1952.09.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 13η

Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1735] 11–9–1952 ἔγγραφον τοῦ Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἔχον οὕτω: Πρὸς Τὴν Α. Ε. τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς διὰ Διατάγματος ὑπὸ ἡμερομηνίαν 11 Σεπτεμβρίου 1952 εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑπουργὸν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας τὸν κ. Μηνᾶν Πατρίκιον. Δεχθῆτε, κύριε Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

ΝΙΚΟΛ. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ

Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§2Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδ)κίδος κ. Α. Γκελεστάθης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν Λαμίας, ζητοῦντος ὅπως ἀπαλλαγῶσι τὰ μέλη ἐκ τῆς ἀναδρομικῆς παρακρατήσεως ἐκ τῶν ἀποδοχῶν των ἀπὸ τοῦ ἔτους 1949 κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης καὶ Π. Κατερίνης διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Δημ. Ἀσφα-

λείας διάλυσιν τῆς Δημοκρατικῆς Ὀργανώσεως Νεολαίας

(Ε Δ.Ν.Ε.).

Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδ)κίδος κ. Α. Γκελεστάθης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνετ)σμῶν Λαμίας καὶ Ἀμφικλείας ὡς καὶ τοῦ 13ου ΚΤΕΦΑ Λαμίας, διαμαρτυρομένων διὰ διακοπὴν συγκεντρώσεως σίτου περιάγουσαν σιτοπαραγωγικὸν κόσμον εἰς δεινὴν οἰκονομικὴν θέσιν. Τὸ Ἐθνικὸν Συμβούλιον Ἑλληνίδων, ἡ Ἐπιτροπὴ θέσεως γυναικὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συνδέσμου Ἡνωμένων Ἐθνῶν, τὸ Λύκειον Ἑλληνίδων καὶ ἄλλοι Σύλλογοι Ἑλληνίδων γυναικῶν, διαμαρτύρονται κατὰ παρεμβληθείσης διατάξεως τοῦ ἄρθρου 35 εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον νέου ἐκλογικοῦ νόμου ἀποστερούσης αὐτὰς τοῦ ἐκλογικοῦ των δικαιώματος κατὰ τὰς προσεχεῖς βουλευτικὰς ἐκλογάς. Ὁ Δικηγορικὸς σύλλογος Καρδίτης ζητεῖ τὴν μὴ ψήφισιν τῶν ἀντιδικηγορικῶν νομοσχεδίων καὶ Δ)των τῶν ἀφορώντων τὴν περικοπὴν τῶν ἐσόδων ἐκ τοῦ Ταμείου Συντάξεως Νομικῶν, τῆς δικηγοροποιήσεως ἐπιλαχόντων εἰς τὰς ἐξετάσεις τοῦ Κώδικος περὶ φορολογικῶν στοιχείων δικηγόρων κ.λ.π. Ὁ Σύλλογος Βουστασιαρχῶν Ζακύνθου, διαμαρτύρεται δι’ ἀπόρριψιν αἰτήσεώς των περὶ χορηγήσεως αὐτοῖς 50 ἀγελάδων Ὁλλανδικῆς προελεύσεως ἐκ τῶν παραχωρηθέντων 367 τοιούτων εἰς τοὺς ζωεμπόρους κ.λ.π. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων, Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ Σχολικῆς Ἐφορίας Ζάρκα, ἐκφράζουσι τὸν Πανελλήνιον πόθον τῶν κατοίκων τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεως τῆς ἡρωϊκῆς καὶ Ἑλληνικωτάτης Κύπρου μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος. Ἀγρόται τῆς ἐπαρχίας Ἁγίου Βασιλείου Νομοῦ Ρεθύμνης, ζητοῦν ἐπέκτασιν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε χρεῶν δι’ ἓν ἔτος, χορήγησιν λιπασμάτων διὰ τὴν συνέχισιν τῶν καλλιεργειῶν κ.λ.π. Ὁπλαρχηγοὶ καὶ Ἀρχηγοὶ τῆς Ἐθν. Ἀντιστάσεως Κρήτης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὁλοσχερῆ ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐγκατάλειψιν τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθν. Ἀντιστάσεως καὶ τῶν θυμάτων τῆς κατοχῆς καὶ ζητοῦν τροποποίησιν τοῦ νόμου περὶ ἠθικῶν ἀμοιβῶν, ἐξομοίωσιν τῶν τέκνων των ὡς πρὸς τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τὰ δίδακτρα καὶ τὴν καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγωγὴν εἰς τὰς Σχολὰς μὲ τὰ τέκνα τῶν θυμάτων πολέμου κ.λ.π. Ἀνάπηροι καὶ θύματα πολέμου Ἀμαλιάδος, ζητοῦν ὅπως συμπεριληφθῶσιν εἰς τὰς αὐξήσεις τῶν συντάξεων, ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ συμπληρώσεως τοῦ Α Ν. 1324]49, κρατικὴν στεγαστικὴν προστασίαν κ.λ.π. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Στεφάνου. 1. Λόγοι ἀσφαλείας, οἵτινες νὰ ἀπαγορεύουν τὸν ἐπαναπατρισμὸν τῶν Σαρακατσαναίων τοῦ Νομοῦ Ροδόπης δὲν ὑφίστανται πλὴν δι’ ἐλαχίστας λίαν ἀπομεμακρυσμένας ὀρεινὰς περιοχὰς καὶ ἑτέρας εἰς ἃς ὑπάρχουν στρατιωτικαὶ ἐγκαταστάσεις. 2. Ζήτημα μὴ ἐπαναπατρισμοῦ τούτων διὰ λόγους κοινωνικῶν φρονημάτων δὲν ὑφίσταται, δεδομένου ὅτι τὸ πλεῖστον τούτων τυγχάνουσιν ἐθνικῶν φρονημάτων. Ἀθῆναι τῇ 6 8–52

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΜΑΥΡΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πάλλη καὶ Ν. Ζορμπᾶ.

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ

1. Διὰ τοὺς στρατευθέντας σπουδαστὰς κατὰ τὴν τελευταίαν πρόσκλησιν ἀπεστάλη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 735319]38203] 10.4.52 ἔγγραφον ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας «περὶ παροχῆς εὐκολιῶν εἰς στρατευθέντας σπουδαστάς, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. 2. Πλὴν ὅμως μέχρι σήμερον, οὐδεμιᾶς ἀπαντήσεως ἐτύχομεν περὶ τῶν ληφθεισῶν ἀποφάσεων παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἀθῆναι τῇ 22 Μαΐου 1952

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΜΑΥΡΟΣ

1. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπαναφέρωμεν τὸ συνημμένον ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ νὰ γνωρίσωμεν ὅτι λόγῳ ἐκτάκτων ἀναγκῶν τοῦ Στρατοῦ δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἐξαίρεσις ἐκ τῆς τελευταίας προσκλήσεως τῶν μαθητῶν Γυμνασίου κλπ. 2. Προτιθέμενοι ὅμως νὰ παράσχωμεν εὐκολίας εἰς τούτους εἰς τρόπον ὥστε νὰ παρακολουθήσωσι μαθήματα εἰς Γυμνάσια οἱ στρατευθέντες καὶ ἐν καιρῷ μετάσχωσι τῶν ἀπολυτηρίων ἐξετάσεων, παρακαλοῦμεν, ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς τούτους (στρατευθέντας μαθητὰς) καὶ μετεγραφῶσιν εἰς τὰ Γυμνάσια τῆς ἕδρας τῶν Κέντρων Ἐκπαιδεύσεως. 3. Τὰς ληφθησομένας ἐπὶ τούτου ἀποφάσεις παρακαλοῦμεν, ὅπως κοινοποιήσητε καὶ ἡμῖν, ἵνα ἐνεργήσωμεν διὰ τὰ περαιτέρω. Γ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ὑπ’ ἀριθ, 393 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Πάρρη. 1. Διὰ τὴν συγκέντρωσιν καὶ περισυλλογὴν τῶν Ἀρχείων τῶν Στρατιωτικῶν Μονάδων, αἵτινες συνεπτύχθησαν κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 εἶχε συγκροτηθῆ ἐγκαίρως ἰδία ὑπηρεσία, ἡ ὁποία ἐπεμελήθη τῆς περισυλλογῆς καὶ διαφυλάξεως τῶν Ἀρχείων τούτων. 2. Τὰ ἀρχεῖα ὅμως Μονάδων τινῶν ἢ ἀπωλέσθησαν κατὰ τὸν χρόνον τῆς συμπτύξεως ἢ κατεστράφησαν παρὰ τῶν Στρατευμάτων κατοχῆς κατὰ τὴν εἴσοδόν των. 3. Διὰ τὴν ἄνω αἰτίαν, διὰ τινας στρατιωτικοὺς ἐκ τῶν ὑπηρετησάντων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 δὲν ὑφίστανται ἐπίσημα στοιχεῖα, ὅτι ἐφονεύθησαν, ἐξηφανίσθησαν ἢ ἐτραυματίσθησαν κατ’ αὐτόν. 4. Εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας τὸ γεγονὸς τοῦ θανάτου ἐξαφανίσεως ἢ τραυματισμοῦ βεβαιοῦται κατὰ τὴν διαδικασίαν τὴν διαταχθεῖσαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 37445)42 κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Οἰκονομικῶν, ἤτοι βάσει ἐνόρκου προανακρίσεως, καθ’ ἣν δέον ἀπαραιτήτως νὰ ἐξετάζωνται ὡς μάρτυρες στρατιωτικοὶ συνυπηρετήσαντες μὲ τὸν παθόντα καὶ ἔχοντες ἰδίαν ἀντίληψιν τοῦ γεγονότος. 5. Ἡ ἰδία διαδικασία ἐτηρήθη διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς περὶ ἧς πρόκειται οἰκογενείας τοῦ στρατιώτου Φρέρη Γεωργίου. 6. Τὸ Ἐλεγκτικὸν ὅμως Συνέδριον κατὰ τὴν ἐκδίκασιν τῆς ὑποθέσεως δὲν ἐπείσθη διὰ τὸ γεγονὸς τοῦ θανάτου τοῦ ἐν θέματι καὶ ἐνέκρινεν, ὅτι δέον νὰ γίνῃ συμπληρωματικὴ ἀνάκρισις, καθ’ ἣν νὰ ἐξετασθῶσι πλείονες μάρτυρες. Δι’ ὃ καὶ ἔχει διαταχθῆ ἡ Διοίκησις Χωρ)κῆς Σύρου νὰ συμπληρώσῃ τὴν ἀνάκρισιν. 7. Εὐνόητον εἶναι, ὅτι αἱ τοιαῦται ὑποθέσεις παρουσιάζουν πλείστας δυσχερείας διὰ τὴν συμπλήρωσιν, διότι δὲν ὑφίστανται αὐτόπται μάρτυρες ἢ καὶ ἐὰν ὑφίστανται δὲν ἐνθυμοῦνται τὰ γεγονότα. 8. Πάντως ἔχει γίνει ὑπόμνησις εἰς τὴν προμνησθεῖσαν Διοίκησιν Χωρ)κῆς διὰ τὴν ἐπίσπευσιν. Δ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 362 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. 1. Ἡ σύνταξις ἐκθέσεως ἐπὶ τῶν πολεμικῶν γεγονότων τῆς χώρας ἔχει ἀνατεθῆ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν Πολεμικῆς Ἐκθέσεως (ΥΠΕ) τοῦ ΓΕΣ καὶ οὐχὶ εἰς Ἐπιτροπήν τινα. Ἡ ΥΠΕ]ΓΕΣ ἀναδιωργανώθη ἐσχάτως ὥστε ν’ ἀνταποκρίνηται πληρέστερον εἰς τὸ ἔργον της. 2. Ἡ ΥΠΕ]ΓΕΣ ἀσχολεῖται ἤδη μὲ τὴν ἐξιστόρησιν τῶν πολεμικῶν γεγονότων ἅτινα ἔλαβον χώραν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1941 καὶ ἐντεῦθεν μέχρι καὶ τοῦ κατὰ τῶν Κ]Σ ἀγῶνος, δι’ ἃ δὲν συνετάγη εἰσέτι ἡ πολεμικὴ ἔκθεσις. 3. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ πολιτικὰ γεγονότα ἅτινα προηγήθησαν ἑκάστης πολεμικῆς περιόδου ἢ ἅτινα ἔλαβον χώραν κατὰ τὴν διάρκειαν ἑκάστης πολεμικῆς τοιαύτης θὰ ἀναφέρωνται μόνον ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἐπίδρασιν τινὰ ἐπὶ τοῦ ὑπὸ ἐξέτασιν πολέμου καὶ τῶν κατὰ μέρους ἐπιχειρήσεων τούτου. 4. Κατὰ τὴν σύνταξιν τῆς πολεμικῆς ἐκθέσεως ἑκάστης περιόδου καὶ τὴν ἐξιστόρησιν τῶν ἀντιστοίχων πολεμικῶν γεγονότων θὰ ἐξετάζηται ἡ στρατηγικὴ ἑκάστου πολέμου στενῶς συνδεομένη μετὰ τῆς πολιτικῆς, ἡ βιομηχανικὴ ἐπάρκεια τῆς χώρας καὶ ἡ ἐπισιτιστικὴ τοιαύτη ἐφ’ ὅσον εἶχεν ἡ τελευταία αὕτη ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων. 5. Ἤδη ἡ ΥΠΕ]ΓΕΣ ἀσχολεῖται ἀκόμη εἰς τὴν τακτοποίησιν καὶ καταγραφὴν ἑνὸς ὀγκωδεστάτου ἀρχείου ὅπερ καλύπτει 4 μεγάλους πολέμους ἤτοι. Παγκόσμιος Πόλεμος, Μικρασιατικὴ ἐκστρατεία, Πόλεμος 1940–41, Ἀγὼν κατὰ Κ]Σ καί τινας δευτερούσης, Ρωσικὴ ἐκστρατεία, Μέση Ἀνατολή, Ἰταλία. Ἀθῆναι τῇ 24 5 52

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΜΑΥΡΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπαναφέρωμεν ὑμῖν συνημμένως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4929 ὑμέτερον ἔγγραφον μετὰ τῶν προσηρτημένων αὐτῷ ὑπ’ ἀριθ. 5736]52 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων καὶ ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 4)8)52 ἐρωτήσεως Τ. Πάρρη βουλευτοῦ Κυκλάδων σὺν τῇ πληροφορίᾳ ὅτι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4653 ἔργον «ἐπέκτασις ὁδοῦ ἀπὸ Πάγου πρὸς ἕνωσιν μὲ ὁδὸν πρὸς Γαλησσᾶ» βάσει τοῦ Προγράμματος Πρόνοια–Ἐργασία ἐνεκρίθη πίστωσις δραχμῶν 10 ἑκατομμυρίων. Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στεφάνου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4390 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραθέσωμεν κατωτέρω τὴν πρὸς τὸν βουλευτὴν κ. Α. Στεφάνου ἀπάντησίν μας ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 434 ἐρωτήσεώς του. Τὰ Ἐθνικὰ Ἀγροτικὰ Νηπιοτροφεῖα καὶ αἱ Ἀγροτικαὶ Μεταβατικαὶ Οἰκοκυρικαὶ Σχολαὶ συνεστήθησαν τὰ μὲν πρῶτα ὑπὸ τοῦ Α. Νόμου 1316)42 αἱ δὲ δεύτεραι ὑπὸ τοῦ Νόμου 2470)1940. Τὰ Νομοθετήματα ταῦτα ἐτέθησαν εἰς ἐφαρμογὴν κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, καθ’ ἣν ἡ περιοχὴ τῆς Θράκης καὶ Ἀνατολικῆς Μακεδονίας, ἐτέλει δυστυχῶς ὑπὸ ξενικὸν ζυγόν, οὗ ἕνεκα καὶ δὲν ἱδρύθησαν ἐν αὐτῷ τοιαῦτα Ἐθνικὰ Ἱδρύματα, διότι αἱ ἀρχαὶ κατοχῆς δὲν ἐπέτρεπον τὴν ἔκδοσιν τῶν οἰκείων διαταγμάτων. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἤρχισαν ἱδρυόμεναι καὶ ἱδρύθησαν εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Θράκης Οἰκοκυρικαὶ Σχολαὶ ἐν Θάσῳ, Κάτω Νευροκοπίῳ καὶ Πετρούσῃ. Ἤδη διὰ τῆς ἀνακατανομῆς τῶν ἑδρῶν τῶν Ἀγροτικῶν Μεταβ. Οἰκοκυρικῶν Σχολῶν θὰ ληφθῇ μέριμνα ὅπως αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τούτων εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Θράκης. Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Τ. Πάρρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4126 Διεκπ. 1774 ἀπὸ 20–5–52 ἐγγράφου ὑμῶν, ἀποσταλείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 420 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Πάρρη νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως πρὸς ὑμᾶς τὴν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης ἀπάντησιν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

1) Δὲν ἐνεκρίθη ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Φθισιατρείου Σύρου διότι Α) ὡς ἐκ τῆς ἐπικρατούσης ἐν τῷ Ὑπουργείῳ σκέψεως περὶ καταργήσεως τούτου. Σχετικά: α) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 31279)6–5–49 ἔγγραφον τοῦ τότε Ὑπουργοῦ (κ. Ροδοπούλου πρὸς τὸν Νομάρχην Κυκλάδων δι’ οὗ ἐγνωρίζετο ἐκ τούτου ὅτι ἐκ τῆς γενομένης ἐπιθεωρήσεως διεπιστώθη ἡ πλημμελὴς λειτουργία του, οἱ δὲ ἐν αὐτῷ νοσηλευόμενοι (13–16) ἀσθενεῖς δὲν ἐτύγχανον τῆς ἐνδεικνυομένης νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀνεστέλετο ἡ λειτουργία τοῦ ἐν λόγῳ Φθισιατρείου μεταφερομένων τῶν νοσηλευομένων ἐν αὐτῷ ἀσθενῶν εἰς τὸ ἐνταῦθα Σανατόριον «ἡ Σωτηρία» ὃ καὶ ἐντέλετο ὅπως δεχθῇ τοὺς ἀσθενεῖς τοῦ Σανατορίου Σύρου. Β) Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 45053)6829) 19–11–49 ἀπόφασις τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργοῦ περὶ ἀναστολῆς τῆς λειτουργίας τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἱδρύματος. γ) Ἡ ἐπακολουθήσασα ὑπ’ ἀριθ. 97714/23–12–49 ἀπόφασις τοῦ ἰδίου Ὑπουργοῦ δι’ ἧς ἀνεστέλετο ἡ ἀναστολὴ τῆς λειτουργίας τοῦ Φθισιατρείου Σύρου ἐν ἀναμονῇ συγκεκριμένων προτάσεων τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἱδρύματος, διὰ τὴν καλλιτέραν λειτουργίαν αὐτοῦ μετὰ τὴν λῆψιν τῶν ὁποίων ἤθελεν ἀποφασισθῇ ὁριστικῶς. Βʹ) Ἡ ἔγκρισις ὀργανισμοῦ διὰ Νοσοκομεῖον 20 κλινῶν, ὡς τὸ ἀνωτέρω Νοσοκομεῖον προϋποθέτει δαπάνας οἵας καὶ διὰ Νοσοκομεῖον 80–100 κλινῶν πρᾶγμα ἀσύμφορον διὰ τὸ Κράτος. 2) Δὲν δύνανται οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος νὰ τύχουν βαθμολογικῆς ἢ μισθολογικῆς προαγωγῆς, διότι συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 10 παραγρ. 1 τοῦ Α.Ν. 965)37 ὁρίζεται τὰ τῆς συνθέσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τὰ τῆς διαβαθμίσεως τοῦ προσωπικοῦ, μετατάξεων, ἀπολύσεων, ἀδειῶν, προαγωγῶν, ὁρίου ἡλικίας, τοῦ προσωπικοῦ ἐν γένει τῶν δημοσίων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, ρυθμίζονται διὰ τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ παρόντος ἐκδιδομένου ὀργανισμοῦ τοιούτου ὅμως ὀργανισμοῦ ἐκδοθέντος διὰ τὸ ἐν λόγῳ Ἵδρυμα, οὐδεμία βαθμολογικὴ ἢ μισθολογικὴ προαγωγὴ τῶν ὑπαλλήλων αὐτοῦ δύναται νὰ γίνῃ. 3) Ὡς ἐκ τῆς μὴ ὑπάρξεως ὀργανισμοῦ δὲν δύναται νὰ γίνῃ λόγος καὶ περὶ δοκιμοποιήσεως τῶν ὑπαλλήλων, διότι διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ θὰ ὡρίζετο ὁ χρόνος τῆς δοκιμότητος μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ ὁποίου θὰ ἐγένετο μονιμοποίησις εἰς θέσεις ὅμως νομοθετημένας. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 945)1–12–51 γνωμάτευσις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους προϋποθέτει προσωπικὸν τὸ ὁποῖον νὰ κατέχῃ ὀργανικὰς θέσεις βάσει τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α.Ν. 1538)50 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου» εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὁποίου δὲν ἐμπίπτει τὸ προσωπικὸν τοῦ Φθισιατρείου Σύρου, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται προσωπικὸν Ἰδιωτικοῦ Δικαίου καὶ αἱ ἀποδοχαὶ τούτου ρυθμίζονται βάσει τῶν συλλογικῶν συμβάσεων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Καζάκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 167 ἐ.ἔ. ὑμετέρου καὶ σχετικῶς μὲ τὸ διαβιβασθὲν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 4464 ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Καζάκου, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν λιμενικῶν ἔργων Τηγανίου–Σάμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν ἐμερίμνησε δεόντως διὰ τὸ ὑπ’ ὄψει ἔργον καὶ περιέλαβε τοῦτο ἐπανειλημμένως εἰς τὰ προγράμματα ἐκτελεστέων ἔργων τῶν παρελθόντων ἐτῶν, ἔθεσε δὲ ὑπ’ ὄψει τῶν ἁρμοδίων τὴν ἀνάγκην τῆς ἐκτελέσεως τούτου, πλὴν ὅμως δὲν υἱοθετήθη ὑπὸ τούτων καὶ μέχρι σήμερον δὲν ἐχρηματοδοτήθη ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Ἡ ὑπηρεσία ὑμῶν περιέβαλε καὶ πάλιν τοῦτο εἰς τὸ πρόγραμμα ἐκτελεστέων ἔργων τῆς οἰκονομικῆς χρήσεως 1952–53 καὶ θὰ ὑποστηρίξῃ ἐν καιρῷ τὴν ἐκτέλεσιν καὶ χρηματοδότησιν τούτου. Τοῦτο ὅμως θὰ ἐξαρτηθῇ ὡς ἀναγράφομεν καὶ ἀνωτέρω ἐκ τῶν ἁρμοδίων πρὸς τοῦτο. Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Καζάκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 167 ἐ.ἔ. ὑμετέρου καὶ σχετικῶς μὲ τὸ διαβιβασθὲν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 4465 ἐ. ἔμ. ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Καζάκου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν Λιμενικῶν Ἔργων Εὐδήλου–Ἰκαρίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς. Ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν ἐμερίμνησε δεόντως διὰ τὸ ὑπ’ ὄψει ἔργον καὶ περιέλαβε τοῦτο ἐπανειλημμένως εἰς τὰ προγράμματα ἐκτελεστέων ἔργων τῶν παρελθόντων ἐτῶν, ἔθεσε δὲ ὑπ’ ὄψει τῶν ἁρμοδίων τὴν ἀνάγκην τῆς ἐκτελέσεως τούτου, πλὴν ὅμως δὲν υἱοθετήθη ὑπὸ τούτων καὶ μέχρι σήμερον δὲν ἐχρηματοδοτήθη ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν περιέβαλε καὶ πάλιν τοῦτο εἰς τὸ πρόγραμμα ἐκτελεστέων ἔργων τῆς οἰκονομικῆς χρήσεως 1952–53 καὶ θὰ ὑποστηρίξῃ ἐν καιρῷ τὴν ἐκτέλεσιν καὶ χρηματοδότησιν τούτου. Τοῦτο ὅμως θὰ ἐξαρτηθῇ ὡς ἀναγράφομεν καὶ ἀνωτέρω ἐκ τῶν ἁρμοδίων πρὸς τοῦτο. Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λυκουρέζου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 105 ἐ. ἔ. ὑμετέρου σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λυκουρέζου περὶ ἀποκαταστάσεως τοῦ Λιμένος Κορώνης ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι κατ’ ἀρχὴν τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Κορώνης ἔπρεπε νὰ ὑποβάλῃ ἡμῖν σχετικὴν μελέτην πρὸς ἐκτίμησιν τῶν ζημιῶν καθὼς καὶ πρὸς ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος τῆς χρηματοδοτήσεως πρὸς ἀποκατάστασιν τούτων τῆς οἰκείας πιστώσεως χορηγηθησομένης εἴτε ἐκ τῶν ἰδίων πόρων τούτου, ἐφ’ ὅσον τοῦτο θὰ ἦτο δυνατόν, εἴτε ἐκ τοῦ Προγράμματος Ἀνασυγκροτήσεως, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐνεκρίνετο ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων, ὑπ’ ὄψει τῶν ὁποίων θὰ ἐτίθετο παρ’ ἡμῶν. Τοιαύτη μελέτη δὲν ὑπεβλήθη ἡμῖν μέχρι σήμερον.

Ὁ Διευθυντὴς

Μ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σχινᾶ. ΘΕΜΑ. Ὁδοὶ 1) Καλαμῶν–Σπάρτης–Μυστρᾶ καὶ 2) Καλαμῶν–Κάμπου Ἀβίας Καρδαμύλης. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 242269 ἐ.ἔ. ἐγγράφου τῆς Ὑπηρ. Ὑδραυλικῶν Ἔργων διαβιβασθέντος ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 84 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπὸ 2–2–52 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶ ἀφορῶσαν τὴν συντήρησιν τῶν Ἐθν. ὁδῶν Καλαμῶν– Σπάρτης–Μυστρᾶ καὶ Καλαμῶν–Κάμπου Ἀβίας Καρδαμύλης ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Καλαμῶν–Σπάρτης–Μυστρᾶ. Ἀρκετὸν τμῆμα ὁδοῦ ταύτης εἶναι ἄνευ ὁδοστρώματος, ἔχει δὲ ἀνάγκην σοβαρῶν πιστώσεων διὰ τὴν ἀνακαίνισιν αὐτοῦ. Τὸ ὕψος τῶν χορηγουμένων διὰ τὰς συντηρήσεις τῶν ἐθν. ὁδῶν Κράτους πιστώσεων, δὲν ἐπιτρέπει τὴν διάθεσιν τοιούτων διὰ τὴν ἀνακαίνισιν τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ. Πάντως διατάσσεται ὁ κ. Ν]κὸς ἵνα διὰ τῶν εἰς χεῖρας του πιστώσεων τοῦ Συμφων. «Β» μεριμνήσῃ διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ σκυροστρωμένου τμήματος τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ. 2) Ὁδὸς Καλαμῶν–Κάμπου–Ἀβίας–Καρδαμύλης. Εἰς τὸν κ. Ν)κὸν Μεσσηνίας χορηγοῦνται πιστώσεις διὰ τὴν στοιχειώδη συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς περιφερείας του, ἀνερχομένας εἰς 40.000.000 δρχ. μηνιαίως. Εἰς βάρος τῶν ὡς ἄνω πιστώσεων ὁ εἰρημένος Ν)κὸς διετάχθη τὸν παρελθόντα Αὔγουστον ὅπως προβῇ εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς βατότητος τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ. Ἤδη διετάχθη ἐκ νέου ὁ ἐν λόγῳ Ν)κὸς ὅπως διὰ τῶν πιστώσεων τούτων συντηρήσῃ καὶ πάλιν τὴν ὁδὸν ταύτην. Συνημμένως ἐπιστρέφομεν τὴν ἀπὸ 2–5–52 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ ὡς καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3619)2– 5–52 ἔγγραφον τοῦ Γεν. Γραμματέως τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Ὁ Προϊστάμενος Υ.Σ.Ε.

Ε. ΚΑΥΓΑΛΑΚΗΣ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐταξία. Ἐπὶ τῇ ὑπ’ ἀριθ. 419 ἐρωτήσει ἀπὸ 19–5–52 τοῦ βουλευτοῦ Φθιώτιδος κ. Εὐταξία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: 1) Αἱ ὁδοὶ Ἀταλάντης–Κατοίκου Χάνι καὶ Ἀταλάντης–Καμ. Βούρλων–Λαμίας, ὑπήχθησαν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῆς Ὑπηρεσίας Ἐπειγόντων Ἔργων. Μέχρι τῆς ἐγκαταστάσεως ἐργολάβου παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας Ἐπειγόντων Ἔργων, ἡ ἡμετέρα ὑπηρεσία διετάχθη νὰ προβαίνῃ εἰς στοιχειώδη συντήρησιν τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ. 2) Αἱ ὁδοὶ Τιθορέας–Ἐλατείας πρὸς Ἀταλάντην καὶ Μαρτίνου–Λαρύμνης εἶναι Ἐπαρχιακαὶ συντηρούμεναι ὑπὸ τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Ταμείου Ὁδοποιΐας Φθιώτιδος. 3) Ἡ ὁδὸς Ἀταλάντης–Μαρτίνου ἔχει συντηρηθῆ ἱκανοποιητικῶς κατὰ τὸ μέγιστον τμῆμα ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας Συγκ. Ἔργων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3754]1542 ἀπὸ 8–5–52 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 381 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 77 (τεῦχος Αʹ) τῆς 29 Μαρτίου 1952 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως ἐδημοσιεύθη ὁ νόμος 2031 «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1821]1951 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ νόμου 4328)1929 «περὶ συστάσεως Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ἄρθρου 10 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59]1945 Σ.Π. κ.λ.π.» τὸ ἄρθρον δεύτερον τοῦ ὁποίου (παρ. 2) προβλέπει τὴν ὑπὸ τοῦ κ. Σχινᾶ ἀναφερομένην παράτασιν τῆς προθεσμίας ἐφαρμογῆς τοῦ Α. Ν. 936]1949.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΜΙΧΑΗΛ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3648]1515 ἀπὸ 5–5–52 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 378 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, περὶ διαβαθμίσεως τῶν κλητήρων τῶν γραφείων τῶν Γενικῶν Ἐπιθεωρητῶν τῶν σχολείων Μ. Ε., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι λίαν συντόμως πρόκειται νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο κατ’ ἐφαρμογὴν ὡρισμένων διατάξεων τοῦ Κώδικος «περὶ καταστάσεως τῶν Δημοσίων Διοικητικῶν ὑπαλλήλων» καὶ δὴ τοῦ ἄρθρου 203 αὐτοῦ, τοῦ προβλέποντος τὴν κατανομὴν τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΡΕΛΙΑΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Ε. Ἀλιπράντη, καὶ Τ. Πάρρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2406)990)20–3–1952 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 336 ἐρώτησις περὶ προαγωγῆς τῶν Δημοτικῶν Σχολείων Ἀντιπάρου καὶ Σύρου, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ καταρτισθέντος καὶ ἀποσταλέντος πρὸς δημοσίευσιν Β. Διατάγματος προήχθησαν τὸ μὲν Δημοτικὸν Σχολεῖον Παροικίας Πάρου ἐκ 5]ξίου εἰς 6]ξιον, τὸ δὲ Δημοτικὸν Σχολεῖον Ἀντιπάρου ἐκ 1]ξίου εἰς 2]ξιον.

Ε. Υ.

Ὁ Διευθυντὴς

Ι. ΦΩΤΙΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Πάρρη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5738]4–8–52 ἐγγράφου σας διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 15 ἀπὸ 4–8– 1952 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς τῶν γεωμήλων, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας προέβη εἰς τὰς ἀκολούθους ἐνεργείας. 1) Ἀντετάχθη διὰ πᾶσαν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ γεωμήλων πρὸς βρῶσιν, καθ’ ὅσον κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ηὐξήθη ἡ παραγωγὴ τοῦ εἴδους τούτου καὶ ἠδύνατο νὰ καλύψῃ πλήρως τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Οὕτω δὲ οὐδέποτε ποσότης γεωμήλων πρὸς βρῶσιν εἰσήχθη κατὰ τὰ ὡς ἄνω ἔτη. 2) Προσαύξησις καταναλώσεως ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῶν γεωμήλων διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῆς ἐφετεινῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς ἀφ’ ἑνὸς μὲν συνέστησεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ ἐξεδόθη ὑπ’ αὐτοῦ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 75]11– 6–52 ἀγορανομικὴ διάταξις περὶ ὑποχρεωτικῆς παρασκευῆς φαγητῶν ἐκ γεωμήλων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ παρεκάλεσε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως εἰς τὸ συσσίτιον τῶν στρατιωτικῶν μονάδων συμπεριληφθῶσιν εἰς εὐρυτέραν κλίμακα τὰ γεώμηλα. 3) Ἐμερίμνησε διὰ τὴν ἔγκαιρον εἰσαγωγὴν μέσῳ τῆς ΚΥΔΕΠ, τῆς ἀναγκαιούσης ποσότητος πατατοσπόρου προελεύσεως Κύπρου, ὅστις μετὰ τοιούτου ἐγχωρίου παραγωγῆς τοῦ κέντρου σποροπαραγωγῆς Μεσσήνης διετέθη εἰς τοὺς πατατοκαλλιεργητὰς ἐπὶ πιστώσει πρὸς οἰκονομικὴν διευκόλυνσιν τούτων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σχινᾶ. 1. Διὰ τὴν ἀποπληρωμὴν τῆς ἀξίας τῶν συγκεντρωθέντων σύκων καὶ κατόπιν τῆς ἐν λόγῳ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας μὴ πραγματοποίησις μέχρι τοῦδε τῆς ἀγορᾶς αὐτῶν ἀπὸ μέρους τῶν Οἰνοπνευματοποιείων βʹ τάξεως, ἐζητήθη ἀπὸ τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2730 ἐ. ἔ. ἐγγράφου τοῦ Γραφείου Προστασίας Σύκων, ἡ ὑποχρεωτικὴ κατανομή, πρὸς ἄμεσον οἰνοπνευματοποίησιν, ὅλης τῆς συγκεντρωθείσης ποσότητος, μετὰ τὴν ὁποίαν θὰ καταβληθῇ εἰς τοὺς παραδώσαντας παραγωγοὺς ἡ ἐπὶ πλέον τῆς προκαταβολῆς διαφορὰ τιμῆς. 2. Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ποσὸν 3.000 ὀκάδων βρωσίμου ποσότητος σύκων, εὑρίσκεται ἐναποθηκευμένον εἰς τὰ ἀποστειρωτήρια, διότι ἅπασα ἡ βρωσίμου ποιότητος παραγωγὴ ἀπερροφήθη ἐν τῷ μεταξὺ ὑπὸ τοῦ ἐμπορίου. Οὕτω δὲ εἰς τὰ ἀποστειρωτήρια παραμένει σήμερον μόνον ἡ συγκεντρωθεῖσα ποσότης ἐξ 1.060.303 ὀκάδων, κατανεμομένη ὡς ἑξῆς:

Ὁ Διευθυντὴς Γεωργίας

Ν. ΛΥΧΝΟΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. Ἀναφορικῶς μὲ τὴν χορήγησιν ἀδείας πωλήσεως εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν Χοτζιοβιωτίσσης διὰ τὴν πώλησιν πρὸς τὴν Κοινότητα Ἴου τῶν ἐν τῇ αὐτῇ Κοινότητι Μοναστηριακῶν κτημάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως πρὸς ἀκτήμονας Μοναστηριακῶν κτημάτων ἀποτελεῖ ἤδη ἀντικείμενον συζητήσεων μεταξὺ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐλπίζομεν λίαν συντόμως νὰ καταλήξωμεν εἰς ὁριστικὴν συμφωνίαν. Πρὶν ἢ συνεπῶς καταλήξωμεν εἰς ὁριστικὴν συμφωνίαν μετὰ τῆς Ἐκκλησίας, κρίνομεν, ὅτι δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ χορηγοῦμεν ἀδείας ἐκποιήσεως ἀγροτικῶν μοναστηριακῶν κτημάτων. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας τὸ αἴτημα τῆς Κοινότητος Ἴου, διὰ τὴν ἐν καιρῷ ἱκανοποίησιν αὐτοῦ καὶ σημειοῦμεν, ὅτι ἡ Ἱερὰ Μονὴ φέρει τὰ ἐν Ἴῳ κτήματά της ὡς πωληθέντα.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Καραμαούνα 1. Ἡ ὀρυζοκαλλιέργεια εἰς τὴν ἀνωτέρω περιοχὴν ἐνεργεῖται ἐπὶ ἁλατούχων ἐκτάσεων, αἵτινες ἦσαν πρότερον ἐτελῶς ἄγονοι καὶ ἀξιοποιήθησαν ὑπὸ τοῦ Κράτους. Διὰ τὴν ἀξιοποίησιν ἑκάστου στρέμματος τὸ Κράτος ἐδαπάνησε πλέον τοῦ 1.000.000 δρχ. 2. Ἐφόσον αἱ ἀξιοποιούμεναι ἐκτάσεις εἶναι κοινοτικαὶ ἢ ἰδιωτικαί, ἐπιστρέφονται ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας μετὰ μίαν τριετίαν. Δεδομένου, ὅτι ἡ ἀξιοποίησις τῶν ἁλατούχων ἐκτάσεων συνδυάζεται μὲ ὀρυζοκαλλιέργειαν, ἡ ὑπηρεσία χορηγεῖ εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἀγρῶν ποσοστὸν 10% ἐπὶ τῆς παραγομένης ὀρύζης ὡς ἐνοίκιον τῶν ἀγρῶν των. Ἐπειδὴ ἡ καλ)γεια ἔχει καὶ πειραματικοὺς σκοποὺς καὶ διάφορα τμήματα τῶν ἐκτάσεων ἢ δὲν καλλιεργοῦνται μὲ ὄρυζαν, ἀλλὰ μὲ ἄλλα φυτὰ ἢ δὲν λιπαίνονται ἢ δὲν μεταπλάσσονται διὰ γύψου κ.λ.π. πρὸς ἐξαγωγὴν ἐπιστημονικῶν συμπερασμάτων, ἑπομένως ἡ παραγωγὴ αὐτῶν εἰς ὄρυζαν δυνατὸν νὰ εἶναι μειωμένη ἢ καὶ μηδαμινὴ ἐν σχέσει μὲ τὰ ἄλλα τμήματα, διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἡ Ὑπηρεσία καθορίζει ὡς στρεμματικὴν ἀπόδοσιν ἑκάστου ἀγροῦ τὴν ἀναλογοῦσαν μέσην στρεμ. ἀπόδοσιν ὁλοκλήρου τῆς ὑπὸ ἀξιοποίησιν ἐκτάσεως ἑκάστης περιοχῆς. Ἑπομένως δὲν εὐσταθεῖ ἡ κατηγορία τῶν ἐνδιαφερομένων, ὅτι ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας ὁρίζεται αὐθαιρέτως τὸ ἐνοίκιον τῶν ἀγρῶν. 3. Οὐδεὶς γεωργὸς ἐργάζεται εἰς τοὺς Κρατικοὺς ὀρυζῶνας χωρὶς νὰ λάβῃ τὸ νόμιμον ἡμερομίσθιόν του. Ἑπομένως ἡ αἰτουμένη παροχὴ πιστώσεως ἐκ μέρους τῆς Ὑπηρεσίας μέχρι τῆς συγκομιδῆς, εἶναι ἐντελῶς ἀκατανόητος. 4. Οὐδεμία ἐπίσημος καταγγελία ὑπάρχει περὶ διαφυγῆς τοῦ παραχθέντος καρποῦ ὀρύζης εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου, οὔτε περὶ κλοπῆς 50.000 σάκκων κενῶν, πάντως ἐφόσον εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ καταγγέλεται τοῦτο, διετάξαμεν τὴν ἐνέργειαν διοικητικῶν ἀνακρίσεων πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν περιστατικῶν αὐτῶν καὶ ἐπιβολὴν τῶν νομίμων κυρώσεων ἐφόσον ἡ καταγγελία ἀποδειχθῇ ἀληθής. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀνακρίσεως θέλομεν γνωρίσει ὑμῖν ἐν καιρῷ. Αἱ ἀξιοποιούμεναι ἐκτάσεις μετὰ τὴν πάροδον τῆς τριετίας ἐπιστρέφονται εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας (Κοινότητας ἢ ἰδιώτας) καὶ οὐχὶ εἰς εὐνοουμένους, πρᾶγμα ἄλλωστε ὅπερ καὶ νομικῶς δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ, ἄνευ σοβαρῶν συνεπειῶν διὰ τοὺς ὑπευθύνους ὑπαλλήλους. Ἄν ὑπάρχῃ συγκεκριμένη περίπτωσις δέον νὰ καταγγελθῇ. 5. Διὰ τὴν Κοινότητα Καλοχωρίου προβλέπεται νὰ ἀξιοποιηθοῦν 5.000 στρεμ. ἁλατούχων ἐκτάσεων κατὰ τὸ ἔτος 1952–53, μέχρι σήμερον ὅμως δὲν ὑπάρχει ἐγκεκριμένον πρόγραμμα, ἑπομένως καὶ καμμία σύμβασις μὲ τὴν Κοινότηνα δὲν ἔχει συναφθῆ.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Ἀλιπράντη Γ. Κατσαφάδου κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3884)13 5 52 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 394 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Ἀλιπράντη, Γ. Κατσαφάδου, καὶ Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ἐν αὐτῇ ἀναφερόμενον θέμα, προέκυψε, λόγῳ τῆς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α.Ν. 1854)51 «περὶ ἀπονομῆς κ.λ.π.» ὑπαγωγῆς τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἐκ τῆς κατηγορίας τῶν Πολιτικῶν Συνταξιούχων εἰς τὴν τοιαύτην τῶν Στρατιωτικῶν τοιούτων. Ἤδη, παρὰ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας μελετᾶται ἡ μεταφορὰ τῶν ἀνωτέρω καὶ αὖθις εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν Πολιτικῶν Συν)χων. Εἰς περίπτωσιν δὲ καθ’ ἣν δὲν καταστῇ αὕτη ἐφικτή, θέλει ληφθῆ πρόνοια διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὸ Πυροσβεστικὸν Σῶμα, ὅπως τύχωσιν οὗτοι ἴσης μεταχειρίσεως μετὰ τῶν εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ὑπηρετούντων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πάλλη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 1392 27–5–52 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ ἀπεστείλατε ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πάλλη, ἐν σχέσει μὲ τὰ ἀδιάθετα ἀποθέματα παραγωγικῶν καπνῶν παλαιῶν ἐσοδειῶν δύο παραγωγῶν τοῦ χωρίου Πολυχνίτου Μυτιλήνης, ν’ ἀνακοινώσωμεν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, πρὸς τὸν σκοπὸν ἀπαλλαγῆς τῆς καπναγορᾶς ἐκ τῶν ἀπωλήτων παραγωγικῶν καπνῶν παλαιῶν ἐσοδειῶν ἀπεφασίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 1100) 10–11–52 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ συγκέντρωσις τῶν εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν ἀπωλήτων καπνῶν ἐσοδείας 1949 καὶ παλαιοτέρων ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου. Ἡ ἐν λόγῳ συγκέντρωσις ἐπεξετάθη εἰς ὅλα τὰ καπνικὰ διαμερίσματα εἰς τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον ἄξια λόγου ἀποθέματα καπνῶν ἐσοδειῶν 1949 καὶ παλαιοτέρων, μὴ δυνάμενα ν’ ἀπορροφηθῶσιν ὑπὸ τοῦ καπνεμπορίου. Εἰς τὴν περιφέρειαν Μυτιλήνης δὲν ὑπῆρχον ἄξια λόγου ἀποθέματα καπνῶν παλαιῶν ἐσοδειῶν, διότι ὁλόκληρος ἡ παραγωγὴ ἑκάστου ἔτους διετίθετο κανονικῶς εἰς τὸ καπνεμπόριον. Καθ’ ἃς δὲ ἔχομεν πληροφορίας, οἱ περὶ ὧν πρόκειται παραγωγοί, καίτοι ἠδύναντο νὰ διαθέσωσι τὰ καπνά των εἰς τό καπνεμπόριον, ἀπέφευγον νὰ πράξωσι τοῦτο, ἀποβλέποντες προφανῶς εἰς ἐπωφελεστέραν διάθεσιν τοῦ προϊόντος των. Ἤδη ἡ αἴτησίς των διεβιβάσθη εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Κ13038)16–6–52 ἐγγράφου μας, μὲ τὴν παράκλησιν, ὅπως κατὰ τὴν διενεργηθησομένην συγκέντρωσιν τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν ἐσοδείας 1950, συμπεριλάβῃ καὶ τὰ καπνὰ τῶν αἰτούντων, ἐφ’ ὅσον ἤθελον οὗτοι προσφέρει ταῦτα, εἰς τὰς τιμὰς τῆς συγκεντρώσεως.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Καλαντζῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2257 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 325 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Καλαντζῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: α) Τὸ πρόβλημα τῶν κομίστρων τῶν δι’ αὐτοκινήτων μεταφορῶν μελετᾶται ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας ἐπὶ νέας βάσεως περιλαμβανούσης ὅλας τὰς πραγματικὰς δαπάνας ἐκμεταλλεύσεως. β) Εἰδικῶς ὅσον ἀφορᾷ τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα Δημοσίας χρήσεως, ἡ δυσχερὴς αὐτῶν κατάστασις, δὲν προέρχεται ἐντεῦθεν, ἀλλ’ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι τὰ ἐν κυκλοφορίᾳ ὀχήματα εἶναι πολὺ περισσότερα ἐν ἀντιστοιχίᾳ πρὸς τὸ ὑπάρχον μεταφορικὸν ἔργον. Ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ κατάστασις θὰ βελτιωθῇ σημαντικῶς διὰ τῶν μέτρων τῶν περιλαμβανομένων εἰς τὸν ὑπὸ ψήφισιν σχετικὸν νόμον. γ) Πρὸς μελέτην τοῦ προβλήματος συντονισμοῦ τῶν διὰ σιδηροδρόμων καὶ αὐτοκινήτων μεταφορῶν, συνεστήθη Ἐπιτροπὴ ἐξ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τῶν Ὑπουργείων Συγκοινωνιῶν καὶ Οἰκονομικῶν καθὼς καὶ ἐξ ἀντιπροσώπων τῶν σιδηροδρόμων καὶ αὐτοκινήτων. Ἀποφάσεις θὰ ληφθοῦν μετὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ σχετικοῦ πορίσματος.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργ. Ἐμπορικ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Γ. Τσουδεροῦ. 1. Ἐπὶ ὑμετέρου 4164/21–5–52 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τσουδεροῦ, περὶ τοῦ σημείου εἰς ὃ εὑρίσκεται ἡ ὑπόθεσις τοῦ ναυαγίου τοῦ ἀ]π ΑΔΡΙΑΣ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 2. Ὁ ἀπὸ τῆς ἡμετέρας πλευρᾶς καὶ δυνάμει τοῦ Α. Ν. 1774/1939 ἀσκούμενος διοικητικὸς ἔλεγχος, διῆλθε τὰ στάδια τῆς προανακρίσεως καὶ τῆς τακτικῆς ἀνακρίσεως. Ἤδη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος μηνὸς ὁλόκληρος ἡ σχηματισθεῖσα δικογραφία διεβιβάσθη εἰς τὸ κατὰ τὸν ἀνωτέρω νόμον ἁρμόδιον Συμβούλιον Ἐλέγχου Ναυτικῶν Ἀτυχημάτων ὅπερ καὶ ἐπελήφθη τῆς ὑποθέσεως. Τὸ Συμβούλιον τοῦτο προεδρευόμενον ὑπὸ Ἀρεοπαγίτου καὶ συντιθέμενον ἐκ δικαστικῶν καὶ τεχνικῶν μελῶν, θέλει γνωμοδοτήσει δι’ ἐκθέσεώς του περὶ τῶν αἰτίων καὶ τῶν ὑπευθύνων τῆς προσαράξεως. 3. Πρὸς τὸ ἐν λόγῳ Συμβούλιον ἀπηυθύναμεν προσφάτως ἔγγραφον περὶ τῆς κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα ἐκδικάσεως τῆς ὑποθέσεως τοῦ ἐν λόγῳ ἀτυχήματος.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Σχινᾶ καὶ Α. Καλαντζάκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3757)4545 ἀπὸ 3–5–52 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 385 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Σχινᾶ καὶ Α Καλαντζάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἔκτασις τοῦ δικτύου διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, γενικῶς ἐν τῇ χώρᾳ, ἀποτελεῖ τὴν στιγμὴν ταύτην ἀντικείμενον εἰδικῆς μελέτης, ἐντὸς τῶν περιωρισμένων πλαισίων τῶν ὑπαρχουσῶν προβλέψεων χρηματοδοτήσεως καὶ θέλει ἐξαρτηθῆ ἐκ τῶν συμπερασμάτων τῆς μελέτης ταύτης ὡς καὶ ἐκ τῶν τεθησομένων τελικῶς εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἐνεργειακοῦ προγράμματος πόρων πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Πάντως καταβάλλεται προσπάθεια τῆς ἐξυπηρετήσεως ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρυτέρων περιοχῶν, θὰ ἔχωμεν δὲ πάντοτε ὑπ’ ὄψει τὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων τῶν περιοχῶν Τριφυλλίας καὶ Ὀλυμπίας διὰ τὴν ἐν καιρῷ κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποίησιν αὐτῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Γ. ΖΙΓΔΗΣ

ΧΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 713 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Καλλία, ἐξαχθεῖσαν ἐκ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ὑμῶν τῆς 23–5–52 σχετικῶς μὲ μέτρα ληφθέντα διὰ τὴν προστασίαν τῆς παραγωγῆς μέλιτος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ εἶδος τοῦτο βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 68)51 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως, ἐνετάγη εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀγαθῶν τῶν ἐλεγχομένων δι’ ὑπερβολικὸν κέρδος, καὶ τοῦτο, ἵνα ἀσκῆται ἀγορανομικὸς ἔλεγχος ἐπὶ τῆς τιμῆς διαθέσεως αὐτοῦ. Πέραν αὐτοῦ καὶ ἰδίᾳ ἐπὶ τῶν ληφθέντων μέτρων πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς τούτου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἁρμοδία τυγχάνει ἡ Διεύθυνσις Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, πρὸς ἣν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν, ἐν ἀντιγράφῳ, μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως παράσχῃ ἀπ’ εὐθείας ὑμῖν τὴν δέουσαν ἀπάντησιν.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΠΟΛ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 723 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη, περὶ τῶν ληφθέντων μέτρων κατόπιν ὑποβληθείσης ἡμῖν ἀναφορᾶς τοῦ Νομοκτηνιάτρου Κυκλάδων Ε. Πασιόκα, ἀφορώσης εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἀγελαδοτροφίας καὶ κτηνοτροφίας τῶν Κυκλάδων διὰ τῆς διαθέσεως μηνιαίως 200.000 ὀκ. πιτύρων τοῦ Δημοσίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ προώθησις τῆς ἀνωτέρω ποσότητος πιτύρων εἰς Κυκλάδας, εἴτε ἐκ τοῦ Ἀλεστικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν–Πειραιῶς εἴτε ἐξ ἑτέρου τοιούτου δὲν εἶναι δυνατή, λόγῳ ἀφ’ ἑνὸς τῆς καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν μειωμένης παραγωγῆς ὑποπροϊόντων ἀλέσεως σιτηρῶν, ὀφειλομένης εἰς τὸν παραγόμενον σήμερον τύπον ἀλεύρων καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς αὐξήσεως τῶν κατὰ τόπους εἰς πίτυρα ἀναγκῶν ὀφειλομένης εἰς ἀντίστοιχον ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας καὶ πτηνοτροφίας τῆς χώρας. Δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐν προκειμένῳ ὅτι αἱ εἰς τὰ ζῶα καὶ πτηνὰ τῶν ἐκ τοῦ ἐνταῦθα ἀλεστικοῦ Κέντρου ἀλευροδοτουμένων περιφερειῶν χορηγούμεναι ποσότητες πιτύρων καλύπτουν μόλις τὸ ἓν δέκατον τῶν κατὰ μῆνα ἀναγκαιουσῶν ποσοτήτων, ἀνάλογοι δὲ εἶναι καὶ αἱ ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους Π.Υ.Ε.Δ. διανεμόμεναι ποσότητες. Παρὰ ταῦτα ἔχοντες ὑπ’ ὄψει, τὰς ἀνάγκας τῶν κτηνοτρόφων τοῦ Νομοῦ Κυκλάδων καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ χορηγοῦμεν ἑκάστοτε ποσότητας τινὰς πιτύρων εἰς Συν)σμοὺς τῆς ἀνωτέρω περιφερείας ἐξ ἑτέρων ἀλεστικῶν Κέντρων.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Καλλία. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3837 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ἀπὸ 10–5–52 ὑπ’ ἀριθ. 388 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41123)25–5– 1951 ἀποφάσεως ἡμῶν ἀνεγνωρίσθη διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ μέλιτος παθητικότης 15%. Σχετικῶς ἔχουσι ὑποβληθῆ ἡμῖν νεώτεραι αἰτήσεις παρ’ ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀνωτέρου ποσοστοῦ παθητικότητος, αἵτινες πρόκειται νὰ τεθῶσι ὑπ’ ὄψει τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς ἐξαγωγῶν πρὸς κρίσιν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δαβάκη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3706 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ἡμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 358 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Δαβάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσωμεν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Διὰ τοῦ νόμου 480)1947 ἱδρύθη παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νῦν Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου. Βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐξεδόθησαν ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου ἀποφάσεις 1) ἡ ὑπ’ ἀριθ. 51371)1951 «περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῆς πρὸς διενέργειαν κατανομῶν εἰδῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ» ὡς καὶ εἰς ἐκτέλεσιν ταύτης, 2) ἡ ὑπ’ ἀριθ. 72035)1951 τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου περὶ καθορισμοῦ κριτηρίων. Ἡ διὰ τῆς προαναφερομένης 51371)1951 ἀποφάσεως συσταθεῖσα Γενικὴ Ἐπιτροπὴ Κατανομῶν (Γ.Ε.Κ.) εἰς ἣν μετέχουσιν ἐκπρόσωποι ἐπιμελητηρίων κεντρικῶν, ἐπαρχιακῶν ὡς καὶ βιομηχανικῶν διὰ τῶν ἀποφάσεών της 1) τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13 καθώρισε τὸν τρόπον κατανομῆς τῶν ἐν τῷ προγράμματι εἰσαγωγῶν τρέχοντος ἑξαμήνου ἀναγεγραμμένων κονδυλίων καὶ 2) τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23 τοιαύτης, καθώρισε τὸν τρόπον συστάσεως τῶν ὑποεπιτροπῶν κατανομῶν πρωτοβαθμίων καὶ δευτεροβαθμίων (ἀναθεωρητικῶν) παρὰ τοῖς κατὰ τόπους ἐπιμελητηρίοις. Ἡ κατανομὴ τῶν κονδυλίων τῆς κατηγορίας ΙΙΙ τοῦ προγράμματος εἰσαγωγῶν «φαρμακευτικὰ εἴδη καὶ ἰατρικὰ ἐφόδια» ἡ διενεργηθεῖσα ὑπὸ τῶν ὑποεπιτροπῶν τοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν, ἐγένετο βάσει τῶν θεσπισθέντων κριτηρίων καὶ λοιπῶν ὁδηγῶν τῆς Γ.Ε.Κ., εἰς δὲ τὴν πρωτοβάθμιον ὑποεπιτροπὴν συμμετεῖχον καὶ εἰδικὰ μέλη ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων εἰσαγωγέων, τὰ ὁποῖα ἔλαβον μέρος καὶ εἰς τὸν προηγηθέντα τῆς κατανομῆς ἔλεγχον παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν τῶν ὑφ’ ἑκάστου εἰσαγωγέως ὑποβληθέντων στοιχείων μετὰ δὲ τὴν διενέργειαν τῆς κατανομῆς ὑπέγραψαν ταύτην. Τὰ ὡς ἄνω εἰδικὰ μέλη ἐξελέγησαν διὰ κληρώσεως καὶ ἐκ τῶν εἰσαγωγέων τοῦ ὑπὸ κατανομὴν εἴδους. Ὡς καθορίζεται εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 13 ἀπόφασιν τῆς Γ.Ε.Κ. δικαίωμα συμμετοχῆς εἰς κατανομὴν εἶχον ἐκεῖνοι ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑποβάλει ἐγκαίρως 1) Στοιχεῖα πραγματοποιηθεισῶν ὑπ’ αὐτῶν εἰσαγωγῶν τοῦ εἴδους τὸ ὁποῖον ἐπεθύμουν ὅπως εἰσαγάγωσιν κατὰ τὰ τρία παρελθόντα ἔτη ἤτοι ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου 1948 μέχρι τοῦ Ἰουλίου 1951, 2) στοιχεῖα καταβληθέντων φόρων καὶ 3) στοιχεῖα καταβληθέντων μισθῶν καὶ ἀμοιβῶν προσωπικοῦ. Ἡ πρωτοβάθμιος Ἐπιτροπὴ κατὰ τὴν κατανομὴν τοῦ ἀντιβιοτικοῦ καθώρισεν ἀνώτατον ὅριον χορηγηθέντος ποσοῦ συναλλάγματος κατ’ εἰσαγωγέα, ἵνα μὴ παρατηρηθῶσι μεγάλαι διαφοραὶ ὕψους κατανεμηθέντων ποσῶν, ἐδεσμεύθη ὅμως εἰς τὴν τοιαύτην ἀπόφασίν της ὑπὸ τοῦ ὑφ’ ἑκάστου εἰσαγωγέως παρουσιαζομένου ὕψους πραγματοποιηθεισῶν εἰσαγωγῶν τοῦ εἴδους ὡς καὶ τῶν καταβληθέντων ὑπ’ αὐτοῦ φόρων καὶ μισθῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 358 ἀπὸ 7–4–52 ἐρωτήσει διαλαμβανόμενα ὅτι κακῶς ἐπιτρέπεται εἰς φαρμακοποιοὺς διατηροῦντας φαρμακεῖα, ὅπως πραγματοποιῶσι εἰσαγωγάς, γνωρίζομεν ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐκ τῆς κειμένης φαρμακευτικῆς νομοθεσίας οὗτοι δύνανται νὰ πραγματοποιοῦν εἰσαγωγὰς διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν φαρμακείων των καὶ βάσει τῆς τοιαύτης διατάξεως ἔτυχον δικαιώματος κατανομῆς, ἀναποτρέπτως δημιουργεῖται ἡ ὕπαρξις δύο κερδῶν ἤτοι τὸ εἰσαγωγικὸν καὶ τὸ τῆς λιανικῆς πωλήσεως. Τοῦτο ἄλλως τε καὶ πρὸ τῆς τελευταίας κατανομῆς δι’ ὅλους τοὺς τυχόντας δικαιώματος εἰσαγωγεῖς, φαρμακοποιοὺς εἴτε μεμονωμένους εἴτε συμμετασχόντας ὡς μέλη Συνεταιρισμῶν. Τὸ σημεῖον τοῦτο πάντως δὲν δύναται ν’ ἀφορᾷ τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ἀλλὰ τὸ ρυθμίζον τὰς ἁρμοδιότητας καὶ τὰ δικαιώματα τῶν φαρμακευτικῶν ἐπαγγελματικῶν τάξεων, Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Εἰς τὸ κριτήριον τῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὴν ὡς ἄνω ἀναφερομένην τριετίαν εἰσαγωγῶν περιλαμβάνονται οὐχὶ μόνον αἱ διὰ κρατικοῦ συναλλάγματος καὶ αἱ βάσει ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν ὡς καὶ αἱ τυχὸν δι’ ἰδίου συναλλάγματος πραγματοποιηθεῖσαι τοιαῦται, περαιτέρω δέ, αἱ καὶ ἀσφαλεστέραν βάσιν παρέχουσαι διενεργηθεῖσαι κατὰ τὴν περίοδον ἀπὸ 30–12–49 μέχρι τέλους Φεβρουαρίου 1951, καθ’ ἣν ἐπετρέπετο ἡ ἐλευθέρα εἰσαγωγὴ ἐκ χωρῶν ἀντιβιοτικῶν πρώτων ὑλῶν φαρμακοβιομηχανίας, χημικῶν καὶ λοιπῶν φαρμάκων, πλὴν ἰδιοσκευασμάτων ὡς καὶ λοιπῶν φαρμακευτικῶν εἰδῶν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὁ οἱοσδήποτε προβαλλόμενος ὡς παράδειγμα εἰσαγωγεὺς ἐμφανίσας ὄγκον κατὰ τὴν τριετίαν πραγματοποιηθεισῶν εἰσαγωγῶν, ἔλαβε ταύτας συμφώνως πρὸς τὰ θεσπισθέντα κριτήρια καὶ κατόπιν τοῦ ἐνδελεχοῦς ἐλέγχου τῶν ὑπ’ αὐτοῦ ὑποβληθέντων εἰς τὰ οἰκεῖα ἐπιμελητήρια στοιχείων. Αἱ ἀντικανονικῶς τυχὸν περὶ ὧν ἐπελήφθη ἡ συσταθεῖσα διὰ τοῦ ἐλέγχου τῶν ἀδειῶν εἰσαγωγῆς φαρμακευτικῶν εἰδῶν ἐπιτροπὴ χορηγηθεῖσαι ἄδειαι περὶ τὸ τέλος τοῦ πρώτου ἑξαμήνου 1951, ἐξηκριβωμένως δὲν περιελήφθησαν εἰς τὰ ὑποβληθέντα εἰς τὸ ἐπιμελητήριον στοιχεῖα ὡς ἀφορῶσαι ἐφεξῆς εἰσαγωγὰς ἐμπορευμάτων, αἵτινες ἐπραγματοποιήθησαν μετὰ τὴν 30ην Ἰουνίου 1951, ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη περιελαμβάνοντο αἱ εἰσαγωγαὶ αὗται ἐλάχιστον θὰ ἤσκουν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τῶν εἰσαγωγικῶν δικαιωμάτων. Κατόπιν ὑπομνήματος τοῦ φαρμακεμπορικοῦ συλλόγου οὗτινος ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς τυγχάνει Πρόεδρος, τὸ ζήτημα ἐξητάσθη δὶς παρὰ τῆς Γενικῆς Ἐπιτροπῆς Κατανομῶν καὶ κατόπιν ἐπακριβοῦς ἐλέγχου τῶν προβαλλομένων ἐπιχειρημάτων καὶ στοιχείων πρὸς ἀκύρωσιν τῆς κατανομῆς ἐκρίθη ἀβάσιμον καὶ συνεπῶς ἀπερρίφθη τὸ αἴτημα ἀκυρώσεως τῆς γενομένης κατανομῆς ἀντιβιοτικῶν. Διὰ τὰ ἀντιβιοτικὰ παρεμπιπτόντως γνωστὸν τυγχάνει τοῖς πᾶσι, ὅτι ἔχουσιν ἤδη δεσμευθῆ καὶ διατίθενται μέσῳ τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς ἀντιβιοτικῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράγρ. 3 τῆς ἐρωτήσεως καθ’ ἣν ἡ ὑπηρεσία ἐμφανίζεται ὡς μὴ διευκολύνουσα δῆθεν τὸ ἔργον τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς Ἐλέγχου διὰ τῆς παροχῆς στοιχείων καὶ πληροφοριῶν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ἀπροκαλύπτως, ὅτι πρόκειται περὶ ἀνακριβείας, καθ’ ὅτι ἅπαντα τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐπιτροπῆς εὐθὺς ὡς ἐζητήθησαν ταῦτα. Ἐπὶ τῆς παραγρ. 4 τῆς ἐρωτήσεως τὸ συμπέρασμα τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ ὅτι, ἐκ τῆς μελέτης τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπιτροπῆς ἐλέγχου διὰ τὰ ἔτη 1949, 1950 καὶ ἴσως καὶ περαιτέρω, θὰ ἔχουσι συμβῆ φοβερώτερα πράγματα, γίνεται γνωστὸν ὅτι κατὰ τὰ ἔτη 1949, 1950 καὶ 1951 αἱ κατανομαὶ ἐγένοντο ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ἐπιτροπῶν συσταθεισῶν, δι’ Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων εἰς ἃς ἐπιτροπὰς συμμετεῖχον δι’ ἀντιπροσώπων ὅλαι αἱ τάξεις τῶν εἰσαγωγέων φαρμακευτικῶν εἰδικῶς δὲ ὁ ἐρωτῶν συμμετεῖχε προσωπικῶς ἤ καὶ δι’ ἀντιπροσώπου διὰ τὴν τάξιν τῶν φαρμακεμπόρων. Τέλος ὁ ὁμιλῶν βουλευτής, ὁμιλῶν περὶ φοβερωτέρων πραγμάτων κατὰ τὰ ἔτη 1949–1950 ἀναφέρει παραδείγματα ἄκρως ἀπροσδιόριστα. Φρονοῦμεν, ὅτι τῷ δημιουργεῖται ὑποχρέωσις νὰ προσδιορίσῃ, ἀναφέρων καὶ ὀνόματα, τὰ διάφορα περιστατικὰ καὶ τὰ ὑπονοούμενα τοῦ περὶ «φοβερωτέρων πραγμάτων» ἵνα δυνηθῶμεν καὶ ἀπαντήσωμεν προβαίνοντες εἰς ἐνδελεχῆ ἔλεγχον.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ

ΧΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κουπαρούσου, Μ. Γαληνοῦ, κλπ. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 3148]17–4–1952 ὑμετ. ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Ν. Κουπαρούσου, Μ. Γαληνοῦ, Ε. Ζαννῆ, Δ. Θεοχαρίδη, Λ. Καραμαούνα, Σ. Τσιαπάρα, Μ. Κύρκου, Τ. Βουλοδήμου, Ι. Γιαμᾶ, Γ. Γεωργιάδη, Λ. Πάλλη, Ν. Ζορμπᾶ, Ι. Χαβούτη, Κ. Μητσοτάκη, Λ. Λυμπέρη, Γ. Δοξοπούλου, Γ. Ἀναγνωστοπούλου, Ε. Μάντακα, Ι. Πασαλίδη, Θ. Βλαμοπούλου, Γ. Σίμου, Κ. Παπαμαντέλλου, Μ. Τοσουνίδη, Ι. Μογγογιάννη, Χ. Σκουτέρη, Κ. Βασαρδάνη, Ε. Μπακλατζῆ, Σ. Πετραλιᾶ, Π. Κατερίνη, Α. Μπριλλάκη, Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη, Ν. Ἰντζέ, Ε. Ἀρβανιτάκη, Α. Μπακλατζῆ, διὰ τὴν διάλυσιν τῆς ΠΕΟΕΦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 32 τοῦ νόμου 281]1941 οὗτινος ἡ ἰσχὺς διετηρήθη καὶ μετὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, ὁ ἀσκῶν τὴν ἐποπτείαν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Σωματείου Νομάρχης Ἀττικῆς, ἤγειρε τὴν αἴτησιν περὶ διαλύσεως τούτου, ἐνεργῶν κατ’ ἐντολὴν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὡς γνωστὸν τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης οὐδὲν δικαίωμα καὶ οὐδεμία, ἁρμοδιότητα ἐπεμβάσεως κέκτηται εἰς τὰς ἀποφάσεις Δικαστηρίων τοῦ Κράτους. Συνημμένως πέμπομεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 5519]1952 ἀπόφασιν τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, περὶ διαλύσεως τοῦ ἐν λόγῳ Σωματείου ἵνα λάβετε γνῶσιν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 3937. Πρὸς Τὸ Σὸν Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Γεν. Διεύθυνσιν Διευθύνσεως Δ)σύνης Ἐνταῦθα. Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλλωμεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 43351 ἐ. ἔ. Ὑμετέραν παραγγελίαν μεθ’ ἁπάσης τῆς σχετικῆς ἀλληλογραφίας καὶ ἀντιγράφου τῆς ἐν προκειμένῳ ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. 5519]52 ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου τῶν ἐν Ἀθήναις Πρωτοδικῶν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ Ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαΐου 1952 Εὐπειθέστατος Ὁ Προϊστάμενος τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Πρω-

τοδικείου Ἀθηνῶν Ἐφέτης

ΧΡ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ

Ἀριθμὸς 5519:1952

Τὸ Δικαστήριον τῶν ἐν Ἀθήναις Πρωτοδικῶν

ΤΜΗΜΑ Δʹ.

Συγκείμενον ἐκ τῶν Δικαστῶν Κων. Γρίβα Προέδρου, Χρ. Δελλαρόκα Εἰσηγητοῦ κοί Ε. Μαριδάκη. Συνεδρίασαν δημοσίᾳ ἐν τῷ ἀκροατηρίῳ του τὴν 30ην Ἀπριλίου 1952 παρουσίᾳ καὶ τοῦ Γραμματέως Ἰωάν. Γιαννοπούλου ἵνα δικάσῃ ἐπὶ τῆς ἑξῆς ὑποθέσεως μεταξύ: Τοῦ αἰτοῦντος Νομάρχου Ἀττικῆς ἐκπροσωπουμένου νομίμως παραστάντος διὰ τῶν πληρεξουσίων τοῦ Δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου Α. Γιαννουλάτου καὶ τοῦ καθ’ οὗ αἴτησις ἐν Ἀθήναις ἑδρεύοντος Σωματείου ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Πανελλήνιος Ἕνωσις Οἰκογενειῶν Πολιτικῶν ἐξορίστων καὶ Φυλακισμένων» ἐκπροσωπουμένου νομίμως διὰ τοῦ πληρεξουσίου του δικηγόρου Γεωργίου Λιβαδᾶ. Ὁ αἰτῶν διὰ τῆς ἀπὸ 7 Φεβρουαρίου 1952 πρὸς τὸ Δικαστήριον τοῦτο ἀπευθυνομένης αἰτήσεώς του καὶ διὰ τοὺς ἐν αὐτῇ ἀναφερομένους λόγους ᾐτήσατο νὰ γίνῃ δεκτὴ αὕτη νὰ διαταχθῇ ἡ διάλυσις τοῦ ἐν Ἀθήναις ἑδρεύοντος ἀνεγνωρισμένου Σωματείου ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Πανελλήνιος Ἕνωσις Πολιτικῶν Ἐξορίστων καὶ Φυλακισμένων» καὶ ἡ διαγραφὴ αὐτοῦ ἐκ τοῦ βιβλίου ἀνεγνωρισμένων Σωματείων τοῦ Πρωτοδικείου τούτου νὰ καταψηφισθῇ εἰς βάρος τῆς περιουσίας τοῦ ἐν λόγῳ Σωματείου ἡ δικαστικὴ δαπάνη. Τῆς αἰτήσεως ταύτης ὁ Πρόεδρος τοῦ Δικαστηρίου τούτου δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3102)1952 πράξεώς του διώρισε Εἰσηγητὴν τὸν νεώτερον Δικαστὴν διέταξε τὴν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα κοινοποίησιν τῆς τε αἰτήσεως καὶ τῆς πράξεώς του ταύτης καὶ ὥρισε δικάσιμον τὴν ἐν ἀρχῇ τῆς παρούσης ἀναφερομένην συνεδρίασιν καθ’ ἣν. Ἀκοῦσαν τοῦ Εἰσηγητοῦ Δικαστοῦ ἀναγνόντος τὴν κατὰ Νόμον ἔκθεσίν του τοῦ πληρεξουσίου τοῦ αἰτοῦντος αἰτησαμένου ἐγγράφοις αὐτοῦ προτάσει τὰ ἐν αὐταῖς. Ἰδὸν τὴν δικογραφίαν Σκεφθὲν κατὰ νόμον Ἐπειδὴ ἡ ὑπὸ κρίσιν αἴτησις τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς, διώκουσα τὴν διάλυσιν τοῦ ἐν αὐτῇ ἀναφερομένου σωματείου ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Πανελλήνιος Ἕνωσις Οἰκογενειῶν Πολιτικῶν ἐξορίστων καὶ Φυλακισμένων» ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι τὸ Σωματεῖον τοῦτο ἐξετράπη τοῦ σκοποῦ δι’ ὃν συνέστη ἐπιζητῶν διάφορον ἐκείνου τοῦ ἐν τῷ καταστατικῷ τοῦ ὁριζομένου νόμῳ βάσιμος παρίσταται (ἄρθρον 105 παρ. 3 τοῦ Α. Κ.) καὶ ἐρευνητέα κατ’ οὐσίαν ἀποβαίνει, ἁρμοδίως ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου τούτου εἰσαγομένη κατὰ τὴν ἐπ’ ἀναφορᾷ διαδικασίαν συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 21 τοῦ Εἰσαγωγικοῦ Νόμου τοῦ Α. Κ. Ἐπειδὴ ἡ αἴτησις ἡ διώκουσα τὴν διάλυσιν Σωματείου πρέπει νὰ περιέχῃ ἕνα τοὐλάχιστον ἐκ τῶν ἐν τῷ ἄρθρῳ 105 Α. Κ. λόγων (Τούση Νομικὰ πρόσωπα παρ. 43γʹ σελ. 141). Ἐν προκειμένῳ ἡ ὑπὸ κρίσιν αἴτησις ὡς παραδεκτῶς διὰ τῶν προτάσεων διασαφηνίζεται, περιέχει πλήρη καὶ ἀκριβῆ ὡρισμένον λόγον διαλύσεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται σωματεῖον καὶ δὴ τοιοῦτον ἐρειδόμενον ἐπὶ τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 105 Α. Κ. Ἀπορριπτέα ὅθεν τὰ ἐνάντια διὰ τῶν προτάσεών του καθ’ οὗ ὑποβαλλόμενα, ὡς μὴ βάσιμα. Ἐπειδὴ κατὰ τὸ ἄρθρον 32 τοῦ Νόμου 281)1914 «περὶ σωματείων» οὗτινος ἡ ἰσχὺς διετηρήθη καὶ μετὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ Α. Κ. συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 12 τοῦ Νόμου. Ὅταν βεβαιοῦται παράβασις τοῦ Νόμου δυναμένη νὰ ἐπισύρῃ τὴν διάλυσιν τοῦ σωματείου, ἡ ὑπόθεσις παραπέμπεται πάντοτε εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Ἐν προκειμένῳ ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἐν τῇ δικογραφίᾳ ἐγγράφων, ὁ ἀσκῶν τὴν ἐποπτείαν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται σωματείου, συμφώνως τῷ διατηρηθέντι ἄρθρῳ 29 τοῦ Π. 281)1914 Νομάρχης Ἀττικῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 49547)18–1–51 ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, εἰς τὴν μέριμναν τοῦ ὁποίου ὑπάγεται ὁ κύριος σκοπὸς τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Σωματείου παρέπεμψεν τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ὅπερ πάλιν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1805)7287 τῆς 25–1–52 διαταγῆς του πρὸς τὸν αἰτοῦντα Νομάρχην ἔδωκεν αὐτῷ τὴν ἐντολὴν ὅπως ἐνεργήσῃ τὰ δέοντα παρὰ τῷ ἁρμοδίῳ Δικαστηρίῳ, διὰ τὴν διάλυσιν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται σωματείου. Παραδεκτῶς ὅθεν ἡ ὑπὸ κρίσιν αἴτησις ἐγείρεται ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς, ἐνεργοῦντος κατ’ ἐντολὴν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου, ἡ δὲ περὶ τοῦ ἐναντίου ἔνστασις τοῦ καθ’ οὗ ἀπορριπτέα ὡς μὴ βάσιμος κρίνεται. Ἐπειδὴ εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἐδαφίου τρίτου τοῦ προαναφερθέντος ἄρθρου 29 τοῦ Νόμου 281)1914 «περὶ σωματείων» κατὰ πάσης ἐνεργείας τῶν κατὰ τὴν δευτέραν παράγραφον δημοσίων ὑπαλλήλων (νομαρχῶν καὶ ἐπιθεωρητῶν ἐργασίας) ἐπιτρέπεται προσφυγὴ ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ὡς ἀνωτέρας ἐποπτικῆς ἀρχῆς τῶν σωματείων ἀποφασίζοντος ἀνεκκλήτως, ἡ διάταξις ὅμως αὕτη ἔχει θέσιν ὁσάκις πρόκειται ἐνέργεια τοῦ Νομάρχου ἢ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Ἐργασίας, δρώντων ἐξ’ ἰδίας πρωτοβουλίας, οὐχὶ ὁσάκις οὗτοι ὡς ἐν προκειμένῳ, ἐνεργοῦσι κατ’ ἐντολὴν καὶ τῇ διαταγῇ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ τοῦ ἀσκοῦντος τὴν ἀνωτέραν ἐποπτείαν τοῦ σωματείου καὶ ἐνώπιον τοῦ ὁποίου θὰ ἠδύνατο νὰ ἀσκηθῇ ἡ προμνησθεῖσα προσφυγή. Ἀπορριπτέα ὅθεν ἡ περὶ ἀπαραδέκτου τῆς ὑπὸ κρίσιν αἰτήσεως λόγῳ προώρου ἀσκήσεως αὐτῆς, ἔνστασις τοῦ καθ’ οὗ ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ἔδει νὰ προηγηθῇ προσφυγὴ τοῦ σωματείου ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ὡς μὴ βάσιμος. Ἄλλως τε ἡ ἔνστασις αὕτη καὶ ὅλως ἀόριστος τυγχάνει, ἐφ’ ὅσον τὸ καθ’ οὗ δὲν ἐπικαλεῖται ἄσκησιν τοιαύτης προσφυγῆς, οὐδὲ προσάγει προαποδεικτικῶς τὸ οἰκεῖον δικόγραφον ἐξ’ οὗ νὰ ἀποδεικνύεται ἡ τυχὸν ἄσκησις τοιαύτης. Ἐπειδὴ ἐκ τῶν καταθέσεων τῶν ἐνόρκως ἐπ’ ἀκροατηρίῳ ἐξετασθέντων μαρτύρων τῶν προσαγομένων ἑκατέρωθεν ἐγγράφων καὶ τῆς λοιπῆς ἐν γένει διαδικασίας, ἀρκούντως κατὰ τὴν ἐκ τῶν ἐνόντων κρίσιν τοῦ Δικαστηρίου τούτου (Τούση ἐνθ’ ἀνωτέρω) ἐβεβαιώθη, ὅτι τὸ καθ’ οὗ ἡ αἴτησις σωματεῖον ἐξετράπη τοῦ σκοποῦ δι’ ὃν συνέστη, ἐπιδιῶκον ἤδη σκοπὸν τοῦ ἐν τῷ καταστατικῷ καθοριζομένου καὶ δὴ πολιτικὸν τοιοῦτον Ἀληθῶς ἐνῷ κατὰ τὸ ἄρθρον 2ον τοῦ καταστατικοῦ τοῦ Σωματείου διαγράφεται ὡς σκοπὸς αὐτοῦ 1) ἡ ἠθικὴ καὶ ὑλικὴ βοήθεια τῶν μελῶν τῆς ἑνώσεως ἅτινα στεροῦνται τῶν προστατῶν των συνεπεία τῆς ἐκτοπίσεως ἢ φυλακίσεώς των 2) ἡ ἐπιδίωξις τῆς θεσπίσεως τῆς εἰδικῆς κρατικῆς προνοίας διὰ τὰς οἰκογενείας τῶν φυλακισμένων καὶ ἐξορίστων καὶ ἐν γένει διὰ τὰ ὑπ’ αὐτῶν συντηρούμενα πρόσωπα, δι’ ὅσον χρόνον διαρκεῖ ἡ ἐκ τῆς ἑστίας καὶ τῆς ἐργασίας των ἀναγκαστικὴ ἀπομάκρυνσίς των, 3) ἡ προσπάθεια διὰ τὴν χορήγησιν εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν φυλακισμένων καὶ ἐξορίστων παρὰ τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ καὶ ἄλλων ἱδρυμάτων καὶ ὀργανισμῶν κοινωνικῆς περιθάλψεως, τροφίμων, φαρμάκων, νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ χρηματικῆς ἐνισχύσεώς των τῶν πλέον ἀπόρων ἐκ τούτων, 4) ἡ ἐπιδίωξις τῆς βελτιώσεως τῶν συνθηκῶν διαβιώσεως τῶν πολιτικῶν φυλακισμένων καὶ ἐξορίστων καὶ 5) ἡ προσπάθεια εὑρέσεως ἐργασίας καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἀπολυομένων ἐκ τούτων ἐν τούτοις βεβαιοῦται ὅτι τὸ ὑπὸ διάλυσιν Σωματεῖον ἀσχολεῖται κυρίως μὲ τὸ νὰ συντάσσῃ καὶ ἐκδίδῃ ὑπομνήματα καὶ τηλεγραφήματα ἀπευθυνόμενα πότε πρὸς τὸ Ἐκλογοδικεῖον, πρὸς ἐπικύρωσιν τῆς ἐκλογῆς τῶν βουλευτῶν ὡρισμένης πολιτικῆς παρατάξεως πότε πρὸς τοὺς ἀρχηγοὺς ξένων κρατῶν πρὸς ἐπέμβασιν καὶ ἀποτροπὴν νομίμων ἐνεργειῶν τῶν ἐγχωρίων Ἀρχῶν καὶ ἄλλοτε ἀπευθυνόμενα πρὸς ξένα δημοσιογραφικὰ Πρακτορεῖα ἄσχετα τελείως πρὸς τὸ ὑπὸ διάλυσιν Σωματεῖον καὶ τοὺς σκοποὺς αὐτοῦ. Ἔκδηλον, τέλος ἀπόδειξιν ἐκτροπῆς τοῦ Σωματείου ἐκ τοῦ δι’ ὃν συνέστη σκοποῦ του καὶ ἀναμίξεως αὐτοῦ εἰς τὴν πολιτικὴν ἀποτελεῖ καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4854)29–4 52 τηλεγράφημα ἀποσταλὲν ἐκ Καβάλλας ὑπὸ ὡρισμένης πολιτικῆς μερίδος, πρὸς τὸν Πρόεδρον τοῦ Δικαστηρίου τούτου, σχέσιν ἔχον μὲ τὴν παροῦσαν δίκην. Ἐπειδή, κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω, τὸ περὶ οὗ πρόκειται σωματεῖον δέον ὅπως διαλυθῇ, δεκτῆς καθισταμένης τῆς ὑπὸ κρίσιν αἰτήσεως τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς. Διὰ ταῦτα Δικάζον ἀντιμωλίαν τῶν διαδίκων Ἀπορρίπτον τὰ ὡς ἀπορριπτέα ἐν τῷ σκεπτικῷ κριθέντα. Δέχεται τὴν ὑπὸ κρίσιν αἴτησιν τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς. Διατάσσει τὴν διάλυσιν τοῦ ἐν Ἀθήναις ἑδρεύοντος ἀνεγνωρισμένου Σωματείου ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Πανελλήνιος Ἕνωσις Οἰκογενειῶν Πολιτικῶν Ἐξορίστων καὶ Φυλακισμένων». Ἐκρίθη καὶ ἀπεφασίσθη ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαΐου 1952

Ὁ Πρόεδρος

Κ. ΓΡΙΒΑΣ

Ὁ Γραμματεὺς

Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ἐδημοσιεύθη δι’ αὐτόθι τῇ 14 Μαΐου 1952

Ὁ Πρόεδρος

Κ. ΓΡΙΒΑΣ

Ὁ Γραμματεὺς

Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ἐπίσης ἀνακοινοῦνται τὰ ἑξῆς: Ὁ κ. Κ. Ρέντης (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ πληρώσεως τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ἱστορικοῦ Ἀρχείου τῆς Κρήτης». Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου (Ὑφ. Οἰκονομ.), καταθέτει σχέδια νόμων. 1) «Περὶ παρατάσεως μισθώσεων Δημοσίων Κτημάτων». 2) «Περὶ ἐκποιήσεως ἀκινήτων τοῦ ἐν Ἄρτῃ κληροδοτήματος Βασιλείου Παν. Κυριάκη», καὶ 3) «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφορωσῶν ἀπαλλαγὰς ἀπὸ τοῦ φόρου Δημοσίων Θεαμάτων κλπ. ὡς καὶ ἀπὸ τελῶν κυκλοφορίας καὶ προσθέτου Εἰδικοῦ τέλους αὐτοκινήτων». Οἱ κ.κ. Σ. Παπαπολίτης (Ὑπουργ. Ἐμπορίου) καὶ Ι. Ζίγδης (Ὑπουργ. Βιομηχανίας), καταθέτουν σχέδιον νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ, συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ καθορισμοῦ ὀργανικῶν ἀριθμῶν Μονίμων Ἀξιωματικῶν πληρωμάτων Στόλου καὶ Τεχνιτῶν», 2) «περὶ ὀργανικῶν ἀριθμῶν Ἀξιωματικῶν Ἠλεκτρολόγων Β. Ν.», 3) «περὶ καθορισμοῦ ὀργανικῶν ἀριθμῶν Μονίμων Ὑπαξιωματικῶν Εἰδικοτήτων καὶ Ὑπαξιωματικῶν Τεχνιτῶν» καὶ 4) «περὶ ἐθελοντῶν καὶ μονίμων ὁπλιτῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πληρώσεως τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ἱστορικοῦ Ἀρχείου Κρήτης». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλεκτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. 1719)1951, «περὶ διακανονισμοῦ ἀνεκτελέστων συμβάσεων προμηθειῶν τοῦ Δημοσίου». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῆς ἐξαγωγῆς Κορινθιακῆς σταφίδος εἰς τὸ ἐξωτερικόν».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 767)1948 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ρυθμίσεως τοῦ τρόπου ἐνεργείας προμηθειῶν, μετακομίσεων καὶ ἐργασιῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας καὶ τοῦ Β. Ναυτικοῦ».

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 767)1948 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ρυθμίσεως τοῦ τρόπου ἐνεργείας προμηθειῶν, μετακομίσεων καὶ ἐργασιῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας καὶ τοῦ Β. Ναυτικοῦ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ εἰς δολλάρια Η.Π.Α. τοῦ τμηματικῶς καταβαλλομένου τιμήματος τῶν ὑπὸ τοῦ ΟΔΙΣΥ ἐκποιουμένων συγκροτημάτων».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ εἰς δολλάρια Η.Π.Α. τοῦ τμηματικῶς καταβαλλομένου τιμήματος τῶν ὑπὸ τοῦ ΟΔΙΣΥ ἐκποιουμένων συγκροτημάτων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγραφῆς εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμὸν ἀπὸ τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1952–53 καὶ ἐφεξῆς πιστώσεων διὰ δαπάνας προβλεπομένας ὑπὸ συμβάσεων ἔργου Δ.Ο.Σ. καὶ Ο.Κ.Α. εἰς βάρος τῶν κεφαλαίων τῆς ἀνασυγκροτήσεως» ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγραφῆς εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμὸν ἀπὸ τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1952–53 καὶ ἐφεξῆς πιστώσεων διὰ δαπάνας προβλεπομένας ὑπὸ συμβάσεων ἔργου Δ.Ο.Σ. καὶ Ο.Κ.Α. εἰς βάρος τῶν κεφαλαίων τῆς ἀνασυγκροτήσεως» ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 389)36 «περὶ ὀργανώσεως Οἰκονομικῆς Ἀστυνομίας κατὰ θάλασσαν».

§10Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφ. Οἰκ.). Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ μία τροπολογία μου, διὰ τῆς ὁποίας δίδεται μία προθεσμία διὰ τὴν συγκρότησιν τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, διότι μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον νὰ προχωρήσῃ.

§11Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι ἄσχετον τὸ θέμα αὐτὸ μὲ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον. Νὰ φέρετε νόμον νὰ τὸν ψηφίσωμεν.

§12Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἀπαγορεύεται καὶ ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, κύριε Ὑπουργέ.

§13Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφ. Οἰκ.). Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀντίρρησις ἀποσύρω τὴν τροπολογίαν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει;

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 389)36 «περὶ ὀργανώσεως Οἰκονομικῆς Ἀστυνομίας κατὰ θάλασσαν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῆς ἐξαγωγῆς Κορινθιακῆς σταφίδος εἰς τὸ ἐξωτερικόν». Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας ἔχει τὸν λόγον.

§17Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἐπιθυμῶ νὰ προβῶ εἰς τὴν ἑξῆς δήλωσιν. Εὑρισκόμεθα πρὸ θέσεως δυσκόλου, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Μεσοῦντος τοῦ Σεπτεμβρίου, ὑποβάλλεται τὸ νομοσχέδιον καὶ τιθέμεθα, κατὰ συνέπειαν, πρὸ τοῦ ἑξῆς διλήμματος: Ἢ νὰ κακίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, ὁπότε ἐνδεχομένως θὰ ἠδύνατο νὰ λεχθῇ, ὅτι παρακωλύομεν τὴν ἐξαγωγήν, ἢ νὰ ψηφίσωμεν ἕνα νομοσχέδιον, ὡς πρὸς τὸ σύνολον τῶν διατάξεων, τοῦ ὁποίου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴμεθα σύμφωνοι. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις ἐγκαίρως νὰ εἶχεν ὑποβάλει ἕνα σοβαρὸν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο εἴτε ἡ Βουλή, εἴτε ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως νὰ μελετήσῃ ἐπ’ ἀγαθῷ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν καὶ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ πολυτίμου αὐτοῦ προϊόντος. Ταῦτα πάντα, δυστυχῶς δὲν ἔγιναν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς δὲν θὰ ἀντιδράσῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ δὲν δύναται καὶ νὰ τὸ υἱοθετήσῃ τὸ νομοσχέδιον ὑπ’ εὐθύνῃ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπειδὴ ἐφθάσαμεν ἤδη εἰς τὰς 15 Σεπτεμβρίου, ἡ κυβερνητικὴ πλειοψηφία ἂς περάσῃ τὸ νομοσχέδιον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῆς ἐξαγωγῆς κορινθιακῆς σταφίδος εἰς τὸ ἐξωτερικόν». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1616)50 «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1541)50 «περὶ παραπομπῆς ἀνηλίκων κρατουμένων εἰς τὰς πρακτικὰς Γεωργικὰς καὶ Τεχνικὰς Σχολὰς τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος».

§21Γ. ΣΙΜΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ κάμετε μίαν δήλωσιν, ὅτι οἱ ἀνήλικοι θὰ πηγαίνουν, ἐφ’ ὅσον θὰ τὸ δέχωνται οἱ ἴδιοι.

§22Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Μάλιστα, τὴν δέχομαι καὶ παρακαλῶ νὰ ἐγγραφῇ καὶ εἰς τὰ πρακτικά.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ πὸ νομοσχέδιον;

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1616)50 «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1541)50 «περὶ παραπομπῆς ἀνηλίκων κρατουμένων εἰς τὰς πρακτικὰς Γεωργικὰς καὶ Τεχνικὰς Σχολὰς τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος», μὲ τὴν ἀνωτέρω δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως βοηθητικῶν Ἀνθ)στῶν τοῦ νόμου 2588)1921 καὶ Ν.Δ. 709)1941».

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως βοηθητικῶν Ἀνθ)στῶν τοῦ νόμου 2588)1921 καὶ Ν.Δ. 709)1941». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν τινων νόμων».

§28ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν τινων νόμων», ὡς ἐτροποποιήθη. Συνέχεια τῆς αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν διὰ τοῦ ἀναλογικοῦ συστήματος διατάξεων τοῦ κωδικοποιημένου νόμου 5493 τοῦ 1932) Β. Διάταγμα τῆς 9)9 Αὐγούστου 1951) καὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος». Ὁ κ. Α. Ἀντωνίου ἔχει τὸν λόγον.

§30Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Καλούμεθα, κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸ παρὸν στάδιον τῆς συζητήσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου νὰ λάβωμεν θέσιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ. Ἀρχὴ δὲ τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι προφανῶς, ἡ δι’ αὐτοῦ καθιέρωσις τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος. Εἶναι φυσικόν, ὡς ἐκ τούτου, ὅσοι ἐξ ὑμῶν πιστεύουν, ὅτι πλειοψηφικὸν σύστημα εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῆς χώρας, νὰ λάβουν ἀδιστάκτως θέσιν, ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς, ὑπὲρ τῆς ἐπιψηφίσεως τῆς ἀρχῆς, τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Μὲ κατάπληξιν, δυστυχῶς, παρετηρήσαμεν, ὅτι οἱ ὁμιληταὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, κόμματος τὸ ὁποῖον εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἐμφανίσεώς του, ἐτάχθη ὑπὲρ τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος, νὰ κηρύσσωνται ἐναντίον τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδή, ἐναντίον τῆς καθιερώσεως τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος. Κύριοι βουλευταί, αἱ ἐπιθέσεις τῶν ὁμιλητῶν τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐναντίον τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὑπῆρξαν καταφώρως ἄδικοι. Ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐνεφάνιζεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον ἰδικῆς της ἐμπνεύσεως, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κατηγορηθῇ εὐλόγως, ὅτι ἐπιδιώκει τὴν ἐπιψήφισιν νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως. Ἀντιθέτως, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις ἐνεφάνισεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον, διὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς παρελθούσης Βουλῆς νὰ ἐφαρμοσθῇ. Νομοσχέδιον, ἐπὶ πλέον, τὸ ὁποῖον τρεῖς φορὰς ἐφηρμόσθη κατὰ τὸ παρελθόν. Ἐὰν εἴμεθα καλῆς πίστεως, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι οὐδέποτε, ἴσως, κυβερνητικὴ ἐνέργεια, σχέσιν ἔχουσα πρὸς τὸν ἐκλογικὸν νόμον, ὑπῆρξε περισσότερον ἀδιάβλητος, ὅσον ἡ ἐνέργεια τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Πέραν ὅμως αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις εἶχε καθῆκον νὰ ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν διὰ νὰ τεθῇ ἐπὶ τέλους τέρμα εἰς τὴν ὑπάρχουσαν ἐκκρεμότητα ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐκλογικὸν σύστημα. Διότι πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, κ.κ. βουλευταί, ὅτι ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῶν ἐκλογῶν τῆς 9ης Σ)βρίου π.ἔ., ὑφίσταται μία ἐκκρεμότης ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐκλογικὸν σύστημα τῆς χώρας. Τὸ σύστημα τῆς ἀποκληθείσης ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς ἀπέτυχε, δυστυχῶς, παταγωδῶς. Ὅταν καθιερώθη τοῦτο, ὑπῆρξαν πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἐπίστευσαν, ὅτι θὰ ἀπετέλει μεταβατικὸν σταθμόν, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐφθάνομεν εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογὰς εἰς τὴν καθιέρωσιν τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος. Ὑπῆρξαν ὅμως καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἐπίστευσαν, ὅτι διὰ τῆς καθιερώσεως τοῦ συστήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ συνεδύαζεν ὅλα τὰ πλεονεκτήματα τῶν δύο ἄκρων συστημάτων, δηλονότι τοῦ πλειοψηφικοῦ καὶ τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς, θὰ παρέκαμπτε τὰ μειονεκτήματα αὐτῶν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐδημιουργεῖτο σύστημα ἐκλογικὸν βελτιωμένης ἐκδόσεως, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διεξαχθοῦν εἰς τὸ μέλλον καὶ ἄλλαι ἐκλογαί. Δυστυχῶς, ὅμως, αἱ ἐλπίδες ὅλων αὐτῶν διελύθησαν. Περὶ τούτου δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν καὶ προκαλῶ οἱονδήποτε ἐξ ὑμῶν, ν’ ἀναφέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἐὰν ὑπῆρξεν ἓν πλεονέκτημα τοῦ πλειοψηφικοῦ ἢ τοῦ ἀναλογικοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον νὰ ἐνεφάνισεν ἐν τῇ πρακτικῇ του ἐφαρμογῇ τὸ ἐκλογικὸν τοῦτο σύστημα τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς. Ἀπέτυχε, συνεπῶς, παταγωδῶς ἐν τῇ πρακτικῇ του ἐφαρμογῇ τὸ σύστημα τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς. Καὶ δι’ αὐτὸ ὁμόφωνος ὑπῆρξεν ἡ καταδίκη ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας ἐναντίον τοῦ ἐκλογικοῦ αὐτοῦ συστήματος. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δέ, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως ταύτης, νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην σας καὶ τὰς ἀπόψεις τοῦ κόμματος τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Εἰς τὴν πρώτην ἐπαφήν, τὴν ὁποίαν εἶχε μὲ τὴν παροῦσαν Βουλήν, ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως Στρατάρχης Παπάγος, ἀπαντῶν εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, διετύπωσε τὰ κατωτέρω —εἰς τὴν συνεδρίασιν ἀκριβῶς τῆς 1ης Ν)βρίου 1951—: «Κύριοι βουλευταί, ἔλεγε τότε ὁ Στρατάρχης κ. Παπάγος, τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν τῆς 9ης Σ)βρίου ὑπῆρξε νόθον ὡς προϊὸν νόθου συστήματος. Καθαρὰ ἐκλογικὰ συστήματα εἶναι τὸ πλειοψηφικὸν καὶ τὸ ἀναλογικόν. Τὸ δεύτερον ἐδοκιμάσθη κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ὡδήγησεν εἰς τὸν κατακερματισμὸν τῶν πολιτικῶν δυνάμεων τῆς Χώρας. Ἐταλαιπώρησε τὴν Χώραν καὶ ἠμπόδισε τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἐσωτερικῶν της δυνάμεων διὰ τῆς δημιουργίας τοῦ μόνου σταθεροῦ στοιχείου: Τῆς κυβερνητικῆς ἀσταθείας. Εὐτυχῶς καὶ διεθνῶς πλέον τὸ ἀναλογικὸν θεωρεῖται σύστημα ἀναχρονιστικόν». Προσέξατε ὅμως καὶ περαιτέρω, κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι οὐδαμοῦ ἐξαρτᾶται ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ πλειοψηφικοῦ ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην προϋπόθεσιν, ὡς ἡ ἔκτασις τῆς ἐκλογικῆς περιφερείας, ἡ ψῆφος τοῦ στρατοῦ ἢ ὁτιδήποτε ἄλλο. «Ἐὰν αἱ ἐκλογαὶ τῆς 9ης Σ)βρίου εἶχον διεξαχθῆ μὲ πλειοψηφικόν, ὁ τόπος δὲν θὰ ἐταλαιπωρεῖτο μὲ νέους πειραματισμούς. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη δεχθῶμεν τὸ ὑπό τινων ὑποστηριζόμενον, ὅτι τὸ ἐκλογικὸν σύστημα τῆς 9ης Σεπτεμβρίου ὠφέλησεν ὡς στάδιον μεταβάσεως ἀπὸ τῆς ἀναλογικῆς εἰς τὸ πλειοψηφικὸν διὰ τῆς οὕτως εἰπεῖν σταδιακῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν κομματικῶν ὀργανισμῶν τῆς Χώρας, πάλιν ἐξεπλήρωσε τὴν ἀποστολήν του καὶ συνεπῶς, ἡ μόνη ὀρθὴ ἀντιμετώπισις τοῦ δημιουργηθέντος μετεκλογικῶς ἀδιεξόδου, ἂν πράγματι σκοπὸς εἶναι νὰ ἀποκτήσῃ ὁ τόπος σταθερὰν καὶ ὁμοιογενῆ Κυβέρνησιν, ὅπως ἡμεῖς διακηρύσσομεν καὶ πιστεύομεν, θὰ ἦτο ἡ ὅσον ἔνεστι ταχυτέρα διενέργεια νέων ἐκλογῶν μὲ πλειοψηφικόν. Ἐπληρώθη ἀκριβὰ μέχρι σήμερον τὸ παράδοξον ἐκλογικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὡς ἐπακόλουθον καὶ τὸ κοινοβουλευτικὸν παράδοξον νὰ διέλθῃ ἡ Χώρα ἀπὸ μακρὰν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ἄλλος ἦτο ὁ Πρωθυπουργὸς καὶ ἄλλος ὁ ἐντολοδόχος σχηματισμοῦ Κυβερνήσεως ὑπὸ αἵρεσιν καὶ ὑπὸ προθεσμίαν, τῆς ὁποίας ὁ χρόνος ὑπῆρξεν ἀορίστου πληρώσεως». Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, ἔλεγεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ κ. Παπάγος, εἰς τὴν πρώτην ἐπαφήν του μετὰ τῆς Βουλῆς αὐτῆς, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 1ης Ν)βρίου π. ἔ. Καὶ θὰ ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως ταύτης νὰ ἐρωτήσω, τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐὰν πράγματι ἐξακολουθῇ νὰ πιστεύῃ τὰ ὅσα εἶπε κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην περὶ τοῦ νόθου αὐτοῦ ἢ τοῦ ἀνηθίκου, ὡς τὸ ἀπεκάλεσε μετέπειτα, ἐκλογικοῦ συστήματος.

§31Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Θὰ ἀπαντήσω, κύριε.

§32Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κατανοῶ, κ. Στρατάρχα, τὴν ἀμηχανίαν..........

§33Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Ὄχι, ὄχι. Καμμία ἀμηχανία.

§34Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. .... εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεσθε διὰ νὰ δώσετε ἀμέσως μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Διότι εἶναι προφανές, ὅτι ἐὰν μὲν δώσετε τὴν ἀπάντησιν, ὅτι πιστεύετε, πῶς τὸ ἐκλογικὸν σύστημα τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς εἶναι νόθον καὶ ἀνήθικον, ὡς πλειστάκις διεκηρύξατε κατὰ τὸ παρελθόν, τότε μᾶς δίδετε τὸ δικαίωμα νὰ ἐρωτήσωμεν: Κατὰ ποίαν λογικὴν δύνασθε νὰ ζητῆτε ἐκκαθάρισιν τῆς πολιτικῆς καταστάσεως—καὶ μάλιστα ἄμεσον—πρὶν ἡ Χώρα ἀποκτήσῃ ἐκλογικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον νὰ ἐξυπηρετῇ τὰ συμφέροντά της; Ἐὰν πάλιν μᾶς δώσετε τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ἐπαύσατε νὰ ἔχετε τὴν γνώμην αὐτὴν διὰ τὸ παράδοξον, ὡς τὸ ἀπεκαλέσατε, ἐκλογικὸν σύστημα, τότε εὐλόγως θὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις εἰς τὸν λαόν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς δὲν ἐπιδιώκει τὴν καθιέρωσιν ἐκλογικοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον νὰ ἐξυπηρετῇ τὰ συμφέροντα τῆς Χώρας, ἀλλ’ ἐπιδιώκει ἐκλογικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον νὰ ἐξυπηρετῇ μόνον τὰ συμφέροντα τοῦ κόμματος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ.

§35Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐξ ἰδίων κρίνετε τὰ ἀλλότρια. Διότι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐδηλώσατε, ὅτι εἶσθε ὑπὲρ τῆς εὐρείας καὶ ἐψηφίσατε ὑπὲρ τῆς στενῆς. Τακτοποιήσατε τὰς προσωπικάς σας γνώμας, διότι δὲν ἔχετε συνέπειαν προσωπικήν. Κατ’ ἀκολουθίαν νὰ τακτοποιήσετε τὸν ἑαυτόν σας πρὸ παντός.

§36Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἀναμείνατε καί ἐντὸς ὀλίγου θὰ λάβετε τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διακοπῆς σας. Ἔλεγον λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ἂν ὁ Στρατάρχης κ. Παπάγος ἔδινε τὴν δευτέραν ἀπάντησιν θὰ ἐδημιούργει αὐτὴν τὴν ἐντύπωσιν—καὶ φαίνεται, ὅτι ἡ ἐντύπωσις δυστυχῶς, ἤρχισε νὰ δημιουργῆται εἰς τὴν χώραν—ὅτι πράγματι ὑπάρχει ἀντίθεσις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ πρὸς τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα.

§37Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὄχι. Πρὸς τὴν στενοευρεῖαν.

§38Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἀντετάχθησαν οἱ ὁμιληταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐναντίον τῆς ἐπιψηφίσεως τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐπικαλούμενοι λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου, ἢ ἂν θέλετε, οὐσιώδεις διατάξεις, ἀλλὰ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀσκήσουν οἱανδήποτε ἐπιρροὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπεκαλέσθησαν, ἢ μᾶλλον προσεπάθησαν νὰ συσχετίσουν τὴν ἀρχὴν τοῦ πλειοψηφικοῦ μὲ τὴν ἔκτασιν τῆς ἐκλογικῆς περιφερείας, μὲ τὴν ψῆφον τῶν στρατιωτικῶν, μὲ τὴν ψῆφον τῶν γυναικῶν καὶ ἀκόμη μὲ τὴν ψῆφον τῶν ἑτεροδημοτῶν.

§39ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὲ ὅλας τὰς νοθείας.

§40Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐθεωρούμην ἀναμφισβητήτως ἐκτὸς θέματος, ὅπως ἐκτὸς θέματος ὑπῆρξαν ὅλοι οἱ ὁμιληταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§41ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μπράβο, μπράβο.

§42Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Διότι δὲν περιωρίσθησαν εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ διότι ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα εἶναι θέματα διὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Καὶ ἡμεῖς ἔχομεν ἐφ’ ὅλων αὐτῶν τῶν σημείων τὰς ἀπόψεις μας, τὰς ὁποίας ἐπιφυλασσόμεθα νὰ ἀναπτύξωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ περιορισθῶμεν μόνον νὰ ὁμιλήσωμεν εἰς τὰ ἀφορῶντα τὴν συσχέτισιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκ μέρους τῶν ὁμιλητῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου πρὸς τὰ διάφορα αὐτὰ σημεῖα. Συνεσχετίσατε, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου πρὸς τὴν ἔκτασιν τῆς ἐκλογικῆς περιφερείας. Ἀλλ’ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ στενὴ περιφέρεια, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία προσιδιάζει περισσότερον πρὸς τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα. Καὶ ἤλθατε νὰ χαρακτηρίσετε, ὅτι δὲν εἶναι πλειοψηφικὸν σύστημα, τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον καθιερώνει στενὴν περιφέρειαν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν, ὅτι τὸ κατ’ ἐξοχὴν πλειοψηφικὸν σύστημα εἶναι τὸ σύστημα ἐκεῖνο, ποὺ καθιερώνει στενὴν περιφέρειαν.

§43ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Προσωπικῶς τὶ πιστεύετε;

§44Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπα εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι καὶ ἐγὼ ὑποστηρίζω τὴν εὐρεῖαν περιφέρειαν.

§45Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τότε τί τὰ λέγετε αὐτά;

§46Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἀλλὰ δὲν εἶμαι ἐναντίον τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Βλέπετε, ὅτι σᾶς ὁμιλῶ μὲ ἀπόλυτον καλὴν πίστιν καὶ ἐπαναλαμβάνω, ἀπαντῶν εἰς τὰς διακοπάς σας, ὅτι καὶ ἐγὼ προσωπικῶς εἶμαι ὑπὲρ τῆς εὐρείας περιφερείας.

§47Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἀλλὰ δὲν τὴν ψηφίζετε,

§48Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Καὶ εἶμαι ὑπὲρ τῆς εὐρείας περιφερείας, διότι πράγματι φρονῶ, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ σημαντικὴ πρόοδος εἰς τὸν δημόσιον βίον μας, διότι οὕτω θ’ ἀπαλλαγῇ ὁ Ἕλλην βουλευτὴς ἀπὸ τὴν φθοροποιόν, ἂν θέλετε, ἐπιρροὴν τοῦ κομματάρχου καὶ τοῦ ψηφοφόρου. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, δὲν διενοήθην ποτὲ νὰ συσχετίσω τὴν ἔκτασιν τῆς ἐκλογικῆς περιφερείας πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον τὸ κατ’ ἐξοχὴν πλειοψηφικὸν σύστημα εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καθιερώνει τὴν στενὴν περιφέρειαν. Διότι διὰ τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος τῆς στενῆς περιφερείας ἀποφεύγονται μεγάλαι ἀδικίαι. Καὶ φαντασθῆτε ἕνα κόμμα κατὰ τὰς ἐκλογὰς τὰς ἐνδεχομένως διεξαχθησομένας μὲ τὸ πλειοψηφικόν, ἂν κερδίσῃ ἀπόλυτον πλειοψηφίαν ἑδρῶν καὶ ἀπόλυτον πλειοψηφίαν ψήφων εἰς ὅλας τὰς ἐκλογικὰς περιφερείας πλὴν τῶν Ἀθηνῶν, ὅπου πρόκειται νὰ ἐκλεγοῦν 35 βουλευταί, καὶ ἕνα ἄλλο κόμμα ἢ ἕνας συνδυασμὸς κομμάτων, τὸ ὁποῖον καταπληκτικῶς θὰ μειοψηφήσῃ εἰς τὰς ἄλλας περιοχάς, ἐνδεχομένως, νὰ κερδίσῃ τὰς ἐκλογὰς διὰ τῶν 35 ἑδρῶν μὲ ἕνα ἀσήμαντον ἀριθμὸν ψήφων εἰς τὴν Πρωτεύουσαν. Τὸ ἀποτέλεσμα γενικώτερα θὰ εἶναι ὅτι θὰ ἔχῃ πλειοψηφήσει στὸ σύνολον τῆς χώρας ἕνα κόμμα ἢ συνδυασμὸς κομμάτων καὶ εἰς τὴν Βουλὴν θὰ ἔχουν συγκεντρώσει ἀπόλυτον ὑπεροχὴν ἄλλο κόμμα ἢ ἄλλοι συνδυασμοὶ κομμάτων. Αὐτοί, λοιπόν, εἶναι οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα, σκεπτόμενοι λογικῶς, νὰ συσχετίσετε πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου τὴν ἔκτασιν τῆς ἐκλογικῆς περιφερείας, δεδομένου, ὅτι ἡ στενὴ ἔχει τὸ πλεονέκτημα νὰ παρεμποδίζῃ τὴν κατίσχυσιν τῶν μειοψηφιῶν. Συνεσχετίσατε, ἐκτὸς αὐτοῦ, τὴν ψῆφον τῶν στρατιωτικῶν καὶ τὴν ψῆφον τῶν γυναικῶν καὶ ἑτεροδημοτῶν πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Ὡς πρὸς τὴν ψῆφον τῶν γυναικῶν καὶ τῶν ἑτεροδημοτῶν, θὰ ἠδυνάμην νὰ σᾶς ὑποβάλω μίαν ἁπλῆν ἐρώτησιν διὰ ν’ ἀποδειχθῇ τὸ ἀστήρικτον τῶν ἰσχυρισμῶν σας. (Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητεῖται, δὲν εἶχε καμμίαν ἀπολύτως διάταξιν, ἡ ὁποία νὰ ἀφορᾷ τὴν ψῆφον τῶν γυναικῶν καὶ τὴν ψῆφον τῶν ἑτεροδημοτῶν, κατὰ ποίαν λογικὴν θὰ ἤλλαζεν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου; Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσετε ἀπάντησιν διότι.....

§49Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Θὰ τὴν δώσωμεν, ἀλλὰ κτυπᾶ ὁ κ. Πρόεδρος.

§50Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσητε ἀπάντησιν εἰς τὴν ἀμείλικτον αὐτὴν λογικήν. Συνεσχετίσατε, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου μὲ τὴν ψῆφον τῶν στρατιωτικῶν. Ἀλλ’ ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐνδεχομένως ἐκηρύσσετο ὑπὲρ τῆς ψήφου τῶν στρατιωτικῶν, ἂν μάλιστα ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ἡ σύμπτωσις μὲ ἐξαγγελίαν Κυβερνητικῶν μέτρων μειώσεως τῆς θητείας; Ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ Κυβέρνησις, ἐνήργησε κατὰ τὸν πλέον ἀδιάβλητον τρόπον, διότι αὐτὸ εἶχε ὑποχρέωσιν νὰ κάμῃ. Χωρὶς νὰ εἰσέλθω, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὴν οὐσίαν τῆς συζητήσεως, διότι τὸ θέμα θὰ συζητηθῇ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, αὐτὸ εἶχε ὑποχρέωσιν νὰ κάμῃ, διότι καὶ κατὰ τὸ ἰσχῦον ἐκλογικὸν σύστημα, δὲν ἔχουν δικαίωμα ψήφου οἱ στρατιωτικοί. Συνεπῶς σύμφωνοι πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς χώρας ἀναμφισβητήτως λογικὴ ὑπῆρξεν ἡ ἐνέργεια ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως υἱοθετησάσης τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Κύριοι βουλευταί, ἐξ ὅλων τῶν ἐνδείξεων προκύπτει ὅτι ὑπάρχει ἀντίθεσις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ πρὸς τὸ ἐκλογικὸν σύστημα τοῦ πλειοψηφικοῦ.

§51Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὁλοκλήρου;

§52Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ὁλοκλήρου τοῦ πλειοψηφικοῦ εἴτε πρόκειται περὶ πλειοψηφικοῦ μὲ στενὴν ἐκλογικὴν περιφέρειαν, εἴτε μὲ εὐρεῖαν. Διὰ νὰ πεισθῆτε, κύριε Στρᾶτο, καὶ σεῖς περὶ τῆς βασιμότητος τοῦ ἰσχυρισμοῦ μου αὐτοῦ, θὰ σᾶς ἀπαντήσω δι’ ἑνὸς λογικοῦ συλλογισμοῦ, τὸν ὁποῖον θέτω ἀμέσως ὑπ’ ὄψει σας. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις κατέθετεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἤρχετο πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο καθ’ ὅλα σύμφωνον μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ καθιέρωνε τὴν εὐρεῖαν περιφέρειαν, θὰ παρεῖχε δικαίωμα ψήφου εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς καὶ τὰς γυναῖκας καὶ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον οὐδὲν θὰ διελάμβανε περὶ τῶν ἑτεροδημοτῶν, σᾶς ἐρωτῶ θὰ ἐψηφίζατε τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ;

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Τοῦ Ἑλ. Συναγερμοῦ). Ναί, ναί.

§54Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει κατὰ τί μετεβλήθη ἡ κατάστασις, ὅταν ἡ Κυβέρνησις φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ σήμερον συζητούμενον νομοσχέδιον μὲ τὰς γνωστὰς διατάξεις καὶ ὡς ἔχει; Διότι θὰ συνομολογήσετε, ὅτι, ἐὰν ἐψηφίζετο ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὅπως θὰ τὴν ἐψηφίζατε, ὡς ἰσχυρίζεσθε, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, τίποτε δὲν θὰ παρημπόδιζε τὴν κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν, νὰ διαμορφώσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ τὸ καταστήσῃ ἐντελῶς ἀνάλογον πρὸς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔρχεται σήμερον πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις ὑπῆρξε λίαν διαφωτιστικὴ καὶ ὅτι ἀπεκάλυψεν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς μὲ διάφορα προσχήματα εἰς τὴν πραγματικότητα ἀσκεῖ ἐπίθεσιν ἐναντίον αὐτοῦ τούτου τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος τοῦ πλειοψηφικοῦ καὶ ἐπιδιώκει τὴν διατήρησιν ἐν ἰσχύϊ τοῦ καλπονοθευτικοῦ συστήματος, τοῦ νόθου ἐκλογικοῦ συστήματος, ὅπως ὁ ἴδιος τὸ ἀπεκάλεσε, τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς εἶναι φυσικὸν νὰ δημιουργῆται ἡ ἐντύπωσις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς στερεῖται πολιτικοῦ θάρρους. Δὲν ἐμιμήθη τοὐλάχιστον τὸν Ἀρχηγὸν τῆς ΕΠΕΚ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι μέρος τῆς καταπληκτικῆς του ἐπιτυχίας ἀναμφισβητήτως ὀφείλει εἰς τὸ πολιτικὸν αὐτὸ θάρρος, τὸ ὁποῖον τὸν διακρίνει, ὁ ὁποῖος Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ θέμα τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν διεκήρυξε μὲν τὰς πεποιθήσεις του ὑπὲρ τοῦ πλειοψηφικοῦ, ἀλλὰ ἐδήλωσεν, ὅτι ἀδιαφορεῖ διὰ τὸ ἐκλογικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἰσχύσῃ. Εἶναι φυσικὸν ἐπίσης νὰ δημιουργῆται ἡ ἐντύπωσις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς φοβᾶται τὰς ἐκλογὰς μὲ πλειοψηφικόν. Νομίζω, ὅτι καθῆκον ὅλων τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν εἶναι νὰ συσπειρωθοῦν περὶ τὸ ἐκλογικὸν σύστημα τὸ ὁποῖον καθορίζει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, διότι εἶναι τὸ ἐκλογικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ σχηματισθῇ ἰσχυρὰ πλειοψηφία καὶ ἰσχυρὰ Κυβέρνησις. Διότι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τοῦ τόπου, νὰ ἀποφευχθῇ ἡ διεξαγωγὴ ἐκλογῶν μὲ τὸ νόθον ἐκλογικὸν σύστημα τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς. Καί, ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ μία σύγκρισις μεταξὺ τῶν δύο συστημάτων, τῆς ἐνισχυμένης καὶ τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς ἀπὸ ἀπόψεως κυβερνητικοῦ προβλήματος, εἶναι προφανὴς ἡ ἀπόλυτος ὑπεροχή, τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ κυβερνητικοῦ προβλήματος ἡ ἁπλῆ ἀναλογική. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς κυρίως τοῦ κυβερνητικοῦ προβλήματος, διὰ τὸ ὁποῖον καθιερώθη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἡ ἐπηυξημένη ἀναλογική, ἐμφανίζει ἀναμφισβητήτως πλεονεκτήματα ἡ ἁπλῆ ἀναλογική, διότι τὸ ἐκλογικὸν σύστημα τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς ἐὰν δὲν εἶχε σημειώσει ἡ κυβερνητικὴ παράταξις τὴν μικρὰν ἐπιτυχίαν τῶν πέντε ἢ 6 βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι στηρίζουν τὴν Κυβέρνησιν, θὰ εἴχομεν σήμερον ὁδηγηθῆ εἰς πραγματικὸν κυβερνητικὸν ἀδιέξοδον. Ἐνῷ ἐὰν ἐφηρμόζετο τὸ σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν ἐπικρατήσασαν κατάστασιν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν, ὁπότε πλείονα Κυβερνητικὰ σχήματα ὑπῆρχεν εὐκαιρία νὰ πραγματοποιηθοῦν, θὰ ὑπῆρχε πάντοτε δυνατότης πλειόνων Κυβερνητικῶν σχημάτων. Πρὸ τοῦ κινδύνου λοιπὸν νὰ ὁδηγηθῇ καὶ πάλιν ἡ χώρα εἰς πραγματικὸν ἀδιέξοδον, ὀφείλουν οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταὶ νὰ συσπειρωθοῦν περὶ τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον, ἀλλὰ καὶ συγχρόνως νὰ παράσχωμεν τὴν προειδοποίησιν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, ὅτι, ἐὰν παρ’ ἐλπίδα τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα δὲν καταστῆ δυνατὸν νὰ καθιερωθῇ λόγῳ τῆς ἰδικῆς σας ἀντιδράσεως, τότε δὲν ἀπομένει ἄλλη λύσις κατὰ τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἐξέθεσε καὶ ὁ ἀξιότιμος Στρατάρχης κ. Παπάγος εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 1ης Νοεμβρίου 1951, κατὰ τὴν ὁποίαν προέβη καὶ εἰς μίαν ἱεράρχησιν τῆς ἀξίας τῶν ἐκλογικῶν συστημάτων ἀπὸ ἀπόψεως κυβερνητικοῦ προβλήματος καὶ λοιπῶν προτερημάτων καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν κατέταξεν ἐπὶ κεφαλῆς ὅλων τῶν ἐκλογικῶν συστημάτων τὸ πλειοψηφικὸν καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ ἀναλογικόν, κατὰ τὴν λογικὴν λοιπὸν ἱεραρχίαν, τὴν ὁποίαν κάμνει ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὀφείλομεν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ παράσχωμεν τὴν προειδοποίησιν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, ὅτι ἂν δὲν καταστῆ δυνατὴ λόγῳ τῆς ἰδικῆς του ἀντιθέσεως, λόγῳ τῆς ἰδικῆς του ἀντιδράσεως ἡ καθιέρωσις τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος, δὲν ἀπομένει τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ καθιέρωσις τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς, διότι οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ὀρθώσῃ τὸ ἀνάστημά του ἐναντίον τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς αὐτῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐκπροσωπῇ εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§56Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἀκατανόητοι, κύριοι βουλευταί, ὑπῆρξαν δι’ ἐμὲ οἱ συλλογισμοὶ τοῦ μόλις κατελθόντος τοῦ βήματος ἀξιοτίμου συναδέλφου. Εἶναι, μᾶς εἶπεν, ὑπὲρ τῆς εὐρείας, συμφωνεῖ λοιπὸν μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, καὶ ἐν τούτοις κατηγορεῖ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν διὰ τὸ σύστημα τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου κατηγγείλαμεν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐνῷ ὁ ἴδιος ὁ κ. συνάδελφος τὸ ἐψήφισε καὶ κατέληξε σήμερον ὑπὲρ τῆς ἀναλογικῆς. Ἀφήνω, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν κρίσιν σας τὰς ἀντιλήψεις καὶ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. συναδέλφου. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὸν ἰδιότυπον ἐγὼ δὲν τὸν ἀποκαλῶ νόθον, ἀλλὰ ἰδιότυπον ἐκλογικὸν νόμον τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς, μὲ τὸν ὁποῖον ἐξέπνευσεν ἡ Βουλὴ τοῦ 1950 καὶ τοῦ ὁποίου δικαιολογητικὸς λόγος, τοὐλάχιστον προσχηματικός, ὑπῆρξεν ἡ μετάβασις ἀπὸ τὰς ἀσθενεῖς κυβερνήσεις τῶν συνασπισμῶν τῶν μικρῶν κομμάτων εἰς τὸ σχῆμα κυβερνήσεων δύο τὸ πολὺ κομμάτων καλεῖται καὶ ἡ Βουλὴ τοῦ 1951 νὰ τερματίσῃ τὸν βίον της ἀφοῦ προηγουμένως ψηφίσει sui generis καὶ πάλιν ἐκλογικὸν σύστημα, ὅπως τὸ συζητούμενον. Εἶναι λέγεται νόθον τέκνον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ ὁποῖον μέχρι τῆς στιγμῆς μόνον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἔχει υἱοθετήσει, διότι εἶναι βέβαιον καὶ τὸ ἐπροσέξατε, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν κυβερνητικῶν ἀγορητῶν ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι παρήλασαν μέχρι τῆς στιγμῆς ἀπὸ τοῦ βήματος, οὐδεὶς υἱοθέτησε τὸ ἐκλογικὸν σύστημα τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἀμφιβάλλω ἂν ὑπάρχῃ εἰς τὴν ζωὴν καὶ ἂν πρέπει νὰ ἀσχολούμεθα μὲ αὐτό. Ἀποκαλεῖται πλειοψηφικὸν καὶ ὑποτίθεται, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐπεβλήθη ἀπὸ τὴν πίεσιν τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ἄλλων παραγόντων, ἐνδιαφερομένων νὰ ὑπάρξῃ ἐπὶ τέλους εἰς τὸν τόπον μας Κυβέρνησις ἰσχύος, Κυβέρνησις διαρκείας, Κυβέρνησις ἑνὸς κόμματος, ἑνὸς σκοποῦ, ἑνὸς προγράμματος. Τὸ ὅτι δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ ἐτονίσθη ἤδη καὶ ἀπὸ τοὺς κ.κ. εἰσηγητὰς τῆς μειοψηφίας καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς διακεκριμένους ἀγορητὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Εἶναι ἐκλογικὸν σύστημα, κ. κ. συνάδελφοι, πλειοψηφικόν, ὡς πρὸς τὸν σκοπὸν καὶ τὰ ἀποτελέσματα ὀλιγώτερον καὶ τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς, ὡς πρὸς δὲ τὰς ἀνισότητας εἶναι ἀπείρως χειρότερον ἐκείνης, ἀφοῦ καὶ τὴν ἐκλογικὴν περιφέρειαν διαμορφώνει κατὰ τρόπον ἄνισον καὶ τὸ ἐκλογικὸν σῶμα φαλκιδεύει καὶ ἀφαιρεῖ καὶ ἀπὸ τὸν στρατὸν τὴν ψῆφον καὶ ἀπὸ τὰς Ἑλληνίδας εἰς τὰς ὁποίας μόλις ἐχορηγήσαμεν τὸ δικαίωμα τοῦτο. Δὲν εἶναι λοιπόν, γνήσιον πλειοψηφικὸν τὸ συζητούμενον ἐκλογικὸν σύστημα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον ἡ ἀνάγκη τῶν περιστάσεων ἐπιβάλει διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἰσχυρὰ κυβέρνησις εἰς τὸν τόπον. Εἶναι ἴσως ἡ μαγικὴ εἰκὼν ἡ ὁποία προσκολλᾶ καὶ ἑνώνει τὰς πλέον ἀσχέτους μεταξὺ των περιοχὰς καὶ ἀδιαφορεῖ ἐὰν ἀπό τὰς ἀθεμίτους αὐτὰς ἑνώσεις γεννηθῇ μετεκλογικὸν τέρας μὲ πολλὰς κεφαλάς, νέα δηλαδὴ πάλιν ἀπώλεια χρόνου, νέος ἐκλογικὸς νόμος καὶ νέαι ἐκλογαί. Ὑπεστήριξα, κύριοι βουλευταί, καὶ εἰς τὴν διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς παρελθούσης Βουλῆς ἡ ὁποία ἐπεξειργάσθη τὴν ἐνισχυμένην ἀναλογικὴν καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ νέου ἐκλογικοῦ νόμου, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον πρὸς ὁλόκληρον τὴν Ἐθν. Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι Δημοκρατία καὶ ἐλεύθεροι θεσμοὶ δὲν νοοῦνται ὅταν τὸ ἐκλογικὸν σύστημα ποὺ εἶναι τὸ μέσον διὰ νὰ ἐκφράζῃ ὁ λαὸς ἐλευθέρως τὴν θέλησίν του, μεταβάλλεται καὶ τροποποιεῖται πάντοτε εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν, ὄχι διὰ νὰ βελτιωθῇ ὡς πρὸς τὸν κύριον σκοπόν του, τὴν γνησίαν δηλαδὴ ἐκδήλωσιν τοῦ φρονήματος τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ἀντιθέτως διὰ νὰ τὴν νοθεύσῃ καὶ τὴν ἐξουδετερώσῃ. Ὁ ἐκλογικὸς νόμος, κύριοι βουλευταί, εἶναι, ὡς ὀρθῶς ἐτονίσθη ἤδη, ἡ μετὰ τὸ Σύνταγμα Suprema lex κάθε εὐνοουμένης πολιτείας, εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν ὀργανωτικὸς νόμος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἤρτηνται τὸ Νομοθ. Σῶμα καὶ ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι λοιπόν, νόμος ἐκ τῆς φύσεώς του πάγιος τοῦ ὁποίου μόνον αἱ λεπτομεριακαὶ διατάξεις δέον νὰ μεταβάλωνται. Ἀτυχῶς εἰς τὴν χώραν μας, ἀπὸ τοῦ 1932, ἄν δὲν ἀπατῶμαι, καθιερώθη ἡ ἀντιδημοκρατικὴ ἀρχή, ὅπως ἡ Βουλὴ ἡ ὁποία πνέει τὰ λοίσθια καθορίζει καὶ ἐπιβάλει τὸ ἐκλογικὸν σύστημα τῆς ἀρεσκείας της, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προσαρμόζεται πρὸς τὰ κομματικά της συμφέροντα. Ἡ ἀρχὴ αὐτὴ καταπολεμᾶται ἀτυχῶς μόνον θεωρητικῶς, ἀλλ’ ἐφαρμόζεται συνεχῶς διότι οὔτε συνταγματικῶς ἐλήφθη πρόνοια ὅπως τὸ ψηφιζόμενον ἐκλογικὸν σύστημα ἐφαρμόζεται κατὰ τὰς μεθεπομένας ἐκλογάς, οὔτε ἐπὶ τοῦ μεγάλου τούτου θέματος τοῦ συνδεομένου μὲ τὸν ὁμαλὸν πολιτικὸν βίον, ὑπῆρξε μία δεσμευτικὴ συμφωνία ὅλων τῶν Κομμάτων.

§57Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Εἶναι ὑπεύθυνοι οἱ ὑποψήφιοι δι’ αὐτό;

§58Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν μὲ παρηκολουθήσατε. Παρηκολούθησα, κύριοι βουλευταί, μετὰ προσοχῆς τὴν εἰσήγησιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀρκαδίας συναδέλφου, κ. Μπακοπούλου, τὸν ὁποῖον βαθύτατα ἐκτιμῶ, ἀλλὰ μὲ πολλὴν ἔκπληξιν τὸν ἤκουσα ὑποστηρίζοντα, ὅτι τάχα τὰ κυβερνητικὰ κόμματα συνεπῆ πρὸς πολιτικὰς ἀρχάς των ἐκδηλωθείσας εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῶν συμμαχικῶν Κυβερνήσεων τοῦ 1951, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ ἐκλογικὸς νόμος δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἄγνωστος εἰς τὸν λαὸν καὶ τοὺς πολιτισμένους ἀλλὰ πρέπει ἐγκαίρως νὰ δίδεται πρὸς αὐτούς, μᾶς ἔφεραν ἐγκαίρως τὸν νέον ἐκλογικὸν νόμον. Παρὰ τὰ λεγόμενα ὑπὸ τῶν κυβερνητικῶν κομμάτων, ὅτι αἱ ἐκλογαὶ θὰ γίνουν τὸ 1955 ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ἄποψιν τῆς συνεπείας. Λησμονεῖ ὁ διακεκριμένος συνάδελφος, ὅτι πρὸ τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος τοῦ κρινομένου, τὰ κυβερνητικὰ κόμματα ἔφεραν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, παρὰ τὰς προγραμματικάς των δηλώσεις, τὸν νόμον τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς μὲ Ὑπουργὸν τὸν κ. Μπακόπουλον, ἤτοι ἀντίθετα πρὸς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις ἐκείνας, συντάκτης τῶν ὁποίων ἦτο ὁ κ. Παπανδρέου; Ὁ κ. Παπανδρέου εἶχε τότε τὴν συνέπειαν νὰ καταγγείλῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν συνωμοσίαν πρὸς ἐπιβολὴν τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς. Λησμονεῖ ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅτι εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις ποὺ ἀναφέρω τὰς τότε περιείχετο ὑπόσχεσις πρὸς τὸν λαὸν περὶ καθιερώσεως τοῦ γνωστοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος. Ποῦ εἶναι λοιπὸν ἡ συνέπεια ἀξιότιμε κύριε εἰσηγητὰ τῆς πλειοψηφίας;

§59Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡμιλήσατε περὶ συνεπείας καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἰδικόν μας κόμμα, ὡς πρὸς τὴν χρονικὴν περίοδον ἡ ὁποία θὰ μεσολαβήσῃ μεταξὺ τῆς ψηφίσεως τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου καὶ τῆς διενεργείας τῶν ἐκλογῶν ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐὰν τὰ πράγματα ἐξελιχθοῦν ὁμαλῶς αἱ ἐκλογαὶ θὰ γίνουν μετὰ πάροδον τριετίας.

§60Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν μοῦ ἐδώσατε ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐρώτησίν μου.

§61Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μὲ ἐννοήσατε. Ἐγὼ ἔκαμα διάκρισιν συνεπείας ὡς πρὸς τὴν χρονικὴν περίοδον ἀπὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου μέχρι τῶν ἐκλογῶν.

§62Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εὑρίσκεσθε εἰς ἀμηχανίαν.

§63Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Φαίνεται, ὅτι δὲν θέλετε ἀπάντησιν καὶ συνεπῶς δὲν σᾶς τὴν δίδω.

§64Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος εὑρέθη εἰς ἀμηχανίαν καὶ παρερμηνεύει τὰ ὅσα εἶπον περὶ ἀσυνεπείας τῶν κυβερνητικῶν κομμάτων.

§65Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν θέλετε τὴν ἀπάντησιν, δὲν σᾶς τὴν δίδω.

§66Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω τὴν κατηγορίαν, ὅτι δηλαδὴ ἐνεθυμήθησαν τώρα τὰ κυβερνητικὰ κόμματα τὰς ἀρχὰς τῆς συνεπείας καὶ δὲν ἐνεθυμήθησαν αὐτὰς ὅταν ἔφερον εἰς τὰς 12 παρὰ ἓν λεπτὸν νέον ἐκλογικὸν νόμον νοθεύσεως τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος τὴν ὥρα ποὺ τὸ μαγαζὶ ἐκεῖνο ἔκλεινε.

§67Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.). Δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγεται αὐτὴ ἡ ἔκφρασις διὰ τὴν Βουλήν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγεται μαγαζὶ ἡ Βουλὴ καί παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ κληθῇ νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ ρήτωρ. Ἐὰν δὲν ἀνακαλέσῃ δὲν θὰ προχωρήσῃ ἡ συνεδρίασις. (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§68Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Γνωρίζετε πόσον σέβομαι τὸ Σῶμα καὶ τοὺς θεσμούς. Ἐὰν μία φράσις μου ὑπῆρξεν ἀτυχής, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ σταθῇ εἰς αὐτὴν τὴν φράσιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὴν ἀνακαλῶ εὐθέως.

§69Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς δὲν προήρχετο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἦτο θετὸν τέκνον τῶν 3 κομμάτων ΕΠΕΚ, Φιλελευθέρων καί Λαϊκοῦ. Ποῦ ὑπάρχει λοιπὸν ἀσυνέπεια;

§70Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐπὶ τέλους συμφωνοῦμεν. Καὶ ἐγὼ τὰ τότε καὶ σήμερον κυβερνητικὰ κόμματα κατηγορῶ δι’ ἀσυνέπειαν.

§71Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῆς Βουλῆς τὸ ἠθέλησε. Ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῆς Βουλῆς τὸ ἐπέβαλε αὐτό.

§72Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμιλοῦμεν ἐδῶ κατὰ κόρον διὰ τὴν Δημοκρατίαν ἀλλ’ ἐν ὀνόματί της σκεπτόμεθα ἐνεργοῦμεν ὅμως καὶ ψηφίζομεν ἀντιδημοκρατικά. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι προάγομεν τὴν Δημοκρατίαν ὅταν ἀφαιρῶμεν ἀπὸ τὸν Στρατὸν καὶ ἀπὸ τὰς γυναῖκας τὴν ψῆφον. Διότι, κύριοι, περιορίζομεν τὸ ἐκλογικὸν δικαίωμα, τὸ ὁποῖον, ὅσον εἶναι εὐρύτερον, τόσον περισσότερον τὸ Κράτος πλησιάζει πρὸς τὴν ἰδανικὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας, τὴν ἀνθρωποκρατίαν. Διότι Δημοκρατία εἶναι τὸ πολίτευμα ἐκεῖνο κατὰ τὸ ὁποῖον ὁλόκληρος ὁ λαὸς κυβερνᾷ, ὁλόκληρον τὸν λαόν. Συνεπῶς πρέπει ὁλόκληρος ὁ λαὸς νὰ ἀπαρτίζῃ καὶ τὸ ἐκλογικὸν σῶμα διὰ νὰ ὑπάρχῃ πλήρης ἡ ἔννοια τῆς καθολικῆς ψηφοφορίας καὶ τῆς πολιτικῆς ἰσότητος, Ἐδῶ, δὲν δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν τὴν πολιτικὴν ἰσότητα, ὅταν διαμορφώνωμεν τὴν ἐκλογικὴν περιφέρειαν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς εἰκαζομένης κομματικῆς ἐκθέσεως τοῦ πληθυσμοῦ διὰ νὰ δημιουργήσωμεν πλασματικὴν πλειοψηφίαν. Αὐτὸ δὲν εἶναι οὔτε Δημοκρατία, οὔτε πολιτικὴ ἰσότης, τὴν ὁποίαν καθιερώνει τὸ Σύνταγμά μας. Καὶ δὲν ἔχομεν ἐπίσης τὸ δικαίωμα καὶ δὲν εἶναι πολιτικὴ ἰσότης καὶ Δημοκρατία ὅταν ἀπὸ τὸν Στρατὸν ἀφαιροῦμεν τὴν ψῆφον. Ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ὁ στρατὸς ὑφίσταται ἐπηρεασμὸν ὑπὲρ ἑνὸς κόμματος, ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι, τάχα, τὸν προστατεύει ἀπὸ τὴν πολιτικολογίαν. Ἀλλὰ οὐδένα θὰ πείσῃ, οὔτε εἰς τὸ ἐσωτερικόν, αὔτε εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις φοβεῖται τὸν Στρατὸν καὶ δι’ αὐτὸ τὸν ἀπομακρύνει ἀπὸ τὰς κάλπας. Ἀλλά, ἐρωτῶ, μὲ ποίους τίτλους ἀποτολμᾷ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν μεταχείρισιν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν διακινδυνεύουν τὴν ζωήν των χάριν τῆς Πατρίδος καὶ εἰς τὰς ὁποίας ὀφείλομεν τὰς λαμπροτέρας σελίδας τῆς νεωτέρας μας ἱστορίας; Οἱ τίτλοι τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ καθολική της φθορά, εἶναι ἡ πλήρης χρεωκοπία καὶ ἡ ἀποσύνθεσις εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς δημοσίας ζωῆς. Τῆς ἀρνούμεθα λοιπὸν τὸ δικαίωμα νὰ προσβάλῃ τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν (θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος) διὰ τὸ ὁποῖον σεῖς ὡς πρώην ἀξιωματικός, κύριε συνάδελφε.

§73Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§74Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἔπρεπε περισσότερον νὰ ἐνδιαφέρεσθε. Ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἔπρεπε νὰ σᾶς θίγῃ. Ὅταν ὁ ἐξ Ἀρκαδίας συνάδελφος—λυποῦμαι διότι θὰ τὸν ἐπικαλεσθῶ διὰ μίαν ἀκόμη, ἀλλὰ τελευταίαν φορὰν—ἠγανάκτησεν ἐν ὀνόματι τῶν δημοκρατικῶν του ἰδεῶν διότι συνάδελφος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐχαρακτήρισε τὸν στρατὸν ἡγέτιδα τάξιν, ἔλαβε τὴν ἀπάντησιν καὶ τὰς ἀναγκαίας διευκρινήσεις. Ἔχω ὅμως χρέος νὰ ὑπενθυμίσω πρὸς τὸν κύριον ἐξ Ἀρκαδίας συνάδελφον, ὅτι χωρὶς τὸν στρατὸν καὶ τὰς θυσίας του, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, δὲν θὰ εἴχομεν σήμερον τίποτε ἄλλο, παρὰ Δημοκρατίαν Σοβιετικοῦ τύπου, ὅπως αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἐξύμνησε προχθὲς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ κ. Πασαλίδης. Καὶ νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω ἀκόμη, ὅτι δημοκρατικὸς ἡγέτης μὲ ἐξ ἴσου ἀνεπτυγμένα τὰ δημοκρατικὰ αἰσθήματα, ὡς καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἐχαρακτήρισε τοὺς Ἕλληνας ἀξιωματικοὺς ὡς τὴν εὐγένειαν τοῦ Ἔθνους, μίαν εὐγένειαν ἡ ὁποία δὲν στηρίζεται εἰς προγονικὰ κληρονομικὰ δικαιώματα, ἀλλ’ εἰς θυσίας αἵματος ὑπὲρ τῆς Πατρίδος.

§75Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος τὸ ἀρνεῖται αὐτό; Ὁ ἴδιος ὁ κ. Μπαμπᾶκος ἠρνήθη, ὅτι ὁ Στρατὸς εἶναι ἡγέτις τάξις.

§76Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν ὡμιλήσατε σεῖς δηλ. τὴν μιλιταριστικὴν κλπ. Ὀφείλω νὰ ὑπενθυμίσω ἀκόμη πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς ὁ εἰσηγητὴς αὐτοῦ, ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματος τῆς ΕΠΕΚ, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ εἶπε, καὶ εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀφαιρέσωμεν τὴν ψῆφον ἀπὸ τὰς 200 χιλ. Ἑλλ. στρατιωτῶν. Αὐτὰ ἐλέγοντο ἐδῶ πρὸ 13 μηνῶν. Τὶ ἐμεσολάβησαν ἔκτοτε, ὥστε μέσα εἰς αὐτὸ τὸ διάστημα καὶ ἡ ΕΠΕΚ, καὶ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, τὸ ὁποῖον μάλιστα διενήργησε τὰς ἐκλογάς, νὰ μεταβάλουν γνώμην; Καὶ ἓν ἄλλο ἀκόμη. Τὸ ἄρθρον 19 τοῦ σχεδίου τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς ἐψηφίσθη εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα, πλὴν μιᾶς ψήφου, τῆς ἀριστερᾶς. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν ὅλα τὰ κόμματα τὰ ἐθνικὰ ἦσαν ὑπὲρ τῆς ψήφου τῶν στρατιωτικῶν. Σήμερον, δύο ἀπὸ τὰ κόμματα αὐτά, ἡ ΕΠΕΚ καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ταυτίζονται εἰς τὸ θέμα τοῦτο, τὸ ἐξόχως λεπτὸν καὶ ἐξόχως ἐθνικόν, ταυτίζονται ἀτυχῶς πρὸς τὰς ἀπόψεις τῆς ΕΔἌ! Ἰδοὺ ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ τὸ κομματικὸν πάθος. Διὰ τὴν ψῆφον τῶν γυναικῶν θὰ εἴπω μόνον, ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον προσετέθη διάταξις εἰς βάρος τῶν Ἑλληνίδων, χωρὶς νὰ ἀναφέρεται τίποτε εἰς τὴν αἰτιολογικήν του ἔκθεσιν. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 36 δὲν ἔχει, κύριοι, αἰτιολογίαν εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Ἀλλὰ καὶ δὲν ἔμεινεν ἡ διάταξις ὡς εἶχεν. Ὅπως γνωρίζετε, ἐτροποποιήθη κατόπιν τροπολογίας τοῦ κ. Μπακοπούλου, ἡ ὁποία τροπολογία ἀφορᾷ πλέον εἰς τὸ διηνεκὲς καὶ καθιστᾷ ἀνενεργὸν τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι τῶν γυναικῶν. Ὅπως ὑπεστήριξα καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐκδώσωμεν νόμον καταργοῦντα ἢ ἀναστέλλοντα τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου 2159, διὰ τοῦ ὁποίου, κατὰ συνταγματικὴν ἐπιταγήν, ἐχορηγήσαμεν τὸ ἐκλογικὸν δικαίωμα εἰς τὰς γυναῖκας. Τοῦτο θὰ ἦτο καὶ συνταγματικῶς καὶ ἠθικῶς καὶ πολιτικῶς ἄτοπον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαρτήσωμεν τὴν γυναικείαν ψῆφον ἐκ τοῦ τοιούτου ἢ τοιούτου ἀριθμοῦ τῶν ἐγγεγραμμένων γυναικῶν. Τοῦτο θὰ ἦτο πολλαχῶς ἄτοπον, ὅταν γνωρίζωμεν, ὅτι καὶ μέγας ἀριθμὸς ἀνδρῶν δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους καὶ ὑπάρχει εἰς τὸ Σύνταγμα ἑρμηνευτικὴ δήλωσις ὑπὸ τὸ ἄρθρον 66 κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ νόμος δύναται νὰ καταστήσῃ ὑποχρεωτικὴν τὴν ἐνάσκησιν τοῦ ἐκλογικοῦ του δικαιώματος. Ἄρα καὶ πολλοὶ ἄνδρες δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένοι. Ἔρχομαι τώρα μὲ δύο λέξεις εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἑτεροδημοτῶν νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ἀπηγόρευσε τὴν ἐνάσκησιν τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος εἰς τοὺς μετὰ τὸ 1940 ἐγκατεστημένους εἰς τὰς μεγάλας πόλεις, εἶναι διάταξις ὀφειλομένη εἰς τὴν Κυβέρνησιν Πλαστήρα τοῦ ἔτους 1945. Ἔκτοτε ὑπάρχει μόνον ἡ διάταξις τοῦ νόμου 900, ἡ ὁποία ἐπέτρεψε τὴν ἐγγραφὴν εἰς τοὺς πρὸ τοῦ 1945 ἐγγεγραμμένους εἰς τὰς μεγάλας πόλεις. Τὴν διάταξιν αὐτοῦ τοῦ 900 νόμου κατήργησεν ὁ νόμος 1508. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ἔχω ἐδῶ καὶ φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Μπακοπούλου. Τὸ λέγω αὐτό, διότι χθὲς ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, κατηγόρησε τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, μὴ ὑπάρχοντα τότε εἰς τὴν πολιτικὴν σκηνήν, καὶ διὰ τὸ θέμα τῆς διαγραφῆς τῶν ἑτεροδημοτῶν. Ἡ διαγραφὴ ὀφείλεται εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν λέγει: «Διὰ τῆς τοιαύτης ἀθρόας μεταδημοτεύσεως ἐγένετο οὐσιώδης ἀλλοίωσις τῆς συνθέσεως τῶν ἐκλογικῶν συλλόγων τῶν τε ἐπαρχιῶν καὶ τῶν ἀστικῶν κέντρων εἰς βάρος καὶ τούτων καὶ ἐκείνων. Τὸ ἄτοπον δὲ τοῦτο ἔλαβε μεγάλην ἔκτασιν εἰς τὰ κέντρα Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, εἰς τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθη ἀληθὴς συμφόρησις». Ὁ νόμος οὗτος ἐκυρώθη ὑπὸ τοῦ νόμου 1677 τοῦ 1951, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν κατόπιν ἐκκλήσεως, τὴν ὁποίαν μᾶς ἔκαμε πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μόλις ἔτους, προβάλλων τὰ αὐτὰ ἐπιχειρήματα ποὺ προβάλλομεν ἡμεῖς σήμερον, ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀξιότιμος κ. Μπακόπουλος εἰπὼν τὰ ἑξῆς, τὰ ὁποῖα ἀντέγραψα ἀπὸ τὰ ἐπίσημα πρακτικά: «Ὁ νόμος ἐξετελέσθη. Αἱ διαγραφαὶ ἐγένοντο. Ἡ ἠθικὴ τάξις ἀπεκατεστάθη. Εἰς τὴν Βουλὴν ἀπομένει νὰ ἐκτελέσῃ τὸ καθῆκον της. Ἡμεῖς πιστεύομεν εἰς τὸν θεσμὸν τῆς Δημοκρατίας καὶ εἶναι μακρὰν τοῦ θεσμοῦ καὶ τῆς πραγματικότητος αὐτῆς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν τὰ ἀντίθετα. Ψηφίζοντες τὸν νόμον ἐστὲ βέβαιοι ὅτι προσφέρετε μεγίστην ὑπηρεσίαν εἰς τὴν χώραν». Κατὰ τὶ ὅμως μετεβλήθησαν εἰς τὸ μικρὸν αὐτὸ διάστημα αἱ ἀντιλήψεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου; Αἱ βασικαὶ ἀρχαὶ εἰς τὰς ὁποίας ἐστηρίχθη πάντοτε ἡ ἄσκησις τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος εἶναι ἡ ὁριστικὴ ἐγκατάστασις καὶ ἡ ὕπαρξις οἰκονομικῶν συμφερόντων εἰς ἕνα τόπον. Ὅταν, ἐρωτῶ, πέρυσι δὲν ὑπῆρχον αὐτὰ τὰ συμφέροντα ἐπὶ μίαν 10ετίαν καὶ ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ διαγράψῃ τοὺς πρὸ τοῦ 1945, πῶς σήμερον δημιουργοῦνται τὰ συμφέροντα καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζωμεν, ὅτι πρέπει νὰ ἐγγράψωμεν ὄχι ἁπλῶς τοὺς πρὸ τοῦ 1945, ἀλλὰ καὶ ἄλλους; Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τερματίσω, ἄν καὶ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω καὶ ἄλλα περὶ τῶν Ἐθνικῶν Ἀντιπροσωπειῶν. Ἐξέθεσα — βεβαιωθεῖτε — τὰς ἀντιλήψεις μου κατὰ συνείδησιν, μὲ γνώμονα τὸ συμφέρον τῆς χώρας. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι κατὰ συνείδησιν ἐὰν κρίνετε καὶ σεῖς τὸν ἐκλογικὸν νόμον θὰ τὸν καταψηφίσετε, διότι δὲν ἀντέχει εἰς ἄλλας δοκιμασίας καὶ νέους πειραματισμοὺς ἡ χώρα μας. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις, κ. βουλευταί, ὑπογεγραμμένη παρ’ ἀρκετῶν συναδέλφων περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῶν ἀγορεύσεων εἰς ἕν τέταρτον τῆς ὥρας.

§78Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ)σεως). Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ ἀντιπολίτευσις εἶναι σύμφωνος νὰ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου οἱ ἐγγεγραμμένοι βουλευταὶ νὰ ὁμιλήσουν ἐκ τῆς παρατάξεώς των, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ ἡ ψηφοφορία σήμερον.

§79Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι.

§80Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, δὲν παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον.

§82Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπάνοδος τῆς χώρας εἰς τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα εἶναι ἀναγκαία κατὰ καιρούς. Τὰ λαϊκὰ προβλήματα εἶναι μεγάλα καὶ δύσκολα καὶ αἱ ἀπαιτήσεις αἱ λαϊκαὶ εἶναι τεράστιαι. Τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα καὶ ἡ Δημοκρατία ἀντιμετωπίζουν ἐχθροὺς καὶ ἔχουν ἀνάγκην νὰ ἀμυνθοῦν, χρειάζεται ἡ Δημοκρατία, χρειάζεται τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα ἰσχυρᾶς Κυβερνήσεως. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον εὑρισκόμεθα καὶ συζητοῦμεν ἐδῶ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις. Τὸ νομοσχέδιον ἦλθεν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς κοινῆς γνώμης, ἦλθεν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζει τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος. Καὶ ἦλθε κατόπιν μιᾶς καταστάσεως ἡ ὁποία ἤρχισεν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ συνεχίζεται ἀκόμη. Πέρυσι, κ. συνάδελφοι, κατὰ τὴν αὐτὴν περίπου ἐποχὴν 1–2 μῆνας ἐνωρίτερον, ἡ Βουλὴ εὑρίσκετο ἐνώπιον τοῦ αὐτοῦ προβλήματος. Εἶχεν ἐκλεγῆ καὶ ἡ προηγουμένη Βουλὴ μὲ τὸ ἀναλογικὸν σύστημα καὶ ἐντὸς ἔτους ᾐσθάνθη, ὅτι αἱ δυνάμεις της ἐξηντλήθησαν καὶ ἔπρεπε νὰ διαλυθῇ. Ἐψήφισε τότε ἕναν ἐκλογικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἀπεκλήθη ἐνισχυμένη ἀναλογική. Εἶναι ἕνα ἐκλογικὸν σύστημα, διάμεσον μεταξὺ τοῦ ἀναλογικοῦ καὶ τοῦ πλειοψηφικοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑποκύπτομεν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ἐποχῆς μας καὶ εἰς τὴν ἀνάγκην τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους, συζητοῦντες νὰ ψηφίσωμεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι βεβαίως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελεν ὁλόκληρος ἡ Βουλή. Εἶναι ἕν νομοσχέδιον ἐλλειπές. Δὲν λέγω ὅτι εἶναι ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἀνταποκρίνεται ἀπολύτως εἰς τὰς ἀπαιτήσεις μιᾶς πλήρους πολιτικῆς εὐσυνειδησίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπερημύνθη τοῦ νομοσχεδίου λέγων, ὅτι αὐτὸ εἶναι μία κληρονομία τοῦ παρελθόντος καὶ ἐγὼ δὲν ἠθέλησα νὰ ἐγγίσω τὸ παρελθόν. Αἱ Κυβερνήσεις κ. συνάδελφοι δὲν εἶναι διὰ νὰ συντηροῦν τὴν ἐκλογικὴν κληρονομίαν τοῦ παρελθόντος. Δὲν ἀποτελεῖ δικαιολογίαν ἰσχυρὰν νὰ παραμείνῃ ὁ παλαιὸς ἐκλογικὸς νόμος τοῦ πλειοψηφικοῦ, τὸ γεγονός, ὅτι ὑπῆρξε καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἐλειτούργησεν καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Αἱ Κυβερνήσεις ἔχουν καθῆκον νὰ διορθώνουν τὰ πράγματα καὶ ὄχι νὰ τὰ συντηροῦν ὅταν πιστεύουν, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πολιτικὴν κατάστασιν. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι διάχυτον τὸ αἴσθημα εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ἐκλογικὸν αὐτὸ νομοσχέδιον δὲν ἦλθεν εἰς τὴν παροῦσαν Βουλὴν διὰ νὰ ψηφισθῇ. Ὑπάρχουν καὶ διατυπώνονται φόβοι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον κατετέθη διὰ νὰ καταψηφισθῇ καὶ διὰ νὰ φθάσωμεν διὰ τοῦ ἀρνητικοῦ τρόπου εἰς ἄλλο ἐκλογικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν ὥραν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προφητεύσω, ἀλλὰ θὰ ἦτο ἕνα ἐκλογικὸν σύστημα συναφὲς πρὸς τὴν ἐνισχυμένην ἀναλογικήν, εἴτε πρὸς τὴν ἁπλῆν ἀναλογικήν. Ἀλλά, κύριοι, εἰς τὴν ἁπλῆν ἀναλογικὴν ἡ Ἑλλὰς δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθῃ. Δὲν γνωρίζω πολιτικὸν ἀρχηγὸν εὑρισκόμενον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἢ ἔξω αὐτῆς, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχῃ καταδικάσει τὸ σύστημα αὐτό, ὡς διαλῦον τὴν ἑλληνικὴν πολιτικὴν ζωὴν καὶ ὡς ἀποσυνθέτον τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς Χώρας. Ὁ κ. Κῦρκος ὡμίλησε χθὲς κατὰ ἕν περίφημον τρόπον διὰ νὰ ἀποδείξῃ ὅτι τὰ ἐλαττώματα τῆς ἀναλογικῆς πολλαπλασιάζονται εἰς τὸ πλειοψηφικόν. Δὲν μὲ ἔπεισεν. Ὁ κ. συνάδελφος ἔκαμε μίαν σοβαρὰν σύγχυσιν. Δὲν ἀπέδωσε τὰ ἐλαττώματα ἐκεῖ ὅπου ὀφείλονται. Ὅταν διὰ τῆς ἀναλογικῆς ἀποσυντίθενται αἱ πολιτικαὶ δυνάμεις τοῦ τόπου καὶ δημιουργοῦνται μυριάδες κομμάτων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχετε τὴν ἀξίωσιν τὸ ἐλάττωμα νὰ διορθωθῇ, διότι ἐν τῷ μεταξὺ παρενέθεσε καὶ μία ἐκλογὴ μὲ τὸ πλειοψηφικὸν ψήφισμα. Ἡ διόρθωσις τοῦ κακοῦ, δηλαδὴ ἡ ἀνασύνθεσις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, θὰ πραγματοποιηθῇ μόνον ἐὰν τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα καταστῇ τὸ πάγιον καὶ μόνιμον ἐκλογικὸν σύστημα τῆς Χώρας. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιώνωμεν ἀπὸ τὸ πλειοψηφικόν, ὁσάκις κατὰ περιόδους ἐφαρμόζεται, ὡς διὰ μαγείας νὰ διορθώνῃ ὅλα τὰ τραύματα τὰ ὁποῖα προξενεῖ κατὰ τῆς πολιτικῆς ζωῆς τῆς Χώρας τὸ ἀναλογικόν. Κύριοι, ἐξελέγην βουλευτὴς εἰς τρεῖς Βουλὰς μὲ τὸ ἀναλογικὸν σύστημα. Εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ 1916, εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ 1950 καὶ εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ 1951. Ἡ πρώτη Βουλὴ διελύθη ἀνωμάλως ἀπὸ τὴν Δικτατορίαν. Ἡ δευτέρα Βουλὴ διελύθη ἀνωμάλως διὰ τῆς ἰδίας της θελήσεως— ὅπως ἐλέχθη τότε—«αὐτοκτόνησε». Καί τὰ σημεῖα ὑπὸ τὰ ὁποῖα ζεῖ καὶ κινεῖται κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας ἡ τρίτη Βουλή, νομίζω ὅτι καὶ αὐτὰ δεικνύουν ὅτι βαίνει πρὸς ἕνα τέλος τὸ ὁποῖον δὲν πρόκειται νὰ εἶναι ὁμαλόν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐβαρέθηκα πλέον νὰ εἶμαι βουλευτὴς ἐφήμερος. Ἐβαρέθηκα νὰ ξυπνῶ τὸ πρωΐ καὶ νὰ μὴ γνωρίζω ἐὰν τὸ βράδυ πρόκειται νὰ εἶμαι βουλευτής. Ἐβαρέθηκα νὰ πηγαίνω εἰς τὰ Ὑπουργεῖα καὶ νὰ βλέπω τοὺς Ὑπουργοὺς ἀγωνιῶντας ἐπὶ τοῦ ἐὰν θὰ εἶναι τὴν ἑπομένην Ὑπουργοὶ καὶ ἐὰν θὰ προλάβουν νὰ φέρουν εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα μέτρον τὸ ὁποῖον ἔχουν ὑπ’ ὄψει τους διὰ νὰ διορθώσουν τὰ κοινά. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συνεχισθῇ. Ἐὰν ἡ Ἑλλὰς πρόκειται νὰ ζήσῃ, ἐὰν ὁ λαὸς πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας του, ἐὰν ἡ Δημοκρατία καὶ τὸ Ἔθνος πρέπει νὰ ἀμυνθοῦν κατὰ τῶν σκληρῶν ἐχθρῶν, νομίζω ὅτι ἡ Ἑλλὰς πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ Κυβέρνησιν ἰσχυράν. Καὶ πρέπει νὰ ἀποκατασταθῇ τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα διότι αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ, ὅπως καὶ εἰς ἄλλας χώρας, μίαν ἰσχυρὰν Κυβέρνησιν. Θὰ κάμω μίαν ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι σήμερον ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως. Τὸν ἐγνώρισα ἀπὸ παληὰ ὡς ἐθνικὸν ἄνδρα. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ συνδυάσετε τὴν ἐθνικήν σας παράδοσιν μὲ τὰς ὑποχρεώσεις ὡς Πολιτικοῦ Ἀρχηγοῦ. Εἶσθε ὑπὲρ τοῦ πλειοψηφικοῦ καὶ εἴπατε ὅτι θέλετε καὶ τὴν εὐρεῖαν περιφέρειαν. Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ φέρετε ἕνα νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἡ Βουλὴ θὰ τὸ ψηφίσῃ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι θὰ προσφέρετε μίαν ἀπὸ τὰς μεγαλυτέρας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος, ἐὰν κατορθώσητε νὰ δώσητε, νὰ ἐπιβάλετε, ἐν ἀνάγκῃ, ἕνα ἐκλογικὸν σύστημα μὲ τὸ ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς θὰ ἠμπορέσῃ νὰ κυβερνηθῇ κατὰ τὰ ἐπερχόμενα ἔτη.

§83Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα σεῖς νὰ κάμετε τοιαύτας προτάσεις. Εἶσθε ἀσυνεπὴς πρὸς τὸς ἑαυτόν σας.

§84Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Πρὸς τὸν ἑαυτόν μου δὲν εἶμαι ἀσυνεπής. Ἠμπορεῖ νὰ εἶμαι ἀπέναντι ἐκείνων, τὰ ὁποῖα σεῖς ὑπολογίζετε ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ κάμω.

§85Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Πρέπει νὰ παραιτηθῆτε τοῦ ἀξιώματός σας.

§86Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Μὲ ἔστειλε ἐδῶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ νὰ ἔχω γνώμην καὶ ὄχι νὰ παραιτοῦμαι τῆς γνώμης μου διὰ τῆς παραιτήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πορεία πρὸς τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα εἶναι σταθερὰ καὶ τίποτε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀνακόψῃ. Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν αὐτὴν ἀναλογικήν. Νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ κάμετε κακὸν εἰς τὸν τόπον. Ἀλλὰ τὸ πλειοψηφικὸν τελικῶς θὰ ἐπιβληθῇ. Δὲν θέλω κύριοι, νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου. Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ νὰ δίδεται σήμερον εἰς μίαν μερίδα τοῦ λαοῦ ψῆφος καὶ τὴν ἑπομένην νὰ ἀποσύρεται, εἴτε πρόκειται περὶ τοῦ στρατοῦ εἴτε πρόκειται περὶ τῶν γυναικῶν. Μία Δημοκρατία σεβομένη τὸν ἑαυτόν της, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ τοιαύτας πράξεις διὰ κομματικοὺς ὑπολογισμούς. Ὅσον ἀφορᾷ ἐμὲ ὡς ἀνεξάρτητον βουλευτήν, θὰ ἐπιτρέψητε νὰ δηλώσω ὅτι εὑρισκόμενος μεταξὺ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τοῦ ἀτελοῦς, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ διορθωθῇ, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ὁλοκληρωθῇ, καθοριζομένης ἐκλογικῆς περιφερείας ἑνιαίας καὶ ἴσης, καὶ πρὸ τοῦ κινδύνου νὰ ἐπανέλθωμεν πρὸς τὰ ὀπίσω ἔστω καὶ δι’ ὀλίγον καιρὸν καὶ νὰ ἐπαναφέρωμεν τὴν ἀναλογικήν, δηλῶ ὅτι θὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ σκεφθῇ τὸ πρᾶγμα καὶ νὰ προσπαθήσῃ νὰ δώσῃ λύσιν ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἀνταξία τῆς ἑλληνικῆς δημοκρατίας καὶ ἀνταξία τοῦ Νικολάου Πλαστήρα. (Χειροκροτήματα).

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§88Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ κάμω μίαν δήλωσιν διὰ τῆς ὁποίας θὰ δικαιολογήσω τὴν ψῆφον μου. Εἶμαι κεκηρυγμένος ὑπὲρ τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς. Ἀλλ’ εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ ἐπιψήφισις τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς νὰ συναντήσῃ ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια. Ὡς ἐκ τούτου εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἔχομεν νὰ ἐπιλέξωμεν μεταξὺ τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς καὶ τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος. Ἐπειδὴ ἀποκρούω τὴν ἐνισχυμένην ἀναλογικήν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ ἀναλογικὸν σύστημα, ἀλλ’ εἶναι ἕν σύστημα ὑπερπλειοψηφικὸν προτιμῶ νὰ ψηφίσω τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἔχω ὅμως τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κάμω περαιτέρω καὶ τὴν ἑξῆς δήλωσιν ὅσον ἀφορᾷ κυρίως τὴν ἐκλογικὴν περιφέρειαν, τὴν ἔκτασιν τῆς ἐκλογικῆς περιφερείας. Νομίζω ὅτι κατὰ τὴν περαιτέρω συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἶναι δυνατόν, εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος νὰ τηρηθῇ μία ἀρχή, ἡ ἀρχὴ τῆς ὁμοιομορφίας τῶν ἐκλογικῶν περιφερειῶν. Ἐὰν θὰ ἰσχύσῃ εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα ἡ στενὴ περιφέρεια πρέπει νὰ ἰσχύσῃ καὶ εἰς τὴν νέαν Ἑλλάδα. Ἐὰν θὰ ἰσχύσῃ εἰς τὴν νέαν Ἑλλάδα ἡ εὐρεῖα περιφέρεια πρέπει ὁμοίως νὰ ἰσχύσῃ καὶ εἰς τὴν νότιον Ἑλλάδα. Χρειάζεται μία ὁμοιομορφία εἰς τὴν ὅλην ὑφὴν τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις καὶ διότι εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἔχομεν νὰ ἐκφράσωμεν τὴν προτίμησίν μας μεταξὺ τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς καὶ τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος, δηλῶ, ὅτι θὰ ὑπερψηφίσω τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§90Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ. (Πρ. Κυβ.). Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ, διότι ἀρκετὰ σᾶς ἀπησχόλησαν τόσοι ρήτορες ἐξ ὅλων τῶν κομμάτων συζητήσαντες ἐξονυχιστικῶς δι’ ὅλα τὰ ἐκλογικὰ συστήματα. Ἐγώ θὰ περιορισθῶ εἰς τὰ κύρια σημεῖα τῶν ἐκλογικῶν συστημάτων καὶ ἔπειτα ἀποκλειστικῶς εἰς μερικὰς παρατηρήσεις λεπτομερειακάς. Θὰ ἐτασσόμην ὑπὲρ τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος μὲ εὐρεῖαν περιφέρειαν, ἀλλά, ἐπειδὴ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κάποια ἀρχὴ δέχομαι τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐμελέτησε καὶ ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Εἶμαι ἐναντίον τοῦ ἀναλογικοῦ συστήματος, ὄχι ὡς συστήματος, ἀλλὰ ὡς συστήματος μὴ ἐφαρμοζομένου, τοὐλάχιστον ὑπὸ τὰς παρούσας περιστάσεις. Τίποτε, ὅπως ἔχω καταλάβει, οὐδὲν ἀπὸ τὰ συστήματα δὲν εἶναι τέλειον. Οἱ διάφοροι ρήτορες ἔφερον παραδείγματα ἐξυμνοῦντα καὶ τὰ προτερήματα καὶ τὰ ἐλαττώματα τῶν διαφόρων συστημάτων. Νομίζω, ὅτι οὐδὲν σύστημα δὲν θὰ εἶναι πάγιον ὅσα καὶ ἂν εἴπωμεν. Διότι ἤκουσα νὰ ὁμιλοῦν περὶ ἑνὸς συστήματος ἐκλογικοῦ μονίμου. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ ποτὲ αὐτό, θὰ μεταβάλλεται πάντοτε καὶ θὰ καθιερώνεται ἑκάστοτε τὸ σύστημα ἐκεῖνο τὸ πλέον σκόπιμον, τὸ ὁποῖον συμβιβάζεται μὲ τὰς περιστάσεις. Ὑπῆρξε κάποτε στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν μόνον ἡ ἀναλογικὴ ἐξεκαθάριζε τὴν πολιτικὴν κατάστασιν. Πέρυσι ἐψηφίσθη ἓν σύστημα νεοφανές, τὸ ὁποῖον λέγεται ἐνισχυμένη ἀναλογικὴ. Ποῖος τὸ ἐπερίμενεν αὐτό; Ἐν τούτοις, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη ἦτο χρησιμώτατον, διότι μᾶς ὡδήγησεν ἀπὸ τὴν ἀναλογικὴν εἰς τὸ πλειοψηφικόν. (Χειροκροτήματα). Συνεπῶς, δὲν ἠξεύρομεν τί θὰ συμβῇ, ποῖαι θὰ εἶναι αἱ περιστάσεις ἔπειτα ἀπὸ 1, 2, 3 χρόνια καὶ ἂν μᾶς ἐπιβάλλουν αἱ περιστάσεις νὰ δημιουργήσωμεν καὶ ἓν ἄλλο σύστημα παραπλήσιον μὲ αὐτὰ τὰ γνωστὰ ἢ καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ εἰς τὴν ἀναλογικήν. Ἀλλὰ τώρα νομίζω, ὅτι ἀποκλείεται νὰ ἐνθυμηθῶμεν τὴν ἀναλογικήν.

§91ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐξηγήσατε διατί.

§92Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ (Πρ. Κυβ.). Ἐδέχθην κατ’ ἀρχὴν τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα, τὸ μικτὸν εὐρείας καὶ στενῆς, διότι τὸ ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ὑποτίθεται, ὅτι τὸ ἐμελέτησε καὶ συνεπῶς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ δεχθῶμεν ἔστω καὶ ὡς προσωρινὸν σύστημα ἐκλογῆς. Δι’ αὐτὸ συνιστῶ καὶ εἰς τοὺς φίλους τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὸ ψηφίσουν. Θέλω ὅμως νὰ ἀπασχολήσω ἐπ’ ὀλίγον τὴν Βουλὴν καὶ ἐπὶ τῶν λεπτομερειακῶν ζητημάτων. Τρία εἶναι τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰς λεπτομερείας τοῦ συστήματος τοῦ πλειοψηφικοῦ εἴτε τῆς εὐρείας, εἴτε τῆς μικτῆς. Ἡ ψῆφος τῶν γυναικῶν, ἡ ψῆφος τοῦ στρατοῦ καὶ ἡ ψῆφος τῶν ἑτεροδημοτῶν. Θὰ ὁμιλήσω μὲ πλήρη σαφήνειαν καὶ εἰλικρίνειαν. Ἡ ψῆφος τοῦ στρατοῦ δέον νὰ ἀποκλεισθῇ διὰ πολλοὺς λόγους. Πρῶτον, ὅπως εἶπον καὶ πολλοί, διὰ λόγους πειθαρχίας καὶ ἔπειτα καὶ διὰ πρακτικοὺς ἄλλους λόγους. Ἡ ψῆφος τοῦ στρατοῦ, ἐὰν ἐγίνετο μὲ πλήρη ἐλευθερίαν, ἐὰν ὑπῆρχε τρόπος νὰ εὑρεθοῦν οἱ στρατιῶται τὴν ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν εἰς τὰς περιφερείας των, διὰ νὰ ψηφίσουν, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἐπήρχετο οὐδεμία ἀλλοίωσις τοῦ ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος. Διότι οἱ στρατιῶται εἶναι παιδιὰ τοῦ λαοῦ καὶ κάθε κόμμα θὰ εἶχε τὴν ἀναλογίαν τοῦ στρατοῦ, οἵαν ἀναλογίαν θὰ ἔχῃ καὶ ἀπὸ τοὺς πολίτας. Συνεπῶς ἡ ψηφοφορία τοῦ στρατοῦ δὲν θὰ ἐπηρέαζε οὔτε ὑπέρ, οὔτε κατά, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ αὐτό. Μεταχειριζόμενοι ὅμως τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐφευρέθη ἐσχάτως μὲ τὴν ψηφοφορίαν τοῦ στρατοῦ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἐὰν εἰς αὐτὸ ἐπιμείνωμεν, θὰ εἶναι αἶσχος ἐκλογικόν. (Χειροκροτήματα). Ἀφήνω, ὅτι ὑπεισέρχεται ἡ πολιτικὴ κατὰ τὸν ἀνοσιώτερον τρόπον εἰς τὸν στρατὸν καὶ πρέπει ἡμεῖς ἰδίως οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων, ποὺ εἴμεθα καὶ στρατιωτικοί, νὰ τὸ ἐκτιμήσωμεν. Δὲν θὰ συνεισφέρῃ ὁ στρατὸς καθόλου ἂν θὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὴν πολιτικήν, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἓν ἄλλον σοβαρὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἂν τὸ σκεφθῶμεν πρέπει ὅλοι μας νὰ καταδικάσωμεν τὴν ψῆφον τοῦ στρατοῦ, ὅπως γίνεται. Φαντασθῆτε, κύριοι, ὅτι ἕνας λόχος, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς μίαν γωνίαν τῆς μεθορίου καὶ ἀποτελεῖται ἀπὸ 100 ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπὸ τὰς διαφόρους περιφερείας τῆς Ἑλλάδος, θὰ γίνῃ ἡ ἐκλογή, ὅπως γνωρίζετε καὶ κατόπιν θὰ συνταχθοῦν πρακτικά, τόσα πρακτικὰ ὅσαι εἶναι καὶ αἱ διάφοροι περιφέρειαι ἐκ τῶν ὁποίων κατάγονται οἱ στρατιῶται τοῦ Λόχου. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀπὸ 30 περιφερείας οἱ στρατιῶται μέσα εἰς τὰς 100 ψήφους ἑνὸς λόχου, φαντασθῆτε αὐτὰ τὰ πρακτικὰ νὰ μεταβιβασθοῦν εἰς τὰ διάφορα Πρωτοδικεῖα, καὶ μετὰ 1 μῆνα νὰ μανθάνωμεν ἀποτελέσματα. Ἔπειτα τὸ σπουδαιότερον, αἴρεται τὸ μυστικὸν τῆς ψηφοφορίας. (Χειροκροτήματα). Ὁ στρατιώτης, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ψηφίσῃ τὸν ὑποψήφιον τῆς Πατρίδος του, ἴσως νὰ θέλῃ τὸν ψηφίσῃ μυστικά. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ψηφίσῃ αὐτόν, ὅταν γνωρίζῃ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκαλυφθῇ τὶ ἐψήφισεν.

§93ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς;

§94ΕΤΕΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διότι εἶναι ἕνας.

§95Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ (Πρ. Κυβ.). Ἀλλὰ καὶ ἀκόμη ἕνα ἄλλο σοβαρὸν πρᾶγμα. Ὅταν θὰ γίνουν αἱ ἐκλογαὶ τὴν Κυριακὴν τὸ βράδυ, συνήθως εἰς ὅλα τὰ Κράτη τοῦ κόσμου τὴν Δευτέραν γνωρίζουν ποία εἶναι ἡ Κυβέρνησις. Ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ περιμένωμεν ἑνὸς λόχου, αὐτοῦ, ποὺ εἶπον, νὰ ἔλθουν τὰ ἀποτελέσματα μετὰ ἕνα καὶ 1½ μῆνα καὶ νὰ μὴ γνωρίζωμεν ποία εἶναι ἡ Κυβέρνησις. Συνεπῶς εἶναι κρῖμα νὰ ὑποστηρίξωμεν ἓν σύστημα, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς παρουσιάζῃ αὐτὴν τὴν χασμωδίαν μετὰ τὸ πέρας μιᾶς ἐκλογῆς καὶ νὰ περιμένωμεν 1½ μῆνα ποία θὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ θὰ ἔχωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν σοβαρὰ προβλήματα ἐθνικά. Λοιπὸν μόνον αὐτὸς ὁ λόχος θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτρέψῃ τὴν ψῆφον τοῦ στρατοῦ. (Χειροκροτήματα). Ἄλλωστε ὑπάρχει ἀνέκαθεν τὸ γνωστὸν σύστημα, οἱ στρατιῶται ὅσοι τύχῃ νὰ εἶναι εἰς τὰς περιφερείας ὅπου εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ πηγαίνουν ὡς πολῖται εἰς τὸ τμῆμα των καὶ νὰ ψηφίζουν. Αὐτὸ τὸ νὰ τοὺς πᾶνε συντεταγμένους εἰς διάφορα τμήματα μὲ ἐπὶ κεφαλῆς ἀξιωματικόν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ. (Χειροκροτήματα). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ψῆφον τῶν γυναικῶν γνωρίζετε, ὅτι ἤμην ὁ πρωτοστάτης εἰς τὸ νὰ χορηγηθῇ ἡ ψῆφος τῶν γυναικῶν κατὰ πρῶτον εἰς τὰς δημαρχιακὰς ἐκλογὰς καὶ ὅταν μία πτέρυξ ἦτο ἐναντίον ἐστάθηκα μὲ τὸ κόμμα μου καὶ κατώρθωσα νὰ ἐπιτύχω τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου μὲ πλειοψηφίαν 7 ψήφων μόνον. (Χειροκροτήματα). Ἡμεῖς ἐπιμείναμεν νὰ δοθῇ ἡ ψῆφος εἰς τὰς γυναίκας καὶ εἰς τὰς βουλευτικὰς ἐκλογὰς καὶ μάλιστα ἐπιμείναμεν νὰ εἶναι ἐκλέξιμοι. Τώρα αἱ ἐγγραφεῖσαι γυναῖκες εἶναι περίπου 1 ἑκατ., μένουν μὴ ἐγγεγραμμέναι ἄλλαι τόσαι. Δὲν ἠξεύρομεν ποὺ ἀνήκουν εἰς ποίας παρατάξεις, δὲν εἶναι ὅμως ὀρθὸν μὲ τὸ πλειοψηφικὸν μάλιστα σύστημα εἰς μίαν περιφέρειαν νὰ καταδικασθῇ μὲ 100 ψήφους ὁλόκληρος ὁ συνδυασμὸς ἑνὸς κόμματος. Δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι ἐκ τῆς μὴ ἐγγραφῆς ὅλων τῶν γυναικῶν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους θὰ προκύψουν διαφοραὶ ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου κόμματος ὄχι ἀναλόγως τῶν διακυμάνσεων ἢ τῶν ἀποχρώσεων τῆς κοινῆς γνώμης, ἀλλὰ ἀναλόγως τῆς τυχαίας διασπορᾶς τῶν ἐγγεγραμμένων γυναικῶν. Δὲν πρόκειται νὰ ἀπαγορεύσωμεν εἰς τὰς γυναῖκας νὰ ψηφίσουν. Δὲν ἐψήφιζαν ἐπὶ τόσους αἰῶνας. Ἂς μὴ ψηφίσουν μερικοὺς μῆνας, ἕως ὅτου ἐγγραφοῦν ὅλαι ἢ νὰ παρατείνωμεν τὰς ἐκλογὰς δι’ ἀργότερον καὶ νὰ ψηφίσουν. (Χειροκροτήματα). Ἂς τὸ ψηφίσωμεν καὶ ἐὰν αἱ ἐκλογαὶ γίνουν πέραν τοῦ Ἰανουαρίου ἔχομεν τὸν καιρὸν νὰ ἐγγράψωμεν ὅλας τὰς γυναῖκας καὶ νὰ ψηφίσουν. Θέλετε καὶ μίαν ἄλλην πρότασιν, ἐὰν δὲν ἐγγραφοῦν ὅλαι αἱ γυναῖκες δέχομαι νὰ συμμετάσχουν εἰς ἐκλογὰς ὡς ὑποψήφιαι διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ἡ θέλησις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὁ νόμος ἅπαξ καὶ ἐψηφίσθη νὰ ἐφαρμοσθῇ. Αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπον στηρίζονται ἐπὶ τῇ βάσει ὀρθῆς κρίσεως. Ἀπορῶ δὲ πῶς ὑπάρχουν κοινοβουλευτικοὶ νὰ μὴν ἐπιτρέπουν ψῆφον εἰς τοὺς ἑτεροδημότας, Ἤκουσα νὰ λέγεται, ὅτι ἐὰν ἐπιτρέψωμεν τὴν ψῆφον εἰς τοὺς ἑτεροδημότας ὑποστηρίζομεν τὴν ἀστυφιλίαν. Νομίζω, ὅτι εἶναι πολὺ ἀστεῖον νὰ λέγεται, ὅτι ἕνας θὰ φύγῃ ἀπὸ ἕνα χωρίον καὶ θὰ πάῃ εἰς τὴν πόλιν διὰ νὰ ψηφίσῃ. Ὁ κόσμος φεύγει ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον καὶ ἔρχεται εἰς τὰς πόλεις διότι τὸν ἔχομεν παραμερίσει. (Χειροκροτήματα). Ἂς φροντίσωμεν νὰ δημιουργήσωμεν ἐργασίαν εἰς τὴν ὕπαιθρον, νὰ βοηθήσωμεν τὴν γεωργίαν δι’ ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, ἂς γίνῃ ἀνασυγκρότησις δι’ ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων, δι’ ἐγκαταστάσεως ἐργοστασίων, βιομηχανιῶν, κλπ. ὥστε νὰ εὑρίσκουν οἱ κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου ἐργασίαν καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι κανεὶς δὲν θὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν ὕπαιθρον διὰ νὰ ἔλθῃ νὰ ψηφίσῃ εἰς τὰς πόλεις. Συνεπῶς δὲν δικαιολογεῖται τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ὑποστηρίζομεν τὴν ἀστυφιλίαν. Κάθε πολίτης ἔχει τὸ δικαίωμα εἰς τὰ ἐλεύθερα Κράτη ν’ ἀφήσῃ τὸν τόπον του καὶ νὰ πάῃ νὰ εὕρῃ ἐργασίαν ὅπου θέλει. Ὅπως μαζεύει τὴν βαλίτσα καὶ τὰ πράγματά του παίρνει μαζί του καὶ τὰ πολιτικά του δικαιώματα καὶ κανεὶς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα εἰς τὰ ἐλεύθερα Κράτη νὰ τοῦ τὸ ἀπαγορεύσῃ. Ὅταν ἕνας θελήσῃ νὰ ἐγγραφῇ, βεβαίως ἀφοῦ θὰ τηρήσῃ τὰς διατυπώσεις νὰ διαγραφῇ δηλαδὴ ἀπὸ τὴν περιφέρειαν εἰς τὴν ὁποίαν ἦτο ἐγγεγραμμένος, πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ ἐγγράφεται. Εἶναι ἱερὸν καὶ ἀπαραβίαστον τὸ δικαίωμα κάθε πολίτου ἐλευθέρου νὰ μεταφέρῃ τὰ πολιτικά του δικαιώματα ὅπου θέλει καὶ ὅπου ἔχει τὴν ἐργασίαν του. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ ἐγγραφὴ τῶν ἑτεροδημοτῶν νὰ γίνῃ κατὰ τὸν ὁριστικώτερον, ταχύτερον καὶ δικαιότερον τρόπον. Συνεπῶς ἀποφαίνομαι ἐν ὀλίγοις κατὰ τῆς ψήφου τῶν γυναικῶν προσωρινῶς μέχρις ὅτου ἐγγραφοῦν ὅλαι καὶ αὐτὸ θὰ συμβῇ ἐὰν αἱ ἐκλογαὶ γίνουν ἀργότερον, καταδικάζω δὲ ἀπολύτως τὴν ψῆφον τοῦ Στρατοῦ, μάλιστα κατὰ τὸν τρόπον ὅπως ἔγινε τελευταίως, δὲν ὑπάρχει δὲ καὶ ἄλλος τρόπος. Εἶπον ὅτι θὰ εἶμαι σύντομος καὶ μοῦ φαίνεται ὅτι σᾶς ἀπησχόλησα περισσότερον τοῦ δέοντος. Τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ προκείμενον. Τάσσομαι μὲ τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα ὡς τὸ ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Θὰ ἤθελον μάλιστα νὰ εἴπω ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς δέχομαι τὸ πλειοψηφικὸν μὲ εὐρεῖαν περιφέρειαν. Ἐγὼ προσωπικῶς θὰ τὸ ἐδεχόμην, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶμαι κοινοβουλευτικὸς πρέπει νὰ ἀποδεχθῶ τὴν γνώμην τῆς πλειοψηφίας. (Χειροκροτήματα). Ἁρμόδιοι εἶσθε σεῖς, ἀπό σᾶς ἀποτελεῖται ἡ Κοινοβ. Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ Κοιν. Ἐπιτροπὴ ἐψήφισε τὸ πλειοψηφικόν. Δὲν θὰ ἤμην ποτὲ ὑπὲρ τῆς ἀναλογικῆς, ἢ ὑπὲρ τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν μετὰ δέκα χρόνια θὰ εἶναι ἀναγκαία καὶ χρήσιμος. Δι’ αὐτό ἐπιμένω ὅτι κανένα σύστημα δὲν εἶναι μόνιμον, οὔτε τό πλειοψηφικόν σύστημα θὰ εἶναι μόνιμον. Πάντοτε θὰ ὑπάρξουν περιστάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιβάλλουν ἀλλαγὴν τοῦ συστήματος. Δὲν ἔχω ἄλλο τίποτε νὰ σᾶς εἴπω, ἀλλὰ μόνον ὅτι σήμερον ἡ κατάστασις ἐπιβάλλει ὅπως ἔχωμεν ἕνα ἐκλογικόν σύστημα. Πρέπει νὰ ψηφίσωμεν καὶ ἐὰν εἶναι ἀτυχὲς θὰ ἔχωμεν πάντοτε τὴν εὐχέρειαν νὰ τὸ βελτιώσωμεν. Ἐπειδὴ πρέπει νὰ ἔχωμεν ἕνα νόμον ἐκλογικόν, ἐγὼ προτείνω τό πλειοψηφικόν ὡς ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν θὰ ἔχῃ διαφορὰν ἀποτελεσμάτων εἴτε ἐφαρμοσθῆ τὸ σύστημα τὸ ἐκλογικὸν ποὺ προτείνει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, εἴτε τῆς εὐρείας περιφερείας. Εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ εἶναι 5 ἢ 10 ἕδραι διαφορὰ ἀπάνω ἢ κάτω. Ἐκεῖνο ποὺ προέχει εἶναι νὰ ἔχωμεν ἕνα σύστημα ἐκλογικὸν καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι τὸ πλειοψηφικὸν καὶ μάλιστα τὸ πλειοψηφικὸν ποὺ ἔχει καθορίσει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Ἐὰν θέλετε μάλιστα κατ’ ἀρχὴν δέχομαι ἡ Βουλὴ νὰ κάμῃ τροποποιήσεις ὡς πρὸς τὴν ἔκτασιν τῶν πολὺ μικρῶν περιφερειῶν. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω παρὰ νὰ κάμω πρόσκλησιν πρὸς ὅλους σας νὰ ψηφίσωμεν τὸ σύστημα αὐτὸ τὸ πλειοψηφικὸν τῆς στενῆς καὶ εὐρείας περιφερείας μὲ τὸ δικαίωμα τῆς τροποποιήσεως εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, διὰ νὰ ἔχωμεν ἕνα σύστημα πλειοψηφικὸν καὶ ὄχι νὰ ὑπάρχῃ ὁ φόβος τῆς ἐπαναφορᾶς τῆς ἀναλογικῆς ἡ ὁποία καταμερίζει τὰς δυνάμεις κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ πραγματικὴ ἀκυβερνησία. Ἴσως νὰ ἔλθῃ στιγμὴ νὰ καταφύγωμεν εἰς τὸ ἀναλογικόν, ἀλλὰ διὰ μίαν στιγμήν, ὅπως κατεφύγαμεν εἰς τὴν ἐνισχυμένην ἀναλογικὴν διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ πλειοψηφικόν, τὸ ὁποῖον εἶναι σκόπιμον ὑπὸ τὰς σημερινὰς περιστάσεις, διότι πρέπει νὰ ἐξυπηρετήσωμεν πρὸ παντὸς τὴν σκοπιμότητα, τὶ συμφέρει. Συμφέρει νὰ προέλθῃ μία Κυβέρνησις ἰσχυρὰ μὲ πλειοψηφίαν, ἱκανή, ὥστε νὰ ἔχῃ παρατεταμένην ζωήν, ὥστε ὑπὸ τὰς περιστάσεις τὰς σκληράς, ποὺ διέρχεται ὁ τόπος, νὰ δημιουργήσῃ μίαν Ἑλλάδα ἀνασυγκροτημένην. Χρειάζεται μία ὁμοιογενὴς Κυβέρνησις καὶ μὲ ἀρκετὴν πλειοψηφίαν, ὥστε νὰ μὴν ἀγκομαχῶμεν κάθε στιγμὴν ποὺ θέλομεν νὰ λάβωμεν ἕνα μέτρον. Νομίζω ὅτι ὡμίλησα ἀπὸ περιωπῆς χωρὶς νὰ ἐνδιαφερθῶ διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ ἑνός ἢ τοῦ ἄλλου κόμματος καὶ δι’ αὐτὸ κάμνω πρόσκλησιν πρὸς τὰ κόμματα τὰ φίλια τῆς Κυβερνήσεως νὰ σταθμίσουν ὅ,τι εἶπον καὶ νὰ τηρήσουν τὸν λόγον τους, ὅτι θὰ ψηφίσωμεν τὸ σύστημα ὁμοφώνως τὸ ὁποῖον ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπάγος ἔχει τὸν λόγον.

§97Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ὁμιλήσω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, διότι δὲν πρόκειται νὰ μακρυγορήσω, ἐφ’ ὅσον ὅπως εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐξονυχίσθη ἀρκετὰ τὸ ἐκλογικὸν νομοσχέδιον ὥστε ἕκαστος ἐξ ὑμῶν νὰ μορφώσῃ γνώμην καὶ νὰ ψηφίσῃ ἀναλόγως. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν δηλῶ ὅτι θὰ καταψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς εἰσήχθη καὶ μὲ τὰς διατάξεις τὰς ὁποίας περιέχει ἀποσκοπεῖ ἁπλῶς καὶ μόνον εἰς τὴν νόθευσιν τῆς γνησίας ἐκφράσεως τῆς λαϊκῆς θελήσεως. (Χειροκροτήματα). Ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς δηλοῖ καὶ πάλιν ὅτι διὰ τὴν ριζικὴν ἐκκαθάρισιν τῆς τραγικῆς καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ χώρα καὶ διὰ τὴν ὁποίαν κατάστασιν εὐθύνεται ἀποκλειστικῶς ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μία μόνον λύσις ὑπάρχει, ἡ ταχυτέρα διενέργεια ἐκλογῶν μὲ ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν μὲ πλειοψηφικὸν καὶ μὲ εὐρεῖαν περιφέρειαν. (Χειροκροτήματα). Καλῶ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ἰδίως τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀναμετρήσῃ τὰς εὐθύνας της ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δηλῶ καὶ πάλιν ὅτι ἐκτὸς τῆς λύσεως τῶν ἐκλογῶν μὲ πλειοψηφικὸν καὶ εὐρεῖαν περιφέρειαν οὐδεμία ἄλλη λύσις εἶναι ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν. (Χειροκροτήματα).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§99ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον, καί ὥραν 7 μ. μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ψηφοφορία ἐπὶ τῆς κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ καταργήσεως τῶν περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν διὰ τοῦ ἀναλογικοῦ συστήματος διατάξεων τοῦ κωδικοποιημένου νόμου 5493 τοῦ 1932 (Β. Διάταγμα τῆς 9)9 Αὐγούστου 1951) καὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος», καὶ ἐν περιπτώσει ἀποδοχῆς τούτου ἐν συνεχείᾳ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων αὐτοῦ. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.)