1951.12.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 20ὴ

Παρασκευὴ 7 Δεκεμβρίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως,

§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεύς κ. Δ. Ἰωάννου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§4Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Ροδόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Λαρίσης καὶ περιχώρων, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεων. Οἱ βουλευταὶ Λαρίσσης κ. Ν. Τσόχας καὶ Λέσβου κ. Η. Ἡλιοῦ, καταθέτουν ἀναφορὰν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου, ζητούντων κατάργησιν τοῦ μέτρου τῶν ἐκτοπίσεων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Θ. Σαράντης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σερβίων, αἰτοῦντος εἰδικὴν μεταχείρισιν παρὰ τοῦ Κράτους, λόγῳ τῆς ὁλοκληρωτικῆς καταστροφῆς τῆς Κωμοπόλεως ὑπὸ τῶν Γερμανῶν καὶ τῶν συμμοριτῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Γλώσσης (Σκοπέλου), διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ ἀπαραιτήτου εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Κοινότητος χώρου εἰς τὸ ἐπίνειον τῆς Γλώσσης Λουτράκι καὶ ζητοῦντος τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συν)σμῶν Ἱεραπέτρας Σητίας, καὶ Μεραμβέλλας, ζητούντων ὅπως τὰς δαπάνας συντηρήσεως τοῦ σώματος τῆς Ἀγροφυλακῆς ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ Κράτος ἐπ’ ἀγαθῷ ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰς ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Σητείας καὶ Ἱεραπέτρας, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Πεσκιλόγλου ἀντιπροσωπεύοντος 14 οἰκογενείας Ἀμυγδαλοχωρίου διαμαρτυρομένου διὰ τὴν εἰς βάρος τῶν ὡς ἄνω 14 οἰκογενειῶν γενομένην ἀδικίαν ἐκ μέρους τοῦ γεωπόνου Ν. Καστρέτσου ἀφαιρέσαντος τὸν δοθέντα εἰς αὐτοὺς κλῆρον κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἡλιοκώμης ἐκθέτοντος τὰς συνεπείας ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν τῆς Κοινότητος ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς ἐνίων διατάξεων τοῦ Α.Ν. 1910)51 «περὶ προσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων». Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Σερρῶν διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Ἀλιστράτης, Ροδολίγους Περαχώρας, Μανδη)λίου Πρώτης, Ἁγιοχωρίου Κορμίτσης κλπ., ζητούντων τὴν ἐπαναλειτουργίαν τοῦ παλαιοῦ σιδηροδρομικοῦ σταθμοῦ Ἀγγίστης. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Καστανοχωρίου ζητούντων ὅπως συνεχισθῇ ἡ χορήγησις δωρεὰν ἀλεύρου καὶ εἰδῶν ἱματισμοῦ ἐν ὄψει χειμῶνος. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας καταθέτει ἀναφορὰν σουλτανοπαραγωγῶν Κορινθίας ζητούντων ὑπαγωγὴν σουλτανίνας εἰς τὰ παθητικὰ προϊόντα ἐπὶ σκοπῷ διευκολύνσεως τῆς ἐξαγωγῆς της, ἀναστολὴν καταβολῆς τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Φρούσων Σύρου ζητοῦντος ὅπως τύχῃ ἐνισχύσεως ἐκ τοῦ προγράμματος «Πρόνοια–Ἐργασία» καὶ δηλοῦντος, ὅτι διαθέτει 100 ἡμερῶν προσωπικὴν ἐργασίαν τῶν κατοίκων. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Καλλία καὶ Μ. Ταμβακᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν ὑμῖν τὴν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Καλλία καὶ Μ. Ταμβακᾶ ἡμετέραν ἀπάντησιν ἔχουσαν ὡς κατωτέρω καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀνακοινώσητε ταύτην εἰς τοὺς ἐρωτήσαντας βουλευτάς. Ἡμερομίσθια μεταλλωρύχων. Ἡ σύναψις νέας συλλογικῆς συμβάσεως διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν ἡμερομισθίων τῶν μεταλλωρύχων δὲν ἐγένετο μέχρι σήμερον συνεπεία τῆς ἀπό τινων μηνῶν ἐφαρμοσθείσης πολιτικῆς σταθεροποιήσεως τῶν μισθῶν ἐν ὄψει τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διὰ δελτίου διανομῶν. Βεβαίως ἡ τοιαύτη σταθεροποίησις δὲν ἀποκλείει ἐνδεχομένην ἀναδιάρθρωσιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ὅπου αὕτη εἶναι δικαιολογημένη, ὡς εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν μεταλλωρύχων πλὴν ἡ Κυβέρνησις ἔκρινε σκόπιμον, ὅπως ἡ τοιαύτη ἀναπροσαρμογὴ γίνῃ ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, τοῦ ὁποίου ἡ σύστασις συνεφωνήθη εἰς τὰς ἀνταλλαγείσας ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰανουαρίου ἐπιστολὰς μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται λίαν συντόμως νὰ κατατεθῇ σχέδιον νόμου εἰς τὴν Βουλήν. Σημειωτέον, ὅτι δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβές, ὅτι οἱ μεταλλωρύχοι ἐξακολουθοῦν νὰ λαμβάνουν ἡμερομίσθιον 22.000 δραχ. δεδομένου, ὅτι αἱ πλεῖσται τῶν ἐπιχειρήσεων ἐχορήγησαν εἰς αὐτοὺς κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον ἔκτακτον ἐφ’ ἅπαξ ποσὸν δραχ. 80.000 διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ 50.000 διὰ τὰς γυναῖκας, αἱ δὲ ἐπιχειρήσεις Εὐβοίας προέβησαν προσφάτως εἰς προσωρινὴν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων ἀνερχομένην εἰς 12–14%.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ

Βʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν ὑμῖν τὴν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 68 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδου ἡμετέραν ἀπάντησιν, ἔχουσαν ὡς κατωτέρω καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως ἀνακοινώσητε ταύτην εἰς τὸν ἐρωτήσαντα βουλευτήν. Ἡμερομίσθια μεταλλωρύχων. Ἡ σύναψις νέας συλλογικῆς συμβάσεως διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν ἡμερομισθίων τῶν μεταλλωρύχων, δὲν ἐγένετο μέχρι σήμερον, συνεπείᾳ τῆς ἀπό τινων μηνῶν ἐφαρμοσθείσης πολιτικῆς σταθεροποιήσεως τῶν μισθῶν ἐν ὄψει τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διὰ δελτίου διανομῶν. Βεβαίως, ἡ τοιαύτη σταθεροποίησις δὲν ἀποκλείει ἐνδεχομένην ἀναδιάρθρωσιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ὅπου αὕτη εἶναι δικαιολογημένη, ὡς εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν μεταλλωρύχων, πλὴν ἡ Κυβέρνησις ἔκρινε σκόπιμον, ὅπως ἡ τοιαύτη ἀναπροσαρμογὴ γίνῃ ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, τοῦ ὁποίου ἡ σύστασις συνεφωνήθη εἰς τὰς ἀνταλλαγείσας ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰανουαρίου ἐπιστολὰς μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται λίαν συντόμως νὰ κατατεθῇ σχέδιον νόμου εἰς τὴν Βουλήν. Σημειωτέον, ὅτι δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβές, ὅτι οἱ μεταλλωρύχοι ἐξακολουθοῦν νὰ λαμβάνουν ἡμερομίσθιον 22.000 δραχ. δεδομένου, ὅτι αἱ πλεῖσται τῶν ἐπιχειρήσεων ἐχορήγησαν εἰς αὐτοὺς κατὰ μῆνα Σ)βριον ἔκτακτον ἐφ’ ἅπαξ ποσὸν δρχμ. 80.000 διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ 50.000 διὰ τὰς γυναῖκας, αἱ δὲ ἐπιχειρήσεις Εὐβοίας προέβησαν προσφάτως εἰς προσωρινὴν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων ἀνερχομένην εἰς 12–14%.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ.

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Αʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ταλιαδούρου. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ταλιαδούρου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6962)15–11–51 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 150124)51 κοινὴ ἀπόφασις περὶ συστάσεως κοινῶν Ταμείων Φορτηγῶν αὐτοκινήτων ἐξεδόθη κατόπιν μακρᾶς μελέτης τοῦ ζητήματος καὶ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς κανονικῆς μεταφορᾶς ἐμπορευμάτων δι’ αὐτοκινήτων, εἰς τὴν ὁμοιόμορφον κατανομὴν τοῦ ἔργου εἰς τοὺς αὐτοκινητιστὰς ἑκάστης περιφερείας, ὡς καὶ εἰς τὴν διασφάλισιν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου, λόγῳ τῆς δυνατότητος παρακολουθήσεως καὶ ἐλέγχου τῆς διακινήσεως τῶν ἀγαθῶν καὶ βεβαιώσεως τῶν σχετικῶν φορολογιῶν. Τὰ αὐτοκίνητα τὰ ἀνήκοντα εἰς τὰ νομαρχιακὰ ΚΤΕ-ΦΑ, δικαιοῦνται κατὰ τὴν ἐπιστροφὴν εἰς τὴν ἕδραν των νὰ φορτώνουν ἐξ οἱουδήποτε σημείου τῆς χώρας πλὴν τῶν Νομῶν Ἀττικῆς καὶ Θεσσαλονίκης, ἑπομένως ἀποφεύγονται αἱ κεναὶ διαδρομαί.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ

Βʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Δερτιλῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 78 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Λ. Δερτιλῆ, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς αὐτομάτου τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας τῶν παραθαλασσίων προαστείων τῶν Ἀθηνῶν, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ παράσχω εἰς τὴν Βουλὴν τὰς ἑξῆς πληροφορίας. Προπολεμικῶς τὰ πέραν Παλαιοῦ Φαλήρου προάστεια, ἐξυπηρετοῦντο διὰ τοῦ αὐτομάτου κέντρου Ἑλληνικοῦ καταστραφέντος κατὰ τὴν κατοχήν. Μεταπολεμικῶς παρεσχέθη περιωρισμένη ἐξυπηρέτησις διὰ γραμμῶν ἀγομένων εἴτε ἐκ τοῦ κέντρου Π. Φαλήρου, εἴτε ἐκ τοῦ κέντρου Ἀκροπόλεως, μὴ καταστάσης εἰσέτι δυνατῆς τῆς κατασκευῆς αὐτοτελοῦς κέντρου εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην. Ἤδη περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως ἡ κατασκευὴ ἑνὸς αὐτομάτου κέντρου εἰς τὴν περιοχὴν Γλυφάδος–Ἑλληνικοῦ καὶ ἑνὸς εἰσέτι εἰς τὴν περιοχὴν Βούλας–Βουλιαγμένης, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξυπηρετῶσιν ἀρτίως ὅλην τὴν περιοχὴν τῆς ἀκτῆς τοῦ Σαρωνικοῦ. Ἡ ἐν μέρει ἢ ἐν ὅλῳ ὅμως πραγματοποίησις τοῦ ἔργου τούτου, ἤρτηται ἐκ τοῦ ὕψους τῆς παρασχεθησομένης εἰς τὸν τομέα τῶν τηλεπικοινωνιῶν βοηθείας ἐκ τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7038|3756|17—11—51 ὑμετέρου ἐγράφου δι’ οὗ ἀνεκοινώθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ε. Ἀρβανιτάκη, ἐν σχέσει πρὸς τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν μὴ ἀποκατασταθεισῶν προσφυγικῶν οἰκογενειῶν Χαλκίδος, αἵτινες διαμένουσι εἰσέτι εἰς προσωρινὰ στέγαστρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καὶ τὰ καθ’ ὑμᾶς, τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἀπὸ δωδεκαετίας περίπου ἠναγκάσθη ἀφ’ ἑνὸς λόγῳ τῆς ἐλλείψεως οἰκονομικῶν δυνατοτήτων, καὶ ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τῶν μεσολαβησάντων γεγονότων, ν’ ἀναστείλῃ τὴν ἀνέγερσιν νέων προσφυγικῶν κατοικιῶν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀστῶν προσφύγων. Μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὁμαλότητος καὶ τάξεως ἐν τῇ Χώρᾳ, τὸ Ὑπουργεῖον ἐπελήφθη τῆς καταρτίσεως προγράμματος ἀνεγέρσεως νέων κατοικιῶν ἰδίᾳ διὰ τὰς ἀπὸ μακροῦ καὶ ὑπὸ ἀνθυγιεινὰς συνθήκας, ὡς διεπίστωσε γενομένη ἀπογραφή, διαβιούσας οἰκογενείας εἰς παραπήγματα τῶν προσφυγικῶν συνοικισμῶν καὶ λοιπὰ προσωρινὰ στέγαστρα. Ἔναρξις ἐφαρμογῆς τοῦ καταρτισθέντος προγράμματος ἐγένετο ἤδη ἀπὸ τῆς παρελθούσης οἰκονομικῆς χρήσεως 1950–51 καθ’ ἣν διετέθη πίστωσις δρχ. 7.500.000.000 διὰ τὴν ἀνέγερσιν 350 κατοικιῶν εἰς Θεσσαλονίκην καὶ 50 εἰς Μυτιλήνην, διὰ τὴν στέγασιν ἰσαρίθμων οἰκογενειῶν διαμενουσῶν ὑπὸ ἀθλίας συνθήκας ἐντὸς παραπηγμάτων τρωγλῶν κ.λ.π. Ὡς πρὸς τὴν οἰκονομικὴν χρῆσιν 1951–52 διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ρηθέντος προγράμματος, ἀνεγράφη κατ’ ἀρχὴν εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν πίστωσις δραχμῶν 76,5 δισεκατομμυρίων, ἀπεφασίσθη δὲ ἡ ἀνέγερσις κατοικιῶν κατὰ προτεραιότητα λόγῳ τῶν ὑφισταμένων στεγαστικῶν συνθηκῶν διὰ τοὺς μὴ ἀποκατασταθέντας πρόσφυγας τῶν συνοικισμῶν Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Χαλκίδος, Βόλου καὶ Πατρῶν. Ἡ ἀνωτέρω ὅμως πίστωσις δὲν ἀνελήφθη μέχρι σήμερον καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ὀφείλεται ἡ μὴ εἰσέτι ἔναρξις τῶν ἔργων εἰς τοὺς ρηθέντας συνοικισμούς. Τὸ Ὑπουργεῖον εἶναι ἕτοιμον ἀπὸ διοικητικῆς καὶ τεχνικῆς πλευρᾶς ὥστε εὐθὺς μετὰ τὴν διάθεσιν αὐτῷ τῆς ἀνωτέρω πιστώσεως παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἥτις σημειωτέον ἔχει περιορισθῆ εἰς 40.000.000.000, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔναρξιν τῶν ἔργων στεγάσεως διὰ τοὺς πρόσφυγας τοῦ ἀνωτέρω συνοικισμοῦ ὡς καὶ τῶν λοιπῶν τοιούτων τῆς χώρας, διὰ τὴν ὁριστικὴν καὶ ὑπὸ ὑγιεινοὺς ὅρους διαβιώσεως ἀποκατάστασιν τῶν προσφυγικῶν οἰκογενειῶν, αἵτινες στεγάζονται ἀπὸ εἰκοσαετίας περίπου ὑπὸ ὄντως ἀνθυγιεινὰς καὶ ἀθλίας συνθήκας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1951

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Πολιουδάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 23)11)1951 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἡρακλείου κ. Ι. Πολιουδάκη, περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ περιφερειακοῦ Ταμείου Ἀγροφυλακῆς Ἡρακλείου διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7327)26–11–51 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 356755)27–11–51 σχετικοῦ ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, ὅπερ παρακαλοῦμεν ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τὸν κ. βουλευτήν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 356755 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Δ)νσιν Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20128)12–11–51 ἐγγράφου σας σχετικῶς μὲ τὴν αἰτουμένην ἐνίσχυσιν τῶν Ταμείων Ἀγροφυλακῆς Κρήτης ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ἐν συνεχείᾳ καὶ τῶν κατὰ τὴν σύσκεψιν τῆς 23–11–51 περὶ ἀναθεωρήσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀποφασισθέντων, ὅτι λυπούμεθα μὴ δυνάμενοι νὰ συμφωνήσωμεν μεθ’ ὑμῶν διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς προτάσεώς σας ταύτης, καθ’ ὅσον προκαλεῖται σημαντικωτάτη ἐπιβάρυνσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ μὴ προβλεπομένη ἐν αὐτῷ καὶ μὴ δυναμένη, ὡς ἐκ τῶν στενωτάτων ὁρίων αὐτοῦ, νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἄλλοθεν. Ἡ ἀποδοχὴ ἄλλωστε τοῦ αἰτήματός σας, θὰ προεκάλει ἀνάλογον ἐπέκτασιν τῶν μέτρων καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας. Ἀθῆναι τῇ 27–11–51

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Τὸ ὅλον θέμα τῆς συμβάσεως τῶν λουτρῶν Λαγκαδᾶ ἐρευνᾶται ἤδη ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Τουρισμοῦ, ἡ ὁποία, ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος, θὰ καταλήξῃ εἰς συμπεράσματα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων. Ἡ ὅλη σύμβασις, ἄλλωστε, θὰ ἐξετασθῇ καὶ ὑπὸ τῆς συνιστωμένης εἰδικῆς ἐπιτροπῆς ἀναμορφώσεως τῶν συμβάσεων τῶν Λουτροπόλεων. Ἀθῆναι τῇ 5–12–51

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ

Ὁ κ. Κ. Ρέντης (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων. 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων κλπ.» καὶ 2) «περὶ διοικητικῆς ἐπανυπαγωγῆς τῆς ἐπαρχίας Ἰθάκης εἰς τὸν Νομὸν Κεφαλληνίας». Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως ἐκτελέσεως ἔργων κατεπειγούσης φύσεως εἰς Νοσηλευτικὰ καὶ Ὑγειονομικὰ Ἱδρύματα, κατὰ παρέκκλισιν τῶν περὶ ἐκτελέσεως Δημοσίων ἔργων καὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ κειμένων διατάξεων». Οἱ κ.κ. Σ. Παπαπολίτης (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καὶ Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 590)1937 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων καὶ ἐν γένει εἰδῶν καπνοβιομηχανίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Πατρίκιος, Ν. Ἀσκούτσης, Λ. Δερτιλῆς, Θ. Κονίτσας, Α. Σχινᾶς, Κ. Βουδούρης, Ε. Ζανῆς, Ι. Λαμπρόπουλος, Ν. Κρασαδάκης κ.ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἐγγραφῆς τῶν ἐπιτυχόντων καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ καθορισθέντος ἀριθμοῦ φοιτητῶν Ἰατρικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης κατὰ τὸ Ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1951–52». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1145) 16)10)51 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ τρόπου ἀντικαταστάσεως Συνοδικῶν Συνέδρων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων. 1) «Περὶ τῆς Γραμματείας τοῦ Πολεμικοῦ Συμβουλίου» καὶ 2) «περὶ αὐξήσεως ὀργανικῶν ἀριθμῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν Β. Ν. διὰ τὸ Καταδρομικὸν «Ἕλλη».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ χθεσινὴ συνεδρίασις τῆς ὁλομελείας τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, κατέπληξε τὴν Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην. Ἡ κατάπληξις συνυφάνθη εἰς τὴν ψυχὴν τῶν Ἑλλήνων μὲ αἴσθημα ἐντόνου καὶ δικαίας ἀγανακτήσεως, ἀλλὰ καὶ βαθείας θλίψεως. Ἡ χθεσινὴ συνεδρίασις, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς μάτην ἐπεχειρήθη ἡ ἐκλογὴ τῆς Ἑλλάδος, ὡς μέλους τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἐτραυμάτισε βαρύτατα τὴν ψυχὴν τοῦ Ἔθνους. Δὲν γνωρίζω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, οὔτε πρόκειται νὰ ἐξετάσω ἀπόψε, ἐὰν ὑπάρχουν τυχὸν εὐθῦναι ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνητικῆς. Δὲν γνωρίζω, διότι τὸ θέμα εἶναι ἀκόμη ἐκκρεμὲς καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἰσέλθω εἰς ἀναζήτησιν τυχὸν εὐθυνῶν, δὲν γνωρίζω ἐὰν ἐσημειώθησαν παραλείψεις, ἐὰν συγκεκριμένως δὲν ἐπεδείχθη ἡ δέουσα προβλεπτικότης. Σκοπός μου ἀπόψε δὲν εἶναι ν’ ἀσκήσω κριτικήν, ἀλλὰ νὰ βοηθήσω τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν καλεῖται νὰ συνεχίσῃ τὰς προσεχεῖς ἡμέρας. Ἄλλωστε, καὶ ἂν ἀκόμη ὑποτεθῇ—πρᾶγμα ἄγνωστον ἂν ὑπάρχουν εὐθῦναι, ὅτι ἐσημειώθησαν τυχὸν παραλείψεις ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον τῆς ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τί πρέπει νὰ εἴπωμεν διὰ τὰ ἐλεύθερα ἐκεῖνα Κράτη, τὰ ὁποῖα κατεψήφισαν τὴν Ἑλλάδα; Ἡ πατρίς μας, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, πλήττεται ἀπὸ ἐχθροὺς καὶ φίλους, ἀπὸ τινας, τοὐλάχιστον, ἐκ τῶν φίλων της. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἀνέκαθεν ἡ μοῖρά της, μοῖρα μαρτυρική, τὴν ὁποίαν ἐν τούτοις ἀντεμετώπισε καὶ εἶναι ἀποφασισμένη καὶ εἰς τὸ μέλλον νὰ ἀντιμετωπίσῃ πάντοτε μὲ ὑπερηφάνειαν. Δηλοῦμεν πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠδίκησαν χθὲς τὴν Ἑλλάδα, ὅτι ἀδικήσαντες αὐτήν, ἠδίκησαν τὸν ἑαυτόν των καὶ ὅτι μὲ τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ἐκίνησε χθὲς τὰς πράξεις καὶ τὴν ψῆφόν των, δὲν κερδίζονται αἱ διεθνεῖς μάχαι. Ὁ κόσμος τῶν Ἐλευθέρων Κρατῶν, ὁ κόσμος τῶν δημοκρατιῶν, δὲν ἐκδηλώνει τὴν ἀναγκαίαν ἀλληλεγγύην, δὲν ἐκδηλώνει κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν καμπὴν τῆς παγκοσμίου ἱστορίας τὸ ἱστορικὸν ἐκεῖνο θάρρος, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλουν αἱ περιστάσεις. Κάποιο πνεῦμα Μονάχου διέπει ὡρισμένας ἐκ τῶν ἐλευθέρων χωρῶν. Ἡ συνείδησις τῆς δημοκρατικῆς ἐλευθερίας, τὴν ὁποίαν ἰσχυρίζονται, ὅτι κέκτηνται καὶ ἀπέδειξαν εἰς τὸ παρελθόν, ὅτι πράγματι κέκτηνται αἱ χῶραι αὐταί, πρέπει νὰ συνοδεύεται καὶ ἀπὸ τὴν ἀναγκαίαν ἱστορικὴν ἀξιοπρέπειαν, πρέπει νὰ συνοδεύεται ἐπίσης ἀπὸ τὸ αἴσθημα εὐγνωμοσύνης ἀπέναντι τῶν χωρῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι, ὅπως ἡ Ἑλλάς, ὅπως κατ’ ἐξοχὴν ἡ Ἑλλάς, ἐθυσιάσθησαν ἐν ὀνόματι τῆς παγκοσμίου Ἐλευθερίας. Χθές, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς ὁλομελείας τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, δὲν ἐπεδείχθη, ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος, ἱστορικὴ ἀξιοπρέπεια. Καὶ κάτι πλέον αὐτοῦ. Θὰ ἀνεγνώσατε εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι μεθ’ ἑκάστην ἐκ τῶν τελευταίων ψηφοφοριῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν κατέληγον καὶ αὐταὶ εἰς ἀποτέλεσμα, γέλωτες ἐκυριάρχουν εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς ὁλομελείας τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ἠρώτησαν ἆράγε ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὴν ἀτμόσφαιραν τῆς θυμηδίας καὶ τῶν γελώτων τί σημαίνει αὐτὸς ὁ ἀφελὴς διπλωματικὸς γέλως; Καὶ εἶναι ἐπιτετραμμένον, ὕστερα ἀπὸ τόσον αἷμα, τὸ ὁποῖον ἐχύθη εἰς τὴν χώραν αὐτὴν καὶ ἐνῷ ἐξακολουθεῖ νὰ χύνεται αἷμα ἐλευθέρων στρατιωτῶν καὶ δὴ καὶ Ἑλλήνων εἰς τὴν Κορέαν, νὰ ἐπικρατῇ αὐτὴ ἡ ἀτμόσφαιρα εἰς τὴν αἴθουσαν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν; Κύριοι συνάδελφοι, ἐπισημαίνομεν τὸν κίνδυνον. Ἡ Ἑλλάς, πρώτη πάντοτε εἰς τὰς θυσίας, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸν ἐπισημάνῃ. Ἐλπίζομεν, ὅτι αἱ χῶραι ἐκεῖναι, ἔναντι τῶν ὁποίων ἡ Ἑλλὰς ἔχει βαθὺν σεβασμὸν διὰ τὰς πράξεις των τὰς τελεσθείσας εἰς τὸ παρελθόν, αἱ χῶραι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐξεδήλωσαν χθὲς ἀπέναντι τῆς Ἑλλάδος τὴν ἱερὰν ἀλληλεγγύην, τὴν ὁποίαν ὤφειλον νὰ ἐκδηλώσουν, ἐλπίζομεν, λέγω, ὅτι θὰ ἀποκαταστήσουν τὸ λάθος, εἰς τὸ ὁποῖον περιέπεσαν χθὲς καὶ ὅτι εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ πάλιν θὰ κληθοῦν νὰ ἐκλέξουν τὸ τελευταῖον ἡμιμόνιμον μέλος τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας, θὰ προβοῦν εἰς τὴν ἐνέργειαν ἐκείνην, ἡ ὁποία καὶ τὸ ἠθικὸν κῦρος τῶν χωρῶν αὐτῶν θὰ ἀποκαταστήσῃ, ἀλλὰ καὶ τὴν δύναμιν τῶν πράγματι ἐλευθέρων Ἡνωμένων Ἐθνῶν, θὰ ἐπαυξήσῃ. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§8Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑφυπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀναμφισβητήτως εὔλογος ἡ ἀπορία καὶ ἡ συγκίνησις, τὴν ὁποίαν ἐξεδήλωσεν ὁ προλαλήσας καὶ ἡ ὁποία διὰ τῶν χειροκροτημάτων ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι ἀπορία καὶ συγκίνησις ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς. Ἡ Κυβέρνησις κατέχουσα ἐπὶ τοῦ θέματος περισσότερα στοιχεῖα, ἐξ ὅσων εἶναι γνωστά, δὲν αἰσθάνεται ἐν τούτοις ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συζητήσῃ λεπτομερῶς τὸ θέμα τοῦτο σήμερον, ὁπότε ἀκόμη δὲν ἐκρίθη τὸ ζήτημα. Περιορίζεται μόνον νὰ διατυπώσῃ ἡ Κυβέρνησις ὡρισμένας παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας καὶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν νομίζει ὅτι δύναται νὰ κάμῃ. Πρῶτον, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀναμφισβητήτως δὲν εἶναι θέμα σχέσεων Ἑλλάδος πρὸς ὡρισμένας χώρας, αἱ ὁποῖαι εἴτε ἐψήφισαν, εἴτε κατεψήφισαν αὐτήν, ἀλλ’ εἶναι θέμα παγκοσμίου πολιτικῆς σχέσεων ἐπὶ τοῦ παγκοσμίου πεδίου καὶ θέμα τακτικῆς εἰς τὸν Ο.Η.Ε. Οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι προβάλλονται, τινὲς τῶν ὁποίων δημοσιεύονται εἰς τὰς ἐφημερίδας, εἶναι ὅτι ἀφ’ ἑνὸς ὑπῆρχε παλαιὰ συμφωνία, ὅτι τὸ σλαβικὸν μπλὸκ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἕνα ἀντιπρόσωπον, ὅτε καὶ ἄλλοτε ἐψήφισαν ὑπὲρ τῆς Τσεχοσλοβακίας αἱ χῶραι, αἱ ὁποῖαι σήμερον ἐψήφισαν ὑπὲρ τῆς Λευκορωσίας καὶ ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὀξυνθοῦν παγκοσμίως τὰ πράγματα, διὰ τῆς ἀποβολῆς ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἀσφαλείας ἑνὸς ἐκπροσώπου τοῦ σλαβικοῦ μπλόκ. Ἐπίσης ἑτέρα πληροφορία, τὴν ὁποίαν δυνάμεθα νὰ ἀνακοινώσωμεν, εἶναι ὅτι ἐγεννήθη κάπου ζήτημα μὲ χώρας τινὰς αἱ ὁποῖαι δι’ εἰδικοὺς λόγους, ἀσχέτους πρὸς ἡμᾶς, δυσαρεστηθεῖσαι μὲ τὸν συνασπισμὸν ὅστις μᾶς ὑπεστήριξε, δὲν ἠθέλησαν νὰ ψηφίσουν ὅπως ὁ συνασπισμὸς οὗτος. Βεβαίως ἐνώπιον τῶν προβαλλομένων λόγων, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐκφράζουσα ἀναμφιβόλως ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὴν γνώμην τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶναι δικαιολογημένη νὰ διατυπώσῃ τὴν ἀπορίαν, πῶς ἡ Ἑλλὰς ἀνήκουσα εἰς τὸ στρατόπεδον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀμύνονται, βλέπει ὅτι οἱ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι ἀμύνονται μαζύ της δὲν ψηφίζουν αὐτήν, ἀλλὰ ψηφίζουν ἄλλον ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν ἐπιτιθεμένων. Ἡ Κυβέρνησις δὲν αἰσθάνεται ὅτι μειοῦται τὸ κῦρος τῆς Ἑλλάδος ἐξ ὅσων συνέβησαν· ἄλλο κῦρος μειοῦται καὶ προτίστως μειοῦται τὸ κῦρος μεγάλων ἰδεῶν. Τὸ κῦρος τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν πάλην ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας ἔχει καθιερωθῆ διὰ τῆς συμμετοχῆς της εἰς αἱματηροὺς ἀγῶνας ἐλευθερίας καὶ δὴ εἰς ἀγῶνας οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1940, ὅταν ἐδίδοντο ἐφαίνοντο χαμένοι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ προσθέσω, ἕτοιμος νὰ δεχθῶ τὴν συζήτησιν μόλις τελειώσῃ ὁριστικῶς ἡ ψηφοφορία εἰς τὸν Ο.Η.Ε εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις χειρίζεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ θέμα μετὰ ψυχραιμίας καὶ μετὰ ἀκλονήτου ἐθνικῆς ἀξιοπρεπείας. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§10Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἓν σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως συλλογικῶν σχέσεων καὶ διαφορῶν ἐργασίας». Εἶναι τὸ σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις ὅταν ὑπέσχετο εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ὅτι πρόκειται νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν θέσιν κανόνων δικαίου, οἱ ὁποῖοι νὰ προβλέπουν περὶ τῆς διαδικασίας ποὺ πρέπει νὰ ἀκολουθῆται διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν διαφορῶν τῶν ἐργαζομένων, μὲ τὸ κεφάλαιον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποφεύγωνται αἱ ἀπότομοι συγκρούσεις, αἱ ὁποῖαι πάντοτε καὶ ἰδιαιτέρως σήμερον εἶναι ἐπιβλαβεῖς διὰ τὴν καθ’ ὅλου οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Εὑρισκόμεθα σήμερον εἰς μίαν περίεργον κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως σχέσεων τῶν κοινωνικῶν καὶ οἰκονομικῶν συνθηκῶν. Ἄλλοτε ὅταν ὁ ρυθμὸς τῆς οἰκονομίας ἦτο ὁμαλὸς ἡ λύσις τῶν διαφορῶν, αἱ ὁποῖαι μοιραῖον εἶναι νὰ παρουσιάζωνται μεταξὺ κεφαλαίου καὶ ἐργασίας, διαφορῶν αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὴν διανομὴν τοῦ κοινωνικοῦ εἰσοδήματος τοῦ πηγάζοντος ἀπὸ τὴν παραγωγήν, ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφήνωνται μὲ κάποιον γενικώτερον ρυθμὸν εἰς τὰς μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων συναλλαγάς. Ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς τακτικῆς ἦτο, ὅτι τὸ Κράτος δὲν παρενέβαινε παρὰ μόνον ἐὰν εὑρίσκετο ἠναγκασμένον καὶ τελικῶς δὲν παρενέβαινε. Βαθμηδὸν τὸ Κράτος παρενέβαινε περισσότερον εἰς τὴν οἰκονομίαν ὄχι ἀπὸ ἰδεολογικὴν κατεύθυνσιν, διότι ὁ παρεμβατισμὸς δὲν ἤρχετο ἀπὸ ἰδεολογικὴν κατεύθυνσιν εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν σχέσεων αὐτῶν καὶ προσεπάθησε τὰς σχέσεις αὐτὰς καὶ τὰς συγκρούσεις αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργοῦντο μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν, νὰ τὰς θέση εἰς ἕνα πλαίσιον ὑπὸ τὴν ἰδικήν του ἐποπτείαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ δικαιολογία εἰς τὴν θέσπισιν τοῦ θεσμοῦ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας, ὁ ὁποῖος ἰσχύει ἀπὸ τὸ 1936 παρ’ ἡμῖν. Δυστυχῶς ἡ οἰκονομία ἡ Ἑλληνική, ὅπως καὶ ἡ παγκόσμιος σήμερον δὲν εὑρίσκεται ὑπὸ ὁμαλὰς συνθήκας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν πάντοτε νὰ ἀφήνεται εἰς τὰς μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων συναλλαγὰς ἡ ρύθμισις τῶν σχέσεων ἐργασίας, δηλαδὴ ἡ ρύθμισις τοῦ μεγάλου προβλήματος, ποῖον θὰ εἶναι τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἐλάμβανεν ἀπὸ τὸ κοινωνικὸν εἰσόδημα τὸ κεφάλαιον καὶ ποῖον θὰ εἶναι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἐλάμβανεν ἡ ἐργασία. Εἶναι φυσικὸν ἡ ἐργασία νὰ ζητᾷ περισσότερα ἀπὸ τὸ κοινωνικὸν αὐτὸ εἰσόδημα καὶ εἶναι ἐπίσης φυσικὸν τὸ κεφάλαιον νὰ διεκδικῇ ὑπὲρ ἑαυτοῦ μίαν μεγάλην μερίδα. Δὲν εἶναι δυνατὸν πάντοτε τὸ Κράτος νὰ παραμένῃ ἀδιάφορον εἰς τὴν κατανομὴν αὐτήν, διότι πολλάκις ἡ κατανομὴ ὁδηγεῖ εἰς γενικωτέρας ἐπιπτώσεις, οὔτε τὸ Κράτος νὰ παραμένῃ ἀδιάφορον ἐνώπιον τῆς ἀδικίας ἡ ὁποία δημιουργεῖται, ὅταν ὁ εἷς ἐκ τῶν δύο παραγόντων, ὁ ἀσθενέστερος κατ’ ἀρχήν, λαμβάνει ποσοστὸν μικρότερον ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δικαιοῦται νὰ λάβῃ. Διὰ τοῦτο ἡ ρύθμισις τῶν κοινωνικῶν συμβάσεων, ἡ ὁποία κατὰ βάσιν εἶναι μία ρύθμισις ἀφιεμένη εἰς τὸν δυναμισμὸν τῶν δύο τάξεων, δὲν ὁδηγεῖ ἐκεῖ ὅπου θὰ ὡδήγει, διότι ἡ ὕψωσις τῶν μισθῶν ἔχει ἕνα ρυθμὸν ἀντίθετον, ἔχει τὸν ἀντίκτυπον τῆς ὑψώσεως τῶν τιμῶν. Δὲν ὑπάρχουν αἱ συνθῆκαι τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ αἱ ὁποῖαι νὰ χαλαρώνουν τὰς τιμὰς καὶ νὰ συντείνουν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κεφαλαίου. Ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχουν αἱ συνθῆκαι αὐταί, τὸ Κράτος ἠναγκάσθη νὰ παρέμβῃ καὶ νὰ δημιουργήσῃ τὰς συνθήκας αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ὡδήγουν εἰς αὐξήσεις τῶν τιμῶν. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τὸ Κράτος εὑρίσκεται εἰς τὸ κέντρον τῶν συγκρούσεων, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ μὲν ἐργαζόμενοι νὰ θεωροῦν τὸ Κράτος ὡς ἐργοδότην, οἱ δὲ ἐργοδόται νὰ ἐπιρρίπτουν εἰς τὸ Κράτος τὴν εὐθύνην τῆς μὴ αὐξήσεως τῶν μισθῶν, τὴν ὁποίαν αὔξησιν εὐχαρίστως ἔδιδον ἐὰν τὸ Κράτος ἐπέτρεπε τὴν ἐπίπτωσίν της ἐπὶ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Αὐτὴ ἡ κατάστασις εἶναι κατάστασις νόθος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ ψευδαίσθησις, διότι τὸ Κράτος εἶναι ὑπεύθυνον. Διὰ τοῦτο καὶ ἡ Ἑλλὰς εἰσήγαγεν οἰκονομικῶς ἓν σύστημα τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς ἄλλας χώρας. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου πρόσφατον Γαλλικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ρυθμίζει τὰς συλλογικὰς διαφορὰς μεταξὺ κεφαλαίου καὶ ἐργασίας εἰς ἕνα γενικώτερον οἰκονομικὸν πλαίσιον, χωρὶς νὰ παρεκκλίνῃ ἀπὸ τὴν βασικὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ συλλογικὴ σύμβασις. Πράγματι ὅπως ἔχουν σήμερα τὰ πράγματα, διὰ κάθε προϊὸν ἀναλύεται τὸ εἰσόδημα, δηλ. τὸ καθαρὸν κέρδος εἰς τρία στοιχεῖα. Εἰς ἐκεῖνο ποὺ θὰ πάρῃ ἡ ἐργασία, εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ πάρῃ τὺ κεφάλαιον καὶ εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ πάρῃ ἡ ὁλότης, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ φόρου, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀφετηρίαν καταλήγομεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι πρέπει νὰ ἀξιολογηθῇ ὁ ἑκάστοτε ρυθμιστὴς τῶν σχέσεων αὐτῶν, νὰ ἀξιολογηθῇ ποῖος ἔχει τὸ μεγαλύτερον δίκαιον διὰ τὴν διανομὴν τοῦ κοινωνικοῦ εἰσοδήματος, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τοὺς παράγοντας, οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦνται δι’ ἕνα ἕκαστον ἀπὸ τὰ τρία αὐτὰ στοιχεῖα. Ἡ ἐργασία ἔχει ὑπὲρ ἑαυτῆς τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι αἱ τιμαὶ αὐξάνονται, ὅτι τὸ ἐπίπεδον τῆς ζωῆς εἶναι χαμηλὸν καὶ ὅτι πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια καλυτερεύσεως τῆς τύχης της. Τὸ κεφάλαιον ἔχει ὑπὲρ αὐτοῦ τὸ στοιχεῖον τῆς οἰκονομικῆς ἀρρυθμίας. Εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου τὸ κεφάλαιον τροφοδοτεῖται, συντηρεῖται μὲ ἕνα ποσοστὸν τόκου, ἐντὸς λογικοῦ καὶ ὁμοιομόρφου ὁρίου κινουμένου. Εἰς τὴν χώραν μας διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κλονίσῃ τὴν πίστιν εἰς τὸ νόμισμα ἀπὸ μακροῦ χρόνου, δὲν ὑπάρχουν τραπεζιτικαὶ καταθέσεις μὲ ἀποτέλεσμα τούτου, ὅτι ὁ τόκος ἔχει τραπῇ εἰς ὑψηλὰ ἐπίπεδα. Καὶ ἐνῷ εἰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις ὁ τόκος εὑρίσκεται εἰς ὑψηλὰ ἐπίπεδα εἰς ἄλλας τοιαύτας προνομιούχους, χωρὶς νὰ ἔχω κακὴν διάθεσιν, διότι τὸ εἶδος τοὺς τὸ ἐπιτρέπει, ἐνισχύονται εἴτε ἀπὸ τὸ Κράτος, εἴτε ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ, εἴτε ἀπὸ ἀλλοῦ μὲ μικρὸν τόκον, δηλαδὴ ὑπάρχει μία διαφοροποίησις εἰς τὸν τόκον καὶ συνεπῶς μία διαφορὰ εἰς τὸ κόστος τοῦ κεφαλαίου. Ἐδῶ ἐφαρμόζεται, ὅσον ἀφορᾷ τὸ γενικὸν κόστος παραγωγῆς, ὁ νόμος τὸν ὁποῖον ὁ Ρικάρντο ἀνέφερεν, ὅτι ἐφαρμόζεται εἰς τὴν Γεωργίαν. Τὸ μεγαλύτερον κόστος εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ τὰς τιμάς. Τούτου ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι ἔχομεν πολὺ ὑψηλοτέρας τιμὰς ἀπὸ τὰς διεθνεῖς τοιαύτας εἰς πλεῖστα προϊόντα καὶ τοῦτο πρὸς κατάπληξιν καὶ ἡμῶν καὶ τῶν ξένων φίλων μας. Τέλος, τρίτος παράγων εἶναι ἡ ὁλότης, ἡ ὁποία εἶναι ὑποχρεωμένη πρὸς ἀντιμετώπισιν ὅλων τῶν ἀναγκῶν, λόγῳ τῶν φορολογικῶν ἐπιβαρύνσεων, νὰ ἐμφανίζεται καὶ αὐτὴ διεκδικητὴς ἑνὸς μεγάλου ποσοστοῦ ἀπὸ τὸ κοινωνικὸν εἰσόδημα καὶ αὐτὴ ἡ διεκδίκησις ἔχει μίαν ἄλλην μορφήν, τὴν μορφὴν τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν, μορφὴν ἥτις ἐπιτρέπει εἰς πολλοὺς νὰ θεωροῦν, ὅτι ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους διὰ τὴν συμπίεσιν τῶν τιμῶν δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένη, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας. Καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἐπιτετραμμένη ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης ὑπάρξεως ὁμαλῶν συνθηκῶν. Αὐτὸ τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἐνώπιον τῆς πολιτείας καὶ τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ κοινωνικὸν ζήτημα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ τοὺς ὑπάρχοντας θεσμούς. Εἶναι συνηθέστατον τὸ φαινόμενον τῆς συμπτώσεως τῶν ἀπόψεων ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων. Εἶναι συνηθέστατον τὸ φαινόμενον τῶν ἐργοδοτῶν οἱ ὁποῖοι λέγουν πρὸς τοὺς ἐργαζομένους. «Ἡμεῖς εὐχαρίστως σᾶς αὐξάνομεν τὰ ἡμερομίσθια ἀλλὰ τὸ Κράτος δὲν ἐπιτρέπει τὴν αὔξησιν, διότι αὕτη θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν τιμῶν». Καὶ πράγματι τὸ Κράτος δὲν ἐπιτρέπει αὔξησιν, διότι ἡ αὔξησις θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν τιμῶν, καὶ ἀναζητεῖ διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ποὺ καταθέτω, τὸν τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀναζητηθῇ ἡ δυνατότης αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων, χωρὶς αὕτη νὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν τιμῶν. Δηλαδὴ γίνεται μία προσπάθεια διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐρεύνης τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Ἐνθυμοῦμαι πρὸ διετίας καὶ πλέον, τὸν ἀγαπητόν μου φίλον κ. Κανελλόπουλον, ὅταν ἀπὸ τοῦ ἰδίου αὐτοῦ βήματος ἐτόνιζεν, ὅτι τὸ βιομηχανικὸν κέρδος εἶναι πολλάκις ὑπέρογκον, διότι ἀκριβῶς δὲν ὑπάρχει ὁ ἔλεγχος, καθ’ ὃν τρόπον πρέπει, δηλ. μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς οἰκονομικῆς ἐλευθερίας, ἐνῷ πολλάκις ὑπάρχει ἕνας παρεμβατικὸς ἔλεγχος, ἐκεῖ ὅπου εἶναι ἐπιζήμιος καὶ ἐντελῶς περιττός. Νομίζω, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ γίνεται μία προσπάθεια νὰ ὑπάρξῃ ἐξισορρόπησις εἰς τὰς διεκδικήσεις, ὄχι μόνον τοῦ ἑνός, ἀλλὰ καὶ τῶν τριῶν παραγόντων, τοὺς ὁποίους ἀνέφερον. Προσπαθοῦμεν, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τοὺς ἐργάτας τὴν διεκδίκησιν μεγαλυτέρας συμμετοχῆς, μεγαλυτέρου ποσοστοῦ συμμετοχῆς εἰς τὸ κοινωνικὸν εἰσόδημα, χωρίς, ταὐτοχρόνως, νὰ παραβλέπωμεν τὰ δικαιώματα τοῦ κεφαλαίου, μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς οἰκονομικῆς πραγματικότητος, ἀλλὰ καὶ χωρὶς νὰ παραβλέπωμεν, ὅτι τὸ πρόβλημα τῶν τιμῶν εἶναι κεντρικὸν καὶ ὄχι πρόβλημα τιμῶν, ἀλλὰ κόστους ἀφ’ ἑνὸς καὶ κατανομῆς τοῦ κοινωνικοῦ εἰσοδήματος ἀφ’ ἑτέρου. Δὲν θὰ ἀναλύσω τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἤθελον, αὐτὰς τὰς γενικὰς σκέψεις, αἱ ὁποῖαι δικαιολογοῦν τὴν κατάστασιν νὰ σᾶς ἐκθέσω καὶ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀφήνεται, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ ὁ θεσμὸς τῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων, ἀφήνεται εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον, ἡ διὰ τῆς συλλογικῆς συμβάσεως ρύθμισις τῶν διαφορῶν, ἀλλὰ θεωρεῖται, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ συμβάσεις αὐταί, μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος, τοὐλάχιστον, τῶν μισθῶν, παρὰ νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ ἁρμόδια ὄργανα, παρέχοντα κάθε ἀμεροληψίας δεῖγμα, καὶ τελικῶς καταλήγοντα εἰς μίαν 3μελῆ ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπήν, ἀποτελουμένην ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, τὸν Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν Ὑπουργὸν Ἐργασίας. Δίδεται διὰ τοῦ μηχανισμοῦ αὐτοῦ ἡ δυνατότης τῆς ἐρεύνης τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, βάσει ὄχι τῶν κριτηρίων τῆς κοινωνικῆς ἀντιθέσεως μεταξὺ τοῦ ἐργοδότου καὶ τοῦ ἐργάτου, ἀλλὰ κυρίως βάσει τῶν κριτηρίων τῶν οἰκονομικῶν, δηλαδή, τῆς συναρτήσεως τῆς ὅλης ὑποθέσεως πρὸς τὰς οἰκονομικὰς ἀνάγκας τῆς στιγμῆς, πρὸς τὸ ὕψος τῶν τιμῶν καὶ πρὸς τὸ πραγματικὸν καὶ ἐλεγμένον—ἂς τὸ ἐλπίσωμεν ἐπὶ τέλους—κόστος τῆς παραγωγῆς εἰς τὸν συγκεκριμένον κλάδον. Τὸ νομοσχέδιον ὑποβάλλεται ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ καὶ τὸν Ὑπουργὸν Ἐργασίας, νομίζω δέ, ὅτι ἡ συζήτησις τὴν ὁποίαν θὰ προκαλέσῃ καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, δὲν φαντάζομαι, ὅτι θὰ μᾶς δημιουργήσῃ δυσχερείας, διότι δὲν ἔχει καμμίαν κομματικὴν ὑστεροβουλίαν, ἀλλὰ δὲν ἔχει ἐπίσης καὶ κανένα μονομερῆ ἰδεολογικὸν προσανατολισμόν. Πρόκειται περὶ προσπαθείας κοινῆς καὶ θέλω καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ εἶναι κοινὴ ἀπὸ ὅλους μας, προσπάθεια ἀντιμετωπίσεως τοῦ κοινωνικοῦ μας ζητήματος. Καὶ τοῦτο πιστεύω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ ἕνα μόνον κόμμα. Πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τὸ σύνολον τοῦ Ἔθνους, διὰ νὰ ἀρχίσῃ νὰ δίδεται καὶ εἰς αὐτὸ μία λύσις, ἡ ὁποία κἄποτε ὁλοκληρωμένη θὰ ἐπιτρέψῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι ὁ τελικὸς σκοπὸς κάθε πολιτικῆς προσπαθείας, δηλαδή, ἡ καλλιτέρευσις τῆς τύχης τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων. Παρακαλῶ νὰ θεωρηθῇ, ἀκριβῶς διὰ τοὺς λόγους τούτους, ὅτι ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου, δύναται νὰ γίνῃ καὶ εἰς μίαν ἀνάγνωσιν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ μόνον καὶ ὄχι διὰ τὴν ἀποφυγὴν κριτικῆς, παρακαλῶ νὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ νὰ κηρυχθῇ κατεπεῖγον. (Χειροκροτήματα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§12Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Παρακαλῶ τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν σύκων.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ὁμιλήσετε τὴν Δευτέραν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ὁ κ. Σ. Χούτας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅπως πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, ἐὰν ἀντιμετωπίζῃ τὴν λύσιν τοῦ σοβαρωτάτου ζητήματος τοῦ ὅτι, ὑπάλληλοι σύζυγοι παραμένουν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ μακρὰν τῶν οἰκογενειῶν των.

§14Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν 100 καθηγήτριαι καὶ δημοδιδασκάλισσαι, σύζυγοι δημοσίων ὑπαλλήλων, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ὑπηρετοῦν μακρὰν τῶν οἰκογενειῶν των καὶ μακρὰν τῶν συζύγων των καὶ τῶν τέκνων των. Οὕτω, αἱ οἰκογένειαι αὐταὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εὑρίσκονται οὐσιαστικῶς ἐν διαλύσει, μὲ ὅλους τοὺς κινδύνους καὶ δι’ αὐτοὺς καί, κυρίως, διὰ τὰ τέκνα των. Τὸ αἴτημα τῶν δημοσίων αὐτῶν ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον εἶναι καθ’ ὅλα δίκαιον, συνίσταται εἰς τὸ νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος ὥστε οἱ δημόσιοι αὐτοὶ ὑπάλληλοι νὰ συνυπηρετοῦν, ἔχω δὲ τὴν γνώμην ὅτι δὲν πρόκειται νὰ παρεμποδισθῇ ἡ ὑπηρεσία μὲ τὸ νὰ ἀποφασισθῇ, κατὰ ἕνα τρόπον ἔστω καὶ νομοθετικόν, ὥστε αἱ σύζυγοι δημοσίων ὑπαλλήλων νὰ συνυπηρετοῦν μετὰ τῶν συζύγων των, νὰ εὑρίσκωνται τοὐτέστιν πλησίον τῶν οἰκογενειῶν των. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, κατὰ πόσον εὑρίσκει δίκαιον τὸ αἴτημα αὐτὸ καὶ κατὰ πόσον εἶναι διατεθειμένος νὰ τὸ ἱκανοποιήσῃ.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§16Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συμμερίζομαι ἀπολύτως, τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας, συνάδελφος. Εἶναι πράγματι τραγικὴ ἡ κατάστασις ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τοὺς κόλπους τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐκείνων δηλαδὴ οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ὡς ζεύγη εἰς τὸ Δημόσιον. Ἔχω μάλιστα, ὑπ’ ὄψει μου μίαν περίπτωσιν, ἡ ὁποία εἶναι χαρακτηριστικὴ τῆς ἐλλείψεως στοιχειώδους ἐκ μέρους τοῦ Κράτους φροντίδος καὶ στοιχειώδους ἀκόμη εὐγνωμοσύνης, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου μία περίπτωσιν δύο δημοδιδασκάλων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτουν ἐπὶ ἔτη εἰς τὸ Κάτω Νευροκόπιον, καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς δραματικῆς περιόδου τοῦ συμμοριτικοῦ πολέμου. Ἐφ’ ὅσον ὑπηρέτουν εἰς τὸ Κάτω Νευροκόπιον, τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας τοὺς ἄφηνε νὰ ὑπηρετοῦν μαζύ, ὅταν ὅμως μετὰ πάροδον πολλῶν ἐτῶν, ἐπὶ τέλους ἐνεθυμήθη ὅτι ὑπάρχουν ἐκεῖ δύο δημοδιδάσκαλοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπηρετήσουν καὶ ἀλλοῦ, τοὺς μεταθέτει καὶ τοὺς δύο καὶ τὸν μὲν ἄνδρα τὸν ἔστειλεν εἰς τὴν Ἀργολιδοκορινθίαν, φερ’ εἰπεῖν, τὴν δὲ σύζυγον εἰς ἕνα νησὶ τῶν Κυκλάδων. Αὐτὸ εἶναι χαρακτηριστικὸν τῆς ἐλλείψεως στοιχειώδους φροντίδος ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων συμβουλίων ἢ ὑπηρεσιῶν. Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀσκήσῃ τὴν πίεσιν, ἡ ὁποία εἶναι ἐπιβεβλημένη ἐπὶ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τὰς ὑπηρεσίας νὰ κάμουν μίαν μελέτην συγκεκριμμένην, ἐπὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ στοιχειῶδες αὐτὸ αἴτημα, τοῦ ὁποίου διερμηνεὺς ἐγένετο ὁ κ. Χούτας. Τὸ πρόβλημα ὅπως εἶναι γνωστόν, ἔχει σημασίαν κρίσιμον, κυρίως διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, διότι ὑπάρχουν χωροφύλακες οἱ ὁποῖοι εἶναι πανδρεμένοι μὲ δασκάλες καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Τ.Τ.Τ. κυρίως, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ διὰ τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα.

§17Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἐγώ, κύριοι βουλευταί, ἀναγνωρίζω ὅτι τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον καὶ λέγω ὅτι, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, αἱ ἐνέργειαί μου ἦσαν αἱ ἑξῆς: Ἔλαβον μίαν προσωρινὴν ἀπόφασιν καὶ εἶπα εἰς τὰ διάφορα Συμβούλια καὶ τοὺς κατὰ τόπους Ἐπιθεωρητάς, ὅτι προκειμένου νὰ μετατεθοῦν δημοδιδάσκαλοι ἢ νὰ τοποθετηθοῦν προσωρινῶς, τοὐλάχιστον νὰ λαμβάνεται πρόνοια ὥστε νὰ τοποθετοῦνται ἢ νὰ μετατίθενται κατὰ ζεύγη. Αὐτό, βέβαια, εἶναι ἕνα προσωρινὸν μέτρον, καί, ἤδη, ἔχω συστήσει μίαν Ἐπιτροπὴν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μου, ἡ ὁποία θὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα διὰ νὰ δυνηθῶ νὰ καταλήξω εἰς συμπεράσματα. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα τοῦτο, ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Κανελλόπουλος, δὲν εἶναι ζήτημα μόνον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας, ἀλλ’ εἶναι καὶ ἄλλων Ὑπουργείων, ἐγὼ δὲ ἐν καιρῷ θὰ εἰσηγηθῶ, ἀφοῦ μελετήσω τὰ ἀφορῶντα τὸ ἰδικόν μου Ὑπουργεῖον, εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰς ἀπόψεις μου, οὕτως ὥστε νὰ γίνῃ ἕνα νομοθέτημα καὶ νὰ ἀφορᾷ ὁλόκληρον αὐτὴν τὴν τάξιν τῶν ἐνδιαφερομένων. Πάντως, θὰ μελετήσω τὸ ζήτημα διότι δὲν εἶναι καὶ τόσον εὔκολον, διὰ νὰ μὴ φέρω καμμίαν ἀναταραχὴν εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, πολὺ δὲ περισσότερον εἰς τὸν κόσμον τῶν δημοδιδασκάλων, τῶν ὁποίων σήμερον ἔχομεν ἀπόλυτον ἀνάγκην.

§18Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι μόνον λόγοι στοιχειώδους φροντίδος, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν νὰ εἶναι ὁ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ μαζί, διότι ἡ ἀνάπτυξις τοῦ παιδιοῦ ἀπὸ ἐπιστημονικῆς ἀπόψεως εἶναι τελείως ἀνώμαλος, ὅταν ἀναπτύσσεται τοῦτο εἰς μίαν διαλελυμένην οἰκογένειαν. Αὐτὰ προέκυψαν ἀπὸ τὸ πέρασμα τοῦ τελευταίου πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ καθιερωθῇ, νὰ μὴν χωρίζεται ποτὲ ἕνα ἀνδρόγυνον, διότι διαφορετικὰ ἡ ψυχικὴ ἀνάπτυξις τῶν παιδιῶν των θὰ εἶναι ἐντελῶς ἀνώμαλος.

§19Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ὁμολογῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἀπάντησίς σας δὲν μὲ ἱκανοποίησεν. Μὲ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ μετατρέψω τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι κυρίως τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ἰδικῆς σας, διότι, τὰς καθηγητρίας καὶ τὰς διδασκαλίσσας, αἱ ὁποῖαι εἶναι σύζυγοι δημοσίων ὑπαλλήλων, αὐτάς, κ. Ὑπουργὲ ζητοῦμεν νὰ τὰς μεταθέσετε ἐκεῖ ὅπου ὑπηρετοῦν οἱ σύζυγοί των καὶ εὑρίσκονται καὶ τὰ τέκνα των. Νομίζω, ὅτι σεῖς, κ. Ὑπουργέ, δύνασθε νὰ ἐπιλύσητε τὸ ζήτημα αὐτό. Κυρίως δὲ ἐγὼ παρεκάλεσα νὰ ληφθῇ μέριμνα, δι’ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ὑπηρετοῦν μακρὰν τῶν οἰκογενειῶν των. Θὰ πρέπει λοιπὸν κατὰ πρῶτον λόγον νὰ διορθώσητε τὴν κατάστασιν τοῦ παρελθόντος, καὶ μετὰ νὰ σκεφθῶμεν διὰ τὸ τί θὰ γίνῃ, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ διορισθοῦν εἰς τὸ μέλλον. Διότι, ὡς εἶπον, αἱ οἰκογένειαι αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων εὑρίσκονται ἐν οὐσιαστικῇ διαλύσει, μὲ ὅλους τοὺς κινδύνους καὶ τὰς συνεπείας τῆς ὑφισταμένης αὐτῆς καταστάσεως τόσον διὰ τὰς οἰκογενείας τῶν δημοσίων αὐτῶν λειτουργῶν, ὅσον καὶ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν.

§20Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Θὰ λάβωμεν ὅσα μέτρα εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν ἐγκαίρως.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§22Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ εἶναι παρὼν ὁ κ. Ρέντης ὡς προεδρεύων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, θὰ ἤθελον νὰ τὸν ἐρωτήσω αὐτόν, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ θέματος γενικωτέρας σημασίας.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησίς σας ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐζητήθη ἀπὸ τοὺς κ. κ. συναδέλφους ἡ ἀναβολή της καὶ ἀνεβλήθη.

§24Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ νὰ συζητηθῇ ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. συναδέλφου, ὅταν θὰ παρίστανται, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Πάρης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Παντοπωλῶν Ἀγρινίου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου, διαμαρτυρομένου δι’ ὑποχρεωτικὴν καταβολὴν 30% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν διὰ δελτίου διανεμομένων τροφίμων.

§26Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ἀναφορικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς προκαταβολῆς τοῦ 30% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα διανέμονται διὰ δελτίου, εἴπατε ὅτι ἐλύθη τὸ ζήτημα κατόπιν τῆς λήψεως ἀποφάσεως, ὅτι θὰ ἀπαλλαγοῦν τοῦ μέτρου τούτου αἱ Κοινοτικαὶ Ἐπιτροπαί.

§27Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Τὸ ζήτημα τὸ ἔφερον εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, ἥτις ὥρισεν, ὅτι εἰς τὰς πόλεις τὰς ἐχούσας πληθυσμὸν ἄνω τῶν 5,000 ἡ χορήγησις τῶν ὑπὸ διανομὴν εἰδῶν θὰ γίνεται ἐπὶ πιστώσει, ὑποχρεουμένων τῶν ὀργάνων διανομῆς νὰ καταβάλωσι εἰς τὸ τέλος τοῦ πενθημέρου τὸ 30% τῆς ἀξίας των. Αἱ Κοινοτικαὶ Ἐπιτροπαὶ Διανομῶν παραλαμβάνουσι τὰ εἴδη πάντοτε ἐπὶ πιστώσει, ὑποχρεοῦνται δὲ εἰς τὴν καταβολὴν τῆς ἀξίας μετὰ τὸ πέρας τῆς διανομῆς, μὴ ἐφαρμοζομένου δι’ αὐτὰς τοῦ ρηθέντος μέτρου τοῦ πενθημέρου.

§28Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ πενθήμερος προθεσμία τὴν ὁποίαν ἐδώσατε δὲν εἶναι ἀρκετή. Θὰ παρεκάλουν θερμότατα νὰ τὴν ἐπιμηκύνετε.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ πυροπαθοῦς δημοσίου ὑπαλλήλου Δ. Πέγιου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, σχετικῶς μὲ ζητήματα ἐνοικιοστασίου.

§30Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου, κ. Πρόεδρε, εἶναι σχετικὴ μὲ τὸ ἐνοικιοστάσιον. Πρόκειται περὶ τῆς προστασίας τῶν συμμοριοπλήκτων, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν τὰ σπίτια τους, νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον νὰ τοὺς παρασχεθῇ ἐκ τοῦ ἐνοικιοστασίου, νὰ κατοικήσουν εἰς ἕνα ἄλλο σπίτι ἐὰν τὸ ἔχουν· ὅπως ἐπίσης νὰ δοθῇ, καὶ εἰς τοὺς πυροπαθεῖς ἡ εὐχέρεια νὰ κατοικήσουν εἰς τὴν ἰδιόκτητον οἰκίαν των. Ἐπίσης παρακαλῶ, ὅπως ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ἰδιοκατοίκησιν οἰκογενειῶν τῶν μεταναστῶν, οἱ ὁποῖοι ἦλθον ἐδῶ, καὶ ἠγόρασαν οἰκίας καὶ ἀπέστειλον τὰς οἰκογενείας των ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ αἱ ὁποῖαι ἐπειδὴ δὲν δύνανται νὰ κατοικήσουν εἰς τὰ σπίτια τους περιφέρονται ἀπὸ ξενοδοχείου εἰς ξενοδοχεῖον, μαζὶ μὲ τὰ παιδιά τους, τὰ ὁποῖα τὰ ἔφεραν ἐδῶ διὰ νὰ τὰ μορφώσουν καὶ οἱ ὁποῖοι, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις, θὰ ἐξαναγκασθοῦν τέλος δυσηρεστημένοι νὰ ἀναχωρήσουν καὶ πάλιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Πρὸς τούτοις σᾶς ἀναφέρω καὶ τὸ ἑξῆς σχετικόν, ὅτι, πρὸ μηνῶν τρεῖς Ἰθακήσιοι διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπρόκειτο νὰ φύγουν εἰς τὴν Αὐστραλίαν. Τί θέλετε νὰ σᾶς κάμω; Ἡμεῖς εἴμεθα σὰν τὰ πουλιὰ καὶ εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ φύγωμεν ἐφ’ ὅσον δὲν ἠμποροῦμεν νὰ πάρωμεν τὰ σπίτια μας. Ὑπάρχει, κ. Ὑπουργέ, δίκαιον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ. Πρέπει νὰ προστατευθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διὰ νὰ μὴ ἀναχωρήσουν καὶ πάλιν δυσηρεστημένοι εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διότι ὡς γνωστὸν ὅλοι οἱ παλαιοὶ μετανάσται ὅταν ἔφευγον, ἕνα ὄνειρο εἶχαν, νὰ ἀγοράσουν ἕνα σπίτι εἰς τὴν Ἀθήνα, καὶ νὰ στείλουν τὰ παιδιά των νὰ σπουδάσουν ἐδῶ. Παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει τὸ ἐρώτημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§31Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐψηφίσθη ὁ νόμος περὶ ἐνοικιοστασίου, βάσει τοῦ ὁποίου, κατηρτίσθη ἐπιτροπὴ ἀπὸ ἀνωτέρους δικαστικοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἀπὸ διοικητικοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία θὰ καταρτίσῃ μέχρι τέλους Μαρτίου τοῦ 1952 τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον. Θὰ παρεκάλουν ὅμως τὰ πρακτικὰ τῆς παρούσης συνεδριάσεως νὰ σταλοῦν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν σχετικὴν συζήτησιν. Ἐπίσης θὰ παρακαλέσω τὸν κ. συνάδελφον νὰ ὑποβάλῃ σχετικὸν ὑπόμνημα εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ὅπου ἠμπορεῖ νὰ μετάσχῃ καὶ προσωπικῶς, νὰ ἀναπτύξῃ τὸ θέμα. Πέραν αὐτοῦ δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω τίποτε ἄλλο.

§32Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εὐχαριστῶ πολὺ κ. Ὑπουργέ.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορῶν του πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Παιδείας, Δημοσίων Ἔργων καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, διὰ τὴν ταχεῖαν κατασκευὴν τοῦ κατεστραμμένου Σχολείου τῆς Κοινότητος Βατοπεδίου Χαλκιδικῆς.

§34Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω καταθέσει τρία σημειώματα· πρόκειται περὶ τοῦ σχολικοῦ κτιρίου Βατοπεδίου Χαλκιδικῆς. Τὸ κτίριον τοῦ δημοτικοῦ σχολείου τῆς Κοινότητος Βατοπεδίου Χαλκιδικῆς, ὑπέστη ζημίας κατὰ τὸν συμμοριτισμόν, ἐνεκρίθησαν δὲ 30 ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἐπισκευὴν αὐτοῦ. Τὰ χρήματα ἔφθασαν εἰς τὸν Νομὸν καὶ ἤρχισεν ἡ ἐργασία, ὁ ἐργολάβος ἔβαλε τὰ κεραμίδια τοῦ σπιτιοῦ. Δυστυχῶς ὅμως ἐπῆλθον αἱ ἐκλογαὶ καὶ τὰ λεπτὰ τὰ ἐγκριθέντα ἀντὶ νὰ πᾶνε εἰς τὸ σχολεῖον αὐτό, ἐπῆγαν εἰς ἄλλο σχολεῖον, καὶ τὸ σχολεῖον αὐτὸ ἔμεινε ξεσκέπαστο, καὶ τώρα χρειάζεται 100 ἑκατομμύρια διὰ νὰ ἐπισκευασθῇ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπισκευάσῃ τὸ κτίριον αὐτὸ ἢ τοὐλάχιστον νὰ σκεπαστῇ μὲ τὰ ἴδια τὰ κεραμίδια, διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ στεγασθοῦν τὰ παιδιά, διότι τώρα τὸ σχολεῖον λειτουργεῖ εἰς τὴν ἐκκλησίαν τῆς Κοινότητος ἡ ὁποία εἶναι μιὰ παράγκα.

§35Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Θὰ ἐξετάσω κ. συνάδελφε τὸ ζήτημα καὶ ἐλπίζω νὰ τὸ λύσω.

§36Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Σημειώσατε, ὅτι ἡ ἐρώτησίς μου ἔχει κατατεθῆ πρὸ ἑνὸς μηνός.

§37Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Μὴ νομίζετε ὅτι εἰς ὅλας τὰς ἐρωτήσεις δύναμαι νὰ ἀπαντῶ ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι τώρα μόλις ἔλαβον γνῶσιν τῆς ἐρωτήσεως καὶ θὰ κάμω ὅ,τι εἶναι δυνατόν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀποστρατευθέντων φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ζητούντων χορήγησιν διευκολύνσεων διὰ τὰς ἐξετάσεις.

§39Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Οἱ ἀποστρατευθέντες φοιτηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, παρακαλοῦν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ χορηγήσῃ εἰς αὐτοὺς ὡρισμένας διευκολύνσεις διὰ τὰς ἐξετάσεις των, διότι πρὸ πολλῶν ἐτῶν ὑπηρέτησαν τὴν πατρίδα καὶ ἠμέλησαν τὰς σπουδάς των. Ἀκριβῶς διὰ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ πολιτεία ὀφείλει νὰ ἐξετάσῃ μετὰ μεγαλειτέρας εὐμενείας τὸ ζήτημά των καὶ νὰ παράσχῃ εἰς αὐτοὺς πᾶσαν εὐκολίαν, ὅπως τὴν ἀνανέωσιν γενικὰ τῶν ἐγγραφῶν, τὰς ἐξετάσεις κλπ.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Προέδρου Κοινότητος Λουτροῦ Καλαμῶν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, σχετικῶς μὲ τὴν μελετωμένην ἀναφορὰν τῆς δευτέρας ἕδρας Ἐπιθεωρήσεως Δημοτικῶν Σχολείων εἰς Μεσσήνην.

§41Α. ΣΧΙΝΑΣ. Ὡς γνωστόν, κ. Ὑπουργέ, ἡ ἐκπαιδευτικὴ περιφέρεια Μεσσήνης ἐδιχοτομήθη. Ἡ πρώτη περιφέρεια περιλαμβάνει ἕνα μέρος τῆς περιφερείας Καλαμῶν καὶ τῆς Μέσης Μεσσήνης, ἡ δὲ δευτέρα περιφέρεια, τὰ ὑπόλοιπα τοῦ τμήματος Καλαμῶν καὶ τῆς ἐπαρχίας Μεσσήνης. Ἐπιδιώκεται ἡ ἐγκατάστασις τῆς δευτέρας περιφερείας εἰς τὴν Μεσσήνην. Ἂν τοῦτο γίνῃ, τὸ μεγαλείτερον μέρος τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας δὲν ἐξυπηρετεῖται. Καλλιτέρα εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις ἂν ἡ ἕδρα τῆς δευτέρας περιφερείας εἶναι εἰς Καλάμας. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ καὶ ματαιώσῃ τὴν μελετωμένην μεταφορὰν εἰς Μεσσήνην.

§42Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Τὸ θέμα τοῦτο μὲ ἀπησχόλησεν, ἀκριβῶς δὲ σήμερον ἔχω φέρει τὸν φάκελλον καὶ σχετικοὺς χάρτας. Θὰ μελετήσω τὸ ζήτημα καὶ θὰ δῶ ποῦ πρέπει νὰ ἐγκατασταθῇ ἡ ἕδρα τῆς δευτέρας περιφερείας.

§43Α. ΣΧΙΝΑΣ. Ἡ προσπάθειά μας εἶναι, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐξυπηρετηθῇ ὅσο τὸ δυνατὸν καλλίτερα ἡ περιφέρεια.

§44Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Καὶ ἡμεῖς ἀκριβῶς εἰς αὐτὸ θὰ ἀποβλέψωμεν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Πάρρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Ἀμοργοῦ διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ Γυμνασίου τῆς Νήσου.

§46Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Ἡ Κοινότης Ἀμοργοῦ διαμαρτύρεται διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ Γυμνασίου τῆς Νήσου τὸ ὁποῖον ἐπὶ μίαν δεκαετίαν λειτουργεῖ ὡς παράρτημα γυμνασίου. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος δὲν ἐλειτούργησε ὡς γυμνάσιον διότι δὲν ὑπῆρχε κανένας καθηγητής. Πρέπει νὰ ὑπομνήσωμεν, ὅτι τὸ σχολεῖον τῆς Ἀμοργοῦ ἱδρύθη ἐπὶ Καποδίστρια. Ἐφέτος ἐστάλη μία ἐξεταστικὴ ἐπιτροπὴ εἰς τὴν Ἀμοργὸν ἡ ὁποία διεπίστωσεν, ὅτι ὑφίσταται ὁ ἀναγκαῖος ἀριθμὸς μαθητῶν καὶ διενήργησε εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις. Ἐστάλη μάλιστα καὶ εἷς καθηγητὴς καὶ δὲν ἀπέμεινε παρὰ ἡ ἔναρξις τῆς λειτουργίας τῶν μαθημάτων ἡ ὁποία δυστυχῶς δὲν ἐγένετο διότι ἐν τῷ μεταξὺ κατηργήθη.

§47Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἑνώνω, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου ὑπὲρ τῆς ἐπαναλειτουργίας τοῦ γυμνασίου Ἀμοργοῦ.

§48Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Αἱ καταργήσεις τῶν γυμνασίων γίνονται κατ’ εἰσήγησιν τῶν κ. ἐπιθεωρητῶν. Εἶναι λοιπὸν ἐνδεχόμενον, ὅτι ἡ κατάργησις τοῦ γυμνασίου τούτου ἐπῆλθε κατόπιν τῆς προτάσεως τοῦ ἁρμοδίου ἐκπαιδευτικοῦ ἐπιθεωρητοῦ. Πάντως δηλῶ, ὅτι σήμερον δὲν ἔχω τὴν δυνατότητα νὰ στείλω καθηγητὴν εἰς τὸ ἐν λόγῳ γυμνάσιον. Ἂν καὶ ἐφ’ ὅσον δύνανται καὶ θέλουν νὰ ἀναλάβουν τὴν δαπάνην τῆς συντηρήσεως οἱ κάτοικοι τῆς νήσου τότε ἐγὼ δὲν θὰ ἔχω ἀντίρρησιν, ἀρκεῖ ὅμως νὰ ὑποβληθοῦν αἱ προτάσεις ὡς ὁ νόμος ὁρίζει.

§49Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Δὲν ἐγένετο εἰσήγησις καταργήσεως τοῦ γυμνασίου Ἀμοργοῦ. Ἀντιθέτως ἐστάλη καθηγητής. Πάντως ἐγὼ εἶμαι ἐξουσιοδοτημένος ἐκ μέρους τῶν κατοίκων νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἀναλάβουν καὶ τὴν σχετικὴν δαπάνην.

§50Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἂς γίνῃ πρότασις ἐπαναλειτουργίας μὲ τὴν δήλωσιν τῆς καταβολῆς τῶν δαπανῶν εἰς τὸν ἁρμόδιον ἐπιθεωρητήν.

§51Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Νὰ σταλοῦν μερικοὶ καθηγηταὶ ἀπὸ τὰς Ἀθήνας.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς μικροαγοραστῶν Μεσσηνίας πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ Ἀναγκαστ. νόμου 1323.

§53Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Οἱ μικροαγορασταὶ Μεσσηνίας παρακαλοῦν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ τοὺς πληροφορήσῃ, ἂν κάποτε θὰ καταθέσῃ πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν τὸν Α.Ν. 1323.

§54Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Τὸ πρόβλημα τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων εἶναι γενικὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις τὸ ἔχει ὑπὸ μελέτην.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἐργατοϋπαλλήλων Ἄρτης.

§56Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ὑπάρχουν θετικαὶ πληροφορίαι, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον σκέπτεται νὰ περικόψῃ τὴν ἀμοιβὴν τῶν παντοπωλῶν τῶν εἰδῶν τοῦ δελτίου διανομῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ληφθῇ τὸ μέτρον τοῦτο, διότι ἐὰν ληφθῇ δὲν θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ διανομὴ τῶν τροφίμων εἰς τὰς διαφόρους περιφερείας.

§57Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Πρόκειται περὶ ἀποφάσεως τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Τιμῶν πρὶν ἡμεῖς ἀναλάβωμεν τὸ Ὑπουργεῖον. Τὸ μέτρον τῆς περικοπῆς τῆς ἀμοιβῆς τῶν ὀργάνων διανομῆς θὰ τὸ ἐφαρμόσω διὰ τὰ ὄσπρια. Διὰ τὰ λοιπὰ ὅμως εἴδη θὰ φέρω τὸ θέμα εἰς τὴν Κ.Ε.Τ. καὶ θὰ εἰσηγηθῶ τὴν τροποποίησιν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν

καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 50 ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Μιχαηλίδη, σχετικῶς μὲ τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἄνευ σιγαροχάρτου. (Ἀναγνωσθέντων τῶν ὀνομάτων τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν καὶ μὴ εὑρεθέντων παρόντων τῶν κατὰ τὸν κανονισμὸν αναγκαίων, ἠκυρώθη ἡ πρότασις, ὡς μὴ γενομένη).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Γ. Ράλλη, σχετικῶς μὲ τὸν ἄρτον κ.λ.π. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§60Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριοι Βουλευταί, τὴν παρελθοῦσαν Δευτέραν ἀξιότιμος συνάδελφος ἀνέπτυξεν ἐπερώτησίν του ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἄρτου. Ὑπεστήριξε τὴν ἄποψιν, ὅτι διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου τοῦ ἄρτου καὶ διὰ τῆς ἀναλήψεως τῆς προμηθείας τοῦ σίτου ὑπὸ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἄφθονον σῖτον ἐκλεκτῆς ποιότητος καὶ εἰς τιμὰς πολὺ χαμηλάς. Προσέθεσεν ἀκόμη ὁ κ. συνάδελφος ὅτι πρόκειται περὶ ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐπαναλάβει καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν. Τὸ ἐὰν ἡ ἄποψις αὐτὴ δὲν εἶχε συνέχειαν, δὲν νομίζω ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἕνα τόσον σπουδαῖον διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ζήτημα, δὲν ἔτυχε τῆς προσοχῆς τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων. Ἀλλὰ προφανῶς ὀφείλεται εἰς κάποιον ἄλλον λόγον καὶ αὐτὸς ὁ λόγος δὲν εἶναι, παρὰ τὸ ὅτι ἡ πρότασις αὕτη εἶναι ξένη πρὸς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν καὶ ξένη πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Οἰκονομίαν. Τὸ ζήτημα τοῦ σίτου, ὅλαι αἱ μέχρι τοῦδε Κυβερνήσεις τὸ ἀντιμετώπισαν ὁμοιομόρφως διότι καλῶς ἐγνώριζον, ὅτι ἐπ’ ἄπειρον δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρχῃ ἡ συμμαχικὴ βοήθεια καὶ ὅτι συνεπῶς ἡ χώρα μας θὰ ἔπρεπε νὰ καταβάλῃ κάθε φροντίδα, ὥστε νὰ αὐξηθῇ ἡ σιτοπαραγωγὴ τῆς χώρας. Διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ὅμως τοῦτο, ἀνάγκη ἦτο, ὅπως δοθῇ εἰς τὸν παραγωγὸν τὸ κίνητρον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ τοῦ ἀνέπτυσσε τὴν δραστηριότητά του διὰ τὴν αὔξησιν τῆς σιτοπαραγωγῆς. Τοῦτο ἐπεδιώχθη διὰ τοῦ καθορισμοῦ δικαίων τιμῶν ἀσφαλείας διὰ τὸν παραγωγόν. Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς ταύτης συνετέλεσεν, ὥστε ἐφέτος νὰ ἔχωμεν τὸ ἐξαιρετικῶς εὐχάριστον ἀποτέλεσμα τῆς αὐξήσεως τῆς ἐγχωρίας σιτοπαραγωγῆς, ἡ ὁποία ἔχει φθάσει τοὺς 930.000 τόννους.

§61Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Πλέον τοῦ ἑκατομμυρίου.

§62Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Εἶναι ἀκόμη πλέον εὐχάριστον ἐὰν ὑπερβαίνῃ τὸ ἑκατομμύριον. Ἐγὼ χρησιμοποιῶ ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς εἰσακτέας ποσότητος, ἡ ὁποία θὰ ἐχρειάζετο διὰ τὴν κάλυψιν τῶν εἰς σῖτον ἀναγκῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πέραν τῆς ἐν τῇ χώρᾳ παραγομένης ποσότητος σίτου, ἐχρειάζετο βέβαια καὶ τὸ συμπλήρωμα, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἀπὸ τὴν συμμαχικὴν βοήθειαν, διὰ τῆς εἰσαγωγῆς σίτου ἐκ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Τὸ συμπλήρωμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἔχει μικρότερον κόστος, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀγοράζῃ καὶ νὰ διαχειρίζεται τὸ Κράτος ποὺ ἐπιβαρύνεται μὲ τὴν ἀγορὰν εἰς ὑψηλοτέρας τιμὰς καὶ τὴν διατήρησιν τοῦ συγκεντρουμένου ἐγχωρίου σίτου. Διὰ τοῦ μέτρου τούτου ἐπιτυγχάνεται ἡ διάθεσις τοῦ σίτου εἰς τὴν διαμορφουμένην τιμὴν τοῦ μέσου κόστους αὐτοῦ, ὥστε ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ προστατεύεται ὁ σιτοπαραγωγός, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὁ καταναλωτής. Θὰ ἦτο ἐνδεδειγμένον νὰ ἀφήσωμεν, ὡς προτείνει ὁ κ. συνάδελφος, τὴν ἐμπορίαν τοῦ σίτου εἰς τοὺς ἰδιώτας, ἐὰν εἴχωμεν ἀπεριόριστα συναλλαγματικὰ ἀποθέματα καὶ ἠδιαφοροῦμεν διὰ τὴν αὐτάρκειαν τῆς χώρας. Τοῦτο ὅμως δὲν συμβαίνει. Τοὐναντίον ὀφείλομεν νὰ τονώσωμεν τὴν ἐγχωρίαν παραγωγήν, ὥστε νὰ καλύπτῃ σὺν τῷ χρόνῳ ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας, ἐπιδιώκοντες τὴν μείωσιν εἰς τὸ ἐλάχιστον τοῦ διατιθεμένου συναλλάγματος διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ξενικοῦ σίτου. Νομίζομεν ὅτι ἡ σταθερὰ καθ’ ἑβδομάδα ἀνατίμησις τοῦ ἐγχωρίου σίτου τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, τὴν ὁποίαν ἀναγκαζόμεθα νὰ καταπολεμῶμεν διὰ πωλήσεως σίτου ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων, μᾶς δίδει τὸ μέτρον ἐκείνου ποὺ μέλλει νὰ συμβῇ, ἐὰν ὑπὸ τὰ σημερινὰς περιστάσεις, ἀνελάμβανε τὸ ἐμπόριον τὴν εἰσαγωγὴν καὶ ἐμπορίαν τοῦ ξενικοῦ σίτου. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅλα τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος καὶ μάλιστα νὰ ἀκολουθήσω τὴν σειρὰν τῆς ἐπερωτήσεώς του. Ἀρχομένης τῆς ὁμιλίας του, μὲ κάποιαν ἔμφασιν, ἠθέλησε νὰ παρουσιάσῃ, ὅτι ὄχι μόνον αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλὰ καὶ ὁ Ὑπουργὸς ἀγνοοῦν ἀκόμη καὶ τὰ πλέον στοιχειώδη πράγματα ἐπάνω εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Ἐγὼ προσωπικῶς δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων ποὺ πιστεύουν, ὅτι τὰ πάντα ἠμποροῦν νὰ γνωρίζουν καὶ μάλιστα εἰς ἕνα Ὑπουργεῖον ποὺ μόλις πρὸ ὀλίγου χρόνου ἀνέλαβον. Δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶμαι κατατοπισμένος πλήρως. Εἰς μίαν ἔγγραφον ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν τοῦ ἐδώσαμεν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς του, ὑποστηρίζομεν ὅτι ἡ ἀκολουθουμένη τακτικὴ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἐπιδιώκομεν νὰ ἔχωμεν δικαίαν τιμὴν τοῦ ἄρτου τοῦ δελτίου. Προφανῶς τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ὁ κύριος συνάδελφος δὲν ἀνέγνωσε μετὰ προσοχῆς τὴν ἀπάντησίν μας εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἔβλεπεν, ὅτι οὐδέποτε ὑπεστηρίξαμε ὅτι ἡ φροντίς μας ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἄρτου τοῦ δελτίου μὲ δικαίαν τιμὴν καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐξασφάλισιν δικαίας τιμῆς ἀλεύρου. Βεβαίως, τὸ ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου εἶναι διάφορος κατὰ περιφερείας, αὐτὸ εἶναι κοινῶς γνωστόν, διότι ὑπάρχουν διάφορα ἀρτοποιητικὰ ἔξοδα. Εἰς τὸ σημεῖον μάλιστα τοῦτο ἐπιθυμῶ νὰ παρατηρήσω, ὅτι εἰδικῶς διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης γίνεται μία μεταχείρισις, ἡ ὁποία εἶναι ὄχι εὐνοϊκή, ἀλλὰ κάτι περισσότερον. Διότι ἐνῷ καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα τὸ ἄλευρον διατίθεται εἰς τὴν τιμὴν τῶν δρχ. 2.365 εἰδικῶς διὰ τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν καὶ τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης διατίθεται μόνον πρὸς 1980.

§63Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὥστε τὸ πληρώνομεν ἡμεῖς 500 δραχ. παραπάνω.

§64Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Βεβαίως. Πρόκειται μερὶ μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ ἔκαμε μεγάλην ἐντύπωσιν καὶ ἡ πληροφορία μου εἶναι, ὅτι αὐτὸ ἔχει τὴν ἀρχήν του ἀπὸ τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Χέλμη καὶ μέχρι σήμερον συνεχίζεται. Ἔχω τὴν προσωπικὴν γνώμην, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ κάτι τὸ ἀπαράδεκτον, διότι εἰς τὸ τέλος ἐὰν ὑπετίθετο, ὅτι θὰ ὑπῆρχον περιφέρειαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦσαν ἄξιαι μιᾶς ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως νομίζω, ὅτι αὐτὴ θὰ ἔπρεπε κατὰ πρῶτον λόγον νὰ δοθῇ πρὸς τὴν ἐπαρχίαν, ἡ ὁποία τόσον ἔχει παραγκωνισθῇ καὶ ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν νομίζω, ὅτι οὔτε πρωτεύουσα ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ. Θὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι αὐτὴ ἡ ἄνισος μεταχείρισις θὰ πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ ἐκλείψῃ, πολὺ δὲ περισσότερον ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ τρόπου τούτου ὁ προϋπολογισμὸς θ’ ἀνακουφισθῇ ἀπὸ ἕνα σημαντικὸν ποσόν, τὸ ὁποῖον σήμερον παρέχεται διὰ τὴν πριμοδότησιν οὕτως εἰπεῖν τοῦ ἄρτου τῆς πρωτευούσης.

§65Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς αὐτὸ γίνεται, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν κάμνομεν τίποτε.

§66Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς θὰ θελήσῃ πραγματικῶς ν’ ἀποδείξῃ τὴν στοργήν της πρὸς τὴν ἐπαρχίαν, πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πράγματι μὲ τὸν μόχθον τους ἀποτελοῦν τὰς πλέον παραγωγικὰς τοῦ Ἔθνους τάξεις καὶ ἀποτελοῦν πράγματι τὴν σπονδυλικὴν τοῦ Ἔθνους στήλην. Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. συνάδελφος ἐρωτᾷ: Διατί παρελάβομεν ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου 1951 μέχρι τοῦ Νοεμβρίου 1951 πολλὰ φορτία σίτου μὲ ὑψηλὴν θερμοκρασίαν. Ἐκ συμπτώσεως τὰ ὡρισμένα αὐτὰ στοιχεῖα τὰ εἶχα ζητήσει ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας μου. Κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα συνέπεσε τὰ φορτία, τὰ ὁποῖα παρελήφθησαν νὰ ἔχουν μίαν θερμοκρασίαν μεγαλειτέραν τοῦ δέοντος καὶ συγκεκριμένως ἕνα ποσοστὸν 6,97%. Κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη ὅμως, τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ἦτο κατὰ πολὺ μεγαλείτερον. Τὸ ζήτημα τοῦ σίτου, τὸ ὁποῖον ἔρχεται μὲ μίαν θερμοκρασίαν πέραν τοῦ δέοντος ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν μὲ ἀπησχόλησε. Κατὰ σύμπτωσιν τὴν πρώτην ἡμέραν ποὺ ἐπῆγα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον εἶχον λάβει τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἶχεν ἔλθη ἕνα σιτοφορτίον, τὸ ὁποῖον ἦτο ὑπερθερμασμένον καὶ ἤθελον νὰ ἔχω τὴν ἄποψιν τῶν ἁρμοδίων, ὅπως ἦτο τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, διὰ νὰ πληροφορηθῶ, ἐὰν ἡ ὑπερθέρμανσις ἐπηρεάζῃ τὰ σιτηρὰ ἰδίως ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ κινδύνου τῆς ἀλλοιώσεως καὶ γενικῶς ἀπὸ πάσης ἄλλης πλευρᾶς. Ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ἡ ὑπερθέρμανσις τοῦ σίτου δὲν ἀποτελεῖ βλάβην, ἀλλ’ ἀποτελεῖ προάγγελον ἀπαρχῆς βλάβης καὶ ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἰς παρομοίας περιπτώσεις χρειάζεται, εἶναι ἡ ταχυτέρα κατὰ τὸ δυνατὸν διάθεσις, ὥστε ν’ ἀποφύγωμεν τυχὸν βλάβας, αἱ ὁποῖαι θὰ προκύψουν ἐὰν τὸ σιτάρι αὐτὸ θὰ ἐχρησιμοποιῆτο δι’ ἀποθέματα. Παρὰ τὸν θόρυβον, τὸν ἀνεξέταστον, ὁ ὁποῖος τὰς ἡμέρας ἐκείνας ἐδημιουργήθη ἀπὸ πολλὰς ἐφημερίδας, τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο ὅπως αἱ ἐπίσημοι πιστοποιήσεις τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, ἀποδείξουν, ὅτι τὰ σιτάρια αὐτὰ ἦσαν ἀρίστης ποιότητος ἀπὸ πλευρᾶς ποιοτικῆς. Ἠκολούθησεν ἡ ἔγκαιρος χρησιμοποίησίς των καὶ μάλιστα ἐξ αὐτῶν παρήχθη ψωμί, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐξαιρετικῆς ποιότητος. Συνεπῶς ἀπεδείχθη, ὅτι εἰδικῶς αὐτὸς ὁ σῖτος δὲν ἔμεινεν ἀχρησιμοποίητος καὶ ἔδωσε ψωμὶ ἀρίστης ποιότητος. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ εἰδικὸν βάρος τοῦ σίτου, διὰ τὸ ὁποῖον ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι τὸ εἰδικὸν βάρος τοῦ ὑγιοῦς σίτου εἶναι 81%, ἔλαβον τὴν πληροφορίαν ἀπὸ τὰς εἰδικάς μου ὑπηρεσίας, ὅτι τὸ εἰδικὸν βάρος ἔχει σημασίαν μόνον ὡς πρὸς τὴν ἐμπορικὴν ἀξίαν καὶ ὅτι δύναται νὰ εἶναι ἀπὸ 72–83%, χωρὶς τοῦτο νὰ ἐπηρεάζῃ οὐδόλως τὰς θρεπτικὰς οὐσίας τοῦ σίτου. Βεβαίως αἱ ἀπαντήσεις ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων τοῦ κ. συναδέλφου προκειμένου περὶ τεχνικῶν θεμάτων, εἶναι ἀπαντήσεις, αἱ ὁποῖαι παρέχονται κατὰ τρόπον ὑπεύθυνον. Ἐπίσης ὁ κ. συνάδελφος ἠθέλησεν νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐπιτρέπει τὴν ἀγορὰν φορτίων σίτου ἐν ἀγνοίᾳ της καὶ διότι καταβάλλει προμήθειαν 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας του, διὰ τὴν μεσολάβησιν ξένων, ἐν ἀντιθέσει πρὸς ἄλλα Κράτη, τὰ ὁποῖα ἀγοράζουν τὸν σῖτον μόνα των. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἐπίσης ἦτο ἓν ἐκ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα μὲ ἀπησχόλησαν ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας ποὺ ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον, διότι ἀπὸ τότε μοῦ ἐδόθη ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ὑπεστήριξεν, ὅτι ἐνῷ ἄλλα Κράτη ἀπ’ εὐθείας καὶ ἄνευ μεσολαβήσεως τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν προμηθεύονται τὸν σῖτον, ἡ Ἑλλὰς ἔμεινεν ἡ μόνη χώρα ἡ ὁποία τὸν προμηθεύεται ὄχι ἀπ’ εὐθείας, ἀλλὰ μέσῳ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἐπίσης ὅτι διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν καταβάλλομεν μίαν προμήθειαν 2%, ἡ ὁποία ἀνέρχεται, ὅπως ὑπεστηρίχθη, εἰς ἕνα ποσὸν 100 δισεκ.

§67Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὄχι 2% ἐπὶ 450 δισ. ἀξίας εἶναι 12½ δισ. δραχ. ἐτησίως.

§68Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἴσως εἶναι λάθος ἡ διατύπωσις τῶν πρακτικῶν.

§69Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὸ σύνολον εἶναι 100 δισεκ.

§70Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἁρμοδιώτερος ν’ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ τούτου θέματος θὰ ἦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διότι ἡ διαδικασία τοῦ ἐφοδιασμοῦ τῆς χώρας δι’ ἀγαθῶν κανονίζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνεζήτησα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, εὑρῆκα ἕνα ἔγγραφον τὸ ὁποῖον φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ κ. Στεφανοπούλου, διὰ τοῦ ὁποίου ὑποδεικνύεται ἡ μελέτη τοῦ θέματος ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου καὶ ἡ λῆψις ἀποφάσεως ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τούτου καὶ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἀπὸ τὸ ἔγγραφον τοῦτο συνάγεται ὅτι ἀφορμὴν εἰς τὴν ἀποστολήν του ἔδωσεν ὑποβληθὲν σχετικὸν αἴτημα ὑπὸ τῶν εἰσαγωγέων ἀλεύρων καὶ τὸ ὁποῖον υἱοθετήθη καὶ ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Εἰς τὸ αὐτὸ ἔγγραφον ἀνακοινοῦται ἡ ἄποψις τῆς ἐν Οὐασιγκτῶνι Ἑλληνικῆς Πρεσβείας, ὅτι θὰ ἦτο φρονιμώτερον νὰ ἐξακολουθήσω τὸ ὑφιστάμενον καθεστὼς τῶν ἀγορῶν, μέσῳ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς καὶ τοῦτο διότι μετὰ τὰ γεγονότα τῆς Κορέας καὶ τοῦ ἀντικτύπου των ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς, ἡ μεταβολὴ τοῦ καθεστῶτος τούτου θὰ ἠδύνατο νὰ διαταράξῃ τὸν ὁμαλὸν ἐφοδιασμὸν τῆς χώρας διὰ σιτηρῶν. Ὡς πρὸς τὸ ποσοστὸν τοῦ 2% τῆς προμηθείας οὐδὲν στοιχεῖον ὑπάρχει ἐκ τοῦ ὁποίου νὰ διαφαίνεται, ὅτι ἡ Ἑλλὰς μὲ τὸ νὰ προμηθεύεται ἀπ’ εὐθείας τὸν σῖτον διὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τῆς Ἀμερικῆς, πληρώνει τὸ ποσοστὸν τοῦτο τοῦ 2%. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ζήτημα τῆς μεταβολῆς τοῦ συστήματος προμηθείας τοῦ σίτου, ἐὰν θὰ πρέπει δηλαδὴ νὰ τὸν προμηθευώμεθα ἀπ’ εὐθείας, ὡς συμβαίνει μὲ ἄλλα Κράτη, ἤ διὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν, διότι ἡ κάθε περίπτωσις ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ καὶ τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατά. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν εἶναι ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνάγκην ἐξετάσεως, ὥστε κατὰ τὴν ἐξέτασιν αὐτὴν νὰ σταθμισθῇ τὶ θὰ συμφέρῃ καλύτερον νὰ γίνῃ διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἀπὸ τοῦδε ὅμως, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω, καὶ ἤδη τὸ ἐζητήσαμεν, εἶναι τοῦτο: Ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν κατὰ τὴν φόρτωσιν τοῦ σίτου νὰ ὑπάρχουν ἀντιπρόσωποι ἰδικοί μας, οἱ ὁποῖοι νὰ παρακολουθοῦν τὴν κατάστασιν τοῦ σίτου, ὁ ὁποῖος φορτώνεται. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἀπετάθην ἐγκαίρως πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ ἤδη ἔχουν γίνει τὰ σχετικὰ διαβήματα εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν. Σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐλλείψεως ἄρτου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν συνεπείᾳ μὴ διαθέσεως σιτηρῶν ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων, τὸ σημεῖον τοῦτο εἶναι τὸ μόνον εἰς τὸ ὁποῖον συμφωνοῦμεν μὲ τὸν ἐπερωτήσαντα. Διότι αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ ἰδική μας ἄποψις καὶ μάλιστα ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν, ποὺ ἤρχισε νὰ ἐμφανίζεται μία μικρὰ ἔλλειψις ἄρτου τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς ἀμέσως συνεστήσαμεν εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι σύμφωνος ὅπως διαθέσωμεν ἀμέσως μίαν ποσότητα σίτου τοῦ Δημοσίου, διότι διὰ τοῦ τρόπου τούτου, τὸ ζήτημα θὰ ἐτακτοποιεῖτο καὶ μάλιστα ἀμέσως, διότι ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν σιτηρὰ ἐξ ἐγχωρίου παραγωγῆς, πραγματικὴ ἔλλειψις δὲν ὑπάρχει, ἀλλ’ ὑπάρχει ἔλλειψις, ἡ ὁποία προφανῶς ἀπὸ διαφόρους κερδοσκόπους προκαλεῖται καὶ ἡ ὁποία σκοπὸν ἔχει νὰ ἐπιτύχῃ μίαν ἀνατίμησιν τοῦ σίτου. Συγκεκριμένως μάλιστα εἶχον εἴπει εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν ὅτι, ὅταν ἤμην Γεν. Διοικητὴς Κρήτης, ἀντιμετώπισα εἰδικῶς μίαν παρομοίαν περίπτωσιν. Καὶ τότε, αἱ αὐταὶ δυσχέρειαι ὑπῆρχον ὡς πρὸς τὴν διάθεσιν σίτου τοῦ δημοσίου, διότι ἐχρειάζετο καὶ τότε ἡ σύμφωνος γνώμη τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Ἀλλ’ ἔσπευσα ἀμέσως νὰ διαθέσω μίαν ποσότητα σίτου καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο, ὅτι οὔτε κἂν ἐξεδηλώθη ἡ ἔλλειψις, διότι ἀμέσως ἦλθον εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τὰ σιτηρά, τὰ ὁποῖα εἶχον κρύψει τότε οἱ διάφοροι ἐπὶ σκοπῷ κερδοσκοπίας. Τὸ ἴδιον πράγματι θὰ ἐγίνετο καὶ ἐδῶ. Ἐὰν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς εἴχομεν τὴν σύμφωνον γνώμην τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι ζήτημα ἐλλείψεως ἄρτου δὲν θὰ προέκυπτεν. Ἤδη μάλιστα, ἠμπορῶ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι μόλις ἐξηγγείλαμεν τὰς ἀποφάσεις, ὅτι θὰ κάμωμεν διάθεσιν σίτου τοῦ δημοσίου διὰ τὸν ἄρτον τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ἀμέσως ἤρχισε, τοὐλάχιστον εἰς ὡρισμένας περιφερείας, ὅπως εἴχομεν τηλεγραφήματα, νὰ ἐμφανίζεται τὸ σιτάρι, τὸ ὁποῖον ἀπὸ καθαρῶς κερδοσκοπικοὺς σκοπούς, εἶχεν ἀποκρυβῆ.

§71ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κατὰ τὰς ἑορτὰς θὰ ὑπάρχῃ ἄρτος;

§72Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Βεβαίως θὰ ὑπάρχῃ, διότι, ὅπως ἠξεύρετε, ἤδη διεθέσαμεν μία ποσότητα καὶ ἐλπίζω μάλιστα, ὅτι ἀπὸ τῆς αὔριον τὰ ἄλευρα αὐτὰ θὰ γίνουν ψωμὶ διὰ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Συνεπῶς μὴ ἀνησυχῆτε διὰ τὸ ζήτημα αὐτό. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει θέσει τὸ ζήτημα εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν καὶ ἐλπίζω, ὅτι αὕτη θὰ μείνῃ σύμφωνος μὲ τὴν ἰδικήν μας ἄποψιν, ὥστε, δίδοντες μίαν ποσότητα σίτου διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἄρτου τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα ὁριστικῶς καὶ αὐτὰ τὰ σιτηρά, τὰ ὁποῖα κρύβουν οἱ διάφοροι κερδοσκόποι, θὰ τὰ φέρουν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, διότι εἶναι εἶδος, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποκρυβῇ ἐπὶ πολύ. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου εἶχον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἠθέλησε νὰ παρουσιάσῃ, ὅτι εἶχε πληροφορίαν, ὅτι 3.000 τόννοι θὰ ἦσαν ἀρκετοὶ διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἀλλ’ ἡ πληροφορία του, ἦτο ἀνεύθυνος, διότι ἦτο γνωστόν, ὅτι διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κρίσιν αὐτήν, θὰ ἠθέλομεν 10.000 τόννους. Τώρα ἀκολουθεῖ τὸ ἄλλο ζήτημα, τὸ ζήτημα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διὰ τῆς ὁποίας διακινοῦμεν τὰ τρόφιμα καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Ἡ ἐπιβάρυνσις, ἡ ὁποία γίνεται ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἀνέρχεται κατὰ μέσον ὅρον εἰς 288 περίπου δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Τὸ ποσὸν τοῦτο καλύπτει καὶ τὴν κατ’ ἀποκοπὴν ἀποζημίωσιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τὰ ἀπολογιστικῶς πραγματοποιούμενα ὑπ’ αὐτῆς ἔξοδα διαχειρίσεως τῶν ἐφοδίων (παραλαβή, ἀποθήκευσις, διακίνησις κλπ.). Εἶχεν ὑποστηρίξει ὁ ἐπερωτῶν, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ εἶναι κατὰ 400 δρχ. ἀνωτέρα ἀπ’ ἐκείνην ἡ ὁποία ἠδύνατο νὰ εἶναι εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον. Αὐτὸ εἶναι ἀνακριβές.

§73Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγὼ λέγω, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς Ἀγροτικῆς εἶναι 28 δισεκατ. ἐτησίως καὶ 400 δρ. εἶναι τὰ μεταφορικὰ ἀπὸ τόπου εἰς τόπον.

§74Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ἐπιβάρυνσις διὰ τὴν κατ’ ἀποκοπὴν ἀποζημίωσιν τῆς Α.Τ.Ε., κατ’ ἐμέ, ἀνέρχεται εἰς 2.800.000.000 μηνιαίως. Συγκεκριμένως εἴχατε ὑποστηρίξει, ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. πληρώνει διὰ τὴν μεταφορὰν ἀλεύρων ἐκ Πατρῶν εἰς Ἰωάννινα δρχ. 400 ἀντὶ δρχ. 150 καὶ ἐκ Πατρῶν εἰς Ἀγρίνιον δρχ. 150 ἀντὶ 90. Τὸ ἀκριβὲς εἶναι ὅτι διὰ μεταφορὰν ἀλεύρων ἀπὸ Πάτρας εἰς Ἰωάννινα ἡ συνολικὴ δαπάνη ἀνέρχεται εἰς δρχ. 340 κατ’ ὀκᾶν, διὰ δὲ τὴν μεταφορὰν ἀπὸ Πάτρας εἰς Ἀγρίνιον μέσῳ Μεσολογγίου, εἰς δρχ. 165. Εἰς τὰ ποσὰ ὅμως ταῦτα δὲν περιλαμβάνονται μόνον οἱ ναῦλοι καὶ τὰ κόμιστρα ἀλλὰ καὶ τὰ φορτωτικὰ καὶ ἐκφορτωτικά, διάφορα δικαιώματα καὶ νόμιμοι κρατήσεις ὑπὲρ διαφόρων ταμείων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ζήτημα τῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶναι ἓν ζήτημα τὸ ὁποῖον ὄντως πρέπει νὰ ἐξετασθῇ, διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν καὶ ἀπ’ ἐκεῖ ὡρισμένας οἰκονομίας. Βέβαια, διὰ νὰ ὑπάρξῃ θέμα ἀντικαταστάσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρέπει προηγουμένως νὰ ὑπάρχῃ διάδοχος κατάστασις, διότι, ἄλλως, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ σταματήσωμεν τὴν διακίνησιν τῶν ἀγαθῶν. Εἶχον τὴν πληροφορίαν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν μου ὅτι καὶ παλαιότερον, ὅταν ἐξητάσθη τὸ θέμα τοῦτο, ἐπρόκειτο ἐκ μέρους τοῦ ἐμπορίου νὰ διατυπωθοῦν ὡρισμέναι προτάσεις. Πάντως μέχρι τῆς στιγμῆς, τοιαῦται προτάσεις δὲν διετυπώθησαν. Ἔχω τὴν γνώμην καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ συγκαλέσω μίαν σύσκεψιν μὲ τοὺς ἁρμοδίους τόσον τοῦ Ὑπουργείου, ὅσον καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ ἐπιδιώξωμεν, εἶναι νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ὅλον θέμα, μήπως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν ὡρισμένας οἰκονομίας, πρὸς ἐλάττωσιν τῆς ἐπιβαρύνσεως, οἷα γίνεται σήμερον. Πάντως τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ὑπεστηρίχθησαν ἐκ μέρους τοῦ κ. συναδέλφου φαίνεται, ὅτι εἶναι πάρα πολὺ διάφορα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἀπὸ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῆς Ἀγροτικῆς. Ἐπειδὴ ἰδιαιτέρως ἐτόνισεν ὁ κ. συνάδελφος τὴν μεγάλην διαφορὰν τιμῆς τοῦ ἄρτου, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν Κρατῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα προμηθεύονται ἀπ’ εὐθείας τὸν σῖτον καὶ τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία εἶναι ἡ μόνη χώρα, ἡ ὁποία τὰ προμηθεύεται μέσῳ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Νομίζομεν, ὅτι θὰ ἦτο διαφωτιστικὸν διὰ τὴν Βουλὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψει της τὴν τιμὴν εἰς ἣν πωλεῖται ὁ ἄρτος εἰς ἀντιστοίχους δρχ. δι’ ὡρισμένας χώρας. Τὰ στοιχεῖα ταῦτα ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον ἀπὸ πληροφορίας τῶν οἰκείων Ἑλληνικῶν Πρεσβειῶν. Οὕτω εἰς τὴν Γαλλίαν πωλεῖται ὁ ἄρτος, κατ’ ὀκᾶν 3.158,80, εἰς τὴν Ἰταλίαν πρὸς δρχ. 3.386,28, εἰς Βέλγιον κατ’ ὀκᾶν πρὸς δρχ. 2891,50 καὶ εἰς τὴν Αἴγυπτον πρὸς δρχ. 3.340,80. Τί σχέσιν ἔχουν αὐτὰ μὲ τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα; Ἔχουν τὴν ἑξῆς σχέσιν: ὅτι πρόκειται περὶ χωρῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπίσης βοηθοῦνται ἀπὸ τὸ Σχέδιον Μάρσαλ καὶ διετυπώθη ἡ ἄποψις ὅτι αἱ χῶραι αὗται, αἱ ὁποῖαι προμηθεύονται τὸν σῖτον ἄνευ μεσολαβήσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τῶν Η.Π.Α. καὶ συνεπῶς ἄνευ τοῦ 2%, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ τὸ ὁποῖον 2% ἡμεῖς ἀγνοοῦμεν, διότι ἀπὸ καμμίαν πηγὴν δὲν ἐβεβαιώθη ὅτι καταβάλλεται, διετυπώθη λέγομεν ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι αὐταὶ μὲν αἱ χῶραι προμηθευόμεναι τὸν σῖτον εἰς πολὺ χαμηλὰς τιμάς, ἔχουν ἕνα μεγάλο ὄφελος, ἡμεῖς δὲ οἱ ὁποῖοι τὸν παίρνομεν ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ 2%, ὁ σῖτος παρουσιάζει μίαν πάρα πολὺ ἐξωγκωμένην τιμήν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἔχωμεν τὸν ἄρτον ἐδῶ μὲ τιμὴν πολὺ μεγαλυτέραν. Τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ τὰς οἰκείας Ἑλληνικὰς Πρεσβείας, παρουσιάζουν ὅτι τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ δὲν φαίνεται νὰ εὐσταθῇ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι τὰ στοιχεῖα ταῦτα τὰ ἐπίσημα, τὰ ὁποῖα ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν εἶναι τελείως διάφορα ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα ἐβάσισε τὴν ὅλην του σκέψιν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ὅτι διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου τοῦ ἄρτου καὶ διὰ προμηθείας τοῦ σίτου διὰ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ψωμὶ ἄσπρο καὶ μάλιστα εἰς χαμηλὴν τιμή. Νομίζω ὅτι ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα παρέθεσα, σαφῶς παρουσιάζεται ὅτι οἱ ἰσχυρισμοὶ οὗτοι, κάθε ἄλλο, παρὰ ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα, καὶ ὅτι συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐνδιαφερθῶμεν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς τοῦ σίτου καὶ τὴν πλήρωσιν τοῦ ὑπολειπομένου μέρους τῶν εἰς σῖτον ἀναγκῶν τῆς Χώρας δι’ εἰσαγωγῆς ξενικοῦ σίτου μέσῳ τῆς παρεχομένης βοηθείας, νομίζομεν ὅτι δὲν προσφέρεται, τοὐλάχιστον ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἀπὸ τῆς οἰκονομικῆς πλευρᾶς τῆς Ἑλλάδος ἄλλος τρόπος διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀντιμετωπισθῇ λυσιτελέστερον τὸ θέμα τοῦτο. Καὶ ἐπαναλαμβάνομεν ὅτι πράγματι θὰ ἦτο εὐτύχημα, ὄχι μόνον διὰ κάθε Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ἐὰν αἱ ἀπόψεις, τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ κ. συνάδελφος, δὲν παρουσίαζον τὴν ἀναδαφικότητα, τὴν ὁποίαν παρουσιάζουν, διότι τότε θὰ ἐλύετο ἓν τεράστιον ζήτημα, ὡς εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ σίτου καὶ πρὸ παντὸς θὰ ἀπηλλάσσετο καὶ ὁ Ἑλληνικὸς προϋπολογισμὸς ἀπὸ μίαν τεραστίαν ἐπιβάρυνσιν, ἐφ’ ὅσον σήμερον εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιδοτῇ τὸν ἄρτον, ἀκριβῶς, διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ προσφέρῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὸ βασικώτερον τῶν ἀγαθῶν τῆς διατροφῆς του εἰς μίαν κατὰ τὸ δυνατὸν χαμηλὴν τιμήν, δεδομένου ὅτι τὸ ψωμὶ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον, βέβαια γενικώτερον, ἐπηρεάζει ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὸν τιμάριθμον τῆς Χώρας. Νομίζω, ὅτι τοὐλάχιστον, ἀπὸ τῆς περιωρισμένης πλευρᾶς τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου μου, εἰς ὅλα τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος, ἔδωσα μίαν ἀπάντησιν, ἀπάντησιν, στηριζομένην εἰς γεγονότα καὶ ἀριθμούς, ἀλλὰ καὶ εἰς μίαν πραγματικότητα, τὴν ὁποίαν ἔχει δημιουργήσει ἡ σημερινὴ οἰκονομία τοῦ τόπου μας καὶ ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι εἰς στιγμὰς κατὰ τὰς ὁποίας εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ἐκ τῶν λόγων, τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξα, νὰ ὁδηγούμεθα πρὸς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δελτίου καὶ δι’ ἄλλα ἀκόμη εἴδη, οὔτε ἁπλῆ σκέψις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ δελτίου τοῦ ἄρτου, διότι διὰ τοῦ τρόπου τούτου φοβοῦμαι, ὅτι ἀκριβῶς θὰ συμβῇ τὸ ἐντελῶς ἀντίθετον καὶ θὰ φθάσωμεν, ὄχι μόνον νὰ ἔχωμεν ἔλλειψιν ἄρτου, ἀλλὰ νὰ ἔχωμεν καὶ σιτηρὰ κακῆς ποιότητος καὶ πάρα πολὺ ἀκριβά. Τὸ πρόσφατον παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ἀπὸ τὴν τεχνητὴν ἔλλειψιν, ἡ ὁποία δημιουργεῖται ἀπὸ τοὺς κερδοσκόπους ἐνῷ ὑπάρχουν σιτηρὰ διὰ τὴν παρασκευὴν ἄρτου ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ἀποδεικνύει τί θὰ ἐγένετο, ἐὰν ἔλιπεν αὐτὴ ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους καὶ μάλιστα ἐπάνω εἰς τὸ βασικὸν τοῦτο εἶδος. (Χειροκροτήματα).

§75Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς: Σήμερον εἰς τὴν Ἀμερικὴν ὑπάρχει ὑπηρεσία Ἑλληνική, ἡ ὁποία ἐνδιαφέρεται ἢ μᾶλλον παρακολουθεῖ τὴν παραλαβὴν καὶ φόρτωσιν τῶν σιτηρῶν διὰ τὴν Ἑλλάδα;

§76Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν ὑπάρχει. Ὑπάρχει μόνον ἕνας ἀντιπρόσωπος, ὁ κ. Καρανίκας, ὅπως μοῦ εἶπον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐντεταλμένος διὰ τὸ ζήτημα τῆς προμηθείας τοῦ σίτου καὶ διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῶν σχετικῶν συμβολαίων μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τῆς Ἀμερικῆς, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν φροντίδα τοῦ ἐλέγχου τῶν ποιοτήτων, τὰς ὁποίας παραλαμβάνει εἰς ἐκτέλεσιν τῶν σχετικῶν ὅρων τοῦ συμβολαίου, διὰ τῶν ὁποίων ἀναλαμβάνεται ἡ ὑποχρέωσις προμηθείας τοῦ σίτου διὰ τὴν Ἑλλάδα.

§77Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν ποιότητα τοῦ ἀποστελλομένου εἰς τὴν Ἑλλάδα σίτου, τότε πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογηθῇ τὸ γεγονός, ὅτι ἔρχεται εἰς τὴν Ἑλλάδα σῖτος ηὐξημένης θερμοκρασίας, τὸ ὁποῖον σημαίνει, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὸ σιτάρι τὸ ἀναμμένο, κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενον, ἔχει τὴν προδιάθεσιν τῆς πλήρους ἀλλοιώσεως; Ἐὰν τὸ σιτάρι αὐτό, δὲν ἀλεσθῇ ἐντὸς ὡρισμένου χρόνου, ἀλλὰ παραμείνῃ εἴτε εἰς τὰς ἀποθήκας, εἴτε ὁπωσδήποτε καθυστερήσῃ, τότε τὸ ἀλεῦρι, τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ ἀπὸ τὸ σιτάρι αὐτό, θὰ εἶναι καταδικασμένον εἰς ἀλλοίωσιν. Καὶ συνεπῶς, κύριε Ὑπουργέ, τὸ σιτάρι τὸ ἀναμμένο εἶναι ἠλλοιωμένης ἀποδόσεως καὶ πρέπει νὰ εἶναι καὶ μειωμένης ἀξίας. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ἡ Ἑλληνική, ἡ εὑρισκομένη ἐκεῖ, δὲν ἐπετέλεσε καὶ δὲν ἐπιτελεῖ τὸ καθῆκόν της κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν. Εἶναι δὲ ἀποδεδειγμένον, ὅτι τὸ σιτάρι αὐτὸ ἀναμμένον μὲ τὴν ηὐξημένην θερμοκρασίαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι σιτάρι τρεχούσης ἐσοδείας ἢ τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἀλλὰ θὰ εἶναι σιτάρι ἐσοδείας 2–3 ἐτῶν, ὁπότε δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ στέλλεται κατὰ προτίμησιν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ σιτάρι αὐτό. Τὴν στιγμὴν δὲ ποὺ ἡμεῖς δὲν ἠμποροῦμεν νὰ μὴ τὸ παραλάβωμεν, θὰ ἔπρεπεν οἱ κύριοι, οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν τὸ θέμα αὐτὸ ἀπὸ τῆς Ἑλληνικῆς πλευρᾶς, νὰ καταβάλουν μεγαλυτέραν προσοχήν. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ γεγονὸς εἶναι σημαντικὸν καὶ πρέπει ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ σημείου νὰ ἐπιστηθῇ ἡ ἰδιαιτέρα σας προσοχή.

§78Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὸν κ. Πανόπουλον, τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Γεν. Χημείου τοῦ Κράτους, διότι δὲν εἶμαι εἰδικὸς εἰς τὸ θέμα αὐτό, ἐζήτησα τὴν γνώμην του, μήπως τὸ σιτάρι αὐτὸ φορτώνεται ἀναμμένο ἢ ἀρχίζει ἡ ὑπερθέρμανσις ἀπὸ τῆς φορτώσεως μέχρι τῆς ἀφίξεώς του εἰς τὴν Ἑλλάδα. Μοῦ ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν σεῖς λέγετε, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑπερθερμαίνεται κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πλοῦ, διότι εἶναι παλαιᾶς ἐσοδείας καὶ δὲν ἔχει ἀντοχὴν διὰ νὰ φθάσῃ εἰς καλὴν κατάστασιν καὶ ἐπὶ πλέον δὲν πρέπει νὰ ἀποθηκευθῇ, ἀλλ’ εἶναι ἀνάγκη νὰ χρησιμοποιηθῇ ἀμέσως. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε, καὶ ἐπεζήτησα ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν, ὥστε κατὰ τὴν φόρτωσιν τοῦ σίτου νὰ εὑρίσκεται ἐκεῖ μία Ἐπιτροπὴ ἐκπροσωποῦσα τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ὥστε κατὰ τὸ δυνατὸν νὰ ἀποφεύγεται ἡ φόρτωσις σίτου, ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο παλαιᾶς ἐσοδείας. Καὶ ἤδη ἔχουν γίνει τὰ σχετικὰ διαβήματα καὶ θὰ εἶμαι πάρα πολὺ εὐτυχής, ἐάν, ἡ πρότασίς μου αὐτή, γίνῃ ἀποδεκτὴ καὶ ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν.

§79Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ράλλης ὑπεστήριξεν, ὅτι ἐπιβαρύνεται τὸ δημόσιον μηνιαίως μὲ 2.350.000.000 προμήθειαν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διὰ τὴν διαχείρισιν τῶν ἐφοδίων καὶ παρεκαλέσαμεν νὰ μᾶς διαφωτίσητε ποῖον εἶναι ἀκριβῶς τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον καταβάλλεται εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ὡς προμήθεια. Εἴχατε δὲ τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς δώσητε τὸν ἀριθμὸν 288 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν.

§80Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Εἰς αὐτὸ τὸ ποσὸν περιλαμβάνεται ἡ ὅλη ἐπιβάρυνσις τοῦ δημοσίου, ἐκ τῆς μεσολαβήσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἤτοι διὰ τὴν κατ’ ἀποκοπὴν ἀποζημίωσιν αὐτῆς καὶ διὰ τὰ ἀπολογιστικῶς πραγματοποιούμενα ἔξοδα διαχειρίσεως τῆς Α.Τ.Ε., ἤτοι διὰ τὴν παραλαβήν, διακίνησιν καὶ ἀποθήκευσιν τῶν ἐφοδίων. Τὸ ἀφορῶν τὴν Τράπεζαν, εἶναι ἕνα ποσὸν περίπου 80 δραχμῶν.

§81Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε 288 δραχμάς. Ὁ ἔμπορος ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἐδικαιοῦτο ἀπὸ τὰς κειμένας διατάξεις κέρδους ἀνωτέρου τοῦ 5%. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἀξία τοῦ ἀλεύρου εἶναι 3.000 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν, τὸ ποσὸν τοῦ κέρδους τοῦ ἐμπόρου, ὁ ὁποῖος πληρώνει καὶ ἀποθήκας, τὰς ὁποίας ἐν προκειμένῳ τὰς πληρώνει τὸ Κράτος, πληρώνει φόρους, τοὺς ὁποίους δὲν πληρώνει ἡ Τράπεζα, θὰ ἀνήρχετο εἰς 150 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Πῶς δικαιολογεῖται κέρδος 300 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ τὴν διαχείρισιν;

§82Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν παίρνει κέρδος ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Εἶναι ἔξοδα διαχειρίσεως. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται διὰ νὰ ἔχωμεν μίαν οἰκονομίαν, προκύπτει κυρίως ἀπὸ τὰ κόμιστρα διότι παλαιότερα ὑπῆρχεν ἡ εὐχέρεια νὰ γίνεται μειοδοσία καὶ ἐπετυγχάνομεν πολὺ καλυτέρας τιμάς. Καὶ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει ν’ ἀπασχολήσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, εἶναι ἡ ἐλάττωσις τῶν κομίστρων, τὰ ὁποῖα εἰσπράττουν τὰ Κ.Τ.Ε.Φ.Α. Εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν μου, ὅταν ὑπῆρχεν εὐχέρεια μειοδοσίας, ἐπετυγχάνοντο καλύτεραι τιμαί, ἀλλὰ τώρα, ἐκ τοῦ νόμου, τὰς μεταφορὰς τὰς ἀναλαμβάνουν τὰ Κ.Τ.Ε.Φ.Α καὶ καθορίζουν τιμάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι ὑπερβολικαί.

§83Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μὲ τὴν σύμβασιν τοῦ 1948, λυμαίνεται τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Ἔχει ὑποχρεώσεις πολὺ μικροτέρας, ἀπὸ ὅσας ἔχει ὁ ἔμπορος ἔναντι τοῦ Κράτους καὶ ἀποκομίζει ἀπ’ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν εἰς βάρος τοῦ πενομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ κέρδη πολλαπλάσια, τῶν ὅσων θὰ ἐδικαιοῦτο οἱοσδήποτε μαυραγορίτης ἔμπορος. Τὸ θέμα εἶναι τοῦτο: Ὅτι ἡ σύμβασις ἀναφέρει 2.350.000.000 μηνιαίως· ὁρίζει, ὅταν ὑπερβαίνῃ τοὺς 60.000 τόννους κατὰ 3μηνον, ὅτι δικαιοῦται προσθέτου ἀμοιβῆς, καὶ διορίζει ὑπαλλήλους, τῶν ὁποίων ἡ ἀμοιβὴ βαρύνει τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Καθορίζει χιλιάδας ἐκτάκτων ὑπαλλήλων καὶ ἐν περιπτώσει διαλύσεως τῆς συμβάσεως ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ πληρώσῃ τοὺς ἀπολυομένους, ἐνῷ ἐὰν ἦτο ἁπλοῦς ἔμπορος ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ποίας ὑποχρεώσεις θὰ εἶχεν ἀναλάβει ἔναντι αὐτοῦ τὸ Κράτος εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔληγεν ἢ ὅταν ἤθελε νὰ διαλύσῃ τὴν σύμβασιν; Διατί ἔγινε μία χαριστικὴ πρᾶξις, χωρὶς νὰ ὠφεληθῇ τὸ Κράτος, ἐνῷ ἀντιθέτως ἐπιβαρύνεται τόσον βαρέως ἡ κατανάλωσις;

§84Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Αὐτὴ εἶναι ἡ σύμβασις τοῦ 1948. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ὅπως μοῦ ἐδήλωσε πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἡ Διοίκησίς της, εὔχεται νὰ ἐξευρεθῇ ἕνας τρόπος νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, ἡ ὁποία τὴν ἐκτρέπει ἀπὸ τὸ κύριον ἔργον της.

§85Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν σᾶς βαρύνει ἡ κατάστασις αὐτή, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ διορθωθῇ;

§86Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Τὸ ὅλον θέμα, τὸ ὁποῖον ἐξετάζομεν ἀπόψε, δὲν ἀφορᾷ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν· ἔχει μακρὰν προϊστορίαν. Ἁπλῶς αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔγινε μία συζήτησις, διότι ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα πῶς ἐκ τῆς συζητήσεως αὐτῆς θὰ προκύψῃ κάτι τὸ καλύτερον, διὰ νὰ νοικοκυρευθῶμεν καὶ διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ δώσωμεν τὸ προϊὸν αὐτὸ εἰς τὴν κατανάλωσιν εἰς μίαν καλυτέραν τιμήν.

§87Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν μὲ ἱκανοποίησε, δὲν μὲ ἱκανοποίησεν εἰς δύο ζητήματα. Δὲν ἀπήντησεν οὐδόλως εἰς τὴν ἐπίκρισίν μου, διατὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, καὶ τὸ τονίζω αὐτό, ἐπέτρεψεν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ποὺ ἀνῆλθεν εἰς τὴν Ἀρχήν, νὰ διεξάγεται ἡ μαύρη ἀγορὰ ἐπὶ τοῦ ἄρτου. Οὐδόλως ἀπήντησεν εἰς αὐτήν μου τὴν ἐπίκρισιν καὶ δὲν ἀπήντησεν ἐπίσης ἱκανοποιητικά, ὅπως θὰ ἀποδείξω ἀμέσως, εἰς τὴν ἐπίκρισίν μου, ὅτι δὲν ἔγινεν οὐδεμία σοβαρὰ μελέτη διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε περὶ πιστοποιητικοῦ τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι ὁ σῖτος ὁ ὁποῖος ἔχει ὑπερθερμανθῆ δὲν ἔχει ἀλλοιωθῆ, δὲν ἔχει χάσει τὰς θρεπτικάς του ἰδιότητας, καὶ ὅτι ἡ ὑπερθέρμανσις εἶναι ἐπικίνδυνος ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθήσῃ, δηλαδή, εἶναι ἐπικίνδυνος διὰ τὸ μέλλον. Ἔχω εἰς χεῖράς μου, κύριοι συνάδελφοι, ἕνα ἔγγραφον τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους ὑπὸ ἡμερομηνίαν 30 Νοεμβρίου 1951, τὸ ὁποῖον λέγει: «Ἔχομεν τὴν τιμὴν... ...... (ἀναγινώσκει).......». Πῶς λοιπόν, ἔρχεται τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους καὶ μᾶς διαβεβαιώνει διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ὁ σῖτος δὲν ἠλλοιώθη; Ἔχω ἔγγραφον τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους ποὺ λέγει ὅτι ἡ τέφρα τοῦ ὑπερθερμανθέντος σίτου εἶναι ηὐξημένη κατὰ 30% καὶ τὰ πίτυρά του εἶναι ηὐξημένα κατὰ 50%. Τί ἤθελε νὰ γίνῃ περισσότερον; Ἔπρεπε νὰ μεταβληθῇ σὲ στάχτη ὅλο τὸ φορτίον, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι εἶναι ἀκατάλληλον πρὸς βρῶσιν;

§88Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω: Αὐτὰ τὰ ποσοστά, λέγετε ὅτι εἶναι ποσοστὰ τοῦ μέσου ὅρου σίτου, τῆς τέφρας καὶ τῶν πιτύρων. Ὑπάρχει, βεβαίως, ἕνας μέσος ὅρος καὶ αὐτὸ τὸ σιτάρι εἶναι πολὺ πιθανὸν νὰ ὑπερβαίνῃ τὸν μέσον ὅρον, τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι καὶ ἠλλοιώθη, ἀλλὰ σημαίνει, ὅτι εἶναι ποιότης σιταριοῦ, τὸ ὁποῖον ὑπερέβη τὸν μέσον ὅρον. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ συμπεράνετε, ὅτι ἐπειδὴ ἦτο μεγαλυτέρα ἡ τέφρα, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀποτέλεσμα ἀλλοιώσεως. Ἁπλῶς, πρέπει νὰ συμπεράνῃ κανείς, ὅτι ἡ ποιότης τοῦ σίτου ἦτο χειροτέρα τοῦ μέσου ὅρου.

§89Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ διατί ἦτο χειροτέρα;

§90Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ σιτάρι νὰ εἶναι ὅλον τοῦ μέσου ὅρου, μία παρτίδα εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀνωτέρα καὶ μία κατωτέρα.

§91Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Εἰδικῶς διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, συνέβη προσωπικῶς νὰ ἔχω μεταβῆ εἰς τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἔχω μίαν προσωπικὴν συνάντησιν μὲ τὸν κ. Πανόπουλον, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν, ὅτι αὐτὸ τὸ σιτάρι, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται τὸ ἔγγραφον, εἶναι ἀπὸ τὰς καλυτέρας ποιότητας ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ ὅτι, ἂν γίνῃ ἄλεσις ξηρά, θὰ ἔχωμεν ἄρτον ἀπὸ τοὺς καλυτέρους.

§92Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Σᾶς ἀπήντησα. Ἔπρεπε νὰ γίνῃ ταχεῖα διάθεσις. Ἰδού, λοιπόν, ἡ ταχεῖα διάθεσις τὴν ὁποίαν λέγετε εἰς τὸ ἔγγραφόν σας πρὸ 15 ἡμερῶν καὶ ἐπαναλαμβάνετε καὶ σήμερον: «Αὔξησις............ ...... (ἀναγινώσκει).........». Ἕνας ἀερισμὸς τῆς 14ης Ὀκτωβρίου, ἤτοι μετὰ τρεῖς μῆνας ἀπὸ τῆς ἀφίξεως εἰς Πειραιᾶ καὶ οὐχὶ ὁλοκλήρου τοῦ φορτίου, ἀλλὰ 1876 τόννων καὶ ἐξακολουθεῖ ὁ ἀερισμὸς μέχρι τῆς 4ης Δεκεμβρίου τοῦ 1951 καὶ συνολικῶς ἔγινεν ἐξαερισμὸς 17.814 τόννων ἐπὶ φορτίου 5.700. Μετὰ τρεῖς μῆνας. Καὶ μοῦ λέγετε κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἔγινεν ὁ ταχὺς ἀερισμὸς καὶ ἡ ταχεῖα διάθεσις.

§93Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν ἐννοοῦσα ἀπὸ τὸ πρωῒ ἕως τὸ βράδυ, ἀλλ’ ὅτι ὁ σῖτος αὐτός, δὲν ἠμπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθῇ δι’ ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦν μεγάλο χρονικὸν διάστημα.

§94Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ ταχὺς ἀερισμὸς τί εἶναι;

§95Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὁ ταχὺς ἀερισμὸς ἐπιτυγχάνεται διὰ μεταγγίσεως τοῦ σίτου ἀπὸ κυψέλης εἰς κυψέλην, ὥστε νὰ πέσῃ ἡ ὑπερθέρμανσις.

§96Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅσον ἐπεκτείνεται ὁ κ. Ὑπουργός, ἄλλο τόσον ἀποδεικνύεται ἡ ἀνικανότης τοῦ Ὑπουργείου του. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω διατί, δὲν ἔγινεν ὁ ἀερισμός. Δὲν ἐγένετο ὄχι διότι δὲν ἤθελον οἱ ἄνθρωποι νὰ τὸν κάμουν, ἀλλὰ διότι δὲν ἠμποροῦσαν. Ὁ τελευταῖος μπακάλης ποὺ ἔχει ἕνα μαγαζί, ἠξεύρει, ὅταν ἀγοράζῃ σήμερον 90 ὀκάδες φασόλια, πόσον χωροῦν αἱ ἀποθῆκαι του καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου δὲν ἠξεύρει, ὅτι διὰ νὰ γίνῃ μετάγγισις, πρέπει νὰ ὑπάρχουν κεναὶ κυψέλαι; Ὁ ΟΛΠ ἦτο πλήρης. Ἔπρεπε νὰ ἀδειάσουν αἱ ἀποθῆκαι διὰ νὰ γίνῃ ἡ μετάγγισις, τὸ σιτάρι ὅμως εἶχε 90% ὑγρασία. Καὶ οὕτω καὶ μετάγγισις δὲν ἐγένετο καὶ ἡ ὑγρασία ηὔξησε. Εἶναι αὐτὸ πρὸς τιμὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου; Ὁμιλεῖ περὶ ἀερισμοῦ ἐν τάχει καὶ σᾶς ἀποδεικνύω: ὅτι ἤρχισεν ὁ ἀερισμὸς μόνον μετὰ 3μηνον. Τοὐλάχιστον ἀφοῦ δὲν εἶσθε σεῖς ὁ Ὑπουργὸς τότε τοῦ Ἐμπορίου, νὰ μοῦ ἐλέγατε ὅτι δὲν εἶσθε σεῖς ὑπεύθυνος καὶ νὰ μὴ θέλετε νὰ καλύψετε αὐτοὺς τοὺς ὑπαλλήλους ποὺ δὲν ἠξεύρουν τὴν δουλειά τους. Πέρυσι, ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ γίνῃ μία Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ αὐτῶν τῶν πραγμάτων διὰ νὰ σταλλοῦν εἰς τὸ ἑδώλιον τοῦ κατηγορουμένου οἱ ὑπεύθυνοι. Καὶ ἦλθεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ ἀξίωσίς μας γίνεται διὰ κομματικὴν ἐκμετάλλευσιν. Θέλετε νὰ σᾶς εἴπω καὶ κάτι ἄλλο; Ἐπειδὴ ἤξευρα τὶς ἀντιρρήσεις τοῦ Ὑπουργείου, καὶ ἐπειδὴ ἤξευρα τὶ δικολάβοι εἶναι οἱ διάφοροι αὐτοὶ κύριοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ διατηρῆται τὸ δελτίον, ἔφερα μαζί μου μακαρόνια παρασκευασθέντα ἀπὸ τὰ ἄλευρα αὐτὰ καὶ μοῦ εἶπεν ὁ κ. Στρᾶτος, ὅτι δὲν κάνει νὰ τὰ φέρω εἰς τὴν Βουλήν. Ἰδοὺ λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι διὰ νὰ πεισθῆτε. Εἶναι μαῦρα μακαρόνια, ἀπὸ αὐτὸ τὸ φορτίον καί ἰσχυρίζεται τώρα τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι δὲν εἶναι χαλασμένο τὸ φορτίον καὶ λέγει ὁ κ. Πανόπουλος αὐτὰ τὰ ἀστήρικτα πράγματα. Ἰδοὺ τὰ μακαρόνια εἶναι χειρότερα ἀπὸ κεριά. Δὲν λέγω, κύριοι συνάδελφοι ὅτι φταίει ὁ κ. Πολυχρονίδης. Δὲν τὸ ἔλεγα μέχρι προχθές. Σήμερον λέγω, ὅτι πταίει, διότι θέλει νὰ καλύψῃ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς. Ἐγὼ εἶχα τὴν ἀπαίτησιν νὰ μᾶς εἴπῃ «ὁ κ. Ράλλης καταγγέλλει μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα νομίζω, ὅτι εἶναι ἀβάσιμα. Θὰ κάνω ὅμως μίαν ἐξεταστικὴν ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα» καὶ ὄχι νὰ λέγῃ, ὅτι μὲ τὰ φορτία αὐτὰ παρασκευάζονται καλὰ μακαρόνια καὶ ὅτι ἀναφέρω ἐγὼ εἰς τὴν Βουλὴν ἀνακριβείας. Ἀπὸ τὸ ἴδιο σιτοφορτίον, κύριοι συνάδελφοι, διετέθησαν σήμερον, χθὲς μᾶλλον, δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν τὸ εἶδε τὸ φορτίον, βέβαια, καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ τὸ ἴδῃ, διετέθησαν 2000 τόννοι διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς μακαρονοποιΐας. Θὰ φάῃ μακαρόνια ὁ κόσμος; Ὄχι. Θὰ φάῃ ἀπὸ αὐτὰ καὶ θέλετε νὰ σᾶς εἴπω καὶ κάτι τι ἄλλο; Λέγουν, ὅτι ἔφθασαν φορτία κατὰ 5% βεβλαμμένα. Ἐπιπροσθέτως ἐπληροφορήθην ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔφθασεν ἕνα φορτίον 6.000 τόννων μὲ 50% ὑγρασίαν καὶ ὅτι οἱ ὑπάλληλοι μὴ γνωρίζοντες πῶς θὰ τὸ διαθέσουν, διότι οὐδεὶς μῦλος τὸ παραλαμβάνει, τήλλουν τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς των. Ἔφθασαν ἐδῶ 25.000 τόννοι βεβλαμμένοι, κύριοι, τὸ τελευταῖο τετράμηνον, μὲ 50% ὑγρασίαν! Καὶ κατόπιν λέγω ἀνακριβείας ἐγὼ καὶ ἔχουν αὐτοὶ δίκαιον(!) διαβεβαιοῦντες ὅτι ἡ βλάβη δὲν ὑπερέβη τὰ 5%.

§97Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι τὸ θέμα πρέπει νὰ ἔχῃ αὐτὴν τὴν ἔκτασιν. Καὶ τὰ ἐπιχειρήματα ποὺ ἀνεπτύξατε, διότι δὲν εἶμαι καὶ ἐγὼ εἰδικός, οὔτε οἱ περισσότεροι τῶν συναδέλφων, ἦσαν ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα εἶχον σοβαρότητα, ἀλλὰ καὶ αἱ ἀπαντήσεις, τὰς ὁποίας δίδει ὁ ἀγαπητὸς κ. Ράλλης, εἶναι ἀπαντήσεις ἐπὶ ὡρισμένων σημείων ἀποστομωτικαί. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως ἡμεῖς αὐτὴν τὴν στιγμὴν προχείρως νὰ ἀποφανθῶμεν καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἔχει δίκαιον 100% ὁ κ. Ράλλης ἢ ὅτι ἔχει δίκαιον 100% ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου σας, ἐπὶ τῶν εἰσηγήσεων τῆς ὁποίας ἐβασίσατε τὴν ἀπάντησίν σας, προβαίνοντες, βέβαια, καὶ εἰς μίαν προσωπικὴν ἔρευναν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ καταλήξωμεν εἰς ἀντικειμενικὴν γνώμην. Θὰ ἦτο ἐξυπηρετικὸν τοῦ συμφέροντος τοῦ λαοῦ—καὶ εἶναι καὶ χρέος μας ἀπέναντι τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ αὐτὴν τὴ συζήτησιν—νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸν καταρτισμὸν μιᾶς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ἢ, ἂν δὲν θέλετε νὰ φθάσωμεν εἰς τὸν καταρτισμὸν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἄλλοτε εἶχε τὴν ἔννοιαν τῆς μομφῆς— σήμερον δὲν τὴν ἔχει, διότι ἀφ’ ἧς τὸ Κράτος ἀνεμίχθη εἰς τόσας ἁρμοδιότητας εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνωνται Ἐξεταστικαὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπαί. Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔγιναν πολλαί, χωρὶς τοῦτο νὰ σημαίνῃ, ὅτι ὅταν γίνεται ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ διατυποῦται μομφή, δυναμένη νὰ περιέχῃ καὶ ποινικὸν χαρακτῆρα ἐναντίον ἡμῶν ὡς Ὑπουργῶν ἢ καὶ οἱωνδήποτε προηγουμένων Ὑπουργῶν ἢ καὶ τῶν Διευθυντῶν τῶν Ὑπηρεσιῶν. Εἶναι πολλὰ καὶ πολύπλοκα τὰ οἰκονομικὰ θέματα, εἰς τὰ ὁποῖα τὸ Κράτος ἔχει ἀναμιχθῆ, ὥστε χρειάζονται αὐταὶ αἱ Ἐπιτροπαί. Ἐὰν δὲν θέλετε ὅμως, νὰ κάμωμεν μίαν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἐμπίπτῃ εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς Ἐξεταστικῆς, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ θὰ συνίστων νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα τοῦ καταρτισμοῦ μιᾶς τοιαύτης Ἐπιτροπῆς.

§98Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Ἐπὶ ποίου θέματος;

§99Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ εἶναι περιωρισμένη. Νὰ μὴ ἐπεκτείνωμεν τὸ ἀντικείμενον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ νὰ ἐξετάσῃ αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ νὰ μὴ εἴπωμεν, ὅπως θὰ ἦτο ἕτοιμος νὰ εἴπῃ ὁ κ. Χατζηγιάννης, νὰ ἐξετάσῃ τὸ ὅλον σιτικὸν πρόβλημα, διότι τότε θὰ πελαγοδρομήσῃ. Μόνον τὸ ζήτημα τοῦ ἄρτου, τοῦ δελτίου, τὸ ζήτημα τῶν εἰσαγωγῶν, τῆς διαθέσεως τοῦ ἄρτου, τῆς ἀρτοποιήσεως κλπ. Μόνον αὐτὰ τὰ συγκεκριμένα θέματα.

§100Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, τὰ θέματα αὐτὰ εἶναι πολὺ ἁπλᾶ καὶ δὲν χρειάζεται κἂν σύστασις Ἐπιτροπῆς τοιαύτης, ἡ ὁποία, νομίζω, θὰ εἶχε σκοπόν, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἀνακινήσῃ τὸ ὅλον θέμα τῆς πολιτικῆς τοῦ σίτου εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τὰ θέματα ποὺ ἀνεφέρθησαν ἀποτελοῦν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀντικείμενον ἐρεύνης τῆς Κυβερνήσεως. Ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς ἡ Κυβέρνησις ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐρευνήσῃ καὶ φθάσῃ εἰς συμπεράσματα ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν. Τὸ πρόβλημα εἰσαγωγῆς εἶναι ἁπλούστατον. Ἐὰν πραγματικῶς δεσμευώμεθα μὲ τὴν Α ἢ Β σύμβασιν μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, διὰ τὸν τοιοῦτον ἢ τοιοῦτον τρόπον ἀγορᾶς τοῦ σίτου, τὸ πρᾶγμα δύναται καὶ νὰ διαλευκανθῇ καὶ νὰ μεταβληθῇ, ἐὰν παρίσταται ἀνάγκη. Αὐτὸ ἀφορᾷ καὶ τὴν ἀγορὰν καὶ τὴν φόρτωσιν καὶ τὴν παραλαβὴν ἐδῶ τῶν ἀλεύρων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ γενικώτερον θέμα τοῦ ἄρτου, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου, διότι ὑπάρχει ἡ περίφημος σύμβασις περὶ δελτίου ἀπὸ τὴν ὁποίαν δεσμεύεται ἡ Κυβέρνησις. Ἔχομεν τὴν σύμβασιν τῶν 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, τὴν ὁποίαν συνεζητήσαμεν ἐν τῇ Βουλῇ τότε μετὰ πολλῆς ὀξύτητος, ἂν θέλετε. Ἐγὼ ἤμην εἷς τῶν δριμυτέρων ἐπικριτῶν της, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχει αὐτὴ ἡ σύμβασις καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀνακοινώσῃ τὸ ζήτημα τοῦ δελτίου. Νομίζω δέ, κ. Ράλλη, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ συζητήσωμεν θεωρητικῶς τὸ θέμα θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι καὶ τὸ δελτίον θὰ ἦτο ἴσως πολὺ εὐθηνότερον ἀπὸ τὸ σύστημα μιᾶς σχετικῆς ἐλευθερίας, ποὺ ἴσχυε προπολεμικῶς. Διότι καὶ τότε ἐρρυθμίζετο ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου. Εἴχομεν ἓν σύστημα, διαφορετικὸν βεβαίως, τὸ ὁποῖον συνετέλει εἰς μίαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐάν, λοιπόν, ληφθοῦν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν, τὸ δελτίον δὲν θὰ στοιχίζῃ τόσον πολὺ ὅσον στοιχίζει σήμερον. Καὶ τὸ θέμα αὐτὸ δὲν εἶναι ζήτημα, νομίζω, μιᾶς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς. Διότι τί θὰ βγάλῃ μία Διακομματικὴ Ἐπιοροπή; Δὲν πρόκειται ἐδῶ περὶ διαφορᾶς ἀντιλήψεων. Εἶναι ἁπλῶς ἕνας συντονισμὸς τεχνικῶν γνώσεων, τὸν ὁποῖον μία καλῶς ὠργανωμένη ὑπηρεσία ἠμπορεῖ κάλλιστα νὰ φέρῃ εἰς πέρας. Δὲν νομίζω, ἑπομένως, ὅτι θὰ ἐπροβαίναμεν εἰς ἔργον χρήσιμον, συνιστῶντες μίαν τοιαύτην Ἐπιτροπήν. Ἡ Κυβέρνησις ἄλλωστε, ὡς γνωρίζετε, ἐξήγγειλεν, ὅτι ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν, θὰ φθάσῃ εἰς συμπεράσματα, διὰ τὴν διαμόρφωσιν μιᾶς νέας πολιτικῆς ἄρτου. Περιμένετε νὰ ἀκούσετε τὴν πολιτικὴν αὐτὴν ἂν δὲν εἶσθε ἱκανοποιημένος καὶ τότε νὰ συστήσωμεν μίαν Διακομματικὴν ἢ μίαν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο μέτρον σπουδῆς οἱαδήποτε σύστασις Ἐπιτροπῆς, διότι ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν μὲν ἦτο Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, μοιραίως θὰ εἶχε μίαν αἰχμὴν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν δὲ ἦτο Διακομματικὴ καὶ περιωρίζετο εἰς τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. Πρόεδρος, θὰ ἦτο μία Ἐπιτροπὴ ἄνευ ἀντικειμένου, ἐφ’ ὅσον τὰ σημεῖα αὐτὰ εἶναι ἐντελῶς τεχνικά.

§101Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγώ, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ἄνευ ἀντικειμένου μία Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, διότι θὰ εἶχε σκοπὸν νὰ ἐξετάσῃ ποία θὰ πρέπει νὰ εἶναι διὰ τὸ μέλλον ἡ κατεύθυνσις ἐπὶ τοῦ θεμελιώδους αὐτοῦ θέματος, τὴν κατεύθυνσιν δὲ αὐτὴν μελετᾶ ἡ Κυβέρνησις. Ἀναγνωρίζομεν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸ ἐλάχιστον διάστημα ἀπὸ τῆς ὁρκωμοσίας της καὶ ἐντεῦθεν, νὰ θεσπίσῃ ὅλας τὰ γραμμὰς τῆς πολιτικῆς της. Ὑπάρχουν ὅμως εὐθῦναι, ὡς πρὸς τὸ παρελθόν, συνδεόμεναι μὲ τὸν Α ἢ Β ἢ Γ Ὑπουργόν, διότι πρέπει νὰ πάρωμεν καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ἀφῃρημένην τὰ Ὑπουργεῖα. Ὑπάρχει μία ἐντύπωσις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι ἡ ὅλη διαχείρισις εἶναι συνδεδεμένη μὲ τρωτά. Δὲν γνωρίζω, καὶ δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ προβῶ εἰς οὐδεμίαν ἐπιπολαίαν καὶ πρόχειρον κρίσιν ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ, δὲν γνωρίζω ἐὰν τὰ τρωτὰ αὐτὰ συνδέωνται μὲ ποινικὰς εὐθύνας. Δὲν ἀποκλείεται ὅμως νὰ συνδέωνται. Καὶ ἔχει μεγίστην σημασίαν μάλιστα δεδομένου ὅτι εἰσέρχεσθε εἰς τὴν περίοδον πλέον ὡς Κυβέρνησις, ἔτι μεγαλυτέρας ἀναμίξεως τοῦ Κράτους εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῆς καταναλώσεως. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ἀναγκαῖον καὶ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, τιμῶ βεβαίως τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ τὸ ὅτι θὰ ὑπάρχῃ ἐνδεχομένως εἷς εἰς τοὺς 50 ἢ τοὺς 100, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀκεραίαν συνείδησιν, τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι, δὲν μπορῶ θεωρητικῶς νὰ τὸ ἀποκλείσω, ὅπως δὲν μπορῶ νὰ τὸ ἀποκλείσω καὶ δι’ οἱανδήποτε ἄλλην ὁμάδα ἀνθρώπων κοινωνικήν, ἐπαγγελματικὴν κλπ. Ἑπομένως ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει αὐτὴ ἡ βαρεῖα ἐντύπωσις, καλὸν εἶναι νὰ συσταθῇ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἐλέγξῃ ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὰ τελευταῖα ἔτη, θὰ διηυκόλυνε τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὴ ἡ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ καὶ δηλοῦμεν καὶ σήμερον ὅτι δὲν στρέφεται οὐσιαστικῶς ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ, τύποις θὰ στρέφεται κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ, διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται ἡ σύστασις μιᾶς τοιαύτης Ἐπιτροπῆς παρὰ μόνον ἐν σχέσει πρὸς συγκεκριμένον Ὑπουργόν, ἀλλὰ θὰ δηλώσωμεν ὅτι θὰ συσταθῇ αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ὅτι δὲν θὰ ἀφορᾷ οὐσιαστικῶς τὸν Ὑπουργόν, ἀλλὰ μόνον πρὸς τήρησιν τῆς ὑπὸ τοῦ Συντάγματος προβλεπομένης ἀρχῆς θὰ πρέπει νὰ τὸ εἴπωμεν ἔτσι. Καὶ αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπαρτιζομένη ὅπως προβλέπει καὶ ὁ κανονισμὸς ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα, νὰ ἐξετάσῃ τὰς εὐθύνας τοῦ παρελθόντος. Τί ἔγινεν εἰς τὴν Α περίπτωσιν, τί ἔγινεν εἰς τὴν Β.

§102Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ χαρτοφυλακίου). Ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ σίτου;

§103Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα τοῦ σίτου.

§104Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ χαρτοφυλακίου). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἐπροβαίναμεν εἰς ἕνα τέτοιο πρᾶγμα δὲν ξέρω ποῦ θὰ σταματούσαμε, διότι ἐπὶ μυρίων θεμάτων ὑπάρχει τοιαύτη ἐντύπωσις. Ἐὰν θέλετε νὰ κάμωμεν τοιαύτας Ἐπιτροπάς, τότε σᾶς ὑπόσχομαι ὅτι ὁ κάθε βουλευτὴς θὰ ἐπρότεινε μὲ βαρυτάτην δικαιολογίαν τὴν σύστασιν Ἐπιτροπῆς καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπωμεν ἀπὸ ποῖον χρόνον νὰ ἀρχίσωμεν. Καὶ ἡ Βουλὴ τότε θὰ μετεβάλλετο εἰς ἕνα δικαστήριον, καὶ σᾶς ὁμολογῶ, ὅτι ἡ περίοδος τοῦ 1946–1949 θὰ ἦτο περίοδος, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ἀπησχόλει τουλάχιστον δι’ 25 ἔτη. Καίτοι ἡ πρότασίς σας θεωρητικῶς ἔχει κάποιαν ἀξίαν, ἐγὼ νομίζω ὅτι δὲν πρέπει, ἐὰν θέλετε νὰ ἀποδώσῃ κάτι αὐτὴ ἡ Βουλή, νὰ πᾶμε εἰς μίαν τοιαύτην ἔρευναν τοῦ παρελθόντος.

§105Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεὶς βουλευτὴς τοῦ Συναγερμοῦ οἱανδήποτε καὶ ἂν εἶχε σχέσιν πρὸς οἱονδήποτε κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἄλλοτε ἀνῆκε, δὲν εἶναι συνδεδεμένος προσωπικῶς μὲ εὐθύνας, τὰς ὁποίας εἶχεν ὁ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς τοῦ κόμματος ἐκείνου. Ἐὰν ἀποκαλυφθοῦν εὐθῦναι Ὑπουργοῦ τοῦ Α ἢ Β κόμματος, εἴτε λέγεται τὸ κόμμα αὐτὸ Λαϊκὸν κόμμα, εἴτε Φιλελευθέρων, εἴτε ΕΠΕΚ, εἴτε τὸ παλαιὸν Ἑνωτικόν, εἴτε ΛΕΚ, αὐτὸ ἀφορᾷ τὰ πρόσωπα εἰς βάρος τῶν ὁποίων θὰ ἀποκαλυφθῇ ἡ α ἢ β εὐθύνη. Δὲν ἀφορᾷ τοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὰ διάφορα κόμματα. Καὶ ἡ Ε.Π.Ε.Κ. κατηρτίσθη προσφάτως καὶ περιέχει βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι προῆλθον ἀπὸ διάφορα κόμματα, ἐννοῶ ἐκείνους ποὺ ἐπολιτεύοντο καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Ἔτσι καὶ ὁ Συναγερμὸς ἀπαρτίζεται ἀπὸ βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ἀνῆκον ἄλλοτε εἰς ἄλλα κόμματα.

§106Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Δὲν παύουν ὅμως οἱ βουλευταὶ αὐτοὶ ποὺ ἀνῆκον εἰς τὰ κόμματα ἐκεῖνα νὰ συμμερίζωνται τὴν πολιτικὴν εὐθύνην τῶν κομμάτων ἐκείνων, ὅταν ἐγένοντο αἱ πράξεις αὐταί.

§107Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἦσαν ἐν γνώσει.

§108Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Προέδρου περὶ Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, διότι διετυπώθη μία οὕτω βαρεῖα ἐντύπωσις, ὅπως λέγεται, δὲν εἶναι οὔτε κοινοβουλευτικῶς—ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Πρόεδρος—συνήθης, ἀλλ’ οὔτε δεδικαιολογημένη ἐκ τῶν πραγμάτων. Ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τὸ ἐξεταζόμενον ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς ἐρεύνης αὐτῆς εἶναι καὶ αἱ εὐθῦναι τοῦ παρελθόντος. Ἐγὼ θὰ σᾶς παρακαλέσω διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τὸ ταχύτερον, διότι πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ νὰ συνταχθῇ κατὰ τέτοιον τρόπον ὥστε νὰ εἶναι ἀποτελεσματικόν, νὰ ἀφήσετε νὰ ἀσχοληθῶμεν συστηματικῶς ἐπὶ τοῦ Ὑπουργείου αὐτοῦ καὶ νομίζω, ὅτι πολὺ σύντομα τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ θὰ πάρῃ μίαν νέαν μορφήν, ἡ ὁποία πραγματικῶς θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν ρόλον διὰ τὸν ὁποῖον ἱδρύθη, δηλαδὴ αὐτὴν τὴν παρέμβασιν τοῦ Κράτους εἰς τὴν διάθεσιν καὶ διακίνησιν τῶν προϊόντων, ὅση εἶναι ἀναγκαία εἰς τὴν ἐποχήν μας λόγῳ τῶν διεθνῶν καὶ τῶν Ἑλληνικῶν συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλουν τὴν ὕπαρξιν καὶ τὴν διατήρησίν του.

§109Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἐπιμένω εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ζίγδη, διότι αὐτὸ ποὺ εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ, δὲν εἶναι ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατρέψῃ τὴν βάσιν τοῦ συλλογισμοῦ μου. Νὰ μὴ τελειώσωμεν, διαρκῶς ἡ Βουλὴ νὰ παρακολουθῇ τὸ ἔργον τῶν Ὑπουργείων, διότι κατ’ οὐσίαν, κύριε Ζίγδη, κατήντησε, δεδομένου ὅτι τὸ Κράτος διαχειρίζεται ὅλας αὐτὰς τὰς πολλαπλᾶς ἐργασίας, κατήντησεν ὁ ἔλεγχος νὰ γίνεται ἄνευ σημασίας. Διότι προκειμένου νὰ γίνεται ὁ ἔλεγχος ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἀγορεύσεων, δὲν γίνεται ἡ οἱονεὶ δικαστικὴ ἐξακρίβωσις, μόνον διὰ τῶν Ἐπιτροπῶν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Ἀποβαίνει εἰς τὸ κενὸν καὶ εἰς τὸ οὐσιαστικῶς ἄτοπον, ἀπὸ κοινοβουλευτικῆς ἀπόψεως ὁ ἔλεγχος, ὅπως ἐθεσπίσθη, ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται περὶ πολιτικῶν θεμάτων. Ὅταν ὅμως πρόκειται περὶ προβλημάτων, τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ οἰκονομικὴν διαχείρισιν, μὲ διαχείρισιν τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς, τότε, νομίζω, ἡ μόνη λύσις, ἡ ὁποία θὰ δώσῃ εἰς τὸν ἐκ παραδόσεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον τὴν νέαν οὐσιαστικὴν καὶ πρακτικὴν μορφήν του, ὁ μόνος τρόπος εἶναι ἡ συγκρότησις Ἐπιτροπῆς Ἐξεταστικῆς. Ἡ ἄποψίς μας εἶναι αὐτὴ καὶ παρακαλοῦμεν τὴν Βουλὴν ν’ ἀποδεχθῇ τὴν συγκρότησιν μιᾶς τοιαύτης Ἐπιτροπῆς.

§110Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κάποια κατηγορία, ἡ ὁποία νὰ δικαιολογῇ τὴν ἀνάγκην διὰ τὴν δημιουργίαν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁμολογῶ, ὅτι ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. συναδέλφου, δὲν ἤκουσά τι τὸ συγκεκριμένον. Εἶπεν, ὅτι κάποιος ὑπάλληλος ἐπῆγε σπίτι του..........

§111Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ συγκεκριμένον ὑπάρχει ἀπὸ πέρυσι.

§112Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴχομεν ζητήσει καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, νὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, δι’ αὐτὴν τὴν βαρεῖαν περίπτωσιν τῆς ἐλλείψεως σίτου κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ 1950 καὶ μάλιστα καὶ κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1951, δηλαδή, τὸν Ἰανουάριον καὶ ἐν μέρει τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1951. Τότε, βεβαίως, ἡ Βουλὴ δὲν ἀπεδέχθη τὴν πρότασίν μας, ὅπως γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. Τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, διότι ἐκεῖ εἶχεν ὑπαχθῆ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, ἐπέμενεν εἰς τὸ ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ συσταθῇ ἡ Ἐπιτροπή. Ἐν τούτοις ὑπῆρχεν ἀνάγκη, διότι ἐσημειώθησαν ἄτοπα εἰς τὰς παραγγελίας, εἰς τὸν χρόνον, ὁ ὁποῖος παρενεβάλλετο, εἰς τὴν συνεννόησιν μετὰ τῆς Οὐασιγκτῶνος, καθυστερήσεις εἰς τὴν Οὐασιγκτῶνα, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐβάρυνον ἀποκλειστικῶς τοὺς Ἀμερικανούς, ἀλλὰ κατ’ ἐξοχὴν ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἴχομεν κατὰ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1950, δὲν εἴχομεν ἐπιμείνει εἰς τὴν προώθησιν ποσοτήτων σίτου κλπ. Ὑπῆρχε λοιπὸν εὐθύνη. Βεβαίως ἐφέτος εἴχομεν τὸ ἀντίθετον φαινόμενον. Δὲν εἴχομεν ἔλλειψιν, εἴχομεν συσσώρευσιν πολλοῦ σίτου καὶ αὐτὸς εἶναι ἕνας κίνδυνος ἐξ ἴσου μεγάλος, ὄχι ἐξ ἴσου, ἔστω ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν ἀμέσων ἀποτελεσμάτων, ἀλλ’ εἶναι ἀρκετὰ μεγάλος, δεδομένης τῆς ἐλλείψεως τῶν ἐπαρκῶν χώρων, διὰ τὴν ἐναποθήκευσιν τοῦ σίτου καὶ τῆς ἐλλείψεως ὅλων τῶν μέσων διὰ τὸν ἐξαερισμὸν κλπ. Ἔχομεν, λοιπόν, προβλήματα, τὰ ὁποῖα, νομίζω, ὅτι συνδέονται μὲ εὐθύνας. Θὰ ἔπρεπεν αἱ ὑπηρεσίαι νὰ ἐπιδείξουν μεγαλύτερον ζῆλον ἐν προκειμένῳ. Ἡμπορεῖ νὰ ἔχουν δίκαιον, ἠμπορεῖ νὰ μὴ συνδέεται μὲ τὴν δρᾶσίν των καμμία ἀπολύτως εὐθύνη, ἀλλ’ ἡ Βουλὴ ἀνησυχεῖ, ἡ κοινὴ γνώμη εἶναι ἀμέσως ἐνδιαφερομένη, διότι τὸ ψωμὶ ἀποτελεῖ τὸ ἄμεσον στήριγμα τῆς ζωῆς. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἦτο ἄσκοπον νὰ συμφωνήσῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, ὅτι ἡμεῖς ὡς Ὑπουργοὶ θὰ κάμνωμεν ἐκεῖνο ποὺ πρέπει, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πείρας μου, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι οἱ Ὑπουργοὶ δὲν ἔχουν καιρὸν διὰ ν’ ἀσχοληθοῦν μὲ τὰ καθήκοντα αὐτά. Μόνον βουλευταὶ εἶναι δυνατὸν νὰ προβοῦν εἰς τὸν ἐξονυχιστικὸν ἔλεγχον τῆς διαχειρίσεως ὡρισμένων θεμάτων ἐκ μέρους τῶν Ὑπουργῶν. Εἶναι δύσκολον καὶ διὰ σᾶς καὶ διὰ τὸν κ. Ζίγδην, ν’ ἀσχοληθῆτε εἰς τοιαῦτα ζητήματα. Ἐνῷ ὁ κ. Ράλλης καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, θὰ ἦσαν διατεθειμένοι νὰ καθήσουν ἐπὶ 1 ἢ 2 μῆνας, νὰ μὴ βλέπουν φίλους, νὰ πάψουν καὶ τὰ ρουσφέτια των καὶ νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, ὥστε νὰ διαφωτίσουν τὴν Βουλὴν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην.

§113Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Νομίζω, ὅτι ἡ διενέργεια μιᾶς ἐποπτείας ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως ὡρισμένης ὑπηρεσίας ἑνὸς Ὑπουργείου, εἶναι θέμα πολιτικοῦ ἐλέγχου, τὸ ὁποῖον θὰ ἀσκήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν ὑπάρχουν τοιαῦτα δεδομένα, ὥστε νὰ ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα ὅτι δὲν λειτουργοῦν καλῶς αἱ ὑπηρεσίαι, ἰδίως ἐπὶ τεχνικῶν ζητημάτων, εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ ἀναλάβῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ ὁρίσῃ ὡρισμένα πρόσωπα τεχνικὰ ὑπὸ ἰδίαν της εὐθύνην, διὰ νὰ ἀσκήσουν τὴν προσήκουσαν ἐποπτείαν, ὥστε νὰ μὴ σημειωθοῦν ζημίαι εἰς βάρος ἑνὸς εἴδους, ὅπως ὁ σῖτος, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρει εἰδικῶς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ μετατρέψωμεν εἰς θέμα πολιτικόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπασχολήσῃ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν. Ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ ἔχῃ πάντοτε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀσκήσῃ ἔλεγχον ἐπὶ τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν ἀσκεῖ τὴν ἐποπτείαν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ὀφείλουν νὰ λάβουν τὰ μέτρα τῆς ἀσκήσεως τῆς ἐποπτείας αὐτῆς, νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψει τὰ στοιχεῖα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ ἐπιλέξουν ὡρισμένα κατάλληλα ὄργανα, νὰ ἀσκήσουν μίαν ἐποπτείαν καὶ κατόπιν νὰ φέρουν τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἐλέγχου.

§114Ε. ΓΟΝΗΣ. Εἶναι γεγονός, ὅτι τὸ πρόβλημα τοῦ ἄρτου ἐνδιαφέρει καὶ ἡμᾶς καὶ ὁλόκληρον τὸν κόσμον. Εἶναι ὅμως ἐξ ἴσου γεγονὸς ὅτι πέρυσιν ἀκριβῶς, περίπου κατὰ τὴν αὐτὴν ἐποχήν, ἐσημειώθη μία τεχνητὴ ἀπόκρυψις ἢ παραλείψεις Κυβερνητικαί. Ἐφέτος ἐπανελήφθησαν τὰ αὐτὰ φαινόμενα καὶ εὐλόγως συγκινεῖται ἡ κοινὴ γνώμη. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει εὐθύνας, ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ὑποθέτω ὅτι πρέπει νὰ ἀνευρεθοῦν οἱ αἴτιοι. Διότι πρόκειται περὶ ζητήματος γενικωτέρου καὶ ἐπειδὴ τὸ θέμα συγκινεῖ καὶ πρέπει νὰ συγκινῇ καὶ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι τὸ δρᾶμα τὸ περυσινὸν ὅλοι τὸ ἐζήσαμεν καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶναι τὸ πρῶτον συμβαῖνον, ἀλλ’ εἶναι λίαν ἐνδεχόμενον καὶ εὐλόγως νὰ ὑποθέσῃ κανεὶς ὅτι ὑπάρχει ὄντως εὐθύνη ἀνεξαρτήτως τοῦ ποῦ εὑρίσκεται αὕτη, θὰ διηυκολύνετο τὸ ἔργον καὶ ἡμῶν καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐὰν παραδέχεσθε τὴν πρότασιν τῆς συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία γίνεται καλοπίστως. Διότι τὸ Σῶμα αὐτὸ συμμερίζεται τὸν πόνον τοῦ κόσμου, τὸν ὁποῖον καὶ ἐκπροσωπεῖ.

§115Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Νομίζω, ὅτι ἐντελῶς διαφορετικὰ πράγματα ἐξήτησεν ὁ κ. Πρόεδρος καὶ ἐντελῶς διαφορετικὴ εἶναι ἡ πρότασις τοῦ κ. Γονῆ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀνάξιον νὰ ζητῆται Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. Ἐρωτᾷ ὁ κ. συνάδελφος, διατί πέρυσι εἴχομεν ἔλλειψιν ψωμιοῦ. Ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι δὲν ἐφορτώθη σῖτος ἐγκαίρως. Ἠσκήσατε πέρυσι τὸν ἔλεγχον, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸν ἐπαναλάβετε καὶ ἐφέτος. Ἐφέτος ἐκάματε ἐπερώτησιν καὶ ἐρωτᾶτε διατί δὲν ὑπάρχει ψωμὶ εἰς τὴν ἀγοράν. Ἀσκεῖτε ἔλεγχον ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ Κυβέρνησις σᾶς ἀπήντησε, δὲν ὑπάρχει ψωμὶ εἰς τὴν ἀγορὰν αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι οἱ ἔμποροι ἐπωφελούμενοι τῆς συμφωνίας τοῦ δελτίου μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, ἀπέκρυψαν τὸ σιτάρι. Καὶ σᾶς ἐπληροφόρησα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προῆλθεν ἀμέσως εἰς ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν καὶ συνεφωνήθη τὸ ἀποφασιστικὸν μέτρον τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς καταστάσεως αὐτῆς, ἡ διάθεσις ἐκ τοῦ κρατικοῦ σίτου εἰς τὴν ἀγορὰν πρὸς παρασκευὴν ἄρτου. Καὶ σᾶς λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἀπὸ αὔριον θὰ ἔχητε ψωμὶ καὶ σᾶς εἶπεν ἐπίσης, ὅτι μόλις ἐξηγγέλθη τὸ μέτρον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ σημαντικὴν ἐπιτυχίαν τῆς Κυβερνήσεως, ἀμέσως ἤρχισεν ὁ ἐγχώριος σῖτος νὰ διοχετεύεται διὰ τοῦ ἐμπορίου. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶναι τόσον κατηγορηματικὴ ἡ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως, θέλετε νὰ κάμετε Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν; Νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι ἐντελῶς ἀνάξιον νὰ τὸ συζητήσωμεν.

§116Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ κατηγορηματικὴ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως καὶ αἱ ταχύταται ἐνέργειαι, αἱ ὁποῖαι ἐλήφθησαν διὰ νὰ παύσῃ ἡ μαύρη ἀγορὰ τοῦ ψωμιοῦ, περιλαμβάνονται εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνα εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Τὸν ἠρώτησα δηλαδή, διατί, ἐφ’ ὅσον τὸ ψωμὶ τιμᾶται πρὸς 3.600 δραχ. καὶ ἐνῷ ἡ διατίμησις εἶναι 3.200 δρχ., διατί, ἐνῷ αἱ ἀποθῆκαι εἶναι πλήρεις, δὲν διατίθεται ἄρτος εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν διὰ νὰ κατέβουν αἱ τιμαὶ εἰς λογικὰ ἐπίπεδα; Καὶ εἶπα, ὅτι εἶναι εὔκολος ἡ ὑποχώρησις τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, ἐὰν ἐφοδιασθῇ πάραυτα μὲ ἱκανὰς ποσότητας ἡ ἐλευθέρα ἀγορά. Σᾶς ἠρώτησα διὰ ποῖον λόγον ἀφήσατε νὰ περάσουν 40 ἡμέρες χωρὶς νὰ λάβητε κανένα μέτρον. Μόνον σήμερα τὸ πρωῒ ἐλάβατε μέτρα. Καὶ ἐρωτῶ: Δὲν ἠμπορούσατε νὰ τὰ λάβητε πρὸ 30 ἡμερῶν; Δὲν δύνασθε νὰ ἰσχυρισθῆτε, ὅτι δὲν τὸ ἐπιτρέπει ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, διότι κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως ἔγινεν εἰδικὴ μνεία τοῦ ὅρου αὐτοῦ καὶ ὁ Ἀμερικανὸς εἶπεν, ὅτι ὁ ὅρος αὐτὸς ὑπόκειται εἰς ἐπανασυζήτησιν. Ἐρωτῶμεν μόνον διατί ἔχετε δύο συστήματα, δελτίον καὶ ἐλευθέραν ἀγοράν. Διατί δὲν προτιμᾶτε ἓν ἀπὸ τὰ δύο συστήματα; Ἀντιμετωπίσατε τὰς ἀνάγκας τοῦ λαοῦ εἴτε μὲ τὸ δελτίον, εἴτε μὲ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Ἐπίσης διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μου ζητῶ νὰ πληροφορηθῶ πῶς ἐπιτρέπετε, σεῖς ἡ Κυβέρνησις, τὴν ἀπόκρυψιν καὶ διατί ἐπιβαρύνεται ὁ προϋπολογισμός. Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει, θέλομεν τὸ δελτίον διὰ νὰ προστατεύσωμεν τοὺς παραγωγούς μας. Δὲν εἶπα ὅμως ἐγώ, ὅτι πρέπει νὰ καταργήσωμεν τὸ δελτίον καὶ νὰ μεταφέρωμεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 2 ἑκατ. τόννους διὰ νὰ νεκρώσωμεν τὴν παραγωγήν. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ὑπάρχῃ μία τιμὴ ἀσφαλείας καὶ τὸν ἐλάσσονα σῖτον νὰ τὸν φέρωμεν ἀπ’ ἔξω. Μολονότι δὲν προέρχομαι ἀπὸ γεωργικὴν περιφέρειαν, ὑποστηρίζω τοὺς ἀγρότας καὶ θεωρῶ ἀπαραίτητον τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου σιτοπαραγωγῆς. Ἠξεύρετε ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ ψωμὶ εἰς τὰς Ἀθήνας ἔχει 3.200 καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην 3.500.

§117Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Τὰ ἐργατικὰ εἶναι περισσότερα εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀπὸ ἐδῶ.

§118Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τοῦ δελτίου μὲ ἀνάλογα μέτρα ἀναχαιτιστικὰ τῆς ὑψώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου.

§119Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ χαρτοφυλακίου). Δὲν θὰ ἀπαντήσω ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Ράλλη, θὰ περιορισθῶ εἰς 2–3 σημεῖα. Ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι παρηκολούθησα τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Ράλλη, διότι τὸ θέμα ἦτο ἐκ τῶν σοβαρωτέρων καὶ συμμερίζομαι ὅλας τὰς ἀνησυχίας του διὰ τὸ μέλλον. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ράλλης ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὅτε διεπίστωσε τὴν ἔλλειψιν ἄρτου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, δὲν ἔσπευσε νὰ ἐπέμβῃ καὶ νὰ ἐφοδιάσῃ αὐτὴν καταλλήλως. Θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὴν ἑπομένην τῆς ἀνόδου εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, δύο θέματα ἦσαν ποὺ τὴν ἀπησχόλησαν. Τοῦ λαδιοῦ καὶ τοῦ ψωμιοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λάδι, ἐφθάσαμεν ταχύτατα εἰς μίαν λύσιν καὶ ἀναμένομεν τὴν σχετικὴν ἐπερώτησιν, διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν τὸ θέμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ ψωμιοῦ, ἐφροντίσαμεν νὰ πείσωμεν τοὺς Ἀμερικανοὺς νὰ δώσωμεν ἀπὸ τὰ ἀποθέματα εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν κατωρθώσαμεν ἀμέσως νὰ τοὺς πείσωμεν καὶ ἐχρειάσθη καιρὸς διὰ νὰ τοὺς πείσωμεν νὰ δεχθοῦν ὡς ἀπαρχήν, νὰ δώσωμεν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἀπὸ τὰ ἀποθέματα. Διότι, τελικῶς, ἡ ἀποστολὴ ἐδέχθη, παρὰ τὴν κατηγορηματικὴν ἀντίθεσιν πολλῶν, νὰ ἀρχίσωμεν ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον πιστεύεται, ὅτι θὰ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ μιᾶς πολιτικῆς ἐπεμβάσεως εἰς τὴν ἀγοράν, μιᾶς πολιτικῆς ἐπεμβάσεως τῶν τιμῶν. Μεταξὺ τῶν ἐπιχειρημάτων σας εἶναι, ὅτι τὸ δελτίον ἀναγκαστικῶς καθορίζει τιμὴν σίτου ἀκριβήν· φοβοῦμαι ὅτι δὲν τὸ ἀπεδείξατε. Τὸ δελτίον ἔχει σκοπὸν νὰ δημιουργήσῃ τιμὰς ἐπὶ τῇ βάσει τῆς καταναλώσεως σταθερὰς καὶ ὁμοιομόρφους. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασικὴ τιμή, ἡ ὁποία θὰ καθορίσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ σίτου εἰς ὅλην τὴν ἐπικράτειαν, εἶναι δὲ ὁ ἀποφασιστικώτερος τρόπος διὰ τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν τῶν δελτίων. Τὸ δελτίον δὲν πρόκειται νὰ ἱκανοποιήσῃ ὁλόκληρον τὴν ζήτησιν καὶ κατὰ τοῦτο λοιπὸν ἡ σύμβασις ἦτο ἐσφαλμένη. Ἔπρεπε νὰ ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης, ὥστε τὸ Κράτος χρησιμοποιοῦν ἀποθέματα νὰ παρεμβαίνῃ ἑκάστοτε εἰς τὴν ἀγοράν, ὅταν οἱ κερδοσκόποι δὲν ἀφήνουν τὸ ἐμπόριον νὰ λειτουργήσῃ φυσιολογικῶς εἰς τὴν ἀγοράν. Ἡ σύμβασις ἐκεῖ ἦτο ἐσφαλμένη, ὅσον ἀφορᾷ τὴν οἰκονομικήν της σκέψιν, καὶ εἰδικῶς εἰς τὰ συμπεράσματα αὐτῆς. Διὰ νὰ ἐξέλθωμεν λοιπόν, ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον, μία καὶ μόνη λύσις ὑπάρχει. Νὰ ἠμποροῦμεν νὰ διαθέτωμεν σιτάρι εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Τότε ἡ τιμὴ θὰ διαμορφωθῇ σταθερά, διότι ἐν ἀντιθέσει πρὸς πέρυσι, ἐφέτος ἔχομεν πλήρη ἐπάρκειαν σίτου. Ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας εἶχε πλήρη γνῶσιν τῶν πραγμάτων αὐτῶν, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἐνεργήσῃ ἀμέσως, διότι ἐδεσμεύετο ἀπὸ τὴν σύμβασιν. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸ ὅλον ζήτημα, τὸ τεχνικὸν μέρος τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τὸ τεχνικὸν μέρος τῆς προωθήσεως, ὡς καὶ τῆς ὀργανώσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψει καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, μίαν συγκεκριμένην πολιτικὴν καὶ θέλω νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι πολὺ ταχέως θὰ ἐπιβάλωμεν προστατευτικὰ ἐπὶ τοῦ σίτου μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἀποτελεσματικά. Διότι ἠμπορῶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ὁ πόνος, τὸν ὁποῖον αἰσθάνεται οἱαδήποτε παράταξις, διὰ νὰ ὑπάρχῃ εὐθηνὸν ψωμὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἶναι πόνος, τὸν ὁποῖον αἰσθάνεται πολὺ περισσότερον ἡ παράταξις, ἡ ὁποία ἔδωσε τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸν τόπον αὐτόν.

§120Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι δὲν συμμερίζομαι τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ζίγδη, ἐγὼ δὲν τοῦ εἶπα, ὅτι ἐνδιαφέρομαι περισσότερον διὰ τὸν ἄρτον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπὸ ὅτι ἐνδιαφέρεται ἐκεῖνος καὶ δὲν ἀνέμενον νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ παράταξίς του ἐνδιαφέρεται περισσότερον, ἀπὸ ὅτι ἐνδιαφέρεται ἡ παράταξις ἡ ἰδική μας. Ἡ φράσις αὐτὴ εἶναι δι’ ἡμᾶς ἀπαράδεκτος καὶ ἐγὼ τὴν θεωρῶ, ὡς μὴ λεχθεῖσαν, ἀφοῦ εἶναι ἀδύνατον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ σκέπτεται πράγματι αὐτὸ ποὺ εἶπεν. Εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, ὅτι ὑπάρχουν τὰ δύο συστήματα καὶ τοῦ δελτίου καὶ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, λόγῳ τοῦ κινουμένου πληθυσμοῦ. Ἀλλ’ ἐλησμόνησεν ὁ κ. Ζίγδης ὅτι κατὰ τὸ 1945 εἴχαμεν μόνον δελτίον καὶ μόνον δι’ αὐτοῦ ἱκανοποιοῦντο αἱ ἀνάγκαι τοῦ πληθυσμοῦ, ἁπλούστατα διότι ἡ μερὶς τοῦ δελτίου ἦτο ηὐξημένη. Τὸ αὐτὸ δύναται νὰ συμβῇ καὶ σήμερον, ἐὰν ὅπως ἐπρότεινεν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, αὐξηθῇ ἡ μερὶς τοῦ ἄρτου εἰς 120 δράμια, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι τὸ δελτίον θὰ κατατίθεται εἰς μόνιμον ἀρτοποιεῖον. Εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. Ζίγδης ὅτι δὲν ἀπέδειξα, ὅτι ὁ διὰ δελτίου χορηγούμενος ἄρτος χορηγεῖται εἰς μεγάλην τιμήν. Νομίζω, ὅτι ὡμίλησα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων καὶ μὲ ἀριθμοὺς καὶ ἀπέδειξα, ὅτι πράγματι ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου εἶναι μεγάλη καὶ οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ὡς ἑξῆς: Μὲ τιμὴν σίτου ξενικοῦ cif δρχ. 1700 κατ’ ὀκᾶν καὶ τιμὴν σίτου ἐγχωρίου δρχ. 2.800 κατ’ ὀκᾶν παραδοτέα εἰς τοὺς μύλους (τιμὴ συγκεντρώσεως 2.500+300 ἔξοδα συγκεντρώσεως) ἡ μέση τιμὴ τοῦ σίτου εἶναι δρχ. 1949 κατ’ ὀκᾶν. Δεδομένου δὲ ὅτι τὰ ἀλεστικὰ ἔξοδα τῶν μύλων συμπεριλαμβανομένων τῶν ἐκφορτωτικῶν εἶναι περίπου δρχ. 250 κατ’ ὀκᾶν, θὰ ἔχωμεν τὰς κάτωθι τιμὰς ἀλεύρων: 1) Ἄλευρον λευκὸν τύπου 80%.

Ἤτοι δρχ. 199.900:80 ὀκ. τιμὴ λευκοῦ ἀλεύρου κατ’ ὀκᾶν δρχ. 2.498. 2) Ἄλευρον πιτυροῦχον τύπου 90%.

Ἤτοι δρχ. 209.000=90 ὀκ. =τιμὴ πιτυρούχου κατ’ ὀκᾶν δρχ. 2.322. Μὲ τιμὴν λευκοῦ ἀλεύρου 80% πρὸς 2.498 ὁ λευκὸς ἄρτος θὰ κοστίζῃ:

(ἀπόδοσις ἀλεύρου εἰς ἄρτον) δρχ. 2.748. Μὲ τιμὴν πιτυρούχου ἀλεύρου 90% πρὸς 2.322 ὁ πιτυροῦχος ἄρτος θὰ κοστίζῃ:

(ἀπόδοσις ἀλεύρου εἰς ἄρτον) δρχ. 2.622. Συνεπῶς ἐὰν δεχθῶμεν τὰ νόμιμα κέρδη τῶν ἐμπόρων, βιομηχάνων, ἀρτοποιῶν κλπ. ὁ ἄρτος διὰ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου θὰ πωλῆται ὁ μὲν πιτυροῦχος πρὸς 2.650 δρχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ ὁ λευκὸς πρὸς 2.850 δραχμάς. Καὶ ταῦτα ἐπὶ τῇ βάσει ἀριθμῶν τοὺς ὁποίους ἀνέφερα καὶ οὐδεὶς ἐτόλμησε νὰ διαψεύσῃ. Ὅταν σήμερον ὁ πιτυροῦχος ἄρτος τοῦ δελτίου κοστίζῃ ἐνίοτε καὶ 3.100 δρχ. κατ’ ὀκᾶν κρίνετε, κύριοι βουλευταί, σεῖς, ἐὰν δὲν ἀπέδειξα τὴν ἀκρίβειαν τοῦ ἄρτου ὁ ὁποῖος χορηγεῖται διὰ τοῦ δελτίου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Γ. Ράλλη διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἄρτου, κλπ. ἐτερματίσθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§122ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.25′ μ. μ.).