1952.08.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 5η

Παρασκευὴ 22 Αὐγούστου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Τσιαπάρας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§4Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε ἐπὶ τῶν πρακτικῶν. Κύριε Πρόεδρε, ἐπεκυρώσαμεν χθὲς τὰ πρακτικὰ τῆς προχθεσινῆς συνεδριάσεως ἐν πλήρει καλῇ πίστει ὅτι ἀποδίδουν τὴν πραγματικότητα. Βλέπω σήμερον ὅτι ὑπάρχουν καὶ κενὰ ἀναμφισβητήτως, ἀλλὰ καὶ παραλείψεις σημαντικώταται. Ἐν πρώτοις γνωρίζετε ὅτι ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἤρχισεν ἀναγινώσκων τὸν λόγον του, ἐν ὀνόματι τοῦ ἄρθρου 21 τοῦ Κανονισμοῦ ἐζητήσαμεν νὰ παύσῃ ἡ ἀνάγνωσις. Εἰς τὸ τέλος συνεφωνήσαμεν ὅλοι κατόπιν μάλιστα παρεμβάσεως τοῦ κ. Γονῆ καὶ αἰτήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅπως ἡ Βουλὴ δώσῃ τὴν ἄδειαν τῆς συνεχίσεως τῆς ἀναγνώσεως τοῦ λόγου του. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ ἀναγραφῇ στὰ Πρακτικὰ καὶ νὰ μὴ δοθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς παρεβίαζε τὸν Κανονισμόν. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐὰν ἦσθε σεῖς ὁ ἴδιος, κ. Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐγένετο ἡ παράβασις. Δεύτερον καί σπουδαιότερον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς τὸ τέλος τοῦ λόγου του ἔκαμε καὶ δήλωσιν ἡ ὁποία δὲν περιέχεται στὰ πρακτικά, ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν εἴτε μειωθῇ εἴτε δὲν αὐξηθῇ ἡ Βοήθεια, ὅτι αὐτὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις πρόκειται νὰ ζητήσουν μείωσιν τῆς στρατιωτικῆς θητείας καὶ περιορισμὸν τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Αὐτὸ δὲν ἀνεγράφη στὰ Πρακτικὰ καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ παράλειψιν διότι τὸ γεγονὸς εἶναι σπουδαιότατον. Ἀποτελεῖ κύριε Πρόεδρε, υἱοθέτησιν, ὅπως γνωρίζετε, τῶν νέων συνθημάτων τῆς Κόμινφορμ τὰ ὁποῖα ἤρχισαν πραγματοποιούμενα εἰς ἄλλας χώρας (θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι, γέλωτες). Ἀφ’ οὗ ἐπιμένετε θὰ εἴπω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος καὶ ἄλλοτε ἐτοποθέτησε τὸ σύνθημα τῆς Μόσχας καὶ ὑπέβαλε παραίτησιν, ἔρχεται σήμερον καὶ υἱοθετεῖ τὸ σύνθημα τῆς Κόμινφορμ τὸ ὁποῖον ἤρχισε πραγματοποιούμενον καὶ τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει ὅτι εὑρισκόμεθα ἐκτὸς τοῦ Ἀτλαντικοῦ Συμφώνου (Χειροκροτήματα).

§5Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Κύριε Πρόεδρε δὲν εἶδα δυστυχῶς τὰ πρακτικὰ διότι δὲν ἤμην χθὲς ἐδῶ. Ἐὰν ὑπάρχουν παραλείψεις στὰ Πρακτικά, εἶμαι τελείως σύμφωνος νὰ διορθωθοῦν ἀμέσως. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπεται εἶναι, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς διορθώσεως τῶν πρακτικῶν ὁ κ. συνάδελφος νὰ θέλῃ νὰ κάμῃ πολιτικὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον μου (Χειροκροτήματα). Ἐὰν ἐδέχθην ἢ ὄχι σύνθημα τῆς Κόμινφορμ θὰ τὸ ἀποδείξῃ ὁ Λαὸς αὔριον.

§6Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς διορθωθοῦν καὶ ὁ λαὸς θὰ τὸ ἀντιληφθῇ περὶ τίνος πρόκειται.

§7Ε. ΓΟΝΗΣ. Τὰ συμπεράσματα θὰ ἐξαχθοῦν μόνα τους ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§9Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερν.). Κύριοι βουλευταί, δὲν φρονῶ, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς δικαιοῦται νὰ ἐπικαλῆται τὴν δημιουργηθεῖσαν πολιτικὴν κατάστασιν, διὰ νὰ ζητῇ τὴν διάλυσιν τῆς Βουλῆς καὶ τὴν προκήρυξιν νέων ἐκλογῶν, οὔτε ἠμπορεῖ κανείς, κατὰ στοιχειώδη ἀρχὴν τοῦ δικαίου, νὰ ἐπικαλῆται τὰς ἰδίας αὑτοῦ ἀδίκους πράξεις, διὰ νὰ στηρίξῃ ἐπ’ αὐτῶν τὰ πολιτικά του αἰτήματα. (Χειροκροτήματα). Ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῶν ἐκλογῶν ἤσκησε στεῖραν πολιτικήν. Δὲν ἔπαυσεν οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν νὰ διακηρύσσῃ τὸ τροπάριον τῶν ἐκλογῶν. Δὲν ἄφησεν οὔτε μίαν ἡμέραν ἀπερίσπαστον τὴν Κυβέρνησιν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ ἔργον της. Καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ μετὰ δυσφορίας ἐδέχθη τὸν χαλεπὸν καὶ ἄχαρι ρόλον τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. (Χειροκροτήματα). Τὸ γεγονὸς ὡς φαινόμενον εἶναι εὐεξήγητον. Δὲν ἀρνοῦμαι τὴν εὐγενῆ φιλοδοξίαν τοῦ κ. Παπάγου, ὅστις ἠθέλησε νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώρας. Ἀσφαλῶς τὸ ἔκαμε διὰ νὰ προσφέρῃ καὶ ἄλλας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ὑπελόγισεν, ὅτι ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Καὶ ἀπόδειξιν τούτου ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι ἀνέμενε τὴν ψήφισιν τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς, διὰ νὰ δηλώσῃ τὴν ἰδίαν ἑσπέραν, ὅτι κατέρχεται εἰς ἐκλογάς. Κύριοι βουλευταί, δὲν διατυπώνω κατηγορίαν ἐναντίον τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, διὰ τὰς παλινωδίας του αὐτάς, διότι θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι, ὅταν τὴν ἑπομένην προεκλήθησαν ἀντιδράσεις καὶ σχόλια δριμύτατα κατεφέρθησαν ἐναντίον του ἐκ μέρους συνεργατῶν του, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐγὼ ἐδήλωσα εἰς τὸν τύπον τότε, ὅτι οὐδεὶς ἴσως περισσότερον τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐδικαιοῦτο νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας. Τὸν κατηγορῶ ὅμως, διότι ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῶν ἐκλογῶν ἠγνόησε τὸ Κοινοβούλιον. Δὲν παρηκολούθησε τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος, διὰ νὰ ἐλέγξῃ προσωπικῶς τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ τῆς θέσεως τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπου τὸν ἔταξεν ἡ ψῆφος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Καὶ ζητεῖ ἀπὸ ἡμᾶς νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὴν Ἀρχήν, διότι δὲν εἴμεθα ἡ πλειοψηφία τῆς χώρας. Ἀλλὰ κατὰ ποίαν λογικὴν τὰ 43%, τὰ ὁποῖα ἔλαβον τὰ δύο συνεργαζόμενα Κόμματα, δὲν εἶναι πλειοψηφία καὶ εἶναι πλειοψηφία τὰ 35% τῶν ψήφων τῶν ἐκλογῶν τοῦ παρελθόντος ἔτους, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὁ Συναγερμὸς ἢ τὰ 40% τὰ ὁποῖα, εἰς ἀπίθανον περίπτωσιν, θὰ λάβῃ αὔριον; Καὶ τὶ θὰ συμβῇ, κύριοι, ἂν ἡ Βουλὴ ψηφίσῃ ὡς ἐκλογικὸν σύστημα τὸ πλειοψηφικὸν καὶ τὸ πλειοψηφοῦν κόμμα συγκεντρώσῃ τὰ 45% τῶν ψήφων τῶν ἐκλογέων τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ; Θὰ ζητήσῃ νέαν προσφυγὴν εἰς ἐκλογάς; Νομίζω, ὅτι αἱ θεωρίαι αὐταὶ εἶναι ἀπαράδεκτοι. Διότι ἐλέχθη καὶ τοῦτο ἐκ μέρους ἐκπροσώπου τοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὸν Ἀνώτατον Ἄρχοντα: Ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπαναλαμβάνωνται αἱ ἐκλογαὶ ἐπ’ ἄπειρον μέχρις ὅτου δοθῇ ἡ πλειοψηφία εἰς ἓν κόμμα! Εἶχεν εἴπει καὶ ἄλλοτε, ὅτι τότε θὰ ἔπρεπεν ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς νὰ κλεισθῇ εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα ἕως ὅτου δώσῃ Κυβέρνησιν τῆς ἀρεσκείας μας. Κύριοι βουλευταί, αἱ στιγμαὶ εἶναι κρίσιμοι διὰ νὰ κάμωμεν τοιούτους πειραματισμούς. Εἰς ἄλλας χώρας μὲ κοινοβουλευτικὴν παράδοσιν, ὅπως ἐνδεικτικῶς θὰ ἀναφέρω τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔχουσα τὴν Κοινοβουλευτικὴν πλειοψηφίαν, λόγῳ τοῦ συστήματος, δὲν ἔχει τὴν πλειοψηφίαν τῶν ψήφων τοῦ Βρεταννικοῦ λαοῦ. Καὶ ἐν τούτοις ἐξακολουθεῖ νὰ κυβερνᾷ καὶ δὲν ἠκούσθη μέχρι τοῦδε τὸ Ἐργατικὸν Κόμμα νὰ ζητῇ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν προσφυγὴν εἰς νέας ἐκλογάς. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριοι βουλευταί, κατέχομαι ἀπὸ μίαν δικαιολογημένην ἀνησυχίαν: Φοβοῦμαι ὅτι εἰς τὴν ἀπίθανον περίπτωσιν ἐπικρατήσεως τοῦ Συναγερμοῦ, δὲν πρόκειται νὰ Κυβερνήσῃ οὗτος ὡς Κόμμα, ἀλλ’ ὡς καθεστώς. Καὶ ἐὰν τοιαῦται εἶναι αἱ προθέσεις του, ὀφείλω νὰ ἐπισημάνω τὸν κίνδυνον ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ τὰ ἐρείπια, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐπισωρευθοῦν. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον κατὰ κόρον ἐθίγη ἀπὸ τὸν κύριον Ἀρχηγὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Εἶναι τὸ ζήτημα τῆς προσχωρήσεως δύο βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξελέγησαν μὲ ψήφους τῆς Ε.Δ.Α. καὶ οἱ ὁποῖοι προσεχώρησαν εἰς τὴν Ε.Π.Ε.Κ. Κύριοι βουλευταί, ἴσως δὲν θὰ εἶχον κανένα λόγον αὐτεπαγγέλτως νὰ ἐπέμβω εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, δοθέντος, ὅτι προσεχώρησαν οὗτοι εἰς τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν, ἀλλ’ ὄχι εἰς τὸ ὑπ’ ἐμὲ Κόμμα, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἔχω καθῆκον νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ Συναγερμὸς καὶ ὅλοι παραδέχονται, ὅτι ἡ Ε.Π.Ε.Κ. εἶναι ἐθνικόφρον Κόμμα, ποία ζημία ἐπέρχεται εἰς τὴν χώραν, ἐὰν οἱ δύο αὐτοὶ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἐξελέγησαν μὲ κομμουνιστικὰς ψήφους, εἴτε καὶ ἦσαν ἄλλοτε κομμουνισταί, προσέρχονται εἰς τὴν ἐθνικόφρονα παράταξιν.

§10Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Μετενόησαν;

§11Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Βεβαίως μετενόησαν ... Ἀλλ’ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἀκριβῶς ἔγκειται ἡ βασική μας διαφωνία πρὸς τὸν Συναγερμόν. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ἔχομεν ὡς ἀποστολὴν νὰ προσελκύσωμεν εἰς τοὺς κόλπους μας ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρεσύρθησαν ἀπὸ τὰ ἀπατηλὰ συνθήματα τοῦ Ε.Α.Μ. κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ νὰ τοὺς ἐπαναφέρωμεν εἰς τὴν ἐθνικόφρονα παράταξιν. Ἐνῷ ὁ Συναγερμὸς θὰ ἦτο, ἴσως, εὐτυχὴς ἐὰν εἰς ὅλους ἡμᾶς τοὺς ἄλλους ἀπεδίδετο ὁ χαρακτηρισμὸς ἔστω καὶ τοῦ «συνοδοιπόρου» διὰ νὰ μονοπωλήσῃ τὴν ἐθνικοφροσύνην καὶ προσπορισθῇ κομματικὰ ὀφέλη. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Τὸ πρόσφατον παρελθὸν ἀπέδειξε, κύριοι, πόσον ἡμεῖς ἠκολουθήσαμεν πολιτικὴν συμφέρουσαν εἰς τὸ Ἔθνος. Καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι ὀλίγους μῆνας μετὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1946, ὁπότε τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ μὲ ἁπλῆν ἀναλογικὴν ἔλαβε τὴν πλειοψηφίαν τῶν ἑδρῶν τοῦ Κοινοβουλίου, θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι ὁ ἀποκαλούμενος μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἀείμνηστος Θεμιστοκλῆς Σοφούλης «συνοδοιπόρος»....

§12Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Σεῖς τὸ εἴπατε.

§13Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερν.). Δὲν τὸ εἶπα ποτέ. Καὶ σᾶς ἀναφέρω μάλιστα ἓν γεγονὸς ἐπ’ αὐτοῦ. Θὰ κάμω μίαν παρένθεσιν. Ὅταν περιώδευον εἰς τὴν Μακεδονίαν, μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἐκείνας, εἰς μίαν ἀποθήκην τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, μὲ κόκκινα γράμματα ἦτο ἀναγεγραμμένον: «Κάτω ὁ Βούλγαρος Σοφούλης». Καὶ ὅταν τὸ εἶδον, παρεκάλεσα τὸν Δήμαρχον Γιαννιτσῶν, ὅπως τὴν ἑπομένην ποὺ θὰ διηρχόμην ἀπὸ ἐκεῖ νὰ ἔχῃ σβυσθῆ. Οὕτω καὶ ἐγένετο. Ἐκλήθη λοιπὸν τότε ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὅτι ἐδέχθη τότε νὰ δώσῃ τὴν πρωτοκαθεδρίαν εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων.... (χειροκροτήματα). Καὶ διὰ τῆς ἀσκηθείσης τότε πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἀπέβλεπεν εἰς τὴν χρησιμοποίησιν δυναμικῶν καὶ πολιτικῶν μέτρων, ἀφοῦ ἐξησφάλισεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὴν ἀρχιστρατηγίαν τοῦ κ. Παπάγου, ἐπέτυχε τὴν νίκην ἐναντίον τοῦ συμμοριτισμοῦ. Αὐτὰ εἶναι τὰ γεγονότα. Ἀλλὰ ἐρωτῶ: Διὰ ποῖον λόγον δὲν θὰ ἐδεχόμεθα καὶ οἱονδήποτε σημαῖνον μέλος τοῦ Κ.Κ., τὸ ὁποῖον εἰλικρινῶς θὰ μετενόει καὶ θὰ προσήρχετο εἰς τὴν ἐθνικόφρονα οἰκογένειαν; Αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ συμφέρον τοῦ τόπου καὶ ἡμεῖς ἀποβλέπομεν πάντοτε εἰς τὸ νὰ ἀπομονώσωμεν τὸν κομμουνισμόν, τὸν ὁποῖον πάντοτε ἐπολεμήσαμεν καὶ χάρις εἰς τὰς προσπαθείας μας κατωρθώσαμεν νὰ τὸν περιορίσωμεν εἰς τὸ 9%, ἐὰν θεωρηθοῦν ὅτι ὅλαι αἱ ψῆφοι τῆς Ε.Δ.Α, ἀντιπροσωπεύουν κομμουνιστάς.

§14Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παλαιὸν στέλεχος κομμουνιστικόν, ὑπογράψαν ὑπὲρ τῆς αὐτονομήσεως τῆς Μακεδονίας εἶναι σήμερον βουλευτὴς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ.

§15Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.). Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας ὡρισμένα στοιχεῖα, διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας τὸ ὁποῖον ἐξηντλήθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τὰ ὁποῖα ἤθελε νὰ ἀναγνώσῃ χθὲς ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ἀλλὰ προτοῦ σᾶς ἀναγνώσω τὰ στοιχεῖα αὐτά, θὰ ἐπεθύμουν νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Λυκουρέζον, δι’ ἕνα ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη, τοῦ κ. Πανοπούλου, εἰς τὸ ὁποῖον περιέχεται μία φράσις, ὅτι δῆθεν ὕψιστα συμφέροντα κινδυνεύουν. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἡ διατύπωσις εἶναι ὀρθή. Ἐὰν εἴχατε τὴν καλωσύνην, κύριε Λυκουρέζο, τὴν ἐπαναλαμβάνετε;

§16Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εὐχαρίστως. Ὁ κ. Πανόπουλος εἰς τὴν ἀναφοράν του αὐτήν, ποὺ ὑποβάλλει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, λέγει, ὅτι συνέπεια ὅλης αὐτῆς τῆς ἱστορίας ἦτο, ὅτι ἐσταμάτησεν ἡ ἀποφασισθεῖσα τότε διάλυσις τῆς Ε.Δ.Α., ὅτι ἐσταμάτησαν αἱ ἀνακρίσεις διὰ τοὺς ἀσυρμάτους, ὅτι δὲν ἔγινεν ἡ δίκη τῆς δευτέρας σειρᾶς κατασκόπων καὶ καταλήγει «μὲ ἀποτελέσματα τὰ πρόσφατα ἐξαιρετικῶς δυσάρεστα διὰ τὸ Κράτος γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν κατὰ τὰς ἐκτελέσεις.

§17Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν,). Ἐκάλεσα τὸν κ. Πανόπουλον τὴν ἑπομένην διὰ νὰ ζητήσω ἐξηγήσεις καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐδήλωσε τὸ ἑσπέρας εἰς τὴν ἀγόρευσίν του ὁ κ. Ὑπουργὸς σῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι πραγματικότης. Μοῦ εἶπεν, ὅτι, ὅταν ἐξύπνησαν τοὺς καταδίκους διὰ νὰ τοὺς ὁδηγήσουν εἰς τὸν τόπον τῆς ἐκτελέσεως εἷς ἐξ αὐτῶν ἐζήτησε νὰ ἴδῃ τὸν κ. Πανόπουλον. Ὁ Βασιλικὸς Ἐπίτροπος, κατ’ ἕνα τρόπον ἀπάνθρωπον, τοῦ εἶπεν, ὅτι τὸν Πανόπουλον πρόκειται νὰ τὸν ἰδῇς εἰς τὸν ἄλλον κόσμον καὶ δὲν εἰδοποίησατε τὸν κ. Πανόπουλον, ὁπότε ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ προέβαινεν εἰς ἀποκαλύψεις. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῆς φράσεως. Καὶ αὐτὰ εἶχον τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω.

§18Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐπείσθητε ἐπ’ αὐτῶν;

§19Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερν.). Μοῦ τὸ εἶπεν ὁ κ. Πανόπουλος.

§20Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Σεῖς προσωπικῶς τὸ ἐπιστεύσατε;

§21Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.). Διατὶ νὰ μὴ πιστεύσω ἕνα ἀνώτερον ὑπάλληλον; Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς διαβάσω ἕνα ἀπόσπασμα ἐκ τοῦ δελτίου πληροφοριῶν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ τῆς 5ης Ἰουλίου 1952. Μοῦ κάμνει κόπον νὰ τὸ διαβάσω, διότι νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν νὰ φέρῃ εἰς δημοσιότητα ἀπόρρητα ἔγγραφα τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου ἀλλ’ ἀφοῦ ἔγινε μία ἀρχή, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὰ φέρω, ὑπεραμυνόμενος τοῦ ἑαυτοῦ μου. «.... Καὶ ἐν πρώτοις ἀπὸ ὀργανωτικῆς πλευρᾶς ἡ κατάστασις τοῦ Κ.Κ.Ε. δὲν εἶναι διόλου καλή. Τὸ Κ.Κ.Ε. καὶ ὁ μηχανισμός του ἀνασυντάσσεται κατὰ τρόπον λίαν ἀργόν, διότι ἡ κομμουνιστικὴ ἡγεσία μακρὰν τῆς μάζης τοῦ κόμματος, δυσπιστεῖ πρὸς αὐτὴν καὶ δὲν δύναται νὰ τὴν ποδηγετήσῃ. Τὰ ἐφαρμοζόμενα μέτρα εἰρηνεύσεως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὁμολογουμένως ἐντείνουν τὸν πανικὸν καὶ τὴν σύγχυσιν μεταξὺ τῶν ἀνωτάτων στελεχῶν τοῦ Κ.Κ.Ε., τὰ ὁποῖα σήμερον μεμονωμένα καὶ μὲ προσωπικήν των εὐθύνην καὶ πρωτοβουλίαν προσπαθοῦν νὰ ξεκαθαρίσουν ἐκεῖνα τῶν μελῶν, ἅτινα θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τοῦ μηχανισμοῦ τοῦ κόμματος. Εἰς τελευταίαν ἀνάλυσιν, τὸ Κ.Κ.Ε ὀργανωτικῶς ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι εἰς ἀποσύνθεσιν, ἄν ἐξαιρέσωμεν ἕνα μικρὸν «ΑΠΑΡΑΤ» τοῦ κλιμακίου τοῦ πολιτικοῦ γραφείου τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῶν μεγάλων κομμουνιστικῶν ὀργανώσεων, ὅπως τῶν Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης». Ἀλλὰ μήπως, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ συμμοριτοπολέμου ἐσταματήσαμεν ποτὲ νὰ λαμβάνωμεν μέτρα ἐπιεικείας; Ὑπὲρ τὰς 26 χιλ. κρατούμενοι καὶ ἐξόριστοι ἀπελύθησαν τῶν φυλακῶν καὶ στρατοπέδων συγκεντρώσεως εἰς παρῳχημένην ἐποχήν, Τὰ μέτρα ἐθεσπίσθησαν διὰ τῶν ἑξῆς νόμων: 1) ΙΔʹ Ψήφισμα τῆς 23.11.1946 «περὶ ἀναστολῆς ὑπὸ ὅρον τῆς ποινικῆς διώξεως τῶν παραβατῶν τοῦ Γʹ ψηφίσματος καὶ παρανόμου ὁπλοφορίας». 2) Ν.Δ. 25.2.1947 «περὶ ἀμνηστεύσεως ὡρισμένων πράξεων». Ἀμνηστεύονται ἐφ’ ὅσον ἤθελον ἀποχωρήσει τῆς συμμορίας καὶ παρουσιασθῇ εἰς τὰς ἀρχάς. 3) ΚΘʹ Ψήφισμα τῆς 13.9.47 «περὶ ἀμνηστίας παραδιδομένων στασιαστῶν». 4) Νόμος 507 τῆς 20.12.47 «περὶ ἀναστολῆς διώξεως διὰ παράνομον ὁπλοφορίαν». 5) Νόμος 809 τῆς 29.9.1948 «περὶ παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς συμμορίτας, οἵτινες θὰ ἐνίσχυον τὰς ἀρχὰς πρὸς καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας». 6) ΟΓʹ Ψήφισμα «περὶ μέτρων Ἐθνικῆς ἀναμορφώσεως» τοῦ 1949. 7) 1504)1950 1829)1951 περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων. Διὰ τοὺς παραβάτας τοῦ Γʹ ψηφίσματος ἔχει θεσπισθῆ ἀπὸ τοῦ 1950 τὸ μέτρον τῆς ἀναθεωρήσεως. Μέ τὸν νόμον περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως ἁπλῶς ἐδόθη ταχύτερος ρυθμὸς εἰς τὴν ἐκδίκασιν τῶν ὑποθέσεων. Συνεστήθησαν πρὸς τοῦτο πλείονα τμήματα τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ ἑδρεύοντα καὶ εἰς ἐπαρχιακὰ κέντρα. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 1504 τοῦ 1950 ἠσκήθησαν 13.500 αἰτήσεις ἀναθεωρήσεως. Ἐξ αὐτῶν ἐξεδικάσθησαν μέχρι τοῦδε περὶ τὰς 10.500. Ἀπομένουν 3.000 ἀναλογοῦσαι εἰς 600 δικογραφίας. Μὲ τὸν νόμον 2058 ἠσκήθησαν 1300 ἀναθεωρήσεις ἐκ τῶν ὁποίων ἐξεδικάσθησαν 140 ἀναλογοῦσαι εἰς 100 δικογραφίας. Ἐκκρεμοῦν 961 ἀναλογοῦσαι εἰς 350 δικογραφίας. Ἡ διὰ τῆς ἀναθεωρήσεως ἐπανεξέτασις τῶν ὑποθέσεων ἀπέδωκε λαμπρὰ ἀποτελέσματα καὶ χάρις εἰς αὐτὰς περιωρίσθη σημαντικῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν κρατουμένων. Κατάδικοι μὲ βαρυτάτας ποινὰς ἀπηλλάγησαν, ἀποδειχθείσης τῆς ἀθωότητός των. Ἄλλων περιωρίσθη ἡ ποινή. Ἀναφέρω χαρακτηριστικοὺς ἀριθμούς: 1) Εἰς τὸ Ἀναθεωρητικὸν Ἀθηνῶν, εἰσήχθησαν μέχρι τῆς 26ης Ἀπριλίου, 1020 θανατοποινίτες. Ἐξ αὐτῶν, ἠθωώθησαν 240. Κατεδικάσθησαν εἰς φυλάκισιν 218, εἰς εἱρκτὴν 129, εἰς πρόσκαιρον κάθειρξιν 282, εἰς ἰσόβια 46 καὶ εἰς 105 ἐπεβλήθη ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου. Ἐπὶ ὑποθέσεων 1159 ἰσοβιτῶν οἱ 237 ἠθωώθησαν, 277 κατεδικάσθησαν εἰς φυλάκισιν, 543 εἰς πρόσκαιρον κάθειρξιν καὶ 102 εἰς ἰσόβια. Ἐπὶ 1080 καταδίκων εἰς πρόσκαιρα δεσμά, 237 ἠθωώθησαν καὶ οἱ ὑπόλοιποι κατεδικάσθησαν εἰς μικρὰς ποινάς. Ἀνάλογα εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῶν ὑποθέσεων ποὺ εἰσήχθησαν εἰς τὰ πενταμελῆ Ἐφετεῖα. Ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, διὰ τοῦ νόμου 2058 «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως», ἐθεσπίσθη ἡ ὑπὸ ὅρον ἀπόλυσις κρατουμένων ἐκτιόντων ποινὴν μέχρις εἴκοσιν ἐτῶν. Διὰ τὴν ἀπόλυσιν αὐτῶν, ἀποφασίζει πενταμελὴς ἐπιτροπή, ἥτις ἔχει συγκροτηθῆ ἐκ τῶν: 1) Τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ποινικῆς Δικαιοσύνης. 2) Ἑνός Ἐφέτου, ὑποδειχθέντος ὑπὸ τῶν Προέδρου καὶ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου. 3) Τῶν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐσωτερικῶν Διευθυντῶν, Ἀσφαλείας Σωτοπούλου, Συνταγματάρχου, καὶ Ρακιντζῆ, Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ, ὑποδειχθέντων ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως Ἀρείου Πάγου καὶ τῶν Ἀρχηγῶν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. 4) Ἑνὸς ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ τῆς Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης, ὑποδειχθέντος ὑπὸ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου. Ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐτέθησαν αἱ περιπτώσεις 5881 καταδίκων. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς ἀναστολῆς τῆς ποινῆς 1740. Ἐξ αὐτῶν, 136 εἶναι δοσίλογοι, χίλιοι (1000) εἶναι γυναῖκες, γέροντες, ἀνήλικοι καὶ ἀσθενεῖς καὶ ἑξακόσιοι ἀγρόται προερχόμενοι ἐξ ὀρεινῶν περιοχῶν. Ἅπαντες, εἶναι ἀνανήψαντες καὶ ἀκίνδυνοι, μὲ ἀνεπίληπτον διαγωγήν, πιστοποιηθεῖσαν ἀπὸ βεβαίωσιν τοῦ Διευθυντοῦ τῶν Φυλακῶν καὶ τῶν κατὰ τόπους Ἀστυνομιῶν. Οὐδεὶς ἐκ τῶν οὑτωσὶ ἀπολυθέντων, ἔδωκε ποτὲ ἀφορμήν τινα. Ἡ Ἐπιτροπή, ἐπρότεινε τὴν ἐπέκτασιν τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως καὶ εἰς τοὺς ἰσοβίτας, οἵτινες ἀνένηψαν καὶ θὰ κριθοῦν ὑπ’ αὐτῆς ἄξιοι τοῦ εὐεργετήματος τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως. Τὸ Κ.Κ.Ε. διὰ τῆς γραμμῆς του, προβαίνει εἰς ἔντονον καταπολέμησιν τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως. Ἐξωθεῖ τοὺς διωκομένους νὰ εἶναι προκλητικοὶ κατὰ τῶν δικαστῶν εἰς τὰς διεξαγομένας ἀναθεωρήσεις καὶ προκαλεῖται ἡ αὐστηρὰ κρίσις τῶν δικαστῶν. Ὑπὲρ τοὺς χιλίους καταδίκους (ἰσοβῖται καὶ θανατοποινῖται), δύνανται νὰ ἀπολυθοῦν βάσει τῶν βεβαιώσεων περὶ τῆς αὐθορμήτου ἐμφανίσεως ἢ τῆς βιαίας στρατολογίας των. Τὸ Κ.Κ.Ε. ἀσκεῖ τοιαύτην πίεσιν ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω καταδίκων, ὥστε οὗτοι νὰ μένουν ἐθελοντικῶς εἰς τὰς φυλακάς, ἀρνούμενοι τὴν αὐθόρμητον προσέλευσιν καὶ τὴν βιαίαν στρατολογίαν των. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, κύριοι, ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τούτων, οὐδέποτε νομίζω, καθ’ ὅλον τὸ διάστημα ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐκεῖθεν ἐσταμάτησεν ὁ κομμουνισμὸς νὰ προσπαθῇ ν’ ἀναδιοργανώσῃ τὸν παράνομον μηχανισμόν του καὶ νὰ διεισδύσῃ εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Καὶ ὅταν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἦτο Ἀρχιστράτηγος νομίζω, ὅτι ἐπανειλημμένως ἐσημειώθησαν κρούσματα εἰς τὰς μονάδας καὶ ἠναγκάσθη νὰ λάβῃ σκληρότατα μέτρα ἐναντίον των. Κύριοι, καὶ σήμερον δὲν ἀρνούμεθα ὅτι, οἱ κομμουνισταὶ δὲν πρόκειται νὰ ἡσυχάσουν, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἀγρυπνᾷ καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ διαβεβαιώσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἡ ἀσφάλεια εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ εἰς ὅλην τὴν χώραν εἶναι ἀπόλυτος. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ὅπως ἐδήλωσα καὶ εἰς τελευταίαν ἀγόρευσίν μου, ἐκεῖ ὅπου ὑπῆρχεν εὐρύτατον στάδιον ἐπικρίσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἦτο τὸ οἰκονομικόν. Ὁ κ. Στεφανόπουλος μὲ μίαν χειμαρρώδη ἀγόρευσιν, ἐπετέθη δριμύτατα κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Βεβαίως, τὰ ἐπιχειρήματά του ἀνετράπησαν ὅλα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ (χειροκροτήματα), ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐκεῖ. Εὑρισκόμεθα, κύριοι, ἐνώπιον ἑνὸς ὀξυτάτου οἰκονομικοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπόρροια τοῦ συμμοριτοπολέμου, διότι μέγα ποσοστὸν τῶν ποσῶν τῆς ἀνασυγκροτήσεως, κατηναλώθησαν διὰ τὸν πόλεμον κατὰ τῶν ἀνταρτῶν καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν ἄλλαι χῶραι τῆς Εὐρώπης ἀνασυνεκροτοῦντο, ἡμεῖς πολεμούσαμεν τὸν κοινὸν ἐχθρόν. Ἠλπίσαμεν μετὰ τὸ τέλος τῆς ἀνταρσίας, ὅτι θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ χρησιμοποιήσωμεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὰ ποσὰ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ. Δυστυχῶς, δὲν ἠξεύρω, κακὴ μοῖρα τῆς χώρας, κατ’ ἔτος μᾶς ἔρχεται καὶ μία σημαντικὴ περικοπή, ἡ ὁποία βεβαίως μᾶς ἐμβάλλει εἰς ἀνησυχίας. Ἐὰν ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὁ ὁποῖος διεχειρίσθη ἐπὶ τριετίαν τὰ ποσὰ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ...

§22Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. 1½ ἔτος.

§23Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερν.). Μᾶς βεβαιώνει ὅτι ἐρχόμενος εἰς τὴν ἀρχὴν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐξασφαλίσῃ περισσότερα ποσά, εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τοῦ παραχωρήσωμεν τὴν θέσιν μας. Θέλω ἐνδεικτικῶς νὰ ἀναφέρω μερικοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἀναλωθέντων κατὰ τὸν πόλεμον κεφαλαίων... (ἀναγινώσκει). Τὰ κεφάλαια ταῦτα ἀνῆλθον μέχρι τῆς 31 Μαρτίου 1952 εἰς 11½ τρισεκατομμύρια δραχμάς, ἤτοι 826.000.000 δολλάρια. Ἐξ αὐτῶν τὰ 46% διετέθησαν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν, τὰ 5% εἰς ἔξοδα διαχειρίσεως καὶ τὰ 49% διὰ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας. Μὲ βαρυτάτας ἀνυπολογίστους ὑλικὰς ζημίας, κατωρθώσαμεν νὰ ἀνακόψωμεν τὴν κάθοδον τοῦ κομμουνισμοῦ εἰς τὴν Μεσόγειον. Καί τὸ ἔργον αὐτὸ τὸ φέρομεν εἰς πέρας μόνοι μας. Βεβαίως μέ μίαν οἰκονομικὴν βοήθειαν, ἀλλὰ χωρὶς τὴν συμπαράστασιν ξένου στρατοῦ καὶ λέγω τοῦτο, διότι εἰς τὸν πόλεμον τῆς Κορέας, ὅπου χύνεται ἀφθόνως τὸ ἀμερικανικὸν καὶ συμμαχικὸν αἷμα, ὁ ἀμερικανὸς φορολογούμενος δαπανᾷ 1.200.000.000 δολλάρια κατ’ ἔτος. Ἐφ’ ὅσον ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ἠρνήθη ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τὸν σχηματισμὸν μιᾶς τριμεροῦς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἦτο ἡ μόνη ἐπιβαλλομένη ἐκ τῶν περιστάσεων λύσις, εἴχομεν, τοὐλάχιστον, τὴν ἀξίωσιν νὰ ἔχωμεν τὴν συμπαράστασίν του εἰς τὸ δίκαιον αἴτημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ θέσωμεν ἐνώπιον τῶν μεγάλων μας φίλων, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σφαγιάζεται κατὰ τοιοῦτον ἀνηλεῆ τρόπον ἡ ἐπιβίωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ ζητῆται ἀπὸ μίαν καθῃμαγμένην χώραν ἡ διατήρησις διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ δι’ ἰδίων πόρων, τῶν στρατιωτικῶν μας δυνάμεων εἰς τὸ σημερινὸν ὕψος, μὲ μίαν περικοπήν, ἡ ὁποία εἶναι ζήτημα, ἐὰν μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ ἐφαρμόσωμεν καὶ τὸ ἐλάχιστον ἴσως πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως. (Χειροκροτήματα). Ἐπειδὴ ἐλέχθη, ὅτι τὸ Βέλγιον διεμαρτυρήθη διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς στρατιωτικῆς θητείας, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς δώσω ἕνα πίνακα τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἄλλων Κρατῶν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. (Ἀναγινώσκει). Τὸ Βέλγιον ἔχει θητείαν 21 μηνῶν, ἡ Γαλλία 18 μηνῶν, ἡ Ἰταλία 18 μηνῶν, ἡ Ὁλλανδία 18 μηνῶν, καὶ μόνον εἰς ὡρισμένας εἰδικότητας ὑπάρχει μικρὰ ἐπὶ πλέον παράτασις. Ἡμεῖς μόνον, ἐν Ἑλλάδι, διατηροῦμεν στρατιωτικὴν ὑποχρέωσιν 36–40 μηνῶν.

§24Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Ἑλλὰς ἀπεριόριστα.

§25Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερν.). Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς διαβάσω μίαν περικοπὴν τοῦ λόγου τοῦ μεγάλου συντελεστοῦ τῆς Νίκης Πρωθυπουργοῦ τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, ὁ ὁποῖος εἰς μίαν ἀγόρευσίν του εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Κοινοτήτων εἰς τὰς 23 Ἰουλίου εἶπε τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). «Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ βεβαιότης μονίμου στρατιωτικῆς ἰσχύος χωρὶς σταθερὰ οἰκονομικὰ θεμέλια καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ σταθῇ πρόγραμμα ἀμύνης χωρὶς νὰ ὑπάρχουν οἱ οἰκονομικοὶ πόροι διὰ τὴν ἐκτέλεσίν του. Τὸ πρόγραμμα ἀμύνης πρέπει νὰ κρατηθῇ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς οἰκονομικῆς μας ἰσχύος. Αὐτὴ ἡ ἀνακατανομὴ τῶν πόρων διὰ μεταφορᾶς ἐκ τοῦ προγγράμματος Ἀμύνης εἰς τὴν Ἀνασυγκρότησιν, εἶναι ἐξ ἴσου ἀναγκαία διὰ τὴν στρατιωτικὴν ἰσχὺν ὅσον διὰ τὴν καθημερινήν μας ζωήν. Ἐὰν δὲν πράξωμεν τοῦτο, θὰ ἐσήμαινεν ὁδήγημα πρὸς χρεωκοπίαν».

§26Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος τὰ εἶπεν αὐτὰ κ. Πρόεδρε;

§27Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερν.). Ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Ἀγγλίας, ὁ Τσῶρτσιλ.

§28Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως, κ. Πρόεδρε, καὶ ὁ Τσῶρτσιλ εἶναι ὄργανον τῆς Κομινφὸρμ τοιαῦτα λέγων, κατὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ Συναγερμοῦ, ὡς τὴν διετύπωσε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Στεφανόπουλος;

§29Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερν.). Κύριοι βουλευταί, καὶ ἀπέναντι μιᾶς τοιαύτης τραγικῆς καταστάσεως ζητεῖται ὡς πανάκεια, Νέαι ἐκλογαί! Ἐκλογαὶ αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ μᾶς καθυστερήσουν καὶ νὰ διεξαχθοῦν μὲ τὸν μᾶλλον ὀξύτερον ἀνταγωνισμὸν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ μόνον ἐπιδείνωσιν τῆς καταστάσεως νὰ φέρουν εἰς τὴν χώραν.

§30ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσα θὰ στοιχίσουν αἱ ἐκλογαί;

§31Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.). Κύριοι βουλευταί. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς ὅλους σας. Νομίζω, ὅτι ἔχετε ἱερὰν ὑποχρέωσιν νὰ θέσετε τὰ ζητήματα τῆς ἀνασυγκροτήσεως ἐκτὸς πολιτικοῦ ἀνταγωνισμοῦ καὶ νὰ διατυπωθῇ ὡς ἓν ἐθνικὸν αἴτημα, οἱοσδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι ἐν τῇ κυβερνήσει. Πρέπει νὰ ὑποστηριχθῇ ἀπὸ ὅλον τὸν ἐθνικόφρονα Ἑλληνικὸν κόσμον τὸ τετραετὲς σχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη εἰς τὸ ΝΑΤΟ. Ἐὰν δὲν πράξωμεν τοῦτο, ἔχομεν τεραστίας εὐθύνας ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα, οἱ βουλευταὶ ὄρθιοι χειροκροτοῦν).

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ τεθέντος πολιτικοῦ ζητήματος κηρύσσεται περαιωμένη. Θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Ὁ κ. Ι. Πασαλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§33Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ τῆς ψηφοφορίας ἔχω νὰ ἀναγνώσω τὴν ἑξῆς δήλωσιν:

ΔΗΛΩΣΙΣ

Τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τῆς Ε.Δ.Α. Πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ὁμάδα τῆς Ε.Δ.Α. πάνω στὴ θέση καὶ συζήτηση τοῦ πολιτικοῦ ζητήματος στὴ Βουλὴ δηλώνει τὰ ἑξῆς: Ἡ κρίση στὴν Ἑλλάδα δὲν εἶναι ἁπλῆ κυβερνητική. Εἶναι γενικώτερη, οἰκονομική, πολιτική, ἐθνική. Βασικές της αἰτίες εἶναι οἱ κατάφορες καὶ μὲ τὴν ἀνοχὴ ὅλων τῶν μεταπολεμικῶν κυβερνήσεων ἐπεμβάσεις τῶν ξένων καὶ ἡ πρωτοφανὴς ἀσυδοσία τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς γιὰ νὰ κρύψῃ αὐτὸ τὸ γεγονός, γιὰ τὸ ὁποῖο ἀπὸ τὴν προέλευση καὶ σύνθεσή του ἔχει βαρύτατες εὐθύνες, μεταθέτει τὸ θέμα στὸν δῆθεν κίνδυνο τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν λεγομένων «μέτρων εἰρηνεύσεως». Στὴν πραγματικότητα ἡ ἡσυχία καὶ ἡ ἀσφάλεια τῆς Χώρας κινδυνεύουν ἀπὸ τὸν ἴδιον ποὺ καλλιεργεῖ τὴν ὑστερικὴ φοβία καὶ μισαλλοδοξία, γιὰ νὰ μπορέσῃ νὰ συγκρατήσῃ τὶς παραπλανημένες μάζες ποὺ καὶ αὐτὲς εἰλικρινὰ ποθοῦν τὴν εἰρήνευση γιὰ νὰ πραγματοποιήσῃ ἔτσι τὰ ἀντιδημοκρατικά του σχέδια. Ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ἀκόμα ἐμφανίζεται ὅτι κόπτεται γιὰ τὴ βελτίωση τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τῶν ἐργαζομένων καὶ κατηγορεῖ τὴν Κυβέρνηση γιὰ ἀνεπάρκεια. Ὅμως, δὲν τολμᾶ νὰ θίξῃ τὶς βασικὲς αὐτὲς αἰτίες τῆς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως τοῦ Λαοῦ. Στὴν πραγματικότητα, πλειοδοτεῖ καὶ στὴν ξενικὴ ἐξάρτηση καὶ στὴν ὑπεράσπιση τῶν συμφερόντων τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας σὲ βάρος τῶν λαϊκῶν τάξεων. Πέρα ὅμως ἀπὸ τὶς προθέσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, οἱ εὐθύνες τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως γιὰ τὸ τραγικὸ ἀδιέξοδο τοῦ τόπου εἶναι βαρύτατες. Γιατὶ καὶ αὐτή, βάθρο τῆς πολιτικῆς της, ἔχει τὴν ἴδια ἐξάρτηση ἀπὸ τοὺς ξένους. Ἀποτέλεσμα τῆς πολιτικῆς της αὐτῆς εἶναι: Ἡ ἀπορρόφηση τῶν 50% καὶ πάνω τοῦ προϋπολογισμοῦ σὲ στρατιωτικὲς δαπάνες. Ὁ μονόπλευρος προσανατολισμὸς τοῦ ἐξωτερικοῦ μας ἐμπορίου σὲ ὡρισμένες μόνον ἀγορές. Ἡ μὴ ἀνάπτυξη καὶ ἀξιοποίηση τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς Χώρας μας καὶ ἡ οὐσιαστικὴ ἐγκατάλειψη τῆς ἀνασυγκροτήσεώς της. Ἡ παράδοση τῆς οἰκονομίας μας στὴ βουλιμία τῆς πλουτοκρατικῆς ὀλιγαρχίας. Ἡ ἴδια πολιτικὴ ἐπέβαλε τὴν εἴσοδο τῆς Χώρας μας στὸ Ἀτλαντικὸ Σύμφωνο καὶ τὴν ἐξακολούθηση τῆς συμμετοχῆς της στὴν περιπέτεια τῆς Κορέας. Στὸν τομέα τῆς ἐσωτερικῆς πολιτικῆς, ἡ ἐξάρτηση αὐτὴ ἐκφράζεται μὲ τὴν μὴ ἐφαρμογὴ τοῦ προγράμματος εἰρηνεύσεως καὶ ἐκδημοκρατισμοῦ ποὺ ὑποσχέθηκε στὸ Λαό. Ἔτσι, διατηρεῖ Στρατοδικεῖα καὶ τοὺς Ἀναγκαστικοὺς νόμους καὶ Ψηφίσματα, κάνει ἐκτελέσεις, διατηρεῖ τὰ στρατόπεδα καὶ τὶς Ἐπιτροπὲς Ἀσφαλείας, δὲν ἀποκαθιστᾶ τὶς δημοκρατικὲς καὶ συνδικαλιστικὲς ἐλευθερίες καὶ ἀφήνει τὸν κρατικὸ μηχανισμὸ στὴ διάθεση τῶν ἀντιδραστικῶν δυνάμεων τοῦ τόπου. Ἐνῷ γνωρίζει, ἡ ἁπλῆ ἀναλογικὴ ἀποτελεῖ τὸ μόνο ἐκλογικὸ σύστημα ποὺ σήμερα ἐξυπηρετεῖ τὴν ὁμαλότητα στὴ Χώρα μας, ἀρνεῖται τὴν καθιέρωσή της καὶ ὑπακούοντας σὲ ξένες ἐπιταγὲς σκέπτεται νὰ εἰσαγάγῃ τὸ πλειοψηφικό, ποὺ νοθεύει τὴ θέλησι τοῦ Λαοῦ καὶ μπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ στὴ μονοκομματικὴ κυριαρχία δηλ. στὴ δικτακτορία. Μὲ αὐτὴ τὴν τακτική της ἡ Κυβέρνηση, διευκολύνει τὴν ἄνοδο τοῦ νεοφασισμοῦ στὴν ἐξουσία. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ὁμάδα τῆς ΕΔΑ ἐκφράζοντας τὴν βαθύτατη ἀγανάκτηση τοῦ λαοῦ μας γιὰ τὴν τελευταία ἀπροκάλυπτη ἐπέμβαση τοῦ Ἀμερικανοῦ Πρεσβευτοῦ, ποὺ γιὰ δεύτερη φορὰ ἔφτασε στὸ σημεῖο νὰ καθορίζῃ καὶ τὸ ἐκλογικὸ σύστημα καὶ τὸ χρόνο τῶν ἐκλογῶν, καλεῖ τὴν Κυβέρνηση καὶ τὴ Βουλὴ νὰ μὴν ὑποκύψουν στὸν ἀπαράδεκτον αὐτὸν ἐκβιασμό, νὰ σταματήσουν πιὰ νὰ δέχωνται ξένες ἐπεμβάσεις καὶ νὰ ἀκολουθήσουν πολιτικὴ Ἐθνικῆς Ἀνεξαρτησίας καὶ Ἀξιοπρέπειας. Πιστεύοντας ἀκόμα, ὅτι ἡ ἄμεσος διενέργεια ἐκλογῶν μὲ πλειοψηφικὸ θὰ εἶναι ἡ πραγματοποίηση τῆς ἐντολῆς τοῦ Ἀμερικανοῦ Πρεσβευτοῦ καὶ τῶν σχεδίων τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καλεῖ τὴν Κυβέρνηση νὰ καθιερώσῃ τὸ σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς καὶ σὲ συνέχεια νὰ προκηρυχθοῦν ἐκλογές. Ἡ ἀπαίτηση αὐτὴ εἶναι ἀπαίτηση τῆς πλειοψηφίας τοῦ δημοκρατικοῦ λαοῦ τῆς Ἑλλάδας, ποὺ ἑνωμένος θὰ ἀγωνισθῇ γιὰ νὰ τὴν ἐπιβάλῃ καὶ νὰ ἐμποδίσῃ τὸ θανάσιμο κίνδυνο ἐπικρατήσεως τοῦ νεοφασισμοῦ στὴ χώρα μας. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ὁμάδα τῆς ΕΔΑ, συνεπὴς στὸ πρόγραμμα ποὺ ἀκολουθεῖ καὶ θεωρῶντας, ὅτι τὸ πολιτικὸ ζήτημα δὲν τέθηκε στὴ βάση τῶν λαϊκῶν συμφερόντων ὅπως πιὸ πάνω τοποθετήθηκε, ἀλλὰ μόνον στὴ βάση τῆς ἐξυπηρετήσεως ἐξωελληνικῶν ἐπιταγῶν καὶ κομματικῶν ἐπιδιώξεων, καταλήγει στὴν ἀπόφαση νὰ ἀπόσχῃ ἀπὸ τὴν ψηφοφορία. Ἔτσι τὸ πραγματικὸ περιεχόμενο τῆς ἀποχῆς αὐτῆς εἶναι ἡ πλήρης καὶ σύμφωνη μὲ τὸ λαϊκὸ αἴσθημα ἀποδοκιμασία τῆς ὠμῆς ξενικῆς ἐπεμβάσεως καὶ τῆς ἐκβιαστικῆς ἐφόδου τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ γιὰ τὴν ὑφαρπαγὴ τῆς ἐξουσίας ἔναντι τῶν ὁποίων ὅμως ἡ Κυβέρνηση δέν δείχνει νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ ὀρθώσῃ τὸ ἀνάστημά της, σύμφωνα μὲ τὴ λαϊκὴ θέληση. Ἀθῆναι 22–8–52.

Γιὰ τὴν Κοινοβουλευτικὴ Ὁμάδα τῆς ΕΔΑ

Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ

Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης

§34Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερν.). Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἀναμιγνύωμεν εἰς τὰς συζητήσεις ἐντὸς τοῦ Σώματος τούτου τὰ ὀνόματα ἀντιπροσώπων ξένων Κρατῶν καὶ νὰ κάμωμεν κρίσεις ἐπ’ αὐτῶν, δοθέντος ἄλλωστε, ὅτι ὁ Πρεσβευτὴς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τὴν ἑπομένην ἐδήλωσεν, ὅτι τόσον αἱ ἐκλογαὶ ὅσον καὶ τὸ σύστημα μὲ τὸ ὁποῖον θὰ διενεργηθοῦν αὗται, εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν ἀποκλειστικῶς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο οἱ βουλευταὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τῆς ΕΔΑ ἀποχωροῦν).

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπίσης ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Χούτας καταθέτει τὴν ἑξῆς δήλωσιν.

ΔΗΛΩΣΙΣ

Τοῦ Στυλιανοῦ Θ. Χούτα, Βουλευτοῦ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἀπὸ τῆς ἡμέρας τοῦ σχηματισμοῦ της, εὑρέθη πρὸ μιᾶς πολυπλόκου ἀντιδράσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς πᾶσαν προσπάθειάν της νὰ ἐπιλύσῃ τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας μας. Δι’ ὃ καὶ τὸ Κόμμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ εἶναι ὑπόλογον διὰ τὴν προϊοῦσαν οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν τῶν πτωχῶν λαϊκῶν μαζῶν, ὅπως ἀναμφισβητήτως βαρεῖα εἶναι ἡ πολιτικὴ τοῦ Κόμματος τούτου εὐθύνη, διότι καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν μέτρων ἐπιεικείας, ἀπέφυγε νὰ λάβῃ ἐγκαίρως σαφῆ ἐν τῷ κοινοβουλίῳ θέσιν. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῶν εὐθυνῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔναντι τοῦ Ἔθνους, ἡ κυρία εὐθύνη τῶν ἁρμοδίων κυβερνητικῶν παραγόντων διὰ τὴν ἀτολμίαν των ν’ ἀντιμετωπίσουν τὴν ἀντίδρασιν καὶ νὰ πατάξουν τοὺς μεγάλους οἰκονομικοὺς ἐκμεταλλευτὰς τοῦ λαοῦ, παραμένει ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀκεραία. Ἀκεραία παραμένει ἐπίσης καὶ ἡ εὐθύνη των διὰ τὸν ἐπιπόλαιον καὶ ἐθνικῶς ἀσύμφορον τρόπον ἐφαρμογῆς τῆς πολιτικῆς τῆς ἐθνικῆς εἰρηνεύσεως. Ἐν ὄψει τῶν ἐπὶ τῶν θεμάτων τούτων εὐθυνῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔχοντες τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ περαιτέρω παραμονή της εἰς τὴν ἀρχήν, μὲ τὰς ἐκδήλους πλέον ὀργανικὰς ἀδυναμίας της, οὐδαμῶς δύναται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ γενικώτερα τοῦ Ἔθνους συμφέροντα, δηλῶ, ὅτι μὲ ἤρεμον τὴν συνείδησιν ὡς ἐκπροσώπου τοῦ Ἔθνους καὶ δὴ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, πέραν δὲ τῆς στενῆς ἐννοίας τῆς κομματικῆς πειθαρχίας, θὰ καταψηφίσω τὴν Κυβέρνησιν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Αὐγούστου 1952

Ὁ δηλῶν βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΧΟΥΤΑΣ

Ὡσαύτως ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος καταθέτει τὴν ἑξῆς δήλωσιν.

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΙΣ ΨΗΦΟΥ

Ἡ ἀποχώρησις βουλευτῶν ἐκ τῶν κομμάτων τῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας καὶ ἀναπλήρωσις τούτων διὰ μελῶν τοῦ Κοινοβουλίου ἄλλης ἰδεολογικῆς παρατάξεως δύναται νὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα σοβαρὰν ἀλλοίωσιν τῆς μέχρι τοῦδε ἐφαρμοσθείσης πολιτικῆς, εἰς τὴν ἀλλοίωσιν δὲ ταύτην θεωρῶ ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ δώσω ἐν λευκῷ τὴν συγκατάθεσίν μου. Ἀρνούμενος ψῆφον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, πιστεύω ὅτι συντελῶ εἰς τὴν εὐρυτέραν ἐκτίμησιν τῆς ἀνάγκης ὅπως ἡ δημιουργηθεῖσα ἀσαφής, ἀσταθὴς καὶ ἐπικίνδυνος πολιτικὴ κατάστασις ἐκκαθαρισθῇ τὸ ταχύτερον.

ΓΕΡ. ΛΥΧΝΟΣ

§36Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑφ. Ἐξωτ.). Κύριε Πρόεδρε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ συζήτησις ἐκηρύχθη περαιωμένη. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον.

§38Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑφ. Ἐξωτ.). (Ἀνερχόμενος ἐπὶ τοῦ βήματος). Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν. (Πολλοὶ βουλευταὶ ἐκ τῆς δεξιᾶς, διατυπώνουν διαμαρτυρίας τονίζοντες, ὅτι ἡ συζήτησις ἐθεωρήθη περαιωμένη). (Θόρυβος—φωναὶ—κωδωνοκρουσίαι).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτω τὴν συνεδρίασιν διὰ 5′ λεπτά.

(Ὥρα 8.15′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 8.30′ μ. μ.)

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ Βουλευτὴς Λαρίσης κ. Δ. Χατζηγιάννης κατέθεσε δήλωσιν ἔχουσα οὕτω: Ἡ ψῆφος μου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἀποτελεῖ καὶ ἀναγνώρισιν ἑνὸς ἱστορικοῦ γεγονότος, ὅτι εἰς τὴν ἰδικήν της πρωτοβουλίαν ἀνήκει καὶ ἡ ψήφισις τοῦ Συντάγματος καὶ ἡ ψήφισις τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου. Ἡ ψήφισις τοῦ Συντάγματος ἐνῷ ἀποκατέστησε τὴν συνταγματικὴν νομιμότητα ἤνοιξε παράλληλα τὴν ὁδὸν τῶν κατὰ παρέκκλισιν αὐτοῦ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων γαιῶν ὑπὲρ τῶν ἀκτημόνων ἀγροτῶν. Ὁ δὲ ἀγροτικὸς νόμος καὶ ὅπως ἀνεπαρκὴς ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Νομοθετικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀποτελεῖ πάντως τὸ πρῶτον βῆμα διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς γεωργικῆς μεταρρυθμίσεως, ἥτις, ἐνῷ τιμᾷ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ Κοινοβούλιον, ἀποτελεῖ καὶ τὸν ὡραιότερον ἠθικὸν ἐξοπλισμὸν τῆς Δημοκρατίας.

Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ

(Χειροκροτήματα).

§41Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ, Λυκουρέζου, ἐδώσατε κατηγορηματικὴν διαβεβαίωσιν ὅτι θὰ δυνηθοῦν οἱ βουλευταὶ νὰ ὁμιλήσουν εἰς τὴν παροῦσαν σοβαρὰν συζήτησιν. Ἐδώσατε κατηγορηματικὴν ὑπόσχεσιν καὶ ἐγράφη καὶ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι οἱ βουλευταὶ θὰ ὁμιλήσουν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός θὰ ὁμιλήσητε σεῖς;

§43Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, ἐὰν δὲν ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός. Διότι ἐγὼ θεωρῶ τοὺς παρευρισκομένους εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τῆς Βουλῆς ἰσοτίμους. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἀνώτερος ἀπὸ τοὺς ἄλλους.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐγὼ τὸ πιστεύω.

§45Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Εἰς τοιούτου εἴδους σοβαρὰς συζητήσεις δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε τὴν ἀντίληψιν, ὅτι οἱ βουλευταὶ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὑποτεταγμένοι εἰς τὴν θέλησίν σας. Οἱ βουλευταὶ εἶναι ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους. Δὲν εἶναι ραγιάδες. Ἐδῶ κρίνεται ἡ ὑπόθεσις τῆς Ἑλλάδος καὶ πρέπει νὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν οἱ Βουλευταὶ νὰ ὁμιλήσουν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις.

§47Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κατὰ τὴν χθεσινήν μου ὁμιλίαν ἔθεσα, ὡς ἀγροτικὸς βουλευτής, ὡρισμένας προϋποθέσεις, ἀπὸ τὴν ἐκπλήρωσιν, τῶν ὁποίων θὰ ἐξηρτᾶτο ἡ ψῆφος, τὴν ὁποίαν θὰ ἔδιδα. Ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δηλώσω, ὅτι αἱ ἐξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν, δὲν κρίνονται ὡς ἐπαρκεῖς ἐκ μέρους μου καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπόσχω τῆς ψηφοφορίας.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Τὸ ἐρώτημα τίθεται οὕτω: Οἱ ἐγκρίνοντες τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ παρέχοντες ψῆφον ἐμπιστοσύνης πρὸς αὐτὴν λέγουσιν ΝΑΙ. Οἱ μὴ ἐγκρίνοντες τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀρνούμενοι ψῆφον λέγουσιν ΟΧΙ. Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ταλιαδοῦρος καὶ Δ. Ζέρβας. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα:

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κατωτέρω ἀποτέλεσμα).

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 245. Εἶπον ΝΑΙ 127 καὶ ΟΧΙ 118. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις ἔτυχε ψήφου ἐμπιστοσύνης (χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου καὶ τῆς ἀριστερᾶς). Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§50Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Καταθέτω, κύριοι βουλευταί, σχέδιον ἐκλογικοῦ νόμου μὲ τὸ πλειοψηφικόν. (Θόρυβος). Δὲν πρόκειται νὰ λάβῃ ἀπόφασιν ἡ Βουλὴ ἀπόψε. Θὰ παραπεμφθῇ εἰς Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ θὰ εἰσαχθῇ πρὸς συζήτησιν. Ἐὰν δὲν σᾶς ἀρέσῃ τὸ πλειοψηφικὸν καὶ θέλουν μερικοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων τὴν ἁπλῆν ἀναλογικήν, ἂς ψηφίσουν τὴν ἀναλογικήν. Ὁπωσδήποτε ἡ Κυβέρνησις ἐστηρίχθη εἰς προγενεστέραν ἀπόφασιν, ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν εἶχον λάβει τὰ τρία κόμματα, τὰ ὁποῖα εἰσηγήθησαν εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς. Εἰς ἐκεῖνον τὸν νόμον περιλαμβάνεται διάταξις παρέχουσα τὴν δυνατότητα, ὅπως κατὰ τὰς ἑπομένας ἐκλογάς, διὰ διατάγματος, καθιερωθῇ τὸ πλειοψηφικόν. Ἤδη μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Συντάγματος, ἡ διὰ διατάγματος εἰσαγωγὴ τοῦ προβλεφθέντος διὰ τοῦ νόμου ἐκείνου πλειοψηφικοῦ συστήματος δὲν εἶναι δυνατὴ καὶ δὲν θὰ εἶναι νόμιμος. Διὰ τοῦτο, τώρα, ἀντὶ νὰ γίνῃ διὰ διατάγματος, ἡ ἰδία διάταξις εἰσάγεται διὰ νὰ ψηφισθῇ ὡς νόμος. (Χειροκροτήματα). Τὸ ἄρθρον 29 τοῦ νόμου 1878)51 λέγει; «Ἐπιτρέπεται ὅπως διὰ Β. Διατάγματος............................ ...................(ἀναγινώσκει).................». Ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερωθῇ τὸ πλειοψηφικὸν διὰ Διατάγματος, καταθέτω εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὸ τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ παραπεμφθῇ εἰς Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὸ ταχύτερον, διὰ νὰ γίνῃ συζήτησις καὶ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή. (Χειροκροτήματα).

§51Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Νὰ δοθῇ ὁ καιρὸς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ κληθῇ ἡ Βουλὴ πρὸς συζήτησιν τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος τὴν προσεχῆ Τετάρτην καὶ τὸ ἀργότερον τὴν Πέμπτην.

§52Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρέπει νά λησμονῆτε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ πρώτη ἡμέρα ποὺ θὰ κληθῶμεν, κατὰ τὸν Κανονισμόν, εἶναι ἡμέρα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§54ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τετάρτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 9.00′ μ.μ.).