1952.04.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 71η

Παρασκευὴ 4 Ἀπριλίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς ἀκτημόνων κατοίκων τῆς Κοινότητος Χρυσαυγῆς ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ, ζητούσης παραχώρησιν γεωργικοῦ κλήρου ἐκ τῆς ἀποξηρανθείσης ἐκτάσεως τῆς λίμνης Ἁγίου Βασιλείου «Μ. Βόλβης», πρὸς καλλιέργειαν διὰ συντήρησιν οἰκογενειῶν των. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ, Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου εἰσπρακτόρων λεωφορείων Μακεδονίας, ζητοῦντος κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ διατάγματος τῆς 8–5–48, καταβολὴν τῶν μισθῶν τῶν εἰσπρακτόρων παρὰ τοῦ Κοινοῦ Ταμείου, χορήγησιν παρὰ τῶν ἰδιοκτητῶν λεωφορείων χειμερινῶν καὶ θερινῶν στολῶν εἰς τὸ προσωπικόν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Θυμάτων Πολέμου Ἀξιωματικῶν 1940–41 Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος διορισμὸν εἰς ἐμμίσθους θέσεις, συγκοινωνιακὰς διευκολύνσεις καὶ ἐκπτώσεις ἢ ἀπαλλαγὰς τελῶν, ἐκπαιδευτικὰς ἀτελείας, νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, στέγασιν κλπ. τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης, ζητούντων ἵδρυσιν Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, μὲ ἕδραν τὴν Θεσσαλονίκην. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Καταστηματαρχῶν Ζαχαροπλαστῶν Ἑλλάδος, ζητούσης ἐξαίρεσιν τῶν βιοτεχνῶν ζαχαροπλαστῶν καὶ ζαχαρωδῶν προϊόντων τῆς ὑποχρεώσεως χρησιμοποιήσεως λιγνιτῶν καὶ γενικώτερον στερεῶν καυσίμων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν διατυπωθεῖσαν σκέψιν, περὶ ἐκλογικεύσεως τῶν πολεμικῶν συντάξεων. Οἱ βουλευταὶ Πρεβέζης–Ἄρτης κ. κ. Δ. Καρατζένης καὶ Σ. Τζουβάρας καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ζαγορίου Ἰωαννίνων διαμαρτυρομένων δι’ ἀπαγόρευσιν κατοχῆς ὡς οἰκοσίτων ζώων αἰγῶν εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς ὅπου ἡ ἀπαθλίωσις ἔχει φθάσει εἰς ἀπροχώρητον σημεῖον. Ὁ βουλευτὴς Καβάλλας κ. Λ. Λυμπέρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Καβάλλας ζητοῦντος πλήρη ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως τοῦ Α.Ν. 1846)51 ἀφορώσης τὴν ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν μὲ συνεχῆ ἐπιδότησιν καὶ οὐχὶ μὲ 60 ἡμερομίσθια ὡς ἀπεφασίσθη ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α., ἄμεσον συγκέντρωσιν τῶν μὴ συγκεντρωθέντων καπνῶν ἐσοδείας 1950 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Φωτήλας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ Συνοικισμοῦ Χαλκωμάτων καὶ Ἁγίου Γερασίμου Πατρῶν διαμαρτυρομένων διὰ τὴν συναφθεῖσαν παράνομον σύμβασιν Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν μετὰ ἰδιοκτήτου πρὸς ἐπισκευὴν τῆς ὑπαρχούσης πετρελαιοαποθήκης καὶ τοποθέτησιν ἐντὸς αὐτῆς ὑγρῶν καυσίμων ἐπικινδύνων διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν κατοίκων τῶν ὡς ἄνω συνοικισμῶν. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν ἐλαιοπαραγωγῶν περιφερείας Νυμφῶν Κερκύρας διαμαρτυρομένων διὰ διακοπὴν συγκεντρώσεως ἐλαιολάδου ὑπὸ τῆς Ἐλαιουργικῆς. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πυλεμοπαθῶν, Ἐπαγγελματιῶν Κερκύρας ζητούσης ὅπως κατὰ τὴν καταβολὴν τῶν πολεμικῶν ἀποζημιώσεων εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ὑπὸ τῆς Ἰταλίας περιληφθῶσιν ὁπωσδήποτε καὶ οἱ καταστραφέντες ἐπαγγελματίαι Κερκύρας εὑρισκόμενοι εἰς ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Α. Γκελεστάθης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Λαμίας διαμαρτυρομένης διὰ διακοπὴν χρηματοδοτήσεως ΚΥΔΕΠ πρὸς συγκέντρωσιν βάμβακος ἐσοδείας 1951)52. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Θολοῦ ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν ὀψίμων καλλιεργητικῶν δανείων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Βισαλτίας ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν ἐαρινῶν καπνοκαλλιεργητικῶν δανείων. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Συνδέσμου Πολιτικῶν Συνταξιούχων Ἀθηνῶν ζητεῖ ἄμεσον χορήγησιν δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τοῦ Πάσχα. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλυς καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Χελιδονίου τοῦ Δήμου Ὠλένης Ἠλείας ζητούντων ἄμεσον συμπλήρωσιν τοῦ σχολείου των διὰ διδακτικοῦ προσωπικοῦ. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λυκουρέζου, Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 18 Μαρτίου ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζου (ἀριθμ. ὑμετέρου ἐγγράφου 2336, ἐ. ἔ.) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὰ αἰτήματα τῆς ἐπαγγελματικῆς καὶ βιοτεχνικῆς τάξεως ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα πλείστων, ἐκτὸς τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου (Ἐργασίας, Οἰκονομικῶν, Δικαιοσύνης, Ἐφοδιασμοῦ κλπ.). Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὴν ἱκανοποίησιν τῶν εἰς τὴν ἄμεσον ἁρμοδιότητα ἡμῶν ἀναγομένων αἰτημάτων, προήλθομεν εἰς τὴν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ ἱκανοποίησιν αὐτῶν, διὰ τῆς χορηγήσεως εὐρυτέρου εἰσαγωγικοῦ δικαιώματος, συμμετοχὴν τὸ πρῶτον τῶν τάξεών των εἰς τὰς εἰδικὰς ἐπιτροπὰς κατανομῶν, σύστασιν Συμβουλίου Βιοτεχνίας διὰ τὴν ὑπόδειξιν τῶν μέτρων πρὸς ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων κλπ. Ὡς πρὸς τὴν ἱκανοποίησιν δὲ τῶν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἑτέρων Ὑπουργείων ἀναγομένων, προεκαλέσαμεν κοινὰς συσκέψεις τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν μετὰ ἐκπροσώπων τῶν τάξεων, εἰς ἃς ἐξετέθησαν ἐν πλάττει τὰ αἰτήματα καὶ ἐτέθησαν αἱ βάσεις τῆς ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν σημερινῶν δυνατοτήτων ἱκανοποιήσεως αὐτῶν. Θέλομεν δὲ εἰσηγηθῆ εἰς τὴν νομισματικὴν ἐπιτροπὴν τὴν ὑποστήριξιν τοῦ αἰτήματος τῆς πιστοδοτήσεως καὶ τῆς χορηγήσεως ἐπαγγελματοβιοτεχνικῶν δανείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24–3–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Λυκουρέζου. Πρὸς Τὸ Ἰδιαίτερον Γραφεῖον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων ΘΕΜΑ: Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 2377/22–3–52 ἐγγράφου ὑμῶν. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 2377)22–3–52 ἐγγράφου ὑμῶν, σχετικοῦ μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 329 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζου ὅτι τὸ ἐν λόγῳ ἔργον προβλέπεται μὲν εἰς τὴν ἐγκεκριμένην μελέτην τῶν ἀρδευτικῶν καὶ ἀποστραγγιστικῶν ἔργων τῆς κοιλάδος Παμίσου, δὲν εἶναι ὅμως δυνατή, πρὸς τὸ παρὸν τοὐλάχιστον, ἡ χρηματοδότησίς του λόγῳ τῶν γνωστῶν περικοπῶν τῶν κονδυλίων τῶν ἔργων ἀνασυγκροτήσεως. Ἀθῆναι τῇ 28 Μαρτίου 1952 Ὁ Προϊστάμενος Υ.Υ.Ε.

Λ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. 1. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Βασιλικοῦ, Π. Βουδούρη, Β. Μπακονίκα, Α. Χατζηνώτα καὶ Α. Θεοδοσιάδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν κατωτέρω ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 322 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Βασιλικοῦ, Π. Βουδούρη, Β. Μπακονίκα, Α. Χατζηνώτα καὶ Α. Θεοδοσιάδη διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς.

Ἀθῆναι 24 Μαρτίου 1952

ΚΟΡΚΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Ἀντ)ρχης Πεζικοῦ 1) Τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐπανιδρύσεως τῆς ΣΙΣ ἐκκρεμεῖ ἀπὸ μακροῦ λόγῳ μὴ εἰσέτι ἐπισυνάψεως παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν τῆς κατὰ τὸ Σύνταγμα ἀπαιτουμένης ἐκθέσεως δαπανῶν διὰ τὴν κατάθεσίν του εἰς τὴν Βουλήν. 2) Ἤδη εὑρίσκεται εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ. 3) Τελευταίως ἐπεστράφη εἰς αὐτὴν μετὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 725041)52011)4–2–52 ἐγγράφου τοῦ ΓΕΣ]Β7 οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτεται ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὅμως οὐδεμία μέχρι σήμερον ἐνέργεια ἔχει γίνει παρὰ τοῦ ἁρμοδίου γραφείου τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ ὡς διεπίστωσεν ἡ ὑπηρεσία μας. Ἀθῆναι τῇ 24 Μαρτίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

ΓΕΝΙΚΟΝ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ ΣΤΡΑΤΟΥ

Δ)ΝΣΙΣ Βʹ.

Ἀριθμ. 725041)52011 ΣΥΝ τῷ ἐγγρ. 2 «Νομοσχέδιον περὶ Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς» Πρὸς Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 373069)51)2–1–52 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀφορῶντος τὸ ἐν θέματι νομοσχέδιον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον ἐγκριθὲν ὑπὸ τῆς ἀνωτάτης στρατ. ἡγεσίας διεβιβάσθη τὸ πρῶτον ὑμῖν τὴν 17–3–48 διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 0157006)1)Δ3)11ΓΔΥΣ ἐγγράφου μας. Ἔκτοτε μετὰ συνεχῆ ἀλληλογραφίαν, μεταξὺ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Γ.Ε.Σ. καὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, δι’ ἧς ἤρθησαν ἅπασαι αἱ ὑφιστάμεναι δυσχέρειαι καὶ διελύθησαν ἅπασαι αἱ ἀμφιβολίαι ὑμῶν κατόπιν τῆς παροχῆς πάσης φύσεως στοιχείων (ὀργανωτικῶν καὶ οἰκονομικῶν) ἀπεστάλη ἡμῖν, ἧς ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν χωρὶς οὐδεμία νὰ διατυπωθῇ ἀντίρρησις ὅσον ἀφορᾷ τὸ νῦν δημιουργούμενον ζήτημα τῆς κατατάξεως τῶν ἐκ τῆς Σχολῆς ἐξερχομένων μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Ὑπιάτρου, δεδομένου ὅτι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περιελήφθη διάταξις τῇ ὑποδείξει ὑμῶν ὅτι αἱ διατάξεις αἱ ἐπιφέρουσαι ἐπιβάρυνσιν τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ εἴτε τοῦ τρέχοντος εἴτε τῶν ἑπομένων ἐτῶν, ἐφαρμόζονται ἐξ ὁλοκλήρου ἢ μερικῶς κοινῇ ἀποφάσει τῶν Ὑπουργῶν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀφ’ ἑτέρου δὲ κατὰ τὰς παρασχεθείσας ὑμῖν πληροφορίας ὑφ’ ἡμῶν σχετικαὶ περιπτώσεις ἀναγράφονται εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολυγισμὸν καὶ ὅτι πέραν τούτων δὲν θέλουσιν ἀπαιτηθῆ νέαι τοιαῦται. Σημειωτέον ὅτι καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ Οἰκονομικῆς Συνεργασίας πρὸς τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀποσταλῆ τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ἀπὸ 13–9–49 ἐγγράφου της, ἐγνώρισεν ἡμῖν ὅτι μελετήσασα προσεκτικῶς τὸ νομοσχέδιον, οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχει διὰ τὴν ψήφισίν του. 2. Λόγῳ ὅμως τῶν ἐπακολουθεισῶν ἔκτοτε Κυβερνητικῶν μεταβολῶν καὶ τῆς ἀνάγκης ἀνανεώσεως τῆς σχετικῆς ἐκθέσεως δαπάνης, τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν παρ’ ὅτι ἑκάστοτε ἀπεστέλλετο ὑμῖν ὑπογεγραμμένον ὑπὸ τοῦ νέου Ὑπουργοῦ Στρατιωτικῶν, λόγῳ τῆς βαρύτητος πρὸς ἀνανέωσιν τῆς συντεταγμένης ἤδη ἐκθέσεως παρ’ ὑμῶν. Οὕτω τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον ἀπεστάλη ὑμῖν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. α) Τὴν 11–11–50 ὑπογεγραμμένον ὑπὸ τοῦ τότε Ὑφυπουργοῦ Στρατιωτικῶν κ. Α. Βγενοπούλου καὶ β) τὴν 23–3–51 ὑπὸ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου, χωρὶς οὔτε κατὰ τὸ ἄνω μεσολαβῆσαν χρονικὸν διάστημα 4 καὶ πλέον μηνῶν, οὔτε ἔκτοτε μέχρι τῆς διαλύσεως τῆς τελευταίας Βουλῆς νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀνανέωσις τῆς συντεταγμένης ἤδη ἐκθέσεως, ἡ βραδύτης τῆς ὁποίας καθ’ ἡμᾶς δὲν δύναται νὰ εὕρῃ ἔρεισμα, δεδομένου ὅτι οὐδεμία μεταβολὴ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ἐπῆλθεν. 3. Ἤδη ὑπογραφὲν παρ’ ἡμῶν καὶ διαβιβασθὲν ὑμῖν ἀπὸ τῆς 27 11–51 καθυστερεῖ παρὰ τῇ ἁρμοδίᾳ ὑπηρεσίᾳ, ἐν ἀναμονῇ ἀπαραδέκτου δι’ ἡμᾶς μεταβολῆς τῆς οὐσίας τῶν διατάξεων παρ’ ὅτι ἐπανειλημμένως ἐδόθησαν ἐξηγήσεις (Γ.Ε.Σ. Α3|11—13578 σχετ. 13548, 13521|30–1-51) παρ’ ὅτι αἱ συμμαχικαὶ στρατιωτικαὶ καὶ οἰκονομικαὶ ἀποστολαὶ συνεφώνησαν πλήρως ἐπὶ τῶν προτεινομένων διατάξεων. 4. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ματαιοῦται ἡ ἄσκησις τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων κατὰ τὸ Σύνταγμα νομοθετικῶν παραγόντων, ἐφ’ ὅσον δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ὑπὸ κρίσιν τοῦ νομοθετικοῦ Σώματος ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου, ἐλλείψει ἐκθέσεως προκαλουμένης δαπάνης. Κατόπιν τούτου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν καὶ αὖθις, ὅπως ἀποστείλετε ἡμῖν τὴν σχετικὴν ἔκθεσιν τῶν τυχὸν ἀντιρρήσεων ὑμῶν ἐπὶ τῶν οὐσιαστικῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου ἀγομένων ἐνώπιον τῆς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Βουλῆς.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΛ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 1980|8–3-52 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 307 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν ὑπάρχουν ἐν συνόλῳ ὀκτὼ χιλιάδες ἐννεακόσια ὀγδοήκοντα σχολεῖα (8980) ἐξ ὧν 5162 μονοτάξια, 1751 διτάξια, 803 τριτάξια, 384 τετρατάξια, 249 πεντατάξια καὶ 631 ἑξατάξια. 2. Δὲν καθίσταται δυνατὸν εἰς τὴν καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίαν νὰ παράσχῃ ὑμῖν πληροφορίας περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ι]ξίων δημ. σχολείων ἅτινα δὲν ἐλειτούργησαν κατὰ τὸ τρέχον σχολ. ἔτος δεδομένου ὅτι ὁ ἀριθμὸς τούτων δὲν εἶναι σταθερὸς ἐξαρτώμενος ἐκ ποικίλων αἰτίων ἤτοι ἀσθενείας, στρατεύσεως ἢ ἀδείας τοῦ μοναδικοῦ δ)λου ἑκάστου τῶν σχολείων τούτων. 3. Οὐδεὶς δηλ)λος τελεῖ ἐν ἀποσπάσει εἰς οἱανδήποτε περιφέρειαν τῆς χώρας ἀποσπασθεὶς διὰ δ)γῆς μας, πλὴν ἐλαχίστων 6 ἢ 7 συζύγων αἵτινες διετέθησαν εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα. Τοῦτο δὲ καθ’ ὅσον ὁ Νόμος ἀπαγορεύει τὴν διενέργειαν ἀποσπάσεων παρ’ ἡμῶν ἐπιτρέπων ταύτας μόνον εἰς τοὺς Ἐπιθεωρητὰς τῶν Δημ. Σχολείων καὶ μόνον δι’ ὑπηρεσιακοὺς λόγους ἤτοι διὰ τὴν καλυτέραν λειτουργίαν τῶν σχολείων. 4. Κατὰ τὰς σχετικὰς προτάσεις τῶν κατὰ τόπους Ἐποπτικῶν Συμβουλίων Στοιχ. Ἐκπ)σεως ἵνα προσφερθῇ εἰς τὸν Ἑλλην. Λαὸν πλήρης ἡ Στοιχ. Παιδεία πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν 5500 νέαι θέσεις ἀφ’ ἑνὸς διὰ τῆς ἱδρύσεως νέων σχολείων καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τῆς προαγωγῆς τῶν ἤδη ὑφισταμένων, ἅτινα λειτουργοῦν μὲ μεγάλον ἀριθμὸν μαθητῶν γεγονὸς ἀποβαῖνον εἰς βάρος τῆς πνευματικῆς ἀναπτύξεως τῶν μαθητῶν. 5. Κατόπιν τῶν τελευταίων διορισμῶν δὲν ὑφίστανται ὑπηρεσιακὰ κενὰ ἐν τῇ Στοιχ. Ἐκπαιδεύσει. Παρὰ ταῦτα λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ ἐπιστρατευμένων δ)λων καὶ ἑτέρου ἀριθμοῦ τελούντων ἐν ἀναρρωτικῇ ἀδείᾳ, ὑφίσταται ἀρκετὸς ἀριθμὸς οὐσιαστικῶν κενῶν, ἰδίᾳ εἰς τὴν Βόρ. Ἑλλάδα. 6. Ἐκ τῶν δ)λων τελοῦν ἐν ἐπιστρατεύσει ἐν συνόλῳ 1100 ἐξ ὧν 512 ὑπηρετοῦν ὡς κληρωτοί. Αἱ θέσεις τῶν τελευταίων τούτων ἔχουσι πληρωθῆ ἐν μέρει διὰ τοῦ διορισμοῦ 317 προσωρινῶν ἀναπληρωτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24–3–52

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΜΙΧΑΗΛ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 1709]724 τῇ 26 Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως ἀνακοινώσετε τοῦτο εἰς τὸν ἐρωτῶντα ὡς ἄνω βουλευτήν, ὅτι ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς ἀναλήψεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας παρ’ ἐμοῦ συνεστήσαμεν ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἐπιτροπὴν διὰ τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος τῆς ἐπεκτάσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν, ὅπως ἀντιλαμβάνεται πᾶς τις τὸ ἔργον της δὲν εἶναι εὐχερὲς δεδομένου ὅτι αὕτη ἔχει νὰ καθορίσῃ σοβαρώτατα θέματα ὡς τὰ τῶν δικαιουμένων ἀσφαλίσεως προσώπων, τῶν πόρων ἀσφαλίσεως προσώπων, τῶν πόρων ἀσφαλίσεως τῆς διοικητικῆς ὀργανώσεως αὐτῶν τῶν παροχῶν, ὧν θὰ δικαιοῦνται οἱ ἠσφαλισμένοι κ.λ.π. Πάντα ταῦτα ἀπαιτοῦν χρόνον, ἵνα ἐξετασθοῦν καὶ καθορισθοῦν κατὰ τρόπον ὀρθόν. Ἡ ἐπιτροπὴ ἔχει προχωρήσει εἰς τὸ ἔργον της σοβαρῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21–3–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 1704 διεκπ. 719 ἀπὸ 26–2–52 ὑμετέρου ἐγγράφου ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν πρὸς κατάθεσιν τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 286 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 39–3–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

1) Ἐν σχέσει πρὸς τὰ νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα τοῦ Νομοῦ Δράμας. α) Κρατικὸν Νοσοκομεῖον. Κατόπιν, προτάσεως τῆς Ἑλλ. Κυβερνήσεως (τέως Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς) ἐδέχθη ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ νὰ συμπεριληφθῇ τὸ Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Δράμας εἰς τὸ πρόγραμμα σχεδίου Ἀνασυγκροτήσεως ὑπογραφείσης τῆς ὑπ’ ἀριθ. 288 Δ.Ο.Σ. συμβάσεως δι’ ἧς προεβλέπετο χρηματοδότησις τῶν ἐργασιῶν ἀποπερατώσεως διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 6.000.000.000 δρχμ. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου διετέθησαν 600 ἑκατομ. διὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν. Ἐγένετο ἡ δημοπράτησις τῶν ἐργασιῶν ὅτε ἡ Ἀμερικ. Ἀποστολὴ ἀπεφάσισε τὴν ματαίωσιν τοῦ ἔργου, ὡς εἶχε δικαίωμα ἐκ τῶν ὅρων τῆς μεταξὺ αὐτῆς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου Συμβάσεως, λόγῳ περιορισμοῦ τῶν πιστώσεων. Βάσει ποίων κριτηρίων ἡ Ἀμερικ. Ἀποστολὴ ἀπεφάσισε τὴν ματαίωσιν τοῦ ἔργου τούτου καὶ οὐχὶ ἄλλου τινὸς Νοσοκομείου δὲν γνωρίζομεν. β) Σανατόριον Δράμας. Τὸ ἀνεγειρόμενον προπολεμικῶς Σανατόριον Γρανίτου (Γιουρεντζὶκ) παρεχωρήθη εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης δυνάμει τοῦ Α.Ν. 1636]1939 ἵνα χρησιμοποιηθῇ διὰ στρατιωτικὰς ἀνάγκας. Ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ ἐξεχωρήθη εἰς τὴν θέσιν «Κορύλοβον» παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἔκτασις 105.000 Μ2, ἐξεπονήθη δὲ ὑπὸ τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας ἡ σχετικὴ ἀρχιτεκτονικὴ μελέτη διὰ τὴν ἀνέγερσιν Σανατορίου Νοσοκομείου. Ἡ παρέμβασις τοῦ πολέμου ἐσταμάτησε τὰς περαιτέρω ἐργασίας τὰ δὲ ὑφιστάμενα κεφάλαια ἐξηνεμίσθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου. γ) Κρατικὸν Νοσοκομεῖον (ἐν λειτουργίᾳ). Προπολεμικῶς ἐλειτούργει τὸ Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Δράμας εἰς κτιριακὸν συγκρότημα καταστραφὲν τελείως κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου. Μεταπολεμικῶς καὶ κατὰ τὰ ἔτη 1947–50 πρὸς νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τῶν κατοίκων ἀνακαινίσθησαν τὰ προσφορώτερα τῶν καταστραφέντων περιπτέρων ἢ οἰκοδομήθησαν ἐκ βάσεως νέα τοιαῦτα ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ λειτουργία τοῦ Νυσοκομείου, δαπανηθέντος πρὸς τοῦτο ποσοῦ 305.000.000 δραχμῶν. δ) Ἐκ τῶν ἀναφερομένων Ὑγειον. Σταθμῶν Παρανεστίου, Κάτω Νευροκοπίου, Σιδηρονέρου, Δοξάτου καὶ Προσωτσάνης ἐλειτούργησαν προπολεμικῶς εἴτε εἰς ἰδιόκτητα εἴτε εἰς ἐπ’ ἐνοικίῳ κτίρια, οἱ Ὑγειονομικοὶ σταθμοὶ Παρανεστίου καὶ Σιδηρονέρου. Τῶν ὑπολοίπων προεβλέπετο ἡ λειτουργία μόνον εἰς περίπτωσιν ὁλοκληρώσεως τοῦ Γενικοῦ Ὑγειονομικοῦ προγράμματος τῆς χώρας. Πιστώσεις διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἰδίων κτιρίων πρὸς στέγασιν τῶν ἰατρείων τούτων εἰς κτίρια τοῦ Δημοσίου οὐδέποτε διετέθησαν λόγῳ τῆς συνεχιζομένης σταθερᾶς ἀνεπαρκείας τῶν σχετικῶν κονδυλίων τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς ὑπηρεσίας μας. 2) Ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπισκευὴν καὶ κατασκευὴν ὑδραγωγείων τῶν κάτωθι Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Δράμας. 1) Βαθυτόπου. Δὲν ὑπάρχει μελέτη παρ’ ἡμῖν. 2) Δασωτοῦ. Δὲν ὑπάρχει μελέτη παρ’ ἡμῖν. 3) Κάτω Νευροκοπίου. Βάσει ὑπαρχούσης μελέτης πρὸς ἐπέκτασιν τῶν ἔργων ὑδροληψίας δι’ ἐπαύξησιν τῆς παροχῆς τοῦ ὕδατος καὶ ἀντικατάστασιν τοῦ ἐφθαρμένου ἐσωτερικοῦ δικτύου ἐχορηγήθησαν τὴν 21–3–51 200μμ. Φ1+

580Φ2+250Φ80.

4) Περιθῶρι. Ὑπάρχει μελέτη δι’ ἀντικατάστασιν τσιμεντοσωλήνων ἐξωτερικοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ δικτύου μήκους 185 Φ 90 525 Φ 80 1860 Φ 125. Περαιτέρω προώθησις τοῦ ζητήματος, λόγῳ ἐξαντλήσεως ἀποθεμάτων δὲν δύναται νὰ γίνῃ. 5) Παγονέρι. Δὲν ὑπάρχει οὐδὲν σχετικὸν παρ’ ἡμῖν. 6) Βώλακος. Ὑπάρχει ἔκθεσις ἐπόπτου ἐξυγιάνσεως Ὑγειονομ. Κέντρου Δράμας περὶ ἀντικαταστάσεως πηλοσωλήνων κατεστραμμένων τοῦ Ὑδραγωγείου μήκους 450 μέτρων. Ἀπαιτεῖται ἀπαραιτήτως μελέτη διὰ τὴν χορήγησιν τῶν ἐν λόγῳ σωλήνων, ὅταν θὰ ὑπάρξουν διαθέσιμοι τοιοῦτοι. 7) Λευκογείων. Δὲν ὑπάρχει οὐδὲν σχετικὸν παρ’ ἡμῖν. 8) Ποταμῶν. Ὑπάρχει μελέτη διὰ κατασκευὴν ἐξωτερικοῦ ὑδραγωγείου μήκους 2280 Φ 60 καὶ ἐσωτερικοῦ δικτύου μήκους 210 Φ 2. Τὸ ἔργον τοῦτο εἶναι εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς ἀνοικοδομήσεως. 9) Σιταγρῶν. Ἡ Κοινότης ἐζήτησε τὴν ἀποστολὴν γεωτρυπάνου πρὸς ἀνόρυξιν ἀρτεσιανοῦ. Λόγῳ τοῦ μεγάλου φόρτου ἐργασίας τῶν γεωτρυπάνων καὶ τοῦ μικροῦ ἀριθμοῦ αὐτῶν (5) εἶναι ἀδύνατος ἡ ἀποστολὴ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον. Πρὸς τούτοις δέον νὰ ὑποβληθῇ γεωλογικὴ ἔκθεσις. 10) Πετρούσης. Ὑπάρχει μελέτη δι’ ἀντικατάστασιν κατεστραμμένου ἐξωτερικοῦ ὑδραγωγείου ἐκ πηλοσωλήνων μήκους 7.000 μέτρων. Σύνολον πληθυσμοῦ ἄνω τῶν 3.000 κατοίκων καὶ ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργ. Δημ. Ἔργων. 11) Χαριτωμένης. Δὲν ὑπάρχει μελέτη παρ’ ἡμῖν. 12) Μικροπόλεως. Δὲν ὑπάρχει μελέτη παρ’ ἡμῖν καὶ ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπ. Δημ. Ἔργων, διότι ἔχει πληθυσμὸν ἄνω τῶν 3.000 κατοίκων. 13) Φωτολείβους. Τὴν 12–2–52 ἐχορηγήθησαν 4 χειραντλίαι πρὸς τοποθέτησιν εἰς τὰ κυριώτερα φρέατα, ἐκ τῶν ὁποίων ὑδρεύεται ἡ Κοινότης. 14) Μικροχωρίου. Δὲν ὑπάρχει οὐδὲν σχετικὸν παρ’ ἡμῖν. 15) Καλαμῶνες. Δὲν ὑπάρχει οὐδὲν σχετικὸν παρ’ ἡμῖν. 16) Παρανεστίου. Δὲν ὑπάρχει μελέτη παρ’ ἡμῖν καὶ ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπ. Δημ. Ἔργων καθ’ ὅσον ὁ πληθυσμός του εἶναι ἄνω τῶν 3.000 κατοίκων.

Ὁ Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 189 ἀπὸ 20–12–51 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Αἱ περιοχαὶ πόλεως καὶ χωρίου, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ γίνῃ διανομὴ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἐκ τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθῶσιν ἀπὸ τοῦδε ἐπακριβῶς, δεδομένου ὅτι τὰ ζητήματα ταῦτα εὑρίσκονται εἰσέτι ὑπὸ μελέτην. Τὸ θερμοηλεκτρικὸν ἐργοστάσιον Ἀλιβερίου δὲν ἔχει ἀνεξάρτητον οἰκονομίαν, ἀλλ’ ἀποτελεῖ μέρος συστήματος παραγωγῆς ἐκ τεσσάρων κεντρικῶν σταθμῶν (Ἀθηνῶν, Λάδωνος, Ἀλιβερίου καὶ Ἄγρας) συνδεθησομένων μεταξύ των διὰ γραμμῶν ὑψηλῆς τάσεως 150 χιλιάδων βὸλτ εἰς ἓν δίκτυον ἑνιαῖον. Τὸ δίκτυον τοῦτο θέλει ἀποτελέσει τὴν κεντρικὴν ἀφετηρίαν διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν δι’ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας τῶν μεγάλων κέντρων βιομηχανίας, τοῦ πληθυσμοῦ τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας τῶν τεσσάρων τούτων κέντρων παραγωγῆς εἰς ἀποκέντρους περιοχὰς τῆς χώρας, αἵτινες θὰ ἠδύναντο νὰ ἐξυπηρετηθῶσιν ἐπὶ λογικῆς, ὑγιοῦς καὶ οἰκονομικῆς βάσεως ἢ αἵτινες προσφέρουν τὴν εὐκαιρίαν ἀναπτύξεως αὐτῶν ἐπὶ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω βάσεως. Διὰ τῆς πολιτικῆς ταύτης δύναται νὰ ἐξυπηρετηθῇ κατὰ τὸν κάλλιστον τρόπον ἡ καθ’ ὅλου οἰκονομία τῆς χώρας. Οἴκοθεν νοεῖται, ὅτι αἱ δευτερεύουσαι γραμμαὶ μεταφορᾶς ἐνεργείας θέλουσιν ἐκτελεσθῆ μὲ τάσιν μικροτέραν, ἀνάλογον πρὸς τὰς ἀποστάσεις καὶ τὰ λοιπὰ τεχνικοοικονομικὰ δεδομένα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος τῶν περιοχῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ παραμείνουν ἐκτὸς τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου, τὸ ζήτημα τοῦτο, βεβαίως, ἀπασχολεῖ τὴν ἡμετέραν ὑπηρεσίαν, δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ καθορισθῇ ἀπὸ τοῦδε ὁ τρόπος καθ’ ὃν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν οἱ δυσμενεῖς οἰκονομικοὶ παράγοντες (ἐξυπηρέτησις κεφαλαίων, ὑψηλαὶ τιμαὶ καυσίμων καὶ μεταφορᾶς αὐτῶν, ἐργατικά, συντήρησις κ.λ.π.), οἵτινες συντελοῦσιν εἰς τὴν διατήρησιν ὑψηλῶν τιμῶν ρεύματος εἰς μικρὰς καὶ ἀποκέντρους ἐγκαταστάσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἔλεγχον τῶν συντελεστῶν διαμορφώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὰ νῦν ἰσχύοντα τιμολόγια πωλήσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ὑπολογιζόμενα βάσει τύπων, περιλαμβανόντων ὡρισμένας μεταβλητὰς (π. χ. δαπάναι προσωπικοῦ, καυσίμων κ.λ.π.) καταρτίζονται ἕκαστον μῆνα ὑπὸ τοῦ ἀναδόχου καὶ ὑποβάλλονται εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον καὶ τοὺς οἰκείους Δήμους καὶ Κοινότητας πρὸς ἔλεγχον. Οἱ τελευταῖοι οὗτοι ἔχουσι τὴν δυνατότητα νὰ προσφύγωσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἀμφισβητοῦντες ἐνδεχομένως, τὰ στοιχεῖα ἐφ’ ὧν ἐστηρίχθη ὁ καταρτισμὸς τῶν τιμολογίων. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω τὸ Ὑπουργεῖον ἐγκρίνει ἢ τροποποιεῖ τὰ ἐφαρμοσθησόμενα τιμολόγια. Εἰς εἰδικὰς περιπτώσεις δύναται ἡ Ὑπηρεσία νὰ ἐνεργήσῃ καὶ ἐπιτόπιον ἔλεγχον, ὅστις λαμβάνει χώραν ὑπὸ περιωρισμένην κλίμακα λόγῳ μικροῦ ἀριθμοῦ τοῦ διατιθεμένου προσωπικοῦ καὶ τῆς ἀδυναμίας προσελεύσεως νέων μηχανικῶν, παρὰ τὰ ὑφιστάμενα κενά, δεδομένης τῆς ἀνεπαρκείας τῶν παρεχομένων εἰς τοὺς τεχνικοὺς δημ. ὑπαλλήλους ἀποδοχῶν ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς ἰσχυούσας ἐν τῇ ἐλευθέρᾳ ἀγορᾷ τοιαύτας. Ἀθῆναι τῇ 21 Μαρτίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ροδοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 148 ἀπὸ 6–12–51 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ροδοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν τὰ ἀκόλουθα: Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἅπασα ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια τοῦ ὑπὸ ἵδρυσιν θερμικοῦ ἐργοστασίου Ἀλιβερίου, θέλει ὁλόκληρος διατεθῆ διὰ τὴν πρωτεύουσαν. Συμφώνως πρὸς τὸ ἐν ἐκτελέσει πρόγραμμα, τὸ ἐργοστάσιον Ἀλιβερίου θέλει τροφοδοτήσῃ τὸ ἑνιαῖον ἐθνικὸν δίκτυον ὑψηλῆς τάσεως, τὸ ὁποῖον διὰ δύο κυρίων διακλαδώσεων, ἡ μία πρὸς τὰ Τρίκαλα καὶ ἡ ἑτέρα πρὸς Βόλον, προορίζεται καὶ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς Θεσσαλίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27–3–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

VII. Τοῦ Γενικοῦ Χημείου Κράτους. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2212)14–3–52 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσατε ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὸ ποσὸν τῶν 800.000 δρχ. τὸ καταβαλλόμενον ὑπὸ τῶν διημέρων οἰνοπ)ῶν Αʹ κατηγ. διὰ τὴν ἐπὶ ἓν 48ωρον λειτουργίαν ἄμβυκος χωρ)τος 130 χιλιογράμμων ἀντιστοιχεῖ εἰς παραγωγὴν στεμ)τος 80 χιλιογράμμων ἀνύδρου. Ὡς ὅμως ἐν τῇ πράξει ἔχει ἀποδειχθῆ, ἡ παραγωγὴ αὕτη εἶναι κατὰ πολὺ μεγαλυτέρα καὶ συνεπῶς τὸ διὰ τὴν ἰδίαν χρῆσιν τοῦ παραγωγοῦ καταναλισκόμενον στεμ)μα παραμένει τελείως ἀφορολόγητον. Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς καὶ ἀ.α.

Α. ΠΑΥΛΙΝΗΣ

Ἡ διαρκὴς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει πρότασιν «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ Βουλῆς». Ὁ κ. Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει μεταβολὰς ἐπὶ τοῦ κατατεθέντος προϋπολογισμοῦ τοῦ οἰκον. ἔτους 1951–52. Οἱ κ.κ. Ι. Μιχαὴλ (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καὶ Κ. Ρέντης (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συγκροτήσεως Λαϊκῶν Βιβλιοθηκῶν εἰς Κωμοπόλεις καὶ Χωρία». Ὁ κ. Γ. Κασιμάτης (Ὑπουργὸς Ἐργασίας) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν Α.Ν. 1778)1951 καὶ 1409) 1950 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ ἐποπτείας, ἐλέγχου καὶ διοικήσεως τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας» καὶ 2) «περὶ νομιμοποιήσεως τῆς Νομοθεσίας Ἐπικουρικῶν τινων Ταμείων καὶ θεσπίσεως γενικῶν ἀρχῶν διεξαγωγῆς τῆς Ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως». Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀθήναις τὴν 28ην Μαΐου 1951 Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Νορβηγίας, περὶ ἐκμεταλλεύσεως τακτικῶν γραμμῶν ἐναερίου συγκοινωνίας» καὶ 2) περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀθήναις τὴν 22αν Ὀκτωβρίου 1951 Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Λουξεμβούργου «περὶ Ἀεροπορικῶν Μεταφορῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Γιαννόπουλος, Ι. Παπαμαστοράκης, Σ. Λιβαδᾶς, Σ. Χούτας, Κ. Χριστόπουλος, Χ. Σκουτέρης κ.ἄ., καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1667)1951 «περὶ Λαϊκῆς Κατοικίας». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κώδικος τῶν νόμων περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ ἑτέρων νόμων ἁρμοδιότητος Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1926)51 Α.Ν. «περὶ ἀνεγέρσεως κτιρίου Οἰκονομικῆς Ἐφορίας συγκεντρώσεως φορολογικῶν στοιχείων». Ἡ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξαιρέσεως τῶν ὀργανισμῶν Νομικῶν Προσώπων Δημ. Δικαίου τῶν ἐκμεταλλευομένων ἠλεκτροφωτισμοὺς τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 281)1936, ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Πάλλης, Κ. Μαρῆς κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540)1950 καὶ 1912)51 Α.Ν. παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1912)51 Α.Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Πατρίκιος καὶ Χ. Σκουτέρης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνυπηρετήσεως δημοδιδασκάλων συζύγων ἐκπαιδευτικῶν καὶ λοιπῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Κουπαροῦσος, Σ. Πετραλιᾶς, Ε. Φραγκάκης, Χ. Γοργίας, Δ. Μανέντης κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1323)49 «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἀναπήρων πολέμου ὁπλιτῶν καὶ θυμάτων πολέμου κυρωθέντος διὰ τοῦ νόμου 1487)51». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Μπακόπουλος, Δ. Ζέρβας καὶ Ι. Μογγογιάννης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς παρ. 5 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν.Δ. 169)1946 «περὶ διαβαθμίσεως Ὑγιεινολόγων Ἰατρῶν κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Λύχνος, Μ. Χλουβεράκης, Σ. Χούτας, Δ. Ζέρβας καὶ Ν. Μπακόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Λαρίσης, ζητούσης ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Ὑπουργόν.

§6Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν αὐτήν, κ. Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ, ὅπως διαβιβασθῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης, ὁμιλῶν ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἐργατικῶν κέντρων Θεσ)νίκης, Πατρῶν κ.λ.π. ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Ὑπουργόν, δι’ ἧς ζητεῖται ἄμεσος ἐπίλυσις τῶν αἰτημάτων των.

§7Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν ἐργατικῶν ἡμερομισθίων εἶναι θέμα γενικώτερον, ἀσφαλῶς δὲ ἡ προσπάθεια ἐναρμονισμοῦ τῶν τιμῶν καὶ ἡμερομισθίων τυγχάνει τῆς προσοχῆς τῆς Κυβερνήσεως. Δέον, πρὸ παντός, νὰ ἐναρμονισθοῦν αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων πρὸς τὰς τιμὰς τῶν βιομηχανικῶν τοιούτων, διὰ νὰ λείψουν τὰ ἐντεῦθεν δημιουργούμενα εὔλογα παράπονα. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν πολιτικὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἔχει, καὶ μὲ τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἐπιδεικνύει πρὸς τὰς ἀγροτικὰς καὶ ἐργατικὰς τάξεις, ἐλπίζω, ὅτι τὸ ταχύτερον θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ σταθεροποιήσῃ τὸν τιμάριθμον, ὥστε νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐπιζήσουν οἱ ἐργαζόμενοι.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φωτήλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§9Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ σπουδαιοτάτου τούτου ζητήματος εἶναι ὁμολογουμένως προεξοφλημένον, ἀπομένει μόνον ἡ μέθοδος, ἡ ὁποία θὰ εὑρεθῇ, ὥστε νὰ ἐναρμονισθοῦν τὰ ἡμερομίσθια πρὸς τὰς ἀνάγκας αἱ ὁποῖαι καθημερινῶς αὐξάνουν. Καὶ ἐγὼ ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξεύρῃ τὸ μέσον διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§10Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τοὺς κ. συναδέλφους ὅτι τὸ προεξωφλημένον ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ἤδη ἔλαβεν σάρκα καὶ ὀστᾶ, διότι χθὲς ἀκριβῶς ἐψηφίσατε τὸν νόμον «περὶ συλλογικῶν διαφορῶν καὶ σχέσεων», βάσει τοῦ ὁποίου ἱδρύεται Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἔχει αὐτὸν τὸν σκοπόν, τῆς ἰσορροπήσεως τοῦ ἡμερομισθίου μὲ τὰς τιμὰς καὶ τῆς συγκρατήσεως τῶν τιμῶν. Ὥστε ἡ Κυβέρνησις πράγματι ἐξεδήλωσε τὸ ἐνδιαφέρον της διὰ τοῦ πρώτου αὐτοῦ βήματος, τὸ ὁποῖον ἐλπίζω ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ σταθμὸν εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων τῆς Χώρας μας.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἐπαγγελματιῶν τοῦ Νομοῦ Λασηθίου ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Ὑπουργὸν, σχετικῶς μὲ τὴν πίεσιν τὴν ὁποίαν ὑφίστανται παρὰ τοῦ Τ.Ε. Β.Ε. διὰ τὴν πληρωμὴν καθυστερουμένων εἰσφορῶν.

§12Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸ ΤΕΒΕ εἰς τὰ μικρὰ χωριὰ πρέπει νὰ τύχῃ τοῦ ἀμερίστου ἐνδιαφέροντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Εἶναι βέβαιον ὅτι ἠσφαλίσθησαν εἰς τὸ παρελθὸν πολλοὶ ἐπαγγελματίαι εἰς τὰ χωριὰ καὶ ἑπομένως εἶναι δίκαιον νὰ ἀσφαλισθοῦν καὶ οἱ ὑπόλοιποι. Τὸ γεγονὸς ὅμως ὅτι εἰς τὰ κάτω τῶν 2.000 κατοίκων χωριὰ οἱ ἐπαγγελματίαι ὑποφέρουν—καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ ἐπάγγελμά των δὲν τὸ ἔχουν ὡς κύριον τοιοῦτον—μοῦ φαίνεται ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ πληρώνουν 20.000 καὶ 30.000 δραχμὰς κατὰ μῆνα εἰς τὸ ΤΕΒΕ. Ἀναμφισβητήτως ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ νομοσχέδιον τῆς ἀσφαλίσεως θὰ τοὺς συνταξιοδοτήσῃ καὶ αὐτούς, θὰ παρακαλέσω ὅμως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ὅπως λάβῃ μίαν μέριμναν διὰ τοὺς ἐπαγγελματίας τῶν μικρῶν χωριῶν. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν εἰς χωριὰ κάτω τῶν 2.000 κατοίκων ἡ ἀσφάλισις τῶν ἐπαγγελματιῶν νὰ εἶναι προαιρετικὴ καὶ ὄχι ὑποχρεωτική. Παρὰ τὸ ὅτι ἔχει δίκαιον τὸ ΤΕΒΕ, θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ ὑπάρχει οἰκονομικὴ δυσπραγία, νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον.

§13Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ γίνεται συζήτησις.

§14Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ προκατόχου σας Ὑπουργοῦ κ. Μπακατσέλου εἶχε γίνει δήλωσις ὅτι δὲν θὰ εἶναι ὑποχρεωτική.

§15Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νὰ ἀνασταλῇ ἡ δίωξις τῶν ἐπαγγελματιῶν τῆς ὑπαίθρου, διότι ἔχει ἀναστατωθῆ ὅλη ἡ ὕπαιθρος χώρα μὲ αὐτὸ τὸ ΤΕΒΕ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ δώσητε μίαν ἐντολήν, μέχρις ὅτου ρυθμισθῇ αὐτὸ τὸ ζήτημα, νὰ σταματήσῃ ἡ δίωξις τῶν ἐπαγγελματιῶν τῶν χωρικῶν.

§16Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶναι ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως νὰ γίνῃ τοῦτο. Δυστυχῶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ χωρὶς νόμον. Εἰς τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ κατατεθῇ, τὸν σχετικὸν νόμον περὶ ΤΕΒΕ, θὰ ληφθῇ πρόνοια, ὥστε αὐτοὶ οἱ ἀμφίβολοι ἐπαγγελματίαι τῶν κωμοπόλεων κάτω τῶν 2.000 κατοίκων, νὰ εἶναι προαιρετικῶς ἠσφαλισμένοι.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν

ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

(Ἐκφωνοῦνται κατὰ τὴν σειρὰν τῆς ἡμερησίας διατάξεως διάφοροι ἐπερωτήσεις (60 περίπου). Ἀπουσιαζόντων ὅμως τῶν ἐπερωτώντων, αὗται διαγράφονται).

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἐπερωτή-

σεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Τ.Α.Ο.Δ. νομοθεσίας».

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Τ.Α.Ο.Δ. νομοθεσίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τῶν θέσεων τῶν ὑπογραμματέων καὶ γραφέων παρὰ τῇ Γραμματείᾳ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας».

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ αὐξήσεως τῶν θέσεων τῶν ὑπογραμματέων καὶ γραφέων παρὰ τῇ Γραμματείᾳ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49 καὶ 1949–50 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τέως Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν Ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52».

§23ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945– 46, 1946–47, 1947–48, 1948–49 καὶ 1949 –50 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τέως Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν Ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, οἰκονομικοῦ ἔτους 1951– 52». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945–46, 1946–47, 1949– 50 καὶ 1950–51 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν Ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52».

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945– 46, 1946–47, 1949–50 καὶ 1950–51 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν Ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐπαγγελματικῶν ἀδειῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων».

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς μόνην κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐπαγγελματικῶν ἀδειῶν ὁδηγῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1822]1951 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ ἀποκαταστάσεως ἀστῶν προσφύγων κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινων διατάξεων».

§29Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, κ. Πρόεδρε, ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἀφορῶσαν πρόσφυγας, εἰς τοὺς ὁποίους πρὸ πολλῶν ἐτῶν παρεχωρήθησαν οἰκόπεδα καὶ τὰ ὁποῖα οὗτοι ἔχασαν ἢ πρόκειται νὰ χάσουν, διότι δὲν ἐπρόλαβον νὰ κτίσουν ἐπ’ αὐτῶν κατοικίαν, ὡς διάφοροι νομοθετικαὶ διατάξεις ἐπιβάλλουν. Τὴν ὑποχρέωσίν των ταύτην δὲν ἠδυνήθησαν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐκπληρώσουν, λόγῳ τῶν γνωστῶν κατὰ τὸ παρελθὸν ἀνωμάλων συνθηκῶν. Τοὺς πρόσφυγας αὐτοὺς πρόκειται νὰ τακτοποιήσωμεν διὰ τῆς ἑξῆς τροπολογίας. (Ἀναγινώσκει).

§30Ι. ΧΑΒΟΥΤΗΣ. Ἔχει παρέλθει, κ. Πρόεδρε, ὁλόκληρος 30ετία καὶ ὅλως αὐτὸς ὁ κόσμος τῶν προσφύγων δὲν ἔχει πάρει εἰς χεῖρας του ὁριστικὰ παραχωρητήρια, τῶν παραχωρηθέντων εἰς αὐτοὺς οἰκοπέδων ἢ οἰκιῶν. Παρακαλοῦμεν αὐτὸ τὸ ζήτημα νὰ λήξῃ τὸ συντομώτερον.

§31Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μογγογιάννη. Μόνον τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς δέχομαι.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1822]1951 Α. Α. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ ἀποκαταστάσεως ἀστῶν προσφύγων κειμένης Νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν».

§36Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, ἔχει ὑποβληθῆ πρότασις, ὅπως ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν καὶ μὴ ψηφισθῇ εἰς μόνην ἀνάγνωσιν, διότι πρέπει νὰ γίνῃ εὐρεῖα συζήτησις».

§37Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐδέχθην καὶ χθὲς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ εἰς δύο ἀναγνώσεις καὶ οὐχὶ ὀρθῶς, νομίζω, ἀνεγράφη σήμερον εἰς μόνην συζήτησιν. Παρακαλῶ ἑπομένως νὰ ψηφισθῇ συμφώνως μὲ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς εἰς δύο συζητήσεις καὶ νὰ γίνῃ τώρα δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς αʹ συζήτησιν.

§38Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβ.). Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ συζήτησιν καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν τούτου, νὰ ἀναπτυχθῶσιν αἱ τροπολογίαι.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον θ’ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν καὶ εἰσάγεται εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον.

§40ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν». Αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ νόμου ΓΥΙΔ]1909 «περὶ Γενικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου καὶ Διοικήσεως Μοναστηρίων» καὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1918]1942 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ΓΥΙΔ]1909 κλπ.».

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ νόμου ΓΥΙΔ]1909 «περὶ Γενικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου καὶ Διοικήσεως Μοναστηρίων» καὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1918]1942 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ΓΥΙΔ]1909 κλπ».

§44Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν χθεσινὴν ψήφισιν τοῦ νόμου 1623 ἐψηφίσθη καὶ μία διάταξις ἡ ὁποία εἶχε κατατεθῆ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ περιελαμβάνετο ὡς ἄρθρον 4 εἰς τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ παραδόξως σήμερον εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ ψηφισθεῖσα διάταξις δὲν ὑπάρχει, ἀσφαλῶς πρόκειται περὶ λάθους κατὰ τὴν σύνταξιν τῶν πρακτικῶν καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω τὸ λάθος νὰ διορθωθῇ.

§45Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ τροπολογία δὲν ἔγινε δεκτή, διότι δὲν εἶχε καλῶς διατυπωθῆ. Παρακαλεῖται ὁ κ. βουλευτὴς νὰ τὴν διατυπώσῃ καὶ θὰ τὴν περιλάβωμεν εἰς τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως.

§46Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἡ τροπολογία ἐγένετο δεκτὴ ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§47Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβερν.). Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα ἐξομαλύνεται ἂν ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἀποδέχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ διατυπωθῇ καὶ νὰ δῇ ἂν ἠμπορῇ νὰ τὴν περιλάβῃ εἰς τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως». Ἐκ μέρους τοῦ κ. Σ. Χούτα βουλευτοῦ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας μοὶ κατετέθη ἡ κάτωθι δήλωσις: «Ἡ σοβαρότης τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως» δὲν ἐπέτρεπε τὴν τόσον ἐσπευσμένην κατ’ ἀρχὴν ἐπιψήφισίν του καὶ δὴ ἐν ἀπουσίᾳ πολλῶν καὶ ἐξ ἡμῶν τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν. Κατόπιν τούτου καὶ ἐπειδὴ λόγῳ τῆς διαμορφωθείσης τελευταίως ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ καταστάσεως, ἡ ψῆφος μου οὐδαμῶς δύναται νὰ ἀποτρέψῃ τὴν ἐπιδιωκομένην διὰ τροπολογιῶν ἄκαιρον ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἢ νὰ ἐπιδράσῃ ἐπὶ τοῦ περιορισμοῦ τῶν δηλῶ, ὅτι δὲν θὰ συμμετάσχω εἰς τὴν περαιτέρω συζήτησιν καὶ τελικὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἀπὸ τὴν ἔκτασιν δὲ καὶ τὸν τρόπον ἐφαρμογῆς τῶν ἐν λόγῳ νομοθετικῶν μέτρων, θέλει ἐξαρτηθῆ ἡ περαιτέρω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ στάσις μου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1952

Ὁ δηλῶν

ΣΤ. Θ. ΧΟΥΤΑΣ

Βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας».

§49Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Πατρίκιος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§51Μ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 1 ὁμιλεῖ περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἀποφάσεων τῶν Ἐκτάκτων Στρατοδικείων. Αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ πρέπει νὰ ἀναθεωροῦνται βάσει τοῦ νόμου 1504 ἐνώπιον τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὅταν πρέπει νὰ ἀναθεωροῦνται σήμερον αἱ ἀποφάσεις ἀπὸ Ἀναθεωρητικὰ Δικαστήρια, τὰ ὁποῖα ἐλειτουργοῦσαν εἰς χρόνους ἄλλους, δὲν εἶναι σκόπιμον ἡ ἀναθεώρησις νὰ γίνεται ἐνώπιον Στρατιωτικοῦ Δικαστηρίου. Ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Δικαιοσύνης συνεζητήθη τὸ θέμα καὶ ὑπεστηρίξαμεν πολλοὶ τὴν ἄποψιν, ὅτι πρέπει ὅλα αὐτὰ τὰ ἀδικήματα νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὰ εἰδικὰ Πενταμελῆ Ἐφετεῖα, αὐτὸ δὲ ὡς ἕνα σημεῖον τὸ παραδέχεται καὶ αὐτὸς ὁ νόμος 1504, ὁ ὁποῖος ὡρισμένα ἐκ τῶν ἀδικημάτων παραπέμπει εἰς τὰ Εἰδικὰ Πενταμελῆ Ἐφετεῖα. Φρονῶ, ὅτι ἀπὸ συνταγματικῆς ἀπόψεως ἐπιβάλλεται ὅπως ὅλα αὐτὰ τὰ ἀδικήματα παραπεμφθοῦν εἰς τὰ Εἰδικὰ Πενταμελῆ Ἐφετεῖα, διότι οἱ φυσικοὶ Δικασταὶ εἶναι αὐτοὶ καὶ ὄχι οἱ Στρατιωτικοί. Σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς μίαν ὁμαλὴν ἐποχὴν καὶ φρονῶ, ὅτι ὅλα τὰ ἀδικήματα πρέπει νὰ παραπεμφθοῦν ἐνώπιον τῶν 5μελῶν Ἐφετείων. Ἄλλωστε ἡ δευτέρα καὶ τρίτη παράγραφος, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ ἀποφάσεων τῶν δοσιλογικῶν Δικαστηρίων, παραπέμπει ἐνώπιον τῶν Εἰδικῶν Ἐφετείων. Τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ δοσιλογικὰ ἀδικήματα παραπέμπονται ἐνώπιον τῶν Πενταμελῶν Ἐφετείων, φρονῶ ἀδιστάκτως, ὅτι τὰ ἀδικήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει εἶναι πολιτικὰ ἀδικήματα, πρέπει νὰ παραπέμπωνται ἐνώπιον τῶν 5μελῶν Ἐφετείων.

§52Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα παρόμοιον εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ ἤθελον νὰ θέσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἓν ἄλλο θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τεθῇ εἰδικὸν ἄρθρον.

§53Α. ΠΑΛΛΗΣ. Ὁ κ, συνάδελφος ὁμιλεῖ περὶ ἑνὸς νέου ἄρθρου, τὸ ὁποῖον ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ τέλος, κύριοι συνάδελφοι.

§55Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου πρώτου ἐζήτησα τὸν λόγον.

§56Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Παρακαλῶ νὰ ξεκαθαρισθῇ τὸ θέμα ἐπὶ ποίου σχεδίου θὰ συζητήσωμεν. Τῆς Ἐπιτροπῆς ἢ τοῦ σχεδίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§57Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Βάσιν τῆς συζητήσεως θὰ ἀποτελέσῃ τὸ κατατεθὲν κυβερνητικὸν σχέδιον καὶ ἐκ παραλλήλου, θὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ σχέδιον τῆς Ἐπιτροπῆς.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§59Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐὰν ἐγένοντο δεκταὶ ὡς βάσις αἱ τροποποιήσεις τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν θὰ ἐζήτουν τὸν λόγον. Ὑποβάλλω ὅθεν μίαν τροπολογίαν διὰ τὴν ἑξῆς πράγματι ἐξαιρετικὴν καὶ παράδοξον περίπτωσιν. Εἰς τὸ Δικαστήριον Δοσιλόγων Θεσσαλονίκης, κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασίν του, προσήχθησαν ξαφνικὰ καὶ ἐδικάσθησαν 4 ἄτομα ἐκ Καστοριᾶς εἰς μίαν ποινὴν ἀνύπαρκτον καὶ ἄγνωστον, τὴν ποινὴν τῆς «ὑπερωρίας», ἄγνωστον εἰς τὸν νόμον. Ἐξ αὐτῶν ὁ εἷς ηὐτοκτόνησεν, ὁ ἄλλος εἶναι στρατιώτης καὶ ἀπελύθη καὶ οἱ ἄλλοι δύο παραμένουν ἐν Ἀθήναις, ὑπὸ τὸ βάρος καταδίκης εἰς μίαν ποινὴν τὴν ὁποίαν ἀγνοεῖ ὁ κοινὸς νόμος καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ. Κατόπιν τούτου ὑποβάλλω σχετικὴν τροπολογίαν, δυνάμει τῆς ὁποίας ζητεῖται, νὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς Ἕλληνας πολίτας νὰ προσφύγουν ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς εἰς τὸ Ἐφετεῖον, ἵνα κρίνῃ τοῦτο ἐὰν εἶναι ἔνοχοι ἢ ἀθῷοι καὶ εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν νὰ ὑποστοῦν ποινὴν ἄλλην, ἐφαρμόσιμον καὶ γνώριμον, τὴν ὁποίαν καὶ νὰ ἐκτίσουν. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν εἶχεν ἀποδεχθῆ πρὸ τῶν Χριστουγέννων.

§60Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, κοντὰ εἰς τοὺς 4 θὰ ἐπωφεληθοῦν ἑκατοντάδες. Εἶναι δυνατὸν τώρα νὰ δημιουργῶμεν ἀνατροπὴν αὐτῶν τῶν πραγμάτων;

§61Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Μὰ πῶς ἐγένετο αὐτό; Ἀπὸ τακτικὰ Δικαστήρια εἰς ποινὴν ἀνύπαρκτον. Τὶ λέγει τὸ «διὰ ταῦτα». Εἶναι ὀλίγον περίεργον.

§62Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἀρνοῦμαι νὰ πιστεύσω, ὅτι Ἑλληνικὰ Δικαστήρια ἐδίκασαν εἰς ποινὴν μὴ προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ νόμου. Νὰ μοῦ φέρετε τὴν ἀπόφασιν.

§63Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Διατί δὲν μᾶς διαβάζετε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δικαστηρίου;

§64Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐγένοντο αἱ δίκαι τῶν δοσιλόγων. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰς ἐπαναλάβωμεν. Κατεδικάσθησαν περὶ τοὺς 3 χιλ. Ἀπομένουν μόνον 800 εἰς τὰς φυλακὰς καὶ συνεχῶς τὸ Συμβούλιον Χαρίτων ἀπονέμει χάριτας εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν. Παντοῦ αἱ δίκαι αὐταὶ ἐτελείωσαν. Καιρὸς εἶναι νὰ γίνῃ τὸ ἴδιο καὶ ἐδῶ. Μοῦ ὑποστηρίζετε ἄλλωστε, ὅτι ἀπηγγέλθη ποινὴ μὴ προβλεπομένη ἀπὸ τὸν νόμον καὶ δὲν μοῦ παρουσιάζετε τὴν ἀπόφασιν οὔτε καὶ τώρα.

§65Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ ὑποβάλουν αἴτησιν χάριτος, ὁπότε τὸ Συμβούλιον Χαρίτων, ἐὰν ἐξεδόθη ἀπόφασις μὴ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ νόμου, θὰ τοὺς ἀποδώσῃ τὸ δίκαιόν των.

§66Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἡ τροπολογία εἶναι εἰδικῶς δι’ αὐτούς· δὲν εἶναι εὐρεῖα καὶ γενική. Λέγει δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν εἰς τὴν ποινὴν τῆς ὑπερορίας, μὴ πραγματοποιηθεῖσαν καὶ παραμένουν ἐν Ἑλλάδι. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διατελοῦν τώρα ἐπὶ ἕξ χρόνια μὲ τὴν ποινὴν αὐτὴν καὶ ζητοῦν τὸ δικαίωμα νὰ πᾶνε εἰς ἓν Δικαστήριον.

§67Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τοῦτο: Νὰ προχωρήσωμεν μὲ τὸ σχέδιον τοῦ Ὑπουργείου ἢ μὲ τὸ σχέδιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς κάθε ἄρθρον νὰ κλείνωμεν τὴν συζήτησιν καὶ τοιαῦτα γενικὰ θέματα νὰ μείνουν εἰς τὸ τέλος, διὰ νὰ τὰ ξεκαθαρίσωμεν, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐὰν ὁ καθεὶς ἐμφανίζῃ τὴν περίπτωσίν του, δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ.

§68Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐδῶ πρόκειται περὶ μιᾶς ἐξαιρετικῆς ὅλως περιπτώσεως.

§69Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Μόδη, φέρετέ μου μίαν αἴτησιν χάριτος, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ ἱστορία αὐτή.

§70Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει μία συμφωνία μεταξὺ τῶν δύο κομμάτων, ἡ ὁποία πρέπει νὰ τηρηθῇ, διότι, ἄλλως, τὸ νομοσχέδιον διατρέχει τὸν κίνδυνον νὰ μὴ ψηφισθῇ. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς τῆς συμφωνίας, παρακαλῶ νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις. Διότι μὲ τοιαύτας τροπολογίας δὲν ξεύρομεν, ποῦ πᾶμε. Νὰ τὸ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας αὐτό, διὰ νὰ προχωρήσωμεν ὁμαλῶς καὶ ταχέως.

§71Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Διὰ νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ μιᾶς συμφωνίας δύο κομμάτων, πρέπει νὰ ξεύρωμεν ποία εἶναι ἡ συμφωνία αὐτὴ τῶν κομμάτων.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κύρκος ἔχει τὸν λόγον.

§73Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξε καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Θεσσαλονίκης κ. Πατρίκιος, ὅτι τὴν ἀναθεώρησιν πρέπει νὰ τὴν ἀσκήσουν τὰ πενταμελῆ Ἐφετεῖα. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις κατήργησε τὰ Ἔκτακτα Στρατοδικεῖα ἔδωσεν ἤδη μίαν ἀπόδειξιν...

§74Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Νὰ τελειώσωμεν τὸ ἄρθρον 1. Αὐτὸ ποὺ λέγετε, εἶναι εἰς τὸ τρίτον ἄρθρον.

§75Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις τὰς ὑπάγετε εἰς τὸ ἄρθρον 3, θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπεξεργασθεῖσα τὸ πρῶτον ἄρθρον προσέθεσε «παράγρ. 2 καὶ 3». Κηρύσσομαι ὑπὲρ τοῦ σχεδίου τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Δηλαδή, ὑπὲρ τῆς ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν παράγρ. 1 τοῦ Ὑπουργικοῦ σχεδίου προσθήκης τῆς παραγρ. 2 καὶ 3, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἀπὸ τὴν τρίτην παράγρ. ζητῶ, διὰ λόγους ἰσότητος καὶ δικαιοσύνης, τὴν διαγραφὴν τῆς φράσεως τῆς εὑρισκομένης εἰς τὸ τέλος τῆς τρίτης παραγράφου: «ἐφ’ ὅσον ἐγένετο δεκτὸν ὑπὸ τοῦ δικάσαντος Δικαστηρίου τὸ ἐλαφρυντικὸν τῆς μετρίας συγχύσεως». Διότι ἐφ’ ὅσον θὰ παραμείνῃ αὕτη, ἀνατρέπεται οὐσιαστικῶς ἡ τρίτη παράγραφος.

§76Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Δὲν τὴν δέχεται τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὁ κ. Ὑπουργός.

§77Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐὰν ἀκολουθήσετε αὐτὴν τὴν διαδικασίαν, κ. Ὑπουργέ, θὰ βραδύνωμεν πάρα πολὺ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§78Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ κωλυσιεργήσῃ, θὰ βραδύνωμεν. Σεῖς ὑποστηρίζετε νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ σχέδιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τὸ ἄρθρον 1 μὲ τὴν ἀπάλειψιν αὐτήν.

§79Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Θὰ ἀπαλλάξητε πολλοὺς συναδέλφους νὰ λάβουν τὸν λόγον, ἐὰν κάμετε προηγουμένως τὴν δήλωσιν, ὅτι δέχεσθε ἢ δὲν δέχεσθε τὴν διατύπωσιν αὐτήν.

§80Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Τὸ ἄρθρον, ὡς διετυπώθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, ἀναφέρει: «Ὑπὸ τῶν Ἐκτάκτων τοπικῶν Στρατοδικείων...... (ἀναγινώσκει).....». Αὐτὸ εἶναι τὸ σχέδιον τοῦ Ὑπουργείου. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ προσθέτει δευτέραν παράγραφον, βάσει τῆς ὁποίας: «Οἱ ὑπὸ τῶν εἰδικῶν Δικαστηρίων δοσίλογοι ......... (ἀναγινώσκει).......». Τὴν παράγραφον αὐτὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῶ, διότι αἱ ὑποθέσεις τῶν δοσιλόγων, ἔπειτα ἀπὸ τριετίαν ἢ τετραετίαν ἔκλεισαν ἀπολύτως. Ἐτερματίσθη πλέον ἡ ἱστορία αὐτή. Αὐτὴ ἡ παρένθεσις ποὺ ἠνοίχθη ἐτερματίσθη. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρχίσωμεν πάλιν νέας δίκας. Δὲν συμφέρει ἀπὸ γενικωτέρας πλευρᾶς ἡ ἱστορία αὐτή. Διότι διαρκῶς τί κάμνομεν εἰς τὴν Ἑλλάδα; Διεξάγομεν ποινικὰς δίκας. Πρέπει νὰ λήξῃ αὐτὸ τὸ θέμα. Ταῦτα διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῶν δοσιλόγων, οἱ ὁποῖοι—νὰ εἴπωμεν τὴν ἀλήθειαν—καὶ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῶν Χαρίτων, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἐκδίκασιν τῶν ὑποθέσεων, δὲν ἐκρίθησαν μὲ μίαν ὑπερβολικὴν αὐστηρότητα, λόγῳ τῶν γενικωτέρων συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν.

§81ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Χαρίτων ἐκρίθησαν αὐστηρότατα.

§82Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). «Ὅμως δύνανται... ......... (ἀναγινώσκει)........». Δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ οὐδ’ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. Ἀναγνωρίζω, ὅτι αἱ δίκαι μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἐνώπιον τῶν Κακουργιοδικείων ἐγένοντο ὑπὸ τὸ κράτος ἑνὸς κλίματος ὑπερβολῆς, ποὺ εἶχε δημιουργηθῆ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἐγένοντο ὡρισμέναι ὑπερβολαί. Ἔχω τοῦτο ὡς δεδομένον καὶ δύναμαι νὰ τὸ ὑποστηρίξω, διότι καὶ ἀπὸ ὑποθέσεις ποὺ συνεζητήθησαν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων, ὁλοκληρωτικῶς ἐχαρίσθησαν ποιναί. Ἐπέβαλον δηλαδὴ ποινὰς θανάτου, ἰσοβίων δεσμῶν τὰ Κακουργοδικεῖα καὶ ἦλθε τὸ Συμβούλιον Χαρίτων, μὲ τὰ ἴδια στοιχεῖα τῆς δικογραφίας καὶ εἶπεν: «Ὑπῆρξεν ὑπερβολικῶς αὐστηρὰ ἡ κρίσις. Αὐτὸ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ποινῆς τὸ χαρίζω». Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν παρακολούθησιν τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν ἔχω συναγάγει τὴν ἑξῆς ἄποψιν, ὅτι ὑπὸ τὸ κράτος μιᾶς ὑπερβολῆς, ἑνὸς κλίματος, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη μετὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα ἐξεδικάζοντο αὐταὶ αἱ ὑποθέσεις. Παρὰ ταῦτα, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν 3, 4, 5 χιλιάδες ὑποθέσεις νὰ τὶς ρίψωμεν πάλιν εἰς τὴν δημοσιότητα, νὰ ἀναμοχλεύσωμεν τὰ αἵματα τὰ ὁποῖα ἔρρευσαν κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, νὰ ἐξαίρωμεν τὰ πάθη. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσωμεν πάλιν ἕνα ἔναυσμα μιᾶς ὀξυτάτης ἀντιθέσεως μεταξὺ ὡρισμένων ἀνθρώπων, ἰδίᾳ εἰς τὰ μικρότερα μέρη καὶ νὰ ἐπαναλάβωμεν τὰς δίκας αὐτάς, νὰ ἀρχίσωμεν τὰ παληά, τὰ αἵματα, τὰς ἀντιθέσεις καὶ νὰ δημιουργήσωμεν μίαν ὀξύτητα, ἡ ὁποία δὲν συμφέρει οὔτε εἰς αὐτοὺς ποὺ θὰ ζητήσουν τὴν ἀναθεώρησιν, ἀλλὰ πρὸ παντὸς δὲν συμφέρει εἰς τὸ γενικώτερον συμφέρον τοῦ Ἔθνους. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν τροπολογιῶν, ἀλλὰ νὰ ἐντοπίσωμεν τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου.

§83Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ οἱ καταδικασθέντες ἀδίκως, τί θὰ γίνουν;

§84Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι Βουλευταί, διὰ νὰ τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν, θέλω νὰ εἴπω τοῦτο. Ἐδῶ πέρα προβλέπομεν τὴν ὑπὸ ὅρον ἀπόλυσιν τῶν κρατουμένων. Αἱ γενόμεναι ἀδικίαι καὶ ὑπερβολαί, ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐλπίζουν ὡρισμένοι συνάδελφοι διὰ τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ὑποθέσεων, νὰ τακτοποιήσουν, ἔχομεν ὅλην τὴν εὐχέρειαν μὲ τὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦμεν διὰ τὴν ὑπὸ ὅρον ἀπόλυσιν, νὰ τὰ θεραπεύσωμεν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν, διότι ἐὰν τυχὸν εἰς κάθε ἄρθρον δημιουργεῖτε μίαν μακροτάτην συζήτησιν, ὑποπτεύομαι, ὅτι θὰ ἔλθουν αἱ ἑορταὶ τοῦ Πάσχα καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν τελειώσει.

§85Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἄνευ συζητήσεως; Πῶς εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, χωρὶς νὰ γίνῃ συζήτησις;

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§87Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐδῶ ἔχομεν Κανονισμόν, κύριε Πρόεδρε. Ἤκουσα τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τώρα θέλω νὰ ἀναπτύξω τὴν ἄποψίν μου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ σᾶς εἶπον, ὅτι σᾶς ἔδωσεν τὴν ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργός.

§89Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Θέλω νὰ ἀναπτύξω πρὸς τὴν Βουλὴν τὰς ἀπόψεις μου. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ, Ὑπουργὸς δὲν εὐσταθεῖ.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§91Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφανθῇ μετὰ τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σκοπὸς εἶναι τελειώσωμεν ἀπόψε καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε.

§93Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τότε εἶναι περιττὸν νὰ κληθῶμεν ἐδῶ, διὰ νὰ ἀποφανθῶμεν.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρήσατε, λοιπόν, κύριε Κύρκο.

§95Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Λέγω λοιπὸν τοῦτο. Ποῖος ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐδέχθη τὴν ἀναθεώρησιν τῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ἀπὸ τὰ Ἔκτακτα Στρατοδικεῖα; Διπλοῦς. Πρῶτον ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν ἀπὸ τὰ Ἔκτακτα Στρατοδικεῖα ἐκρίθησαν εἰς μίαν ἀτμόσφαιραν, ἡ ὁποία δὲν συνετέλει εἰς τὴν ψύχραιμον ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως καὶ δεύτερον, ἐκρίνοντο ἀπὸ τὰ Ἔκτακτα Δικαστήρια. Ὁ πρῶτος λόγος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξ ἴσου ἰσχυρὸς πρὸς τὸν δεύτερον, ἰσχύει προκειμένου περὶ τῆς περιπτώσεως τῶν δικασθέντων ὑπὸ τῶν Κακουργιοδικείων. Θὰ ἔλεγα μάλιστα τοῦτο, ὅτι οἱ δικασθέντες ἀπὸ τὰ Κακουργιοδικεῖα, ἐκρίθησαν, ἴσως, καὶ σκληρότερον ἀκόμη ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν ἀπὸ τὰ Ἔκτακτα Στρατοδικεῖα. Πῶς εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ μὴ δεχθῶμεν αὐτὴν τὴν ἀρχήν, νὰ δώσωμεν καὶ εἰς ἐκείνους τὸ δικαίωμα νὰ ζητοῦν τὴν ἀναθεώρησιν τῶν δικῶν των, ἐνώπιον τῶν Πενταμελῶν Ἐφετείων; Λέγει, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἔχομεν τὴν ὑπὸ ὅρον ἀπόλυσιν. Μὰ ἀκριβῶς διότι ἔχομεν τὴν ὑπὸ ὅρον ἀπόλυσιν, ἐπιβάλλεται νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἀναθεωρήσεως. Διότι διεδόθη ὅτι ἐγὼ εἶμαι καταδικασμένος εἰς πρόσκαιρα δεσμά. Περνάει ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως καὶ δὲν μὲ ἀπολύει. Ἐὰν ἔχω τὸ δικαίωμα τῆς ἀναθεωρήσεως θὰ καταφύγω εἰς τὸ Πενταμελὲς καὶ θὰ εὕρω τὸ δίκαιον τὸ ἰδικόν μου. Ἐὰν ὅμως ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς κρίνῃ ὁριστικῶς περὶ τῆς τύχης μου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρω δίκαιον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχὴ τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Συνεπῶς καὶ πρὸς τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὑποστηρίζω διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους καὶ τὴν ἀποδοχὴν τῆς δευτέρας παραγράφου τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Διότι δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν εἶναι δοσίλογοι, μὲ ἐνδιαφέρει τοῦτο τὸ πρᾶγμα. Ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἀναθεωρήσεως, ὥστε ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν, κριθέντες ὑπὸ τὰς περιστάσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐκρίθησαν, ἐκρίθησαν εἴτε ἀδίκως, εἴτε αὐστηρότερον τοῦ δέοντος, νὰ εὕρουν τὸ δίκαιόν τους.

§96Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελον νὰ θέσω καὶ τοῦτο ὑπ’ ὄψει σας. Διότι ἐδῶ πέρα γίνεται μία παρανόησις. Ἐθεσπίσαμεν τὸν θεσμὸν τῆς ἀναθεωρήσεως διὰ ποίας ἀποφάσεις; Διὰ τὰς ἀποφάσεις τῶν ἐκτάκτων δικαστηρίων. Δηλαδὴ ἔκτακτα δικαστήρια τὰ ὁποῖα ἐλειτούργουν λόγῳ τῶν ἐξαιρετικῶν συνθηκῶν καὶ διὰ τὰς ἀποφάσεις τῶν ὁποίων δὲν ἐπετρέπετο τὸ ἔνδικον μέσον. Τὰ κακουργιοδικεῖα εἶναι τὰ τακτικὰ δικαστήρια ἐνώπιον τῶν ὁποίων λογοδοτοῦν οἱ Ἕλληνες πολῖται. Πῶς εἶναι δυνατὸν διὰ τὰ τακτικὰ δικαστήρια νὰ δώσωμεν ἕνα θεσμὸν ἐξαιρετικῶς ἰδιότυπον τῆς ἀναθεωρήσεως; Διότι διὰ τὰ στρατοδικεῖα ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι δημιουργεῖται ἕνας θεσμός, ὁ ὁποῖος εἰς τὰς ὁμαλὰς εἰρηνικὰς περιστάσεις ἰσχύει διὰ τὰς ἀποφάσεις τῶν στρατοδικείων. Δηλαδὴ ἡ ἀναθεώρησις τῶν ἀποφάσεων, λόγῳ τῶν ἀνωμάλων περιστάσεων, τὰ ἔνδικα μέσα καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι εἶχον λειτουργήσει ἔκτακτα στρατοδικεῖα, εἶχον ἀποκλεισθῆ. Διότι, τώρα ἤδη ποὺ ὁ τόπος μπαίνει εἰς μίαν ὁμαλότητα, πᾶμε εἰς μίαν ἐπανεξέτασιν αὐτῶν τῶν ὑποθέσεων. Ἀλλ’ ὑποθέσεις ποὺ ἐξεδικάσθησαν ἀπὸ ἔκτακτα δικαστήρια, δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τὰ τακτικὰ δικαστήρια, δηλαδὴ ὅταν ἐκρίθησαν οἱ κατηγορούμενοι ἀπὸ τοὺς φυσικούς τους δικαστάς, νὰ δημιουργήσωμεν καὶ πάλιν τὸν θεσμὸν τῆς ἀναθεωρήσεως. Καὶ διὰ νὰ τερματίσω, ἐπειδὴ ἔχει δίκαιον ὁ κ. Κύρκος, λέγω, ὅτι ὑπῆρξαν πολλαὶ ὑπερβολαὶ, αὐστηραὶ κρίσεις καὶ ὅτι τὰ κριτήρια εἶναι φυσικὰ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν ὑπὸ τὸ κράτος ἐκτάκτων συνθηκῶν τοῦ προσφάτου παρελθόντος, νὰ ἐκρίθησαν αὐστηρότερον, ἀλλὰ καὶ οἱ κρίνοντες νὰ ἐπηρεάσθησαν εἰς τὴν κρίσιν αὐτῶν. Δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις προβλέπει τὴν ὑπὸ ὅρον ἀπόλυσιν καὶ ἔρχεται δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις νὰ καθιερώσῃ ἕνα τοιοῦτον δεσμόν.

§97Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν εἶναι Δικαστήριον ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως.

§98Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ταῦτα διὰ νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις. Καὶ ἐπειδή, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι διατεθειμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ καμμίαν τροπολογίαν, παρακαλῶ νὰ τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν καὶ νὰ δεχθῶμεν τὸ ἄρθρον ὅπως ἔχει ἐν τῷ κυβερνητικῷ νομοσχεδίῳ καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ 2 ἄρθρον.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γεωργιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§100Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀντιτάσσομαι καὶ ἐγὼ εἰς τὴν προσθήκην τῆς δευτέρας παραγράφου τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν δικῶν τῶν δοσιλόγων, οἱ ὁποῖοι ἐδικάσθησαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ὑπὸ κλῖμα εὐμενὲς δι’ αὐτούς. Ὡς πρὸς τὴν παράγραφον 3, προτείνω, κατόπιν τῶν λεχθέντων καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅπως γίνῃ δεκτή, διότι αὐτοὶ ἐδικάσθησαν ὑπὸ τῶν τακτικῶν δικαστηρίων καὶ ἐπεδείχθη δι’ αὐτοὺς ὑπερβολικὴ αὐστηρότης. Ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ προσθήκη, πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις ἡ προβλέπουσα τὴν μετρίαν σύγχυσιν καὶ ἐπὶ πλέον ἡ ἀναθεώρησις νὰ γίνῃ ὑπὸ τῶν κακουργιοδικείων καὶ ὄχι τῶν Ἐφετείων, διότι ἄλλως εἶναι ἀντισυνταγματική.

§101Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἡ ἐπιχειρηματολογία μὲ τὴν ὁποίαν ἀπορρίπτετε τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἔχει μίαν διπλῆν ἀντίφασιν. 1) Δίδεται τὸ δικαίωμα ἀναθεωρήσεως προκειμένου περὶ ἀποφάσεων τῶν ἐκτάκτων στρατοδικείων καὶ 2) ὅτι καὶ τὰ κακουργιοδικεῖα ἐδίκασαν τότε μὲ τὰ ἴδια κριτήρια. Νομίζω, ὅτι τὸ ἐλαφρυντικὸν τῆς μετρίας συγχύσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ. Καὶ αἱ δύο προσθῆκαι τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ὀρθαὶ καὶ διότι αἱ ἀποφάσεις ὑπῆρξαν αὐστηραὶ καὶ διότι τὰ κακουργιοδικεῖα ἦσαν βέβαια, ὅτι αὗται δὲν θὰ ἐφαρμοσθοῦν. Ἐκτὸς αὐτοῦ νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐλειτούργησαν στρατοδικεῖα καὶ μετὰ τὴν 1–12–51.

§102Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Οὐδεμία ἀπόφασις ἐξεδόθη μετὰ τὴν ἡμερομηνίαν αὐτήν.

§103Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δίδετε τὴν δυνατότητα τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ἀποφάσεων τῶν ἐκτάκτων στρατοδικείων, διότι ἀναγνωρίζετε, ὅτι ἐξεδόθησαν αὗται ὑπὸ συνθήκας αὐστηρότητος καὶ ὑπερβολῆς. Διὰ νὰ εἶσθε συνεπής, πρέπει νὰ δεχθῆτε τὸ αὐτὸ καὶ διὰ τὰς ἀποφάσεις τῶν κακουργιοδικείων, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας. Τὸ ἐπιχείρημά σας περὶ ἀναμοχλεύσεως τῶν παθῶν, νομίζω, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ. Ἕως τώρα ἔχουν ἀναθεωρηθῆ χιλιάδες ὑποθέσεων καὶ οὐδεὶς θόρυβος ἐσημειώθη.

§104Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐξήγησα προκαταβολικῶς τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου. Βλέπω μίαν διάθεσιν ὅλων τῶν κ.κ. συναδέλφων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ ἑνὸς θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιμείνῃ ὁπωσδήποτε. Ἔτσι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν δεκταὶ αἱ δύο τροπολογίαι. Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Γεωργιάδη εἶναι ὀρθή. Ἐὰν ὅμως θεσμοθετήσωμεν τὴν ἀναθεώρησιν καὶ τῶν ἀποφάσεων τῶν κακουργιοδικείων, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν ἀδικήματα ἀνθρωποκτονιῶν καὶ μάλιστα ὁμαδικῶν, ἐρωτῶ, μέτρα εἰρηνεύσεως πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Βουλή, ἢ ἀναφλέξεως παλαιῶν παθῶν;

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον,

§106Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ κάμω μίαν δήλωσιν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἀποσύρω ὅλας τὰς ἀπὸ 21 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ., ὑποβληθείσας τροπολογίας μου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Κάμνω τὴν δήλωσιν αὐτὴν καὶ συνιστῶ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου μὲ μάξιμουμ, ὅτι παρεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἄνευ οὐδεμιᾶς περαιτέρω διευρύνσεως, διότι δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σκόπιμον νὰ ψηφίσωμεν ἡμεῖς μόνοι μας νομοσχέδιον μὲ διεύρυνσιν, ὅταν ἡ ἀξιωματικὴ Ἀντιπολίτευσις ἀπέχῃ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Τότε δὲν θὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον, ἐὰν δηλαδὴ γίνῃ διεύρυνσις τῶν μέτρων. (Πολλοὶ ἐκ τῶν κ. κ. βουλευτῶν διαμαρτύρονται διὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Διαμαντοπούλου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπουσίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ δέ κ. Κουτσοπέταλος τονίζει, ὅτι ἡ Βουλὴ συνεδριάζει ἐγκύρως).

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνὸς ἔχει τὸν λόγον.

§108Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Παρὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ κάμῃ δεκτὴν οὐδεμίαν μεταβολὴν τοῦ πρώτου ἄρθρου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιμείνω καὶ νὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ ἡ ἰδία, ἐὰν θὰ δεχθῇ ἢ ὄχι τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποβάλει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καὶ τὴν ὁποίαν ἐγὼ θέλω, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι συνάδελφοι, νὰ ἐπεκτείνω πέραν τούτου. Νομίζω, ὅτι θίγεται ἡ Βουλὴ ὅταν ἐπὶ ὀκτάμηνον, παρὰ τὰς ὑποσχέσεις της, δὲν δίδει μέτρα ἐπιεικείας, ὅταν μάλιστα τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι τὰ προτεινόμενα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δὲν κάμνομεν τίποτα μὲ αὐτά. Θὰ ἔχωμεν τὰ ἴδια ἀποτελέσματα μὲ τὸν παλαιὸν νόμον περὶ μέτρων ἐπιεικίας. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ σημειώσῃ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ διακρίσεις μεταξὺ ἀνθρώπων καταδικασθέντων ἀπὸ τὰ στρατοδικεῖα καὶ ἀνθρώπων καταδικασθέντων ἀπὸ τὰ Κακουργιοδικεῖα. Κατ’ ἐμέ, ὑπῆρξαν ἀδικώτεραι αἱ ἀποφάσεις τῶν Κακουργιοδικείων παρὰ αἱ ἀποφάσεις τῶν Στρατοδικείων, διότι ἐξεδίδοντο εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπῆρχον μάρτυρες καὶ μόνον διὰ ψευδομαρτύρων κατεδικάζοντο οἱ ἄνθρωποι. Ἑπομένως, εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη τῆς χορηγήσεως μέτρων ἀναθεωρήσεως καὶ εἰς ἐκείνους τοὺς καταδικασθέντας ἀπὸ τὰ Κακουργιοδικεῖα, ἐκτὸς τῶν καταδικασθέντων ὑπὸ τῶν Στρατοδικείων, διότι ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὰ Κακουργιοδικεῖα δὲν ὑπῆρχον μάρτυρες ἀλλὰ μόνον ψευδομάρτυρες.

§109Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πηγαίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα νὰ τὰ λέτε.

§110Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐδῶ διὰ κάποιον φόνον ποὺ ἔγινε κάποτε εἰς τὴν Μυτιλήνην, κατεδικάσθησαν εἰς θάνατον 5 ἄνθρωποι διαμένοντες εἰς 5 διαφόρους πόλεις, καὶ ὅταν τέτοια περιστατικὰ ὑπάρχουν, εἰς εὐρεῖαν μάλιστα κλίμακα, πῶς θέλετε ἡ Βουλὴ νὰ σιωπήσῃ καὶ νὰ μὴ δώσῃ ἀναθεώρησιν εἰς τὰς τόσον ἀδίκους αὐτὰς ἀποφάσεις; Πάντως ἐγὼ παρὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ζητῶ ἐπέκτασιν τῆς διατάξεως καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν πρότασίν μου αὐτήν.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φωτήλας ἔχει τὸν λόγον.

§112Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τοῦ σχεδίου Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐν τούτοις, ἔχω τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ οὐδεμίαν τροπολογίαν. Δὲν θεωρῶ σκόπιμον νὰ ὁμιλήσω περὶ τῶν προσθηκῶν τὰς ὁποίας ἐποιήσατο ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Ἁπλῶς θὰ ἤθελα νὰ ὑπομνήσω ὅτι ἔχομεν καὶ τὸ ἄρθρον 13 ὅπου ἐκεῖ γίνεται μία ἐπιφύλαξις ὅτι ἐξαιροῦνται τὰ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου ἀδικήματα κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Συνεπῶς, οἱ καταδικασθέντες ὑπὸ τῶν διαφόρων Κακουργιοδικείων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπολυθοῦν ὑπὸ ὅρον, ἐφ’ ὅσον ἔχουν διαπράξει καὶ κοινὰ ἀδικήματα. Ἐπίσης, δὲν ἔχει προστεθῆ διάταξις ἐὰν θὰ ὑπήγοντο εἰς τὴν ὑπὸ ὅρον ἀπόλυσιν καὶ οἱ ἰσοβῖται. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελα τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§113Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 13, θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§114Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἔχω ἀντιληφθῆ καλῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ οὐδεμίαν προσθήκην εἰς τὸ σχέδιον τὸ Κυβερνητικόν. Θέλω πάντως νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ πρώτου ἄρθρου. Αἱ ἀποφάσεις τῶν ἐκτάκτων στρατοδικείων εἶναι ἀνακληταί. Ἀναμφισβητήτως, τὰ μέλη τῶν ἀναθεωρητικῶν δικαστηρίων εἶναι πρόσωπα σεβαστά. Ἀλλ’ ἐγὼ ὡς ἔχων ἤδη πεῖραν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Δικαστηρίων τόσον τῶν διαρκῶν ὅσον καὶ τῶν ἐκτάκτων, θὰ ὑπέβαλλον τὴν γνώμην ὅπως ἀλλάξῃ ὁ ζυγός, δηλαδή, αἱ ἀναθεωρήσεις νὰ μὴ γίνωνται ὑπὸ τῶν ἀναθεωρητικῶν, ἀλλ’ ὑπὸ τῶν Ἐφετείων.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Πετρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§116Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἐπιχείρημά σας, κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ ἀναπύρωσις τῶν παθῶν διὰ τῆς ἐπανεξετάσεως τῶν ὑποθέσεων εἶναι ἐν μέρει ἀληθές. Δὲν πρέπει, ἔστω καὶ ἐὰν δύναται νὰ συμβῇ τοῦτο, νὰ τρωθῇ τὸ αἴσθημα τῆς Δικαιοσύνης. Αἱ καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις ἐξεδίδοντο ὑπὸ τῶν Κακουργιοδικείων, ὡς ἐὰν πρόκειται περὶ πταίσματος. Ἐντὸς ὀλίγων λεπτῶν ἐπιβάλλονται αἱ ποιναὶ τοῦ θανάτου αἱ ὁποῖαι ἦτο γνωσταὶ ἀπριόρι. Ἐὰν διὰ τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ νομοσχεδίου ὅλα αὐτὰ ἐτακτοποιοῦντο, δὲν θὰ ἔλεγον τίποτε. Πάντως ἐγὼ κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι, ἐπιμένω ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς μου. Ἐκτὸς ὅμως τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Φωτήλας, ὅτι δηλ. εἰς τὸ ἄρθρον 13 δὲν περιλαμβάνεται ἡ ὑπὸ ὅρον ἀπόλυσις τῶν δικασθέντων ὑπὸ τῶν Κακουργιοδικείων, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἡ κρίσις θὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πρακτικῶν, θὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀποφάσεως. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, πῶς ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὰς Ἐπιτροπὰς αὐτὰς νὰ ἀπολύουν ὑπὸ ὅρον ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν ἀπὸ τὰ Κακουργιοδικεῖα ἐπὶ τῇ βάσει πρακτικῶν, τὰ ὁποῖα ἐστηρίχθησαν εἰς μαρτυρίας ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴν τῶν γεγονότων ἐκείνων εἶπον ἀνακριβείας; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἀντὶ νὰ εὑρύνωμεν τὰ μέτρα ἐπιεικείας, τὰ στενεύομεν εἰς σημεῖον ἀπελπιστικόν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ, ἐπιμένω ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς μου, διότι βλέπω, ὅτι μὲ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἀπολύτως τίποτε, διότι τὰ ἀδικήματα αὐτὰ εἰς τὰ ὁποῖα πρὸ παντὸς πρέπει νὰ δώσωμεν ἰδιαιτέραν σημασίαν, θὰ μείνουν ἄκριτα ἀπὸ ἀπόψεως δικαιοσύνης, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἅμα δὲν κριθοῦν ἀπὸ δικαστήρια τακτικά, νὰ ἀποδοθῇ δικαιοσύνη.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννιδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§118Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, εἶχα, τοὐλάχιστον, τὴν ἀφελῆ σκέψιν νὰ πιστεύω, ὅταν εὑρισκόμην ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ὅτι ποτὲ εἰς τὴν Ἑλλάδα Ἕλληνες πολῖται, ἰδιαίτατα δὲ Ἕλληνες ἀντιπρόσωποι ἐν τῷ Ἑλληνικῷ Κοινοβουλίῳ θὰ ὕψωναν τὴν φωνήν των διὰ νὰ ὑπερασπισθοῦν ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι πῆραν τὴν θέσιν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἱστορίαν τῶν Πήλιων Γούσηδων. Ἡ προστασία, κύριοι, ὑπῆρξε πάντοτε ἕνα ἀδίκημα ἀσυγχώρητον. Οἱ Ἕλληνες τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας ἐπεδείξαντο φιλοτιμίαν καὶ ἀνδρισμὸν καὶ ἐπιείκειαν καὶ συγγνώμην, τὴν ὁποίαν ἐδίδαξε μετέπειτα καὶ ὁ Χριστός, τὴν δέχονται ἔκτοτε καὶ τὰ δικαστήρια καὶ συνεπῶς καὶ ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι δέον νὰ τὴν δεχώμεθα. Ἀλλὰ ποτέ, μὰ ποτέ, δὲν ἤμβλυναν τὸ αἴσθημα τῆς καταδίκης ἐναντίον τῶν προδοτῶν. Ἰσχυρίσθησαν συνάδελφοι, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κατεδικάσθησαν ἀπὸ κακουργιοδικεῖα δοσίλογοι, προδόται, αὐστηρά. Μὰ ὅταν, κύριοι, οἱ προπάτορές μας, οἱ πρόγονοί μας, ἀπηγόρευαν νὰ ὑδρεύεται ἡ οἰκογένεια τοῦ προδότου ἀπὸ τὴν βρύσιν ποὺ ὑδρεύοντο αὐτοί, πῶς θέλετε νὰ ἔλθωμεν εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ἐθνικοῦ ἐκπεσμοῦ, ὥστε νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον νὰ ψηφίσῃ παράγραφον καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι, κύριοι, ἐπιείκειαν καὶ συγγνώμην εἰς τοὺς προδότας. Δὲν πιστεύω, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ποτὲ αὐτοὶ ἐπιπλεύσουν, κανενὸς ἀπὸ σᾶς τὸ κεφάλι νὰ σταθῇ ὄρθιον. Κύριοι συνάδελφοι, ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς τὰ αἰσθήματά σας τὰ πατριωτικά, νὰ μὴ θελήσητε ποτὲ μὲ τὴν ψῆφόν σας νὰ ψηφίσετε μέτρα ἐπιεικείας ὑπὲρ δοσιλόγων, οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν μὲ τὸν ἐχθρόν, ὅταν οἱ Ἕλληνες πολῖται ἐγυμνήτευον καὶ ἐπένοντο καὶ παρεδίδοντο εἰς τὸ ἐκτελεστικὸν ἀπόσπασμα παιδιά, γυναῖκες, γέροντες. (Χειροκροτήματα). Ἔχω πλήρη καὶ ἤρεμον τὴν πεποίθησιν καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ συγχαίρω ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν καλωσύνην καὶ τὴν εὐθύτητα τοῦ χαρακτῆρος νὰ εἴπῃ, δὲν μποροῦμεν νὰ ἀναξαίνωμεν πληγάς, παλαιὰς πληγὰς μάλιστα, αἱ ὁποῖαι ἀφορῶσι τὴν βάσιν τῆς Ἑλληνικῆς συνειδήσεως. Σᾶς καλῶ ὅλους, κύριοι, μὲ τὸ χέρι εἰς τὴν καρδιὰ νὰ κρίνετε ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπλανήθησαν καὶ ἐδικάσθησαν, ὄντως, ὑπὸ τὸ βάρος μιᾶς ἀτμοσφαίρας κεκορεσμένης ἀπὸ τὴν ἀντίθεσιν τῶν πολιτικῶν παθῶν. Ἀλλὰ ποτὲ νὰ μὴ δώσετε τὴν ψῆφον σας ὑπὲρ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἐπρόδωσαν ὁλοκληρωτικὰ τὸ Ἔθνος (Χειροκροτήματα).

§119Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν εἶναι ὅλοι προδόται.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Χρυσοχόου ἔχει τὸν λόγον.

§121Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν δύο μόνον παραδείγματα ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ θελήσῃ νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασιν εἰς τὴν ὁποίαν κατέληξε προηγουμένως. Εἰς τὰς ἀκριτικὰς περιοχὰς ἡ σύνθεσις τῶν Κακουργιοδικείων ἀπετελεῖτο ἀπὸ ἐνόρκους, οἱ ὁποῖοι ἀνῆκον εἰς μίαν μονόπλευρον πολιτικὴν παράταξιν. Αὐτοὶ λοιπόν, κληθέντες ὡς δικασταί, ἦτο ἑπόμενον εἰς ποίου εἴδους ἀποφάσεις θὰ κατέληγον. Ὑπενθυμίζω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἕνα περιστατικὸν τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν. Κατηγορήθη κάποιος διὰ φόνον, λαβόντα χώραν ἐπὶ κατοχῆς. Εἰσήχθη εἰς δίκην εἰς ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ Κακουργιοδικεῖα. Τότε ἡ σύζυγος καὶ τὰ τέκνα τοῦ θύματος παρουσιάσθησαν εἰς τὸ δικαστήριον καὶ ἐζήτησαν τὴν κεφαλὴν ἐπὶ πίνακι τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ. Καὶ ὁ ἄνθρωπος κατεδικάσθη εἰς τὴν ποινὴν τῶν ἰσοβίων δεσμῶν. Τί συνέβη ὅμως, ὥστε μετὰ 6μηνον ἡ γυναῖκα τοῦ παθόντος καὶ τὰ παιδιὰ νὰ διαλαλοῦν τὴν ἀθῳότητα τοῦ ἀνθρώπου καὶ νὰ λέγουν ὅτι κακῶς κατεδικάσθη;

§122Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Νὰ καταφύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον Χαρίτων.

§123Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΥ. Κατέφυγε. Καὶ ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς ἀναφέρω, ἡ ἴδια ἡ παθοῦσα ἔκαμε καὶ δήλωσιν ἐπίσημον εἰς τὸ Συμβούλιον Χαρίτων ὅτι ὁ καταδικασθεὶς συνεπείᾳ τῆς καταθέσεώς της ἦτο ἀθῷος καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλ’ εἰς τὴν δήλωσιν αὐτὴν ἔλεγε μεταξὺ τῶν ἄλλων, ὅτι τὴν παρέσυραν οἱ διάφοροι ἐπιτήδειοι οἱ ὁποῖοι εἶχον προσωπικὰ μὲ τὸν καταδικασθέντα, δι’ αὐτὸ καὶ κατέθεσα εἰς βάρος του τὰ ὅσα κατέθεσα. Ἐρωτῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, δὲν πρέπει νὰ δοθῇ εἰς αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος ἔχει τὰ ἰσόβια εἰς τὴν πλάτην του, δὲν πρέπει, λέγω, νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια ν’ ἀναθεωρηθῇ μία δίκη ἡ ὁποία ἦτο τόσον ἄδικος καὶ τόσον συντριπτικὴ δι’ αὐτόν; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπεκαλέσθη τὸ Συμβούλιον Χαρίτων, ἀλλὰ τὸ Συμβούλιον Χαρίτων οὐδεμίαν αἴτησιν ἔκαμεν ἀποδεκτήν.

§124ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἶναι πολλαὶ αἱ παρόμοιαι περιπτώσεις.

§125Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΥ. Τὸ δεύτερον ποράδειγμα ἔχει σχέσιν μὲ τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα ἐξεδικάσθησαν ἀπὸ τὰ Τακτικὰ καὶ Ἔκτακτα Στρατοδικεῖα. Τὸ 1946, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Κοζάνην ἐλέχθη, ὅτι ἀνεκαλύφθη κάποια στρατιωτικὴ συνωμοσία εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον καὶ πολῖται. Ἡ ὑπόθεσις ἀπησχόλησε τὸ Τακτικὸν Στρατοδικεῖον Κοζάνης καὶ τοῦτο, διότι συνέπεσεν ὁ χρόνος τῆς τελέσεως τοῦ ἀδικήματος αὐτοῦ νὰ ἐντοπίζεται πρὸ τῆς 18ης Ἰουλίου 1946, δηλαδὴ πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Γʹ ψηφίσματος καὶ συνεπῶς ἁρμόδια ἦσαν τὰ Τακτικὰ Στρατοδικεῖα. Κατεδικάσθησαν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, 15 ἢ 20 εἰς θάνατον πολλοὶ δὲ ἐξ αὐτῶν δὶς καὶ τρίς. Κατὰ τὴν ἀναθεώρησιν, διότι τότε ἴσχυον τὰ ἔνδικα μέσα κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῶν Τακτικῶν Στρατοδικείων, ἐξεδικάσθη ἡ ὑπόθεσις ἐνώπιον τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου καὶ ἀπηλλάγησαν ἅπαντες καὶ ἀφέθησαν ἐλεύθεροι. Δι’ ὡρισμένους μὴ στρατιωτικούς, διὰ τοὺς πολίτας, ἡ δίκη ἐχωρίσθη καὶ παρεπέμφθησαν οὗτοι εἰς τὰ πολιτικὰ Δικαστήρια, εἰς τὸ Κακουργιοδικεῖον. Καὶ ἐνῷ τὰ Στρατιωτικὰ Δικαστήρια ἠθώωσαν αὐτοὺς τοὺς 15 οἱ ὁποῖοι εἶχον καταδικασθῆ προηγουμένως εἰς θάνατον, τὸ Κακουργιοδικεῖον ἐν τούτοις κατεδίκασε τοὺς πολίτας εἰς ἰσόβια δεσμὰ ἐνῷ εἶχεν ἀποδειχθῆ τόσον εἰς τὸ Ἀναθεωρητικὸν ὅσον καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν δίκην, ὅτι ἀδίκημα δὲν ὑφίστατο. Παρ’ ὅλα ταῦτα, κύριοι, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ στενάζουν νῦν ὑπὸ τὸ βάρος τῶν ἰσοβίων δεσμῶν ποὺ τοὺς ἐπέβαλεν ἀδίκως τὸ Κακουργιοδικεῖον τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Εἶναι λοιπόν, δίκαιον, ἢ δὲν εἶναι, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ζητήσουν τὴν ἀναθεώρησιν τῆς δίκης, πρέπει, ἢ δὲν πρέπει, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ζητήσουν τὴν ἀποκατάστασίν τους ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην; Ἀλλ’ ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν δίδει. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ πρέπει τὸ δεύτερον ἐδάφιον νὰ διαγραφῇ, ἀλλὰ τὸ τρίτον ἐδάφιον νὰ τὸ ψηφίσωμεν. Δὲν ἔχει σημασίαν πόσαι δίκαι θὰ δημιουργηθοῦν, σημασίαν ἔχει τοῦτο, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀφήσωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους μὲ τὸ στίγμα τῆς προδοσίας εἰς τὴν πλάτην τους καὶ μὲ μίαν ἄδικον καταδικαστικὴν ἀπόφασιν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ τὴν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς προτεινομένην τροπολογίαν διὰ τῆς τρίτης παραγράφου τοῦ συζητουμένου ἄρθρου μὲ μίαν προσθήκην, ὅτι εἰς ἀναθεώρησιν ὑπόκεινται καὶ αἱ ἀποφάσεις τῶν Κακουργιοδικείων διὰ τῶν ὁποίων ταῦτα ναὶ μὲν δὲν ἐδέχθησαν τὴν ὕπαρξιν τοῦ ἐλαφρυντικοῦ τῆς μετρίας συγχύσεως, ἀλλ’ ἐκήρυξαν ἐνόχους δεχθέντα μεταβολὴν τοῦ κατηγορητηρίου, ἐπὶ τὸ ἐπιεικέστερον διὰ τοὺς καταδικασθέντας. Φρονῶ, ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἀναθεώρησις τῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Καραμαούνας ἔχει τὸν λόγον.

§127Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ λαὸς ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1950 διεδήλωσε τὴν ἐπιθυμίαν του, ὅτι θέλει εἰρήνην καὶ ὁμαλότητα. Ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1951 ἠναγκάσθησαν τὰ κόμματα νὰ δεχθοῦν αὐτὸν τὸν πόθον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ σήμερον ἦλθον ἐδῶ νὰ συζητήσουν τὰ μέτρα τῆς εἰρηνεύσεως. Δυστυχῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἀντὶ νὰ συντελέσωμεν μὲ ὅλην τὴν δύναμίν μας εἰς τὴν ἐπίτευξιν εἰρηνεύσεως, χρονοτριβῶμεν ἀσκόπως καὶ ὁ λαὸς ὁ ὁποῖος μᾶς παρακολουθεῖ, διότι εἶναι πίστις τοῦ λαοῦ, ὅτι πρέπει νὰ εἰρηνεύσῃ ὁ τόπος, θὰ μᾶς κακίσῃ. Διὰ τοῦτο πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ τελειώσωμεν μὲ τὰ μέτρα αὐτά, διὰ νὰ ἐπιδοθῶμεν μὲ ὅλας μας τὰς δυνάμεις εἰς τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα, διὰ τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρεται ζωηρότατα ὁ λαός. Πρέπει, ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ δεχθῇ τὸν συγκερασμὸν τῶν διαφόρων ἀπόψεων καὶ νὰ λήξῃ ἡ ὑπόθεσις καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν αὐτῶν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ ἐκκρεμότης καὶ ἡ ἀγωνία τοῦ λαοῦ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ σταθῶμεν, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν δὲν τὰ ψηφίσωμεν ἐὰν ὄχι ἐν τῇ ὁλότητι, ἀλλὰ τοὐλάχιστον... (δὲν ἠκούσθη). Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐπιμένετε τὴν στιγμὴν ποὺ προχθὲς ἀκόμα ἐδέχθημεν τὴν ἀπόλυσιν τοῦ καταδίκου δοσιλόγου Τσιρωνίκου. Πρέπει νὰ προχωρήσωμεν διότι δὲν στεκόμεθα καλά. Σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητοῦμεν δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους καὶ μάλιστα κατόπιν τῶν δηλώσεων. Κατόπιν τῶν δηλώσεων τῶν σημερινῶν εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι διευρύνονται τὰ μέτρα, ἡμεῖς προσπαθοῦμεν.....

§128Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναφορικῶς πρὸς τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, καμμία ἄλλη διεύρυνσις δὲν εἶναι δεκτή, παρὰ μόνον διὰ Βασιλικῶν Διαταγμάτων θὰ ἠμποροῦσαν καὶ οἱ ἰσοβῖται νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ. Συνεπῶς, αὐτὰ ποὺ λέγετε περὶ διευρύνσεως, δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον.

§129Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Συμφωνῶ.

§130Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπίσης, ἔχω ἐντολὴν νὰ δηλώσω ὅτι δὲν θὰ δεχθῶμεν καμμίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία διευρύνει τὸ σχέδιον νόμου. Πέραν αὐτῆς τῆς τροπολογίας, πᾶσα συζήτησις νομίζω ὅτι εἶναι ματαία διότι ἀντίκειται εἰς τὴν συμφωνίαν τῶν δύο κομμάτων. Ἐὰν ἡ συμφωνία τῶν δύο κομμάτων διαρραγῇ, δὲν ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον. Ἀπ’ ἐδῶ καὶ πέραν ὅ,τι θέλετε κάμετε.

§131Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ Βουλὴ εἶναι ἡ μόνη κυρία νὰ ψηφίσῃ τὰ νομοσχέδια. Συνεπῶς θὰ προχωρήσωμεν διὰ νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον.

§132Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κατάθεσιν τῆς δηλώσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Μπακόπουλος, νομίζω ὅτι τὸ συμφέρον αὐτῶν ποὺ ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ νομοσχέδιον εἶναι νὰ ψηφισθῇ τοῦτο τὸ ταχύτερον.

§133Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Μπακόπουλος ἐπιμένει, ὅτι εἶναι ἀπόφασις τῶν δύο κομμάτων, ἐγὼ προτείνω νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν τὸ νομοσχέδιον χωρὶς καμμίαν συζήτησιν.

§134Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς προσέξῃ ἐπὶ τέλους. Θὰ ἤθελα νὰ μᾶς κάμετε τὴν ἑξῆς διευκρίνησιν. Ἐὰν θὰ δεχθῆτε τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἀκριβῶς τὸ εἰσηγάγετε σεῖς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἢ θὰ δεχθῆτε τροπολογίας ἀπὸ αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο. Ἐὰν εἰς ὅλας τὰς τροπολογίας εἰπῆτε ὄχι, εἶναι ἄσκοπος ἡ συζήτησις. Ἠμποροῦμεν κάλλιστα νὰ ἀπέλθωμεν καὶ ν’ ἀφήσωμεν ὡρισμένους βουλευτὰς νὰ τὸ ψηφίσουν, διότι ἡμεῖς ἤλθομεν ἐδῶ νὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον.

§135Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐγὼ παρεκάλεσα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῦ ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν κάποιαν προσαρμογήν, ἐν συνεννοήσει πάντοτε. Εἴμεθα δύο κόμματα συνεργαζόμενα καὶ μὲ κατανόησιν θὰ ἴδωμεν, τί εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπροσαρμόσωμεν εἰς ὡρισμένα ἄρθρα. Ἰδιαίτατα θὰ γίνῃ συζήτησις εἰς τὸ ἄρθρον 13. Ἐκεῖ θὰ χρειασθῇ ἡ διατύπωσις πιὸ θετική. Αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα τοῦ ἄρθρου, ἀλλά, ἄλλαι τροπολογίαι, ἀνατρέπουσαι κατὰ βάσιν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐκείνη τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ἀποφάσεων τῶν τακτικῶν Δικαστηρίων, σᾶς κάμνω προκαταβολικῶς τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἀποδεκταί.

§136Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ὁ κ. Μπακόπουλος, ἔκαμε τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ καμμίαν τροπολογίαν. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι τελείως ἀπαράδεκτον, ἡμεῖς εἴμεθα Βουλή, ἡμεῖς εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ συζητήσωμεν καὶ νὰ κρίνωμεν ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι, ἄλλως νὰ σηκωθῶμεν νὰ φύγωμεν.

§137Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον, αἱ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι διευρύνουν τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§138Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ δεχθῇ καμμίαν τροπολογίαν. Ἐκ τούτου δὲν ἕπεται, ὅτι εἰς ἄλλα ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην διευκρινήσεως καὶ δὲν ἀνατρέπουν τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐπὶ τῆς ὁποίας ὑπάρχει ἡ συμφωνία τῶν δύο κομμάτων, δὲν θὰ γίνουν δεκταὶ τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι δὲν ἀναιροῦν τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§139Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ τροπολογία τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 1, ὡς ἀκριβῶς τὴν ἐτροποποίησεν ὁ κ. Γεωργιάδης καὶ σκόπιμος καὶ δικαία εἶναι. Εἶναι σκόπιμος, διότι δὲν θὰ ἀναμοχλεύσῃ τὰ πάθη ὅπως ὑποστηρίζετε ὑμεῖς, ἀντιθέτως θ’ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἀλήθειαν εἰς ὡρισμένας ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι αἱ περισσότεραι. Καὶ ἐφ’ ὅσον θ’ ἀποκατασταθῇ ἡ ἀλήθεια ἔπειτα ἀπὸ μίαν ὁλόκληρον τετραετίαν ἢ πενταετίαν, τότε θὰ πιστεύσουν καὶ αἱ οἰκογένειαι τῶν θυμάτων, ἀλλὰ καὶ αἱ οἰκογένειαι τῶν ἄλλων θυμάτων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς, ὅτι ἡ ἀλήθεια δὲν εἶναι ἔτσι ὅπως διετυπώθη εἰς ὡρισμένας ἀποφάσεις. Δίκαιον εἶναι διότι ἐφ’ ὅσον ὅλοι παραδεχόμεθα, ὅτι διὰ πολλῶν ἀποφάσεων τὰ Κακουργιοδικεῖα κατεδίκασαν ἀνθρώπους ἐντελῶς ἀθώους, δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἐπιτρέπεται εἰς τὴν δικαιοσύνην νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰς φυλακὰς ἄνθρωποι ἀθῶοι. Ἀφ’ ἑτέρου ἡ ὑπὸ ὅρον ἀπόλυσις ὅπως ὑμεῖς προτείνετε, κύριε Ὑπουργέ, δὲν τοὺς ἀποδίδει δικαιοσύνην, διότι δὲν τοὺς ἀποκαθιστᾷ εἰς τὴν κοινωνίαν. Ἕνας ἀθῶος ἢ εἶναι ἀθῶος ἢ εἶναι ἔνοχος. Ἡ ὑπὸ ὅρον ἀπόλυσις δίδεται εἰς ἔνοχον καὶ δὲν ἐπιτρέπεται ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ δοθῇ εἰς ἀθῶον. Ὁ ἀθῶος πρέπει ν’ ἀποκατασταθῇ τελείως εἰς τὴν κοινωνίαν. Καὶ τότε πρέπει νὰ δώσετε ἀναθεώρησιν εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν Κακουργιοδικείων, θεσμός, ὁ ὁποῖος ἰσχύει εἰς πολλὰ Κράτη. Τότε θὰ ἴδητε ἀποφάσεις, κ. Ὑπουργέ, ὡς ἐκείνη, ἑνὸς Κακουργιοδικείου τῆς Βορείου Ἑλλάδος διὰ τῆς ὁποίας κατεδικάσθησαν ἄνθρωποι, διότι ἐφόνευσαν ἀγνώστους εἰς ἄγνωστον χρόνον μεταξὺ Στρυμῶνος καὶ Νέστου. Ὑπάρχουν καταδίκαι μὲ τοιαύτας αἰτιολογίας καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον ν’ ἀποκατασταθῇ ἡ ἀλήθεια.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Φρόνιμος ἔχει τὸν λόγον.

§141Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, εἰς τοὺς παροικοῦντας τὴν Ἱερουσαλήμ, ὅτι ὅλαι σχεδὸν αἱ ἀποφάσεις τῶν Τακτικῶν καὶ Ἐκτάκτων Στρατοδικείων, ἀλλὰ καὶ πολλαὶ τῶν Κακουργιοδικείων καὶ τῶν πενταμελῶν Ἐφετείων, εἶναι ἀποφάσεις σκοπιμότητος. Ἡ σκοπιμότης εἶναι ἐκείνη ἕνεκα τῆς ὁποίας κατεδικάσθησαν πάμπολλοι ἄνθρωποι. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ γνώμη τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἐμμένοντος εἰς τὴν ἄρνησιν νὰ δεχθῇ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθή, διότι εἴθισται εἰς τὰ Κοινοβουλευτικὰ Κράτη, αἱ τροπολογίαι αἱ γενόμεναι δεκταὶ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ν’ ἀποτελοῦν δύναμαι νὰ εἴπω θέσφατα πολιτικά, δυνάμενα νὰ τροποποιηθοῦν μόνον ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Δὲν δύναται ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἀρνηθῇ, δύναται ἁπλῶς ν’ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ προσβολὴν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀλλὰ τὸ ἄρθρον 1, κ. βουλευταί, ὁμιλεῖ περὶ ἑνὸς δικονομικοῦ τρόπου, κατὰ ποῖον τρόπον αἱ ἀποφάσεις τῶν Δικαστηρίων δύνανται νὰ ἀναθεωρηθοῦν. Ἡ ἀναθεώρησις, ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ πάλιν ἀπὸ τὰ Στρατοδικεῖα ἢ ἀπὸ τὰ τακτικὰ Δικαστήρια, δὲν πρόκειται νὰ μᾶς ἐμπνεύσῃ ἐμπιστοσύνην, λόγῳ τοῦ ἐπικροτοῦντος κλίματος εἰς αὐτά. Ἑπομένως ὅταν ἔχετε ἀποφάσεις δικαστηρίων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐγκληματικαὶ, καὶ σᾶς τὸ τονίζω αὐτό, πρέπει νὰ ἀναθεωρηθοῦν. Ἀλλὰ αἱ ἀναθεωρήσεις δὲν πρέπει νὰ γίνουν οὔτε ἀπὸ τὰ τακτικά, οὔτε ἀπὸ τὰ ἀναθεωρητικὰ δικαστήρια. Ἀλλά, καὶ κατὰ τὴν ταπεινὴν μου γνώμην οὔτε ἀπὸ τὰ πενταμελῆ Ἐφετεῖα. Διότι ταῦτα ἤρχισαν νὰ δικάζουν ὑποθέσεις ἀπὸ τὸ 1924. Λόγῳ εἰδικῶν συνθηκῶν ἀπαιτοῦν εἰδικὰ δικαστήρια, ἀπαιτοῦν δικαστήρια εἰδικῆς δοσιδικίας. Ἀλλ’ ὁ φυσικὸς δικαστὴς εἶναι τὰ κακουργιοδικεῖα, καὶ ἐνώπιον αὐτῶν πρέπει νὰ παραπεμφθοῦν αἱ αἰτήσεις ἀναθεωρήσεως. Εἶναι λοιπὸν ζήτημα δικονομικόν, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὰ ὅσα ὁ ἀξιότιμος κ. Μπακόπουλος ἠθέλησε νὰ εἴπῃ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ κείμενον τῆς συμφωνίας τῶν δύο κομμάτων. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο κεφάλαιον. Ἐδῶ πρόκειται περὶ τοῦ ἐὰν πρέπει νὰ ἀναθεωρηθοῦν αἱ ἀποφάσεις ἢ ὄχι. Διότι ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἡ ὑπὸ ὅρον ἀναστολὴ δὲν ἀποτελεῖ δικαστικὴν ἀπόφασιν. Ἀποτελεῖ μέτρον διοικητικὸν, μὲ τὸ ὁποῖον ἀποφυλακίζεται κανείς, ἀλλὰ εἰς τὴν κοινωνίαν μένει στιγματισμένος. Δι’ αὐτὸ αἱ ἀναθεωρήσεις προτείνω νὰ γίνουν ὑπὸ τῶν κακουργιοδικείων.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σῖμος ἔχει τὸν λόγον.

§143Γ. ΣΙΜΟΣ. Θὰ ἠμποροῦσα νὰ ὁμιλήσω μόνον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἐὰν δὲν εἶχον νὰ ἐξωτερικεύσω τὴν κατάπληξίν μου δι’ ὅσα ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δηλαδὴ δὲν ἔχει νὰ κάμῃ καμμίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Ἐὰν ἐπρόκειτο, κ. βουλευταί, περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσε νὰ χαρακτηρισθῇ, ὅτι ἔφθασεν εἰς τὸ ἄκρον ἄωτον τῆς τελειότητος, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ νομοσχεδίου μή μοῦ ἅπτου, τότε καὶ ἐγὼ θὰ ἔλεγον ὅτι δὲν χρειάζεται οὐδεμία τροπολογία. Εἶναι ὅμως ἀναμφισβήτητον τὸ γεγονός, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἶναι ἀτελὲς καὶ εἶναι ἀτελὲς ὑπὸ τὴν ἑξῆς ἔννοιαν, κ. Πρόεδρε. Εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἄτολμον νομοθέτημα. Διότι ὁ νομοθέτης δὲν τολμᾷ νὰ ἀναλάβῃ τὴν πολιτικὴν εὐθύνην νὰ ἀπολύσῃ καμμία κατηγορία κρατουμένων ἀπὸ τὰς φυλακάς. Τοὺς παραπέμπει ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς ἀναθεώρησιν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ τοὺς κρίνουν. Ἐπειδὴ φοβοῦμαι ὅτι πολλαὶ ἀπὸ τὰς ἀτελείας, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, πρόκειται εἰς τὸ μέλλον νὰ φορτωθοῦν εἰς τὸ ἐφεύρημα αὐτὸ τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδὴ εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς προεξοφλεῖ τὴν κρίσιν τῶν Ἐπιτροπῶν αὐτῶν, μὲ κάποιαν αὐταρέσκειαν ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι περισσότερον ἐπιφυλακτικός. Ἤκουσα μετ’ ἐξαιρετικῆς εὐχαριστήσεως τὴν εἰσήγησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Φωτήλας. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ ἐκδηλώσω τὴν στιγμὴν αὐτὴν τὴν ἐπιφυλακτικότητά μου εἰς τὰ λεχθέντα ἐξ αἰτίας τοῦ γεγονότος ὅτι εἴτε μᾶς ἀρέσει, εἴτε ὄχι θὰ ἰσχύσουν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον πολιτικὰ κριτήρια εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ τοὺς ἀπολύσουν ὑπὸ ὅρον. Πῶς εἶναι δυνατὸν λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι εἶναι δυνατὸν τὰς καταπληκτικὰς αὐτὰς ἀτελείας τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ τὰς ἀναπληρώσουν αἱ Ἐπιτροπαὶ αὐταὶ τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως; Πέραν αὐτοῦ γιὰ νὰ μιλήσουμε γιὰ τὴν τροπολογία τοῦ ἄρθρου 1 δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἔστω καὶ ἕνας ἀντιπρόσωπος μέσα εἰς τὴν Βουλὴν αὐτήν, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν δι’ ἀδικήματα ἐπὶ κατοχῆς, δὲν ἦσαν ἀθῷοι. Καὶ ἀκόμη, ὅτι αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ δὲν ἦσαν ἀποφάσεις σκοπιμότητος. Θὰ ἦτο λοιπὸν καταπληκτικὸν ἀδίκημα νὰ τοὺς στερήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἀπὸ τὸ μοναδικὸν εὐεργέτημα, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦμεν νὰ τοὺς δώσωμεν, νὰ τοὺς στείλωμεν καὶ πάλιν εἰς τὰ Δικαστήρια. Διατὶ φοβεῖται τὴν ἀναθεώρησιν ἡ Κυβέρνησις; Δὲν ἔχει ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς Δικαστάς; Εἶναι χρέος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ δηλώσῃ ποία εἶναι ἡ προσωπική του γνώμη, διότι διεχειρίσθη καὶ ὡς συνήγορος πολλὰς ἀπὸ αὐτὰς τὰς ὑποθέσεις καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ ἀκόμη, ἐὰν ἠμποροῦμεν ἡμεῖς ἐδῶ κυριαρχικῶς νὰ ἀποφασίσωμεν μὲ ἕνα τόσον κεφαλαιῶδες ζήτημα, ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῆς εἰρηνεύσεως, ἢ ἐὰν πρόκειται νὰ ἐπικυρώσωμεν ἁπλῶς μίαν ἐν κρυφῷ καὶ παραβύστῳ γενομένην συμφωνίαν τῶν δύο κομμάτων.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Δοξόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§145Γ. ΔΟΞΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ τὰς συνθήκας τῆς δεδομένης στιγμῆς καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη τὴν ἀγωνίαν χιλιάδων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι περιμένουν αὐτὰ τὰ ἐλάχιστα, τὰ λεγόμενα «μέτρα εἰρηνεύσεως», εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον, ἔστω καὶ τόσο περιωρισμένο, χωρὶς βέβαια αὐτὸ νὰ σημαίνῃ, ὅτι συμφωνοῦν αἱ ἀπόψεις μου μὲ τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ὅπως καὶ προχθὲς ἐξέθεσα, ἡ κατάστασις ἐπιβάλλει διὰ λόγους ἐθνικῆς ἀνάγκης τὴν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ἐφ’ ὅσον ὅμως καθίσταται δυσχερὲς καὶ ἀδύνατον τοῦτο, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὸ μίνιμουμ τῶν ἀπαιτήσεων, πρὸς χάριν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι καταδικασμένοι εἰς θάνατον καὶ ἀπὸ στιγμὴν εἰς στιγμὴν κινδυνεύουν νὰ ὁδηγηθοῦν εἰς τό ἐκτελεστικὸν ἀπόσπασμα. Ὡς πρὸς τὴν διεύρυνσιν τοῦ ἄρθρου 1 ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν κ. Μπακόπουλον, ὡς ἐκπρόσωπον τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διὰ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει του τὰ ἑξῆς: Ὡς εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, αἱ ἀποφάσεις τῶν Κακουργιοδικείων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐκδοθῆ ἀπὸ τοῦ 1945, ἐξεδόθησαν κατόπιν μεσολαβήσεως τοῦ γνωστοῦ Α.Ν. 753, ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, τῆς Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Σοφούλη. Βάσει αὐτοῦ τοῦ νόμου ἀπηλλάγησαν οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοί. Καὶ συνεπῶς ὅσοι ἔχουν καταδικασθῆ ἀπὸ τὰ Κακουργιοδικεῖα διὰ κατοχικὰ ἀδικήματα θεωροῦνται φυσικοὶ αὐτουργοί. Τὸ ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι κατεδικάσθησαν μὲ ἕνα τέτοιον νόμον ποὺ δὲν παρέπεμψε τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργούς, φανερώνει τὴν ἀνυπαρξία τῆς ἐνοχῆς των καὶ ἀπόδειξις αὐτοῦ αἱ ἐκδοθεῖσαι ἀποφάσεις δὲν ἐξετελέσθησαν, καίτοι ἐπέρασαν ἀπὸ τότε 7 ὁλόκληρα χρόνια. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον νὰ πεισθῇ ὁ σεβαστὸς κ. Μπακόπουλος νὰ ἀποδεχθῇ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν ποὺ προτείνω, διότι ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω καὶ ἀπὸ τὰ διάφορα εὐεργετικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβε τὸ Κράτος, εἰς διάφορα χρονικὰ διαστήματα, ἀποδεικνύεται ἐπίσης τὸ ἀβάσιμον τῆς ἐνοχῆς αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Βέβαια δὲν θέλω νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἀπαριθμώντας διάφορα ἐπιχειρήματα διὰ τὸ ἄτοπον τοῦ νὰ ἀμνηστεύωνται οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοὶ καὶ νὰ καταδικάζωνται οἱ φυσικοὶ αὐτουργοί, ἀσχέτως ἂν ἡ πρᾶξις διὰ τὴν ὁποίαν κατηγοροῦνται ὑπῆρξε Ἐθνικὴ ἢ ἄδικος. Δηλαδὴ ἕνας, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε καπετάνιος ἢ ἕνας, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε στρατοδίκης εἰς ἀνταρτικὸν στρατοδικεῖον τῆς κατοχῆς, κατόπιν προτροπῆς καὶ ἐνισχύσεως τῶν συμμαχικῶν δυνάμεων, κατεδίκασε τὸν α πολίτην εἰς θάνατον, διότι ὑπῆρξε δοσίλογος, ὁ δὲ στρατιώτης, ὁ ὁποῖος καλῇ τῇ πίστει ὑπηρέτησεν εἰς τὰς τάξεις τοῦ ΕΛΑΣ καὶ προσέφερε μίαν ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν, αὐτὸς μόνον ὁ ἁγνὸς ἀγρότης, ὁ ἁγνὸς ἐργάτης, ὁ πραγματικὸς πατριώτης, ὁδηγεῖται εἰς τὸ δικαστήριον καὶ καταδικάζεται καὶ κατόπιν κλείνεται εἰς τὴν φυλακήν, ἐνῷ ὁ ἠθικὸς αὐτουργὸς ἀπαλλάσσεται. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει μία ἀντίφασις. Εἶναι δὲ ἀντιληπτὴ ἡ ἀντίφασις αὐτὴ ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον. Καὶ αὐτὸς εἶναι νομίζω ἕνας ἀπὸ τοὺς βασικοὺς παράγοντας, οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν, ὥστε αἱ ἀποφάσεις τῶν Κακουργιοδικείων, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ μὴ ἐκτελεσθοῦν. Συνεπῶς πρέπει νὰ θελήσῃ ὁ κ. Μπακόπουλος νὰ ἀποδεχθῇ τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἐπίσης πρὶν τελειώσω θὰ ἤθελα νὰ εἴπω καὶ δύο λόγια διὰ τὸ ζήτημα τῶν δοσιλόγων. Βεβαίως εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὰς ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν ἀπὸ τὸν κ. Γιαννιδάκην, πλὴν ὅμως, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τονίσω πῶς δὲν θὰ ἔχει ὑπ’ ὄψει του τὰ συγκεκριμένα στοιχεῖα βάσει τῶν ὁποίων αἱ δικογραφίαι κατὰ ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου 753 μετετράπησαν εἰς ὑποθέσεις δοσιλογικάς, διότι ἐνῷ ἐκατηγοροῦντο ὡς ἐλασίται καὶ ἐαμῖται μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἐπειδὴ προκύπτουν, στοιχεῖα μόνον ἠθικῆς αὐτουργίας, μετετράπησαν εἰς ὑποθέσεις δοσιλογικάς. Τέτοιες ὑποθέσεις εἶναι γεμάτες εἰς τὴν Κοζάνην, εἰς τὴν Θεσσαλίαν εἰς τὴν Φλώριναν καὶ εἰς τὴν Πάτραν, ὅπου ἔχει καταδικασθῆ βάσει αὐτῆς τῆς τακτικῆς καὶ ὁ ἀεροπόρος Μῖχος. Συνεπῶς, ὅταν λέγωμεν περὶ δοσιλόγων νὰ μὴ νομισθῇ ὅτι εἶναι οἱ δοσίλογοι, οἱ ὁποῖοι συνεργάσθησαν πραγματικὰ μὲ τὸν κατακτητήν, εἰς βάρος τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος. Δυστυχῶς μὲ τὴν ἐξέλιξιν τῶν πραγμάτων ἔγιναν τέτοιες πράξεις, τέτοιες ἀναξιοπρέπειες, ὥστε οἱ θερμοὶ πατριῶται, οἱ ὁποῖοι ἥρπασαν πρῶτοι τὸ ὅπλον κατὰ τῶν κατακτητῶν, εὑρέθησαν δοσίλογοι, βέβαια, ὁ κ. Μπακόπουλος λόγῳ τῆς πείρας του, τῆς δικηγορικῆς καὶ τῆς ἐπιστημονικῆς του μορφώσεως θὰ τὰ ἔχῃ ὅλα αὐτὰ ὑπ’ ὄψει του καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν θὰ θελήσῃ νὰ συνεχισθῇ ἡ ἀδικία ποὺ ἔγινεν εἰς βάρος τῶν δημιουργῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§147Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, συναισθάνομαι πλήρως τὸ ἐνδιαφέρον τῶν κ. κ. συναδέλφων περὶ διευρύνσεως τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως. Παρακαλῶ μόνον τὴν Βουλὴν νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της, ὅτι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα προβλέπονται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου δὲν εἶναι τὰ πρῶτα μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν ἀνάλογον νομοθέτημα ἐγένετο μὲ τὸ παρεμφερὲς ὄνομα, ὡς μέτρα ἐπιεικείας. Ὡς πρὸς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, οὐδεὶς δικαιοῦται νὰ τοῦ προσάψῃ, ὅτι καθυστέρησεν ἔναντι οἱουδήποτε κόμματος εἰς τὴν κατεύθυνσιν τῆς λήψεως ἀναλόγων μέτρων. Διαρκούσης ἀκόμη τῆς κομμουνιστικῆς ἀνταρσίας εἰς τὸν τόπον τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τότε τοῦ ἀειμνήστου Σοφούλη, δὲν ἐδίστασε νὰ λάβῃ ἀνάλογα μέτρα, μὲ τὴν πίστιν, ὅτι διὰ τῶν μέτρων ἐκείνων διηυκόλυνε τὴν λύσιν τῆς δυσχεροῦς καταστάσεως τοῦ τόπου μας. Ἐνθυμεῖσθε, τότε, ὅτι τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων κατεσυκοφαντήθη, ὡς κόμμα συνοδοιποριακόν. Σήμερον ἀντιστρόφως διὰ τῆς στάσεώς του κατηγορεῖται, ὡς κόμμα ἀντιδραστικὸν ἴσως. Καὶ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι ὅπως κάθε κόμμα, ἔτσι καὶ τὸ ἰδικόν μας ἐπιθυμεῖ ἐν τῇ ἐξυπηρετήσει τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων νὰ λαμβάνῃ πάντοτε ὑπ’ ὄψιν, τὴν κατὰ ὡρισμένον χρόνον δεδομένην γενικὴν κατάστασιν καὶ νὰ κρίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων πραγμάτων καὶ τῆς γενικῆς καταστάσεως ἂν ἠμποροῦν νὰ ἐφαρμοσθοῦν σήμερον ἢ αὔριον ὡρισμένα μέτρα. Ὅπως σᾶς εἶπον, τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται σήμερον, δὲν λαμβάνονται ὡς πρῶτα μέτρα, εἶναι συνέχεια σειρᾶς, ἀναλόγων μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, ἡ πορεία δὲ τῶν πραγμάτων καὶ ἡ ἐξέλιξις τῆς καταστάσεως, ὡδήγησαν εἰς τὴν ὑποβολὴν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Θὰ εἴμεθα καὶ ἡμεῖς εὐτυχεῖς ὡς κόμμα Φιλελευθέρων, καὶ σᾶς τὸ λέγω ἐν πάσῃ εἰλικρινείᾳ, ἐάν, αἱ διεθνεῖς συνθῆκαι καὶ ἡ πίστις πρὸς τὴν ἐσωτερικὴν κοινωνικὴν καὶ δημοσίαν ἀσφάλειαν τοῦ τόπου μας, ἐπέτρεπον νὰ ἐχωρούσαμεν, ἀκόμη καὶ εἰς τὴν γενικὴν ἀμνηστίαν. Δυστυχῶς, τὰ πράγματα, δὲν ἐπιτρέπουν τὴν λῆψιν τοιούτων μέτρων. Λάβετε, ὑπ’ ὄψει σας, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον λαμβάνεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶναι εὐρύτερον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη πέρυσι. Οὐδεὶς ἄνθρωπος, λογικῶς σκεπτόμενος, θὰ δύναται νὰ ἀποκλείσῃ ὅτι μετὰ πάροδον ὀλίγου χρόνου, ἡ γενικὴ κατάστασις τοῦ τόπου μας, θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς οἱανδήποτε Κυβέρνησιν ἡ ὁποία θὰ εἶναι τότε, νὰ λάβῃ εὐρύτερα ἀκόμη μέτρα. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν εἶναι σχέδιον προσωπικὸν τοῦ ἀξιοτίμου φίλου μου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐξωτερικεύει τὴν πολιτικὴν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ εὐρυτέρου τούτου κοινωνικοῦ θέματος, ἡ δὲ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς, ὅπως γνωρίζετε ὅλοι καλά, καθωρίσθη μετὰ μακρὰς συζητήσεις καὶ τῶν μελῶν τῶν κομμάτων εἰς κοινὰς συσκέψεις καὶ εἰδικώτερον εἰς συχνὰς ἐπανειλημμένας συνεννοήσεις μεταξὺ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΠΕΚ καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ ἰδικοῦ μας. Ἡ συμφωνία δὲ τῶν δύο κομμάτων εἶναι, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ δεκτὴ διεύρυνσις τοῦ κύκλου τῶν εὐεργετημάτων, τὰ ὁποῖα παρέχει τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον, διότι κατὰ τὴν κοινὴν ἐκτίμησιν τῶν δύο Ἀρχηγῶν καὶ ἡμῶν τῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ἀκολουθοῦμε τοὺς Ἀρχηγούς μας, αἱ συνθῆκαι αἱ σημεριναὶ δὲν εἶναι πρόσφοροι διὰ τὴν διεύρυνσιν αὐτῶν. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, τὴν Βουλὴν νὰ σεβασθῇ τὰς ἀπόψεις τῶν δύο Ἀρχηγῶν μας καὶ νὰ θελήσῃ νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ταχυτέραν ψήφισιν τοῦ μέτρου τούτου. Νὰ εἶσθε δὲ ὅλοι βέβαιοι, ὅτι αἱ εὐχαὶ αἱ ἰδικαί σας, αἱ ἐπιθυμίαι αἱ ἰδικαί σας, ὅπως ἐπιστῇ ἡ στιγμή, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον, εὐθὺς ὡς ἐπιτρέψουν αἱ συνθῆκαι νὰ διευρύνωμεν τὰ μέτρα αὐτά, εἶναι καὶ ἰδικαί μας καὶ θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἐὰν αἱ περιστάσεις τὸ ἐπιτρέψουν, νὰ εἴμεθα καὶ πρωτοπόροι εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων αὐτῶν. Δυστυχῶς, δὲν ἠμποροῦμεν τὴν στιγμὴν αὐτὴν σήμερον κατὰ τὴν ὁποίαν, δὲν ξεύρομεν, ἐὰν θὰ ἔχωμεν πόλεμον αὔριον, δὲν ξεύρομεν ποῖαι ἐμπλοκαὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφανισθοῦν εἰς τὸν τόπον, νὰ ἀνοίξωμεν διάπλατα τοὺς ἀσκοὺς τοῦ Αἰόλου, χωρὶς νὰ ξεύρωμεν τί θὰ γίνῃ. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, νὰ μὴν ὑπάρξῃ οὐδεμία διαφωνία μεταξὺ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς ΕΠΕΚ καὶ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὡς πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι οὔτε καχυποψία τοῦ ἑνὸς ἔναντι τοῦ ἑτέρου οὔτε κακὴ θέλησις τοῦ ἑνὸς ἔναντι τοῦ ἄλλου ὑπάρχει. Ὑπάρχει μόνον ἡ κοινὴ ἀντίληψις περὶ τῶν ὑπαρχουσῶν δυνατοτήτων ἐπὶ τῇ βάσει τῆς σημερινῆς πραγματικότητος. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ τελειώσωμεν ὅσο τὸ δυνατὸν ταχύτερον.

§148Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις διὰ νὰ ψηφίσωμεν τὰ μέτρα. Ἡ ὥρα εἶναι 9,20 καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον. Κάμω ἔκκλησιν εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ δεχθοῦν τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀντικείμενον κοινῆς συμφωνίας τῶν δύο κομμάτων.

§149Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἀποδόσεως δικαιοσύνης.

§150Σ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀναγνώσαμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἶναι σύμφωνος διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως.

§151Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἐδήλωσα ὑπὸ ποῖον πνεῦμα τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων συνεφώνησε μὲ τὴν ΕΠΕΚ διὰ τὴν διεύρυνσιν. Ὅτι γράφουν αἱ ἐφημερίδες εἶναι λόγοι ἀνεύθυνοι.

§152Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Ἀπεραντολογοῦμεν εἰς συζητήσεις χωρὶς λόγον.

§153Σ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. (Δὲν ἠκούσθη). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§154Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐκπροσώπους ὅλων τῶν κομμάτων, ἐδέχθη ὡρισμένας τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ βουλευταὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἦσαν ἀντίθετοι πρὸς τὴν διεύρυνσιν τοῦ ἄρθρου 1. Ἑπομένως αἱ τροπολογίαι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐξεπροσώπουν τὰς γνώμας τῶν δύο ἐν τῇ Κυβερνήσει κομμάτων.

§155Σ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀπόφασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ δὲ σύμμαχον κόμμα νὰ δεχθῇ τὴν ἄποψιν αὐτήν.

§156Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἔγινε, θὰ κατέδειξεν εἰς ὅλους σας, ὅτι ἐπὶ ματαίῳ ἀπωλέσθη σημαντικὸς χρόνος, μὲ τὸν ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴχομεν προχωρήσει καὶ ἐπεξεργασθῆ τουλάχιστον τὴν πρώτην δεκάδα ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου. Ἂς γίνῃ τοῦτο, κύριοι βουλευταί, μάθημα διὰ τὴν περαιτέρω συνέχισιν τῆς συζητήσεως. Διότι, προσέξατε, ὅταν προχωρεῖτε ἄνευ τῆς βαθυτέρας ἐρεύνης ἐπὶ τῆς προτάσεως ὡρισμένων ζητημάτων, θὰ εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, νὰ ζημιώσητε τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀκούσατε μίαν ἁπλῆν σκέψιν: Ἔχομεν 20.000 κρατουμένους. Ἐκ τῶν 20.000 κρατουμένων οἱ 10.974 εἶναι κατάδικοι Ἐκτάκτων Στρατοδικείων, Ἔχομεν καὶ 3.103 καταδίκους τῶν Κακουργιοδικείων καὶ 712 ὑποδίκους, δηλαδὴ ἔχομεν 4.000 καταδίκους τῶν κακουργιοδικείων δι’ ὑποθέσεις ἀνθρωποκτονιῶν, διότι ὅλα τὰ ἄλλα ποινικὰ ἐγκλήματα ἔχουν ἀμνηστευθῆ, Ἀπομένουν μόνον οἱ φυσικοὶ αὐτουργοί, οἱ ἀμέσως δράσαντες κατὰ τὴν διάπραξιν τοῦ ἐγκλήματος.

§157ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑποτίθεται ὅτι ἔδρασαν.

§158Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Οἱ 4.000 κατάδικοι ἀναλογοῦν τοὐλάχιστον εἰς 3 ἕως 3,500 δικογραφίας, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀνασυρθοῦν ἀπὸ τὰ ἀρχεῖα τῶν διαφόρων Κακουργιοδικείων καὶ νὰ τεθοῦν εἰς κίνησιν διὰ νὰ ἀπασχολήσουν ὅλα τὰ Κακουργιοδικεῖα τοῦ Κράτους. Οἱ ἐξ ὑμῶν δικηγόροι, ὡς καὶ οἱ ἔχοντες πεῖραν τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπολογίσητε τί χρονικὸν διάστημα θὰ ἀπαιτηθῇ διὰ νὰ ἐπανεκδικασθοῦν αἱ ὑποθέσεις αὐταί, σύμφωνα μὲ τὰς κειμένας διατάξεις, ἐνώπιον τῶν τακτικῶν δικαστηρίων. Μόνον σεῖς ἠμπορεῖτε νὰ ἐκτιμήσητε καὶ τὸν χρόνον ποὺ θὰ ἀπαιτηθῇ, καὶ τὸν σάλον ποὺ θὰ δημιουργηθῇ. Προσέξατε καὶ ἓν ἄλλο ἐπιχείρημά μου: Εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν Στρατοδικείων παρέχομεν τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀναθεωρήσεως. Ἐὰν ἐπεκτείνωμεν τὴν ἀναθεώρησιν καὶ ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων τῶν Κακουργιοδικείων, ποὺ ἀφοροῦν φόνους — διότι, τέλος πάντων, κύριοι βουλευταί, ἐσκοτώθηκαν ἄνθρωποι καὶ κάποιοι τοὺς ἐσκότωσαν — ἐάν, λέγω, θεσμοθετήσωμεν τὴν ἀναθεώρησιν καὶ τῶν ἀποφάσεων τῶν Κακουργιοδικείων, ὑπάρχει δικαιολογητικὸς λόγος νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἄλλα μέτρα; «Κύριε, πηγαίνεις ἐνώπιον τῶν δικαστῶν, δικάζεις τὴν ὑπόθεσίν σου, κρίνεσαι ἔνοχος»· εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν περαιτέρω; Νὰ εἴπωμεν, ὅτι καὶ εἰς περίπτωσιν καταδίκης δίδεται ἀναστολὴ ἀπὸ τὰς Ἐπιτροπάς; Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν τῶν δεδομένων καὶ τῶν στοιχείων. Διότι, ἐὰν τυχὸν ἐπεκτείνωμεν τὴν ἀναθεώρησιν εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν Κακουργιοδικείων, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καθίσταται ἀνεφάρμοστον τὸ μέτρον τῆς ἀναστολῆς, τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως. Διότι θὰ ἔχωμεν νέας προσφάτους καταδίκας καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ λόγος δικαιολογητικός, διότι εἰς μίαν πρόσφατον καταδίκην, τὴν ἑπομένην ἡμέραν, θὰ ὑπάρχῃ ἓν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποφαίνεται ἐπὶ τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως. Προσέξατε, λοιπόν, τὸ ζήτημα, κύριοι βουλευταί. Διότι τὸ εἶπον καὶ τὸ συνωμολόγησα πρῶτος ἐγώ, ὅτι ἔγιναν ὑπερβολαὶ ἄνευ προηγουμένου. Ἀλλ’ ὑπῆρξαν ὅμως καὶ ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νά διαφύγουν τὰς κυρώσεις τῆς δικαιοσύνης. Μετρήσατε τὰ πράγματα διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι θὰ διαφύγῃ καὶ ἓν ποσοστὸν ἀθώων, ἀλλὰ θὰ μείνῃ ὑπὸ τὸ βάρος προσφάτου καταδίκης, ἕνας τεράστιος ἀριθμὸς καταδίκων. Καὶ δὲν τοὺς παρέχετε ἐκδούλευσιν μὲ τὴν πρυσπάθειαν τῆς ἀναθεωρήσεως. Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ τερματίζω καὶ παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον ὡς διετυπώθη εἰς τὸ Κυβερνητικὸν σχέδιον. Θὰ εἶχα νὰ παρατηρήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον τῆς ἀριστερᾶς, ὅτι ἀπὸ τὴν θέσιν αὐτήν, ἐγὼ δὲν ἐκφράζω προσωπικάς μου σκέψεις, ἐκφράζω τὰς Κυβερνητικὰς ἀπόψεις. Θὰ εἶχα ἐπίσης νὰ παρατηρήσω εἰς τὸν συνάδελφον καὶ συμπολίτην μου κ. Τζώρτζην, ὁ ὁποῖος διῆλθε καὶ ὑπηνίχθη παραπομπὰς ὡρισμένων ὑποθέσεων εἰς τὸ Γʹ Ψήφισμα εἰς τὸ Κακουργιοδικεῖον. Ὁ φίλτατός μου συνάδελφος ὑπεστήριξεν, ὅτι αἱ ἀποφάσεις αὐταί, προσφάτως ἐξεδόθησαν ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας. Ναί, ἀλλὰ σήμερον ἔχομεν τὸ αἴσθημα τῆς ἠρεμίας, τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ εἰς τὴν ἐκδίκασιν τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν.

§159Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Γνωρίζετε κάλιστα πῶς δικάζουν σήμερον.

§160Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Λέγετε, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναθεωρηθοῦν καὶ αὐταὶ αἱ ἀποφάσεις. Θὰ εἶχα νὰ παρατηρήσω ὅμως καὶ τοῦτο εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Ὅτι πρὸ ἑνὸς μηνὸς οἱ δικασταὶ ἐδίκαζον κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ ἐὰν θεσπίσωμεν τὴν ἀναθεώρησιν, ἐλπίζετε ὅτι μετὰ ἕνα μῆνα θὰ κρίνουν κατ’ ἄλλον τρόπον; Κύριοι, ἐδῶ πέρα πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν μὲ γυμνὸ μάτι, κατάματα, καὶ νὰ ἴδωμεν τί δυνατότητες ὑπάρχουν. Δέχομαι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐνδεχομένως θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπῆρχεν εὔρυνσις. Τὸ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξουν αἱ προϋποθέσεις αὐταί. Ὑπάρχει ὅμως μέγας ἀριθμὸς καταδίκων ποὺ μὲ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ θὰ εὕρουν τὴν ἐλευθερίαν των.

§161Μ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ. Οἱ Ἐπιτροπὲς δὲν θὰ τοὺς βγάλουν.

§162Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν νομίζετε ὅτι, ὅταν παρελκύσετε τὴν συζήτησιν, προσφέρετε ὑπηρεσίαν, παρελκύσατέ την. Ἐγὼ καλοπίστως θὰ συζητήσω μαζί σας κάθε θέμα. Δὲν νομίζω, ὅτι προσφέρετε ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. Καὶ σᾶς παρακαλῶ μὲ ταχύτερον ρυθμὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν θεμάτων, νὰ τερματίσωμεν τὴν ψήφισιν ἑνὸς νομοσχεδίου μὲ τὸ ὁποῖον ἑκατοντάδες καὶ χιλιάδες ἐνδεχομένως κρατουμένων, θὰ εὕρουν τὴν ἐλευθερίαν των. Εἶναι ἀνάγκη νὰ τοὺς ἀποδώσωμεν εἰς τὰς οἰκογενείας των.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει διατυπωθῆ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ;

§164ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει διατυπωθῆ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ.

§166Γ. ΣΙΜΟΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν τροπολογίαν;

§168ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Ἄρθρον 2ον.

§170Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐξηγηθοῦμεν ἐπὶ ἑνὸς θέματος.

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ γίνῃ ψηφοφορία.

§172Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Πρόκειται νὰ γίνῃ συζήτησις ἢ ὄχι; Τότε διατὶ μᾶς ἐφέρατε ἐδῶ; Θέλω νὰ ὑποδείξω ὡρισμένα πράγματα. Τὸ ζήτημα εἶναι θέμα ἀρχῆς. Θὰ συζητήσωμεν ἢ δὲν θὰ συζητήσωμεν;

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεζητήσατε ἐπὶ δύο ὥρας.

§174Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Θὰ συζητήσω καὶ ἐπὶ τοῦ 2 καὶ ἐπὶ τοῦ 3 καὶ ἐπὶ τοῦ 4 ἄρθρου. Εἶναι δικαίωμά μου.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν προσφέρετε καμμίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον, κύριε Κύρκο.

§176Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶναι ζήτημα συνειδήσεως ἑκάστου ἐξ ἡμῶν νὰ προσφέρῃ τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν νομίζει. Δὲν εἶναι δικό σας ζήτημα αὐτό.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡρίστε, συζητήσατε.

§178ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ψηφοφορία δι’ ἀνατάσεως.

§179Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἄρθρου, κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἀντικαθίστανται αἱ λέξεις «ἐφ’ ὅσον ἤθελε ζητηθῆ παρ’ αὐτῶν» ἀντικαθίστανται διὰ τῶν λέξεων.....

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει καμμία τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§181Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὑπάρχει, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ 2ου ἄρθρου τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: Αἱ λέξεις «ἐφ’ ὅσον ἤθελε ζητηθῆ παρ’ αὐτῶν», ἀντικαθίστανται διὰ τῶν λέξεων «διὰ τὴν πρόοδον τῆς δίκης». Δέχεσθε τὴν τροπολογίαν αὐτήν;

§182Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι εἰς βάρος τῶν κατηγορουμένων. Ἐὰν εἴχατε δικαστηριακὴν πεῖραν δὲν θὰ τὸ ἐλέγατε.

§183Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὸ ἠρεύνησεν, κύριε Ὑπουργέ.

§184Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κακῶς, εἶναι εἰς βάρος τῶν κατηγορουμένων, κύριε Κύρκο.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει ἐν τῷ νομοσχεδίῳ;

§186ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 3, 4, 5, 6 καὶ 7 ὡς ἔχουν διατυπωθῆ εἰς τὸ νομοσχέδιον).

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 8ον. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§189Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφθάσαμε εἰς τὸ ἄρθρον 8, ἐδῶ ποὺ ὁμιλοῦμε περὶ τοῦ «.....» ....... (ἀναγινώσκει).......». Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἔχω καταθέσει τροπολογίαν, ἡ ὁποία λέγει «εἰς τὸ ἄρθρον 8, ἐδάφιον 1, μετὰ τὴν φράσιν τοῦ....... προστίθεται «.......». Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα. Ἁπλῆ διευκρίνησις εἶναι, κύριε Ὑπουργέ.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8, κύριε Ὑπουργέ;

§191Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Κύριε Ὑπουργέ, τὰς τροπολογίας τοῦ ἄρθρου 8 τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὰς δέχεσθε; Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 5 τοῦ ἐδαφίου 5 τοῦ ἄρθρου 8 τὴν δέχεσθε;

§192Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἔχει μόνον μίαν τροπολογίαν διὰ τὸ ἄρθρον αὐτό, διότι μόνον ὁ κατάδικος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ αἴτησιν ἀναθεωρήσεως. Ὄχι καὶ ὁ κατηγορούμενος.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 8, ὡς ἔχει;

§194ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 9ον.

§196Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 9 λέγει, ὅτι «διὰ τὰ παρ’ αὐτῶν πραχθέντα μέχρι 1–10–50 ἀδικήματα.......». Προτείνω νὰ τεθῇ «διὰ τὰ παρ’ αὐτῶν πραχθέντα μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος ἀδικήματα». Προτείνω νὰ μποῦν μέσα καὶ τὰ ψηφίσματα ΛΑʹ, ΛΒʹ καὶ ΛΓʹ, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν ἀδικήματα πραχθέντα διὰ τοῦ τύπου.

§197Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁπλοφοροῦν αὐτοὶ οἱ παραβάται;

§198Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὄχι.

§199Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ἡμεῖς λέγομεν νὰ λείψουν οἱ ὁπλοφοροῦντες;

§200Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Τοῦ νόμου 509 ὅλοι εἶναι ὁπλοφοροῦντες;

§201Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ παύσουν νὰ ὑπάρχουν ὁπλοφοροῦντες καὶ νὰ διασαλεύουν τὴν δημοσίαν τάξιν.

§202Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν ὁπλοφορούντων, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν μὴ ὁπλοφορούντων καὶ ἔγινε καὶ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ.

§203Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν τὸ δέχομαι. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὸ ἄρθρον 9 παράγρ. 1 κάμνει μίαν προσθήκην καὶ καθορίζει ὡς χρόνον διαπράξεως ἀδικημάτων ἀπὸ 27–4–1941. Ὁ νόμος ΤΟΔʹ ἔχει ἀντικατασταθῆ μὲ νέας διατάξεις τοῦ νέου Ποινικοῦ Κώδικος. Ὑπῆρξαν, λοιπόν, ὡρισμέναι καταδίκαι ἐπὶ παραβάσει τοῦ νόμου ΤΟΔʹ, ἀλλὰ τὰ Δικαστήρια ἐφήρμοσαν τὰ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ἀντικατεστάθησαν εἰς τὸν νόμον ΤΟΔʹ. Εἶναι δίκαιον νὰ προστεθοῦν αὐτὰ τὰ ἄρθρα. Εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψις τοῦ κ. Μπαλτατζῆ καὶ τὴν ἀποδέχομαι.

§204Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 9 παρ. 1 ἐκεῖ ποὺ λέγει «καὶ τοῦ νόμου 1871» προστίθεται ἡ φράσις «καὶ τοῦ ἄρθρου 280 τοῦ νέου Ποινικοῦ Κώδικος. Ἐπειδὴ δὲ εἶναι σχετικὸν καὶ τὸ ἄρθρον 12, θὰ τὸ ἀναφέρωμεν καὶ ἐκεῖ.

§205Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν τροποποίησιν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος τὴν δέχεσθε;

§206Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὄχι, ἂν συμφωνήσῃ ἡ Βουλὴ θὰ θέσωμεν ὡς ὅριον τὴν ἄνοδον τῆς Κυβερνήσεως. Σημασία ἔχει τοῦτο· ἂν θέσωμεν μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου ἠμπορεῖ νὰ ἔλθουν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ εἴπουν, ὅτι ἐδῶ εἴμεθα. Θὰ ἦτο δυνατὸν ἂν συμφωνῇ ἡ Βουλὴ, νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν ἡμέραν τῆς ἀνόδου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἀρχήν.

§207Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Προτείνω ἀντὶ μέχρι τῆς δημοσιεύσεως μέχρι τῆς 31–3–52.

§208Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὸ ἐδάφιον 5 τοῦ ἄρθρου 19 ἔχω νὰ κάνω παρατήρησιν. Διαρκούσης τῆς κατοχῆς ἄνδρες τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ἔκαναν ὡρισμένα ἀδικήματα ἐναντίον δοσιλόγων, ἐναντίον ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν μὲ τὸν ἐχθρὸν καὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι σήμερον εὑρίσκονται εἰς τὴν φυλακήν, διὰ μιᾶς προσθήκης λέγω νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ ἑνὸς εὐεργετήματος. Ἡ τροπολογία εἶναι ἡ ἑξῆς: «ἀδικήματα.... (ἀναγινώσκει)....».

§209Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἡ Βουλὴ νὰ ἐπιβραβεύσῃ διὰ εἰδικοῦ νόμου τὴν μᾶλλον παράνομον αὐτοδικίαν. Ποία ἡ τύχη τῶν δωσιλόγων καὶ ποία ἡ εὐθύνη των ἐκαθορίσθη διὰ ἐπανειλημμένων πράξεων καὶ ἐκρίθη ἀπὸ ὡρισμένα δικαστήρια. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. συναδέλφου καὶ οἱ δοσίλογοι εἶναι πολῖται Ἕλληνες κριθέντες ἀπὸ τὰ Ἑλληνικὰ Δικαστήρια καὶ μάλιστα ἀπὸ Ἔκτακτα Δικαστήρια.

§210Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν τὴν ἀποδέχομαι.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Δενδρινὸς ἔχει τὸν λόγον.

§212Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζω, ὅτι ἐπὶ ματαίῳ ἀγωνιζόμεθα ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔκαμε σαφῆ δήλωσιν, ὅτι δὲν εἶναι διατεθειμένος νὰ δεχθῇ καμμίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ διὰ λόγους δικαίου εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποστηρίξω μίαν τροπολογίαν. Τινὲς ἀναμιχθέντες κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς εἰς τὸ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ παρεπέμφθησαν ἐνώπιον τῶν Στρατοδικείων καὶ Κακουργιοδικείων διὰ τὴν δρᾶσιν των εἰς τὰς ἀνωτέρω ὀργανώσεις. Πλὴν ὅμως ἐξεδόθησαν δικαστικαὶ ἀποφάσεις. Εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι κατὰ τὴν Δεκεμβριανὴν Ἐπανάστασιν οἱ δρῶντες τότε καὶ θέλοντες νὰ τιμωρήσουν ὁπωσδήποτε τοὺς ἀναμιχθέντας εἰς τὸ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ προσεπάθησαν πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἀπαγγείλουν κατ’ αὐτῶν μίαν κατηγορίαν καὶ μετέτρεψαν τὴν κατηγορίαν καὶ τοὺς παρέπεμψαν ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων ὡς δοσιλόγους. Λοιπὸν ἔχομεν τοιαύτας ἀποφάσεις εἰς τὸ Κακουργιοδικεῖον Πατρῶν τοῦ Μίχου ἔχομεν καὶ εἰς τὸ Ἔκτακτον Στρατοδικεῖον Κεφαλληνίας, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν εἶχον καμμίαν ἀνάμιξιν μὲ τὸν κατακτητήν, εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, εἶναι κατάφωρος ἡ ἀδικία ἡ ὁποία διεπράχθη εἰς βάρος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ποὺ ἔχουν δικασθῆ πρὸ ὀκταετίας δὲν ἔχουν παρουσιασθῆ ἐνώπιον τῶν Ἑλληνικῶν ἀρχῶν καὶ φυγοδικοῦν. Ἀποτελοῦν λοιπὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἑστίες ἕτοιμες νὰ δράσουν εἰς μίαν εὐκαιρίαν καὶ ἕτοιμες νὰ ἀπορροφηθοῦν ἀπὸ τὸν κομμουνισμὸν διὰ νὰ δημιουργήσουν νέους ἀντάρτικους πυρῆνας. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔπρεπεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ δώσῃ ἐξαιρετικὴν προσοχήν. Δὲν θέλω νὰ μακρηγορήσω, διότι εἶμαι ὑπὲρ τῆς ταχείας ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου δι’ αὐτὸ προτείνω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ παρακαλῶ καὶ τὸν κ. Μπακόπουλον ποὺ ἐκπροσωπεῖ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ὅπως δεχθοῦν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. Εἰς τὸ ἄρθρον παράγραφος 1 μετὰ τὰς λέξεις «καὶ τῶν παραφυάδων αὐτοῦ» προστίθεται «καίτοι...... ..... (ἀναγινώσκει)......». Παρακαλῶ πολύ, τὸν κύριον Ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλήν, νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι εἶναι δικαία καὶ προσφέρομεν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Ἔθνος.

§213Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὴν ἄποψιν αὐτὴν τὴν ἀποδέχομαι. Ἤθελον ὅμως νὰ ἐρωτήσω· εἶναι δίκαιον αὐτοί, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν δι’ αὐτό, νὰ μὴ προστατευθοῦν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι φυγοδικοῦν νὰ προστατευθοῦν διὰ νόμου; Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἑνιαίως νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα διότι ὁμολογῶ, ὅτι δὲν εἶναι σύμφωνον μὲ τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἄλλαι παραβάσεις καὶ ἐὰν εἶναι παραβάται ὡρισμένων διατάξεων τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, νὰ μετατραποῦν κατὰ τρόπον ὥστε νὰ ἐμφανισθοῦν ὡς παραβάται τῆς

6 Σ. Π.

§214ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἀποδειχθῇ αὐτὴ ἡ μετατροπή;

§215Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. ..... (δὲν ἠκούσθη).... ἐὰν δὲν ὑπάρχει ἀνθρωποκτονία, διότι αὐτοὶ κατηγορήθησαν χωρὶς ἀνθρωποκτονίαν.

§216Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ἕνα πρᾶγμα, ὅτι ἔχει δημιουργηθῆ τὸ ἑξῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα αὐτό. Ἡ Βουλὴ τὸ 1950 ἐψήφισεν μίαν διάταξιν καὶ εἶπεν αἱ ἀποφάσεις τοῦ νόμου περὶ δοσιλόγων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐξετελέσθησαν ἐντὸς 5 ἐτῶν θεωροῦνται παραγεγραμμέναι. Ἀπεφάνθη ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ὁ Εἰδικὸς Ἐπίτροπος τῶν δοσιλόγων, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀντίκειται πρὸς τὴν 6 Σ.Π., ἡ ὁποία εἶναι ηὐξημένης τυπικῆς δυνάμεως νόμος καὶ ἡ ὁποία λέγει, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ χορήγησις ἀμνηστίας καὶ ὑπολαμβάνουν οἱ ἁρμόδιοι δικασταί, ὅτι διὰ τῆς παραγραφῆς πᾶμε νὰ παρακάμψωμεν καὶ νὰ διέλθωμεν τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὴν ἀμνηστίαν. Τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτόν, παρὰ μόνον ὅταν θὰ κυρώσωμεν τὰς Συντακτικὰς Πράξεις, ὅπου ἔχομεν εἰδικὴν διάταξιν, ὅτι δυνάμεθα διὰ νόμου νὰ τροποποιήσωμεν τὸ ὅσα καθιέρωσαν αἱ Συντακτικαὶ αὐταὶ Πράξεις. Νομίζω ὅμως, ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ εὕρωμεν ἕνα μέσον δρόμον. Νὰ εἴπωμεν παραγραφὴν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκτισιν τῆς ποινῆς, ὄχι τὰ παρεπόμενα. Διότι νομίζω, ὅτι ἐκεῖ εἶναι ἡ ἀμφισβήτησις, λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ἀμνηστία ἐξαλείφει τὸ ἀδίκημα. Λοιπὸν ἐὰν τυχὸν ἐντοπίσωμεν τὸ θέμα καὶ εἴπωμεν, ὅτι μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ποινῆς, θὰ εἴμεθα τότε μέσα εἰς τὸ νόημα τῆς Συντακτικῆς Πράξεως καὶ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς δημιουργηθοῦν ἀμφισβητήσεις. Προτείνω λοιπὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ γίνῃ ἡ διατύπωσις ἐφ’ ὅσον θὰ τὸ ἀποδεχθῇ ἡ Βουλή.

§217Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδὴ θὰ εἶναι καὶ διὰ τοὺς φυγοδίκους καὶ διὰ τοὺς καταδικασθέντας;

§218Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Μάλιστα, διότι αὐτὸ ἐπιβάλλει τὸ αἴσθημα τοῦ δικαίου. Ὀφείλω νὰ διαφωτίσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Μοῦ ἐπιστήθη ἡ προσοχὴ ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους δικαστικοὺς λειτουργοὺς νὰ προσέξωμεν τὸ θέμα τῶν δοσιλόγων. Ὑπάρχει τεράστιος ἐθνικὸς κίνδυνος, διότι εὑρίσκονται ἔξω τῶν συνόρων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας Βουλγαρόφωνες, Τσάμηδες, Ἀλβανοί, οἱ ὁποῖοι διώκονται μὲ ἀποφάσεις καὶ ἐντάλματα διωκτικά, ὡς παραβάται τῆς 6 Σ.Π. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ φυγοδικοῦν ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς Χώρας. Εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν σχετικῶν αὐτῶν διατάξεων πρέπει νὰ προσέξωμεν μὴ τυχὸν προσπαθοῦντες νὰ περιλάβωμεν τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐπεκταθῶμεν καὶ ἐπὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θὰ βλάψουν. Καὶ ἐπεστήθη ἡ προσοχὴ σήμερον τὴν πρωΐαν ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους δικαστικούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐντεταλμένοι διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου.

§219Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ποῦ κατελήξαμεν παρακαλῶ;

§220Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὅτι θὰ τὸ διατυπώσωμεν, ἀλλὰ νὰ εὕρωμεν ἕναν τρόπον.

§221Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Νὰ παρουσιασθοῦν καὶ τὰ Δικαστήρια θὰ κρίνουν ἐὰν εἰργάσθησαν ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ἐχθροῦ ἢ ὄχι.

§222Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Σᾶς εἶπον, ὅτι κατ’ ἀρχὴν τὸ δέχομαι.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κῦρκος ἔχει τὸν λόγον.

§224Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὸ ἄρθρον 9, αὐτό, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, προσέθεσε τὴν παράγραφον 6 καὶ τὴν παράγραφον 7. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν δέχεται τὰς παραγράφους αὐτάς.

§225Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ θέμα τῆς ἀνυποταξίας εἶναι τῆς Στρατιωτικῆς Ποινικῆς Δικαιοσύνης καὶ εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐγὼ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπεισέλθω εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα. Μόνον εἰς νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν τοῦτο.

§226Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 9, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ζητεῖ τὴν προσθήκην διαφόρων παραγράφων 4, 5, 6, 7. Ἡ παράγραφος 6 λέγει τοῦτο τὸ πρᾶγμα: «Ὁμοίως ὑπάγονται εἰς τὰ εὐεργετήματα τοῦ ἑπομένου ἄρθρου...... (ἀναγινώσκει).........». Ἐπ’ αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ, ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, διότι δὲν ἴσχυσεν αὐτό, τὸ ὁποῖον εἴπατε προηγουμένως. Ὅταν παρέχωμεν εὐεργέτημα εἰς ἐκείνους, περὶ τῶν ὁποίων λέγει, ὅτι ἐπῆραν ὅπλα, κατετάχθησαν εἰς τὸν ἀνταρτικὸν στρατόν, ἐπολέμησαν, ἐσκότωσαν, διέπραξαν διαφόρους ἄλλας καταστροφὰς κτλ., πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ παράσχωμεν εὐεργέτημα, καὶ δὴ τόσον μικρὸν εὐεργέτημα, εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος διέπραξε τὸ ἔλασσον, ὁ ὁποῖος δηλαδὴ δὲν ἐπῆγε νὰ καταταχθῇ εἰς τὸν στρατὸν τῶν ἀνταρτῶν, δὲν ἐπολέμησεν ἐνόπλως ἐναντίον τοῦ Κράτους, δὲν εἰσῆλθεν εἰς κανένα χωρίον, δὲν ἔκαψεν κτλ. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ἦτο νὰ μὴ καταταχθῇ εἰς τὸν στρατόν, διότι ἐκείνην τὴν ἐποχὴν καὶ ἐὰν κατετάσσετο, δὲν ἐπρόκειτο ἡ Στρατιωτικὴ Ἀρχὴ νὰ τὸν ὁπλίσῃ καὶ νὰ τὸν στείλῃ νὰ πάῃ νὰ πολεμήσῃ, τὸν ἔστελλε κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὴν Μακρόνησον τὸν οὕτω κατατασσόμενον εἰς τὸν στρατόν. Τὸ δέος λοιπὸν τῆς Μακρονήσου ἦτο ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνετέλεσεν, ὥστε αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, δὲν ξεύρω ἐὰν εἶναι πολλοὶ ἢ ὀλίγοι, νὰ μὴ ὑπάγουν νὰ καταταχθοῦν εἰς τὸν στρατόν. Τοῦτο ἔχουσα ὑπ’ ὄψει της ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη καὶ αὐτὴν τὴν παράγραφον διὰ τῆς ὁποίας δίδεται τὸ εὐεργέτημα εἰς αὐτούς, τώρα ποὺ καθησύχασαν τὰ πράγματα, νὰ παρουσιασθοῦν καὶ νὰ ὑπηρετήσουν. Δὲν βλέπω διὰ τίνα λόγον δὲν θὰ δεχθῆτε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἐφ’ ὅσον, ἐπαναλαμβάνω, δέχεσθε, ὅσα ἔχομεν δεχθῆ μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς. Διότι αὐτὸς δὲν πρόκειται νὰ μὴ ὑπάγῃ. Πρόκειται νὰ ὑπάγῃ νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸν στρατόν. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔχει κηρυχθῆ ἀνυπότακτος διατρέχει τὸν κίνδυνον νὰ τιμωρηθῇ μὲ τὰς βαρυτάτας ποινὰς τοῦ σχετικοῦ νόμου. Δὲν πρόκειται λοιπὸν ἐδῶ νὰ ἔχῃ κανένα ἰδιαίτερον λόγον ἡ ἀρχὴ αὐτή, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖτε. Αὐτὴ εἶναι ἡ παράγραφος 6. Ἡ παράγραφος 7 εἶναι ἀνάλογος παράγραφος, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν καὶ κατετάχθησαν καὶ τοὺς ἐπῆγαν εἰς τὴν Μακρόνησον καὶ διότι ἐκεῖ εἰς τὴν Μακρόνησον εὑρέθησαν ὑπὸ τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρέθησαν, συνθήκας, τὰς ὁποίας ἐφοβοῦντο οἱ ἄλλοι καὶ δὲν ἐπῆγαν νὰ παρουσιασθοῦν, ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Μακρόνησον καὶ αὐτοὶ ἐθεωρήθησαν ἀνυπότακτοι. Εἰς αὐτοὺς λοιπὸν νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα νὰ προσέλθουν καὶ νὰ ὑπηρετήσουν. Αὐτὰς τὰς δύο παραγράφους ἐδέχθη ἡ Κοιν. Ἐπιτροπὴ καὶ ὀφείλω μάλιστα νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὰς ἐδέχθη καὶ ὁ Συναγερμός, διότι εὑρῆκε τόσον λογικὸν τὸ πρᾶγμα. Νὰ δεχθῆτε καὶ σεῖς λοιπὸν αὐτὰς τὰς δύο παραγράφους.

§227Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ γνώμη σας εἶναι ὀρθοτάτη.

§228Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν εἶναι γνώμη μου. Εἶναι γνώμη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§229Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἀλλὰ τὰ ἀδικήματα αὐτά, τόσον τῆς ἀνυποταξίας, ὅσον καὶ τῆς λιποταξίας, εἶναι ἀδικήματα τῆς Στρατιωτικῆς Ποινικῆς Νομοθεσίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Ἀμύνης καὶ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ὅτι ἐδῶ θὰ κυττάξωμεν ὅλας ἐκείνας τὰς παραβάσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν περιλαμβάνονται μέσα εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Ποινικὴν Νομοθεσίαν, τὸ θέμα τῶν ἀνυποτάκτων, ἐνδεχομένως, θὰ ἔλθῃ μὲ εἰδικὸν νομοσχέδιον. Ἐκεῖ θὰ ἔχουν θέσιν αἱ τροπολογίαι αὐταί. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων αὐτῶν καὶ εἰς παραβάσεις τῆς Στρατιωτικῆς Ποινικῆς Νομοθεσίας. Συνδέονται βέβαια αὐταὶ αἱ παραβάσεις, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς αὐτὸν τὸν νόμον νὰ τὰς ἀποδεχθῶ.

§230Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπιφυλαχθῶμεν ἐπὶ τῆς παραγράφου 6.

§231Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Οἱ ἀνυπότακτοι μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ Γʹ Ψηφίσματος.... (Φωναί, θόρυβος).

§232Μ. ΚΥΡΚΟΣ. (Δὲν ἠκούσθη). (Φωναί, θόρυβος).

§233Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ σηκωθῶ μετὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§234Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Λυμπέρη περὶ ἐπεκτάσεως μέχρι 27–10–51 τὶ θὰ γίνῃ; Θὰ εἰσαχθοῦν οἱ κατάσκοποι τῆς Ἑλλάδος εἰς δίκην; ὄχι.

§235Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν πρέπει νὰ δημιουργῶμεν ἐντυπώσεις. Ὁ Πλουμίδης καὶ διὰ τῆς ἐπεκτάσεως δὲν κερδίζει τίποτε, δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὴν ἐπέκτασιν.

§236Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὰς ἀποδοχὰς τῶν τροπολογιῶν 6, 7 τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦτο διότι κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον ἕνα μεγάλο μέρος τῆς χώρας εἶχε καταληφθῆ ἀπὸ τοὺς συμμορίτες.

§237Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Πρέπει νὰ σηκωθῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον διὰ νὰ ἀποφανθῶ ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν.

§238Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, ἤθελα νὰ δώσω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ τροπολογία περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔτυχε τῆς ὁμοφώνου ἀποδοχῆς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς...... (Θόρυβος).... Πρόκειται περὶ τούτου: Κατὰ τὴν διάρκειαν ...(θόρυβος)...

§239Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως, κ. Ὑπουργέ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ βγαίνουν δοσίλογοι καὶ νὰ μένουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι παρεσύρθησαν ἀπὸ τὸ ἐθνικόν τους φρόνημα.

§240Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἕνας συνέπραττεν ἀκάλυπτα μὲ τοὺς Γερμανούς. Ἔκαμε φόνον, ἔκαμε ληστείαν. Ἐν συνεχείᾳ ἕτερον φόνον. Τότε δύο μέλη τῆς οἰκογενείας ἡ ὁποία εἶχεν ὑποστῆ τοὺς ἐκβιασμοὺς καὶ τὴν κακοπάθειαν ἐκ μέρους τοῦ δοσιλόγου αὐτοῦ, μὴ ὑπάρχοντος τότε Κράτους, τὸ ὁποῖον νὰ προστατεύσῃ τοὺς καταπιεζομένους, αὐτοδίκησαν καὶ ἐσκότωσαν τὸν διερμηνέα αὐτὸν τῶν Γερμανῶν. Αὐτοὶ παρουσιάσθησαν αὐθορμήτως, κατεδικάσθησαν καὶ εἶναι εἰς τὰς φυλακάς. Ἀλλὰ τὸ βούλευμα δέχεται, ὅτι ὁ φονευθεὶς συνειργάζετο μὲ τοὺς Γερμανούς. Ἐὰν λοιπὸν τὸ Συμβούλιον Πλημμελειοδικῶν ἀποδεχθῇ τοῦτο καὶ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν αὐθόρμητον προσέλευσίν των......

§241Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Ζορμπᾶς δικαιολογεῖται νὰ μὴν τὸ γνωρίζῃ, σεῖς ὅμως ὡς νομικὸς δὲν δικαιολογῆσθε. Θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι ὁ νόμ. 753 τοῦ Σοφούλη περὶ ἀποσυμφορήσεως εἶχεν εἰδικὴν διάταξιν καθ’ ἣν ὁ διαπράξας ἀνθρωποκτονίαν ἐναντίον προσώπου τὸ ὁποῖον καθ’ οἱονδήποτε τρόπον συνεδέετο μὲ τὰς ἀρχὰς κατοχῆς καὶ προσέφερε πρὸς αὐτὰς ὑπηρεσίας, δὲν διώκεται, ἀπαλλάσσεται διὰ τὸ ἀδίκημα τῆς ἀνθρωποκτονίας. Ὑπάρχει λοιπὸν τεθειμένη ἡ διάταξις αὐτή, τὴν ὁποίαν δύναται νὰ ἐπικαλεσθῇ. Ἀλλὰ ὁ νόμος αὐτὸς τοῦ Σοφούλη προέβλεπε διὰ τὰ ἀδικήματα τὰ μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς δημοσιεύσεώς του, μέχρι δηλαδὴ τοῦ Νοεμβρίου 1945. Θέτετε δὲ σεῖς ὡς προϋπόθεσιν τὴν ὑπηρεσίαν εἰς Ἐθνικὰς Ὁμάδας Ἀντιστάσεως. Πρέπει νὰ ξεύρετε ὅμως πότε εἶναι αἱ Ὁμάδες Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Ἀντιλαμβάνεσθε λοιπόν, ὅτι θὰ εἶναι ἀνεφάρμοστος.

§242Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔχω, κύριοι, ἐλαχίστας, μίαν–δύο τροπολογίας. Μία ἐξ αὐτῶν εἶναι καὶ ἡ ἑξῆς μικρά. Σᾶς λέγω τὴν περίπτωσιν: Στρατιώτης ποὺ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὑπηρετῶν εἰς τὰς ἐθνικὰς μονάδας, εὑρέθη εἰς μίαν διμοιρίαν, ἡ ὁποία ἔπεσεν εἰς ἐνέδραν καὶ ἐξοντώθη, αὐτὸς δὲ κατώρθωσε νὰ διαφύγῃ μαζὶ μὲ ἄλλον ἕνα. Ὁ στρατιώτης αὐτὸς ἔπαθε διατάραξιν τῶν φρενῶν. Ἔφυγε ἀπὸ τὴν μονάδα του, ὁ πατέρας του τὸν παρουσίασε καὶ ξαναέφυγε. Ἐπὶ τέλους κάποτε παρουσιάσθη. Ἐδικάσθη, ἀλλ’ ὄχι εἰς τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου. Ἐφ’ ὅσον παρουσιάσθη αὐθορμήτως ἔπρεπε νὰ ἐμπέσῃ εἰς εὐεργετήματα τοῦ νόμου ποὺ ἐπηκολούθησε, καθ’ ὃν οἱ προσερχόμενοι αὐθορμήτως ἀπαλλάσσονται. Ἐθεωρήθη, ὅτι προεῖχε τὸ ἀδίκημα τῆς λιποταξίας καὶ δὲν ἔτυχε τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ. Εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν ὁ κ. Κύρκος, ἔχω νὰ ἐπικαλεσθῶ καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 66 γνωμοδότησιν τοῦ Ἀντεισαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, κ. Κόλλια, ὁ ὁποῖος λέγει..... «......... (ἀναγινώσκει).........». Νομίζω, λοιπόν, ὅτι καλῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεφυλάχθη νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Μέσα εἰς τὰς ἄλλας περιπτώσεις εἶναι καὶ αὐτή. Εἰς τὸ ἄρθρον λοιπὸν 9 ἐδάφ. 3 προσθέτω ἐν συνεχείᾳ τὴν φράσιν: «καὶ ἂν ἔτι...... ......... (ἀναγινώσκει).........». Νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ψηφίζομεν μέτρα, τὰ ὁποῖα παρέχουν εὐεργετήματα εἰς τοὺς πολεμήσαντας κατὰ τῆς χώρας, ὀρθὸν εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν θύματα εἰς τὸν πόλεμον αὐτόν, νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ. Ἐλπίζω ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δεχθῇ τοῦτο.

§243Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη μίαν τροπολογίαν περὶ ἀπολύσεως τῶν αὐθορμήτως προσερχομένων. Ὅπως ξέρετε, δυνάμει τοῦ ΚΘʹ ψηφίσματος, οἱ προσερχόμενοι αὐθορμήτως ἀπολύονται καὶ ἂν ἔτι ἐδιώκοντο διὰ πρᾶξιν ἄσχετον. Τοῦτο εἶχε παρατηρήσει ὁ κ. Μπουρόπουλος καὶ εἶχε ζητήσει τὴν νομοθετικὴν συμπλήρωσιν. Διὰ τῆς τροπολογίας μου, ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτὴ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τακτοποιεῖται καὶ τοῦτο. Ἡ τροπολογία μου ἔχει ὡς ἑξῆς: «Οἱ αὐθορμήτως προσερχόμενοι....... (ἀναγινώσκει)......

§244Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχει γίνει δεκτή, κ. συνάδελφε.

§245Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Εἰς τὸ σχέδιόν σας εἴπατε, ὅτι ὁ λόγος τῆς αὐθορμήτου προσελεύσεως δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει. Εἶναι μία ἄλλη περίπτωσις: Ὅταν κατέρρευσεν ὁ συμμοριτισμὸς ἐξαπελύθησαν ἀποσπάσματα πρὸς καταδίωξιν τῶν συμμοριτῶν, οἱ ὁποῖοι κατέφυγον εἰς χαράδρας καὶ κρύπτας. Ἐξ αὐτῶν πολλοὶ ἐφοβήθησαν νὰ παραδοθοῦν μήπως φονευθοῦν ἢ κακοποιηθοῦν. Νομίζω ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι συνελήφθησαν μεμονωμένως, ἄνευ διαθέσεως ἀντιστάσεως, θὰ πρέπῃ νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος τῆς αὐθορμήτου προσελεύσεως. Ἔχω ὑποβάλει τὴν σχετικὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς:..... «......... (ἀναγινώσκει).........». Θέλω νὰ εἴπω καὶ τοῦτο: Ἐπειδὴ δὲν εἶναι εὐχερὴς ἡ παροχὴ ἀμνηστίας προκειμένου περὶ δοσιλόγων, διότι ἀπαγορεύεται ἀπὸ τὸν νόμον ἐκεῖνον τῆς ηὐξημένης δυνάμεως, ἐνόμισα ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ παρακάμψωμεν τοῦτο διὰ τῆς προσθήκης μιᾶς παραγράφου, ὡς ἑξῆς:....... «......... (ἀναγινώσκει).........». Τώρα διὰ νὰ συνδέσω τὴν περίπτωσιν τῶν αὐθορμήτως προσερχομένων μὲ τὴν περίπτωσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἤδη καταδικασθῆ, ἔχω ὑποβάλει τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «......... (ἀναγινώσκει).........». Δυνάμεθα νὰ συνδέσωμεν τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις διὰ νὰ ἀποδώσωμεν δικαιοσύνην.

§246Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Σᾶς εἶπον ὅτι ἐξισοῦται πρὸς ἀμνηστίαν. Νὰ εἴπωμεν «Παραγραφὴ πρὸς τὴν ποινήν».

§247Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ συνάδελφος κ. Δενδρινός, ἔκανε μίαν πρότασιν ἡ ὁποία ὅπως ἀνεπτύχθη παρουσιάζει κάποιαν εὐλογοφάνειαν. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον δὲν κατώρθωσα νὰ ἀντιληφθῶ, ὥστε νὰ μὴ ταχθῶ ἀντίθετος πρὸς τὴν πρότασιν ταύτην, εἶναι τοῦτο: Πῶς εὑρέθησαν ἐν Ἑλλάδι Δικαστήρια νὰ καταδικάσουν ἀνθρώπους ὡς μετασχόντας εἰς τὸν ἀντισυμμοριτικὸν ἀγῶνα, ἀφοῦ ἠθωώθησαν ἀπὸ τὰ Στρατοδικεῖα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἡ ὁποία ἦτο κεκορεσμένη πάθους καὶ ὀξύτητος.

§248Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Δὲν εἶπον αὐτό, κ. συνάδελφε.

§249Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Εἴπατε ὅτι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐνείχοντο εἰς πράξεις τιμωρητέας, διότι συμμετέσχον εἰς τὴν δρᾶσιν τοῦ Ε.Α.Μ., Ε.Λ.Α.Σ. εἰσήχθησαν εἰς δίκην. Αὐτὸ εἴπατε.

§250Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Μάλιστα.

§251Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Μετὰ ταῦτα ἐπειδὴ ἐπεκράτησαν αἱ γνωσταὶ συνθῆκαι, συνελήφθησαν μὲ νέαν κατηγορίαν ὡς δοσίλογοι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν εἶναι τὸ ἑξῆς: Μέχρι σήμερον διετήρησα τὴν πίστιν ὅτι ναὶ μὲν τὰ Στρατοδικεῖα, ὑφιστάμενα τότε τὸ βάρος τοῦ πολέμου καὶ τῆς ὀξύτητος τῶν παθῶν, ἐτιμώρησαν βεβαίως, ἀλλ’ ἐξέδωσαν καὶ ἀποφάσεις ἀπαλλακτικὰς κατόπιν ἐκδόσεως εὐεργετικῶν Νόμων. Δὲν πιστεύω δέ, ὅτι καὶ ἡ τακτικὴ δικαιοσύνη ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεται τὸ βάθρον τῆς κοινωνίας, θὰ μεταβληθῇ εἰς ἀλχημιστὴν καὶ θὰ πάρῃ ἕνα κατηγορούμενον καὶ θὰ τοῦ εἴπῃ, σὲ μετατρέπω σὲ δοσίλογον καὶ σὲ κάμνω προδότην καὶ σὲ βάζω στὴν φυλακήν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Πιθανὸν ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἔλαβον χώραν εἰς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα, δὲν ἔλαβον ὅμως χώραν εἰς τὴν Κρήτην. Διετέλεσα Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ἐκεῖ καὶ δὲν ἀντελήφθην τοιαύτην περίπτωσιν. Διὰ τῆς τοιαύτης ἀντικρούσεως τῆς προτάσεως τοῦ κ. Δενδρινοῦ, δὲν ἠθέλησα νὰ ἀμφισβητήσω τὴν λογικὴν βάσιν τῆς προτάσεως, οὔτε τὴν καλὴν πίστιν καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἀλλὰ δὲν δέχομαι ὅτι τοιαύτη περίπτωσις παρουσιάσθηκεν εἰς τὴν νῆσον Κρήτην. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐμπλακῶμεν εἰς ἕνα νέον ἀγῶνα αἵματος. Συνεπῶς ἐὰν δεχθῆτε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα, ἔλαβον χώραν παρομοίας μορφῆς γεγονότα, καὶ δὲν τὸ ἀμφισβητῶ, ἐὰν ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. συναδέλφου, θὰ πρέπει νὰ δεχθῆτε ὅτι αὕτη δὲν ἔχει καμμίαν ἐφαρμογὴν διὰ τὴν νῆσον Κρήτην.

§252Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφε, νὰ περιορίσωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τοπικῶς. Οἱ νόμοι ἰσχύουν καθ’ ἅπασαν τὴν Ἐπικράτειαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐνεδεικνύετο νὰ κάμωμεν ἐν προκειμένῳ, θὰ ἦτο νὰ ἀπομονώσωμεν τὰ ἀδικήματα.

§253Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἤθελον νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι ἀντελήφθη τὴν ἄποψίν μου καὶ θὰ ἐνεργήσῃ εἰδικῶς, νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν Κρήτην ἀπὸ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Κύρκου, ἂν ἀντελήφθην καλῶς, εἰς τὴν πρώτην παράγραφον ὑπεστήριξεν, ὅτι ἔλαβον χώραν λιποταξίαι. Ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι λιποταξίαι ἔλαβον χώραν ἑκατέρωθεν. Ἡ διατύπωσις τῆς τροπολογίας λέγει, ὅτι πᾶσαι αἱ λιποταξίαι..... αἱ σχέσιν ἔχουσαι μὲ τὴν ἀνταρσίαν. Πρέπει λοιπὸν τὸ μέτρον νὰ εἶναι γενικῆς μορφῆς. Βεβαίως σήμερον δημιουργοῦνται πάθη καὶ μίση καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ν’ ἀρθῶμεν εἰς ἓν ἐπίπεδον χριστιανικὸν καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῶν ἀδικημάτων. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, νὰ μὴ παραλείψῃ νὰ σκεφθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§254Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ὁ κύριος συνάδελφος, ἔθιξε τὸ ζήτημα τῆς Ἑλληνικῆς δικαιοσύνης. Πιστεύομεν ἀκραδάντως, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ δικαιοσύνη ὑπῆρξε πάντοτε δικαία καὶ ἐστάθη εἰς τὸ ὕψος της. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ θέλω νὰ τονίσω εἶναι, ὅτι οἱ δικασταὶ δὲν εἶναι θεοί. Στηρίζονται καὶ βγάζουν τὰς ἀποφάσεις των εἰς μαρτυρικὰς καταθέσεις. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὅπως ἐτόνισα καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος, μετὰ τὴν συντριβὴν τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος, ὁπότε μίση καὶ τὰ πάθη ἦσαν ἀνεπτυγμένα εἰς ἀφάνταστον βαθμόν, ἐπῆγαν εἰς τὴν Ἀστυνομίαν καὶ τὰς Δικαστικὰς Ἀρχὰς ἄνθρωποι καὶ ἔκαμαν κατηγορίας ψευδεῖς. Καὶ προσέξατε. Εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονὸς αὐτό. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου προσωπικὰς τέτοιας ὑποθέσεις. Ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν τοῦ πράγματος. Λοιπόν, τί πταίουν οἱ δικασταί; Ἐκεῖνοι ἔβγαλαν τὰς ἀποφάσεις. Οἱ κατηγορούμενοι δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ λάβουν δίκαιον καὶ ἐφυγοδίκησαν πολλοί. Αὐτοί, ἐπαναλαμβάνω, μέχρι σήμερον, ὅπως ἐτόνισα καὶ προηγουμένως, ἀποτελοῦν ἑστίας ἑτοίμους νὰ ἐγερθοῦν ἀπὸ τὸν κομμουνισμὸν καὶ νὰ δημιουργήσουν νέους πυρῆνας πρὸς δρᾶσιν. Νομίζω, ὅτι πρέπει διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ παρουσιασθοῦν καὶ νὰ ἐπανέλθουν, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν, εἰς τὴν Ἐθνικὴν κοινωνίαν, εἰς τὸ σπίτι τους κτλ. Τοιαύτας ἀποφάσεις ἔχει ὑπ’ ὄψιν του καὶ ὁ κ. Φωτήλας καὶ ὁ κ. Πετραλιᾶς καὶ ὁ κ. Μπουρδάρας. Ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅτι τὰ ἀναφερόμενα πρόσωπα οὐδεμίαν σχέσιν εἶχον μὲ τὸν Γερμανὸν καὶ μὲ τὸν Ἰταλόν. Εἶναι αἶσχος καὶ ἐντροπὴ αὐτὸ ποὺ ἔγινεν εἰς βάρος αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Δὲν εἶναι πολλοὶ ὁμολογουμένως. Δὲν πταίει τὸ Δικαστήριον ὅταν πηγαίνω ἐγὼ καὶ λέγω, ὅτι εἶδα τὸν κ. Παπασπύρου νὰ βγάλῃ τὸ πιστόλι του καὶ νὰ σκοτώνῃ τὸν κ. Μπουρδάραν.

§255Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Συνεπῶς αἱ ἀποφάσεις στηρίζονται εἰς μαρτυρίας.

§256Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Εἶναι δικαστικαὶ πλάναι. Πῶς τὸ λέγουν; Ἑπομένως παρακαλῶ πολὺ νὰ ληφθῇ εἰδικὴ μέριμνα διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διότι πρέπει νὰ τοὺς ἀποδώσωμεν εἰς τὴν κοινωνίαν.

§257Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν τὴν ἐδέχθητε, κ. Ὑπουργέ;

§258Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Διατυπώσατέ την.

§259Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε καὶ προηγουμένως τὰ Δικαστήρια καὶ ἔλαβεν ἔκτασιν μεγάλην. Εἰς τὸ ἄρθρον 9 παράγρ. 3 δέχεσθε ἀπόδειξιν τῆς αὐθαιρέτου προσελεύσεως, τὴν δέχεσθε μὲ βεβαίωσιν τῆς Δικαστικῆς, Στρατιωτικῆς ἢ Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ὁ Ἕλλην ὁ καταδιωκόμενος προσέρχεται, πηγαίνῃ καὶ κατατάσσεται εἰς τὸν στρατόν, αὐτὸ δὲν ἐξισοῦται μὲ αὐθαίρετον προσέλευσιν; Αὐτὸ ἔγινεν ἀντικείμενον ἐρεύνης, ἢ μᾶλλον ἀντικείμενον ἐρεύνης ἀπὸ ὅλα τὰ Δικαστήρια. Προσφάτως δὲ ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου ἔκαμε γνωμάτευσιν σχετικὴν εἰς τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει, ὅτι αὐθαίρετος προσέλευσις θεωρεῖται καὶ ἡ κατάταξις ἐν τῷ στρατεύματι τοῦ διωκομένου. Θέλω νὰ εἴπω τοῦτο: Ὅτι αὐθαίρετος προσέλευσις εἶναι καὶ ἡ κατάταξις τοῦ ἐνδιαφερομένου εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ.

§260Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ αὐθαίρετος κατάταξις. Ἐὰν ὅμως τὸν συλλάβουν, οἱ ἀστυνομικοὶ ἢ ἡ ΕΣΑ καὶ τὸν ἐντάξῃ εἰς τὸν στρατόν; Ἐὰν ὅμως αὐθαιρέτως κατετάγη εἰς τὸν στρατὸν ἔχει δίκαιον. Πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν.

§261Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ. Δὲν ἔχομεν δήλωσιν ἐπίσημον, διότι πρὸ τοῦ ΚΘʹ ψηφίσματος δὲν ὑπῆρχε καμμία διάταξις εὐεργετική.

§262Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Διὰ τοὺς αὐθαιρέτως προσερχομένους θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ τὸ δεχθοῦμεν. Ὅτι οἱ αὐθαιρέτως ἐμφανισθέντες διὰ νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ.....

§263Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ. Εἴτε ὑπηρέτησαν, εἴτε ὄχι.

§264Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὄχι μόνον δι’ αὐτούς. Προτείνω τὸ ἑξῆς: Εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 9 νὰ προστεθῇ καὶ ἡ φράσις «ἢ ἐξ ἄλλων τῶν ἐκ τῆς δικογραφίας στοιχείων καὶ μαρτυριῶν». Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναπτύξω τὴν ἄποψίν μου. Ὑπάρχουν δύο κατηγορίαι προσώπων τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς, μολονότι προσῆλθον. Εἶναι μία κατηγορία, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κατηγορήθησαν καὶ κατεδικάσθησαν διὰ ἀδικήματα τῆς κατοχῆς. Εἴμεθα δικηγόροι καὶ ἔχομεν προσωπικὴν πεῖραν, ὅτι ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ Κράτους, ὅταν ἤρχισαν νὰ κινοῦνται τὰ ἀνακριτικὰ γραφεῖα, πολλοὶ κατηγορούμενοι προσήρχοντο εἰς τοὺς δικηγόρους καὶ τοὺς παρακαλοῦσαν νὰ ἐμφανίζωνται ἐνώπιον τοῦ ἀνακριτοῦ εἰς τὴν ἀπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐλάμβανον οἱ ἀνακριταί. Εἰς τὴν ἀπολογίαν δὲν ἐσημείωναν οἱ ἀνακριταί, ὅτι προσῆλθον αὐθαιρέτως οἱ παρουσιασθέντες. Τότε ὅμως δὲν ὑπῆρχεν οὐδεὶς νόμος λέγων, ὅτι πρέπει νὰ συνταχθῇ ἔκθεσις αὐθαιρέτου προσελεύσεως. Δὲν συνετάχθη λοιπόν, διότι δὲν ὑπῆρχεν οὐδεὶς νόμος. Αὐτοὶ ἐπῆγαν εἰς τὰ Κακουργιοδικεῖα καὶ κατεδικάσθησαν. Καὶ νομίζω, ὅτι ἕνας ὁ ὁποῖος παρουσιάσθη μόνος του τῷ 1945 ἐνώπιον τοῦ ἀνακριτοῦ (καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς δικογραφίας) αὐτὸς πρέπει νὰ ἐξέρχεται τῶν φυλακῶν παρὰ ἕνας ὁ ὁποῖος δὲν παρουσιάσθη τῷ 1945, ὁ ὁποῖος ἔλαβε μέρος εἰς τὸν ἀνταρτοπόλεμον καὶ ὁ ὁποῖος διέπραξε καὶ ἄλλα ἀδικήματα εἰς τὰ βουνά, καὶ ὁ ὁποῖος ἐν ἔτει 1949 ἔκαμε μίαν ἔκθεσιν καὶ ἀπαλλάσσεται.

§265Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, φαίνεται, ὅτι ἔχει δημιουργηθῆ μία σύγχυσις. Ἐδῶ συμπληρώνομεν τὸν προϋφιστάμενον νόμον 1504. Δὲν δημιουργοῦμεν μίαν αὐτοτελῆ διαδικασίαν. Θὰ ἔχουν ἰσχὺν καὶ αἱ ἄλλαι διατάξεις. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἰσχύει ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 7 ποὺ λέγει: «Ἐν ἐλλείψει..... (ἀναγινώσκει).....».

§266Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ. Θὰ σᾶς φέρω αὔριον τὴν γνωμάτευσιν. Νομίζω, ὅτι οἱ σύμβουλοι τὰ ξεύρουν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§267Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν ὑπῆρξεν αὐθόρμητος κατάταξίς του εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, θὰ τὸ βάλω.

§268ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Προβλέπεται ἀπὸ τὴν παράγραφον 5.

§269Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ. Ὄχι δὲν περιλαμβάνεται. Καὶ ἕνα ἄλλο ἐπίσης. Ἐκεῖ ἐπάνω, τὸ ἐπίσημον Κράτος κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον περιωρίζετο εἰς ὡρισμένα ἀστικὰ κέντρα. Εἰς ὡρισμένα λοιπὸν χωρία, ὅταν ἐκλήθησαν οἱ στρατεύσιμοι ἀπὸ τὸ ἐπίσημον Κράτος, δὲν ἔλαβον γνῶσιν οὔτε τῆς προσκλήσεως.

§270Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον ἡ ἀνυποταξία. Θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν εἰδικὸν νομοσχέδιον.

§271Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν παρουσιάσθησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς τὸ Στρατολογικὸν Γραφεῖον καὶ τὸ Στρατολογικὸν Γραφεῖον τοὺς εἶπεν, ὅτι δὲν σᾶς δέχομαι διότι ἐσχηματίσαμε δικογραφίαν ἐπὶ ἀνυποταξίᾳ. Καὶ ἄρχισαν τότε νὰ ἐκδικάζωνται αὐταὶ αἱ ὑποθέσεις ἀπὸ τὸ Στρατοδικεῖον καὶ ἔχομεν ἀποφάσεις ἀπαλλακτικὰς καὶ καταδικαστικάς. Ἐρωτῶ λοιπόν, εἶναι δίκαιον νὰ καταδικάζωνται αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ μάλιστα εἰς βαρυτάτας ποινὰς ἀφοῦ δὲν ἔλαβον γνῶσιν τῆς διαταγῆς προσκλήσεως;

§272Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι θέμα τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§273Ι. ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ. Φρονῶ, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κύρκου, διότι ἐνδιαφέρει ὅλας τὰς περιφερείας. Μὴ ἀφήνωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ ὑφίστανται περιπετείας καὶ νὰ συμφύρωνται εἰς τὰς φυλακάς. Μὴ στέλνομεν χωριατόπουλα, ἁγνὰ Ἑλληνόπουλα εἰς τὰς φυλακὰς διὰ νὰ ὑποστοῦν τὴν διαφώτισιν τῶν καθοδηγητῶν τοῦ Κ.Κ.

§274ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης ἔχει τὸν λόγον.

§275Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἡ παράγραφος 6 τοῦ ἄρθρου 9, ὅπως ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἔχει ὡς ἑξῆς: «ὁμοίως ὑπάγονται..... (ἀναγινώσκει).....». Αὐτή ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξε καὶ ὁ κ. Κύρκος, νομίζω, ὅτι κάλλιστα ἠμπορεῖ νὰ μπῇ εἰς τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ Στρατιωτικὸς Ποινικὸς Κώδιξ δὲν ἔχει διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας νὰ τιμωρῇ τὸ ἀδίκημα τῆς ἀνυποταξίας μὲ θάνατον.

§276Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν πολέμῳ ἀπὸ 10 χρόνια ὡς θάνατον.

§277Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἡ ἀνυποταξία, κύριοι, ἐτιμωρήθη μὲ θάνατον βάσει ἑνὸς ψηφίσματος κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀνταρσίας.

§278Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι τὸ Μ.Λ.(;) ψήφισμα.

§279Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου διὰ τοὺς ἀνυποτάκτους ἐθεσπίσθη μόνον καὶ μόνον διὰ λόγους σκοπιμότητος, μήπως ὑπάρξουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπακούσουν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον, σήμερον ποὺ ψηφίζομεν τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως καὶ ἐφ’ ὅσον γνωρίζομεν ὑπὸ ποίας συνθήκας διεπράχθη τὸ ἀδίκημα αὐτό, νὰ ψηφίσωμεν καὶ τὴν παράγραφον 6 ὅπως τὴν προτείνει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§280Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κάμνω μίαν δήλωσιν, ὅτι ἐπὶ τῶν παραγράφων αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβω ἀπόφασιν πρὶν συνεννοηθῶ μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διότι εἶναι ἀδικήματα ὑπαγόμενα εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Ποινικὴν Νομοθεσίαν.

§281Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Μὰ αὐτὸ ἀκριβῶς σᾶς ἐξηγῶ, ὅτι δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Ποινικὴν Νομοθεσίαν.

§282Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἀναγνωρίζω τὸ ἐνδιαφέρον σας δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα, πιστέψατε ὅμως, ὅτι καὶ ἄλλοι ἔχουν ἐνδιαφέρον καὶ ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ. Σᾶς εἶπα ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ συνεννοηθῶμεν μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ νὰ ἴδωμεν τί εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ.

§283Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ.

§284Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ συνάδελφος, κ. Δενδρινός, ἀνέπτυξε τὰς περιπτώσεις ποὺ πολλοὶ ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς δοσίλογοι, ἐνῷ κάθε ἄλλο εἶχον σχέσιν μὲ τὸν δοσιλογισμόν. Αὐτοί, καίτοι ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς δοσίλογοι, δὲν ἐτιμωρήθησαν, ἀλλὰ τοὺς ἔμεινεν ἡ ρετσινιά. Καὶ δὲν ἔχουν πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ κάμουν μίαν ἐργασίαν. Πῶς θὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, τὰ Δικαστήρια τοὺς ἀπήλλαξαν. Ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐπ’ αὐτῶν τίποτε;

§285Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιληφθῇ τοιαύτη διάταξις.

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη;

§287ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη.

§288Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν τῶν παραγράφων 6 καὶ 7 τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, περὶ τῶν ὁποίων θὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§289Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινα ὅσον ἀφορᾷ τὰ διαπραχθέντα μέχρι τῆς 1ης Ὀκτωβρίου 1951 τὴν δέχεσθε;

§290Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὴν ἐδέχθην.

§291ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9 ὡς ἐτροποποιήθη, ἐπιφυλασσομένου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ δεχθῇ καὶ τὰς παραγράφους 6 καί 7 τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. (Ἐν συνεχείᾳ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 10 καὶ 11).

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 12ον.

§293Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, προτείνω, ὅπως περιληφθῇ καὶ ἑρμηνευτικὴ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 1839. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§294Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μίαν διασάφισιν. Ὁ νόμος 414)1947 ἠμνήστευσε τὰ ἀδικήματα τῆς Κρήτης. Μία μικρὰ ὁμὰς Ἐθνικὴ ἠχμαλωτίσθη ἐν Κρήτῃ. Ἐκ τῶν αἰχμαλωτισθέντων ὅσοι κατώρθωσαν νὰ διαφύγουν παρουσιάσθησαν μετὰ μίαν ἑβδομάδα. Ἐκρίθησαν ὡς αὐτόμολοι καὶ κατεδικάσθησαν. Ἦλθεν ὁ νόμος 414)47 καὶ ἠμνήστευσε τὰ ἀδικήματα ἐν Κρήτῃ. Ἀλλ’ ἐκ τῶν οὕτω καταδικασθέντων ἄλλοι ἔτυχον τοῦ εὐεργετήματος τοῦ νόμου καὶ ἄλλοι δὲν ἔτυχον, διότι τὸ Συμβούλιον τῶν Πλημμελειοδικῶν ἔκρινεν ὅτι δὲν ἀμνηστεύονται διότι ἐμπίπτουν καὶ εἰς τὸ ΚΘʹ ψήφισμα. Τὸ θέμα ἀπησχόλησε τὸν Δικηγορικὸν Σύλλογον Χανίων, ὁ ὁποῖος ἀπεφάνθη, ὅτι ἀμνηστεύονται. Ἐπῆλθεν ὁ νόμος 1829)51 ὁ ὁποῖος ἔλυσε νομοθετικῶς τὴν ἀμφισβήτησιν, ὅτι δηλαδὴ ἀμνηστεύονται καὶ τὰ ἀδικήματα τοῦ ΚΘʹ ψηφίσματος. Παρὰ ταῦτα οἱ εὐεργετούμενοι παραμένουν εἰς τὰς φυλακάς, διότι ὁ ἁρμόδιος Εἰσαγγελεὺς ἐφήρμοσε τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 5 παράγραφος 4 τοῦ νόμου 414)47 κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ Εἰσαγγελεὺς νὰ εἴπῃ ὄχι, τόν θεωρῶ ἐπικίνδυνον καὶ δὲν τὸν ἀφήνω ἐλεύθερον. Ἔκαμον μίαν τροπολογίαν ἥτις ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 1829)51 εἶναι ὅτι ἡ ἀναστολὴ περιλαμβάνει καὶ τὰ ἀδικήματα τὰ ὑπαγόμενα εἰς τὸ ΚΘʹ ψήφισμα τῆς 14–9–49 ἔστω καὶ ἂν ταῦτα διεπράχθησαν ἐν Κρήτῃ. Καὶ οἱ διωκόμενοι κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἰσχύος τοῦ ΚΘʹ ψηφίσματος ἐκρατοῦντο ἐν ταῖς φυλακαῖς καὶ δὲν ἔχει ἐφαρμογὴν ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 5 παράγραφος 1 τοῦ Ν.Δ. 414)47 «περὶ ἀναστολῆς διώξεως ἀδικημάτων τινῶν, διαπραχθέντων ἐν Κρήτῃ τόσον ὡς πρὸς αὐτά, ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὰ ἀδικήματα τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 1 παράγραφος 1 τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Ν.Δ, 414)47».

§295Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Νὰ μὴν ἔχῃ ὁ Εἰσαγγελεὺς τὸ δικαίωμα νὰ χαρακτηρίζῃ ὡς ἐπικινδύνους.

§296Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχω μίαν τροπολογίαν τοῦ κ. Βολουδάκη, ἡ ὁποία λύει τὸ ζήτημα: «Μετὰ παρέλευσιν 6μήνου....................... (ἀναγινώσκει)» Δηλαδὴ μετὰ 6 μῆνας θὰ κριθῇ ἐὰν ὑπάρχουν οἱ ὅροι τοῦ ἐπικινδύνου ἢ ὄχι. Ἡ διάταξις αὕτη ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 1829)51.

§297Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω διὰ μίαν εἰδικὴν περίπτωσιν, ἡ ὁποία ἐνδιαφέρει ὅλον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀλλ’ ἐνδιαφέρει ἐξαιρετικῶς τὴν Μακεδονίαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἤμην ἐξ ἐκείνων, ὁ ὁποῖος εἰς τὰς ἄλλας Βουλὰς ὑπῆρξα ἀμείλικτος, ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν μὲ τὸν ἐχθρόν. Ἤμην ἀπὸ τὰς μοναδικὰς ἐξαιρέσεις ἐναντίον τῶν στρατηγῶν, οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν τὸ μέτωπον καὶ ἐσχημάτισαν Κυβέρνησιν καὶ ἐναντίον τῶν Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν ἐπὶ κατοχῆς. Ἀλλά, εἰς τὸν τόπον αὐτὸν τὰ πάντα λησμονοῦνται καὶ σιγὰ–σιγὰ ἐφθάσαμεν ἐκεῖ ὅπου ἐφθάσαμεν Ὅλοι οἱ κυρίως ὑπεύθυνοι ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην εἶναι ἔξω. Καὶ τώρα θὰ ἤθελα, διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω νὰ εἰδικεύσω τὸ ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος. Πρόκειται περὶ τοῦ τελευταίου κατοχικοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Σ. Κοτζαμάνη. Δὲν ἔμεινε κανένας Ὑπουργὸς τῆς κατοχῆς, ὁ ὁποῖος νὰ μὴν ἐπανῆλθεν εἰς τὴν κοινωνίαν, οὐδείς. Ἀπομένει ὁ ἰατρὸς Κοτζαμάνης. Δὲν νομίζω καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλοι ἐξῆλθον ἀπὸ τὰς φυλακάς, ὅτι πρέπει ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς νὰ ἀποθάνῃ εἰς τὴν ἐξορίαν, διότι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε ἦτο συνεπὴς καὶ τὰ γεγονότα ἀπέδειξαν, ὅτι ἕνα μοναδικὸν σκοπὸν εἶχε τὴν ἀποφυγὴν τῆς ἐπικρατήσεως τῶν Οὔννων καὶ τῶν Σλάβων εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Μακεδονίαν. Ὑπῆρξε τίμιος ἀγωνιστής. Καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ συγκρατηθῇ λιγάκι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ θὰ παρακαλέσω εἰδικῶς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ἐξετάσῃ μὲ κάθε συμπάθειαν τὴν περίπτωσιν αὐτήν, διότι ἀσφαλῶς, ἐὰν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἀποθάνῃ εἰς τὴν ἐξορίαν καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλοι ἀπεδόθησαν εἰς τὴν κοινωνίαν κάποια πικρία θὰ ἐπικρατήσῃ καὶ ἡ πικρία αὐτὴ δὲν θὰ εἶναι πρὸς ὄφελος τῆς παρατάξεως τὴν ὁποίαν ὅλοι ἐκπροσωποῦμεν.

§298Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Θεολογίτης. Καθ’ ἣν στιγμὴν πρὸ ἡμερῶν ἀπεφυλακίσθη ὁ Τσιρονῖκος, εἶναι ἀπαράδεκτον ὁ μέγας αὐτὸς Ἕλλην καὶ Μακεδὼν νὰ παραμένῃ εἰς τὰς φυλακάς. Ὅλοι οἱ κατοχικοὶ Ὑπουργοὶ τῆς Νοτίου Ἑλλάδος ἀπεφυλακίσθησαν. Διατί νὰ παραμένῃ εἰς τὰς φυλακὰς ὁ Κοτζαμάνης;

§299Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Διὰ πρώτην φορὰν ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ἐντροπὴ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἐμφανίζωνται συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι νὰ ὑπεραμύνωνται ἑνὸς Ὑπουργοῦ ὅπως ἦτο ὁ Κοτζαμάνης. Ἀσχέτως τῆς ἐπιδειχθείσης ἐπιεικείας, καὶ ἀσχέτως ἐὰν ἐξέλθουν τῶν φυλακῶν οἱ κατοχικοὶ Ὑπουργοί, δὲν πρέπει νὰ ἐμφανιζώμεθα σήμερον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἀποκαλοῦμεν τὸν Κοτζαμάνην μεγάλον ἄνδρα. Εἶναι ντροπή.

§300Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν εἶναι ντροπή,

§301Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Μετὰ τὸ ἄρθρον 12 ἔχω νὰ προτείνω ἕνα ἄρθρον ἀκόμη, διὰ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ γίνῃ μία διασάφισις. Εἶναι τὸ ἑξῆς: «Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς διατάξεως τοῦ ψηφίσματος ΝΑ........ ......... (ἀναγινώσκει).......»

§302Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἰς τὸ τέλος κ. συνάδελφε θὰ τὸ συζητήσωμεν.

§303Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ Δικαιοσύνης ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12 εἰς τὴν παράγραφον 4 περιέλαβε μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας καταργοῦνται αἱ ἀποφάσεις αἱ ἐκδοθεῖσαι βάσει τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου 533 μετὰ διετίαν μὲν ἐφόσον ἐπεβλήθη ποινὴ φυλακίσεως μέχρι 5 ἐτῶν, μετὰ 5ετίαν δὲ ἐφόσον ἐπεβλήθη μεγαλυτέρα ποινή. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἀποτελεῖ πλήρη ἀμνήστευσιν τῶν ἀδικημάτων τῶν δωσιλόγων. Δίδει πλήρη ἀμνήστευσιν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν εἰς φυλάκισιν μέχρι 5 ἐτῶν, ὅταν ἐξέτισαν διετῆ φυλάκισιν καὶ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν πέραν τῶν πέντε ἐτῶν μέχρι τῆς ποινῆς τοῦ θανάτου, ἐφ’ ὅσον ἐξέτισαν πενταετῆ φυλάκισιν. Νομίζω ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι ἐμμέσως ἀντὶ νὰ μεταχειριζώμεθα τὸν ὅρον ἀμνηστίαν μεταχειριζόμεθα τὸν ὅρον κατάργησις ἀποφάσεων. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν θὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§304Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεδέχθη ὅτι θὰ ἦτο ἀπολύτως λογικὸν νὰ ἐπεκταθῇ ἡ εὐεργετικὴ διάταξις εἰς τὸν ἐκτίσαντα τὴν ποινὴν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει. Τὰ δικαστήρια ἐδέχθησαν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ χωρέσῃ παραγραφὴ ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, διότι πρόκειται νὰ ἀρθῇ μία προφανὴς ἀδικία.

§305Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Τὸ ἱστορικὸν ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὅτι εἰς τὰ περασμένα μέτρα ἐπιεικείας κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν ἐτέθη ἡ διάταξις τῆς καταργήσεως τῆς ἀποφάσεως διὰ τοὺς ἐρήμην δικασθέντας. Καὶ ἐθεωρήθη ὅτι ἀφοῦ εὐεργετοῦνται οἱ ἐρήμην καταδικασθέντες διατὶ νὰ μὴν εὐεργετηθοῦν οἱ κατ’ ἀντιμωλίαν δικασθέντες; Ἀλλ’ ἐὰν ἔγινε τότε ἕνα ἔγκλημα κατὰ τῆς πατρίδος διατὶ νὰ ἐπαναληφθῇ τὸ ἔγκλημα.

§306Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐγὼ θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν πρόκειται νὰ δεχθῇ καμμίαν συμπλήρωσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12. Ἐὰν πρόκειται νὰ δεχθῇ θὰ ἔχω νὰ φέρω ὡρισμένα. Ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ δεχθῇ δὲν θὰ ὁμιλήσω.

§307Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Διὰ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξε ὁ κ. Θεολογίτης ὑπάρχει μία διάταξις εἰς τὸν νόμον 1829. Ἡ διάταξις αὕτη λέγει: «Τὸ ἄρθρον 32 τοῦ Α.Ν. 533)45 ὡς ἐτροποποιήθη ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς· Καταδικαστικὰς ἀποφάσεις............. ..........(ἀναγινώσκει)..........» Βάσει αὐτῆς τῆς διατάξεως, κύριοι συνάδελφοι, ὁ διωκόμενος μὲ ἀπόφασιν τοῦ δικαστηρίου τῶν δοσιλόγων ποὺ ἐδίκασε τοὺς Ὑπουργούς, ἔκαμε σχετικὴν αἴτησιν. Ὑπάρχει Ἐπίτροπος εἰς τὸ δικαστήριον τῶν δοσιλόγων διὰ τὰ ἀδικήματα τῶν Ὑπουργῶν καὶ Ἀρεοπαγίτης, ὁ ὁποῖος ἐποπτεύει τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ δοσιλόγων. Ἀπεφάνθησαν λοιπόν, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη εἶναι ἀνεφάρμοστος ὡς ἀντικειμένη εἰς εἰδικὴν διάταξιν τῆς 6ης Συντακτικῆς πράξεως καὶ ὅτι ἀντίκειται πρὸς τὸ Σύνταγμα διότι διὰ τῆς 6ης Συντακτικῆς Πράξεως ποὺ εἶναι ηὐξημένης τυπικῆς δυνάμεως νόμος, καθορίζεται, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ ἀμνήστευσις τοῦ ἀδικήματος. Συνεπῶς εἰς ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἡ Γενικὴ Ἀσφάλεια ἔκαμε πρὸς τὸν Εἰδικὸν Ἐπίτροπον τοῦ δικαστηρίου δοσιλόγων καὶ τὸν Ἀρεοπαγίτην τὸν ἐποπτεύοντα τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς, ἐπῆρεν ἀρνητικὴν ἀπάντησιν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἰς ἄλλας περιοχάς, ἄλλοι Εἰδικοὶ Ἐπίτροποι μὴ ἐμβαθύναντες εἰς τὰς ἀπόψεις τὰς Συνταγματικάς, ἐκήρυξαν ἀνεκτελέστους τὰς ἐρήμην ἀποφάσεις. Τοῦτο ὅμως δὲν ἀποτελεῖ δεδικασμένον, διότι δὲν ἐξεδόθη ἀπόφασις δικαστική, ἀλλ’ ὁ Εἰσαγγελεὺς ἔβαλε τὴν δικογραφίαν εἰς τὸ ἀρχεῖον. Δὲν γνωρίζω ἤδη, κατόπιν τῆς νέας γνωματεύσεως τῶν δύο ὡς ἀνωτέρω ἁρμοδίων ἀνωτάτων δικαστικῶν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ἐὰν θὰ ἐμμείνουν οἱ Εἰδικοὶ Ἐπίτροποι ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς των, ὅτι πραγματικῶς παρεγράφησαν τὰ ἀδικήματα αὐτά. Τώρα οἱ κύριοι συνάδελφοι διατυπώνουσι μίαν νέαν τροπολογίαν. Καὶ ἐὰν ἀποδεχθῶ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, θὰ προσκρούσωμεν εἰς τὸ αὐτὸ ἐμπόδιον.

§308Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ὅλοι ἐφαρμόζουν τὴν διάταξιν αὐτήν, πλὴν ἑνὸς ἀνθρώπου.

§309Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι, τὸ ζήτημα τὸ ἐξήντλησε καὶ ἡ δικαστικὴ ἄποψις, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἡ ὀρθοτέρα. Διότι, μὴ βλέπωμεν τὴν σκοπιμότητα ἢ τὸ οἱοδήποτε ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει. Ἐδῶ ἔχει καθορισθῆ πλέον δικαστικῶς, ὅτι μόνον κατὰ τὴν κύρωσιν τῶν Συντακτικῶν πράξεων, ποὺ θὰ ὑπάρχῃ ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Βουλὴν δι’ ἁπλοῦ νόμου νὰ κάμῃ τροποποίησιν, τότε θὰ ὑπάρξῃ ἡ εὐχέρεια ὥστε διὰ νομοθετικῆς διατάξεως νὰ ληφθῇ οἱαδήποτε πρόνοια. Ὥστε καὶ ἐὰν δεχθῶ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι ἐκ Μακεδονίας θὰ εἶναι ἄνευ ἀποτελέσματος, διότι καὶ πάλιν θὰ ἐμμείνουν οἱ ἀνώτατοι δικαστικοὶ εἰς τὴν μὴ ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Συνεπῶς θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ δεχθῶ μίαν διασάφησιν, μίαν ἑρμηνευτικὴν διάταξιν ἀφορῶσαν σχετικὸν ἄρθρον τοῦ νόμου 1829, δηλαδὴ νὰ εἴπωμεν ὅτι ἡ περιγραφὴ ἀφορᾷ μόνον καὶ μόνον τὴν ἔκτισιν τῆς ποινῆς, διότι μόνον δι’ αὐτῆς τῆς μεθόδου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τύχῃ ἐφαρμογῆς αὐτὴ ἡ διάταξις. Ἐκεῖνο πάντως, τὸ ὁποῖον δὲν δέχομαι εἶναι ἡ διατύπωσις νέας τροπολογίας εἰς τὴν ὁποίαν δὲν γίνεται ἐξαίρεσις διὰ τὰς περιπτώσεις τῶν ἐδαφίων 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α.Ν. 533)45 ποὺ ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν θετικῶς ὡς πράκτορες τῶν ἀρχῶν κατοχῆς, εἰς βάρος τῆς πατρίδος. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. (Χειροκροτήματα).

§310Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Καὶ ἔχει ἀρθῆ καὶ ἡ ἰθαγένειά των.

§311Γ. ΔΟΞΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ δοθῇ ἀμνηστία πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις. Ὅταν ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς δεχθῇ μίαν τοιαύτην ἄποψιν, ὡς ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὸν κ. Θεολογίτην, εἶναι φυσικὸν νὰ ἀξιώσῃ ἡ κοινωνία τῆς Ἑλλάδος τὴν ἐπέκτασιν τῆς διατάξεως αὐτῆς καὶ πρὸς τὴν ἄλλην κατεύθυνσιν. Διότι δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ἐγκρίνεται ἀπὸ τὴν Βουλὴν αὐτὴ ἡ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας ἀπολύονται τῶν φυλακῶν οἱ δοσίλογοι, εἴτε καλῶς, εἴτε κακῶς, καὶ νὰ μένουν εἰς αὐτὰς ἐκεῖνοι, ποὺ ἠγωνίσθησαν διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ Ἔθνους. Διότι δὲν πρέπει νὰ ξεχνοῦμεν, ὅτι ὁ Κοτζαμάνης ὑπῆρξε τότε Ὑπουργὸς τῶν παραγωγικῶν Ὑπουργείων, σὲ ἐποχὴν ποὺ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πέθαινε ἀπὸ τὴν πεῖνα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, μπροστὰ στὸ ὑπέρτατο ἐθνικὸν συμφέρον τῆς συμφιλιώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς ἐξαλείψεως τῶν παθῶν καὶ τοῦ διχασμοῦ, συμφωνῶ νὰ συμπεριληφθῇ σχετικὴ διάταξις, μὲ τὴν διαφορὰν αὐτὴν νὰ ἐπεκταθῇ πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις.

§312Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ἤθελα νὰ ὁμιλήσω, κύριοι βουλευταί, διὰ μίαν κατηγορίαν ἀνθρώπων ἐναντίον τῶν ὁποίων κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, λόγῳ τῆς ἐπικρατούσης συγχύσεως καὶ τῆς ἐξάψεως τῶν παθῶν, ἔχουν ὑποβληθῆ ἀθρόαι μηνύσεις. Ἔνιαι ἐξ αὐτῶν ἐξεδικάσθησαν καὶ ἀπηλλάγησαν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἦλθεν ἡ σειρὰ καὶ ἄλλων μηνύσεων, συναφοῦς περιεχομένου καὶ ἐνεκλείσθησαν εἰς τὰς φυλακάς, ὅπου παραμένουν ὡς ὑπόδικοι. Ζητῶ, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ τεθῇ διάταξις βάσει τῆς ὁποίας νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ προσωρινὴ ἀπόλυσίς των μέχρις ἐκδικάσεως τῶν μηνύσεων αὐτῶν, κατόπιν γνωματεύσεως τοῦ ἁρμοδίου Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν. Ὑποθέτω, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς δικαίας περιπτώσεως καὶ θὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θιγὲν θέμα τοῦ κατοχικοῦ Ὑπουργοῦ, ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ εἶμαι κεκηρυγμένος ὑπὲρ τῆς γενικῆς ἀμνηστίας, διότι πιστεύω, ὅτι μόνον ἡ γενικὴ ἀμνηστία θὰ δώσῃ τὴν πραγματικὴν λήθην καὶ τὸ πραγματικὸν τέρμα εἰς τὸν ἐσωτερικὸν διχασμόν, νομίζω, ὅτι πρέπει πρὸς ὅλες τὶς πλευρὲς νὰ δοθῇ ἡ ἀμνηστία αὐτή, καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ πρὸς τὸν κατοχικὸν αὐτὸν Ὑπουργὸν τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶναι ὁ μόνος ἀπομείνας μακρὰν τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας ἐξ ὅλων τῶν κατοχικῶν Ὑπουργῶν. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ὑπάρχει μία ἀδικία ἀπαράδεκτος καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὴν ἐπισημειώσωμεν.

§313Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶπα ποίας τροπολογίας εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ καὶ ποίας δὲν δέχομαι. Νὰ προχωρήσωμεν εἰς τό ἄλλο ἄρθρον.

§314Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. ...... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος, λόγῳ τοῦ θορύβου καὶ τῶν κωδωνοκρουσιῶν).

§315Μ. ΚΥΡΚΟΣ. (πρὸς τὸν κ. Μπέλλαν). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε, ὅτι ὁ Κοτζαμάνης εἶναι ἐθνικὸς ἥρως. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§316Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κάποια παρεξήγησις ἔγινεν. Ὁ κ. Θεολογίτης.........

§317Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ παρακαλέσω καὶ τὸν κ. Μόδην καὶ τὴν Βουλὴν νὰ μελετήσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὸ τέλος, δίδω δὲ τὴν ὑπόσχεσιν νὰ εὕρωμεν τὴν νομοτεχνικὴν διατύπωσιν. Σᾶς λέγω δὲ καὶ τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι: Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀφορᾷ διωκόμενον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκτὸς τῶν φυλακῶν. Ἐδῶ ἀγωνιζόμεθα νὰ δώσωμεν μίαν λύσιν εἰς τὸ δρᾶμα τῶν φυλακισμένων. Αὐτὸς τοὐλάχιστον εἶναι ἐλεύθερος. Ἀφήσατε νὰ τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν αὐτήν.

§318Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐξετοξεύθησαν βαρύταται φράσεις ἐναντίον του.

§319ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12;

§320Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ παράγραφος 5, ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, εἶναι δεκτή, ἐπίσης ἡ 6, ἡ 7 νὰ ἀπαλειφθῇ, διότι ἐτέθη εἰς τὸ χθεσινὸν νομοσχέδιον.

§321Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τί ἔγινεν ἡ 5 παράγραφος;

§322Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐψηφίσθη, κ. Κύρκο.

§323Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶχον ζητήσει τὸν λόγον. Θέλετε νὰ ἀφήσω νὰ περάσῃ διάταξις ὀφθαλμοφανῶς ἄδικος;

§324ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ μὴ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κύρκου.

§325Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Κύρκο, ἐὰν πρόκειται νὰ θέσητε ζήτημα διὰ τὸν κ. Χατζήμπεην, μὴ συζητῆτε, γίνεται δεκτόν.

§326Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἡ παράγραφος 5, λέγει ὅτι, ἀνάπηροι ἀξιωματικοὶ κλπ. καταδικασθέντες καὶ τυχόντες χάριτος κλπ. τυγχάνουν αὐτοῦ καὶ ἐκείνου τοῦ εὐεργετήματος. Εἶναι δυνατὸν νὰ περιλάβετε διάταξιν εὐεργετοῦσαν τοὺς ἅπαξ καταδικασθέντας καὶ τυχόντας χάριτος καὶ νὰ μὴ συμπληρώσετε τὴν διάταξιν αὐτὴν ὑπὲρ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε κατεδικάσθησαν;

§327Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὑπάρχει παρὰ κάτω.

§328Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὁμιλεῖ διὰ τοὺς ἀναπήρους ἀξιωματικοὺς ἐδῶ.

§329ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περὶ αὐτῶν ὁμιλεῖ καὶ ἡ παράγραφος 5 καὶ σᾶς λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι εἶναι δεκτὴ ἡ παράγραφος αὐτή.

§330Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶναι ἄλλη ἡ παράγραφος ἡ παρακάτω.

§331Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Πρόκειται περὶ ἀποστράτων ἀξιωματικῶν ξηρᾶς.

§332Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὄχι αὐτὴ εἶναι ἄλλη κατηγορία. Ἐκεῖ ποὺ λέτε «ἀνάπηροι ἀξιωματικοί», νὰ πῆτε «ἀνάπηροι ἀξιωματικοὶ τῆς εἰδικῆς καταστάσεως, πολεμικῆς διαθεσιμότητος κλπ., ἐκπεσόντες τοῦ βαθμοῦ των δι’ ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου.».

§333Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν αὐταὶ αἱ ἀποφάσεις εἶναι μὲ Συμβούλια, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀνατρέψω τὰς ἀποφάσεις τῶν Συμβουλίων, κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 5 ἐπειδὴ ἔχει σχέσιν μὲ τὸν νόμον τῆς καταστάσεως τῶν ἀξιωματικῶν, δὲν γίνεται δεκτὴ μέχρις οὗ συνεννοηθῶ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§334Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Μάλιστα, δόξα σοι ὁ Θεός.

§335ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12.

§336ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα δεκτόν.

§337ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 13ον.

§338Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§339ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, ἐὰν δὲν ψηφισθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον, δὲν θὰ ψηφισθῇ ποτέ. Ἀφῆστε λοιπὸν νὰ ψηφισθῇ.

§340Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Αὐτὸ λέγεται πρᾶξις δικτατορική, δὲν λέγεται κοινοβουλευτισμός. Ἔχετε τὴν πλειοψηφίαν καὶ ἠμπορεῖτε νὰ κάνετε ὅτι θέλετε. Ἀλλὰ τῆς πλειοψηφίας ὑποχρέωσις εἶναι πάντοτε νὰ σέβεται τὰ δικαιώματα τῆς μειοψηφίας.

§341Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι πρωτοφανὴς θεωρία τοῦ κ. Κύρκου, ὅτι ἡ ἐπιθυμία τῆς Βουλῆς νὰ ἐργασθῇ εἶναι δικτατορικὴ ἐκδήλωσις. Δικτατορικὴ εἶναι ἡ θέλησις τοῦ κ. Κύρκου νὰ ἐπιβάλῃ τὴν θέλησίν του εἰς τὴν Βουλήν.

§342Γ. ΔΟΞΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 13 ἐδάφιον γʹ παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ ἡ τελευταία περικοπή, ποὺ λέγει «ἐξαιρουμένων τῶν κοινῶν ἀδικημάτων κατὰ τὴν κρίσιν τῆς ἐπιτροπῆς, ἐφ’ ὅσον πρόκειται δι’ ἀδικήματα τελεσθέντα, ἅτινα ἔχουσιν οἱανδήποτε σχέσιν μὲ τὴν στάσιν τοῦ ΕΑΜ ἢ ΕΛΑΣ». Ἐφ’ ὅσον δὲ κατὰ τὰ ἀδικήματα ἐνδιαφέρεται αὐτὸ τὸ ἄρθρον, νομίζω ἡ ἑπομένη φράσις εἶναι ἐντελῶς περιττὴ καὶ δύναται νὰ δημιουργήσῃ πολλὰς παρεξηγήσεις εἰς τὴν πρᾶξιν.

§343Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι ὀρθὴ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. συναδέλφου.

§344Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ μὴ βιασθῆτε νὰ δώσετε ἀπάντησιν, ὅτι δέχεσθε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι βγαίνομεν ἀπὸ τὴν συμφωνίαν μας.

§345Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἔχετε μίαν διατύπωσιν ἀρκετὰ ἀσαφῆ καὶ συγχρόνως λέγετε ὅτι τοῦ μέτρου αὐτοῦ τοῦ εὐεργετικοῦ θὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ κατάδικοι εἰς θάνατον, τῶν ὁποίων ἡ ποινὴ ἐμετριάσθη εἰς ἰσόβια δεσμά.

§346Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ,). Κύριε συνάδελφε, ἀφήσατε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν θὰ διατυπώσωμεν μὲ τὸν κ. Μπακόπουλον.

§347Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχομεν τὴν ἑξῆς διάταξιν, ἡ ὁποία ἢ θὰ προστεθῇ ἐδῶ, ἢ θὰ προστεθῇ ὡς τελευταῖον ἄρθρον.

§348Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὡς τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 13.

§349Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀναγινώσκει τὴν τροπολογίαν). Ἐξαιρουμένων τῶν ἀδικημάτων, εἶναι ἡ γενικὴ βάσις τοῦ νομοσχεδίου. Ὡς πρὸς τοὺς ἰσοβίτας διὰ Β.Δ. προτάσει τοῦ Ὑπουργ. Συμβουλίου, δύναται νὰ ἐπεκταθῇ.

§350Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δεκτόν, μάλιστα.

§351Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον παρέχει τὰ εὐεργετήματα εἰς τοὺς καταδικασθέντας εἰς θάνατον διὰ τοῦ ἄρθρου 19, διὰ τοῦ ἄρθρου 13 παρέχεται ἡ εὐχέρεια τῆς ἀπολύσεως εἰς ἰσοβίτας. Παραδόξως ἐγεννήθη ἀμφισβήτησις ἐὰν ὑπάγωνται καὶ οἱ διὰ ποινῆς ἰσοβίου καθείρξεως τιμωρηθέντες.

§352Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐδῶ νομοθετοῦμεν, δὲν κάνομεν ἑρμηνείαν.

§353Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Ἔχει σημασίαν τοῦτο διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων ἀπεφάσισαν τὴν χορήγησιν τοῦ εὐεργετήματος εἰς τοὺς καταδικασθέντας εἰς ἰσόβιον κάθειρξιν, ἡ ὁποία εἶναι εἶδος ποινῆς.

§354Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὄχι, δὲν εἶναι ἔτσι.

§355Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Τότε δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ διατύπωσις. Ὁ ποινικὸς νόμος διακρίνει ἰσόβιον καὶ πρόσκαιρον κάθειρξιν.

§356Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐδῶ ἔχομεν μίαν συμφωνίαν, ἡ ὁποία τακτοποιεῖται διὰ μιᾶς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Μπακόπουλος ἔκανε καὶ τὴν ὁποίαν ἀποδέχεται ἡ Βουλή. Τὸ θέμα τερματίζεται.

§357Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι λύεται τὸ ζήτημα ἐὰν προσθέσωμεν τὴν φράσιν «ἐκτίοντας καὶ ποινὰς φυλακίσεως μέχρις καὶ ἰσοβίου καθείρξεως».

§358Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἄποψις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἀπὸ καθαρῶς ἑρμηνευτικῆς ἀπόψεως τῶν κειμένων διατάξεων δύναται νὰ ἔχῃ ἔρεισμα. Ἀλλά, ἡμεῖς ἐδῶ δὲν εἴμεθα Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον ἑρμηνεύει κειμένας διατάξεις, εἴμεθα Νομοθετικὸν Σῶμα, τὸ ὁποῖον θέτει διατάξεις νέας, ἐκδηλούσας τὴν βούλησιν τοῦ σημερινοῦ νομοθέτου, ἡ ὁποία ἔχει διατυπωθῆ εἰς τὴν συμφωνίαν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΠΕΚ καὶ τῶν Φιλελευθέρων καὶ λέγει μέχρις οἱασδήποτε ποινῆς πλὴν τῶν ἰσοβίων δεσμῶν, ἐφαρμόζονται τὰ ἄρθρα αὐτὰ eo ipso, διὰ τοὺς ἐκτίοντας ἰσόβια, ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος θὰ ἐκδοθῇ Β.Δ. ὅταν ἡ Κυβέρνησις τὸ κρίνῃ ὀρθόν.

§359Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Δύναται νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ ὁ κ. Μπακόπουλος διατὶ ὁ νομοθέτης ἐθεώρησεν, ὅτι αἱ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπέβαλον ποινὴν θανάτου ἢ κάθειρξιν 20 ἐτῶν εἶναι αὐστηραὶ καὶ δὲν εἶναι αὐστηραὶ ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἐπέβαλον ποινὴν ἰσοβίου καθείρξεως. Εἶναι τὸ πρᾶγμα παράλογον.

§360Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Διατὶ δημιουργοῦμεν ζητήματα; Τὸ θέμα λύεται διὰ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Μπακοπούλου, ὅτι θὰ ἐκδοθῇ διάταγμα προτάσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§361Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω διατὶ πρέπει νὰ ἐξαρτήσωμεν τὴν ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 13 καὶ εἰς τοὺς ἐκτίοντας ποινὴν ἰσοβίου καθείρξεως, ἀπὸ τὴν ἔκδοσιν ἑνὸς διατάγματος προτάσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐκδοθῇ καὶ ποτὲ καὶ νὰ μὴ τὸ βάλωμεν τώρα ἐδῶ πέρα μέσα. Νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ φενάκην ἡ ἔκδοσις τοῦ Διατάγματος καὶ νὰ μὴ γίνῃ ποτὲ αὐτὸ τὸ Διάταγμα, ἡ δὲ συμφωνία αὐτὴ νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ποτέ. Νὰ τεθῇ τώρα. Ἐκτὸς τούτου, κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ ὑποβάλω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία κάλλιστα δύναται νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 13. Πρόκειται διὰ τοὺς καταδικασθέντας βάσει τῆς

19 Σ. Π.

Ὡς γνωστόν, διὰ τοὺς καταδίκους αὐτοὺς ἔχει ἐκδοθῆ πλῆθος νόμων καὶ σχεδὸν τὰ 90% εἶναι ἤδη ἐλεύθεροι. Μένει ἓν 10%, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι οὔτε οἱ πλέον ἐπικίνδυνοι, οὔτε οἱ διαπράξαντες τὸ μεγαλύτερον ἀδίκημα. Παρατηρεῖται δὲ τὸ ἑξῆς φαινόμενον, κύριε Ὑπουργέ, τὸ «ἐπικίνδυνον» ἢ μὴ νὰ ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς κρίσεως τοῦ ἁρμοδίου Εἰσαγγελέως.

§362Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχει πάρα κάτω. Θὰ ἔλθωμεν εἰς τὸ θέμα τῆς παρανόμου ὁπλοφορίας.

§363Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἔχω διαφορετικὴν γνώμην καὶ διαφορετικῶς θὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ «ἐπικίνδυνον» εἶ δυνατὸν νὰ παύσῃ νὰ ὑφίσταται δι’ αὐτὰ τὰ ἀδικήματα καὶ νὰ ἀπολυθοῦν ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως καὶ ἄνευ κρίσεως Ἐπιτροπῆς, διότι παρατηρεῖται ζωὴ 67 ἐτῶν εἰς τὰς φυλακὰς Ἀβέρωφ νὰ εἶναι διὰ παράνομον κατοχὴν ὅπλων ὡς ἐπικίνδυνος καὶ νὰ ἀπολύωνται τῶν φυλακῶν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὁλοκλήρους ἀποθήκας ὅπλων. Δὲν νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι δίκαιον αὐτό, δι’ αὐτὸ προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν «κατάδικοι.... ....... (ἀναγινώσκει)......». Κύριε Ὑπουργέ, ἂν νομίζητε, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ προστεθῇ, νὰ προστεθῇ.

§364Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ ἂν ἀποδέχεται τὴν διαγραφὴν τῶν λέξεων «ἐξαιρουμένων.... (ἀναγινώσκει).....». Ἡ προσωπική μου ἀντίληψις εἶναι, ὅτι δύναται νὰ τὸ ἀποδεχθῇ.

§365Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ κεφάλαιον Γʹ εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει τὸ ἄρθρον 13 τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι τὸ σοβαρώτερον τμῆμα τοῦ νομοσχεδίου περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως. Θὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου συνολικῶς ἐπὶ τῶν ἄρθρων 13–14 καὶ 15 διότι μεμονωμένη συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13 δίχως νὰ ἀναφερθῇ εἰς τὸ 14 καὶ 15 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Ἀλλὰ πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν σκέψεών μου ἐπὶ τοῦ κεφαλαίου αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἤθελα νὰ ἀπαντήσω διὰ δύο λέξεων εἰς τὸν συνάδελφον κ. Μπακόπουλον, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι ἡ ἀξίωσις ἡ ἰδική μου ἔχει τὸν χαρακτηρισμὸν δικτατορικῆς ἀξιώσεως καὶ ὄχι ὁ καταναγκασμὸς τῆς Βουλῆς νὰ νομοθετῇ ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας ποὺ νομοθετεῖ. Καὶ δὲν διατύπωσα οὐδεμίαν ἀξίωσιν παρὰ τὴν παράκλησιν ποὺ ὑπέβαλλα εἰς τὸ Προεδρεῖον ἔχων ὑπ’ ὄψιν μου τὴν κόπωσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ Βουλή, ἀπὸ τῆς ἑβδόμης συζητεῖ ἐπὶ ἑνὸς σοβαροῦ νομοσχεδίου, ἔχων ὑπ’ ὄψιν μου τοῦτο παρακαλῶ νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν τὴν Δευτέραν, ὑπέβαλλα τὴν παράκλησιν χάριν τῆς σοβαρότητος καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ Σώματος νὰ διακόψωμεν καὶ ἂν θέλετε νὰ συζητήσωμεν καὶ αὔριον ἀλλὰ νὰ ἐργασθῶμεν ὑπὸ συνθήκας τοιαύτας ὥστε ὁ καρπὸς αὐτὸς τῆς πνευματικῆς ἐργασίας τὴν ὁποίαν θέλομεν νὰ κάμωμεν νὰ εἶναι πράγματι καρπὸς ὡραῖος καὶ νὰ μὴν εἶναι καρπὸς σεσηπώς. Καὶ τώρα εἰσερχόμεθα εἰς τὸ θέμα, ὅλο τὸ νομοσχέδιον κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ τὸ κεφάλαιον Γʹ καὶ αὐτὴ ἡ διάταξις τῆς ὑπὸ ὅρους ἀπολύσεως. Τὰ δύο προηγούμενα κεφάλαια εἶναι τροποποιήσεις τινὲς τῶν νόμων 1504 καὶ 1829 ἄνευ οὐσιαστικῆς σημασίας. Ὑπὸ ποίας συνθήκας ἐψηφίσθησαν οἱ νόμοι 1504 καὶ 1829 καὶ κατὰ πόσον ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὸ αἴτημα τὸ λαϊκὸν τῶν ἐκλογῶν τῆς 5 Μαρτίου, αὐτὸ εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον κρίνει ὁ λαὸς καὶ τὸ ἔκρινε διὰ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν ἐκλογῶν τῆς 9 Σεπτεμβρίου. Ἐρχόμεθα μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 9 Σεπτεμβρίου καὶ ὁμιλοῦμεν περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως καὶ ὄχι ἐπιεικείας. Τί σημαίνει εἰρήνευσις; Εἰρήνευσις θὰ πῇ ἐπιείκεια;

§366Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὰς σκέψεις σας τὰς διετυπώσατε εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως. Ἡ Βουλὴ σᾶς ἤκουσε μὲ εὐλάβειαν, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς ταλαιπωρῆτε.

§367Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Θὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ κεφαλαίου αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου.

§368ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13.

§369Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Θὰ ὁμιλήσω ὅπως ἐγὼ τὸ ἀντιλαμβάνομαι.

§370ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13 καὶ δὲν θὰ κάμετε εἰσήγησιν περὶ τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως.

§371Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἔλεγον λοιπόν, ὅτι ἡ εἰρήνευσις εἶναι ἔννοια καθαρῶς πολιτική.

§372ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν ἐπὶ 5 λεπτά. (Ὥρα 0.15′ π.μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 0.30′ π.μ.).

§373ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Κύριοι βουλευταί, πρὶν συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως», παρακαλῶ ὅπως ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ ἀκολούθου νομοσχεδίου. Μόνη συζήτησις, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ ἀκινήτου περιουσίας τοῦ Δημοσίου ἐν Δωδεκανήσῳ καὶ ρυθμίσεως κτηματικῶν τινων ὑποθέσεων τῆς αὐτῆς περιφερείας».

§374ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§375ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ ἀκινήτου περιουσίας τοῦ Δημοσίου ἐν Δωδεκανήσῳ καὶ ρυθμίσεως κτηματικῶν τινων ὑποθέσεων τῆς αὐτῆς περιφερείας». Συνέχεια τῆς βʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως». Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13 ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§376Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω, εἶναι σχετικὸν μὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐδέχθητε εἰς τὸ ἄρθρον 9. Πρόκειται περὶ τῶν περιπτώσεων ποὺ παρεπέμφθησαν βάσει τοῦ τότε νόμου καὶ αἱ ποιναὶ κατεγνώσθησαν βάσει τοῦ ἄρθρου 80 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος.

§377Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ σημείου τῆς συμφωνίας μεταξὺ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ τοῦ κ. Μπακοπούλου ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἰσοβίτας, ἡ φράσις «διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος» νὰ συμπληρωθῇ διὰ τῆς φράσεως «ἐκδιδομένων ἐντὸς ἑνὸς–δύο μηνῶν».

§378ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 13;

§379ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§380ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 14ον.

§381ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§382ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 15ον. Ὁ κ. Μ. Κύρκος ἔχει τὸν λόγον.

§383Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 15. Εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο ὁρίζεται ὅτι ἡ 5μελὴς Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θὰ κρίνῃ περὶ τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως, πρὸς σχηματισμὸν τῆς κρίσεώς της, ὀφείλει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὸ εἶδος τοῦ ἀδικήματος, τὰ αἴτια καὶ τὰς περιστάσεις ὑφ’ ἃς τοῦτο ἐτελέσθη. Λέγει τὸ ἄρθρον................ «...... (ἀναγινώσκει)................». Ἡ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διατύπωσις τοῦ ἄρθρου νομίζω ὅτι ἐπιβεβαιοῖ πλήρως ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐξέθεσα εἰς τὴν τελευταίαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀγόρευσίν μου ἐπὶ τοῦ ἀληθοῦς σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Θέλω νὰ παράσχω εἰς τὴν Βουλὴν μίαν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν ἴσως νὰ μὴ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της. Ὅτι ὅλοι γενικῶς οἱ κρατούμενοι, ἄνευ τινὸς ἐξαιρέσεως, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν ὑπογράψει δήλωσιν, ἔχουν διαγωγὴν κακήν. Ὁσονδήποτε ἡσύχως καὶ ἂν ἔζησέ τις εἰς τὴν φυλακήν, ὅσον καὶ ἂν δὲν ἔχει ἐπιβληθῆ εἰς αὐτὸν καμμία πειθαρχικὴ ποινή, ὅσον καὶ ἂν δὲν ἔδωσε καμμίαν ἀφορμὴν κατὰ τὴν παραμονήν του εἰς τὰς φυλακάς, ἄνευ τινὸς ἐξαιρέσεως, ἔχει διαγωγὴν κακήν. Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι καὶ ἐγὼ ὁ ὁποῖος σᾶς ὁμιλῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἔχω φάκελλον καὶ εἰς τὰς τρεῖς φυλακὰς ἀπὸ τὰς ὁποίας ἐπέρασα καὶ ἐγώ, ἀναμφισβητήτως, εἶμαι τετιμημένος μὲ διαγωγὴν κακὴν καὶ εἰς τὰς φυλακὰς τῶν Βούρλων καὶ εἰς τὰς φυλακὰς Ἀβέρωφ καὶ εἰς τὴν Μακρόνησον. Ἐφόσον λοιπὸν ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ καταλήξῃ εἰς τὸ τέλος νὰ διαμορφώσῃ τὴν κρίσιν της ἐπὶ τῇ βάσει καὶ τοῦ πιστοποιητικοῦ τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ἀπὸ τὴν φυλακὴν καὶ τὸ ὁποῖον θὰ σημειοῖ κακὴν διαγωγήν, σᾶς ἐρωτῶ: Εἶχα δίκαιον ὅταν εἶπον ὅτι πρόκειται περὶ ἀποφυλακίσεως τῶν δηλωσιῶν, τῶν ἀνανηψάντων, τῶν ἐπανελθόντων εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκογένειαν κ.λ.π. κ.λ.π. καὶ δὲν πρόκειται ὄντως περὶ μέτρου εἰρηνεύσεως; Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόλυσιν ὑπὸ ὅρον, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ προηγουμένως καμμία διάταξις ἡ ὁποία νὰ καθώριζε τὰς περιπτώσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἀπόλυσις ἄνευ ὅρων καὶ ἄνευ ἐλέγχου Ἐπιτροπῆς, θὰ ἦτο δυνατὸν ἐὰν τοῦτο περιλαμβάνεται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς περιβοήτου συμφωνίας μεταξὺ τῶν δύο κομμάτων, διὰ τὴν ὁποίαν πολὺς γίνεται λόγος καὶ τὴν ὁποίαν ἀγνοοῦμεν, θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ νομοσχέδιον νὰ τύχῃ ἐπεξεργασίας καὶ ἀπὸ μέρους τῆς Βουλῆς, χωρὶς ἡ ἐπεξεργασία αὕτη νὰ εἶναι φύσεως τοιαύτης, ὥστε νὰ βγαίνῃ ἀπὸ τὰ ἀρχῆθεν χαραχθέντα πλαίσια. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν γίνεται δεκτόν. Ἐδῶ ἔρχεσθε καὶ μᾶς λέτε.....

§384Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ χαρτ.). Νομοτεχνικὴ ἐπεξεργασία ἐπιβάλλεται εἰς κάθε νομοσχέδιον. Ἀλλὰ συστολὴ εἴτε ἐπέκτασις τῶν διατάξεων εἶναι ἄσκοπον καὶ μάταιον νὰ γίνεται. Ἐδῶ ὑπάρχει ἓν κείμενον τὸ ὁποῖον καθορίζει ὡρισμένα μέτρα εἰρηνεύσεως, τὰ ὁποῖα συνεφώνησεν ἡ πλειοψηφία. Νομοτεχνικὴ ἐπεξεργασία, ἐπαναλαμβάνω, ἐπιτρέπεται καὶ ἐπιβάλλεται. Ἀλλ’ εἶναι μάταιον νὰ καταβάλλεται προσπάθεια εἴτε συστολῆς εἴτε ἐπεκτάσεως τῶν μέτρων. Αὐτὸ βεβαίως δὲν σημαίνει ὅτι οἱ Βουλευταὶ οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν, εἴτε συστολὴν εἴτε ἐπέκτασιν, δὲν δικαιοῦνται νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των. Ἀλλὰ μὴ θελήσωμεν νὰ ἐμποδίσωμεν τὸ βῆμα τὸ ὁποῖον γίνεται πρὸς τὴν εἰρήνευσιν.

§385Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἔλεγον λοιπὸν ὅτι ἐν τῷ πνεύματι αὐτῆς τῆς συμφωνίας ἡ ὁποία ἔγινε μεταξὺ τῶν δύο κομμάτων καὶ σύμφωνα μὲ τὰ στατιστικὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἐξέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐν σχέσει μὲ τὴν πορείαν τῶν μέχρι τοῦδε ἀναθεωρήσεων, θὰ ἦτο πάρα πολὺ δυνατὸν νὰ τεθῇ μία διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ μάλιστα εἰς αὐτὸ τὸ ἴδιον ἄρθρον, τὸ ἄρθρον 15, ἡ ὁποία θὰ ἔλεγε ὅτι οἱ ἐκτίοντες ὑπόλοιπον ποινῆς μέχρι 10 ἐτῶν θὰ ἀπολύωνται τῶν φυλακῶν. Ἀπὸ τὰ δεδομένα τῶν στατιστικῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα μᾶς ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς προκύπτει, ὅτι τὸ 85% τῶν θανατικῶν καταδικῶν τῶν ἐπιβληθεισῶν ἀπὸ τὰ ἔκτακτα Στρατοδικεῖα ἔχει ἀκυρωθῆ, διὰ τῶν ἀπεφάσεων τῶν Ἀναθεωρητικῶν Δικαστηρίων. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ 85% ἓν ποσοστὸν ἀπαλλάσσεται τελείως καὶ ἕτερον ποσοστὸν καταδίκων καταδικάζεται εἰς ποινάς, εἴτε ἰσοβίου, εἴτε προσκαίρου καθείρξεως, εἴτε καὶ ἁπλῆς φυλακίσεως. Πέραν αὐτῶν, ἀπὸ τοὺς καταδικασθέντας εἰς ἰσόβια δεσμὰ ἓν ποσοστὸν 90–92% δικάζονται εἰς ποινὰς πολὺ μικροτέρας, ἕτερον δὲ ποσοστὸν 20–30% ἀπαλλάσσεται τελείως. Ὅταν λοιπὸν ἔχωμεν τὰ στατιστικὰ αὐτὰ δεδομένα, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν ἄνευ Χαρτοφυλακείου καὶ φίλον μου κ. Βαρβούτην: Εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς συμφωνίας μεταξὺ τῶν δύο κομμάτων τὸ νὰ περιληφθῇ μία διάταξις ἡ ὁποία δὲν θὰ κάμῃ τίποτε ἄλλο, παρὰ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἐν ἰσχύϊ ἐπὶ 1½ ἔτος, τὴν πολιτικὴν τῶν Ἀναθεωρητικῶν Δικαστηρίων, θὰ τὴν μεταβάλῃ εἰς διάταξιν νόμου; Εἶναι δυνατὸν ἡ συμφωνία τῶν δύο κομμάτων νὰ εἶναι στενωτέρα ἀκόμη καὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τὰ ὁποῖα ἔδωσεν ἡ ἐπὶ 1½ ἔτος ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου 1829 ἢ 1504, δηλαδὴ ἡ ἀναθεώρησις τῶν ἀποφάσεων τῶν ἐκτάκτων Στρατοδικείων;

§386Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ χαρτ.). Ἡ περίπτωσις καθ’ ἣν πᾶσα θανατικὴ ποινὴ μετατρέπεται εἰς ποινὴν ἰσοβίων δεσμῶν, καταργεῖ ἐξ ὁλοκλήρου τὴν θανατικὴν ποινήν. Ἐὰν ὑπάρχουν ἀπαλλαγαὶ θὰ κριθοῦν καὶ αὗται. Ἐν πάσει περιπτώσει αἱ ἀπαλλαγαὶ ἔγιναν κατόπιν κρίσεως. Σεῖς θέλετε νὰ γίνουν ἄνευ κρίσεως. Ἡ ἀναθεώρησις ὑπάρχει εἰς τὸ τμῆμα ἐκεῖνο τοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον ἐχαρακτηρίσατε ὡς ἄνευ σημασίας καὶ καθιεροῖ ἀναθεώρησιν εὐρυτέραν καὶ ταχυτέραν. Εἰς τὸ ἀποτέλεσμα θὰ φθάσωμεν διὰ τῆς ἀναθεωρήσεως. Βλέπετε λοιπὸν ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον προτείνετε ὑπάρχει εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ ὑπάρχει ἠτιολογημένον καὶ θὰ ἐφαρμοσθῇ. Ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ γίνῃ πραγματικὴ εἰρήνευσις. Καὶ πραγματικὴ εἰρήνευσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μὲ στοιχεῖα ἐπικίνδυνα καὶ ὑπονομευτικά. Ἐὰν τὰ μέτρα ἀποδώσουν τὸ ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον ἀναμένεται, δηλαδὴ τὴν εἰρήνευσιν, ἀναμφισβητήτως θὰ προχωρήσῃ καὶ περαιτέρω ἡ Κυβέρνησις μέχρι τοῦ σημείου τῆς ὁλοκληρώσεως. Ἀλλά, διὰ νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς, ἐὰν τὰ μέτρα προκαλέσωσι διασάλευσιν οἱανδήποτε, τότε ἀσφαλῶς θὰ γίνῃ συστολὴ τῶν μέτρων, ὅπως ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ κάμῃ ἡ Δημοκρατία διὰ νὰ κατοχυρωθῇ. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀρχὴν ἐμπνέεται ἡ συμφωνία τῶν δύο κομμάτων, ἡ ὁποία εἶναι συμφωνία πολιτικῆς φύσεως, ἀποβλέπουσα εἰς τὴν πραγματικὴν εἰρήνευσιν. Δὲν ἐπιδιώκεται κατάπνιξις τῶν ἀντιθέτων φρονημάτων, ἀλλ’ ἐπιδιώκεται νὰ ἀποτραπῇ ἡ ὑπονόμευσις τοῦ Κράτους. Ἔτσι νομίζω τίθενται τὰ ζητήματα ἀντικειμενικῶς.

§387Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν νὰ ἐμφανισθῶ οὔτε καὶ εἶμαι ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος προστατεύει τοὺς ἐπιβουλευομένους τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ τόπου. Ἑπομένως ὅταν ἐδῶ συζητῶ τὸ κάμω διὰ νὰ ἴδωμεν κατὰ ποῖον καλύτερον τρόπον θὰ ἐπέλθῃ ἡ εἰρήνευσις τοῦ τόπου, χωρὶς καὶ νὰ διασαλευθῇ ἡ τάξις. Ὁ προηγούμενος νόμος εἶχε διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας αἱ ὑποθέσεις ἠμποροῦσαν νὰ παραπεμφθοῦν καὶ εἰς τὰ πενταμελῆ Ἐφετεῖα. Συνεπῶς ἠμποροῦσαν νὰ δικάζουν 12–15 Ἐφετεῖα, ὅσα ὑπάρχουν, καὶ νὰ ἔχωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον 15 Δικαστήρια. Ἐρχόμεθα, λοιπόν, εἰς αὐτὸ τὸ θέμα καὶ σᾶς λέγω τοῦτο: Ὅταν λέγωμεν, ὅτι πρέπει νὰ προστατεύσωμεν τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι εἰς τοῦτο. Ἀλλά, κινδυνεύει ἡ δημοσία ἀσφάλεια, ὅταν θὰ βγοῦν ἀπὸ τὰς φυλακὰς ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν διέπραξαν οὐδὲν ἀδίκημα, ἀλλὰ εὑρίσκονται ἐκεῖ μόνον διὰ λόγους πολιτικούς, διότι ἐμμένουν εἰς τὰς ἀρχάς των καὶ τὰς πεποιθήσεις των; Κινδυνεύει ἡ δημοσία ἀσφάλεια, ὅταν πρόκειται νὰ ἀπολυθοῦν, ὄχι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διέπραξαν ἐγκληματικὰς πράξεις, τὰς ὁποίας κάθε τίμιος ἄνθρωπος καταδικάζει καὶ οἱ ὁποῖοι, ὅμως, δύνανται νὰ ἀπολυθοῦν μὲ τὰς διατάξεις τὰς ὁποίας ἔχετε, ἀλλὰ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐμμένουν εἰς τὰς πεποιθήσεις των τὰς πολιτικάς. Μὴν ἔχετε καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι διέπραξαν ἐγκληματικὰς πράξεις, θὰ ἔχουν πιστοποιητικὰ ἀρίστης διαγωγῆς ἀπὸ τὰς φυλακάς. Ἐπιθυμῶ νὰ τὸ σημειώσῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ὅτι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι διέπραξαν τὰς ἐγκληματικὰς πράξεις περὶ τῶν ὁποίων ἐδημιουργήθη ἡ ἀτμόσφαιρα ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὸν λαόν, νὰ μὴ ἔχῃ καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι θὰ ἔχουν πιστοποιητικὰ ἀρίστης διαγωγῆς, καὶ ἐκεῖνοι, ἀντιθέτως οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν πιστοποιητικὰ ὄχι ἀρίστης, ὄχι καλῆς, οὔτε καὶ μετρίας διαγωγῆς ἀλλὰ κακῆς, θὰ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν διέπραξαν κανένα ἔγκλημα, ἀλλὰ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐμμένουν εἰς τὰ πολιτικά των φρονήματα.

§388Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ τῶν πολιτικῶν φρονημάτων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπολυθοῦν; Πουθενά. Θὰ εἴμεθα ἀνελεύθεροι ἐὰν εἴχομεν τοιαύτην διάταξιν εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§389Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τὸ πιστοποιητικὸν διαγωγῆς εἶναι ἀπαραίτητον, ὡς ἐτόνισαν τινὲς τῶν συναδέλφων, διὰ τοὺς κοινοὺς καταδίκους. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ σημειώσῃ τοῦτο: Ἐὰν ὑπάρχῃ μία μοναδικὴ περίπτωσις κρατουμένου ὁ ὁποῖος χωρὶς νὰ ἔχῃ κάμει δήλωσιν μετανοίας νὰ εἶναι ἀνανήψας.

§390Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ποῦ ἀναφέρεται αὐτὸ εἰς τὸ νομοσχέδιον;

§391Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν λέγω, ὅτι λέγετε, ὅτι ὑπάρχει μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀλλά, ὅτι τὸ πιστοποιητικὸν ἔχει αὐτὴν τὴν ἀξίαν, ὅτι ὅταν πρόκειται περὶ κρατουμένου ἐμμένοντος εἰς τὰς πολιτικάς του ἀντιλήψεις τὸ πιστοποιητικόν του ἔχει κατ’ ἀνάγκην διαγωγὴν κακήν. Ἐὰν ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία δὲν θὰ εἶχε τὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα σᾶς καταγγέλλω καὶ ἔκρινε π.χ. τὸν κ. Δ. Χατζηγιάννην καὶ ἔβλεπε, ὅτι ἔχει διαγωγὴν κακίστην, θὰ ἔλεγεν, ὅτι ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου δὲν ἔκανε νὰ βγῇ ἀπὸ τὰς φυλακάς. Καὶ ὅμως ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ὑπῆρξεν ἀπὸ τοὺς πλέον πειθαρχικοὺς κρατουμένους. Τὸ γεγονὸς ὅμως, ὅτι δὲν ἠθέλησε νὰ ὑπακούσῃ εἰς τὴν παράκλησιν ἀρχικῶς, τὴν αἴτησιν δευτερευόντως, τὴν ἐπίμονον αἴτησιν ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ τὴν πίεσιν ἐκ τῶν ὑστάτων, νὰ ὑπογράψῃ μίαν δήλωσιν, αὐτός, θὰ πάρῃ διαγωγὴν κακίστην καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν θὰ τὸν ἀπαλλάξῃ.

§392Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ.). Εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ. Περιμένετε νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος......

§393Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶμαι περίεργος νὰ ἴδω εἰς τὸν φάκελλόν σας, τὴν διαγωγήν σας. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι σᾶς ἔχουν ἀρίστην.

§394Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Μοῦ ἔχουν κακίστην. Ἐγὼ λέγω τί κάμνουν. Λέγω, λοιπόν, ἐν συμπεράσματι, νὰ μὴ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν..... ὅταν θὰ πάῃ ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ μὴ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ πιστοποιητικὰ τῆς φυλακῆς περὶ τῆς διαγωγῆς τῶν κρατουμένων, ἀλλὰ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της τὰ ἀντικειμενικὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα τυχὸν θὰ ὑπάρχουν. Πρῶτον αὐτὸ καὶ δεύτερον νὰ τεθῇ ἡ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας, σύμφωνα μὲ τὰ δεδομένα τὰ στατιστικά, τὰ ὁποῖα ἀνεπτύξατε προχθές, οἱ ἐκτίοντες ὑπόλοιπον ποινῆς νὰ ἀπολύωνται ἄνευ τινὸς διατυπώσεως.

§395Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Νὰ γραφῇ, ὅτι ἡ διαγωγὴ δὲν ἐπηρεάζεται ἐκ τῆς ἐμμονῆς τοῦ καταδίκου εἰς τὰ πολιτικά του φρονήματα καὶ τίποτε ἄλλο.

§396Γ. ΣΙΜΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καταντᾷ ἄνευ πρακτικῆς σημασίας ἡ συζήτησις, ἔπειτα ἀπὸ τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐν τούτοις τὸ θεωρῶ πρᾶξιν αὐτοσεβασμοῦ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ ἑξῆς, εἴτε μᾶς ἀρέσει εἴτε ὄχι· μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον ὑπάρχει ἡ νομοθετικὴ κατοχύρωσις τοῦ γεγονότος, ὅτι θὰ ἰσχύσουν ἀναγκαστικῶς πολιτικὰ κριτήρια διὰ τὴν ἔξοδον τῶν κρατουμένων. Τί σχέσιν ἔχουν οἱ πληροφορίες τῆς ἀσφαλείας; Εἶναι γνωστὸν πῶς τοὺς χαρακτηρίζει ἡ ἀσφάλεια. Εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ διαγωγὴ θὰ κριθῇ μὲ πολιτικὰ κριτήρια καὶ ἑπομένως μένουν ἄνευ ἀντικειμένου τὰ ὡραῖα λόγια τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν κατὰ τὴν εἰσήγησιν. Ἐπειδὴ ἐλέχθη, ὅτι πρόκειται περὶ ἀξιολόγου νομοθετήματος, ἔχω νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε προχθὲς ἀκόμη ὁ κ. Ρέντης, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπε, ὅτι πρόκειται ἁπλῶς περὶ ἐπαναφορᾶς τοῦ ΟΓʹ ψηφίσματος. Δὲν πρόκειται γιὰ τίποτε καινούργιο.

§397Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Παίρνοντας ἀφορμὴ ἀπὸ τὶς δηλώσεις τοῦ κ. Ρέντη ποὺ εἶπεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιο δὲν εἶναι παρὰ ἐφαρμογὴ τοῦ ΟΓʹ ψηφίσματος, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ. Ὑπάρχει τὸ προηγούμενον τῆς Μακρονήσου ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἔχω καὶ προσωπικὴν πικρὰν πεῖραν. Προτοῦ ἔλθουν οἱ Ἐπιτροπές, οἱ ὁποῖες θὰ ἐξήταζαν τοὺς κρατουμένους, μεσολαβοῦσαν βασανιστήρια καὶ γίνονταν οἱ δηλώσεις. Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ εἴπω μήπως ἐπαναληφθοῦν τὰ ὅσα ἔγιναν εἰς τὴν Μακρόνησο, μήπως δημιουργηθοῦν φυλακὲς ἀναμορφωτήρια καὶ κατόπιν ἀκολουθήσῃ ἡ ἐξέτασις τῶν Ἐπιτροπῶν.

§398ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν θὰ ἀκολουθηθῇ ἡ αὐτὴ διαδικασία. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 15 ὡς ἔχει;

§399ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§400ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 16ον.

§401ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα δεκτόν.

§402ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 16 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 17ον. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§403Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὁρισθῇ ὁ τόπος διαμονῆς τῶν ἀπολυομένων ὑπὸ ὅρους. Εἶναι σύμφωνον πρὸς τὴν γενικὴν κατεύθυνσιν τοῦ νόμου νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις, ὅτι ἄν τις δὲν ὑπακούσῃ εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ θεωρῆται ἡ ἀναστολὴ ὡς μηδέποτε γενομένη.

§404Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὄχι, εἶναι βαρύ.

§405Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι καθόλου βαρύ, κύριε Ὑπουργέ. Αὐτὸ ἀφορᾷ τὴν ἀπαγόρευσιν διαμονῆς εἰς τὰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ Θεσσαλονίκην, ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δὲν κατάγονται ἀπὸ τὰς περιφερείας αὐτάς, διὰ νὰ καθίσταται ἀδύνατον νὰ συρρέουν εἰς τὰς τρεῖς αὐτὰς πόλεις κομμουνισταὶ ἐπικίνδυνοι. Ἄς σεβασθοῦν τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ μὴ διατρέχουν κανένα κίνδυνον.

§406Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὄχι, φεύγομεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου.

§407Γ. ΔΟΞΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ὑπάρχει κίνδυνος οἱ ὑπὸ ὅρον ἀπολυόμενοι νὰ ἐξοριστοῦν εἰς Ἰκαρίαν, Μακρόνησον καὶ Ἅγιον Εὐστράτιον. Ἐὰν ἔλθῃ ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ καθορίσῃ ὡρισμένον τόπον διαμονῆς, θαυμάσια ἡ Ἐπιτροπὴ ἠμπορεῖ νὰ εἰπῇ, ὅτι θὰ παραμείνῃ εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἢ θὰ θέσωμεν διάταξιν ποὺ νὰ λέγῃ, ὅτι ἀπαγορεύονται τὰ τάδε καὶ τάδε μέρη, ἢ θὰ ἀπαγορευθῇ ἡ παραμονὴ εἰς ὡρισμένον μέρος, ἐφ’ ὅσον λόγοι δεόντως ἠτιολογημένοι ἐπιβάλλουσι τοῦτο.

§408Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ.). Διὰ νὰ μὴ προκύψῃ ἕνα τοιοῦτον ζήτημα, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν, ὅτι αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι ὁ ἀπολυόμενος θὰ καταστῇ ἐξόριστος εἰς ὡρισμένον τόπον.

§409Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐκτοπίσεως.

§410Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Πρέπει νὰ ὁρισθῇ ὁ χρόνος.

§411Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ.). Διὰ νὰ ἔχῃ τὴν ἔννοιαν τῆς σχετικότητος, τὴν ὁποίαν καὶ ἔχει, νὰ βάλουμε ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον.

§412Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πλὴν τοῦ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου προτείνω, ὅσοι δὲν τηρήσουν τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ τιμωροῦνται μὲ φυλάκισιν ἑνὸς ἔτους.

§413Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχομεν τὰς διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος.

§414Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ πταισμάτων. Μὲ μίαν φυλάκισιν ἑνὸς ἔτους νομίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα καλύπτεται κατὰ τρόπον εὐπρεπῆ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§415Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.)..... (Δὲν ἀκούεται).

§416Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ἕνας ὑποχρεωθῇ νὰ μένῃ εἰς ἕνα τόπον ἀσθενήσας ἢ θέλει νὰ κάμῃ ἕνα ταξίδιον τί θὰ γίνῃ;

§417Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς διαμονῆς νὰ μὴ δύναται ἡ Ἐπιτροπὴ ν’ ἀπαγορεύῃ τὴν διαμονὴν εἰς τὸν τόπον ὅπου ἔμενε πρὸ τῆς φυλακίσεως, ἢ εἰς τὸν τόπον ὅπου εἰργάζετο πρὸ τῆς φυλακίσεώς του, ἐφ’ ὅσον δὲν συμπίπτει μὲ τὸν τόπον ὅπου ἔγινε τὸ ἀδίκημα.

§418Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ διάταξις αὐτὴ ἔχει ἕνα λόγον. Ὑπῆρξαν ὡρισμένοι οἱ ὁποῖοι εἶχον κάμει ὡρισμένον ἀδίκημα καὶ ἐὰν ἐπανέλθουν ἀμέσως εἰς τὸν τόπον τῆς παλαιᾶς των διαμονῆς ὅπου εἶχον κάμει τὸ ἀδίκημα, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν πᾶμε εἰς εἰρήνευσιν.

§419Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν συμπίπτει μὲ τὸν τόπον τελέσεως τοῦ ἀδικήματος.

§420Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν διάταξιν, ἐφ’ ὅσον τοῦ ὁρισθῇ τόπος διαμονῆς καὶ φύγῃ ἀπὸ τόπον διαμονῆς αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος θὰ ὑφίσταται μίαν ποινὴν Α, ὅπως ἐπρότεινεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἔχομεν ὅμως περιπτώσεις εἰς τὴν Κρήτην βάσει τοῦ νόμου 414, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ποὺ ὁ κατηγορούμενος τιμωρηθεὶς εἰς ἰσόβια δεσμὰ ἀφοῦ ἐλευθερωθῇ καὶ τοῦ ὁρισθῇ τόπος διαμονῆς ἐὰν φύγῃ καὶ συλληφθῇ ἐκτίει ὁλόκληρον τὴν προηγουμένην ποινήν του. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἔργον δικαιοσύνης ἐφ’ ὅσον εἰς παρομοίας περιπτώσεις τιμωρεῖται μὲ ἕνα χρόνον φυλάκισιν, ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ ἐπεκταθῇ καὶ διὰ τὴν Κρήτην.

§421Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἰς τὴν Κρήτην ἰσχύει εἰδικὸς νόμος καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητεῖτε.

§422Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἀπολυόμενοι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀπομακρύνωνται ἀπὸ τοὺς τόπους τῶν κατοικιῶν των, δεδομένου, ὅτι θὰ δημιουργηθῇ ζήτημα συντηρήσεώς των. Συνεπῶς, θὰ πρέπει ἡ διάταξις ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ τροποποιηθῇ, ὥστε νὰ ἐπιτρέπῃ τοῦτο, δεδομένου, ὅτι αἱ οἰκογένειαί των δὲν θὰ ἠμποροῦν νὰ τοὺς συντηροῦν.

§423ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 17;

§424ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§425ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 17 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 18ον.

§426ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§427ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 18 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 19ον. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Φραγκάκης.

§428Ε. ΦΡΑΓΚΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων ὑπεσχέθη ὅτι τὰ ἀδικήματα τὰ διαπραχθέντα πρὸ τῆς 1ης Νοεμβρίου 1951 θὰ κρίνωνται ἐπιεικέστερον. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 19 εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸ πνεῦμα τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Προτείνω, συνεπῶς, ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, τὸ ἄρθρον αὐτὸ νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς: «Μετατρέπεται..... (ἀναγινώσκει)......». Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δύο νὰ διέπραξαν ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ ἀδίκημα καὶ ὁ ἕνας νὰ κατεδικάσθη μέχρι τῆς 31ης Ὀκτωβρίου καὶ νὰ τοῦ ἐπιβληθῇ ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου, ὁ ἄλλος μεταγενεστέρως καὶ νὰ κριθοῦν οἱ δύο, οἱ ὁποῖοι διέπραξαν τὸ αὐτὸ ἀδίκημα μὲ διάφορα μέτρα καὶ σταθμά. Κατὰ συνέπειαν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν διαπράτεται ἀδικία καὶ εἶναι ἐντὸς τῆς συμφωνίας τῶν δύο κομμάτων.

§429Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ, Δικ.). Ἐδῶ ἐθέσαμεν μίαν διάταξιν, ὅτι αἱ θανατικαὶ καταδίκαι αἱ ἐπιβληθεῖσαι μέχρι τῆς 31)10)51, δηλαδὴ μέχρι τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν μετατρέπονται εἰς ἰσόβια δεσμά. Ἀνακύπτει ὅμως ἕνα θέμα δικαιοσύνης. Τοῦτο εἶναι ἀναμφισβήτητον, διότι ὑπάρχουν πολλαὶ ὑποθέσεις ἀδικημάτων τοῦ Γʹ ψηφίσματος κατὰ τὰ ἔτη 1946–47–48, αἱ ὁποῖαι διὰ λόγους ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεως τῶν κατηγορουμένων δὲν κατώρθωσαν νὰ φθάσουν τελικῶς μέχρι τοῦ ἀκροατηρίου. Ὑπῆρξαν ὑποθέσεις εἰς περιοχὰς ὅπου ἔδρασεν ὁ συμμοριτοπόλεμος καὶ αἱ ὑποθέσεις αὐταὶ δὲν ἐξεδικάσθησαν ἀπὸ τὰ στρατοδικεῖα, ἀλλὰ παρεπέμφθησαν εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια. Καὶ ἔχομεν σήμερον ἑκατοντάδας ἐκκρεμῶν ὑποθέσεων εἰς τὰ Συμβούλια τῶν Ἐφετῶν, τὰ ὁποῖα τὰς προσδιορίζουν εἰς τὰ Κακουργιοδικεῖα. Ἐρωτᾶται τώρα ἐὰν ἕνας διωκόμενος ποὺ εἶναι ἀκόμη ἐν ὑποδικίᾳ καὶ διὰ λόγους ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεώς του δὲν ἔφθασε μέχρι τῆς δικαιοσύνης καὶ δικάζεται μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου καὶ τοῦ ἐπιβάλλεται ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου, εἶναι δίκαιον νὰ ἐκτελεσθῇ; Τὸ θέμα, βεβαίως, δὲν πρόκειται νὰ τὸ λύσω ἐγώ, ἀλλ’ ἐὰν εἶναι ἡ Βουλὴ σύμφωνος, ἐγὼ ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ τὴν ὑποστηρίζω, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶμαι καὶ ἐν τάξει ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ὁποίαν συμμετέχω. Τὸ θέμα εἶναι ἀναμφισβητήτως δικαιότατον διότι δὲν ἠμπορεῖ καμμία ἀνθρωπίνη συνείδησις νὰ δεχθῇ, ὅτι ἐκεῖνος, ποὺ εἶχε τὴν καλὴν τύχην νὰ δικασθῇ πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου θὰ εὐεργετηθῇ, καὶ ἐκεῖνος, ποὺ διὰ λόγους ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεώς του θὰ δικασθῇ μετὰ τὸν νόμον αὐτόν, θὰ ἐκτελεσθῇ. Ἐὰν ἡ Βουλὴ τὸ δεχθῇ, ἐγὼ νομίζω, ὅτι θὰ ἐκτελέσῃ ἔργον δικαιοσύνης. Μόνον θὰ πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν ἐξαίρεσιν διὰ τὰ ἀδικήματα τῆς κατασκοπείας.

§430Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ δικαιολογικὴ βάσις τοῦ ἄρθρου 19 ἐν τῇ γενικότητί του εἶναι, δι’ ἐκλογῶν ἀφορώντων γενικὰ θέματα τῆς πολιτείας ἐπὶ δύο ἔτη δὲν ἐξετελέσθησαν καταδικαστικαὶ εἰς θάνατον ἀποφάσεις τῶν Δικαστηρίων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ ἐκκρεμοῦσαι τοιαῦται ὑποθέσεις ὑπερβαίνουν τὰς δύο χιλιάδας καὶ φθάνουν νομίζω τὰς δύο καὶ ἡμισείας χιλιάδας. Καὶ ἡ Πολιτεία ἐκπροσωπουμένη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἡ Κοινωνία, ἐκπροσωπουμένη ἀπὸ τὴν Βουλήν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, νὰ ἐνεργηθοῦν ὁμαδικαὶ ἐκτελέσεις, αἱ ὁποῖαι μετὰ πάροδον μάλιστα τοσούτου χρόνου ἀπὸ τῆς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως, εἶναι φυσικόν, ὅτι δὲν θὰ λάβουν τὴν χροιὰν τῆς ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης, ὅπως ἔκριναν τὰ Δικαστήρια. Αὐτὸς εἶναι ὁ δικαιολογικὸς λόγος, τῆς ἀποφυγῆς δηλαδὴ τῆς ὁμαδικῆς ἐκτελέσεως. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως αὐτοῦ μέχρι τοῦ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ Βουλὴ μετατρέπεται εἰς Δικαστήριον καὶ ἐπιβάλλει εἰς τὰ Δικαστήρια τῆς Πολιτείας διὰ νομοθετικῶν πράξεων τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν τὰ Δικαστήρια θὰ κρίνουν, ἐπιβάλλεται διὰ τὴν τέλεσιν οἱουδήποτε ἀδικήματος, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ παρίδῃ τόσον εὔκολα. Ἐσημειώθη μόνον ἡ περίπτωσις, ὅτι εἶναι δυνατὸν διὰ τὸ αὐτὸ ἀδίκημα νὰ ὑπάρξουν καταδίκαι εἰς θάνατον, αἱ ὁποῖαι χαρίζονται καὶ ἄλλοι συγκατηγορούμενοι νὰ μὴ ἐδικάσθησαν ἀκόμη διὰ λόγους ἀφορῶντας τὴν Πολιτείαν καὶ ὄχι αὐτούς. Δὲν γνωρίζω ποῖαι εἶναι αὐταὶ αἱ δυναταὶ περιπτώσεις ἐκ πταίσματος τῆς Πολιτείας νὰ μὴ ἐπῆλθεν ἡ ἐκδίκασις τῆς ὑποθέσεως.

§431Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ πταῖσμα ὑπάρχει ἀλλοῦ, ὅτι σήμερον ὑπάρχουν ἑκατοντάδες ὑποθέσεων ποὺ παρ’ ὅλας τὰς προσπαθείας ποὺ ἔκαμαν οἱ κατηγορούμενοι, δὲν ἔφθασαν μέχρι τοῦ ἀκροατηρίου.

§432Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, ἐγὼ ἐναντιοῦμαι πρὸς τὴν τροπολογίαν. Ἐὰν εἶναι ὁ λόγος, ὅτι ἄλλοι συγκατηγορούμενοι ἐδικάσθησαν εἰς θάνατον καὶ τοὺς χαρίζεται ἡ ποινὴ καὶ δι’ ἄλλους δι’ οἱονδήποτε λόγον δὲν ἀπεφάνθη ἡ δικαιοσύνη, μὲ τὸ νὰ ἔλθῃ ἡ Πολιτεία διὰ τῆς Βουλῆς νὰ γίνῃ Δικαστήριον καὶ νὰ καθορίζῃ τὴν ποινήν, νομίζω, ὅτι εἴμεθα ἐκτὸς τῆς ἁρμοδιότητος τῆς Βουλῆς καὶ προβαίνομεν εἰς ἐξάρθρωσιν τῶν καθεστηκυιῶν ἐξουσιῶν τοῦ Κράτους. Ἄλλως τε, νομίζω, ὅτι τὰ Δικαστήρια θὰ κρίνουν ἐπιεικέστερα ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ συγχρόνου πνεύματος.

§433Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν θὰ εἴπωμεν, ὅτι θὰ ἐπιβάλουν ποινήν, θὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπιβάλουν τὰ Δικαστήρια ποινὴν θανάτου, ἡ ἐπιβληθησομένη ποινὴ μετατρέπεται εἰς ἰσόβιον κάθειρξιν.

§434Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν βγάζωμεν ἡμεῖς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δικαστηρίου; Ἐὰν σεῖς καταδικασθῆτε εἰς θάνατον καὶ σᾶς..............

§435Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ θέμα εἶναι καὶ νομικὸν καὶ πολιτικόν. Ἡ Βουλὴ κατὰ συνείδησιν πρέπει νὰ κρίνῃ τὸ ζήτημα.

§436Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὀρθῶς, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐν κατακλεῖδι εἶπεν, ὅτι τὸ θέμα εἶναι καὶ νομικὸν καὶ πολιτικόν. Ὅσον ἀφορᾷ, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις ἐναντίον τῆς τροπολογίας, διότι θεωρητικῶς δὲν θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ κάμωμεν καμμίαν τοιαύτην τροπολογίαν, ἡ ὁποία νὰ καταργῇ τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου, εἴτε ἁπλῶς ὡς πρὸς τὸ παρελθόν, εἴτε ἀκόμη καὶ ὡς πρὸς ὡρισμένην περίοδον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐν τῇ οὐσίᾳ κάμνει τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνισότητα, δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀντίρρησις, ὅτι ὑπάρχει ἀνισότης ὄχι μεταξὺ συγκατηγορουμένων διὰ τὸ αὐτὸ ἀδίκημα, ἀλλὰ διὰ παρομοίας πράξεις. Διότι εἰς τὸν ἕνα ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβληθῇ ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου ἐνῷ εἰς τὸν ἄλλον δὲν θὰ ἐπιβληθῇ ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου. Καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ὁσάκις συνεζητοῦντο ἀνάλογα μέτρα, συνεζητήθησαν παρόμοιαι διατάξεις καὶ πάντοτε ὑπῆρξεν ἡ πρόθεσις νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἡ ὑπόθεσις τῶν καταδίκων εἰς θάνατον, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν δι’ ἀδικήματα ἀναγόμενα εἰς τὸ παρελθὸν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπὶ πολλὰ ἔτη δὲν εἶχον ἐκτελεσθῆ. Λόγοι στοιχειώδους ἀνθρωπισμοῦ ἐπιβάλλουν νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἡ κατάστασις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὅμως, νομίζω, γενικώτεροι πολιτικοὶ λόγοι συντρέχουν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ πρόβλημα τοῦτο μὲ εὐρύτερον πνεῦμα. Ἀναμφισβήτητον εἶναι, ὅτι διὰ τὴν περίοδον ἐκείνην δὲν ὑπάρχει σήμερον πρόθεσις νὰ γίνουν ἐκτελέσεις. Καὶ ἐφόσον τοιαύτη πρόθεσις δὲν ὑπάρχει δὲν βλέπω διατὶ δὲν ἠμποροῦμεν εὐθέως νὰ τὸ εἴπωμεν εἰς τὸν νόμον μὲ μίαν νομικὴν διατύπωσιν καὶ νὰ ἐκκαθαρίσωμεν μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἀνάγεται εἰς τὸ παρελθόν. Πρόθεσις καὶ τῶν δύο κομμάτων ὑπῆρξε νὰ δημιουργηθῇ μία νέα κατάστασις ἀπὸ ὡρισμένης περιόδου καὶ πέραν, νὰ δοθῇ λήθη εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τὰ ἀδικήματα ποὺ θὰ γίνουν ἀπὸ ὡρισμένης στιγμῆς καὶ ἐντεῦθεν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μὲ αὐστηρότερον πρῖσμα. Διὰ τοῦτο συντάσσομαι προσωπικῶς μὲ τὴν τροπολογίαν, μὲ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα στρέφονται ἐναντίον τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας καὶ εἰδικώτερον, τῆς κατασκοπείας. Τοῦτο εἶναι ἀπαραίτητον διὰ λόγους ποὺ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐκθέσω λεπτομερῶς.

§437Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἶμαι καὶ ἐγὼ σύμφωνος μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης.

§438Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον λησταί, φονεῖς, δὲν καταδικάζονται εἰς θάνατον διὰ πράξεως τῆς Βουλῆς, ἐνῷ τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως ἀφοροῦν ἄλλην κατηγορίαν ἐγκλημάτων. Διότι οὐδέποτε νομίζω, οὔτε τὸ κόμμα τῆς ΕΠΕΚ, οὔτε κανὲν κόμμα εἶχεν ὑπ’ ὄψει του, ὅτι εἰς τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως περιλαμβάνονται φόνοι, ληστεῖαι καὶ ἄλλα ἀδικήματα τοῦ κοινοῦ δικαίου. Νομίζω, ὅτι ὑπερβάλλομεν πολὺ τὰ ἐσκαμμένα καὶ ἂς προσέξῃ ἡ Βουλή.

§439Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὑπάρχει παρεξήγησις, διότι οὐδεὶς ὡμίλησε περὶ κοινῶν ἀδικημάτων.

§440Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει παρεξήγησις, ἀλλ’ ἁπλῆ ἐξήγησις. Ὁ νόμος λέγει: «Μετατρέπονται αὐτοδικαίως...... (ἀναγινώσκει)». Δὲν εἶναι οὔτε ἡ στιγμή, οὔτε ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία ὡρισμένων βουλευτῶν κατάλληλος, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ φέρωμεν εἰς συζήτησιν σήμερον τὸ ζήτημα τῆς καταργήσεως τῆς θανατικῆς ποινῆς γενικῶς.

§441Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μὰ ὁμιλῆτε περὶ ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας βουλευτῶν. Ἀνεπτύξαμεν μίαν ἄποψιν....

§442Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν σήμερον νὰ θέσωμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ ζήτημα τῆς καταργήσεως ἢ μὴ τῆς θανατικῆς ποινῆς. Τούτου δοθέντος, νομίζω, ὅτι εἶναι τολμηρὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι δι’ ἀδικήματα τοῦ κοινοῦ δικαίου διαπραχθέντα μέχρι 30–10–1951, ἐὰν δὲν κατεδικάσθησαν, ἀλλὰ καταδικασθοῦν ἀπὸ τώρα, ἡ θανατικὴ ποινὴ δὲν θὰ ἐκτελεσθῇ.

§443Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι, νὰ σᾶς κάμω μίαν δήλωσιν: Ὁ κ. Μπακόπουλος ἔχει κατὰ βάσιν δίκαιον καὶ τὸ ἀρχικὸν σχέδιον ποὺ διετυπώσαμεν ἦτο ὡς τὸ λέγει. Μᾶς ἐφόβισεν ἐξαιρετικὰ μία ἄλλη σκέψις. Ἠξεύρετε πόσον δύσκολος εἶναι ὁ διαχωρισμὸς τῶν πολιτικῶν καὶ κοινῶν ἀδικημάτων. Πολλοὶ ὅμως, ποὺ κρατοῦνται εἰς τὰς φυλακὰς δι’ ἐγκλήματα προελθόντα ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν ἀνωμαλίαν, ἐμφανίζονται ὡς κατάδικοι τοῦ κοινοῦ δικαίου ἢ ἀνθρωποκτονίας. Εἶναι παραβάται τοῦ Γʹ ψηφίσματος, εἶναι ὅμως καὶ ὡς δράσται ἐγκλημάτων τοῦ κοινοῦ δικαίου καί, ἰδιαίτατα, δι’ ἀνθρωποκτονίας. Πολλοὶ ἐπίσης παραβάται τοῦ Γʹ ψηφίσματος ἔχουν καταδίκας καὶ διὰ ληστείας ἁρπαγὰς προσώπων καὶ ἄλλα παρόμοια. Ἐποιήθημεν, λοιπόν, ὅταν διετυπώσαμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ ἐφοβήθημεν, ὅτι ἐὰν ἐκάμνομεν εἰδίκευσιν, θὰ ἦτο δυνατὸν διὰ τῶν διαφόρων ἑρμηνειῶν τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς, αἱ ὁποῖαι κάπως παρέχουν καὶ ἐκπλήξεις εἰς τὴν διατύπωσίν των, νὰ ἐφθάναμεν εἰς κάποιαν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, ποὺ δὲν θὰ ἀπέβλεπεν εἰς τὸν σκοπόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει ὁ νομοθέτης. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ φόβοι, οἱ ὁποῖοι δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀδικαιολόγητοι, ποὺ μᾶς ἔκαμαν νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν γενικὴν αὐτὴν διατύπωσιν, ἄνευ ἐξαιρέσεώς τινος. Καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, δὲν μετανοῶ διὰ τὴν γενίκευσιν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Θὰ ἔλεγα δέ, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ εὕρωμεν ἕνα μέσον ὅρον συμβιβασμοῦ τῶν ἀπόψεων: Ἡ διάταξις νὰ μείνῃ ὡς ἔχει καὶ νὰ προσθέσωμεν, ὅτι αἱ ἐπιβαλλόμενοι ποιναὶ θανάτου διὰ παραβάσεις ἀναφερομένας εἰς τὸ ἄρθρον 13, μετατρέπονται ἐφεξῆς αὐτοδικαίως εἰς ἰσόβια δεσμά. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἱ καταδίκαι μέχρι 31ης Ὀκτωβρίου γενικῶς μετατρέπονται πλέον εἰς ἰσόβια δεσμά, μετὰ δὲ τὴν 31ην Ὀκτωβρίου, ἐφόσον πρόκειται περὶ ἀδικημάτων ἀναγομένων εἰς τὸ ἄρθρον 13, ὁπότε δὲν χρειάζεται καὶ ἡ ἐξαίρεσις τοῦ ἀδικήματος τῆς κατασκοπείας, διότι δὲν τὸ περιλαμβάνει. Τὸ ἐπὶ πλέον δὲν βλάπτει.

§444Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου.

§445Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Ὅταν λέγετε αἱ ἐπιβαλλόμεναι ποιναὶ ἐφεξῆς, ἄρα αἱ ἐπιβληθεῖσαι μέχρι σήμερον θὰ ἐκτελεσθοῦν;

§446Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέραν θὰ εἴπωμεν δι’ ἀδικήματα πραχθέντα ὡς τότε, μέχρι 31–10– 1951, ἐξαιρέσει τῆς κατασκοπείας.

§447Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Λέγετε, κύριε Ὑπουργέ, δι’ ἀδικήματα ποὺ ἐτελέσθησαν μέχρι τῆς 31 Ὀκτωβρίου. Παρεμβάλλεται ἓν διάστημα ἀπὸ τῆς 31 Ὀκτωβρίου μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου. Ἐὰν κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἐπιβληθῇ θανατικὴ ποινή, θὰ ἐκτελεσθῇ;

§448Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὄχι, ἂν εἶναι δι’ ἀδικήματα τοῦ ἄρθρου 13, ἐξαιρέσει τοῦ ἀδικήματος τῆς κατασκοπείας.

§449ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 19;

§450ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μὲ τὴν τροπολογίαν «ἐξαιρέσει τῆς κατασκοπείας».

§451ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 19 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 20όν.

§452ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§453ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 20 ἐγένετο δεκτόν.

§454Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θελήσῃ νὰ θεσπίσῃ τοιαύτην διάταξιν, νομίζω, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως νομοτεχνικῆς καί, γενικώτερον, ἐνασκήσεως τῶν δικαιωμάτων τῆς Βουλῆς, ὀρθωτέρα θὰ εἶναι ἡ διατύπωσις κατὰ τρόπον θετικόν, ὅτι δηλαδὴ εἰς ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις ἐπὶ κατηγοριῶν διὰ παραβάσεις τοῦ ἄρθρου 13 δὲν ἐπιβάλλεται ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου. Ὄχι ὅμως ὅτι τὸ δικαστήριον θὰ ἐπιβάλῃ τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου καὶ ἡμεῖς τὴν χαρίζομεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ διατύπωσις.

§455ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Μπακοπούλου.

§456ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 21ον.

§457Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 21 ἔχω μίαν τροπολογίαν.

§458Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ ἄρθρον 21 διαγράφεται.

§459ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 21 διαγράφεται. Ἄρθρον 22ον.

§460Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔχω τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 22.

§461Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ ἄρθρον 21 ἀφορᾷ τὰς ψευδορκίας. Ἐκινήθημεν ἀπὸ τὴν σκέψιν, ὅτι, ἐπειδὴ ὑπεβάλετο σωρεία μηνύσεων, ἔπρεπε νὰ τὰς παρακάμψωμεν καὶ σκέψεις ὡριμότεραι μᾶς ἔκαμαν νὰ διαγράψωμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ ἐάν τις διὰ ψευδομαρτύρων καταλήξῃ εἰς ἕνα καταδικαστικὸν ἀποτέλεσμα, δὲν πρέπει νὰ στερήσωμεν τὸν κατάδικον τοῦ δικαιώματος ἀπὸ τοῦ νὰ μηνύσῃ τοὺς ψευδομάρτυρας. Διαγράφομεν λοιπὸν τὸ ἄρθρον 21. Τὸ ἄρθρον 22 ἀφορᾷ τὸ ἑξῆς. Παρατείνομεν μίαν προθεσμίαν διὰ τὰς καταδίκας τῆς παρανόμου ὁπλοφορίας Ἔχει μεσολαβήσει ἡ ἰσχὺς τεσσάρων ἢ πέντε νόμων, βάσει τῶν ὁποίων ἀναστέλλεται ἡ ἐκτέλεσις τῆς ποινῆς διὰ τοιαύτας καταδίκας. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι καὶ καθ’ ὑπόδειξιν ἀκόμη τῶν ἀνωτάτων δικαστικῶν λειτουργῶν θὰ φέρωμεν ταχύτατα εἰς τὴν Βουλὴν νόμον διὰ νὰ ὑπαχθῇ τὸ ἀδίκημα τῆς παρανόμου ὁπλοφορίας εἰς τὰ τριμελῆ Πλημμελειοδικεῖα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίζεται ἡ κατάστασις αὐτὴ μὲ ἐξοντωτικὰς ποινάς, δεδομένου, ὅτι ὁ νόμος τῆς παρανόμου ὁπλοφορίας δὲν κάμει διακρίσεις μεταξὺ πυροβόλων ὅπλων, περιστρόφων κλπ. καὶ βλέπετε νὰ τιμωρῆται χωρικός, ποὺ εἶχε ἕνα μαχαῖρι πέντε ἑκατοστομέτρων. Προσωρινῶς ἀντιμετωπίζομεν τὴν κατάστασιν αὐτὴν μὲ τὸ ἄρθρον 22, μετέπειτα δὲ θὰ φέρωμεν νόμον εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ἐπανέλθουν τὰ ἀδικήματα αὐτὰ εἰς τὰ τριμελῆ Πλημμελειοδικεῖα.

§462Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 22.

§463ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔληξεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 22.

§464Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι ὅσας τροπολογίας ἔχομεν, θὰ τὰς συζητήσῃ εἰς τὸ τέλος.

§465Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἀφήσατε νὰ τελειώσωμεν μὲ τὸ νομοσχέδιον.

§466Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μᾶς εἴπατε, ὅτι εἰς τὸ τέλος θὰ τὰς συζητήσωμεν. Ἑπομένως τώρα εἶναι τὸ τέλος. Εἴπατε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐγένετο δεκτόν τὸ ἄρθρον 22.

§467Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν ἔγινε δεκτὸν τὸ ἄρθρον 22.

§468Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, προτείνω νὰ ἀντικατασταθῇ τὸ ἄρθρον 22 ὡς ἑξῆς: «Κατάδικοι ἐκτίοντες ποινὴν δι’ ἀδικήματα προβλεπόμενα ὑπὸ τῆς Συντακτικῆς Πράξεως 19 τοῦ 1945 καὶ τῶν συμπληρωσάντων τούτων νόμων, ἀπολύονται τῶν φυλακῶν ἅμα τῇ δημοσιεύσει τοῦ παρόντος........(ἀναγινώσκει)........» ἀνὰ πολλῶν καὶ πολλαπλῶν νόμων μέχρι σήμερον ἔχουν ἀπολυθῆ τῶν φυλακῶν τὰ 90%–95% τῶν καταδίκων.

§469ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ εἴπατε αὐτά, κ. Λυμπέρη.

§470Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Τὰ εἶπα, ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ εἶπε νὰ ἐπανέλθω. Συμβαίνει τὸ ἑξῆς περίεργον. Εἰσαγγελεῖς ὡρισμένων περιφερειῶν νὰ τοὺς βγάλουν ὅλους καὶ Εἰσαγγελεῖς ἄλλων περιφερειῶν νὰ μὴ βγάλουν κανένα. Ἑπομένως ἐκρίθησαν μὲ διάφορα μέτρα οἱ κατάδικοι αὐτῆς τῆς κατηγορίας καὶ βλέπομεν κατάδικον δι’ ἕνα πιστόλι νὰ κάθεται εἰς τὴν φυλακήν, ἐνῷ ἄλλος κατάδικος μὲ ὁλόκληρον ὁπλοστάσιον νὰ ἔχῃ βγῇ τῶν φυλακῶν καὶ νὰ περιφέρεται ἐλεύθερος. Βλέπομεν κατάδικον γραῖαν 67 ἐτῶν νὰ κρατεῖται εἰς τὰς φυλακὰς Ἀβέρωφ, διότι ὁ υἱός της εἶχε ἕνα πιστόλι εἰς τὸ σπίτι καὶ ἄλλον κατάδικον, διότι εὑρέθησαν σὲ Εἰσαγγελεῖς, ποὺ ἔκριναν τὰ πράγματα μὲ εὐρύτερον πνεῦμα, νὰ ἐξέλθουν ὅλοι. Ἄλλοι κρατοῦνται, διότι ἡ κρίσις τοῦ Αʹ Εἰσαγγελέως ἦτο αὐστηροτέρα τῆς κρίσεως ἄλλου Εἰσαγγελέως. Νομίζω, ὅτι τοὺς κρίνομεν μὲ δύο μέτρα καὶ μὲ δύο σταθμά. Πρέπει τοὺς ὀλίγους αὐτοὺς ἀνθρώπους, ποὺ κρατοῦνται ἀκόμη εἰς τὰς φυλακάς, νὰ τοὺς βγάλωμεν.

§471Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν θέλωμεν νὰ δώσωμεν ἀμνηστίαν καὶ δι’ αὐτοὺς ποὺ ὁπλοφοροῦν, πρέπει νὰ τάσσωμεν μίαν προθεσμίαν. Ὅπως λέγομεν μέχρι τῆς 31–10–51 διὰ τὰ ἄλλα ἀδικήματα, τὸ ἴδιον πρέπει νὰ εἴπωμεν διὰ τὴν παράνομον ὁπλοφορίαν. Διότι ποῖοι ὁπλοφοροῦν; Οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ μποῦν εἰς τὴν τάξιν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀμνηστεύετε ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος εἶχε ὁλόκληρον ὁπλοστάσιον εἰς τὰς Θήβας, εἶχε πιστόλια, ὁπλοπολυβόλα, κλπ. Δὲν εἶναι ἀνεκτὸν ἀπὸ τὸν κόσμον τῶν φυλακισμένων, νὰ ἀμνηστεύσωμεν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν τὴν ὕπαιθρον χώραν νὰ τὴν καταδυναστεύουν.

§472Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Πότε ἔγιναν αὐτά;

§473Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Πρὸ δύο μηνῶν.

§474Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὁ νόμος εἶναι τῆς 12–12–51.

§475Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ βάλωμεν μίαν προθεσμίαν. Νομίζω ἐξ ἄλλου, ὅτι τὰ πιστόλια καὶ τὰ ὅπλα δὲν χρειάζονται εἰς τοὺς πολίτας καὶ ὅσοι ἔχουν ὅπλα δὲν δύνανται νὰ καταδυναστεύουν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον.

§476Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται κανεὶς νὰ ἔχῃ ὅπλον στὸ σπίτι του.

§477Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Τὰ πιστόλια καὶ τὰ ὅπλα δὲν τὰ χρειαζόμεθα ἡμεῖς. Τὰ ἔχει ὁ Στρατός, ἡ Χωροφυλακὴ καὶ ἡ Ἀστυνομία. Κύριε Ὑπουργέ, ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν ἐὰν θέλετε νὰ ἀποδεχθῆτε αὐτήν, νὰ βάλετε μίαν προθεσμίαν μέχρι τῆς 31–10–51, ὅπως καὶ διὰ τὰ ἄλλα ἀδικήματα, διότι ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία ἀσφάλεια καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν. Δὲν πρέπει οἱ κύριοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν ὁπλισμὸν ἀκινδύνως νὰ καταδυναστεύουν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§478ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§479Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ εἴπω κάτι εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ εἶμαι δίκαιος καὶ ἀντικειμενικός. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ὅλα τὰ εὐεργετικὰ μέτρα διὰ τὰς παραβάσεις τῆς παρανόμου ὁπλοφορίας, ἐφηρμόσθησαν δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ προσωπεῖον τοῦ ἐθνικόφρονος. Ἀποδέχομαι τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Τζώρτζη καὶ θὰ ἔλεγα νὰ προσδιορίσωμεν τὴν ἰσχὺν 31)12)51. Καὶ ἐπίσης νὰ διαγράψωμεν τὸ θέμα τῆς ἐπικινδυνότητος. Νὰ διατυπώσωμεν κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὸν νόμον, ὥστε θέμα ἐπικινδυνότητος νὰ μὴ ὑπάρχῃ εἰς τὴν παράνομον ὁπλοφορίαν, διὰ νὰ ἔχωμεν ἴσην μεταχείρισιν.

§480Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ θέμα ἀξίζει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ψυχραίμως καὶ μὲ ρεαλισμόν. Ἤκουσα τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. συναδέλφου καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι οὐδαμῶς συμφωνῶ μαζί του. Ὀρθῶς ἐθέσαμεν ἕνα διαχωριστικὸν ὅριον διὰ τὰ ἀδικήματα αὐτὰ τοῦ παρελθόντος. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέραν τοῦ νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ ἀνῆλθεν ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ εἰς τὴν ἀρχήν, ὡς διὰ μαγείας μετεβλήθησαν τὰ πάντα ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας καὶ τάξεως, ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις. Ὅταν ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, γυρίζω ὁ ἴδιος εἰς χωρία τῆς ὑπαίθρου εἰς τὴν Κρήτην, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ ἔχω μαζί μου ἕνα ὅπλον Ὑποθέτω, ὅτι διὰ πολλοὺς Ἕλληνας πολίτας ὑπάρχουν ἀνάλογοι περιπτώσεις. Ὁ βοσκὸς τῆς ὑπαίθρου, ὁ βοσκὸς ὁ Κρητικὸς εἶναι ἀδύνατον νὰ βγῇ χωρὶς ὅπλον καὶ πλεῖστοι ἄλλοι ἄνθρωποι εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποχωρισθοῦν τὸ ὅπλον τους.

§481Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Νὰ πάρῃ ἄδειαν ὁπλοφορίας.

§482Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κάθε Ἕλλην πολίτης, ποὺ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχῃ μίαν πρόσθετον ἀσφάλειαν, νὰ πάρῃ ἄδειαν; Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ ἀρχικόν του σχέδιον λέγει, ὅτι τὸ ἀδίκημα αὐτὸ μέχρι ὡρισμένης ἡμερομηνίας ἀπαλλάσσεται τῆς ποινῆς. Αὐτό, κύριε Πρόεδρε, ἐπανελήφθη εἰς τὸ παρελθὸν καὶ θὰ ἐπαναληφθῇ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Αἱ ποιναὶ αἱ ὁποῖαι ἐπεβλήθησαν καὶ μετὰ τὴν 31)10)51 ἦσαν σημαντικαὶ καὶ δυσαναλόγως αὐστηραὶ καὶ ἔχετε ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν δικασθῆ χρόνια διὰ παράνομον ὁπλοφορίαν ἑνὸς σουγιᾶ ἢ ἑνὸς πιστολίου, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ἰδίαν μου συνείδησιν δὲν ἀποτελεῖ ἀδίκημα τόσον βαρύ, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμνηστευθῇ. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνῆλθεν ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀρχήν, ἡ Ἑλλὰς μετεβλήθη καὶ ἐγὼ προσωπικῶς δὲν νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα ἔχει οὕτω καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ ἐξυπηρετεῖ μίαν ἀνάγκην καὶ πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς αὐτήν.

§483Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις 19 τοῦ 1945 προβλέπει τὴν κατοχὴν ὅπλων. Εἶναι πρᾶξις δικαιοσύνης νὰ βγοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀπὸ τὰς φυλακὰς καὶ νὰ ἀρθῇ ἡ ἀνισότης αὐτή.

§484Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, νὰ διαχωρίσωμεν τὴν προθεσμίαν μέχρι 31)12)51 καὶ νὰ ἄρωμεν τὴν ἐπικινδυνότητα.

§485ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 22, ὡς ἐτροποποιήθη;

§486ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§487ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 22 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη.

§488Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιόν σας εὐρύνει τὰ μέτρα ἐπιεικείας, ἔχετε τὴν γνώμην ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμείνετε εἰς τὴν προθεσμίαν, τὴν ὁποίαν ἐθέσατε εἰς τὸ ἄρθρον 22;

§489Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ παρατείνομεν μετά, κύριε συνάδελφε.

§490Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δεχθῆτε το, κύριε Ὑπουργέ, νὰ τεθῇ «μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος».

§491Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ διὰ τὸ ζήτημα τῆς προθεσμίας.

§492ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 10′.

(Ὥρα 3.30′ π. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 3.45′ π. μ.)

§493ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§494Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία, κατόπιν νεωτέρας συμφωνίας τῶν δύο κομμάτων, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Μπακόπουλος, προστίθεται ἄρθρον 8, ὡς ἑξῆς: «Διὰ διατάγματος... ...(ἀναγινώσκει)...».

§495Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ συμφωνία τῶν δύο κομμάτων.

§496Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ὀρθὸν εἶναι, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ τοποθέτησις τῶν πραγμάτων, μέχρι σήμερον εἴχαμεν τοὺς ἰσοβίτας, ἐὰν θέλαμε καὶ τοὺς θανατοποινίτας, ἔπρεπε νὰ τὰ βάλωμεν εὐθέως καὶ αὐτό.

§497Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἡ ἐπέκτασις τῶν εὐεργετημάτων αὐτῶν τοῦ νόμου καὶ ἐπὶ τῶν ἰσοβιτῶν κατὰ τὴν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἤκουσα τώρα, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν δημοσίευσιν ἑνὸς διατάγματος προτάσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἄν τὸ πρᾶγμα ἀπομείνῃ οὕτω οὐσιαστικῶς δὲν κάνομεν ἀπολύτως τίποτα καὶ θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὸ ἑξῆς. Εἰς τοὺς νόμους 1504 καὶ 1829 ὑπῆρξε διάταξις, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι καταργεῖται ὁ ὀργανισμὸς ἀναμορφώσεως Μακρονήσου καὶ λέγει πάρα κάτω ἡ ἰσχὺς τῆς προηγουμένης παραγράφου, θὰ γίνῃ ὅταν θὰ ἐκδοθῇ τὸ σχετικὸν Βασιλικὸν Διάταγμα. Ἐπέρασαν ἔκτοτε δύο ἔτη, τὸ διάταγμα δὲν ἐξεδόθη καὶ ὁ ὀργανισμὸς ἐξακολουθεῖ ὑφιστάμενος. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, αὐτὸ θὰ μείνῃ ἔτσι, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἐγγύησις, ὅτι τὸ διάταγμα αὐτὸ κάποτε θὰ ἐκδοθῇ, διὰ νὰ ἰσχύσῃ καὶ ἐπὶ τῶν ἰσοβιτῶν τὸ μέτρον αὐτό. Θὰ ἔλεγον, λοιπόν, ὅτι σκόπιμον θὰ ἦτο νὰ ὁρισθῇ ἕν χρονικὸν διάστημα ἐντὸς 6 μηνῶν, ἐὰν θέλετε 8 μηνῶν. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀφήσετε ὅλως διόλου τὸ πρᾶγμα ἔκθετον.

§498ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ἀτονήσῃ, διότι θὰ εἶναι ἐκτὸς τῶν προθεσμιῶν.

§499Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἔχομεν ἢ ὄχι ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν; Διατί νὰ ὁρίσωμεν προθεσμίαν, ἀφοῦ ἔχομεν ἐμπιστωσύνην.

§500Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Θέλω ἀκόμη, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος. Εἶναι πολὺ φυσικόν, ὅτι ἡ Βουλὴ ἀκούουσα ἰσοβίτας νὰ φαντάζεται, ὅτι πρόκειται περὶ φοβερῶν καὶ τρομερῶν κακούργων, οἱ ὁποῖοι ποῖος ξεύρει πόσους θὰ ἔχουν ἐκτελέσει καὶ νὰ εἶναι διστακτικὴ εἰς τὸ νὰ δώσῃ αὐτὰ τὰ ψιχία, ἂς εἴπωμεν, τῶν εὐεργετημάτων καὶ ἐπὶ τῶν ἰσοβιτῶν. Ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν εἰς ἰσόβια δεσμὰ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Γʹ ψηφίσματος καὶ τοῦ νόμου 509, δὲν ἔχουν διαπράξει οὐδὲν ἀπολύτως ἔγκλημα ἢ ἐγκληματικὴν πρᾶξιν, ἀλλ’ ἐδικάσθησαν διὰ τοὺς λόγους τούς πολὺ γνωστούς. Σᾶς ἀναφέρω ἕν καὶ μόνον παράδειγμα. Ὑπῆρχον 11 νέοι, οἱ ὁποῖοι ἐπεχείρησαν νὰ λαθρομεταναστεύσουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ σπουδάσουν.

§501Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Κύρκο, διατὶ καταπονεῖτε τὴν Βουλήν; Ἔχομεν θανατικὰς καταδίκας, αἱ ὁποῖαι μεταβάλλονται αὐτομάτως διὰ τοῦ νόμου εἰς ἰσόβια. Συνεφωνήθη, ὅτι αὐτοὶ δὲν θὰ ὑπάγωνται, δὲν εἶναι ἔτσι; Ἔχομεν ὅμως καὶ θανατικὰς καταδίκας, αἱ ὁποῖαι θὰ μεταβληθοῦν εἰς ἰσόβια εἴτε δι’ ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων, εἴτε διὰ τῶν Δικαστηρίων. Νομίζω, ὅτι αὐτοὶ πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν.

§502Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐντολὴ τὴν ὁποίαν ἔχω εἶναι ρητὴ καὶ κατηγορηματική. Θέλετε νὰ θέσετε ἐν κινδύνῳ τὸ νομοθέτημα διὰ μίαν λεπτομέρειαν;

§503Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κατὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοθετήματος ἐὰν μεταβληθῇ μία ποινὴ ἀπὸ ποινὴν θανάτου εἰς ποινὴν 10 ἐτῶν θὰ πηγαίνῃ, ἔστω καὶ ἐὰν ἦτο θανατοποινίτης κατὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ νόμου;

§504Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ναί, διότι ἐξαφανίζεται ἡ προγενεστέρα ἀπόφασις.

§505Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κατὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου ἐὰν ἦτο ἔτσι;

§506Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ἐκτιομένη ποινή. Ἐδῶ ὅμως μὲ τὴν διατύπωσιν τοῦ κ. Μπακοπούλου.

§507Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ μὲ τὴν διατύπωσιν τοῦ κ. Μπακοπούλου; Μὲ τὴν διατύπωσιν τοῦ κυρίου Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων.

§508Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων δὲν μοῦ εἶπε τοιοῦτον πρᾶγμα.

§509Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τί ἐγένετο μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν;

§510Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑ. Δικ.). Μένει ἡ διάταξις, ὡς τὴν διετύπωσεν ὁ κ. Μπακόπουλος.

§511Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου εἶναι σαφὴς «... (ἀναγινώσκει)...». Πῶς γίνεται αὐτό;

§512Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχω δεχθῆ τὴν ἑξῆς διατύπωσιν: «... (ἀναγινώσκει)...». Ἐὰν ἕνας μὲ τὸ ἀναθεωρητικὸν πάρῃ 10 χρόνια εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν κρατήσετε 10 χρόνια;

§513Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πότε ἐγένετο δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή;

§514Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ.). Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς σᾶς λέγῃ, ὅτι συνεζητήθη ἡ τροπολογία καὶ ἐγένετο δεκτή, δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ θέτετε τοιοῦτον ζήτημα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν. Τοὐλάχιστον ἐγὼ προσωπικῶς δὲν θὰ τὸ ἐδεχόμην.

§515Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἀσχέτως ἐὰν ἐγένετο δεκτὴ ἢ ὄχι ἡ ἄποψις αὐτή, ἐγὼ τὴν σβήνω καὶ ἤδη θέτω αὐτοτελὲς τὸ ἐρώτημα εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν τυχὸν τὸ Ἀναθεωρητικὸν Δικαστήριον ἕνα εἰς θάνατον ἤ εἰς ἰσόβια δεσμὰ τὸν κάνῃ 5 χρόνια, δὲν θὰ ὑπάγεται εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς ἀναστολῆς;

§516Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Διατί δὲν μᾶς λέγετε ποίας τροπολογίας δέχεσθε καὶ ποίας ὄχι;

§517Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ καὶ κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ 1948 τὸ ΝΑʹ ψήφισμα......

§518Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τί, προστίθενται νέα ἄρθρα δηλαδή;

§519Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὅταν ἠρχίσαμεν τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων σηκώθηκαν ὅλοι οἱ συνάδελφοι καὶ κάθε ἕνας ἤθελε τὴν τροπολογίαν του.

§520Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ προσθέσωμεν νέα ἄρθρα;

§521Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου ἔχουσι ψηφισθῆ καὶ εἴπομεν, ὅτι μετὰ ταῦτα θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐξέτασιν ἑκάστης τῶν τροπολογιῶν.

§522Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸ ἔτος 1948 καὶ ἐν ᾧ χρόνῳ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀποκορύφωσιν τῆς ἀνταρσίας, πολὺ ὀρθῶς διὰ τοῦ ΝΑʹ ψηφίσματος ἐθεσπίσθη νὰ ἀφαιρεθοῦν βαθμοὶ ἀπὸ ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι εἶχον μετάσχει εἰς τὴν ἀνταρσίαν. Ἐγένοντο ὅμως καταχρήσεις ἐκ τῆς τοιαύτης διατυπώσεως τοῦ ΝΑʹ ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ἔλεγεν, ὅτι «... (ἀναγινώσκει)...». Ἐκπίπτουν δηλαδὴ τοῦ βαθμοῦ των δι’ ἀποφάσεως Συμβουλίου, τοῦ ὁποίου αἱ ἀποφάσεις εἶναι ἀνέκκλητοι, μὴ δυνάμεναι νὰ προσβληθῶσιν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ τὸν αἰτιολογικὸν λόγον τῆς ὑποβαλλομένης τροπολογίας. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 ὁρίζεται, ὅτι «... (ἀναγινώσκει)...». Δηλαδὴ ἐὰν ὁ στερηθεὶς τοῦ βαθμοῦ του ἀξιωματικός, εἶχε τὸ εὐτύχημα νὰ παραπεμφθῇ ἐνώπιον Ποινικοῦ Δικαστηρίου διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ, τότε ἐπήρχοντο αἱ συνέπειαι τοῦ ἄρθρου 2 καὶ ἐπανέκτα τὸν βαθμόν. Ἀλλ’ ἄπειροι ἀξιωματικοὶ δὲν εἶχον τὸ εὐτύχημα, ἐπειδὴ δὲν εἶχον πράξει τι ἐναντίον τῆς τάξεως, νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὰ Δικαστήρια. Καὶ τοῦτο εἶναι σχεδὸν ὁ κανών. Ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ λόγου τούτου στηρίζεται ἡ τροπολογία μας, ὅτι ἐφ’ ὅσον οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ δὲν κατεδικάσθησαν, νὰ ἀνακτήσουν τὸν βαθμόν των. Ἡ τροπολογία αὕτη ἔχει ὡς ἑξῆς... «... (ἀναγινώσκει)....».

§523Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει καταδίκη.

§524Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν εὑρίσκονται ἐν ἐκτοπίσει, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἀξιωματικῶν ἐλευθέρων.

§525Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται περὶ ἀξιωματικῶν ἐκτοπισμένων, ἀλλὰ περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐστερήθησαν τοῦ βαθμοῦ των καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ τῶν δικαιωμάτων συντάξεως. Καὶ ὅπως ἐξήγησεν ὁ κ. Τούντας, ἐὰν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶχον τὸ εὐτύχημα νὰ παραπεμφθοῦν εἰς δίκην καὶ νὰ ἀθωωθοῦν, ἐλάμβανον τὸν βαθμόν των καὶ τὴν σύνταξίν των. Ἐν τούτῳ ὑπάρχει ἕνα κενὸν εἰς τὸ ΝΑʹ ψήφισμα. Διὰ τῆς προτεινομένης διατάξεως, ἥτις ἐνεκρίθη καὶ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, λέγομεν, ὅτι οὗτοι ἐπανακτοῦν τὸν βαθμόν των. Ὀφείλω ἀκόμη νὰ κάμω καὶ τὴν διευκρίνησιν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ οὐδεμίαν οἰκονομικὴν συνέπειαν ἔχει. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ οἰκονομικὴν συνέπειαν καὶ διότι δὲν ἀναφέρεται, ἀλλὰ καὶ διότι καὶ ἐὰν ἀκόμη ἀνεφέρετο, ὅτι λαμβάνουν τὴν σύνταξίν των, ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος δὲν εἶναι συνταξιοδοτικὸς καὶ δὲν ἐπέρασεν ἀπὸ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, πάλιν δὲν θὰ ἰσχύῃ. Ἄρα θεωρητικήν, ἀλλὰ ἠθικὴν καὶ ἐπιβεβλημένην ἱκανοποίησιν δίδομεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ἀπομένει ἀνοικτὸν τὸ θέμα τῆς συντάξεως, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις συντόμως θὰ ὑποβάλῃ σχέδιον νόμου καὶ διὰ τὸ θέμα τοῦτο. Διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νά γίνῃ ἄλλως.

§526Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐτέθη τῷ ὄντι κατόπιν προτάσεως, μόνον διὰ τοὺς καταδικασθέντας καὶ οὐχὶ διὰ τοὺς μὴ καταδικασθέντας.

§527Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἰδία μὲ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἡ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀναφέρει «ἀφ’ ἧς ἰσχύσῃ ὁ νόμος».

§528ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§529Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Βουλὴ ἠσχολήθη ἐπὶ 10ωρον καὶ ἐψήφισεν μέτρα εἰρηνεύσεως διαφόρων κατηγοριῶν ἁμαρτησάντων καὶ ἐναντίον τῆς Πατρίδος καὶ ἐναντίον πολιτῶν. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κλείσῃ ἡ συζήτησις περὶ τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως. Ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν ἐνθυμηθῇ, τὴν στιγμὴν αὐτήν, ὅτι εἷς γέρων 85 ἐτῶν, ὁ ὁποῖος προσέφερεν Ἐθνικὰς ὑπηρεσίας ἐπὶ 50 χρόνια, αὐτὴν τὴν ὥραν εἶναι ἐξόριστος εἰς ἕν μοναστῆρι τῆς Μιτυλήνης, μόνον καὶ μόνον, διότι ἤθελε νὰ ἐμμείνῃ εἰς τὴν πατρῷαν παράδοσιν τῆς Ἐκκλησίας.

§530Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ταλαιπωρήσητε τὴν Βουλήν. Θὰ φέρωμεν προσεχῶς ἄλλο νομοσχέδιον περὶ θρησκευτικῆς εἰρηνεύσεως καὶ ἐκεῖ θὰ ἴδωμεν τί θὰ γίνῃ.

§531Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ 1935, Κύριοι βουλευταί, ἐξεδόθη μία ἀπόφασις δικαστηρίου ἐκκλησιαστικοῦ, ἡ ὁποία κατεδίκαζεν εἰς 5ετῆ ἐξορίαν τρεῖς ἀνωτέρους κληρικούς, Τὸ 1935 ἐξετελέσθη ἡ ἀπόφασις αὕτη διὰ τρεῖς μῆνας καὶ κατόπιν ἀνεκλήθη αὕτη καὶ ἔμειναν αὗτοι ἐπὶ 17 χρόνια ἐλεύθεροι καί, τὸ 1950, ἐνεθυμήθη ἡ Πολιτεία καὶ ἡ Ἐκκλησία νὰ τοὺς ἐξορίσῃ. Μεταξὺ τούτων εἶναι καὶ εἷς γέρων 85 ἐτῶν. Ἐὰν ἡ Βουλὴ, ἡ ὁποία ἐψήφισε τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως, θέλῃ, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰς φυλακές, ἂς εὑρίσκωνται, ἀλλὰ ἐγώ, εἶμαι ὑποχρεωμένος, σὰν δημοκρατικὸς καὶ φιλελεύθερος ἄνθρωπος, σὰν ἄνθρωπος, ποὺ πιστεύει εἰς τὴν εἰρήνευσιν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, διότι ἡ περαιτέρω κράτησις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν δημιουργεῖ Ἐθνικοὺς κινδύνους καὶ ἔχει ὑποχρέωσιν καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐκκλησία νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργοῦμεν αὐτὴν τὴν ἐποχὴν θέματα. Πρέπει νὰ προσέξῃ πολὺ καλὰ ἡ Κυβέρνησις, νὰ κλείσῃ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, τῶν ἐξορίστων καὶ τῶν καταδικασμένων Ἀρχιερέων. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν μὲ πολλοὺς συναδέλφους ὑπεγράψαμεν μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας παραγράφονται τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἀδικήματα, μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν τριῶν αὐτῶν ἀνθρώπων. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ἐπισημάνω τοὺς Ἐθνικοὺς κινδύνους ἐκ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, νὰ χαρίζωνται ποιναὶ δοσιλόγων, κακούργων καὶ ἐγκληματιῶν, καὶ νὰ ἀνέχεται ἡ Βουλὴ νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι 85 ἐτῶν εἰς τὰς φυλακάς.

§532Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν σας.

§533Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ἐπανέρχομαι ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ὑποδίκων. Κύριοι βουλευταί, ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη. Πρόκειται περὶ μιᾶς κατηγορίας πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταδικασθῆ διὰ πράξεις, διὰ τὰς ὁποίας ἔχουν ἀπαλλαγῆ, δι’ ἄλλης ἀποφάσεως. Ἐγγύησις τοῦ γεγονότος τούτου εἶναι, ὅτι δὲν πρόκειται οὗτοι νὰ ἀπαλλαγοῦν συλλήβδην, ἀλλὰ δι’ ἀποφάσεων τῶν Εἰσαγγελέων τῶν Ἐφετῶν ἢ...

§534Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Πρόκειται περὶ ὡρισμένων κρατουμένων, οἱ ὁποῖοι εἶχον δύο δικογραφίας, μίαν διὰ παράβασιν τοῦ Γʹ ψηφίσματος καὶ μίαν διὰ τὸν 509 νόμον. Πέρασαν διὰ τὸν 509 καὶ ἀπηλλάγησαν, θὰ περάσουν καὶ διὰ τὸ Γʹ ψήφισμα, θὰ παρουσιάσουν τὴν ἀπαλλαγήν των διὰ τὸν 509 καὶ ἀναμφισβητήτως, θὰ ἀπαλλαγοῦν. Ἐὰν νομίζητε, ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν μίαν εὐχέρειαν εἰς αὐτούς, νὰ κάμουν μίαν προσωρινὴν διακοπὴν τῆς προφυλακίσεώς των. Ἡ προβλεπομένη ποινὴ εἶναι μείζων τῆς εἱρκτῆς. Ἐδῶ δίδομεν τὴν εὐχέρειαν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ἔχει ἐκδοθῆ ἀθωωτικὴ ἀπόφασις. Ὑπάρχει οὐσιαστικὸν δεδικασμένον, τὸ ὁποῖον θὰ κριθῇ εἰς τὸ Δικαστήριον.

§535Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἐπεθύμουν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Ὅπως ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸ μοναδικὸν προϊὸν τῆς Λέσβου εἶναι τὸ λάδι. Κατὰ τὴν κατοχὴν οἱ κατακτηταὶ εἶχον ἀποφασίσει νὰ συγκεντρώσουν τὸ προϊὸν τοῦτο διὰ λογαριασμόν τους καὶ ἀνέθεσαν εἰς ὡρισμένους δοσιλόγους συνεργάτας των τὴν συγκέντρωσιν. Πράγματι ἐγένετο συγκέντρωσις ἐλαίου ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, ἐκ τῆς ὁποίας συγκεντρώσεως ὁ πληθυσμὸς ἐζημιώθη τεράστια ποσά, διότι ἐπληρώνετο εἰς τὴν τιμὴν τῆς διατιμήσεως καὶ μὲ χάρτινες δραχμὲς κατοχῆς. Ὅταν ἔφυγαν οἱ Γερμανοὶ ἄφησαν εἰς χεῖρας τῶν δοσιλόγων συγκεντρωτῶν τὰς ἀποθήκας των αἱ ὁποῖαι ἦσαν γεμάτες λάδι. Αἱ στρατιωτικαὶ ἀρχαί, καὶ συγκεκριμένως ὁ Ἱερὸς Λόχος, πρὸ τοῦ λιμοῦ, τὸν ὁποῖον ἀντεμετώπιζεν ὁ πληθυσμός, διέταξε τὸ ἄνοιγμα τῶν ἀποθηκῶν αὐτῶν καὶ ἐμοίρασε τὸ λάδι εἰς τοὺς κατοίκους. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι οἱ συγκεντρώσαντες τὸ λάδι δοσίλογοι, ἀφοῦ ἐδικάσθησαν ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου δοσιλόγων καὶ κατεδικάσθησαν ἐπὶ ἠθικῇ ἀναξιότητι, ὅταν ἐξῆλθον τῶν φυλακῶν ἤγειρον ἀξιώσεις ἀποζημιώσεως ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων καὶ ἔνιοι τούτων ἐπέτυχον καὶ καταδικαστικὰς ἀποφάσεις. Τὰ ποσὰ δὲ τὰ ὁποῖα ζητοῦν οὗτοι εἶναι τεράστια. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ φερόμενοι ὡς ὑπεύθυνοι νὰ πληρώσουν τοιαύτας ἀποζημιώσεις δεδομένου ὅτι ἦσαν ἐκτελεσταὶ τῶν διαταγῶν τῆς Στρατιωτικῆς Διοικήσεως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Κατέθεσα λοιπὸν μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «..... ........ (ἀναγινώσκει)........»

§536Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται περὶ ἰδιωτικῆς διαφορᾶς ἡ ὁποία δὲν ἔχει θέσιν εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον.

§537Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει δικαιότερον θέμα καὶ παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ κ. Μπακοπούλου νομίζω ὅτι ἔχει τὴν θέσιν του ἐδῶ, διότι εἶναι κοινωνικὸν θέμα καὶ προκαλεῖ τεραστίαν ἀναστάτωσιν.

§538Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον ἐδάφιον τῆς τροπολογίας νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἐνδοιασμὸς εἰς τὴν ἀποδοχήν του. Ὡς πρὸς τὰς ἄλλας ὅμως παραγράφους τὸ πρᾶγμα εἶναι λεπτότερον διότι ὑπάρχουν τελεσίδικοι ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας δὲν δυνάμεθα νὰ προσβάλωμεν Νὰ σταματήσωμεν λοιπὸν εἰς τὸ πρῶτον μέρος τῆς τροπολογίας.

§539Α. ΠΑΛΛΗΣ. Ὁμοθύμως ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι ἀποτελεῖ δικαιότατον αἴτημα.

§540Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό, κ. συνάδελφε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λύσωμεν ἀστικὰς διαφορὰς διὰ τοῦ νομοσχεδίου περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἐὰν δέχεται νὰ περιληφθοῦν διατάξεις εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, αἱ ὁποῖαι θὰ καταργοῦν ὑποθέσεις αἱ ὁποῖαι ἐκκρεμοῦν ἐνώπιον τῶν ἀστικῶν Δικαστηρίων. Καὶ τὸ Σύνταγμα τὸ ἀπαγορεύει.

§541Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Πρόκειται περὶ εἰδικῶν ἰδιωτικῶν ἀπαιτήσεων, ἡ ρύθμισις τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως.

§542Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἐγείρωμεν καὶ ἡμεῖς ἀξιώσεις. Διότι καὶ ἡμῶν οἱ συμμορῖται μᾶς ἐπῆραν τὴν περιουσίαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς.

§543Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἄν καὶ δὲν ὑπάρχῃ οὐσιαστικὴ ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς τροπολογίας, ἐν τούτοις νομίζω ὅτι δὲν ἔχει θέσιν εἰς τὸ παρὸν νομοθέτημα.

§544Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, κ. συνάδελφοι, θὰ κατατεθῇ σχετικὸν νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ δύναται νὰ περιληφθῇ παρομοία διάταξις. Ὑπάρχουν δύο αὐτοτελῆ θέματα ποὺ ἀφοροῦν ὑπηκόους ξένων κρατῶν, οἱ ὁποῖοι εὐθύνονται δι’ ἀδικήματα προερχόμενα ἐκ τῆς ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ὑπηκόων ξένων κρατῶν μετὰ τῶν ὁποίων εὑρισκόμεθα ἤδη εἰς ἐμπορικὰς σχέσεις, τὸ γενικώτερον συμφέρον μᾶς ἐπιβάλλει νὰ παράσχωμεν τὴν εὐχέρειαν τῆς ἐπανεξετάσεως τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν εἴτε διὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀναθεωρήσεως, εἴτε διὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀνακοπῆς. Συμφέροντα, γενικώτερα ἐπιβάλλουν τὴν ἀποδοχὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§545ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§546Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐπίσης, δέχομαι τροπολογίαν, δυνάμει τῆς ὁποίας παραγράφονται τ’ ἀδικήματα τὰ διαπραχθέντα διὰ τοῦ τύπου.

§547Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ παραγραφὴ νὰ ἰσχύσῃ μόνον διὰ τὰ ἀδικήματα τὰ τελεσθέντα μέχρι 31–12–51.

§548Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Μάλιστα. Κατόπιν εἶναι κάτι ἄλλα ἀδικήματα ἀξιωματικῶν ἐν ἐνεργείᾳ, ὑπαξιωματικῶν καὶ πολιτῶν μεταβάντων εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ ἐπανελθόντων ἐξ αὐτῆς.

§549ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Διὰ λαθρεμπορίαν; Ὄχι.

§550Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Παρακαλῶ, κύριοι βουλευταί, ὅπως δεχθῆτε διάταξιν δυνάμει τῆς ὁποίας ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ παλαιὸν καθεστώς, σχετικῶς μὲ τὰς ἀγροτικὰς φυλακὰς προκειμένου περὶ τοῦ εὐεργετικοῦ ὑπολογισμοῦ τῶν ἡμερῶν ἐργασίας τῶν εἰς αὐτὰς ἐργαζομένων καταδίκων. Κάμνω δὲ καὶ κατηγορηματικὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀφορᾷ τὰς κοινὰς ἀγροτικὰς φυλακὰς καὶ δὲν περιλαμβάνει τὰς φυλακὰς Γυάρου.

§551ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή.

§552Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τῆς τροπολογίας, καὶ ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἐπεκταθῇ τὸ εὐεργέτημα καὶ εἰς τοὺς κρατουμένους εἰς τὰς φυλακὰς Γυάρου, τοὐναντίον, μάλιστα, θέλω νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς αὐτούς. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι ἐνῷ εἰς τὰς ἀγροτικὰς φυλακὰς οἱ κατάδικοι μεταφέρονται ἐκεῖ ἐπὶ τῇ αἰτήσει των, ἀκριβῶς διὰ νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μεταφέρονται εἰς τὰ Γιοῦρα δὲν μεταφέρονται ἐπὶ τῇ αἰτήσει των, ἀλλὰ μόνον ἀναγκαστικῶς καὶ συνεπῶς τὸ πρᾶγμα προσλαμβάνει τὴν μορφὴν τῆς καταναγκαστικῆς ἐργασίας.

§553Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Σᾶς πληροφορῶ ὅτι εἰς τὰ Γιοῦρα σήμερον δὲν ὑπάρχει ὑποχρεωτικὴ ἐργασία.

§554Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὅπως καὶ εἰς τὰς ἄλλας φυλακὰς εἶναι ἐθελουσία ἡ ἐργασία, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον πρέπει νὰ γίνῃ ἐθελουσία ἡ ἐργασία καὶ εἰς τὰς φυλακὰς τῶν Γιούρων. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὑποθέτω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ καμμία ἀντίρρησις. Συνεπῶς θὰ πρέπει εἰς τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἔχετε, νὰ περιληφθῇ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ ὅτι τῶν εὐεργετημάτων τοῦ ὑπολογισμοῦ τοῦ χρόνου ἐργασίας δύνανται νὰ ἐπωφεληθοῦν καὶ οἱ παραμένοντες εἰς τὰς φυλακὰς Γιούρων, ἐπὶ τῇ αἰτήσει των. Ἐφόσον θὰ γίνῃ δεκτὴ αὐτὴ ἡ τροπολογία, δὲν θὰ ἠμπορεῖ ὁ διοικητὴς τῶν φυλακῶν τῶν Γιούρων νὰ τοὺς βάλῃ στοιχηδὸν καὶ μὲ τὸν βούρδουλα νὰ τοὺς πηγαίνῃ νὰ ἐργάζωνται.

§555Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Οὐδεὶς θὰ ἐργασθῇ ὑποχρεωτικῶς εἰς τὰ Γιοῦρα.

§556Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐδῶ λέγετε τὸ ἑξῆς: «Ἡ Ἐπιτροπὴ δύναται......... (ἀναγινώσκει).........».

§557Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι ἡ παλαιὰ διάταξις ἡ ὁποία ἐπανεφέρεται ἐν ἰσχύϊ.

§558Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Θὰ τοὺς ἀφαιρέσετε καὶ θὰ τοὺς ὑπολογίσετε τὰς ἐργασίμους ἡμέρας. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία ὡς ἔχει).

§559Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἰς τὴν Κρήτην εἶχε γίνει μία εἰδικὴ παραγραφὴ ἀδικημάτων καὶ βάσει νόμου εἶχε καθορισθῆ, ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς δύναται νὰ κάμῃ ὡρισμένας ἐξαιρέσεις. Ἐκ μέρους Κρητῶν Βουλευτῶν ἔχει ὑποβληθῆ ἡ ἑξῆς τροπολογία: «... (ἀναγινώσκει)...».

§560Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτοὶ ἐπετράπη νὰ κριθοῦν ἀπὸ μίαν τριμελῆ ἐπιτροπήν.

§561Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ Εἰσαγγελεὺς νὰ θεωρήσῃ μερικοὺς ἐπικινδύνους.

§562Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅταν ἔγινε αὐτὸς ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ἦτο γενικὴ ἄφεσις ἁμαρτιῶν καὶ περιελάμβανε ὅλα τὰ ἀδικήματα τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου, εἴπομεν νὰ ὑπάρξῃ μία ἀσφαλιστικὴ δικλεὶς καὶ ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ δικαστοῦ, ὅσοι θεωροῦνται ἐπικίνδυνοι νὰ μὴν ἀπολαμβάνουν τῶν εὐεργετημάτων. Ἐὰν αὐτοὶ εἶναι ἐπικίνδυνοι, δὲν θὰ ἔπαυσαν νὰ εἶναι ἐπικίνδυνοι. Ἄς ὑπαχθοῦν εἰς τὰ λοιπὰ εὐεργετικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ψηφίζομεν σήμερον.

§563Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ δευτέρα κρίσις δὲν βλάπτει.

§564Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Ἔχω μίαν τροπολογίαν διὰ μερικὰ ἀσήμαντα ἀδικήματα. Ὑπὸ τῶν ἐκτάκτων Στρατοδικείων κατεδικάσθησαν πολλάκις ἄνθρωποι διότι δὲν ἐδήλωσαν τὴν κατοικίαν των, ἢ ἐπλαστογράφησαν τὴν ταυτότητά των ἢ τὴν παρεποίησαν. Εἶναι ἀδικήματα συναφῆ πρὸς τὰ ἀδικήματα τοῦ Γʹ Ψηφίσματος. Ἡ ποινὴ ἡ ὁποία ἐπεβλήθη εἶναι ποινὴ φυλακίσεως. Ὑπάρχουν μερικὰ ἀδικήματα πλαστογραφίας εἰς βαθμὸν πλημμελήματος. Περὶ αὐτῶν ὁμιλῶ καὶ ὄχι διὰ τὰ βαρύτερα. Ἡ τροπολογία εἶναι ἡ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....»

§565ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§566Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Καταλαβαίνετε τί φόρτος ἐργασίας θὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Πρέπει νὰ ἀπασχοληθοῦν πολλοὶ ἄνθρωποι. Ἡ καλὴ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου ἐπιβάλλει καὶ ἐπιτόπιον ἐξέτασιν εἰς τὰς φυλακάς. Ἔχομεν ἐν συνόλῳ 17 χιλιάδας κρατουμένους ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν ὁ νόμος. Θέλω ἀπὸ τὴν Βουλὴν, σὲ 6 ἢ 8 μῆνας ποὺ προβλέπω ὅτι θὰ εἶναι ὁ φόρτος τῆς ἐργασίας, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ θέσω μίαν διάταξιν, ὥστε διὰ συμβάσεως νὰ προσληφθῇ ἕνας εἰδικὸς σύμβουλος, ὁ ὁποῖος νὰ δύναται νὰ ἀσκῇ τὰς ἁρμοδιότητας ποὺ ἔχει καὶ ὁ Γενικὸς Γραμματεύς. Ἐὰν γίνουν δύο–τρία τμήματα τῶν ἐπιτροπῶν νὰ εἶναι ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν του.

§567ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα!

§568Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρόεδρος τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου ἔλαβον γνῶσιν μιᾶς περιπτώσεως, διὰ τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποβάλλει τροπολογίαν ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς. Ἐπρόκειτο περὶ συναδέλφου ὁ ὁποῖος ἐπολέμησεν εἰς τὴν Ἀλβανίαν καὶ ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον του ὡς ἀξιωματικὸς πάντοτε ἐνόρκως. Μετέβη κατόπιν ἐγκρίσεως τῆς στρατιωτικῆς ἡγεσίας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐκεῖ ἠσθένησε. Ὁ ἰατρὸς τῆς πρεσβείας δὲν μετέβη εἰς τὸ νοσοκομεῖον διὰ νὰ πιστοποιήσῃ τὴν νόσον ἀλλὰ μετέβη εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἀξιωματικοῦ καὶ ἀνέφερεν ὅτι οὗτος δὲν ἦτο ἀσθενής, ἐνῷ ἔχει ἀποδειχθῆ ὅτι ἦτο πράγματι ἀσθενής. Βάσει αὐτοῦ τὸ Στρατοδικεῖον τὸν κατεδίκασε εἰς θάνατον. Βάσει δὲ αὐτοῦ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπανέλθῃ. Ἐφόσον λαμβάνομεν μέτρα προστασίας δι’ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι διέπραξαν ἐγκλήματα, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον καὶ ἠθικὸν νὰ μὴ ληφθῇ καὶ δι’ αὐτὸν ἕνα μέτρον.

§569Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ ἀναθεωρητικόν.

§570Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 διὰ τὴν περίπτωσιν 4 ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν εἰς μίαν ποινὴν ἄγνωστον εἰς τὸν τόπον, εἰς τὴν ποινὴν τῆς ὑπερορίας ἐκτὸς τῶν συνόρων. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν εἴχατε δεχθῆ πρὸ τῶν Χριστουγέννων. Ζητοῦμεν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ κριθοῦν ἀπὸ τὸ Ἐφετεῖον. Δὲν εὑρίσκομεν ὅτι ὑπάρχει τίποτε τὸ δικαιότερον. Ἰδοὺ πῶς ἔχει ἡ τροπολογία: «... (ἀναγινώσκει)»

§571Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτὴν πέραν αὐτῆς ὅμως οὐδεμίαν ἄλλην.

§572Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν πταίω ἐγὼ ἐὰν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω τὴν 4ην πρωϊνὴν ὥραν. Ὀφείλω νὰ κατατοπίσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ ἑνὸς θέματος οὐσιώδους καὶ αὐτὴ ἂς ἀποφασίσῃ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 9 παράγρ. 3 τοῦ ψηφισθέντος ἤδη σχεδίου νόμου, δίδεται ἄφεσις ἁμαρτιῶν διὰ πᾶν ἀδίκημα πραχθὲν παρ’ αὐτῶν καὶ εἰς τοὺς δράσαντας διὰ τὴν καταστολὴν τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος. Αἱ ὁμάδες τῶν δρασάντων κατὰ τῆς ἀνταρσίας ἔδρασαν παράλληλα καὶ κατὰ φιλησύχων πολιτῶν καὶ οἰκονομικῶν ὀργανώσεων. Τοιαῦται ὀργανώσεις ποὺ ὑπέστησαν τὴν δρᾶσιν τῶν ὁμάδων τούτων ὑπῆρξαν καὶ οἱ Συνεταιρισμοὶ καὶ αἱ Ἑνώσεις Συν]σμῶν τῆς ὑπαίθρου. Εἴτε ἑκουσίως, ἵνα βοηθήσουν τὸν ἀγῶνα, εἴτε βίᾳ ὑπὸ τὸ κράτος τῆς δυνάμεως τῶν Ὁμάδων, αἱ Συν]στικαὶ Ὀργανώσεις ἀνεμίχθησαν. Παλαιὰ ὑποδήματα ποὺ ἔφεραν αἱ Ὀργανώσεις διὰ τὰ μέλη των διετέθησαν ὑπὲρ τῶν ἀνδρῶν τῶν Ὁμάδων ἢ τῶν οἰκογενειῶν των. Ἀπόδειξις δὲν ἐδόθη καμμία, διότι δὲν ἐπρόκειτο ποτὲ νὰ πληρωθῇ τὸ ἀντίτιμον αὐτῶν. Καὶ φυσικὰ εἰς τὰ βιβλία διὰ τὴν λογιστικὴν τάξιν, ἐφέροντο χρεωμένοι οἱ διοικοῦντες τὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις. Γεωργικοὶ ἑλκυστῆρες (τρακτὲρ) τῶν Ἑνώσεων κατελήφθησαν καὶ ὤργωσαν ἀγροὺς τῶν Ὁμάδων, ἢ τῶν διοικούντων αὐτάς. Ἡ καύσιμος ὕλη ἐφέρετο χρεωμένη εἰς τοὺς διοικοῦντας τὰς Ἑνώσεις. Διὰ ταξίδια ἰσχυρῶν τῆς ἡμέρας ἐχρησιμοποιήθησαν αὐτοκίνητα τῶν Ἑνώσεων καὶ ἡ καύσιμος ὕλη ἐβάρυνε καὶ πάλιν λογιστικῶς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν Ἑνώσεων. Ἀκόμη μέσα εἰς τὴν πλατεῖαν Θεσσαλικῆς πόλεως, εἷς τῶν Ἀρχηγῶν Ὁμάδος ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Συν]σμῶν καὶ τῷ κατέβαλε ποσὸν 14.000.000 δραχμῶν, χωρὶς καμμίαν ἀπόδειξιν. Χρεῶσται καὶ αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ λογιστικῶς φέρονται οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἑνώσεως. Καίτοι οἱ διοικοῦντες τὰς Ἑνώσεις δὲν ὀφείλουν οὐσιαστικῶς τίποτε, δὲν ζητῶ νὰ τοὺς ἀπαλλάξητε ἀπὸ τὴν ἀστικὴν εὐθύνην. Τὸ τίμημα τῶν ἀνωμαλιῶν ποὺ σᾶς ἀνέφερα ἔχουν οὗτοι καταβάλει ἢ καὶ κατὰ τὸ μέγιστον μέρος αὐτοῦ. Ἀλλὰ τοπικοὶ τῶν ἀντίπαλοι ἢ καὶ στενὴ ἀντίληψις τῆς ὑπηρεσίας ζητοῦν ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους αὐτοὺς τῶν Ἑνώσεων καὶ ποινικὰς εὐθύνας. Καὶ ὅταν ἡ Βουλὴ αὐτὴ ἦλθε καί, ὀρθῶς, ἔδωσεν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν πρὸς πάσας τὰς πλευρὰς καὶ εἰς ἀδικηθέντας, ἀλλὰ καὶ εἰς ἀδικήσαντας νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ διέπραττεν ἀδικίαν καὶ σκληρότητα πρὸς τὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις ἄν ἄφηνεν εἰς αὐτὰς νὰ διαιωνισθῇ ἡ ταραχὴ τῶν ποινικῶν δικῶν καὶ ἀντεγκλήσεων. Ἐνῷ ψηφίζομεν τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως τῆς χώρας, ἂς ὁρίσῃ ἡ Βουλὴ νὰ διεξαχθῇ οἱοσδήποτε πραγματικὸς διαχειριστικὸς ἔλεγχος, εἴτε ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, εἴτε ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, καὶ ἂν προκύψῃ πραγματικὴ ὀφειλὴ νὰ κληθοῦν οἱ ὑπόλογοι νὰ πληρώσουν. Ἀλλὰ μὴ ζητεῖτε ποινικὰς κυρώσεις δι’ ἐκβιάσεις καὶ ἐκνόμους ἄλλας ἐνεργείας, τῶν ὁποίων τὰ θύματα ὑπῆρξαν αἱ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις, ἐνῷ οἱ θῦται εὐεργετοῦνται διὰ τοῦ νόμου καὶ ἀπαλλάσσονται τῶν ποινῶν. Εἰσηγοῦμαι λοιπὸν μίαν τροπολογίαν παραγράφουσαν τὰς διαχειριστικὰς αὐτὰς ἀνωμαλίας, τὰς γενομένας κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριακοῦ πολέμου καὶ ὡς συνέπεια αὐτοῦ τὰς ἀστικὰς εὐθύνας νὰ τὰς διατηρήσητε.

§573Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Ἔχουν ἐκμεταλλευθῆ ὁλόκληρον τὴν περιουσίαν τῆς Ἑνώσεως. Εἰς τὴν Λάρισαν ἔχει δημιουργηθῆ ἕνα τεράστιον ζήτημα.

§574Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὁ κ. Χατζηγιάννης δὲν ζητεῖ ἀπαλλαγὴν τῆς ἀστικῆς εὐθύνης, ζητεῖ, νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὰς ποινικὰς εὐθύνας.

§575Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων ἔχουν τὴν πλειοψηφίαν καὶ ἐζήτησαν νὰ χαριστοῦν τὰ χρήματα. Τὴν πλειοψηφίαν αὐτὴν τὴν ἔχουν μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ΤΕΑ καὶ ΜΕΑ.

§576Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι παρὰ τὴν ὥραν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὴν 20ὴν Ἰανουαρίου 1952 ἔγινεν εἰς τὴν Λάρισαν τριήμερος Γενικὴ Συνέλευσις τῶν ἐκπροσώπων τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Ἀπὸ τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ σᾶς ἀναφέρω χαρακτηριστικάς τινας περικοπάς. Οὕτω βεβαιοῦται εἰς αὐτὰ ὅτι ἔλαβον αἱ ἐθνικαὶ ὁμάδες εἴδη ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν καὶ βεβαιοῦται ἀπὸ τοὺς ἰδίους, οἱ ὁποῖοι παρέδωκαν τὰ ἄρβυλα εἰς τάς ὁμάδας. Ἐπίσης βεβαιοῦται ἡ χρησιμοποίησις τῶν ἑλκυστήρων καὶ τῶν αὐτοκινήτων τῶν Ἑνώσεων ἀπὸ τὰς Ἐθνικὰς Ὁμάδας. Βεβαιοῦται ἐπίσης ὅτι τὸ ὅλον θέμα ἐτέθη εἰς ψηφοφορίαν καὶ ὑπὲρ τῆς προτάσεως ἥτις ἀπαλλάσσει τοὺς φερομένους ὡς χρεώστας συμβούλους τῆς Ἑνώσεως ἐψήφισαν 61· ἐναντίον ἐψήφισαν μόνον 27, ἕν λευκὸν καὶ ἕν ἄκυρον ψηφοδέλτιον.

§577Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Τότε νὰ τοὺς ἀπαλλάξουν τὰ ποινικὰ Δικαστήρια.

§578Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ὑπάρχει ὅμως μέχρι τῶν δικῶν ἡ ταλαιπωρία τῆς ὑποδικίας. Ἡ Γενικὴ Συνέλευσις τοὺς ἀπήλλαξεν ἀπὸ τὴν ἀστικὴν εὐθύνην. Ἐγὼ σᾶς λέγω νὰ παραμείνῃ αὐτή. Ἀλλ’ ἀφοῦ ἀνοίξαμε τὰς φυλακὰς δι’ ὅλους τοὺς δράσαντας κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος, ἂν εἶσθε δίκαιοι, καὶ εἶσθε, δὲν θὰ ἀφήσετε μόνον τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῶν χωρικῶν ἐκπροσώπων τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων, ποὺ ὑπῆρξαν τὰ θύματα εἰς τὴν περίοδον αὐτήν. Ὁ κ. συνάδελφος ἀντιλέγων, εἶναι θῦμα εἰσηγήσεων τῆς μειοψηφίας, ἡ ὁποία φυσικὸν εἶναι νὰ ἐπιδιώκῃ τὴν ἐξουσίαν τῆς Ἑνώσεως. Ἀλλ’ ἡ Βουλή, ἥτις ὑπῆρξε πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν τόσον γενναιόδωρος ὀφείλει νὰ μὴ μείνῃ ἀδιάφορος ἐδῶ.

§579Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νὰ παραμείνῃ ἡ ἀστικὴ εὐθύνη καὶ νὰ ἀπαλλαγοῦν τῆς ποινικῆς.

§580Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐφόσον ἡ Βουλὴ ἔχει ἀντίρρησιν, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν.

§581Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἐπὶ τῶν 90 Προέδρων τῶν Συνεταιρισμῶν τοῦ τόπου μου, οἱ 61 οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν τὴν ἀπαλλαγήν, εἶναι διεφθαρμένοι, πρᾶγμα ἀπαράδεκτον, τότε ἐγὼ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπελπισθῶ διὰ τὸν τόπον μου. Ἀλλ’ ἐὰν οἱ 61 αὐτοὶ ἀντιπρόσωποι, ἔχοντες ἄμεσον τὸν ἔλεγχον καὶ τῶν ὁμοχωρίων των συνεταίρων, εἶναι κέρβεροι τῶν συμφερόντων τοῦ χωριοῦ καὶ τῆς Ἑνώσεως, ἡ ψῆφος ποὺ ἔδωσαν μὲ τόσον ὀγκώδη πλειοψηφίαν μαρτυρεῖ τὴν ἰδικήν των καὶ τὴν κοινὴν συνείδησιν διὰ τὸ δίκαιον τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τὰς εὐθύνας τῶν ἐκπροσώπων τῆς Ἑνώσεως. Καὶ οὔτε θὰ ἤμην ἐγὼ ὁ ἐνδεδειγμένος νὰ ἔλθω νὰ ὁμιλήσω ὑπὲρ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς.

§582Γ. ΔΟΞΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ πᾶνε εἰς τὰ Δικαστήρια.

§583Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Εἶναι ἀπαράδεκτον εἰς τὸν νόμον περὶ εἰρηνεύσεως νὰ προστεθῇ διάταξις ὑπὲρ τῶν καταχραστῶν τῶν Ἑνώσεων. Τοῦτο θὰ εἶναι μέγα στῖγμα τοῦ νόμου.

§584Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Χατζηγιάννην, ἀφοῦ ὑπάρχει τοιαύτη ἀντίρρησις νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς τροπολογίας. Δηλῶ δέ, ὅτι ἐντὸς τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος θὰ ἔλθῃ σχετικὸν νομοσχέδιον διὰ τὰς οἰκονομικὰς ἀνωμαλίας τῆς περιόδου αὐτῆς καὶ θὰ ρυθμίσωμεν ἐκεῖ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ἀλλὰ καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον, διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῇ τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον νὰ ἀφήσωμεν τὴν περίπτωσιν νὰ τὴν ρυθμίσωμεν εἰς τὸ εἰδικὸν νομοσχέδιον ποὺ θὰ κατατεθῇ λίαν προσεχῶς.

§585Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Λυποῦμαι, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔδωσε τὴν σοβαρότητα ποὺ ἔπρεπεν εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ζορμπᾶ διὰ τὸ παλαιοημερολογητικόν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§586Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὀφείλω νὰ εὐχαριστήσω τοὺς κυρίους συναδέλφους διὰ τὴν συμβολὴν των εἰς τὴν ἐπιψήφισιν ἑνὸς τόσον σημαντικοῦ νομοσχεδίου. Ἐκτὸς τούτου, ἐπιθυμῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ κάμω μίαν πρότασιν. Ἐπειδὴ ἡ εἰσηγητικὴ ἀγόρευσις τοῦ κ. Φωτήλα ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως» ὑπῆρξε σημαντική, ἀξιόλογος καὶ πολύτιμος, προτείνω ὅπως τυπωθῇ εἰς ἴδιον τεῦχος.

§587ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης;

§588ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§589ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§590Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρεκάλουν, ἄλλην μίαν φορὰν διὰ τὴν ὑπόθεσιν Κοτζαμάνη. Δὲν ζητοῦμεν διάκρισιν ἢ ξεχωριστὸν πλεονέκτημα. Ζητοῦμεν ἴσην μεταχείρισιν, ἐφ’ ὅσον ὅλοι οἱ ἄλλοι Ὑπουργοὶ τῆς κατοχῆς εὑρίσκονται ἔξω. Παρακαλοῦμεν τὸ αὐτὸ μέτρον νὰ ληφθῇ καὶ διὰ τὸν Κοτζαμάνην.

§591Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ μὲ ἀκούσουν ἐπὶ δύο λεπτά. Πολλὲς φορὲς εἶναι ὑποχρεωμένος κανεὶς νὰ ὑποστηρίξῃ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι προσωπικῶς νὰ μὴ τοῦ εἶναι καὶ εὐχάριστοι, ἀλλὰ καὶ μάλιστα νὰ τοῦ μειώνουν καὶ τὴν δημοτικότητα.

§592Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐπικαλοῦμαι ὅλων τῶν συναδέλφων, ἰδίως τῶν νομικῶν, τὴν ἀντίληψιν. Ὁ νόμος διὰ τὸν Κοτζαμάνην ὑπάρχει, ἔρχεται ὅμως ὁ Ἄρειος Πάγος καὶ λέγει, ὅτι ὁ νόμος αὐτός, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Βουλή, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ, διότι προσκρούει εἰς τὴν Συντακτικὴν Πρᾶξιν, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὴν χορήγησιν ἀμνηστίας. Αὐτὸ ποὺ ζητεῖτε σεῖς, κ. συνάδελφε, εἶναι ψηφισμένον. Συνεπῶς πάλιν δὲν πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ. Μὴ ἐπιμένετε ἐπὶ ἑνὸς τοιούτου θέματος.

§593Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι νομικῶς δὲν γίνεται, εἶναι καὶ ὁ λόγος, ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι σύμφωνον τοῦτο μὲ τὴν Συντακτικὴν Πρᾶξιν, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὴν ἀμνηστίαν. Ἐξ ἄλλου δὲν ἐπιτρέπεται εἰς ἓν νομοσχέδιον περὶ μέτρων ἐπιεικείας νὰ περιληφθῇ ἡ διάταξις αὐτή. Καὶ δὲν παραδέχομαι αὐτὸ ποὺ λέγετε, ὅτι ἡ Βόρειος Ἑλλὰς καίγεται διὰ τὸν Κοτζαμάνην.

§594Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Εἴπομεν, ὅτι ζητοῦμεν ἴσην μεταχείρισιν.

§595ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη;

§596ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§597ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως», ὡς ἐτροποποιήθη ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§598ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§599ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 5.00′ π. μ.).