1952.04.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 73η

Τρίτη 8 Ἀπριλίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ γραμματεὺς κ. Γ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§4Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λῦχνος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Βιοτεχνῶν Κερκύρας ζητούσης ἄμεσον χρηματοδότησιν τῆς Ἐλαιουργικῆς πρὸς ἐξακολούθησιν συγκεντρώσεως ἐλαίου. Ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ Ἀγῶνος Αὐτοκινητιστῶν Ἀθηνῶν ἐκφράζει τὴν βαθυτάτην λύπην της διὰ τὸ ἐπισυμβὰν ἐπεισόδιον εἰς τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς μεταξὺ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καὶ ὁμάδος Αὐτοκινητιστῶν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Σ. Κότσιανος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Χούγλια κατοίκου Ἁγίου Νικολάου Χαλκιδικῆς ζητοῦντος ἀπαλλαγήν του ἀπὸ τοῦ ἐπιβληθέντος αὐτῷ προστίμου παρὰ τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας Χαλκιδικῆς. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ διάφορα ἄλλα Σωματεῖα Σύρου ζητοῦν τὴν μὴ ἵδρυσιν Ἐφετείου εἰς Πειραιᾶ, ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων ἄμεσον ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τῆς ἐργατικῆς στέγης, κατάργησιν τοῦ νέου φορολογικοῦ Κώδικος, ἵδρυσιν ἐπιλιμενίου Κέντρου εἰς Σῦρον, ἐπέκτασιν τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς λοιπὰς Κυκλάδας κλπ. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐφέδρων Νόμου 751 Νομοῦ Λαρίσης διαμαρτύρεται διὰ συνεχιζομένην δίωξιν παλαιοημερολογιτῶν καὶ ζητεῖ ἀπόδοσιν θρησκευτικῆς ἐλευθερίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Ἐλαιουργικῶν Συν)σμῶν Σωτῆρος, Καζαβιτίου καὶ Καλλιρράχης Θάσου, ζητούντων αὔξησιν τοῦ καθορισθέντος ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. ποσοῦ τῶν 300.000.000 διὰ καλλιέργειαν τῶν ἐλαιοδένδρων Θάσου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατῶν Τυπογράφων Κερκύρας, ζητούσης κατοχύρωσιν τοῦ ἐπαγγέλματος ἐκ τῆς ἀνεργίας καὶ τοῦ κορεσμοῦ, διὰ τῆς ἀνακοπῆς τῆς εἰσροῆς νέων προσώπων εἰς τὸ ἐπάγγελμα καὶ χορηγήσεως ἐπαγγελματικῶν βιβλιαρίων... Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καβάλας, ζητοῦντος ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων Ἐφοδιασμοῦ Καβάλας ζητούντων μονιμοποίησιν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης καταθέτει ἀναφορὰς Καπνεργατῶν καὶ Καπνεργατριῶν Καλλιρράγης Θάσου καὶ Καβάλλας, ζητούντων συνέχισιν παροχῆς ἐπιδομάτων ἀνεργίας. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν Αὐτοκινητιστῶν Καβάλας, ζητούντων τὴν μὴ ἔγκρισιν τῶν κατατεθέντων παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν νομοσχεδίου «Περὶ Λεωφορείων Συγκοινωνιῶν». Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Συν)σμοῦ Γαΐου Κερκύρας, ζητοῦντος ἐπανάληψιν συγκεντρώσεως ἐλαίου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ Βρωμοβρύσεως Εὔας διαμαρτυρομένου δι’ ὑπερβολικὴν τιμὴν θειοχάλκου. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κάβδα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 235 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κάβδα, διαβιβασθείσης καὶ ἡμῖν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωστοποιήσητε ταῦτα εἰς τὸν ἐρωτήσαντα βουλευτήν. Τὸ Τμῆμα Βιομηχανικῶν πιστώσεων τῆς Δ)νσεως Πιστώσεων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 119952 ἐγγράφου ἐγνώρισεν ἡμῖν ὅτι ἡ Ν.Ε. δι’ ἀποφάσεώς της ἀριθ. 367)2–6–50 ἐνέκρινε τὴν χρηματοδότησιν μὲ συνολικὸν ποσὸν δραχ.3000 ἑκ. τῶν πληγέντων ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν τοῦ Νομοῦ Δράμας, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προϋποθέσεων καὶ τεκμηρίων τῶν καθοριζομένων διὰ τῆς γενικῆς ἐφαρμογῆς ἀποφάσεών της Νο 317)25– 11–49 καὶ 319)6–12–49 καὶ κατὰ τὴν θεσπισθεῖσαν δι’ ὅλας τὰς ὁμοίας χρηματοδοτήσεις διαδικασίαν. Συμφώνως πρὸς τὰ ἀνωτέρω, συνεστήθη ἐν Δράμᾳ Ἐπιτροπὴ κατανομῆς ἀποτελεσθεῖσα ἐκ τῶν: 1) Προέδρου Πρωτοδικῶν Δράμας κ. Κίμωνος Παυλίδου, ὡς Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς, μὲ ἀναπληρωτὰς τοὺς Πρωτοδίκας κ.κ. Κωνσταντῖνον Βέρβερην καὶ Δημήτριον Ζαχόπουλον. 2) Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου Δράμας κ. Ἀντωνίου Λαμπρινοπούλου, μὲ ἀναπληρωτὴν τὸν κ. Εὐστάθιον Περπατάρην. 3) Προέδρου τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Νομοῦ Δράμας κ. Σταύρου Μπάρμπα. 4) Διευθυντοῦ τοῦ ἐν Δράμᾳ Ὑποκαταστήματος τῆς Τ.Ε κ. Μενελάου Ν. Καρέτσα. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐξήτασεν ἐν ὅλῳ 2824 αἰτήσεις, ἐνέκρινε δὲ καὶ κατένειμε τὸ ποσὸν τῶν δρχ. 3.000 ἑκ. εἰς 1.105 ἐξ αὐτῶν καὶ ἀπέρριψε 1.719 αἰτήσεις. Ἡ κατανομὴ ἐνεκρίθη ὡς ἐγένετο παρὰ τῆς ἄνω Ἐπιτροπῆς, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ.Λ.) παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 275592)20.10.50 καὶ 230847)10.8.51 ἐγγράφων του. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κατανομῆς ταύτης ἐγένετο ἤδη καὶ ἡ ἀνάληψις τῶν σχετικῶν πιστώσεων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κάβδα. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 592 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ περιπτώσεις τῆς δωρεὰν χορηγήσεως τροφίμων ρυθμίζονται ἑκάστοτε δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Κατόπιν ὅμως τῆς διὰ λόγους οἰκονομιῶν καταργήσεως ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1950 τῶν ἐπὶ μειωμένῃ τιμῇ καὶ δωρεὰν παροχῶν, ἡ ἀκριτικὴ μερὶς χορηγεῖται εἰς τοὺς κατοίκους τῶν ἀνεγνωρισμένων ἀκριτικῶν περιοχῶν ἐπὶ καταβολῇ εἰς τὸ ἀκέραιον τῆς τιμῆς τοῦ ἀλεύρου ἢ τοῦ σίτου, τῆς ἰσχυούσης διὰ τὰς γενικὰς διανομάς.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Γεροθανάση. 1. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: α) Διὰ τοῦ Ν.Δ. 595)48 προβλέπεται ἡ ἠθικὴ ἱκανοποίησις τῶν ἐφέδρων ἐκ μονίμων ἀξ)κῶν καὶ ἀν)στῶν τῶν ἀνακληθέντων καὶ ὑπηρετησάντων κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον 1940–45 κατόπιν κρίσεως ὑπὸ Συμβουλίου συγκροτηθέντος συμφώνως ταῖς διατάξεσι τοῦ ἀνωτέρω Ν. Δ)τος. β) Διὰ νὰ κριθῶσιν οἱ ἀξ)κοὶ τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας παρὰ τοῦ ἐν λόγῳ Συμβουλίου, ἔδει συμφώνως τῷ Διατάγματι 595)48, νὰ ὑποβάλωσιν αἴτησιν εἰς τὰς κατὰ τόπους στρατιωτικὰς ἀρχάς, ἐντὸς ἀνατρεπτικῆς προθεσμίας δύο μηνῶν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Δ)τος τούτου (ἄρθρον 2 παράγρ. 4 Ν.Δ. 595)48), ἤτοι μέχρι καὶ τῆς 13ης Ἰουνίου 1948. γ) Βραδύτερον, διὰ μὲν τοῦ Α.Ν. 970)49 παρετάθη ἡ ἀνωτέρω προθεσμία μέχρι τῆς 29–4–49, διὰ δὲ τοῦ ἄρθρου δευτέρου τοῦ Ν. Δ)τος 1169)49 κυρωτικοῦ τοῦ ἀνωτέρω Α.Ν. 970)49 παρετάθη μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου 1949. δ) Τὸ ἀνωτέρω ὅμως συγκροτηθὲν διὰ τοῦ Ν.Δ. 595)48 Συμβούλιον διὰ τὴν κρίσιν τῆς κατηγορίας τῶν ἐν λόγῳ ἀξι)κῶν, διελύθη ἀφοῦ ἔκρινε μόνον καὶ τὰς βάσει τοῦ Α.Ν. 970)49 ὑποβληθείσας αἰτήσεις, ἤτοι τὰς μέχρι 9–4–49. Διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ν. Δ)τος 1169)49 δοθεῖσαν παράτασιν, ἡ ἱεραρχία τοῦ ΓΕΣ, δὲν συνεφώνησε τότε νὰ ἀνασυγκροτηθῇ βάσει τοῦ Ν.Δ. 595)48 προβλεπόμενον Συμβούλιον καὶ οὕτω παρέμειναν ἄκριτοι οἱ ὑποβαλόντες αἰτήσεις πέραν τῆς ἀνωτέρω προθεσμίας. 2. Ἡ τοιαύτη γνώμη τῆς ἱεραρχίας τοῦ ΓΕΣ ἐστηρίχθη εἰς τοὺς κατωτέρω λόγους: α) Ἔδει οἱ ἐνδιαφερόμενοι κατὰ τὸ χρονικὸν τοῦτο διάστημα τῶν δώδεκα καὶ ἡμίσεος μηνός, νὰ εἶχον συμμορφωθῆ πρὸς τὰς προθεσμίας τῶν διαφόρων νομοθετημάτων, διότι τὸ χρονικὸν διάστημα ἦτο ὑπεραρκετόν. β) Διὰ τοῦ Ν.Δ. 595)48 παρέχονται ἄνευ προηγουμένου χαριστικαὶ παροχαὶ εἰς τοὺς ἀνακληθέντας καὶ ὑπηρετήσαντας κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον 1940–45, ἔστω καὶ μίαν ἡμέραν ἐφέδρους ἐκ μονίμων ἀξιωματικούς. Ἤτοι ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀναγνωρίζεται εἰς ἅπαντας τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας ὡς χρόνος πραγματικῆς ἐν τῷ στρατῷ ὑπηρεσίας, ἅπαν τὸ χρονικὸν διάστημα, ἀπὸ τῆς ἀπομακρύνσεώς των τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ μέχρι τῆς 25–8–45, ἡμερομηνίας καθ’ ἣν θεωροῦνται ἀποστρατευθέντες (πλὴν τῶν καταληφθέντων ἐν τῷ μεταξὺ ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας) καὶ διὰ πολλοὺς τούτων φθάνει τὸ χρονικὸν τοῦτο διάστημα τὴν 20ετίαν, παρέχονται ἀναλόγως τῆς δράσεώς των κλπ. κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο τῆς ὑπηρεσίας των εἰς ἄλλους μὲν δύο (2) βαθμοὶ ἐνεργείας, εἰς ἄλλους δὲ ἕνας (1) ἀπὸ ἐκεῖνον, ὃν ἔφερον ὅτε ἀνεκλήθησαν. γ) Διότι ἡ τοιαύτη ἄνευ φειδοῦς παροχὴ ἐτῶν ὑπηρεσίας καὶ βαθμῶν δι’ ἐλάχιστον χρόνον ὑπηρεσίας (πολλάκις 1–30 ἡμερῶν) ἀποτελεῖ σπατάλην ἀδικαιολόγητον τοῦ δημοσίου πλούτου καὶ κατάφωρον ἀδικίαν καὶ χλεύην, κατὰ τῶν συνεχῶς ὑπηρετούντων, μοχθούντων καὶ κρινομένων ἀξιωματικῶν, εἴς τε τὰ πεδία τῶν μαχῶν καὶ ἔργα εἰρηνικῆς περιόδου. δ) Διότι αἱ χαριστικαὶ παροχαὶ τῆς ἀκόπου ἀποκτήσεως βαθμῶν καὶ συνταξίμων ἐτῶν, δέον νὰ ἐκλείψωσιν ἅπαξ διὰ παντός, ἐπειδὴ ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω λόγων ἀποτελοῦν καὶ κακὸν σύμβουλον καὶ παράδειγμα διὰ τοὺς παρόντας καὶ ἐπιγιγνομένους ἀξιωματικούς. 3) Δι’ ἅπαντας δὲ τοὺς ἀνωτέρω λόγους κατόπιν σχετικῆς εἰσηγήσεως τοῦ Γ.Δ.Υ.Σ, κατὰ τὸ 1949, τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον, ἀπεφάνθη τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Ν. Δ. 595)48. 4) Πρὸς τὰς ἀνωτέρω ἐκτεθείσας ἀπόψεις συμφωνεῖ καὶ ἡ ἱεραρχία τοῦ Γ.Ε.Σ. σήμερον,

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1711 ἐ. ἔ. ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 293 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Περ. Κάβδα, ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ Ρωσίας προσφύγων τοῦ Νομοῦ Δράμας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι οἱ εἰρημένοι πρόσφυγες εἶχον ἀποκλεισθῆ τῆς ἀποκαταστάσεως εἰς τὸ δασόκτημα Κοτζὰ–Ὀσμάν, πλὴν ὅμως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 26448)18–2–52 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Γεν. Δ)σιν Θράκης, παρεκαλέσαμεν ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὑπ’ αὐτῆς συσταθεῖσα διὰ τὸ ὅλον θέμα τοῦ ὑπ’ ὄψει δασοκτήματος ἐπανεξετάσῃ καὶ τὴν περίπτωσιν τῶν ἐκ Ρωσίας προσφύγων τῶν Νομῶν Δράμας καὶ Καβάλας Ζ.Υ. Γεν. Διεύθυνσιν Δράμας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1)41)4)27–2–52 πράξεώς της ἐπεφόρτισε, μετὰ τὸ ρηθὲν ἔγγραφον ἡμῶν τὴν διαληφθεῖσαν Ἐπιτροπὴν ὅπως ἐπανεξετάσῃ τὴν δυνατότητα τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν ἐν λόγῳ προσφύγων εἰς τό δασόκτημα Κοτζά–Ὀσμάν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

Οἱ κ. κ. Ι. Μιχαὴλ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 696)41 Ν. Δ. «περὶ Ὀργανισμοῦ τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν». Ὁ κ. Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ παροχῆς δασμολογικῶν διευκολύνσεων πρός ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν προϊόντων». Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τρόπου διορισμοῦ Τεχνιτῶν ἐν τῷ Ἐθνικῷ Τυπογραφείῳ». Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς (Ὑπουργὸς Γεωργίας) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως, συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1779)51 Α.Ν. «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως ἀγροτικῶν κτημάτων πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Δωδεκανήσου». 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τῆς ἐν Δωδεκανήσῳ περὶ ἀναγκαστικῆς μισθώσεως καὶ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων ἰσχυούσης νομοθεσίας» καὶ 3) «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1250 τῆς 20– 11–51 καὶ 106]2–2–52 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 63081(2115) 4–4–52 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1621) 39 «περὶ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν». Ἡ παρὰ τῷ Πρωθυπουργῷ Κοινοβουλεοτικὴ Ἐπιτροπή καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 30 Μαρτίου 1951 ὑπ’ ἀριθ. 429 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ Φὸν Κάρδοφ τῆς ἐν Ἑλλάδι ἀκινήτου περιουσίας αὐτοῦ». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1002)1949, 40)1950, 608)1950, 1241)1950 καὶ 340)1951 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 2) «περὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Ἐμπορίου καὶ Οἰκονομικῶν διὰ τὴν παράτασιν τῆς ἀπὸ 8 Ἰανουαρίου συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Κοινοπραξίας Ἑταιρειῶν Πετρελαίου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 560)45 «περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ὡς ἐτροποποιήθη». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ ρυθμίσεως ἐκπαιδευτικῶν τινων ζητημάτων» καὶ 2) «περὶ συνυπηρετήσεως δημοδιδασκάλων, συζύγων ἐκπαιδευτικῶν καὶ λοιπῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Χλουβεράκης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κώδικος περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γιαννιδάκης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς προσωπικῶν συντάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Πέτσος, Ε. Καμινόπετρος, Λ. Λυμπέρης, Κ. Μπέλλας, Θ. Ἀνδρεάδης κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ὑγείας παρὰ τῷ Συμβολαιογραφικῷ Συλλόγῳ Ἐφετείου Ἀθηνῶν–Αἰγαίου–Δωδεκανήσου καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Συμβολαιογράφων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Τζώρτζης, Λ. Λυμπέρης, Ι. Χρυσοχόος, Α. Θεολογίτης κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1621)39 «περὶ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Χρυσοχόου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ἀν. Νόμου 1790)51 περὶ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Χούτας, Λ. Κουτσοπέταλος, Γ. Παπαϊωάννου, Α. Θεολογίτης κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἀναπήρων ὁπλιτῶν καὶ θυμάτων πολέμου, κυρωθέντος διὰ τοῦ νόμου 1487)1950». Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κτημάτων πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ κτηνοτρόφων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμήν, νὰ καταθέσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, σχέδιον νόμου ἀποσκοποῦν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν μικρῶν κτηνοτρόφων καὶ ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ψηφιζόμενον παρ’ ἡμῶν καὶ μεταβαλλόμενον εἰς νόμον, ἀνταποκρίνεται εἰς ἐπιταγὴν συνταγματικήν, ἀναφερομένην εἰς τὸ ἄρθρον 104 τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Χώρας μας. Ἡ μνεία τοῦ νέου Συντάγματος, μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπολήσω τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐψηφίσθη τὸ νέον Σύνταγμα, καὶ νὰ διακηρύξω, ὅτι δικαιοῦσθε καὶ σεῖς ὡς Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ἡμεῖς, ὡς Κυβέρνησις νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι, διότι μὲ τὴν ἐπιμονὴν τὸν φανατισμὸν καὶ τὴν συνοχὴν ποὺ ἐπεδείξαμεν, κατορθώσαμεν νὰ ἐξουδετερώσωμεν τὴν σφοδροτάτην ταύτην ἀντίδρασιν ποὺ προεβλήθη τότε καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νέου Συντάγματος. Μὲ αὐτὴν τὴν πρᾶξιν, τὴν ἱστορικήν, ἐθέσαμεν τὸ θεμέλιον ἐπὶ τοῦ ὁποίου, σήμερον, καλούμεθα νὰ οἰκοδομήσωμεν ἓν λαμπρὸν οἰκοδόμημα, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ στεγασθοῦν δεκάδες χιλιάδες, ἀνεπαρκῶς ἀποκατεστημένοι γεωργοί. Καί, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νὰ ὁλοκληρώσωμεν ἓν ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐθεμελίωσεν πρὸ 30 καὶ πλέον ἐτῶν, ὁ μέγας Ἐλευθέριος Βενιζέλος. Ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν ποὺ ἀπεδέχθην τὴν εὐθύνην καὶ τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἠρεύνησα καὶ ἐμελέτησα τὰ στοιχεῖα ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἐπεξειργάσθην ταῦτα καὶ ἐπικουρούμενος, ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ἐχώρησα εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον καταθέτω ἀπόψε, ἐν ὄψει τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου Συντάγματος. Ἐπειδή, ἐξέδωκα διαταγήν, πρὸς τὰς ἑκασταχοῦ ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, διὰ τὴν προπαρασκευὴν ὅλου τοῦ ὑλικοῦ ἐκείνου καὶ τῆς ἐργασίας τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψωσιν εὐθέως μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ κατατεθειμένου νομοσχεδίου, νὰ χωρήσωμεν, ἀπροσκόπτως, εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ κτηνοτρόφων. Τὸ νομοσχέδιον ποὺ καταθέτω, σήμερον, εἶναι τὸ πρῶτον, μεταξὺ ἄλλων νομοθετικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔχει ὑπ’ ὄψιν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ σοβαρὸν αὐτὸ πρόβλημα. Θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ κατάθεσις νομοσχεδίου, διὰ τὴν διάθεσιν τῶν ἀγροτικῶν κτημάτων τοῦ Δημοσίου, ὅπως, ἐπίσης καὶ ἕτερον, ἀποσκοποῦν εἰς τὴν διάθεσιν εἰδικώτερον τῶν ἀνταλλαξίμων ἀγροτικῶν κτημάτων. Καὶ περαιτέρω, ἐν ὄψει τῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχει ἡ σκέψις, νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νομοσχέδιον, διευρῦνον τὴν βάσιν τοῦ νόμου 327 «περὶ ἀναγκαστικῶν μισθώσεων». Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἀπόψε διατυπωθὲν ὁριστικῶς πρὸ μηνὸς καὶ πλέον ἔτυχεν ἔκτοτε τῆς ἐπεξεργασίας τοῦ ΑΣΔΥ τοῦ Γεν. Λογιστηρίου καὶ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς ἐξ Ὑπουργῶν. Κατεβλήθη προσπάθεια νὰ εἶναι κατὰ τὸ δυνατὸν ἄρτιον ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξουν καὶ ἀτέλειαι. Εἰς ὑμᾶς ἀπόκειται ἡ τιμὴ καὶ ἡ εὐθύνη νὰ τὸ παραδώσητε ἀρτιώτερον, ὥστε νὰ καλυφθοῦν εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρύτερον κύκλον αἱ ἀνάγκαι τῶν ἀκτημόνων, αἵτινες εἶναι πολὺ μεγαλύτεραι ἀπὸ τὰς ἐκτάσεις τὰς ὁποίας ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας. Δὲν θὰ θελήσω νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου. Πρέπει νὰ σπεύσωμεν μὲ γοργὸν ρυθμὸν εἰς τὴν ψήφισίν του καὶ θέλω πρῶτος νὰ δώσω τὸ παράδειγμα τῆς συντομίας. Ἀλλὰ δὲν κρίνω σκόπιμον νὰ ἀπομακρυνθῶ τοῦ βήματος πρὶν ἀναφερθῶ εἰς τὸ κεφάλαιον τὸ σχέσιν ἔχον μὲ τὴν ἐκκλησιαστικὴν περιουσίαν. Ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν, ὅτι ὅπως, καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, Ἔθνος καὶ Ἐκκλησία ἐβάδιζαν ἀδελφωμένα καὶ εἰς τοὺς καλοὺς καὶ εἰς τοὺς κακοὺς καιρούς, δὲν θὰ ἔπρεπε καὶ τώρα νὰ δοθῇ ἀφορμὴ διασπάσεως αὐτῶν τῶν ἁρμονικῶν σχέσεων. Ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν, ὅτι ὅπως τὸ Κράτος ἔρχεται ἀρωγὸν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, οὕτω καὶ δικαιοῦται νὰ ζητήσῃ ἀπὸ αὐτὴν νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Κράτους ὅλα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ διευκολύνουν τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ σοβαροῦ αὐτοῦ προβλήματος. Μὲ τὴν σκέψιν καὶ τὴν γραμμὴν ποὺ διεξάγονται αἱ διαπραγματεύσεις διατηρῶ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ καταλήξωμεν εἰς συμφωνίαν. Τὰ δύο κόμματα τὰ εὑρισκόμενα σήμερον ἐν τῇ Κυβερνήσει ἔχουν μίαν μακρὰν καὶ ὡραίαν παράδοσιν εἰς τὸν τομέα τῆς ἀγροτικῆς μεταρρυθμίσεως. Πρῶτος ὁ ἱδρυτὴς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἐθεμελίωσε τὴν εἰρηνικὴν αὐτὴν ἐπανάστασιν, ἀλλὰ καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ ἑτέρου κόμματος, ὁ στρατηγὸς Πλαστήρας, μὲ μίαν ἱστορικὴν ἀπόφασίν του ὡς Ἀρχηγὸς τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1922, ἔδωσε τὰ μέσα νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ ἔργον τῆς ἀγροτικῆς μεταρρυθμίσεως. Ἀποτελεῖ εὐτυχῆ συγκυρίαν, ὅτι τὰ δύο αὐτὰ κόμματα εὑρίσκονται σήμερον εἰς τὴν ἐξουσίαν διὰ νὰ δώσουν τὴν μάχην πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ ζωηροῦ πόθου τῶν ἀποκλήρων πληθυσμῶν τῆς ὑπαίθρου. Ἔχω ἀπόλυτον βεβαιότητα, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ σταθῇ παρὰ τὸ πλευρὸν τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ παράσχῃ ὅλην τὴν συνδρομήν της, ὥστε τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον νόμος τοῦ Κράτους, καὶ ἐπὶ πλέον ὅτι θὰ τὸ προφυλάξῃ ἀπὸ πᾶσαν προσπάθειαν ἀποβλέπουσαν εἰς τὸ νὰ καταστῇ στενωτέρα ἡ βάσις του. Μὲ τὴν συνείδησιν, ὅτι πράγματι συντελεῖτε εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ σοβαρωτέρου μεταπολεμικοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος, παρακαλῶ νὰ περιβάλετε τὸ κατατιθέμενον νομοσχέδιον μὲ στοργήν, ὥστε τὸ ταχύτερον νὰ καταστῇ νόμος. (Χειροκροτήματα).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Καραμαούνας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα, μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ ἐκθέσω μίαν διαμαρτυρίαν, ἡ ὁποία ἀρχίζει ἀπὸ τὸν λαὸν καὶ καταλήγει εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους. Ὁ λαὸς κάθε στιγμὴν παραπονεῖται, ὅτι προσερχόμενος εἰς τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας, εἴτε Ὑπουργείων, εἴτε Ὀργανισμῶν δὲν εὑρίσκει τὴν ἀνάλογον ἐξυπηρέτησιν καὶ ἀπεμπολεῖται πολλάκις σκαιότατα καὶ τότε δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιλύσῃ κανένα ἀπὸ τὰ ζητήματά του. Ὑπάρχουν οὕτω καὶ Ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι τελείως ἀσύδοτοι καὶ ὡς ἐκ τούτου σᾶς λέγω, ἐξ ἰδίας πείρας εἶναι ὁ περιώνυμος Ὀργανισμὸς ΟΤΕ. Τὸ ἀληθὲς εἶναι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀχληθεὶς πολλάκις ὑπ’ ἐμοῦ μὲ ἐβοήθησε ποικιλοτρόπως, ἀλλὰ δυστυχῶς αἱ ὑπηρεσίαι ἀσύδοτοι δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὰς ὀχλήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ δὲν ἐδέχθησαν οὐδεμίαν ἐντολήν. Ἀπὸ τριμήνου, κύριοι βουλευταί, προσπαθῶ νὰ πάρω τηλέφωνον, τὸ ὁποῖον δικαιοῦμαι ὡς βουλευτὴς καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ ἀποκτήσω. Δὲν ἠμπορῶ νὰ χαρακτηρίσω τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Τ.Ε. Ἀπὸ μηνὸς καὶ πλέον ψεύδονται ποικιλοτρόπως λέγοντες, ὅτι πότε ἔχασαν τὴν διεύθυνσιν τοῦ σπιτιοῦ μου καὶ πότε ὅτι δὲν μὲ εὑρῆκαν. Καὶ ἄλλην μίαν φορὰν εἶπον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ψευδέστατα, ὅτι τελείωσεν ἡ ὑπόθεσις. Παρ’ ὅλα ταῦτα τὸ τηλέφωνον οὔτε ὡς σκιὰν δὲν τὸ εἶδον. Πρὸ μηνὸς ὑπέγραψα τὴν περιώνυμον σύμβασιν καὶ μοῦ ὑπεσχέθη ἡ ὑπηρεσία, ὅτι ἐντὸς δύο ἡμερῶν θὰ ἔχει γίνῃ ἡ ἐγκατάστασις. Ἔκτοτε ὀχλῶ, καθ’ ἑκάστην, τὴν ὑπηρεσίαν χωρὶς οὐδεὶς νὰ φανῇ ἄχρις ὥρας. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐκπροσωπεῖ τὸ ὠργανωμένον Κράτος, ὅπως δοθοῦν αἱ δέουσαι ἐντολαὶ καὶ ὁδηγίαι καὶ ἐν ἀνάγκῃ, ὑποβληθοῦν κυρώσεις κατὰ τῶν ὑπευθύνων, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐμφανίζεται αὐτὴ ἡ κατάστασις εἰς τὸν λαὸν καὶ ἐν πολλοῖς εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ λαοῦ.

§9Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑφ. Τ.Τ.Τ.). Κύριοι βουλευταί, τὸ παράπονον τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι δικαιότατον. Τὸ παράπονον δὲ αὐτό, προέρχεται ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, διότι, ὁμολογουμένως, τὸ Κράτος, ὡς γνωρίζει ἡ Βουλή, δὲν ἔχει μεγάλην ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ ΟΤΕ, διότι εἶναι εἷς Ὀργανισμὸς ἀνεξάρτητος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου τὸ Κράτος ἀσκεῖ, ἁπλῶς, ἕνα ἔλεγχον. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς ἀπὸ διετίας ὁπότε ἱδρύθη, παρουσιάζει πολλὰ κενὰ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον μελετᾷ τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας δέον νὰ ἐπιφέρῃ εἰς τὸν ἰσχύοντα νόμον. Κατὰ συνέπειαν, θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἔχῃ ὑπομονὴν ὀλίγων ἡμερῶν καὶ ἐντὸς αὐτῶν, ἐλπίζω, ὅτι θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ καταθέσω νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἰσχύοντος Νομοθετικοῦ Διατάγματος, περὶ συστάσεως τοῦ Ο.Τ.Ε.

§10Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ καλέσητε αὐτοὺς τοὺς κυρίους καὶ νὰ τοὺς ἐλέγξητε; Εἶναι ἐμπαιγμὸς αὐτό.

§11Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἔλεγχον δὲν ἐκάματε ποτέ, κ. Ὑπουργέ;

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μανέντης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§13Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας, ἐπειδὴ ἐπεσκέφθη πρὸ δύο ἡμερῶν τὴν περιοχὴν τῆς Πτολεμαΐδος καὶ ἀντελήφθη τὴν δυσφορίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν διὰ τὴν ἀναστολὴν ἐκτελέσεως τῶν ἔργων νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ποῦ ὀφείλεται ἡ ἀναστολή των καὶ πῶς ἔχει ἀκριβῶς ἡ ὑπόθεσις.

§14Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπ. Βιομ.). Εὐχαριστῶ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Κοζάνης συνάδελφον, διότι μοῦ παρέχει τὴν εὐκαιρίαν νὰ μεταδώσω εἰς τὴν Βουλὴν εὐχαρίστους πληροφορίας διὰ τὴν πρόοδον τῶν ἔργων τῆς Πτολεμαΐδος. Θεωρῶ περιττὸν νὰ ἐξάρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν μεγάλην πράγματι οἰκονομικὴν σημασίαν τοῦ ἔργου τούτου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα ἐκ τῶν βασικῶν ἔργων ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται ἡ ὅλη προσπάθεια τῆς οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας μας. Κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐπεσκέφθην ἐσχάτως εἰς τὴν Γερμανίαν τὰ δύο μεγάλα ἐργοστάσια, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχουν παραγγελθῆ τὰ δύο ἔργα Πτολεμαΐδος. Τὸ ἕνα ἀφορᾷ τὴν κατασκευὴν τῶν ἐκσκαφέων καὶ λοιπῶν μηχανημάτων. Ἐπεσκέφθην τὸ ἐργοστάσιον καὶ διεπίστωσα, ὅτι αἱ παραγγελίαι ἔχουν δοθῆ ἐντὸς τῶν τεταγμένων προθεσμιῶν καὶ ὅτι ἡ πρόοδος τῆς κατασκευῆς ὑπερβαίνει, ἴσως, καὶ τὸ πρόγραμμα τὸ προβλεπόμενον διὰ τῆς συμβάσεως. Τὰ μηχανήματα τὰ ἀφορῶντα τὸ ὀρυχεῖον στοιχίζουν 3.837.000 δολλαρίων, αὐτὴ εἶναι ἡ τιμὴ φὸμπ καὶ εἰς 162.000 δολλάρια ὑπολογίζονται οἱ ναῦλοι. Ὁ πρῶτος ἐκσκαφεὺς θὰ εἶναι ἕτοιμος κατὰ τὸν Ἰανουάριον 1953, ἡ δὲ συναρμολόγησίς του καὶ ἡ θέσις του εἰς λειτουργίαν θὰ γίνῃ ὑπὸ τῆς ἑταιρείας, ἡ ὁποία ἔχει ἀναλάβει τὴν κατασκευήν. Ἐν τῷ μεταξὺ θὰ συνεχίζεται ἡ κατασκευὴ καὶ τῶν ἄλλων ἐκσκαφέων καὶ ἐντὸς τῆς ἀνοίξεως τοῦ 1954 θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐξόρυξις τοῦ λιγνίτου. Ὅπως γνωρίζει ἡ Βουλή, πρόκειται νὰ μᾶς δώσῃ 2.000 τόννους λιγνίτου ἐτησίως. Ἐξ αὐτῶν οἱ 600 χιλ. τόννοι θὰ μπρικετοποιηθοῦν. Διὰ νὰ τονίσω τὴν σημασίαν τοῦ ἔργου, θέλω νὰ τονίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀφ’ ἧς τεθῇ ἐν πλήρῃ ἀναπτύξει τὸ ἔργον τῆς Πτολεμαΐδος ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ ἔχωμεν οἰκονομίαν 500.000 δολλαρίων κατὰ μῆνα συναλλάγματος ἐκ τῶν καυσίμων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξοικονομοῦνται διὰ τῆς ἐγχωρίου πλέον παραγωγῆς καὶ θ’ ἀποφύγωμεν ἐξαγωγὴν συναλλάγματος. Παραλλήλως παρηγγέλθη εἰς ἕτερον ἐργοστάσιον τὸ μπρικετοποιεῖον ἀντὶ 5.651.000 δολλαρίων καὶ 299.000 δολλάρια εἶναι τὰ ναῦλα. Ἐπειδὴ ὑπῆρχον ἀμφιβολίαι ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς συμβάσεως ἐὰν ἦτο δυνατὸν μὲ τὸν λιγνίτην τῆς Πτολεμαΐδος νὰ κατασκευασθοῦν μπρικέται, ἠθέλησα μὲ τοὺς ἐκεῖ εἰδικοὺς νὰ τὸ διαπιστώσω καὶ μοῦ παρέσχον ἀπόλυτον διαβεβαίωσιν, ὅτι αἱ μπρικέται θὰ εἶναι διατηρήσιμοι εἰς τὰς καιρικὰς μεταβολὰς καὶ θὰ εἶναι χρησιμοποιήσιμοι εἰς τοὺς Ἑλληνικοὺς σιδηροδρόμους. Τὸ παραγγελθὲν ἐργοστάσιον τῆς μπρικετοποιήσεως περιέχει 10 πιεστήρια, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 5 θὰ εἶναι ἕτοιμα τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1953, δηλαδὴ τὸν 27ον μῆνα τῆς παραγγελίας, τὰ ὑπόλοιπα δὲ τὸν Μάρτιον τοῦ 1954. Συνεπῶς, δυνάμεθα νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι μεσοῦντος τοῦ 1954 ἡ Πτολεμαῒς θὰ εἶναι ἐν πλήρῃ ἀναπτύξει. Ὀφείλω ὅμως νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι μᾶς ἀπασχολεῖ τὰς ἡμέρας αὐτὰς τὸ ζήτημα τῆς περαιτέρω χρηματοδοτήσεως τοῦ ἔργου. Ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν ἡ Ἑταιρεία προέβη εἰς τὰς παραγγελίας αὐτάς, διὰ τὰς ὁποίας διέθεσε ἐξ ἰδίων 4.120.000 δολλάρια, ἐδανείσθη δέ, ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ 5.830.000 δολλάρια καὶ ἔκτοτε ἐπὶ τοῦ τελευταίου τούτου ποσοῦ τρέχει ἕνα ὑψηλὸν ἐπιτόκιον 5% καὶ οἱ τόκοι αὐτοὶ ἔχουν ἀνέλθῃ εἰς σεβαστὸν ποσόν. Φοβούμεθα, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ θὰ συντελέσῃ εἰς τὸ νὰ εἶναι ἀκριβωτέρα ἡ τιμὴ τοῦ λιγνίτου κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἰς συμβούλια ἀλλεπάλληλα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἠσχολήθημεν, διὰ νὰ ἐξεύρωμεν τὸν τρόπον περαιτέρω διευκολύνσεως τῆς Ἑταιρείας, διὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἔργου. Ἐπίσης, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι σπουδαῖον, νὰ συγχρονισθῇ καὶ ἡ κατασκευὴ τοῦ θερμικοῦ ἐργοστασίου. Τὸ ζήτημα παραμένει ἐκκρεμές, ἀλλὰ δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀσχολεῖται ἐντατικῶς διὰ τὴν τακτοποίησίν του. Ἐλπίζομεν, ὅτι τὴν ἄνοιξιν τοῦ 1954 τὸ ὅλον ἔργον θὰ εἶναι ἐν πλήρει λειτουργίᾳ, ὥστε ν’ ἀποδώσῃ τοὺς καρποὺς περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα προηγουμένως. Διὰ τὸ θερμικὸν ἐργοστάσιον τὸ δανειστικὸν συμβόλαιον προβλέπει ἀξίαν μηχανημάτων 3.950.000 δολλάρια, ἐξ ὧν 2.315.000 ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ καὶ 1.635.000 ἡ συμμετοχὴ τοῦ ἀναδόχου. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀνωτέρω στοιχείων δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἐπιτρέπεται πᾶσι αἰσιοδοξία διὰ τὴν ἔγκαιρον καὶ ἀρτίαν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου.

§15Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Διὰ τὸ ἐργοστάσιον τοῦ ἀζώτου;

§16Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπ. Βιομ.). Πρέπει νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι εἶναι ἀπὸ τὰ ἔργα ἐκεῖνα τῆς Ἀνασυγκροτήσεως, εἰς τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐπέμενε καὶ ἐπιμένει, διὰ τὴν ἄμεσον ἔγκρισίν των. Δυστυχῶς τὸ βιομηχανικὸν πρόγραμμα τοῦ 1952 δὲν ἔχει ἐγκριθῆ ἀπὸ τὴν Οὐάσιγκτων. Εἶναι εἰς τὴν πρώτην γραμμήν, εἶναι σπουδαιότατον καὶ ἡμεῖς τὸ θεωροῦμεν ὄχι ὡς νέον ἐργοστάσιον καὶ νέον ἔργον, ἀλλὰ συμπλήρωμα τοῦ ἔργου τῆς Πτολεμαΐδος, τῆς ὁποίας ὑπῆρξε καὶ προϋπόθεσις, διότι ἐκεῖ θὰ γίνεται, ἐπὶ τόπου, ἡ μεγαλυτέρα κατανάλωσις λιγνίτου. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι πρόκειται περὶ ἔργου, τὸ ὁποῖον θὰ στοιχίσῃ 15.000.000 δολλαρίων καὶ κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν παραγωγὴν ἀζωτούχων λιπασμάτων. Ἡ ἐξαγωγὴ συναλλάγματος δι’ ἀζωτοῦχα λιπάσματα ἀνέρχεται εἰς 14.000.000 δολλαρίων. Ἀκριβῶς ἐπὶ τῶν στοιχείων αὐτῶν ἐπιμένομεν καὶ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι διὰ τὸ ἐργοστάσιον τοῦ ἀζώτου ὑπάρχει κατανόησις καὶ προθυμία νὰ μᾶς διευκολύνουν.

§17Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ. Τὴν παραγγελίαν τῶν μηχανημάτων ἐπληροφορήθημεν πρὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1951. Σεῖς μάλιστα, εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς ἀπευθύνετε καὶ ἰδιαίτερον ἔγγραφον εἰς ἀπάντησιν μιᾶς ἐρωτήσεως, τὴν ὁποίαν εἴχομεν καταθέσει εἰς τὴν Βουλήν. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον δὲν δυνάμεθα νὰ ἐννοήσωμεν εἶναι τοῦτο· ὅτι καίτοι παρῆλθεν Ἰανουάριος, Φεβρουάριος, Μάρτιος καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὸν Ἀπρίλιον καὶ θὰ περάσῃ ὁ Ἀπρίλιος, δὲν ἔχει πραγματοποιηθῆ ἡ παραλαβὴ καὶ ἡ τακτοποίησις τῆς θέσεως τῆς Ἑταιρείας πρὸς τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν Δανείων, διὰ τὸ ζήτημα τῆς τακτοποιήσεως τῶν τόκων τῶν 2.200.000.000.

§18Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπ. Βιομ.). Ἠσχολήθημεν χθὲς διὰ μακρὸν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Ἡ συμβατικὴ ὑποχρέωσις τῆς Ἑταιρείας εἶναι ἀκριβὴς καὶ ἀπρόσβλητος νὰ πληρώσῃ τὸ ἐπιτόκιον τοῦ 5%. Συνεσωρεύθησαν τόκοι ἑνὸς 6μήνου ὑπερβαίνοντες τὸ ἓν δισεκατομμύριον. Καὶ εἰς ἄλλην περίπτωσιν ἐσημειώθη μείωσις τοῦ ἐπιτοκίου. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ ὅρος εἶναι ρητὸς καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ ἐπιμένει, ἡ Ἑταιρεία παρεδέχθη, ὅτι πρέπει νὰ ἐξεύρῃ ἐξ ἰδίων της τοὺς πόρους καὶ περαιτέρω θὰ συζητηθῇ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν ἢ νὰ κεφαλοποιηθοῦν οἱ τόκοι ἢ νὰ μειωθοῦν οὗτοι. Τὸ ἔργον ἐπεβραδύνθη πρῶτον καὶ διὰ τὸν τρίτον ἐκσκαφέα, ἀλλὰ κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁ τρίτος ἐκσκαφεὺς παρηγγέλθη ἀκριβῶς εἰς τὴν ἰδίαν ἑταιρείαν, ἡ ὁποία κατεσκεύασε καὶ τὸν ἄλλον, διότι καὶ ἡ παράδοσις ἦτο κατὰ ἕνα χρόνον ταχυτέρα, ἀλλὰ καὶ διότι τὰ ὑλικὰ ἦσαν καλλίτερα. Συνεπῶς, ἡ πρώτη βραδύτης προῆλθεν ἀπὸ αὐτὸν τὸν λόγον. Ὄσον ἀφορᾷ τὰ φρέατα τῶν γεωτρήσεων, λόγῳ τῆς μὴ καταβολῆς τῶν τόκων, ἐπῆλθε μία καθυστέρησις, διότι ἡ Ἑταιρεία ἐζήτησε δάνειον 65.000.000 δολλαρίων, τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τῆς δοθοῦν, ἐφ’ ὅσον δὲν κατέβαλε τοὺς τόκους. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Γεωργίας συνάδελφος, διευκολύνων τὴν κατάστασιν, παρήγγηλε δύο γεωτρύπανα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἀρχίσουν ἀμέσως νὰ γίνωνται τὰ φρέατα τῶν γεωτρήσεων, κατὰ τὴν διάτρησιν τῶν ὁποίων θὰ καθορισθοῦν οἱ τόποι τῶν ἐργοταξιῶν, ποὺ θὰ ἐπακολουθήσουν. Ἐν τῷ μεταξὺ παρῆλθε τὸ ἑξάμηνον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρχίσουν τὰ ἔργα καὶ τὸ μόνον ἔργον ποὺ ἔγινεν εἶναι ἡ ὁδὸς προσπελάσεως. Ἤδη τὰ πρῶτα γεωτρύπανα παρελήφθησαν καὶ θὰ ἀρχίσῃ ἡ γεώτρησις, μὲ μικρὰν ἐπιβράδυνσιν εἰς τὴν ἐπὶ τόπου ἕναρξιν τῶν ἔργων.

§19Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Εἶναι μία βραδύτης εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, τὴν ὁποίαν δὲν εἴχομεν εἰς ἄλλα ἔργα ἀνασυγκροτήσεως, τὰ ὁποῖα ἔγιναν εἰς ἄλλας περιφερείας. Αἴφνης, τὰ ἔργα Ἀλιβερίου εὑρίσκονται περὶ τὸ τέρμα των. Διατί ἡ βραδύτης αὐτή;

§20Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπ. Βιομ.). Εἶναι ζήτημα λεπτομερειῶν. Τὸ ἐργυστάσιον αὐτὸ εἶναι εἰς τὴν Δ.Ε.Η. καὶ τὴν ΕΜΠΑΣΚΟ. Δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ μικροεπιβραδύνσεις, αἱ ὁποῖαι ἦσαν δικαιολογημέναι ἤδη παρεκάμφθησαν καὶ τὸ ἔργον αὐτὸ προχωρεῖ καὶ γίνεται ἡ κατασκευὴ μὲ ρυθμὸν ἐντὸς τοῦ προγράμματος εὑρισκόμενον καὶ ἡ χρηματοδότησις θὰ τακτοποιηθῇ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται οὐδεμία ἀνησυχία.

§21Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Εἶναι τὸ ζήτημα τῶν τόκων.

§22Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Μέχρι τὸ 54 θὰ περάσουν ἄλλα 3 ἔτη. Καὶ κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ τὰ ἐπιτόκια αὐξάνονται. Φαίνεται δὲ ὅτι ἡ ἑταιρεία δὲν ἐννοεῖ νὰ ἐξοδεύσῃ οὔτε μίαν δεκάραν ἐκ τῶν κιφαλαίων της καὶ διὰ τοῦτο ἡ Ε.Π. Ε.Κ., ὅταν ἐψηφίσθη ἡ ἁμαρτωλὸς σύμβασις, εἴμεθα ἐναντίον της. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως κατὰ τὸ διάστημα τῶν ἐτῶν αὐτῶν, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ ἑταιρεία θὰ προσπαθήσῃ πάσῃ δυνάμει νὰ διατηρήσῃ τὸ προνόμιον αὐτό, ὁ πληθυσμὸς τῆς Πτολεμαΐδος ὑποφέρει, διότι ἡ τιμὴ τοῦ λιγνίτου ἐτριπλασιάσθη, εἶχε πέρυσι 30.000 καὶ ἐφέτος 90.000 διὰ τὰς τοπικὰς ἀνάγκας, εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος θὰ φθάσῃ 120 καὶ εἰς τὸ μεθεπόμενον ἔτος 150. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν τυραννίαν, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ὁ πληθυσμὸς ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν, ἡ ὁποία ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν πρώτων βημάτων της, ὅτι παραβιάζει τὴν σύμβασιν; Δὲν νομίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἔκπτωσιν τῆς ἑταιρείας καὶ τὴν κρατικοποίησιν αὐτῆς, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἐργοστάσιον τοῦ ἀζώτου, οὕτως ὥστε νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν, ὅτι ἔργα τοιαύτης μεγάλης ὠφελείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δίδωνται εἰς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἀπομυζοῦν τὸν ἱδρῶτα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον παραβιάζουν τὴν σύμβασιν ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς ἐφαρμογῆς αὐτῆς; Δὲν νομίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἔκπτωσιν τῆς ἑταιρίας;

§23Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπ. Βιομ.). Ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς συζητήσεως τοῦ θέματος τοῦ ἀζώτου, ὀφείλομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὁλοκληρωτικῶς τὸ ζήτημα. Πάντως, ἡ ἑταιρεία, ἡ ὁποία κατέβαλε 4.120.000 δολλ., δὲν εὑρίσκεται ἐν καθυστερήσει τόσον ἀξιοποίνῳ, ὥστε νὰ σκεφθῶμεν σήμερον περὶ ἐκπτώσεως, διότι πραγματικῶς καὶ τὰ μηχανήματα αὐτά, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν ταχύτερον. Ἐὰν σημειωθῇ καθυστέρησις, ἡ μὴ ἔγκαιρος παραλαβὴ τοῦ θερμικοῦ ἐργοστασίου, μόνον αὐτὴ θὰ τὸ καθυστερήσῃ. Κατὰ τὰ ἄλλα εἶναι τόσον δυνατὴ ἡ ἑταιρεία καὶ τόσον μεγάλαι αἱ ἐγγυήσεις, ὥστε αἱ ἐγκαταστάσεις θὰ ἔχουν τελειώσει τὸ τέλος τοῦ 52 ἢ τὴν ἄνοιξιν τοῦ 53. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἕως τότε κατασκευασθῇ τὸ θερμοηλεκτρικὸν ἐργοστάσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν καθυστέρησιν. Πάντως, ἀγρύπνως παρακολουθοῦμεν τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου καὶ δὲν θὰ διστάσωμεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ μέτρα, τὰ ἐπιβαλλόμενα.

§24Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ κάμετε ἔλεγχον τῶν τιμῶν τῶν σημερινῶν.

§25Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Πρέπει νὰ σᾶς εὐχαριστήσωμεν, διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἐνεργεῖτε, διὰ νὰ ἀξιοποιηθοῦν τὰ κοιτάσματα τοῦ λιγνίτου Πτολεμαΐδος. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὅμως αὐτῇ, θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται συντόμως νὰ ἀποκτήσωμεν ἐκβιομηχανισμένον καὶ μπριγκετοποιημένον λιγνίτην, νὰ ἀναστείλῃ τὸ νομοσχέδιον περὶ προστασίας λιγνιτῶν, διότι κάτωθι τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ κρύπτεται ἕν μεγάλον σκάνδαλον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προστατεύωμεν τὴν πέτραν τοῦ βουνοῦ εἰς βάρος ὅλων τῶν ἄλλων ἐπιχειρήσεων καὶ δὲν ἔχει νὰ κερδίσῃ τὸ Κράτος. Καὶ ἐὰν ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρὸς συζήτησιν ἐδῶ, θὰ εὕρωμεν πολλὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἔνοχα. Δὲν πταίει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναστείλετε τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοσχεδίου, ἐφ’ ὅσον πολὺ συντόμως πρόκειται νὰ ἀποκτήσωμεν πριγκεττοποιημένον λιγνίτην.

§26Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπ. Βιομ.). Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἕτοιμον νέον νόμον περὶ καταναλώσεως καυσίμων.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξαιρέσεως τῶν ὀργανισμῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου τῶν ἐκμεταλευομένων ἠλεκτροφωτισμούς, τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 281)36 ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως».

§28ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐξαιρέσεως τῶν Ὀργανισμῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου τῶν ἐκμεταλλευομένων ἠλεκτροφωτισμούς, τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 281) 36, ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ συνεταιρίζεσθαι καὶ συνασπίζεσθαι τῶν γεωργικῶν ἐργατῶν».

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ συνεταιρίζεσθαι καὶ συνασπίζεσθαι τῶν γεωργικῶν ἐργατῶν». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἀτυχημάτων ἐργασίας».

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἀτυχημάτων ἐργασίας». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ τῆς ἀναγκαστικῆς ἢ ὑποχρεωτικῆς ἐργασίας».

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ τῆς ἀναγκαστικῆς ἢ ὑποχρεωτικῆς ἐργασίας». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 42 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἐπαγγελματικῶν ἀσθενειῶν 1934».

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 42 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἐπαγγελματικῶν ἀσθενειῶν 1934». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 52 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ κανονικῶν κατ’ ἔτος ἀδειῶν μετ’ ἀποδοχῶν».

§38ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 52 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ κανονικῶν κατ’ ἔτος ἀδειῶν μετ’ ἀποδοχῶν». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 80 Διεθνοῦς Συμβάσεως διὰ τὴν μερικὴν ἀναθεώρησιν τῶν ὑπὸ τῆς Γενικῆς Συνδιασκέψεως τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως τῆς Ἐργασίας γενομένων ἀποδεκτῶν συμβάσεων, εἰς τὰς 28 πρώτας συνόδους αὐτῆς, ἵνα ἐξασφαλισθῇ ἡ μελλοντικὴ ἄσκησις ὡρισμένων καθηκόντων γραμματείας, ἀνατιθεμένων διὰ τῶν ὡς εἴρηται συμβάσεων εἰς τὸν Γενικὸν Γραμματέα τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν καὶ ἐπενεχθῶσιν αὐτόθι συμπληρωματικαὶ τροποποιήσεις ἀναγκαῖαι ὡς ἐκ τῆς διαλύσεως τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν καὶ τῆς τροποποιήσεως τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως τῆς Ἐργασίας».

§40ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 80 Διεθνοῦς Συμβάσεως, διὰ τὴν μερικὴν ἀναθεώρησιν τῶν ὑπὸ τῆς Γενικῆς Συνδιασκέψεως τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως τῆς Ἐργασίας γενομένων ἀποδεκτῶν συμβάσεων εἰς τὰς 28 πρώτας συνόδους αὐτῆς, ἵνα ἐξασφαλισθῇ ἡ μελλοντικὴ ἄσκησις ὡρισμένων καθηκόντων γραμματείας, ἀνατιθεμένων διὰ τῶν ὡς εἴρηται συμβάσεων εἰς τὸν Γενικὸν Γραμματέα τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν καὶ ἐπενεχθῶσι αὐτόθι συμπληρωματικαὶ τροποποιήσεις ἀναγκαῖαι ὡς ἐκ τῆς διαλύσεως τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν καὶ τῆς τροποποιήσεως τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως τῆς Ἐργασίας». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ νόμου ΓΥΙΔʹ) 1909 «περὶ Γενικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου καὶ Διοικήσεως Μοναστηρίων» καὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1918)1942 Ν. Δ)τος «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ΓΥΙΔʹ) 1909 κλπ.».

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ νόμου ΓΥΙΔʹ)1909 «περὶ Γενικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου καὶ Διοικήσεως Μοναστηρίων» καὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1918)1942 Ν. Δ)τος «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ΓΥΙΔʹ)1909 κλπ.». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως καταστάσεως προσωρινῶν ἀναπληρωτῶν δημοδιδασκάλων».

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως καταστάσεως προσωρινῶν ἀναπληρωτῶν δημοδιδασκάλων». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1780)19) 23–4–1951 «περὶ παραχωρήσεως δωρεὰν πρὸς τὸ ΙΚΑ τοῦ οἰκοπέδου ἐφ’ οὗ εὕρηται ἀνεγηγερμένον τὸ Δημόσιον Νοσοκομεῖον Καβάλας «Ὁ Εὐαγγελισμὸς» ὡς καὶ λοιποῦ χώρου τούτου καὶ καταργήσεως τοῦ Νομικοῦ Προσώπου τοῦ ὡς ἄνω Δημοτικοῦ Ἀγαθοεργοῦ Ἱδρύματος».

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1780)19)23–4–1951 «περὶ παραχωρήσεως δωρεὰν πρὸς τὸ ΙΚΑ τοῦ οἰκοπέδου ἐφ’ οὗ εὕρηται ἀνεγηγερμένον τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον Καβάλας «Ὁ Εὐαγγελισμὸς» ὡς καὶ τοῦ λοιποῦ χώρου τούτου καὶ καταργήσεως τοῦ Νομικοῦ Προσώπου τοῦ ὡς ἄνω Δημοτικοῦ Ἀγαθοεργοῦ Ἱδρύματος». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήξεως τῆς μετὰ τῆς Αὐστρίας ἐμπολέμου καταστάσεως».

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ λήξεως τῆς μετὰ τῆς Αὐστρίας ἐμπολέμου καταστάσεως». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων Κ.Ν. 4952)31, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως».

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων Κ. Ν. 4952)31, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κ.Ν. 4952)31, ὡς οὗτος ἐτροπολογήθη μεταγενεστέρως» ὡς ἐτροπολογήθη.

§52ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κ.Ν. 4952) 31, ὡς οὗτος ἐτροπολογήθη μεταγενεστέρως» ὡς ἐτροπολογήθη. Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1926)51 Α.Ν. «περὶ ἀνεγέρσεως κτιρίου Οἰκονομικῆς Ἐφορίας συγκεντρώσεως φορολογικῶν στοιχείων».

§54ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1926)51 Α.Ν. «περὶ ἀνεγέρσεως κτιρίου Οἰκονομικῆς Ἐφορίας συγκεντρώσεως φορολογικῶν στοιχείων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Ὁ κ. Χ. Τούντας ἔχει τὸν λόγον.

§56Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν τιμὴν ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς νὰ εἰσηγηθῶ πρότασιν περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ καθορίζεται ὁ τρόπος ἐκπληρώσεως τῶν καθηκόντων αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ καθορίζωνται τὰ ἀφορῶντα τὸ προσωπικὸν αὐτῆς, ἑδράζεται ἐπὶ Συνταγματικῶν διατάξεων καὶ διὰ τοῦ Συντάγματος τοῦ 1864 καὶ διὰ τοῦ Συντάγματος τοῦ 1911 καὶ κατὰ ρητὴν ἐπιταγὴν τοῦ ἄρθρου 65 τοῦ τελευταίου Διατάγματος ἔχουσα οὕτω: «Ἡ Βουλὴ προσδιορίζει.... (ἀναγινώσκει).....». Ὑφίσταται λέγω ὁ Κανονισμὸς οὗτος καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ προσαρμόζεται ἑκάστοτε πρὸς τὰς ἑκάστοτε Συνταγματικὰς μεταβολάς, διότι αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς ὡς εἶναι γνωστὸν στηρίζονται ἐπὶ τῶν διατάξεων τῶν Συνταγματικῶν. Ἀκριβῶς ἡ ἀνάγκη αὐτὴ ἀνέκυψε μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Συντάγματος τοῦ 1952. Τὸ ἔργον συνεπῶς, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτελέσωμεν εἶναι καθαρῶς ἔργον τεχνικῶς ἀπομεμακρυσμένον πάσης ὄψεως πολιτικῆς. Καὶ τὸ λέγω αὐτό, διότι δυστυχῶς ἐκ μέρους τοῦ κόμματος τοῦ Ἑλλην. Συναγερμοῦ διὰ μέσου τῶν ὀργάνων του ἐλέχθη καὶ ὑπεστηρίχθη, ὅτι δῆθεν ἐπωφελούμεθα τῆς ἀπουσίας του διὰ νὰ προκαλέσωμεν τὰς μεταβολὰς ταύτας. Ὡς θὰ καταδειχθῇ ἐκ τῶν ἐπὶ μέρους προτάσεων καὶ τροπολογιῶν πράγματι αἱ τροπολογίαι αὗται καθίστανται ἀναγκαῖαι ἐξ αὐτοῦ τούτου τοῦ Συντάγματος τοῦ 1952. Θὰ σᾶς παρεκάλουν πολὺ διὰ νὰ παρακολουθήσετε τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐπὶ μέρους προτάσεων νὰ παρακολουθήσετε ἀκριβῶς τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος, αἱ ὁποῖαι ὑπαγορεύουν τὴν προτεινομένην μεταβολὴν ἵνα ἑκάστη πρότασις θεωρουμένου ἐξαντλουμένου τοῦ ζητήματος ψηφίζεται συγχρόνως πρὸς οἰκονομίαν χρόνου καὶ δεύτερον ἐπὶ θέματος, λόγῳ τοῦ ὅτι ὅπως εἶπον προτείνεται περὶ θεμάτων ἀνεπιδέκτων συζητήσεων.

§57Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ἡμεῖς.

§58Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἀναφέρομαι εἰς τὸ ἄρθρον 74. «Κατὰ τὸ ἄρθρον 74 ἡ Βουλὴ ἐκλέγει ἐκ τῶν βουλευτῶν της κατὰ τὴν ἔναρξιν.................... «...(ἀναγινώσκει)...». Ἡ διάταξις αὐτή, ἔτσι σαφὴς δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦ 1911 καὶ διὰ τοῦτο εἰς τὴν ἔκτακτον σύνοδον τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1950 ἠμφισβητήθη ἐὰν ὁ Πρόεδρος ὁ ἐκλεγεὶς ἀπὸ τὴν σύνοδον ἡ ὁποία εἶχε λήξει ἦτο δυνατὸν νὰ προεδρεύσῃ ἐκείνης τῆς ἐκτάκτου συνόδου καὶ ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἔγινε ἐκλογὴ νέου Προεδρείου. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἤδη ἐπαναλαμβάνεται εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς προτεινομένης ἀντικαταστάσεως τῆς βʹ παραγράφου τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Κανονισμοῦ ἐχούσης οὕτω «...(ἀναγινώσκει)...». Ἐκεῖ ἀκριβῶς ἡ ἀμφισβήτησις ἐγένετο, ἐὰν ἡ Σύνοδος αὐτὴ ἦτο τακτικὴ καὶ ἀνέκυψε τὸ ζήτημα ἐπὶ τῆς ἐκτάκτου Συνόδου τοῦ 1950 καὶ γίνεται ἀκριβῶς ἀποσαφήνισις μερικῶν τροποποιήσεων ὡς ἑξῆς: «Τὸ Προεδρεῖον ........... (ἀναγινώσκει)...........». Ἐπίσης, κατὰ τὸ ἄρθρον 60, § 2 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος, καθορίζεται ὁ τρόπος εἰσαγωγῆς εἰς τὴν ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀφοῦ προηγουμένως τύχει ἐπεξεργασίας ἀπὸ εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἥτις Ἐπιτροοὴ δὲν ὑφίστατο ἐν τῷ Κανονισμῷ, κριθέντος πλέον ἀπαραιτήτου, ὅπως γίνῃ προσθήκη εἰς τὴν πρώτην περίοδον τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Κανονισμοῦ. Μετὰ τὴν φράσιν «πρὸς τὰ ὑφιστάμενα Ὑπουργεῖα» προστίθεται: «ὡς καὶ εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ...... (ἀναγινώσκει)......». Οὕτω πλέον εἰσαγομένου τοῦ προϋπολογισμοῦ, θὰ ἔχωμεν εἰδικὴν ἐπιτροπὴν ἐπ’ αὐτοῦ. Ἡ πρότασις, περαιτέρω, στηρίζεται εἰς τὸ νέον ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος. Σᾶς εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τοῦ νέου Συντάγματος δημιουργεῖται τὸ πρῶτον Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς Ἐξουσιομοτήσεως, ἡ ὁποία καὶ θὰ γνωμοδοτῇ καὶ θὰ ἀποφασίζῃ ἐπὶ τῶν προτάσεων νόμου, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑποβάλωνται εἰς ταύτην κατὰ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ἡ διάταξις αὐτή, ἔχει ἐπὶ λέξει ὡς ἑξῆς: «Ὁ Βασιλεὺς δύναται ......... (ἀναγινώσκει).........». Ἦτο ἀνάγκη, συνεπῶς, ὁ Κανονισμὸς νὰ καθορίσῃ τὸν τρόπον συγκροτήσεως τῆς τοιαύτης Ἐπιτροπῆς. Ὑποβάλλεται σχετικὴ πρότασις, σχεδὸν ἡ ἰδία, ὡς ἐγένετο δεκτὴ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς...... ........... (ἀναγινώσκει)...........». Καὶ ὀρθῶς, διότι κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συνόδου τῆς Βουλῆς δὲν ὑπῆρχε τὸ Σύνταγμα τὸ ἰσχῦον. Προτείνω, ὅμως μεταβολὴν ἀκριβῶς αὐτῆς τῆς τροποποιήσεως κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον, πρὸς ἀποφυγὴν οἱασδήποτε αἰχμῆς κατὰ τοῦ ἀπουσιάζοντος ἐκ τῆς Βουλῆς κόμματος, αἰχμῆς τὴν ὁποίαν δὲν δικαιοῦται τοῦτο νὰ προβάλῃ, διότι δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὸ ἠναγκάσαμεν νὰ ἀπέλθῃ, ἐκ τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ἀντίρρησιν, τὴν ὁποίαν οὐδὲ κἂν κατ’ οὐσίαν, δύναται νὰ θεμελιώσῃ, διότι ὁ ἀριθμός, ὅπως θὰ ἀποδειχθῇ περαιτέρω, τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς συγκροτουμένης, παραδίδει εἰς τὴν διάθεσιν παντὸς κόμματος, ἐκθέσμως θέλοντος νὰ κινηθῇ, τὴν δυνατότητα νὰ ματαιώνῃ τὰς ἐργασίας τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης. Διότι, ὅπως ἐλέχθη, ἡ ἐπιτροπὴ θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ 52 βουλευτάς, δηλ. ἀπὸ τὸ ἕν πέμπτον, διὰ νὰ εὑρίσκεται δὲ ἐν ἀπαρτίᾳ πρέπει νὰ παρίστανται τὰ ⅔ τῶν μελῶν αὐτῆς. Τό γε νῦν ἔχον, ἐὰν ἐξαρτήσωμεν τὴν λειτουργίαν τῆς ἐπιτροπῆς ἐκ τῆς θελήσεως τοῦ κόμματος τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὸ ἔργον τῆς ἐπιτροπῆς ματαιοῦται, ἐὰν δηλαδὴ ἀπόσχῃ τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐπιτροπῆς. Εἶναι ἀναγκαῖον, συνεπῶς, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν γνωστὸν λόγον, ὁ ὁποῖος πάντοτε ἐπεκράτησε καὶ καθώρισε τὸν ἀριθμὸν καὶ εἰς ἄλλας ἐπιτροπάς, τὰς ὁποίας συνεκροτήσαμεν εἰς τὸ παρελθόν, ὑπάρχει, λέγω, ἀνάγκη τῆς ἐκλογῆς καὶ ἀναπληρωματικῶν, ἀκριβῶς, διὰ νὰ καλύπτεται τὸ κενὸν τῆς ἀπαρτίας καὶ διὰ νὰ δημιουργῆται ἀπαρτία, διὰ τῆς προσελεύσεως εἰς τὴν ἐπιτροπήν, τῶν ἀναπληρωματικῶν μελῶν. Καὶ αὐτὸ τὸ θεμελιῶδες μᾶς ἐπέβαλεν, ὅπως ἀποδεχθῶμεν, ὅπως ἐκτὸς τῶν τακτικῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς, συμπληροῦται ἡ ἐπιτροπή, ἐν ἀπουσίᾳ τῶν τακτικῶν μελῶν, ὑπὸ ἀναπληρωματικῶν. Δηλαδὴ ἐκεῖ, ὅπου ἡ ἀναλογία τῶν κομμάτων ἐπιβάλλεται, εἶναι εἰς τὰ τακτικὰ μέλη. Ἐν ἀπουσίᾳ τῶν τακτικῶν μελῶν, ἡ ἀναπλήρωσις δύναται νὰ γίνῃ διὰ τῶν ἀναπληρωματικῶν. Ἀλλὰ λέγω, ὅτι δι’ οὓς λόγους ἐξέθεσα, ὅτι βάλλεται ἡ προσπάθειά μας, ὡς νὰ εἴμεθα ἡμεῖς οἱ ὑπαίτιοι, διότι ἀπουσιάζει ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, ἐκρίθη σκόπιμον νὰ ἀντικατασταθῇ ἡ διατύπωσις καὶ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ τὴν προτείνω ὡς ἑξῆς: «Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς..... (ἀναγινώσκει).....». Δηλαδὴ καθορίζομεν τοὺς ἀναπληρωματικούς, πάλιν κατ’ ἀναλογίαν τῆς δυνάμεως τῶν κομμάτων, ἀλλὰ ἀκριβῶς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς προσπαθείας...

§59Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον διαβάζετε εἶναι τὸ τυπωμένον σχέδιον;

§60Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Εἶναι μία πρότασις ἐλαφρῶς μεταβάλλουσα τὸ κείμενον τῆς ἀρχικῶς.....

§61Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Πρότασις τῆς Ἐπιτροπῆς ἢ ἰδική σας;

§62Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἰδική μου πρότασις. Ἐπίσης ὁρίζονται καὶ ἀναπληρωματικὰ μέλη ὡς ἑξῆς...... «....... (ἀναγινώσκει).......». Δηλαδή, ἐνῷ συνεκροτεῖτο ἡ Ἐπιτροπὴ χωρὶς τὴν τελευταίαν αὐτὴν διατύπωσιν, νὰ δικαιοῦνται τὰ παρόντα ἐξ ἄλλων πολιτικῶν παρατάξεων μέλη νὰ ἀναπληρώνουν καὶ τὰ μὴ ἐμφανιζόμενα, τότε θὰ ἐματαιοῦτο ἡ συγκρότησις καὶ λειτουργία τῆς Ἐπιτροπῆς.

§63Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Παρουσιάσθησαν καὶ ἔφυγαν. Τὶ θὰ γίνῃ;

§64Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Θὰ καταλάβουν τὰς θέσεις των οἱ ἄλλοι σύμφωνα μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν.

§65Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀφήνομεν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον ἐλευθερίαν νὰ ὁρίσῃ μέλη ἀναπληρωματικὰ τῆς ἐκλογῆς του. Μὲ τὴν ἰδικήν σας τροπολογίαν λέγετε «τῆς ἰδίας παρατάξεως ἐὰν εἶναι παρόντα». Ἦλθον καὶ τὴν δευτέραν ἡμέραν ἔφυγαν.....

§66Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἐφόσον θὰ ἀρχίζῃ ἡ συνεδρίασις τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ θὰ ἀπουσιάζουν καὶ τὰ τακτικὰ καὶ τὰ ἀναπληρωματικὰ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς μερίδος, τότε τὰ ἀναπληρωματικὰ μέλη ἐξ οἱασδήποτε ἄλλης μερίδος θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μετάσχουν.

§67Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐὰν παρουσιασθοῦν ἀπὸ τὴν ἄλλην μερίδα καὶ μετὰ δύο ἡμέρας φύγουν, ἔχετε δικαίωμα νὰ τοὺς ἀλλάξετε;

§68Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Δὲν ἐνδιαφέρει, ἐφόσον ἡ ἀπαρτία δὲν θὰ καθορίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ τῶν ἑκάστοτε συνεδριάσεων. Ἐὰν δὲν εἶναι παρόντα καὶ τὰ ἀναπληρωματικὰ τῆς ἰδίας πολιτικῆς μερίδος, τότε οἱ ἀναπληρωματικοὶ τῶν ἄλλων μερίδων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις των. Τοῦτο ἐκρίθη ἀπαραίτητον, διότι ὡς ἔχει ἡ σύνθεσις τῆς σημερινῆς Βουλῆς, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ συγκρότησις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία εἶναι πλέον ἢ ἀπαραίτητος διὰ νὰ λειτουργήσῃ τὸ πολίτευμα σύμφωνα μὲ τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα. Ἐπίσης διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τῆς προτάσεως εἰς τὴν 3ην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς ἡ φράσις «ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ἐπιτροπὴ» ἀντικαθίσταται διὰ τῆς φράσεως «ἡ ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, Ἀπολογισμοῦ καὶ Γενικοῦ Ἰσολογισμοῦ Ἐπιτροπή». Εἰς τὸ τέλος τοῦ προτελευταίου ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Κ. Β. προστίθεται ἐδάφιον ἔχον οὕτω: «Κατ’ ἐξαίρεσιν τὰ πρακτικὰ τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος τηροῦνται ὑποχρεωτικῶς καὶ ἐστενογραφημένα, ἐπιμελείᾳ τῆς Διευθύνσεως Στενογραφικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Βουλῆς καὶ ἐκτυποῦνται ἐπιμελείᾳ τοῦ Τμήματος Ἐφημερίδων Συζητήσεων τῆς Βουλῆς εἰς ἴδιον τεῦχος εἰς τὸ τέλος ἑκάστης συνόδου». Εἶναι ἀπαραίτητον διὰ νὰ ἔχωμεν ἀκριβῆ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς. Εἰς τὸ τέλος τῆς 4ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Κ. Β. προστίθεται κατ’ ἐξακολούθησιν «ἡ παρουσία δὲ τούτων εἶναι ὑποχρεωτική, ἐφ’ ὅσον αὕτη ἤθελε ζητηθῇ παρὰ τῆς ἐπιτροπῆς». Ἐννοοῦμεν διὰ τὴν παρουσίαν τῶν Ὑπουργῶν εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς, βάσει τοῦ ἄρθρου 78 τοῦ Συν)τος, τὸ ὁποῖον ἀπομακρυνθὲν ἀπὸ τὴν παλαιὰν διάταξιν τοῦ Συν)τος τοῦ 1911, καθώρισεν ὑποχρέωσιν τοῦ Ὑπουργοῦ ἐμφανίσεως ἐνώπιον τῶν Ἐπιτροπῶν καὶ ὄχι δικαίωμα, ὡς ὑφίστατο ἐκ τοῦ Συν)τος τοῦ 1911. Ἡ μεταβολὴ ἦτο ἀναγκαία βάσει τῆς διατάξεως αὐτῆς τοῦ Συν)τος. Κατὰ τὸ παλαιὸν ἄρθρον 14 τοῦ Κ. Β. «ἡ Βουλὴ δὲν ἠδύνατο νὰ συζητήσῃ ἄνευ τῆς παρουσίας τοὐλάχιστον τοῦ ἑνὸς τρίτου τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν μελῶν αὐτῆς, μηδὲ νὰ ἀποφασίσῃ τι ἄνευ ἀπολύτου πλειοψηφίας τῶν παρόντων μελῶν, ἥτις ὅμως οὐδέποτε δύναται νὰ εἶναι μικροτέρα τῶν τεσσάρων πέμπτων τοῦ κατωτάτου ὁρίου τῆς ἀπαρτίας». Βάσει τοῦ ἄρθρου 56 τοῦ ἰσχύοντος Συν)τος ἐκρίθη ἀπαραίτητον νὰ γίνῃ μεταβολὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς καὶ ἀντὶ τῶν ⅘ τοῦ κατωτάτου ὁρίου τῆς ἀπαρτίας, νὰ τεθῇ «τοῦ ἑνὸς τετάρτου τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν».

§69Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἰσχύει τὸ διανεμηθὲν σχέδιον ἢ ἔχομεν νέον;

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ διανεμηθέν.

§71Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Προηγουμένως ὁ κ. Τούντας ὑπεστήριξε μερικὰς ἀπόψεις ἰδικάς του, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συγκρότησιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὴν ἀναπλήρωσιν τῶν μελῶν της.

§72Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Μόνον εἰς τὸ σημεῖον αὐτό.

§73Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νὰ ἠξεύρωμεν ἂν ἡ συζήτησις γίνεται ἐπὶ τοῦ διανεμηθέντος σχεδίου διὰ νὰ παρακολουθήσωμεν.

§74Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ὡς εἶναι εἰς τὸ σχέδιον.

§75Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, κ. Πρόεδρε, τὸ διανεμηθὲν σχέδιον ὁρίζει, ὅτι οἱ ἀναπληρωταὶ ἀναπληρώνουν οἱονδήποτε ἀπόντα. Δὲν ἠξεύρω ἄν θὰ δεχθῆτε καὶ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Τούντα, ἡ ὁποία ἴσως περιπλέκει τὸ θέμα. Τὸ πολιτικὸν θέμα τῆς μὴ προσελεύσεως μελῶν τινων τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς ἀναπληρώσεώς των παρὰ ἀναπληρωματικῶν ἄλλων μερίδων, ἐναπόκειται εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ τὸ ρυθμίσῃ. Λοιπὸν ἡ ἐπερχομένη μεταβολὴ εἰς τὸ 14 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς εἶναι: «Ἡ συζήτησις χωρεῖ..... ........ (ἀναγινώσκει)........». Τοῦτο εἶναι ἀπαραίτητον κατόπιν τοῦ ἄρθρου 56 τοῦ νέου Συντάγματος. Περαιτέρω εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, μετὰ τὴν φράσιν «διανεμομένην κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτῆς» προστίθεται κατ’ ἐξακολούθησιν: «..... (ἀναγινώσκει).....». Ἐπικυροῦνται τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν. Ἐὰν ἡ διανομὴ γίνῃ οὐχὶ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως, ἡ ἐπικύρωσις δύναται νὰ γίνῃ καὶ εἰς τὸ τέλος, ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ ἀντίρρησις. Ἐὰν ὅμως ὑπάρξῃ ἀντίρρησις, ἡ ἐπικύρωσις ἀναβάλλεται διὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν. Προστίθεται παράγραφος εἰς τὸ ἄρθρον 26 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ πρὶν τὸ ἀναγνώσω εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ ἄρθρον 75 τοῦ Συντάγματος. Διότι ἀνεγράφη ἀπὸ τὸν ἀνεύθυνον Συναγερμικὸν τύπον, ὅτι δῆθεν ἡ διάταξις αὐτὴ σκοπεῖ νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις τάχα ἐναντίον τῶν βουλευτῶν τοῦ Συναγερμοῦ τῶν ἀποσχόντων ἐκ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ἡμεῖς δηλαδή, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, ἐπωφελούμενοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τῆς ἀπουσίας, ἐπιβάλλομεν μέτρα καὶ κυρώσεις ἐναντίον τῶν ὑπ’ ὄψιν πολιτικῶν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἀκριβῶς τὸ περιστατικὸν τῆς ἀποχῆς. Εἶναι ἀνάγκη, καὶ δὲν τὸ λέγω πρὸς ὑμᾶς, οἱ ὁποῖοι τὸ γνωρίζετε, τὸ λέγω διὰ νὰ γνωσθῇ ἔξω τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ τῶν κυρώσεων κατὰ τοῦ ἀπουσιάζοντος ἐκ τῆς Βουλῆς βουλευτοῦ, εἶναι διάταξις τοῦ Συντάγματος τοῦ 1922 καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐφαρμοσθῇ.

§76ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔπρεπε νὰ εἶχε ἐφαρμοσθῆ ἤδη.

§77Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. «Οἱ βουλευταὶ λαμβάνουν..... ....... (ἀναγινώσκει).......». Ἐὰν ἀπουσιάσῃ βουλευτὴς ἐπὶ πλέον τῶν 5 συνεδριάσεων κατὰ μῆνα ἄνευ τῆς ἀδείας τῆς Βουλῆς ἐν τακτικῇ ἢ ἐν ἐκτάκτῳ συνεδρίᾳ κρατεῖται ἐκ τῆς ἀποζημιώσεως τῆς βουλευτικῆς τὸ δεύτερον τῆς μηνιαίας ἀποζημιώσεως. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἦτο ἀνάγκη νὰ μπῇ μέσα εἰς τὸν τροποποιούμενον Κανονισμόν.

§78Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Προφανῶς αὐτὴ ἡ διάταξις ἐμπῆκε, ὅταν μεμονωμένοι βουλευταί.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κῦρκο, εἰσήγησιν κάμει ὁ ἀγορητής...

§80Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Διὰ νὰ ξεκαθαρίζωμεν τὰ πράγματα, κύριε Πρόεδρε.................

§81Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ὅπως εἶπον, τὴν διάταξιν αὐτὴν νὰ τὴν τοποθετήσωμεν ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν τοποθετεῖται διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ γεγονὸς τῆς ἀποχῆς τοῦ Συναγερμοῦ. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἔπρεπε νὰ προσαρμοσθῇ εἰς τὸν ὑπάρχοντα Κανονισμὸν καὶ μὲ ταύτην ἀπαντῶμεν ἀκριβῶς καὶ εἰς τὰς ἐπικρίσεις τοῦ Συναγερμικοῦ τύπου. Ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θὰ τὴν ἐφαρμόσῃ τὴν διάταξιν αὐτὴν ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, αὐτὸ εἶναι διάφορον. Λέγω καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἔπρεπε νὰ μπῇ. «Οἱ βουλευταὶ......... «....... (ἀναγινώσκει).......». Δηλαδὴ ἐπαναλαμβάνονται αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 65 τοῦ Συντάγματος. Περαιτέρω ἀποσαφηνίζεται πῶς θὰ γίνῃ διαπίστωσις τῆς ἀπουσίας. «Ἀπὼν λογίζεται.... ....... (ἀναγινώσκει).......». Τοῦτο ἔχει ἐφαρμογὴν ἐπὶ τῆς περιπτώσεως—γνωστὸν ἄλλωστε εἰς ὅσους ἦσαν κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ 1946–1950— ἀπουσιαζόντων ἄνευ ἀδείας τῆς Βουλῆς. Καὶ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦσαν δύο συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι, εἶναι ζήτημα ἐὰν προσῆλθον πέραν τῆς ἡμέρας ἐκείνης κατὰ τὴν ὁποίαν ὡρκίσθησαν καὶ ὑπάρχει τρόπος δηλαδή, βεβαιώσεως μιᾶς τοιαύτης ἀπουσίας. «Ἡ ἀπουσία....... ....... (ἀναγινώσκει).......».

§82Α. ΠΑΛΛΗΣ. Ὅταν ἕνας εἶναι ἄρρωστος;

§83Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. «Ἡ ἀπουσία......... ......... (ἀναγινώσκει)........».

§84Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι ἀνελεύθερον αὐτό, κύριε συνάδελφε.

§85Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Δὲν εἶναι ἀνελεύθερον. Εἴτε εἶναι, εἴτε δὲν εἶναι, εἶναι διάταξις τοῦ Συντάγματος.

§86Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νὰ τὰ ἀφήσετε αὐτὰ ἀόριστα, κύριε συνάδελφε.

§87Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρεξηγεῖτε αὐτὸ τὸ ἄρθρον χωρὶς λόγον.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, κύριοι.

§89Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἔχει δύο σκέλη αὐτὸ τὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει:......... «......... (ἀναγινώσκει)........». Τὸ ἕνα δὲν τὸ ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις, τὸ ἄλλο τὸ ἐδέχθη. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἀπαντήσω τὸ ἑξῆς. Πρέπει νὰ ξεύρετε ὅτι οἱ Βουλευταὶ τῶν ἐπαρχιῶν μὲ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν 90.000 τὴν ἡμέραν δὲν μποροῦν νὰ ζήσουν ἐπὶ πολὺ εἰς τὴν πρωτεύουσαν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀφῆστε το αὐτό.

§91Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ διαφωνήσω.................

§92Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, πρέπει, λέγει, νὰ παύσῃ ἔξω τῆς αἰθούσης νὰ πιστεύεται ὅτι οἱ Βουλευταὶ παίρνουν 5½ ἑκατομ. Αὐτὸ πρέπει νὰ διαψευσθῇ κατὰ τὸν πλέον κατηγορηματικὸν τρόπον, διότι ἀποτελεῖ κακοπιστίαν, ἂν μήτε ἄλλο, νὰ ἐξακολουθῇ νὰ λέγεται ὅτι οἱ Βουλευταὶ ψηφίζουν ἀποζημιώσεις ἀνυπάρκτους. Παρακαλῶ καὶ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ δηλώσῃ καὶ πρὸς ἡμᾶς καὶ πρὸς τοὺς ἔξω πῶς ἔχει αὐτὸ τὸ ζήτημα, διότι κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία ἀντίληψις ὅτι οἱ Βουλευταὶ παίρνουν ἀποζημιώσεις τεραστίας.

§93Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Νομίζω ὅτι.........

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσήγησις γίνεται, κύριοι συνάδελφοι.

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄστο, ἄστο.

§96Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Εἰς τὸ πρῶτον ἐδάφιον τῆς δευτέρας παραγράφου. «Μετὰ 35... (ἀναγινώσκει)....». Διότι ἀκριβῶς ἡ παραπομπὴ δὲν ἔχει πλέον νόημα, ἐφ’ ὅσον ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου τοῦ Συντάγματος τοῦ 1911 ἐνσωματοῦται πλέον εἰς τὸ νέον ἄρθρον τοῦ Συντάγματος τοῦ 1952, τὸ ἄρθρον 57. Ἐπίσης ὁ ἴδιος λόγος ὑπαγορεύει ὅπως τὸ ἄρθρον 6 ἀντικατασταθῇ διὰ τοῦ ἄρθρου 8, ὥστε ἡ διάταξις νὰ ἔχῃ οὕτω: «Τὸ αὐτὸ ἰσχύει.... ........ (ἀναγινώσκει)........». Περαιτέρω ἡ τετάρτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 35 ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...». Ὁ ἴδιος λόγος ἐπιβάλλει καὶ τὴν περαιτέρω προτεινομένην προσθήκην καὶ τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 9.

§97Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντιπ. Κυβ.). Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, νὰ προχωρήσωμεν ἀμέσως εἰς τὴν ψήφισιν.

§98Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ὡς πρὸς τὸ προσωπικὸν ὑπάρχουν ὡρισμέναι διευκρινήσεις. Διότι ἐγεννήθη μία ἀμφισβήτησις μεταξὺ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ τῆς Βουλῆς ὡς πρὸς τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐφαρμόζωνται διὰ τὴν μισθοδοσίαν τῶν ὑπαλλήλων. Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ὀρθῶς ὑπεστήριξεν ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ νέου νόμου περὶ μισθοδοσίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων δὲν δύνανται νὰ ἔχουν ἐφαρμογὴν ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Βουλῆς. Κατὰ τὸ ἄρθρον 101 τοῦ νέου Συντάγματος τὰ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Βουλῆς ρυθμίζονται ὑπὸ τοῦ κανονισμοῦ, Δι’ αὐτὸ ἐκρίθη σκόπιμον ὅπως γίνῃ ἀποσαφήνησις τοῦ θέματος αὐτοῦ. Διὰ τῆς προτάσεως τοῦ ἄρθρου 11 ἀντικαθίσταται ἡ παλαιὰ διάταξις τοῦ ἄρθρου 86 μὲ τὴν ἑξῆς διατύπωσιν: «..... (ἀναγινώσκει).....». Περαιτέρω γίνεται κατάργησις διατάξεων τεθεισῶν ἐν ἀχρηστίᾳ μετὰ τὸν νέον μισθολογικὸν νόμον, διότι ἀναφέρονται εἰς μεταλλικὰς δραχμάς.

§99Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἰς τὴν διάταξιν τὴν ὁποίαν ἀνεγνώσατε πρὸ ὀλίγου περιλαμβάνονται καὶ τὰ ἐπιδόματα τῶν ὑπερωριῶν; Διότι ἠμπορεῖ εἰς ἕνα Ὑπουργεῖον μία κατηγορία ὑπαλλήλων νὰ λαμβάνῃ ἕνα ὡρισμένον ἐπίδομα. Π.χ. εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν οἱ τελωνειακοὶ λαμβάνουν ὑπερωρίας. Τὰς ὑπερωρίας αὐτὰς θὰ τὰς λαμβάνουν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῆς Βουλῆς;

§100Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Αἱ ὑπερωρίαι δὲν εἶναι ἐπίδομα. Εἶναι εἰδικὴ ἀποζημίωσις.

§101Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Καὶ μάλιστα ὅταν δὲν θὰ ἐργάζωνται τὸ καλοκαῖρι; Νὰ διατυπωθῇ λεπτομερέστερον ἡ διάταξις. Δὲν εἶναι διάταξις αὐτή. Ἀνοίγει ὅλες τὶς πόρτες.

§102Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ὅταν λέγωμεν ἐπιδόματα ἐννοοῦμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα χορηγοῦνται βάσει ἐτῶν ὑπηρεσίας, οἰκογενειακῶν βαρῶν. Αἱ ὑπερωρίαι, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε, κ. συνάδελφε, εἶναι εἰδικὴ ἀποζημίωσις καὶ ἀντάλλαγμα παρεχομένης ἐργασίας. Τερματίζω λέγω, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 15 τῆς προτάσεως συγκροτεῖται συμβούλιον ὑπηρεσιακὸν διὰ νὰ κρίνῃ ἑκάστοτε τοὺς ὑπαλλήλους διὰ θέματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν ὕπαρξιν δικαστικῆς ἀποφάσεως.

§103Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἔχομεν καὶ τὰ λεγόμενα τεχνικὰ ἐπιδόματα.

§104Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Αὐτὰ εἶναι εἰδικὰ ἐπιδόματα διδόμενα διὰ παροχὴν τεχνικῶν ἢ εἰδικῶν ὑπηρεσιῶν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσουν καὶ διὰ τὸ προσωπικὸν τῆς Βουλῆς.

§105Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πρέπει νὰ διευκρινισθῇ αὐτό, κ. συνάδελφε.

§106Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Τὰ τεχνικὰ ἐπιδόματα δὲν ἰσχύουν ἐπὶ ὅλων τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἑπομένως δὲν θὰ ἰσχύουν καὶ ἐδῶ.

§107Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν τίθεται ὀρθῶς ἡ διάταξις.

§108Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ ἄρθρον 15 τῆς προτάσεως. Ἡ συγκρότησις τοῦ Συμβουλίου γίνεται κατὰ τρόπον διασφαλίζοντα τὰ συμφέροντα καὶ τῆς ὑπηρεσίας καὶ τῶν ὑπαλλήλων. Διότι καθορίζεται ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸ Συμβούλιον ἐκτὸς τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Βουλῆς, δύο βουλευτῶν, ἑνὸς τῆς συμπολιτεύσεως καὶ ἑνὸς τῆς ἀντιπολιτεύσεως, τριῶν μονίμων ὑπαλλήλων τῆς Βουλῆς μὲ βαθμὸν διευθυντοῦ καὶ ἑνὸς Συμβούλου τῆς Ἐπικρατείας.

§109Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Διὰ τὸ ἄρθρον 14 δὲν εἴπατε τίποτε.

§110Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἀφορᾷ τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς. Τὸ Ταμεῖον αὐτὸ εἶχε συγκροτηθῆ τὸ 1927 καὶ ὑφίστατο μέχρι τοῦ 1936, ὁπότε μὲ τὴν δικτατορίαν, ἡ ὁποία ἀνέστειλε τὸν πολιτικὸν βίον τῆς χώρας καὶ διέλυσε τὴν Βουλήν, κατηργήθη καὶ τὸ Ταμεῖον αὐτό. Ἤδη ἀνασυνιστᾶται.

§111Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Προκαλεῖ ἢ δὲν προκαλεῖ δαπάνην;

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὔτε ἑνὸς λεπτοῦ δαπάνην δὲν προκαλεῖ διὰ τὸ δημόσιον.

§113Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ φέρετε τὸ ἐπαναφερόμενον διάταγμα, ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ προκύψῃ οὐδεμία δαπάνη. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ προκύψῃ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ σᾶς κάνουν κακὰς εἰσηγήσεις, κ. Πρόεδρε, ὅπως πάντοτε.

§114Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἡ ἰσχὺς τῆς διατάξεως αὐτῆς, κ. συνάδελφε, ἔχει ἐπαφεθῆ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Προέδρου. Καὶ νομίζω, ὅτι τὸ θέμα πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς μὴ ἐπιβαρύνσεως. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω. Εἰσηγοῦμαι τὴν ἀποδοχὴν τῶν προτάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ θέτω ὑπ’ ὄψιν σας ἀκριβῶς τὴν διπλῆν πρότασιν, εἴτε ὅπως τὴν ἀπεδέχθη ἡ Ἐπιτροπή, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συγκρότησιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, εἴτε ὅπως ἀνεπτύχθη ὑπ’ ἐμοῦ.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§116Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι ἕνα: Εἶναι ἡ πολιτικὴ ἀπεργία τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐξ ἄλλου ἡ ἀνάγκη τοῦ πολιτεύματος νὰ λειτουργήσῃ. Ἡ Βουλὴ ὀφείλει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ μετὰ θάρρους καὶ εὐθέως. Θὰ λάβω τὸν λόγον, μόνον δι’ ὀλίγων, διότι ἐπιθυμῶ τὴν ἱστορικὴν αὐτὴν ὥραν νὰ μὴ μείνῃ σιγῶσα ἡ Βουλή. Θὰ εἶναι μετρημένες ὄχι μόνον αἱ φράσεις μου, ἀλλὰ καὶ αἱ λέξεις μου. Οὔτε διεκδικῶ νὰ διερμηνεύσω τὴν ἄποψιν τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, πολὺ δὲ ὀλιγιώτερον τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπιθυμῶ ἡ φωνή μου νὰ εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀνωνύμου πλήθους. Κύριοι, ἡ τροποποίησις τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία ἐκφεύγει ἀπὸ τὴν συνήθη τῶν πολιτικῶν ἐθίμων ὁδόν, δὲν ἀποτελεῖ πραξικόπημα. Ἀντιμετωπίζει ἕνα πολιτικὸν πραξικόπημα. Καὶ δι’ ἐμὲ ἀποτελεῖ πραξικόπημα πᾶσα προσπάθεια, ἡ ὁποία θὰ ἔτεινε νὰ παραλύσῃ τὴν λειτουργίαν τῶν φιλελευθέρων θεσμῶν τῆς χώρας, διότι μὲ τὴν παράλυσιν τῆς λειτουργίας τῶν φιλελευθέρων θεσμῶν τῆς χώρας, θὰ ἔχωμεν τὴν παράλυσιν καὶ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας καὶ ὡς συνέπειαν, τοῦ ὅλου ὀργανισμοῦ τοῦ Κράτους καὶ τῆς κοινωνικῆς μας ζωῆς. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Δὲν κρίνω δὲ οὔτε τὰ αἴτια, οὔτε τὰ παράπονα. Κρίνω τὴν πολιτικὴν ἀπεργίαν, τὴν ὁποίαν θεωρῶ ἄκρως ἐπικίνδυνον εἰς τοὺς δυσκόλους αὐτοὺς καιρούς, ἐπικίνδυνον ὄχι αὐτὴν καθ’ ἑαυτὴν ἐπειδὴ ἀπέχει ἕνα πολιτικὸν κόμμα ἀπὸ τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος. Τὴν θεωρῶ ἐπικίνδυνον διὰ τὸ παράδειγμα, ποὺ δημιουργεῖ. Ὅταν κόμματα, τὰ ὁποῖα μάλιστα ἐκπροσωποῦν τὰς μᾶλλον συντηρητικὰς τῆς χώρας τάξεις, ἀφήνουν τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ καταφεύγουν εἰς τὸν δρόμον, πῶς θέλετε νὰ κρατηθοῦν δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι καὶ κοινωνικαὶ τάξεις, ἐργατῶν, ἐμπόρων, ἐπαγγελματιῶν, ἀγροτῶν ἀπὸ τὴν μίμησιν; Καὶ αὔριον, ἂν τὸ φαινόμενον αὐτὸ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς φρουροὺς τῆς χώρας αὐτῆς, ποῖον παράδειγμα θὰ τοὺς συγκρατήσῃ; Ἔτσι κρίνω τὸ θέμα. Καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς, ὅσον καὶ ἂν θὰ εἶναι κάπως δριμεῖα ἡ παρατήρησις, ἐπιθυμῶ νὰ θεωρηθῇ ὡς φιλικὴ ἡ ὑπόδειξίς μου ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτό, ἀπὸ τὸ πλῆθος τῆς Βουλῆς καὶ τῆς κοινῆς γνώμης, ὅπως ἐπανέλθουν οἱ ἀπολειπόμενοι συνάδελφοι εἰς τὰς ἐργασίας των. Κύριοι, εἰς κάποιαν δύσκολον ὥραν, ὅταν ἐδῶ τοῦ τόπου αὐτοῦ ἡ ἐλευθερία καὶ πάλιν ἠπειλεῖτο, εἴχομεν μίαν σύγκρουσιν δύο στρατηγῶν ἢ δύο πολιτικῶν ἀνδρῶν, ὁ ἕνας μᾶς ἀφῆκεν ἐκεῖνο τὸ μνημειῶδες «πάταξον μὲν ἄκουσον δέ». Εἶναι τὸ παράδειγμα, ποὺ μᾶς τὸ ὑμνοῦν 25 αἰῶνες καὶ δεκάδες γενεῶν Ἑλληνικῶν. Ἕνας μεγάλος πολιτικὸς τὴν ὥραν τοῦ κινδύνου ἔπνιξε τὸν προσωπικὸν ἀνδρισμόν του καὶ ἐνεθυμήθη μόνον τὸ καθῆκον πρὸς τοὺς συνανθρώπους του, ποὺ ἐκινδύνευαν καὶ εἶχαν τὸ δικαίωμα νὰ σωθοῦν. Καὶ τοὺς ἔσωσεν εἰς τὴν Σαλαμῖνα. Εἶπα, δὲν κρίνω οὔτε τὰ αἴτια οὔτε τὰ παράπονα. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω ποῦ εἶναι τὸ δίκαιον. Εἶμαι ἀπολύτως ἀντικειμενικός. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη ἡ παραίτησις ἑνὸς Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν ὑπῆρξεν ἱκανοποιητικὴ πρᾶξις διὰ τὸν θιγέντα Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, ἐὰν ἡ ἐπιστολὴ τοῦ προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν κλίνην τοῦ ἀσθενοῦς δὲν ἀποτελεῖ καὶ αὐτὴ ἱκανοποίησιν, θὰ ἤθελα ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ νὰ πνίξουν τὸ προσωπικόν των παράπονον καὶ νὰ μένουν ἐδῶ τὴν ὥραν τοῦ κινδύνου, διὰ νὰ μὴ δώσουν ποράδειγμα εἰς τὴν κατάλυσιν καὶ τῆς λειτουργίας τῶν ἐλευθέρων θεσμῶν καὶ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας καὶ τῆς ζωῆς τῆς χώρας αὐτῆς. Κύριοι, τὸ εὔχομαι μὲ ὅλην τὴν ψυχήν μου νὰ ἴδωμεν τὸ ταχύτερον τοὺς συναδέλφους παρισταμένους εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Τὸ ζητῶ ἐν ὀνόματι τοῦ τόπου αὐτοῦ, ἐν ὀνόματι τοῦ δυσμοίρου αὐτοῦ λαοῦ. Τὸ ζητῶ ἐν ὀνόματι αὐτῆς τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία μὲ τὴν ἀπεργίαν της τραυματίζεται δεινῶς καὶ τραυματίζει δεινότερον τὴν χώραν καὶ θὰ ἤθελα, τὴν ὥραν αὐτήν, νὰ ἐξαρθοῦν ὑπεράνω τοῦ προσωπικοῦ των παραπόνου καὶ νὰ ἀποβλέψουν μόνον εἰς τὸ δημόσιον τῆς χώρας συμφέρον. Κύριοι, ἐὰν δὲν ἔλθουν οἱ ἀπέχοντες συνάδελφοι, ἡ δημοκρατία δὲν θὰ σβύσῃ, οὔτε ἡ ζωὴ τῆς χώρας θὰ σβύσῃ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις ποὺ δίδει ἡ τροπολογία τοῦ Κανονισμοῦ εἰς τὸ ἄρθρον 2 ἐδάφιον 3. Δι’ αὐτὸ μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως διαφωνοῦντα ὁ κ. Εἰσηγητής. Ὀρθῶς ἔχει ἡ διάταξις. Ἡ διάταξις λέγει, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι πάντοτε παροῦσα. Ὅταν κλείουν αἱ πύλαι αὐτῆς, ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ἀσκεῖται διὰ Νομοθετικῶν Δ)των κατόπιν συμφώνου γνώμης Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Αὐτὸ προβλέπει τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος. Καὶ ἐπεκράτησε καὶ ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν καὶ ἀπὸ τὰ συνταγματικὰ θέσμια ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως νὰ εἶναι ἀνάλογος μὲ τὴν δύναμιν εἰς ἀριθμὸν βουλευτῶν τῶν κομμάτων. Ἀλλ’ ὅταν ἕνα πολιτικὸν κόμμα ἀπεργῇ καὶ δὲν εἶναι δυνατή, βάσει τοῦ κρατοῦντος Κανονισμοῦ, ἡ λειτουργία τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, τί θὰ γίνῃ; Θὰ γίνῃ παρέκκλισις ἀπὸ τὸ Σύνταγμα καὶ θὰ ἔχωμεν ἔκδοσιν Ἀναγκαστικῶν Νόμων ὑπ’ εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπούσης τῆς Βουλῆς, ἢ ἡ δημοκρατία θὰ εὕρῃ μίαν λύσιν νὰ λειτουργήσῃ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ ἀπόντος οἱουδήποτε κόμματος; Αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ λέγει, ὅτι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν 52 μελῶν θὰ γίνῃ ἡ σύνθεσις ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς μὲ τὴν ἀναλογίαν τῆς ἀριθμητικῆς δυνάμεως τῶν κομμάτων. Ἀλλὰ ἐὰν ἕνα οἱονδήποτε κόμμα ἀπέχῃ, ὁ Πρόεδρος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁρίσῃ τοὺς 26 ἀναπληρωτάς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναπληροῦν ἀπόντας βουλευτὰς ἀπὸ οἱανδήποτε παράταξιν, διότι ὑπεράνω ἀπὸ οἱανδήποτε κομματικὴν εὐθιξίαν ἢ κομματικὴν εὐθυγράμμισιν, ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη νὰ σωθοῦν καὶ νὰ διατηρηθοῦν οἱ ἐλεύθεροι καὶ οἱ δημοκρατικοὶ τῆς χώρας θεσμοί. Καὶ προέχει νὰ ἔχωμεν μίαν ἐγγύησιν μεγαλυτέραν ἀπὸ τοὺς Ἀναγκ. Νόμους τῶν ὑπηρεσιῶν, δηλαδὴ τοὺς 52 βουλευτὰς ἀπὸ οἱονδήποτε κόμμα καὶ ἂν προέρχωνται, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὸ Νομοθετικὸν Σῶμα καὶ οἵτινες θὰ ἐλέγχουν καὶ θὰ συζητοῦν καὶ θὰ βελτιώνουν τὰ ἐκδιδόμενα Νομοθετικὰ Διατάγματα. Συνεπῶς, τὸ Σῶμα αὐτό, ψηφίζον σήμερον τὴν τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ, ποιεῖται διὰ τοῦ ὁμιλοῦντος βουλευτοῦ ἔκκλησιν νὰ προσέλθουν οἱ ἀπόντες συνάδελφοι εἰς τὰς θέσεις των. Ἀλλ’ ἐὰν δὲν θελήσουν οὗτοι νὰ ἔλθουν, δὲν θὰ παραλύσῃ οὔτε ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία, οὔτε ἡ Ἑλληνικὴ ζωή. Αἱ δημοκρατίαι ἑλίσσονται καὶ γνωρίζουν νὰ εὑρίσκουν λύσεις διὰ νὰ διαιωνίζεται ἡ ζωὴ τῶν Κρατῶν καὶ τῶν λαῶν. Θέλομεν νὰ εἶναι ἐδῶ οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ ἐὰν δὲν εἶναι, δὲν θὰ σταματήσῃ οὔτε ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία, οὔτε ἡ δημοκρατία. (Χειροκροτήματα). Καὶ δι’ αὐτὸ εὐθέως θὰ ψηφίσωμεν τὴν διάταξιν ὡς ἔχει ὑποβληθῆ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ ἡ διάταξις αὕτη, ὅπως εἶπα, δὲν ἀποτελεῖ πραξικόπημα, ἀλλ’ ἀντιμετωπίζει πραξικόπημα ἄλλων. (Χειροκροτήματα). Κύριοι, ἀπὸ τὴν ἱστορίαν γνωρίζω καὶ θὰ ἤθελα ὅπως ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ μὴ ἀγνοήσῃ τὸ ἱστορικὸν δίδαγμα, ὅτι ὅσοι ἐκ τῶν ὅπλων ἐγένοντο μεγάλοι καὶ ὑψώθησαν ὑπὲρ τὴν δημοτικὴν ἰσότητα, ὅταν παραιτοῦνται τῶν πολιτικῶν καὶ ἀποχωροῦν εἰς τὴν ἰδιωτικὴν ζωήν, διατηροῦν ἄνευ φθόνου τὴν τιμὴν καὶ τὴν δύναμιν ποὺ ἀπέκτησαν εἰς τὰ στρατόπεδα. Ἀλλ’ ὅσοι ἀξιοῦν, ὅπως εἰς τὰ στρατόπεδα ἐπρώτευαν, νὰ πρωτεύουν καὶ εἰς τὴν πολιτικήν, τούτους δὲν ἀνέχονται οἱ φιλοδοξοῦντες νὰ ὑπερέχουν τοὐλάχιστον ἐδῶ. Καὶ ὅταν τοὺς συναντοῦν εἰς τὴν ἀγοράν, τοὺς καθιστοῦν ὑποχειρίους καὶ τοὺς καταβάλλουν. Καὶ δὲν εἶναι σπάνια τὰ παραδείγματα στρατιωτικῶν λαμπρυνθέντων εἰς τὰ ὅπλα νὰ ἔχουν ἀτυχήσει εἰς τὴν πολιτικήν. Θὰ ἦτο χρήσιμον καὶ διὰ τὴν Χώραν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ νὰ φιλοσοφήσῃ εἰς τὸ δίδαγμα τοῦ σοφοῦ ἱστορικοῦ. Ἄς ἐρευνήσῃ, ἂν προσπάθεια νὰ καταβληθοῦν συμβαίνει καὶ διὰ τὴν ἰδικήν του αἴγλην καὶ διὰ τὸ ἰδικόν του κῦρος. Καὶ ἂν συμβαίνῃ τοῦτο ἀπὸ πολιτικούς του ἀντιπάλους ἢ καὶ ἀθέλητα, ἀπὸ ἰδικούς του πολιτικούς φίλους καὶ συμβούλους. Καὶ ἂς διἴδῃ ποὺ μία συνεχὴς σειρὰ σφαλμάτων ἰδικῶν του φίλων τὸν ὁδηγοῦν καὶ ποῦ ὁδηγεῖται ἡ χώρα. Καὶ θὰ ἀναγνωρίσῃ ἀσφαλῶς καὶ ἡ ἰδική του ὑπερηφάνεια, ὅτι δὲν ἀνήκει εἰς τοὺς πολιτικοὺς ἡγέτας νὰ ὠθοῦν τὸν τόπον εἰς κοινωνικὴν καὶ πολιτικὴν ἐξάρθρωσιν. (Χειροκροτήματα).

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§118Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν εἶναι κατ’ ἀρχὴν πρᾶγμα οὔτε σύνηθες, οὔτε εὐπρεπές, νὰ γίνεται συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην στρεφομένη ὄχι μόνον κατὰ ἑνὸς ὁλοκλήρου κόμματος, ἀλλὰ ἔστω καὶ κατὰ ἑνὸς μόνον συναδέλφου, ἀπόντος. Συμμερίζομαι ὅμως πλήρως τὴν πατριωτικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐκ Λαρίσης, τοῦ ἄρτι κατελθόντος τοῦ βήματος καὶ ἐπικροτῶ πλήρως τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐξέφερε, διότι ἐὰν ἀπουσιάζῃ ἡ μερὶς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἀπὸ τὴν Βουλὴν τὸ πταῖσμα εἶναι μόνον ἰδικόν της. Καὶ ὅμως ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Λαρίσης ἐτόνισε δὲν εἶναι μόνον πταῖσμα κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ των ὡς πολιτικοῦ κόμματος, δὲν εἶναι μόνον σφάλμα ἐναντίον τῶν προσώπων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν ὁμάδα αὐτὴν καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο μόνον περὶ τούτου οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα οὔτε καὶ ἐπιθυμίαν, θὰ εἴχομεν νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα. Ἕκαστος ὡς ἄτομον φέρει τὴν εὐθύνην τῶν ἰδικῶν του πράξεων. Ἀλλὰ ἡ ἀποχὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἀποτελεῖ ἔγκλημα κατὰ τῆς Πατρίδος. Ὅπως ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος κ. Χατζηγιάννης τὰ πολιτικὰ κόμματα, κ. βουλευταί, δὲν εἶναι ἰδιωτικαὶ ὑποθέσεις ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὰ ἀποτελοῦν. Τὰ πολιτικὰ κόμματα εἶναι ὀργανισμοὶ ἐθνικοί, προωρισμένοι νὰ ἐξυπηρετήσουν τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ καὶ τῆς πατρίδος, διῃρημένοι εἰς δύο, εἰς τὴν συμπολίτευσιν, ἡ ὁποία κυβερνᾷ καὶ εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία ἐλέγχει. Εἶναι πρωτοφανὲς τὸ θέαμα, τὸ ὁποῖον σημειοῦται εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν ὄχι μόνον σήμερον μὲ τὴν ἀποχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Συναγερμοῦ ἀκόμη καὶ ὅταν ἦτο παρὼν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Εἶναι πρωτοφανὴς ἡ ἀξίωσις τῆς μειοψηφίας νὰ θέλῃ διὰ παντὸς μέσου καὶ δὴ διὰ μέσου ἐκτὸς τοῦ Συντάγματος καὶ ἐκτὸς τῶν κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν νὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἀπόψεις της. Κύριοι βουλευταί, οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες δημιουργοῦνται ἐντὸς τῆς αἰθούσης τῶν κοινοβουλίων. Εἶναι τοῦτο μία ἀρχὴ ἡ ὁποία ἐπιστεγάζει αὐτὴν ταύτην τὴν ἰδέαν τῆς δημοκρατίας. Οὐδεὶς ἔχει ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὄχι μόνον εἰς οἱανδήποτε χώραν τὴν σύγχρονον αὐτὴν ἐποχήν, ἀλλὰ οὐδεὶς ἔσχε ποτὲ τὸ δικαίωμα, τὸ ἀνάστημα, τὴν τόλμην νὰ εἴπῃ ἐνώπιον τοῦ λαοῦ εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει, ἐγὼ εἶμαι καὶ ἐγὼ διατάσσω. Μὲ τὴν σκέψιν αὐτήν, κύριοι βουλευταί, ὅταν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐγένετο ἡ πολιτικὴ ἐπίθεσις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης εἶπον, ὅτι στρατάρχης ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης δὲν ὑπάρχει. Καὶ λυποῦμαι εἰλικρινῶς καὶ ὅπως τότε τὸ εἶπα δημοσίως τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι καὶ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ εἰς μίαν καθαρῶς πολιτικὴν πρᾶξιν οἵα εἶναι ἡ ἐπιστολὴ τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνε πρὸς τὸν κ. Παπάγον, δὲν τὴν ἀπηύθυνε πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἀλλὰ πρὸς τὸν στρατάρχην. Τὸ πρᾶγμα εἶναι λυπηρὸν καὶ ἀποκαρδιωτικόν. Ἄν ὅλοι μας καὶ πρὸ παντὸς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀρχηγοὶ κομμάτων δὲν θελήσωμεν νὰ διατηρήσωμεν τοὺς κοινοβουλευτικοὺς θεσμοὺς καὶ τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα, ὁ τόπος δὲν θὰ προχωρήσῃ ὁμαλῶς. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὸν ἀποκαλοῦμεν στρατάρχην, στρατάρχης δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν Βουλήν. Ἄν ὁ κ. Παπάγος ἤθελε νὰ παραμείνῃ στρατάρχης, ἡ θέσις τοῦ στρατάρχου ἦτο εἰς τὸν στρατόν. Ἀφ’ ὅτου ὅμως ἐνεφανίσθη ὡς ἀρχηγὸς κόμματος εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου διὰ τὸν λαὸν καὶ διὰ τὴν Βουλὴν εἶναι μόνον ἀρχηγὸς κόμματος. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἀποδίδω εὐθύνην καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, διότι μετὰ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπάγου ὡς πολιτικοῦ ἀρχηγοῦ, δὲν κατήργησε τὰ προνόμια, τὰ ὁποῖα εἶχεν ὡς στρατάρχης. Γίνεται, κ. βουλευταί, τελετὴ καὶ προσέρχονται ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἀρχηγοί, γίνονται δεκτοὶ ὡς κοινοὶ θνητοί, προσέρχεται ὁ κ. Παπάγος ὡς ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἀρχίζουν τὰ τύμπανα καὶ αἱ μουσικαί, διότι ἔρχεται ὁ στρατάρχης. Δὲν ὑπάρχει ἴση μεταχείρισις ἀπὸ μέρους τῆς Πολιτείας κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ποῦ ἠκούσθη πολιτικὸς ἀρχηγὸς νὰ ἔχῃ στρατιωτικὸν οἶκον καὶ ὑπασπιστάς; Ποῦ ἠκούσθη αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι μεγάλη ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως. Τὸ λέγω δὲ ὄχι διότι φθονῶ τὸ πρόσωπον τοῦ Α ἢ τοῦ Β ἂν ἔχῃ ὑπασπιστάς, ἀλλὰ διότι ἡ Κυβέρνησις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συντείνει εἰς τὴν νοθείαν τοῦ πολιτεύματος, ἐπειδὴ δίδει καὶ αὐτὴ διὰ τῆς ἀνοχῆς της τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Συναγερμὸν νὰ προβάλλῃ τὸν ἀρχηγόν του ὡς στρατάρχην. Ὁ Συναγερμὸς κατηγόρησε τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅτι ἀποτελεῖ συρραφὴν προσώπων, ἐνῷ ἐκεῖνος ἀποτελεῖ συρραφὴν προσώπων καὶ συρραφὴν κομμάτων καὶ ὁμάδων. Εἴδατε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Συναγερμοῦ ἐδῶ μία ἢ δύο ἡμέρας προσῆλθον ἐντὸς τῆς αἰθούσης ὁ ἀρχηγός του καὶ ὡρισμένοι ἐπιτελεῖς του. Δὲν καταδέχονται νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι μεγάλη τιμὴ διὰ τὴν Βουλὴν νὰ ἔρχωνται ἐδῶ, ἐνῷ ἡ θέσις των εἶναι ἐδῶ διττῶς. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ ὑπηρετήσουν τὴν πατρίδα των καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἐμφανίσουν τὰς πολιτικάς των ἱκανότητας. Ἀντ’ αὐτῶν ἐπροτίμησαν νὰ ἐφαρμόσουν τὴν ἀρχὴν τοῦ Κολοκοτρώνη, καλύτερον νὰ σὲ ἀκούουν παρὰ νὰ σὲ βλέπουν. Ἐδῶ ὅμως δημιουργοῦνται οἱ ἀρχηγοί. Καὶ οἱ μὲν ἐπιτελεῖς τοῦ Συναγερμοῦ ἐπανειλημμένως ἢ ἀπεδοκιμάσθησαν ἀπὸ τὸν λαὸν ἢ δὲν ἐπεδοκιμάσθησαν. Ὁ Ἀρχηγός του τί ἐπεδίωξεν ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς; Μόνον τὴν ἀπουσίαν του ἀπὸ τὰς κοινοβουλευτικὰς ἐργασίας. Ποία ἦτο ἡ συμβολή του εἰς τὴν λύσιν τῶν φλεγόντων ζητημάτων διὰ τὰ ὁποῖα πονεῖ ὁ λαός; Ἡ ἀπουσία του καὶ ἡ ἄγονος ἐπίκρισις, ἐπίκρισις γενομένη ὄχι ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης ἀλλὰ εἰς τὰς ὁδοὺς τῶν πόλεων τῆς Πελοποννήσου. Σκεφθῆτε λοιπόν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διαφωτιζόμενος κατὰ τρόπον ἀντικειμενικὸν καὶ ἀληθῆ περὶ τῆς ἀληθοῦς θέσεως τῶν Ἑλληνικῶν ζητημάτων, θὰ καταδικάσῃ ἀπολύτως τὴν στάσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Δὲν ἐπιτρέπεται, κύριοι βουλευταί, ὄχι μόνον εἰς ἓν μέγα πολιτικὸν κόμμα, ὡς εἶναι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ἀλλὰ καὶ εἰς οὐδὲν ἄτομον, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν θέσιν καὶ τὴν ἐκτίμησιν τοῦ κ. Παπάγου, νὰ φέρῃ μίαν τοιαύτην ἀνωμαλίαν εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων τοῦ τόπου μίαν τοιαύτην ἀνωμαλίαν, διὰ τὸ κακῶς ἐννοούμενον προσωπικὸν φιλότιμον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν—ὁμιλῶ ὡς ἁπλοῦς βουλευτὴς—ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθη τὴν παραίτησιν τοῦ τέως Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νομίζω, ὅτι καλῶς ἔπραξεν ὄχι, διότι αἱ πράξεις του ἔθιξαν τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ὄχι. Ὅποιος πολιτεύεται, κύριοι βουλευταί, καὶ ὅποιος ἀξιοῖ μάλιστα νὰ κατέχῃ πρώτην θέσιν εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου, πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἡ πολιτικὴ εἶναι σκληρὸν πρᾶγμα καὶ ἄχαρι. Ὅποιος πολιτεύεται—τὸ γνωρίζομεν ὅλοι—καὶ θὰ δώσῃ κτυπήματα καὶ θὰ λάβῃ κτυπήματα. Ἄλλωστε καὶ τί δὲν μᾶς κατηγόρησεν ὁ Συναγερμὸς κατὰ τὴν τελευταίαν πολιτικὴν συζήτησιν ἐδῶ καὶ ὡς κόμματα συμπράττοντα καὶ ὡς Κυβέρνησιν; Τί μύδρους δὲν ἐξεστόμισεν ἐναντίον μας καὶ ἐναντίον ἀκόμη τῆς ἀτομικῆς μας ἀξιοπρεπείας καὶ πόσας ὕβρεις δὲν ἀκούομεν καθημερινῶς καὶ κατὰ τῶν Ἀρχηγῶν μας καὶ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατὰ τῆς Βουλῆς, μέχρι σημείου, τὸ ὁποῖον νὰ προκαλῇ τὴν ἀγανάκτησιν κάθε τιμίου ἀνθρώπου; Τί δὲν ἀκούομεν κάθε ἡμέραν ἀπὸ τὰ δημοσιογραφικά των ὄργανα, κατὰ τοῦ κ. Πλαστήρα, τοῦ κ. Βενιζέλου, τῆς Βουλῆς, τῶν βουλευτῶν; Ἐθίγη κανεὶς ἀπὸ ἡμᾶς καὶ εἴπομεν ἢ ἀνακαλεῖτε ἢ φεύγομεν; Αὐτὴ νομίζω ἡ πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως, νὰ δεχθῇ τὴν παραίτησιν τοῦ τέως Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἦτο πρᾶξις ὀρθὴ ὄχι ὅμως, διότι ἐθίγη προσωπικῶς ὁ κ. Παπάγος, ἀλλὰ διότι ἡ διαταγὴ τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐκδώσει ἠδύνατο νὰ δώσῃ βάσεις πρὸς παρεξηγήσεις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ εἰσαγάγῃ τὴν πολιτικὴν εἰς τὸν στρατόν. Καὶ διὰ νὰ ἀποσοβηθῇ πᾶσα τοιαύτη ὑποψία, ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθη τὴν παραίτησιν τοῦ τέως Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Καὶ εἰς συμπλήρωμα ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ἀξιότιμος κύριος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὁ κ. Βενιζέλος, προὐχώρησε μέχρι τοῦ ἀκραίου ἀνωτάτου ὁρίου τῆς ἐπιτρεπομένης ἐνεργείας, τοῦ νὰ διατάξῃ τὴν παῦσιν πλέον τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐν λόγῳ διαταγῆς, ἡ ὁποία θεωρεῖται πλέον ὡς μὴ ὑπάρχουσα. Σκεφθῆτε λοιπὸν τὸ βάθος τῆς πολιτικῆς σκέψεως διὰ μίαν τοιαύτην ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Σκεφθῆτε τὴν ἀνωτερότητα καὶ τὴν εὐγένειαν αἰσθημάτων ποὺ προεκάλεσαν τὴν ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ συγκρίνατέ την μὲ τὴν ταπεινότητα τῆς συμπεριφορᾶς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία παραγνωρίζουσα τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα λέγει, ὄχι, κύριε, θὰ ὑποδουλωθῇς, θὰ πέσῃς θῦμα κάτω, θὰ τὴν ἀνακαλέσῃς. Ποῖος ἀπὸ σᾶς, ἔχων τὸ στοιχειῶδες αἴσθημα τῆς ἀνθρωπίνης ἀξιοπρεπείας, θὰ ἐδέχετο ἕνα τοιοῦτον ἐξευτελισμόν;

§119ΦΩΝΑΙ. Οὐδείς, ποτέ.

§120Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Δὲν θὰ ὑποκύψωμεν εἰς τὴν βίαν.

§121Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἄλλα εἶναι τὰ αἴτια καὶ ἄλλοι οἱ σκοποὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ Συναγερμοῦ. Ὁ κ. Παπάγος ἐνόμιζεν, ὅτι ἐμφανισθεὶς εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ μεταχειρισθεὶς τὴν πομπώδη φράσιν «καλῶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς Συναγερμόν», ὅτι θὰ ἔσπευδεν ὁ λαός, ἀμὰν ἀγᾶ μου, σῶσε μας, ἐσὺ εἶσαι ὁ Μεσσίας (χειροκροτήματα). Αἱ φροῦδαι αὐταὶ ἐλπίδες του καὶ ἡ οὐδεμία πολιτικὴ ἀξία του—μὴ συγχέωμεν τὴν στρατιωτικὴν δρᾶσιν καὶ τὴν πολιτικὴν ἀξίαν, ἄλλο τὸ ἕνα, ἄλλο τὸ ἄλλο—αἱ φροῦδαι λοιπόν, αὐταὶ ἐλπίδες ἐκ μηδεμιᾶς πολιτικῆς ἀξίας του δικαιολογούμεναι, διεψεύσθησαν ἀπὸ τὴν ψῆφον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἔ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ χωνεύσῃ, κύριοι βουλευταί. Πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ διαλυθῇ, νὰ πᾶμε εἰς ἐκλογάς, νὰ ἔλθῃ ἐκεῖνος καὶ ἐὰν καὶ αἱ νέαι ἐκλογαὶ δὲν τὸν ἀναδείξουν μὲ ἀπόλυτον πλειοψηφίαν, πάλιν ἐκλογάς, μέχρις ὅτου ἢ νὰ ἔλθῃ αὐτός, ἢ ὁ λαὸς συχαθῇ τὴν ὅλην κατάστασιν. Νομίζω λοιπόν, κύριοι βουλευταί, δύο πράγματα. Πρῶτον, ὅτι ὅπως λέγομεν, ὅτι ἡ Δημοκρατία ἔχει καὶ δικαιώματα καὶ ὑποχρέωσιν ἀμύνης ἐναντίον τῆς οἱασδήποτε ἐπιβουλῆς ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστεράν, κατ’ ἴσον λόγον δικαιούμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ Δημοκρατία καὶ τὸ Κράτος ἔχουν καὶ δικαιώματα καὶ ὑποχρεώσεις ἀμύνης καὶ κατὰ οἱασδήποτε ἐπιβουλῆς ἀπὸ τὴν ἄκραν δεξιάν. (Χειροκροτήματα). Ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀποφεύγουν τὸ βῆμα, δὲν θέλω νὰ εἴπω, διότι δὲν δύνανται νὰ τὸ κρατήσουν ἂς ἔλθουν νὰ τὸ ἀποδείξουν, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀποφεύγουν τὸ βῆμα καὶ ἀπαγγέλλουν μονολόγους ἐπιμελῶς παρασκευασμένους ἐκ τῶν προτέρων, ἀπὸ τοὺς διαφόρους ἐξώστας τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων, μονολόγους τοὺς ὁποίους προκαλούμενοι εἰς τὴν Βουλήν, τοὺς ἀπαρνοῦνται. Ὅπως προεκλήθη ὁ κ. Παπάγος κατὰ τὴν τελευταίαν πολιτικὴν συζήτησιν ἐδῶ, νὰ βεβαιώσῃ λόγους μνημονευομένους ὑπ’ αὑτοῦ καὶ ἀπὸ τὸν ἔχοντα τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ σήμερον καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν εἶπεν, ὅτι ὁσηδήποτε βοήθεια Ἀμερικανικὴ καὶ ἐὰν δοθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ τόπου, ἡ Κυβέρνησις θὰ τὴν φάγῃ, ὡς ἐὰν νὰ λέγῃ εἰς τοὺς Ἀμερικανούς, μὴ βοηθῆτε τὴν Ἑλλάδα, ἂν καὶ εἶχε ὑποχρέωσιν, προκληθεὶς ἐσίγησε σιγὴν ἰχθύος. Εἶναι ἐπιτρεπτὸν εἰς τὴν Δημοκρατίαν νὰ ἀνεχθῇ τοιαῦτα πράγματα, ἄνευ ἰδικῆς της ἀμύνης; Ποῖα θὰ εἶναι αὐτὰ τὰ μέτρα ἀμύνης, κύριοι βουλευταί; Ἡ ἐξέλιξις τῶν πραγμάτων θὰ τὸ καταδείξῃ. Σήμερον ἔχομεν τὴν πρώτην ἐκδήλωσιν, συνισταμένην εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος διέπει τὰς ἐργασίας μας. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀθωότερον τῶν πραγμάτων. Διότι ἁπλῶς διευκολύνεται ἡ δρᾶσις ἡ κοινοβουλευτικὴ τῆς Δημοκρατίας, αἱ κοινοβουλευτικαὶ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς. Κατὰ ποῖον τρόπον; Ὅτι ναὶ μὲν συμφώνως πρὸς τὸ Σύνταγμα ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς θὰ καθορίζῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν τακτικῶν μελῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποτελοῦν τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ θὰ προσθέτῃ καὶ ἀναπληρωματικὰ μέλη, ἀνεξαρτήτως τοῦ κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκουν. Ἐὰν ὁ Συναγερμός, ὅπως εὐχόμεθα, ἐλπίζομεν, ἀλλὰ δὲν παρακαλοῦμεν, ἀλλὰ τοῦτο ὑποδεικνύομεν ὡς καθῆκον ἐθνικόν, θελήσῃ νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν ἀνέλαβε διὰ τῆς ψήφου τοῦ λαοῦ, ἐὰν πονῇ διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ καὶ θέλῃ νὰ συντελέσῃ ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνάμεών του καὶ αὐτός, εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς τύχης αὐτοῦ τοῦ λαοῦ, τὸν ὁποῖον ὅλοι ἐκπροσωποῦμεν, καὶ ἔλθῃ εἰς τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, θὰ ἔχῃ τὴν θέσιν του, ὅπως τὴν ἔχει εἰς τὰς ἄλλας Ἐπιτροπάς. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν ἔλθῃ δὲν θὰ σταυρώσωμεν καὶ ἡμεῖς τὰς χεῖρας μας. Ὅπως λέγει ὁ κ. Παπάγος, ὅτι δὲν θὰ σταυρώσῃ ἐκεῖνος τὰς χεῖρας, διότι νομίζει, ὅτι ἐκεῖνος μπορεῖ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ μὴν σταυρώσῃ τὰς χεῖρας του, ἔξω μάλιστα τοῦ Κοινοβουλίου, πῶς θὰ τὰς σταυρώσωμεν ἡμεῖς ἐντὸς τοῦ Κοινοβουλίου; (Χειροκροτήματα). Ψηφίσατε λοιπόν, κύριοι βουλευταί, τὰς τροποποιήσεις αὐτὰς τοῦ Κανονισμοῦ. Ψηφίζοντες τὰς τροπολογίας εὑρισκόμεθα ἐντὸς τοῦ καλῶς ἐννοουμένου συμφέροντος τοῦ λαοῦ. Ἐνθυμηθῆτε μόνον, ἐφ’ ὅσον θέλομεν νὰ εὑρισκόμεθα ἐντὸς τοῦ Συντάγματος, ὅτι καὶ τὸ Σύνταγμα δὲν τὸ ἤθελαν. Εἰς τὸ τέλος ἀπῆλθον. Δὲν γνωρίζω ποῖα εἶναι τὰ παρασκήνια τοῦ Συναγερμοῦ. Ἂν καὶ ἡμεῖς στηριχθῶμεν εἰς τὰ γραφόμενα τῶν ἐφημερίδων, ἄλλοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ τὸν ὤθησαν εἰς τὴν ἀποχήν. Ἂς ἐκλέξῃ λοιπὸν μεταξὺ τοῦ πατριωτικοῦ του καθήκοντος καὶ τῆς κοινῆς ἐπιρροῆς τῶν κακῶν του συμβούλων. (Χειροκροτήματα).

§122Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Νὰ ἐκδώσῃ ἡ Βουλὴ ψήφισμα καταλύσεως ὅλων τῶν σκανδαλωδῶν προνομίων τοῦ Στρατάρχου Παπάγου.

§123Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῶν τροπολογιῶν. Θὰ ἤθελα μόνον νὰ θέσω ὡρισμένα σημεῖα. Τὸ πρῶτον ἀφορᾷ εἰς τὸ ὑπηρετικὸν προσωπικὸν τῆς Βουλῆς. Εἰς τὸ ἄρθρον 11 ἀναγράφεται: «..... ....... (ἀναγινώσκει)......» Θὰ ἤθελα νὰ γίνῃ κἄποιος καθορισμὸς τῆς θέσεως τοῦ ὑπηρέτου.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ ἀνεγράφησαν διὰ νὰ καταργηθοῦν...

§125Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ γνωρίζω αὐτό, ἀλλὰ ἤθελα νὰ καθορισθῇ, ὅτι ἡ θέσις τοῦ ὑπηρέτου τῆς Βουλῆς εἶναι ἡ τοιαύτη ἐπὶ βαθμῷ καὶ μισθῷ κλητῆρος βʹ ἢ αʹ τάξεως.

§126ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§127Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ δεύτερον ὑπάρχει καὶ ἓν ΙΑ ψήφισμα ἐκκρεμές, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει κυρωθῆ καὶ τὸ ὁποῖον διέπει τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Τὸ ἄρθρον 10 τοῦ ΙΑ ψηφίσματος προβλέπει τὴν ρύθμισιν τῆς θέσεως 2–3 ὑπαλλήλων τῆς Βουλῆς, οἱ ὁποῖοι εἶχον τοποθετηθῆ εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Δικτατορίας. Τὸ ἄρθρον 10 λέγει τὰ ἑξῆς:... (ἀναγινώσκει)...».

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία σας γίνεται δεκτή, ἐφ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράτασιν τῶν προθεσμιῶν τῆς 10ης παραγράφου τῶν μεταβατικῶν διατάξεων τοῦ ΙΑʹ ψηφίσματος καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν προκαλεῖ τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§129Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, συμβαίνουν πολὺ περίεργα πράγματα εἰς τόν περίεργον τόπον μας. Ἡ πτέρυξ ἐκείνη (δεικνύει τὴν πτέρυγα τοῦ Συναγερμοῦ) λάμπει διὰ τῆς ἀπουσίας της. Ἡ πτέρυξ αὐτή, ἡ ὁποία ἐμφανίζεται ὡς ἐκπροσωποῦσα τὸν κόσμον τῶν συντηρητικῶν νοικοκυραίων καὶ ἂν θέλετε καὶ τῶν πατριωτῶν καὶ ἐθνικοφρόνων καὶ πράγματι τὸν ἐκπροσωπεῖ, ἂς μὴ λησμονῶμεν, ἀπέσχεν ἐπίσης καὶ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον οἱ ἐκπρόσωποι τῆς τάξεως τῶν συντηρητικῶν ἀπεκάλεσαν «Σύνταγμα Χαμδῆ–Καραμαούνα». Οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Συντηρητικῶν δυσφημοῦν καὶ ὑπονομεύουν αὐτὸν τοῦτον τὸν Καταστατικὸν Χάρτην τῆς Χώρας, τὸ θεμέλιον τῆς Πολιτείας, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ νόμοι καὶ προφῆται κρέμανται, ὅπως ἐπίσης ἔχουν ἐξωθήσει καὶ παρωθήσει εἰς γενικὴν ἀπεργίαν τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους, εἰς ἐπανάστασιν δηλαδὴ κατὰ τοῦ Κράτους καὶ τοῦ καθεστῶτος, διαθέσαντες πρὸς τοῦτο ὅλα τὰ μέσα. Ἀπήργησαν καὶ αὐτοὶ καὶ ἀπέχουν διὰ τὴν περίφημον διαταγὴν τοῦ κ. Σακελλαρίου. Παραβλέπουν, ὅτι κατὰ πρωτοφανῆ καὶ μοναδικὴν ἐξαίρεσιν εἰς τὰ Κοινοβουλευτικά μας χρονικὰ ἐθυσιάσθη ἕνας Ὑπουργὸς καὶ λησμονοῦν, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι οἱ ἴδιοι διὰ τοῦ στόματος τοῦ Ἀρχηγοῦ των εἶπον καὶ διελάλησαν, προχθές, εἰς τὴν προκήρυξιν τῆς Κυριακῆς, τοῦ Στρατάρχου Παπάγου. Εἶπεν ὅτι ἀπέχει ὁ Συναγερμὸς καὶ ἐπιμένει νὰ ἀπέχῃ, διότι διὰ τῆς διαταγῆς ἐκείνης δὲν ἐθίγη μόνον αὐτός, ἀλλὰ ὁ Στρατὸς καὶ ἀκόμη καὶ τὸ Ἔθνος! Ἐθίγησαν ἀπὸ μίαν Ὑπουργικὴν διαταγήν, ἡ ὁποία ἀκριβῶς, ἂν καὶ ἐξεδόθη ἀδεξίως, ἀποσκοπεῖ νὰ ἐξάρῃ τὸν Στρατὸν καὶ νὰ διασκεδάσῃ τὰς εἰς βάρος του συκοφαντίας καὶ νὰ τονίσῃ, ὅτι παρὰ τὰ λεχθέντα καὶ γραφέντα ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ καὶ τῶν ὀργάνων τοῦ Συναγερμοῦ, θὰ εἶχε τὴν εὐκαιρίαν μὲ τὴν Ἐθνικὴν Ἑορτήν, νὰ ἴδῃ καὶ καμαρώσῃ ὁ φορολογούμενος καὶ στρατευόμενος λαὸς τὸν στρατόν του. Καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Συναγερμοῦ Στρατάρχης καὶ Ἀρχιστράτηγος, πρὸς τιμὴν τοῦ ὁποίου παιανίζουν αἱ μουσικαί, ἅμα τῇ ἐμφανίσει, εἶπεν καὶ ἐξεστόμισεν εἰς τὸ Ἄργος καὶ εἰς τὰ ἄλλα μέρη τῆς Πελοπονήσου κατὰ τὴν περιοδείαν του ἐναντίον τῶν Ἀνωτάτων Στελεχῶν τοῦ Στρατεύματος, συλλήβδην, γενικῶς καὶ ἀνεξαιρέτως, ὅτι εἶναι ἀνάξια καὶ ἀνίκανα, ὅτι εἶναι ὁ στρατὸς εἰς ἐρείπεια, κυττάξτε τὰ χάλια του, δὲν θίγουν τὸν Στρατόν, δὲν θίγουν τό Ἔθνος!! Καταλαμβάνεται ἀπὸ ἱερὰν ἀγανάκτησιν διὰ μίαν βραχείαν καὶ ἀδεξίαν διαταγὴν καὶ ἐναβρύνεται δι’ ὅσα πολλὰ καὶ ἀτέλειωτα καὶ ἀνήκουστα διελάλησε. Ἐκήρυξαν τώρα διὰ τοῦτο ἀποχὴν καὶ γενικὴν ἀπεργίαν, ἐνῷ τόσον ὁ ἴδιος ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Συναγερμοῦ καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅσον καὶ ὁ ἐπιτελάρχης του καὶ ὑποστρατάρχης Μαρκεζίνης, δὲν καταδέχονται συστηματικὰ νὰ πατοῦν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, τὴν ὁποίαν θεωροῦν πολὺ μικρὰν διὰ τόσον μεγάλους. Ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο κατὰ τὴν παρθενικήν του ἀγόρευσιν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τοῦ Συναγερμοῦ δὲν εὗρε τίποτε ἄλλο, δὲν ἔκαμε τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον νὰ δώσῃ συγχωροχάρτι εἰς ἕνα κίνημα, νὰ ἐξυμνήσῃ μέχρις ἑβδόμου οὐρανοῦ μίαν ἀντιστρατιωτικὴν καὶ συνωμοτικὴν ὀργάνωσιν ἀξιωματικῶν του, κάθε ἄλλο παρὰ ἰδεώδη, ΙΔΕΑ καὶ νὰ προπηλακίσῃ ἀνωτάτους ἀξιωματικούς, ἄλλον ὡς ἄτολμον καὶ δειλόν, ἄλλον ὡς πλαστογράφον, ἄλλον ὡς ἀλληλογραφοῦντα μὲ ξένην πρεσβείαν καὶ ἄλλον ὡς καταχραστὴν καυσοξύλων!! Καὶ ἔρχεται τώρα καὶ ζητᾷ καὶ ρέστα! Ὁ Ὑπουργὸς παρῃτήθη. Ἡ διαταγὴ ἀνεστάλη. Ἀλλὰ ἀξιοῖ ἐπὶ πλέον νὰ προσέλθῃ γονυκλινὴς ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ φορέσῃ σάκκον τρίχινον καὶ ζώνην δερματίνην, ὅπως ἐνεφανίζοντο τὸν μεσαίωνα ἐνώπιον τοῦ Πάπα οἱ ἐκλιπαροῦντες τὴν συγγνώμην καὶ εὐλογίαν του. Νέος Πάπας εἶναι, φαίνεται, ὁ κ. Μαρκεζίνης. Ὁ κ. Παπάγος εἶπεν εἰς τὴν προκήρυξίν του τῆς Κυριακῆς, ὅτι ἀνεμίχθη εἰς τὴν πολιτικὴν διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ ἔθνος. Τὸν πιστεύομεν εἰλικρινῶς καὶ λυπούμεθα ἐξ ἴσου εἰλικρινῶς. Εἶναι δύσκολον νὰ εὕρωμεν πολλὰς πράξεις του ἀφ’ ὅτου κατῆλθεν ἀπὸ τὸ βάθρον τῆς αἴγλης καὶ τῶν θρύλλων καὶ ἐπολιτεύθη, αἱ ὁποῖαι ἐξυπηρέτησαν τὸ ἔθνος. Οἱ λόγοι καὶ αἱ πράξεις του ὑπῆρξαν τορπίλλαι διὰ τὸν στρατόν, ὡρολογιακαὶ βόμβαι διὰ τὸ κράτος καὶ τὴν ὁμαλότητα καὶ ἡ πολιτικὴ ἀπεργία του δυναμῖτις διὰ τὴν δημοκρατίαν καὶ τοὺς δημοκρατικοὺς θεσμούς. (Χειροκροτήματα).

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Καραμαούνας ἔχει τὸν λόγον.

§131Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρθη τὸ ὄνομα Χαμδῆ– Καραμαούνα πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι θεωρῶ ἑαυτὸν ὑπερήφανον, διότι εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν τὸ Σύνταγμα. Παρ’ ὅλην δὲ τὴν μὴ ὕπαρξιν προοδευτικῶν διατάξεων, τὸ νέον Σύνταγμα εἶχε μίαν διάταξιν περὶ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων, τὴν ὁποίαν δὲν ἔπρεπε νὰ παραβλέψωμεν, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ τὴν ψηφίσωμεν, ὥστε νὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τόσων ἀνθρώπων. Εἶμαι ὑπερήφανος ὅτι καὶ ἐγὼ συνετέλεσα εἰς τὸ ἔργον αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κότσιανος ἔχει τὸν λόγον.

§133Σ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ. Αἱ ἐπιφερόμεναι τροπολογίαι εἰς τὸν κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, εἶναι ἐπιβεβλημέναι. Ἀλλὰ διαπιστώνω, ὅτι ὑπάρχει ἓν μέγα κενόν, μία μεγάλη ἀτέλεια εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς καὶ εἶμαι εἰς θέσιν ἐγὼ νὰ προβῶ εἰς τὴν διαπίστωσιν ταύτην, διότι παρακολουθῶ μετὰ προσοχῆς ἐπὶ 5μηνον τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς καὶ ἐπὶ πολλὰ ἔτη, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ παρακολουθήσω ἐκ τοῦ σύνεγγυς ξένας Βουλάς. Τὸ κενὸν ἔγκειται εἰς τοῦτο: ὅτι ὁ κανονισμὸς δὲν ρυθμίζει τὴν λειτουργίαν τῶν κοινοβουλευτικῶν ὁμάδων. Σήμερον τὰ πολιτικὰ κόμματα ἀποτελοῦν τὴν βάσιν τῆς πολιτειακῆς ζωῆς. Εἴτε τὰ κόμματα ἀνεγνωρίσθησαν ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ ἐμφανίζονται νομίμως λειτουργοῦντα, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν φιλελευθέραν Δημοκρατίαν, εἴτε αὐτὰ ταῦτα τὰ κόμματα διεμόρφωσαν τὴν πολιτείαν καὶ ἐταύτισαν νομίμως τὴν θέλησίν των πρὸς τὴν θέλησιν τῆς Πολιτείας, διαδραματίζουν σπουδαιότατον ρόλον εἰς τὴν ζωὴν τοῦ Κράτους. Εἰς αὐτὰ ἀνήκει ἡ «διεύθυνσις τοῦ Κράτους» καὶ ἡ «ἔκφρασις τῆς βουλήσεως» αὐτοῦ καὶ αὐτὰ ἀσκοῦν τὴν «κυριαρχίαν», τὴν ὁποίαν τυπικῶς ἀναγνωρίζομεν μόνον τὸν «Λαόν». Κύριον ὄργανον τοῦ κόμματος εἶναι ἡ κοινοβουλευτικὴ ὁμάς του. Κοινοβουλευτικὴ ὁμὰς δὲν εἶναι μόνον ἀπαύγασμα κοινοβουλευτικοῦ ἐθίμου, ἀλλὰ καὶ δημιούργημα κανόνος δικαίου, ἀφοῦ ὁ σχηματισμός της προβλέπεται ἀπὸ τοὺς Κανονισμοὺς τῶν Βουλῶν, οἵτινες Κανονισμοὶ εἶναι Νόμοι. Καὶ ὁ ἡμέτερος Κανονισμὸς ἄρθρα 6 καὶ 8...... ........ (ἀναγινώσκει).....», ἀναγνωρίζει τὴν ὕπαρξιν τῆς κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος, ἀλλὰ δὲν προχωρεῖ εἰς τὴν πληρεστέραν συγκρότησιν αὐτῆς. Καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ρύθμισιν τῆς λειτουργίας τῶν κοινοβουλευτικῶν ὁμάδων, διὰ νὰ καταστήσωμεν τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς, ἀποδοτικώτερον. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, πρέπει νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος τούτου τὸ ταχύτερον. Κανονισμοὶ ξένων Βουλῶν, οἵτινες ὑπάρχουν εὐτυχῶς εἰς τὴν βιβλιοθήκην μας, θὰ ἀποτελέσουν πολύτιμον βοήθημα δι’ αὐτήν. Καὶ οὕτω ἐκ τῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος τούτου, ἐκ τῆς δημιουργίας ἑνὸς συγχρονισμένου Κανονισμοῦ θὰ λειτουργήσῃ, κατὰ πολὺ ἀποδοτικώτερον ἡ Βουλή.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις. Ἄρθρον 1ον.

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ ὡς ἔχουσι τὰ ἄρθρα 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 καὶ 10).

§136Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κατὰ τὸ διάστημα τῆς δικτατορίας μετετάγησαν ὑπάλληλοι τῆς Βουλῆς εἰς διάφορα Ὑπουργεῖα οὕτως διὰ τοῦ ΙΑʹ ψηφίσματος ἐπανῆλθον. Ἐν τῷ μεταξὺ αἱ θέσεις των αἱ ὀργανικαὶ εἶχον καταληφθῆ ὑπὸ ἄλλων ὑπαλλήλων. Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ὀργανικὴ θέσις εἰς τοὺς ἐπανελθόντας, τοῦτο εἶναι δίκαιον. Δυστυχῶς, καίτοι παρῆλθον ἕξ ἔτη δὲν ἔγινε τίποτε. Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ὅπως τεθῇ παράγρ. 5 εἰς τὸ ἄρθρον 11, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ ὡς ἑξῆς: «......... (ἀναγινώσκει)........». Ἐννοεῖται, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν δημιουργεῖται ἐντεῦθεν δαπάνη, διότι ἤδη κατέχουν τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου.

§137Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν ἠδυνήθημεν νὰ παρακολουθήσωμεν τί ἀνέγνωσεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ νὰ ἐννοήσωμεν τί λέγει καὶ τί ἀποτελέσματα θὰ ἔχῃ ἡ τροπολογία. Ἐὰν εὑρίσκω ἐλλιπῆ τὴν τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ, τὴν εὑρίσκω, διότι δὲν ἐχρησιμοποιήθη ἀνηλεῶς μία «ψαλλίδα». Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, κύριοι, δὲν εἶναι καιρὸς νὰ ἐπανορθώσωμεν ἀδικίας.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν χρειάζεται μελέτη, κ. συνάδελφε. Ἔχουν ἐπανέλθει ἐξ ἐπανεμετατάξεως τρεῖς ὑπάλληλοι ὡς ὑπεράριθμοι καὶ ὑπηρετοῦν ἀκόμη ὡς τοιοῦτοι, ἔχουν δὲ ὑπερεικοσαετῆ ὑπηρεσίαν. Καὶ ὁ συνάδελφος κ. Μογγογιάννης προτείνει τὴν τακτοποίησίν των ὡς ὀργανικῶν ὑπαλλήλων καταργουμένων τῶν ἀντιστοίχων ὑπεραρίθμων θέσεων.

§139Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πρόκειται περὶ κυρώσεως τοῦ ΙΑʹ ψηφίσματος, κ. Πρόεδρε;

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Πρόκειται περὶ ἄλλης τροπολογίας. Αὐτὸ ποὺ λέγετε σεῖς εἶναι ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. Γαληνὸς καὶ τὴν ὁποίαν δέχομαι ἐὰν δὲν προκαλῆται δι’ αὐτῆς δαπάνη.

§141Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μου περὶ κυρώσεως τοῦ ΙΑʹ ψηφίσματος καὶ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν τῆς παραγράφου 10 τῶν μεταβατικῶν διατάξεων τοῦ ψηφίσματος τούτου κλπ.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς εἶπον, ὅτι τὴν δέχομαι, ἂν δὲν προκαλῇ δαπάνην.

§143Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι χωρεῖ συζήτησις ὅσον ἀφορᾷ τὸ δικαίωμα τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν νὰ καταλάβουν κενὰς ὀργανικὰς θέσεις. Ἀλλ’ ἐδῶ, νομίζω, δημιουργοῦνται νέαι θέσεις.

§144Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν ἐπιφέρει δαπάνην.

§145Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Καὶ νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία τῆς 10ης παραγράφου.

§146Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔχω καὶ ἄλλην τροπολογίαν. Ὑπάρχει χειριστὴς τοῦ πολυγράφου, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται ἐπὶ 23 ἔτη καὶ δὲν προβλέπεται δι’ αὐτὸν παρὰ μόνον ὁ βαθμὸς τοῦ γραφέως. Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ προάγεται καὶ ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς καὶ ἔχω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν... «........ (ἀναγινώσκει)........».

§147Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν διὰ τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ἀρχίσῃ ἡ ὑποβολὴ τῶν τροπολογιῶν, ἀμφιβάλλω ἐὰν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ψηφίσωμεν τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς ὡς ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ Προεδρείου καὶ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς. Δι’ αὐτὸ θὰ ἐπρότεινα νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν πρότασιν ὡς ὑπεβλήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὰς τροπολογίας τὰς ἀφορώσας τὸ προσωπικὸν νὰ τὰς συζητήσωμεν ἄλλην ὡρισμένην ἡμέραν.

§148ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τῆς προτάσεως καὶ διὰ τὰς λοιπὰς τροπολογίας τὰς ἀφορώσας τὸ προσωπικὸν νὰ συζητήσωμεν ὅταν θὰ ἔλθῃ προσεχῶς πρὸς συζήτησιν νέα πρότασις τῆς Ἐπιτροπῆς Κανονισμοῦ.

§150Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ συγχωρεῖτε. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι ἡ πρότασίς σας ἦτο, αἱ τροπολογίαι πέραν ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δεκταί, νὰ μελετηθῶσιν, νὰ συγκεντρωθῶσιν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ εἰσαχθῇ νέον νομοθέτημα.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεμία τροπολογία ἄλλη θὰ γίνῃ δεκτή, πλὴν τῶν ἤδη γενομένων δεκτῶν ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἤτοι τῆς ἀφορώσης τοὺς ὑπεραρίθμους κλπ.

§152Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἤθελα νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14, διότι ἐνόμισα, ὅτι ἔγινε δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐπρότεινε, νομίζω, νὰ σταματήσωμεν εἰς τὸ Αʹ Μέρος, τὸ Κοινοβουλευτικόν, τὸ δὲ Βʹ μέρος νὰ συζητηθῇ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν. Ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ληφθοῦν οἱαδήποτε μέτρα ὑπὲρ τῶν ὑπαλλήλων. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον διαφωνῶ εἶναι τοῦτο: Ὅτι πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ ἀχαρακτήριστος πολιτική, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐμφανίζονται ὡς ὁμάδες ὠργανωμέναι ξεχωρισταὶ καὶ ἐπιτίθενται πρὸς κατάκτησιν τῆς λείας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίζωμεν κάθε ἡμέραν ὁμάδας ὑπαλλήλων μὲ ἰδικόν τους σύστημα. Ἐὰν τὸ Κράτος εἶναι εἰς θέσιν καὶ πρέπει νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς ὑπαλλήλους, ἔχει ὑποχρέωσιν δι’ ἑνὸς νόμου, δι’ ἑνὸς γενικοῦ μέτρου νὰ παράσχῃ τὴν αὐτὴν ἐνίσχυσιν χωρὶς νὰ δημιουργῇ συμβάσεις καὶ ἀνατροπήσεις. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἓν ἐκ τῶν αἰτίων τῆς ἀποσυνθέσεως τῆς Κρατικῆς μηχανῆς, δὲν εἶναι οἱ μικροὶ μόνον μισθοί, εἶναι ἡ ἄνισος μεταχείρισις καὶ ἡ ἀναρχία ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὰς τάξεις, ἁπάντων τῶν ὑπαλλήλων. Λοιπόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περάσῃ ἡ διάταξις αὐτή. Δὲν σᾶς ἔκαμαν καλὴν εἰσήγησιν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἔστειλαν τὸ σχετικὸν καταστατικόν, νὰ τὸ συμβουλευθῆτε.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι δυνητικὴ δι’ ἐμέ. Ἐὰν ἔχῃ μίαν δαπάνην καὶ μιᾶς δραχμῆς δὲν θὰ γίνῃ δεκτή. Νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§154Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ θέματος ἀρχῆς, τὸ Ταμεῖον αὐτὸ Ἀρωγῆς τῶν Ὑπαλλήλων τῆς Βουλῆς δὲν ἐπιφέρει οὐδεμίαν ἐπιβάρυνσιν καὶ πρὸς ἀπόδειξιν αὐτοῦ θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ καταστατικόν. «....... ........... (ἀναγινώσκει)..........».

§155Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Πρόκειται περὶ τῆς ἀρχῆς καὶ ὄχι περὶ τοῦ ποσοῦ. Ἐγὼ ὑπερθεματίζω νὰ δώσουν 10%, νὰ δώσουν ὅμως, δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους, διότι ὅλοι ἔχουν ἀπέναντι τοῦ Κράτους ἴσα δικαιώματα. Πίπτομεν εἰς μίαν ἀφελῆ συζήτησιν. Ὀφείλομεν νὰ κρατῶμεν τὴν ἀπαιτουμένην σοβαρότητα. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 15 καὶ 16).

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν πρότασιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ὡς ἐτροποποιήθη;

§157ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὴ εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῇ ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου ἡ πρότασις τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Κανονισμοῦ «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς», ὡς ἐτροποποιήθη. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν».

§159Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν, κύριε Πρόεδρε, ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου χωρὶς νὰ δώσω ἐξηγήσεις ἐπ’ αὐτοῦ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ ἦτο χρήσιμον νὰ ἐπανέλθωμεν.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν εἰς Αʹ συζήτησιν.

§161ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§162Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κατετοπίσθη ἡ Βουλή.

§163Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἡ ὁμιλία του αὐτὴ ἂς χαρακτηρισθῇ ὡς εἰσήγησις.

§164Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησεν.

§165Γ. ΣΙΜΟΣ. Ὁ κ. Μητσοτάκης μᾶς εἶπεν, προχθές, ὅτι πρόκειται περὶ σοβαροῦ θέματος καὶ πρέπει νὰ τὸν ἀκούσωμεν. Ἀλλὰ κατέβηκεν ἀπὸ τὸ βῆμα, χωρὶς νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην του.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔληξεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Προχωροῦμεν εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον.

§167Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι, ὅ,τι ἔχει νὰ λεχθῇ, θὰ λεχθῇ καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἠμποροῦμεν, λοιπόν, ἀφόβως νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§169Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου τακτοποιεῖται, πράγματι, τὸ ζήτημα τῆς δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνίας καὶ ἀποδίδεται τὸ δίκαιον. Ἔπρεπε νὰ καταργηθοῦν τὰ προνόμια ὡρισμένων ἐπιτηδείων οἱ ὁποῖοι ἐπωφεληθέντες μιᾶς εὐνοϊκῆς περιστάσεως ἀπέσπασαν ἀδείας 1, 2, 3 αὐτοκινήτων ἀπὸ φίλον των Ὑπουργόν, πολιτικόν, εἴτε βουλευτήν. Κύριε Πρόεδρε, τὰ λεωφορεῖα κινοῦνται ἐπὶ ὁδῶν, αἱ ὁποῖαι κατασκευάζονται καὶ συντηροῦνται ὑπὸ τοῦ Κράτους. Καὶ θὰ ἔπρεπε, ἐφ’ ὅσον μάλιστα τὰ καθαρὰ κέρδη τῶν αὐτοκινητιστῶν, τῶν αὐτοκινήτων, τῶν κινουμένων ἐπὶ τῶν μεγάλων ἀστικῶν γραμμῶν τῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Θεσσαλονίκης, εἶναι τεράστια, ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός, φθάνουν μέχρις 800.000 τὴν ἡμέραν. Θὰ ἔπρεπε τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν κερδῶν αὐτῶν ν’ ἀνήκῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἰς τὸ Κράτος. Δὲν εἶναι παραδεκτόν, κύριε Ὑπουργέ, μὲ μίαν ἄδειαν τὴν ὁποίαν ἀπέσπασεν ἕνας ἐπιτήδειος νὰ ἐξασφαλίζῃ ἐφ’ ὅρου ζωῆς τὴν οἰκονομικὴν ἐπάρκειαν, ὄχι μόνον τῆς οἰκογενείας του, ἀλλὰ καὶ τῶν δισεγγόνων του. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ διὰ τοῦτο διαφωνῶ πρὸς τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν προχώρησε ὡς ἔπρεπε, διὰ νὰ καταργήσῃ αὐτὰ τὰ προνόμια. Δύο λύσεις ὑπάρχουν, κ. Ὑπουργέ, ἢ αἱ μεγάλαι ἀστικαὶ γραμμαὶ καὶ αἱ ὑπεραστικαὶ νὰ ἐκμεταλλεύωνται ἀπὸ τὸ Κράτος χάριν τοῦ συνόλου, ἢ εἰς τὰς γραμμὰς αὐτὰς νὰ τοποθετηθοῦν λεωφορεῖα μόνον διὰ κλήρου. Δὲν ἔχει κανεὶς τὸ δικαίωμα νὰ δημιουργῆται πλούσιος ἀπὸ τὸ βράδυ ἕως τὸ πρωΐ. Καὶ πρέπει νὰ τεθῇ διάταξις, ὅτι εἰς τὴν διὰ κληρώσεως τοποθέτησιν λεωφορείων δὲν θὰ λαμβάνουν μέρος ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπέσπασαν 2 καὶ 3 ἀδείας, ἐπωφελούμενοι μιᾶς καταστάσεως. Προτείνω, ὅπως αἱ μεγάλαι ἀστικαὶ γραμμαὶ τῶν Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης καὶ Πειραιῶς καὶ μεγάλαι ὑπεραστικαί, ἢ ἐκμεταλλευθοῦν ἀπὸ τὸ Κράτος, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ σύνολον, ἢ διὰ κληρώσεων νὰ τοποθετηθοῦν τ’ αὐτοκίνητα, διότι τὰ κέρδη εἶναι τεράστια.

§170Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Τὸ ἄρθρον 5 λέγει αὐτὸ ἀκριβῶς ποὺ λέγετε.

§171Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὸ τέλος. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ, στερεοῦται ὁ λεγόμενος κορεσμός, διότι ἔχουν δικαίωμα οἱ αὐτοκινητισταὶ ἐνῷ πρέπει νὰ ὁδηγοῦν μόνοι τους τὸ αὐτοκίνητόν των νὰ ἔχουν τοὐλάχιστον 2 αὐτοκίνητα, πῶς θὰ τὰ ὁδηγοῦν καὶ τὰ δύο; Ὥστε θὰ ὑπάρχῃ καὶ ἄλλος ἐκμεταλλευόμενος ὑπ’ αὐτοῦ. Διατηρεῖται λοιπὸν ὁ κορεσμός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ αἰτία τῆς ἀθλιότητος τῆς σημερινῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν δυνάμεθα, κ. Πρόεδρε, νὰ λέγωμεν, ὅτι 200 ἄνθρωποι θὰ πλουτίζουν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅτι οἱ ἄλλοι δὲν θὰ δύνανται νὰ εὕρουν ἐργασίαν καὶ ὅτι ἀπαιτεῖται νὰ εἶναι ἐπιτήδειος κανεὶς διὰ νὰ ἐπιτυγχάνῃ. Διὰ τοῦτο προτείνω πρῶτον αἱ μεγάλαι γραμμαὶ νὰ ἐκμεταλλεύωνται ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἢ νὰ γίνῃ κλήρωσις εἰς ποίους ἐξ αὐτῶν θὰ δοθῇ ἡ ἄδεια. Δὲν δύναται θὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ θὰ τὸ τονίσω 100 φορές, ἕνας ἐπιτήδειος διότι ἀπέσπασε μίαν ἄδειαν νὰ ἐξασφαλίζῃ τὴν οἰκονομικὴν ἐπάρκειαν καὶ τῶν δισεγγόνων του ἀκόμη. Μὲ ποῖον δικαίωμα ὅταν τὸ Κράτος κατασκευάζῃ τὰς ὁδούς, ἐξασφαλίζῃ τὴν ἡσυχίαν, μὲ ποῖον δικαίωμα θὰ πλουτίζουν διαρκῶς οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Πρέπει αὐτὸ τὸ προνόμιον νὰ καταργηθῇ. Δὲν ἐπιτρέπεται, κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον βάσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ χορηγοῦνται τὰ αὐτοκίνητα εἰς τοὺς αὐτοκινητιστάς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐκμεταλλεύωνται δύο αὐτοκίνητα. Πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ἡ διάταξις καὶ νὰ ἔχῃ ἕνα μόνον αὐτοκίνητο, πρέπει νὰ ζήσουν καὶ οἱ ἄλλοι, δὲν πρέπει νὰ ζήσουν 200 μονάχα. Πρέπει νὰ προσέξῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὸ ζήτημα. Δὲν εἶναι τίμιον ἡ Βουλὴ νὰ διατηρήσῃ τὰ προνόμια αὐτά. (Χειροκροτήματα). Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω γενικά. Ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ὑποβάλω τροπολογίας.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§173Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀρθὸν εἶναι νὰ γίνῃ λεπτομερὴς εἰσήγησις τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ Βουλὴ ν’ ἀντιληφθῇ τὴν σημασίαν αὐτοῦ, διότι θίγει πράγματι ἕνα θέμα σοβαρώτατον, ὅπως τὸ θέμα τῶν συγκοινωνιῶν δι’ αὐτοκινήτων, προϋπάρχουσαν ἀνώμαλον διαχείρισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ τὰ δημιουργηθέντα οἰκονομικὰ συμφέροντα, τὰ ὁποῖα θιγόμενα διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ἦτο φυσικὸν νὰ προκαλέσουν τὴν ἐκδηλουμένην δικαίαν ἀντίδρασιν καὶ ὅλον αὐτὸν τὸν θόρυβον, νὰ καταστήσουν δυσχερὲς τὸ ἔργον διὰ τὸν Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νὰ δώσῃ μίαν δικαίαν λύσιν εἰς τὸ θέμα αὐτό. Οἱ προκάτοχοι Ὑπουργοὶ τῶν Συγκοινωνιῶν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς δὲν ἀντεμετώπισαν τὸ ζήτημα ἀπὸ τὴν πρακτικὴν εἰδικὴν αὐτοῦ μορφὴν καὶ δὲν ἐφρόντισαν νὰ καταρτισθῇ ἕνα πρόγραμμα, βάσει τοῦ ὁποίου προοδευτικῶς νὰ γίνῃ ἡ τοποθέτησις τῶν αὐτοκινήτων ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ ἡ ὑφισταμένη κατάστασις καὶ αἱ μονοπωλιακαὶ ἐκμεταλλεύσεις. Σήμερον, ὁπότε ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ λύσῃ τὸ θέμα, κατὰ τρόπον ὁριστικόν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν τὴν ἀξίωσιν νὰ ἑρμηνευθῇ ἰδανικὴ λύσις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ κατὰ τρόπον τέλειον. Γεγονὸς ἀναμφισβήτητον εἶναι, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη νομοθετικῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος αὐτοῦ. Σημειώσατε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι τόση ἡ ἀναρχία ἡ ὁποία μέχρι σήμερον διέπει τὰ θέματα τῶν αὐτοκινητιστικῶν συγκοινωνιῶν, ὥστε τίμιαι περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι καθ’ ὃν χρόνον ἤμην Ὑπουργὸς ἐθεωροῦντο καὶ ἐκρίθησαν ἄδικοι, ἐθεωροῦντο δίκαιοι καὶ περιπτώσεις δίκαιοι νὰ ἐθεωροῦντο ἄδικοι. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι δὲν ὑπάρχει νομοθετικὴ τακτοποίησις τῶν θεμάτων αὐτῶν. Ὑπάρχει, λοιπόν, ἀνάγκη ρυθμίσεως νομοθετικῆς τῶν θεμάτων αὐτῶν, δι’ αὐτὸ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως ἐδέχθη κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀντιμετωπίσθη τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, πράγματι, κατὰ τρόπον ὑπερκομματικόν. Διαφωνία ὑπῆρξε μεταξὺ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὄχι ὁλοκλήρου, ἀλλὰ ὡρισμένων μελῶν αὐτῆς ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ διοικητικὴ ἑνοποίησις καὶ οἰκονομικὴ ἐξίσωσις τῶν διαφόρων γραμμῶν. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει δύο βασικὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα ὀφείλομεν νὰ προσέξωμεν καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ὀφείλομεν νὰ ἐρωτήσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν δέχεται τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν ἠμποροῦμεν ν’ ἀρνηθῶμεν, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἐπέλθῃ μία διοικητικὴ ἑνοποίησις καὶ ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ μία οἰκονομικὴ ἐξίσωσις τῶν γονίμων καὶ ἀγόνων γραμμῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ συζητηθῇ εἶναι ἐὰν ὁ διὰ τοῦ νομοσχεδίου προτεινόμενος τρόπος διοικητικῆς ἑνοποιήσεως καὶ οἰκονομικῆς ἐξισώσεως εἶναι ὁ ἐνδεδειγμένος, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος, πράγματι, θὰ ἐπιφέρῃ τὴν πραγματικὴν οἰκονομικὴν ἐξίσωσιν καὶ ἐὰν ἐπιβάλλεται νὰ προβῶμεν εἰς τροποποιήσεις αἱ ὁποῖαι νὰ διευκολύνουν τὸν σκοπὸν αὐτόν. Καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω, διὰ νὰ μὴ μακρηγοροῦμεν καὶ διότι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ταχύτερον, νὰ ἐρωτήσωμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν πράγματι, ὅπως ἐλέχθη, δέχεται ὡρισμένας τροπολογίας καὶ ποίας δέχεται. Καὶ νὰ συζητήσωμεν ἀμέσως τὰ βασικὰ σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδὴ τὸ ἄρθρον 5 κυρίως, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ τὸ βασικὸν σημεῖον τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὸ ἄρθρον 15, ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν τὸ ταχύτερον νὰ διεξέλθωμεν τὰ ἑπόμενα ἄρθρα. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα εἶχον νὰ εἴπω καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν δέχεται, νὰ ὁμιλήσῃ ἐκεῖνος πρῶτος ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μανέντης ἔχει τὸν λόγον.

§175Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐν συνεχείᾳ τῶν ὅσων εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Κοθρῆς καὶ μὲ τὰ ὁποῖα συμφωνῶ, διότι εἶμαι ἀπὸ ἕναν Νομόν, ὁ ὁποῖος εἶναι μέγα αὐτοκινητιστικὸν κέντρον καὶ βλέπω τὸ δρᾶμα ἰδίως ἐκείνων τῶν αὐτοκινητιστῶν, τοὺς ὁποίους ἐκμεταλλεύονται οἱ προνομιοῦχοι αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν 5 καὶ 6 ἀδείας, ἔχω νὰ προσθέσω κάτι ἄλλο. Προσπαθήσετε νὰ λύσετε τὸ ζήτημα τὸ αὐτοκινητιστικὸν κατὰ ἕναν ριζικὸν τρόπον καὶ θὰ εἶσθε ἄξιοι συγχαρητηρίων. Διὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινής, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν ἐπροχωρήσατε ὅσον ἔπρεπε καὶ συγκεκριμένως θὰ ἤθελον ἀπὸ σᾶς τὸ ἑξῆς: Πρῶτον θὰ ἀπαγορευθῇ νὰ εἶναι κάτοχος οἱουδήποτε λεωφορείου μὴ αὐτοκινητιστής. Διότι ἕνα ἀπὸ τὰ παράπονα τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου εἶναι καὶ αὐτό. Ἐδῶ βλέπω κάθε εἴδους ἐπαγγελματίας, ἐμπόρους, ἰατροὺς καὶ παπάδες ἀκόμη νὰ ἔχουν λεωφορεῖα.

§176Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον.

§177Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ σήμερον ὅσον ὑπάρχει τόση δυστυχία εἰς αὐτὸν τὸν τόπον καὶ ὅπου εἶναι τόσον δύσκολος ἡ ζωή, κάθε ἄνθρωπος ποὺ ἔχει ἕνα ἐπάγγελμα νὰ εὑρίσκῃ τὴν ἐπιχείρησιν τοῦ αὐτοκινήτου, διὰ νὰ βγάλῃ λεπτά. Πρέπει ὁ αὐτοκινητιστικὸς κόσμος νὰ προστατευθῇ. Τὸ αὐτοκίνητον, ἐν συμπεράσματι, πρέπει νὰ δοθῇ μόνον εἰς τὸν αὐτοκινητιστικὸν κόσμον. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅτι προστατεύονται, ἐγὼ ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἀνακοινώσω 100 ὀνόματα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄλλας ἐπιχειρήσεις καὶ ἔχουν καὶ λεωφορεῖα. Νὰ εὑρεθῇ ὁ τρόπος νὰ ἀνακαλυφθοῦν αὐτοὶ καὶ διὰ θεσπίσεως ποινικῶν κυρώσεων. Διότι σήμερον ἔχομεν χιλιάδας αὐτοκινητιστῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔτυχε νὰ πάρουν οὔτε ¼ αὐτοκινήτου καὶ τόσοι ἄλλοι ποὺ δὲν εἶναι αὐτοκινητισταὶ ἔχουν αὐτοκίνητον. Ὅταν θελήσῃ τὸ Κράτος, ἠμπορεῖ νὰ τοὺς ἀνακαλύψῃ. Ἐπίσης νὰ ὁρισθῇ ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ οὐδεὶς περισσότερον ἀπὸ 1 λεωφορεῖον ἢ ἀπὸ 1 φορτηγόν. Αὐτὰ ἤθελον νὰ εἴπω καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Μπουρδάραν, τοῦ ὁποίου ἐθαύμασα τὴν μαχητικότητα καὶ ἀποφασιστικότητα, νὰ λύσῃ κατὰ τρόπον ἀποφασιστικὸν τὸ αὐτοκινητιστικὸν ζήτημα. Διότι σήμερον εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ ἔχουν ὀργανωθῆ καὶ θέλουν νὰ ἐπιβάλουν τὴν θέλησίν των, ὄχι ἀνάλογα μὲ τὸ συμφέρον τοῦ συνόλου τῶν αὐτοκινητιστῶν τῆς τάξεως, ἀλλὰ μόνον πρὸς τὸ συμφέρον τὸ ἰδικόν των.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§179Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη εἰς τὸ ἄρθρον 1. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 1 ἀναφέρεται εἰς ἓν εἰδικὸν θέμα. Κινδυνεύει, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἄρθρου 1, νὰ ξανασυζητήσωμεν ὅλην τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν προχωρήσωμεν ἔτσι, δὲν θὰ τελειώσωμεν καθόλου. Ὁ κ. συνάδελφος ἔθιξεν ὄντως θέμα, ποὺ ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 1. Λέγει τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο, ὅτι ἡ μεταφορὰ φορτίων ἐπὶ κομίστρῳ ἐνεργεῖται ἀπὸ λεωφορεῖα ἢ φορτηγὰ αὐτοκίνητα, κατόπιν ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἀντιλέγει ὁ κ. Χαβίνης, ὅτι καλύτερον θὰ ἦτο προκειμένου περὶ τοῦ κέντρου καὶ τῶν μεγάλων γραμμῶν τὸ ἴδιον τὸ Κράτος νὰ κάμῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ ἄποψις τοῦ κ. συναδέλφου πιθανῶς νὰ εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ εὐκόλως, ἠμπορεῖτε νὰ φαντασθῆτε τὶ θὰ ἐγένετο ἐὰν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, εἰς ὃ σημεῖον εὑρίσκεται σήμερον, ἀναλάβῃ νὰ κάμῃ ἕναν οἱονδήποτε ὀργανισμόν, τύπου ΥΕΚΑ, διὰ νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὰς γραμμὰς αὐτάς. Θὰ δημιουργηθῇ ἕνα νέον καὶ φοβερώτερον ἀκόμη κατασκεύασμα ἀπὸ τῆς ΥΕΚΑ, χωρὶς νὰ ἔχωμεν ἐξυπηρέτησιν καὶ τοῦ κοινοῦ. Ὄντως, κ. συνάδελφοι, ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ τῶν αὐτοκινητιστῶν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐμφανίζει ἓν λεπτὸν σημεῖον. Τοῦτο δὲ εἶναι τὸ ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἄδειαι εἰς λεωφορειακὰς γραμμάς, αἱ ὁποῖαι ἀντιπροσωπεύουν αὐταὶ καθ’ ἑαυταὶ μίαν ὑπεραξίαν, ἕναν ἀέρα, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν λαϊκὴν ἔκφρασιν, καὶ ὅτι ἐπιπροσθέτως ὑπάρχουν ὡρισμέναι γραμμαί, αἱ ὁποῖαι ἀποδίδουν πραγματικῶς μεγάλα εἰσοδήματα, ἐνῷ ἀντιθέτως ὑπάρχουν ἄλλαι γραμμαὶ λεωφορειακαὶ εἰς ἀπομεμακρυσμένα ἐπαρχιακὰ κέντρα, αἱ ὁποῖαι μετὰ βίας ἠμποροῦν νὰ ἐξυπηρετήσουν ἓν λεωφορεῖον. Ἐὰν πάρετε τὸ σύνολον τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος καὶ ἴδητε τὴν γενικὴν κατάστασιν τῶν λεωφορείων, ποὺ κυκλοφοροῦν, θὰ διαπιστώσετε, ὅτι οἱ προνομιοῦχοι εἶναι ὀλίγοι, ἐνῷ οἱ πολλοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰς ἀγόνους γραμμὰς οἱ ὁποῖοι μόλις καὶ μετὰ βίας συντηροῦνται. Προκειμένου δὲ περὶ τῶν γραμμῶν αὐτῶν ἀναμφισβητήτως δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ οἱασδήποτε κρατικῆς ἐκμεταλλεύσεως, διότι κατ’ ἐξοχὴν καὶ αὐτὴ ἡ φύσις τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ ἐπαγγέλματος εἶναι τοιαύτη ὥστε εἰς τὸν τόπον μας νὰ συνδέεται μὲ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Τὸ κύριον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ τὸ ὁποῖον ὄντως ἀντιμετώπισε, μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἀσχέτως τοῦ ὅτι ἐγὼ θὰ ἔχω ἐν συνεχείᾳ ὡρισμένας διαφωνίας, εἶναι νὰ ἐξισώσῃ τὰς γονίμους καὶ ἀγόνους γραμμὰς καὶ ἀποφασιστικῶς νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐξίσωσιν τῶν Νομῶν τούτων. Δὲν ἦτο δυνατόν, κύριοι, νὰ προχωρήσῃ εἰς γενικὴν ἐξίσωσιν καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Διότι καὶ ἐὰν θὰ ἔλεγεν, ὅτι θὰ ἐξισώσῃ τὴν γραμμὴν Βεΐκου μὲ οἱανδήποτε γραμμὴν τῆς Ξάνθης, θὰ ἦτο ἕνας λόγος κενὸς περιεχομένου. Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Ὑπουργὸς προχωρεῖ μετὰ τὴν ἐξίσωσιν τοῦ Νομοῦ εἰς ἄλλα μέτρα, ὅπως ἡ εἰσφορὰ εἰς περίπτωσιν μεταβιβάσεως τῶν αὐτοκινήτων, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ξαναφέρῃ σιγά, σιγὰ πίσω εἰς τὸ Κράτος τὴν ὑπεραξίαν, τὴν ὁποίαν ἐπῆρεν οἱοσδήποτε αὐτοκινητιστής, ὁ ὁποῖος ἐκμεταλλεύεται τὴν γόνιμον αὐτὴν γραμμὴν καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ βαθμιαίως μίαν ἰσότητα. Εἶναι ἀληθές, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀντίκειται εἰς τὸ αἴσθημα τοῦ δικαίου ἡ ἀνισότης αὐτή. Καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ ἐξεγείρωνται πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον Ἕλληνες πολῖται βλέποντες ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι τίποτε δὲν κατέβαλον καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπωφελήθησαν ἀνωμάλων μᾶλλον ἐποχῶν. Πάντως σήμερον ἔχομεν μίαν δημιουργημένην κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἀντικειμενικῶς πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖος εἶναι ὁ προσφορώτερος τρόπος, διὰ νὰ ρυθμίσωμεν τὸ ζήτημα. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ θέμα τοῦ πρώτου ἄρθρου. Ἀποτελεῖ θέμα τῶν ἐν συνεχείᾳ ἄρθρων καὶ εἰδικώτερον τοῦ ἄρθρου 5. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν βάσιν τοῦ ἄρθρου 1 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις. Ἐκτὸς ἐάν τις τῶν κυρίων συναδέλφων θέλῃ νὰ ὑποστηρίξῃ εἴτε τὴν τροπολογίαν τῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν, εἴτε τὴν παραχώρησιν τῆς συγκοινωνίας τῆς μεγάλης ἑταιρείας, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι εἰς τὴν σκέψιν ἡμῶν. Κατὰ συνέπειαν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κλήρωσιν, κ. Πρόεδρε, ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος. Ἐὰν νομίζῃ κανείς, ὅτι εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιμὴν νὰ καταργήσωμεν ὅλας τὰς ἀδείας, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν κατὰ ἑκατοντάδας εἰς τὰς γραμμὰς ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Χαβίνης καὶ νὰ καλέσωμεν 7.500.000 Ἕλληνας πολίτας νὰ συμμετάσχουν ἢ ἔστω καὶ τὸ σύνολον τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου νὰ συμμετάσχῃ εἰς μίαν κλήρωσιν, διότι δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν δὲν εἶναι τεταγμένος κυρίως καὶ μόνον διὰ νὰ λύῃ τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀναφύονται μεταξὺ τῶν αὐτοκινητιστῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνωμεν ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ὁδηγήσουν τὰς συγκοινωνίας μας 100 χρόνια ὀπίσω, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν ἕνα ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτυγχάνομεν. Κατὰ συνέπειαν τὸ συμπέρασμα τῶν ὅσων εἶπον καὶ τῶν ὅσων εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω εἶναι, ὅτι τὸ ἄρθρον 1 πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἐκτὸς ἐάν τις διαφωνῶν ἐπὶ τῶν βασικῶν σημείων τὰ ὁποῖα εἶπον ἐπανέλθῃ εἰς ὅλα τὰ ὑπόλοιπα ὅπως εἶναι τὸ τῆς κατοχῆς πολλῶν αὐτοκινήτων ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ αὐτοκινητιστοῦ καὶ ἄλλα θέματα, τὰ ὁποῖα θὰ κριθοῦν εἰς τὰ ἐν συνεχείᾳ ἄρθρα.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουπαροῦσος ἔχει τὸν λόγον.

§181Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰσήλθομεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ πρώτου ἄρθρου, ἡ ὁποία συζήτησις ἔλαβε σχεδὸν τὸν τύπον τῆς κατ’ ἀρχὴν συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, διότι προχθὲς ποὺ συζητούσαμε τὸ νομοσχέδιον προσπαθήσαμε νὰ τονώσωμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, εἰς μίαν ἔκνομον ἐνέργειαν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέρον νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Καὶ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ τονίσω τὴν πρότασιν τοῦ κ. Χαβίνη, διότι τὸ νομοσχέδιον δὲν λύει τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα. Εἶναι ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θέτει μίαν τάξιν εἰς τὴν ἀναρχίαν ποὺ ἐπικρατεῖ. Ἔχω ὅμως τὴν γνώμην ὅτι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται σήμερον ὅτι δῆθεν ζημιοῦνται ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμα τὸ ὁποῖον ἔχουν, ἀπὸ τὴν ἄδειαν τὴν ὁποίαν ἔχουν, καὶ αὐτοὶ ἔχουν ἄδικον διότι ἴσως–ἴσως ἐσοδεύουν εἰς τὸ διπλάσιον τὴν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν τοὐλάχιστον. Κατοχυρώνει τὸ νομοσχέδιον πλήρως τὸν κορεσμὸν καὶ τὸ προνόμιον τὸ ὁποῖον ἔχουν οἱ μέχρι σήμερον αὐτοκινητισταί, μὴ ἔχοντες οὐδὲν ἀπολύτως προσόν. Εἶναι βεβαίως συμπαθὴς ἡ τάξις, ἀλλὰ δὲν ἔχουν οὐδὲν προσόν. Εἶναι ἄνθρωποι τελειόφοιτοι τοῦ δημοτικοῦ σχολείου, καί, ὅμως, ἐμφανίζονται μίαν πρωίαν κανονίζοντες τὴν αὐτοκινητιστικὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους μολονότι εἶναι ἀγράμματοι καὶ βάναυσοι μέχρι τοιούτου σημείου ἀπελπιστικοῦ, ποὺ ἀσφαλῶς θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ κάμῃ μίαν σχολὴν ἐκπαιδαγωγήσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος εἶναι συνυφασμένον μὲ αὐτὴν ταύτην τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας, εἰδικῶς μάλιστα εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ εἰδικώτερον εἰς τοὺς Νομοὺς οἱ ὁποῖοι ἀπέχουν πολὺ τοῦ κέντρου. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω περισσότερα διὰ τὸ ποίαν σημασίαν ἔχει ἡ μεταφορὰ τῶν γεωργικῶν προϊόντων εἰς τὸ κέντρον καὶ τί σημασίαν ἔχει ἡ τιμὴ τῶν προϊόντων ποὺ παράγουν οἱ γεωργοί, διὰ νὰ ζήσουν. Εἶναι ὑποχρεωμένος: οἱοσδήποτε ἔχων ἀνάγκην διὰ μίαν ἐργασίαν του νὰ πληρώνῃ ἀκριβὸν εἰσιτήριον διὰ νὰ ἔλθῃ εἰς τὰς Ἀθήνας, πέραν δὲ τούτου δὲν ὑπελογίσαμε καὶ τὴν ζημίαν τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους ἐκ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τοῦ αὐτοκινήτου μὲ τὸν σιδηρόδρομον. Καὶ παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον σήμερον, οἱ σιδηρόδρομοι νὰ ἔχουν ἀρκετῶν ἑκατοντάδων δισεκατομμυρίων ἔλλειμμα, μέρος τῶν ὁποίων ἐσοδεύουν οἱ προνομιοῦχοι ἰδιοκτῆται τῶν λεωφορείων. Βεβαίως, ἡ κρατικοποίησις τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ κ. Χαβίνης, ἦτο μία ἰδεώδης λύσις, εἰδικῶς διὰ τὰς μεγάλας γραμμάς, ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ εἷς ἄλλος τρόπος· νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὸ Κράτος τὴν πεῖραν ποὺ ἀπέκτησαν οἱ αὐτοκινητισταὶ νὰ δημιουργηθῇ μία Ἑταιρεία μικτὴ αὐτοκινητιστῶν καὶ Κράτους, νὰ λάβουν αὐτοὶ τὸ 30–35% καὶ τὸ Κράτος νὰ ὑπεισέλθῃ εἰς τὸ 65% τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ τὰ προκύψαντα κέρδη θὰ εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ τὰ διαθέσῃ διὰ τὴν ὁδοποιΐαν εἰς ὁλόκληρον τὸ Κράτος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοηθῇ, ἡ ὁλότης, τὸ Κράτος, ἡμεῖς ὅλοι, νὰ ἐξοδεύωμεν δισεκατομμύρια ἐπὶ δισεκατομμυρίων, καὶ νὰ ὀχλοῦμεν τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν γιὰ ἕνα γεφυράκι, ἐνῷ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν ἀπολαυὰς πλουσίας. Βεβαίως εἶναι δυνατὸν καὶ θὰ ψηφισθῇ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα τὸ νομοσχέδιον διὰ τοὺς ἀντικειμενικοὺς λόγους ποὺ ἀνέπτυξεν ὁ κ. Μητσοτάκης, ἀλλὰ θὰ ἤθελα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ καλλίτερον τὴν λύσιν τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος τῆς Χώρας, διότι θὰ δημιουργηθοῦν καὶ νέαι ἀπαιτήσεις τῶν νέων αὐτοκινητιστῶν. Ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ ἀπολύονται κατὰ ἑκατοντάδας οἱ ἔφεδροι αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι ἀπολυόμενοι πέρνουν τὸ δίπλωμα τοῦ σωφέρ. Τί θὰ τοὺς κάμωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους;

§182Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Δὲν εἶναι δίπλωμα. Εἶναι ἄδεια ὁδηγοῦ.

§183Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Αὐτοὶ ἐπῆραν τὸ τιμόνι στὰ χέρια τους εἰς τὸν στρατὸν καὶ πιστεύουν ὄχι ὅτι εἶναι αὐτοκινητισταὶ μόνον, ἀλλ’ ὅτι εἶναι καὶ μηχανικοί. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔζησαν εἰς τὰς πόλεις καὶ ἐγνώρισαν τὴν ζωὴν τῶν πόλεων, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὰ χωράφια των ποτέ; Θὰ δημιουργηθοῦν λοιπὸν ζητήματα καὶ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§184ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί θὰ τοὺς κάμωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους;

§185Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Νὰ προχωρήσωμεν σιγὰ–σιγὰ εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Χαβίνης, εἰς τὴν κρατικοποίησιν τῶν κυριωτέρων γραμμῶν καὶ νὰ δημιουργήσωμεν πόρους πολλοὺς εἰς τὸ Κράτος, οὕτως ὥστε νὰ κάμωμεν δρόμους εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἑλλάδος. Π.χ. ὁ Νομὸς Κοζάνης δὲν ἔχει ἄλλην ἀρτηρίαν, ἐκτὸς μιᾶς ποὺ τὸν ἑνώνει μὲ ἄλλους νομοὺς καὶ τεράστιος πλοῦτος μένει ἀνεκμετάλλευτος, λόγῳ ἐλλείψεως συγκοινωνιῶν. Ὅταν κατοχυρώνομεν τοὺς κυρίους αὐτοκινητιστὰς καὶ ἐσοδεύουν τὰ εἰσοδήματα αὐτά, πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ ἐξακολουθῇ εἰς βάρος τῆς ὁλότητος νὰ κατασκευάζῃ καὶ συντηρῇ δρόμους διὰ νὰ μεταβάλωμεν εἰς τραπεζίτας ἐσοδηματίας τοὺς αὐτοκινητιστάς; Τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀνάγκην θὰ τὸ ψηφίσωμεν, εἴτε θέλομεν εἴτε δὲν θέλομεν, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπομνήσω ἢ νὰ καταστήσω τὸν ἐνεργητικώτατον καὶ ἀξιοθαύμαστον καὶ ἐπινοητικώτατον κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν προσεκτικόν, νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καλλίτερον, πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ τὸ λύσωμεν ἐπωφελῶς διὰ τὴν ὁλότητα ριζικῶς. Τὸ νομοσχέδιον δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ θέτει μίαν τάξιν εἰς τὴν σημερινὴν ἀναρχίαν καὶ πέραν αὐτοῦ, οὐδέν. Τὰς ὕβρεις τῶν αὐτοκινητιστῶν θὰ τὰς ἔχῃ, τὰς ἀπειλὰς θὰ τὰς ἔχῃ κάθε Κυβέρνησις καὶ θὰ τὰς ἔχῃ διότι οἱ αὐτοκινητισταὶ σήμερον εἶναι μία συνδικαλιστικὴ ὀργάνωσις ἀποτελουμένη σχεδὸν ἀπὸ ἀγραμμάτους πολίτας ζωηρούς, οἵτινες προσπαθοῦν αὐτοὶ νὰ ἐφαρμόσουν τὴν συμφέρουσαν εἰς αὐτοὺς συγκοινωνιακὴν πολιτικὴν εἰς βάρος τῆς ὁλότητος. Δὲν βλέπω δὲ διὰ ποῖον λόγον τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα τῶν Ἀθηνῶν νὰ μὴ τὸ πάρῃ ὁ Δῆμος Ἀθηναίων καὶ γιατὶ τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα τῆς Θεσσαλονίκης νὰ μὴ τὸ πάρῃ ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης, ὅταν οἱ Δῆμοι αὐτοὶ οὕτω καὶ συγκοινωνίαν πλήρη θὰ δώσουν εἰς τοὺς δημότας, ἀλλὰ καὶ πόρους θὰ εὕρουν δι’ ἄλλας δημοτικὰς ἀνάγκας. Διὰ ποῖον λόγον σήμερον νὰ μὴ ὑπάρχουν τριπλάσια αὐτοκίνητα λεωφορεῖα εἰς Ἀθήνας πρὸς συγκοινωνιακὴν ἄνεσιν καὶ γιατὶ τὰ κέρδη νὰ μὴ τὰ πέρνῃ ὁ Δῆμος Ἀθηναίων διὰ νὰ ἐπουλώσῃ καὶ ἄλλας προοδευτικὰς ἀνάγκας του; Δὲν δύναμαι νὰ τὸ ἀντιληφθῶ αὐτὸ ποὺ γίνεται σήμερον στὴν Ἑλλάδα, ἐνῷ εἰς ὅλον τὸν κόσμον τὰ μέσα μεταφορᾶς εἶναι δημοτικὰ ἢ κρατικά. Κατ’ ἀνάγκην, λοιπόν, θὰ τὸ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς δεούσας τροπολογίας· ἀνῆλθον ὅμως εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα ἐκτενέστερον, ἐὰν εἶναι δυνατόν, εἴτε τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα τῆς Χώρας νὰ λυθῇ διὰ μιᾶς ἡμικρατικῆς ἐπιχειρήσεως ἐπὶ τοῦ παρόντος, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος θὰ ἔχῃ μεγαλύτερον ποσοστὸν μὲ πλήρη τὸν ἔλεγχόν του καὶ μὲ ἐκμετάλλευσιν τῆς πείρας τῶν αὐτοκινητιστῶν καὶ μὲ τὸν ἀπώτερον σκοπὸν τῆς τελειωτικῆς κρατικοποιήσεως τῶν μεταφορῶν.

§186Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τὸ Κράτος, ὡς ἐπιχειρηματίαν εἶσθε εὐχαριστημένος;

§187Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Μάλιστα, ἀρκεῖ, νὰ ὑπάρχῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς Χώρας εἰς τὴν θέσιν των, διότι, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ὑποχωρεῖ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν πολιτῶν καὶ προστίθενται ἀργόμισθοι ἐπιβαρύνεται ἡ ἐπιχείρησις μὲ πολλὰ ἔξοδα, βεβαίως δὲν λύονται τὰ ζητήματα αὐτὰ διὰ κρατικῶν ἐπιχειρήσεων. Ὅταν ὑπάρχουν Κυβερνῆται, μὲ πυγμήν, ὅταν ὑπάρχῃ ἀντιπολίτευσις μὲ συνείδησιν, διὰ ποῖον λόγον τὸ Κράτος δὲν δύναται νὰ διαχειρισθῇ τὸ ζήτημα;

§188Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἔχουν ἔλλειμμα οἱ σιδηρόδρομοι, ἀλλὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπισκευάζουν αὐτοὶ τὰς γραμμάς, ἐνῷ οἱ διάφοροι αὐτοκινητισταὶ δὲν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπισκευάζουν αὐτοὶ τὰς ὁδούς.

§189Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Εἴπατε, προηγουμένως, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου προσπαθεῖ νὰ λύσῃ καὶ κατὰ ἕνα τρόπον λύει τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα διὰ τοῦ αὐτοκινήτου καὶ ἱκανοποιεῖ τὴν κοινὴν γνώμην, ἡ ὁποία ἐδυσφόρει διὰ τὴν ἄνισον καὶ ἄδικον κατανομὴν τῶν κερδῶν τῆς δι’ αὐτοκινήτου συγκοινωνίας. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι αὐτό, διότι τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα δὲν πρόκειται νὰ λυθῇ ὁριστικῶς. Ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ γενικῶς δηλαδὴ ὄχι μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὸ αὐτοκίνητον, ἀλλὰ καὶ τὰς συγκοινωνίας τὰς ἀφορώσας τὸ ἀτμόπλοιον, τὰ ἀεροπλάνα κλπ. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ μία ἐπιτροπὴ ἐξ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὰ συγκοινωνιακὰ προβλήματα, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ ταχθῇ ὡρισμένη προθεσμία νὰ φέρῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν τὸ πόρισμά της διὰ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τῶν συγκοινωνιῶν. Ἄν δὲν θέλετε νὰ κάμετε αὐτὴν τὴν Ἐπιτροπὴν κάμετε μίαν ὀλιγομελῆ Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας νὰ φέρῃ τὸ πόρισμά της εἰς τὴν Βουλήν.

§190Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, ἀπὸ μηνὸς καὶ πλέον ἔχει συστήσει Ἐπιτροπὴν ἐξ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, Γενικῶν Διευθυντῶν, τῶν τριῶν Διευθύνσεων τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, ἐξ ἀντιπροσώπων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐξ ἀντιπροσώπων τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς πρὸς σύνταξιν νόμου, ἱδρύσεως Ἀνωτάτου Συμβουλίου Μεταφορῶν τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναλάβῃ νὰ ρυθμίσῃ τὰς συγκοινωνίας γενικῶς, τοῦ Κράτους κατὰ ξηράν, ἀέρα καὶ θάλασσαν. Ἑπομένως, τὸ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχέδιον, διότι δυστυχῶς, διὰ τῆς συζητήσεως εἰσήλθομεν εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο εἰ μή, τὴν κρατοῦσαν μέχρι τοῦδε ἀναρχίαν νὰ ἄρῃ καὶ νὰ ἐπιβάλλῃ τὴν ἐξίσωσιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως πρὸς διατήρησιν τοῦ αὐτοκινήτου, ὡς ἀποτελοῦντος καὶ αὐτοῦ στοιχείου τῆς δημοσίας οἰκονομίας τῆς χώρας. Ἑπομένως, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, δὲν κάμει τίποτε ἄλλο εἰμὴ νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψει του τὸ παρελθὸν καὶ τὰς δυσκολίας τὰς ὁποίας συνήντησαν οἱ προηγούμενοι Ὑπουργοί, τὰς ἀνατροπὰς Ὑπουργῶν καὶ Κυβερνήσεων ἐκ τῶν ὀργανωμένων οἰκονομικῶν συμφερόντων καὶ ἠθέλησε νὰ συντάξῃ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἀποτελῇ τὴν ἀπαρχὴν τῆς ρυθμίσεως τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος, ρυθμίζων πρῶτον, τὸ ζήτημα τῆς διὰ τῶν λεωφορείων συγκοινωνίας. Περαιτέρω, ἐν τῇ ἐξελίξει τῆς συζητήσεως θὰ ἀναπτύξω τὰς ἀντιλήψεις μου.

§191Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἡ δήλωσίς σας μᾶς ἱκανοποιεῖ. Καί, βεβαίως, οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ μάλιστα ἐπειγόντως διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν ζητημάτων τῶν συγκοινωνιακῶν, διὰ τῶν αὐτοκινήτων, ἀλλὰ ἐπιμένω καὶ πάλιν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν κατηρτίσατε, νὰ συμμετάσχῃ καὶ ἡ Βουλὴ δι’ ἑνὸς ἢ δύο ἀντιπροσώπων της.

§192Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἡ ἀπόφασις τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἡ Βουλὴ θὰ συζητήσῃ.

§193Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐθίξατε ἕνα θέμα καὶ ἔχω νὰ εἴπω ὅτι εὕρομεν ἕνα φάρμακον, μίαν πανάκειαν, ὅταν εὑρίσκωμεν ζόρι εἰς μίαν ὑπόθεσιν, νὰ κάμωμεν μίαν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν. Ἀλλὰ τὰ ζητήματα δὲν λύονται διὰ τοιούτων ἐπιτροπῶν. Τὰ ζητήματα λύονται, ὅταν τὰ κόμματα ἔχουν προγράμματα καὶ συζητοῦνται ἐντὸς τῶν κομμάτων. Τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα τῆς χώρας θὰ ἔπρεπε κάθε κόμμα νὰ τὸ συζητῇ εἰς ὁλονυκτίους καὶ ὁλοημέρους συζητήσεις καὶ νὰ ἔχῃ ὑπεύθυνον γνώμην ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν νὰ ἐφαρμόζῃ τὸ πρόγραμμα εἰς τὸ ὁποῖον πιστεύει τὸ κόμμα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν μὲ διαφόρους Διακομματικὰς Ἐπιτροπάς. Ἐδῶ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ Κράτος ὑπαλληλοκρατούμενον καὶ δὲν ἔχομεν ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι νὰ ἵστανται εἰς τὸ ὕψος τῆς θέσεώς των —βεβαίως, ὑπάρχουν καὶ ἐξαιρέσεις—ἀλλὰ πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν μίαν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν ἡ ὁποία νὰ ἵσταται εἰς τὸ ὕψος της, ὥστε οἱ ὑπάλληλοι νὰ ἔχουν συνείδησιν τοῦ καθήκοντός των. Σήμερον ὅμως εἰσῆλθον πολλοὶ διὰ τῶν διαφόρων παραθύρων καὶ δὲν ἔχομεν ὑπαλλήλους τοῦ βαθμοῦ τοῦ τμηματάρχου αʹ καὶ κάτω, ἐλάχιστοι ὑπάλληλοι, ἐργάζονται καὶ κοπιάζουν, ἐνῷ οἱ ἄλλοι κάμουν συμβούλια καὶ διαβούλια. Μάλιστα, ἤθελα νὰ εἴπω καὶ τοῦτο. Εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργικὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα βλέπομεν, εἶναι τόσον μεγάλα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα συζητοῦνται εἰς αὐτά; Κάποια ἀρρώστεια εἶναι καὶ ἐκεῖ μέσα. Εἶδα ἡμερησίαν διάταξιν, τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ φθάσουν ἐκεῖ. Δὲν λύονται τὰ ζητήματα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, παρὰ μόνον, ἐὰν τὰ κόμματα ἔχουν ἰδεολογικὰ προγράμματα καθωρισμένα καὶ οἱ Ὑπουργοὶ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ οἱ ἐκτελεσταὶ τῶν προγραμμάτων αὐτῶν.

§194Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις γίνεται ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἢ ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου;

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ 1ου ἄρθρου.

§196Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, ἡ συζήτησις νὰ περιορισθῇ ἐπὶ τοῦ 1ου ἄρθρου.

§197Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Καλῶς, κ. Ὑπουργέ. Ὅμως ἡ παρατήρησίς σας μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ τονίσω, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ Βουλὴ τοῦ 1952, κατὰ τὰ ⅔ αὐτῆς, ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ νέους ἄνδρας, τῶν ὁποίων ἡ φωνὴ ἔντιμα καὶ ἀντρίκεια πρέπει νὰ ὑψοῦται ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτό, διὰ νὰ μεταφέρεται ἔτσι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἡ φωνὴ τοῦ κόσμου, ποὺ μᾶς ἔστειλεν ἐδῶ. Συνεπῶς, ἡμεῖς, κ. Ὑπουργέ, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχομεν ἀκόμη τακτοποιηθῆ μέσα εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα καὶ εἰς τὰ πλαίσια τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ ἔπρεπεν ἀπὸ μέρους ὑμῶν νὰ τυγχάνωμεν περισσοτέρας διαφωτίσεως, ὅταν καὶ ὅτε νομοθετήματα τοιαύτης κοινωνικῆς εὐρύτητος τίθενται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς.

§198Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Αὐτὸ ἀκριβῶς ἠθέλησα νὰ σᾶς κάμω, κ. συνάδελφε, καὶ σᾶς εἶπα, ὅτι εἴμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ ὄχι εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου.

§199Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Εὐχαριστῶ ποὺ μοῦ ἐδώσατε τὴν εὐκαιρίαν αὐτήν, διότι, ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου σεῖς εἴπατε, ὅτι «κύριοι, μὲ ὅλην τὴν εἰλικρίνειαν ποὺ μὲ διακρίνει σὰν Ὑπουργὸν καὶ σὰν ἄτομον, προσέρχομαι ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου καὶ λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω τὸ νομοθέτημα αὐτό, ὠθούμενος ἀπὸ δύο ἠθικὰς βάσεις: ἡ πρώτη εἶναι, ὅτι τὸ αὐτοκίνητον θὰ μείνῃ ὑπὲρ τοῦ αὐτοκινητιστοῦ καὶ ἡ δευτέρα νὰ γίνῃ δικαία κατανομὴ τῶν εἰσπράξεων ἐκ τοῦ αὐτοκινήτου, ἤτοι ἐξίσωσις τῶν ἀγόνων καὶ γονίμων γραμμῶν τῶν αὐτοκινήτων». Αὐτὰ εἶναι τὰ δύο σκέλη, κ. Ὑπουργέ, ἐπὶ τῶν ὁποίων κατόπιν ἐσκελετώθη τὸ νομοθέτημα ποὺ ἦλθεν ἐδῶ καὶ θὰ ἴδωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄλλων ἄρθρων, πλὴν τοῦ 1ου, ἂν ἐπιτυγχάνεται, κἄν, ὁ σκοπὸς ὁ δεύτερος, ἤτοι ἡ ἐξίσωσις τῶν γονίμων καὶ ἀγόνων γραμμῶν. Τὸ νομοθέτημα, ὅθεν, ἔδωσε βάσιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Χαβίνην καὶ λοιποὺς βουλευτὰς νὰ σκεφθοῦν μὲ τὸ πρῖσμα, ποὺ σκέπτονται πάντοτε οἱ ἐν Ἀθήναις διοικοῦντες, καὶ νὰ εἴπουν: Εἶναι δυνατὸν καὶ ἐπιτετραμμένον νὰ παρουσιάζωνται ἄνθρωποι, ποὺ κερδίζουν 800.000 δρχ. ἡμερησίως; Ἐκεῖ ἐστράφη ἡ συζήτησις καὶ πρὸς τὰ ἐκεῖ ἔγινεν εἰδικὴ ἐνδιατριβή. Ὅμως δὲν ἐσκέφθησαν οἱ κ. συνάδελφοι ὅτι τὸ αὐτοκίνητον ναὶ μὲν ὑπηρετεῖ ἕνα σκοπόν, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζει κερδοφόρον ἐπιχείρησιν, ὅμως εἶναι ἐπιρρεπές, λόγῳ τῆς μηχανικῆς του φύσεως, εἰς μίαν ἀπώλειαν, εἰς ἕνα σπάσιμο.

§200ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ ἔχουν ἀσφαλισμένα.

§201Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὴν ἀσφάλειαν δὲν τὴν πληρώνετε σεῖς. Τὴν πληρώνει ὁ αὐτοκινητιστὴς—καὶ τὴν πληρώνει καὶ βαρειά. Ὁ ἀριθμὸς τῶν αὐτοκινήτων, κύριοι, ποὺ κυκλοφορεῖ, δὲν εἶναι μόνον τὰ αὐτοκίνητα ποὺ κυκλοφοροῦν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ. Ὁ ὄγκος τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου εἶναι ἔξω τῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. Καὶ ἐκ πείρας, διότι ἀνήκω εἰς οἰκογένειαν, ἡ ὁποία ἔχει αὐτοκινητιστὰς πλέον τῶν τριῶν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, γνωρίζω, ὅτι τὸ αὐτοκίνητον τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας πένεται, κύριοι. Θὰ σᾶς κάμνῃ ἴσως ἐντύπωσιν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἀλλ’ ὅμως εἶναι γεγονός. Ἀλλὰ καὶ πλέον τούτου, ὁ αὐτοκινητιστὴς δὲν εἶναι ἄξιος τοιαύτης μεταχειρίσεως ἀπὸ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου. Διότι ἀποτελεῖ μίαν πληθὺν ἀνθρώπων, ἀνερχομένων ἴσως εἰς 100–150.000, ἐὰν προσθέσετε καὶ τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀσχολοῦνται περὶ τὴν ἐπισκευὴν καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ κόσμος αὐτὸς προσέφερε καὶ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν περιουσίαν του ὁλόκληρον, δηλαδὴ αὐτὸ τοῦτο τὸ αὐτοκίνητόν του, κατὰ τὸ διάστημα τῶν πολέμων. Προσέφερε καὶ αἷμα καὶ χρῆμα. Καὶ ὑπάρχουν ἐπαγγέλματα ἄλλα, κύριοι, τὰ ὁποῖα παρέμειναν ἀλώβητα ἀπὸ τὴν μῆνιν τοῦ πολέμου λόγῳ τῆς φύσεώς των. Ὅμως τὸ αὐτοκίνητον ἀποτελεῖ ἕνα βασικὸν παράγοντα τῆς κινήσεως καὶ διεξαγωγῆς τοῦ πολέμου. Ὅμως τὸ αὐτοκίνητον ὑπάγεται εἰς εἰδικὸν νόμον τῆς Πατρίδος καὶ τίθεται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Κράτους ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν. Τὸ νομοθέτημα, ποὺ ἔφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, βεβαίως ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ. Καὶ συγχαίρω τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι παρὰ τὰς τόσας πιέσεις ἔφερε τὸ νομοθέτημα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἀλλὰ τὸ νομοθέτημα πρέπει νὰ φθάσῃ εἰς τοὺς δύο σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει ὁ κ. Ὑπουργός Ὅμως, ὅπως θὰ ἴδωμεν παρακατιόντες, ὅταν θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν ἄρθρων 5, 16, 22 καὶ 24, τὸ νομοθέτημα δὲν ἐπιτυγχάνει τοὺς σκοποὺς ποὺ ἐπιδιώκει. Ἴσως κάμνει ἔναρξιν τῆς ἐπιτυχίας τῶν ἐπιδιωκομένων σκοπῶν, ἀλλὰ δὲν τοὺς ὁλοκληρώνει.

§202Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον 5ον ἢ τὸ 1ον συζητεῖτε, κύριε συνάδελφε;

§203Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μὲ αὐτοὺς τοὺς μικρονευροσπαστισμοὺς δὲν πρόκειται νὰ ἀναπτύξετε τὸν ἑαυτόν σας ἥρωα εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ μόνον μὲ τὴν λογικήν.

§204Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἀνακαλέσῃ.

§205Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Δὲν προσέβαλα κανένα. Ἀλλὰ δὲν μπορεῖτε μὲ σχήματα καὶ νευροσπαστικὰς παραστάσεις.

§206Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Νὰ σεβασθῆτε τὴν Βουλήν. Συζητοῦμεν τὸ ἄρθρον 1 καὶ ὄχι τὸ ἄρθρον 5. Εὑρήκατε τὴν εὐκαιρία νὰ ἀνεβῆτε νὰ κάμετε τὸν ἔξυπνο.

§207Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Θὰ ἱκανοποιήσω τὰς διαμαρτυρίας σας. Ἐὰν μέν, κύριε συνάδελφε, μὲ τὸν τύπον τῆς εὐγενείας, τῆς ἀναλόγου καὶ ἐπιβαλλομένης, ἐὰν ἐντὸς τοῦ ὁρίου τούτου γίνῃ μία διακοπή, ἐκ μέρους μου θὰ εἶναι πλέον σεβαστή, διότι καὶ τὸ ἦθος μου καὶ ἡ καταγωγή μου, δὲν μοῦ ἐπιτρέπει ἀσέβειαν. Ἀλλὰ ὅταν ἡ διακοπή, κύριε συνάδελφε, γίνεται μὲ νευροσπαστικὰ σχήματα καὶ χειρονομίας ἐπικινδύνους, ἀνάλογος θὰ εἶναι ἡ ἀπάντησις.

§208Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Δὲν θὰ κάμετε καὶ τὸν ψυχίατρον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐδῶ πέρα.

§209Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀναλέσῃ.

§210Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος πρέπει νὰ ἀνακαλέσῃ διότι προσέβαλε τὸν κ. Ἀρβανιτάκην.

§211Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶχα πρόθεσιν προσβολῆς καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀνακαλέσω. Ἀντιθέτως ὡς πρόθεσίς μου εἶναι νὰ σεβασθῶ καὶ νὰ τοποθετήσω τὸ μικρό μου ἢ τὸ μεγάλο μου βάρος ἐπὶ τῆς παρούσης συζητήσεως ὥστε καὶ τὸ νομοθέτημα νὰ φθάσῃ εἰς τοὺς σκοποὺς ποὺ ἐπιδιώκει. Καὶ εἶναι δυνατόν, λόγῳ τῆς πείρας μου καὶ τοῦ καταρτισμοῦ μου νὰ προσδώσω μίαν βοήθειαν, ὥστε καὶ τὸ νομοθέτημα νὰ ἐπιτύχῃ τοῦ σκοποῦ του, ἀλλὰ καὶ ὁ κόσμος, ὁ ὁποῖος ἐξαρτᾶ τὴν τύχην του ἀπὸ αὐτὸ τὸ νομοθέτημα νὰ εὐχαριστηθῇ.

§212Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δὲν διακόπτω συνήθως. Δέχεσθε μίαν διακοπὴν τώρα;

§213Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Μάλιστα.

§214Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ὁ κ. Ἀρβανιτάκης δὲν εἶχε τὴν πρόθεσιν οὔτε νὰ σᾶς θίξῃ, οὔτε τίποτε ἀπολύτως. Σεῖς τοὐναντίον διὰ τῆς ἐκφράσεώς σας ἐθίξατε αὐτόν.

§215Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἔχω προλάβει ἤδη καὶ ἐδήλωσα ὅτι ἡ πρόθεσίς μου δὲν εἶναι νὰ θίξω κανένα.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διηυθετήθη τὸ ζήτημα.

§217Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶχα πρόθεσιν, διότι δὲν ἔχω κανένα λόγον, οὔτε προσωπικῶς, οὔτε ζήτημα τάξεως κύριε Ὑπουργέ. Εἰς τὰ καθ’ ἕκαστον ἄρθρα βεβαίως θὰ διατυπώσωμεν τὰς ἀπόψεις μας, καὶ θὰ ἐπιδιώξωμεν ὥστε τὸ νομοθέτημα νὰ ἐπιτύχῃ τῶν σκοπῶν τοὺς ὁποίους ἐθέσατε. Ἔρχομαι λοιπὸν εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς κύριος συνάδελφος Χαβίνης εἶπεν ὅτι ἐν σχέσει μὲ τὸ πρῶτον ἄρθρον, ὅτι θὰ πρέπει τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ λάβῃ πλέον μίαν πρόνοιαν καὶ νὰ κρατικοποιήσῃ τὸ αὐτοκίνητον.

§218Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὰς μεγάλας γραμμὰς εἶπον, ὄχι ὅλας.

§219Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἔστω εἰς τὰς μεγάλας γραμμάς. Ἡ πεῖρα, κύριε Ὑπουργὲ μᾶς ἐδίδαξεν, ὅτι ἡ κρατικοποίησις τῶν συγκοινωνιακῶν μέσων τῆς χώρας ἀπέτυχε παταγωδῶς. Καὶ σᾶς λέγω, παράδειγμα, ἡ ΥΕΚΑ. Ἡ ΥΕΚΑ ὄχι μόνον δὲν ἐπέτυχε τοῦ σκοποῦ τὸν ὁποῖον ἐπεδίωκεν ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐδημιούργησε......

§220Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν δὲν ἦτο ἡ ΥΕΚΑ, ἀγαπητὲ κύριε συνάδελφε, ἡ ἀκρίβεια τοῦ βίου εἰς τὰς Ἀθήνας θὰ ἦτο διπλασιασμένη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Πλανᾶσθε πλάνην οἰκτράν. Ἡ ΥΕΚΑ προσέφερε τεραστίας ὑπηρεσίας καὶ δι’ αὐτὸ ὀρθῶς τὴν διετήρησαν καὶ πάλιν.

§221Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἐὰν συνάδελφε, κύριε Χαβίνη, ἡ ΥΕ-ΚΑ προσέφερεν εἰς ἐποχὴν ἐλλείψεως συγκοινωνιακῶν μέσων μίαν ὑπηρεσίαν μέσα εἰς τὰς Ἀθήνας, ἐν τούτοις εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐδημιούργησε δεινά, διότι τὸ αὐτοκίνητον μετεβλήθη εἰς παληοσίδερα. Ἀλλὰ μήπως εἶχε καλυτέραν τύχην ἡ συγκοινωνία διὰ τοῦ σιδηροδρόμου. Διότι ὁ κ. Χαβίνης δὲν ἰσχυρίσθη καὶ δὲν μᾶς εἶπε, φερ’ εἰπεῖν, ὅτι καλὸν εἶναι νὰ βάλωμε χέρι καὶ εἰς τὴν Πάουερ, ἀλλ’ εὑρῆκε τὸν πτωχὸν ἐπαγγελματία τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος ξημερώνεται εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ τοῦ εἶπε, θὰ σὲ ἀντικαταστήσω...

§222Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν προέτεινα νὰ ἀντικαταστήσωμε τοὺς αὐτοκινητιστὰς μὲ μανάβηδες ἢ ψαράδες. Καὶ ἐκεῖνοι θὰ ὁδηγοῦν τὰ αὐτοκίνητα. Καὶ ὅπως εἶπεν ὁ κ. Κουπαροῦσος εἶναι χιλιάδες στρατιῶται, ἐπαρχιωτόπουλα τὰ ὁποῖα ἐπῆραν διπλώματα σωφὲρ καὶ θέλουν καὶ αὐτὰ νὰ ζήσουν. Θὰ ζήσουν οἱ γέροι καὶ θὰ πεθάνουν οἱ νέοι; Ἡ νεότης πρέπει νὰ ζήσῃ. Καὶ δι’ αὐτὸ χρειάζεται ἐλευθερία εἰς τὸ ἐπάγγελμα νὰ βάζῃ αὐτοκίνητον ὅποιος θέλει, ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχῃ καλὴ κατάστασις.

§223Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω, κ. Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ σημείου τῆς διὰ κλήρου περιπτώσεως νὰ μοῦ ἐξηγήσετε πῶς γίνεται αὐτὴ ἡ διὰ κλήρου δουλειά, διότι μοῦ φαίνεται, ὅτι δὲν ἀντελήφθην καλῶς τί θέλετε νὰ εἴπητε. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι διὰ κλήρου μεταξὺ αὐτοκινητιστῶν θὰ κρατικοποιήσητε τὰ αὐτοκίνητα, τότε θὰ πρέπει νὰ λεχθῇ ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργέ, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἔπαυσε πιὰ νὰ κατευθύνῃ τὴν τύχην του καὶ ἀφήνει νὰ κατευθύνῃ τὴν τύχην του ἡ τύχη καὶ ἡ μοῖρα αὐτοῦ. Πρέπει δὲ νὰ μεταβληθῶμεν εἰς κυνικοὺς μοιρολάτρας καὶ νὰ μὴ κατευθυνώμεθα ἀπὸ τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν τῆς χώρας. Πιστεύω, κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ εἶδα τινὰς ἐκ τῶν συναδέλφων νὰ ἀγανακτοῦν, ἐπειδὴ ἡ συζήτησις εὐρύνεται καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ περιορίσω τὴν συζήτησιν ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου. Καὶ προτείνω ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἀποδοχὴν τοῦ πρώτου ἄρθρου, τὸ ὁποῖον θέτει μίαν βάσιν, ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐπεδίωξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ πάρω τὸν λόγον εἰς τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα, ἤτοι 5, 15 κτλ., διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ λάβῃ μίαν ἰδιαιτέραν πρόνοιαν ὥστε ὁ σκοπὸς ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἔθεσε νὰ ὁλοκληρωθῇ κατὰ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον ἐγὼ πιστεύω, τὸν ἠθικὸν ποὺ ἐπιδιώκει τὴν τακτοποίησιν τῶν συγκοινωνιακῶν μέσων.

§224Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ἀφοῦ ἐξεδηλώσατε τὴν συμφωνίαν σας διατί ἐμακρηγορήσατε ἐπὶ μίαν ὥραν;

§225Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρακαλῶ, ἔλαβα μόλις τώρα ἕνα τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλουν δι’ ἐμοῦ οἱ αὐτοκινητισταὶ Κιλκίς. «Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων (ἀναγινώσκει)». Πρόκειται, κ. Ὑπουργέ, περὶ τῆς γνωστῆς ὑποθέσεως καὶ δὴ πληγέντων αὐτοκινητιστῶν, ἐκείνων δηλαδή, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν τὰ αὐτοκίνητά των εἰς τὴν Ἀλβανίαν.

§226Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἀφορᾷ τὸ πρῶτον ἄρθρον.

§227Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. (Ὑπ. Συγκ.). Νὰ τὸ καταθέσητε εἰς τὴν Βουλήν.

§228Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Καὶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§229Γ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ἐν πρώτοις, κύριε Ὑπουργέ, ἀφοῦ δηλώσω, ὅτι εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου σας, ἔχω νὰ κάμω τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις: Εἰς τὸ ἄρθρον 1 ἀναγράφεται, ὅτι ἡ μεταφορὰ κ.λ.π., ἐνεργεῖται κατόπιν ἀδείας τοῦ Κράτους διὰ λεωφορείων ἢ ἐχόντων αὐτοκίνητον δημοσίας χρήσεως. Ἐπειδὴ ἐκεῖ, ὅπως καὶ εἰς ἕνα ἄλλο ἄρθρον, εἶδα νὰ καθορίζωνται τὰ προσόντα τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν λεωφορείων, διὰ τοῦτο σᾶς παρακαλοῦμεν, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν νομίσετε, ὅτι εἶναι ὀρθόν, νὰ προστεθῶσι δύο–τρεῖς λέξεις, ὥστε τὰ προσόντα τοῦ ἰδιοκτήτου τοῦ λεωφορείου νὰ εἶναι προκαθωρισμένα, ὥστε νὰ προασπίζωμεν τὰ συμφέροντα τῆς τάξεως τῶν ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν. Ἐδιάβασα ὅλο τὸ νομοσχέδιον καὶ εἶδα μόνον εἰς τὸ ἄρθρον 20 νὰ ἀναφέρωνται τὰ προσόντα τοῦ προσωπικοῦ. Περὶ ἰδιοκτητῶν δὲν ὁμιλεῖτε. Ἐπειδὴ εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ προάσπισις τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν αὐτοκινητιστῶν, διὰ τοῦτο λέγω, ὅτι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰς τὸ ἄρθρον 1 πρέπει νὰ προσθέσωμεν τὸ ἑξῆς: Νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἰδιοκτήτης λεωφορείου, οἱουδήποτε λεωφορείου, νὰ εἶναι εἴτε κατὰ τὸ σύνολον τῆς ἀξίας τοῦ αὐτοκινήτου, εἴτε κατὰ μέρος αὐτοῦ κανεὶς ἄλλος ἐκτὸς ἀπὸ αὐτοκινητιστής. Ἐπειδὴ τίθεται ζήτημα ἀξίας τοῦ αὐτοκινήτου καὶ γνωρίζομεν, ὅτι οἱ αὐτοκινητισταὶ εἶναι πτωχοὶ ἐπαγγελματίαι, τὸ ζήτημα δύναται νὰ προβλέπεται πληρέστερον ὑπὸ τῆς νομοθεσίας περὶ ἀστικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν συνεταιρισμῶν. Δηλαδὴ ὅταν ἕνας ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστὴς θέλῃ νὰ ἀγοράσῃ αὐτοκίνητον, δύναται μετ’ ἄλλων συναδέλφων του νὰ ἀποτελέσῃ ἕνα συνεταιρισμὸν ἐπαγγελματικὸν περιωρισμένης εὐθύνης, ὡς ἡ σχετικὴ νομοθεσία προβλέπει, κατ’ αὐτὸν δὲ τὸν τρόπον θὰ δύναται νὰ ὑπερφαλαγγίσῃ τὸ ζήτημα τῆς εὑρέσεως τῶν κεφαλαίων. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προσθέσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 1, ὅ,τι χρειάζεται διὰ νὰ περιφρουρήσωμεν τὰ συμφέροντα τῶν ἐπαγγελματιῶν. Ὅτι τοῦτο εἶναι ὀρθόν, κύριε Ὑπουργέ, εἶμαι βέβαιος ὅτι καὶ σεῖς θὰ τὸ θεωρήσετε καὶ ἡ Βουλὴ θὰ τὸ εὕρῃ ὀρθὸν καὶ δίκαιον, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ διείσδυσις μέσα εἰς τὴν τάξιν τῶν ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν διαφόρων ἀτόμων, τὰ ὁποῖα διὰ τοῦ χρήματος αὐτῶν καὶ τῆς οἰκονομικῆς του εὐμαρείας θέλουν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸν ἐπαγγελματίαν αὐτοκινητιστήν. Δὲν εἶναι τὸ πρᾶγμα δύσκολον. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἀναγνωρίζουν τοιαύτην συνεργασίαν. Ὁ ἰατρὸς λ.χ. δὲν δύναται νὰ συνεργασθῇ μὲ τὸν φαρμακοποιὸν καὶ ὑπάρχει εἰδικὴ νομοθεσία ἐπ’ αὐτοῦ. Ἑπομένως δυνάμεθα καὶ ἐδῶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀπαγορεύομεν πᾶσαν σχέσιν οἰκονομικήν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν αὐτοκινήτων αὐτῶν μεταξὺ αὐτοκινητιστῶν καὶ μὴ αὐτοκινητιστῶν. Ἐὰν δὲ μὲ ἐρωτήσετε ποῖον ἐκ τῶν δύο προτιμῶ, ἕνα ἁπλοῦν νόμον ἢ τὴν μέθοδον τῶν συνεταιρισμῶν, διὰ νὰ συμπληρώσωμεν τὸ ἄρθρον 1, θὰ σᾶς ἐπρότεινα τήν ἐπέκτασιν τῶν συνεταιρισμῶν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καθορίσωμεν, ὅτι διὰ νὰ εἶναι κανεὶς ἰδιοκτήτης ἢ μέτοχος λεωφορείου, οἱουδήποτε τύπου, πρέπει νὰ εἶναι ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστής. Αὐτὸ πρέπει νὰ προστεθῇ.

§230Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὁ κορεσμός, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰ διάφορα ἐπαγγέλματα εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὅταν ἐπαγγελματίαι εἶναι χειρώνακτες ἢ ἐργάται καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἕνα καθωρισμένον εἰσόδημα. Ὅταν φερ’ εἰπεῖν ἐπαγγελματίαι εἶναι ἁπλῶς οἱ σωφὲρ καὶ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα ἀποκλειστικῶς τοῦ σωφέρ, τότε βεβαίως ἠμποροῦμε νὰ εἴπωμεν, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ κορεσμὸς ἑνὸς ἐπαγγέλματος. Ἀλλ’ ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὸ ἐπάγγελμα ὑπεισέρχονται ἄνθρωποι ἐπιχειρηματίαι.

§231Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Τί σχέσιν ἔχει αὐτό;

§232Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἔχει τὴν ἑξῆς σχέσιν, κύριε Ὑπουργέ. Ὅταν, λέγω, ὑπεισέρχονται εἰς τὸ ἐπάγγελμα ἄνθρωποι ἐπιχειρηματίαι καὶ οἱ ἐπιχειρηματίαι αὐτοὶ κάνουν 2, 3, 5, 10 καὶ 20 αὐτοκίνητα, ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὰς μεγάλας ἀστικὰς γραμμάς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὡρισμένος ὁ ἀριθμὸς τῶν λεωφορείων. Νὰ γιατὶ ἔχῃ σχέσιν, διότι τότε, κύριε Ὑπουργέ, καταλήγομεν εἰς τὰ ἐπικίνδυνα μονοπώλια καὶ εἰς τὰ ἐπικίνδυνα μεγάλα οἰκονομικὰ συγκροτήματα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὑφίστασθε σήμερον δεινά. Εἰς τὰς μεγάλας ἀστικὰς γραμμάς, αἱ ὁποῖαι ὡς γνωστόν, ἀποδίδουν κατὰ λεωφορεῖον τεράστια ποσά, εἰς αὐτὰς τὰς γραμμὰς τὸ αὐτοκίνητον πρέπει νὰ περιέλθῃ ἢ εἰς τὸν αὐτοκινητιστήν, τὸν κατέχοντα μόνον ἕνα αὐτοκίνητον ἢ θὰ πρέπῃ, ἂν ὄχι νὰ κρατικοποιηθοῦν, τουλάχιστον νὰ γίνουν Δημοτικαὶ ἐπιχειρήσεις.

§233Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Κύριοι συνάδελφοι, μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν τὸν ὁποῖον τρέφω πρὸς τὴν Βουλήν, μοῦ φαίνεται ὅτι δὲν συζητοῦμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, οὔτε ἐπὶ τοῦ σκοποῦ τοῦ νομοσχεδίου. Συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Τὰ ἄρθρα 1, 2, 3 καὶ 4 τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ εἶναι ὁρισμοί. Ἄν θέλωμεν νὰ συζητήσωμεν τόσον πολὺ ἐφ’ ἑκάστου ἄρθρου, θὰ εἴπω, ὅτι θέλομεν νὰ ματαιώσωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§234Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὰ ποὺ λέγω ἔχουν πολλὴν σχέσιν μὲ τὸ πρῶτον ἄρθρον. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ἀσφαλῶς θὰ γίνῃ μία περισσότερον ἐκτεταμένη συζήτησις, διότι ἀπὸ τὸ ἄρθρον αὐτὸ θὰ ἀρχίσωμεν διὰ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰ ἄλλα ἄρθρα δὲν νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν πρέπει νὰ λεχθοῦν εἰς τὸ ἄρθρον 1ον διότι ὑποστηρίζομεν τὴν ἑξῆς ἄποψιν: Ὅτι τὸ αὐτοκίνητον πρέπει νὰ περιέλθῃ εἰς τὸν ἐπαγγελματίαν αὐτοκινητιστήν, εἰς τὸν σωφὲρ καὶ ὄχι εἰς τοὺς ἐπιχειρηματίας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 10 καὶ 15 αὐτοκίνητα. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ πρέπει νὰ ἐπέλθῃ κάποια τροποποίησις κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε πράγματι νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ κατέχουν αὐτοκίνητα περισσότερα τοῦ ἑνὸς ἄνθρωποι ξένοι πρὸς τὸ αὐτοκινητιστικὸν ἐπάγγελμα. Ἐπίσης θὰ πρέπει αἱ μεγάλαι ἀστικαὶ γραμμαὶ νὰ μὴ εἶναι κεκορεσμέναι, νὰ ἠμπορῇ ὁ κάθε αὐτοκινητιστὴς ἐφόσον εἰς μίαν γραμμὴν δὲν βγάζει τὸ ψωμί του νὰ φέρνῃ τὸ αὐτοκίνητό του νὰ δουλέψῃ εἰς τὰς Ἀθήνας, εἰς τὸν Πειραιᾶ, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Μόνον μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἀποκτήσωμεν αὐτοκινητιστὰς καὶ θὰ κτυπήσωμεν τὰ μονοπώλια. Εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐξ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων συγκροτήσατε Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν μελέτην αὐτοῦ τοῦ ζητήματος. Δὲν νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι εἶναι ἁρμόδιοι οἱ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ αὐτὸ τὸ θέμα.

§235Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἔγινε συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§236Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ἔγινε συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§237Γ. ΣΙΜΟΣ. Ἀντιλαμβάνομαι τὸν ἐκνευρισμὸν τῆς Βουλῆς. Ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ νομοθετήματος δὲν ἐδόθη καιρὸς εἰς κανένα ἐξ ἡμῶν νὰ εἴπῃ τὰς ἀντιλήψεις του, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ὅταν ἐψηφίζετο ἐκεῖνο τὸ βράδυ. Ἡ ἐσπευσμένη ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου τῶν αὐτοκινητιστῶν εἶχε νομίζω αὐτὴν τὴν σημασίαν, νὰ ἐκφράσωμεν τὴν ἀλληλεγγύην μας πρὸς ἕνα Ὑπουργὸν, ὁ ὁποῖος ἔγινεν ἀντικείμενον ἀποδοκιμασιῶν, χωρὶς νὰ ἀξίζῃ ἀσφαλῶς μιᾶς τέτοιας μεταχειρίσεως. Ἔτσι ἔγινε, λοιπόν, ἡ ψήφισις ἐκείνην τὴν ἡμέραν, ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ παραμένει τὸ θέμα καὶ ἑπομένως θεωρῶ φυσικὸν νὰ ἀσχολοῦνται οἱ ρήτορες σήμερον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου. Τὸ ἄρθρον πρῶτον, κ. Πρόεδρε, λέει ὅτι, ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ τὸ αὐτοκίνητον πρέπει νὰ ἔχῃ μιὰ ἄδεια ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν. Ἐπροτάθη ἡ κρατικοποίησις τοῦ αὐτοκινήτου. Ἐπειδὴ συχνὰ γίνεται χρῆσις τοῦ ὅρου ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι εἶμαι πάντοτε ὑπὲρ τῆς κρατικοποιήσεως καὶ ὅτι κάθε φορὰ ποὺ ἐφαρμοσθεῖσα δὲν ἀπέδωσε δὲν ἦτο ἀτέλεια τοῦ θεσμοῦ ἀλλὰ τοῦ τρόπου τῆς ἐφαρμογῆς του. Φοβοῦμαι ὅμως ὅτι ἔρχεται ἀκαίρως ἡ ἄποψις αὐτὴ διότι ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ἀνάποδην. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ κρατικοποιήσεως τοῦ αὐτοκινήτου ὅταν δὲν ἔχωμεν τὰ ἀεροπορικὰ καὶ τὰ θαλάσσια μέσα κρατικοποιημένα; Ὁ τρόπος αὐτὸς δύναται νὰ ἀποδώσῃ ἂν θέλετε νὰ φέρετε ἕνα νομοσχέδιον πλῆρες. Νὰ περιλαμβάνῃ δηλαδὴ ὅλα τὰ συγκοινωνιακὰ μέσα ἀεροπορικά, θαλάσσια καὶ σιδηροδρόμους καὶ τότε νὰ φθάσωμεν καὶ εἰς τὴν κρατικοποίησιν τῶν λεωφορείων. Ἐρίφθη ἀκόμη ἡ ἄποψις τῆς διὰ κλήρου διανομῆς τῶν ἀδειῶν. Κύριε συνάδελφε, ἐδῶ δὲν πρόκειται νὰ δώσωμεν ἕνα λαχεῖον, πρόκειται νὰ κατοχυρώσωμεν ἕνα ἐπάγγελμα καὶ αὐτὸ δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τῆς τύχης. Ἑπομένως τὸ νομοθέτημα κατὰ τὴν γνώμην μου πρέπει νὰ τείνῃ εἰς τὸ νὰ ἐξουδετερώσῃ τὰς μεσιτείας καὶ νὰ κατοχυρώσῃ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ αὐτοκινητιστοῦ. Ὁ κ. Τσουδερὸς ὁμιλῶν, προηγουμένως, ἔκαμε μίαν σοβαρὰν πρότασιν καὶ τὴν σοβαρὰν πρότασιν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ συζητήσωμεν ἀπόψε. Νὰ καθορίσωμεν δηλαδὴ πὼς εἶναι ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστής. Αὐτὸν θὰ τὸν ἀφήσωμε νὰ ἔχῃ ἕνα αὐτοκίνητον καὶ δὲν θὰ κάμῃ ἄλλη δουλειά. Οὔτε θὰ πρέπει νὰ τοῦ δώσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ μεταβιβάζῃ τὴν ἄδειά του. Ἑπομένως καταλήγω νὰ θεσπίσωμεν αὐτὴν τὴν κατοχύρωσιν τοῦ ἐπαγγέλματος, βάσει συγκεκριμένων κοινωνικῶν κριτηρίων, διὰ νὰ μὴ γίνωνται εἰς τὸ μέλλον αἱ ἄδειαι μέσον ἐκμεταλλεύσεως τὴν ὁποίαν ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει θὰ ὑποστῇ βιοπαλαιστὴς αὐτοκινητιστής.

§238Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Δὲν μᾶς εἴπατε τίνα τροπολογίαν θέλετε ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§239Γ. ΣΙΜΟΣ. Δὲν ἀντελήφθη προφανῶς ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι μὲ τὴν εὐκαιρίαν τοῦ ἄρθρου 1 ποὺ θεσπίζω πῶς θὰ δίδωνται οἱ ἄδειες, ὡμίλησα γιὰ τὴν βασικὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, ποὺ δὲν εἶναι κατὰ τὴν γνώμην του ὁ τρόπος διαρθρώσεως τῶν κοινῶν ταμείων, ἀλλὰ ποῖος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἔχῃ τὴν ἄδειαν αὐτὴν καὶ ποῖα θὰ εἶναι τὰ κριτήρια ποὺ θὰ ἰσχύσουν γιὰ τὸ μοίρασμα τῶν ἀδειῶν. Εἶναι ἀπαράδεκτο κατὰ τὴν γνώμην μου νὰ ἔχετε ἐπαγγελματίες αὐτοκινητιστὲς ὡς τὰ πενῆντα χρόνια τους καὶ ξαφνικὰ νὰ τοὺς λέτε «φτάνει» γιὰ νὰ πάρῃ ἄλλος τὴν ἄδειαν, ὅπως ἐπίσης εἶναι ἀπαράδεκτο νὰ δίνετε ἄδειες μὲ κριτήρια κομματικὰ ἢ νὰ τὶς πουλᾶτε ὅπως ἔγινε στὸ παρελθόν, σὲ ἀνθρώπους ποὺ δὲν ἔχουν καμμιὰ σχέσι μὲ τὸ ἐπάγγελμα. Ἔφερα μπροστὰ στὴν Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἕνα σοβαρὸ ζήτημα: τὴν πλήρη κατοχύρωσι τοῦ ἐπαγγέλματος, βάσει κοινωνικῶν καὶ μόνον κριτηρίων. Καὶ τὸ ζήτημα αὐτό, προφανῶς, ἐπεκτείνεται πολὺ πέραν τοῦ ἄρθρου 1 καὶ ἀνατρέπει σὲ πολλὰ σημεῖα τὸ νομοσχέδιον. Πρέπει ἑπομένως νὰ μᾶς πῇ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ἂν δέχεται τὴν ἀρχήν μου καὶ τότε νὰ προχωρήσωμεν ὅλοι μαζί, πολλοὶ ἀπὸ σᾶς μπορεῖ νὰ εἶσθε καὶ περισσότερον εἰδικοὶ στὴν ἐπεξεργασία ἑνὸς νομοσχεδίου ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀρχῆς αὐτῆς, Γιατὶ νομίζω, ὅτι πρέπει, μιὰ γιὰ πάντα, ν’ ἀπαλλάξουμε τὸν κλάδο ἀπὸ τὰ παράσιτα. Πρέπει νὰ ἔχετε στὸ νοῦ σας, ὅτι ὑπῆρξαν μεσάζοντες ποὺ ἐπλούτησαν, οἱ περισσότεροι ὅμως ἐπώλησαν τὶς ἄδειές τους σὲ αὐτοκινητιστὰς καὶ δὲν πρέπει αὐτοὶ νὰ πληρώσουν σήμερα τὰ σπασμένα. Ἐλᾶτε ἑπομένως νὰ κατοχυρώσωμεν ἕνα νέον σύστημα ὅπου οἱ μεσάζοντες δὲν θὰ ἔχουν θέσιν καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ τρόπος νὰ κερδοσκοποῦν οἱ διάφοροι ὕποπτοι κύκλοι. Τὸ αὐτοκίνητον πρέπει νὰ περιέλθῃ ἀποκλειστικῶς καὶ δικαιωματικῶς στὸν ἐπαγγελματία αὐτοκινητιστὴ χωρὶς καμμιὰ ἀπολύτως μεσολάβησι καὶ πρὸς τοῦτο τὸ ἐπαναλαμβάνω, πρέπει νὰ ἰσχύσουν κριτήρια ἐντελῶς κοινωνικά.

§240Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος. Ὑπῆρξα μέλος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἀλλὰ καὶ ἀπὸ μελέτην τοῦ νομοσχεδίου ἀπεκόμισα τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον πληροῖ μίαν ἀνάγκην καὶ δέον νὰ ψηφισθῇ. Ἡ συζήτησις δέον νὰ περιορισθῇ ἐπὶ τῶν σημείων ἐκείνων ἐπὶ τῶν ὁποίων τυχὸν ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις. Τὸ ὅλον νομοσχέδιον στηρίζεται εἰς τὰ ἄρθρα 5 καὶ 15.

§241Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ καθορίσῃ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργός.

§242Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Παρακαλῶ νὰ γίνῃ συζήτησις κατ’ ἄρθρον διὰ νὰ προχωρήσωμεν.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις γίνεται κατ’ ἄρθρον.

§244Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Παραιτοῦμαι τοῦ λόγου διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου καὶ δηλῶ, ὅτι εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸ πρῶτον ἄρθρον.

§245Δ. ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ. Δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, διότι εἶμαι κατ’ ἀρχὴν σύμφωνος μὲ τὸ νομοσχέδιον. Ἀληθὲς εἶναι, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἐμφανίζεται νομοσχέδιον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ—τὸ ὁποῖον δὲν δυσκολεύομαι νὰ χαρακτηρίσω ὡς ἁμαρτωλὸν Ὑπουργεῖον—τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρὸν καὶ θέλει νὰ βάλῃ τάξιν εἰς τὰς δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνίας. Εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῶν συνεργατῶν του, οἱ ὁποῖοι συνέταξαν τὸ νομοσχέδιον, ἡ ἐργασία αὐτή. Φυσικὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ μελετήσῃ γενικώτερον τὸ ὅλον ζήτημα τῶν συγκοινωνιῶν. Ἡ κρίσις εἰς τὸ συγκοινωνιακὰ μέσα ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι δὲν ὑπάρχει συντονισμὸς εἰς τὰ διάφορα μέσα συγκοινωνιῶν. Ὑπάρχει συναγωνισμὸς μεταξὺ αὐτοκινήτων, σιδηροδρόμων, ἀτμοπλοίων καὶ ἀεροπορίας μὲ ἀποτέλεσμα τὴν κατανάλωσιν τεραστίων ποσῶν διὰ καύσιμον ὕλην καὶ ἀνταλλακτικὰ καὶ τοῦτο λόγῳ τῆς ἐλλείψεως συντονισμοῦ καὶ κατευθυντηρίου γραμμῆς. Ὁ σημερινὸς Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν ποὺ ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον, ἠσχολήθη σοβαρὰ μὲ τὸ ζήτημα τῶν συγκοινωνιῶν, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ πάρῃ τὴν πρωτοβουλίαν καὶ ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸν συνάδελφόν του Ὑπουργὸν τῆς Ε.Ν. νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐξετάσῃ σοβαρῶς τὸ ὅλον θέμα τῶν συγκοινωνιῶν. Ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸ θέμα ὅπως τὸ ἔθεσεν ὁ κ. Χαβίνης καὶ εἶναι πρὸς τιμήν του. Πάντως διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ πρὸς διευκόλυνσιν αὐτῆς, ἐπειδὴ θὰ ὑπῆρχον πολλαὶ ἀντιρρήσεις ἐκ μέρους πολλῶν συναδέλφων, θὰ ἐπρότεινα εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, ἀφοῦ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὅλας τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας νὰ εἴπῃ ποίας κάμνει δεκτὰς διὰ νὰ προχωρήσωμεν οὕτω εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§246Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Τὰς ἐξήτασεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰς τροπολογίας καὶ τὰς ἀπέρριψε.

§247Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν ἀντιμετωπίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν ἄποψιν νὰ δώσῃ ἐλευθερίαν εἰς τὰς ἀδείας.

§248Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα θὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν τοὺς λόγους.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§250ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3, ὡς ἐτροποποιήθησαν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς).

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4ον.

§253Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὑπάρχει μία διάταξις ἰσχύουσα, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν δύναται νὰ ὁρισθῇ νέα γραμμὴ ὑπεραστική, ἐὰν δὲν ἔχῃ μῆκος 25 χλμ. καὶ δὲν καταλήγει εἰς χωρίον, τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ κατοίκους περισσοτέρους τῶν 1000. Αὐτὸ πρέπει νὰ καταργηθῇ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ τὸ ἔχητε ὑπ’ ὄψιν σας αὐτό, ὅταν θὰ ἐκδώσητε τὸ Β. Δ. τοῦ ἄρθρου 4.

§254Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δεκτόν, ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον ψηφίζεται καθὼς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§256ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4 ὡς ἔχει ἐν τῷ σχεδίῳ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι εἰς τὸ σχετικὸν Β. Διάταγμα θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ πρότασις τοῦ κ. Χαβίνη. Διακόπτομεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν» καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως».

§258Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ κάμῃ τὴν δήλωσιν, ὅτι εἰς τὰ θέματα τῆς παρανόμου ὁπλοφορίας δὲν ὑπάρχει ἐπικινδυνότης.

§259Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι οἱ παρανόμως ὁπλοφοροῦντες δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωροῦνται ὡς ἐπικίνδυνοι.

§260Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον 32 φαίνεται, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι παρεισέφρυσε κατὰ λάθος, διότι οὔτε κἂν ἐγένετο νύξις εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐκπεσόντες ἀξιωματικοὶ τοῦ βαθμοῦ των δυνάμει τοῦ περὶ Σ.Π Κ. δι’ ἀδικήματα κατὰ τὸν χρόνον τοῦ συμμοριτοπολέμου ἤτοι ἀπάτας, πλαστογραφίας καὶ ὑπεξαιρέσεις, εἰς οὓς μὲν ἐπεβλήθη φυλάκισις ἔλασσον τῶν ἕξ (6) μηνῶν νὰ αἴρεται τὸ ἀξιόποινον ἀνακτῶντες τοὺς βαθμούς των καὶ τὰ δικαιώματά των, οἱ ἄνω δὲ τῶν 6 μηνῶν διὰ τὰ αὐτὰ ἀδικήματα καταδικασθέντες καὶ ἐκπεσόντες τοῦ βαθμοῦ των νά μὴ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως. Εἶμαι ἐναντίον ὁλοκλήρου τοῦ ἄρθρου 32 καὶ διαμαρτύρομαι μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς μου.

§261Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ ἄρθρον 32, κύριε συνάδελφε, ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὡς ἀκριβῶς ἔχει. Παρακαλῶ μόνον, κ. Πρόεδρε, ὅπως ἐνεργηθῶσιν αἱ κάτωθι φραστικαὶ διορθώσεις εἰς τὸ νομοσχέδιον: 1) Εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 9 νὰ προστεθῇ ἡ φράσις. «Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Α.Ν. 754|1945 δὲν θίγονται ὑπὸ τοῦ παρόντος». 2) Εἰς τὸ ἄρθρον 14, στίχος 5 νὰ διαγραφοῦν αἱ λέξεις «ἢ τοῦ κατὰ τὴν ἑπομένην παράγραφον εἰδικοῦ Συμβούλου» νὰ προστεθῇ δὲ εἰς τὸν στίχον 7 μετὰ τὰς λέξεις «Ποινικῆς Δικαιοσύνης» αἱ λέξεις «ἢ τοῦ νομίμου ἀναπληρωτοῦ του ἢ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τῶν Φυλακῶν». Νὰ διαγραφῇ ὁλόκληρος ἡ 2 παράγραφος τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου 14. 3) Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 16 νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις «ἅτινα ὡς πρὸς αὐτοὺς θεωροῦνται παραγεγραμμένα διὰ τοῦ παρόντος» καὶ ἀντ’ αὐτῆς νὰ τεθῇ ἡ φράσις «ὧν ἀναστέλλεται ἡ ποινικὴ δίωξις». 4) Εἰς τὸ ἄρθρον 22 στίχος 2 νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «ἀναστέλλεται» καὶ ἀντ’ αὐτῆς νὰ τεθῇ ἡ φράσις «δύναται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου ἐγκληματιῶν πολέμου νὰ ἀνασταλῇ». 5) Ἐπίσης εἰς τὸν δεύτερον στίχον τοῦ ἄρθρου 24 αἱ λέξεις «ἐπὶ 60 ἡμέρας» ἀντικαθίστανται διὰ τῶν λέξεων «ἐπὶ ἕξ μῆνας». 6) Νὰ διαγραφῇ ὁλόκληρος ἡ 1 παράγραφος τοῦ ἄρθρου 26 καὶ νὰ διατυπωθῇ οὕτω: «Ι. Ἀδικήματα οἱασδήποτε φύσεως, πραχθέντα διὰ τοῦ τύπου μέχρι καὶ τῆς 31 Δεκεμβρίου 1951, ὡς καὶ αἱ ἐπὶ τοιούτων ἀδικημάτων ἐκδοθεῖσαι καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις, θεωροῦνται παραγεγραμμέναι. Θεωροῦνται ὡσαύτως παραγεγραμμένα τὰ ἀδικήματα τοῦ ἄρθρου 247 τοῦ Ν. Π.Κ. τὰ τελεσθέντα μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος». 7) Εἰς τὸ ἄρθρον 28 στίχος 3 μετὰ τὰς λέξεις «ποινὴ ἐπανορθωτικὴ» νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «ὡς καὶ ἀποφάσεις ἐκδοθεῖσαι κατὰ τὸ ἄρθρον 551 τοῦ Κ.Π.Δ.». 8) Εἰς τὸ ἄρθρον 30 νὰ τεθῇ ἐν ἀρχῇ ὁ ἀριθμὸς 1 ὡς ἀριθμὸς παραγράφου καὶ νὰ προστεθῇ παράγραφος 2, ἔχουσα οὕτω: «2. Οἱ οὐδόλως κατὰ τὸ Ν. Δ. 414)1947 προσφυγόντες εἰς τὸ Συμβούλιον δύνανται νὰ προσφύγωσιν ἐντὸς τριμήνου ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος». 9) Εἰς τὸ ἄρθρον 31 § 1 στίχος 1 μετὰ τὴν λέξιν «ἀξιωματικοὶ» νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «καὶ ἀνθυπασπισταί», εἰς τὸ τέλος δὲ τοῦ αὐτοῦ στίχου μετὰ τὴν λέξιν «ἀέρος» νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «καὶ χωροφυλακῆς». Εἰς τὸ τέλος ὡσαύτως τῆς αὐτῆς παραγράφου νὰ προστεθῇ ἐδάφιον, ἔχον οὕτω: «Τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα τῆς τοιαύτης ἀποκαταστάσεώς των ἄρχονται ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου». 10) Εἰς τὸ ἄρθρον 32 στίχος 7 μετὰ τὴν λέξιν «ἀνακτῶσι» νὰ προστεθῇ ἡ λέξις «ἐφεξῆς».

§262ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως», ὡς φραστικῶς διωρθώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§263ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως», ὡς φραστικῶς διωρθώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν». Ἄρθρον 5ον. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§265Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἤθελον νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἶμαι κάπως διεξοδικὸς εἰς τὸ ἄρθρον 5, διότι τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ κυριώτερον ἄρθρον τοῦ νομοθετήματος, οὐσιαστικῶς τὴν βάσιν του. Ἐγένετο, κύριοι συνάδελφοι, δεκτόν, ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῇ εἷς τρόπος νὰ ἐξισώσωμεν οἰκονομικῶς τοὺς ὅρους ἐκμεταλλεύσεως τῶν ὑπεραστικῶν γραμμῶν. Ἀνακύπτει ὅμως τὸ πρόβλημα ποῖος εἶναι ὁ καταλληλότερος τρόπος διὰ τὴν ἐξίσωσιν αὐτήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠκολούθησεν μίαν βασικώτατα ὀρθὴν γραμμήν. Ἐπεδίωξεν τὴν ἐξίσωσιν ἑνὸς ἑκάστου Νομοῦ. Ἐν συνεχείᾳ ὅμως πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ποῖος εἶναι ὁ κατάλληλος τρόπος διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν ἐντὸς τοῦ Νομοῦ, ὁ ὁποῖος ἐλήφθη ὡς περιφέρεια, τὴν οἰκονομικὴν ἐξίσωσιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν λεωφορείων. Ἡ σημερινὴ κατάστασις εἶναι, ὅτι ἔχομεν τὰ Κοινὰ Ταμεῖα τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων, τὰ ὁποῖα εἶναι πλείονα εἰς κάθε Νομὸν ἢ τουλάχιστον εἰς τοὺς πλείονας Νομοὺς τῆς Ἑλλάδος καὶ τὰ ὁποῖα καλύπτουν ὡρισμένην περιφέρειαν καὶ περιλαμβάνουν ὡρισμένα αὐτοκίνητα περιωρισμένου κατὰ τὸ πλεῖστον ἀριθμοῦ. Εἰς ἕκαστον δὲ Νομόν, ἐκτὸς αὐτῶν τῶν Κοινῶν Ταμείων, ἔχομεν καὶ Εἰδικὰ Κοινὰ Ταμεῖα, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνουν τὰ αὐτοκίνητα, τὰ ἔχοντα ἀφετηρίαν τὰς Ἀθήνας καὶ συνδέοντα τοὺς Νομούς, ὡς ἐπίσης καὶ ἕτερα Κοινὰ Ταμεῖα συνδέοντα τὰς πρωτευούσας τῶν Νομῶν μεταξύ των. Τὰ Κοινὰ αὐτὰ Ταμεῖα ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως εἶναι ἄνισα. Πλούσιαι γραμμαὶ εἶναι αἱ ἐκ τῶν Ἀθηνῶν, ἐνῷ αἱ ἄλλαι εἶναι ἄγονοι. Σχετικῶς πλουσιώτεραι εἶναι αἱ συνδέουσαι τὰς πρωτευούσας τῶν Νομῶν μεταξύ των. Κατὰ τὸ παρελθόν, κύριοι συνάδελφοι, κατεβλήθη μία προσπάθεια ἐξισώσεως ἐντὸς τοῦ Νομοῦ. Καὶ ἐλήφθη ἀπόφασις ἀρχικῶς ἀπὸ τὸν τότε Ὑπουργὸν κ. Γιαννόπουλον, ὁ ὁποῖος ὁμολογουμένως ἔκαμε μίαν φιλότιμον προσπάθειαν εἰς τοὺς ὀλίγους μῆνας κατὰ τοὺς ὁποίους διῴκησε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν, κατεβλήθη προσπάθεια νὰ πραγματοποιηθῇ ἕν τινι μέτρῳ αὐτὴ ἡ ἐξίσωσις τῶν ὅρων οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ. Θὰ γνωρίζουν δέ τινες, ὅτι ὁ κ. Γιαννόπουλος ἐν τῇ προσπαθείᾳ του τότε νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐξίσωσιν, ἔβγαλεν ὡρισμένα αὐτοκίνητα ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας καὶ τοὺς ἔδωσε τὸ δικαίωμα νὰ κυκλοφοροῦν εἰς τὰς κεντρικὰς ἀρτηρίας ὥστε νὰ ἐξισωθοῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ ταμεῖα κατὰ κάποιον λόγον μεταξύ των. Αἱ ἀποφάσεις τοῦ κ. συναδέλφου, δυστυχῶς ἐκρίθησαν παράνομοι ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἠκυρώθησαν. Καὶ ἔτσι ξαναπέσαμεν εἰς τὸ παλαιὸν καθεστὼς τῆς μεγάλης ἀνισότητος μεταξὺ τῶν κοινῶν ταμείων τοῦ αὐτοῦ Νομοῦ. Ἐπαναλαμβάνω δέ, ὅτι ἡ ἀνισότης αὐτὴ ἐντοπίζεται κατὰ κύριον λόγον εἰς τὴν ἀνισότητα ποὺ ὑπάρχει μεταξὺ τῶν λεωφορείων, ποὺ ἔχουν ἀφετηρίαν τὴν Ἀθήνα καὶ τῶν λοιπῶν λεωφορείων τοῦ Νομοῦ. Ἐγὼ ἀποδέχομαι πλήρως τὴν βάσιν τῆς οἰκονομικῆς ἐξισώσεως τῶν λεωφορείων ἐντὸς τοῦ Νομοῦ καὶ ἀποδέχομαι, ὅτι μέσα εἰς τὴν ἐξίσωσιν αὐτὴν πρέπει νὰ χωρήσουν ὅλα τὰ λεωφορεῖα αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὸ ἄρθρον 5. Δηλαδὴ τὰ λεωφορεῖα, τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν τὰς ἐντὸς τοῦ Νομοῦ τοπικὰς συγκοινωνίας, τὰ λεωφορεῖα τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν τὰς ὑπεραστικὰς γραμμὰς αἱ ὁποῖαι συνδέουν τὰς πόλεις τοῦ Νομοῦ μὲ τὴν Ἀθήνα, ὅπως καὶ τὰ λεωφορεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα συνδέουν τὴν πρωτεύουσα τοῦ Νομοῦ μὲ ἄλλας ἐπαρχίας. Ἀλλὰ νομίζω, κύριοι συνάδελφοι — καὶ παρακαλῶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς πῶ νὰ προσέξετε κάπως, διότι εἶναι ὀλίγον τεχνικὸν τὸ θέμα—νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιδίωξις τὴν ὁποίαν ἀποβλέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τοῦ ἄρθρου 5, θὰ δημιουργήσῃ πολλὰς δυσχερείας. Ὁ κ. Ὑπουργός, κύριοι συνάδελφοι, λέγει περίπου ἐν ὀλίγοις τὰ ἑξῆς: Καταργῶ ὅλα τὰ κοινὰ ταμεῖα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς κάθε Νομὸν καὶ δημιουργοῦν ἐξ ἀρχῆς ἕνα νέον ταμεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ περιλάβῃ αὐτὰ τὰ 100, 80, 50 τὰ ὅσα αὐτοκίνητα κυκλοφοροῦν ἐντὸς τοῦ Νομοῦ. Αὐτὰ τὰ αὐτοκίνητα θὰ πρέπει νὰ ἐξισωθοῦν οἰκονομικῶς μεταξύ των καὶ ἡ ἐξίσωσις θὰ γίνῃ ἀτομικῶς δι’ ἕκαστον αὐτοκίνητον. Φυσικὴ συνέπεια τοῦ ἄρθρου 5 θὰ εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξισώσετε χιλιομετρικῶς ὅλα τὰ αὐτοκίνητα τοῦ Νομοῦ καθ’ ἕνα χωριστὰ καὶ πρέπει νὰ τὰ περιφέρετε εἰς ὅλας τὰς γραμμὰς τοῦ Νομοῦ διὰ νὰ ἐξυπηρετοῦν περιοδικῶς ὅλας τὰς συγκοινωνίας. Δηλαδὴ κατ’ ἀνάγκην, κύριοι συνάδελφοι, καθιερώνεται αὐτὸ τὸ λεγόμενον «ρουλεμὰν» τῶν αὐτοκινήτων εἰς τὸν Νομόν, τὸν ὁποῖον ἐν ὅσῳ μὲν τὸ κοινὸν ταμεῖον εἶναι μικρόν, περιλαμβάνει μικρὰς χιλιομετρικὰς ἐκτάσεις εἶναι εὐχερέστερον, ἀλλὰ ἀφ’ ἧς στιγμῆς τὸ κοινὸν ταμεῖον εὐρύνεται εἰς ἔκτασιν καὶ περιλαβάνει ἕνα ὁλόκληρον Νομὸν εἶναι πρακτικῶς δυσχερέστατον. Συνέβη, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα καὶ νὰ ἔλθω εἰς ἐπαφὴν καὶ μὲ τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν αὐτοκινητιστῶν, ὄχι βέβαια τῶν αὐτοκινητιστῶν τῶν γονίμων γραμμῶν, ἀλλὰ κυρίως τῶν ἀγόνων εἰς μίαν περιφέρειαν, ποὺ ἔχομεν μόνον ἀγόνους γραμμάς, ὅπως π.χ. εἰς τὴν Κρήτην, ὅπου δὲν ὑπάρχουν γόνιμοι γραμμαί,—ὅλαι αἱ γραμμαὶ εἶναι περίπου ἴσης ἀποδόσεως—καὶ διεπίστωσα, ὅτι αὐτὴ ἡ περιφορὰ τῶν αὐτοκινήτων ἀνὰ τὰς γραμμὰς τῶν Νομῶν θὰ δημιουργήσῃ μιὰ τέτοια ζημία εἰς τὰς συγκοινωνίας, μιὰ τέτοια δυσχέρεια εἰς τοὺς αὐτοκινητιστὰς καὶ πρὸ παντὸς μίαν τέτοιαν δυσχέρειαν εἰς τὸ κοινόν, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσουν, ὥστε νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τὸ σκεφθῶμεν πολὺ προτοῦ προχωρήσωμεν ἀμέσως πρὸς τὰ ἐκεῖ. Ὁ αὐτοκινητιστής, κύριοι συνάδελφοι, τῶν ἐπαρχιῶν καὶ τοῦ χωριοῦ, συνδέεται στενὰ μὲ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ὁποίους ἐξυπηρετεῖ. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα νὰ ἔρχωμαι ἐγὼ ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος καὶ νὰ κάμω τὴν γραμμὴν τοῦ χωριοῦ. Ὁ αὐτοκινητιστής θὰ πάρῃ τὸ σακκούλι τοῦ παιδιοῦ, τὴν παραγγελία τοῦ χωρικοῦ καὶ θὰ τὴν φέρῃ τὸ βράδυ. Γνωρίζει τὸν χωρικὸν καὶ θὰ τὸν ἐξυπηρετήσῃ εἰς ὅλας τὰς ἀνάγκας καὶ δὲν θὰ πληρωθῇ ὅλην τὴν ἑβδομάδα ἢ θὰ πληρωθῇ τὸ Σάββατον, ὅταν θὰ ἔχῃ πωλήσει τὸ προϊόν του ὁ χωρικός. Νομίζω, ὅτι εἶναι πολὺ δύσκολον αὐτὴν τὴν στιγμὴν αὐτομάτως νὰ καταργήσωμεν αὐτὸν τὸν δεσμόν, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ αὐτοκινητιστοῦ καὶ τῆς γραμμῆς τοῦ χωριοῦ, τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ. Ἐπιπροσθέτως δὲ αὐτὸ τὸ ρουλεμὰν τῶν αὐτοκινήτων ἐντὸς τοῦ Νομοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως ἐξυπηρετήσεως, ἰδίως ὅσον ἀφορᾷ τὰς κεντρικὰς ἀρτηρίας θὰ δημιουργήσῃ ἕνα μεγάλο πρόβλημα. Πρέπει νὰ μὴ μᾶς διαφεύγῃ, ὅτι ἡ βάσις τοῦ νομοθετήματος δὲν εἶναι μόνον νὰ ἐξισώσωμεν οἰκονομικῶς τὰς συνθήκας ἐκμεταλλεύσεως τῶν αὐτοκινήτων καὶ νὰ δημιουργήσωμεν ἰσότητα μεταξὺ τῶν αὐτοκινητιστῶν, ἀλλὰ νὰ ἐξυπηρετήσωμεν κατὰ τὸ δυνατὸν καλύτερον καὶ τὰς συγκοινωνιακὰς ἀνάγκας τοῦ κοινοῦ. Ὅταν λοιπόν, εἰς μίαν κεντρικὴν ἀρτηρίαν, οἵαν δήποτε, πρόκειται νὰ φέρετε περιοδικῶς καὶ ἐπὶ βραχὺ διάστημα χρόνου εἰς ἐνέργειαν ὅλα τὰ αὐτοκίνητα ἑνὸς Νομοῦ, πλεῖστα τῶν ὁποίων δὲν εἶναι κατάλληλα διὰ τὴν γραμμὴν αὐτήν, εἴτε διότι εἶναι ἀπηρχαιωμένα, ἢ πεπαλαιωμένα, ἢ κάπως ἄχρηστα, ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν δυσχέρειαν θὰ δημιουργήσετε καὶ πόσον αἱ συγκοινωνίαι μας θὰ πᾶνε πρὸς τὰ πίσω ἐκ τούτου μόνον τοῦ λόγου.

§266Γ. ΜΟΔΗΣ. Νομίζετε σεῖς ὅτι πᾶνε πίσω;

§267Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ ἄρθρον 15 εἰς τὸ ὁποῖον προβλέπει περὶ τῆς πραγματοποιήσεως τῆς οἰκονομικῆς ἐξισώσεως, λαμβάνει μέριμνα καὶ ἂν αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ἀκριβεῖς, κατόπιν τῶν τελευταίων συζητήσεων, τὰς ὁποίας εἶχε, προχώρησε καὶ κάπως περισσότερον καὶ ἐπιτρέπει τὴν δημιουργίαν ἰδίων λογαριασμῶν προκειμένου περὶ περιφερειῶν, αἱ ὁποῖαι τελοῦν ὑπὸ εἰδικὰς συνθήκας. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ τοῦτο τὸ θέμα θὰ λυθῇ ἀμέσως. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγὼ προτείνω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ προέτεινα καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω καὶ σήμερον εἶναι τὸ ἑξῆς: Θέλομεν νὰ ἐπιτύχωμεν ἐξίσωσιν τῶν ὅρων τῆς οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασικὴ σκέψις. Δὲν εἶναι ὅμως πρόθεσίς μας νὰ ἀναστατώσωμεν τὰς συγκοινωνίας, δὲν εἶναι πρόθεσίς μας πρὸ παντὸς νὰ κάμωμεν ἕνα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἐν τῇ πράξει θὰ ἀποβῇ ἀνεφάρμοστον. Εἶναι πολὺ εὐχερέστερον νὰ ἐξισώσωμεν τὰς συνθήκας ἐκμεταλλεύσεως μεταξὺ τῶν Ταμείων, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν σήμερον, ὁπότε δοθέντος, ὅτι ἐν ὅσῳ εἰς κάθε Ταμεῖον ὑπάρχει ἤδη ἐξίσωσις οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐπὶ μέρους αὐτοκινήτων, αὐτομάτως ἐξισοῦμεν ὅλα τὰ αὐτοκίνητα τοῦ Νομοῦ παρὰ νὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἐξισώσωμεν οἰκονομικῶς ἐπὶ μέρους καὶ ἀτομικῶς ὅλα τὰ αὐτοκίνητα τοῦ Νομοῦ. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι σαφέστερος. Ὑποθέσατε, ὅτι ἔχετε ἕνα Νομὸν μὲ ἑκατὸν αὐτοκίνητα καὶ μὲ κοινὸν ταμεῖον, ὅπως ὅλοι σας γνωρίζετε, ὑπάρχει οἰκονομικὴ ἐξίσωσις. Ἐὰν ἀντὶ νὰ καταργήσετε τὰ πλαίσια ποὺ ἔχετε, τὰ 5 κοινὰ Ταμεῖα, διὰ νὰ ἐξισώσετε τὰ 100 αὐτοκίνητα, ἐπετύχατε νὰ ἐξισώσετε οἰκονομικῶς τὰ 5 Ταμεῖα, ἀντὶ νὰ ἐξισώσετε 100 μονάδας ἐξισοῦτε 5 καὶ δι’ αὐτὸ ἐξισώνετε τὰς 100. Ἔτσι ἔχετε πολλαπλῆν εὐχέρειαν. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν ἐπιβάλλετε αὐτὸ τὸ βουλεμὰν τῶν αὐτοκινήτων καὶ τὸ ὁποῖον ἐν τῇ πράξει εἶναι ἀσύμφορον καὶ διὰ τὸν αὐτοκινητιστὴν καὶ διὰ τὸ κοινόν. Δεύτερον καθίσταται δυνατὴ ἡ διοίκησις αὐτῆς τῆς ἑνώσεως κοινῶν Ταμείων, ὅπως τὴν ὀνομάζω ἐγώ, ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ διοίκησις ἑνὸς κοινοῦ Ταμείου, τὸ ὁποῖον θὰ διοικῇ 100 αὐτοκίνητα θὰ εἶναι δυσχερεστάτη. Τρίτον, λύεται αὐτὸ τὸ πρόβλημα τῶν μεγάλων ἀρτηριῶν, τὸ ὁποῖον κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ζωτικόν. Δηλαδὴ δὲν θὰ ἔχετε ἀνάγκην νὰ περιφέρετε καὶ τὰ 100 αὐτοκίνητα εἰς τὰς κεντρικὰς ἀρτηρίας καὶ νὰ κάμετε συγκοινωνίαν εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀλλὰ ἀπὸ κάθε κοινὸν Ταμεῖον ἐκ τῶν ἐνεργείᾳ, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχετε, θὰ πάρετε ὡρισμένα αὐτοκίνητα, τὰ καλλίτερα, διὰ νὰ συμπληρώσετε τὴν συγκοινωνίαν μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν ἀπὸ τὸ κοινὸν Ταμεῖον. Καὶ ἔτσι θὰ ἐπιτύχετε διὰ τῆς ἐξισώσεως τοῦ Ταμείου τὴν ἐξίσωσιν τῶν αὐτοκινήτων. Νομίζω, ὅτι ἕνα τέτοιο νομοθέτημα πρέπει νὰ στηρίζεται ἐπάνω εἰς τὴν βάσιν εὐρυτάτης ἀποκεντρώσεως. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν εὑρισκόμενος ἐν Ἀθήναις, νὰ λύῃ ὅλα τὰ ζητήματα, τὰ ὀξύτατα καὶ ἐπίμαχα. Ὅλοι μας ἔχομεν πικρὰν πεῖραν αὐτῶν τῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα ἀνακύπτουν ἁπανταχοῦ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Ἡ ἐπιδίωξίς μας πρέπει νὰ εἶναι νὰ δημιουργήσωμεν ἐντὸς τοῦ Νομοῦ ἕνα ὄργανον τοιοῦτον, τὸ ὁποῖον νὰ ἐπιλύῃ τὰ προβλήματα καὶ τὰς διαφοράς, αἱ ὁποῖαι ἀναφύονται ἐκεῖ, νὰ ἀπομένῃ δὲ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν διὰ νὰ παρεμβαίνῃ ἐκεῖ ὅταν ὑπάρχῃ παράβασις νόμου ἢ ἔστω νὰ παρεμβαίνῃ καὶ εἰς δεύτερον βαθμὸν δικαιοδοσίας. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν, ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων, πρέπει νὰ εἶναι ἕνα ἐπιτελικὸν Ὑπουργεῖον καὶ νὰ παρακολουθῇ καὶ νὰ ἐλέγχῃ, χωρὶς ὅμως νὰ ἀσκῇ διοίκησιν εἰς οἱανδήποτε ἀπομεμακρυσμένην περιφέρειαν τῆς Ἑλλάδος. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοθέτημα, δηλαδὴ τὸ ἄρθρον 5, μείνῃ ὡς ἔχει, φοβοῦμαι ὅτι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ προστεθῇ καὶ αὐτὴ ἡ πρόσθετος δυσχέρεια τῆς συγκεντρώσεως φόρτου ἐργασίας εἰς ἕνα Ὑπουργεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον, δυστυχῶς, ὅπως ἔχουν τὰ πράγματα σήμερον, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνταπεξέλθῃ. Γνωρίζετε, κύριοι, τί γίνεται ἑκάστοτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν. Μία ἀπὸ τὰς βασικάς του ἀδυναμίας ἦτο ὅτι δὲν εἶχε μέχρι σήμερον νομοθεσίαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἀξιέπαινος διότι προσπαθεῖ τὸ κενὸν αὐτὸ νὰ τὸ καλύψῃ εἰς τὸν τομέα τῶν λεωφορείων. Ἡ δευτέρα ἀνωμαλία, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, εἶναι ὅτι ὅλα τὰ θέματα καταλήγουν καὶ λύονται ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ἀπασχολῆται ὁ Ὑπουργὸς μὲ θέματα τὰ ὁποῖα ὡραιότατα θὰ ἠμποροῦσαν νὰ λύωνται εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἐπαναλαμβάνω λοιπὸν ὅτι ἡ πρότασίς μου περὶ δημιουργίας Ἑνώσεως Κοινῶν Ταμείων εἰς τὸν Νομόν, θὰ ἔχῃ τὸ πρόσθετον πλεονέκτημα, ὅτι θὰ ἐπιτυγχάνεται ἡ τοπικὴ λύσις τῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα θὰ γεννῶνται ἐκεῖ. Διότι ἡ Ἕνωσις αὕτη, διοικουμένη ἀπὸ κρατικὰ ὄργανα καὶ ἀπὸ ἐκπροσώπους τῶν αὐτοκινητιστῶν, θὰ ἔχει ὡς σκοπὸν τὴν ἐξίσωσιν τῶν ὅρων οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ θὰ λύῃ τὰ θέματα ἐπὶ τόπου. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, ἐὰν ἡ βάσις αὕτη γίνῃ ἀποδεκτή, θὰ ἔχετε τὸ πλεονέκτημα ὅτι θὰ περισώσετε τὴν ἐπιδίωξιν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἐπιτυγχάνεται ἀπόλυτος ἐξίσωσις τῶν ὅρων οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως μὲ πρώτην βάσιν τὰ ὑπάρχοντα Κοινὰ Ταμεῖα. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ ἑνώνῃ, νὰ συγχωνεύῃ ἓν ἢ πλείονα Κοινὰ Ταμεῖα εἰς ἕν, δὲν θὰ ἔχῃ ὅμως τὸ δικαίωμα νὰ χωρίζῃ Κοινὰ Ταμεῖα. Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ πρότασιν ἰδικήν μου, περιλαμβανομένων εἰς τὴν τροπολογίαν. Διότι πρέπει νὰ προχωρῶμεν συνεχῶς πρὸς τὰ ἐμπρὸς καὶ οὐδέποτε πρὸς τὰ ὀπίσω. Καὶ θὰ φθάσωμεν, εἰς ἕνα διάστημα βραχύτατον, εἰς τὴν ἐπιδίωξίν μας, δηλαδὴ εἰς τὴν δημιουργίαν ἑνὸς Ταμείου εἰς τὸν Νομόν. Κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὅμως, ὥστε νὰ μὴ φέρῃ τοῦτο ἀναστάτωσιν καὶ πρὸ παντὸς νὰ μὴ προσκρούῃ εἰς ἀνυπερβλήτους δυσχερείας. Διὰ νὰ εἶμαι περισσότερον πειστικός, κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω καὶ τὴν προϊστορίαν τοῦ νομοθετήματος τούτου. Ἦτο κοινὴ πεποίθησις εἰς ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον, εἰς ὅλους τοὺς ἁρμοδίους παράγοντας, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἕνα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον νὰ ρυθμίζῃ τὰς συγκοινωνίας διὰ λεωφορείων. Κατόπιν τῆς ἀτυχοῦς ὑποθέσεως, ἡ ὁποία ἔφθασε καὶ μέχρι τοῦ Δικαστηρίου, τοῦ Ὑπουργοῦ, τῆς Βουλῆς τοῦ 1946, κατέστη ἐπιτακτικωτέρα ἡ ἀνάγκη καὶ ἔγινε κοινὴ συνείδησις ὅλων ὅτι πρέπει τὰ θέματα αὐτὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν δι’ ἑνὸς νόμου. Διότι ἡ ἰδική μου ἀντίληψις εἶναι, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι ἡ κακοδαιμονία τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν σχετικῆς νομοθεσίας. Ὁ κ. Γιαννόπουλος, ὁ ὁποῖος ἦτο Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν μιᾶς τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, ἔκαμεν ἕνα θαυμάσιον σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἀπὸ θεωρητικῆς ἀπόψεως ἦτο ἀναμφισβητήτως ὀρθότατον, ἐναντίον τοῦ ὁποίου δὲν θὰ εἶχε κανεὶς νὰ ἀντείπῃ τί. Τὸ σχέδιον αὐτὸ δὲν ἐπρόφθασε νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ δὲν ἔγινε νόμος, διότι δυστυχῶς, ἦτο ἐκτὸς τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος. Ὁ νῦν Ὑπουργὸς εἶναι ἀναμφισβητήτως πρακτικώτερος. Ἔκαμεν ἕνα νόμον, τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἀποδέχομαι εἰς τὸ σύνολόν του. Πιστεύω ὅμως, ἐὰν θελήσῃ νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 5 ὡς ἔχει, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν ἑλληνικῶν δεδομένων καὶ τοῦ σημείου εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκονται σήμερον αἱ συγκοινωνίαι, τῶν δυνατοτήτων τὰς ὁποίας ἔχει σήμερον τὸ Ὑπουργεῖον, ἀλλὰ καὶ τοῦ ποιοῦ, ἂν θέλετε, ἀπὸ ἀπόψεως μορφώσεως καὶ ἀναπτύξεως τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ αὐτοκινητιστοῦ, φοβοῦμαι ὅτι, ἐπιδιώκων τὸ καλύτερον, θὰ ματαιώσῃ τὸ καλὸν τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ κοινὴν ἐπιδίωξιν ὅλων μας. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἰδιαιτέρα προσοχὴ εἰς τὸ νομοθέτημα. Συνοψίζων, κύριοι, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ἐνώπιόν σας τροπολογίαν, ἡ ὁποία περιλαμβάνει ἐν ὀλίγοις τὰ ἑξῆς: Ἀντὶ νὰ ἱδρύωμεν ἓν Κοινὸν Ταμεῖον εἰς ἕκαστον Νομόν, νὰ ἱδρύσωμεν μίαν Ἕνωσιν Κοινῶν Ταμείων, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελῇ οἰκονομικὴν ἑνότητα καὶ ἡ ὁποία θὰ ἐξισώνῃ μεταξὺ τῶν τὰ ταμεῖα καὶ διὰ τῶν ταμείων τοὺς ὅρους οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν αὐτοκινήτων.

§268Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Θὰ ὑπάρχουν εἰς κάθε Νομὸν πλείονα τοῦ ἑνὸς κοινὰ ταμεῖα, ὥστε ἡ συνισταμένη αὐτῶν νὰ εἶναι ἡ ἕνωσις;

§269Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς ἕκαστον Νομὸν θὰ ὑπάρχῃ μία ἕνωσις, δηλαδὴ ἐξίσωσις τῶν ὅρων οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐντὸς τοῦ Νομοῦ. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ συγχωνεύσῃ τὰ κοινὰ ταμεῖα, ὄχι ὅμως νὰ τὰ χωρίζῃ. Δηλαδὴ θὰ βαδίζωμεν σταθερῶς πρὸς τὰ ἐμπρός, διὰ νὰ φθάσωμεν, ἐν τῇ παρόδῳ τοῦ χρόνου, εἰς ἕνα κοινὸν ταμεῖον, τὸ ὁποῖον ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀποτελῇ τὴν τελικήν μας ἐπιδίωξιν. Τελειώνοντας, θέλω νὰ κάμω τὸν συσχετισμὸν μὲ τὸ ἄρθρον 15.

§270Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Γενικεύετε τὸ θέμα. Δὲν ἀποκλείεται ὁ ἕνας νὰ συμφωνῇ μὲ τὴν γνώμην σας καὶ ὁ ἄλλος νὰ μὴ συμφωνῇ.

§271Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ συλλογισμός μου, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι, δυστυχῶς, μαθηματικός· εἶναι λογικὸς συλλογισμὸς εἰς τὴν βάσιν του καὶ δὲν ὑπάρχει θέμα συμφωνίας ἢ ἀσυμφωνίας.

§272Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Νὰ τὸ ἀφήσωμεν εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Νομάρχου.

§273Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν δυνάμεθα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀφήσωμεν τὸ θέμα τοῦτο εἰς τὸν Νομάρχην. Ἐγὼ λέγω τὰ ἑξῆς: Ἔχετε ἑκατὸν αὐτοκίνητα, τῶν ὁποίων τοὺς ὅρους οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως θέλετε νὰ ἐξισώσετε. Ἀντὶ νὰ ἐξισώσετε τὰ ἑκατό, νὰ ἐξισώσετε τὰ 2–3–5 ταμεῖα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν καὶ τότε ἐξισώνετε τὸ σύνολον τῶν αὐτοκινήτων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντείπῃ τις λογικῶς ἐναντίον τοῦ ἐπιχειρήματος αὐτοῦ. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι ἐπιτυγχάνομεν τὸν αὐτὸν σκοπόν, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι τοῦτο ἐπιτυγχάνομεν διὰ μιᾶς πρακτικωτέρας ὁδοῦ ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἐπιτυγχάνει ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 5. Τὸ ἄρθρον 15 συμπληρώνει τὸ ἄρθρον 5 καὶ ὁρίζει κατὰ ποῖον τρόπον γίνεται ἡ ἐξίσωσις τῶν ὅρων οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ὄντως τὸ ἄρθρον 15 προβλέπει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν ἴδιοι λογαριασμοὶ προκειμένου περὶ λεωφορείων, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζουν εἰδικὰς συνθήκας. Αὐτὸ εἶναι ὄντως ἀκριβές, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἀκριβῶς ἀποδεικνύει τὸ μειονέκτημα τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 5, ὡς ἔχει ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Δηλαδὴ καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ συντάσσων τὸ νομοσχέδιον αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην διεξόδου καὶ ἐπειδὴ δὲν θέλει νὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ ἑνὸς ταμείου, δημιουργεῖ οὐσιαστικῶς ἰδιαίτερον κοινὸν ταμεῖον διὰ τῶν εἰδικῶν αὐτῶν λογαριασμῶν εἰς ὡρισμένας περιφερείας. Δηλαδὴ ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ ἑνώνει τὰ ταμεῖα αὐτὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ἔχει τὴν εὐχέρειαν δι’ ἀποφάσεώς του ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν νὰ δημιουργῇ εἰδικοὺς λογαριασμούς, τουτέστιν εἰδικὰ κοινὰ ταμεῖα πλείονα τοῦ ἑνὸς καὶ ἄνευ οὐδενὸς περιορισμοῦ. Ἐγὼ εἰς τοῦτο ἀντιλέγω καὶ τονίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἔργον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν νὰ εἴπῃ, ὅτι τὰ τρία αὐτοκίνητα τῆς περιφερείας τῶν Χανίων Κρήτης δύνανται νὰ ἀποτελέσουν ἴδιον λογαριασμόν, οὔτε εἶναι καὶ ὀρθὸν νὰ ἀφήσωμεν αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, νὰ δημιουργῇ πλείονας εἰδικοὺς λογαριασμούς, κουρελιάζοντας πιθανῶς τὴν προσπάθειαν, ποὺ ὁ ἴδιος ἐπιδιώκει μὲ τὸ ἄρθρον 5. Διότι, λέγω, νὰ κάμωμεν αὐτό, ἂς ἀφήσωμεν τὰ σημερινὰ κοινὰ ταμεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι βιώσιμα καὶ ἔχουν ἐπιβληθῆ ἀπὸ μίαν πραγματικὴν κατάστασιν καὶ ἀπαγορεύοντες ρητῶς τὴν οἱανδήποτε εὐχέρειαν, εἴτε χωριστοῦ λογαριασμοῦ, εἴτε διαμελισμοῦ ἐπὶ ὑφισταμένου σήμερον ταμείου, νὰ προχωρήσωμεν προοδευτικῶς πρὸς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ μας, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ εἶναι ἐν κατακλεῖδι τὸ ἕνα κοινὸν ταμεῖον τοῦ Νομοῦ. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, τὸ ἄρθρον 5 δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει, ἀλλὰ τροποποιούμενον καὶ κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 5 ὡς ἔχει, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ κινδυνεύσῃ νὰ ματαιώσῃ τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει καὶ νὰ ματαιώσῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ τὸν κύριον σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου, ὁ ὁποῖος εἶναι κοινὸς ὅλων μας σκοπός.

§274Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΥ. Σήμερον ὑπάρχει ἄνισος μεταχείρισις μεταξὺ τῶν αὐτοκινητιστῶν, ναὶ ἢ ὄχι;

§275Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Βεβαίως.

§276Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΥ. Ὑποτεθείσθω ὅτι ὑπάρχουν εἰς ἕνα Νομὸν τρία κοινὰ ταμεῖα καὶ τὸ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ ἐκμεταλλεύεται μίαν ἄγονον γραμμήν. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἢ μᾶλλον διὰ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν κάμετε, ἠμπορεῖ νὰ ἔχωμεν ἐξίσωσιν οἰκονομικὴν τῶν συνθηκῶν ἐκμεταλλεύσεως. Θὰ ἔχωμεν ὅμως ἐν ταὐτῷ καὶ ἐξίσωσιν ἢ μᾶλλον ἴσην μεταχείρισιν, διότι τὸ ἕνα κοινὸν ταμεῖον νὰ κάνῃ διαδρομὴν ἐπὶ ἀνωμάλου δρόμου καὶ τὸ ἄλλο κοινὸν ταμεῖον νὰ κάμῃ διαδρομὴν ἐπὶ ὁμαλοῦ δρόμου; Θὰ μοῦ εἴπετε ὅτι δίδεται μία προσαύξησις εἰς ἐκεῖνα τὰ κοινὰ ταμεῖα, τὰ ὁποῖα ἐκμεταλλεύονται μίαν ἄγονον γραμμήν, ἡ ὁποία ἔχει τοὺς πλέον ἀνωμάλους δρόμους. Ἀλλὰ μὲ αὐτὸ νομίζετε ὅτι δίδομεν δικαιοσύνην εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται ὑπὸ τὰς χειροτέρας τῶν συνθηκῶν αὐτὴν τὴν γραμμήν; Ἡ προσπάθεια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ἀξιέπαινος καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ αὐτοκινητιστικὸς κόσμος πρέπει νὰ τὸν εὐγνωμονοῦν, διότι εἶναι ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος ὤρθωσε τὸ ἀνάστημά του ἐναντίον τῆς αὐτοκινητιστικῆς ὀλιγαρχίας. Ὅταν ὁ Ὑπουργὸς θεσπίζῃ τὸ ἄρθρον 5 ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 15, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5 ὡς διετυπώθη πλὴν μιᾶς παρατηρήσεως, τὴν ὁποίαν ἐγὼ θὰ κάμω.

§277Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐδῶ τὸ θέμα δὲν εἶναι νὰ ἔλθωμεν ἢ νὰ μὴ ἔλθωμεν εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν τάξιν τῶν αὐτοκινητιστῶν. Ἀπέφυγα προηγουμένως νὰ θίξω τὸ θέμα αὐτό, ἀλλ’ ἐπειδὴ προκαλοῦμαι, θὰ σᾶς εἴπω εὐθέως τὴν γνώμην μου. Βεβαίως δὲν πρέπει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία οὔτε καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑποκύψουν εἰς οἱανδήποτε πίεσιν καὶ πρὸ παντὸς ἐκδηλουμένων κατ’ αὐτὸν τὸν ἀνοίκειον τρόπον, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, κατ’ ἀπαράδεκτον τρόπον. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ πάρωμεν οἱανδήποτε θέσιν ἀντιδικίας ἔναντι τῆς τάξεως αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶναι τάξις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἡ ὁποία πολλὰ πράγματα χρήσιμα θὰ ἠμποροῦσε νὰ μᾶς εἴπῃ ἀπὸ πρακτικῆς πλευρᾶς. Ὅταν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ γίνῃ νόμος, πρέπει νὰ εἶναι ἐπιδίωξίς μας νὰ ἔχωμεν καὶ τὸ σύμφωνον τῶν αὐτοκινητιστῶν, διότι ὅταν ἔχωμεν τὴν ἀντίθεσιν ὁλοκλήρου τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου, εἶναι πολὺ δυσχερὲς νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ ἤδη αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ δυσχερῶς ἐφαρμόσιμον νομοσχέδιον.

§278Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἐγὼ σᾶς δηλώνω, ὅτι ἡ πλειονότης τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου εἶναι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου.

§279Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐὰν ὑπάρξῃ ἀντίθεσις τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου, τὰ μειονεκτήματα τοῦ νομοσχεδίου ὀγκοῦνται ἔτι περισσότερον καὶ αἱ δυσκολίαι αὐξάνουν. Διότι αἱ ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμόσουν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, οὐσιαστικῶς, τὸ γνωρίζετε ὅλοι σας, εἶναι ἀνύπαρκτοι. Εἰς τὺς ἐπαρχίας τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν δὲν ἔχει καθόλου περιφερειακὰ γραφεῖα, εἰς δὲ τὸ κέντρον αἱ ὑπηρεσίαι του εἶναι ἀνεπαρκεῖς διὰ νὰ καλύψουν τὸ τεράστιον ἔργον, ποὺ ἀντιμετωπίζουν μεταπολεμικῶς. Πρέπει τὸ οἱονδήποτε νομοσχέδιον νὰ τὸ ἐφαρμόσουν οἱ αὐτοκινητισταὶ κατὰ κύριον λόγον καὶ θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον ἐὰν εἴχομεν καὶ τὴν συμφωνίαν τῶν αὐτοκινητιστῶν. Κατὰ συνέπειαν ἐγὼ δὲν θέλω τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ τὸ κρίνω καὶ νομίζω, ὅτι ὅλοι μας δὲν πρέπει νὰ τὸ κρίνωμεν εἴτε ἐμπνεόμενοι ἀπὸ προκατάληψιν καμμίαν ὑπὲρ ἢ κατὰ τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου, εἴτε ὁπωσδήποτε ἐπηρεαζόμενοι ἀπὸ ὅσα συνέβησαν τὰς τελευταίας ἡμέρας ἐν σχέσει μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἀντικειμενικὰ θὰ ἐξετάσωμεν τὰ πράγματα καὶ μὲ πλήρη ἐπίγνωσιν τῶν εὐθυνῶν μας θὰ κάμωμεν καὶ ἐδῶ τὸ χρέος μας, ὅπως καὶ εἰς ὅλας τὰς λοιπὰς περιπτώσεις.

§280Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ. Τὸ ΚΤΕΛ αὐτὸ ἐφηρμόσθη εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Νομοῦ καὶ ἐπέτυχε.

§281Γ. ΣΙΜΟΣ. Διὰ τὴν ἐξίσωσιν τῶν κοινῶν ταμείων τί προτείνετε;

§282Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ ἐξίσωσις τῶν κοινῶν ταμείων θὰ γίνῃ κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ὅπως προβλέπει καὶ τὸ νομοσχέδιον. Ἐγὼ εἰς τὴν πρότασίν μου δὲν ἐξαιρῶ καμμίαν κατηγορίαν αὐτοκινητιστῶν ἀπὸ ἐκείνας ποὺ προβλέπει τὸ ἄρθρον 5, θὰ τὰς βάλωμεν ὅλας μαζὶ εἰς τὸ χωνευτήριον τῶν κοινῶν ταμείων. Δηλαδὴ διὰ νὰ γίνω σαφέστερος. Ἔχετε φέρ’ εἰπεῖν ἕνα κοινὸν ταμεῖον, τὸ ὁποῖον ἔχει μίαν γραμμὴν Ἀθηνῶν–Τριπόλεως. Ἐκ τῶν αὐτοκινήτων τῆς Τριπόλεως ἀντὶ νὰ πάρετε τὰ 80 ἢ 90 εἰς τὴν γραμμὴν αὐτὴν καὶ νὰ τὰ γυρίσετε ὅλα ἐντὸς τοῦ Νομοῦ, διότι ἡ ἐναλλαγὴ τῶν αὐτοκινήτων εἰς ὅλας τὰς γραμμὰς τοῦ Νομοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ θὰ πᾶτε εἰς τὴν ἀτέλειαν καὶ θὰ συνωθούμεθα ὅλοι εἰς τοὺς προθαλάμους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Συγκοινωνιῶν. Ἀντὶ νὰ γίνεται αὐτό, θὰ πάρετε ἀπὸ τὸ ἕνα κοινὸν ταμεῖον δύο αὐτοκίνητα, ἀπὸ τὸ ἄλλο κοινὸν ταμεῖον τρία αὐτοκίνητα καὶ θὰ τὰ προσθέσετε εἰς τὴν κεντρικὴν ἀρτηρίαν, θὰ ἐξισώσετε χιλιομετρικῶς τὰ χιλιόμετρα, τὰ ὁποῖα λείπουν ἀπὸ τὸ κάθε κοινὸν ταμεῖον. Ἐὰν ἀπὸ ἕνα ταμεῖον λείπουν 100 χιλιόμετρα, ἀντὶ νὰ δώσετε ἀλλοῦ 3, 4, 5 καὶ 10 χιλιόμετρα, τὰ δίδετε εἰς δύο αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἐκ τῶν καλυτέρων καὶ ν’ ἐξυπηρετήσουν ἔτσι καὶ καλύτερον τὴν γραμμὴν τῆς κεντρικῆς ἀρτηρίας, ἡ ὁποία ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ τύχῃ τοῦ ἐνδιαφέροντός μας ἀπὸ τὰς ἄλλας γραμμὰς τὰς μικροτέρας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νομίζω, ὅτι εἶναι λογικῶς ἀναντίρρητος ἡ ἄποψίς μου, ὅτι ἡ ἐξίσωσις ἡ οἰκονομικὴ ἐπιτυγχάνεται ἀπολύτως. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέρα τὸ ἄλλο θέμα, εἶναι θέμα ἰδικόν σας.

§283Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ ἄρθρου 5. Τὰ αὐτοκίνητα τὰ ἐντεταγμένα εἰς τὰ κοινὰ ταμεῖα, πρέπει νὰ μείνουν εἰς τὰς γραμμάς, εἰς τὰς ὁποίας κυκλοφοροῦν.

§284Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Σᾶς παρακαλῶ, κύριε συνάδελφε, νὰ ἀναμείνετε τὴν ἀπάντησίν μου ἐπὶ τῶν ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν. Τότε θὰ λάβετε γνῶσιν τῶν ἀπόψεών μου.

§285Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης ὀρθῶς κατενόησε τὸ θέμα καὶ ὀρθὰς ἀπόψεις διετύπωσεν, ἐν σχέσει μὲ τὴν διοίκησιν τῶν ὑφισταμένων ταμείων. Αἱ ἀνωμαλίαι, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ προκύψουν ἐν σχέσει μὲ τὴν διοίκησιν τῶν ταμείων, δὲν εἶναι μόνον αὐταί. Ἠδύνατο ὁ κ. Μητσοτάκης νὰ προχωρήσῃ καὶ εἰς ἄλλα ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπεδείκνυον πράγματι, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἀγόμεθα πρὸς ἐξίσωσιν οἰκονομικὴν καὶ χιλιομετρικὴν τῶν αὐτοκινήτων, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἄλλος ἀπ’ ἐκεῖνον ποὺ προτείνει τὸ νομοθέτημα εἰς τὸ ἄρθρον 5. Διότι ἡμεῖς κατ’ ἀρχὴν εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὴν ἐξίσωσιν τὴν οἰκονομικὴν τῶν αὐτοκινήτων κατὰ Νομούς. Ἐὰν θέλετε μάλιστα καὶ τὴν ἰδικήν μου ἄποψιν, εὐρυτέρα θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ ἐξίσωσις. Δηλαδή, εἰς τὸ σημεῖον ποὺ προηγουμένως ἀνέφερεν ὁ κ. Χαβίνης, ὅτι π.χ. ἕνα αὐτοκίνητον εἰς τὴν Ἀθήνα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκομίζῃ κέρδη, δὲν προσέθεσεν, ὅτι ἕνα ἄλλο αὐτοκίνητον, τῆς Θράκης, τῆς Μακεδονίας ἢ τῆς Κρήτης, εἶναι δυνατὸν νὰ φθίνῃ καὶ νὰ καταστρέφεται οἰκονομικῶς, ὁπότε ἦτο δυνατὸν τὰ κέρδη ἑνὸς ἄλλου αὐτοκινήτου, ἑνὸς ἄλλου Νομοῦ, ἐὰν ὑπάρχῃ ἕνας λογαριασμός, νὰ συμπληρώνουν τὰς ζημίας τοῦ αὐτοκινήτου τοῦ εὑρισκομένου εἰς τὸ ἀκραῖον σημεῖον τῆς Ἑλλάδος.

§286Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Σύμφωνοι εἰς αὐτό.

§287Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον μὲ ἀντικειμενικότητα καὶ μὲ ψύχραιμον σκέψιν νὰ ἐξισώσῃ τὸν λογαριασμὸν τῶν αὐτοκινήτων, νὰ προωθήσῃ καὶ ν’ ἀποδεχθῇ ἕνα νομοθέτημα τοιαύτης σοβαρότητος, πιστεύω, ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι πλῆρες πρὸς ὅλας του τὰς κατευθύνσεις. Θὰ πρέπει νὰ ἐντοπίσωμεν τὴν συζήτησιν εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Πάρτε παράδειγμα, κύριοι, ὅτι εἰς τὸν Α Νομόν, τὸν Νομὸν Χανίων, Ἡρακλείου κ.λ.π. τὸ ἀστικὸν αὐτοκίνητον, τὸ ἐκτελοῦν τὰς συγκοινωνίας προαστείων καὶ πόλεως, παρουσιάζει εἴσπραξιν κατὰ μέσον ὅρον 6 ἑκατ. τὸν μῆνα, τὸ δὲ αὐτοκίνητον τὸ ὑπεραστικὸν τοῦ αὐτοῦ ταμείου, τοῦ αὐτοῦ Νομοῦ, παρουσιάζει 4. Μὲ τὸν παρόντα νόμον θὰ κάμωμεν τὴν ἐξίσωσιν εἰς τὸ ταμεῖον τοῦ Νομοῦ. Ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα;

§288Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἔχετε λάθος, κ. συνάδελφε. Δὲν γίνεται ἐξίσωσις τῶν ἀστικῶν καὶ ὑπεραστικῶν αὐτοκινήτων, γίνεται ἐξίσωσις τῶν ταμείων τῶν ὑπεραστικῶν αὐτοκινήτων. Τὰ ἀστικὰ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν.

§289Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Καλῶς, κ. Ὑπουργέ. Τοῦτ’ αὐτὸ ἰσχύει κ. Ὑπουργέ, καὶ διὰ τὰ ὑπεραστικά. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. Ὑπουργέ. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ πιστέψητε, ὅτι κατ’ ἀρχὴν εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλ’ ἡ παροῦσα ὁμιλία μου ἀποβλέπει εἰς τὸ πῶς θὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν πραγμάτωσιν τῶν σκοπῶν ποὺ ἔθεσε τὸ νομοθέτημα καλύτερον καὶ μὲ καλυτέραν διαδικασίαν. Διότι, εἰς τὸν Νομὸν Ἡρακλείου, φέρ’ εἰπεῖν, ὑπάρχουν τρία ταμεῖα ΚΤΕΛ ὑπεραστικῶν αὐτοκινήτων. Τὸ ἕνα ταμεῖον διὰ τὸ κάθε αὐτοκίνητον δίδει μέρισμα τὸν μῆνα 4½ ἑκατομμ. Τὸ ἄλλο ταμεῖον δίδει 5 ἑκατομμ. καὶ τὸ ἄλλο ταμεῖον δίδει 3.800.000. Πάρτε ἕνα μέσον ὅρον. Θὰ ἔχωμε τὸ ποσὸν τῶν 4.300 χιλ. Αὐτὸ ἀποτελεῖ λύσιν τοῦ προβλήματος τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου; καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐξίσωσιν οἰκονομικὴν τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου καὶ θέτει τέρμα εἰς τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει, τῶν προνομιούχων αὐτοκινητιστῶν καὶ τῶν εἰλώτων, ὅπως ἐδηλώσατε; Πῶς λοιπὸν ἐπιτυγχάνεται, ὁ εἵλως τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου νὰ καταστῇ μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προνομιοῦχος, ἀφοῦ θὰ πάρῃ 200 χιλ.;

§290ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν Νομὸν Ἡρακλείου ὑπάρχει ὅμως εἰς τὴν Πελοπόννησον, τὴν Στερεὰν Ἑλλάδα.

§291Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Δὲν κάμνω στενὴν συζήτησιν. Ἔφερα ἕνα παράδειγμα καὶ τὸ παράδειγμά μου τοποθετεῖται ἐφ’ ὅλων τῶν ὁρίων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Θέλετε, κ. Ὑπουργέ, νὰ πάρωμεν τὸν Νομὸν Ἕβρου, τὸν Νομὸν Ἰωαννίνων. Ἄλλο Ἀθῆναι–Ἰωάννινα καὶ ἄλλο Ἰωάννινα— ἐπαρχίαι Νομοῦ Ἰωαννίνων. Θὰ πάρωμεν ὅμως, κ. Ὑπουργέ, πρῶτα τὰ πρὸς ἐπαρχίαν ὁδεύοντα αὐτοκίνητα ἐκ τοῦ κέντρου καὶ τῆς πρωτευούσης καὶ ἔπειτα τὰ ὁδεύοντα μεταξὺ τῶν πρωτευουσῶν τῶν Νομῶν. Ἐὰν λοιπὸν πάρωμεν ἕνα παράδειγμα, τὸν Νομὸν Ἰωαννίνων, θὰ εὕρωμεν, ὅτι λειτουργοῦν ἐκεῖ τρία ταμεῖα. Τὸ ἕνα ταμεῖον ἀποφέρει 6 ἑκατομμύρια τὸν μῆνα, τὸ ἄλλο 10 καὶ τὸ τρίτον 9 ἢ 8 ἢ 7.

§292Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ὄχι, κ. συνάδελφε, τὸ ἕνα μόνον ταμεῖον ἔχει 3 ἑκατομμ. ἐνῷ τὸ ἄλλο ἔχει 6.

§293Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὴν διαλογικὴν συζήτησιν.

§294Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἡ συζήτησις, κ. Ὑπουργέ, ἐντοπίζεται ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5.

§295Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν πρέπει νὰ λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν σας αὐτὰ τὰ δεδομένα. Εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν Νομὸν ὑπάρχει ταμεῖον μὲ εἰσπράξεις 25 ἑκατομμυρίων κατ’ αὐτοκίνητον καὶ ἄλλο μὲ εἰσπράξεις 4 ἢ 3 ἑκατ.

§296Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Εἶμαι εὐτυχής, κύριε συνάδελφε, διότι σὰν νέος ἀνὴρ θὰ ἠμποροῦσα νὰ συζητήσω πρὸς νέον καὶ νὰ τοῦ ἀπαντήσω ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ σημείου ποὺ ζητεῖ. Ποῦ θὰ τὸ ἴδετε αὐτό, κύριε συνάδελφε; Μήπως εἰς τοὺς 40 Νομοὺς τῆς Ἑλλάδος ἢ μήπως εἰς 1–2;

§297Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Σὲ πολλοὺς Νομούς, τοὐλάχιστον ἀπὸ ὅ,τι ἠξεύρω ἐγώ.

§298Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Διατί θέλετε τὸ μέρος νὰ προεξοφλῇ τὸ ὅλον καὶ ὄχι τὸ ὅλον τὸ μέρος; Κατὰ τὴν πραγματικὴν κατάστασιν τὴν ὑφισταμένην σήμερον εἰς τὰ αὐτοκίνητα, ἡ βελτίωσις καὶ ἡ ἐξίσωσις τοῦ αὐτοκινήτου ἀπὸ ἀπόψεως εἰσπράξεων ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐπαρχίας, ἐντὸς ἑνὸς Νομοῦ, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτύχῃ. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τὸ νομοθέτημα πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ μὴ ἐπέλθῃ συγχώνευσις τῶν αὐτοκινήτων εἰς ἕνα κοινὸν ταμεῖον τοῦ Νομοῦ, ἀλλ’ ὅτι πρέπει νὰ παραμείνουν τὰ ὑφιστάμενα ταμεῖα καὶ διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξεν ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ δι’ αὐτούς, τοὺς ὁποίους προσθέτω ἐγώ. Ἕνα αὐτοκίνητον, κύριοι, ἐπιτεταγμένον σήμερον εἰς τὸν Α τομέα ἑνὸς Νομοῦ καὶ ὁδεῦον πρὸς τὴν Α ἐπαρχίαν, εἶναι αὐτοκίνητον ἀνῆκον εἰς ἰδιοκτήτην, ὁ ὁποῖος κατοικεῖ ἐντὸς τῆς ἐπαρχίας αὐτῆς. Ἕνα ἄλλο αὐτοκίνητον, τὸ ὁποῖον ὁδεύει εἰς τὴν Β ἐπαρχίαν, ἀνήκει εἰς ἰδιοκτήτην ἐκ τῆς Β ἐπαρχίας. Ἐπίσης εἰσπράκτωρ καὶ ὑπάλληλοι εἶναι ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἐπαρχίαν. Ἐὰν τώρα ὅλα αὐτὰ τὰ αὐτοκίνητα τὰ συμπτύξωμεν εἰς ἕνα κοινὸν ταμεῖον, τότε ὁ διευθυντής, ὁ διαχειριστὴς τοῦ κοινοῦ ταμείου, θὰ πρέπει πρὸς ἐξίσωσιν τῶν διαδρομῶν, νὰ πάρῃ τὰ αὐτοκίνητα ἐναλλὰξ νὰ τὰ φέρῃ ἀπὸ τὴν Α ἐπαρχίαν εἰς τὴν Β κ.ο.κ. Μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, πλὴν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης, θὰ ἔχωμεν καὶ τὸ ἑξῆς ἀτυχὲς ἀποτέλεσμα. Αὐτοκίνητα ἀπὸ ἀπόψεως κατασκευῆς μὴ δυνάμενα νὰ κυκλοφορήσουν ἐπὶ ὁδοῦ τῆς Α ἐπαρχίας, νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Β ἐπαρχίαν καὶ νὰ πᾶνε εἰς τὴν Α, διὰ νὰ καταστραφοῦν. Ἔτσι θὰ ἐπέλθουν σοβαρώτατες ἀνωμαλίες ἐν σχέσει μὲ τὴν κυκλοφορίαν τῶν αὐτοκινήνων, διότι ὑπάρχουν αὐτοκίνητα μὴ δυνάμενα λόγῳ τῆς καταστάσεώς των νὰ ὁδεύσουν εἰς ἀνώμαλον δρόμον καὶ ὑπάρχουν αὐτοκίνητα τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ὁδεύσουν ἐφ’ ὅλων τῶν ποιοτήτων καὶ κατασκευῶν δρόμων. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ θὰ συμβῇ καὶ τοῦτο: Εἰς τὰς ἐπαρχίας, κύριοι, δὲν ὑπάρχουν ξενῶνες καὶ ξενοδοχεῖα. Ὁ εἰσπράκτωρ καὶ ὁ σωφὲρ ἑνὸς αὐτοκινήτου, τὸ ὁποῖον κινεῖται εἰς μίαν ἐπαρχίαν καὶ ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατάγεται, θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ταξιδεύσῃ καὶ νὰ διανυκτερεύσῃ εἰς μίαν ἄλλην ἐπαρχίαν, εἰς ἕνα χωρίον ὅπου δὲν ὑπάρχει ξενών, δὲν ὑπάρχει ξενοδοχεῖον. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον δυνάμεθα ὁμαλῶς νὰ ἀχθῶμεν, εἰ δυνατόν, εἰς τὴν ἐπίτευξιν τοῦ σκοποῦ τῆς ἐξισώσεως εἰς τὸν Νομόν, εἶναι ὁ ἑξῆς: Νὰ παραμείνουν ὡς ἔχουν τὰ ὑφιστάμενα ταμεῖα σήμερον μὲ μίαν κεντρικὴν διοίκησιν ὑπὸ τύπον ἑνώσεως ταμείων, ἡ ὁποία θὰ ἐξισώνῃ χιλιομετρικὰ καὶ οἰκονομικὰ τὰ ταμεῖα τοῦ Νομοῦ. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν καὶ τὸ προσωπικὸν τῶν αὐτοκινήτων, ἀλλὰ καὶ ὁ αὐτοκινητιστής, δὲν θὰ ἔχουν παρὰ νὰ αἰτιῶνται τὴν μοῖράν των, ἡ ὁποία τοὺς ἔταξε νὰ ἐκτελοῦν συγκοινωνίαν εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ ὄχι εἰς τὴν Ἀθήνα, τὸν Πειραιᾶ, ἢ τὴν Θεσσαλονίκην. Παρακαλῶ, κατόπιν τούτου, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν πρότασίν μας. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, νομίζετε, ὅτι ἡ κλῖμαξ μὲ τὴν ὁποίαν θ’ ἀχθῶμεν εἰς τὴν ἐξίσωσιν τὴν ὁποίαν ἐπιδιώκει τὸ νομοθέτημα, εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι αὐτὴ ποὺ ὑποδεικνύομεν ἡμεῖς, πρὸς διευκόλυνσιν καὶ τῶν προσώπων τῶν ἐργαζομένων ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐπιβατικοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον ἔχει συνηθίσει νὰ ἐξυπηρετῆται ἀπὸ ὡρισμένον προσωπικόν, τότε, κ. Ὑπουργέ, θέσατε τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν προέτεινεν ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ μὲ τὴν ὁποίαν συμφωνῶ καὶ ἐγὼ καὶ πιθανὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ συμφωνοῦν καὶ οἱ περισσότεροι τῶν αὐτοκινητιστῶν. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ ὁμιλήσω καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 15.

§299Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἐν συνδυασμῷ καὶ τὰ δύο συζητοῦνται.

§300Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὑπάρχει μία διάταξις, ἡ ὁποία δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν δι’ ἀποφάσεώς του νὰ ρυθμίζῃ τὴν δημιουργίαν ἢ τὸν περιορισμὸν τῶν Κοινῶν Ταμείων εἰς τὸν Νομόν. Ὑποθέτω, κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ εἰς τὸ παρελθὸν ἐσημειώθησαν ὑπερβασίαι τινὲς ἀπὸ κακὸν χειρισμὸν τοῦ Ὑπουργικοῦ ἀξιώματος καὶ δὲν εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι καὶ εἰς τὸ μέλλον δὲν θὰ παρουσιασθοῦν, τοιαῦται περιπτώσεις, ὅτι σεῖς, μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἠθικῆς, τῆς λογικῆς καὶ τῆς ἐντιμότητος ποὺ σᾶς διακρίνει, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα θὰ τὸ κατοχυρώσετε. Ἡ κατάστασις διεθνῶς, κύριε Ὑπουργέ, παίζει. Δὲν ἠξεύρομεν ποία ἡμέρα μᾶς περιμένει αὔριον. Θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν νόμους, οἱ ὁποῖοι νὰ εἶναι νόμοι πραγματικοί, διότι δὲν ἠξεύρομεν ποῖοι θὰ παρελάσουν ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα. Εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι ὅλα ρευστὰ καὶ ἐπειδὴ γνωρίζω, κύριε Ὑπουργέ, τὸν χαρακτῆρα σας καὶ τὴν ψυχολογίαν σας, ὅτι ἀκολουθεῖτε πάντα σταθερὰν γραμμήν, πιστεύω, ὅτι σεῖς μόνοι σας πρέπει νὰ τροποποιήσητε αὐτὴν τὴν διάταξιν καὶ νὰ περιορίσητε τὰ δικαιώματα τῶν μελλόντων νὰ ἔλθουν Ὑπουργῶν.

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἰωάννου ἔχει τὸν λόγον.

§302Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νομοσχεδίου ἀποτελεῖ τὸν θεμέλιον λίθον τοῦ νομοσχεδίου. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ οὐδεμία τροπολογία, δεδομένου ὅτι τὸ ἄρθρον 5 ἀκριβῶς ἀποσκοπεῖ εἰς τὸ νὰ ἠμπορέσῃ περισσότερον νὰ ἀποδώσῃ τὴν δικαιοσύνην εἰς τοὺς αὐτοκινητιστὰς ὅλου τοῦ Κράτους. Δὲν θέλω νὰ διαφωνήσω, οὔτε καὶ νὰ πικράνω τοὺς πρὸ ἐμοῦ ὁμιλήσαντας συναδέλφους ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Ἀλλὰ πιστεύω— καὶ τοῦτο μόνον θέλω νὰ εἴπω,—ὅτι ἐὰν τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον κατὰ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον ὑπέδειξαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, τότε θὰ ἔχωμεν καὶ πάλιν προνόμια, διότι θὰ ὑπάρχουν αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα θὰ βαδίζουν ἐπὶ ἀσφαλτοστρωμένου δρόμου, ἐνῷ ἐκ παραλλήλου θὰ ὑπάρχουν ἄλλα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ βαδίζουν ἐπὶ καλοῦ δρόμου. Ἴσως ὑπάρχουν πράγματι ὡρισμέναι ἐξ ἐκείνων τῶν δικαιολογιῶν τὰς ὁποίας προηγούμενοι συνάδελφοι ἀνέπτυξαν, δηλαδὴ ποῦ θὰ μένουν οἱ ὁδηγοὶ τῶν αὐτοκινήτων καὶ οἱ εἰσπράκτορες Αὐταὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἀποτελοῦν σοβαροὺς λόγους, ὥστε νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον τοῦτο. Πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πράγματι εἶναι συνδεδεμένοι μὲ τὸ αὐτοκίνητον, ὅτι αὐτοὶ ὅπως δήποτε θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ εὕρουν τὸν τρόπον. Οἱ αὐτοκινητισταὶ μεταξὺ των θὰ συνδυάζουν κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὴν μετάβασίν των, ὥστε ἐπ’ ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα νὰ ἠμποροῦν νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰς κατοικίας των. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τάσσομαι ἀνεπιφυλλάκτως ὑπὲρ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καὶ πιστεύω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὡς ἀκριβῶς ἔχει.

§303ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κουθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§304Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Θὰ προσθέσω ὀλίγας λέξεις διότι τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι σοβαρώτατον· τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ὅλοι προσπαθοῦμεν νὰ καταστήσωμεν τὸ νομοσχέδιον ἐφαρμόσιμον καὶ ὀφείλομεν νὰ προσέξωμεν τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ συνάδελφος Μητσοτάκης, διότι εἶναι γεγονὸς ὅτι ἕνα τοιαύτης σημασίας νομοσχέδιον ὅπως εἶναι τὸ παρόν, τὸ πρῶτον ἐφαρμοζόμενον εἶναι πιθανὸν νὰ παρουσιάσῃ δυσκολίας εἰς τὴν πρᾶξιν, αἱ ὁποῖαι ν’ ἀνατρέψουν ὁλόκληρον τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοσχεδίου, διότι πράγματι ὅλοι ἐπιθυμοῦμεν τὴν οἰκονομικὴν ἐξίσωσιν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ λύσις τὴν ὁποίαν δίδετε διὰ τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ἡ καλλιτέρα ἀπὸ θεωρητικῆς πλευρᾶς. Δὲν ἔχομεν τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ κρίνωμεν ἐὰν εἶναι ἡ καλλιτέρα καὶ ἀπὸ πρακτικῆς πλευρᾶς, πιθανὸν νὰ εἶναι ἡ καλλιτέρα καὶ θὰ ἀνέμενον νὰ σᾶς ἀκούσω διὰ νὰ μορφώσω μίαν γνώμην ἀρτιωτέραν. Ἐγὼ θὰ εἶχον ν’ ἀντιπροτείνω μίαν μέσην λύσιν. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι σήμερον δὲν συντρέχουν ὅλαι αἱ συνθῆκαι αἱ ὁποῖαι πράγματι θὰ ἐδικαιολόγουν τὴν θεωρητικὴν πλευρὰν, διότι δὲν ὑπάρχει τὸ ὁδικὸν δίκτυον εἰς τοιαύτην κατάστασιν, ὥστε νὰ ἠμποροῦμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν ἄποψιν αὐτήν, δὲν ὑπάρχουν τ’ αὐτοκίνητα εἰς τὴν αὐτὴν κατάστασιν δὲν ὑπάρχει ἡ ἀναγκαία ὁμοιογένεια τῶν τοπικῶν συνθηκῶν, ὥστε νὰ εἶναι εὔκολον ἕνα αὐτοκίνητον τῆς μιᾶς γραμμῆς νὰ τοποθετηθῇ εἰς μίαν ἄλλην γραμμὴν καὶ νὰ κάμῃ ἄλλην διαδρομήν. Θὰ ἔλεγον, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐδέχεσθε τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μητσοτάκη, ὡς πρῶτον στάδιον ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, διὰ τὸ πρῶτον ἔτος νὰ παραμείνουν τὰ κοινὰ ταμεῖα ὡς ἑνώσεις ὅσον ἀφορᾷ τὸ διοικητικὸν μέρος, ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ οἰκονομικὸν θὰ ἐπέλθῃ πλήρης ἐξίσωσις. Ἐν τῷ μεταξὺ θὰ ἔχῃ παρέλθη τὸ ἀπαραίτητον χρονικὸν διάστημα διὰ νὰ τὸ μελετήσητε καί εἰς τὸ δεύτερον ἔτος νὰ ἐπέλθῃ ἡ πλήρης ὑποχρεωτικὴ συγχώνευσις τῶν ταμείων αὐτῶν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως διοικητικῆς. Νομίζω ὅτι αὐτὴ ἡ μέση λύσις ἱκανοποιεῖ καὶ τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου.

§305Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης ὑπάρχει ἕνα κοινὸν ταμεῖον καὶ ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις καὶ λειτουργεῖ ἄριστα.

§306Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς Συγκοινωνιῶν καὶ ἤκουσα τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Μητσοτάκη. Αἱ ἀπόψεις αὐταὶ εἶναι καὶ ἀπόψεις τῶν αὐτοκινητιστῶν.

§307Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Τίνων;

§308Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Τῶν μεγάλων. Ἐν τούτοις μολονότι εἶναι ἀπόψεις τῶν αὐτοκινητιστῶν τῶν γονίμων γραμμῶν δὲν εἶναι καὶ ἀπόψεις τῶν αὐτοκινητιστῶν τῶν ἐπαρχιῶν.

§309ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι τῶν ἐπαρχιῶν.

§310Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει μὲ κάποιαν προσοχὴν νὰ ἐξετασθοῦν αἱ ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τὸν κ. Μητσοτάκην ὥστε νὰ παρουσιασθῇ ἕνα νομοσχέδιον καθ’ ὅλα ἄρτιον καὶ πρακτικῶς ἐφαρμόσιμον. Δὲν πρόκειται νὰ διαφωνήσω μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν τελικῶς θὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός.

§311Γ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἐκ τῆς συζητήσεως ἀποδεικνύεται, πάσχει ἐλλείψει διοικητικῆς τοπικῆς ἀρχῆς, ὥστε καὶ φόρτον ἐργασίας θὰ ἔχῃ, τὸ Ὑπουργεῖον καὶ συγχρόνως δὲν θὰ ὑπάρχῃ ὁ ἐπικεφαλῆς, ὁ ὁποῖος θὰ ἐφαρμόσῃ τὴν σχετικὴν νομοθεσίαν. Τοῦτο ἔρχεται εἰς ἐνίσχυσιν ἐκείνου, τὸ ὁποῖον εἶπον ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, μόνον διὰ τῆς συνεταιριστικῆς ἀρχῆς καὶ τῆς ἀναπτύξεως τοῦ συνεταιριστικοῦ πνεύματος μέσα εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν αὐτοκινητιστῶν, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἔχωμεν καλλίτερα ἀποτελέσματι. Διὰ νὰ μὴ μακρυγορήσω, διότι δὲν ἔχομεν τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον ν’ ἀναπτύξωμεν τὸ θέμα, διὰ τοῦτο λέγω τὰ κοινὰ ταμεῖα κατὰ περιφερείας, πρέπει νὰ ἀποτελέσουν... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος) Ἑπομένως ἡ ἐποπτικὴ ἀρχὴ θὰ εἶναι πολὺ καλυτέρα. Δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον καὶ περιορίζομαι νὰ ὑποδείξω ἕνα τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ γίνεται ἐπὶ τόπου ἡ παρακολούθησις τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§312Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 6 ἀπαλείψῃ τὰ δύο ΚΤΕΛ καὶ δεχθῇ ἕνα ΚΤΕΛ διὰ τὴν Θεσσαλονίκην, ὅπου ἡ κατάστασις εἶναι ἀφόρητος καὶ ὅπου ὑπάρχουν τρία κοινὰ ταμεῖα, τὰ ὁποῖα εἰσπράττουν ἄλλο δύο, ἄλλο τρία καὶ ἄλλο 20 καὶ 25 ἑκατομμ.

§313Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μητσοτάκη περὶ δημιουργίας Ἑνώσεως τῶν κοινῶν ταμείων, διότι τοῦτο θὰ προκαλέσῃ ἀναρχίαν καὶ σύγχυσιν. Τὸ ἄρθρον 5 ἔχει κατὰ τὴν γνώμην μου καλῶς. Πρέπει ὅμως νὰ προστεθῇ καὶ μία ἄλλη διάταξις διὰ τὴν κίνησιν καὶ κυκλοφορίαν τῶν αὐτοκινήτων. Τὰ αὐτοκίνητα τὰ ἐντεταγμένα εἰς τὰ ὑπάρχοντα σήμερον κοινὰ ταμεῖα, πρέπει νὰ ἐξακολουθήσουν νὰ κάμουν τὰς διαδρομάς, ὅπως μέχρι τοῦδε. Διότι καὶ οἱ ἰδιοκτῆται τῶν αὐτοκινήτων καὶ οἱ ὁδηγοὶ καὶ οἱ εἰσπράκτορες εἶναι πλέον ἐγκατεστημένοι εἰς τὰς περιφερείας ὅπου ἐργάζονται, ἔχουν δημιουργήσει ἐκεῖ δεσμοὺς καὶ ἂν τοὺς μεταφέρωμεν εἰς ἄλλας γραμμάς, θὰ ἀντιμετωπίσουν καὶ πρόβλημα στέγης καὶ πρόβλημα τροφῆς καὶ ἐν γένει πρόβλημα ἐγκαταστάσεως. Προτείνω λοιπόν, ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 5 προστεθῇ διάταξις ἔχουσα ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)...». Παρακαλῶ νὰ τεθῇ ἡ πρότασίς μου εἰς ψηφοφορίαν.

§314Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν δέχεσθε τὸ ἔλασσον καὶ προτείνετε τὸ μεῖζον.

§315Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 5 ἐπιτυγχάνεται μία δικαία κατανομὴ τῶν κερδῶν, ἀλλ’ ἐπέρχεται καὶ κάποια ἀδικία. Ἀφ’ ἑνὸς θίγεται τὸ προσωπικὸν τῶν αὐτοκινήτων, τὸ ὁποῖον θὰ ταλαιπωρῆται μακρὰν ἀπὸ τὰ μέρη ὅπου κατοικεῖ, ἀναγκαζόμενον νὰ διανυκτερεύῃ πολλάκις ἐντὸς τοῦ αὐτοκινήτου καὶ ἀφ’ ἑτέρου δὲν ἐξυπηρετοῦνται οἱ κάτοικοι τοπικῶς. Καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν αὐτοκινήτων ὡρισμένων περιφερειῶν θὰ εἶναι δυνατὸν ἀντὶ κέρδους νὰ ἀποδώσῃ ζημίαν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ παραμείνουν τὰ Ταμεῖα ὅπως ἔχουν σήμερον, μὲ τὸ δικαίωμα τοῦ αὐτοκινητιστοῦ, ἐὰν τὸ αὐτοκίνητόν του ὑφίσταται ζημίαν καὶ φθορὰν εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Ταμείου ὅπου ἐργάζεται, νὰ τοποθετῇ τὸ αὐτοκίνητόν του προσωρινῶς εἰς ἄλλο Ταμεῖον τοῦ αὐτοῦ Νομοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ δρόμους καλυτέρους. Ἐὰν τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν, τότε ἡ καλυτέρα λύσις θὰ εἶναι νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει.

§316Γ. ΣΙΜΟΣ. Θὰ ἐπεκροτοῦσα καὶ ἐγὼ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὸ παρὸν ἄρθρον ἐὰν ἔφερε τὴν ἐξίσωσιν. Ἀμφιβάλλω ὅμως, ἐὰν θὰ ἐπέλθῃ ἡ ἐξίσωσις αὐτή. Εὑρίσκω περισσότερον πρακτικὴν τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Μητσοτάκη, τὴν ὁποίαν ὅμως θὰ ἤθελα νὰ συμπληρώσω. Εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπάρχουν 27 Κοινὰ Ταμεῖα, τὰ ὁποῖα, φυσικά, ἀποφέρουν περισσότερα κέρδη ἀπὸ ὅσον ὅλα ὁμοῦ τὰ ἐπαρχιακὰ Ταμεῖα. Θὰ ἤθελα νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος ἐξισώσεως τῶν Ταμείων αὐτῶν τῶν Ἀθηνῶν μὲ τὰ ἐπαρχιακὰ Κοινὰ Ταμεῖα.

§317Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὰ εἶναι πέραν τοῦ ἄρθρου 4.

§318Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ψηφίζοντες τὰ ἄρθρα 5 καὶ 15 τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ μεταφέρωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὴν φωνὴν καὶ τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ ἀνωνύμου πλήθους, κυρίως τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον ἀναμένει εἰς μακρὰς οὐρὰς ἐὰν θελήσῃ κάποτε νὰ μεταβῇ κάπου ἔξω τῶν Ἀθηνῶν διὰ νὰ ἀναπνεύσῃ καθαρὸν ἀέρα. Μέχρι σήμερον ἡ Διοίκησις τῶν αὐτοκινητιστῶν ἔλαβεν ἄπειρα μέτρα ὑπὲρ τῶν αὐτοκινητιστῶν, δὲν ἔλαβεν ὅμως κανένα μέτρον διὰ τὴν προστασίαν τοῦ εἵλωτος αὐτοῦ Ἀθηναίου, τὸν ὁποῖον βλέπει μὲ σκληρότητα νὰ ταλαιπωρῆται ὅταν θέλῃ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ αὐτοκίνητον. Τὸ ἄρθρον 15 ἀναθέτει εἰς τὴν Διεύθυνσιν τῶν ΚΤΕΛ νὰ κανονίζῃ τὰ δρομολόγια. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὁπλίσωμεν τὸν Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ὥστε νὰ δύναται οὗτος, ἐφ’ ὅσον τὰ ΚΤΕΛ δὲν κάνουν καλῶς τὴν δουλειά των, νὰ μεταθέτῃ, χωρὶς γνωμοδότησιν Συμβουλίων, αὐτοκίνητα ἀπὸ μιᾶς γραμμῆς εἰς ἄλλην καὶ νὰ τακτοποιῇ τὰς συγκοινωνίας, κυρίως τὰς ὑπεραστικὰς τῆς Πρωτευούσης, διὰ νὰ ἐξυπηρετῆται ὁ λαὸς τῶν Ἀθηνῶν. Νομίζω, ὅτι μία διάταξις εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ θὰ διευκολύνῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν νὰ ἐκτελέσῃ τὸ ἔργον του καὶ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν Ἀθηναϊκὸν λαόν.

§319Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συντάσσομαι ἀπολύτως μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ δέχομαι τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν. Εὑρίσκω ἀπολύτως ἀποχρῶτας τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ὑπαγορεύουν τὴν ἀποδοχὴν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν τῆς τροπολογίας, διὰ τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως χθὲς συνέστησε τὴν ἀποδοχήν της. Παραδόξως βλέπω ὅτι δὲν γίνεται ἀνάλογος μεταχείρισις τῆς στάσεως τῆς ἰδικῆς μου ἀπέναντι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Θὰ παρακαλέσω ὅθεν ὅπως ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς ἀποδοχῆς ἢ μὴ τῆς τροπολογίας τῆς ὑποβληθείσης ἐκ μέρους τοῦ κ. Μητσοτάκη.

§320Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, μήπως ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξετασθῇ τὸ δυνατὸν τοῦ συγκερασμοῦ τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων, ὥστε νὰ λείψουν αὐταὶ αἱ ἀντιρρήσεις. Διότι δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ βάσις, ὅπως τίθεται εἰς τὸ ἄρθρον 5, εἶναι ἀπολύτως ὀρθή. Ἀλλὰ νὰ ἐξετασθῇ, μήπως ἦτο δυνατόν, νὰ προσαρμόσωμεν τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Μητσοτάκη ἐξεταζομένης τῆς οἰκονομικῆς ἐξισώσεως τῶν γραμμῶν διὰ τῆς διατηρήσεως ἰδίων λογαριασμῶν ὁπότε ἱκανοποιοῦνται ἀμφότεραι αἱ ἀπόψεις.

§321Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 6, παράγραφος στʹ, προβλέπεται ἡ σύστασις εἰς τὴν Θεσσαλονίκην δύο κοινῶν ταμείων. Θὰ παρεκάλουν νὰ διατηρηθοῦν τὰ ὑπάρχοντα 3 κοινὰ ταμεῖα ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Διοίκησιν νὰ ἱδρύσῃ πλείονα κοινὰ ταμεῖα. Διότι ἡ μέχρι τοῦδε πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι καλύτερα ἐξυπηρετοῦνται τὰ συγκοινωνιακὰ συμφέροντα τῆς πόλεως, ἀλλὰ καὶ δικαιοτέρα εἶναι ἡ ὕπαρξις 3 κοινῶν ταμείων, διότι ἔχουν ὁρισθῆ τὰ ταμεῖα αὐτὰ καὶ ἔχουν πάρει τὰ αὐτοκίνητα, ἀναλόγως τῆς καταστάσεως τῶν ὁδῶν, ἕνα ἰδιαίτερον τύπον. Τελεῖται, ὅπως ἠξεύρετε καὶ μία συνέλευσις τῶν αὐτοκινητιστῶν εἰς Θεσσαλονίκην καὶ διεπιστώθη ἐκεῖ ὅτι κατὰ πλειοψηφίαν καὶ οἱ αὐτοκινητισταὶ θέλουν τὴν ὕπαρξιν τῶν 3 κοινῶν Ταμείων. Δὲν ἐπιμένω νὰ τὸ καθορίσητε εἰς τὸν νόμον νὰ παραμείνουν 3 Ταμεῖα, ἀλλὰ νὰ ἀφίσετε τὸ δικαίωμα εἰς τὴν διοίκησιν ἵνα αὕτη ἐκτιμῶσα ἑκάστοτε τὰς ἀνάγκας ἀποφασίζῃ.

§322Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 5 παράγραφος βʹ καθορίζεται, ὅτι δημιουργεῖται ἕνα ΚΤΕΛ εἰς τὸν Νομόν. Ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία ἔχει διενεργήσει ἀπογραφὴν εἰς διαφόρους Νομοὺς καὶ εἰς διαφόρους ἄλλας πόλεις ἐκτὸς τῆς ἕδρας τῆς Πρωτευούσης. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ μία τροπολογία, τὴν ὁποίαν προτείνω καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν δυνατὸν νὰ ἱδρυθῇ καὶ ἕτερον ΚΤΕΛ: «........... (ἀναγινώσκει)...........». Δηλαδὴ τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν ἔχει δώσει ἐντολὴν διὰ τοῦ ΓΕΣ καὶ ἔγινεν ἡ ἀπογραφὴ τῶν αὐτοκινήτων εἰς τὴν πόλιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι πρωτεύουσα τοῦ Νομοῦ. Ὁ Νομὸς αὐτὸς εἶναι μεγάλος. Ζητῶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, ὥστε ΚΤΕΛ νὰ ὑπάρχῃ καὶ εἰς τὴν πόλιν αὐτήν, ὅπου γίνεται ἀπογραφὴ ὁλοκλήρου τοῦ Νομοῦ. Καὶ διὰ λόγους στρατιωτικῆς ἀσφαλείας τὸ ΓΕΣ, θὰ θέλῃ τὰ αὐτοκίνητα νὰ τὰ ἔχῃ συγκεντρωμένα εἰς αὐτὴν τὴν πόλιν, ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους οἰκονομικούς, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ αὐτό.

§323Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἢ πρέπει νὰ ἔχωμεν πραγματικὴν ἐξίσωσιν συνθηκῶν ἐκμεταλλεύσεως ἢ ὄχι. Καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχωμεν πραγματικὴν ἐξίσωσιν συνθηκῶν ἐκμεταλλεύσεως, πρέπει τοὐλάχιστον νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 5 ὡς ἔχει, χωρὶς καμμίαν τροποποίησιν. Ἐὰν ἐφαρμοσθῇ ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν ὡρισμένοι συνάδελφοι, θὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς παράξενον: Τὰ μὲν ΚΤΕΛ ποὺ ἀποδίδουν νὰ διατηροῦν ἄλλον μὲν λογαριασμὸν διὰ τὸν ἑαυτόν των καὶ ἄλλον διὰ τὸ ὑπερταμεῖον, ὅπως γίνεται εἰς ὡρισμένας ἐπιχειρήσεις ποὺ ἔχουν ἄλλα βιβλία διὰ τὴν ἐφορείαν καὶ ἄλλα βιβλία διὰ τοὺς ἰδικούς των λογαριασμοὺς καὶ θὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς καταχρήσεις καὶ ψεύτικους λογαριασμούς, τοὺς ὁποίους θὰ παρουσιάσῃ εἰς τὸ κοινὸν ταμεῖον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐξίσωσις ἐκμεταλλεύσεως, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸν Νομὸν ἕνα μόνον κοινὸν ταμεῖον. Πρέπει λοιπόν, τὸ ἄρθρον 5 ἢ νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει ἢ ἄλλως νὰ μὴ κάμωμεν τίποτε.

§324Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς κατετέθη. Πολλὰ ἐλέχθησαν ἐδῶ ἐπιχειρήματα καὶ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων, τὰς ὁποίας συμπεριλαμβάνει τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον. Πρέπει ὅμως νὰ ληφθῇ προσθέτως ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν αὐτοκινητιστῶν. Καὶ σᾶς γνωρίζω, ὅτι σήμερον παρέστην εἰς ἔκτακτον συνέλευσιν, εἰς τὴν ὁποίαν συνῆλθον ἐπὶ τῇ πληροφορίᾳ, ὅτι πρόκειται οἱ ἄλλοι, οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν παράταξιν τῶν προνομιούχων, περὶ ὧν ἀρκετὰ ἐλέχθησαν, ν’ ἀπεργήσουν, ἔσπευσαν δὲ νὰ θέσουν τ’ αὐτοκίνητά των εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Κράτους. Αὐτοὶ ἐξέφρασαν τὴν ἐπιθυμίαν τὴν ζωηρὰν καὶ τὴν σιδηρᾶν ἀπόφασίν των καὶ τὴν ἀμετάκλητον, ὅπως ἀγωνισθοῦν διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὅπως κατετέθη. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιθυμία αὐτῶν, πρέπει νὰ εὕρῃ τὴν ἀπαιτουμένην ἀπήχησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μεταφορὰν τῶν ἐπιβατῶν τῶν ΚΤΕΛ, τὴν ἄνεσιν τῶν ἐπιβατῶν καὶ τὴν τιμήν, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐρωτηθῶσι. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἡ ἐπιθυμία των ὑπ’ ὄψιν καὶ ὅτι πρέπει νὰ εὕρῃ τὴν ἀπαιτουμένην ἀπήχησιν. Δι’ αὐτὸ τάσσομαι, ἀνεπιφυλάκτως, ὑπὲρ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ παρακαλῶ, ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἐπιθυμία τοῦ μεγαλυτέρου μέρους τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου.

§325Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τάσσομαι ἐναντίον τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Μητσοτάκη διότι ἐκτὸς τῶν μειονεκτημάτων της, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εὔκολον νὰ καθορίσωμεν, ἡ ἀποδοχή της θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα καὶ μεγάλα γενικὰ ἔξοδα. Διότι ἀντὶ νὰ ὑπάρχῃ 1 ΚΤΕΛ θὰ εἶναι 2–3 ΚΤΕΛ καὶ οὕτω θὰ ἔχουν τριπλάσια καὶ τετραπλάσια γενικὰ ἔξοδα. Συνεπῶς εἶναι ἀπαράδεκτος καθ’ ὅλην τὴν γραμμήν της ἡ πρότασις τοῦ κ, Μητσοτάκη.

§326Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἐναντίον τῆς προτάσεως τοῦ κ. Μητσοτάκη, διότι νομίζω, ὅτι ἡ ἐκ περιτροπῆς κυκλοφορία τῶν αὐτοκινήτων εἶναι ἐπιβεβλημένη διότι καὶ ἡ φθορὰ τῶν κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων θὰ εἶναι πάντοτε ἡ αὐτὴ καὶ θὰ ὑπάρξῃ διατήρησις Ἐθνικοῦ πλούτου. Εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ ἐκ περιτροπῆς κυκλοφορία, νομίζω, διότι οἱ αὐτοκινητισταί, οἱ σωφὲρ καὶ οἱ εἰσπράκτορες ἔρχονται εἰς συχνὴν ἐπαφὴν μετὰ τοῦ κοινοῦ καὶ λόγῳ τῆς ἐπαφῆς αὐτῆς, καταντοῦν νὰ εἶναι αὐθάδεις πρὸς τὸ κοινόν. Οἱ σωφέρ, οἱ μάγειροι καὶ οἱ καστανάδες εἶναι οἱ πλέον αὐθάδεις τύποι. Εἰς τὸ ἄρθρον 15, ὁσάκις εἰδικαὶ τοπικαὶ συνθῆκαι ἐπιβάλλουν, ὥστε ὁ Ὑπουργὸς νὰ μὴ ἐφαρμόσῃ τὸ ἄρθρον 5, νομίζω ὅτι λύεται τὸ ζήτημα, ὅταν λόγῳ εἰδικῶν συνθηκῶν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἐκ περιτροπῆς κυκλοφορία. Τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ θ’ ἀπετέλει ὕβριν πρὸς τὰ κυβερνητικὰ κόμματα ἂν δὲν ψηφισθῇ ἐντὸς τῆς νυκτός.

§327Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν Κοινῶν Ταμείων Θεσσαλονίκης, τῶν ἀστικῶν λεωφορείων, ἡ ὕπαρξις τριῶν Ταμείων δὲν διευκολύνει τὰς συγκοινωνίας. Δεδομένου, ὅτι ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης κεῖται ἀμφιθεατρικῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ ἀκραῖαι συνοικίαι νὰ ἐξυπηρετηθοῦν μονίμως, διότι ἐκ τῶν τριῶν Κοινῶν Ταμείων τὸ ἓν εἰσπράττει πέραν τῶν 20 ἑκατομμυρίων, ἐνῷ τὰ ὑπόλοιπα εἰσπράττουν κάτω τῶν 15. Προτείνομεν, συνεπῶς, ὅπως γίνῃ σύμπτυξις τῶν Ταμείων αὐτῶν εἰς ἕν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 5 καί, γενικώτερον, τὴν τοποθέτησίν μου εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, φρονῶ, ὅτι ὅλαι αἱ γραμμαὶ τόσον αἱ ὑπεραστικαί, ὅσον καὶ αἱ ἀστικαὶ τοιαῦται τῆς Μακεδονίας συγκεκριμένως, εἶναι ἄγονοι. Καὶ ἡ τοποθέτησίς μου ἐν προκειμένῳ εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἀποσυμφόρησις τῶν αὐτοκινήτων τῆς Θεσσαλονίκης τόσον τῶν ἀστικῶν, ὅσον καὶ τῶν ὑπεραστικῶν. Διότι τὰ μὲν αὐτοκίνητα τῆς Θεσσαλονίκης μόλις καὶ μετὰ βίας εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰ ἔξοδά των, ἐνῷ ἀπεναντίας τὰ ἀστικὰ αὐτοκίνητα τῶν Ἀθηνῶν ὑπερβαίνουν τὰ 30 ἑκατομμύρια μηνιαίως. Δεδομένου, ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο περιλαμβάνονται ἄρθρα, τὰ ὁποῖα θὰ δεχθοῦν τὸν κορεσμὸν τῶν αὐτοκινήτων, ἐγὼ τοὐλάχιστον, συμφωνῶ μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, θὰ πρέπει ὅμως ἐκ παραλλήλου νὰ ληφθῇ μέριμνα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως γίνῃ ἀποσυμφόρησις τῶν αὐτοκινήτων καί, συγκεκριμένως, τῶν ἀστικῶν λεωφορείων τῆς Θεσσαλονίκης.

§328Ε. ΦΡΑΓΚΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν μερικοὶ τῶν κ.κ. συναδέλφων, δημιουργεῖ ἄμεσον τορπιλλισμὸν τῆς οἰκονομικῆς ἐξισώσεως τῶν αὐτοκινητιστῶν. Διότι τὰ αὐτοκίνητα ποὺ κυκλοφοροῦν ἐπὶ ἀγόνων γραμμῶν εἶναι εὐνόητον ὅτι φθείρονται ἐνωρίτερον, ἐνῷ τὰ αὐτοκίνητα ποὺ κυκλοφοροῦν ἐπὶ ἀσφαλτοστρωμένων γραμμῶν φθείρονται μετὰ παρέλευσιν πολλῶν ἐτῶν. Θὰ παρουσιασθῇ, λοιπόν, τὸ φαινόμενον αὐτοκίνητον κυκλοφοροῦν ἐπὶ κακῆς ἀρτηρίας νὰ καταστραφῇ ἐντὸς ἔτους, ἐνῷ τὸ ἄλλο νὰ καταστραφῇ μετὰ πάροδον 10 ἐτῶν. Εἶναι ἢ δὲν εἶναι αὐτὸ ἔμμεσος τορπιλλισμὸς τῆς οἰκονομικῆς ἐξισώσεως;

§329Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ μὲ τοὺς κορεσμοὺς ποὺ προβλέπει ὁ κ. Ὑπουργός;

§330Ε. ΦΡΑΓΚΑΚΗΣ. Ἄλλο ζήτημα αὐτό. Δὲν ξεύρομεν ἂν θὰ χορηγήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἄλλας ἀδείας ἂν καταστραφῇ τὸ αὐτοκίνητόν του. Κατὰ συνέπειαν, νομίζω κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ πρότασις αὐτὴ ἀποτελεῖ, ἐπαναλαμβάνω, ἔμμεσον τορπιλλισμὸν τῆς οἰκονομικῆς ἐξισώσεως.

§331Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος περὶ ἐμμέσου τορπιλλισμοῦ τῆς οἰκονομικῆς ἐξισώσεως, τὸν παρακαλῶ νὰ προσέξῃ περισσότερον τὸ θέμα, νὰ τὸ μελετήσῃ καὶ νὰ διαπιστώσῃ ὅτι μεταξὺ τῶν δύο ἀπόψεων, τῆς ἰδικῆς μου καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἐξισώσεως, τοὐλάχιστον, δὲν ὑπάρχει καμμία διαφορά. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέραν ἂς ἔχῃ τὰς ἀπόψεις του, ἀλλ’ ἂς μὴ ὁμιλῇ περὶ ἐμμέσου τορπιλλισμοῦ.

§332Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄντως οἱ αὐτοκινητισταὶ τῆς Θεσσαλονίκης εὑρίσκονται εἰς δεινὴν κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως ἐσόδων. Δι’ αὐτὸ ἐνδείκνυται ἡ ἀποσυμφόρησις καὶ ἡ μετακίνησις τῶν αὐτοκινήτων εἰς Ἀθήνας, διότι ἄλλως οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ἠναγκασμένοι νὰ πωλήσουν τὰ αὐτοκίνητά των. Ἐπίσης θὰ εἶχον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι εἶχε γίνει δεκτὴ μία πρότασίς μου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅπως τὰ ΚΤΕΛ τῶν Ἀθηνῶν εἶναι 4–6.

§333ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἔχει τὸν λόγον.

§334Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Κύριοι βουλευταί, ὡς καὶ πρὸ ἡμερῶν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς, ἅμα τῇ ἀναλήψει τῶν καθηκόντων μου ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, ἐπεζήτησα νὰ μάθω τί ἔχω νὰ διοικήσω καὶ κατὰ τίνα τρόπον, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τίνων νομικῶν διατάξεων θὰ διοικήσω αὐτούς, τοὺς ὁποίους ἡ Πολιτεία καὶ ἡ Κυβέρνησις μοῦ ἐνεπιστεύθησαν. Ἡ σπουδαιοτέρα Διεύθυνσις τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, τὸ ὁποῖον ἀνέλαβον, ἀπὸ ἀπόψεως περιεχομένου, ἦτο ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Αὐτοκινήτων. Καὶ δι’ αὐτὸ πρὸς αὐτὴν τὸ πρῶτον ἐστράφην, χωρὶς νὰ παραμελήσω τὴν μελέτην τῶν ἄλλων θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀφεώρων τὰς ἄλλας Γεν. Διευθύνσεις. Τὸ ζήτημα τῆς κυκλοφορίας διὰ λεωφορείων, κύριοι βουλευταί, ἐρρυθμίζετο διὰ διαφόρων νόμων καὶ κανονιστικῶν διατάξεων, οἱ ὁποῖαι εἶχον ὡρισμένας προθεσμίας καὶ οἱ ὁποῖαι ἐπέβαλον ὡρισμένους περιορισμοὺς εἰς τὴν κυκλοφορίαν. Ἐθεώρησα καθῆκον νὰ συντάξω ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα κατὰ ἕνα τρόπον μετριοπαθῆ καὶ μὴ θίγοντα τὰ συμφέροντα, τὰ κεκτημένα κατὰ τὴν περίοδον ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον. Διότι, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τὸ Κράτος, εὑρεθὲν μὲ τελείαν ἐξάρθρωσιν τῶν συγκοινωνιῶν του, μὲ κατεστραμμένα τὰ συγκοινωνιακὰ δίκτυα τελείως, μὲ κατεστρυμμένις τὰς ὁδοὺς καὶ μὲ παντελῆ σχεδὸν ἔλλειψιν ἄλλων μεταφορικῶν μέσων, ἐπεκαλέσθη τὴν συνδρομὴν τοῦ οἱουδήποτε διὰ νὰ δημιουργήσῃ μεταφορικὰ μέσα. Καὶ ἔτσι ἐνεφανίσθησαν ὡρισμένοι ἄνθρωποι μὲ πολλὰ αὐτοκίνητα, χρησιμοποιοῦντες ὅ,τι εὕρισκον καὶ ἐκμεταλλευόμενοι τὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους καὶ τοῦ λαοῦ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος εἶναι γνωστὸς εἰς ὅλους ὑμᾶς. Ἐσκέφθην, κ. βουλευταί, ἐμελέτησα τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν, τὸν ἀριθμὸν τῶν αὐτοκινήτων, τὰς γραμμὰς τὰς ἐξυπηρετουμένας παρ’ αὐτῷ, ἀλλὰ καὶ τὴν πεῖραν τοῦ παρελθόντος λαβὼν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι δηλαδὴ προηγούμενος συνάδελφος, ὁ Ὑπουργὸς κ. Γιαννόπουλος, ἠθέλησε νὰ ρυθμίσῃ τὴν διὰ λεωφορείων συγκοινωνίαν, ἀλλὰ δὲν κατώρθωσε νὰ ἀνθέξῃ — δὲν ἠξεύρω διὰ ποῖον λόγον, αὐτὸς ἢ οἱ ὑποστηρίζοντες αὐτὸν—εἰς τὴν πίεσιν τὴν ἀσκηθεῖσαν διὰ τοῦ πεζοδρομίου καὶ τῶν διαφόρων κινηματοθεάτρων, εἰς τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν συγκεντρώσεις διὰ νὰ ἐκβιάσουν τὴν θέλησιν καὶ τὴν ἀπόφασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ μὴ ἐπιθυμῶν νὰ ἐφαρμόσω πολιτικὴν ἀριστεράν, πολιτικὴν κομμουνιστικήν, ἀφαιρῶν δηλαδὴ περιουσίαν κτηθεῖσαν ἀπὸ τοὺς αὐτοκινητιστὰς καθ’ ὃν τρόπον ἀπεκτήθη ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐντεῦθεν ἢ κατὰ τὴν κατοχήν, ὅτε ἐχρησιμοποίουν τὸν κατακτητὴν διὰ νὰ πωλοῦν βενζίνην εἰς τοὺς διαφόρους σταθμοὺς ἀπ’ ὅπου διήρχοντο τὰ αὐτοκίνητα ποὺ μετέφερον τὰ ἐφόδια τοῦ κατακτητοῦ, μὴ ἐπιθυμῶν, λέγω, νὰ γίνω δημευτὴς περιουσίας, ἀπεφάσισα νὰ κάμω νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ μὴ θίγωνται αὐταί, ἀλλὰ νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ἀπαιτήσαντα νὰ ἀπαλλαγῇ τῶν πολλῶν αὐτοκινήτων καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ περιέλθῃ τὸ αὐτοκίνητον εἰς τοὺς κατ’ ἐπάγγελμα αὐτοκινητιστάς. Διότι, ὡς εἶναι γνωστόν, εἰς ὅλους σας, κατὰ τὴν περίοδον ἀπὸ τοῦ 1946– 49 ἀπέκτησαν αὐτοκίνητα πάσης φύσεως ἐπαγγελματίαι καὶ ἰδιῶται ἐν Ἑλλάδι. Τί ἐσκέφθην, κύριοι βουλευταί; νὰ κάμω ἕνα νόμον εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἔθετον ὡς ἀρχήν, τὸ αὐτοκίνητον νὰ περιέλθῃ εἰς τὸν αὐτοκινητιστήν. Νὰ μὲ συγχωρῆτε ποὺ θὰ σᾶς ἀπασχολήσω, ἀλλὰ πρέπει νὰ κάμνω τὴν ἐξιστόρησιν ὅλης τῆς ὑποθέσεως, διὰ νὰ κρίνετε ἐν συνειδήσει, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει νὰ ἀπορριφθῇ ἢ νὰ γίνῃ δεκτόν. Εἶπον ἐπὶ πλέον, ὅτι οἱ κάτοχοι τῶν πολλῶν αὐτοκινήτων εἰσπράττοντες πολλὰ ἑκατομμύρια κατὰ μῆνα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένουν εἰσπράκτορες τόσων ἑκατομμυρίων, καθ’ ἣν στιγμὴν τὰ ⅘ τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου, δὲν εἰσπράττει οὔτε 4 ἑκατομ. καὶ θὰ σᾶς παραθέσω τοὺς ἐπισήμους ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ὄχι ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου μου, ἀλλ’ ἀπὸ τὰς καταστάσεις, τὰς ὑποβαλλομένας εἰς τὸ Ὑπουργεῖόν μου παρ’ αὐτῶν τούτων τῶν διαχειριστῶν τῶν διαφόρων ΚΤΕΛ. Καὶ συντάσσων τὸ νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, ἔφθασα εἰς τὸ ἄρθρον 5, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἄρθρον 5 ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 15, ἀποτελεῖ τὴν κυριωτέραν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι διὰ τὰς ἀστικὰς γραμμὰς τῶν Ἀθηνῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι προσοδοφόροι, καθώρισα ἀντὶ τῶν 30 μέχρι τοῦδε ταμείων νὰ γίνουν 4–6 ταμεῖα ἵνα διὰ τῶν ταμείων τούτων ἐπιτευχθῇ ἡ ἐξίσωσις τῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ἀνεξαρτήτως τῶν φορολογικῶν συνεπειῶν, τὰς ὁποίας θὰ ἔχουν τὰ αὐτοκίνητα ταῦτα, ὅταν θὰ περιέλθουν εἰς γνῶσιν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, αἱ εἰσπράξεις των, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραμείνῃ ἡ κατάστασις, καὶ διὰ τὰ ὑπεραστικά, διότι αὐτὰ κατανέμονται εἰς 700, ἤτοι: «... (ἀναγινώσκει)...» Ἤτοι, τὰ αὐτοκίνητα τῶν ἀγόνων γραμμῶν εἶναι 2.400, ἔναντι 700 τῶν γονίμων γραμμῶν. Ποίας γραμμὰς χαρακτηρίζομεν γονίμους καὶ ποίας ἀγόνους; Γονίμους χαρακτηρίζομεν, εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν, ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν κατὰ μέσον ὅρον εἰσπράξεις, κατ’ αὐτοκίνητον, μέχρις 11–31 ἑκατομμ. Κάτω τῶν 11 ἑκατομ. τὰς χαρακτηρίζομεν ἀγόνους. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω μερικοὺς ἀριθμούς, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἴδητε ἐὰν ὁρμῶμαι ἐκ τῆς ἀρχῆς τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ συνόλου καὶ ὄχι ὡρισμένης τάξεως, ἡ ὁποία εἶναι συνηθισμένη νὰ ἀπολαμβάνῃ καὶ νὰ ἐκμεταλλεύεται 10, 20, 30 καὶ 100 ἑκατομμ. κατὰ μῆνα. Ὁρμῶμαι πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατὰ μῆνα δὲν εἰσπράττουν οὔτε τὰ λεπτά των, διὰ νὰ πληρώσουν τὰ γραμμάτια τῶν αὐτοκινήτων καὶ δι’ αὐτὸ καθ’ ἑκάστην γίνονται κατασχέσεις τῶν αὐτοκινήτων. Ἀκούσατε τάς εἰσπράξεις συμφώνως μὲ τὰς καταστάσεις τὰς ὑποβληθείσας παρὰ τῶν διαχειριστῶν τῶν ἁρμοδίων ΚΤΕΛ: «...... (ἀναγινώσκει)......».

§335Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὰ 25 αὐτὰ ἑκατομμύρια τί ἔξοδα ὑπάρχουν;

§336Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν γνωρίζω ἀκριβῶς τὰ ἔξοδα τῶν αὐτοκινήτων, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ φαντασθῶ, ὅτι εἶναι ἀνώτερα τῶν ⅔ τῶν εἰσπράξεων. Ἐγὼ δέχομαι τὰ ⅔.

§337Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὀλιγώτερα τοῦ 50%.

§338Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Τότε κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ ἡγούμενος τοῦ ἀγῶνος κατὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἀρχηγὸς τῶν ὑπεραστικῶν αὐτοκινήτων Γεώργιος Λυμπερόπουλος, τηρεῖται ἐγγεγραμμένος εἰς μὲν τὰ βιβλία τῆς Στατιστικῆς μὲ 4 αὐτοκίνητα, κατὰ τὰς ἀσφαλεῖς δὲ πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχει ὁ ὑποφαινόμενος καὶ ἡ ὑπηρεσία μου καὶ κατὰ τὴν ἔκθεσιν ἓξ... ἔχει 20 αὐτοκίνητα, ἐπώλησέ τινα καὶ τώρα ἔχει 12. Κατὰ τίνα τρόπον λοιπόν, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς κάμνει ἀγῶνα εἰς τοὺς δρόμους καὶ τὰ κινηματοθέατρα;

§339Γ. ΜΟΔΗΣ. Νὰ τὰ καταργήσωμεν.

§340Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Νὰ δημευθοῦν.

§341Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς κουράσω καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἔχετε ὑπομονὴν καὶ νὰ μὲ ἀνεχθῆτε ὁμιλοῦντα ἐπὶ μακρόν, διότι πρέπει ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης νὰ ἐκπεμφθῇ ἡ ἀλήθεια, οἱανδήποτε θέσιν καὶ ἂν κατέχῃ ὁ καθείς μας.

§342Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ θεσπίσετε μίαν διάταξιν μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας καὶ νὰ εἴπητε, ὅτι οὐδεὶς αὐτοκινητιστὴς δύναται νὰ ἔχῃ πλείονα τοῦ ἑνὸς αὐτοκίνητα καὶ τελειώνει ἡ ὑπόθεσις.

§343Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ὅταν, λοιπόν, κανεὶς ἔχῃ 12 αὐτοκίνητα εἰς τὰς γονίμους ὑπεραστικὰς γραμμὰς καὶ αὐτός, ὁ ὁποῖος τὰ ἐκμεταλλεύεται, εἶναι ὁ Πρόεδρος τῶν ὑπεραστικῶν αὐτοκινήτων καὶ τὸ ἐλάχιστον ὅριον νὰ ἀποδεχθῆτε ὡς δαπάνας, τὰ ⅔, ἔχομεν 120 ἑκατομμ. μηνιαίως ὡς εἴσπραξιν. Τίς Ἕλλην, τίς ἐπιχειρηματίας Ἀμερικανός, ἔχει τόσα κέρδη; Ἰδοὺ ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐκηρύχθη ὁ πόλεμος ἐναντίον τοῦ νόμου καὶ ἐπειδὴ δὲν εὗρον τίποτε ἄλλο ἐναντίον μου, νὰ μὲ κατηγορήσουν, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον, διότι δὲν εἶχον τίποτε ἐναντίον μου, εἶπον, ὅτι εἶμαι ἐαμίτης, εἰς τὰς ἀσχημίας, τὰς ὁποίας διέπραξαν εἰς τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ θέλετε νὰ ἴδητε, κύριοι βουλευταί, ποῖοι ἔχουσι τὰ αὐτοκίνητα; Χθὲς παρουσιάσθη ἐνώπιόν μου αὐτοκινητιστὴς ὀνόματι Χαρμίδης μὲ τὸν βουλευτὴν κ. Μουγγογιάννην καὶ μοῦ εἶπεν. Ὁ φίλος μου εἶχεν ἕνα φορτηγὸν αὐτοκίνητον’ εἶχεν ἀνάγκην ἑνὸς λεωφορείου καὶ πῆγε καὶ πῆρε ἀπὸ τὸν Βράκα. Ὁ κ. αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα στιγματίζονται, τοῦ πῆρε γραμμάτιον ἀνοικτὸ καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ πληρεξούσιον τοῦ αὐτοκινήτου αὐτοῦ. Κατέφυγεν ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸν κ. Μογγογιάννην καὶ ὁ κ. Μογγογιάννης ἔκαμεν ἀνάκλησιν τοῦ πληρεξουσίου καὶ μόλις ἔκανε τὴν ἀνάκλησιν, τὸ αὐτοκίνητον ἀπωλέσθη. Κατὰ τοιοῦτον τρόπον, κύριοι βουλευταί, καλύπτουν τὰ αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα ἔχουν, εἶναι ἀδύνατον καὶ εἰς τὴν δικαστικὴν ἀρχὴν καὶ εἰς τὴν διοίκησιν νὰ τοὺς ἀνεύρῃ. Θὰ σᾶς ἀναφέρω, κύριοι βουλευταί, τὰς εἰσπράξεις μερικῶν ταμείων ἀπὸ ἕνδεκα ἑκατομμύρια καὶ κάτω: «Ἀθηνῶν–Βιλλίων............... (ἀναγινώσκει)..........».

§344Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὰ τὰ ἑξακόσια εὐτυχισμένα αὐτοκίνητα τῶν γονίμων γραμμῶν ἀνήκουν εἰς κατοίκους τῶν Ἀθηνῶν;

§345Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Κατὰ τὸ πλεῖστον εἶναι Ἀθηναῖοι καὶ μὴ αὐτοκινητισταί. Κατόπιν αὐτοῦ, κ. βουλευταί, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἐσκέφθη νὰ φέρῃ ἐξίσωσιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως, μεταξὺ τῶν αὐτοκινήτων τῶν πλουσίων καὶ τῶν πτωχῶν καὶ νομίζω ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις, ὅτι ἡ πρόθεσις τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ὀρθὴ καὶ δικαία ἦτο. Ἀλλὰ ὁ τρόπος τῆς ἐξισώσεως εἶναι ὁ διατυπούμενος εἰς τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰ ἄρθρα 5 καὶ 15. Ἔκρινε λοιπὸν ὁ Ὑπουργὸς καὶ αἱ ὑπηρεσίαι του μετὰ τῶν ὁποίων συνειργάσθη, ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν ἕν κοινὸν ταμεῖον εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἐντάξωμεν ὅλα τὰ αὐτοκίνητα τοῦ Νομοῦ καὶ τὰ ἐντὸς τοῦ Νομοῦ λειτουργοῦντα, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐκτελοῦντα τὴν συγκοινωνίαν μεταξὺ πρωτευούσης τοῦ Νομοῦ καὶ τῆς πρωτευούσης τοῦ Κράτους καὶ πρὸς τὴν ἐπίτευξιν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ ἐκάμαμεν τὴν διατύπωσιν ἡ ὁποία μετεβλήθη διότι τὸ νομοσχέδιον ἔτυχε 2 καὶ 3 ἐπεξεργασιῶν. Ἔγινε μία ἐπεξεργασία μετὰ τῶν αὐτοκινητιστῶν εἰς τοὺς ὁποίους εἶπα: μελετῆστε καὶ φέρτε μου τὰς παρατηρήσεις σας. Ἀντὶ μελέτης ὅμως τὸ ἐτύπωσαν καὶ ἦλθον καὶ μοῦ εἶπον, κύριε Ὑπουργέ, μᾶς καταστρέφετε, καὶ ἤρχισαν ἕναν ἀγῶνα ἐναντίον μου, τὸν ὁποῖον ἐνθυμῆσθε ὅλοι. Ἕνα σημεῖον τοῦ ἀγῶνος αὐτῶν μὲ ἔθιξε, τὰ ἄλλα δὲν μὲ θίγουν. Μαθημένος εἶμαι εἰς τοὺς ἀγῶνας, ἀπὸ τοὺς ἀγῶνας τοὺς πολιτικούς. Τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον μὲ ἔθιξεν ἦτο τὸ ἀνακοινωθὲν τῆς ἐπιτροπῆς των ἀγῶνος, οἱ ὁποῖοι προσεπάθησαν νὰ μοῦ προσάψουν ἀτιμίαν, ἀτιμίαν χρηματισμοῦ καὶ ἔκαμαν ἀνακοινωθὲν διὰ τοῦ ὁποίου εἶπον ὅτι ἐξέδωσα ἑκατοντάδες χαριστικῶν ἀδειῶν. Ἐγὼ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ποὺ ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον, καίτοι οἱ αὐτοκινητισταὶ ἔτρεχον ἡμέραν καὶ νύκτα, μήπως δώσω ἀδείας, ὅταν ἦλθεν ἡ ἀπόφασις αὐτὴ δὲν ἔδωσα οὐδεμίαν ἄδειαν, ἐκτὸς μιᾶς εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καρδίτσης, εἰς ἕναν ὀνόματι Καρβούνην, τὸν ὁποῖον ἐπὶ δύο ἔτη τὸν τυραννοῦσαν καὶ εἶχε τὸ αὐτοκίνητόν του κλειδωμένον. Ἐθεώρησα ὅτι ἦτο πρᾶξις φιλανθρωπίας νὰ δώσω εἰς τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν τὴν ἄδειαν καὶ μοῦ ἀπέδωσαν κατηγορίαν ὅτι ἔδωσα χαριστικὰς ἀδείας, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται τὰς ἀδείας εἰς βάρος τῶν πτωχῶν, χιλιάδων συναδέλφων των. Δὲν ἔκαμα καμμίαν χαριστικὴν πρᾶξιν καὶ ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἀφ’ ἧς εἰσῆλθον εἰς τὸν δημόσιον βίον τῆς Χώρας, δὲν ὑπάρχει περίπτωσις, δὲν ὑπάρχει στιγμή, δὲν ὑπάρχει λεπτὸν τῆς ὥρας, κατὰ τὸ ὁποῖον νὰ δύναται νὰ μοῦ ἐπιρριφθῇ ἡ μομφὴ τοῦ χαρισμοῦ. Εἰσῆλθον εἰς τὸν πολιτικὸν βίον πτωχός, καὶ θὰ ἐξέλθω πτωχός. Ἐὰν ἔχω, κύριοι βουλευταί, μίαν κατοικίαν, εἶναι τῆς γυναικός μου, δὲν προέρχεται ἀπὸ τὰς χαριστικὰς πράξεις, τὰς ὁποίας ἐπεκαλέσθησαν καὶ τὰς ὁποίας ἐπεχείρησαν ἄλλοι πρὸ ἐμοῦ Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι καὶ ἐκρίθησαν παρὰ τῆς Βουλῆς. Αὐτὰ κύριοι βουλευταί, εἶναι πράγματα, τὰ ὁποῖα γνωρίζετε καλῶς. Διὰ τοῦ 5ου ἄρθρου λοιπόν, θὰ γίνῃ ἕν κοινὸν ταμεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ὑπαχθοῦν τὰ λεωφορεῖα, καὶ ἐπειδὴ κατὰ τὴν ἐξέτασιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, πολλοὶ συνάδελφοι, ἀλλὰ καὶ οἱ κύριοι αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι καὶ πάλιν ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ, τῇ ἐπεμβάσει τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς τάξεώς των, πρώην συναδέλφου μας κ. Σπηλιωτοπούλου ἐκ Θεσσαλονίκης, ἐξέφεραν παρατηρήσεις, ἔκανα μίαν φραστικὴν διόρθωσιν, διὰ νὰ μὴ νομίζουν αὐτοί, ὅτι χάνοντας τὴν πλειοψηφίαν θὰ ἐτύγχανον κακομεταχειρίσεως ἐκ τῆς πλειοψηφίας τῆς ἀντιθέτου παρατάξεως. Μὲ τὴν φραστικὴν αὐτὴν διατύπωσιν, συνεφώνησαν οἱ κύριοι αὐτοκινητισταί, συνεργασθέντες πρὸς τοῦτο μετὰ τοῦ κ. Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Διευθύνσεως Συγκοινωνιῶν, καὶ μετὰ τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου κ. Μαγγιώρου καὶ ἐνῷ ἔμειναν σύμφωνοι καὶ ἐδήλωσαν εἰς αὐτούς, ὅτι θὰ τὰς δεχθοῦν, σήμερον συνῆλθαν εἰς τὸν «Ἔσπερον», οἱ λεγόμενοι πλούσιοι αὐτοκινητισταί, οἱ ἐκμεταλλευταὶ τῶν γονίμων γραμμῶν, καὶ παρὰ τὰς συστάσεις τοῦ Προέδρου τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας καὶ τῶν Ἀστικῶν Αὐτοκινήτων, οἱ ὁποῖοι μελετήσαντες τὸ νομοσχέδιον, ἀντελήφθησαν ὅτι δὲν θίγονται τὰ συμφέροντα τῆς τάξεως καὶ παρασυρθέντες ἀπὸ τὰς ἀγορεύσεις Συναγερμικῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἀπεμπόλησαντες τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἰς τὴν ὁποίαν διεξάγονται οἱ εὐγενεῖς πολιτικοὶ ἀγῶνες καὶ αἱ συζητήσεις, ἐπικρίσεις καὶ κρίσεις τῶν νομοσχεδίων, ἐπῆγαν ἐκεῖ καὶ εἶπον ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, μόλις ἔλθῃ ὁ Συναγερμός, θὰ τὸ ἀνατρέψῃ, ὅτι εἶναι νομοσχέδιον κακὸν καὶ ὅτι περιέχει διατάξεις δικτατορικάς.

§346Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὰ ἀνήκοντα εἰς τὸν Συναγερμόν, ἦσαν σύμφωνα.

§347Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Καὶ εἶπον ἀκόμη ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐκπροσωπεῖ τὴν δικτατορίαν τοῦ Μεταξᾶ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριοι βουλευταί, ἀντὶ δικτατορικῶν διατάξεων, περιέχει διατάξεις δημοκρατικωτάτας, διότι προστατεύει τὴν πλειονότητα τῶν ἐργαζομένων ἐναντίον τῆς μερίδος τῶν πλουσίως ἀμειβομένων, οἱ ὁποῖοι διοικοῦν τὰ Κ.Τ.Ε.Λ. καὶ ἐκμεταλλεύονται τὰ αὐτοκίνητα. Κάνομεν τὴν διοίκησιν δημοκρατικωτέραν, διὰ Διοικητικῶν Συμβουλίων ἐκλεγομένων ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως. Τί τούτου δημοκρατικώτερον, διὰ τὸ ὁποῖον μὲ κατηγοροῦν οἱ προστάται ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν κάνουν τίποτα ἄλλο ἢ μὴ νὰ συλλέγουν χρήματα, διὰ νὰ τὰ διασπαθίζουν εἰς τὸ πῶς θὰ ἐπικρατήσουν ὡρισμένοι ἄνθρωποι εἰς ὡρισμένες κλίκες. Κύριοι βουλευταί, ἐπικαλοῦμαι τὴν νοημοσύνην σας. Περιβάλλατε διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης σας τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι δικαιότατον τὸ ἄρθρον 5 εἶναι δικαιότατον μὲ τὰς δραστικὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας θὰ σᾶς ἀναγνώσω «... (ἀναγινώσκει)...». Ἐπίσης θὰ μελετήσω, καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσετε τὴν ἐξουσιοδότησιν πρὸς τοῦτο, τὴν τροπολογίαν τοῦ κυρίου Τζώρτζη, διότι ἀφορᾷ μίαν περιφέρειαν, ἡ ὁποία ἔχει πολλὰ αὐτοκίνητα καὶ πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας καλλίτερος τρόπος μεταχειρίσεως τοῦ ζητήματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Θεσσαλονίκην, κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν δυνητικὴν διάταξιν μέχρι 2 ΚΤΕΛ. Δηλῶ δὲ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἐξέδωκα προγενεστέρως διαταγὴν ἱδρύσεως ἑνὸς ΚΤΕΛ, τῆς ὁποίας γνωρίζετε τὰ καθέκαστα. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ἕνα ΚΤΕΛ θὰ ἱδρυθῇ ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ νὰ γραφῇ αὐτὸ εἰς τὰ πρακτικά, διότι αὐτὸ ἀνταποκρίνεται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ΚΤΕΛ Ἀθηνῶν, διότι αἱ Ἀθῆναι ἔχουν 1150 αὐτοκίνητα καὶ ἡ Θεσσαλονίκη 220–250. Ἔρχομαι τώρα, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ἄρθρον 15, τὸ ὁποῖον εἶναι σχετικὸν μὲ τὸ ἄρθρον 5. Εἰς τὸ ἄρθρον 15 κάνω τὴν ἑξῆς προσθήκην καὶ μεταβολὴν «... (ἀναγινώσκει)...». Ἑπομένως ἡ προσθήκη τῶν φράσεων αὐτῶν εἶναι ἀπαραίτητος, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν δαπανῶν καὶ τῶν εἰδικῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι ἐπηρεάζουν τὴν ἐκμετάλλευσιν. Ἡ τρίτη παράγραφος γίνεται δευτέρα, εἰς τὴν ὁποίαν κάνω ἑτέραν σοβαρωτάτην τροπολογίαν... «... (ἀναγινώσκει)...».

§348Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴχατε συμφωνήσει εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι δυνητικῶς θὰ καθωρίζετο καὶ ηὐξημένον τιμολόγιον, λόγῳ τῆς καταστάσεως τῶν ὁδῶν. Αὐτὸ ὅμως παρελείφθη.

§349Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἡ προσθήκη αὐτή, ἔγινε κατόπιν συμφωνίας τῆς ἡγεσίας τῆς ἐπιτροπῆς ἀγῶνος τῶν αὐτοκινητιστῶν μετὰ τῶν ὑπηρεσιῶν. Καὶ ἐγὼ τὴν δέχομαι. Καὶ δὲν φέρω καμμίαν ἀντίρρησιν καὶ δὲν ἠξίωσα ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας per mare, per terra, τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 15, ὅπως ὑποβάλλεται ἐδῶ.

§350Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐκπροσώπησις τῶν αὐτοκινητιστῶν δὲν εἶχε συμπληρωθῆ διὰ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν. Καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ προστεθῇ ἡ τροποποίησις, ὅπως τὴν ἐδέχθητε καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§351Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἐὰν ἡ Βουλὴ τὴν δέχεται, τὴν δέχομαι καὶ ἐγώ. Διότι δὲν θίγει τοὺς αὐτοκινητιστάς. Ὀφείλω νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι παρ’ ὅλον τὸν πόλεμον, τὸν ὁποῖον μοῦ κάνουν, δὲν ἐννοῶ νὰ μετέλθω ἀπέναντί των πολιτικὴν ἐκδικήσεως. Θέλω νὰ εἶμαι σύμφωνος μὲ αὐτούς. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. Χριστόπουλος, δὲν θίγει τοὺς αὐτοκινητιστὰς καὶ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτή.

§352ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§353Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ ἄρθρα 5 καὶ 15 δέον νὰ γίνουν δεκτὰ καὶ νὰ ἀποσύρουν τὰς ἀντιρρήσεις των οἱ κύριοι συνάδελφοι. Νὰ εἶναι δὲ ἀπολύτως βέβαιοι, ὅτι ἀπῄτησα τὴν ἕνωσιν τῶν κοινῶν ταμείων, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ ἀποφύγω ἐν τῷ Νομῷ τὴν πολυαρχίαν καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ μὴ ἐπηρεάζουν τὰ οἰκονομικῶς ἰσχυρὰ ταμεῖα, τὰ ὑπόλοιπα. Δὲν ἦτο δυνατὸν ἐγώ, νὰ δεχθῶ διάταξιν, ἡ ὁποία θὰ εἶχεν ἔστω καὶ πόρρωθεν τὴν αἰχμὴν ὅτι δυνατόν, νὰ ἀσκηθῇ πίεσις ψυχολογικὴ κατ’ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται νὰ κερδίσουν τὸ ψωμί των. Δὲν θέλω νὰ προχωρήσω περαιτέρω, διὰ νὰ σᾶς εἰπῶ, ὅτι ἡ Συνέλευσις, ἡ ὁποία συνῆλθε σήμερον, ἐπέδωσεν εἰς τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ὕβριν καὶ κατὰ τῆς Βουλῆς καὶ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως—δὲν σᾶς τὸ ἀναγινώσκω—διότι περιέχει τὴν ἀπειλήν, ὅτι θὰ ἐπιβάλουν ἀντίποινα ἐὰν δὲν ψηφίσωμεν τὴν διάταξιν.

§354ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Πολὺ καλά, σύμφωνοι, κύριε Ὑπουργέ.

§355Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, ἔγινε δεκτόν, ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐπιφυλαχθέντος μόνον τοῦ κ. Μητσοτάκη. Θὰ σᾶς εἰπῶ τώρα καὶ ποίας ἄλλας φραστικὰς διατυπώσεις δέχομαι ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, κατόπιν συμφωνίας μὲ τοὺς αὐτοκινητιστὰς διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§356Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν πρόκειται, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐπανέλθω διὰ νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου. Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς κάμω μίαν τελευταίαν παρατήρησιν. Ἡ πρότασίς μου, ἐκτὸς τοῦ ὅτι σᾶς κατοχυρώνει πληρέστερον, ἐξασφαλίζει καὶ τὴν ἀποκέντρωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἀποδίδω μεγάλην σημασίαν. Ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας διὰ τελευταίαν φοράν, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν παίρνετε μίαν ἀπόφασιν, μὲ τὴν ὁποίαν κινδυνεύετε νὰ κάμετε τὸν νόμον σας ἀνεφάρμοστον. Θὰ ἰδῆτε ὅλοι νὰ συρρέουν εἰς τὰ γραφεῖα σας, διὰ νὰ λύσουν τὰ ζητήματά των.

§357Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀκούσετε μίαν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 24. «.... ....... (ἀναγινώσκει).......».

§358Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καθ’ ὑπέρβασιν θὰ δοθοῦν, κ. Ὑπουργέ, ἢ θὰ τοὺς βάλετε ἐντὸς τῶν κενῶν, τὰ ὁποῖα θὰ δημιουργηθοῦν κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου;

§359Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἐντὸς τῶν γραμμῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, αἱ ὁποῖαι ἄλλως τε, εἶναι ἐλάχισται.

§360Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία τροπολογία τῶν κ.κ. Εὐριπαίου, Ἀρβανιτάκη καὶ ἄλλων συναδέλφων ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 24, ἡ ἑξῆς: «...... ..... (ἀναγινώσκει)......».

§361Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ. Τὸ ἐδάφιον 8 τοῦ ἄρθρου 5, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ, διότι ἔτσι δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν μέλλοντα Ὑπουργὸν νὰ ἀλλάξῃ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§362Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Εἶναι μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Συμβουλίου καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχει ζήτημα.

§363Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Θὰ ἀγνοηθοῦν τὰ τοπικὰ Συμβούλια, κύριε Ὑπουργέ; Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ γνώμη τῶν τοπικῶν Συμβουλίων.

§364Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Νὰ τὸ προσθέσωμεν, κύριε συνάδελφε, εἶμαι σύμφωνος.

§365ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἐτροποποιήθη;

§366ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§367ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 6ον.

§368Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ ὅταν θὰ κανονίζετε τὸν ἀριθμὸν τῶν αὐτοκινήτων τῶν ΚΤΕΛ, νὰ καθορίζετε μεγαλύτερον ἀριθμὸν αὐτοκινήτων, ὥστε νὰ ἐξυπηρετῆται τὸ κοινὸν καὶ νὰ μὴ ταλαιπωρῆται. Νομίζω, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ τακτοποιηθῇ πλέον καὶ τὸ θέμα τοῦτο.

§369Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Εἰς τὸ ἄρθρον 6 προσθέτω τὰ ἑξῆς: «Ἡ αὔξησις ἢ μείωσις........... ............ (ἀναγινώσκει)............»

§370ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§371ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§372ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη, ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 7ον.

§373Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἡ παράγραφος 4 ἀναφέρει, ὅτι τὰ κενὰ συμπληροῦνται ἀπὸ ἄλλα ΚΤΕΛ. Διαφωνῶ ριζικῶς εἰς τοῦτο καὶ προτείνω ὅπως ἡ συμπλήρωσις γίνεται διὰ νέων λεωφορείων, παραχωρουμένων εἰς αὐτοκινητιστὰς τῆς αὐτῆς περιφερείας καὶ οὐχὶ ἐξ ἄλλου Νομοῦ.

§374Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Χαβίνη διαφωνῶ καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ παραμείνῃ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει, διότι θὰ δημιουργήσωμεν εἰς πολλὰς περιφερείας ὑπεράριθμα αὐτοκίνητα.

§375Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἐννοῶ τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ. Ὁμιλῶ περὶ ὑπεραστικῶν αὐτοκινήτων. Καὶ δὲν νοεῖται νὰ ὑπάρχουν εἰς τὸν Νομὸν Τριπόλεως π.χ. 2 κεναὶ θέσεις καὶ νὰ παρουσιασθῇ ὁ πατρινὸς νὰ πάρῃ τὰς ἀδείας.

§376Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Προκειμένου περὶ ὑπεραστικῶν αὐτοκινήτων, δύναται νὰ γίνῃ δεκτόν.

§377Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πρέπει νὰ λάβητε μέριμναν νομοθετικήν, νὰ συμπληρωθοῦν πρῶτον ἀπὸ αὐτοκινητιστὰς τῶν περιφερειῶν αὐτῶν, καὶ ἔπειτα ἐὰν εἶναι ἀνάγκη ἀπὸ τοὺς τῶν ἄλλων περιφερειῶν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται ἡ εἰσβολὴ ξένων αὐτοκινητιστῶν εἰς περιφερείας ὅπως ἡ Ἤπειρος καὶ ἡ Μακεδονία.

§378ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Χαβίνη.

§379ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§380ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§381Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 2 ἐδάφιον 4 τοῦ ἄρθρου 7, παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «προτιμῶνται οἱ πληγέντες αὐτοκινητισταί, οἵτινες ὡς ἐκπρόθεσμοι δὲν ἀπεκατεστάθησαν».

§382Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν τὴν δέχομαι τὴν τροπολογίαν σας. Ἔχω τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 24.

§383Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΥ. Ἔχω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, κ. Ὑπουργὲ «......... (ἀναγινώσκει).........».

§384Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔπρεπε νὰ διευκρινήσητε, ὅτι τὰ μέχρι σήμερον ὑποβληθέντα δικαιολογητικά, ὡς προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 5 εἶναι ἐμπρόθεσμα.

§385Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Μάλιστα.

§386ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροπολογήθη;

§387ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§388ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 8, 9, 10 ὡς ἔχουν καὶ τὸ 11 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ).

§389ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 12ον.

§390ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§391ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 13ον.

§392Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Προτείνω νὰ τεθῇ εἰς τὴν παράγρ. 3 ἡ φράσις: «Πάντως ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου ἡ παραχώρησις, θὰ γίνεται εἰς αὐτοκινητιστὰς ἐπαγγελματίας». Καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ ὑπεισέλθουν ἀργότερον, μετὰ 10ετίαν μὴ αὐτοκινητισταὶ ἐπαγγελματίαι.

§393Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν ξεύρομεν τί θὰ γίνῃ μετὰ 10ετίαν. Τὸ Κράτος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεσμευθῇ ἐπ’ ἄπειρον. Δὲν τὴν δέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτήν, δὲν ἔχει λόγον.

§394Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀρχικῶς τὸ ἄρθρον ἔλεγεν: «Ἐπὶ τῶν ἀστικῶν...... (ἀναγινώσκει)......». Ἔγινεν εὐρυτέρα συζήτησις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐδέχθητε νὰ ἀπαλειφθῇ, διότι ἡ παραχώρησις τί ἔννοιαν ἔχει; Ἡ δικαιολογία ἦτο ἡ ἑξῆς, ὅτι σοῦ βάνω ὡρισμένο χρονικὸν ὅριον παραχωρήσεως, μήπως αὔριον ἐπικαλεσθῇ κυριότητα διὰ χρησικτησίας καὶ σᾶς ἀπήντησα ἐγώ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ εὐσταθήσῃ αὐτό, διότι εἶναι κοινόχρηστος χῶρος καὶ δὲν χωρεῖ χρησικτησία.

§395Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν σας.

§396ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 13, ὡς ἔχει;

§397ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§398ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει, τὸ ἄρθρον 14, τὸ ἄρθρον 15 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τὰ ἄρθρα 16 καὶ 17 ὡς ἔχουν).

§399ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 18ον. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§400Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μήπως, κ. Ὑπουργέ, εἶσθε διατεθειμένος νὰ ἀποδεχθῆτε ἑνιαῖον τιμολόγιον ἀποσυμφορήσεως δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα;

§401Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Τὸ ἔχουν δυνητικὸν κατόπιν συμφωνίας μὲ τοὺς αὐτοκινητιστάς. Ἐπιμένω ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς μου διὰ λόγους τοὺς ὁποίους γνωρίζετε, διότι θέλουν νὰ δημιουργήσουν ἕνα νέον Ο.Ε.Α.Σ.;

§402Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 18, λέγει: «Ποσοστὸν ὁριζόμενον.... ........... (ἀναγινώσκει)............».

§403Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Αὐτὴ ἦτο προσθήκη τῆς Ἐπιτροπῆς. Τὴν ἔχω ἀπαλείψει.

§404Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀκόμη χειρότερον.

§405Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Αὐτὸ ἀπηλείφθη κατ’ ἀξίωσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ἡ ὁποία ἔχει συντάξει ἕτερον νομοσχέδιον ἐπιβάλλον φορολογίαν εἰς τὰ αὐτοκίνητα καὶ τῆς ὁποίας φορολογίας τὰ 90% πᾶνε ὑπὲρ τῶν ὁδῶν.

§406ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 18, ὡς ἔχει;

§407ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§408ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 18 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 19 καὶ 20 ὡς ἔχουν, τὸ ἄρθρον 21 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τὰ ἄρθρα 22 καὶ 23 ὡς ἔχουν).

§409ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 24ον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἔχει τὸν λόγον.

§410Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἡ τροπολογία ἡ ἰδική μου περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν πληγέντων πρὸ τοῦ πολέμου αὐτοκινητιστῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπέβαλον ἐμπροθέσμως τὰ δικαιολογητικά των ἔχει ὡς ἑξῆς: «........ ...... (ἀναγινώσκει).......»

§411Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, κ. Ὑπουργέ, κάποιον, ὁ ὁποῖος δὲν τὸ ἐδήλωσεν ἐγκαίρως, διότι ἀνετινάχθη ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν.

§412Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Μοναδικὴ περίπτωσις. Δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ προσωπικὰς διατάξεις.

§413Γ. ΜΟΔΗΣ. Τοὺς πληγέντας ἀορίστως νὰ βάλετε, κύριε Ὑπουργέ.

§414Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἔχω διατάξει τὰς ὑπηρεσίας μου νὰ ἀνεύρουν πόσοι εἶναι αὐτοί. Σᾶς δίδω τὸν λόγον μου, εὐθὺς ὡς συγκεντρώσω τὰ στοιχεῖα, θὰ φέρω διάταξιν νόμου ἱκανοποιοῦσαν ὅλους τοὺς πληγέντας.

§415Α. ΒΑΧΛΙΩΤΗΣ. Ἔχομεν περιστατικὰ ποὺ τοὺς ἐπῆραν τὰ αὐτοκίνητα. Τί θὰ γίνουν αὐτοί; Θὰ ὑποβάλουν αἰτήσεις;

§416Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Νὰ ὑποβάλουν αἰτήσεις διὰ νὰ ἴδω πόσοι εἶναι. Ἐὰν πρόκειται περὶ φορτηγῶν αὐτοκινήτων, τότε—ἔχομεν 16 χιλ. αὐτοκίνητα φορτηγὰ ἐκτὸς τῶν ἰδιωτικῆς χρήσεως καὶ πένονται ὅλοι—δὲν μπορῶ νὰ βάλω ἀνοικτὴν διάταξιν.

§417Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν πρόκειται νὰ κάμετε τὴν διάταξιν διὰ τοὺς πληγέντας, πρέπει νὰ τοὺς περιλάβετε ὅλους.

§418Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Πληγέντες, κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶναι μόνον οἱ πρὸ τοῦ πολέμου.

§419Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν δήλωσίν μου, ὅτι μετὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν στοιχείων θὰ φέρω διάταξιν νόμου.

§420Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἀφορᾶ τοὺς πρὸ τοῦ πολέμου πληγέντας ὀρθῶς τίθεται, ὄχι μόνον δι’ ἐκείνους τούς πληγέντας πρὸ τοῦ πολέμου, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον αἰτήσεις καὶ ἔχασαν τὸ δικαίωμα, ἀλλὰ καὶ δι’ ἐκείνους τοὺς πληγέντας ποὺ ἔτυχε νὰ μὴ ὑποβάλουν.

§421Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ δεχθῶ.

§422Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἀνάπηρος πολέμου τοῦ ὁποίου ἐπῆραν τὸ λεωφορεῖον εἰς τὴν Ἀλβανίαν, διότι δὲν ὑπέβαλεν αἴτησιν δὲν πρέπει νὰ πάρῃ ἄδειαν;

§423Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὰς προταθείσας τροπολογίας, διότι δὲν γνωρίζω τὸν ἀριθμὸν τῶν πληγέντων. Ὅταν συγκεντρωθοῦν στοιχεῖα περὶ τούτου, θὰ φέρω εἰδικὸν νομοθέτημα.

§424Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ νόμος ὁρίζει ποῖοι εἶναι οἱ πληγέντες. Ὅταν θὰ θέσωμεν διάταξιν περὶ πληγέντων, ἢ θὰ τοὺς θέσωμεν ὅλους γενικῶς, ἢ δὲν πρέπει νὰ θέσωμεν κανένα.

§425Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 25, εἰς τὰς ἐξαιρέσεις νὰ προστεθοῦν αἱ χῆραι ἀξιωματικῶν φονευθέντων κατὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον.

§426Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. ....... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§427Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν βάζω αὐτοκίνητον εἰς τὴν Κρήτην, κατόπιν συμφωνίας, τὴν ὁποίαν ἐκάματε ὅλοι οἱ Βουλευταὶ ἐνώπιόν μου.

§428Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 24, παράγραφον 3, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία τοῦ Α.Ν. 1725)51 ἐπὶ ἕνα μῆνα.

§429Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν δεχθῶ.

§430Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον, τοῦ ἄρθρου 24, εἰς περίπτωσιν μεταβιβάσεως τοῦ αὐτοκινήτου, ἡ μεταβίβασις νὰ γίνεται πρὸς ἐπαγγελματίαν αὐτοκινητιστήν, καταγόμενον ἐκ τῆς περιφερείας τοῦ Κ.Τ.Ε.Λ.

§431Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν τὸ δέχομαι.

§432Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις, διότι περιορίζει τὴν ἐλευθερίαν τῶν συναλλαγῶν.

§433Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχουν ἐπαγγελματίαι αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι κατέχουν πλείονα τοῦ ἑνὸς αὐτοκίνητα. Τὸ νομοθέτημα ὅπως ἔχει δὲν ἐπιτρέπει ἀντικατάστασιν τῶν αὐτοκινήτων αὐτῶν μετὰ τὴν πάροδον τῆς προθεσμίας. Δίκαιον θὰ ἦτο νὰ προχωρήσωμεν δραστικώτερον καὶ νὰ ἀπαγορεύσωμεν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου τὴν κατοχὴν πλειόνων λεωφορείων. Εἶχα κάμει σχετικὴν πρότασιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία τὴν εἶχεν ἀποδεχθῆ καὶ τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀναγνώσω αὐτὴν τὴν στιγμήν: «........ (ἀναγινώσκει)........». Ἡ τροπολογία αὕτη εἶναι διατυπωμένη ἐν συνεννοήσει καὶ μὲ τὸν νομικόν σας σύμβουλον.

§434Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Εἶμαι σύμφωνος, κύριε συνάδελφε, καὶ ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν σας.

§435Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι δίκαιον θὰ ἦτο νὰ προτιμῶνται διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν οἱ παλαιοὶ αὐτοκινητισταί.

§436Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἔχω νὰ προτείνω καὶ ἰδιαιτέραν τροπολογίαν. Διὰ τοῦ Α. Ν. 1931 ἐδόθη παράτασις ὑποβολῆς νέων αἰτήσεων πρὸς ἀπόκτησιν ἀδείας αὐτοκινήτων. Ἐν τῇ πράξει ἔσπευσαν διάφοροι ἀνάπηροι, μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου καὶ μετεβλήθησαν εἰς ἐπαγγελματίας ἐκ τῶν ὑστέρων, ἐπωφεληθέντες τῆς παρατάσεως. Νομίζω, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ καταστρατήγησιν εἰς βάρος τῶν πραγματικῶν ἐπαγγελματιῶν ἀναπήρων καὶ πρὸς ἐπανόρθωσιν τοῦ κακοῦ τούτου προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «..... ...... (ἀναγινώσκει)......».

§437Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δεκτή, κύριε συνάδελφε.

§438ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 24 ὡς ἐτροπολογήθη;

§439ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§440ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 24 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 25ον.

§441Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν «..... (ἀναγινώσκει)......».

§442Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Αὐτὸ σημαίνει παράτασιν.

§443Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐπιμένομεν, ὅτι πρέπει νὰ θεσπισθῇ ἕνα αὐτοκίνητον ἀντὶ δύο. Ἐφ’ ὅσον ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι, ὅτι τὸ αὐτοκίνητον πρέπει νὰ ὁδηγῇ προσωπικῶς ὁ αὐτοκινητιστής, δὲν ἠμπορῶ ν’ ἀντιληφθῶ πῶς θὰ εἶναι συγχρόνως ὁδηγὸς δύο αὐτοκινήτων.

§444Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Νὰ ἐπιτρέψητε εἰς ἐμὲ τὸν ταλαιπωρηθέντα, τὸν προπηλακισθέντα, τὸν ὑβρισθέντα, τὸν παθόντα καὶ παρ’ ὀλίγον ταφέντα, νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, διότι οἱ πλεῖστοι αὐτοκινητισταὶ εἶναι μὲ ¾ καὶ μὲ ἓν αὐτοκίνητον. Ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπέκτησαν δύο.

§445Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι ὑπάρχει κόσμος χωρὶς ἐργασίαν, αὐτὸς ὁ κορεσμὸς πρέπει νὰ λείψῃ διότι θὰ γίνῃ ἐπανάστασις.

§446Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν κάμνομεν κορεσμόν.

§447Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ κέρδος τοῦ ἑνὸς αὐτοκινήτου ἀρκεῖ νὰ ζήσῃ μία οἰκογένεια. Ἐκτὸς αὐτοῦ πρέπει νὰ μπῇ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ αὐτοκίνητον περιέρχεται κατὰ κυριότητα εἰς τὸν αὐτοκινητιστήν, ἐν ὀνόματι τοῦ ὁποίου ἐξεδόθη ἡ ἄδεια διὰ νὰ μὴ εἶναι ὁ ἅρπαξ τοῦ αὐτοκινήτου ὁ ἐκμεταλλευτής.

§448Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει ν’ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἰδιαιτέρου νόμου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ κ. Γιαννόπουλος εἶχε κάμει ἕνα νόμον περὶ ἀντεγγράφου, ὁ ὁποῖος ὥριζεν ὅτι πρέπει τὰ ἀντέγγραφα αὐτὰ νὰ ἔλθουν εἰς τὴν δημοσιότητα καὶ ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει ἀκυρωθοῦν αἱ ἄδειαι. Αὐτὸς ὁ νόμος δὲν ἔφερεν ἀποτέλεσμα διότι εὑρέθη τρόπος παραγραφῆς του. Τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον ἠρώτησα μοῦ εἶπεν, ὅτι μελετᾷ τ’ ἀποτελέσματα τοῦ πρώτου νόμου πρὶν ἀκόμη προχωρήσῃ εἰς διατύπωσιν νέου νόμου, ὁ ὁποῖος θὰ καλύψῃ τά κενὰ τοῦ πρώτου νόμου. Ἐγὼ εἶχον φέρει τὸ θέμα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Συγκοινωνιῶν, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἤμουν ὥριμος νὰ κάμω τὴν διατύπωσιν αὐτήν, ἡ ὁποία συνδέεται μὲ λεπτὰ νομικῆς φύσεως θέματα.

§449Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ θέσωμεν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐντὸς τριῶν μηνῶν ὑποχρεοῦται τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἐκδώσῃ διάταγμα εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ διὰ τοῦ ὁποίου νὰ καθορίζεται πῶς θὰ περιέρχεται εἰς τὸν αὐτοκινητιστὴν ἡ κυριότης τοῦ αὐτοκινήτου.

§450Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό.

§451Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό, κύριε συνάδελφε.

§452Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν πρόκειται ν’ ἀποκαταστήσωμεν τὸ δίκαιον πρέπει νὰ θεσπισθῇ τὸ ἕν αὐτοκίνητον καὶ πρέπει νὰ ἐξασφαλισθῇ ὁ αὐτοκινητιστής, ἄλλως παρατείνομεν μίαν ἄδικον κατάστασιν καὶ ἐπιτρέπομεν εἰς τοὺς ἐκμεταλλευτὰς νὰ ἐκμεταλλεύωνται τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§453Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμένω ἐπὶ τῶν δύο αὐτοκινήτων, διότι εἶναι πολλαὶ περιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξαν ὡρισμένοι κύριοι συνάδελφοι.

§454Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Ἕνας ἀδελφός, ὁ ὁποῖος ἔχει δύο αὐτοκίνητα, ἔχει καὶ τρία ἀδέλφια τὰ ὁποῖα ἀσχολοῦνται ὅλα μὲ τὰ αὐτοκίνητα αὐτά. Ἐπειδὴ τὰ τρία αὐτὰ ἀδέλφια δὲν εἶναι αὐτοκινητισταὶ πρέπει νὰ χάσουν τὸ ψωμί των;

§455Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ἔγινε πολὺ συζήτησις περὶ τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἰδιότητος τοῦ αὐτοκινητιστοῦ ἐπαγγελματίου. Νομίζω ὅτι τὸ κριτήριον ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν πρέπει νὰ εἶναι μόνον τὸ δίπλωμα τοῦ ὁδηγοῦ, διότι σήμερον κάθε ἀπολυόμενος σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ καὶ ἕνα δίπλωμα. Συνεπῶς δέον ν’ ἀναζητήσωμεν ἄλλο σχέδιον διὰ νὰ χαρακτηρήσωμεν τὸν ἐπαγγελματίαν αὐτοκινητιστήν. Διὰ νὰ εἶναι αὐτοκινητιστής, πρέπει νὰ ἔχῃ ἐργασθῆ εἰς τὸ αὐτοκίνητον, πρέπει νὰ ἔχῃ πιστοποιητικὸν ἀπὸ τὴν οἰκείαν ὀργάνωσιν, πρέπει νὰ ἔχῃ ἐργασθῆ ὄχι μόνον εἰς τὸν στρατόν, ἀλλὰ καὶ ὡς ἐπαγγελματίας, καὶ ἐὰν εἶναι πολὺ νέος δὲν εἶναι κριτήριον τὸ δίπλωμα.

§456Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τῆς παραγράφου γʹ τοῦ ἄρθρου 25 εἶχον τὴν τιμὴν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ προτείνω ὅπως ἀπαλειφθῇ ἡ δευτέρα διάταξις ἡ ἀφορῶσα τὰ δυνάμει «............. (ἀναγινώσκει)» Ὅπως ἐνθυμοῦνται τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ πρότασίς μου ἐγένετο ἀποδεκτή, προφανῶς δὲ ὁ γραμματεὺς τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκ λάθους δὲν τὴν ἀνέγραψεν εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§457Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἐγένετο δεκτὴ ἡ ἀπάλειψις καὶ ἐσφαλμένως δὲν ἀνεγράφη εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§458ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 25;

§459ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§460ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 25 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 26, 27 καὶ 28).

§461ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 29ον. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Χριστόπουλος.

§462Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸ ἄρθρον τοῦτο νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς εἶχεν ἀρχικῶς εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§463Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν ἠμπορῶ ν’ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν σας, διότι πρόκειται περὶ αὐτοκινήτων, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν εἰς τὴν κυκλοφορίαν contra bonos mores.

§464Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς γνωστὸν ἐξεδόθησαν κατὰ παρέκκλισιν περὶ τὰς 470 ἄδειαι, αἱ ὁποῖαι ἐξητάσθησαν ἀπὸ μίαν ἐπιτροπήν, ἥτις τελικῶς, δὲν ξεύρω πῶς, ἀπέκλεισε μόνον τὰ 29, χωρίς, κατὰ τὴν γνώμην μου, νὰ δικαιολογήσῃ ἐπακριβῶς τὴν ἀπόφασίν της καὶ ἔρχονται σήμερον 29 ἰδιοκτῆται νὰ πληρώσουν κατὰ τὸ λεγόμενον, τὴν νύφην. Ἐὰν θέλωμεν νὰ φανῶμεν συνεπεῖς ἢ πρέπει νὰ ἀκυρώσωμεν ὅλες τὶς κατὰ παρέκκλισιν δοθείσας ἀδείας, ἢ νὰ δεχθῶμεν καὶ δι’ αὐτὸ τὰ 29 αὐτοκίνητα, ὥστε νὰ μὴ ρίψωμεν 50 οἰκογενείας εἰς τὸν δρόμον. Ἐκτὸς τῆς ζημίας τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ ἡ Ἐθνικὴ οἰκονομία, διότι 29 αὐτοκίνητα ἀχρηστεύονται. Θὰ παρακαλέσω ἰδιαιτέρως καὶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, τοσούτῳ μᾶλλον, ἐφ’ ὅσον θὰ καταβάλουν ἕν ποσὸν ἐν εἴδει προστίμου. Αὐξήσατε, ἂν θέλετε τὸ πρόστιμον αὐτό, ἀλλὰ μὴ θελήσητε νὰ ἀδικήσωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους. Οἱ τρίτοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι καλῆς πίστεως, τί χρεωστοῦν νὰ μείνουν εἰς τὸν δρόμον;

§465Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. (Ὑπ. Συγκ.). Ἐγὼ κύριοι βουλευταί, ἔτσι τὸ εἶχον διατυπώσει εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, μειοψηφοῦντος τοῦ κ. Χριστοπούλου, τὸ διετύπωσε κατὰ τὸν τρόπον ποὺ ἔρχεται πρὸς ψήφισιν σήμερον. Ἐὰν ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Χριστοπούλου, ἂς ἀποφανθῇ.

§466Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν διεπιστώθη ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ τῶν 29 αὐτοκινήτων βρωμάει. Ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἔκρινε τὰ αὐτοκίνητα, ἔκρινε μὲ πᾶσαν ἐπιείκειαν, ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὴν ὑπάρχει τέτοια βρωμιά, ὥστε ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη ὅτι ἠδικήθησαν κατὰ τρόπον ἀνήθικον. Καὶ ἔχουν δύο–τρία ὁ καθένας.

§467Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ὁ κ. Γιαννόπουλος ἐπικαλεῖται τὴν βρωμιὰν τῶν αὐτοκινήτων αὐτῶν, ἐπικαλοῦμαι κι’ ἐγὼ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Ἀρεοπαγίτου, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἀναφέρεται, ὅτι τὰ κατὰ παρέκκλισιν αὐτοκίνητα, βρωμᾶνε τόσον πολὺ καὶ ἐν τούτοις, σήμερον, ἐξακολουθοῦν νὰ κυκλοφοροῦν. Διατί, κύριε Γιαννόπουλε, δὲν λέγετε τίποτε δι’ αὐτὰ τὰ αὐτοκίνητα; Ἐδῶ ἔχω τὴν ἔκθεσιν τοῦ Ἀρεοπαγίτου καὶ ἠμπορεῖτε νὰ τὴν διαβάσετε. Τὰ αὐτοκίνητα αὐτὰ κυκλοφοροῦν εἰς τὴν περιφέρειάν σας.

§468Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ἠξεύρω, δὲν ἔχει τὴν δύναμιν τὸ Κράτος, ν’ ἀνακαλέσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς ἀδείας;

§469Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν ἔχω τὴν δύναμιν, διότι ἔχουν μεταβιβασθῆ, ἀπὸ προσώπου εἰς πρόσωπον καὶ θὰ τὰ πληρώσῃ τὰ σπασμένα ὁ τελευταῖος κάτοχος. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτὰ τὰ 29, εἶναι τοῦ 1949 καὶ αἱ ἄδειαι ἐδόθησαν, καθὼς ἀπεφάνθη ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐξήτασε κατὰ τὸν πλέον ἐπιεικέστερον τρόπον, κατὰ τρόπον ἀντιβαίνοντα εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη, ὅπως γράφει contra bonos mores. Δηλαδὴ ἐμεσολάβησαν χαριστικαὶ πράξεις κ.λ.π. Ἐὰν οἱ κύριοι συνάδελφοι ἀποφανθῶσιν, ὅτι τὰ 29 αὐτὰ αὐτοκίνητα πρέπει νὰ τύχουν τῆς ἰδίας μεταχειρίσεως, δὲν θὰ εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θ’ ἀντιταχθῇ.

§470ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§471ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 29 γίνεται δεκτόν, ὡς ἔχει;

§472ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§473ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 29 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 30όν.

§474Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διατί βάζετε τὸν Νομάρχην;

§475Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Διότι θέλω νὰ ἔχω ὑπεύθυνον τὸν κύριον ἐκπρόσωπον τοῦ Κράτους.

§476Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Καὶ ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχουν Νομάρχαι;

§477Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ὑπάρχουν Ἔπαρχοι.

§478ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 30 γίνεται δεκτόν;

§479ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§480ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 30 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 31ον.

§481Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Εἴπομεν νὰ χορηγηθοῦν ἐλευθέρας εἰς τὰ ἰσόβια μέλη τοῦ Ἀρείου Πάγου, Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

§482Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἐὰν βάλω διάταξιν διὰ τὰ ἰσόβια μέλη τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, διὰ τίνα λόγον νὰ μὴ βάλω διάταξιν νὰ προστατεύῃ τοὺς μικροὺς ὑπαλλήλους, τῶν ὁποίων ὁ μισθὸς δὲν φθάνει διὰ νὰ φᾶνε οὔτε ψωμὶ καὶ ἐληά;

§483Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω μίαν τροπολογίαν διὰ τοὺς ἐπιθεωρητὰς ἐργασίας ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, οἱ ὁποῖοι ἐξικνοῦνται μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπιβλέπουν ἐὰν τηρῶνται οἱ νόμοι. Ἐπιβλέπουν ἀκόμη καὶ τὰ αὐτοκίνητα, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὅρους ἐργασίας.

§484Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν ἠξεύρω πόσοι εἶναι.

§485Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. 50.

§486Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἐὰν βάλω διάταξιν παρέχουσαν εὐχέρειαν κυκλοφορίας εἰς τοὺς ἐπόπτας καὶ ἐπιθεωρητὰς ἐργασίας, διὰ τίνα λόγον θὰ παραλείψω τοὺς ἐπόπτας καὶ ἐπιθεωρητὰς ὑγιεινῆς; Διὰ τίνα λόγον θὰ παραλείψω τοὺς δικαστικούς;

§487Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τοὺς ἐπόπτας ἐργασίας νὰ χορηγῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπηρεσιακὰ δελτία, ὅπως ἔχουν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν.

§488Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἄν σπάσῃ μιὰ φορὰ ἡ ἀρχή, δὲν θὰ σταματήσετε πουθενά. Προτείνω νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει.

§489Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δεχθῆτε, κ. Ὑπουργέ, ἕνα ὡρισμένον ἀριθμόν, 30.

§490Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Νὰ δίδωμεν εἰς ἕκαστον Ὑπουργεῖον 25 εἰσιτήρια ἐλευθέρας κυκλοφορίας.

§491ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§492Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ προσθέτω εἰς τὴν 4ην παράγραφον τὰ ἑξῆς: «Τὰ δελτία ἐλευθέρας κυκλοφορίας ἐκδίδονται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν». Διότι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ὁμοσπονδία τῶν ἀστικῶν λεωφοριούχων, ἐνῷ εἴχομεν συμφωνήσει νὰ δοθῇ ὁ Α ἀριθμὸς ἀδειῶν ἐλευθέρας κυκλοφορίας, διὰ τίνα λόγον δὲν γνωρίζω ἀνετύπωσε περὶ τὰ 600 δελτία ἐλευθέρας κυκλοφορίας μὲ τὸν ἴδιον ἀριθμὸν τῶν προηγουμένων, μὲ διακριτικὸν ἕνα ἀστέρα. Ἐγὼ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν τὸ ἀνέχομαι, διότι ζημιώνει καὶ τὸ Δημόσιον, ποὺ ἔχει μιὰν φορολογίαν 6%. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἐγκρίνετε ὅπως, αὐτὰ τὰ δελτία ἐλευθέρας κυκλοφορίας, δίδωνται ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν. Ἐπίσης ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τῶν κ. κ. Κουτσοπετάλου, Διαμαντοπούλου... (ἀναγινώσκει τὰ ὀνόματα)... δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τροπολογίαν, ὑποβαλλομένην ἀπὸ βουλευτὰς ἀπέχοντας. Λέγει ἡ τροπολογία: «Δικαιοῦνται ἀδειῶν ἐλευθέρας κυκλοφορίας... (ἀναγινώσκει).......» μέχρι ποίου ἀριθμοῦ;

§493Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. 50.

§494Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν ἠμπορῶ.

§495Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Βάλετε 30.

§496Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἐπίσης κάμνω δεκτὴν τροπολογίαν τῶν κ. κ. Μπακλατζῆ, Μητσοτάκη, Μαύρου, Φωτήλα κλπ., ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Εἰς τὸ ἄρθρον 31 προστίθεται ἡ φράσις: ὡς καὶ ἅπαντα τὰ μέλη τῶν Ἑνώσεων Συντακτῶν, οἵτινες ἑδρεύουσιν εἰς Ἀθήνας σήμερον».

§497ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§498Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν 1ην Ἰανουαρίου τρ. ἔ. ἐξεδόθησαν, κύριε Ὑπουργέ, ὡρισμένα ἐλευθέρας κατὰ τὸν ἐκβιαστικὸν τρόπον ποὺ εἴπατε καὶ διενεμήθησαν εἰς ὡρισμένους. Ὑποβάλλομεν τὴν παράκλησιν νὰ διατηρηθοῦν (;) μέχρι τῆς ἡμερομηνίας διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι.

§499Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Διέγραψα τὸ «καταργουμένων τῶν ἤδη ἐκδοθέντων».

§500Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ σταθῶμεν ἄκαμπτοι ἐπὶ μιᾶς ἀρχῆς. Εἶναι γνωστή, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἱστορία αὐτὴ τῶν ἐλευθέρας. Καὶ εἶναι γνωστὴ καὶ ἡ συναλλαγή, ἡ ὁποία γίνεται μεταξὺ τῶν ἑκάστοτε Ὑπουργῶν καὶ τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Ὁμοσπονδίας ἀστικῶν λεωφορείων ἄλλα ὁ Ὑπουργός, ἄλλα αὐτοί, παζάρια κλπ., μία ἀθλιεστάτη ὑπόθεσις, ἡ ὁποία καταλήγει εἰς βάρος τῶν Ὑπουργῶν καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπαλλήλων πρὸς τοὺς ὁποίους προσφέρονται καὶ δίδονται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἂς μὴ ἐπαναλάβω τὴν γνωστὴν ἱστορίαν. Νομίζω ὅτι εἶναι σωστόν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς σημερινῆς συζητήσεως, νὰ θέσωμεν μίαν ἀπαράβατον ἀρχήν, ὅτι ἐφεξῆς δὲν θὰ ὑπάρχουν τέτοια δελτία ἐλευθέρας κυκλοφορίας, ἐκτὸς διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Ἐκεῖνο, πάντως, ἐπὶ τοῦ ὁποίου πρέπει, νομίζω, νὰ ἐπιμείνωμεν, εἶναι νὰ μὴ καθιερώσωμεν καμμίαν ἐξαίρεσιν. Διότι, ἂν ἀρχίσετε τὰς ἐξαιρέσεις μεταξὺ διαφόρων κατηγοριῶν ὑπαλλήλων, δὲν θὰ εὕρετε ἄκρην. Σήμερον θυμηθήκαμε τοὺς ἐπόπτας ἐργασίας, αὔριον θὰ θυμηθοῦμεν ἄλλους κ.ο.κ. Ἄν σπάσῃ ἡ ἀρχὴ δὲν σταματοῦμεν πουθενά. Ἕνα ἄλλο ζήτημα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἡ Ἐπιτροπὴ προσέθεσε τὴν φράσιν «καταργουμένων τῶν ἤδη ἐκδοθέντων». Δὲν νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν ἡμεῖς νὰ θέτωμεν γενικὴν ἀρχὴν διὰ τοὺς ἐν συνεχείᾳ καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι κάμνομεν τὸν νόμον σήμερον, νὰ μὴ δεσμευθῶμεν. Εἶναι ζήτημα τάξεως. Διότι δίδομεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ψηφίζομεν νόμον, τοῦ ὁποίου τὰς δυσμενεῖς συνεπείας θὰ ἔχουν οἱ ἐπίγονοί μας καὶ ἡμεῖς καλῶς ἔχομεν!

§501ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 31;

§502ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§503ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 31 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 32ον.

§504Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων οἱ δημοσιογράφοι τὸ ἔχουν 50 χρόνια.

§505Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι καὶ τὰ ἰδιαίτερα τῶν βουλευτῶν. Τότε νὰ τὸ διαγράψωμεν ὅλον τὸ ἄρθρον. Διὰ νὰ μᾶς γράψουν, δηλαδή, αἱ ἐφημερίδες αὔριον, ὅτι διὰ τοὺς ἑαυτούς μας τὸ θέλομεν καὶ διὰ τοὺς ἄλλους ἀρνούμεθα;

§506Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ κ. Μητσοτάκη.

§507Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Τὸ ἄρθρον 32 παρακαλῶ εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον «........... ......... (ἀναγινώσκει).......».

§508ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ 32;

§509ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§510ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 32 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 33ον.

§511Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν γνωρίζετε, ὅτι οἱ σιδηρόδρομοι ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος περικλείουν ἕνα παθητικόν. Αὐτὸ τὸ παθητικὸν ἀπὸ τὸ 1946 μέχρι σήμερον ἔφθασε τὰ 24 δισεκατ. καὶ τὸ ἔλλειμμα αὐτὸ τὸ πληρώνουν οἱ φορολογούμενοι. Διὰ νόμου σχετικοῦ ἀπὸ τὸ 1946 παραχωροῦνται αὐτοκίνητα εἰς τοὺς σιδηροδρόμους. Τὴν διάταξιν αὐτὴν τὴν κατήργησεν ὁ κ. Χατζηπᾶνος, δυστυχῶς, καὶ πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ ἐν ἰσχύϊ πάλιν ἡ παλαιὰ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας παραχωροῦνται αὐτοκίνητα εἰς τοὺς σιδηροδρόμους, διότι δὲν εἶναι σωστὸν νὰ πληρώνῃ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον τῶν συγκοινωνιῶν διὰ τοὺς σιδηροδρόμους. Ἔχει ὑποβληθῆ μία τροπολογία. Ἐλάβατε γνῶσιν τῆς τροπολογίας, εἶσθε Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ παρακαλῶ νὰ λάβετε θέσιν ἐπ’ αὐτῆς.

§512Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Κύριε συνάδελφε, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, μελετήσας τὰ ζητήματα καθὼς εἶπον καὶ προηγουμένως τὰ ἀφορῶντα τὰς Γενικὰς Διευθύνσεις τοῦ Ὑπουργείου μου, εἶδα καὶ τὴν ὑπάρχουσαν διαφορὰν μεταξὺ σιδηροδρόμων καὶ αὐτοκινήτων καὶ τοῦ συναγωνισμοῦ ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐπέρχεται μείωσις τῶν εἰσπράξεων τῶν σιδηροδρόμων καὶ ἑπομένως ἡ ἐμφάνισις ἐλλειμμάτων. Ὅλοι οἱ σιδηρόδρομοι εἰς ὅλα τὰ Κράτη εἶναι ἐλλειμματικοί. Τὰ ἐλλείμματα αὐτὰ δέον νὰ περιορισθοῦν καὶ νὰ ἐλαττωθοῦν καὶ πρὸς τοῦτο ἤδη γίνεται ἐργασία, πρὸς ἐξεύρεσιν τρόπου συμβιβάσεως τοῦ αὐτοκινήτου μὲ τὸν σιδηρόδρομον. Ἑπομένως θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Διότι αὐτὸ τὸ ζήτημα θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἰδιαιτέρου νόμου, ὁ ὁποῖος θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον ὑμῶν εὐθὺς ὡς ρυθμισθοῦν καὶ κανονισθοῦν αἱ σχέσεις μεταξὺ αὐτοκινήτων καὶ σιδηροδρόμων. Εἶναι ἡ ἀπόφασις ἡ ὁποία ἐλήφθη κατόπιν συνεννοήσεώς μου μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ὑπηρεσίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν παρ’ ὅλην τὴν ὀρθότητα, τονίζω, τῆς τροπολογίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν κάμω δεκτὴν εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον μετὰ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν μελετῶμεν καὶ εὑρισκόμεθα περὶ τὸ τέλος τῆς ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος τῶν αὐτοκινήτων καὶ σιδηροδρόμων.

§513ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν;

§514Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος... «...... (ἀναγινώσκει)......». Δηλαδὴ οἱ ΣΠΑΠ μποροῦν νὰ βάλουν ἕνα λεωφορεῖον ὅπου θέλουν;

§515Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ὄχι ὅπου θέλουν. Δὲν δύνανται νὰ ἐνταχθοῦν εἰς ΚΤΕΛ. Μέχρι σήμερον οἱ ΣΠΑΠ εἶχον αὐτοκίνητα ποὺ ἐκινοῦντο παραλλήλως τῶν σιδηροδρομικῶν γραμμῶν.

§516Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μήπως τώρα θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ κινοῦνται καὶ εἰς ἄλλας γραμμάς;

§517ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ 33 δεκτόν;

§518ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§519ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 33 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 34ον.

§520ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§521ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 34 ἐγένετο δεκτόν.

§522ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ἐν τῷ συνόλῳ του.

§523Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸν νόμον αὐτὸν νὰ προστεθῇ ἕνα ἄρθρον διὰ νὰ ἀξιοποιηθῇ ἡ γραμμὴ Ἀθηνῶν, Μπογιατίου, Μπαφίου, Σταμάτας. Θέλομεν νὰ κατοχυρωθῇ.

§524Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὡς ἰδιαίτερον ἄρθρον.

§525Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Σκουτέρη.

§526ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων ἐτελείωσεν. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου.

§527ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας νέων πρατηρίων πωλήσεως βενζίνης, διὰ μονίμων βενζιναντλιῶν, ἐν ταῖς ἀστικαῖς περιοχαῖς τῶν πόλεων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης».

§528Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡς εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου, θὰ σᾶς ξαναείπω καὶ πάλιν, ὅτι ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν αὔξησιν τῶν βενζιναντλιῶν τῆς Θεσσαλονίκης. Ὅπως ἐτόνισα καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν οἱ κάτοχοι τῶν ὑπαρχουσῶν βενζιναντλιῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσουν. Πέρυσι τὸ Ὑπουργεῖον ἔδωσεν εἰς 5 ἀναπήρους καὶ ὁ εἷς ἀκόμη δὲν τὴν ἐτοποθέτησεν, διότι δὲν τὸν συμφέρει. Μέχρι 5 βενζιναντλιῶν δὲν θὰ ἔφερα ἀντίρρησιν, ἀλλ’ ἐὰν οἱ κύριοι συνάδελφοι καὶ ὑμεῖς κ. Ὑπουργέ, ἐπιμένετε, τότε πλέον θὰ σᾶς παρακαλέσω διὰ τὴν Θεσσαλονίκην ἢ νὰ ἄρετε τὸ κορεσμὸν ἢ νὰ τὰς αὐξήσητε σὲ 100. Νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι οὐδεὶς θὰ ζητήσῃ ἄδειαν. Ἄλλωστε, ἐπ’ αὐτοῦ εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος καὶ ὁ ἕτερος τῶν εἰσηγητῶν, κ. Δημόπουλος.

§529Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Κύριε συνάδελφε, αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ἀντίθετοι καὶ δὲν δέχομαι τὴν πρότασίν σας.

§530Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Λέγετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ προθεσμία δὲν δύναται νὰ εἶναι μεγαλυτέρα τῶν δύο ἐτῶν. Ὁρίσατε τοὐλάχιστον, ὅτι δὲν δύναται νὰ εἶναι καὶ μικροτέρα τοῦ ἔτους.

§531Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Κάμνω δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Δηλῶ ἔτι, ὅτι συντόμως θὰ φέρω πρὸς ψήφισιν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ προτείνω νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ πληττόμενοι ἐκ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐκ πόρων μεγάλων ἐπιχειρήσεων, ἀσχολουμένων μὲ τὴν μεταφορὰν τῶν καυσίμων.

§532ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη;

§533ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§534ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας νέων πρατηρίων πωλήσεως βενζίνης διὰ μονίμων βενζιναντλιῶν ἐν ταῖς ἀστικαῖς περιοχαῖς τῶν πόλεων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου ὑπ’ ἀριθ. 1667)51 «περὶ λαϊκῆς κατοικίας».

§535ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§536ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1667)51 «περὶ λαϊκῆς κατοικίας», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§537ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§538ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 3.15′ π. μ.)