματικῆς ταύτης πηγῆς ὀφείλεται εἰς τὴν ἀποτυχίαν τῶν ἀπὸ 24–2–52 καὶ ἐπέκεινα διεξαχθεισῶν δημοπρασιῶν καὶ εἰς τὴν προσπάθειαν τοῦ Ε.Ο.Τ. διὰ τῆς κατασκευῆς νέων λουτρικῶν καὶ ξενοδοχειακῶν ἐγκαταστάσεων, νὰ μεταβάλῃ τὴν σημερινὴν πρωτόγονον ἐγκατάστασιν εἰς μίαν συγχρονισμένην λουτρόπολιν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗ, ἐξαχθείσης ἐκ τῆς ἡμερησίας Δ)ξεως τῆς Βουλῆς ἡμερομηνίας 12ης Σ)βρίου 1952, σχετικῶς μὲ ἀποθέματα ὀρύζης, διάθεσιν ταύτης καὶ τιμὴν ἀναποφλοιώτου τοιαύτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τῆς παραγράφου 1. Διὰ τὴν προβλεπομένην ἐφετεινὴν ἐσοδείαν ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀποθέματα παλαιῶν προμηθειῶν ἐξωτερικοῦ κατὰ τὴν 1ην Σ)βρίου ἐ.ἔ. ταῦτα ἀνήρχοντο εἰς 7200 τόννους τὰ δὲ ἐξ ἐγχωρίου συγκεντρώσεως εἰς 2000 τόννους περίπου. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 2. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐτησίαν κατανάλωσιν, αὕτη προπολεμικῶς ἐκυμαίνετο μεταξὺ 30– 35000 τόννων ἐτησίως — Μεταπολεμικῶς ἡ κατανάλωσις ὀρύζης ἐξηρτήθη ἐκ τῶν δυνατοτήτων εἰσαγωγῆς καὶ ἐγχωρίου παραγωγῆς, μέχρι δὲ τοῦ ἔτους 1951 ἦτο κατωτέρα τῶν 30.000 τόννων ἐτησίως. Εἰς τὴν τοιαύτην ὅμως περιωρισμένην κατανάλωσιν εἶχε συντελέσει σοβαρῶς ἡ ὑψηλὴ τιμὴ τοῦ προϊόντος τούτου. Ἀπὸ τοῦ παρελθόντος οἰκον. ἔτους 51–52 λόγῳ τῆς καλῆς ἐγχωρίου ἐσοδείας ἡ κατανάλωσις αὕτη ηὐξήθη, χωρὶς ὅμως νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ προσδιορίσωμεν ἐπακριβῶς τὸ ὕψος, πάντως πιθανολογεῖται νὰ ἀνέλθῃ εἰς 40.000 τόννους περίπου. Σημειοῦμεν ὅπως δήποτε ὅτι οὐδεμία εἰσαγωγὴ προβλέπεται νὰ ἐνεργηθῇ κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 52–53, αἱ μόναι δὲ ἐνεργηθεῖσαι εἰσαγωγαὶ κατὰ τὸ ἔτος 1951–52 ἀνῆλθον εἰς 15.000 Μ. τόννους, ἐνεργηθεῖσαι κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας τοῦ 1951, εἰς ποσότητα 9.000 μὲν Μ. τόννων ἐξ Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, πρὸς κάλυψιν σχετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως προμηθείας τῆς Ε.Α. τῆς Βασιγκτῶνος καὶ 6.000 Μ. τόννων δὲ ἐξ Ἰταλίας μὲ πληρωμὴν μέσῳ λογαριασμοῦ Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων. Αἱ εἰσαγωγαὶ αὗται ἐνηργήθησαν εἰς ἐκτέλεσιν τῆς μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς πραγματικῆς συμβάσεως Γενικῶν Διανομῶν δι’ ἧς προεβλέπετο δημιουργία ἀποθέματος εἰς χεῖρας τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐξ 9.000 Μ. τόννων καὶ ἡ ὑποχρέωσις ταύτης πρὸς διενέργειαν κανονικῶν διανομῶν καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους ἐν συνδυασμῷ μὲ συγκέντρωσιν 20.000 Μ. τόννων ἐκ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ ἥτις ἐνεργηθεῖσα ἀπέδωσε ποσὸν 16.000 Μ. τόννων. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 3. Ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἐκ τῆς παραγράφου 4. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν τιμὴν τῆς ἀναποφλοιώτου ὀρύζης ἐφ’ ὅσον ἡ ἐφετεινὴ ἐσοδεία προβλέπεται πλουσία ἡ προσφορὰ ταύτης θὰ εἶναι μεγαλυτέρα καὶ συνεπῶς καὶ ἡ τιμή της μικροτέρα.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΩΝΙΔΗΣ

Οἱ κ.κ. Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) καταθέτουσι σχέδιον Νόμου «περὶ διευκολύνσεως τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἀνοικοδομήσεως ἐπὶ οἰκοδομῶν ἐφ’ ὧν ἔχει συσταθῆ ἰδιοκτησία κατ’ ὀρόφους κατὰ τὸν νόμον 3741) 1949». Ὁ κ. Μ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτει σχέδιον Νόμου «περὶ τρόπου πληρώσεως τῶν θέσεων Διευθυντοῦ Θρησκευμάτων καὶ Τμηματάρχου Τμήματος Ἐκκλησιαστικῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων». Οἱ κ.κ. Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καὶ Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργὸς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως) καταθέτουσι σχέδιον Νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀρ. 986 τῆς 9 Σεπτεμβρίου 1952 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διατηρήσεως ἐν ἰσχύϊ πράξεων Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων ἐκδοθεισῶν μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ Κώδικος καταστάσεως δημοσίων διοικητικῶν Ὑπαλλήλων». Ὁ κ. Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καταθέτει σχέδιον Νόμου «περὶ πόρων τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἑλλάδος». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ τρόπου πληρώσεως τῶν θέσεων Διευθυντοῦ Θρησκευμάτων καὶ Τμηματάρχου Ἐκκλησιαστικῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ καὶ Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Κ.Ν. 4952)1931 ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΥ, Κ. ΔΗΜΟΠΟΥ-ΛΟΣ, Ε. ΠΕΤΣΟΣ, Ι. ΓΙΑΜΑΣ, Γ. ΜΟΔΗΣ κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Νόμου 2058 τοῦ 1952, συμπληρώσεως τοῦ Νόμου 710 τοῦ 1945 καὶ ἐπιβολῆς φορολογίας ἐπὶ τῆς ἐκ συγχωνεύσεως ποινῶν εἰς χρῆμα προκυπτούσης ὠφελείας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ, Α. ΑΗΔΟ-ΝΑΣ καὶ Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ, Α. ΓΙΑΝ-ΝΟΠΟΥΛΟΣ, Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ καὶ Ε. ΜΠΑΚΛΑ-ΤΖΗΣ καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος ραδιοηλεκτρολόγου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. ΚΟΘΡΗΣ Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ καὶ Ε. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος ραδιοηλεκτρολόγου».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὰ αἰσθήματα ἐγκαρδιότητος καὶ εἰλικρινοῦς φιλίας τὰ ὁποῖα ὁ ἑλληνικὸς λαὸς τρέφει πρὸς τὸ τουρκικὸν ἔθνος, δοκιμάζονται ἑκάστοτε ἀπὸ τὰς συλλήψεις Ἑλληνικῶν ἁλιευτικῶν κατὰ μῆκος τῶν μικρασιατικῶν παραλίων καὶ τὰς δυσαρέστους συνεπείας τῶν πληρωμάτων των. Αἱ συλλήψεις αὐταὶ ἔχουν ὅπως γνωρίζετε, ἔχουν ἐνταθῆ τελευταίως, προεκάλεσαν δυσμενῆ ἐντύπωσιν καὶ πικρίαν εἰς τοὺς κατοίκους τῶν ἔναντι τῶν Μικρασιατικῶν παραλίων Ἑλληνικῶν Νήσων. Ὡς ἐκπρόσωπος μιᾶς ἐκ τῶν νήσων τούτων, αἰσθάνομαι τὸ χρέος νὰ γίνω ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος διερμηνεὺς τῶν αἰσθημάτων τῶν συμπολιτῶν μου καὶ ὁλοκλήρου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ παρακαλέσω τὴν κυβέρνησιν ὅπως μὴ περιορισθῇ εἰς τὸ διάβημα εἰς τὸ ὁποῖον προέβη εἰς τὴν ἐνταῦθα Τουρκικὴν Πρεσβείαν ὅπερ ἀτυχῶς δὲν ἐτελεσφόρησεν, διότι αἱ συλλήψεις ἐξακολουθοῦν καὶ μετὰ τὸ διάβημα τοῦτο. Ἀλλὰ ὅπως, ἐπωφελουμένη τῆς προσεχοῦς ἀφίξεως τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς φίλης δημοκρατίας καὶ τῶν λοιπῶν ἐκπροσώπων τοῦ Τουρκικοῦ ἔθνους, ρυθμίση κατὰ τρόπον ὁριστικὸν τὸ ἐπίμαχον τοῦτο θέμα. Ἡ πρὸ μηνῶν ὑπογραφεῖσα καὶ μὴ κυρωθεῖσα ἀκόμη Ἑλληνοτουρκικὴ σύμβασις ἁλιείας ἀτυχῶς δὲν ὁλοκληρώθη διότι δὲν συμπεριλαμβάνονται εἰς αὐτὴν οἱ μηχανότρατες ἀλλὰ μόνον ἁπλῶς, αἱ βάρκες καὶ τὰ γρὶ–γρὶ καὶ ἐξαιροῦνται τῆς συμβάσεως τὰ χωρικὰ Τουρκικὰ ὕδατα τὰ ἔναντι τῆς νήσου Χίου καὶ τῆς Λέσβου. Ὅπως εἶναι γνωστὸν τὰ ἐπεισόδια γίνονται εἰς βάρος μηχανοτρατῶν, ἂν λοιπὸν δὲν συμπεριληφθοῦν καὶ αὐτὲς εἰς τὴν σύμβασιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λείψουν τὰ ἐπεισόδια οὔτε καὶ μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συμβάσεως ἡ ὁποία ὅπως γνωρίζετε εἶναι ἐπαχθεστάτη συνολικῶς, ἀλλὰ τὴν στέργομεν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ τεθῇ ἕνα τέρμα εἰς τὰς συλλήψεις τῶν ἑλληνικῶν ἁλιευτικῶν. Γνωρίζετε κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν ὅτι ὁ καθορισμὸς τῆς Αἰγιαλίτιδος ζώνης εἶναι πάρα πολὺ δυσχερὴς ἀκόμη καὶ διὰ διεθνολόγους. Δὲν εἶναι λοιπὸν δυνατὸν ἡ φίλη Τουρκία νὰ ἔχῃ τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τοὺς ἀγραμμάτους ἁλιεῖς νὰ γνωρίζουν πότε εὑρίσκονται ἐντὸς τῶν ἑλληνικῶν χωρικῶν ὑδάτων καὶ πότε εὑρίσκονται εἰς τὰ Τουρκικὰ χωρικὰ ὕδατα τὰ ὁποῖα πολλάκις περνοῦν παρασυρόμενοι ἀπὸ τοὺς ἰσχυροὺς ἀνέμους. Δὲν ἐπιθυμῶ κ. βουλευταὶ νὰ διαταράξω τὴν ἐγκαρδιότητα τῶν σχέσεων μετὰ τῆς Τουρκίας. Εἰς τὴν Ἑλληνοτουρκικὴν φιλίαν πιστεύω, ὅπως πιστεύομεν ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ἀλλὰ νομίζω ὅτι, ὅταν ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνησις ἐπέδειξεν ἁβροφροσύνην εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀπέναντι τοῦ τουρκικοῦ ἔθνους, δικαιοῦται ἴσης μεταχειρίσεως καὶ αὐτοῦ. Ὁ ἑλληνικὸς λαός, ὁ ὑπερήφανος λαός, θὰ σημειώσῃ εὐχαρίστως τὴν διακοπὴν τῶν ἐπεισοδίων, εἰς βάρος τῶν ἑλληνικῶν ἁλιευτικῶν, ὡς ἕνα ἐπὶ πλέον βῆμα ἀποδείξεως τῆς σταθερότητος τῆς ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας.

§7Α. ΠΑΛΛΗΣ. Συνιστῶμεν καὶ ἡμεῖς τὸ ζήτημα καὶ παρακαλῶ ὅπως ἡ κυβέρνησις νὰ λάβῃ μιὰ μέριμνα διότι καὶ ἡμεῖς εἴμεθα βουλευταὶ τῶν παραμεθορίων νήσων διὰ νὰ παύσουν τὰ ἐπεισόδια τὰ ὁποῖα δηλητηριάζουν τὰς σχέσεις μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν.

§8Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νομίζω Κύριε Πρόεδρε, ὅτι αἱ Τουρκικαὶ Ἀρχαὶ τῶν Μικρασιατικῶν παραλίων ὑπερβάλλουν εἰς ζῆλον καὶ καταδιώκουν τοὺς ἁλιεῖς, πολλάκις πρὶν ἢ οὗτοι ἐπιχειρήσουν νὰ ἁλιεύσουν ἐντὸς τῆς Τουρκικῆς Αἰγιαλίτιδος ζώνης. Ἐκ τῶν ὑπερβολῶν αὐτῶν δημιουργοῦνται συχνὰ τὰ ἐπεισόδια. Θὰ ἠθέλαμεν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως αἱ Τουρκικαὶ ἀρχαί, ἐπιδείξουν μεγαλυτέραν προσοχὴν καὶ κατανόησιν, πρὸς πρόληψιν τῶν ἐπεισοδίων.

§9Γ. ΣΙΜΟΣ. Ὅταν κ. Ὑπουργέ, ἀνεκοινώσατε τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐπισκέψεώς σας εἰς τὴν Τουρκίαν, εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς κυβερνήσεως πάνω στὸ λεπτὸ αὐτὸ ζήτημα τῆς διώξεως τῶν Ἑλλήνων ἁλιείων. Εἶχα μάλιστα εἰπῆ τότε, ὅτι καὶ ἡμεῖς δὲν εἴμαστε κατὰ τῆς Ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας, ὑπὸ τὸν ὅρον βέβαια, ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν αἰχμὴν ἐναντίον οὐδενός. Τότε μὲ καθησυχάσατε μὲ τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ θὰ ἐρρυθμίζετο ἱκανοποιητικῶς. Διετήρησα καὶ τότε τὶς ἀνησυχίες μου καὶ βλέπετε ὅτι εἶχα δίκιο, γιατὶ καὶ σήμερα ἀναγκάζομαι νὰ διερμηνεύσω τὴν ἀγωνίαν τῶν πτωχῶν βιοπαλαιστῶν τῶν ἁλιέων τῆς πατρίδος μου οἱ ὁποῖοι ταλαιπωροῦνται ἀπὸ μία φιλικὴν συμπεριφορὰ ἐκ μέρους τῶν Τούρκων. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνηση ὀφείλει νὰ ρυθμίσῃ ἐπὶ τέλους τὸ ζήτημα τῆς συλλήψεως τῶν ἁλιέων καὶ νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ ἐκ νέου μία τέτοια μεταχείρισιν ἐκ μέρους τῶν γειτόνων μας.

§10Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Ἐξωτ.). Κύριοι βουλευταί, ἀντιλαμβάνομαι πλήρως τὴν συγκίνησιν τῶν συναδέλφων ἐκ τῶν ἐπεισοδίων τὰ ὁποῖα ἐσχάτως λαμβάνουν χώραν. Καὶ εἶναι ἀνάγκη, ἀκριβῶς ἐπειδὴ διαπιστοῦται ἡ συγκίνησις αὐτὴ νὰ ἐνημερωθῇ τὸ Σῶμα, πῶς ἀκριβῶς ἔχει τὸ πρᾶγμα. Καὶ πρῶτον εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐνημερωθῇ, ἀφ’ ἑνὸς ἐπὶ τῆς συμβάσεως ἁλιείας καὶ ἀφ’ ἑτέρου διατὶ δὲν κατετέθη αὕτη ἀκόμη πρὸς κύρωσιν. Ἡ σύμβασις ἁλιείας δὲν ἦτο εὔκολον νὰ κατατεθῇ πρὸς κύρωσιν ἐνωρίτερον, διότι δι’ αὐτῆς ἀνελάβαμεν ἡμεῖς αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀγοράζωμε τὸ ἁλίευμα τῶν τουρκικῶν πλοίων, ἐπὶ πλέον δὲ ἐκεῖνοι νὰ ἀγοράζουν ἑλληνικὰ ἐμπορεύματα, διότι δι’ αὐτῶν θὰ ἐπληρώνετο τὸ ἁλίευμα αὐτό. Τοῦτο εἶναι ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Μπουρνιᾶς ἐχαρακτήρισε τὴν σύμβασιν ἀνεπαρκῆ ἀπὸ ἑλληνικῆς πλευρᾶς, ἐπίσης δὲ καὶ ἀπὸ Τουρκικῆς πλευρᾶς χαρακτηρίζεται ἀνεπαρκεστάτη, διότι ἀνέλαβεν ἡ Τουρκία νὰ ἀγοράσῃ ἀπὸ ἡμᾶς ἐμπορεύματα καὶ ἐδέχθη τὴν πληρωμὴν εἰς ἑλληνικὰ ἐμπορεύματα. Καὶ ἐκατηγορήθη ἡ Τουρκικὴ κυβέρνησις, ὅτι ἀνέλαβε μίαν ὑποχρέωσιν ἀγορᾶς ἑλληνικῶν ἐμπορευμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν τῆς ἐχρειάζοντο. Ἀκριβῶς δὲ ἐπειδὴ ἐκατηγορήθη ἡ Τουρκικὴ κυβέρνησις, διὰ τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς Συμβάσεως, αἱ Τουρκικαὶ Ἀρχαὶ ἀπέδωκαν σημασίαν ἰδιαιτέραν εἰς τὸν καταρτισμὸν τοῦ πίνακος τῶν Ἑλληνικῶν ἐμπορευμάτων. Ὁ πίναξ αὐτὸς ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον διαπραγματεύσεων, αἱ ὁποῖαι ἐτελείωσαν μόλις πρὸ 5 ἡμερῶν. Μόλις πρὸ 5 ἡμερῶν μᾶς ἐκοινοποιήθησαν οἱ πίνακες τῶν Ἑλληνικῶν ἐμπορευμάτων. Καὶ μόνον τώρα εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ κυρώσωμεν τὴν σύμβασιν. Ἀλλὰ ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ συνάδελφος κ. Μπουρνιᾶς, ὅτι μὲ τὴν σύμβασιν δὲν πρόκειται νὰ λήξουν τὰ ἐπεισόδια καὶ δὲν πρόκειται νὰ λήξουν διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι εἶναι τὸ ζήτημα τῶν μηχανοτρατῶν. Ἐπιτρέπεται διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἡ ἁλιεία εἰς ἄλλα πλοῖα, ὄχι ὅμως καὶ εἰς τὰς μηχανότρατας. Τοῦτο ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐπιτευχθῇ διότι ἁπλούστατα ἡ Τουρκικὴ νομοθεσία ὑπαγορεύει τὴν ἁλιείαν εἰς τὴν Αἰγιαλίτιδα ζώνην.

§11Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἴθε νὰ ἐγίνετο καὶ ἐδῶ.

§12Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Ἐξωτ.). Ἄλλο ζήτημα αὐτὸ. Πιθανῶς νὰ ἔχῃ καὶ οὕτω καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἐξετάσουν αὐτὸ αἱ ἁρμόδιοι Ἑλληνικαὶ Ἀρχαί. Συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν ἀπὸ τὴν Τουρκικὴν κυβέρνησιν νὰ ἐξαιρεθοῦν αἱ ἰδικαί μας μηχανότραται, νὰ κάμουν δηλ. κάτι ποὺ δὲν κάμουν οὔτε αἱ ἰδικαί των. Ὁ δεύτερος λόγος ποὺ τὸ πρᾶγμα εἶναι δύσκολον εἶναι, ὅτι ἡ Αἰγιαλῖτις ζώνη δὲν εἶναι μία ἰδανικὴ γραμμὴ ἐπὶ τῆς θαλάσσης ὁροσήμων. Εἶναι μία ἰδανικὴ γραμμὴ ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ αὐτὴν — εἶμαι πεπεισμένος — καλοπίστως τὴν παραβιάζουν οἱ Ἕλληνες ναυτικοί, παρασυρόμενοι ἐκ τοῦ ρεύματος τῶν ὑδάτων, ἢ κυνηγῶντας τὸ ἁλίευμά των. Μοιραίως λοιπὸν παρασυρόμενοι τὴν παραβιάζουν. Εἶναι συνεπῶς φυσικὸν αἱ Τουρκικαὶ Ἀρχαί, εἴτε διότι διώκουν πᾶσαν ἁλιείαν διὰ μηχανοτράτας, εἰς τὰ ἰδικά των ὕδατα, εἴτε διότι καταδιώκουν τὸ λαθρεμπόριον, προβαίνουν εἰς τὴν δίωξίν των. Συνεπῶς πρέπει νὰ πεισθῇ τὸ Σῶμα, ὅτι δὲν εἶναι ἐχθρικὴ πρᾶξις αὐτό. Ἐχθρικὴ πρᾶξις ἦτο ὅταν ὡρισμέναι Τουρκικαὶ—ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε—προέβαιναν εἰς δίωξιν τῶν πλοίων, ἄρχισαν τοὺς πυροβολισμοὺς καὶ εἴχομεν καὶ θύματα. Αὐτὰ ἔπαυσαν σήμερον. Σήμερον συνήθως ἔχομε συλλήψεις καὶ ἀποδόσεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις. Τὸ θέμα εἶναι ἓν θέμα ὡς ἐκ τῶν πραγμάτων δυσχερές, καὶ λεπτόν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ σωθῇ εὔκολα εἰς τὸ μέλλον, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτευχθῇ μετὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῆς συμβάσεως ἁλιείας θὰ εἶναι, ὅτι θὰ ἐκλείψουν ἀναμφισβητήτως τὰ ἐπεισόδια εἰς τὴν ἁλιείαν διὰ τὰ μικρὰ πλοῖα καὶ διὰ τὰς ὁμάδας τῶν γρί– γρί. Καθιεροῦται δηλ. ὅτι θὰ ὑπάρχῃ μία ὁμὰς μὲ ἴσον ἀριθμὸν πλοίων Ἑλληνικῶν καὶ Τουρκικῶν, ἓν εἶδος διεθνοῦς ὁμάδος, τὰ ὁποῖα θὰ ἁλιεύουν εἰς τὰ ὕδατα καὶ τῶν δύο χωρῶν.

§13Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι εἰς τὴν σύμβασιν ὡδηγήθημεν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ σταματήσουν τὰ ἐπεισόδια. Δὲν εἴχομεν καμμίαν ἀνάγκην νὰ πάρωμεν ψάρια Τουρκικὰ. Ἐφ’ ὅσον ὅμως εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἐπεισοδίων γίνεται εἰς βάρος μηχανοτρατῶν, τὰ ἐπεισόδια θὰ ἐξακολουθήσουν καὶ θὰ πολλαπλασιάζωνται. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ κάμωμεν τὴν σύμβασιν. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ φιλικότης τῶν σχέσεων τῶν τόσων θερμῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀμοιβαιότης, δὲν διαταράσσονται. Ἄλλωστε, πῶς ἔρχονται καὶ ψαρεύουν εἰς τὰ Ἑλληνικὰ ὕδατα Τουρκικὰ πλοῖα καὶ ἡμεῖς δὲν τὰ συλλαμβάνομεν. Ἄλλωστε — ὅπως γνωρίζετε — καὶ ἄλλοτε ὑπῆρχε ἡ σύμβασις ἐν ἀμοιβαιότητι. Συνεπῶς λέγω, ὅτι εἶναι μία εὐκαιρία αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ τὸ ἐπιτύχωμεν ἀπὸ τοὺς φίλους Τούρκους. Ἄλλωστε, λέγω ὑπευθύνως, ὅτι τὰ ἐπεισόδια θὰ συνεχίζωνται καὶ θὰ πολλαπλασιάζωνται.

§14Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Ἐξωτ.). Εἶμαι εὐτυχὴς διὰ τὴν διακοπὴν τοῦ κ. συναδέλφου, διὰ νὰ δώσω τὴν ἑξῆς διευκρίνισιν. Πρῶτον ἡ Ἐπιτροπή μας ἐπὶ δίμηνον προσπαθεῖ νὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς τὰς μηχανοτράτας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὅμως κατέστη ἀδύνατον, διότι οἱ Τοῦρκοι δὲν ἐδέχθησαν νὰ ἀλλάξουν τὴν νομοθεσίαν των, οὔτε διὰ τὰς ἰδικάς των μηχανοτράτας.

§15Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐλευθέραν ζώνην ἁλιείας τί ἀπέγινε;

§16Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Ἐξωτ.). Μὲ τὴν σύμβασιν θὰ ἁλιεύουν ἐντὸς τῆς Αἰγιαλίτιδος ζώνης.

§17Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ Τοῦρκοι ἔχουν μόνον 30.............................................. Σᾶς ἐρωτῶ ἔχομεν ἴσην αἰγιαλίτιδα ζώνην;

§18Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Ἐξωτ.). Κύριοι συνάδελφοι ἔχομεν ἴσην Αἰγιαλίτιδα ζώνην μὲ τοὺς Τούρκους εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἁλιείας, διὰ δὲ τῆς συμβάσεως θὰ εἰσερχώμεθα ἐντὸς αὐτῆς. Δὲν θὰ εἰσερχώμεθα μὲ τὶς μηχανότρατες διότι δὲν εἰσέρχονται καὶ αἱ τουρκικαὶ Μηχανότρατες, ἀλλὰ μὲ τὴν ἄλλην σύμβασιν εἴχομεν πλεῖστα ἐπεισόδια μέχρι τοῦδε καὶ μὲ τὰ μικρὰ πλοῖα. Ἀλλὰ ἐδῶ εἴπατε πρὸς τί ἡ σύμβασις, ἡ σύμβασις διὰ δύο λόγους, πρῶτον διότι ἐξαφανίζονται τὰ ἐπεισόδια διὰ τὰ μικρὰ πλοῖα καὶ τὰς ὁμάδας τῶν γρὶ–γρί, καὶ δεύτερον δίδετε ἐργασία εἰς τοὺς ἰδικούς μας ἁλιεῖς εἰς τὴν Αἰγιαλίτιδα ζώνην εἰς πλουσιώτατα ὕδατα. Ἡ σύμβασις παρεχωρήθη μὲ τὴν ἀμοιβαιότητα, ἀλλὰ εἶναι ἀμοιβαιότης ἄνευ περιεχομένου, διότι ὅπως γνωρίζετε τὰ ὕδατα, τὰ ἰδικά μας δὲν ἔχουν ψάρια, ἐνῶ τὰ τουρκικὰ ἔχουν ἄφθονα. Τρίτον, τὸ ἁλίευμα τὸ ὁποῖον θὰ ἁλιεύσωμεν καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἐξυπηρετεῖ εἰς τὴν διατροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ θὰ πληρώνωνται μὲ Ἑλληνικὰ ἐμπορεύματα.

§19Α. ΣΧΙΝΑΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ ἑσπεριδοειδῆ μας ἐν σχέσει μὲ τὰ ἑσπεριδοειδῆ ξένων χωρῶν κυρίως ἔχουν κάποιαν προϊομότητα, παρὰ ταῦτα ἐνῷ ἔπρεπε ἡ κυβέρνησις νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της εἰς τρόπον ὥστε ἐγκαίρως νὰ καθορίσῃ τὴν παθητικότητα καὶ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγὴν των, ἀντιθέτως μέχρι σήμερον παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ὀχλήσεις πρὸς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἐμοῦ καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων ἄλλων περιφερειῶν, μέχρι σήμερον δὲν ἐλήφθη κανὲν μέτρον. Ἐπειδὴ ἐφέτος ἡ πρωϊμότης εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇ ἡ κυβέρνησις καὶ νὰ καθορίσῃ τὴν παθητικότητα διότι ἄλλως θὰ κατακλυσθοῦν αἱ ξέναι ἀγοραὶ ἀπὸ προϊόντα ἄλλων χωρῶν καὶ θὰ μᾶς μείνουν τὰ ἑσπεριδοειδῆ ἐδῶ.

§20Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Αὐτὸ θὰ εἶναι πλῆγμα διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν.

§21Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Συνηγορῶ κι’ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀναφορᾶς.

§22Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Παθητικότης δὲν θὰ ἰσχύσῃ διὰ κανὲν προϊὸν μας. Πριμοδότησις πρόκειται νὰ χορηγηθῇ καὶ αὐτὴ διὰ τὰ ἑσπεριδοειδῆ θὰ εἶναι μεγάλη.

§23Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεταφέρω καὶ ἐντὸς τῆς ἱερᾶς ταύτης αἰθούσης τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου καὶ διὰ τὴν Βουλήν, ἰδίως ὅμως διὰ τὴν Κυβέρνησιν, τὴν κραυγὴν ἀπογνώσεως καὶ τὴν δικαιοτάτην διαμαρτυρίαν τῶν ὀρυζοκαλλιεργητῶν τῶν περιφερειῶν Ἕλους καὶ Τρινάσου Λακωνίας διὰ τὴν πλήρη ἐγκατάλειψίν των ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τὴν χαρακτηριστικὴν ἀστοργίαν της πρὸς αὐτούς. Καθημερινῶς κατακλύζουν τὸ γραφεῖον μου τηλεγραφήματα διαμαρτυριῶν ἐπιστολαὶ καὶ ὑπομνήματα, ἐκ παραλλήλου δὲ ἐπιστολαὶ καὶ ἄτομα, προσέρχονται διατυμπανίζοντα τὸν πόνον καὶ τὴν ἀγανάκτησιν τῶν ὀρυζοκαλλιεργητῶν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις καὶ ἡ σημερινὴ καὶ αἱ προκάτοχοί της συστηματικῶς παρώτρυναν τὸν ἀγροτικὸν τῆς χώρας κόσμον, δι’ ἐγκυκλίων, διὰ δηλώσεων, διὰ τῶν ἐφημερίδων, ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν γεωπόνων καὶ τῶν ἄλλων εἰδικῶν ὑπηρεσιῶν, ὅπως προβαίνουν εἰς τὴν ἐντατικὴν καλλιέργειαν ὀρύζης μὲ κάθε μέσον καὶ κάθε τρόπον διὰ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τῆς αὐταρκείας ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὄρυζαν. Καὶ ἕνας κόσμος ἐργατικὸς καὶ προοδευτικὸς ἐπεδόθη μὲ ἔρωτα εἰς τὴν καλλιέργειαν αὐτήν. Καὶ ὅμως ὅλος αὐτὸς ὁ μόχθος μένει ἄνευ προστασίας ἀτυχῶς. Ἔφθασαν νὰ πωλοῦν πρὸς 1500 ἢ 1800 τὴν ὀκᾶν τὴν ὄρυζαν, ἐνῷ κοστίζει ἀναποφλοίωτος ἑκάστη ὀκὰ 500 δρχ. καὶ ἀποβλεπομένη 2.800 δρχ. Ἔχουν ἀφεθῆ εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν τοκογλύφων. Ἡ Ἀγροτικὴ δὲ εἰς ἐπίμετρον ἔχει ἐκδώσει 400 ἐντάλματα προσωπικῆς κρατήσεως διὰ τὰ περυσινὰ δάνειά των. Μετὰ τὴν χθεσινὴν διαμαρτυρίαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Βουδούρη ἐξ ὀνόματος τῶν σταφιδοπαραγωγῶν ἡ σημερινὴ ἰδική μου διαμαρτυρία πρέπει νὰ προκαλέσῃ ὁλόκληρον τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ὁδηγήσῃ αὐτὴν εἰς μέτρα προστασίας ἀμέσου. Δὲν εἶναι νοητὸν, δὲν εἶναι λογικὸν καὶ ἐπιτετραμμένον ν’ ἀκούωνται μόνον φωναὶ συμπαθείας καὶ ἀγάπης πρὸς τὸν ἀγρότην ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Ἀπόλυτος καὶ ἐπιβεβλημένη εἶναι ἡ ἀνάγκη ὅπως μετουσιωθοῦν εἰς ἔργον ἁπτὸν καὶ ἀποδοτικὸν ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐκδηλώσει αἱ φιλαγροτικαί. Τὰ αἰτήματά των ἄλλως, εἶναι τόσον λογικά, δίκαια καὶ ἐστηριγμένα. Ζητοῦν νὰ ἐνισχυθοῦν διὰ δανείων νὰ καθορισθῇ τιμὴ ἀσφαλείας, νὰ γίνῃ συγκέντρωσις ὀρύζης καὶ νὰ ἀνασταλοῦν αἱ διώξεις διὰ τὰ δάνεια. Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε καὶ ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, δὲν συνέχωμαι ἀπὸ πνεῦμα ἀντιπολιτεύσεως. Ὁ τόνος καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς τὴν φιλόνομον καὶ προοδευτικὴν τάξιν τῶν ἀγροτῶν καὶ ἰδίως τῶν ὀρυζοκαλλιεργητῶν, οἱ ὁποῖοι τόσας ὑπηρεσίας προσφέρουν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν μὲ ὁδηγεῖ καὶ μὲ ἐμπνέει. Εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ἱκανοποιηθοῦν τὰ τόσον δίκαια αἰτήματά των. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πάσχει. Πάσχει ἡ καρδιὰ τῆς Ἑλλάδος.

§24Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Ἡ ἐξέλιξις τοῦ ζητήματος τῆς ὀρύζης ἀνησύχησε τελευταίως τὴν περιφέρειαν Ἄρτης ὅταν προηγοράσθη ὄρυζα ἀπὸ μηχανοκαλλιεργητὰς πρὸς δρχ. 1.400 κατ’ ὀκᾶν. Τὸ περιστατικὸν τοῦτο ἔδωκε τὴν ἀφορμὴν νὰ συγκροτηθῇ συλλαλητήριον εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἄρτης τῶν καλλιεργητῶν Ἄρτης – Φιλιππιάδος, καὶ διὰ ψηφίσματος νὰ ζητηθῇ ἀπὸ τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα ἡ λῆψις μέτρων. Εἶναι ἀκατανόητον νὰ προστατεύεται ὁ ὀρυζοκαλλιεργητὴς διὰ δανείων καλλιεργητικῶν καὶ ἐκ παραλλήλου νὰ ἐγκαταλείπεται ὑπὸ τοῦ Κράτους ἔκθετος. Ὁ κατὰ τοιοῦτον τρόπον γενόμενος δανεισμός, ὠφελεῖ μόνον τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία θὰ εἰσπράξῃ τὸ κεφάλαιον τοὺς τόκους καὶ τὰς προμηθείας της, ἐνῷ ὁ μικροκαλλιεργητὴς προπωλῶν ὄρυζαν πρὸς 1.400 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, δὲν θὰ δυνηθῇ οὔτε τὸ δάνειον, οὔτε τά ἄλλα καλλιεργητικὰ του ἔξοδα νὰ καλύψῃ. Ἡ ἐφετεινὴ περίοδος παρουσιάζει τὸ χαρακτηριστικὸν ὅτι ἀγροτικαὶ περιοχαὶ ἐκαλλιεργήθησαν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀπὸ τοὺς ἰδίους μικρογεωργοὺς καὶ περιωρίσθησαν κάπως οἱ ἐπιχειρηματίαι. Τοῦτο, εἶναι ἕνας λόγος σοβαρώτερος ὅπως καθορισθῇ ἀμέσως τιμὴ ἀσφαλείας ὀρύζης, ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ληφθοῦν ἐν γένει μέτρα προστασίας τῶν καλλιεργητῶν ὀρύζης.

§25Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὸ θέμα τῶν καλλιεργητῶν ὀρύζης δὲν ἀντιμετωπίσθη ὡς ἔπρεπε. Προσφάτως ἡ ἀντιπροσωπεία τοῦ γεωργικοῦ συνεταιρισμοῦ παρουσιάσθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ζητοῦσα καθορισμὸν τιμῆς καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τοὺς ἀπεγοήτευσε διὰ τῆς καθορισθείσης τιμῆς, ἐπεσκέφθησαν δὲ καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ πάλιν ὅμως ἡ ἀντιπροσωπεία ἔφυγε μὲ τὸ παράπονον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπέδειξεν οὐδὲν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν τάξιν των καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὰς ἐπαρχίας των διὰ νὰ συγκαλέσουν συλλαλητήρια διαμαρτυρίας. Σήμερα πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τοὺς ὑποσχεθῇ ὅτι θὰ συστήσῃ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ πληρώσῃ εἰς τοὺς ὀρυζοκαλλιεργητὰς τὰς ὀφειλόμενα εἰς αὐτοὺς ποσά.

§26Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι συνάδελφοι, μὴ δίδετε ἁρμοδιότητας τὰς ὁποίας δὲν ἔχω, ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θὰ δώσω μερικὰς πληροφορίας. Ἀληθὲς εἶναι ὅτι εὐθὺς μετὰ τὴν περίοδον τῆς σπορᾶς τῆς ὀρύζης, ἐδηλώθη ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ συγκέντρωσις αὐτῆς. Ἡ κυβέρνησις καθώρισεν ὅτι 4 βασικὰ προϊόντα αὐτῶν θὰ προστατευθοῦν, δηλαδὴ ἡ σταίς, ὁ καπνός, ὁ σῖτος, ὁ βάμβαξ. Ἦτο λοιπὸν γνωστὸν ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ συγκέντρωσις, παρὰ ταῦτα ὅταν ἐδέχθη πρὸ μηνὸς περίπου μίαν ἀντιπροσωπείαν ὀρυζοκαλλιεργητῶν τῆς ὑπεσχέθη ὅτι θὰ συστήσωμεν νὰ γίνῃ συγκέντρωσις μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν συνεταιρισμῶν πρὸς ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν τῶν παραγωγῶν. Πράγματι ἐγένοντο αἱ δέουσαι μελέται καὶ δύναμαι νὰ σᾶς ἀνακοινώσω εὐχαρίστως ὅτι αὔριον ἢ μεθαύριον στέλλεται διαταγὴ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ εἰς τὰς Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ὅπως προβοῦν εἰς συγκέντρωσιν τῆς ὀρύζης διὰ λογαριασμὸν τῶν παραγωγῶν καὶ πρὸς ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν των. Ἡ συγκέντρωσις γίνεται διὰ λογαριασμὸν τῶν παραγωγῶν εἰς τοὺς ὁποίους καὶ θὰ δώσουν λογαριασμὸν αἱ Ἑνώσεις. Πέραν αὐτῶν ἐκκρεμεῖ ἐρώτημα εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Τραπέζης καὶ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, περὶ αὐξήσεως τοῦ ποσοῦ πέραν τοῦ συμψηφισθέντος ποσοῦ τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτῶν. Ἐπίσης ἐκκρεμεῖ τὸ θέμα τῶν θεριστικῶν δανείων. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου προσπαθεῖ νὰ ἐπιτύχῃ μία τοποθέτησι ὀρύζης εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δὴ εἰς τὴν γείτονα Γιουγκοσλαυΐαν, δηλαδὴ τὸ πλεόνασμα τῶν 10 χιλ. περίπου τόννων. Τὸ ζήτημα παρουσιάζει πολλὰς δυσχερείας λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει τῆς ὑφισταμένης διαφορᾶς μεταξὺ τῶν ἰδικῶν μας τιμῶν καὶ τῆς διεθνοῦς τοιαύτης. Σᾶς ἀναφέρω ὅτι οἱ παραγωγοί μας ζητοῦν 5–6 χιλιάδες ἐνῷ ἡ Ἰταλικὴ τιμὴ εἶναι 3.300. Καταβάλλομεν προσπαθείας παρὰ τὰς δυσχερείας αὐτὰς καὶ στηριζόμεθα εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν εἰσαχθησομένων ἐκ Γιουγκοσλαυΐας ἐμπορευμάτων.

§27Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἐν τῷ μεταξὺ μοιράζει ρύζι ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς.

§28Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Τοῦτο εἶναι ἀληθές, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ ἐξαντληθοῦν τὰ ἀποθέματα διὰ ν’ ἀντικατασταθοῦν μὲ ἐγχωρίας παραγωγῆς. Πάντως εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἐφετεινῶν εἰσαγωγῶν δὲν ἐνεγράφη οὔτε ἕνα σέντς διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ὀρύζης.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χριστόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§30Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας αἱ Ἀθηναϊκαὶ Ἐφημερίδες ἀλλὰ καὶ ὁ διεθνὴς τύπος ἀνέγραψαν τὰ θλιβερὰ καὶ ἀτυχῆ γεγονότα τὰ ἐπισυμβάντα εἰς τοὺς Ἕλληνας μαχητὰς τῆς Κορέας. Ἑκατοντάδες οἰκογένειαι τῶν μαχομένων παιδιῶν μας εἰς τὴν Κορέαν μένουν ἄνευ εἰδοποιήσεως περὶ τῶν ἀκριβῶν γεγονότων καὶ τῶν ὀνομάτων τῶν θυμάτων. Σήμερον μὲ ἐπεσκέφθη μία Ἐπιτροπὴ οἰκογενειῶν τῶν ἐν Κορέᾳ στρατιωτῶν μας καὶ μὲ παρεκάλεσε νὰ διερμηνεύσω τὴν ἀγωνίαν καὶ τὴν ἀνησυχίαν των. Θὰ παρεκάλουν ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν ἐπισήμου ἀνακοινωθέντος, διὰ νὰ λάβουν γνῶσιν αἱ οἰκογένειαι τῶν μαχητῶν καὶ νὰ ἡσυχάσουν.

§31Γ. ΜΟΔΗΣ. Οἱ Ἰταλοὶ ἀεροπόροι τὸ 1940 ἐβομβάρδισαν δύο φορὰς τὸ Μοναστῆρι ἀντὶ τῆς Φλωρίνης. Αὐτὰ τὰ σφάλματα γίνονται.

§32Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, Κύριε συνάδελφε, δὲν κατηγόρησα κανένα. Ἁπλῶς παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Ἀμύνης νὰ πληροφορήσῃ τοὺς ἐνδιαφερομένους ἐπὶ τῶν γεγονότων αὐτῶν διὰ νὰ ἡσυχάσουν.

§33Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι βουλευταί, αἱ ἀναγραφεῖσαι εἰς τὸν τύπον πληροφορίαι ὑπῆρξαν ἐξωγκωμέναι. Ἐζητήθησαν ἐπειγόντως πληροφορίαι ἀπὸ τὸ Τάγμα τῆς Κορέας, αἱ ὁποῖαι ἐλπίζω ὅτι θὰ φθάσουν σήμερον. Θὰ ἐκδώσωμεν ἀμέσως ἐπίσημον ἀνακοινωθέν, ὥστε νὰ παύσῃ ἡ δικαιολογημένη ἀγωνία τῶν οἰκογενειῶν τῶν στρατιωτῶν τῆς Κορέας.

§34Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὸ ἀνακοινωθὲν τὰ ὀνόματα τῶν ἡρώων Ἑλλήνων οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν θύματα αὐτοῦ τοῦ ἀτυχήματος. Αἱ οἰκογένειαι τῶν θυμάτων πρέπει νὰ νομίσουν — καὶ ἡ πλάνη αὐτὴ εἶναι μία ὡραία πλάνη τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν πρὸς τὰς οἰκογενείας των — ὅτι ἔπεσαν εἰς τὸ πεδίον τῆς τιμῆς βληθέντες ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς. Αὐτὴ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἡ γραμμὴ τὴν ὁποίαν ὀφείλει νὰ ἀκολουθήσῃ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀνάγκη νὰ γνωσθῇ ποῖοι ἔπεσαν βληθέντες ἀπὸ τὰ ἀεροπλάνα τὰ συμμαχικά.

§35Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης.). Ὅπως γνωρίζετε τὸ Ἑλληνικὸν τάγμα ἐν Κορέᾳ εἶναι ἐκτὸς ἐπιχειρήσεων αὐτὴν τὴν στιγμήν. Συνεπῶς δυνάμεθα νὰ ἀνακοινώσωμεν τὸ σύνολον τῶν ἀπωλειῶν τὰς ὁποίας ἔχομεν ἄνευ οὐδεμιᾶς διακρίσεως.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Γεώργιος Ράλλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Παιδείας, Ἀνοικοδομήσεως καὶ Γεωργίας σχετικῶς μὲ τὴν παρ’ αὐτῶν ἐνεργηθεῖσαν ἀπαλλοτρίωσιν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Ὀλυμπιακοῦ Σταδίου κλπ.

§37Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς ἐγένετο εἰσήγησις ὅπως ἀπαλλοτριωθῇ μία ἔκτασις χιλίων τετρακοσίων στρεμμάτων μεταξὺ Φιλοθέης καὶ Ἀμαρουσίου διὰ τὴν ἀνέγερσιν Ὀλυμπιακοῦ Σταδίου. Πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι ἐκεῖ κατοικεῖ σοβαρὸς ἀριθμὸς οἰκογενειῶν, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον πτωχῶν βιοπαλαιστῶν. Πῶς εἶναι συνεπῶς δυνατὸν καθ’ ἥν στιγμὴν ὑπάρχει τὸ πρόβλημα τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι λίαν ὀξὺ καὶ ἔτι ἀκόμη ὀξύτερον τὸ πρόβλημα τῆς στεγάσεως νὰ προβαίνῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἁρμοδίων της Ὑπουργῶν εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν μιᾶς τοιαύτης ἐκτάσεως, νὰ ξεσπιτώνῃ 500 ἀνθρώπους καὶ νὰ στερῇ κατ’ ἀναλογίαν τὴν γῆν ἀπὸ τοὺς καλλιεργητὰς διὰ νὰ κατασκευάσῃ Ὀλυμπιακὸν Στάδιον. Εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ τοιοῦτον. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν ν’ ἀφίσῃ ἡσύχους ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκονται τοὺς καλλιεργητὰς καὶ τοὺς βιοπαλαιστὰς εἰς τὰς οἰκίας των καὶ ν’ ἀφίσῃ τὸ Ὀλυμπιακὸν Στάδιον καὶ τοὺς ἀθλητάς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὅλα τὰ μέσα σήμερον ν’ ἀσκηθοῦν διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὴν γελοιοποίησιν τὴν ὁποίαν ὑπέστημεν τελευταίως.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀνα-

φορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

(Γίνονται δεκτὰ εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἔχουν τὰ κάτωθι σχέδια νόμου. 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 897)1952 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 2) «Περὶ ἐκποιήσεως τῆς ἐν Μούδρῳ διπλοκατοικίας τοῦ Δημοτικοῦ Νοσοκομείου Λήμνου ἐκ κληροδοτήματος Δεσποίνης συζύγου Νικολάου Ματσικᾶ καὶ 3) «περὶ ἀναδρομικῆς ἐγγραφῆς

τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Τ.Α.Κ.Ε. εἰς τὸ

Μ.Τ.Π.Υ.»).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ εἰσαγωγῆς εἰς τὰς Σχολὰς Τεχνιτῶν τῶν τριῶν κλάδων ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ τὴν Σχολὴν Ναυτοπαίδων Β. Ν. ἀριθμοῦ ὑποψηφίων ἐκ τῶν τροφίμων ἐράνου Α.Μ. Βασιλίσσης».

§40ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κρατεῖται.

§41Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ὅταν ἕνας Βουλευτὴς λέγῃ «κρατεῖται» δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐξηγήσῃ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους κρατεῖται. Συνεπῶς, τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ κρατηθῇ. Εἰς τὴν προηγουμένην περίπτωσιν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἀφεώρα τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὰς Σχολὰς τεχνιτῶν τῶν τριῶν κλάδων ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ τὴν Σχολὴν Ναυτοπαίδων ἀριθμοῦ ὑποψηφίων ἐκ τῶν τροφίμων ἐράνου τῆς Α.Μ. τῆς Βασιλίσσης. Κρατεῖται δι’ ἕνα λόγον, τὸν ἑξῆς: Ὡρισμένοι βουλευταὶ θέλουν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία θὰ εἰσάγῃ εἰς τὴν Σχολὴν Δοκίμων ὁλόκληρον τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐπιλαχόντων, οἱ ὁποῖοι εἶναι 24. Αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας μοῦ παρέχει τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Ναυτικοῦ, εἶναι ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐκπαιδεύσῃ αὐτὸν τὸν ἀριθμόν. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸ Ἐπιτελεῖον νὰ μελετήσῃ τὴν δυνατότητα δημιουργίας νέας τάξεως, ἡ ὁποία θὰ δημιουργηθῇ καὶ θὰ λειτουργήσῃ ἐντὸς ὡρισμένων μηνῶν. Ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον μία τάξις, ἡ ὁποία περιλαμβάνει 20, νὰ ἐκπαιδεύσῃ 40 μαθητάς. Θὰ εἶναι ἐπὶ ζημίᾳ τῆς Ἐκπαιδεύσεως. Ἕως ὅτου τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον μοῦ ὑποβάλει τὸ πόρισμα μελέτης ὡς πρὸς τὴν δυνατότητα δημιουργίας νέας τάξεως, ἐντὸς ὀλίγων μηνῶν, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν ὡς ἔχει, ἐκτὸς ἐὰν λάβῃ τὴν ἑξῆς μορφήν: Ὅτι ὁ Ὑπουργὸς δικαιοῦται ἢ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα. Ἀλλὰ δὲν βλέπω, κύριοι βουλευταί, διατὶ θὰ πρέπει νὰ κρατηθῇ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν εἰσαγωγὴν τροφίμων τῶν παιδουπόλεων. Ὑπάρχει μία ἄλλη τροπολογία τὴν ὁποίαν ὁ κ. Βενιζέλος ὑπέβαλε χθὲς καὶ τὴν ὁποίαν ἐδέχθη τὸ Γ. Ν. Ἐπιτελεῖον, ἀλλὰ δὲν τὸν βλέπω ἐδῶ.

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀποδεχόμεθα κατ’ ἀρχὴν τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀλλὰ νομίζομεν ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι θέμα ἄξιον μελέτης, τὸ θέμα δηλαδὴ τῆς εἰσαγωγῆς περισσοτέρων μαθητῶν, νὰ δεχθῇ τὸ βάρος τῆς εὐθύνης,—διότι πράγματι, ὁμολογῶ, ὅτι εἶναι βάρος μεγάλης εὐθύνης — νὰ δεχθῇ τὸ βάρος τῆς εὐθύνης καὶ νὰ γίνῃ τροπολογία δυνάμει τῆς ὁποίας κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ ἢ διὰ Διατάγματος ἢ διὰ Πράξεως Ὑπουργικῆς, ὅπως θέλετε κάμετέ το, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσαχθοῦν καὶ περισσότεροι.

§43ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ γίνῃ ἄλλη τάξις.

§44Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ γίνῃ ἄλλη τάξις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς ἀντιπλοιάρχους, νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ τροπολογία αὐτὴ καὶ ἀποδεχόμεθα τὴν συμπερίληψίν της εἰς τὸ νομοσχέδιον. Θὰ παρακαλέσω μόνον νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία.

§45Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ἠμπορῶ νὰ ἀναγνώσω μίαν διατύπωσιν τῆς Σχολῆς Δοκίμων, τὴν ὁποίαν ἔκαμε τὸ Ἐπιτελεῖον. «Ἐξαιρετικῶς διά............... ................................................... ...................(ἀναγινώσκει)................... ................................................... Ἐὰν αὐτὸ τὸ ἀποδέχεται ἡ Βουλὴ, νὰ ἀφίσῃ εἰς ἐμὲ τὰς εὐθύνας.

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§47Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ἡ ἄλλη τροπολογία περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἡ κατὰ τὴν δημοσίευσιν.............. ....................(ἀναγινώσκει).................. ..................................................»

§48Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Μὲ τοὺς νόμους θὰ προβιβασθοῦν νὰ γίνουν ὅλοι ναύαρχοι; Διατὶ δὲν ἀκολουθοῦν τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον; Μὲ τοὺς νόμους θέλουν νὰ γίνουν ὅλοι Ναύαρχοι;

§49Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Νὰ κατατεθοῦν καὶ νὰ διανεμηθοῦν αἱ τροπολογίαι. Δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ συζητήσωμεν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ συζήτησις τοῦ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχεδίου ἀναβάλλεται προσωρινῶς. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον τὰ σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τῆς διὰ τῶν δημοσίων ταμείων εἰσπράξεως ἐσόδων νομικῶν προσώπων καὶ ἄλλων διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου 1726) 1951 «περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων κλπ.» ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ).

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ ἐπισπεύσεως τῆς ὁριστικῆς διανομῆς τῶν ἐποικισθεισῶν ὑπὸ τῆς τέως Ε.Α.Π. περιοχῶν». Ὁ κ. Μαρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§52Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου σκοπεῖται ἡ τακτοποίησις μιᾶς ἀνωμαλίας, ἡ ὁποία ἀπὸ 25ετίας ταλαιπωρεῖ τοὺς κληρούχους τοὺς ἀποκατασταθέντας ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως προσφύγων. Οἱ ἀγρόται παρέλαβον πρὸ ἑνὸς τετάρτου περίπου αἰῶνος χέρσας ἐκτάσεις, τὰς μετέτρεψαν μὲ τὸ αἷμα των εἰς ἀγροὺς ἀποδοτικοὺς διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, καὶ σήμερον, μετὰ πάροδον τόσου χρόνου, δὲν δύνανται νὰ γνωρίζουν ἂν εἶναι κύριοι τῆς γῆς των. Διὰ τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου σκοπεῖται ἡ τακτοποίησις τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς, διὰ νὰ μὴν ἴδουν μίαν πρωΐαν τὸν κλῆρον των ἀφαιρούμενον δι’ οἱονδήποτε λόγον. Εἶναι καιρὸς νὰ παύσῃ ἡ ἀνωμαλία αὐτή. Εἶναι καιρὸς νὰ προσφέρωμεν ὑπηρεσίαν θετικὴν εἰς τοὺς πραγματικοὺς αὐτοὺς ἀγωνιστὰς τῆς ζωῆς καὶ ἡ ὑπηρεσία τὴν ὁποίαν δυνάμεθα νὰ προσφέρωμεν, εἶναι ἡ ἄνευ συζητήσεων ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ καταστοῦν ἔτσι κύριοι τῆς γῆς των.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§54Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ νομοσχέδιον τῆς Ε.Α.Π. ἔχουν εἰσδύσει διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὰ ἀγροληπτούμενα κτήματα τῆς Κεφαλληνίας. Ἐγένετο πρὸ διμήνου ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου τὰ πλέον τῶν 10 στρεμμάτων κτήματα διανέμονται ἐξ ἴσου μεταξὺ ἰδιοκτήτου καὶ ἀγρολήπτου, τὰ δὲ κάτω τῶν 10 στρεμμάτων περιέρχονται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ ἀγρολήπτου. Σημειωτέον ὅτι ἐκ τῶν κτημάτων αὐτῶν τὰ 95% εἶναι κάτω τῶν 50 στρεμ. καὶ συμφώνως τῷ Συντάγματι, περιουσία 250 στρεμ. καὶ κάτω καλλιεργουμένη, μένει εἰς τὸν ἰδιοκτήτην. Σήμερον ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ καταργήσῃ τὸν Νόμον ποὺ πρὸ 2–3 μηνῶν ἐψηφίσαμεν. Σημειώσατε, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὰ κτήματα αὐτὰ ἔχουν γίνει σπίτια καὶ ἐκκλησίαι εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχουν τάφοι. Τὰ σπίτια αὐτὰ καὶ οἱ τάφοι ἀπαλλοτριοῦνται. Διὰ νὰ δῆτε δὲ ποία εἶναι ἡ ἐντύπωσις ἐκ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Ἔλαβα γράμμα ἀπὸ ἕνα πλοίαρχο ἀπὸ τὴν Ἰαπωνία. Μοῦ γράφει ὅτι ἔχει ἕνα κτῆμα ἐλαιῶν ποὺ τὰς ἐφύτεψεν ὁ πατήρ του ὅταν ἦτο παιδί. Δηλαδὴ ὁ καπετάνιος αὐτὸς ἔχει τὴν ψυχήν του ταγμένην ἐκεῖ ποὺ γεννήθηκε. Θέλω νὰ πῶ ὅτι μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀρνηθῶμεν τὸ δικαίωμα τῆς γῆς εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι μὲν ἀκτήμονες, ἀλλὰ ἔχουν σπίτια καὶ ἐκκλησίας εἰς τὰ κτήματά των. Εἶναι πρωτοφανὲς εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα, νὰ ἔρχεται διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ νὰ ἐπιδιώκῃ τὴν κατάργησιν Νόμου, τὸν ὁποῖον ὁ ἴδιος πρὸ 3μήνου εἰσηγήθη. Εἶναι ἄξιοι πάσης προστασίας οἱ ἀγρόται μας, πρέπει νὰ τοὺς ἐνισχύσωμεν, νὰ τοὺς ἀποκαταστήσωμεν, διότι μοχθοῦν οἱ ἀγρόται μας, διὰ νὰ βγάλουν τὸ ἡμερομίσθιον. Βλέπετε, πωλεῖ τὴν σταφίδα καὶ δὲν βγάζει χρῆμα. Δὲν ἔχουν ἀξίαν τὰ προϊόντα μας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον χρειάζεται ἀποκατάστασις τοῦ ἀγρότου, ἀλλὰ πρέπει νὰ μελετηθῇ ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἀγαποῦν τοὺς ἀγρότας. Ἐπρότεινον κάποτε διὰ τὴν Κεφαλληνίαν ἀπὸ ἕνα ἵδρυμα νὰ διατεθῇ ἕνα ὡρισμένον ποσὸν 6–7 ἑκατομμυρίων διὰ νὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ ἀγρόται τῆς Κεφαλληνίας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν περιουσίαν κάτω τῶν 25 στρεμμάτων καὶ νὰ βοηθηθοῦν ν’ ἀγοράσουν περιουσίαν μέχρι 25 στρεμμάτων καὶ ἐντὸς 15 ἐτῶν ν’ ἀποσβέσουν τὸ χρέος των. Ὁπότε, πράγματι, θὰ ἦτο τὸ Κράτος ὁ καλὸς πατέρας ποὺ θὰ βοηθοῦσε τὰ πτωχὰ καὶ ἀδύνατα παιδιά του.

§55Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Ποῦ θὰ εὑρεθοῦν αἱ γαῖαι αὐταί, κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν Κεφαλληνίαν;

§56Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ὑπάρχουν κ. συνάδελφε. Ἡ βάσις τοῦ Νομοσχεδίου εἶναι πῶς ν’ ἀποκαταστήσωμεν τοὺς ἀγρότας, εἶναι ζήτημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πῶς θὰ ἐμφανίσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐγὼ ἁπλῶς καὶ μόνον διετύπωσα μίαν γνώμην ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀπολύτως ἀντισυνταγματικόν. Κτήματα 20 καὶ 50 στρεμμάτων νομίζω ὅτι δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ τὰ ἀπαλλοτριώσωμεν. Ἐνῷ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ παραβιάζεται τὸ Σύνταγμα, ὁ ἀγρότης οὐδὲν κερδίζει. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν διὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ διὰ τοὺς πρόσφυγας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀνεχθῶ εἶναι, ὅταν ἔχουν 20 στρέμματα νὰ τοὺς τὰ παίρνῃ. Νὰ κάμῃ ἕναν Νόμον καὶ ἔπειτα ἀπὸ ὀλίγους μῆνας νὰ ἔρχεται ὁ Ὑπουργὸς ν’ ἀκυρώνῃ τὸν Νόμον αὐτόν. Κύριοι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ψηφίζωνται τοιαῦτα νομοσχέδια, δὲν εἶναι μόνον ἀντισυνταγματικά, ἀλλὰ δὲν στέκονται καὶ εἰς τὴν κοινωνικὴν ἠθικήν. Δὲν ἤθελον νὰ φέρω ἀντιρρήσεις, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ ἀνεχθῶ. Ὅπως ἐπίσης δὲν ἠμπορῶ ν’ ἀνεχθῶ εἰς τὸν Νόμον αὐτὸν νὰ τίθενται διατάξεις ἀφορῶσαι ἄλλα πράγματα.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Παμπούκας.

§58Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὴν ἰδίαν διαμαρτυρίαν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ προλαλήσας, ἐννοῶ νὰ τὴν κάμω καὶ ἐγώ. Καὶ πρὶν προβῶ εἰς αὐτὴν τὴν διαμαρτυρίαν, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς δηλώσῃ, ψηφίζομεν τὸ Νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον μᾶς ἔφερε διὰ τὴν διανομὴν τῶν κτημάτων τῆς Ε.Α.Π., οὐδεμία ἀντίρρησις ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως αὐτοῦ, μέχρι τοῦ σημείου κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ παρουσιάσῃ καὶ 5 ἄλλα ζητήματα, ὑπάρχει μεγάλη διαφορά. Ἀφήνω τὰς προσθήκας αἱ ὁποῖαι προστίθενται ἐν τέλει τῆς ἐκθέσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τῶν ὁποίων προτείνεται ἡ δημιουργία νέων θέσεων κλπ.

§59Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν ἀναφέρονται αὐτὰ κ. συνάδελφε, εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ἰδικόν μου.

§60Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον ψηφίζομεν τὸ Κυβερνητικὸν νομοσχέδιον καὶ ὄχι τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, οὐδεμία ἐκ μέρους μας ὑπάρχει ἀντίρρησις. Συμφωνῶ ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὅμως τίποτε ἄλλο. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν εἶχον νὰ κάμω, διότι ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἐξ ὑφαρπαγῆς ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν.

§61Δ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶναι ὕποπτον καὶ ἐξ ὑφαρπαγῆς τὸ νὰ ἐπιλύεται, κ. συνάδελφε, τὸ θέμα τῆς ἐμφυτεύσεως τὸ ὁποῖον ἐκκρεμεῖ ἀπὸ 30ετίας, εἶναι ἄδικον, καὶ θεωρεῖτε ὅτι πρέπει νὰ παραμείνῃ;

§62Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφε εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν νὰ θέλωμεν νὰ ἐπιλύσωμεν ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα ἐξ ὑφαρπαγῆς.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§64Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι περιουσίαν τῆς Ε.Α.Π. κατὰ τὴν σύστασίν της, ἀπετέλεσαν αἱ ἀνταλλάξιμοι περιουσίαι. Βλέπω εἰς τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνεται λόγος περὶ ὁριστικοποιήσεως τῶν προσωρινῶν διανομῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων. Ἐὰν οἱ σημερινοὶ κάτοχοι, ἦσαν πρόσφυγες, ἀσφαλῶς, ἡ διανομὴ θὰ εἶχε γίνει ὁριστική. Αὐτὸ μὲ ἄγει εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι οἱ κάτοχοι τῶν περιουσιῶν αὐτῶν, τῶν ἀνταλλαξίμων δὲν εἶναι πρόσφυγες, ἀλλὰ ἦσαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶχον κάθε δικαίωμα προτιμήσεως καὶ ἔγινε ἡ διανομὴ προσωρινά. Δημιουργεῖται, ὅμως τὸ ζήτημα τῆς ὁριστικοποιήσεως τῶν διανομῶν. Τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπραχθοῦν, ποῦ θὰ πᾶνε; Ἐφ’ ὅσον ἀποτελοῦν περιουσίαν ἀνταλλάξιμον, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ νομοσχέδιον νὰ προνοήσῃ, τὰ χρήματα αὐτὰ νὰ πᾶνε εἰς τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀφίνει οὐδεμίαν εὐκαιρίαν διὰ νὰ δηλώνῃ τὴν συμπάθειαν, τὴν ἀγάπην, τὴν στοργήν, τὸ ἐνδιαφέρον πρὸς τοὺς ἀτυχεῖς αὐτοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ὕστερα ἀπὸ 30 χρόνια διαβιώσεώς των, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐξακολουθοῦν νὰ σήπωνται μέσα εἰς τὰς παράγκας καὶ εἰς τὰς τρώγλας. Θὰ ἦτο προτιμότερον ἀντὶ τῆς διὰ λόγων ἐκδηλώσεως τοῦ ἐνδιαφέροντός της, ἡ Κυβέρνησις νὰ δηλώσῃ...

§65Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Διὰ ποῖον νομοσχέδιον συζητεῖτε;

§66Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Διὰ τὸ νομοσχέδιον τῆς Ε.Α.Π. Ἡ Ε.Α.Π. δὲν ἔπεσεν ἀπὸ τὸν οὐρανόν.— Περιουσίαν της, ἀπετέλεσαν τὰ ἀνταλλάξιμα κτήματα. Ἐὰν ἔχετε στοιχεῖα, νὰ μὲ πείσετε περὶ τοῦ ἀντιθέτου, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.— Πρόκειται δι’ ἀνταλλάξιμον περιουσίαν, ἡ ὁποία παραδόξως εἰσάγεται μὲ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Τὶ γίνεται ἐδῶ; Ὅποιος γελάσει τὸν ἄλλον, πᾶμε; Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ κάποιο τέρμα.— Σὲ κάθε βῆμα μας κρύβεται καὶ ἕνας λάκκος.— Ποῦ πρόκειται νὰ φθάσωμεν; Δὲν εἶναι ἡ ἀποστολή μας νὰ καλύπτωμεν εὐθύνας ἀνευθύνων. Πρόκειται νὰ ξεύρουμε τὶ κάνουμε.

§67Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Θὰ τὰ εἴπωμεν αὐτὰ εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθμ. 4 νομοσχέδιον.

§68Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Συνάδελφε. Δὲν θέτω ζήτημα νὰ ἐπιστραφοῦν τὰ κτήματα καὶ νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς πρόσφυγας. Πέρασαν 40 χρόνια ποὺ τὰ κατέχουν. Νὰ ὁριστικοποιηθῇ ἡ κατάστασις, μὲ τὴν διαφορὰν, ὅτι τὸ ἀντίτιμον πρέπει νὰ πάῃ εἰς τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν.

§69Λ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ. Αὐτὸ θὰ συζητηθῇ εἰς τὸ περὶ ἀνταλλαξίμων νομοσχέδιον, τὸ ὑπ’ ἀριθμ. 4.

§70Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Παραδέχομαι ὅτι σᾶς διακρίνει καλὴ πίστις, διότι θέλετε νὰ προφυλάξετε τὴν περιουσίαν, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τοὺς πρόσφυγας. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, ἀλλὰ ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ ἀποζημιώσεως τῆς περιουσίας αὐτῆς, πρόκειται περὶ παραχωρήσεως ὁριστικῶν τίτλων εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὰ κτήματα αὐτά, διότι ἐπὶ μίαν 30/ετίαν κατέχουν τὰ κτήματα αὐτὰ καὶ δὲν ἔχουν τίτλους. Πρέπει νὰ γίνῃ ὁριστικὴ διανομὴ καὶ νὰ πάρουν τοὺς ὁριστικούς των τίτλους. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα ἐὰν ἔγινεν κατάχρησις καὶ εἰς ποῖον ἀνήκει ἡ περιουσία, αὐτὸ εἶναι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθμ. 4 νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προβλέπει παραχώρησιν τίτλων καὶ ὁριστικὴν διανομὴν εἰς τοὺς πρόσφυγας, γενικῶς. Δὲν εἶναι δυνατόν, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὕστερα ἀπὸ τόσα ἔτη, νὰ μὴ γίνουν κύριοι τῶν κτημάτων αὐτῶν.

§71Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐτέλουν καὶ ἐγὼ εἰς τὴν αὐτὴν πλάνην. Τὸ νομοσχέδιον ποὺ διενεμήθη, δὲν ὁμιλεῖ περὶ αὐτοῦ. Δὲν ὁμιλεῖ περὶ ὁριστικῶν διανομῶν τῆς Ε.Α.Π. Αὐτὸ εἶναι θέμα μεγάλο. 30 χρόνια εἶναι ἰδιοκτῆται αὐτοί, εἰς τὰ κτήματα καὶ χαρτιὰ δὲν ἔχουν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μοιράσουν τὸν κλῆρον των. Ἐδῶ ὁμιλεῖ περὶ προσωρινῶν διανομῶν. Ἐκεῖναι αἱ διανομαὶ ἦσαν ὁριστικαὶ διανομαὶ καὶ ἔχουν πληρώσει δόσεις κ.τ.λ. Ἐδῶ βλέπω νὰ γίνεται λόγος περὶ προσωρινῶν διανομῶν. Αἱ προσωριναὶ διανομαὶ εἶναι αἱ ἑξῆς: Εἰς τὸ Αʹ μέρος τῆς Κρήτης ὑπῆρχον δύο Τοῦρκοι. Ἄφησαν τὴν περιουσίαν των, ἡ ὁποία ἔγινε ἀνταλλάξιμος. Ἐκεῖ δὲν ἐγκατεστάθησαν πρόσφυγες καὶ δικαιολογημένα παρεχωρήθησαν εἰς δύο ἀκτήμονας τοῦ χωριοῦ αὐτοῦ καὶ παρεχωρήθησαν προσωρινῶς, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν εἶχαν τὰ στοιχεῖα νὰ δικαιωθοῦν ὁριστικῆς διανομῆς. Ὑποθέτω, εἶμαι ἐντὸς τῆς πραγματικότητος. Καὶ πάει ὁ νόμος αὐτὸς νὰ ὁριστικοποιήσῃ αὐτὰς τὰς διανομάς. Δικαίως καὶ πολὺ ὀρθῶς ὁριστικοποιοῦνται, ἀλλὰ δημιουργεῖται τὸ ζήτημα: τὴν ἀξίαν αὐτῶν τῶν κτημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνταλλάξιμα, ποῖος θὰ τὴν πάρῃ; Θὰ τὴν πάρῃ τὸ Κράτος, ἢ θὰ πρέπει νὰ τὴν πάρῃ ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία;

§72Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὰ ἀνταλλάξιμα αὐτὰ κτήματα ἔχουν ἐγκατασταθῆ κατὰ 99% πρόσφυγες καὶ ἔχουν πάρει μίαν ἀπόφασιν ἀποζημιώσεως. Αἱ ἀποφάσεις αὗται ἔχουν ὡρισμένον ἀριθμὸν λιρῶν Τουρκίας, ὡς ἀξίαν καὶ τὸ ποσοστὸν συμψηφίζεται μὲ τὴν ἀξίαν τοῦ κτήματος καὶ ἐὰν μὲν ἡ ἀξία τοῦ κτήματος εἶναι μεγαλυτέρα, χρεοῦται μὲ τὸ ἐπὶ πλέον τῆς ἀξίας τοῦ κτήματος.

§73Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μοῦ δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν ἀφορᾷ τὰς διανομὰς πρὸς πρόσφυγας, ἀφορᾷ διανομὰς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἀλλὰ ὄχι εἰς πρόσφυγας δικαιούχους, ἀλλὰ εἰς μὴ δικαιούχους, πρὸς τοὺς ὁποίους ἔγιναν αἱ διανομαὶ προσωρινῶς, διότι δὲν συνεκέντρωναν τὰ προσόντα τοῦ δικαιούχου καὶ τὰ ἔχουν οἱ ἄνθρωποι ἐπὶ 25 χρόνια. Πρέπει νὰ μονιμοποιηθῇ ἡ κατοχή. Λοιπόν, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, δημιουργεῖται ἕνα ζήτημα: Τὰ λεπτὰ αὐτὰ ποῖος θὰ τὰ πάρῃ; Οἱ ἄλλοι δικαιοῦχοι ἐπῆραν τὰ κτήματα καὶ ἐκκρεμεῖ τὸ θέμα τῆς χορηγήσεως παραχωρητηρίων ὁριστικῶν. Καὶ σήμερον γίνεται συζήτησις, ἐὰν οἱ κληρονόμοι των εἶναι δικαιοῦχοι ἢ ὄχι.

§74Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐνῷ ἔχετε δίκαιον, λέγετε τὴν λέξιν «ἀνταλλάξιμα» καὶ ἐντεῦθεν προκαλέσατε τὰς δικαίας διαμαρτυρίας τῶν Συναδέλφων. Αἱ εἰσπράξεις δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὰ ἀνταλλάξιμα. Ἔχετε, ὅμως, δίκαιον, διότι περιέρχονται εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία διὰ τῶν εἰσπράξεων, προχωρεῖ καὶ ἐξακολουθεῖ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀναποκαταστάτων γεωργῶν προσφύγων. Ἔχετε ἀπόλυτον δίκαιον, ἀλλὰ μὴ μεταχειρίζεσθε τὴν λέξιν «ἀνταλλάξιμα».

§75Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐπιμένω εἰς τὰς ἀπόψεις μου κ. Συνάδελφοι, διότι ἡ περιουσία αὐτὴ εἶναι ἀνταλλάξιμος καὶ σύμφωνα μὲ διεθνεῖς συμβάσεις κ.λ.π. ἀποτελεῖ περιουσίαν τῶν προσφύγων. Σήμερον, καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχομεν πρόσφυγας μέσα εἰς τρώγλας, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ λόγος περὶ παραιτήσεως...

§76Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.) Μήπως ὑπάρχει παρεξήγησις, κ. συνάδελφε; Δὲν ἐφθάσαμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἀνταλλαξίμων». Συζητοῦμεν τό νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Πρὸς τὶ ἡ ἀνάπτυξις αὐτή; Ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιόν μου ἀνταλλάξιμα κτήματα; Ἀφορᾷ ἀγροκτήματα ἀπαλλοτριωθέντα πρὸς ἀποκατάστασιν προσφύγων. Καὶ ἐρωτῶ, διατὶ ἡ συζήτησις περὶ ἀνταλλαξίμων; Πρόσφυγες εἶναι αὐτοί, κ. Μιχαηλίδη, τοὺς ὁποίους θὰ κατοχυρώσωμεν, καὶ σεῖς διαμαρτύρεσθε; Νομίζω ὅτι εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ.

§77Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἰς τὴν Κρήτην δὲν ὑπάρχουν ἀπαλλοτριωθέντα ἀπὸ τὴν Ε.Α.Π. κτήματα. Ὑπάρχουν τὰ ἀνταλλάξιμα ἀγροτικὰ κτήματα, τὰ ὁποῖα δυνάμει ἑνὸς πρωτοκόλλου παρεδόθησαν εἰς τὴν Ε.Α.Π. διὰ νὰ διατεθοῦν πρὸς ἀποκατάστασιν προσφύγων.

§78Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν ἐνδιαφέρεσθε νὰ πάρουν ὁριστικὰ παραχωρητήρια;

§79Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐνδιαφέρομαι νὰ πάρῃ ὅλος ὁ κόσμος ὁριστικὰ παραχωρητήρια, ἀλλὰ καὶ τὰ λεπτὰ νὰ πᾶνε ἐκεῖ ποὺ ἀνήκουν, ὄχι εἰς τὸ Δημόσιον.

§80Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Τὸ νομοσχέδιον τακτοποιεῖ παραχωρήσεις πρὸς πρόσφυγας ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 20ετίαν εὑρίσκονται ἐν ἐκκρεμότητι.

§81Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὁμιλεῖτε περὶ προσωρινῶν διανομῶν κ. Ὑπουργέ. Προσωριναὶ διανομαὶ πρὸς πρόσφυγας δὲν ἔγιναν. Αἱ προσωριναὶ διανομαὶ πρὸς πρόσφυγας ἔγιναν ὁριστικαί. Συνεπῶς δὲν ἀφορᾷ διανομάς, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἡ Ε.Α. Π. πρὸς πρόσφυγας.

§82Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δι’ αὐτὰ τὰ κτήματα, κ. συνάδελφε, εἰς τὴν Κρήτην, ὅπου ἔχουν γίνει προσωριναὶ διανομαί, θὰ γίνουν ὁριστικαί. Ὅταν ἀποκατεστάθησαν, τὸ 1923, εἰς τὴν Κρήτην, οἱ πρόσφυγες ἐπῆραν κλῆρον προσωρινόν.

§83Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε. Ὅλαι αἱ διανομαί, αἱ γενόμεναι πρὸς πρόσφυγας, ἔγιναν ὁριστικαί, ἀδιαφόρως ἂν δὲν τοὺς ἔδωσαν ἀκόμη τίτλους.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μεταξᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§85Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς εἴμεθα ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου, ὡς τὸ κατέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἔχομεν μίαν ἀντίρρησιν διὰ τὸ νομοσχέδιον, ὡς τὸ μετεμόρφωσεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, διότι κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος του τὸ νομοσχέδιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἀσχολεῖται μὲ τὴν ρύθμισιν τῶν σχέσεων τῶν ἀγροληψιῶν εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους. Ἐπειδὴ τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρὸν — ἀπησχολήσαμεν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἄλλοτε τὴν Βουλὴν — θέλομεν νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διαγράψῃ τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ρύθμισιν τῶν σχέσεων τῶν ἀγροληψιῶν τῶν Ἰονίων Νήσων. Νὰ περιορισθῆτε, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὰς διατάξεις, τὰς ἀφορώσας τὴν Ε.Α.Π. καὶ ὡς πρὸς τὰς ἄλλας, τὰς ρυθμιζούσας τὰς ἀγροληψίας εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους, νὰ φέρετε ἴδιον νομοσχέδιον. Διότι εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον παρεισέφρυσε παρ’ ἀνευθύνων διάταξις, λύουσα προχείρως τὸ ζήτημα, ἐνῷ ἡμεῖς θέλομεν νὰ μελετηθῇ ἐπιμελῶς καὶ νὰ δοθῇ ὁριστικὴ λύσις, διὰ νὰ ἡσυχάσουν ἐπὶ τέλους ἀγρολῆπται καὶ ἀγροδόται τῆς Κεφαλληνίας. Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρώτατον, ἰδιαιτέρως διὰ τὴν Κεφαλληνίαν καὶ ὀλιγώτερον διὰ τὰς ἄλλας Ἰονίους Νήσους. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ἔχομεν ἀντιρρήσεις καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ δεχθῇ τὰς ἀπόψεις μας.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σῖμος ἔχει τὸν λόγον.

§87Γ. ΣΙΜΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, θὰ διαφωνήσω ὅμως μὲ τὸν κ. εἰσηγητήν, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπεν ὅτι πρόκειται γιὰ γαῖες χέρσες, ποὺ ἐδόθησαν πρὸς ἀξιοποίησιν. Δὲν πρόκειται περὶ γαιῶν χέρσων ἀλλὰ περὶ γαιῶν ποὺ εἶναι πολὺ περισσότερον ἀποδοτικαὶ ἀπὸ ὅ,τι ὑποπτεύεται ἴσως κανείς. Αὐτὸ τὸ λέγω ἀπὸ τὴν περίπτωσιν τῆς Μυτιλήνης. Δι’ αὐτό, ἐπειδὴ ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία λέγει «δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ εἰς ἄλλας περιοχὰς τοῦ Κράτους» κρίσιμον θέμα εἶναι τὸ ποῖος θὰ πάρῃ τὶς γαῖες αὐτές. Τώρα αὐτοί, βέβαια, εἶναι ἐγκατεστημένοι τόσα χρόνια. Συμμερίζομαι τὶς ἀνησυχίες ἑνὸς συναδέλφου, δὲν ἐνθυμοῦμαι τὸ ὄνομά του, ἀλλὰ μὲ καθησυχάζει τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπάρχει ἡ ἑξῆς διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον: «Ἀρκούσης μόνον τῆς ὑπὸ τοῦ πληρούχου............................................. ...................................................... ..................(Ἀναγινώσκει).....................» Δὲν ὑπάρχει θέμα, ἑπομένως, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ κάτω. Μὰ πρόσφυγες εἶναι! Δὲν μπορεῖ νὰ τεθῇ ζήτημα. Θὰ τὸν πάρουν ἀκτήμονες καλλιεργηταί. Τελειώνει, ἑπομένως, τὸ ζήτημα. Τώρα συμβαίνει τοῦτο τὸ γεγονός, ὅτι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται πραγματικὰ περὶ ἑνὸς εὐεργετικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον σκέπτεται νὰ πάρῃ τὸ Κράτος ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, διατὶ τὸ εὐεργετικὸν αὐτὸ μέτρον νὰ τὸ πάρουν μόνον εἰς τὴν Κρήτην; Νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ φράσις, ὅτι εἶναι μόνον διὰ τὴν Κρήτην.

§88Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι διὰ Δ)τος.

§89Γ. ΣΙΜΟΣ. Νὰ λείψῃ τὸ Διάταγμα. Νὰ ἀποφασίσωμεν ὅτι τὸ εὐεργέτημα ἐπεκτείνεται εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε ἀπόψε τὰς ἀντεγκλήσεις, εἶναι τοῦτο: Ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Γεωργίας ἔκρινεν ὅτι ἔπρεπε νὰ βάλῃ μέσα καὶ ἄλλας διατάξεις. Ἐγὼ νομίζω ὅτι καὶ ἄνευ μόνον τοῦ τυπικοῦ γεγονότος, ὅτι δὲν προϋπῆρξε αἰτιολογικὴ ἔκθεσις, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ καταδικάσωμεν τὸ πρᾶγμα. Θὰ κρίνωμεν τὸ θέμα ἐπὶ τῆς οὐσίας. Χρειάζονται ἢ ὄχι αἱ διατάξεις; Δὲν ἠμποροῦμεν, ἐν ὀνόματι τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, νὰ καθυστερήσωμεν τὴν ψήφισιν τῆς ἀρχῆς. Ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὰ εἰδικώτερα σημεῖα θὰ ἀκούσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ ἀναπτύξουν τὶς ἀπόψεις του γιὰ νὰ μᾶς πείσουν ὅτι πράγματι δὲν πρέπει νὰ πάρουμε τὰ κτήματα αὐτὰ ἀπὸ τοὺς μικροκτηματίας τῶν Ἰονίων Νήσων. Καὶ ἐὰν πεισθῶμεν, νὰ τὸ ψηφίσωμεν, ἀλλ’ ἐὰν πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι καλλιεργοῦν, πρέπει νὰ πρυτανεύσῃ ἡ βασικὴ ἀρχὴ, ὅτι πρέπει νὰ πάῃ ἡ γῆ στὸν καλλιεργητή.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§91Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον καὶ εἴμεθα σύμφωνοι. Εἰς τὸ βῆμα μὲ φέρουν αἱ ἀντιρρήσεις ἀγαπητῶν συναδέλφων, τοῦ κ. Λιβαδᾶ καὶ τοῦ κ. Παμπούκα. Αἱ ἀντιρρήσεις δὲν εἶναι εὔστοχοι. Τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι οὔτε ἀντισυνταγματικόν, ὅτι ἀποτελεῖ νομοθετικὴν ἀνακολουθίαν. Δὲν εἶναι ἀντισυνταγματικόν, διότι ἀκριβῶς τὸ ἄρθρον 104 τοῦ Νέου Συντάγματος ἔχει εἰδικὴν διάταξιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ ἐπίμαχον θέμα. Δὲν ξεύρω ἂν ἡ Βουλὴ θὰ ἤθελε νὰ τὴν ἀναγνώσω. «Ἐπιτρέπεται ἡ κατὰ παρέκκλισιν τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος........................................... ....................(ἀναγινώσκει)..................... .....................................................» Ἑπομένως θέμα ἀντισυνταγματικότητος δὲν δύναται νὰ διατυπωθῇ. Ἐπίσης ἀπαντῶ εἰς τὸν ἀγαπητόν μου φίλον, τὸν κ. Λιβαδᾶ, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος περὶ ἀναπαλλοτριώτου ἐκτάσεως 500 ἢ 250 στρεμμάτων. Ἡ ἐξαίρεσις τῶν 250– 300 στρεμμάτων, ἀφορᾷ γαίας ἀσκεπεῖς. Καὶ ἐδῶ ἀφορᾷ ἐδάφη τὰ ὁποῖα ἐκαλλιεργήθησαν, καλλιεργοῦνται, ἀξιοποιήθησαν ἀπὸ τοὺς ἀγρολήπτας καὶ ἀπὸ τοὺς ἐμφυτευτάς.

§92Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Καὶ χωράφια ἀκόμη ἀφορᾷ.

§93Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀντισυνταγματικότης δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ εἰδικὴ πρόνοια. Καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τὸ Σύνταγμα δὲν κάμει καμμίαν ἐξαίρεσιν.

§94Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ ἠδύνατο νὰ διατυπωθῇ ὅτι ἀντισυνταγματικότης εἶναι ἡ μὴ θέσπισις τοῦ Νόμου

§95Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, ἔχω ἀκόμη τοῦτο νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ Βουλὴ αὐτὴ ἤδη εἰς τὰ 1912 ἐψήφισε τὴν διάλυσιν τῶν τιμαριοτικῶν καὶ ἀγροληπτικῶν δικαιωμάτων εἰς τὴν νῆσον Κέρκυραν εἰς τὰ 1912

§96Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Καὶ ἐπῆρε τὸ ⅕.

§97Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη — εἶμαι πρόχειρος — εἰς τὸ κεφάλαιον περὶ ἀποζημιώσεως, τότε εἰς τὰ 1912, ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ τότε ἰσχύοντος Συντάγματος, ἔλεγε τὸ ἑξῆς: Θὰ ἀποζημιωθοῦν ἐκεῖνοι οἱ τιμαριοῦχοι οἱ ὁποῖοι ἐντὸς προθεσμίας ἑνὸς ἔτους θὰ ὑποβάλουν σχετικὴν αἴτησιν εἰς τὸν Νομάρχην Κερκύρας. Δηλαδὴ ὅσοι τιμαριοῦχοι θὰ εἶχαν ἴσως ἕνα αἴσθημα αἰδοῦς νὰ ζητήσουν ἀποζημίωσιν διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν κτημάτων αὐτῶν, ἀπὸ βάρη τιμαριωτικά, θὰ ἐγίνετο ἡ ἐξαγορὰ ἄνευ ἀποζημιώσεως. Πότε; Εἰς τὰ 1912. Εἰς τὰ 1927 ἔχομεν νέον Νόμον περὶ ἐξαγορᾶς ἀγροληπτικῶν δικαιωμάτων, συμμετέχοντος τοῦ τότε ἐκπροσώπου Κεφαλληνίας, Ἰωάννου Μεταξᾶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην. Δὲν εἶναι, λοιπόν, δυνατὸν θέματα τὰ ὁποῖα ἐλύθησαν ἀπὸ τὴν Βουλὴν αὐτὴν προτοῦ ἀκόμη δοθῇ ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἄλλων ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, ἐλύθησαν εἰς τὰ 1912 καὶ στὰ 1927, θέματα τοιαῦτα νὰ μένουν σήμερον ἐν καθυστερήσει. Καὶ θὰ ἦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐν καθυστερήσει ἐὰν δὲν ἔφερε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ νὰ ἀξιοποιήσῃ τὸ ἄρθρον 104 τοῦ Συντάγματος σήμερον ὅταν ἔχομεν τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ὅλης γεωργικῆς μεταρρυθμίσεως. Ἑπομένως, τὸ θέμα καὶ ἀπὸ Συνταγματικῆς καὶ ἀπὸ ἀγροτικῆς πλευρᾶς εὐσταθεῖ ἵνα ἔχουν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Τί μένει διὰ νὰ ἀπαντήσω; Τὸ παράπονον τοῦ κ. Λιβαδᾶ, ὅτι ὑπάρχει νομοθετικὴ ἀνακολουθία. Καὶ ἐδῶ θὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅ,τι ἔλεγον νομίζω κατὰ Φεβρουάριον ὅτε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀπασχολήσω καὶ πάλιν. Κύριοι, ἀνακολουθία δὲν ὑπάρχει. Ὁ Νόμος τοῦ 1950 περὶ ἐξαγορᾶς τῶν βαρῶν αὐτῶν τῆς νήσου Κεφαλληνίας ἐψηφίσθη ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ παλαιοῦ Συντάγματος καὶ τότε ὁ Νόμος ἐκεῖνος ὁ σοφός, εἶπε νὰ γίνῃ ἡ κατανομὴ εἰς τὸ ἥμισυ οἱ καλλιεργηταὶ καὶ οἱ ἀγροδόται. Καὶ δυστυχῶς, κακοὶ σύμβουλοι νομικοί, ὄχι πολιτευταί, εἰς τὴν Κεφαλληνίαν συνεβούλευσαν αὐτοὺς τοὺς γεωκτήτας τοὺς φυσικοὺς κυρίους τῆς γῆς αὐτῆς, ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἀντισυνταγματικὸς καὶ νὰ μὴ τὸν ἐφαρμόσουν. Καὶ ὄχι μόνον δὲν ἐφηρμόσθη, ἀλλ’ ἐνήγαγον, ἢ μᾶλλον ἐμήνυσαν ποινικῶς ἐνώπιον τῶν πλημμελειοδικείων ὅλους τοὺς χωρικούς, ὅτι δὲν εἶχον καταβάλει, ἄλλος 5 ὀκάδας λάδι καὶ ἄλλος 10 ὀκάδας σιτάρι καὶ εἴχαμεν ἀδίκους καταδίκας τοῦ Πλημμελιοδικείου Ἀργοστολίου καὶ ἠναγκάσθη ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ εἰδικὸν Νόμον διὰ νὰ παραγράψῃ τὰς γενομένας δικαστικὰς ἀποφάσεις. Σήμερον ἀκόμη ἔχω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐντὸς αὐτῶν τῶν ἡμερῶν δικάζονται ὑπὸ τὸ κράτος αὐτοῦ τοῦ παλαιοῦ Νόμου 42 χωρικοὶ διότι οἱ εἰσαγγελεῖς δὲν τὰς ἐθεώρησαν ὡς παραγεγραμμένας δικογραφίας, ἀλλὰ τὰς παρέπεμψαν εἰς τὰ πλημμελιοδικεῖα. Ἐνῷ ἐκεῖνοι τὰς ἐκήρυξαν παρανεγραμμένας καὶ ὑπάρχει ἡ ταλαιπωρία τῶν χωρικῶν καὶ πολλαὶ δαπάναι δικαστικῶν καὶ ἄλλων τινῶν ἐξόδων.

§98Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἐφηρμόσθη μετὰ τὸν Μάϊον, κύριε Χατζηγιάννη.

§99Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἑπομένως, τί ἔγινε τὸν Μάϊον; Ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ Νέου Συντάγματος ἐψηφίσαμεν αὐτὸν τὸν Νόμον ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε παραγεγραμμένας τὰς γενομένας καταδίκας καὶ τὰς γενομένας μηνύσεις κατὰ τῶν χωρικῶν αὐτῶν καὶ τότε εἰς τὸν Νόμον αὐτὸν τὸν ὅλως ἀντιδικονομικόν, οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι ἐκ Κεφαλληνίας ὑπέβαλον τροπολογίαν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄλλου Νόμου καὶ εἶπον, ὅταν τὰ κτήματα εἶναι κάτω τῶν 10 στρεμμάτων, ἔλεγεν ὁ Νόμος αὐτὸς ὁ πάγιος, νὰ γίνεται εἰς τὸ ἥμισυ ἡ διανομή. Δὲν ἔγινε καμμία ρύθμισις τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἑπομένως, ἂν οἱ ἀγαπητοὶ ἐκ Κεφαλληνίας κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐφαρμόσουν τὸν Νόμον αὐτὸν καὶ ἤκουσαν τοὺς κακοὺς νομικοὺς συμβούλους, δὲν πταίει ἡ Βουλή. Ἡ Βουλὴ αὐτὴ δὲν μπορεῖ νὰ ὀπισθοδρομῇ. Ἐπαναλαμβάνω θέματα τὰ ὁποῖα ἐλύθησαν εἰς τὰ 1912, εἰς τὰ 1927 συμμετέχοντος τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ ἐκπροσώπου τῆς Κεφαλληνίας. δὲν μπορεῖ ἀπὸ τὴν Βουλὴν αὐτήν, νὰ μείνουν ἐν καθυστερήσει. Εἶναι ζήτημα ἴσης μεταχειρίσεως τῶν χωρικῶν. Ἀποτελεῖ συμπλήρωσιν τῆς ὅλης νομοθεσίας περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Εἶναι θέμα ὁλοκληρώσεως τῆς γεωργικῆς μας μεταρρυθμίσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐνῷ ἡ πρωτοβουλία ἀνήκει εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Γεωργίας, καὶ εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν μπορεῖ ὁ τύπος νὰ καταστρέψῃ τὴν οὐσίαν εἰς ἕνα τέτοιο νομοσχέδιον. Εὑρισκόμεθα εἴτε εἰς τὸ τέρμα τῆς συνόδου, εἴτε εἰς τὸ τέρμα τῆς περιόδου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅπως ἐξενυχτήσαμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ ἐψηφίσαμεν τὸν ἀγροτικὸν Νόμον, ὄχι βεβαίως ὅπως τὸν ἤθελαν οἱ πιὸ ριζοσπαστικοὶ ἐν τῇ Βουλῇ ταύτῃ, ἀλλὰ πάντως κάποια λύσις ἐδόθη, ἔτσι καὶ τώρα ἡ Βουλὴ ὀφείλει ἂν εἶναι αἱ τελευταῖαι ἡμέραι τῆς Συνόδου εἴτε τῆς ζωῆς της, νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ ἔργον της καὶ νὰ ἀνταποκριθῇ καὶ εἰς τὸ καθῆκον της καὶ εἰς τὴν εὐχὴν τῶν ἀγροτῶν τῆς Κεφαλληνίας, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ὅπως ἐφαρμοσθῇ καὶ δι’ αὐτοὺς τὸ μέτρον τῆς ἴσης μεταχειρίσεως. Δι’ αὐτό, τάσσομαι κατ’ ἀρχὴν καὶ κατὰ τὰ ἄρθρα ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Δενδρινὸς ἔχει τὸν λόγον.

§101Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ παρὸν νομοσχέδιον σκοπεῖ νὰ τακτοποιήσῃ τὸν Νόμον 1597 τοῦ 1950, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ ἡ συμπολίτευσις καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι ἀπολύτως συνταγματικόν. Εἰς τὸ ἄρθρον 104 τοῦ Συντάγματος ὑπάρχει μεταβατικὴ διάταξις ποὺ δίδει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, ἀσχέτως ἐκτάσεων, νὰ κάνουν ἀπαλλοτριώσεις εἰς ἀγροκτήματα. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τῶν ἀγροληψιῶν τῶν Ἰονίων Νήσων, ἔχει ὡς ἑξῆς: Κατὰ τὸ ἔτος 1386 οἰκειοθελῶς ἡ νῆσος Κέρκυρα ὑπήχθη ὑπὸ τὴν ἑνετικὴν κυριαρχίαν. Περὶ τὸ ἔτος 1500 κατελήφθη ἡ νῆσος Κεφαλληνία καὶ ἡ νῆσος Ζάκυνθος ἀπὸ τοὺς Ἑνετούς. Μετὰ παρέλευσιν ἀρκετῶν χρόνων, εἰσήχθη εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους ὁ Ἰόνιος Ἀστικὸς Κῶδιξ. Διὰ τοῦ Ἰονίου Ἀστικοῦ Κώδικος ἐθεσπίσθη τὸ συμβόλαιον τὸ ἀγροληπτικόν. Ἀγροληψία θὰ πῇ συμβόλαιον, ποὺ γίνεται μεταξὺ ἀγροδότου καὶ ἀγρολήπτου. Διὰ τοῦ συμβολαίου αὐτοῦ ἐγίνετο μία διηνεκὴς συμφωνία καὶ παρέδιδον οἱ ἀγροδόται οἱ κατέχοντες τὴν γῆν εἰς τοὺς ἀγρολήπτας κτήματα χέρσα, ἄγονα καὶ οἱ ἀγρολῆπται τὰ ἐκαλλιεργοῦσαν, τὰ ἐφύτευον μὲ ἀμπέλους, σταφιδαμπέλους ἢ καὶ ὀπωροφόρα δένδρα καὶ τὰ ἀξιοποιοῦσαν. Διὰ τοῦ συμβολαίου εἰσέπραττον καθαρὸν κέρδος οἱ ἀγροδόται οἱ κατέχοντες τὴν γῆν, ὅταν θὰ ἄρχιζε νὰ ἀποδίδῃ τὸ κτῆμα, 50% ἢ 60%. Ὁ ἀγρολήπτης διέθετε ὄχι μόνον τὸν κόπον του καὶ τὸν ἱδρῶτα του, ἀλλὰ τὰ ἐργαλεῖα, τὰ καλλιεργητικά, τὸν χαλκό, τὸ θειάφι κλπ. καὶ ἀπὸ τὸ 40–50% ποὺ τοῦ ἔμενε, ἐπλήρωνεν ὅλα τὰ ἔξοδα τῆς καλιεργείας. Ἦσαν ὑποχρεωμένοι οἱ ἀγρολῆπται νὰ μεταφέρουν τοὺς ἀγροδότας εἰς τὰ κτήματά των μὲ μέσα συγκοινωνιακὰ δικά τους νὰ τοὺς παρέχουν δῶρα, κοτόπουλα, περιστέρια, λαγούς, πέρδικες, κρασί, φροῦτα κλπ. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάσταση τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, εἶχαν δὲ δικαίωμα οἱ ἀγροδόται, ἀφοῦ ὁ ἀγρολήπτης παρελάμβανε τὸ χέρσο κτῆμα καὶ τὸ καλλιεργοῦσε, μετὰ παρέλευσιν ἑνὸς ἢ καὶ δύο γενεῶν, νὰ ἀποβάλῃ τὸν ἀγρολήπτην ἐκ τοῦ κτήματος. Οἱ ἀγροδόται δὲ οἱ ὁποῖοι ἦσαν οἱ πλούσιοι καὶ ἦσαν εἰς τὰς πόλεις διέθετον πολιτικὰ μέσα διότι ἠσκεῖτο πίεσις ἐκ μέρους τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας εἰς ὅλους τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ δὲν ἐχρειάζετο πολλὴ προσπάθεια διὰ νὰ ἐκδιώξουν τὸν ἀγρολήπτην ἐκ τοῦ κτήματος, τὸ ὁποῖον εἶχε ὁ ἴδιος ἀξιοποιήσει μὲ τὸ αἷμα του. Οἱ ἀγρολῆπται ὄντως ἐθάπτοντο μέσα εἰς τὰ ἀγροληπτικὰ κτήματα, διότι οἱ ἀγροδόται ἔμεναν εἰς τὰς πόλεις καὶ ἐθάπτοντο εἰς τὰ νεκροταφεῖα τῶν πόλεων. Ὁ ἀγρολήπτης ἦτο κολλημένος πραγματικὰ εἰς τὴν γῆν καὶ ἐκεῖνοι ἐθάπτοντο μέσα εἰς τὴν γῆν ποὺ καλλιεργοῦσαν. Μέσα εἰς τὰ κτήματα αὐτά, ἐκτὸς τοῦ ὅτι τὰ ἀξιοποιοῦσαν μὲ τὸν ἱδρῶτα καὶ τὸ αἷμα τους ἔχουν καὶ τὰ κόκκαλα τῶν προγόνων τους θαμμένα. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα ὅπως εἶναι αἱ ἄλλαι ἀπαλλοτριώσεις ποὺ γίνονται: Τὰ κτήματα αὐτὰ τὰ ἀγροληπτωμένα τῶν Ἰονίων Νήσων οὐσιαστικῶς ἀνήκουν εἰς τοὺς ἀγρολήπτας, διότι ἐπὶ 300 περίπου ἔτη τὰ καλλιεργοῦσαν καὶ τὰ ἀξιοποιοῦσαν κατὰ διαφόρους δὲ ἐποχὰς οἱ ἀγρολῆπται ὅταν ἀντελήφθησαν τὰ δικαιώματά τους ἔκαναν στάσεις καὶ ἐπαναστάσεις ἐναντίον τῶν ἀγροδοτῶν. Ἦλθεν ὅμως ὁ νόμος 1597 τοῦ 1950 νὰ δώσῃ ἕνα τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, τὸ Σύνταγμα ὅμως δὲν εἶχε ψηφισθῆ. Σήμερον λοιπὸν δίδεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας διὰ τοῦ ἄρθρου 104 τοῦ Συν)τος νὰ νομιμοποιήσῃ τὸν νόμον 1597 τοῦ 1950 καὶ νὰ ἀποδώσῃ τὰ κτήματα εἰς ἐκείνους ποὺ ἀνήκουν. Δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον ἡ Βουλὴ τοῦ 1952, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Χατζηγιάννης, ποὺ ὀφείλει νὰ εἶναι κατὰ τι προοδευτικωτέρα τῶν προηγουμένων Βουλῶν, θὰ ἔλθῃ νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον 1597 τοῦ 1950 ἢ τὸν νόμον τοῦ 1912 καὶ τοῦ 1925 ποὺ ἐλύθησαν τὰ ζητήματα τὰ ἀγροληπτικὰ εἰς τὴν Κέρκυραν καὶ τὴν Ζάκυνθον. Δὲν νομίζω ὅτι γεννᾶται ζήτημα διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου.................................... ................................................... Ἡ Βουλὴ ἀπησχολήθη ἀρκετὰ εἰς τὸ παρελθὸν μὲ τὸ ζήτημα τὸ ἀγροληπτικόν. Ὅσοι εὑρίσκοντο εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην τὸ 1950 ἐνθυμοῦνται τὸ θέμα. Θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ συνάδελφοι τοῦ 1951, ὅταν ἔγινε ἡ δικονομικὴ ρύθμισις τοῦ Νόμου 1537 τοῦ 1951, διότι καὶ τότε ἐγένετο μεγάλη συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ δικαίου πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν βασανισμένων καὶ πονεμένων ἀγροτῶν οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 300 περίπου ἔτη καλλιεργοῦν, τὰ κτήματα αὐτὰ καὶ ἀνήκουν οὐσιαστικὰ εἰς αὐτά, ὅτι πρέπει ἡ Βουλὴ ἀδιστάκτως νὰ ψηφίσῃ τὸ παρὸν Νομοσχέδιον. Θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἐπειδὴ οἱ ἀγρολῆπται εἶναι πτωχοὶ ἐὰν ἦτο δυνατὸν τὰς 5 δόσεις ἐκ τῶν 10 ποὺ ὁρίζει ὁ Νόμος νὰ τὰς πληρώσῃ τὸ Κράτος καὶ νὰ πληρώσουν οἱ ἀγρολῆπται τὰς 5 δόσεις, διότι ἐπαναλαμβάνω τὰ κτήματα αὐτὰ ἀνήκουν οὐσιαστικῶς εἰς τοὺς ἀγρολήπτας καὶ θὰ ἔπρεπε ἄνευ ἀποζημιώσεως νὰ τοὺς τὰ παραχωρήσῃ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν ὑπάρχῃ εὐχέρεια νὰ υἱοθετήσῃ τὴν ἄποψίν μου αὐτὴν καὶ νὰ πληρώσῃ ἕνα μέρος τῆς ἀποζημιώσεως τὸ δημόσιον.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Θεοτόκης ἔχει τὸν λόγον.

§103Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐν συντομίᾳ κύριοι βουλευταὶ ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν Νομοσχέδιον ὅπως τὸ εἰσάγει ὁ κ. Ὑπουργὸς συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ποὺ ἀφορᾶ τὰς ἀγροληπτικὰς καὶ ἐμφυτευτικὰς καὶ λοιπὰς ἐμπραγμάτους σχέσεις τῶν Ἰονίων Νήσων, ἐν τῷ συνόλῳ ἔχει καλῶς. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ 1952 νὰ μὴ γίνῃ πλήρης ἀποκατάστασις ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπὸ οἱαδήποτε μορφὴν καλλιέργησαν ἐπὶ ἔτη τὴν γῆν. Ἐγὼ ὁ ὁποῖος ἔχω τὴν τιμὴν εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν νὰ ἐκπροσωπῶ ἐν συνεχείᾳ ἄλλους τινὰς οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε εἰσηγήθησαν τὴν ἀγροτικὴν μεταρρύθμισιν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου Πατρίδα, συνεπῶς πρὸς αὐτὴν τὴν ριζοσπαστικὴν ἀρχὴν, ἐξακολουθῶ νὰ πιστεύω ὅτι ὀρθῶς ἔχει κατ’ ἀρχὴν καὶ κατὰ τὰς πλείστας αὐτοῦ διατάξεις τὸ Κυβερνητικὸν Νομοσχέδιον ὅπως τὸ εἰσάγει ὁ κ. Ὑπουργὸς. Πράγματι χρειάζεται νὰ τελειώσῃ αὐτὸ τὸ καθεστὼς τῶν ἀγροληψιῶν, νὰ τελειώσῃ αὐτὸ τὸ καθεστὼς τῶν ἐμφυτευτικῶν ἐμπραγμάτων δικαιωμάτων καὶ νὰ ἐπέλθῃ μία ἐκκαθάρισις τῆς περιουσίας ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀποκαταστάσεως. Εἰς τὴν ριζοσπαστικὴν αὐτὴν μεταρρύθμισιν πρὸς τὴν ὁποίαν εἴμεθα σύμφωνοι, θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ ὑποχωρήσω καὶ περαιτέρω, δέχομαι δηλαδὴ καὶ τὴν διάταξιν τοῦ Νομοσχεδίου αὐτοῦ τὴν προβλέπουσαν ὅτι αἱ 20ετεῖς μισθώσεις μεταβάλλονται καὶ αὐταὶ εἰς ἀγροληπτικὰς σχέσεις καὶ συνεπῶς χωρεῖ καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀναγκαστικὴ ἀπαλλοτρίωσις πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ δικαιούχου, δηλαδὴ τοῦ μισθωτοῦ. Ἑπομένως ὅπως ἀντιλαμβάνεται ἡ Βουλὴ κατὰ τὰ ⅘ συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ Κυβερνητικοῦ Νομοσχεδίου. Ἐκεῖ ποὺ ἔχω μίαν ἀντίρρησιν εἶναι εἰς τὰς βραχυτέρας μισθώσεις, προκειμένου δηλαδὴ περὶ μισθώσεως βραχυτέρας, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δικαία ἡ διάταξις τῆς αὐτομάτου παρατάσεως τῆς μισθώσεως ἐπὶ μίαν 20ετίαν καὶ συνεπῶς τῆς ἀμέσου ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως ἐπὶ μιᾶς ἐνοχικῆς σχέσεως ἡ ὁποία δὲν ἔχει τὴν μορφὴν καὶ λόγῳ διαφορᾶς οὐσίας καὶ ἀπὸ ἀπόψεως χρόνου καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κεκτημένων δικαιωμάτων δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ θέσωμεν εἰς τὴν αὐτὴν μοῖραν τὸν μισθωτὸν τῶν 20 ἐτῶν μὲ τὸν ἄλλον τὸν ἐπὶ 10 ἔτη εὑρισκόμενον, ἢ μὴ εὑρισκόμενον εἰς τὸ κτῆμα δεδομένου μάλιστα ὅτι ἡ τελευταία δεκαετία ἦτο τόσον ἀνώμαλος, εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους ὥστε θὰ ἦτο δύσκολον ἐκ μέρους τοῦ ἐκμισθωτοῦ καὶ ἐκ μέρους τοῦ μισθωτοῦ ἡ μεταβολὴ τῆς ἐνοχικῆς αὐτῆς σχέσεως. Καὶ ἡ ἀδικία εἰς τὰς βραχυτέρας μισθώσεις ἐπιτείνεται κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου ἐκ τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Νομοσχεδίου διατάξεως διὰ τῆς ὁποίας μόλις ὁρίζεται ἐφ’ ἅπαξ διὰ Β. Διατάγματος. Εἶναι καὶ αὐτὸ λίαν παρακεκινδυνευμένον.

§104Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ἡ ἔννοια δὲν εἶναι κ. συνάδελφε ἐφ’ ἅπαξ ἀλλὰ ἑκάστοτε.

§105Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ν’ ἀποσαφηνισθῇ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι γνωστὴ ἡ οἰκονομικὴ ἐξέλιξις εἰς τὸ μέλλον νὰ δεσμεύεται ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὁ ἑκάστοτε ἐν τῇ ἐκτιμήσει τῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν νὰ δύναται νὰ μεταβάλῃ τὰς σχέσεις τοῦ μισθώματος ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν ἐπέκτασιν τῆς 20ετίας τὴν θεωρῶ τολμηράν. Νομίζω ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὴν δημιουργίαν τῶν προϋποθέσεων τῆς λύσεως τῆς ἐμπραγμάτου πλέον σχέσεως ποὺ εἶναι ἡ ἀγροληψία, ἡ ὁποία ὄντως πρέπει νὰ λυθῇ εἰς ὄφελος τοῦ ἀγρότου τοῦ καλλιεργητοῦ. Δὲν εἶναι ὅμως ὀρθὸν διὰ Νομοθετικῆς προβλέψεως αὐτομάτως νὰ προχωρήσωμεν εἰς αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τῆς αὐτομάτου ἀνανεώσεως διὰ μίαν 2ετίαν. Θέλετε νὰ θέσωμεν ἕνα ἄλλον ὅρον, ἠμποροῦμεν νὰ θέσωμεν ἕνα ἄλλον ὅρον. Φερ’ εἰπεῖν ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι ὑπάρχῃ μία μισθωτικὴ σχέσις 2 ἐτῶν, ἔρχεται τὸ Νομοσχέδιον διὰ διατάξεως ρητῆς καὶ ἀνατρέπει φερ’ εἰπεῖν τὰς ἀποφάσεις ἐξώσεως τῶν ἐκμισθωτῶν τῆς 2ετίας ἢ τοῦ ἑνὸς ἔτους. Ἐκεῖ νομίζω... προχωροῦμεν πάρα πολύ. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι πρέπει κατ’ οἰκονομίαν νὰ δεχθῶμεν τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ νὰ κατοχυρώσωμεν κατὰ κάποιον τρόπον τὰς νομίμους σχέσεις τῶν ἐκμισθωτῶν καὶ μισθωτῶν ἐφ’ ὅσον περικλείεται ἐντὸς βραχέων χρονικῶν ὁρίων, διότι ἄλλως ἀνατρέπομεν τὰς βασικὰς ἀρχὰς τοῦ ἀστικοῦ δικαίου περὶ μισθώσεως. Ἐὰν πρόκειται περὶ μισθώσεως 1 ἢ 2 ἐτῶν, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ δημιουργήσῃ κεκτημένα δικαιώματα καὶ νὰ τὰς ἐξισώσωμεν μὲ μισθώσεις μακροχρονίου διαρκείας. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν νὰ εὕρωμεν μίαν διαφορετικὴν βάσιν καὶ νὰ καθορίσωμεν τὴν 10ετίαν. Νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς:.............................. ...................(ἀναγινώσκει)................... ...................................................

§106Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Νὰ τὸ διατυπώσωμεν ὡς ἑξῆς:................................... ................................................... ...................(ἀναγινώσκει)................... ...................................................

§107Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν διατυπώσωμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ ὀρθῶς, ἀφ’ ἑνὸς ἱκανοποιοῦμεν τὸ προοδευτικὸν αἴσθημα τῶν γεωργῶν, τὸ θεμελιωμένον ἐπὶ συγκεκριμένων κανόνων τῆς οἰκονομικῆς ἐξελίξεως καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ἐμπεδώνομεν τὸν σεβασμὸν τῶν καταρτιζομένων συμβάσεων. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ κρίνῃ τὸ θέμα ἡ Βουλή. Κατὰ τὰ ⅘ τὸ νομοσχέδιον ἔχει καλῶς, πλὴν τοῦ καθορισμοῦ τῆς 10ετίας. Μὲ αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις τελειώνω καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς δεχθῆ κατὰ τὴν 2αν συζήτησιν τὴν διατύπωσιν ποὺ προανέφερα, ἐγὼ τὸ δέχομαι τὸ νομοσχέδιον.

§108Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν.

§109Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δηλαδὴ προτείνετε νὰ ἰσχύσῃ διὰ τὰς 10ετεῖς μισθώσεις; Δηλαδὴ ὅ,τι ἰσχύει διὰ τὴν 20ετίαν νὰ ἰσχύῃ καὶ διὰ τὴν 10ετίαν καὶ νὰ ἐξακολουθοῦν αἱ ἀγροληψίαι; (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§110Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἡ διάταξις πρέπει νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς:........................................... ...................(ἀναγινώσκει)................... ...................................................

§111Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Θὰ ἀκούσω ὅλους τοὺς κ.κ. ἀγορητὰς καὶ μετὰ θὰ ἀπαντήσω. Πάντως τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾶ 300 χιλ. στρέμματα καὶ ὁ καθεὶς πρέπει νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ὑπὸ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας. (Ἀναγνωσθέντων τῶν ὀνομάτων τῶν ὑπογραφόντων τὴν πρότασιν εὑρίσκονται ἅπαντες παρόντες).

§113Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξηγήσω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ὑπέγραψα τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας. Θεωρῶ ἀπρεπὲς εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν νὰ κατατίθεται σωρεία νομοσχεδίων ἐξυπηρετούντων καθαρῶς κομματικοὺς σκοπούς.

§114Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶναι πρέπον δι’ ἕνα τόσον σοβαρὸν νομοσχέδιον νὰ ὑποβάλλεται ἔνστασις ἐλλείψει ἀπαρτίας. Παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ κ.κ. Α. Γεροκωστόπουλος καὶ Γ. Δοξόπουλος. (Ἀναγνωσθέντος τοῦ καταλόγου, εὑρέθησαν παρόντες οἱ κάτωθι):

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ καταλόγου, διεπιστώθη ἔλλειψις ἀπαρτίας. Κατόπιν τούτου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.25′ μ.μ.)