1952.04.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 72α

Δευτέρα 7 Ἀπριλίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κρατικῆς Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς παρακαλεῖ ὅπως, ἐπειδὴ εἰς τὸ ψηφισθὲν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1816/1951 Α. Ν. «περὶ ὑπαγωγῆς τοῦ ἰατρικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Γεν. Κρατικοῦ Νοσοκομείου Ἀθηνῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 965]37 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ 965]37 ὡς καὶ περὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» παρεισέφρυσαν ὡρισμέναι ἀβλεψίαι ἐκ παραδρομῆς, ἐπέλθουν αἱ ἑξῆς διορθώσεις: 1) Εἰς τὸ ἄρθρον πέμπτον παράγραφον 1 ἐδάφ. βʹ αἱ λέξεις «ἐξ ἑνὸς διευθυντοῦ τῆς Γεν. Δ)σεως», νὰ ἀντικατασταθοῦν διὰ τῶν λέξεων «ἐξ ἑνὸς διευθυντοῦ τῶν Γενικῶν Διευθύνσεων». 2) Εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον καὶ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἐδαφίου δʹ νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «καὶ Οἰκισμοῦ». 3) Εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου μετὰ τὰς λέξεις «τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν» νὰ διαγραφοῦν αἱ λέξεις «ἐν τῷ ἄρθρῳ 1 τοῦ παρόντος ἀναφερομένων» καὶ μετὰ τὰς λέξεις «Δημοσίων Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων» νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «τοῦ Α. Ν. 965]37». Ἐπίσης εἰς τὸ τέλος τῆς αὐτῆς παραγράφου καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ προστεθοῦν τὰ ἑξῆς: «Ἡ δὲ θητεία τῶν ἤδη ὑπηρετούντων συμβούλων, τῶν μὴ προβλεπομένων ὑπὸ τῆς συνθέσεως τοῦ παρόντος ἄρθρου διακόπτεται, ἀντικαθισταμένων ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος». Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή. Δέχεται τὰς ἀνωτέρω διορθώσεις;

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς ἀνωτέρω διωρθώθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§6Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Β. Βραχνὸς καταθέτει ἀναφορὰν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων Κορίνθου, ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τοῦ Πάσχα. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Πετροπουλάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως βαρελοποιῶν Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, διαμαρτυρομένων δι’ εἰσαγωγὴν ἐξ Ἰταλίας ἑτοίμων βαρελίων καὶ ζητούντων ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Μ. Τοσουνίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Τραυματιῶν Πολέμου 1940–49 Νομοῦ Κιλκίς, ζητούντων γεωργικήν των ἀποκατάστασιν. Παλαιοημερολογῖται Θεσ)νίκης, Δομοκοῦ καὶ Καβάλας διαμαρτύρονται διὰ συνεχιζομένην δίωξίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Α. Βαχλιώτης καταθέτει ἀναφορὰν λεωφορειούχων ἀγόνου γραμμῆς Γορτυνίας–Ὀλυμπίας–Μεγαλουπόλεως, διαμαρτυρουμένων ἐντόνως διὰ συνεχῆ ἀναβολὴν ψηφίσεως νομοσχεδίου Νομαρχιακῶν Ταμείων καὶ διὰ ἐνεργείας πλουσίων αὐτοκινητιστῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένου διὰ περικοπὴν πιστώσεων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων Ἀξιωματικῶν Πολέμου 1940–41 πολεμικῆς διαθεσιμότητος Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην κατάργησιν τοῦ νόμου 1223)49. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Ε. Δενδρινὸς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Φισκάρδου, ζητοῦντος ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Φισκάρδου–Μαγγάνου–Ματσουκάτων. Οἱ Ε. Γλέζος καὶ Μ. Τσιμπουκίδης πολιτικοὶ κρατούμενοι, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μεταγωγὴν 150 ἀσθενῶν πολιτικῶν κρατουμένων ἐκ τῶν φυλακῶν Ἀβέρωφ εἰς τὰς φυλακὰς Αἰγίνης καὶ ζητοῦν τὴν μεταγωγήν των εἰς τὰς κατὰ τόπους φυλακὰς ἔνθα διαμένουσιν οἱ οἰκεῖοι των πρὸς πληρεστέραν περίθαλψίν των κ.λ.π. Ἡ Ἐθνικὴ Γενικὴ Συνομοσπονδία ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν διατυπωθεῖσαν σκέψιν περὶ «ἐκλογικεύσεως» τῶν πολεμικῶν συντάξεων. Αἱ Ἑνώσεις ἀπολυθέντων διὰ πολιτικοὺς λόγους ὑπαλλήλων Ἑλλάδος, ζητοῦν ἄμεσον ψήφισιν νόμου περὶ αὐτοδικαίας ἐπαναφορᾶς καὶ ἀποκαταστάσεως ἁπάντων τῶν ἀπολυθέντων. Οἰκονομικοὶ ὑπάλληλοι Ἐδέσσης, ζητοῦν ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ἀρωγῆς Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων». Ὁ Σύλλογος Ὑπεραστικῶν Λεωφορείων Αἰγίου καὶ οἱ μέτοχοι ΚΤΕΛ Πατρῶν, Αἰγίου, Ἀκράτας καὶ Δερβενίου, διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διὰ λεωφορείων συγκοινωνιῶν» καὶ ζητοῦν ὅπως παραμείνῃ τὸ ἐν λόγῳ ἄρθρον ὡς διατυποῦται ἐν σχεδίῳ. Ὁ Σύνδεσμος Βενζινοπωλῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ περιχώρων, διαμαρτύρεται διὰ κατάθεσιν παρὰ Ὑπουργοῦ νέων ἀδειῶν ἀντλιῶν πωλήσεως βενζίνης κλπ. Αὐτοκινητισταὶ Ξάνθης, ζητοῦν ταχεῖαν ψήφισιν τῶν παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν κατατεθέντων νομοσχεδίων. Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1744]51 καὶ εἰς τοὺς στρατευσίμους ὁλοκλήρου θητείας κλάσεως 1940». Ὁ κ. Κ. Ρέντης (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ κατατάξεως εἰς τό Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων». Οἱ κ. κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) καὶ Κ. Ρέντης (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἀπὸ 1]15–11–1923 Ν.Δ. «περὶ συστάσεως εἰδικῶν Ταμείων κλπ.». Οἱ κ. κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδια νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1950)39 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Πατριωτικοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως» καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945–46, 1946 –47, 1947–48, 1948–49, 1949–50 καὶ 1950–51 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52». Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως Ἀναγκαστικῶν νόμων ἐκδοθέντων ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ΞΖʹ] 49 ψηφίσματος καὶ ἐφεξῆς». Ὁ κ. Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως εἰδικῶν τινων περιπτώσεων ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Τελωνειακοῦ Κώδικος καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς (Ὑπουργὸς Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐπισπεύσεως τῆς ὁριστικῆς διανομῆς τῶν ἐποικισθεισῶν ὑπὸ τῆς τέως Ε.Α.Π. περιοχῶν». Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 968]1950 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1137 τῆς 23– 11–50 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 3) «περὶ εἰδικοῦ Ἀγορανομικοῦ Ἐλέγχου ἐπὶ τῶν πετρελαιοειδῶν». Οἱ κ.κ. Π. Πολυχρονίδης (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1537]1950 «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1502]1950 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν τακτικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κλπ.». Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως κοινῶν ἐκ τῶν περὶ τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ Κινδύνων Πολέμου διατάξεων» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 335]9–3–51, 336]9–3–51, 131]9–2–52 καὶ 132]9–2– 52 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δι’ ὧν ἐπιτρέπεται ἡ ναυτολόγησις Δωδεκανησίων ἐπὶ σπογγαλιευτικῶν πλοίων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ λήξεως τῆς μετὰ τῆς Αὐστρίας ἐμπολέμου καταστάσεως». 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κ.Ν. 4952]31, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως» καὶ 3) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Κ.Ν. 4952] 31, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540]1950 καὶ 1912]51 Α.Ν. καὶ «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1812]1951 Α. Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μετατροπῆς τῶν ἐπαγγελματικῶν Ἐμπορικῶν Σχολῶν εἰς ἑπταταξίους». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας νέων πρατηρίων πωλήσεως βενζίνης διὰ μονίμων βενζιναντλιῶν ἐν ταῖς ἀστικαῖς περιοχαῖς τῶν πόλεων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ἀσκούτσης καὶ Χ. Σκουτέρης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κ.Ν. 4952]31, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Παπαϊωάννου, Α. Θεολογίτης, Λ. Λυμπέρης, Κ. Πετρόπουλος, Χ. Γοργίας κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1621]39 «περὶ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Φικιώρης, Ι. Βλαμίδης καὶ Κ. Πετρόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540]50 καὶ 1912]51 Α.Ν. παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1912]51 Α.Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540]1950 καὶ 1912]1951 Α.Ν. καὶ περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1912]51 Α.Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μπακλατζῆς, Κ. Δημόπουλος, Κ. Μπέλλας, Ι. Χαβούτης κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540]1950 καὶ 1912]1951 Α.Ν. καὶ περὶ παρατάσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1912]1951 Α.Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Βασαρδάνης καὶ Ι. Χρυσοχόος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ὑγείας παρὰ τῷ Συμβολαιογραφικῷ Συλλόγῳ Ἐφετείου Ἀθηνῶν–Αἰγαίου–Δωδεκανήσου καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ συμβολαιογράφων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μαρῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ὑγείας παρὰ τῷ Συμβολαιογραφικῷ Συλλόγῳ Ἐφετείου Ἀθηνῶν–Αἰγαίου–Δωδεκανήσου καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ συμβολαιογράφων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ἐκπαιδευτικῶν τινων ζητημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Γκελεστάθης, Χ. Καραπιπέρης, Κ. Παπαγεωργίου, Γ. Πλατῆς, Λ. Κουτσοπέταλος καὶ Θ. Κάβουρας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνυπηρετήσεως συζύγων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ δημοσίων πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ροδόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ φορολογίας οἰνοπνεύματος καὶ ἑτέρων νόμων ἁρμοδιότητος Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Δασκαλάκης, Γ. Τσουδερός, Ι. Γκλαβάνης καὶ Α. Ἀντωνίου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ταμείου Συντάξεων Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Δοξόπουλος καὶ Σ. Τσιαπάρας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς παραγρ. 5 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν.Δ. 169] 1946 «περὶ διαβαθμίσεως τῶν Ὑγιεινολόγων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Τζώρτζης καὶ Χ. Σκουτέρης καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Σκουτέρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Εὐριπαῖος, Δ. Χατζηγιάννης, Ε. Ἀρβανιτάκης καὶ Π. Φικιώρης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μπακλατζῆς, Α. Κουνούπης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Γ. Μαῦρος κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Χριστόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Χατζηγάκης καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κοκκέβης καὶ Α. Βαχλιώτης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων τινῶν ἀφορωσῶν τοὺς Ἀνθυπασπιστὰς Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Δ. Χατζηγάκης καὶ Ι. Γιαννιδάκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων τινῶν ἀφορωσῶν τοὺς Ἀνθυπασπιστὰς Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κοκκέβης καὶ Δ. Ζέρβας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων τινῶν ἀφορωσῶν τοὺς Ἀνθυπασπιστὰς Χωροφυλακῆς».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κότσιανος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8Σ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ ἡμερῶν ἔλαβεν χώραν ἐν Ἁγίῳ Ὄρει μία μεγάλη πυρκαϊά, ἡ ὁποία ἀπετέφρωσε τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τῆς Μονῆς Ξηροποτάμου. Ὡς γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, αἱ Μοναὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἐκτίσθησαν ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῶν Βυζαντινῶν Αὐτοκρατόρων, ἀποτελοῦν ἐξαιρετικὰ ἐθνικὰ μνημεῖα, διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως θελήσει καὶ ἐξαντλήσει ὅλον τὸ ἐνδιαφέρον της διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ ἀποκατάστασιν τοῦ καταστραφέντος βυζαντινοῦ αὐτοῦ μνημείου εἰς τὴν προτέραν του κατάστασιν. Ἐὰν λαμβάνω τὸν λόγον πράττω τοῦτο καὶ δι’ ἕνα γενικώτερον λόγον· εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος ὑπάρχουν 20 Μοναί, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 17 εἶναι Ἑλληνικαί. Ὄλαι αὐταὶ αἱ Μοναὶ εἶναι κτισμέναι ἐπὶ βυζαντινῶν Αὐτοκρατόρων καὶ ὑπάρχουν εἰς αὐτὰς ἱερὰ κειμήλια καὶ θησαυροὶ ἀμυθήτου ἀξίας. Ἐν τούτοις μέχρι σήμερον οὐδὲν μέτρον ἔχει ληφθῆ διὰ τὴν περιφρούρησιν τούτων καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν πρέπει νὰ στραφοῦν αἱ προσπάθειαι τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου καὶ τῆς Κυβερνήσεως, διότι οἱ θησαυροὶ αὐτοὶ ἀνήκουν εἰς ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος καὶ πρέπει νὰ περιφρουρηθοῦν. Κύριε Πρόεδρε, τὸ καθεστὼς τοῦ Ἁγίου Ὄρους εἶναι καθεστὼς αὐτοδιοικήσεως μόνον δὲ ἐν ἔτει 1923 διὰ τῆς συνθήκης τῆς Λωζάνης ἀνεγνωρίσθη ἡ Ἑλληνικὴ κυριαρχία ἐν Ἁγίῳ Ὄρει. Εἶναι γνωστοὶ οἱ ἀγῶνες οἱ ὁποῖοι κατεβλήθησαν εἰς τὸ παρελθὸν διὰ τὴν διατήρησιν τῆς ἑλληνικότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, μέχρι σήμερον ὅμως τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος δὲν ἐπέδειξεν προσοχὴν διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ζητημάτων του, δὲν ἐπέδειξεν τὴν προσήκουσαν μέριμναν καὶ δὲν ἀπέστειλεν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν Διοικητὰς ἀξίους τῆς θέσεως αὐτῆς. Μόνον ἐσχάτως, καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀπεστάλη ἐκεῖ Διοικητὴς ἀνώτερος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἐλπίζω ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀξιώσεις τῆς θέσεώς του καὶ τοῦ βαθμοῦ του. Θέλω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου Προεδρεύοντος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἐπεσκέφθη ἐσχάτως τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ ἀντελήφθη ἰδίοις ὄμμασιν τὴν ἐκτίμησιν τῶν μοναχῶν πρὸς αὐτόν. Τὸ καθεστὼς τοῦ Ἁγίου Ὄρους ρυθμίζεται ἀπὸ τὸν Καταστατικὸν Χάρτην τοῦ 1926 κυρωθέντα διὰ νόμου, ἀλλὰ ὁ Καταστατικὸς αὐτὸς Χάρτης εἶναι ἀτελὴς καὶ δέον νὰ συμπληρωθῇ. Σήμερον εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος ὑπάρχουν πολλὰ προβλήματα πρὸς ἐπίλυσιν. Τελευταίως ἐπεσκέφθην αὐτὸ καὶ οἱ μοναχοὶ διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐγκατάλειψίν των ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ ζητοῦν νὰ δείξῃ τοῦτο ἀμέριστον τὸ ἐνδιαφέρον του διότι ἀποτελεῖ ἐθνικὴν ἔπαλξιν. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέξῃ ὅλως ἰδιαιτέρως τὴν περιοχὴν αὐτήν. Ἐπικαλοῦμαι τὴν μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

§9Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν τιμήν νὰ καταθέσω εἰς τὸ Σῶμα νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ἐπέρχονται τροποποιήσεις τινες ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν τῆς ἀκινήτου περιουσίας τοῦ Δημοσίου. Βεβαίως τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνει διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τόσον τὰ ἀγροτικά, ὅσον καὶ τὰ ἀστικὰ κτήματα τοῦ Δημοσίου. Περὶ τῶν ἀγροτικῶν κτημάτων τοῦ Δημοσίου δὲν ἔχει κατατεθῆ νομοσχέδιον, ἀλλὰ λίαν συντόμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας θὰ καταθέσῃ νομοσχέδιον διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν αὐτῶν, ἵνα δοθοῦν ταῦτα εἰς τοὺς ἀγρότας, εἰς τοὺς ὁποίους ἀνήκει ἡ γῆ. Εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν καὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ρυθμίζουν τὴν τύχην τῶν ἀστικῶν κτημάτων τοῦ δημοσίου καὶ διὰ τῶν ὁποίων καθορίζεται ὁ τρόπος ἐκποιήσεως αὐτῶν ἵνα ἐκ τοῦ τιμήματος τῆς διαθέσεως στεγασθοῦν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ δημοσίου. Τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν πολλάκις ἀπησχόλησε τὰς Κυβερνήσεις εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἐγένοντο πρὸς τοῦτο διάφοροι Ἐπιτροπαὶ πρὸς λύσιν τοῦ ζητήματος, ἀλλ’ ἄνευ ἀποτελέσματος. Οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς ὤθησαν εἰς τὴν κατάθεσιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου καθορίζομεν, ὅτι πᾶσα ἀκίνητος ἀστικὴ περιουσία τοῦ Δημοσίου θὰ ἐκποιηθῇ καὶ τὸ ἀντίτιμον θὰ χρησιμοποιηθῇ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν στέγασιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, εἶναι οἱ ἑξῆς: Πρῶτον, ὅτι αἱ πλεῖσται δημόσιαι ὑπηρεσίαι στεγάζονται πραγματικῶς εἰς τρώγλας, ὅπως θὰ γνωρίζουν οἱ ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν συνάδελφοι. Ἀντιστρόφως ὡρισμέναι ὑπηρεσίαι τοῦ κέντρου στεγάζονται εἰς πολυτελέστατα οἰκήματα, τὰ ὁποῖα στοιχίζουν εἰς ἐνοίκια κολοσσιαῖα ποσὰ διὰ τὸ Κράτος. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι διὰ τὰ 4–5 κτίρια τῶν κεντρικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν πληρώνει τὸ Κράτος σήμερον περὶ τὰ 2 δισ. δι’ ἐνοίκια ἐτησίως, ἐνῷ ἔχει ὑπολογισθῆ, ὅτι τὸ μεγαλοπρεπὲς κτίριον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον ὑπολογίζομεν νὰ θεμελιώσωμεν τὸν ἐρχόμενον μῆνα, θὰ στοιχίσῃ ἐν συνόλῳ 25 δισ., ἤτοι μὲ τὰ ἐνοίκια 12 μόνον ἐτῶν θὰ ἀποκτήσωμεν δημόσιον κτίριον διὰ τήν στέγασιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Τέλος, κύριοι συνάδελφοι, μᾶς ἠνάγκασε νὰ καταθέσωμεν τὸ παρὸν νομοσχέδιον καὶ ἕτερος λόγος. Ὅτι τὸ Δημόσιον εἶναι κακὸς διαχειριστὴς τῆς περιουσίας του καὶ ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς μίαν Ἐφορίαν εἰς τὴν ὁποίαν ὑπήγοντο 1716 κτήματα, ὁ ἐκεῖ Ἔφορος εἶχε τὸ μόνον κτηματολόγιον πεταμένον εἰς ἕνα ὑπόγειον καὶ δὲν ἐγνώριζε ποῖοι κατεῖχον τὰ 1716 κτήματα τοῦ Δημοσίου ἀστικὰ καὶ ἀγροτικά. Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, τὸ ὁποῖον διαφωνεῖ, εἰς τὴν ἔκθεσίν του λέγει, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ δημιουργήσωμεν ἴδιον λογαριασμὸν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅτι κατὰ τὴν ἀρχὴν τὴν τηρουμένην θὰ ἔπρεπε τὸ ἀντίτιμον τῆς ἐκποιήσεως νὰ κατατεθῇ εἰς τὸν γενικὸν τοῦ Κράτους προϋπολογισμὸν καὶ ἀπὸ ἐκεῖ νὰ δοθοῦν τὰ χρήματα ταῦτα διὰ τὴν στέγασιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Φοβοῦμαι ὅμως πολύ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ πωλήσωμεν τὰ κτήματα, θὰ εἰσπράξῃ ὁ προϋπολογισμὸς τὸ ἀντίτιμον, οὐδέποτε δὲ τὸ Δημόσιον θὰ στεγάσῃ τὰς δημοσίας του ὑπηρεσίας καὶ θὰ χάσωμεν καὶ τὰ κτήματα, τὰ ὁποῖα ἔχει τὸ Δημόσιον. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, κύριοι συνάδελφοι, θὰ δεχθῶμεν οἱανδήποτε τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἠθέλατε προτείνει διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐξυπηρετεῖτο ὁ σκοπὸς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ἐπίσης μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν πρέπει τὰ νομοσχέδια νὰ ψηφίζωνται εἰς μίαν καὶ μόνην συζήτησιν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ πειθαρχήσω. Θὰ παρακαλέσω μόνον τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐὰν αὕτη κρίνῃ σκόπιμον, νὰ τὸ ἐγγράψῃ διὰ μίαν καὶ μόνην συζήτησιν. Μὲ τὴν ἐλπίδα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, θὰ ἀποτελέσῃ τὸν θεμέλιον λίθον τῆς στεγάσεως ἐπὶ τέλους καὶ τοῦ Κράτους, τὸ καταθέτω ἐνώπιον ὑμῶν. (Χειροκροτήματα).

§10Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀναγνώσω εἰς τὴν Βουλὴν τηλεγράφημα τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Λαρίσης, τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς ἑξῆς: «...». (ἀναγινώσκει) Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται, ὅτι διερχόμεθα μίαν περίοδον ἐξαρθρώσεως. Δὲν εἶναι εὐοίωνον σημεῖον ὅτι καὶ ἡ τάξις ἡ μᾶλλον συντηρητικὴ ἀπεφάσισε καὶ αὐτὴ νὰ καταφύγῃ εἰς μέτρα βίας, τὴν ἀπεργίαν. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἰδιαιτέρως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ, ὅπως ἀντιμετωπίσουν τὸ θέμα γενικώτερον, ρεαλιστικώτερον. Δὲν νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὰ κοινωνικὰ ζητήματα λύωνται μόνον μὲ μαθηματικὰς ἐξισώσεις. Χρειάζεται καὶ στοργή, συμπόνοια πρὸς τὸν κόσμον αὐτὸν καὶ χρειάζεται ἀκόμη καὶ μία περισσότερον ρεαλιστικὴ προοπτική. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐὰν ἔτσι ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα, θὰ εὑρεθῇ μία λύσις. Θὰ παρακαλέσω νὰ παραπεμφθοῦν τὰ πρακτικὰ αὐτὰ καὶ εἰς τὸν ἀπουσιάζοντα Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὥστε ἐὰν θέλῃ αὔριον νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§11Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ καταργηθῇ. Ὑπάρχει ἤδη σχέδιον ἀποφάσεως πρὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ ἐκδοθῇ. Σᾶς τὸ βεβαιῶ αὐτό.

§12Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεταφέρω εἰς τὴν Βουλὴν τὸν πόνον καὶ τὰς διαμαρτυρίας τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων διὰ τὴν ἄρνησιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ χορηγήσῃ καὶ εἰς αὐτοὺς τὸ χορηγηθὲν εἰς τοὺς δημοσίους καὶ ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους δῶρον τοῦ Πάσχα, καθ’ ἣν στιγμήν, γνωρίζει τὴν ἀθλίαν ζωὴν καὶ τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἀτμοπλοϊκὴν συγκοινωνίαν τῶν νήσων Σποράδων.

§14Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ ἔτους περίπου παραμένει ἄνευ ἐξυπηρετήσεως δι’ ἀτμοπλοίου, ἡ ἀπὸ δεκαετηρίδων ὑφισταμένη ἄγονος ἀτμοπλοϊκὴ γραμμὴ Πειραιῶς, Κύμης, Σκύρου, Σκοπέλου, Ἁλονήσου, Σκιάθου μέχρι Βόλου, ποὺ εἶναι προωρισμένη νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν συγκοινωνίαν τῶν Σποράδων αὐτῶν νήσων μετὰ τοῦ Πειραιῶς καὶ τοῦ Βόλου. Οἱ κάτοικοι τῶν νήσων αὐτῶν ἀπέστειλαν εἰς Ἀθήνας πλειστάκις ἐπιτροπάς, ἵνα διαμαρτυρηθοῦν κατὰ τὸν ἐντονώτερον τρόπον εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διὰ τὴν ἀφόρητον αὐτὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ δυστυχῶς λόγῳ τῆς ἀρνήσεως τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν νὰ ἐγκρίνουν τὰς ἀναγκαιούσας πιστώσεις, ἃς ἐζήτησεν ἐπιμόνως ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπὶ τῆς Ἐμπ. Ναυτιλίας Ὑπουργός. Πρέπει ὅμως οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. Ὑπουργοὶ τῶν οἰκονομικῶν ὑπουργείων νὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταδικάζωνται χιλιάδες κάτοικοι τῶν νήσων μας εἰς θαλάσσιον ἀποκλεισμόν, ἐπὶ τεραστίᾳ οἰκονομικῇ ζημίᾳ των καὶ νὰ ματαιοῦται κάθε ἐμπορικὴ καὶ τουριστικὴ κίνησις εἰς αὐτάς. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἁρμοδίους κ.κ. Ὑπουργοὺς νὰ τερματίσουν αὐτὴν τὴν ἀθλίαν κατάστασιν, ἀπὸ ἀπόψεως συγκοινωνίας, καὶ νὰ ἐπαναφέρουν τὴν ἑβδομαδιαίαν ἄγονον ἀτμοπλοϊκὴν γραμμὴν Πειραιῶς, Σποράδων, Βόλου, ἥτις ὑφίστατο ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἐγκρίνοντες τὴν ἀναγκαιοῦσαν πίστωσιν τὸ ταχύτερον.

§15Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὰ ἴδια συμβαίνουν καὶ μὲ τὴν ἱστορικὴν νῆσον τῶν Ψαρῶν, ἡ ὁποία εἶναι ἀπομεμονωμένη, καὶ οἱ ἄνθρωποι πεθαίνουν εἰς τὸ νησί των χωρὶς καμμίαν βοήθειαν.

§16Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτ.). Οἱ κ. συνάδελφοι γνωρίζουν ὅτι, λόγῳ τῆς περικοπῆς τῶν πιστώσεων, ὅλαι αἱ ἄγονοι γραμμαὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν αὐτὴν κατάστασιν. Διαβεβαιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι λίαν συντόμως θὰ ἐγκριθοῦν αἱ σχετικαὶ πιστώσεις, καὶ ἀμέσως θὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο.

§17Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Εἶναι ἀπάνθρωπον νὰ βρίσκεται ἀποκλεισμένη τὴν σημερινὴν ἐποχὴν ὁλόκληρος περιφέρεια ὡς εἶναι αἱ νῆσοι Σκόπελος, Σκιάθος, Ἀλόνησος κλπ., μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι δὲν ὑπάρχουν πιστώσεις. Ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ τακτοποιήσῃ τὸ ζήτημα τῆς συγκοινωνίας τῶν ἀνωτέρων νήσων, διότι καὶ αὐτοὶ πληρώνουν φόρους καὶ ἐπολέμησαν καὶ θὰ πολεμήσουν ὡς ὅλοι οἱ Ἕλληνες.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀρτοποιῶν Θεσσαλονίκης.

§19Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σταφιδικοῦ Συνεταιρισμοῦ Σητείας πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διὰ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων καὶ τὴν ἵδρυσιν λειτουργίας κρατικοῦ φυτωρίου Ἀμερικανικῆς ἀμπέλου.

§21Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ θέμα, κύριε Πρόεδρε, συνεζητήθη κατὰ τὴν ἐπερώτησιν περὶ λιπασμάτων καὶ ἠκούσθησαν αἱ γνῶμαι καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ἄλλων συναδέλφων. Ἀναφέρομαι εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης.

§22Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ λάβῃ τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα διὰ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων.

§23Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ φροντίσῃ ὅπως ἀρχίσῃ ἡ καλλιέργεια τῆς ἀμπέλου εἰς τὴν Κρήτην δι’ Ἀμερικανικῶν φυτωρίων, ὥστε νὰ καταπολεμηθῇ ἡ φυλλοξήρα ἡ ὁποία ἐξαπλοῦται καὶ θὰ φθάσῃ καὶ εἰς τὴν Κρήτην.

§24Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Παρὰ τὴν ἔλλειψιν πιστώσεων, θὰ καταβληθῇ κάθε προσπάθεια νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τῶν κ. κ. συναδέλφων.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γεωργιάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Καβάλας πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Ἐργασίας.

§26Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Δὲν πρέπει, κύριε Πρόεδρε, τὸ καπνικὸν ζήτημα νὰ λυθῇ εἰς βάρος τῶν ἡμερομισθίων τῶν καπνεργατῶν, ἀλλὰ δι’ ἄλλου τρόπου. Νὰ μειωθοῦν καὶ τὰ κέρδη τῶν καπνεμπόρων.

§27Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Καὶ σήμερον εἶχα τηλεγραφικὰς διαμαρτυρίας ἀπὸ διάφορα Σωματεῖα καπνεργατῶν Καβάλας, οἱ ὁποῖοι πένονται καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὰ 50 ἡμερομίσθια τὰ ὁποῖα ἔλαβον πρὸ δύο μηνῶν νὰ ζήσουν μέχρι τοῦ Ἰουνίου, ὁπότε θὰ ἀνοίξουν τὰ ἐργοστάσια. Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἐνίσχυσις τῶν καπνεργατῶν, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν ἐντεῦθεν κοινωνικὴν ἀναταραχὴν καὶ ἀναστάτωσιν.

§28Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε, ὅτι πάντοτε τὰ ἡμερομίσθια τῶν καπνεργατῶν, τὰ διδόμενα ὡς ἐπιδόματα ἀνεργίας, ἦσαν 60. Μὲ τὸν νόμον 1846 ἐπῆλθε μία μεταβολή, ἡ ὁποία ὅμως ὡδήγησεν εἰς χρεωκοπίαν σχεδὸν τὸν κλάδον ἀνεργίας τοῦ ΙΚΑ εἰς τὸν ὁποῖον ὑπήχθη ἡ ἀσφάλεια ἀνεργίας τῶν καπνεργατῶν. Βέβαια δὲν παραγνωρίζει ἡ Κυβέρνησις τὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας τῶν καπνεργατῶν καὶ διὰ τοῦτο ἀκριβῶς ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ὅλης προσπαθείας πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας πρόκειται τάχιστα νὰ λάβῃ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν καὶ τὸν ἀντίκτυπόν των ἐπὶ τῶν ἡμερομισθίων τῶν καπνεργατῶν, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ μείνουν 60. Αὔριον ἀκριβῶς εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον πρόκειται νὰ εἰσηγηθῶ μίαν τροποποίησιν τῆς ὅλης διαρθρώσεως τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἀνεργίας, εἰς τρόπον ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ μία μείζων ἱκανοποίησις εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρύτερα στρώματα ἀνέργων καὶ πάντοτε ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῶν Ὀργανισμῶν καὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἁγίου Ἰωάννου Καρυστίας, ἀπευθυνομένης πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Γεωργίας, Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνέγερσιν ἐργατουπόλεως διὰ τὰ ἀνθρακωρυχεῖα Ἁγίου Λουκᾶ κ.λ.π.

§30Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§31Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Ἀρτεργατῶν Χαλκίδος, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, σχετικῶς μὲ τὴν αἰτηθεῖσαν ἐξίσωσίν των πρὸς τοὺς ἀρτεργάτας Ἀθηνῶν κ.λ.π.

§33Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§34Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Χαλάστρας, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἄμεσον χορήγησιν δανείου διὰ τὴν κατασκευὴν ὑδραγωγείου εἰς τὴν ὡς ἄνω Κοινότητα.

§36Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ θελήσῃ νὰ ἀκούσῃ τὸ δίκαιον καὶ λογικὸν παράπονον τῆς Κοινότητος Χαλάστρας Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία δύο χρόνια τώρα παραπονεῖται, ὅτι ὅλαι αἱ ἀναφοραί της εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τὴν χορήγησιν δανείου 200 ἑκατομ. πρὸς ἐπισκευὴν τοῦ ὑδραγωγείου της ἔμειναν ἀναπάντητοι. Παρακαλῶ νὰ χορηγηθῇ τὸ δάνειον τοῦτο, διότι οἱ κάτοικοι ὑποφέρουν ἀπὸ ἔλλειψιν ὕδατος, ἀναγκαζόμενοι νὰ τὸ μεταφέρουν ἀπὸ μακρὰς ἀποστάσεις.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορῶν τῶν Συλλόγων Σαγματοποιῶν, Πεταλωτῶν Σπάρτης, Πατρῶν κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν ἄμεσον ἀποζημίωσιν τῆς πενομένης τάξεώς των, ἀπευθυνομένας πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Ἐργασίας καὶ Οἰκονομικῶν.

§38Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὰς ἀναφοράς.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλῶν, ἀπευθυνομένης πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Κοινωνικῆς Προνοίας, Οἰκονομικῶν καὶ Συγκοινωνιῶν σχετικῶς μὲ τὴν ἄμεσον λῆψιν διαφόρων μέτρων ἀποκαταστάσεώς των κ.λ.π.

§40Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πρέπει νὰ προσέξωμεν τὴν ἀναφορὰν τῶν τυφλῶν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατέβαλον προσπαθείας νὰ μάθουν ὡρισμένην τέχνην καὶ ζητοῦν μίαν προστασίαν καὶ μίαν προτίμησιν. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσέξῃ τὴν ἀναφορὰν καὶ νὰ προστατεύσῃ τὴν τάξιν αὐτήν.

§41Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν μιᾶς τάξεως ἀξίας πάσης στοργῆς.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς συνταξιούχων δημοδιδασκάλων, ἀπευθυνομένης πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθν. Παιδείας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπίλυσιν διαφόρων αἰτημάτων των.

§43Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν συνταξιούχων Μεσσηνίας, Λασηθίου κ.λ.π., ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ χορήγησιν δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων.

§45Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§46Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ στρατιωτικοὶ καὶ πολιτικοὶ συνταξιοῦχοι διαμαρτύρονται, διότι δὲν τοὺς ἐχορηγήθη δῶρον διὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων, ὅπως ἔλαβον οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι. Παραιτοῦνται ἐκ τοῦ δώρου τούτου καὶ ζητοῦν νὰ τοὺς δοθῇ τοὐλάχιστον δῶρον διὰ τὰς ἑορτὰς τοῦ Πάσχα, ὅπως θὰ λάβουν οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Μελισσοκομικοῦ Συν)σμοῦ Ἀρναίας Χαλκιδικῆς, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν καταβολὴν φόρου εἰς τοὺς λιμένας φορτώσεως καὶ ἐκφορτώσεως τῶν μελισσοσμηνῶν πρὸς βοσκὴν καὶ τὴν μείωσιν τῆς φορολογίας τῶν ἀμβύκων διὰ τὴν ἀπόσταξιν τῶν στεμφύλων καὶ ὑπολειμμάτων μέλιτος κ.λ.π.

§48Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀρναίας δι’ ἧς διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπιβαλλομένην φορολογίαν κατὰ τὴν μεταφορὰν τῶν μελισσίων πρὸς βοσκὴν εἰς τοὺς διαφόρους τόπους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον γίνεται κατ’ ἔτος ἐπανειλημμένως, ὅπου ὑπάρχει ἄνθησις καὶ ὅπου μεταφέρονται διὰ λιμένος ἢ μεταφορικῶν μέσων ξηρᾶς τὰ μελίσσια. Αὐτὴ ἡ φορολογία εἶναι ἀδικαιολόγητος. Τὸ δεύτερον αἴτημα ἀφορᾷ τὴν ἄδειαν ἀποστάξεως τῶν ὑπολειμμάτων τοῦ μέλιτος. Νομίζω, κύριοι, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἡ ἄδεια τῆς ἀποστάξεως τῶν ὑπολειμμάτων τοῦ μέλιτος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόσταξιν τοῦ οἰνοπνεύματος, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἔχει καθιερωθῆ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν μία φορολογία, ἡ ὁποία εἶναι ἐπαχθὴς καὶ ἐὰν ὑπερβῇ τὸ 24ωρον ἡ ἀπόσταξις ἀπαγορεύεται. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ εἰδικὰ μέτρα διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἀπόσταξις καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, διότι εἰς τὸ μικρὸν χρονικὸν διάστημα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ χώραν ἡ ἀπόσταξις καὶ τὰ ὑπολείμματα χάνονται. Ὅταν μάλιστα γίνεται ἡ ἀπόσταξις κατὰ τὸν χειμῶνα καὶ ἐπειδὴ εἶναι οἱ ἄμβυκες εἰς τὸ ὕπαιθρον, οἱ ἄνθρωποι ἀρρωσταίνουν.

§49Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀπόσταξις καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, διότι τότε πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰδικὴ ἀστυνομία νὰ παρακολουθῇ αὐτὴ τὴ δουλειά.

§50Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐὰν γίνῃ κανονικῶς ἡ ἀπόσταξις, δὲν θὰ χρειάζεται νὰ εἰσάγεται μέλασσα.

§51Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Εἶμαι ἀπὸ ἕνα διαμέρισμα, ὅπου παράγεται οἰνόπνευμα ἐκ τῶν σταφυλῶν. Κατὰ τὸ 1948 ἡ ἀξία τῶν μαύρων σταφυλῶν ἦτο ὀλιγωτέρα τῆς ἀξίας, τὴν ὁποίαν ἐκόστιζε διὰ νὰ μεταφερθῇ τὸ σταφύλι ἀπὸ τὰ ἀμπέλια εἰς τὴν ἀποθήκην. Οἱ παραγωγοὶ τότε ἠναγκάζοντο νὰ μὴ τρυγήσουν, διότι δὲν ἐκάλυπτεν ἡ ἀξία τῶν σταφυλῶν τὴν ἀξίαν τῆς μεταφορᾶς. Λοιπὸν τὸ Κράτος δὲν ἦλθε νὰ βοηθήσῃ τούς παραγωγοὺς καὶ νὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ τὴν οἰνοπνευματοποίησιν τῶν σταφυλῶν των. Οὕτω ὁ παραγωγὸς ἀφοῦ ἔχασε τὸ προϊόν του, ἠναγκάσθη νὰ ἀγοράζῃ τὸ οἰνόπνευμα διὰ τὰς ἀνάγκας του εἰς πολὺ μεγάλας τιμάς. Πέραν τούτου ἐπῆλθε μία καταστροφή, ὡς γνωρίζετε, ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνεται κατὰ 3ετίαν ἢ 4ετίαν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι ἐξαιρετικῶς ζωτικῆς σημασίας, ἰδίως διὰ τὴν περιφέρειαν Ἐπάνω Ἀρχανῶν, ὅπου καλλιεργεῖται τὸ ἐπιτραπέζιον κρασί, νὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα. Ἐὰν δὲν δύναται νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, ὅλης τῆς Ἑλλάδος, ἂς λάβῃ μέτρα, τοὐλάχιστον, διὰ τὸν Νομὸν Ἡρακλείου, εἰδικῶς, διότι οὗτος, εἶναι τὸ κατ’ ἐξοχὴν σταφιδοπαραγωγικὸν διαμέρισμα τῆς Ἑλλάδος. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον ὁ παραγωγὸς νὰ ἀπειλῆται ἀπὸ θεομηνίαν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον νὰ παραμένῃ ἀπαθές. Εἶμαι βέβαιος ὅτι σεῖς, θὰ μελετήσετε τὸ ζήτημα καὶ θὰ δώσετε μίαν λύσιν, δίδοντας χρόνον εἰς τοὺς παραγωγοὺς νὰ κάμουν τὸ σταφύλι των οἰνόπνευμα, οὕτως ὥστε νὰ δύνανται νὰ ἀξιοποιοῦν οἱ παραγωγοὶ τὸ προϊόν των, διότι πραγματικῶς πένονται. Ἐπιτρέψατε εἰς αὐτοὺς νὰ κάμουν τὴν στεμφυλοποίησιν ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου μέχρι τοῦ Ἰουνίου.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφορὰς

καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως σχετικῶς μὲ τὰ λιπάσματα.

§53Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω χάριτας εἰς τὸν ἐπερωτήσαντα καὶ ἀπουσιάζοντα τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐκ τῆς αἰθούσης, κύριον συνάδελφον Ἀργολιδοκορινθίας, ὅπως, ἐπίσης, καὶ εἰς ὅλους τοὺς κ. κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν ἔμπνευσιν νὰ ζητήσουν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῶν λιπασμάτων, ὥστε, νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀκουσθοῦν, γνῶμαι, ἀπόψεις καὶ ἐπικρίσεις, ἐν σχέσει μὲ τὴν διαχείρισιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Περιττόν, νὰ ἐπαναλάβω, ὅσα πάρα πολὺ ὀρθῶς, ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος, ὑπὸ ἀξιοτίμους κ. κ. συναδέλφους, ἐν σχέσει μὲ τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος τῶν λιπασμάτων. Θὰ ἀρκεσθῶ, μόνον, νὰ ἐπαναλάβω, μίαν ἐπιτυχῆ ἔκφρασιν διακεκριμένου συναδέλφου, ὅστις, εὐστόχως, εἶπεν, ὅτι, τὸ νερὸ καὶ τὰ λιπάσματα, ἀποτελοῦν τὸ ἀρτηριακὸν αἷμα τῆς καλλιεργουμένης γῆς. Πράγματι, εἰς μίαν χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν τόση στενότης καλλιεργουμένης γῆς ὑπάρχει, ἄλλη λύσις διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τοῦ πληθυσμοῦ της δὲν ὑπάρχει, παρὰ ἡ ἐντατικὴ ἐκμετάλλευσις αὐτῆς. Νομίζω, ὅτι, αὐτὰ θὰ τὰ ἐπιτύχωμεν, ἐὰν καλλίτερον ἐκμεταλλευθῶμεν τὸν ὑδάτινον παράγοντα, ἐπίσης, ἐὰν ἐπιτυχῶς, διαχειρισθῶμεν τὸν τομέα τῶν χημικῶν λιπασμάτων. Ὁ ἐπερωτήσας συνάδελφος, ἐπετέθη κατὰ τοῦ ὁμιλήσαντος, λαβὼν ἀφορμήν, ἀπὸ μίαν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἔδωσα εἰς ἐρώτησίν του ἢ μᾶλλον ἀναφορὰν Κοινότητος ἢ Συνεταιρισμῶν διὰ τὴν ἀνατίμησιν τῶν λιπασμάτων. Εἶπον τότε προχείρως ἀπαντῶν, εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι, εἶναι βέβαιον, ὅτι ὑπῆρξε κατὰ τὸ 1951, ἐπὶ ὑπουργίας ἄλλων προκατόχων συναδέλφων, ἀνατίμησις τῶν λιπασμάτων καὶ ὅτι ἡ ἀνατίμησις ἐκείνη, ὑπῆρξε, συνέπεια, ἀδηρίτου ἀνάγκης, προερχομένη ἐκ τῆς ἀνατιμήσεως τῶν λιπασμάτων εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Καὶ προσέθεσα, ὅτι, δὲν εὑρέθη, ἀκόμη, ἡ μαγικὴ ἐκείνη δύναμις, μὲ τὴν ὁποίαν δύναταί τις νὰ δαμάσῃ τοὺς ἀτέγκτους ἀριθμούς. Ἐθεώρησε τὴν ἀπάντησιν ὡς ἀμελέτητον καὶ ἐπιπολαίαν καὶ ἀπέδωσεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἀστοργίαν πρὸς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Καί, ἐνῷ, ἡ ἐπερώτησίς του, διετυπώθη μετὰ μακράν, ὡς ἰσχυρίσθη ἔρευναν καὶ μελέτην τοῦ θέματος, λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι ἐδῶ· ἔφθασεν νὰ πλαστογραφήσῃ τοὺς ἀριθμοὺς καὶ νὰ διαστρέψῃ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῆς Α.Τ.Ε. καὶ τοὺς ἰδικούς μας, διὰ νὰ ἀχθῇ εἰς συμπεράσματα ἀβάσιμα, μὲ μοναδικὴν πρόθεσιν, νὰ ἀσκήσῃ κριτικὴν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, περαιτέρω, δέ, νὰ δημιουργήσῃ θόρυβον δημαγωγικόν, ἐμφανίζων, ὅτι, θὰ ἦτο δυνατὸν—καὶ ὅμως δὲν ἔγινε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν—νὰ μειωθοῦν αἱ τιμαὶ τῶν λιπασμάτων. Κυρίως, ἐστηρίχθη, κύριοι βουλευταί, ὁ ἐπερωτήσας συνάδελφος, εἰς ἓν πάρα πολὺ περίεργον ἐπιχείρημα: Ἀνέτρεξεν εἰς τὴν ἰσχύσασαν ἑκάστοτε νομοθεσίαν, τὴν ἀφορῶσαν τὴν διαχείρισιν καὶ κοστολόγησιν τῶν λιπασμάτων καί, ἐσταμάτησεν εἰς ἕνα νόμον τοῦ 1931 τὸν 5198. Καὶ ἐνῷ ἐν συνεχείᾳ ἐμνημόνευσεν ὅλους τοὺς μετέπειτα ἰσχύσαντας νόμους καὶ τὸν νῦν ἰσχύοντα νόμον τοῦ 1948, οἱ ὁποῖοι κατήργησαν ἐκεῖνον, ἰσχυρίσθη ὅτι παρὰ ταῦτα, κατὰ τὴν ἰδικήν του ἀντίληψιν, ὁ νόμος ἐκεῖνος τοῦ 1931 παραμένει ἰσχύων καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι νόμιμον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὴν Ἑταιρείαν Λιπασμάτων νὰ πωλῇ καὶ παραδίδῃ τὰ λιπάσματα εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν εἰς τιμὰς μικροτέρας τῶν διεθνῶν τοιούτων. Οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, ὁ κ. Συνάδελφος ὑπεστήριξεν ὅτι οἱ ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον εἰκοσαετίαν διατελέσαντες Ὑπουργοὶ τῆς Γεωργίας καὶ ἡ ὑπηρεσιακὴ ἡγεσία αὐτοῦ ὑπέπεσαν εἰς μίαν ὁμαδικὴν πλάνην καὶ ἐχρειάσθη καὶ ἐκεῖνος ὁ ἐπερωτήσας νὰ διέλθῃ ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ὑπὸ τὰς ἀνωμάλους κατοχικὰς συνθήκας, ὡς Ἐπίτροπος αὐτοῦ, ἐχρειάσθη καὶ ἐκεῖνος νὰ διέλθῃ καὶ νὰ ὑποστῇ τὴν πλάνην καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ 1952, ὁπότε νὰ ἀνακαλύψῃ ὅτι τοιαύτην τινὰ ἔννοιαν εἶχεν ὁ νόμος ἐκεῖνος καὶ ὅτι αὐτὸς ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ. Ἀλλὰ τὸ ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἰσχύει εἶναι προφανές, κ. Συνάδελφοι, καὶ ἀπὸ ὅσα ὁ ἴδιος ὁ ἐπερωτήσας ἀνέπτυξεν ἐνώπιον ἡμῶν καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἰσχύων νόμος καὶ οἱ πρὸ αὐτοῦ ἰσχύσαντες κατήργησαν τὸν τρόπον τῆς κοστολογήσεως τῶν λιπασμάτων τὸν θεσπισθέντα ἀπ’ αὐτὸν τὸν νόμον τοῦ 1931, διότι ἁπλούστατα διάφορον τρόπον καθώρισαν οἱ μετέπειτα ἰσχύσαντες νόμοι. Λέγει δέ, κ. συνάδελφοι, ὁ νόμος τοῦ 1931, ὁ ἐπικαλούμενος ἀπὸ τὸν κ. Παμπούκαν ὅτι καθορίζω μίαν τιμὴν τῶν λιπασμάτων τῶν παραγομένων ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν εἰς χ ποσὸν δραχμῶν καὶ λέγει ἐφεξῆς ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ τὴν ὁποίαν καθώρισα ἐγώ, ὁ νόμος, τώρα τοῦ 1931 θὰ ὑπόκειται εἰς αὐξομειώσεις, τότε μόνον καὶ καθ’ ὅσον θὰ ὑπάρχουν αὐξομειώσεις εἰς τὰ ἀντίστοιχα λιπάσματα τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς. Δὲν εἶπε τότε ὁ νόμος αὐτὸς ὅτι τὰ λιπάσματα τὰ ἐγχώρια δὲν θὰ τιμῶνται ἀκριβότερον ἀπὸ ὅ,τι τὰ λιπάσματα τῶν ἄλλων χωρῶν. Ἀλλ’ ἀφοῦ καθώρισε μίαν τιμὴν ἀναλόγως τῶν Ἑλληνικῶν συνθηκῶν, εἶπεν ὅτι αὐτὴ ἡ τιμὴ δὲν θὰ αὐξομειοῦται, παρὰ μόνον ἐὰν ὑπάρχῃ αὐξομείωσις τῶν πρώτων ὑλῶν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Εἶναι φανερὸν καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν ὁ νόμος αὐτὸς σήμερον. Διότι θὰ ἔπρεπε σήμερον λ.χ. νὰ εἴπωμεν ὅτι στὰ 1931 εἶχε καθορισθῆ μία τιμὴ 10 δρχ., ἔκτοτε εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἀνετιμήθησαν αἱ πρῶται ὗλαι εἰς τὰ ὁμοειδῆ λιπάσματα κατὰ τόσον τοῖς ἑκατόν. Ἄρα κατὰ τὸ αὐτὸ ποσοστὸν πρέπει νὰ αὐξηθῇ καὶ ἡ τιμὴ τῶν δέκα δραχμῶν. Εἶναι προφανές, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὑπῆρξεν ἄσκοπος ἡ ἐπίκλησις τοῦ νόμου αὐτοῦ ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου. Ἀλλὰ δὲν ἀντελήφθη, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ κριτική του ἐστρέφετο κατὰ σειρᾶς Ὑπουργῶν καὶ ἑπομένως καὶ τοῦ ἰδίου, ὁ ὁποῖος διετέλεσεν Ἐπίτροπος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐπὶ κατοχῆς. Ἀλλ’ ὁ κ. συνάδελφος ἐνῷ μὲ ἐμέμφθη, διότι ἰσχυρίσθη, ὅτι δὲν εὑρέθη ἡ μαγικὴ δύναμις νὰ δαμάζωνται οἱ ἀριθμοί, ὁ ἴδιος ἐνόμισεν, ὅτι εἶναι εὔκολον νὰ τὸ ἐπιτύχῃ ἀγνοῶν καὶ διαστρέφων τοὺς ἀριθμούς. Πράγματι κατὰ κόρον ἐπανέλαβεν εἰς τὰς δύο ἐν συνεχείᾳ ἀγορεύσεις του ὡρισμένα στοιχεῖα, ἀφορῶντα προμηθείας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διὰ νὰ ἐπικαλεσθῇ ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὅτι ἡ κοστολόγησις αὐτῶν τῶν λιπασμάτων ἦτο ὑπερβολικὴ καὶ ὅτι ἐντεῦθεν διετέθησαν ταῦτα εἰς τοὺς παραγωγοὺς εἰς τιμὰς ὑπερβολικάς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὅτι αἱ ἐπιτευχθεῖσαι τιμαὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων λιπασμάτων ἦσαν πολὺ κατώτεραι ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι εἶχον καθορισθῆ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Κοστολογήσεως διὰ τὰ ἐγχώρια λιπάσματα. Εἶπον κατ’ ἀρχήν, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶχε σημασίαν. Διότι κατὰ νόμον ἡ τιμὴ τῶν ἐγχωρίων λιπασμάτων γίνεται ἀπὸ δύο ἐπιτροπὰς ἐπαλλήλους κοστολογήσεως τῶν ἐγχωρίων λιπασμάτων, ἡ σύνθεσις τῶν ὁποίων δὲν ἀφίνει ἀμφιβολίαν, ὅτι γίνεται μὲ τὸν πρέποντα τρόπον. Ἐθεώρησα σκόπιμον ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς Ὑπουργίας μου νὰ ἀπευθυνθῶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ νὰ ἐμπλουτήσω τὴν ἐπιτροπὴν αὐτὴν μὲ ἕνα ἀνώτατον οἰκονομικὸν ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος μετέχει τῆς Ἐπιτροπῆς Κοστολογήσεως, ὅστις διαθέτει τὴν πεῖραν καὶ τὰ προνόμια ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ οἰκονομικοῦ ἐλέγχου τῶν βιβλίων τῶν λογιστικῶν τῆς ἑταιρίας καὶ τῶν γενικῶν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα εἶναι δύσκολον νὰ ἐλεγχθοῦν ἀπὸ ὑπαλλήλους μὴ πεπειραμένους καὶ εἰδικευμένους εἰς τὸν ἔλεγχον αὐτόν.

§54Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἑταιρία Λιπασμάτων παίρνει ἓν ὡρισμένον κέρδος ἐπὶ τῆς παραγωγῆς τοῦ λιπάσματος καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ ἐνδιαφέρεται, ἐὰν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ λιπάσματος εἶναι ἀκριβὸ ἢ φθηνό, πῶς ἡ ἐπιτροπὴ κατώρθωσε νὰ ἐλέγξῃ καὶ νὰ ἐξακριβώσῃ κατὰ πρῶτον λόγον καὶ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ τὰ γενικὰ ἔξοδα εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἐγγύησις ὅτι ἐπετέλεσε τὸ καθῆκον της πλήρως;

§55Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Λέγω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ συνεχὴς ἀντιδικία Ἐπιτροπῆς κοστολογήσεως καὶ ἑταιρείας, ἡ ὁποία συνήθως καταλήγει εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον διεξάγεται ἡ κοστολόγησις, ἐμὲ τοὐλάχιστον, μοῦ ἐμπνέει ἐμπιστοσύνην, ὅτι ἐπιτυχῶς ἐκτελοῦν αἱ Ἐπιτροπαὶ τὸ ἔργον των. Τὸ ὅτι χρειάζεται ὁ ἔλεγχος αὐτὸς δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν γίνεται ἀποτελεσματικῶς. Δι’ αὐτὸ ὑπάρχει ὁ ἔλεγχος. Ἀλλὰ ἐρωτῶ τὶ ἄλλο θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ πλὴν τοῦ νὰ συνθέσῃ κανεὶς τὴν Ἐπιτροπὴν ἀπὸ ἁρμόδια καὶ εὐυπόληπτα πρόσωπα, διὰ νὰ ἔχῃ τὴν ἐγγύησιν ἑνὸς καλοῦ ἐλέγχου; Βέβαια, ἡ ἄποψις ἡ ἰδική σας, ὅτι ἔπρεπε νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὴν κρατικοποίησιν, διότι ὁ ἔλεγχος δὲν γίνεται καλῶς, εἶναι ἐντελῶς διάφορον θέμα. Δὲν ἔχει σημασίαν μὲ τὸ ἐὰν γίνεται καλῶς ἢ ὄχι ἡ κοστολόγησις.

§56Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τοὺς παρουσιάζουν ὡρισμένα ἔξοδα, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐλέγξουν.

§57Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει τίποτε, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ δύναται νὰ ἐλεγχθῇ εἰς μίαν ἑταιρείαν τόσον ἐκτεταμένην, ἡ ὁποία ἔχει ἐπίσημα λογιστικὰ βιβλία καὶ τῆς ὁποίας αἱ δαπάναι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνωνται κρυφά. Εἶπε λοιπόν, ὁ ἐπερωτήσας κ. συνάδελφος, ὅτι εἰς μίαν εἰσαγωγὴν ἐξ Ἀλγερίου μεσοῦντος τοῦ 1951 ἐπετεύχθη τιμὴ φωσφορικῶν λιπασμάτων 302.000, ἐνῷ, λέγει, ἡ Ἑταιρεία Λιπασμάτων παρέδωσε καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ κοστολογήσεως ἐδέχθη καὶ ἡ Τράπεζα ἐπίσης, τιμὴν 500.000, δηλαδή, ἓν ἄνοιγμα 200.000 κατὰ τόννον μεταξὺ τῆς τιμῆς τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς καὶ τῆς τιμῆς ἐγχωρίων λιπασμάτων. Οὐδὲν τούτου ἀνακριβέστερον. Δὲν ὑπάρχει προμήθεια φωσφορικῶν λιπασμάτων, ἡ ὁποία νὰ ἔγινε ποτὲ εἰς τὴν τιμὴν τῶν 302.000. Οἱ ἐπίσημοι ἀριθμοὶ λέγουν τὰ ἑξῆς: «Τὸν Ἰούνιον καὶ............. (ἀναγινώσκει)». Τώρα ποῦ εὗρεν ὁ κ. συνάδελφος τὸν ἀριθμὸν 302.000 δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ καταλάβω. Καὶ δι’ αὐτὸ εἶμαι δυστυχής, ποὺ δὲν εἶναι ἐδῶ, διὰ νὰ ὑπάρξῃ κατ’ ἀντιμωλίαν συζήτησις. Εἶναι βέβαιον ὅτι τὰ λιπάσματα τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐλθόντα διετέθησαν τελικῶς 745.000 κατὰ τόννον, εἰς τὰ κέντρα διαθέσεως μὲ τὰς γνωστὰς ἐπιβαρύνσεις τῶν ναύλων ἀπὸ τὸ Ἀλγέριον ἐδῶ, τὰ ἐκφορτωτικὰ τοὺς τόκους καὶ τὰ μεταφορικὰ μέχρι τοῦ κέντρου διαθέσεως. Τὴν ἰδίαν ἐποχὴν διεθέτομεν τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων ἐγχώρια λιπάσματα ὁμοειδῆ πρὸς 818 δραχμάς. Ἐὰν δὲ ἀφαιρέσωμεν τὸν Φ.Κ.Ε., ὁ ὁποῖος εἶναι 30 δραχμάς, ἀπομένει τιμὴ διαθέσεως λιπασμάτων ἐγχωρίων ὁμοειδῶν τὴν ἰδίαν ἐποχὴν πρὸς 788 δραχμὰς κατὰ κιλόν, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ἡ διαφορὰ τιμῆς τῶν εἰσαχθέντων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, λιπασμάτων καὶ τῶν ἐδῶ παραχθέντων, ἦτο περίπου 33 δραχ. κατὰ κιλόν. Αὐτή ἦτο ἡ διαφορά, ἀντὶ τῶν 200 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἢ 200.000 κατὰ τόννον ποὺ ἐπεχείρησεν, ὅπως εἶπον, παραγνωρίσας τοὺς ἀριθμούς, νὰ ἐμφανίσῃ ὁ ἐπερωτῶν συνάδελφος. Ἐνῷ, ὅμως αὐτὸ συμβαίνει μὲ τὰ λιπάσματα, ὑπάρχουν ἀποστολαὶ καὶ προμήθειαι, λιπασμάτων τοῦ ἐξωτερικοῦ, αἱ ὁποῖαι ἀπέδωσαν μεγαλυτέραν τιμὴν ἀπὸ τὴν τιμὴν μὲ τὴν ὁποίαν ἐπρομηθεύθημεν, ὁμοειδῆ λιπάσματα ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν, λιπασμάτων. Φερ’ εἰπεῖν, ἐφέραμεν 20.000 τόννους τὸ 1951 λιπάσματα προελεύσεως Ὁλλανδίας, αὐτὰ διετέθησαν εἰς τὰ κέντρα διαθέσεως, κοστολογηθέντα μὲ τὴν τιμὴν τῶν 780 δραχμῶν κατὰ κιλόν. Τὴν αὐτὴν ἐποχήν, λιπάσματα τῆς Ἑταιρείας ἐγχώρια, ὁμοειδῆ, διετέθησαν εἰς τὰ κέντρα διαθέσεως μὲ δραχμὰς 820 ἐκ τῶν ὁποίων ἐὰν ἐκπέσωμεν τὸν Φ.Κ.Ε. θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἰδίαν ἀκριβῶς τιμήν, μὲ τὴν ὁποίαν ἐπρομηθεύθημεν καὶ τὰ λιπάσματα ἐξ ἀλλοδαπῆς. Εἰς τὰς 2 Ὀκτωβρίου 1951 προμηθευόμεθα 10.000 τόννους ἀραιὰ ὑπερφωσφορικὰ λιπάσματα, προελεύσεως Ὁλλανδίας. Αὐτὰ μᾶς ἐστοίχισαν εἰς τὰ κέντρα διαθέσεως 800 δραχμὰς κατὰ κιλόν, ἐνῷ τὰ λιπάσματα τῆς Ἑταιρείας λιπασμάτων, τὰ ἐγχώρια, διετέθησαν εἰς τὰ κέντρα διαθέσεως μὲ τιμὴν 788 δραχμὰς κατὰ κιλὸν ἤγουν κατὰ 12 δραχμὰς εὐθηνότερα, ἀπὸ τὰ λιπάσματα τὰ προμηθευθέντα ἐξ ἀλλοδαπῆς. Ὁ συνάδελφος ὁ ἐπερωτῶν ἀνέφερε μία προμήθεια ἐκ Χιλῆς, νίτρου τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1951. Ἀνέφερε ὅτι αὐτὰ τὰ ἐπρομηθεύθημεν ἀντὶ 950 δραχμῶν κατὰ κιλὸν καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ διατεθοῦν πρὸς 1.150 δρχ. Οὐδέποτε, ἔγινε τοιαύτη προμήθεια. Πράγματι αὐτὰ τὰ λιπάσματα, ἐπρομηθεύθημεν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἀπὸ τὴν Χιλὴν, πρὸς 1.100 δραχμὰς καὶ μὲ τὰ ἔξοδα, τοὺς ναύλους, τὰ φορτωτικὰ κτλ. ἐφθάσαμεν εἰς 1.370 δραχμὰς εἰς τὰ κέντρα διαθέσεως. Ἐνῷ δὲ αὐτὸ ἦτο τὸ κόστος τὰ διεθέσαμεν πρὸς 1.300 δραχμὰς, ἤγουν κατὰ 70 δραχμὰς ὀλιγώτερον, διότι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπῆρχον ἀποθέματα εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Τραπέζης προηγουμένης προμηθείας, ὥστε ἔγινε μέσος ὅρος καὶ διετέθησαν τὰ εἰσαχθέντα ἐξ ἀλλοδαπῆς λιπάσματα εἰς τὴν ἄνω τιμὴν κάτω τοῦ κόστους. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν ἀπάντησιν εἰς ἕνα κακόπιστον ἰσχυρισμὸν τοῦ ἐπερωτῶντος συναδέλφου, ὁ ὁποῖος οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ἰσχυρίσθη ὅτι ἡ Τράπεζα κοστολογεῖ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον ἀποδέχεται μὲ κανόνα τὸν νόμον τῆς ἀντικαταστάσεως, τὸν ὁποῖον χρησιμοποιοῦν οἱ ἔμποροι, ὅτι δηλαδή, λιπάσματα, τὰ ὁποῖα ἡ Τράπεζα ἔχει προμηθευθῆ εἰς εὐθηνὰς τιμὰς τὰ πωλεῖ μὲ τὰς τιμὰς τὰς τυχὸν κατὰ τὸν χρόνον τῆς διαθέσεως νεωτέρας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Οὐδὲν τούτου ἀνακριβέστερον. Ὡσαύτως ἐπεχείρησε νὰ ἐλέγξῃ μίαν προμήθειαν ἐκ Βελγίου κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ φθινοπώρου τοῦ 1951 20.000 τόννων θειϊκῆς ἀμμωνίας. Εἶπεν ὅτι τὰ ἐπρομηθεύθημεν δραχμὰς 900 κατὰ κιλὸν φόμπ. σὺν 200. Τὰ ἐν γένει ἔξοδα καὶ ἔπρεπε συνεπῶς νὰ διατεθοῦν πρὸς 1.100 δραχμὰς τὸ κιλόν. Τί ἀποδεικνύεται; ὅτι ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἐπρομηθεύθημεν πρὸς 975 δραχμὰς κατὰ κιλὸν εἰς τὸν λιμένα τοῦ Βελγίου, καὶ τὰ περαιτέρω ἔξοδα ἀνεβίβασαν τὸ κόστος εἰς τὰ κέντρα διαθέσεως εἰς 1.380 δραχμὰς, διετέθησαν δὲ εἰς τὴν τιμὴν τῶν 1.297 δραχμῶν. Δηλαδὴ μὲ τιμὴν 13 δραχμῶν ἐπὶ ἔλαττον, διότι ὑπῆρχεν ἕνα στὸκ παλαιὸν φθηνότερον καὶ ἐγένετο ὁ μέσος ὅρος. Ἐν ὀλίγοις, ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι εἶναι πάρα πολὺ εὔκολον νὰ ἐπιτυγχάνῃ κανεὶς πτῶσιν τιμῶν, ὅταν ἁπλούστατα ἀγνοῇ τοὺς ἀριθμοὺς ἢ καὶ τοὺς διαστρέφῃ καὶ μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἠδύνατο ὁ κ. συνάδελφος νὰ καταλήξῃ εἰς ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργοῦ ἢ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας διαστρέφων τοὺς ἀριθμοὺς, διότι ἄλλως πως, ἔλεγχος δὲν καθίσταται δυνατός. Ποῦ ὀφείλεται, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀνατίμησις, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἔγινεν ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας μου ἀλλ’ ἔγινε τὸν Ἰανουάριον καὶ Ἰούνιον τοῦ 1951; (ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσω ἀκάλυπτους τοὺς τότε συναδέλφους μου). Πράγματι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἴχομεν μίαν μεγάλην ἀνατίμησιν εἰς τοὺς ναύλους. Ἔχω ἐδῶ μερικοὺς ἀριθμούς. Τὸ 1950 ναῦλοι ἀπὸ Χιλῆς εἰς λιμένα Ἑλλάδος ἦσαν κατὰ τόννον 8,25 δολλάρ., εἰς τὸ 1951 ἔφθασε τὰ 20 καὶ ἐν τέλει εἰς τὰ 24 δολλάρια, εἴχομεν τριπλασιασμόν, δηλαδὴ τῶν ναύλων, μέσα εἰς διάστημα ἑνὸς καὶ πλέον ἔτους. Οἱ σάκκοι, ἀνετιμήθησαν κατὰ τόννον λιπάσματος ἀπὸ 90.000 εἰς 190.000 ἤτοι ὑπερεδιπλασιάσθη τὸ κόστος τῆς ἐνσακίσεως. Περαιτέρω κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, ὑπῆρξαν καὶ αὐξήσεις τῶν ἡμερομισθίων, τοῦτο, δὲ λέγω, ἐν σχέσει μὲ τὰ λιπάσματα τὰ παραγόμενα ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν Λιπασμάτων. Δὲν εἶναι ἀκριβές, τὸ ὑποστηριχθέν, ὅτι ἡ Ἑταιρεία Λιπασμάτων χρησιμοποιεῖ, πρώτας ὕλας παραγομένας ἐδῶ. Δὲν εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου ἀκριβές, διότι ἡ βασικὴ πρώτη ὕλη τῶν φωσφορικῶν λιπασμάτων (φωσφορίτης) εἰσάγεται καὶ αὐτὴ ἔξωθεν. Ὑπῆρξε, λοιπόν, καὶ αὐτῆς τῆς πρώτης ὕλης, ἀνατίμησις. Πρώτας ὕλας χρησιμοποιεῖ ἡ Ἑταιρεία Λιπασμάτων, ἐδῶ παραγομένας, μόνον τὸν πυρίτην ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀντλεῖ ἐκ τῆς ἐπεξεργασίας τὸ θειϊκὸν ὀξὺ χρησιμοποιούμενον διὰ τὰ φωσφορικὰ λιπάσματα. Ἐγένετο κριτικὴ ἀπὸ μέρους τοῦ ἐπερωτῶντος συναδέλφου ἐν σχέσει μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν κέντρων διαθέσεως λιπασμάτων καὶ ἀνεφέρθη εἰς τὸ προπολεμικὸν καθεστὼς ὁπότε ἐπεκράτει τὸ σύστημα τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου λιπασμάτων. Ἡ ἐπίκρισις ὑπῆρξεν ἀτυχής, κύριοι συνάδελφοι, διότι τότε ἀποδεδειγμένως ἐλειτούργουν 113 κέντρα διαθέσεως, τὰ ὁποῖα εἰς τὰ 1050 ἔγιναν 225 διὰ νὰ γίνουν εἰς τὰ 1951 436 καὶ ἐπρογραμματίσθησαν ἐντὸς τοῦ 1952 νὰ φθάσουν 514. Ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν ἀναληφθεῖσαν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἔναντι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Τώρα τὸ τί σημασίαν κεφαλαιώδη ἔχει, κύριοι συνάδελφοι, ἡ τοιαύτη αὔξησις τῶν κέντρων διαθέσεως, ἐν σχέσει μὲ τὸ προπολεμικὸν καθεσιὼς εἶναι εὔκολον νὰ τὸ διαπιστώσετε ἀπὸ τοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται εἰς τὴν κατανομὴν τὴν προπολεμικὴν καὶ τὴν μεταπελευθερωτικὴν τῶν λιπασμάτων εἰς τὰς διαφόρους περιφερείας τῆς χώρας. «Εἰς τὰ 1939.... (ἀναγινώσκει)....». Αὐτά, κύριοι, εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῆς διαχειρίσεως τῶν λιπασμάτων ἀπὸ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης συνέπεια τῆς ὁποίας εἶναι ἡ παρακολούθησις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, πρὸ παντὸς δὲ εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ συστήματος τῆς ἑνιαίας τιμῆς εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, διότι προπολεμικῶς τὰ λιπάσματα εὕρισκον πελατείαν μόνον εἰς τὰ κέντρα ποὺ ἦσαν πλησίον τῆς πρωτευούσης ὅπου τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς ἦσαν μικρότερα. Ὁ κ. συνάδελφος καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν ἐπερωτώντων ὑπεστήριξαν ἀορίστως, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθέρας ἐμπορίας τῶν λιπασμάτων, τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ πᾶμε μεταβατικῶς εἰς ἕνα καθεστὼς παραλλήλου ἐφαρμογῆς καὶ τοῦ ἰσχύοντος νῦν συστήματος διαθέσεως λιπασμάτων ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ τῆς ἐλευθέρας ἐμπορίας τῶν λιπασμάτων. Δὲν θὰ ἐπικαλεσθῶ ὡς ἐλαφρυντικὸν τὸ ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν προκατόχων μου κ. Χατζηγιάννη καὶ κ. Λαμπροπούλου, ἐμελετήθη ἐπὶ μακρὸν τὸ ζήτημα. Καὶ ὅμως οὔτε ὁ κ. Χατζηγιάννης, οὔτε ὁ κ. Λαμπρόπουλος ἐνόμισαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀναλάβουν τὴν εὐθύνην τῆς μεταβολῆς τοῦ ἰσχύοντος συστήματος, διότι ἁπλούστατα μετὰ τὴν μελέτην τοῦ πράγματος ἐνόμισαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔχουν δισταγμούς. Δι’ αὐτὸ δὲν ἔσπευσαν νὰ μεταβάλουν τὸ ἰσχῦον καθεστώς. Πράγματι, κύριοι, ἐὰν στὰ 1950 ὑπῆρχον εὔλογοι δισταγμοὶ νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὴ ἰσχῦον σύστημα τῆς διαχειρίσεως τῶν λιπασμάτων ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, οἱ δισταγμοὶ πρέπει νὰ εἶναι ἰσχυρότεροι σήμερον, ὁπότε ἐμφανίζεται μία σπάνις λιπασμάτων εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, σπάνις ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὸ Κράτος νὰ παρεμβαίνῃ καὶ διὰ διπλωματικῶν ἀκόμη ἐνεργειῶν νὰ φροντίζῃ νὰ προμηθεύεται τὰ λιπάσματα ἐγκαίρως. Ποῖον θὰ ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα ἐὰν ἐπανηρχόμεθα εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθέρας ἐμπορίας; Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δὲν θὰ ἠμποροῦσε ποτὲ νὰ ἐλέγχῃ καὶ νὰ καθοδηγῇ τὴν ἔγκαιρον καὶ εἰς ἱκανοποιητικὰς ποσότητας προμήθειαν τῶν λιπασμάτων, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐλέγχῃ τὰ ἀποθέματα τὰ εὑρισκόμενα εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀκόμη δὲν θὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ ἐλέγχῃ καὶ τὰς ποσότητας καὶ τὰς ποικιλίας τὰς πρὸς διάθεσιν, ἀλλὰ οὔτε κἂν τὰς τιμάς. Λόγῳ τῆς στενότητος καὶ τῆς σπάνιος τῶν λιπασμάτων μὲ τὴν κατέναντι αὐτῶν αὔξησιν τῆς ζητήσεως ἀπὸ τοὺς παραγωγούς, θὰ ἦτο μοιραῖον νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν μαύρην ἀγορὰν τῆς ὁποίας τὰς συνεπείας εἶναι εὔκολον ν’ ἀναλογισθῆτε εἰς ἕνα τόσον εὐπαθὲς εἶδος, ὅπως εἶναι τὰ λιπάσματα τὰ προωρισμένα διὰ τὴν γεωργικὴν παραγωγήν. Νὰ δοκιμάσωμεν ἁπλῶς εἶπεν ὁ ἐπερωτήσας ἐφαρμογὴν παραλλήλου συστήματος. Ἀλλὰ θὰ ἦτο μαθηματικῶς βέβαιον ποὺ θὰ καταλήξωμεν. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἔμποροι καὶ ἰδιῶται δι’ ἕνα μικρὸν χρονικὸν διάστημα θὰ ἐξαπέλυον ἕναν ἀθέμιτον συναγωνισμὸν καὶ θέλοντες νὰ ἐξασφαλίσουν τὸ διηνεκὲς κέρδος θ’ ἀποδέχοντο μίαν προσωρινὴν ζημίαν διὰ νὰ δυσφημίσουν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ ν’ ἀποδείξουν ὅτι μὲ τὸ σύστημα τῆς ἐλευθέρας ἐμπορίας θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχωμεν μικροτέρας τιμάς. Διερωτῶμαι, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τὸν ἔμπορον, ἀπὸ τὸν ἰδιώτην, ἀπὸ τὸν βιομήχανον, ἀπὸ τὸν εἰσαγωγέα, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀξίωσιν ἐπὶ μίαν πενταετίαν, τὴν τελευταίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ τιμάριθμος ἠκολούθησε τὴν ἀνιοῦσαν νὰ μὴ ἔχῃ αὐξήσει τὸ ἐμπορικόν του κέρδος νὰ μὴ ἔχῃ αὐξήσει τὰς δαπάνας τῆς διατιμήσεως τῶν λιπασμάτων, ὅταν εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ηὐξήθησαν οἱ μισθοὶ, ὅταν εἶναι βέβαιον ὅτι ηὐξήθησαν οἱ ναῦλοι. Ὅταν εἶναι βέβαιον γενικῶς, ὅτι ὁ τιμάριθμος ὑψώθη θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ συγκρατήσωμεν τὴν αὔξησιν τῆς ἀποζημιώσεως καὶ τοῦ κέρδους τοῦ ἐμπόρου διὰ τὴν διακίνησιν τῶν λιπασμάτων. Ὅμως, διότι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα διαχειρίζεται τὰ λιπάσματα, διότι τὸ Κράτος εἶναι εἰς θέσιν νὰ καθοδηγῇ, νὰ ἐλέγχῃ καὶ νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τὴν Τράπεζον τὰς τιμάς, ἐπὶ μίαν πενταετίαν καθήλωσε τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν εἰς μίαν προμήθειαν, τὴν ὁποίαν ἀπὸ τοῦ 1947 ἔχει ἐπιβάλει τὸ Κράτος, προμήθεια εἰς τὴν ὁποίαν περιλαμβάνονται ὅλα τὰ ἔξοδα ἀπὸ τοῦ λιμένος τῆς φορτώσεως καὶ ἀπὸ τὶς ἀποθῆκες τῆς ἑταιρείας μέχρι τοῦ κέντρου τῆς διαθέσεως. Ὄταν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καλῆται νὰ καθορίσῃ τὴν τιμὴν διαχειρίσεως λιπασμάτων, τὰ ὁποῖα ἡ Τράπεζα παραλαμβάνει ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν ἢ εἰσάγει ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν ἔχει νὰ διαπραγματευθῇ μὲ τὴν Τράπεζαν. Παίρνει τὰς προτάσεις τῆς Τραπέζης, βλέπει τὰ κονδύλια καὶ δὲν ἔχει παρὰ νὰ διαγράψῃ ὡρισμένα ἐξ αὐτῶν, ὅσα θεωρεῖ ἀδικαιολόγητα ἢ ὑπερβολικὰ καὶ νὰ καθορίσῃ ἐκεῖνος μονομερῶς καὶ κυριαρχικῶς τὴν τιμὴν διαθέσεως τῶν λιπασμάτων. Ἐρωτῶ, ἐὰν εἶχε ἀντιμέτωπον τὸν ἰδιώτην, τὸν ἔμπορον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ πολιτικὴν ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων; Τὸ ἀποτέλεσμα βέβαια δὲν εἶναι, ὅτι οἱ ἑκάστοτε Ὑπουργοὶ τῆς Γεωργίας ἀνεξελέγκτως καθορίζουν τιμὰς χαμηλάς, διότι οὐδεὶς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐσκέφθη νὰ ἐξοντώσῃ τὴν Τράπεζαν. Ὁπωσδήποτε ὅμως ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς πολιτικῆς ποὺ ἀσκεῖ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶναι νὰ ὑπάρχῃ σήμερον ἕνα ἄνοιγμα εἰς βάρος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης 7 δισεκατομ. ἀπὸ τὴν διαχείρισιν τῶν λιπασμάτων.

§58Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Μήπως τὰ γενικὰ ἔξοδα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶναι μεγάλα; Διότι ἔχω πληροφορίαν, ὅτι οἱ διάφοροι ὑπάλληλοι τῆς Τραπέζης, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν προώθησιν καὶ διάθεσιν τῶν λιπασμάτων, βάζουν εἰς τὰ ἔξοδα καὶ πληρώνονται ὑπερωρίες. Αὐτὸ μοῦ φαίνεται, ὅτι ἐπιβαρύνει τὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα δὲν δύνασθε κατόπιν νὰ περικόψητε ὡς Ὑπουργός.

§59Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωρ.). Εἰς τὸν λογαριασμὸν τῆς κοστολογήσεως δὲν ὑπάρχουν γενικὰ ἔξοδα Τραπέζης. Ἀπὸ τοῦ 1947 καθωρίσαμεν ἕνα ποσὸν 158 δραχμῶν κατὰ κιλὸν ὡς ἐπιβάρυνσιν τῶν λιπασμάτων διὰ τὴν μετακίνησίν των ἀπὸ τοὺς λιμένας ἐκφορτώσεως ἢ ἀπὸ τὴν Δραπετσῶνα, μέχρι τῶν κέντρων διαθέσεως εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Ἐὰν ἔκτοτε ἡ Τράπεζα ηὔξησε τοὺς μισθοὺς τῶν ὑπαλλήλων, αὐτὸ δὲν ἐπηρεάζει τὸ κόστος τῶν λιπασμάτων.

§60Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Ὡμιλήσατε περὶ κοστολογήσεως. Εἶστε βέβαιος κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ κοστολόγησις τὴν ὁποίαν κάνετε εἶναι ἀκριβής;

§61Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωρ.). Ποῦ κατευθύνεται ἡ ἐρώτησίς σας εἰς τὴν κοστολόγησιν ποὺ γίνεται εἰς τὴν Τράπεζαν ἢ εἰς τὴν κοστολόγησιν ποὺ κάνει ἡ Ἐπιτροπὴ κοστολογήσεως εἰς τὴν Ἑταιρείαν Λιπασμάτων; Ἕτερον, ἑκάτερον.

§62Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐπιλαμβάνεται τῆς κοστολογήσεως τῶν λιπασμάτων;

§63Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωρ.). Βεβαίως.

§64Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Καὶ ἐὰν ἐπιλαμβάνεται εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐλέγξῃ τὴν κοστολόγησιν τῶν λιπασμάτων.

§65Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωρ.). Τὸ ἴδιον ἐρώτημα ἔθεσε καὶ ὁ συνάδελφος τῆς ἀριστερᾶς, εἰς τὸν ὁποῖον ἀπήντησα. Δὲν ἔχω δυσκολίαν νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς σᾶς ὅτι ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς μοῦ παρέχει τὴν ἐγγύησιν καὶ παρεῖχε εἰς τοὺς προκατόχους μου, ὅτι γίνεται μία ἐπιμελημένη ἐργασία κοστολογήσεως. Συχνὰ αἱ ἀντιδικίαι τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Ἑταιρείας ἔφθασαν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τῆς Ἑταιρείας διαμαρτυρομένης ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ περικόπτει πέραν τοῦ δέοντος τὰ κονδύλια.

§66Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πλάνη, κ. Ὑπουργέ, εἰς αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ σημεῖον, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν εἶναι εἰς θέσιν ποτὲ νὰ κάμῃ μίαν κοστολόγησιν, ἐὰν ἡ ἰδία δὲν καθήσῃ πάνω εἰς τὰ εἴδη αὐτὰ νὰ παρακολουθήσῃ τοὐλάχιστον ἐπὶ ἕνα μῆνα τὴν κοστολόγησιν, διὰ νὰ εὕρῃ μίαν ἄκρην.

§67Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Ἡ κοστολόγησις αὐτὴ διαφέρει ἐντελῶς ἀπὸ τὰς ἄλλας. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν μετέχουν ἐπιστήμονες εἰδικευμένοι καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑπεύθυνον γνώμην διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§68Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Μόνον διὰ τοῦ πειραματισμοῦ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ κοστολόγησις. Δὲν γίνεται μ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐὰν δὲν γίνῃ πειραματισμός, δὲν ὑπάρχει κοστολόγησις ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ.

§69Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Αὐτὴ ἡ ἱστορία τῆς κοστολογήσεως εἶναι πολλῶν ἐτῶν. Ὑπάρχουν δεδομένα.

§70Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Ἡ πληγὴ εἶναι πολλῶν ἐτῶν. Δὲν εἶπα, ὅτι εἶναι σημερινή. Ἀλλὰ κάποτε πρέπει νὰ ἐπουλωθῇ. Ἔχομεν κοστολογημένον τὸ βαμβακέλαιον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον πρὸς 13.000 καὶ οἱ βιομήχανοι τὸ πωλοῦν πρὸς 11.000. Καὶ ὅταν τοὺς ἐρωτήσετε, σᾶς συμφέρει νὰ τὸ πωλῆτε πρὸς αὐτὴν τὴν τιμήν, σᾶς ἀπαντοῦν, ὅτι θέλουν νὰ ἐργασθοῦν μὲ ζημίαν.

§71Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ὁ ἐπερωτῶν βουλευτὴς κ. Παμπούκας ἰσχυρίσθη, ὅτι ἡ διαμεσολάβησις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει τὰ λιπάσματα καὶ ὄχι ὅτι ἡ κοστολόγησις εἰς τὸ ἐργοστάσιον λιπασμάτων δὲν εἶναι ἡ ἀκριβής. Θέλομεν λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ τὸ θέμα, ὅπως καὶ σεῖς ἀνεγνωρίσατε καὶ ὅλη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, εἶναι ὑψίστης σημασίας καὶ ἔγινε μεγάλη δημοκοπικὴ ἐκμετάλλευσις τόσον τῶν λεχθέντων ὑφ’ ὑμῶν, ὅσον καὶ ἐκ μέρους τῶν ἄλλων συναδέλφων τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, θὰ ἠθέλαμε νὰ διαβεβαιώσετε κατηγορηματικῶς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐὰν πράγματι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα κερδοσκοπῇ εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως μεσολαβοῦσα εἰς διάθεσιν τῶν λιπασμάτων· διότι ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἀνεγνώσθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος ὑπεστηρίχθη ἡ ἄποψις, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ὄχι μόνον δὲν κερδοσκοπεῖ εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν λιπασμάτων ἔχει ἄνοιγμα 7½ δισεκατ. Ἐπίσης ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον ἐστηρίχθη ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Παμπούκα, θὰ ἠθέλαμε νὰ μᾶς διαβεβαιώσετε, κύριε Ὑπουργέ, ἐάν, ἐκ τῆς πείρας τὴν ὁποίαν ἔχετε μέχρι σήμερον ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν διαφόρων βιομηχανικῶν προϊόντων, πιστεύετε ὅτι ἐὰν ἔστω καὶ δοκιμαστικῶς ἀναθέσωμεν εἰς τὸ ἐμπόριον τὴν διάθεσιν τῶν λιπασμάτων, θὰ ἀνακουφισθῇ ἡ ἀγροτικὴ τάξις, διότι ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅλοι μας, ὅτι πράγματι τὰ λιπάσματα εἶναι ἀκριβά. Ἀλλ’ ἐρωτῶ, ποῖα βιομηχανικὰ προϊόντα πωλοῦνται εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν εἰς εὐθηνὰς τιμάς; Ἄλλως τε, ὁ κ. Βαρβαρέσσος, εἰς τὴν μακράν του ἔκθεσιν ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς Ἑλλάδος, ὑπεστήριξεν ἀκριβῶς τὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ δυστυχία τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὀφείλεται εἰς τὸ ὑπερβολικὸν κέρδος τῶν ἐμπόρων καὶ τῶν βιομηχάνων. Ὅταν τοῦτο θεωρῆται ὡς δεδομένον, ἐρωτῶ, ἐπιτρέπεται καὶ πάλιν νὰ ἀναθέσωμεν εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον τὴν διάθεσιν ἑνὸς τόσον εὐπαθοῦς εἴδους διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν διὰ νὰ κερδοσκοπήσουν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ ἔμποροι καὶ οἱ βιομήχανοι;

§72Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι, κ. συνάδελφε, καὶ θὰ πάρετε τὴν ἀπάντησίν σας ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἀμύνης. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὴν Βουλὴν νὰ δώσετε μίαν διασάφησιν, τὸ ἔλλειμμα αὐτὸ τῶν 7 δισ. δραχμῶν ἀνάγεται εἰς μίαν μόνον χρῆσιν ἢ μήπως εἰς μίαν μεγαλύτερον περίοδον; Ἡ ἰδική μου ἄποψις εἶναι, ὅτι ἀνάγεται εἰς μίαν μόνον χρῆσιν. Καὶ ἤθελα ἀκόμη μίαν διασάφησιν. Θὰ ἐπαναλαμβάνεται τὸ ἔλλειμμα κατ’ ἔτος ἢ ἐπῆλθε συνεπείᾳ ἐξαιρετικοῦ τινος γεγονότος;

§73Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ ἀπαντήσετε καὶ εἰς μίαν ἐρώτησίν μου. Εἴπατε, ὅτι τὸ λίπασμα ἐπιβαρύνεται μὲ 158 δραχμὰς κατὰ κιλὸν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν.

§74Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἦτο 210 δραχ. καὶ ἐγένετο μία προσπάθεια ἀπὸ 4ετίας νὰ μειωθῇ εἰς 158 δρχ.

§75Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἐπιβάρυνσις μὲ τὴν ὁποίαν ἐπιβαρύνεται κατὰ κιλὸν τὸ λίπασμα, ἢ μήπως ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἐπιβαρύνσεις μέχρις ὅτου φθάσῃ εἰς τὸν ἀγρότην; Καὶ πῶς τὸ διαθέτει ἡ Τράπεζα κατ’ εὐθεῖαν ἢ ὄχι καὶ ἐὰν δὲν διατίθεται κατ’ εὐθεῖαν ποία ἡ περαιτέρω ἐπιβάρυνσις διὰ τὸν ἀγρότην;

§76Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ συνοδεύει τὰ λιπάσματα ὅπως εἶπον ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ τὰ παραλαμβάνει ἡ Τράπεζα ἀπὸ τὰς ἀποθήκας τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων ἢ ἀπὸ τὸν λιμένα τῆς ἐκφορτώσεως, ἂν πρόκειται περὶ εἰσαγομένων ἔξωθεν, μέχρι τῶν κέντρων διαθέσεως. Ὅπως εἶπον, τοιαῦτα κέντρα ὑπάρχουν περὶ τὰ 450. Ἀπὸ τοῦ κέντρου διαθέσεως μέχρι τοῦ χωρίου εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ὁ καταναλωτὴς εἶναι ἡ περαιτέρω ἐπιβάρυνσις ἐκτὸς τῶν 158 δραχμῶν. Αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἀπόστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν κεῖται τὸ χωρίον ἀπὸ τοῦ κέντρου διαθέσεως καὶ ἀπὸ τὰ μέσα τὰ μεταφορικὰ ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν.

§77Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μήπως ἔχει γίνει ὑπολογισμὸς κατὰ μέσον ὅρον;

§78Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ὄχι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοιοῦτος ὑπολογισμός.

§79Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ ἤκουσα, ὅτι ἐπέρχεται μεγαλυτέρα ἐπιβάρυνσις ἀπὸ ἐκείνην τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§80Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). 158 δραχμὰς εἶναι μέχρι τῶν κέντρων διαθέσεως. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ὁ παραγωγὸς βαρύνεται ὁ ἴδιος μὲ τὴν δαπάνην τῆς μεταφορᾶς τοῦ λιπάσματος ἀπὸ τῶν κέντρων διαθέσεως μέχρι τοῦ χωρίου του. Τὰς περισσοτέρας ὅμως φορὰς συμβαίνει ὥστε ὄχι ὁ παραγωγὸς ὁ ἴδιος ἀλλ’ ὁ Συνεταιρισμὸς εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει, νὰ ἀναλαμβάνῃ τὴν φροντίδα αὐτῆς τῆς μεταφορᾶς ἀπὸ τοῦ κέντρου διαθέσεως μέχρι τοῦ χωρίου. Ἀλλ’ ἐὰν ὁ δρόμος εἶναι ἡμιονικὸς καὶ ἡ ἀπόστασις μεγάλη, ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ εἶναι σημαντική. Ἐὰν ὑπάρχῃ ὁδικὸν δίκτυον καὶ ἡ μεταφορὰ γίνει δι’ αὐτοκινήτου, τότε ἡ δαπάνη εἶναι μικροτέρα.

§81Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐκτὸς τῆς δαπάνης τῆς μεταφορᾶς ἀπὸ τοῦ κέντρου διαθέσεως, μήπως καὶ ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν παίρνει τὸ ποσοστόν της καὶ ὁ Συνεταιρισμὸς τὸ ἰδικόν του, ὥστε νὰ αὐξάνῃ τελικῶς ἡ τιμή;

§82Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ὄχι. Εἰς τὰς 150 δραχμὰς ποὺ εἰσπράττει ἡ Τράπεζα περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἀποζημίωσις τῶν Ἑνώσεων τῶν Συνεταιρισμῶν, αἱ ὁποῖαι συνεργαζόμεναι μὲ τὴν Τράπεζαν ἔχουν τὴν φροντίδα τῆς ἐναποθηκεύσεως τῶν προϊόντων. Ἐκεῖ πού, ἐπαναλαμβάνω, ὑπάρχει περαιτέρω δαπάνη, εἶναι ἡ δαπάνη μεταφορᾶς, ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει τὸν παραγωγὸν ἀπὸ τοῦ κέντρου διαθέσεως μέχρι τοῦ χωρίου. Ἐὰν πάρῃ τὸ γαϊδουράκι του καὶ τὰ μεταφέρει δὲν θὰ ἔχῃ μεγάλην δαπάνην. Καὶ δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει ἡ αὔξησις τῶν κέντρων διαθέσεως νὰ γίνῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ προχωρήσωμεν πέραν τῶν κόμβων συγκοινωνιῶν καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς ὡρισμένα σημεῖα ὅπου ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τὸν ἀγρότην μέχρι τοῦ χωρίου του δὲν θὰ εἶναι δαπανηρά.

§83Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἔχει δίκαιον ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Διότι ὑπῆρχον ἀναφοραὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας πρὸ ἔτους καὶ πρὸ δύο ἐτῶν, ὅπου ἡ ἐπιβάρυνσις ἀπὸ τῶν κέντρων διαθέσεως μέχρι τοῦ χωρίου ἔφθανε μέχρι 360 δραχμάς. Π. χ. ὁ προϊστάμενος τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας Λαμίας ἀνέφερεν, ὅτι τὰ λιπάσματα ἀπὸ τὰ κέντρα διανομῆς μέχρις ὡρισμένων χωρίων ἐπεβαρύνθησαν μὲ 368 δραχμάς. Τοῦτο βέβαια πιθανὸν νὰ ἔγινε μόνον εἰς μερικούς συνεταιρισμούς. Ὅπως εἴπατε ὀρθῶς ἀπὸ τὸ κέντρον διαθέσεως θὰ ἔλθῃ ὁ χωρικός, ὁ ὁποῖος δὲν ἀνήκει εἰς συνεταιρισμόν, μὲ τὸ γαϊδουράκι του νὰ πάρῃ τὸ λίπασμα. Ἐὰν ἔλθῃ ἕνα μέλος τοῦ συνεταιρισμοῦ θὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ ἡμεραργίας καὶ ὁδοιπορικά. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις ἡ ὁποία δὲν παρετηρήθη εἰς πολλοὺς συνεταιρισμούς. Τώρα ἔχει σημασίαν ὁ ἀριθμὸς τῶν κέντρων διανομῆς. Εἰς 8.000 κοινότητας ἡ Τράπεζα ὁρίζει 500 κέντρα διανομῆς, ἀλλ’ αὐτὰ τὰ κέντρα διανομῆς δὲν εἶναι ὅλα πραγματικά, εἶναι εἰκονικά. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Λαρίσης ὑπάρχει εἰς τὸ ὑποκατάστημα τῆς Τραπέζης κέντρον διανομῆς ὅπως καὶ εἰς 3–4 ἄλλα χωρία εἰς τὰ ὁποῖα ὅμως τὰ κέντρα διανομῆς ἀδρανοῦν. Ὅπου δηλαδὴ ἡ Τράπεζα εὑρίσκει ὡρισμένας δυσκολίας μεταφορᾶς, ὅπου ὑπάρχει αὔξησις τῶν ἐξόδων τῆς διακινήσεως, δηλαδὴ αἱ 15 δραχμαὶ ἐὰν αὐξηθοῦν, ἐκεῖ σταματᾷ. Δι’ αὐτὸ εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι τὰ 500 κέντρα διανομῆς νὰ ἔχῃ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τὸ δικαίωμα νὰ τὰ καθορίσῃ, διότι σήμερον ὁ καθορισμὸς γίνεται ὡς ἑξῆς: Διαπλέει τὸ καΐκι π.χ. τὸν Κορινθιακὸν κόλπον καὶ τὰ κέντρα διανομῆς ὁρίζονται εἰς τὰς παραλίας. Εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν μου τοῦ Νομοῦ Ξάνθης καὶ Ροδόπης, ὑπάρχει κέντρον διανομῆς εἰς τὸ πόρτο Λάγο καὶ εἰς τὴν Σταυρούπολιν.

§84Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Τὰ εἶπον αὐτὰ πρὸ ὀλίγου: Εἶπον, ὅτι χρειάζεται καὶ αὔξησις τῶν κέντρων διανομῆς, ἀλλὰ καὶ περισσότερον τῆς αὐξήσεως ὁ προσδιορισμὸς τῶν κέντρων διανομῆς εἰς 2 μεμακρυσμένα σημεῖα.

§85Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐν σχέσει μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Στεφάνου, νομίζω, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπέφερον τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων κατὰ 350.000 δραχμάς, δηλαδὴ μὲ ποσὸν ἀνώτερον τῆς τιμῆς των, ἔπρεπε νὰ πᾶνε εἰς τὸν εἰσαγγελέα ἔστω καὶ σήμερον.

§86Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Αὐτὸ ἐλέχθη ἀπὸ ἁρμόδιον ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας. Ὅταν ἔγινεν ἡ Κυβέρνησις ἐγένετο μία σύσκεψις τῶν τριῶν Γενικῶν Γραμματέων καὶ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ἔγινεν ἡ συζήτησις αὐτή.

§87Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐπὶ τῆς ὑπουργίας μου δὲν ὑπῆρξε τοιαύτη καταγγελία. Κατὰ καιροὺς εἰς τὸ παρελθὸν πληροφοροῦμαι, ὅτι ὑπῆρξαν καταγγελίαι, ὅτι ἡ μεσολάβησις τῶν Συνεταιρισμῶν ἐγένετο ἀφορμὴ ὑπερβολικῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν λιπασμάτων, δι’ ὃν λόγον καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τῶν ἐποπτικῶν ὀργάνων τῶν Συνεταιρισμῶν ποὺ διαθέτει ἡ Τράπεζα, ἔδωσε ὁδηγίας νὰ γίνῃ παρακολούθησις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Κατὰ τὸ διάστημα τῆς Ὑπουργίας μου, δὲν εἶχον καμμίαν καταγγελίαν καὶ διαμαρτυρίαν διὰ τὸ θέμα αὐτό. Ὑποθέτω, ὅτι σήμερον ὁμαλῶς γίνεται ἡ διακίνησις τῶν λιπασμάτων ἀπὸ τῶν κέντρων διαθέσεως μέχρι τῶν παραγωγικῶν κέντρων.

§88Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν νομίζετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι διὰ τὸ περισσότερον ἀδιάβλητον τῆς ἐπιτροπῆς κοστολογήσεως τῶν λιπασμάτων, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ μετέχουν αὐτῆς καὶ ἐκπρόσωποι τῶν παραγωγῶν;

§89Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Σᾶς εὐχαριστῶ, διότι μοῦ δίδετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ παραδώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὰ ὀνόματα τῶν ὑπαλλήλων, ποὺ ἀποτελοῦν τὰς ἐπιτροπὰς αὐτάς. «Εἶναι μία τεχνικὴ γνωμοδοτικὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸν κ. Χριστοδούλου.......... (ἀναγινώσκει).........». Αὐτὴ εἶναι τεχνικὴ γνωμοδοτικὴ ἐπιτροπή.

§90Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Χωρὶς τεχνικοὺς ὅμως. Ὁ κ. Λουκέλης ἠξεύρει γενικὴν χημείαν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἠξεύρῃ συγκεκριμένως αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§91Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ). Ὁ κ. Κατακουζηνὸς εἶναι διευθυντὴς τοῦ Ἐδαφολογικοῦ Ἐργαστηρίου Ἀθηνῶν.

§92Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ὁ ἄλλος εἶναι τῆς Διευθύνσεως Ἄρτου τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ.

§93Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Πῶς ἐννοεῖτε τὸν εἰδικόν;

§94Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Ὅταν κάμνει κανεὶς ἐπιτροπὴν κοστολογήσεως πρέπει νὰ ὑπάρχουν 3–4 εἰδικοὶ αὐτῆς τῆς δουλειᾶς, ποὺ κάμνουν κοστολόγησιν. Δὲν ἠμπορεῖτε σεῖς νὰ κάμετε κοστολόγησιν τῆς κλωστοϋφαντουργίας ἢ ἐγὼ τῶν ὑφασμάτων. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι 1–2 ἐκπρόσωποι τῶν παραγωγικῶν τάξεων. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι 1–2 ἐκπρόσωποι τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., οἱ ὁποῖοι δουλεύουν ἐκεῖ μέσα καὶ τὰ ἠξεύρουν αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἔτσι γίνεται ἡ ἐπιτροπή, ὄχι μὲ ὑψηλὰ ὀνόματα.

§95Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Σεῖς προσθέσατε μερικούς, οἱ ὁποῖοι μόνον εἰδικοὶ δὲν εἶναι. Διότι οὔτε ὁ ἐκπρόσωπος τῶν παραγωγῶν, οὔτε ὁ ἐκπρόσωπος τῶν ἐργατῶν εἶναι εἰδικοί. Καὶ προσθέτω, ὅτι οὐδείς, πλὴν ὑμῶν, κ. συνάδελφε, ὑπεστήριξεν, ὅτι οἱ γεωπόνοι εἶναι ξένοι πρὸς τὰ λιπάσματα.

§96Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Ὁ γεωπόνος εἶναι διὰ νὰ χρησιμοποιῇ τὰ λιπάσματα, ὄχι διὰ νὰ κατασκευάζῃ καὶ κοστολογῇ λιπάσματα. Ἐξ ἄλλου, σχετικῶς μὲ αὐτὸ ποὺ εἴπατε, ὅτι αὐτοὶ ποὺ ἐπρότεινα ἐγὼ δὲν εἶναι τεχνικοί, σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ὅταν ἔκαμα τὸν ἀγῶνα τῆς φύρας τοῦ βάμβακος, τὸν καιρὸν τοῦ Βαρβαρέσσου, τότε ἐπῆρα ἀπὸ τοὺς κυρίως εἰδικούς, ἀπὸ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε., ἀνθρώπους ποὺ δούλευαν τὰ μηχανήματα καὶ κατέβασα τὴν φύραν ἀπὸ 21 εἰς 6,9%. Ἐὰν δὲν εἶχα αὐτούς, δὲν θὰ εἶχα τὸ ἀποτέλεσμα αὐτό. Μοῦ ἔφεραν διεθνεῖς ἐμπειροτέχνας, διεθνεῖς ἐπιστήμονας, οἱ ὁποῖοι ἦλθαν ἐδῶ νὰ βεβαιώσουν, ὅτι διεθνῶς, εἰς τὴν Ἀγγλίαν, τὴν Γαλλίαν, τὴν Γερμανίαν, ἡ φύρα εἶναι 15½–16% καὶ ἡμεῖς εἰς τὸ ἐργοστάσιον τοῦ Φουστάνου, τὸ χειρότερον ποὺ ὑπῆρχεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὴν ἐβγάλαμεν 6,9%, κύριοι! Ἔτσι γίνεται ἡ κοστολόγησις.

§97Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει—καὶ ἐνδιαφέρει ὅλον τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν —εἶναι τοῦτο: Εἶναι δυνατὸν νὰ μειωθοῦν αἱ 50.000 δραχμαί, αἱ ὁποῖαι σήμερον δαπανῶνται διὰ κάθε στρέμμα, προκειμένου νὰ λιπανθῇ, ἀπὸ τὸν ἀγρότην;

§98Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημά σας θὰ λάβετε ἐν συνεχείᾳ τῆς ὁμιλίας μου.

§99Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ. Αὐτὸ ἐνδιαφέρει, κύριε Ὑπουργέ! Ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ μειώσετε τὰς 50.000 δρχ., ποὺ διαθέτει σήμερον ὁ ἀγρότης διὰ τὴν λίπανσιν ἑνὸς στρέμματος, δεδομένου μάλιστα, ὅτι τὰ ἰδικά μας χωράφια, εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα, δὲν ἀποδίδουν οὔτε τὸ ἕνα πέντε. Ὅταν δὲ διαθέτωμεν 25 ὀκάδες σιτάρι διὰ νὰ ἀποσβέσωμεν τὰ ἔξοδα λιπάνσεως τοῦ ἑνὸς στρέμματος, καταλαβαίνετε ἂν εἶναι συμφέρουσα ἡ καλλιέργεια ὑπὸ τὰ συνθήκας αὐτάς.

§100Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κανεὶς δὲν ἀμφισβητεῖ τὴν ἐντιμότητα ἢ τὸ ἀνεπίληπτον τῶν προσώπων, ποὺ ἀποτελοῦν τὰς Ἐπιτροπὰς κοστολογήσεως. Ἐγὼ θὰ ἐπρότεινα, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ προστεθοῦν δύο τεχνικοὶ διὰ τὰ λιπάσματα τοῦ Πανεπιστημίου, οἱ καθηγηταὶ τῆς Ὀργανικῆς καὶ τῆς Ἀνοργάνου Χημείας, καὶ ἕνας δικαστικός, Ἔτσι θὰ παύσῃ νὰ ἀμφισβητῆται τὸ ἀδιάβλητον τῆς Ἐπιτροπῆς. Σᾶς ἐνδιαφέρει δὲ καὶ σᾶς, κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Διότι οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου ἔχουν τὰς τεχνικὰς γνώσεις ποὺ χρειάζονται. Ἀφοῦ συζητοῦμεν νὰ πάρωμεν ἐργάτας καὶ ἀγρότας, δὲν ἠμπορεῖ ἕνας καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου νὰ προσφέρῃ κάτι ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἔλεγχον τῆς κοστολογήσεως;

§101Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Θέλετε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἔχετε κοστολόγησιν πραγματικήν; Σᾶς κάμνω μίαν πρότασιν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι καὶ ἡ λυδία λίθος, τὴν ἑξῆς: Νὰ ἀφήσετε τὴν Ἑταιρείαν Λιπασμάτων καὶ ὅλας τὰς Ἑταιρείας Λιπασμάτων νὰ κάμουν μόνες των κοστολογήσεις, ἀλλ’ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ κάμουν ἀκριβῆ κοστολόγησιν. Θὰ βάλουν μέσα καὶ ἕνα βιομηχανικὸν κέρδος ἄλφα. Εἰς περίπτωσιν ὅμως κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρεθῇ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἀποδείξῃ ὅτι εἶναι ἐσφαλμένη αὐτὴ ἡ κοστολόγησις, νὰ τιμωροῦνται οἱ Διευθυνταὶ τῶν Ἑταιρειῶν ἀπὸ 3–12 μῆνες φυλάκισιν, χωρὶς νὰ ἠμποροῦν νὰ τὴν ἐξαγοράσουν. Θὰ ἴδητε ἔτσι, ὅτι αὔριον τὸ πρωὶ ἡ κοστολόγησις θὰ κατέλθῃ κατὰ 30%.

§102Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Εἶναι μία ἄποψις, ἡ ὁποία, ἐν ὄψει τοῦ ὅτι ἀπεδέχθην προκαταβολικῶς τὴν πρότασιν πολλῶν συναδέλφων, πρὸς σύστασιν διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ θέματος, ἠμπορεῖ νὰ ἀχθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ συζητηθῇ. Πάντως ἔχω νὰ συμπληρώσω ὅτι αὐτὴν τὴν τεχνικὴν Ἐπιτροπὴν ἀκολουθεῖ ἡ κυρία Ἐπιτροπὴ κοστολογήσεως, ἡ ὁποία ἀπαρτίζεται ὡς ἑξῆς: «Ἀπὸ τὸν κ. Κατακουζηνὸν........... «........ (ἀναγινώσκει)........». Πέραν δὲ τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς ὑπάρχει Ἐπιτροπὴ, ἡ ὁποία κάμνει ἀπολογιστικὸν ἔλεγχον τῶν δαπανῶν τῆς ΑΤΕ καὶ ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸν κ. Ἀποστολᾶτον... «........ (ἀναγινώσκει)........».

§103Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Λαμβάνουν ἀποζημίωσιν τὰ μέλη αὐτῶν τῶν Ἐπιτροπῶν, κ. Ὑπουργέ;

§104Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι τὸ νόημα τῶν ὅσων εἶπον, ὅτι δὲν ὑπάρχει στάδιον μειώσεως τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων. Ἤθελα ἁπλῶς νὰ εἴπω, ἀποκρούων τὸν ἐπερωτήσαντα, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν οὔτε ἀμέλεια, οὔτε δόλος εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν λιπασμάτων εἴτε ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, εἴτε ἐκ μέρους τῆς ΑΤΕ καὶ ὅτι δὲν ἐνδείκνυται σήμερον νὰ μεταστῶμεν εἰς ἕν ἄλλο καθεστὼς καὶ δὴ τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθέρας ἐμπορίας τῶν λιπασμάτων. Ἄλλωστε ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν διακοπῶν τὰς ὁποίας ὑπέστη ὁ ἐπερωτῶν, κατέληξεν καὶ ὁ ἴδιος, ἀφοῦ κατεκεραύνωνε τὴν Α.Τ.Ε., τελικῶς νὰ εἴπῃ, ὡς εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφέρεται, ὅτι πρέπει νὰ ἀπονείμετε τὸν δίκαιον ἔπαινον εἰς τὴν Α.Τ.Ε. καὶ εἰς τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις, διότι ἐπέτυχον νὰ διαχειρισθοῦν τὴν ὑπόθεσιν τῶν λιπασμάτων κατὰ τὸν ἐπιτυχέστερον τρόπον. Ἰδοὺ τί, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς μίαν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων. 1) Νὰ γίνῃ αὐτὸ ποὺ γίνεται εἰς τὰ περισσότερα κράτη, ἐκεῖνα ποὺ εἶναι πολὺ πλέον προηγμένα γεωργικῶς, ἡ ἐπιδότησις τῶν λιπασμάτων. Πρὸ δύο ἐτῶν, μὲ ἐπιμονὴν πολλήν, τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Γεωργίας, εἶχε ἀναγραφῆ ἕνα κονδύλιον 20 δισεκατομμυρίων εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. Δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ διατεθῇ ἓν τέλει. Εἶναι τόσον μεγάλη ἡ σημασία τῶν λιπασμάτων διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γεωργίας καὶ εἶναι τόσον δυσχερὴς καὶ ἄδικος ἡ θέσις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς μέσα εἰς τὸ σύνολον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς ἀνισορροπίας τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ τῶν τιμῶν τῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα καταναλίσκουν οἱ ἀγρόται, ὥστε ἡ θυσία αὐτὴ ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Δυστυχῶς αἱ κρατοῦσαι οἰκονομικαὶ συνθῆκαι, αἱ γνωσταὶ καὶ εἰς ὑμᾶς, δὲν ἐπιτρέπουν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀποδεχθῇ τοιοῦτον αἴτημα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Γνωρίζετε ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν κάθε δραχμὴ ἡ ὁποία προστίθεται εἰς τὸ σκέλος τῶν δαπανῶν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, πρέπει μοιραίως νὰ περικόπτεται ἀπὸ τὴν ἀνασυγκρότησιν. Ἡ πρόθεσίς μου εἶναι, ἐὰν εὑρίσκωμαι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς ὁδοῦ Φιλελλήνων, ὅταν θὰ συντάσσεται ὁ προϋπολογισμὸς 1952–1953, νὰ ἐπιμείνω νὰ ἀναγραφῇ πίστωσις ἀνάλογος. Εἶναι ἀπαράδεκτον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας φορολογοῦμεν ἀντὶ νὰ ἐπιδοτοῦμεν τὰ λιπάσματα. Διότι καὶ αὐτὸ συμβαίνει εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὑπάρχει φόρος κύκλου ἐργασιῶν 6% ἐπὶ τῶν παραγομένων ἐγχωρίων λιπασμάτων. Θὰ ὑπάρξῃ ἐντεῦθεν μία ἀνακούφισις διὰ τὰς τιμὰς τῶν λιπασμάτων, ἐὰν ὁδεύσωμεν πρὸς κατάργησιν τοῦ φόρου αὐτοῦ. Καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἤδη ἀπετάνθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, χωρὶς νὰ διατηρῇ πολλὰς ἐλπίδας, ὅτι κατὰ τὸν τρέχοντα τουλάχιστον προϋπολογισμὸν θὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ αἴτημα αὐτό. Γίνεται πολὺς λόγος διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων. Μέχρι τοῦδε δὲν εἴχομεν ἀποτελέσματα σπουδαῖα ἀπὸ τὴν χρηματοδότησιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀκριβῶς διὰ νὰ βελτιωθοῦν οἱ ὅροι τῆς παραγωγῆς τῶν ἐγχωρίων λιπασμάτων. Ὑπολογίζομεν ὅμως ὅτι μέχρι τοῦ τέλους τοῦ 1952 νά ἔχουν ὁλοκληρωθῆ αἱ σχετικαὶ ἐγκαταστάσεις, ὥστε καὶ αὔξησιν τῆς παραγωγῆς τῶν λιπασμάτων νὰ ἔχωμεν καὶ μείωσιν σημαντικὴν τοῦ κόστους αὐτῶν. Αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ὑπολογίζουν, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν μέχρι καὶ μειώσεως κατὰ 20% τοῦ σημερινοῦ κόστους τῶν λιπασμάτων, τῶν ἐγχωρίων. Ἀκόμη, κύριοι Βουλευταί, βασικὸν ζήτημα, βασικὸς ὅρος ἐπιλύσεως τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ ζητήματος, εἶναι ἡ ἵδρυσις τοῦ Ἐργοστασίου Ἀζώτου. Εἶναι περιττὸν νὰ ἀναπτύξω τί ὠφελήματα πρόκειται νὰ προκύψουν. Νὰ ἀναφέρῃ κανεὶς τὸν τομέα τὸν συναλλαγματικόν; Δέκα ἑκατομμυρίων δολλαρίων κατ’ ἔτος θὰ προκύψῃ ὠφέλεια εἰς τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν, τὸ ὁποῖον στενάζει ὑπὸ τὸ βάρος τῶν διαρκῶν ἐλλειμμάτων. Ὅτι ἐντεῦθεν θὰ ὑπάρξῃ ἐπίσης μία σημαντικὴ μείωσις τοῦ κόστους εἶναι ἐπίσης φανερόν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἄκαμπτος εἶναι ἡ ἐπιμονὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως γνωρίζετε, παρὰ τὰς διατυπουμένας ἀντιρρήσεις, ἄκαμπτος εἶναι ἡ ἐπιμονή, ἐπαναλαμβάνω, τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ νὰ διατεθοῦν τὰ ἀνάλογα μέσα διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ἐργοστασίου αὐτοῦ.

§105Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ εἶναι κρατικὸν τὸ ἐργοστάσιον κύριε Ὑπουργέ;

§106ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ ὑποτίμησις, κύριε Ὑπουργέ, τί κάμνει;

§107Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Νομίζω ὅτι τὸ ἕνα εἶναι ἀρκετὰ συνδεδεμένον μὲ τὸ ἄλλο. Καὶ σήμερον ἀκόμη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἐγένετο μία κρίσιμος συζήτησις διὰ τὸ θέμα τῆς ὑποτιμήσεως. Θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν περαιτέρω προσπάθειαι μειώσεως τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων, ἐὰν εὑρεθῇ ἡ Α.Τ.Ε. εἰς θέσιν νὰ μειώσῃ τὸ ἐπιτόκιον τῶν δανείων τὰ ὁποῖα παρέχει εἰς τοὺς παραγωγούς, διὰ τὴν προμήθειαν τῶν λιπασμάτων. Ἀκόμη γίνονται προσπάθειαι καὶ πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἐννοεῖ νὰ εἰσπράττῃ αὐτὸν τὸν τόκον διὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν πιστώσεων πρὸς τὴν Α.Τ.Ε., νὰ παραιτηθῇ.

§108ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δικαίωμά της εἶναι νὰ παραιτηθῇ κύριε Ὑπουργέ;

§109Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ὅπως καὶ ἂν εἶναι δὲν νομίζω ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις. Δηλαδὴ τὸ ἀνεκίνησα τὸ θέμα καὶ νομίζω δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις. Δὲν εἶναι πάρα πολὺ σημαντικὴ ἡ ἐπιβάρυνσις ἐκ τῆς αἰτίας αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ συμβολικῶς δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξουν αὐτὰ τὰ ἐπιτόκια.

§110Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ ἴδετε ὅτι τὰ 7 δισεκατομμύρια αὐτὰ δὲν ἀποτελοῦν πάγιον ἔλλειμα δι’ ἕκαστον χρόνον, ἀλλὰ ὑπῆρξαν ἔλλειμμα μόνον ἑνὸς ἔτους.

§111Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Χαίρω πολὺ διότι μοῦ δίδετε τὴν εὐκαιρία νὰ ἀπαντήσω καὶ νὰ εἴπω ὅτι συμφωνῶ μὲ ὅσα εἴπατε, ὅτι τὸ ἔλλειμμα αὐτὸ προέκυψεν ἀπὸ μίαν περίπτωσιν εἰδικῆς διαθέσεως λιπασμάτων εἰς τὸ πρῶτον ἑξάμηνον, τὸ πρὸ τοῦ 1951, εἰς τιμὴν πολὺ μικροτέραν ἐκείνης τὴν ὁποίαν ὑπεχρεώθη ἡ ΑΤΕ νὰ πληρώσῃ τελικῶς εἰς τὴν Ἑταιρείαν Λιπασμάτων. Δηλαδὴ παρέλαβε λιπάσματα ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν ἡ Τράπεζα, δὲν εἶχε γίνει ἡ κοστολόγησις, ἐπῆγε τότε ἡ διάθεσις λιπασμάτων εἰς τὰ κέντρα καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔδωσε ἐντολὴν «προωθήσατε τὰ λιπάσματα καὶ διαθέσατέ τα κατὰ τὴν ἰσχύουσαν μέχρι σήμερον τιμήν». Ὅταν ἔγινε τοῦτο μετὰ 6 μῆνας ὑπεχρεώθη ἡ ΑΤΕ νὰ πληρώσῃ εἰς τὴν Ἑταιρείαν τὴν διαφοράν.

§112Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐνθυμεῖσθε, ἴσως καὶ παλαιότερον εἶχον γίνει τοιαῦται ἀποφάσεις καὶ εἴχομεν κάμει καὶ νομοσχέδιον μὲ τὸν ἀείμνηστον Διομήδη.

§113Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Νομίζω ὅτι ὀρθὴ εἶναι ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ ὀρθοτέρα ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Μπαλτατζῆ, διὰ τὴν παρουσίαν ἐκπροσώπων τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν κοστολογήσεως, ἔστω καὶ συμβολικὴν ἀκόμη ἀξίαν ἂν εἶχε, θὰ ἐπεβάλλετο νὰ μετέχῃ καὶ ἐκπρόσωπος τῶν παραγωγῶν.

§114Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αὐτὸ εἶχε γίνει δεκτὸν ἀπὸ τοῦ 1949 καὶ εἶχεν ἔλθη καὶ ἐργατικὸς παράγων τῆς ΓΣΕΕ. Εἶχε γίνει δεκτὸν νὰ μετέχῃ καὶ ἐκπρόσωπος τῶν ἐργατικῶν καὶ παραγωγικῶν τάξεων. Δὲν παρηκολούθησα ὅμως ἔκτοτε τί ἐγένετο εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν κοστολογήσεως.

§115Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἐψηφίσθη πρὸ ἡμερῶν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ὁ νόμος περὶ συλλογικῶν σχέσεων καὶ ὑπάρχει εἰς αὐτὸν ἄρθρον, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται Ἐπιτροπὴ ἀποτελουμένη καὶ ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ὡς σκοπὸν, ἐν τῇ προσπαθείᾳ της νὰ κανονίζῃ τὰ διάφορα σχετικὰ προβλήματα, νὰ ὑπεισέρχεται εἰς τὴν ἀναζήτησιν τοῦ ὑποβιβασμοῦ τοῦ κόστους καὶ συνεπῶς ὁ σκοπὸς αὐτὸς πληροῦται διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης.

§116Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Θὰ ὑπάρξῃ ἴσως ἐκ τῆς Ἐπιτροπῆς κάποια βελτίωσις διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ποὺ μᾶς ἀπασχολεῖ τώρα. Μία ἀκόμη σημαντικὴ ἐπιβάρυνσις, κύριοι συνάδελφοι, ἦτο ἡ ἀξία τῶν χρησιμοποιουμένων σάκκων, διὰ τὴν ἐνσάκκισιν τῶν λιπασμάτων. Ὡς τοιοῦτοι χρησιμοποιοῦνται οἱ συνήθεις σάκκοι ἀπὸ ἰούτην. Ἔκρινα ὅτι ἐπεβάλλετο νὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὸ καθεστὼς αὐτό. Ὁμολογῶ, ὅτι τὸ ἐσκέφθην πάρα πολὺ καὶ ἡ εὐθύνη ἦτο κάπως σοβαρά. Ἐπροτίμησα ὅμως νὰ ἀναλάβω τὴν εὐθύνην καὶ νὰ πᾶμε πρὸς τὴν χρησιμοποίησιν τῶν χαρτίνων σάκκων. Ἐντεῦθεν ἔχομεν οἰκονομίαν 50%, διότι 50% εὐθηνότεροι εἶναι οἱ χάρτινοι σάκκοι. Σημειωτέον, ὅτι δὲν διεπίστωσα κἂν ὅτι ὑπῆρχεν ὠφέλεια τοῦ παραγωγοῦ ἐκ τῶν σάκκων ἰούτης, διότι τὰ λιπάσμασματα καταστρέφουν τοὺς σάκκους αὐτούς, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ ἡ χρησιμοποίησίς των δι’ ἄλλον σκοπόν. Δὲν τολμῶ ὅμως νὰ προχωρήσω εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Χλουβεράκη, νὰ μεταφέρωνται εἰς τὰ ἐπιλιμένια κέντρα χύδην τὰ λιπάσματα.

§117Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κάμετε μίαν προσπάθειαν, διότι εἰς τὰ ἐπιλιμένια κέντρα τὰ ἔξοδα θὰ εἶναι μηδέν.

§118Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Θὰ ὑπάρχῃ κίνδυνος νοθείας.

§119Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Καὶ σήμερον ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ νοθεία, διότι τὰ πηγαίνουν εἰς τὰ κέντρα τῶν χωριῶν, τὰ χύνουν κάτω καὶ μετὰ τὰ ζυγίζουν. Ἑπομένως εἰς τὸ ζήτημα τῆς νοθείας ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ καὶ εἰς τὸ τελευταῖον ἀποθηκευτικὸν κέντρον.

§120Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μὲ χαρτίνους σάκκους ἠμποροῦμεν νὰ μεταφέρωμεν λιπάσματα διὰ θαλάσσης;

§121Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Βεβαίως. Θὰ λαμβάνωνται ὅλα τὰ ἀπαραίτητα μέτρα. Ἀκόμη ἕνας συντελεστὴς σοβαρός, ὁ ὁποῖος κρατεῖ ὑψηλὰ τὴν τιμὴν τῶν λιπασμάτων, εἶναι οἱ ναῦλοι τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ὅπως γνωρίζετε, μὲ τὴν συγκρότησιν τῶν κοινῶν ταμείων, ὑπῆρξε μία σημαντικὴ ὕψωσις τῶν ναύλων τοῦ ἐσωτερικοῦ τῶν χερσαίων μεταφορῶν. Ὑπάρχει ἀκόμη μία ἀπόφασις παλαιά, μοῦ φαίνεται ἐπὶ ὑπουργίας Ἐμπ. Ναυτιλίας τοῦ κ. Κάντζια, ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ὑποχρεώνει τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ τηρῇ τὸ ἐπίσημον ναυτολόγιον διὰ τὴν μεταφορὰν διὰ θαλάσσης τῶν ἐφοδίων. Ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα διὰ δημοπρασίας ἐπιτυγχάνει πολὺ μικροτέρους ναύλους τῶν ἐπισήμων καὶ δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ ὠφεληθῇ τὸ κόστος τῶν λιπασμάτων ἀπ’ αὐτὴν τὴν οἰκονομίαν. Καὶ λέγω ὅτι, ὅταν ὑπάρχουν μικραὶ προσφοραὶ μεταφορικῶν μέσων, οἱ μεταφυρεῖς δὲν σέβονται τὸ ἐπίσημον ναυτολόγιον καὶ ζητοῦν μεγαλυτέρους ναύλους. Τὸ ζήτημα θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ θὰ δώσωμεν μίαν λύσιν, διότι καὶ ἄλλοι ὀργανισμοί, ὅπως ἡ Ἐλαιουργική, εἶναι ἀπηλλαγμένοι τῶν ἐπισήμων ναύλων καὶ καταβάλλουν μειωμένους τοιούτους, ὅπως ἡ Ἐλαιουργικὴ πληρώνῃ μειωμένον ναῦλον διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ ἐλαίου. Ἀκόμη τὸ φοβερώτερον ὅλων εἶναι τὰ περίφημα φορτοεκφορτωτικὰ εἰς τοὺς λιμένας. Ὡς γνωρίζετε, τὰ τιμολόγια αὐτὰ ἐμπεριέχουν καὶ δόσιν κοινωνικῆς προνοίας, δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν κοινωνικῶς προσφερομένην ἐργασίαν, ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ ἐπάγγελμα εἶναι κατωχυρωμένον, ἡ ἐπιβάρυνσις εἶναι σημαντική. Δι’ αὐτὸ παρεκάλεσα νὰ ὑπάρχῃ εἰδικὸν τιμολόγιον διὰ τὰ λιπάσματα καὶ παρομοίαν προσπάθειαν ἔκαμα καὶ πρὸς τὸν συνάδελφον ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν διὰ τὸν καθορισμὸν εἰδικῶν τιμολογίων μεταφορᾶς μὲ τὰ Κοινὰ Ταμεῖα τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων. Δὲν εἶναι δὲ παράδοξον τοῦτο, διότι εἰς ὅλας τὰς χώρας γίνεται μία εἰδικὴ μεταχείρισις τῶν λιπασμάτων δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς ἐπιβαρύνσεις. Τέλος θὰ ἠδύνατο νὰ ὁδηγήσῃ εἰς κάποιαν ἀνακούφισιν ἡ αὔξησις τῶν λιμένων ἐκφορτώσεως τῶν εἰσαγομένων ἔξωθεν λιπασμάτων. Ἐὰν ἐνθυμηθῶμεν τὴν προπολεμικὴν ἐποχήν, τὴν ὁποίαν νοσταλγεῖ ὁ ἐπερωτῶν συνάδελφος, θὰ εἴχομεν ἕνα καὶ μόνον λιμένα, τὸν Πειραιᾶ, διότι ἐκεῖ ἐγένετο ἡ ἐκφόρτωσις τῶν 90% τῶν λιπασμάτων. Κατέστη δυνατὸν κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον νὰ φθάσωμεν εἰς πέντε λιμένας τὸ 1949, εἰς 8 λιμένας τὸ 1950 καὶ εἰς 13 λιμένας τὸ 1951, δηλαδὴ εἰς 13 λιμένας ὅπου φορτία ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐρχόμενα, ἐκφορτώνονται κατ’ εὐθεῖαν. Τοῦτο σημαίνει ἕνα σημαντικὸν βῆμα, διότι ἀποφεύγεται ἡ διακίνησις—ἐξόχως δαπανηρὰ— εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ μέχρι τῶν διαφόρων αὐτῶν λιμένων. Ἐγένετο προσπάθεια καὶ ἐπέμεινα εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ν’ αὐξηθῇ περαιτέρω ὁ ἀριθμὸς λιμένων ἐκφορτώσεως. Δὲν εἶναι ἡ ἀντίρρησις τῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία ἐπιπλέκει τὸ ζήτημα, ἀλλ’ εἶναι περισσότερον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, διότι αὐτὸ σημαίνει διάθεσιν περισσοτέρου συναλλάγματος διὰ ναύλους. Ὅπου δηλαδὴ ἕνα πλοῖον ἐρχόμενον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὑποχρεοῦται νὰ προσεγγίζῃ εἰς περισσοτέρους λιμένας, ζητεῖ τὸν λεγόμενον ἐπίναυλον καὶ ἐκεῖ παρουσιάζεται ἡ δυσκολία, διότι ἀπαιτεῖται περισσότερον συνάλλαγμα. Αὐτὰ εἶναι τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν περαιτέρω μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων. Ἀπόκειται φυσικὰ εἰς τὴν ἔμφρονα κρίσιν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς νὰ ἐρευνήσῃ εἰδικώτερον τὸ θέμα καὶ νὰ ὑποδείξῃ καλύτερα καὶ ἀποτελεσματικώτερα μέσα. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἤθελα νὰ τελειώσω τὴν ἀγόρευσίν μου πρὶν ἢ ἀπαντήσω εἰς ἄλλον διακεκριμένον καὶ ἀπουσιάζοντα συνάδελφον, τὸν κ. Μπουρνιᾶν, ὁ ὁποῖος, κατὰ ἕνα θορυβώδη τρόπον, ἐνεφάνισε τὸ θέμα τῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν λιπασμάτων διὰ τῶν ναύλων τοῦ ἐξωτερικοῦ. Εἶπεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅτι ἐκ πληροφοριῶν καὶ στοιχείων, τὰ ὁποῖα συνεκέντρωσεν, ἐσχημάτισε τὴν γνώμην, ὅτι δὲν γίνεται ἐπιμελῶς καὶ κανονικῶς ἡ ἀνάθεσις τῶν μεταφορῶν τῶν λιπασμάτων ἐκ τῶν λιμένων τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Διότι πολλάκις συμβαίνει πράγματι νὰ ἀγοράζωμεν λιπάσματα παραδοτέα εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς καὶ παρετήρησεν, ὅτι συμβαίνει, ὥστε μεταξὺ τοῦ ναύλου, ἀντὶ τοῦ ὁποίου ἀναλαμβάνει ὁ μεταφορεὺς νὰ μεταφέρῃ τὰ λιπάσματα ἐδῶ καὶ τοῦ ναύλου, τὸν ὁποῖον πληρώνει ὁ ἐργολάβος τῆς μεταφορᾶς εἰς τὸν ἐφοπλιστήν, ὑπάρχει μία διαφορά. Πράγματι, ὁ μεσολαβῶν. ὁ ναυλομεσίτης, εἶναι φυσικὸν νὰ εἰσπράξῃ ναῦλον περισσύτερον ἀπὸ ἐκεῖνον, ποὺ θὰ πληρώσῃ εἰς τὸν ἐφοπλιστήν. Ἀλλὰ ὅταν αὐτὸ εἶναι ἀποτέλεσμα δημοπρασίας, ἡ ὁποία προκηρύσσεται πάντοτε ἐγκαίρως, διὰ τὴν ὁποίαν γίνονται αἱ προσήκουσαι δημοσιεύσεις, καὶ ὅταν ἡ δημοπρασία κατακυροῦται πάντοτε εἰς τὸν μειοδότην, τί θὰ εἶχε κανεὶς ἀκόμη νὰ ζητήσῃ, τί μέτρα νὰ λάβῃ διὰ ν’ ἀποφύγῃ αὐτὸ τὸ κέρδος τοῦ μεσίτου εἰς βάρος τοῦ ναύλου τοῦ ἐμπορεύματος; Ἐσκέφθημεν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ νὰ ὑποχρεώσωμεν τὴν Τράπεζαν νὰ ἀποκλείῃ τοὺς ναυλομεσίτας καὶ ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι οὐδέποτε οἱ ἐφοπλισταὶ ἐμφανίζονται διὰ νὰ μετάσχουν εἰς δημοπρασίας, διότι οἱ ἐφοπλισταὶ ἔχουν τὰ γραφεῖα των εἰς Λονδῖνον καὶ δὲν θέλουν νὰ συμβάλλωνται ἐδῶ. Ὁ ναυλομεσίτης ἀναλαμβάνει, ἐπὶ ἰδίῳ κινδύνῳ, μίαν μεταφοράν. Ὑπάρχουν στοιχεῖα ἀποδεικνύοντα ὅτι ναυλομεσίτης ἀνέλαβε μεταφορὰν ἀντὶ ναύλων μικροτέρων ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπλήρωσεν εἰς τὸν ἐφοπλιστήν, διότι ἀναλαμβάνει τὴν μεταφοράν, ὑπολογίζων ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ ναύλωσιν εἰς τὸ Χ ποσόν, καὶ δὲν καθίσταται τοῦτο δυνατὸν ἐκ τῶν ὑστέρων. Βεβαίως ὑπάρχει τὸ ἄλλο σύστημα, νὰ κάμῃ ἡ Τράπεζα ἀπ’ εὐθείας ναυλώσεις ἄνευ δημοπρασίας, ἀλλὰ τότε ποῖος θὰ καλύπτῃ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἢ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅταν ἄνευ δημοπρασίας ἀναθέτῃ τὰς μεταφορὰς καὶ ὑπάρξῃ περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ καὶ ἑνὸς σέντς εὐθηνότερον ναῦλον;

§122Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Αἱ τιμαὶ τῶν ναύλων εἶναι στάνταρ. Δύναται ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ παρακαλέσῃ τοὺς ἑλληνικοὺς ἐφοπλιστικοὺς οἴκους νὰ ἀναλάβουν καὶ μὲ μειωμένην τιμὴν τὴν μεταφορὰν τῶν λιπασμάτων. Δὲν ἔγινε ποτὲ ἡ προσπάθεια αὐτὴ ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης παρὰ μόνον ἔχει τὸ σύστημα τὸ γνωστόν.

§123Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἀπὸ τὰ πρακτικὰ ποὺ ἔχω, τῶν ἑκάστοτε δημοπρασιῶν παρατηρῶ, ὅτι λαμβάνει μέρος εἰς αὐτὰς πληθὺς ἐνδιαφερομένων, ὥστε πραγματικῶς νὰ γίνεται συναγωνισμός, διότι ἐγὼ ὑπωπτεύθην μὴ τυχὸν γίνεται συνεννόησις μεταξύ των, ἀλλὰ βλέπω διάφορα πρόσωπα.

§124Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐγὼ λέγω τοῦτο, ἐφ’ ὅσον αἱ τιμαὶ εἶναι στάνταρ, δηλαδὴ αἱ τιμαὶ τῶν ναύλων τοῦ ἐξωτερικοῦ, νομίζω ὅτι δύναται ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα διὰ νὰ φύγῃ καὶ αὐτὴ ἡ ὑπόνοια, ἀπ’ εὐθείας νὰ ἔλθῃ εἰς συμφωνίαν μὲ τοὺς Ἑλληνικοὺς ἐφοπλιστικοὺς οἴκους καὶ βάσει τῆς προσπαθείας αὐτῆς καὶ τῶν ὅσων ἔχουν ἀπολαύσει σήμερον οἱ ἐφοπλισταὶ ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, αἰρόμενοι ἀπὸ τὸν πατριωτισμόν των, νὰ δώσουν ἕνα μειωμένον ναῦλον.

§125Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Συγκινοῦνται ἀπὸ τέτοια πράγματα οἱ ἐφοπλισταί, κύριε συνάδελφε;

§126Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸ σύστημα τῆς δημοπρασίας. Φυσικά, ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην νὰ ἐπιβάλῃ ἕνα τοιοῦτον καθεστώς, τότε μόνον διατασσομένη ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, θὰ κάμῃ ἀνάθεσιν ἄνευ δημοπρασίας. Πάντως τὸ ζήτημα τὸ μελετῶ, διότι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου δὲν ἀκολουθεῖται αὐτὸς ὁ δρόμος, δηλαδὴ ὁ δρόμος τῆς ἀπ’ εὐθείας ἀναθέσεως. Τὸ ἐρευνῶ καὶ ἐν καιρῷ θὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἄλλωστε ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ μελετήσῃ καὶ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§127Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Οἱ ἀγρόται παραπονοῦνται διὰ τὴν ἀκρίβειαν τῶν λιπασμάτων, ἀλλὰ παραπονοῦνται καὶ διὰ τὸ ὅτι δὲν ἔχουν καθοδήγησιν τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὴν χρῆσιν τῶν λιπασμάτων. Δηλαδὴ ρίχνουν φωσφορικὰ λιπάσματα ἐκεῖ ποὺ χρειάζονται ἀζωτοῦχα καὶ ἀντιστρόφως.

§128ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα, ἄσχετον μὲ τὴν ἐπερώτησιν.

§129Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὄχι, δὲν εἶναι ἄσχετον. Προπολεμικῶς ἡ ἑταιρεία Λιπασμάτων εἶχε μελετήσει τὸ ἔδαφος τῆς χώρας καὶ εἶχε καταρτίσει ἐδαφολογικὸν χάρτην. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ἔχει κάμει αὐτὴν τὴν ἐδαφολογικὴν μελέτην, τὴν λεπτομερῆ μελέτην, ὥστε νὰ γνωρίζουν οἱ ἀγρόται μας ποῖα λιπάσματα θὰ χρησιμοποιποῦν διὰ κάθε καλλιέργειαν, διὰ κάθε δένδρον, καὶ διὰ κάθε τόπον, ὥστε νὰ μὴ αἰσθάνωνται τὸ βάρος τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων; Διότι ἐὰν χρησιμοποιήσουν καλῶς τὰ λιπάσματα, τότε δὲν θὰ τοὺς κακοφαίνεται ἐὰν αὐξάνωνται αἱ τιμαὶ τῶν λιπασμάτων.

§130Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Νομίζω, ὅτι καὶ οἱ γεωπόνοι τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας καὶ οἱ γεωπόνοι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης μὲ αὐτὸ ἀσχολοῦνται. Τοῦτο μόνον δὲν συμβαίνει πάντοτε, τὸ νὰ ἀκολουθοῦν οἱ γεωργοὶ τὰς ὁδηγίας τῶν γεωπόνων. Πολλάκις δυσπιστοῦν, διότι συμβαίνει πολλάκις νὰ γίνωνται καὶ σφάλματα καὶ δι’ αὐτὸ οἱ παραγωγοὶ δυσπιστοῦν. Δι’ αὐτὸ πολλὲς φορὲς δὲν ἀποδίδουν τὰ λιπάσματα ὅ,τι περιμένομεν νὰ ἀποδώσουν.

§131Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συντόμως πρόκειται νὰ μειωθῇ ἡ τιμὴ τῶν λιπασμάτων καὶ κατὰ ποῖον ποσοστόν; Αὐτὸ θέλομεν νὰ μᾶς πῆτε. Τί ἠμπορεῖ εἰς τὴν πραγματικότητα νὰ εἶναι ἡ μείωσις αὐτή;

§132Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε συνάδελφε, ἐξαρτᾶται, ἐὰν θὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ μέτρα ποὺ ἀνέφερα, θὰ ὑπάρξῃ μία σημαντικὴ μείωσις. Δὲν ἠμπορῶ νὰ προεξοφλήσω, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ μοῦ δώσῃ πριμοδότησιν ἢ θὰ μοῦ καταργήσῃ τὴν φορολογίαν, δὲν γνωρίζω ἀπὸ τοῦδε πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ συμφωνήσῃ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅταν θὰ συντάξῃ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ προσεχοῦς ἔτους 1952–53. Εἶναι φανερόν, ὅτι ἐὰν καταργηθῇ ἡ φορολογία, θὰ ὑπάρξῃ μία μείωσις κατὰ 6% τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων.

§133Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Πληροφορίας θέλομεν νὰ μᾶς πῆτε.

§134Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἀπὸ τὰ μεταφορικὰ τῆς χερσαίας καὶ τῆς θαλασσίας μεταφορᾶς πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία σημαντικὴ μείωσις.

§135Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Τὸ ζήτημα τῶν ναύλων ἐσωτερικοῦ, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀντικείμενον ποὺ ἀφορᾷ τὸν ὑποφαινόμενον, παρεπέμφθη εἰς τὴν τάξιν τῶν πλοιοκτητῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς μίαν κατάστασιν ὄχι τόσον εὐχάριστον, ἀλλὰ κάθε θυσία, διὰ τοὺς ἀγρότας μας ἐπιβάλλεται νὰ τὴν δεχθοῦν καὶ οἱ πλοιοκτῆται. Λίαν προσεχῶς θὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τοῦ ναύλου τοῦ ἐσωτερικοῦ.

§136Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Στεφάνου εἶπεν, ὅτι κέντρα διαθέσεως τῶν λιπασμάτων λειτουργοῦν μόνον εἰς τὰ ὑποκαταστήματα. Ἤθελα νὰ μάθω ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές.

§137Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἀκριβὲς εἶναι, ὅτι δὲν ὑπάρχουν πάρα πολλὰ κέντρα.

§138Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησίν μου, διότι ὑπεστηρίξατε τὴν μόνην ὀρθὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι ἡ μείωσις τῆς τιμῆς θὰ ἐπέλθῃ διὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ἐργοστασίου ἀζώτου καὶ δεύτερον διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει καὶ ἡ Ἀγγλία, ἡ ὁποία καὶ ἐφέτος διέθεσε 10 δισ. λιρῶν διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν λιπασμάτων. Καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως ἐπιμείνετε διὰ τὴν ἐγγραφὴν κονδυλίου εἰς τὸν προϋπολογισμὸν διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν λιπασμάτων.

§139Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Εἴπατε ὅτι ἄκαμπτος εἶναι ἡ ἐπιμονὴ τοῦ Ὑπουργείου νὰ ἀναγράψῃ κονδύλια. Θὰ ἐπαναληφθῇ αὐτό;

§140Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ὀφείλω χάριτας, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι μετέσχον τῆς συζητήσεως καὶ παρηκολούθησαν καὶ σήμερον τὰς συζητήσεις αὐτάς, διότι εἰς ἕνα τόσον σοβαρόν, ἀλλὰ καὶ δυσχερὲς ζήτημα, εἶναι πολύτιμος διὰ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν ἡ συμπαράστασις τῆς Βουλῆς. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἀπεδέχθην τὴν πρότασιν συστάσεως Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφασίσῃ τὴν συγκρότησιν τῆς ἐπιτροπῆς, εἶμαι δὲ βέβαιος, ὅτι ἐκ τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐπιτροπῆς, θὰ προκύψουν συμπεράσματα καὶ προτάσεις χρήσιμοι διὰ τὸν χειριζόμενον ὑπευθύνως τὸ θέμα. (Χειροκροτήματα).

§141Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἀντελήφθην καλῶς καὶ θὰ ἤθελον μίαν διευκρίνησιν. Ἐκ τῆς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀναμένετε τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων τῆς παραγωγῆς τῶν λιπασμάτων;

§142Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἡ βελτίωσις καὶ ἡ ἡ συμπλήρωσις τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων προβλέπεται ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, ὅτι θὰ ὁδηγήσῃ ἐντὸς τοῦ 1952 εἰς μίαν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς τῶν λιπασμάτων κατὰ 20%.

§143Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ πρόβλεψις αὕτη;

§144Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ὅταν ὁλοκληρωθοῦν αἱ ἐγκαταστάσεις.

§145Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἰς τί θ’ ἀσχοληθῇ ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή;

§146Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ ἔχῃ ὡς ἀντικείμενον, ὡς τοὐλάχιστον κρίνουν οἱ συνάδελφοι, νὰ μελετήσῃ τὸ ὅλον θέμα τῶν λιπασμάτων (εἰσαγομένων ἔξωθεν καὶ παραγομένων ἐν Ἑλλάδι), τὴν διακίνησιν τῶν λιπασμάτων κλπ.

§147Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Αἱ ἀποφάσεις θὰ υἱοθετηθοῦν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως;

§148Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ κάμῃ ὑποδείξεις εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§149Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἀπὸ τὴν ἐπικοινωνίαν μου τὸν τελευταῖον καιρὸν μὲ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν, διεπίστωσα ἓν γεγονός, τὸ ὁποῖον ἀνταποκρίνεται καὶ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, φαντάζομαι, καὶ τῆς Βουλῆς. Ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος θεωρεῖ ὡς μίαν αἰτίαν τῶν δεινῶν του εἰς τὸν τομέα τῶν λιπασμάτων, τὴν μονοπωλιακὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν λιπασμάτων ἀπὸ τὴν παραγωγήν των ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν τῶν Λιπασμάτων καὶ τῶν Μποδοσάκηδων καὶ δι’ αὐτὸ τὸ Κράτος πρέπει νὰ κάμῃ τὴν ἄλλην σκέψιν καὶ νὰ κρατικοποιήσῃ τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ ἢ νὰ κάμῃ τὸ ἐργοστάσιον ἀζώτου. Θὰ ἔπρεπεν ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ὡς καὶ ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ μέσα στὰ πλαίσια τῶν προγραμματικῶν κατευθύνσεων τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπάρχει ἀναμφισβητήτως, ἓν μέγα κέρδος, τὸ ὁποῖον ἡ Ἑταιρεία τῶν Λιπασμάτων ἀποκερδαίνει κατ’ ἔτος. Ἐκτὸς δὲ τοῦ ἐλέγχου, ὁ ὁποῖος πρέπει ν’ ἀσκηθῇ, προστίθεται καὶ τὸ ζήτημα τῶν κερδῶν καὶ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἴσως νὰ μὴ ἐγένετο ἐπαρκὴς συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν ἀπόψε. Ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ ζήτημα ἔστω καὶ τῆς κρατικοποιήσεως τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ καὶ τῆς καταργήσεως αὐτοῦ τοῦ μονοπωλίου, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον καὶ τὸ ὁ οἷον εἶναι μία τῶν κυριωτέρων αἰτίων, τῶν δεινῶν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου;

§150Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι συνάδελφοι, μονοπώλιον ἡ Ἑταιρεία Λιπασμάτων εἶχεν ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐμπορίας τῶν λιπασμάτων. Ὅσον καὶ ἐὰν φαίνεται ὡς ἀντινομία ἡ σκέψις αὐτή, εἶναι ὀρθή. Τὰ λιπάσματα σήμερον, εἴτε τὰ προμηθευόμεθα ἔξωθεν, τὰ εἰσάγει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ τὰ διαθέτει αὐτούσια εἰς τοὺς παραγωγούς, εἴτε τὰ παράγει ἡ Ἑταιρεία Λιπασμάτων. Συνεπῶς ποῦ βλέπετε τὸ μονοπώλιον; Ἀπομένει λοιπὸν τὸ θέμα τῆς κρατικοποιήσεως. Πρέπει νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἓν τοιοῦτον θέμα τόσης σοβαρότητος ἐκφεύγει τῆς στενῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Καὶ πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι κατὰ τὴν προσωπικήν μου ἀντίληψιν μᾶλλον ὁ Κρατικός μας μηχανισμὸς δὲν εἶναι ὥριμος διὰ νὰ ἀναλάβῃ ἓν τοιοῦτον βάρος.

§151Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν, κύριε Ὑπουργέ, κρατικοποιήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν Κυβέρνησιν, ἤδη ἤρχισαν νὰ ἀποκρατικοποιοῦνται.

§152Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἦλθεν ὁ Τσῶρτσιλ, βεβαίως ἤρχισαν αἱ ἀποκρατικοποιήσεις. Αὐτὸ πάντως εἶναι ἄποψις τοῦ κεφαλαίου, κύριε Γοργία, καὶ δὲν ἠξεύρω ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοποθετεῖτε τὸν ἑαυτόν σας εἰς τὴν κεφαλαιοκρατικὴν παράταξιν.

§153Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ ἐργατικὴ Κυβέρνησις ἔκανε κρατικοποιήσεις ὡρισμένων ἐπιχειρήσεων καὶ ἡ Ἐργατικὴ Κυβέρνησις ἡ ἰδία, ἠναγκάσθη νὰ κάνῃ ἀποκρατικοποιήσεις.

§154Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Πρέπει νὰ περιληφθῇ τὸ ζήτημα τῆς κρατικοποιήσεως μέσα εἰς τὴν ἔρευναν τῆς Ἐπιτροπῆς. Φοβοῦμαι, ὅτι ἡ Ἑταιρεία ἀποκομίζει μεγάλα κέρδη.

§155Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁ φόβος εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένος. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὰ κέρδη τοῦ Μποδοσάκη εἶναι μεγάλα, ὅσον καὶ ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δικαιολογήσῃ τὴν κατάστασιν.

§156Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Σᾶς ἔδωσα, κύριε συνάδελφε, ὅλα τὰ στοιχεῖα, ὥστε νὰ ἔχετε σαφῆ ἀντίληψιν.

§157Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Διότι ἐνῷ εἶναι τραπεζιτικὸν ἵδρυμα ἔχει γραφειοκρατίαν πολὺ περισσότερον ἀπὸ τὸ Κράτος. Πρέπει νὰ ἁπλουστευθῇ ἡ διαδικασία, ὥστε νὰ μὴ ταλαιπωροῦνται ἐπὶ ὁλοκλήρους ἡμέρας οἱ ἀγρόται διὰ νὰ πάρουν τὰ λιπάσματά των.

§158Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Εἰς τὴν ἐρώτησίν μου, κύριε Ὑπουργέ, πῶς θὰ ἔχωμεν εὐθηνὰ λιπάσματα δὲν ἀπαντήσατε. Ἡ Ἑταιρεία εἶναι μονοπώλιον καὶ ἔχει χρηματοδοτηθῆ κατὰ τρόπον σκανδαλώδη ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς της. Ἑπομένως ἡ ἐθνικοποίησις δὲν ἀποτελεῖ μέτρον ποὺ θίγει τὸ Κράτος, ἀλλ’ ὑπηρετεῖ τοὺς ἀγρότας.

§159Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Εἰς τὴν ἐρώτησίν σας ἀπήντησα. Προσπαθήσατε νὰ ἀναπτύξετε τὰς ἀπόψεις σας εἰς τὴν διακομματικὴν Ἐπιτροπήν.

§160Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα εἶναι ἀνεδαφικὰ διὰ τὸν τόπον μας. Ἐκεῖνο ποῦ θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ εἶναι νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις 79 μὲ τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖ νὰ ὑποχρεωθῇ ἡ Ἑταιρεία νὰ κατασκευάζῃ τὰ λιπάσματα εἰς χαμηλὴν τιμήν.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§162ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.25′ μ. μ.)