1951.12.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 19η

Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7 μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Γοργίας αἰτεῖται δεκαπενθήμερον ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν.

§4Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν ἄδειαν ἀπουσίας τοῦ κ. συναδέλφου, ἐν ὄψει τῆς συζητήσεως τοῦ Συντάγματος.

§5ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Χ. Γοργίαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§7Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Μ. Τοσουνίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Χέρσου, Μεγάλης Στέρνας Ἀκρίτας, καὶ Πλαγιῶν Νομοῦ Κιλκίς, ζητούντων ἄμεσον ἵδρυσιν γραφείου Τ.Τ.Τ. ἐν τῷ συνοικισμῷ Χέρσου τῆς Κοινότητος Χέρσου. Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Μ. Τοσουνίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Χέρσου, Μεγάλης Στέρνας, Ἀκρίτας, Καστανιῶν, Πλαγιῶν καὶ Δροσιᾶς Νομοῦ Κιλκίς, ζητούντων μερικὴν ἄρσιν τῶν διατάξεων τοῦ ἐνοικιοστασίου ἐκ χωρίων καὶ κωμοπόλεων μὲ πληθυσμὸν κάτω τῶν 3.000 κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Μ. Τοσουνίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Κιλκίς, ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν τῶν μελῶν ἐκ τῶν ἐπιβληθέντων προστίμων, συνεπείᾳ τῆς μὴ παρ’ αὐτῶν καλλιεργείας τῶν ὅσων ἐδήλωσαν, ὅτι θὰ καλλιέργουν στρεμμάτων γῆς διὰ καπνοῦ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνὸς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν δανείων ἀνασυγκροτήσεως εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας τῆς Νήσου Λέσβου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συν)σμῶν Μικρομάνης, Σπερχογείας, Ἀντικαλάμου, Ἀσπροχώματος καὶ Θουρίας ζητούντων ἀναστολὴν τῆς ἐπιβληθείσης εἰσφορᾶς τοῦ ἔτους 1951 διὰ τὴν περιφέρειαν ὀρυζώνων τῶν Κοινοτήτων Μικρομάνης, Σπερχογείας, Ἀντικαλάμου, Ἀσπροχώματος καὶ Θουρίας λόγῳ μὴ ἐνεργηθέντος ἀεροψεκασμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἠλία Ν. Παπαδάκη κατοίκου Ἀρπειράνθου Νάξου διαμαρτυρομένου δι’ ἀνάρμοστον συμπεριφορὰν Ἀστυνομικοῦ Σταθμάρχου Γ. Κακαβούρη οὗ ἐπεκαλέσθη τὴν συνδρομήν του πρὸς διευθέτησιν κτηματικῆς διαφορᾶς κλπ. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην καταβολὴν ὁλοκλήρου τοῦ δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων. Ἀνάπηροι καὶ θύματα πολέμου Πύργου καὶ περιχώρων διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Χρυσοχόου καὶ Ν. Κουπαροῦσος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Πτολεμαΐδος ζητοῦντος συμπλήρωσιν τοῦ Γυμνασίου τῆς ὡς ἄνω πόλεως διὰ διδακτικοῦ προσωπικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Ρηγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Ὀρεστιάδος καὶ περιφερείας Ἕβρου διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν γονέων μαθητῶν τοῦ Γυμνασίου Μουζακίου ζητούντων ἀναστολὴν πληρωμῆς μαθητικῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἔτους 1949. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Ι. Χρυσοχόος καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου περιφερείας Σερβίων διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεων. Οἱ βουλευταὶ Δωδεκανήσου κ.κ. Ε. Ζαννῆς καὶ Σ. Κωτιάδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολυτέκνων Ἀφάντου Ρόδου ζητούσης τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 1910)44 καὶ ἐν Δωδεκανήσῳ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ε. Ἀρβανιτάκης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Λίμνης Εὐβοίας δι’ ἧς περιγράφουν τὴν καταστροφὴν ἣν ὑπέστησαν τὰ ἐλαιόδενδρα καὶ οἱ ἀγροί των ἐκ τῆς πλημμύρας τοῦ χειμάρρου Σπίαδες καὶ ζητούντων ἄμεσον ἔναρξιν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων πρὸς πρόληψιν ὁλοσχεροῦς καταστροφῆς των. Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Ἀσημοχωρίου ἐπαρχίας Κονίτσης ζητοῦν ἄμεσον ἐπαναπατρισμὸν τέκνων καὶ γονέων τῶν ἀπαχθέντων βιαίως ὑπὸ τῶν κομμουνιστοσυμμοριτῶν. Τὸ προσωπικὸν τῆς Ἀεροπορικῆς Ἑταιρείας (Τ.Α.Ε.) ζητεῖ ταχεῖαν ἐπίλυσιν τῶν ἐκκρεμῶν ζητημάτων του. Ὁ Σύνδεσμος Σταθμαρχῶν, Ἐλεγκτῶν καὶ Ὑπαλλήλων Γραφείων Ἰδιωτικῶν Λεωφορείων Α.Π.Π. ζητεῖ τὴν μὴ κατάργησιν τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως κλπ. Ἡ Ὁμοσπονδία Βιοτεχνικῶν Σωματείων Μακεδονίας ζητεῖ τὴν μὴ καταβολὴν ὁλοκλήρου τοῦ δώρου κατὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων. Ὁ Σύνδεσμος Κτηματιῶν Νομοῦ Δράμας διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην αὔξησιν φορολογίας τῶν μισθωμάτων. Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Πληκατίου Κονίτσης ζητοῦν ἄμεσον ἐπαναπατρισμὸν 400 κατοίκων ἀπαχθέντων βιαίως ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν κατὰ τὰ ἔτη 1948 καὶ 1949. Ὁ Γεωργικὸς Συν)σμὸς Ἀσωποῦ ζητεῖ ταχεῖαν συγκέντρωσιν σύκων. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1623]51 «περὶ ἀναστολῆς διώξεως ἀδικημάτων τινῶν, προσωρινῆς ἀπολύσεως καταδίκων καὶ τροποποιήσεων διατάξεών τινων τῶν Ποινικῶν Κωδίκων». 2) «Περὶ παρατάσεως τῆς ἀφορώσης τὸ δικαιοστάσιον προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1696)51 νόμου καὶ τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ ὑπ’ ἀριθ.

1941]51 Α.Ν.».

Οἱ κ.κ. Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ Οἰκονομικὰ ἔτη 1946–47, 1947–48, 1948– 49, 1949–50 καὶ 1950–51 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52». Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς (Ὑπουργὸς Γεωργίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ γεωτρήσεων». Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1667)51 «περὶ λαϊκῆς κατοικίας» καὶ 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1822)51 Α.Ν. «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῆς περὶ ἀποκαταστάσεως ἀστῶν προσφύγων κειμένης νομοθεσίας».

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§9Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὴν ἀναφοράν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλήν, ἔχω νὰ ὑποβάλω παράπονα καὶ διαμαρτυρίας ἐν ταὐτῷ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἐκ μέρους τῶν ὀρυζοκαλλιεργητῶν Μεσσηνίας, διὰ τὰ ἑξῆς δύο ζητήματά των. Τὸ πρῶτον εἶναι τὸ ἑξῆς: Βάσει τοῦ Α.Ν. 1850)51 τροποποιήσαντος τὸν Α.Ν. 1110)38 περὶ ὀρυζοκαλλιεργείας, ἐπεβλήθη μία χρηματικὴ εἰσφορὰ ἐκ δρχ. 12.000 κατὰ στρέμμα, προκειμένου διὰ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ καταπολέμησις, διὰ ρίψεων ἀπὸ ἀέρος, τῶν κωνωποειδῶν εἰς τὰς περιφερείας τὰς ὀρυζοκαλλιεργουμένας. Ἐν τούτοις παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τῶν ὀρυζοκαλλιεργητῶν, ὅταν ἦτο ἡ ἐποχὴ τῆς καταπολεμήσεως ἀπὸ ἀέρος τῶν κωνωποειδῶν, ὄχι μόνον δὲν ἐγένετο ἡ καταπολέμησις ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἀλλὰ παθολόγος πρὸς τοῦτο κατῆλθεν ἐκ Πατρῶν καὶ ὑπέδειξε τὸν τρόπον τῆς καταπολεμήσεως καὶ ἰδίως τῶν δαπανῶν· οἱ ὀρυζοκαλλιεργηταὶ Μεσσηνίας ἠναγκάσθησαν νὰ καταπολεμήσουν τὰ κωνωποειδῆ. Παρὰ ταῦτα ὅμως τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, βάσει τοῦ νόμου 1850 τὴν ἐπιβληθεῖσαν εἰσφορὰν κατὰ στρέμμα εἰς βάρος τῶν ὀρυζοκαλλιεργητῶν, ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τὴν γεωργικὴν περιφέρειαν Μεσσηνίας νὰ τὴν εἰσπράξῃ καὶ πρὸ ἡμερῶν ἡ γεωργικὴ περιφέρεια ἐξέδωσεν ἐντάλματα πρὸς πληρωμὴν τάξασα μάλιστα μίαν βραχεῖαν προθεσμίαν 20 ἡμερῶν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ καταπολέμησις τῶν κωνωποειδῶν, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἐπεβλήθη ἡ φορολογία ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δὲν συνετελέσθη, εἶναι δίκαιον καὶ σωστὸν οἱ ὀρυζοκαλλιεργηταὶ νὰ διαμαρτύρωνται καὶ νὰ ἀξιοῦν νὰ διαταχθῇ ἡ ἀναστολὴ τῆς φορολογίας αὐτῆς; Καὶ ἐν συνεχείᾳ τούτου, δεύτερον ζήτημα εἶναι ἡ καθορισθεῖσα τιμὴ ἀσφαλείας τῆς ὀρύζης, ἡ ὁποία κατὰ τὸν μῆνα Αὔγουστον καὶ κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν ὡρίσθη εἰς δραχ. 6250. Ἤδη αἱ συνθῆκαι μετεβλήθησαν καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως τῆς ὀρύζης δὲν καλύπτει οὐδὲ τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας. Παρακαλῶ συνεπῶς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ εἰδικώτερον τὸν ἀπουσιάζοντα κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ λάβῃ μέριμναν, ὅπως ἀφ’ ἑνὸς μὲν διατάξῃ τηλεγραφικῶς, εἰ δυνατόν, τὴν ἀναστολὴν τῆς εἰσπράξεως τῆς φορολογίας, διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν κωνωποειδῶν ὡς μὴ γενομένην, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως τῆς ὀρύζης.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως εἰδικῶν ἀμίσθων ὑποθηκοφυλακείων Ἀμαρουσίου καὶ Χαλανδρίου».

§11Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἔχει παρατηρηθῆ ὅτι εἰς τὰ χωρία δυσχεραίνονται αἱ συναλλαγαί, διότι τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας εἶναι μικρόν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ μίαν παράτασιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ τὰ δευτέρας τάξεως Εἰρηνοδικεῖα.

§12Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Τὴν ἀποδέχομαι.

§13Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἔχει ὑποβληθῆ μία τροπολογία ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ συμπεριληφθῇ καὶ ἡ Νάξος. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν τὴν ἀποδέχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§14Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν τροπολογίαν. Δὲν ὑπάρχει ὑποθηκοφυλακεῖον;

§15Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δὲν ὑπάρχει.

§16Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δὲν τὸ γνωρίζω αὐτό. Καὶ διὰ τοῦτο ἐὰν τυχὸν δὲν ὑπάρχῃ θὰ φέρω ἄλλο νομοσχέδιον.

§17ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ εἰς ἄλλα ὑποθηκοφυλακεῖα παρουσιάζονται θέσεις. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε μίαν τροπολογίαν γενικήν, οὕτως ὥστε ὅ,που ὑπάρχουν κεναὶ θέσεις νὰ ἱδρύωνται διὰ διατάγματος.

§18Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἔκαμον μίαν δήλωσιν: Αὔριον κατατίθεται εἰδικὸς νόμος περὶ συμβολαιογράφων. Δυνάμεθα νὰ περιλάβωμεν παρεμφερῆ διάταξιν περὶ ἱδρύσεως ὑποθηκοφυλακείου εἰς Νάξον, καθ’ ἣν περίπτωσιν ἐξακριβωθῇ ὅτι δὲν ὑπάρχει, ἀφοῦ συνεννοηθῶ σχετικῶς μὲ τὴν ὑπηρεσίαν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως εἰδικῶν ἀμίσθων Ὑποθηκοφυλακείων Ἀμαρουσίου καὶ Χαλανδρίου», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1454)50 «περὶ τῆς ἐκλογῆς τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἀρχῶν». Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος ἔχει τὸν λόγον.

§22Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν θέλω νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς παραγράφου 1, διότι τὸ θέμα ἐξηντλήθη χθὲς ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς, ἤθελα ὅμως νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς παραγράφου 2. Τὴν ἀπάλειψιν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 1 εἶχε προτείνει ἄνευ οὐδεμιᾶς συζητήσεως καὶ ἀμφιβολίας καὶ ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ἀσκούτσης, διότι εἶναι ἀνατρεπτικὴ τῶν ἐκδοθεισῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Βέβαια, ὡς πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη χθὲς καὶ δὲν ἐπανέρχομαι, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐρωτηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ πλειοψηφία, ἐὰν ἐπιμένῃ νὰ ψηφίσωμεν τὴν παράγραφον 2, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἀνατρέψῃ τελεσιδίκους δικαστικὰς ἀποφάσεις.

§23Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐπιμένω.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 1. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν παραμονὴν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 1, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἀπορρίπτεται. Τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2ον. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἔχει, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1454)50 «περὶ τῆς ἐκλογῆς τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἀρχῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ ὀργανικῶν θέσεων Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν τῆς Χωροφυλακῆς». Ὑπάρχει ἡ ἑξῆς δήλωσις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ δηλώσωμεν, ὅτι ἀντιτιθέμεθα, συμφώνως πρὸς τὸ ἰσχῦον ἄρθρον 49 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1927 εἰς τὴν εἰς μίαν μόνην κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ ψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ ὀργανικῶν θέσεων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν τῆς Χωροφυλακῆς». Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1951 Π. Λυκουρέζος, Κ. Καλλίας, Σ. Πολυζωγόπουλος, Ε. Γονῆς, Ἀλ. Θεοδοσιάδης, Β. Μπακονίκας, Σ. Λιβαδᾶς, Β. Παπαρρηγόπουλος, Π. Παπαληγούρας, Α. Γεροκωστόπουλος, Β. Π. Βριγνός, Τ. Τριανταφυλλάκος, Π. Σταθόπουλος, Α. Σχινᾶς, Γ. Κοσμᾶς, Δ. Δαβάκης, Δ. Καρατζένης, Δ. Λατζούνης, Β. Μητσόπουλος, Λ. Δερτιλῆς, Θ. Ταμβακᾶς, Σ. Τσουβάρας, Κ. Παπαγεωργίου, Ν. Ρηγόπουλος, Γ. Κατσαφάδος, Ε. Σαββόπουλος, Δημ. Ἀλιπράντης. Κατόπιν τῆς ὑποβολῆς τῆς δηλώσεως ταύτης, τὸ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχέδιον, κατὰ τὸ ἄρθρον 49 τοῦ Συν)τος 1927 (διατηρηθὲν ἐν ἰσχύϊ δυνάμει τῆς Ζʹ Συντακτικῆς Πράξεως 1935), θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Εἰσερχόμεθα ὅθεν, εἰς τὴν αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ ὀργανικῶν θέσεων Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν τῆς Χωροφυλακῆς». Ὁ εἰσηγητὴς κ. Χ. Σκουτέρης ἔχει τὸν λόγον.

§26Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ πολιτικαὶ διενέξεις τοῦ παρελθόντος μεταξὺ τῶν δύο μεγάλων κομμάτων, Λαϊκοῦ καὶ Φιλελευθέρων, καὶ ἡ κατοχικὴ περίοδος, ἐπέδρασαν ἐπὶ τῆς ζωῆς τοῦ σώματος τῆς Χωροφυλακῆς καὶ πολλαὶ ἀδικίαι ἐγένοντο. Οὐδεὶς μέχρι καὶ σήμερον ἀκόμη ἐψηφίσθη νόμος ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος νὰ τακτοποιῇ κάπως τὰ πράγματα τὰ ἀφορῶντα τὸ σῶμα, ἰδίως τῶν ἀξιωματικῶν. Τὰ πάντα ἐρρυθμίζοντο ἢ διὰ κανονικῶν νόμων ἢ δι’ Ἀναγκαστικῶν τοιούτων, ἐκδιδομένων ἢ κατὰ συγκατάβασιν τῶν δύο κομμάτων ἢ μὲ κριτήρια τὴν πολιτικὴν σκοπιμότητα. Τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, ἐπέδρασεν ἐπὶ τῆς γαλήνης τοῦ Σώματος. Ἡ ἐπετηρὶς ἀνετρέπετο σχεδὸν κατ’ ἔτος, ἂν μὴ καὶ δύο φορὰς τὸ ἔτος—ὅλοι δὲ γνωρίζετε τί ἱερὸν πρᾶγμα εἶναι διὰ τὸν στρατὸν ἡ ἐπετηρίς. Ἀποτέλεσμα τῆς τακτικῆς αὐτῆς ὑπῆρξεν ἡ ἐκτροπὴ ἀπὸ τοὺς κανόνας τῆς πειθαρχίας, καὶ ὁ μαρασμὸς τῶν στελεχῶν τοῦ Σώματος. Διότι αἱ προαγωγαὶ ἐσταμάτησαν, δὲν ἐγένοντο, καί, ἂν ἐνθυμῆσθε, αἱ Ἀνώτεραι Διοικήσεις, ποὺ ἔπρεπε νὰ διοικηθῶσιν ἀπὸ συνταγματάρχας, διῳκοῦντο ἐπὶ ἔτη ἀπὸ ἀντισυνταγματάρχας. Ταῦτα ὡς πρὸς τὰς ἀδικίας, ποὺ ἐγένοντο εἰς βάρος τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς. Εἰς τί ἀποσκοπεῖ ἤδη τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον; Ἐὰν ἀναγνώσῃ κανεὶς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τὰ πράγματα, δὲν θὰ κατορθώσῃ ἀκριβῶς νὰ κατατοπισθῇ εἰς τὸ τί ζητεῖ ὁ συντάξας τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Δι’ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο περισσότερον συγκεκριμένος. Ἐγὼ ὅμως, ὁ ὁποῖος προέρχομαι ἀπὸ τὸ Σῶμα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὑπάρχει ὁ βασικὸς λόγος τοῦ τί ἐπιδιώκεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις: «Ἡ τοιαύτη κατανομὴ κατὰ βαθμοὺς ἀπεδείχθη ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε ἐφαρμογῆς της ἐν τῇ πράξει ἀσύμφορος διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἀναφυεισῶν τελευταίως ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν καὶ δὴ τοιούτων ἀσφαλείας». Θὰ σᾶς εἴπω τί ἐννοεῖ δι’ αὐτοῦ, διότι διὰ σᾶς πιθανὸν νὰ εἶναι ἄγνωστον, Ἀφ’ ἧς ἐδημοσιεύθη ὁ νόμος 1758, ὁ ὁποῖος καθώριζε τὴν ὀργανικὴν δύναμιν τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἐδημιουργήθησαν πολλαὶ ὑπηρεσίαι, Διοικήσεις Χωροφυλακῆς, Ὑποδιοικήσεις, Τμήματα, Στρατόπεδα ἐξορίστων. Αἱ ὑπηρεσίαι αὐταὶ ἔπρεπε νὰ διοικηθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀναλόγους βαθμούς. Δυστυχῶς ὅμως ὁ Ὑπουργὸς δὲν ἠμποροῦσε νὰ κάμῃ προαγωγὰς μοιράρχων π.χ. εἰς ταγματάρχας, πλέον ἐκείνων ποὺ προεβλέποντο. Διότι ὅταν θὰ ἐζήτει τὴν ἔγκρισιν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν δὲν θὰ τοῦ τὴν ἔδιδεν, ὅταν ἔβλεπεν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς ἦτο πλέον τῆς προβλεπομένης ὀργανικῆς δυνάμεως. Ἔπρεπε, λοιπόν, εἰς βάρος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, νὰ πάρῃ ἀπὸ ἀλλοῦ ταγματάρχας καὶ νὰ τοὺς στείλῃ ἐκεῖ ἢ νὰ ἀναθέσῃ τὴν διοίκησιν τῶν νέων Διοικήσεων, ποὺ ἐγένοντο ἀπὸ τοῦ 1948, εἰς μοιράρχους.

§27Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πόσαι εἶναι αἱ διοικήσεις αὐταί;

§28Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Τῆς Νέας Ἰωνίας τὰ στρατόπεδα. Ἐπὶ πλέον, ὡς εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ὑπάρχουν σήμερον ὑπὸ ἵδρυσιν καὶ ἄλλαι ἀκόμη ὑπηρεσίαι, τὰς ὁποίας δὲν τολμᾷ ὁ Ὑπουργὸς νὰ τὰς ἱδρύσῃ, καίτοι λόγοι δημοσίας ἀσφαλείας ἐπιβάλλουν τοῦτο, διότι δὲν ἔχει τοὺς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἀπαιτοῦνται. Ἐπὶ πλέον ἀπὸ τὸν συμμοριτοπόλεμον διεπιστώθη, ὅτι πολλὲς φορὲς διοικηταὶ χωροφυλακῆς, ὅταν συνειργάζοντο διὰ τὴν λῆψιν μέτρων ἀσφαλείας μὲ τμήματα στρατοῦ, λόγῳ τοῦ μικροῦ βαθμοῦ ποὺ εἶχον, καίτοι αὐτοὶ εἶχον σοβαρὰν εὐθύνην διὰ τὴν τήρησιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσακουσθῇ ἡ γνώμη των ἀπὸ τὰ τμήματα στρατοῦ, τὰ ὁποῖα διῳκοῦντο κατὰ βαθμὸν ἀπὸ ἀνωτέρους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἐν τῷ μεταξὺ προωθήθησαν, ἀφ’ οὗ, ὡς γνωστόν, τὸν λόχον τὸν διοικοῦσε ταγματάρχης, τὸ τάγμα ἀντισυνταγματάρχης. Ὅταν, λοιπόν, εἰς τὴν διοίκησιν ἦτο μοίραρχος ἢ καὶ ταγματάρχης, ἐὰν ὑπῆρχε—διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἱδρύθησαν τάγματα χωροφυλακῆς καὶ ἀπερροφήθησαν ἐκεῖ οἱ ταγματάρχαι—δὲν εἰσηκούετο ἡ γνώμη τοῦ μοιράρχου, ἐφόσον κατὰ βαθμὸν ἦτο κατώτερος. Αὐτοὶ οἱ λόγοι ἠνάγκασαν προφανῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προβῇ εἰς μίαν προώθησιν τῶν στελεχῶν τοῦ Σώματος. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα: Ἕνας ἀξιωματικὸς τῆς χωροφυλακῆς ἐβγῆκε τὸ 1935 ἀπὸ τὴν Σχολὴν Ἀξιωματικῶν ἀνθυπομοίραρχος, φυσικὰ δὲ θὰ εἶχε καὶ εἰς τοὺς βαθμοὺς τοῦ ἐνωμοτάρχου καὶ ἀνθυπασπιστοῦ μίαν προϋπηρεσίαν 5–10 ἐτῶν. Τὸ ἴδιον ἔτος ἐξῆλθεν ἀπὸ τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων καὶ ἕνας ἀνθυπολοχαγός, μὲ τριετῆ φοίτησιν εἰς τὴν Σχολὴν καὶ χωρὶς καμμίαν προϋπηρεσίαν. Ὁ ἀνθυπολοχαγὸς αὐτὸς τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων εἶναι σήμερον συνταγματάρχης, ἐνῷ ὁ ἀνθυπομοίραρχος, τῆς Σχολῆς καὶ αὐτὸς τοῦ 1935, μόλις κατώρθωσε πρὸ ἑνὸς ἔτους νὰ γίνῃ ταγματάρχης. Καὶ ἂν μετ’ ὀλίγον συμπληρώσουν τὰ χρόνια καὶ ἀποστρατευθοῦν διὰ νὰ πάρουν σύνταξιν, ὁ μὲν ἕνας θὰ πάρῃ σύνταξιν ὑποστρατήγου, ὁ δὲ δεύτερος σύνταξιν δυστυχῶς ταγματάρχου.

§29Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμιλεῖτε περὶ τῶν τροπολογιῶν ἢ περὶ τοῦ κυρίου νομοσχεδίου;

§30Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Περὶ τῶν σκοπῶν τοῦ νομοσχεδίου. Πιστεύω, λοιπόν, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπιδιώκεται ἡ προώθησις τῶν στελεχῶν τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς, ἀπαραίτητος διὰ νὰ παραλληλισθῇ μὲ τὴν τῶν ἄλλων Σωμάτων, πρὸς παγίωσιν τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας καὶ συγχρόνως, ἡ τακτοποίησις ὡρισμένων ἐλαττωμάτων, τὰ ὁποῖα παρουσίασεν ἡ διοίκησις τοῦ Σώματος, μὴ ἔχουσα, κατόπιν τῆς ἱδρύσεως καὶ ἄλλων ὑπηρεσιῶν, νὰ τοποθετήσῃ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ ἀναλόγου βαθμοῦ. Αὐτὸ πιστεύω ἐγώ, ὅτι ἐπιδιώκει ὁ νομοθέτης διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐθίγη τὸ ζήτημα, διότι δὲν μᾶς λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς πῶς θὰ προάγωνται. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι καὶ ἐγὼ δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὴν γνώμην τοῦ Σώματος, προκειμένου νὰ κάμῃ προαγωγάς. Δι’ αὐτὸ προτείνω ὅπως αἱ προαγωγαὶ γίνωνται κατόπιν γνώμης τοῦ Σώματος. Νὰ γίνῃ μία Ἐπιτροπὴ ἐξ ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν τοῦ Σώματος, ἡ ὁποία νὰ μελετᾷ ἑκάστοτε τὰ ζητήματα καὶ νὰ εἰσηγῆται εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἡ γνώμη αὐτὴ τοῦ συμβουλίου νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἐπίσης εἶχον προτείνει ὅπως αἱ προαγωγαὶ γίνουν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πινάκων 51–52 καὶ ὄχι τῶν ὑφισταμένων πινάκων 50–51, διότι ἂν γίνουν προαγωγαὶ σήμερον, θὰ παρατηρηθῇ τὸ φαινόμενον, ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κριθῆ στάσιμοι νὰ κριθοῦν προακτέοι καὶ ἀντιθέτως ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰς τοὺς πίνακας προακτέων νὰ κριθοῦν στάσιμοι. Διὰ νὰ ἀποφευχθῇ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, θὰ πρέπει νὰ γίνουν αἱ προαγωγαὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πίνακος 51–52 καὶ ὄχι 50–51. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπὶ πλέον ἐπειδὴ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι ὑπάρχουν νόμοι πρὸς κύρωσιν, οἱ ὁποῖοι ἐχαρακτηρίσθησαν ἀντισυνταγματικοί, διὰ διαφόρους λόγους καὶ ἔχουν δημιουργηθῆ διάφοροι ἀνωμαλίαι, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ κυρωθοῦν καὶ οἱ νόμοι αὐτοί, ἐκτὸς ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς σκέπτεται νὰ εἰσαγάγῃ ἰδιαίτερα καὶ ἀμέσως, νομοθετήματα πρὸς ἐπικύρωσιν ὅλων αὐτῶν τῶν νόμων.

§31Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ἐφύγατε ἀπὸ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου κ. συνάδελφε.

§32Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Τὸ λέγω, διὰ νὰ τὸ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο λόγῳ τῆς σοβαρότητός του.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§34Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ζητεῖ, ὅπως παρασχεθῇ εἰς αὐτὸν ἡ ἄδεια καὶ ἡ εὐχέρεια νὰ κανονίζῃ κατ’ ἰδίαν κρίσιν καὶ ἀρέσκειαν τοὺς βαθμοὺς τοὺς ὀργανικοὺς τῆς χωροφυλακῆς. Ἐζήτησε δηλαδὴ ἀπὸ ἡμᾶς, νὰ τοῦ δώσωμεν ἐξουσιοδότησιν νὰ κανονίσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐν ἑκάστῳ βαθμῷ ὀργανικῶν θέσεων τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς καὶ ἐντὸς τοῦ συνόλου τῶν ὑφισταμένων σήμερον ὀργανικῶν θέσεων, διὰ τοὺς βαθμοὺς τούτους. Εἶναι ἄηθες τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον παρατηρεῖται ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Νὰ ζητᾷ, δηλαδή, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐν λευκῷ ἐξουσιοδότησιν, διὰ νὰ ταράξῃ τὴν Χωροφυλακὴν καὶ νὰ κανονίσῃ κατ’ ἀρέσκειαν τὴν σύνθεσιν αὐτῆς. Διατείνεται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου τὸν ἤγαγον λόγοι ὑπηρεσιακοί, ἀλλὰ ἐρωτῶ: ἂν πράγματι ὑπηρεσιακοὶ ἦσαν οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὤθησαν τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τοῦτο, διατὶ δὲν ἐμφανίζει τοὺς λόγους τούτους ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ ἐπιμένει νὰ τοὺς κρατᾷ μυστικούς; Ὁ τρόπος καὶ ἡ ἐπιμονὴ αὐτοῦ γεννᾷ ὑποψίας καὶ μᾶς ὑποχρεώνει νὰ ἀναζητήσωμεν ἡμεῖς τοὺς πραγματικοὺς λόγους, εἰς τοὺς ὁποίους ὀφείλεται ἡ ὑποβολὴ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος. Κατεβάλαμεν πράγματι προσπάθειαν νὰ ἀνεύρωμεν τὰς ἀληθεῖς προθέσεις καὶ σκοποὺς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἀνέφερε μερικοὺς λόγους, ἀλλὰ οὗτοι δὲν εἶναι οἱ πραγματικοὶ ἀφ’ ἑνὸς καὶ δὲν εἶναι οἱ μόνοι οἱ κινήσαντες τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἀλλοῦ ἀνάγονται οἱ κινήσαντες τοῦτον λόγοι καὶ σκοποί. Δὲν εἶναι πάντως ὑπηρεσιακοὶ λόγοι, δὲν ἀπορρέουν ἀπὸ τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας. Παρὰ τὴν ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν ἔχω εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπιτρέψατε νὰ πιστεύω, ὅτι εἶναι λόγοι κομματικοὶ καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ τὴν δι’ ὀλίγων ἀνάπτυξιν τοῦ ζητήματος τούτου. Ὁ ὀργανισμὸς τοῦ σώματος τῆς Χωροφυλακῆς συνετάχθη διὰ παλαιοτέρων νόμων καὶ ἡ σύνθεσις τῆς Χωροφυλακῆς εἶναι καθωρισμένη. Ἀνέρχεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀξιωματικῶν εἰς 2170. Ἐπὶ τοῦ ὀργανισμοῦ ὅμως τούτου, παρατηρεῖ τις, ὅτι ὑπάρχει μία ἀνισοσκέλεια μεταξὺ ἀνωτέρων καὶ κατωτέρων βαθμῶν, ὑπάρχει δυσαναλογία ὑπὲρ τῶν ἀνωτέρων καὶ εἰς βάρος τῶν κατωτέρων ἀξιωματικῶν. Τελευταίως εἰσήχθη καὶ ὁ βαθμὸς τοῦ ταξιάρχου, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν κομματικῶν βλέψεων καὶ σκοπῶν. Οἱ καθιερώσαντες τὸν βαθμὸν τοῦτον ἰσχυρίσθησαν, ὅτι ἀπέβλεψαν εἰς τὸ νὰ προσδώσουν μεγαλείτερον κῦρος εἰς τὴν χωροφυλακὴν καὶ ἵνα αἱ ὑπηρεσίαι, τῶν ὁποίων οὗτοι προΐσταντο, ἔχουν κῦρος ἔναντι τῶν στρατιωτικῶν τοιούτων καὶ τῶν ἄλλων ὑπηρεσιῶν. Ἀλλὰ τί συνέβη ἐν τῇ πράξει; Ἑπτὰ ταξίαρχοι ὁρίζονται ἀπὸ τὴν σύνθεσιν καὶ τὸν κανονισμόν. Ποῦ ὑπηρετοῦν; Τρεῖς εἶναι εἰς ὀργανωτικὰς θέσεις. Οἱ ἄλλοι 4 εἶναι εἰς διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου, οὐδεμίαν προσφέροντες ὑπηρεσίαν. Τὸ ὅτι μερικοὶ τούτων εἶναι στάσιμοι, δὲν σημαίνει ὅτι δὲν δύνανται νὰ χρησιμοποιηθῶσι εἰς τὰς ὑπηρεσίας. Ἡ στασιμότης δὲν σημαίνει ἀποπομπὴν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας. Δηλαδὴ 4 ἀπὸ τοὺς 7 ταξιάρχους εἶναι ἀργόμισθοι καὶ ἀξιωματικοὶ ὄχι τυχόντες, ὅπως ὁ Πολυκράτης, Ἀγαπητὸς κ.λ.π. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἤδη ἔχει τὴν πρόθεσιν νὰ αὐξήσῃ τὰς θέσεις τῶν ταξιάρχων καὶ ἄλλων ἀνωτέρων βαθμῶν, διατί; Θέλει ὁ κ. Ὑπουργὸς ν’ αὐξήσῃ τὰς θέσεις ταύτας, διότι μετ’ οὐ πολὺ ἀποστρατεύονται διάφοροι κομματικοὶ φίλοι του. Ἂν αὐξηθοῦν αἱ θέσεις τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν, θὰ ἐπιτύχῃ τὴν προαγωγὴν τῶν κομματικῶν φίλων του, τῶν καταλαμβανομένων ἀπὸ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας καὶ οὕτω δὲν θὰ καταληφθοῦν ἀπὸ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας, καταλαμβάνοντες τὴν τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ θέσιν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπιτυγχάνει τὴν παράτασιν τῆς ὑπηρεσιακῆς των ζωῆς. Διὰ νὰ τοῦ ἀποδείξω, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀληθές, θὰ κάμω μίαν πρότασιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἡ ἄρνησις τῆς παραδοχῆς, τῆς ὁποίας θὰ ἀποτελῇ βεβαίωσιν τῆς ὑποψίας μου καὶ τῶν λόγων μου. Ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς θέλῃ πράγματι ἀπὸ ὑπηρεσιακοὺς λόγους, νὰ μεταβάλῃ τὴν σύνθεσιν τῆς χωροφυλακῆς καὶ νὰ αὐξήσῃ ἢ νὰ μειώσῃ τοὺς διαφόρους βαθμούς, θὰ ἤμουν σύμφωνος καὶ θὰ ἐδεχόμην ἐγὼ νὰ ψηφίσω τοῦτο, ἀλλὰ ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου τούτου θὰ ἀρχίσῃ μετὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1952, δηλαδή, μετὰ 15 ἡμέρας. Ἂν τὸ δέχεται ἐγὼ θὰ κατέλθω τοῦ βήματος καὶ θὰ συμφωνήσω. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§35Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὅπως γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, ἡ ἵδρυσις θέσεων ταξιάρχων δὲν εἶχε σκοπὸν τὴν κομματικὴν ἐκμετάλλευσιν. Οἱ προαχθέντες εἰς τοὺς βαθμοὺς δὲν ἦσαν φίλοι τῆς ἰδικῆς μας παρατάξεως. Μὴ θέλετε νὰ ἀποδίδετε κομματικοὺς σκοπούς, ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχουν. Ἡμεῖς θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἂν ἡ χωροφυλακὴ καὶ γενικώτερον τὰ σώματα ἀσφαλείας παρέμενον ὡς ὄργανα τοῦ Κράτους, μακρὰν παντὸς κομματικοῦ πειρασμοῦ. Ἂν ὑπάρχῃ τίποτε τὸ τρωτὸν δὲν εἶναι εἰς ὄφελος ἡμῶν. Δὲν ἐξεδηλώθησαν κομματικῶς ὑπὲρ ἡμῶν τὰ σώματα ἀσφαλείας, ἐξεδηλώθησαν κομματικῶς εἰς βάρος ἡμῶν καὶ ὄχι μόνον ὅταν εἴμεθα ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὅταν εἴμεθα ἐντὸς τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ βλέπετε καὶ ἀπὸ τὸν τύπον δίδεται μία τοιαύτη ὤθησις ἀνυπακοῆς πρὸς τὰ σώματα ἀσφαλείας, πρὸς μίαν Κυβέρνησιν στηριζομένην ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Λέγεται, δηλαδή, νὰ μὴν ὑπακούουν τὰ σώματα εἰς τοιαύτην Κυβέρνησιν. Δὲν ὑπάρχει, ἐπαναλαμβάνω, πρόθεσις κομματικῆς ὠφελείας, τοὐναντίον, πρόθεσίς μας εἶναι τὰ σώματα ἀσφαλείας νὰ εἶναι μακρὰν κομματικῶν ἐπεμβάσεων καὶ νὰ ἀποτελοῦν ὑπηρεσίαν κρατικὴν καθαρῶς χωρὶς καμμίαν παρέκκλισιν, εἴτε πρὸς τὴν μία μερίδα, εἴτε πρὸς τὴν ἄλλην. Ὑπάρχουν ὑποχρεώσεις πρὸς τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς. Οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖ ἔχουν βραδείαν τὴν προαγωγήν, διότι κατατάσσονται ἀπὸ ὁπλῖται καὶ βραδέως προάγονται. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅταν ἀπηλευθερώθη ἡ Ἑλλὰς δὲν ὑπῆρχον δυνάμεις στρατιωτικαὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν τοὺς κομμουνιστὰς καὶ ὁλόκληρον τὸ βάρος τοῦ ἀγῶνος ἔπεσεν εἰς τὴν χωροφυλακήν, ἡ ὁποία εἶχε πολλὰ θύματα καὶ θέλομεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν τοὺς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι προέταξαν τὰ στήθη των. Θέλομεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν καὶ νὰ εὐνοήσωμεν τοὺς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν ὑπὲρ τοῦ σώματος. Ματαίως ἀποδίδεται εἰς ἡμᾶς κομματικὴν ὑστεροβουλίαν.

§36Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄν κ. Ὑπουργὲ αἱ προθέσεις σας ἦσαν ὑπηρεσιακαὶ καὶ ὄχι κομματικαί, διατὶ δὲν ἐμφανίζετε τὰς ἀπόψεις σας ἐνώπιον τῆς Βουλῆς; Τί σκέπτεσθε νὰ κάμετε; Ἄν αἱ σκέψεις σας ἦσαν πράγματι ὑπηρεσιακαὶ διατὶ δὲν τὰς ἐκθέσατε εἰς τὴν Βουλήν; Ὅλοι θὰ ἐχειροκρότουν ὑπηρεσιακοὺς σκοποὺς καὶ προσθέσεις. Ἀλλὰ σεῖς τί ζητεῖτε;

§37Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ζητοῦμε ἐξουσιοδότησιν ἐντὸς ὡρισμένου πλαισίου.

§38Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖον εἶναι τὸ πλαίσιον;

§39Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Θὰ κάμω μίαν ἐπιτροπὴν ποὺ θὰ κανονίσῃ τὴν θέσιν τοῦ σώματος.

§40Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλα αὐτὰ νὰ τὰ κάνετε, ἀλλὰ νὰ ἰσχύουν ἀπὸ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1952, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ὁ κίνδυνος τῆς προαγωγῆς καὶ παραμονῆς τῶν κομματικῶν σας φίλων, τοὺς ὁποίους θέλετε καὶ μόνον νὰ προστατεύσητε διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

§41Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Διατὶ θέλετε τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1952. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν πλειοψηφίαν καὶ θὰ κανονίσωμε τὸ θέμα καὶ ὄχι ἐσεῖς.

§42Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς τὸ εἴπαμε τὸ διατί. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε, ἀντίρρησιν διότι σᾶς ἐλέγχομεν, ἐσᾶς ἀπεκαλύψαμεν τοὺς σκοποὺς καὶ προσθέσεις σας. Μὲ ὅλα ταῦτα ὡς καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν κατεβλήθη προσπάθεια ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας, νὰ μὴν ἀκουσθῇ κἂν ἡ φωνὴ τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Εἶναι ὑποχρέωσις καὶ τιμὴ διὰ τὴν πλειοψηφίαν νὰ σέβεται τὴν μειοψηφίαν. (Χειροκροτήματα).

§43Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Μὴ παρεξηγῆτε τὸ ὅτι νομοθετοῦμεν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πλειοψηφίας τὴν ὁποίαν διαθέτομεν. Εἶναι Δημοκρατικὸς ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον νομοθετοῦμεν, ἀργότερα ἔχετε κάθε δικαίωμα νὰ μᾶς ἐλέγξετε. Μὴ κάμνετε κακὴν χρῆσιν τῶν δικαιωμάτων σας. Οὐδέποτε ἐσκέφθημεν νὰ ἐμποδίσωμεν τὴν ἐπίκρισιν τῶν Κυβερνητικῶν πράξεων, διότι αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν βάσιν ἑνὸς ἐλευθέρου πολιτεύματος καὶ σεβόμεθα τὸ δικαίωμα τῆς ἀντιπολιτεύοεως καὶ εἴμεθα πρόθυμοι νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς οἱανδήποτε περίπτωσιν.

§44Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δὲν ἐπνίγη ἡ φωνὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἀλλὰ ἐσεῖς ἠγέρθητε καὶ φύγατε ἐνῷ ἡμεῖς σᾶς καλέσαμεν νὰ συζητήσωμεν.

§45Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι δὲν μᾶς ἐδίδατε τὸν λόγον.

§46Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Τὰς ἀπόψεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως τὰς ἠκούσαμεν. Δὲν ἐγένετο δεκτὴ οὐδεμία τροπολογία.

§47Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Μᾶς εἴπατε δὲν ἐπιτρέπετε συζήτησις ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν καὶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα τὸ ἀντικοινοβουλευτικὸ μᾶς ἀνάγκασε νὰ φύγωμεν.

§48Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἡ συμπεριφορά σας ἦτο καθαρῶς κωλυσιεργική.

§49Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ μειοψηφία ἠθέλησε νὰ ἐπιβάλῃ τὰς θελήσεις της εἰς τὴν πλειοψηφίαν. Τὸ νομοσχέδιον συνεζητήθη ἐπὶ δύο ὥρας κ. Πολυζωγόπουλε καὶ ἀναπτύξατε τὰς ἀπόψεις σας, ἐπειδὴ δὲν ἠθέλησε ἡ πλειοψηφία νὰ ὑποταχθῇ εἰς τὰς ἀπόψεις σας ἀποχωρήσατε.

§50Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀντελήφθητε τί ἐγένετο. Ἀπεχωρήσαμεν, διότι ὁ κ. Πρόεδρος καὶ τὰ ἄλλα μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἶπαν, δὲν δεχόμεθα συζήτησιν ἐπὶ τροπολογιῶν. Εἶναι ἀλήθεια κ. Εὐριπαῖε αὐτὸ ἢ ὄχι;

§51Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δὲν ἦτο δικαίωμα τῆς πλειοψηφίας;

§52Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι δὲν ἦτο δικαίωμα σας νὰ μᾶς ἀπαγορεύσετε νὰ ὁμιλήσωμεν.

§53Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Προσωπικῶς ὁμιλήσατε ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον ὥραν. Ὡμιλήσατε τρεῖς φορὲς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§54Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δύο φορές. Ὅτι λοιπὸν ἐλέχθη προχθὲς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὸ ἐπανέλαβε σήμερον ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Εἶπε, ἡμεῖς ὡς πλειοψηφία θὰ τὸ ψηφίσωμεν, σεῖς αὔριον, ἀφοῦ ἀναστατωθῇ ἡ Χωροφυλακὴ θὰ ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ κάμετε ἐπερώτησιν καὶ νὰ μᾶς ἐλέγξετε. Ἐπαναλαμβάνω, κ. Ὑπουργέ, δεχόμεθα νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ κάμετε δεκτὴν τὴν πρότασίν μου νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἰσχύς του ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου τοῦ 1952. Τοῦτο ὡς ἐτονίσαμεν ζητοῦμεν, διότι εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι θέλετε νὰ προαγάγητε ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πρόκειται εἰς τὸ τέλος τοῦ μηνὸς νὰ ἀποστρατευθοῦν καταλαμβανόμενοι ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας καὶ νὰ τοὺς παρατείνετε τὴν ὑπηρεσιακήν των ζωήν, καὶ τὴν παραμονήν των εἰς τὸ Σῶμα.

§55Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἔχομεν βουλιμίαν νὰ καταστρέψωμεν κανένα δικόν σας ἄνθρωπον.

§56Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ ξεύρω αὐτὸ κ. Ὑπουργέ. Ἔχω ὅμως τὴν γνώμην, ὅτι δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ στερήσετε τῆς προαγωγῆς πολλοὺς ἀξιωματικούς, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ οἱ μοίραρχοι καὶ ὑπομοίραρχοι, οἱ ὁποῖοι στενάζουν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν ἐπὶ πολλὰ ἔτη θὰ παραμείνουν ἀκόμη ἐπὶ πολὺ εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν, διὰ νὰ παρατείνετε τὴν ὑπηρεσιακὴν ζωὴν ὀλίγων φίλων σας, οἱ ὁποῖοι κατελήφθησαν ἤδη ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας καὶ ἀπέδοσαν, ὅτι ἠμποροῦσαν νὰ ἀποδώσουν. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀντιλήψεις τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας. Σεῖς βέβαια, εἶσθε πλειοψηφία καὶ σεῖς θὰ ἀποφασίσητε. Εἶναι ὅμως ἄηθες καὶ ἀντικοινοβουλευτικόν, νὰ ἐξουσιοδοτήσητε ἐν λευκῷ τὸν Ὑπουργὸν καὶ νὰ ἐγκρίνητε προκαταβολικῶς τὴν ἀναστάτωσιν, τὴν ὁποίαν ὡς ἐτόνισα σκέπτεται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δημιουργήσῃ εἰς τὴν Χωροφυλακήν. (Χειροκροτήματα).

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Δενδρινὸς ἔχει τὸν λόγον.

§58Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τῆς ἀπὸ 26)7)46 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν τῶν πολεμικῶν Ὑπουργείων καὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως καθωρίσθη, ὅτι αἱ ἀνώτεραι διοικήσεις Χωροφυλακῆς ἐξομοιοῦνται μὲ Μεραρχίας. Τοῦτο ἔγινε, διότι οἱ ἀνώτεροι διοικηταὶ ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι ἐντεταλμένοι διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν πολιτῶν εἶναι ἐντεταλμένοι καὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ, ὅπου ἑδρεύουν ἀνώτεροι διοικηταὶ ὑπάρχουν καὶ Ἐφετεῖα καὶ πολλὲς ἄλλες ἀνώτερες δημόσιες ὑπηρεσίες. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους εἶναι σκόπιμον αἱ ἀνωτέρω διοικήσεις τῆς χωροφυλακῆς, νὰ διοικοῦνται ἀπὸ ταξίαρχους διότι ἀναμφισβητήτως πρέπει νὰ εἶναι περιβεβλημέναι μὲ κάποιο κῦρος διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν εἰς αὐτοὺς νὰ συνεργάζωνται καὶ μὲ τοὺς διοικητὰς τῶν στρατιωτικῶν μονάδων, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν καλυτέραν ἐπιβολὴν τοῦ Κράτους εἰς τοὺς πολίτας καὶ διὰ τὴν ἐκπροσώπησιν τῆς χωροφυλακῆς γενικώτερον. Εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι τὴν 1 Ἰανουαρίου 1952 καταλαμβάνει τὸ ὅριον ἡλικίας 7 Κρήτας ἀνωτέρους ἀξιωματικούς. Οἱ ἀνώτεροι αὐτοὶ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τριάντα ὁλόκληρα ἔτη προσέφεραν εἰς τὸ Κράτος τὰς ὑπηρεσίας των εἶναι ἄριστοι ἀξιωματικοί. Καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον νὰ καταληφθοῦν ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντισυνταγματάρχου, ἐνῷ οἱ ὁμοιόβαθμοί τους, ἀφ’ ἧς ἐξῆλθον τοῦ Σχολείου Χωροφυλακῆς εἶναι ὑποστράτηγοι καὶ ἀντιστράτηγοι. Αὐτὸ τὸ λέγω διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κύριον Πολυζωγόπουλον, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ χαρακτηρίσῃ τὸ νομοσχέδιον ὡς κομματικόν. Καὶ θέλω νὰ εἴπω μὲ αὐτό, ὅτι δὲν εἶναι ἄδικον νὰ παραμένουν οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ ποὺ προσέφερον ὅλην τὴν ζωήν τους—καὶ εἶναι ἄριστοι ἀξιωματικοὶ—ἐπὶ δύο ἔτη ἀκόμα εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, κρίνω ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι σκόπιμον καὶ ὠφέλιμον καὶ διὰ τοὺς ἄνδρας τῆς Χωροφυλακῆς γενικῶς, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν Πολιτείαν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ αὐξάνονται αἱ θέσεις τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνωτάτων καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ δυνηθοῦν οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς νὰ ξεφύγουν ἀπὸ τὸν ἀποτελματισμὸν καὶ τὴν στασιμότητα...

§59Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῦ τὸ ξέρετε ὅτι αὐξάνουν;

§60Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ἡ πρόθεσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι αὐτή.

§61Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῦ τὴν ξέρετε τὴν πρόθεσιν τοῦ νομοσχεδίου;

§62Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ὡρίσθη τῇ προτάσει μου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὅπως συστηθῇ ἐπιτροπὴ ἐξ ἀνωτάτων καὶ ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν ἀποτελουμένη ἐκ τοῦ Ἀρχηγοῦ Χωροφυλακῆς, τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τριῶν Συνταγματαρχῶν τοῦ Σώματος, οἱ ὁποῖοι μᾶς διεβεβαίωσαν καθὼς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει τὸ νομοσχέδιον. Ἄλλως τε δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον ἐνώπιόν μας, ἐὰν δὲν εἶχε τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ἀλλὰ εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι αἱ ἀνώτεραι διοικήσεις θὰ δικαιοῦνται εἰς τὸ μέλλον ἀπὸ ταξιάρχους. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἐξασφαλίζεται ἡ ἐκπροσώπησις τῆς Πολιτείας καὶ ἡ ἐπιβολὴ τῶν ὀργάνων τῆς Δημοσίας Τάξεως.

§63Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μᾶς τὸ λέγει ὁ νόμος.

§64Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἄλλη πρόθεσις. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς μπορεῖ νὰ ἀπαντήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀλλὰ εἶναι ὑπεύθυνη καὶ ἡ συσταθεῖσα διὰ τῆς τροπολογίας ἐπιτροπή.

§65Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι καθωρισμένον. Ἐὰν ἦτο καθωρισμένον θὰ ἤρχετο ὑπὸ αὐτὴν τὴν μορφήν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς; Πῶς εἶναι δυνατόν; Θὰ εἶναι δυνατὸν κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τρόπον, νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς τὸ εἴπω αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§66Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ νομοσχέδιον νὰ ἔχῃ ἄλλην πρόθεσιν. Δι’ αὐτὸ ἐσυστήσαμεν τὴν Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ εἶναι ὑπεύθυνοι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου καὶ οἱ τρεῖς ἀνώτεροι ἀξιωματικοί.

§67Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἀφοῦ πρόκειται νὰ γίνῃ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ κανονίσῃ τὰς θέσεις, πῶς θέλετε νὰ προεξοφλήσω τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς; Καὶ προτείνει καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ μίαν εἰδικὴν Ἐπιτροπήν.

§68Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ λησμονῆτε, ὅτι ὅταν ὑποβάλατε τὸ νομοσχέδιον δὲν εἴχατε περιλάβει τὴν διάταξιν περὶ Ἐπιτροπῆς.

§69Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὑπῆρχε πρόθεσις, δὲν μπορῶ ἐγὼ νὰ καταρτίσω μόνος μου ἄνευ συμβούλου. Καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ ἐσχηματίζετο. Εἶμαι πρόθυμος νὰ δεχθῶ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ὑποδεικνύει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§70Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς τὴν εἰσηγήθη ἡ ὑπηρεσία τὴν αὔξησιν αὐτήν; Ἐὰν ἡ ὑπηρεσία ἔφθασε στὸ συμπέρασμα, ὅτι ἐπιβάλλεται δι’ ὑπηρεσιακοὺς λόγους νὰ αὐξηθοῦν αὐταὶ αἱ θέσεις, θὰ σᾶς εἶχον εἰσηγηθῆ καὶ ἐὰν εἴχετε τότε τὴν εἰσήγησιν, ἔπρεπε νὰ τὴν εἴχετε ὑποβάλει αὐτὴν τὴν διάταξιν περὶ Ἐπιτροπῆς. Ἐφ’ ὅσον σήμερον ἐκ τῶν ὑστέρων λέγετε ὅτι θὰ δεχθῆτε τὴν προσθήκην τῆς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, αὐτὸ σημαίνει πὼς ὅλα αὐτὰ γίνονται ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ.

§71Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ τροπολογία περὶ Ἐπιτροπῆς ἐγένετο ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§72Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐγένετο ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν ὅταν εἴμεθα καὶ ἡμεῖς, ὅταν εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος: Τί θέλετε κύριοι; Αὐτὸ τὸ ζήτημα εἶναι πολιτικόν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ κάμῃ ὅ,τι θέλει καὶ μάλιστα, κύριε Πρόεδρε, σᾶς ὑπενθυμίζω καὶ κάτι ἄλλο.

§73Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Σᾶς ἐρωτῶ. Ἡ τροπολογία ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ κ. Δενδρινοῦ;

§74Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ὅταν εἴδομεν πλέον ὅτι δὲν μποροῦσε νὰ γίνῃ συζήτησις.

§75Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δὲν μοῦ ἀπαντᾶτε ἔγινεν ἡ τροπολογία ἐκ μέρους τοῦ κ. Δενδρινοῦ;

§76Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Μάλιστα τὴν ἐπρότεινεν ὁ κ. Δενδρινός. Πάντως ἡμεῖς, κύριε Πρόεδρε, θὰ σᾶς ὑπομνήσωμεν καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος καὶ μάλιστα εἶπεν ὅτι εἶναι πρᾶξις πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως.

§77Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι.

§78Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Καὶ ἐπὶ πλέον ἐπετίμησε τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας καὶ εἶπεν ὅτι δὲν εἶναι κυβερνητικοὶ βουλευταὶ ἐκεῖνοι ποῦ εἰσηγοῦνται τοιαῦτα πράγματα.

§79Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι εἶναι πολιτικὸν τὸ ζήτημα διὰ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν οὔτε ἡ ἐπιθυμία μου ἦτο νὰ θέσω πολιτικὸν ζήτημα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν οὔτε εἰς τὴν Βουλήν, διότι δὲν εἶχον ἁρμοδιότητα. Ἐγὼ εἶπον τὰ ἑξῆς: Εἶμαι κυβερνητικὸς βουλευτής. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἐκδηλοῖ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου θέματος τῆς δημοσίας τάξεως, ὀφείλω ἄρα νὰ πειθαρχήσω, ὅπως ὀφείλουν νὰ πειθαρχοῦν καὶ ἄλλοι Κυβερνητικοὶ Βουλευταί. Καὶ ἡμεῖς μὲν θὰ τὸ ψηφίσωμεν ἡ δὲ ἀντιπολίτευσις θὰ τὸ καταψηφίσῃ.

§80Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐπέρασαν 24 ὧρες.

§81Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. 124 ὧρες νὰ περάσουν ἡμεῖς πειθαρχοῦμε στὴν Κυβέρνησίν μας. Διότι κυβερνητικὸς βουλευτὴς δὲν ἠμπορεῖ νὰ καταπολεμᾷ Κυβερνητικὸν νομοσχέδιον τοιαύτης σοβαρότητος. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου. Ἐσεῖς δὲ τοῦ Συναγερμοῦ ἐξωθεῖτε αὐτὴν τὴν πειθαρχίαν τὴν κομματικὴν μέχρι τοῦ ἀνωτάτου σημείου, διότι δὲν ἐπιτρέπετε εἰς τοὺς βουλευτάς σας νὰ ἔχουν γνώμην ἐπὶ οἱουδήποτε ζητήματος, ἀκόμη οὔτε καὶ διὰ τὸ Σύνταγμα.

§82ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (Ἐκ τῆς πτέρυγος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ). Ἡμεῖς ἔχομεν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς).

§83Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ πρόθεσις τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι ἄλλη, παρὰ νὰ προαχθοῦν αἱ ἀνώτεραι διοικήσεις χωροφυλακῆς καὶ νὰ διοικοῦνται ἀπὸ ταξιάρχους. Ταὐτοχρόνως θὰ προαχθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι ἀξιωματικοὶ τοῦ Σώματος καὶ θὰ φύγουν ἀπὸ τὴν στασιμότητα, ποὺ εἶναι ἕνα καταθλιπτικὸν πρᾶγμα διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Σώματος νὰ καταλαμβάνονται ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας μὲ μικροὺς βαθμούς, μὲ βαθμοὺς μοιράρχου, ταγματάρχου κλπ. Εἶναι σκόπιμον αἱ ἀνώτεραι διοικήσεις χωροφυλακῆς νὰ διοικοῦνται ἀπὸ ταξιάρχους καὶ νὰ εἶναι πολλοὶ καὶ οἱ ταξίαρχοι εἰς τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς, διότι ὅταν θὰ εἶναι πολλοὶ οἱ ταξίαρχοι, θὰ ἠμποροῦμεν νὰ ἐκλέξωμεν μεταξὺ τῶν πολλῶν διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τοὺς βαθμοὺς τῶν στρατηγῶν. Νομίζω ὅτι 17 εἶναι αἱ ἀνώτεραι διοικήσεις. Ὅταν ἔχωμεν νὰ ἐκλέξωμεν διὰ τοὺς ἐκτάκτους βαθμοὺς τῶν στρατηγῶν μεταξὺ ὀλίγων ἀξιωματικῶν ἡ ἐπιλογὴ εἶναι δυσχερεστέρα, ὅταν ὅμως αὔριον διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς χωροφυλακῆς καὶ τῶν ἄλλων ὑποστρατήγων τοῦ Σώματος τῆς χωροφυλακῆς θὰ ἔχωμεν 17 ταξιάρχους καὶ μεταξὺ αὐτῶν θὰ ἐκλέξωμεν διὰ τοὺς ἀνωτάτους βαθμοὺς τοῦ Σώματος τῆς χωροφυλακῆς, ἡ ἐπιλογὴ θὰ εἶνε καλυτέρα καὶ θὰ εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ σώματος καὶ τῆς Πολιτείας. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀναμφισβητήτως ἐξυπηρετεῖ τὴν χωροφυλακὴν καὶ τὴν Πολιτείαν καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ, ἄνευ ἀντιρρήσεων.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§85Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπόψε, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ἀνεπτύχθησαν δύο καινοφανεῖς θεωρίαι. Ἡ μία ἀνεπτύχθη ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν ἀνεπτύχθη, ὑπαινιγμὸς ἐγένετο, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀρκετὰ βαρύς, ἡ δὲ ἄλλη ἀνεπτύχθη ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ἀρκαδίας κ. Μπακοπούλου. Ἂς ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ μετὰ τοῦ ὁποίου διάλογος, ἐξαιρετικὰ εὐχάριστος, ἤρχισεν ἀπὸ χθὲς μὲ τὸν νόμον περὶ τῆς ἐκλογῆς δημάρχων καὶ κοινοταρχῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς μίαν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἠλείας βουλευτὴς κ. Πολυζωγόπουλος τὸν ἠρώτησε, ποῖον εἶναι τὸ νόημα αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον φέρει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀπήντησε καὶ ἐθαύμασα τὸ φλέγμα του, ὅτι δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ τὸ εἴπῃ, διότι ἡ πλειοψηφία θὰ ψηφίσῃ ὁπωσδήποτε τὸ νομοσχέδιον. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι ἡ διατύπωσις αὐτὴ ἔπρεπε κατὰ κύριον λόγον νὰ ξενίσῃ τούς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους τῆς πλειοψηφίας. Ἐγὼ νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην ὑπέστησαν πλῆγμα ἠθικόν, τὸ ὁποῖον ἠνέχθησαν.

§86Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Νὰ κάμω μίαν ἀποκατάστασιν. Δὲν εἶπα, ὅτι δὲν θὰ δώσω ἐξήγησιν, τί ἐπιδιώκομεν διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ. Εἶπα ὅτι τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς ἔχει ὑποστῆ θυσίας καὶ ὅτι θέλομεν νὰ εὕρωμεν τρόπον νὰ ἱκανοποιήσωμεν τοὺς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὴν Χωροφυλακὴν καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα τοῦ νόμου, ὅταν μοῦ εἶπον νὰ τὸν ἐφαρμόσω ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου καὶ μετέπειτα καὶ ὄχι ἀπὸ τώρα, ἐτέθη τὸ δίλημμα, διατί ὄχι ἀπὸ τώρα. Μοῦ λέγουν, κάτι σκέπτεσθε καὶ ἀπαντῶ, ὅτι ἐμεῖς ἔχομεν τὴν πλειοψηφίαν καὶ μεταξὺ τῶν δύο ἡμερομηνιῶν νομίζω, ὅτι μεταξὺ τῶν δύο θὰ προτιμηθῇ ἡ μερίς, ἡ ὁποία ἔχει τὴν πλειοψηφίαν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Δὲν εἶπα, ὅτι θέλω νὰ καταπνίξω τὴν γνώμην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶπον ὅτι προτιμῶμεν νὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ τώρα καὶ μᾶς εἶπον, ὅτι ἡμεῖς ἔχομεν μίαν ὑστεροβουλίαν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις, ζητοῦσα μίαν ἄλλην προθεσμίαν ἰσχύος τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ μίαν ὡρισμένην σκέψιν καὶ μίαν ὑστεροβουλίαν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος εἶναι ἡ ἀμφισβήτησις.

§87Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ ἀπαντήσω κατὰ τὸν αὐτὸν χιουμοριστικὸν τρόπον, διότι τὸ θέμα εἶναι ἀρκετὰ σοβαρόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ ἐξηγήσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἐμμέσως πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν διατί ἐπιμένει εἰς τὴν ἡμερομηνίαν, ἢ μᾶλλον διατί δὲν δέχεται τὴν ἡμερομηνίαν τῆς 1ης Ἰανουαρίου τοῦ 1952. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν περιμένει, σᾶς τὸ δηλῶ ἐγώ, ἀπὸ τὴν ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ καταρτίσῃ κατόπιν τῆς γενομένης τροπολογίας, νὰ τοῦ ὑποδείξῃ τὰς κυριωτέρας μεταβολάς, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ γίνουν εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ Σώματος καὶ δὴ εἰς τοὺς βαθμοὺς συνταγματαρχῶν καὶ ταξιάρχων, δὲν ἀναμένει, λέγω, τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς, διότι ἔχει ἤδη εἰλημμένην γνώμην καὶ γνωρίζει, ὅτι ἐὰν ἰσχύσῃ ὁ νόμος αὐτὸς ἀπὸ 1)1)52, οἱ ὡρισμένοι ἀντισυνταγματάρχαι, οἱ ὁποῖοι καταλαμβάνονται ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προαχθοῦν εἰς συνταγματάρχας. Τονίζω, ὅτι τινὲς ἐκ τῶν κυρίων, περὶ τῶν ὁποίων πρόκειται, ἐκτιμῶ ἰδιαιτέρως, προσέφερον εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις πολυτίμους ὑπηρεσίας. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, παρ’ ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν ἄγεται εἰς τὴν κριτικήν, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἀπὸ οἱανδήποτε ὑστεροβουλίαν, ὅπως δὲν ἤγετο καὶ χθὲς ἀπὸ ὑστεροβουλίαν ὅταν ἔκρινε τὸ νομοσχέδιον περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶχε τὴν εἰλικρίνειαν, τὴν ὁποίαν ὤφειλε νὰ ἔχῃ, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ κυρία ἀρετὴ τῶν κυβερνώντων καὶ ὄχι ἡ κρυψίνοια, ἐὰν εἶχε τὴν εἰλικρίνειαν καὶ ἤρχετο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἔλεγεν ὅτι χρειάζομαι ἀντὶ 26, 29 συνταγματάρχας, διότι χρειάζονται οὗτοι ἀπὸ ἀπόψεως ὑπηρεσιακῆς, ἀλλὰ καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ διότι θέλω νὰ ἀμείψω τοὺς 3 ἐκ τῶν 7 ἢ τοὺς 4 ἐκ τῶν 7, οἱ ὁποῖοι καταλαμβάνονται ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας καὶ μᾶς ἔλεγε διατὶ θέλει νὰ τὸ κάμῃ αὐτὸ καὶ ἐμνημόνευε τὰ ὀνόματά τους καὶ ἐξέθετε τὴν δρᾶσίν των καὶ ἐτόνιζεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ παραμονὴ αὐτῶν εἶναι χρήσιμος, τότε ἡ ἀντιπολίτευσις θὰ εἶχε λάβει διάφορον στάσιν ἀπέναντι τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλ’ ὁ τρόπος αὐτός, μὲ τὸν ὁποῖον ἐμφανίζεται, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὁ νομοθετικὸς ἰταμὸς τρόπος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀνεκτὸς ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν. Τί ζητεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν; Ζητεῖ μίαν ἀπόλυτον ἐξουσιοδότησιν. Δὲν τὴν δίδομεν, διότι ἐὰν τὴν δώσωμεν, θὰ ὑφιστάμεθα τὴν μείωσιν τὴν ὁποίαν ὑφίστασθε σεῖς, κύριοι βουλευταί, τῆς συμπολιτεύσεως.

§88Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νομίζομεν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἀντιληφθῶμεν πότε ὑβριζόμεθα καὶ πότε ὄχι καὶ δὲν νομίζω ὅτι σεῖς θὰ μᾶς ὑποδείξητε ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι τῶν Ὑπουργῶν.

§89Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ βεβαιώσω τὸν ἀξιότιμον κύριον συνάδελφον, ὅτι οὐδεμίαν διάθεσιν εἶχον νὰ ὑβρίσω. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἔλεγα, συμπληρῶν τὴν φράσιν μου, εἶναι ὅτι δὲν δεχόμεθα ἡμεῖς νὰ ὑποστῶμεν τὴν μείωσιν τῶν δικαιωμάτων μας. Αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ὕβριν. Εἶπον τὴν μείωσιν τὴν ὁποίαν ὑφίστασθε σεῖς εἰς τὰ δικαιώματά σας, διότι δικαίωμα τοῦ βουλευτοῦ εἶναι νὰ ἀπαιτήσῃ τὴν συγκεκριμένην διατύπωσιν τῶν νομοσχεδίων. Αὐτὴ ἦτο ἡ πρόθεσίς μου καὶ θὰ ἤθελα νὰ βεβαιώσω τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. συναδέλφους, ὅτι οὐδὲ πρὸς στιγμὴν ἠθέλησα νὰ εἴπω φράσιν, ἡ ὁποία νὰ εἶναι ἠθικῶς μειωτική.

§90ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ κομματικὴ πειθαρχία εἶναι μείωσις δικαιωμάτων;

§91Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἀπαντήσω ἔπειτα, ὅταν θὰ ἔλθω εἰς τὴν θεωρίαν τοῦ κ. Μπακοπούλου.

§92Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι εὐτυχὴς διότι προέβητε εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν θέλετε νὰ μειώσετε τὴν ἀξιοπρέπειαν τῶν συναδέλφων τῆς συμπολιτεύσεως. Καὶ χθὲς κατ’ ἐπανάληψιν ὡμιλήσατε κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὁ ὁποῖος ἦτο ἥκιστα τιμητικὸς διὰ τοὺς βουλευτὰς τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως. Ἀλλ’ ἔρχομαι εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε σεῖς ὁ ἴδιος, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἢ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν σᾶς ἔλεγεν ὀνόματα σχετικῶς καὶ ἔρχομαι ἐγὼ ὡς Κυβερνητικὸς βουλευτὴς νὰ συμφωνήσω μαζί σας καὶ νὰ εἴπω κατὰ μείζονα λόγον, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀνθρώπων ἀξίων οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν καὶ ἔχυσαν τὸ αἷμά των διὰ τὴν πατρίδα, κατὰ ποῖον τρόπον καὶ σεῖς θέλετε νὰ φέρητε ἀντίρρησιν;

§93Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, θὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν ἐγώ. Τὴν ὀφείλω ἐγώ. Ἔχω χρέος ἐγὼ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Διαμαντόπουλον. Πρῶτον δὲν ἤκουσε καλῶς. Δὲν εἶπον ἅπαντες, ποὺ καταλαμβάνονται ἀπὸ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ σωθοῦν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ φεύγουν ἀπὸ τὰ Στρατιωτικὰ Σώματα ὅσοι καταλαμβάνονται ἀπὸ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι δυσάρεστον αὐτὸ καὶ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι κατάλληλοι διὰ νὰ παραμείνουν. Βεβαίως ὅμως ὑπάρχει ἡ ζωὴ τοῦ Σώματος ἡ ὁποία ρέει καὶ πρέπει νὰ ρέῃ καὶ τῆς ὁποίας ζωῆς ἡ ἀνακοπή, διὰ τοιούτων νομοσχεδίων, εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ ἀνωμαλίας ἠθικὰς καὶ ψυχικὰς εἰς τὸ Σῶμα καὶ ἐπομένως καὶ ἀνωμαλίας ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδόσεως. Δὲν εἶπον λοιπὸν ὅλοι. Πιθανὸν 2–3. Καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν χωρὶς νὰ ζητῇ αὐτὴν τὴν ἀπόλυτον ἐξουσιοδότησιν, αὐτὴν τὴν μείωσιν τῶν δικαιωμάτων μας, διότι ἐξουσιοδότησις εἰς ἐκτάκτους μόνον περιστάσεις χορηγεῖται καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θεωροῦν ὅτι εἶναι μείωσις τῶν δικαιωμάτων των, ἐὰν θὰ ἐδέχοντο νὰ τὴν δώσουν λέγοντας: «Σὺ διατάσσεις, πρᾶξε ὅ,τι θέλεις, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὅρισε μόνος σου πόσοι θὰ εἶναι οἱ Στρατηγοί, πόσοι οἱ Ταξίαρχοι καὶ πόσοι οἱ Συνταγματάρχαι». Αὐτὸ δὲν ἐγένετο ποτέ, ἐφ’ ὅσον ἐνθυμοῦμαι καλῶς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐξουσιοδότησις πρὸς τὸ ἄτομον τοῦ Ὑπουργοῦ, τοῦ παροδικοῦ, ποὺ πιθανὸν μάλιστα νὰ μὴ προλάβῃ, ἐνδεχομένως νὰ πέσῃ ἡ Κυβέρνησις. (Θόρυβος). Ἀσχέτως. Δὲν εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ ἴδιος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος προσπαθεῖ νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς ἑαυτὸν τὸ δικαίωμα τῆς ἀπολύτου δικαιοδοσίας, ὅτι θὰ εἶναι καὶ ὁ ἐφαρμοστὴς τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον παρασκευάζει. Πιθανὸν νὰ ἀλλάξῃ ἔστω καὶ ἐὰν παραμείνουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ τόπου τὰ αὐτὰ κόμματα. Ἐπομένως ποῦ γνωρίζει ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τῆς ἀσυδότου τὴν ὁποίαν ζητεῖ δι’ αὐτόν; Πρόκειται περὶ λάθους καὶ πρόκειται περὶ βαρυτάτου λάθους, προκειμένου περὶ ὑμῶν, κ. βουλευταὶ τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, οἱ ὁποῖοι εἶσθε ἀποφασισμένοι, λόγῳ πειθαρχίας πολιτικῆς, παρ’ ὀλίγον θὰ ἔλεγον στρατιωτικῆς.

§94Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐπιτρέπετε, κ. Πρόεδρε;

§95Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δέχομαι διακοπάς, διότι δὲν θέλω νὰ δώσω τὸ δικαίωμα εἰς τὴν συμπολίτευσιν νὰ κατηγορῇ τὴν Ἀντιπολίτευσιν διὰ κολυσιεργίαν, ἐνῷ ἡ παράτασις τῶν ἀγορεύσεων ὀφείλεται εἰς τὰς ἐπανειλημμένας διακοπάς, εἰς τὰς ὁποίας προβαίνετε. Δι’ αὐτό, παρ’ ὅλον ὅτι ἤθελον νὰ ἀκούσω τὴν γνώμην τοῦ κ. Χούτα, ὁ ὁποῖος εἶναι γνώστης τῶν ζητημάτων, δὲν θέλω διακοπάς, διὰ νὰ μὴ προσαφθῇ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἡ κατηγορία αὐτή. Λοιπὸν κύριοι, ἐξουσιοδότησις τοιαύτης μορφῆς, εἶναι πρᾶξις ἄτοπος.

§96Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν ἐδόθη ἐξουσιοδότησις. Ὁμιλεῖτε ἐπὶ ἐσφαλμένων δεδομένων.

§97Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν ἐδόθη νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Γνωρίζω, ὅτι ὁρίζεται νὰ ὑπάρχῃ Ἐπιτροπή, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ πρῶτον δὲν κατηρτίσθη καὶ δεύτερον.

§98Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κατηρτίσθη ἤδη.

§99Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζω καὶ τὴν τροπολογίαν. Δὲν μὲ διεφωτίσατε. Καὶ δεύτερον, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, τὸν ὁποῖον κατηγορεῖ ὁ κ. Μπακόπουλος εἶχε ζητήσει νὰ εἶναι δεσμευτικὴ ἡ γνώμη τῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ λόγους ἀκεραιότητος τοῦ Σώματος, οἱ Κυβερνητικοὶ βουλευταὶ δὲν τό ἐδέχθησαν. Ἑπομένως, οὐδεμίαν ἀξίαν ἔχει αὐτὴ ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἐπροσθέσατε εἰς τὸ νομοσχέδιον. Νομίζω λοιπόν, κύριοι, ὅτι αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ἐξουσιοδότησις, εἴτε κατόπιν γνώμης τῆς Ἐπιτροπῆς, εἴτε ὄχι, ἀποτελεῖ ἄηθες φαινόμενον καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον παρὰ εἰς ἐκτάκτους περιστάσεις νὰ δίδεται ἐξουσιοδότησις εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς καὶ γενικώτερον τὰς Κυβερνήσεις. Ἀκόμη δὲ περισσότερον εἶναι ἄτοπον τὸ πρᾶγμα, ὅταν γνωρίζωμεν ὅλοι, ποῖοι εἶναι οἱ σκοποὶ εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὅταν ἐξ ἄλλου, ἐνῷ δὲν γνωρίζομεν τοὺς σκοπούς του, τὸν βλέπωμεν λαμβάνοντα τὸ μυστηριῶδες ὕφος του καὶ νὰ μὴ θέλῃ νὰ δώσῃ συγκεκριμένας ἀπαντήσεις. Δὲν λέγει πόσας θέσεις ταξιάρχων καὶ συνταγματαρχῶν θὰ ὁρίσῃ. Εἶπεν ὅτι αὐτὰ θὰ τὰ εἰσηγηθῇ ἡ Ἐπιτροπή. Θὰ ἀκούσῃ τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι γνωρίζει ἤδη πόσαι θέσεις συνταγματαρχῶν πρόκειται νὰ προστεθοῦν. Ἐὰν δὲν τὸ ἐγνώριζεν—ἐὰν δὲν ἐνδιεφέρετο διὰ συγκεκριμένα πρόσωπα—τότε θὰ ἐδέχετο τὴν πρότασιν, νὰ ἰσχύσῃ ὁ νόμος ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1952. Γνωρίζει ἑπομένως καὶ δὲν θέλει νὰ εἴπῃ. Δὲν τὸν κατηγορῶ, διότι δὲν τὸ θέλει, ἀλλὰ τὸν κατηγορῶ, διότι δὲν τὸ ὁμολογεῖ καὶ δὲν ἐξηγεῖ καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν τὸ θέλει. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ εἴπῃ: «Διὰ τοὺς α, β, γ λόγους, πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν τόσαι θέσεις συνταγματαρχῶν καὶ τόσων ταξιάρχων κ. βουλευταὶ» διαφωτίζων καὶ τοὺς βουλευτὰς τῆς μειοψηφίας. «Νομίζω—ἔπρεπε νὰ εἴπῃ—ὅτι πρέπει νὰ μοῦ δώσητε τὴν εὐχέρειαν νὰ προσθέσω 2–3 θέσεις». Ἀντ’ αὐτοῦ ὅμως, διατηρεῖ ὄπισθεν τῆς ἀσπίδος τῆς χιουμοριστικῆς, τὴν ὁποίαν ἀσπίδα χρησιμοποιεῖ—ὁμολογῶ—κατὰ τρόπον πράγματι πολὺ ἐπιτυχῆ, διατηρεῖ τὴν σιωπήν του. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἐὰν ὑπῆρχεν ἡ εἰλικρίνεια καὶ ἐὰν ἔλεγεν εὐθαρσῶς τί σκέπτεται νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐνδεχομένως καὶ ἡμεῖς νὰ ἀνεγνωρίζαμεν, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν α, β, γ συνταγματαρχῶν, περὶ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν δείγματα ἐξαιρετικῆς ἀξίας καὶ ἱκανότητος, θὰ ἀνεγνωρίζαμεν, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν 2–3 θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μία ἐξαίρεσις καὶ νὰ αὐξηθοῦν αἱ θέσεις τῶν συνταγματαρχῶν καὶ ταξιάρχων. Δὲν τὸ πράττει ὅμως ὁ κ. Ὑπουργός. Καὶ δὲν τὸ πράττει, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι καὶ ἐπιμένει εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς βάρος τοῦ συμφέροντος τοῦ Σώματος. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς ἐπέρασε πράγματι, ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἀπὸ πολλὰ στάδια ἀνωμαλιῶν, διότι καὶ τὸ Ἔθνος καὶ ὁ τόπος ἐπέρασεν κατὰ τὴν τελευταίαν 40ετίαν ἀπὸ στάδια πολλῶν ἀνωμαλιῶν. Προήχθησαν καὶ ἄνθρωποι ποὺ δὲν ἔπρεπε νὰ προαχθοῦν. Εἰσέβαλον εἰς τὸ Σῶμα ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῶν ὑπηρεσιῶν ποὺ προσέφερον εἰς τὰ διάφορα κόμματα, καὶ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα λόγῳ τῆς εὐνοίας τῶν κομμάτων κατώρθωσαν νὰ εἰσβάλουν καὶ νὰ καταλάβουν ὡρισμένας θέσεις. Παρὰ ταῦτα, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δεδομένου, ὅτι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν δὲν εἶχον σημειωθῆ ἀνταγωνισμοὶ ὀξείας μορφῆς μεταξὺ τῶν αὐστηρῶς ἐθνικῶν κομμάτων, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, τοὐλάχιστον ἀπὸ τοῦ 1935 καὶ ἐντεῦθεν ὑπῆρξε μία κάποια ἄνεσις εἰς τὸ Σῶμα, ἡ ὁποία κυρίως μετὰ τὸ 1944 ἐκρυσταλλώθη. Ἀπεκρυσταλλώθη μία κατάστασις σχετικῆς ἀνέσεως καὶ προήχθησαν ὡρισμένοι ἀξιωματικοί, ἔφθασαν εἰς τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα. Αἱ Κυβερνήσεις δὲν ἐνδιεφέρθησαν, πολλὲς φορὲς ἦτο Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐκ τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἄλλοτε τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, δι’ ἕνα μῆνα. Εἶχα περάσει καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως, δὲν ἐνδιεφέρθησαν ποτὲ ποῖα εἶναι τὰ φρονήματά των. Ἀπόψε μόνον ἐδόθη ὁ τόνος αὐτός. Καὶ ἐδόθη ἀτόπως, διότι ἀναγινώσκονται αὐτὰ εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ βεβαίως ἀπογοητεύεται ὁ ἀναγνώστης, ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Δὲν ἐδώσαμεν ποτὲ προσοχὴν ποῖα εἶναι τὰ φρονήματα τοῦ σημερινοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς ἢ τοῦ χθεσινοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Χωροφυλακῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Μεγαλυτέραν προσοχὴν δίδουν καμμιὰ φορὰ οἱ βουλευταὶ εἰς τὰ φρονήματα τοῦ ἐνωμοτάρχου ἑνὸς χωριοῦ καὶ ὀλιγώτερον εἰς τὰ φρονήματα τῶν διακριθέντων καὶ κατορθωσάντων νὰ φθάσουν εἰς τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα, εἰς τοὺς ἀνωτέρους καὶ ἀνωτάτους βαθμοὺς ἀξιωματικῶν. Ὑπάρχει, λοιπόν, μία κάποια ὁμαλὴ πλέον ζωὴ εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Καὶ ὁ ρυθμὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶναι ρυθμὸς ἀρκετὰ κανονικός, κάπως ἀνακόπτεται ὑπὸ τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου. Διότι μπορεῖ τινὲς ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν, τοὺς ὁποίους καταλαμβάνει τὸ ὅριον ἡλικίας, νὰ εἶναι καλοὶ καὶ νὰ ἀπογοητευθοῦν διότι θὰ φύγουν. Ἀλλὰ σκεφθῆτε πῶς θὰ ἀπογοητευθοῦν ὅταν ἴδουν, ὅτι κλείνουν οἱ πόρτες. Γνωρίζετε δέ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ ἀπόλυτος. Σχετικὴ θὰ γίνῃ. Θὰ μειωθοῦν θέσεις κατωτέρων διὰ νὰ αὐξηθοῦν θέσεις ἀνωτέρων. Ὑπάρχει ὁ φραγμὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἑπομένως σκεφθῆτε τὶ ἀπαγοήτευσιν θὰ προκαλέσῃ κατ’ ἀνάγκην τὸ νομοσχέδιον. Ὁ Ὑπουργὸς δὲν δεσμεύεται βεβαίως ἀπὸ τὸν νόμον. Γνωρίζετε ὅμως σεῖς, ὁ ὁποῖος μὲ τόσον ζῆλον διεχειρίσθητε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μητσοτάκη, πῶς ὁ ἁρμόδιος εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον Ὑπουργὸς φράσσει τόν δρόμον τῶν ἄλλων Ὑπουργῶν, προκειμένου περὶ αὐξήσεως δαπανῶν ἀδικαιολογήτων. Καὶ θὰ εἶναι κάπως ἀδικαιολόγητος ἡ αὔξησις αὐτή.

§100Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ λέγει ὁ νόμος.

§101Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν εἶχα προσέξει τὴν φράσιν αὐτήν. Δὲν ἐπιτρέπεται καὶ ἐκ τοῦ νόμου αὔξησις τῆς δαπάνης. Καὶ μὴ ἐπιτρεπομένης αὐξήσεως τῆς δαπάνης, ξεύρετε τὶ κάματε; Διὰ νὰ προστεθοῦν 10 θέσεις συνταγματαρχῶν πρέπει νὰ ἀφαιρεθοῦν 20 θέσεις ἀνθυπομοιράρχων. Καὶ αὐτὸ θεωρεῖται ὡς αὔξησις τῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους (χειροκροτήματα). Ἡ αὔξησις τῶν θέσεων τῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι οὐδεμίαν ἔχουν ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν ἄσκησιν τῆς ἀποστολῆς τοῦ ὀργάνου τῆς ἀσφαλείας τὴν ἄμεσον, ἡ αὔξησις αὐτὴ σημαίνει διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως εἰς τὴν Χωροφυλακὴν καὶ βελτίωσιν τῆς καταστάσεως ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας τῆς Σώρας. Ἐνῷ συμβαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Σημαίνει ἀπογοήτευσιν τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἴδουν ὅτι κλείνουν οἱ πόρτες, ὅτι δημιουργοῦνται νέοι φραγμοὶ εἰς τὴν προώθησιν καὶ τὴν πρόοδόν των καὶ ἐξ ἄλλου μειώνουν καταπληκτικὰ τὸν ἀριθμὸν ἐκείνων τῶν κατωτέρων ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἐπὶ τῶν ὁποίων κυρίως βασίζεται ἡ ἀσφάλεια τῆς Χώρας. (Χειροκροτήματα). Κύριοι, τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἡμαρτημένον. Δὲν λέγω ἁμαρτωλόν, διότι ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτὸς θὰ ἦτο βαρύς, ἀλλὰ ἡμαρτημένον. Πιθανὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ ἔχῃ συλλάβει τὴν σοβαρὰν αὐτὴν συνέπειαν ὅτι διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν παραμονὴν εἰς τὸ Σῶμα δεκαπεντάδος ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνωτέρων, θὰ δημιουργήσῃ μίαν στενότητα εἰς τοὺς κατωτέρους βαθμούς, εἰς ἐκείνους δηλαδὴ μὲ τοὺς ὁποίους εἶναι συνυφασμένη ἡ ἀσφάλεια τῆς ὑπαίθρου. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὴν γνώμην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, πρέπει νὰ ἀπορριφθῇ. Δυστυχῶς δὲν ἔχω καμμίαν ἐλπίδα νὰ ἴδω τὰ κυβερνητικὰ κόμματα διατεθειμένα νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν συνήθη ἔκκλησιν τὴν ὁποίαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ποιοῦνται οἱ διάφοροι ἀγορηταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅταν ζητοῦν νὰ μὴ συμμορφωθοῦν, ἐν ὀνόματι τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος ἢ καὶ τῆς ἠθικῆς τάξεως, διότι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ἡ ἠθικὴ τάξις τοῦ Σώματος παραβλάπτεται, νὰ μὴ συμμορφωθοῦν εἰς τὴν ἀξίωσιν ἑνὸς Ὑπουργοῦ. Καὶ τὴν ἐλπίδα αὐτήν, τὴν ὁποίαν, οὕτως ἢ ἄλλως, δὲν τρέφω, διότι ἔχω ἀρκετὴν πεῖραν τῆς ματαιότητος ἡ ὁποία συνδέεται μὲ τὰς ἐκκλήσεις αὐτάς, τὴν ἐλπίδα αὐτὴν μοῦ τὴν ἐμείωσε καταπληκτικά, τὴν ἐξεμηδένισε σχεδόν, ὁ ἀγαπητὸς ἐξ Ἀρκαδίας συνάδελφος κ. Μπακόπουλος, ὁ ὁποῖος ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ χαρακτηρίσῃ ὡς ἄτοπον τὴν διαφυγὴν βουλευτοῦ κυβερνητικοῦ κόμματος, διαγωγὴν ἡ ὁποία δὲν συνίσταται εἰς τὴν πρότασιν ὅπως ἀπορριφθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλ’ εἰς τὴν διάθεσιν νὰ προκαλέσῃ ὡρισμένας τροπολογίας. Δὲν ἠκούσθη ποτὲ εἰς τὴν ζωὴν τῶν προηγουμένων Βουλῶν μία τοιαύτη ἀξίωσις. Οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταὶ ἐπενέβαινον πολλάκις εἰς τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἔφερεν ἐνώπιον τῶν ἐπιτροπῶν καὶ τῆς Βουλῆς. Ἐζήτουν τροπολογίας, συνεζήτουν τροπολογίας. Ποτὲ δὲν ἐχαρακτηρίσθη βουλευτὴς τοῦ κυβερνητικοῦ κόμματος ὡς ὑπονομεύων τὴν ἑνότητα καὶ πειθαρχίαν τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως, διότι, εἰς ἓν νομοσχέδιον, μὲ τὸ περιεχόμενον τοῦ ὁποίου ἡ ἐπαγγελματική του δρᾶσις ὑπῆρξεν συνυφασμένη ἐτόλμησε νὰ διατυπώσῃ ὡρισμένας παρατηρήσεις. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι αὐτὴ ἡ θεωρία εἶναι καινοφανής. Ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς φίλος κ. Μπακόπουλος, ὅταν τὴν θεωρίαν αὐτοῦ, τὴν ὑπεδέχθησαν ὡρισμένοι βουλευταὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ μὲ κἄποιαν ἔντονον καὶ ἠχηρὰν ἀπορίαν, ἐξετόξευσε κατὰ τοῦ Ἑλλην. Συναγερμοῦ τὴν κατηγορίαν, ὅτι διέπεται ὑπὸ ὑπερβολικῆς πειθαρχίας. Κύριοι βουλευταί, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, νὰ σταθῶ μόνον ἐπ’ ὀλίγον. Τὰ κόμματα καὶ χθὲς τὸ ἐτόνισα, πρέπει νὰ ἔχουν κἄποιαν πειθαρχίαν, διότι εἶναι ὀργανισμοὶ χρήσιμοι. Δὲν εἶναι μόνον ἕκαστος ἐξ ἡμῶν, ὡς ἄτομον, ὡς βουλευτής, φορεὺς ὡρισμένων ὑποχρεώσεων. Ἀλλὰ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ Σύνταγμα θεωρεῖ ἕκαστον ἐξ ἡμῶν ὡς ἐκπροσωποῦντα τὸ Ἔθνος κατὰ τρόπον ἀνεξάρτητον καὶ αὐτοτελῆ, ἐν τούτοις, περιελήφθη μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ μία πραγματικότης, τὴν ὁποίαν δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀγνοήσωμεν καὶ ἡ ὁποία ἐνετάθη ἀπὸ τοῦ 1900 καὶ ἐν Ἑλλάδι ἰδίᾳ ἀπὸ τοῦ 1910 τὰ κόμματα ἔγιναν δεσμοί, οἱ ὁποῖοι δεσμεύουν περισσότερον τοὺς βουλευτὰς ἀπὸ ὅτι τοὺς ἐδέσμευον πρὸ τοῦ 1910, καὶ εἰς τὰς ἄλλας χώρας τοῦ κόσμου, πρὸ τοῦ 1900. Ἡ δέσμευσις αὕτη κατ’ ἀρχήν, ἐφ’ ὅσον ἡ συνείδησις τοῦ βουλευτοῦ εἶναι προσανατολισμένη εἰς τὰς γενικὰς γραμμὰς τοῦ κόμματος, ἡ πειθαρχία αὐτὴ προκειμένου περὶ τῶν γενικῶν ἰδεολογικῶν ἀρχῶν εἶναι δικαιολογημένη. Ἀλλὰ κ. βουλευταί, ὅταν πρόκειται περὶ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ 5 ἢ 10 ἢ 15 ἀξιωματικοὺς τῆς χωροφυλακῆς, καὶ ὅταν ἐμφανιζώμεθα καὶ λέγωμεν ὅτι ἐπὶ ἑνὸς τοιούτου νομοσχεδίου θὰ κλονισθῇ ἡ πειθαρχία τοῦ κόμματος, αὐτὸ εἶναι πράγματι πρωτάκουστον. Δὲν ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, κάτι τὸ συνδεόμενον μὲ τὰς βασικὰς ἀρχὰς τῶν κομμάτων τῆς ΕΠΕΚ καὶ τῶν Φιλελευθέρων. Δὲν ἀφορᾷ οὐδεμίαν ἐκ τῶν βασικῶν ἀρχῶν, μὲ τὰς ὁποίας εἶναι συνυφασμένη ἡ ἰδεολογικὴ ὑπόστασις τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀφορᾷ μίαν λεπτομέρειαν ἀπὸ ἀπόψεως ἰδεολογικῆς, λεπτομέρειαν οὐσιώδους σημασίας, ἀπὸ ἀπόψεως ζωῆς τοῦ Σώματος, λεπτομέρειαν ὅμως τοῦ βίου μιᾶς Κυβερνήσεως. Οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ φαντασθῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ ἑνὸς τοιούτου θέματος θὰ ἰσχυρίζετο ὅτι ἦτο ζήτημα πολιτικόν. Ἐὰν π.χ. ὡρισμένοι βουλευταὶ τῶν κυβερνητικῶν κομμάτων ἐζήτουν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ διευκρινίσῃ τὰς προθέσεις του καὶ νὰ εἴπῃ πόσους συνταγματάρχας θέλει καὶ πόσους ταξιάρχους καὶ ποίους ἀξιωματικοὺς προορίζει διὰ τὰς θέσεις αὐτάς, αὐτὸ δὲν θὰ ἀπετέλει ἀντιπολίτευσιν τοιαύτης μορφῆς, ὥστε νὰ θεωρηθῇ ἀρθεῖσα ἡ πειθαρχία, τὴν ὁποίαν εἶναι ὑποχρεωμένοι δῆθεν οἱ βουλευταὶ νὰ ἔχουν ἀπέναντι τῆς ἡγεσίας των.

§102Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἐτέθη τοιοῦτον ζήτημα.

§103Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ σᾶς ὄχι, κ. Ὑπουργέ. Ὁ κ. Μπακόπουλος τὸ ἔθεσεν.

§104Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀρκετὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς πλειοψηφίας δὲν ἀπεδέχθημεν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μπακοπούλου. Δὲν ἦτο τόσον ἐπιτακτικὴ ἡ ἐπιβολή της.

§105Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως ἐγώ, κ. Μόδη, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀντικρούσω τὴν θεωρίαν τοῦ κ. Μπακοπούλου, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἐθεώρουν καὶ ὀρθὸν καὶ ἀναγκαῖον ἀπόψε νὰ ἀντικρούσω, διὰ νὰ μὴ κουράσω τὴν Βουλήν, ἐὰν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Μπακόπουλον δὲν συνεδιάζετο ἀμέσως μὲ μίαν μομφήν, ἡ ὁποία ἐξετοξεύθη ἐναντίον τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, καὶ αὐτὴν τὴν μομφὴν ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, δὲν τὴν δέχομαι. Περιμένετε νὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τότε νὰ μᾶς κρίνετε ἐὰν ἔχωμεν μικροτέραν ἢ μεγαλυτέραν πειθαρχίαν. Μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔχετε τὴν δυνατότητα αὐτήν. (Γέλωτες ἐκ τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν). Εἶδον ὅτι σᾶς ἐπείραξε πολὺ αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπον. Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι, ὅταν θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, τότε νὰ τὸν κρίνετε καί θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν εἴτε τὸ θέλετε, εἴτε δὲν τὸ θέλετε.

§106ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δυναμικῶς, κ. Πρόεδρε;

§107Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ποτέ! Ἐὰν σεῖς ἔχετε συνηθίσει εἰς τοιαύτας πράξεις, ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς θὰ παραμείνῃ ἀκολουθῶν τὴν ἀκεραίαν δημοκρατικὴν γραμμήν. Τοιοῦτοι ὑπαινιγμοί, ἀποτελοῦν ὕβριν ἐναντίον ἑνὸς κοινοβουλευτικοῦ κόμματος καὶ δὴ τοῦ μεγαλυτέρου τῆς Βουλῆς. Κύριοι, ἐπειράχθητε ἀπὸ μίαν ἄνετον παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμον καὶ ἀπὸ μίαν χιουμουριστικὴν διατύπωσιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβην. Αὐτὸ ἀπέδειξε τὴν ἄνεσιν, ἡ ὁποία διέπει ἡμᾶς εἰς τὴν ἀγωνίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν σεῖς, ἂς εἴπωμεν, κατέχεσθε. Λοιπόν, ἀξιότιμοι καὶ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, θὰ ἔχετε τὴν δυνατότητα καὶ τὸ δικαίωμα νὰ κρίνετε κατὰ πόσον ἡ πειθαρχία εἰς τοὺς κόλπους τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ εἶναι μεγαλυτέρα ἢ μικροτέρα, ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς θὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν. Διότι συνήθως, ὅπως εἶναι φυσικόν, ὅταν τὰ κόμματα εὑρίσκωνται εἰς τὴν ἐξουσίαν, τότε προβαίνουν καθημερινῶς εἰς πράξεις καὶ δὴ πράξεις εἴτε νομοθετικάς, εἴτε διοικητικάς, πράξεις ἁπτὰς καὶ τότε ἀκριβῶς κρίνεται καὶ δοκιμάζεται ἡ ἔντασις καὶ ἡ ἔκτασις τῆς πειθαρχίας. Καὶ τότε θὰ ἀποκαλυφθῇ, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ ὅτι ἡ πειθαρχία θὰ εἶναι μεγίστη, ἀλλὰ θὰ εἶναι πειθαρχία βασιζομένη ἐπὶ τῆς πραγματικῆς συγκαταθέσεως ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐξέλεξαν τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν ὡς κόμμα των.

§108Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Μᾶς ὑποτιμᾶτε κ. Πρόεδρε. Τὸ νομοσχέδιον τὸ υἱοθετοῦμεν καὶ δι’ αὐτὸ τὸ ψηφίζομεν καὶ δὲν τὸ ψηφίζομεν διότι εἴμεθα ὑποτεταγμένοι καὶ ἄθελα εἰς τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως. (Θόρυβος κωδωνοκρουσίαι). Κύριε Πρόεδρε, μὴ κάμετε κατάχρησιν τῶν δικαιωμάτων σας. Νὰ κάμετε χρῆσιν τῶν δικαιωμάτων σας. Δὲν εἴμεθα ὑποτεταγμένοι, υἱοθετοῦμεν τὸ νομοσχέδιον.

§109Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ μὴ διακόπτετε. Ὅτι εἶχε νὰ εἴπῃ ὁ κ. Δενδρινὸς τὸ εἶπε. Μὴ διακόπτετε διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ τέρμα. Ἐπεξετάθην πέραν τοῦ δέοντος καὶ ζητῶ συγγνώμην ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἀλλὰ καὶ αὐτὸ δὲν ἐγένετο τυχαίως. Ἐγένετο λόγῳ τῶν διακοπῶν. Θὰ εἶχε κλείσει ἡ παρένθεσίς μου ἐντὸς ἐλαχίστων δευτερολέπτων, ἐὰν δὲν ἐδεχόμην τόσα πυρὰ διακοπῶν ἀπὸ τόσους συναδέλφους. Κύριοι καταλήγω. Τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει ἁπλῶς ὡρισμένα τρωτά. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ ἄτοπον. Τοιαύτη ἐξουσιοδότησις εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τοὐλάχιστον ἀπὸ ἡμᾶς, τὸν «Ἑλληνικὸν Συναγερμόν», δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ. Καὶ πιστεύω ὅτι θὰ ὑπῆρχε δυνατότης—καὶ αὐτὸ εἶναι μία ἐκδήλωσις διαθέσεως συνεργασίας καὶ ἐπὶ τοιούτων θεμάτων—θὰ ὑπῆρχε δυνατότης ὁ κ. Ὑπουργός, ἐγκαταλείπων τὴν στάσιν τὴν ὁποίαν συνήθως τηρεῖ, τῆς κάποιας ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω κρυψινοίας, νὰ μᾶς πείσῃ νὰ ψηφίσωμεν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐμμένει εἰς τὴν ἀπόλυτον, ἐν λευκῷ ἐξουσιοδότησιν. Τοιαύτην ἐν λευκῷ ἐξουσιοδότησιν νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε οὔτε σεῖς ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι τῶν κυβερνητικῶν κομμάτων, ἐξετάζοντες τὸ ζήτημα κατὰ τρόπον ἀνώτερον τῆς στενῆς κομματικῆς πειθαρχίας, δὲν θὰ ἔπρεπε τοιαύτην ἐξουσιοδότησιν οὔτε σεῖς νὰ δεχθῆτε. (Χειροκροτήματα).

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§111Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, διὰ νὰ κριθῇ ἡ στάσις καὶ τῶν βουλευτῶν καὶ τῆς Βουλῆς ἐπὶ οἱουδήποτε νομοσχεδίου, πρέπει πρὸ παντὸς νὰ τεθῇ ὡς βάσις κρίσεως αὐτὸ τοῦτο τὸ νομοσχέδιον. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν εὑρέθημεν πρὸ ἑνὸς νομοσχεδίου τοῦ ὁποίου ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἀναγράφει ὅτι, ἡ σύνθεσις τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς ὅπως ἔχει σήμερον βάσει τῶν κειμένων νόμων, ἀπεδείχθη ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε ἐφαρμογῆς της ἐν τῇ πράξει, ἀσύμφορος διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἀναφυεισῶν τελευταίως ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν καὶ προσθέτει ὅτι: «Ἕνεκα τούτου.... (ἀναγινώσκει).........». Αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον καὶ αὐτὴν τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν εἶχα καὶ ἐγὼ ὑπ’ ὄψει μου. Εὐλόγως ὅθεν κατὰ τὴν ἀτομικήν μου γνώμην, ἔκρινα ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ζητεῖ νὰ τῆς δοθῇ ἡ εὐχέρεια, νὰ τῆς δοθῇ ἡ δυνατότης νὰ ἀσκήσῃ τὴν πολιτικὴν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν θεωρεῖ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἐξυπηρετικήν, τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Καὶ εἶχα καὶ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας εἶναι καὶ πάντοτε, ἀλλὰ καὶ εἰδικώτερον σήμερον καὶ ἀκόμη εἰδικώτερον ἐὰν θέλετε καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποστολὴν τῆς χωροφυλακῆς, ἕνα ἀπὸ τὰ πρωταρχικώτερα καὶ βασικώτερα ζητήματα πάσης κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Μὲ τὴν σκέψιν αὐτὴν εἶπον ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις μᾶς ζητεῖ ἐλευθερίαν νὰ ρυθμίσῃ τὴν πολιτικήν της, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, κατ’ οἰκείαν της κρίσιν, ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, ὀφείλομεν νὰ τὴν δώσωμεν. Δὲν ἔθεσα ἐγὼ πολιτικὸν ζήτημα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, διότι ἁπλούστατα δὲν ἔχω τοιοῦτον δικαίωμα καὶ δὲν πιστεύω κανεὶς ἐκ τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων νὰ μὲ νομίζῃ τόσον ἀδαῆ, ὥστε νὰ πιστεύῃ ὅτι ἐγὼ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ θέτω ζήτημα πολιτικόν, ζήτημα κυβερνητικῆς ἐμπιστοσύνης καὶ μάλιστα εἰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς, εἰς τὰς ὁποίας οὐδέποτε τίθεται ζήτημα ἐμπιστοσύνης. Εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον καθορίζει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως συνέστησα νὰ πειθαρχήσουν οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταὶ καὶ πρῶτος ἐγὼ ἔδωσα τὸ παράδειγμα. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐδίδετο μία μάχη σκληρά, μὲ ἐμφανῆ τὸν χαρακτηρισμὸν ὅτι τὸ διέπον πνεῦμα, ἦτο πνεῦμα ἀντιπολιτεύσεως ἐντεῦθεν, ὑποστηρίξεως τοῦ νομοσχεδίου ἐκεῖθεν. Πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως, εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἔκαμα ἔκκλησιν εἰς τοὺς κυβερνητικοὺς βουλευτάς, ὅτι ὀφείλουν νὰ πειθαρχήσουν εἰς τὴν κυβερνητικὴν ἀντίληψιν τὴν ἐκδηλουμένην ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ ψηφίσουν ὑπὲρ αὐτοῦ. Νομίζω ὅτι δὲν ἔθιξα οὐδένα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Πρῶτος ἐγὼ ἔδωκα τὸ παράδειγμα. Κατηγορήθην ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰσάγω καινὰ δαιμόνια εἰς τὸ Κοινοβούλιον, ὑποστηρίζων ὅτι οἱ βουλευταὶ δὲν ἔχουν ποτὲ τὸ δικαίωμα νὰ διαφωνοῦν πρὸς οἱονδήποτε κυβερνητικὸν νομοσχέδιον. Ἠδικήθην ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦτο. Διότι εἶναι γνωστὸν ὄχι μόνον εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ μακρῶν ἐτῶν ἔχουν τὴν τιμὴν νὰ παρακάθηνται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ καὶ εἰς πάντα πολίτην, εἰς πάντα ἀναγνώστην ἐφημερίδων ὅτι ἡ Κυβέρνησις, πᾶσαι αἱ Κυβερνήσεις, δὲν θέτουν ζητήματα ἐμπιστοσύνης καὶ ἀπολύτου πειθαρχίας τῶν βουλευτῶν των, εἰς ὅλα τὰ νομοθετήματα καὶ συνεπῶς δὲν θὲ εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ὑποστηρίξω ἢ θὰ ἀποδεχθῶ θεωρίαν ἀπολύτου πειθαρχίας. Ὑποστηρίζω ὅμως καὶ πάλιν ὅτι εἰς ζητήματα βασικά, οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταὶ ὀφείλουν πειθαρχίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ὁποίαν διὰ τῆς ψήφου των κρατοῦν εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἐτονίσαμεν εἰς τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι δὲν εἶχον δίκαιον, ἐὰν θέλετε δὲν εἶχον καὶ τὸ δικαίωμα νὰ μέμφωνται ἡμᾶς, ὅταν ζητοῦμεν ἀπὸ τοὺς Κυβερνητικοὺς συναδέλφους μας πειθαρχίαν εἰς τὰς Κυβερνητικὰς ἐνεργείας. Τὸ ἔπραξα κατὰ συνείδησιν. Δὲν μοῦ διέφυγεν ἡ λέξις. Ἄλλως τε καθημερινῶς ἐπὶ σειρὰν ἑβδομάδων ἤδη πληροφορούμεθα, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ψήφισιν τοῦ Συντάγματος, θέτει ὡς ἀπαράβατον ἀρχὴν τοῦ κόμματος, ὅτι δὲν ἀναγνωρίζει εἰς τὴν παροῦσαν Βουλὴν δικαίωμα ἀσκήσεως συντακτικῆς ἐξουσίας.

§112Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναθεωρητικῆς.

§113Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα τοῦ Συντάγματος, θὰ ἴδωμεν ποία θὰ εἶναι ἡ ἔκτασις τοῦ δικαιώματος τῆς Βουλῆς νὰ ἐπιληφθῇ καὶ τοῦ Συντακτικοῦ ζητήματος. Εἶναι ὅμως, κύριοι βουλευταί, πολιτικὴ ἀρχὴ παραδεδεγμένη, ὄχι μόνον εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον, ἀλλὰ εἰς ὅλας τὰς δημοκρατίας ὅλου τοῦ κόσμου καὶ εἰς τὴν Ἐπιστήμην ἀκόμη, ὄχι δὲ μόνον εἰς τὴν πολιτικήν, ὅτι εἰς τὰς Βουλάς, εἴτε τὰς ἀσκούσας Συντακτικὴν ἐξουσίαν, εἴτε καὶ εἰς τὰς κοινὰς Βουλάς, ἐπὶ συνταγματικῶν θεμάτων δὲν ὑφίσταται κομματικὴ πειθαρχία.

§114Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ἡ πραγματικότης εἶναι ὅτι δὲν ἀναγνωρίζεται, ἢ μᾶλλον δὲν θεωρεῖται ἡ πειθαρχία ὡς δυναμένη νὰ ἰσχύσῃ, κατὰ τὴν παράδοσιν τοῦ Κοινοβουλίου, προκειμένου περὶ τῶν διαφόρων θεμάτων τῶν οὐσιαστικῶν τοῦ Συντάγματος, ὄχι ὅμως περὶ τοῦ θεμελειώδους ζητήματος ἐὰν μία Βουλὴ εἶναι Συντακτική, ἢ Ἀναθεωρητική, ἢ Ἁπλὴ Βουλή. Ὅπως ἐνθυμεῖσθε, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ἐπέβαλε τὴν λύσιν ἐκείνην, ἀφεώρα δὲ ἡ λύσις ἐκείνη τὸν χαρακτῆρα καὶ ὄχι τὴν οὐσίαν τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Ἔδωσε λύσιν ὄχι κἂν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ μπαλκόνι τῆς Πλατείας τοῦ Συντάγματος, ἐπέβαλε καὶ εἰς τὸν λαὸν τὴν θέλησίν του, ἀκόμη δὲ περισσότερον εἰς τὰ στελέχη του. Ἑπομένως σᾶς διαψεύδει εἰς τὴν ἄποψιν αὐτὴν ἡ ἀρχή, τὴν ὁποίαν ἔκτοτε ἐθέσπισεν ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, εἰς ζητήματα συνδεόμενα μὲ τὸν χαρακτῆρα τῶν Βουλῶν, ἡ πειθαρχία τῶν κομμάτων πρέπει νὰ εἶναι ἀπόλυτος. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Δ. Γόντικας).

§115Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὅμως, ἐπὶ τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ὑπῆρχον βουλευταί, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀντίθετον γνώμην. Ἐν προκειμένῳ δὲν εἶναι ζήτημα ἀρχῆς, ὅταν θὰ ἔλθῃ θὰ τὸ συζητήσωμεν εὐθέως καὶ ἀντικειμενικῶς. Πρόκειται περὶ ὡρισμένων Συνταγματικῶν θεμάτων. Ἂς μὴ παρεκκλίνωμεν ἀπὸ τὸ θέμα. Σήμερον ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς διὰ τῶν ἐκπροσώπων του, θέτει ζήτημα αὐστηρᾶς πειθαρχίας ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό. Ὅταν δέ, ὁ Συναγερμὸς δίδῃ τὸ παράδειγμα αὐτό, αὐστηρᾶς πειθαρχίας εἰς τὰς κατευθυντηρίους γραμμὰς τοῦ κόμματος, μὲ ποῖον δικαίωμα κατηγορεῖ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦμεν ἐπίσης πειθαρχίαν τῶν ἰδικῶν μας κομμάτων εἰς τὰς κατευθύσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία μᾶς ἐκπροσωπεῖ εἰς ζητήματα, τὰ ὁποῖα θεωροῦμεν βασικά; Ἐάν, κύριοι βουλευταὶ τῆς συμπολιτεύσεως, ἐζήτησα ἀπὸ τοὺς κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν τὴν Κυβέρνησιν μείζονα πειθαρχίαν, μείζονα ἐὰν θέλετε συνεκτικότητα εἰς τὰς Κοινοβουλευτικάς μας ἐργασίας, τὸ ἔπραξα ὄχι μόνον ἀπὸ θεωρητικὰς διαπιστώσεις, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως πραγματικῶν σημερινῶν ἀναγκῶν, διότι βλέπω, ὅτι ὑπὸ τὴν ἀσπίδα, ἂς μεταχειρισθῶ τὴν λέξιν τοῦ κ. Κανελλοπούλου, ὑπὸ τὴν ἀσπίδα τῆς καλοκαγαθίας ἀσκεῖται, καὶ δὲν παραπονούμεθα δι’ αὐτό, ἀσκεῖται μία σκληρὰ Ἀντιπολίτευσις. Δικαίωμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἀποστολήν της καθ’ ὃν τρόπον νομίζει, ὅτι ἐξυπηρετεῖ καλλίτερον τὰ Ἐθνικὰ συμφέροντα, διότι παραδέχομαι, ὅτι καὶ ἡ σκληρότης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὁρμᾶται ἀπὸ τὴν σκέψιν ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξυπηρετεῖ τὰ Ἐθνικὰ συμφέροντα, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀποστολὴ ἡ ἰδική μας, ἡμῶν τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν Κυβερνητικὴν πτέρυγα, εἶναι ἐφ’ ὅσον πιστεύομεν, ὅτι τὸ σημερινὸν Κυβερνητικὸν σχῆμα ἐπιβάλλεται ἐπίσης διὰ τὸ καλὸν τοῦ τόπου, νὰ δείξωμεν καὶ ἡμεῖς ἀνάλογον συνεκτικότητα, ἀνάλογον πειθαρχίαν, διὰ νὰ ἀντικρύσωμεν σύσσωμοι, πειθαρχημένοι τὴν ἐπίσης σύσσωμον καὶ πειθαρχημένην Ἀντιπολίτευσιν, οὕτως ὥστε διὰ τῆς συνεκτικότητός μας, διὰ τῆς ἐπιμονῆς μας νὰ τὴν πείσωμεν, ὅτι καὶ ἡ ἰδική της σκληρότης πρέπει ν’ ἀπαλυνθῇ, διότι ἡ σκληρότης δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸν τόπον, ἀλλὰ τὸν βλάπτει. Μᾶς ἐπιρρίπτουν, κύριοι βουλευταί, ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον, ὅτι κακῶς ἐπράξαμεν καὶ κακῶς πράττομεν, ὅταν ζητοῦμεν τὴν συνοχὴν τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως, διότι πρόκειται περὶ τεσσάρων μόνον προσώπων. Ἡμεῖς κρίνομεν τὸ νομοθέτημα, κύριοι βουλευταί, ὅπως ἔχει διατυπωθεῖ. Μᾶς ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις ἐλευθερίαν κινήσεως διὰ νὰ ὀργανώσῃ τὴν Χωροφυλακήν, ἀπὸ ἀπόψεως συνθέσεως τῶν ἀνωτάτων καὶ κατωτάτων βαθμοφόρων, ὅπως νομίζει ὅτι θὰ ἐξυπηρετήσῃ καλλίτερον τὴν ἀσφάλειαν. Ἐγὼ ὡς κυβερνητικὸς βουλευτὴς πειθαρχῶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἔχω ἐμπιστοσύνην, ὅτι δὲν θὰ κάμῃ κακὴν χρῆσιν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ. Ἡ ἀντιπολίτευσις φοβεῖται ὅτι θὰ κάμῃ κακὴν χρῆσιν. Δικαίωμά της εἶναι, ἀλλὰ δικαίωμα καὶ ἡμῶν εἶναι νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζομεν. Ἐπομένως σεβαστέ μου κύριε Κανελλόπουλε, σεβαστέ, λόγῳ τῆς ἀξίας σας καὶ ὄχι τῆς ἡλικίας σας, ἡ ὁποία εἶναι μικροτέρα τῆς ἰδικῆς μου, δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἐπιμείνετε εἰς τὴν ἀδικοῦσαν με παρατήρησιν, ὅτι εἰσάγω καινὰ δαιμόνια, διότι νομίζω ὅτι εὑρίσκομαι ἐντὸς τῆς ὀρθῆς κοινοβουλευτικῆς τάξεως. (Χειροκροτήματα).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας ἔχει τὸν λόγον.

§117Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἐζήτουν τὸν λόγον ἐὰν δὲν ἐνόμιζον ὅτι τὸ νομοσχέδιον πάσχει καὶ ἐξ ἑνὸς ἄλλου οὐσιώδους ἐλαττώματος, ἑνὸς ἐλαττώματος τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο ἴσως σκόπιμον νὰ προσέξωμεν. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι, εἶναι ἀντισυνταγματικόν. Ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία κύριοι βουλευταί, ἀσκεῖται ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ ἀπὸ τὸν Βασιλέα. Δὲν ἔχει δικαίωμα ἡ κανονικὴ νομοθετικὴ ἐξουσία νὰ μεταβιβάζῃ τὴν ἐξουσίαν αὐτῆς εἰς ἄλλα ὄργανα. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θεσπίζεται ἕνας τόσον γενικὸς ἀφῃρημένος κανών, ὥστε ἐπιτρέπεται κατ’ οὐσίαν εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἐκδόσῃ ἐφ’ ἅπαξ τὰ Διατάγματα νὰ νομοθετήσῃ. Αἱ ἐντὸς τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας εἶναι πολλαί. Ἡ νομολογία εἶναι παγία. Ἐὰν δὲ μέχρι τοῦδε συνέβη νὰ συγχωρήσῃ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας τοιούτου εἴδους ἀταξίας, τὸ ἔπραξε διότι ἐδικαιολογοῦντο λόγῳ τῶν ἐκτάκτων περιστάσεων. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὰ κατ’ ἐκτέλεσιν τοῦ παρόντος νόμου ἐκδοθησόμενα Διατάγματα θὰ θεωρηθοῦν ἀντισυνταγματικά.

§118ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι Διατάγματα.

§119Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Εἶναι πράξεις τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας, ἀκόμη χειρότερον, θὰ θεωρηθοῦν ἀντισυνταγματικά. Εἶναι ἀληθές, ὅτι παρατηρεῖται κάποια γενικωτέρα τάσις. Μία τάσις, ἡ ὁποία εἶναι πολὺ ἀδικαιολόγητος ὑπὸ τὴν νέαν μορφήν, τὴν ὁποίαν λαμβάνουν τὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ μία οἱαδήποτε Κυβέρνησις, μία τάσις μεταβιβάσεως ὡρισμένων δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα μέχρι τοῦδε ἤσκει ἀποκλειστικῶς ἡ ὑπὸ τὴν αὐστηρὰν ἔννοιαν νομοθετικὴ ἐξουσία, πρὸς ἄλλην ἐξουσίαν. Ἀλλὰ τὸ θέμα ἀφορᾷ πλέον τὴν συνταγματικὴν τάξιν καὶ θὰ ἔπρεπε ἐπὶ τοιούτου ἐπιπέδου νὰ συζητηθῇ. Νομίζω, ὅτι μὲ τὸ σημερινὸν ὑφιστάμενον Συνταγματικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπει νόμους πλαίσια, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπει τοιούτου εἴδους ἐξουσιοδότησιν, νόμοι, περιεχομένου τοιούτου εἶναι ἀντισυνταγματικοί. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὔριον τὸ πρωΐ νὰ βγῇ ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος νὰ λέγῃ, ὅτι ἐξουσιοδοτεῖται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ λάβῃ πᾶν διὰ τὴν Γεωργίαν μέτρον ἢ ἐξουσιοδοτεῖται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ συντάξῃ διὰ Β. Δ. μόνος του τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Ὑπουργείου, ὅπως αὐτὸς θέλει, εἴτε μόνος, εἴτε συμπράττων μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπετράπησαν, λέγω τὰ τελευταῖα ἔτη τοιούτου εἴδους ἐξαιρέσεις καὶ ἐγένοντο ἀνεκταὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Διότι πράγματι αἱ περιστάσεις ἦσαν ἔκτακτοι. Καὶ ὅταν ἀντιμετωπίζαμεν πολεμικὰ γεγονότα ἦτο ὑποχρεωμένη καὶ ἡ Βουλὴ καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον κατ’ ἀνάγκην ἠνέχθη τὴν κατάστασιν, νὰ δεχθῇ ὡς νομίμους, νὰ δεχθῇ ὡς συνταγματικὰς πράξεις τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, αἱ ὁποῖαι κατ’ οὐσίαν ἦσαν πάντως νομοθετικαί. Διότι ἐδῶ πρόκειται περὶ νομοθετήματος, διὰ τοῦ ὁποίου θεσπίζονται νομοθετικοὶ κανόνες τοῦ οὐσιαστικοῦ δικαίου, κανόνες, γενικώτερον τοῦ οὐσιαστικοῦ δικαίου. Τὶ λέγει τὸ νομοσχέδιον; Λέγει, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, δι’ ἐφ’ ἅπαξ ἀποφάσεων, κοινῶν μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, πρόκειται νὰ κανονίσῃ τὴν κατάταξιν κατὰ βαθμὸν τῆς ὀργανικῆς δυνάμεως τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς. Ἐρωτῶ: ἐὰν δεχθῇ ἡ Βουλὴ καὶ θεσπίσῃ αὐτὴν τὴν ἀρχή, ποῦ θὰ σταματήσῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ἐξουσιοδότησις; Τότε, κύριοι, ἀρκεῖ νὰ συνερχώμεθα μίαν φορὰν τὸν χρόνον, νὰ βγάζωμεν 15–20 νόμους ὅσοι εἶναι τὰ Ὑπουργεῖα καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι ἐξουσιοδοτεῖται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ κάμῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του, ὅ,τι θέλει, νὰ ρυθμίζῃ τὰ θέματα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν γεωργίαν, ὁ ἄλλος τὰ θέματα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν Χωροφυλακὴν καὶ κατόπιν νὰ ἀπερχώμεθα. Καὶ τότε θὰ ἦτο ὀρθὴ ἡ θεωρία τοῦ ἐκλεκτοῦ συναδέλφου ἐξ Ἀρκαδίας, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ἐκεῖνοι, ποὺ ἐμπιστεύονται τὴν Κυβέρνησιν θὰ λέγουν, ὅτι πολὺ καλὰ θὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐκεῖνοι ποὺ δὲν τὴν πιστεύουν θὰ λέγουν, ὅτι δὲν θὰ πράξῃ καλῶς. Ψῆφος ἐμπιστοσύνης, συνάδελφε ἐξ Ἀρκαδίας, παρέχεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι ὡς ἀσκοῦσαν νομοθεσίαν, διότι ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀσκῇ νομοθεσίαν παρανομεῖ, ἀλλὰ ψῆφος ἐμπιστοσύνης παρέχεται ἀπὸ τὴν Βουλὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὰς πράξεις τὰς ἐκτελεστικὰς τῆς Κυβερνήσεως. Ὅταν ἡ Βουλὴ λέγει ὅτι ἔχω ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Α ἢ Β Κυβέρνησιν, λέγει τοῦτο, ὅτι ἔχει ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν ὅμιλον αὐτόν, ποὺ λέγεται Κυβέρνησις, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι τὸν ἐμπιστεύομαι νὰ διαχειρίζεται τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν. Δὲν λέγει ποτὲ ἡ Βουλή, ὅτι ἔχει ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι τὴν ἐμπιστεύομαι νὰ διαχειρισθῇ τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν, διότι τοιαύτην ἐξουσίαν δὲν ἔχει ἡ Κυβέρνησις.

§120Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει δικαίωμα καὶ ἡ Βουλὴ νὰ τὸ πράξῃ.

§121Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Βέβαια, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκχωρήσῃ ἡ Βουλὴ τὰ δικαιώματά της. Δι’ αὐτό, λέγω, ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικὸν τὸ νομοσχέδιον.

§122Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλο εἶναι τὸ θέμα, ποὺ εἶπον ἐγώ, ὅτι ὑπάρχουν πολλαὶ περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας αἱ Κυβερνήσεις, ὅταν ὑποβάλουν πρὸς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν ἓν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θεωροῦμεν κυρίως δικαστικόν, διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς των, θέτουν ζήτημα ἐμπιστοσύνης πρὸς τοὺς φίλους των καὶ ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον ἢ θὰ ψηφισθῇ ἢ ἡ Κυβέρνησις φεύγει.

§123Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Περὶ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσκήσῃ τὴν πολιτικήν της, ἐάν, προκειμένου περὶ 5–6 βασικῶν νομοσχεδίων, δὲν θέσῃ ζήτημα ἐμπιστοσύνης. Οὐδεὶς ἀρνεῖται τοιοῦτον δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ θὰ ἦτο ἀντικοινοβουλευτικὴ οἱαδήποτε ἄλλη ἐκδοχή. Τοῦτο λέγω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀξιώσῃ ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὅπως ἡ πρὸς αὐτὴν ἐμπιστοσύνη φθάσῃ μέχρι τοιούτου ὁρίου, τὸ ὁποῖον ὅριον θὰ ἦτο, ἄλλως τε, καὶ ἀντισυνταγματικόν, ὥστε νὰ τῆς μεταβιβάσουν οἱ κ. κ. βουλευταὶ τῆς συμπολιτεύσεως τὸ δικαίωμά τους νὰ νομοθετῇ αὕτη. Διότι αὐτὸ τὸ δικαίωμα, οἱ κ. κ. βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐκχωρήσουν. Εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ ἀσκήσουν.

§124Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπα ἐγὼ ἀντίθετα πράγματα;

§125Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν τὸ εἴπατε σεῖς, ἀλλὰ δὲν ἐσημειώσατε σεῖς, μόνον σεῖς, ὁ ὁποῖος εἶσθε διακεκριμένος καὶ ἔξοχος νομικός, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, τὸ περὶ οὗ πρόκειται, εἶναι νομοσχέδιον ἀντισυνταγματικόν. Καὶ θὰ θεωρηθῇ ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του ὡς ἀντισυνταγματικὸν — εἶμαι βέβαιος — ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§126Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Γνώμη σας. Ἐγὼ δὲν ἔχω αὐτὴν τὴν γνώμην καὶ δι’ αὐτὸ δὲν τὴν εἶπον.

§127Ε. ΦΡΑΓΚΑΚΗΣ. Ὅταν ζητῇ ἡ Κυβέρνησις ἐκ μέρους τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας νὰ τῆς παράσχῃ τὴν ἐξουσιοδότησιν αὐτήν, νὰ διαρθρώσῃ τὴν διοίκησιν καθ’ ὃν τρόπον ἐκείνη νομίζει, ὅτι θὰ ἐπιτελέσῃ εὐχερέστερον τὸ ἔργον της, ποῖαι διατάξεις οὐσιαστικοῦ νόμου ἐν προκειμένῳ θίγονται;

§128Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν θίγεται οὐδεμία διάταξις οὐσιαστικοῦ νόμου. Θίγεται ὅμως τὸ Σύνταγμα.

§129Ε. ΦΡΑΓΚΑΚΗΣ. Σεῖς εἴπατε, ὅτι τότε μόνον εἶναι ἀντισυνταγματικὴ ἡ διάταξις, ὅταν εἶναι οὐσιαστικοῦ περιεχομένου.

§130Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον ἐγώ, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι μία πρᾶξις οἱαδήποτε τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, οἵα πρᾶξις θὰ εἶναι εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ παρόντος νόμου, ἐκδοθησομένη κοινῇ ἀποφάσει τῶν δύο Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐσωτερικῶν, εἶναι συνταγματικὴ τότε καὶ μόνον, ὅταν ἐκδίδεται εἰς ἐκτέλεσιν νόμου τινὸς καὶ δὲν περιέχῃ ἡ ἰδία κανόνας γενικοῦ οὐσιαστικοῦ δικαίου, διότι ἐὰν περιέχῃ ἡ ἰδία κανόνας γενικοῦ οὐσιαστικοῦ δικαίου, τότε, ἁπλούστατα, θὰ ἔπρεπεν οἱ κανόνες ἐκεῖνοι νὰ ἔχουν θεσπισθῇ εὐθέως καὶ οὐχὶ κατ’ ἐξουσιοδότησιν. Ἡ ἄποψις αὐτὴ δὲν εἶναι καθόλου καινοφανής. Εἶναι λίαν ὀρθόδοξος. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ἀσφαλῶς θὰ δεχθῇ καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Παρίσταται εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ὁ πρώην Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ σᾶς ἐξηγοῦμαι, ὅτι τὸν ἠρώτησα καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι ἔχω δίκαιον. Ὥστε δὲν νομίζω, ὅτι λέγω κάτι τι τὸ ἀπολύτως καινοφανές. Πιστεύω, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι, δι’ ὃν ἐξέθεσα λόγον, ἀντισυνταγματικός.

§131ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ νομίζετε!

§132Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Βεβαίως, τὸ νομίζω, Ἀπόδειξιν πειραματικὴν τοῦ πράγματος δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω. Ἡ ἀπόδειξις ἡ πειραματικὴ θὰ εἶναι ἡ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας διαδικασία. Θὰ ἤθελα νὰ τελειώσω, κύριοι συνάδελφοι, μὲ μίαν διαπίστωσιν ἄλλης τάξεως. Καὶ χθὲς καὶ σήμερον, νομίζω, ὅτι εἰσήχθησαν νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἦσαν εἴτε εὐθέως, ὅπως εἶναι τὸ παρόν, εἴτε κατ’ ἄλλας διατάξεις εὐθέως καὶ κατ’ ἄλλας πλαγίως, ἀντισυνταγματικά, ὅπως εἶναι τὸ χθεσινόν. Νομίζω, κύριοι, ὅτι τὸ φαινόμενον εἶναι ἰδιαζόντως θλιβερὸν καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς σκέψεις γενικωτέρας περὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος καὶ περὶ τῆς Δημοκρατίας, διὰ τὴν ὁποίαν Δημοκρατίαν δὲν ἀρκεῖ νὰ ὁμιλῶμεν εἰς τοὺς προεκλογικούς μας λόγους καὶ νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι εἴμεθα ἡμεῖς δημοκρατικώτεροι τῶν ἄλλων, ἀλλὰ τὴν Δημοκρατίαν αὐτήν, νομίζω, ὅτι πρέπει ὅλα τὰ κόμματα ἐν τῇ Βουλῇ νὰ καταστήσωμεν οὐσίαν καὶ προϋπόθεσιν. Κύριοι, διὰ νὰ καταστήσωμεν οὐσίαν τὴν Δημοκρατίαν πρέπει ἐπὶ τέλους κάποτε νὰ ἀρχίσωμεν νὰ σεβώμεθα τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Συντάγματος τῆς χώρας. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσιαστικὴ προϋπόθεσις καὶ ἐπ’ αὐτῆς τῆς προϋποθέσεως, ὀφείλομεν, νομίζω, νὰ ἐπιμείνωμεν. (Χειροκροτήματα).

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§134Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, κρίνομεν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον παρέχει ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ν’ ἀναμορφώσῃ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν στελεχῶν τῆς Χωροφυλακῆς, μὲ μίαν προσθήκην τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι αὐτὴν τὴν ἀναμόρφωσιν θὰ τὴν κάμῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μετὰ γνώμην Ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ἀπὸ τὰ ἐγκυρότερα ἡγετικὰ στελέχη τῆς Χωροφυλακῆς. Ἡ διάταξις αὐτή, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι καινοφανής. Κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὸ παρελθὸν ὁ νόμος ἐπέτρεψε, δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν τῶν πολεμικῶν Ὑπουργείων, ὄχι νὰ γίνῃ ἀναμόρφωσις μόνον τῶν ἀριθμῶν τῶν ἀξιωματικῶν τῶν Σωμάτων τῶν πολεμικῶν Ὑπουργείων καὶ τῆς ἀσφαλείας, ἀλλὰ νὰ προσδιορίζωνται καὶ αὐτοὶ οἱ ἀριθμοί. Ἐνθυμοῦμαι σαφῶς καὶ ἠμπορῶ νὰ διαβεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι νόμος ἐπέτρεψεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν νὰ καθορίσῃ δι’ ἀποφάσεώς του, χωρὶς κἂν νὰ ζητήσῃ τὴν συνυπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ καθορίσῃ τοὺς ὀργανικοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ. Συνεπῶς, τὸ ὅτι ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία παρέχει ἐξουσιοδότησιν εἰς ἕνα Ὑπουργὸν ἡγούμενον στρατιωτικοῦ Σώματος, ὄχι κἂν νὰ καθορίσῃ τοὺς ὀργανικοὺς ἀριθμούς, ἀλλὰ νὰ ἀναμορφώσῃ τοὺς ἤδη ὑπάρχοντας ὀργανικοὺς ἀριθμούς, δὲν εἶναι καινοφανές. Ἠμπορῶ δὲ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι, ὅταν ὁ νόμος παρεχώρησεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν νὰ συντάξῃ μόνος, ἄνευ οὐδενὸς τὴν συνεργασίαν, τοὺς ἀριθμούς, εἶχον τὴν τιμήν, ὡς ὑπηρεσιακὸν ὄργανον, νὰ συνεργασθῶ εἰς τὴν σύνταξιν αὐτοῦ τοῦ πίνακος. Καὶ δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἦτο ὁ τελειότερος καὶ ὁ σταθερώτερος πίναξ ἀριθμῶν, ὁ ὁποῖος συνετάχθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν, διὰ τὸν ὁποῖον οἱ συντάκται του οὐδέποτε μετενοήσαμεν καὶ ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἴμεθα ὑπερήφανοι. Συνεπῶς, τὸ θέμα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, δὲν εἶναι καινοφανές. Ἐπαναλαμβάνει μίαν ἱστορίαν. Ἡ Κυβέρνησις ἔκρινεν, ὅτι πρέπει νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν δι’ ἄλλην μίαν φοράν, ὅπως ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ἀναμορφώσῃ διὰ λόγους ὑπηρεσιακούς, τοὺς ἀριθμοὺς τῶν στελεχῶν τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς. Συνεπῶς, δὲν κάμνομεν κάτι τι τὸ νέον, δὲν ἐκφεύγομεν ἀπὸ τὰ παραδεδεγμένα, ἐπαναλαμβάνομεν κάτι, τὸ ὁποῖον ἐπιτυχῶς ἐφηρμόσθη εἰς τὸ παρελθόν. Θέλετε νὰ σᾶς εἴπω καὶ κάτι ἄλλο; Ἡ ψυχολογία τῶν στελεχῶν τῶν πολεμικῶν Ὑπουργείων καὶ τῶν Σωμάτων τῆς ἀσφαλείας, εἶναι αὐτή: Νὰ καθορίζωνται οἱ ἀριθμοί των ἀπὸ τοὺς φυσικούς των ἡγέτας, διότι αὐτοὶ γνωρίζουν τὰς ἀνάγκας, αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰ στελέχη καὶ ὁσάκις οἱ φυσικοὶ ἡγέται τῶν στελεχῶν καθορίζουν τοὺς ἀριθμούς, τότε οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ καλύτεροι. Ὅταν οἱ ἀριθμοὶ ἔρχωνται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἀναμορφώνονται ὑπὸ ἄλλων, τότε ἀνατρέπεται ἡ τάξις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ τηρῆται εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τῆς ἐπετηρίδος. Νομίζω, ὅτι τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα πολὺ εὐστόχως περιέλαβεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν, ἡ ὁποία θὰ ἀναμορφώσῃ αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς, πρόσωπα τῆς ἠθικῆς ἀξίας τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Διευθύνσεως τῆς Χωροφυλακῆς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν ἄλλων μελῶν, δὲν θὰ θελήσουν ποτὲ νὰ ἀναταράξουν τὸ σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, ἀλλὰ θὰ θελήσουν αὐτοὶ οἱ ἡγέται τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι ἐβγῆκαν μέσα ἀπὸ τὸ σῶμα, ποὺ ἐξεκίνησαν συνήθως ἀπὸ ἁπλοῖ χωροφύλακες καὶ κατέληξαν εἰς στρατηγούς, αὐτοὶ θὰ θελήσουν νὰ ἀναμορφώσουν τοὺς ἀριθμούς, κατὰ τρόπον ποὺ θὰ ἠμπορέσῃ τὸ σῶμα αὐτό, τὸ τόσον ἔνδοξον, τὸ τόσας ὑπηρεσίας προσενεγκὸν εἰς τὴν πατρίδα, νὰ λάβῃ τὴν φυσικήν του θέσιν καὶ τὴν φυσικήν του ἐξέλιξιν, ἐκείνην τὴν ὁποίαν ποθεῖ κάθε ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται μόνον διὰ τὰς ἠθικὰς καὶ ὄχι διὰ τὰς ὑλικὰς ἀμοιβάς.

§135ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ γνώμη τῆς Ἐπιτροπῆς.

§136Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν θὰ θελήσῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἀποστῇ ἀπὸ τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω εἶναι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἔρχεται διὰ πρώτην φοράν, δὲν εἶναι πρωτοφανές. Ἐπαναλαμβάνει πολλὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν καὶ εἰς ἀνωμάλους καὶ εἰς ἠρέμους περιόδους. Καὶ πρὸ τοῦ πολέμου καὶ κατὰ τὸν πόλεμον καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, πολλάκις οἱ Ὑπουργοὶ τῶν πολεμικῶν Ὑπουργείων καθώρισαν δι’ ἀποφάσεώς των τοὺς ἀριθμούς. Ἤδη δὲ ἡμεῖς παρέχομεν τὸ ἐλάχιστον εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Τοῦ λέγομεν: Ἔχετε τοὺς ἀριθμούς; Ἀναμορφώσετέ τους οὕτω πως, ὥστε νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ εὐρυθμία καὶ ἡ ἐξέλιξις εἰς τὸ Σῶμα. Δὲν τοῦ δίδομεν τὸ δικαίωμα νὰ αὐξήσῃ τοὺς ἀριθμούς, ὅπως ἄλλοι εἰς τὸ παρελθὸν ἔδωσαν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς τῶν πολεμικῶν Ὑπουργείων καὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας νὰ αὐξήσουν τοὺς ἀριθμούς. Ἡ ἐντολή, τὴν ὁποίαν λαμβάνει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι πολὺ περιωρισμένη, ἐν σχέσει μὲ παρελθούσας ἐξουσιοδοτήσεις. Νομίζω λοιπὸν ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι καινοφανές, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἀντισυνταγματικὸν ὅπως ἐλέχθη. Δὲν θεσπίζει ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ ὁποία θὰ ἐκδοθῇ βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ, βάσει τοῦ νόμου ὁ ὁποῖος θὰ γίνῃ κανόνας δικαίου, τοὐναντίον, βάσει θεσπισμένων ἀριθμῶν θὰ γίνῃ μία ἀναμόρφωσις, τὴν ὁποίαν κατόπιν προειδοποιήσεως τὴν κάμνει ὁ Ὑπουργὸς καὶ κατόπιν ἐντολῆς μας. Εἰς τὸ παρελθὸν δὲ ἐθεσπίζοντο οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ ἀπὸ διατάγματα, τὰ ὁποῖα, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἐξεδίδοντο ὑπὸ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας καὶ πολλὰς φορὰς δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν. Τὸ σύνηθες εἶναι διὰ διατάγματος καὶ αἱ ἐξαιρέσεις εἶναι δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν καὶ διὰ νόμου. Συνεπῶς, σήμερον, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἔρχεται νὰ κάμῃ τι τὸ αὐθαίρετον ἢ τὸ καινοφανές. Ἔρχεται νὰ ἐπαναλάβῃ μίαν διάταξιν ἡ ὁποία ἐφηρμόσθη εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἀπέδωκε καλὰ ἀποτελέσματα. Ἐν πλήρῃ συνειδήσει ὅτι προσφέρομεν θετικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφαλακῆς, τὸ τόσα παθὸν καὶ τὸ τόσον ἀγωνισθέν, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν τὴν ψῆφον μας εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τοὺς φυσικοὺς Ἀρχηγοὺς τοῦ Σώματος καὶ τὸν ἡγέτην των Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἀναμορφώσῃ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἀξιωματικῶν, ἐκεῖ ὅπου αἱ σημεριναὶ ἀνάγκαι τοῦ Σώματος, ἐπιβάλλουν τοῦτο. (Χειροκροτήματα).

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κουτσιμπὸς ἔχει τὸν λόγον.

§138Δ. ΚΟΥΤΣΙΜΠΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι, ὅταν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον γίνῃ νόμος, δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἐφαρμοσθῇ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἄλλους βαθμοὺς θὰ αὐξήσῃ καὶ ἄλλους θὰ μειώσῃ, ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ. Θὰ δυνηθῇ νὰ πραγματοποιήσῃ τοῦτο, μόνον ἂν ὑπάρχουν αἱ κατώτεραι θέσεις αἱ ὁποῖαι δὲν πρέπει νὰ καταργηθοῦν ἢ μειωθοῦν. Ἐὰν αἱ θέσεις αὐταὶ εἶναι πληρωμέναι, τί θὰ γίνουν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τὰς κατέχουν; Θὰ κάμῃ Ταξιάρχους. Θὰ μειώσῃ θέσεις Μοιράρχων καὶ Ταγματαρχῶν; Αἱ θέσεις αὐταί, ἂν μὲν εἶναι κεναί, ἀσφαλῶς θὰ δυνηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ πραγματοποιήσῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει ὁ νόμος. Ἂν ὅμως δὲν ὑπάρχουν θέσεις κεναί, πῶς θὰ τὸ πραγματοποιήσῃ; Πρέπει νὰ διώξῃ ἀξιωματικούς, ἀλλὰ νομίζω ὅτι οὔτε ἡ πρόθεσις τοῦ Ὑπουργοῦ εἶναι αὐτή, οὔτε καὶ ἡ ἰδική μας. Ἀνεξαρτήτως αὐτῶν, νομίζω ὅτι ὁ ἤδη ἀριθμὸς τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς εἶναι ὑπερβολικός, ἐν συγκρίσει δὲ μὲ τὴν καταστροφὴν τῆς Πατρίδος μας καὶ τὴν πενίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἶναι ὑπερβολικὴ πολυτέλεια. Αὐτὸ βγαίνει τοὐλάχιστον ἀπὸ τοὺς ἀριθμούς. «Προπολεμικῶς, ὑπῆρχον ἀνώτατοι ἀξιωματικοί, ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀντισυνταγματάρχου καὶ ἄνω, 44, σήμερον δὲ ὑπάρχουν 98, δηλαδή, ἔχομεν αὔξησιν 125%, ἀνθυπομοίραρχοι «.......... ..... (ἀναγινώσκει)........».

§139Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργὸς Δημοσ. Ἔργων). Πράγματι, κ. συνάδελφε, ὑπάρχει αὔξησις στελεχῶν καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ. Ἀπαιτεῖται σήμερον νὰ εἶναι περισσότερα τὰ στελέχη. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ἐνωμοτάρχαι καὶ οἱ χωροφύλακες, νὰ ἐκτελέσουν ὡρισμένα καθήκοντα. Κατ’ ἀνάγκην, λοιπόν, τὰ στελέχη θὰ αὐξηθοῦν. Καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κατωτέρων στελεχῶν, ἐπίσης πρέπει νὰ αὐξηθοῦν. Ἔχομεν σήμερον καὶ ἐχθρὸν ἐσωτερικόν· δὲν ἔχομεν μόνον ἐξωτερικόν.

§140Δ. ΚΟΥΤΣΙΜΠΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἔχομεν μίαν δυσανάλογον αὔξησιν τῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν μὲ τοὺς κατωτέρους. Καθ’ ἣν στιγμὴν γνωρίζομεν τὸ δρᾶμα τῆς ὑπαίθρου, γνωρίζομεν ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀπαιτοῦν νὰ λάβουν δωρεὰν τὸ δελτίον, διὰ νὰ συντηρήσουν τὰς οἰκογενείας των, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸν λαὸν αὐτὸν μὲ ἀνωτάτας θέσεις.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§142Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Παρηκολούθησα, κύριοι συνάδελφοι, μὲ ἐξαιρετικὴν προσοχὴν τὰς ἀντιρρήσεις τῶν κ. κ. συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀποδέχονται τὸ νομοθέτημα τὸ ὁποῖον σήμερον συζητεῖται καὶ ὁμολογῶ ὅτι δὲν κατώρθωσα νὰ ἀντιληφθῶ τὴν ὀξύτητα καὶ τὸ πεῖσμα, τὸ ὁποῖον ἐδόθη εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν. Ἐὰν ἀντικειμενικῶς καὶ ψυχραίμως κρίνῃ κανεὶς τὸ νομοσχέδιον, θὰ διαπιστώσῃ, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς σχεδίου νόμου, μὲ ἕνα ἄρθρον, τὸ ὁποῖον δίδει εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐχέρειαν ἐντὸς μηνός, νὰ ἀναμορφώσῃ τὸν Ὀργανισμὸν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ νὰ ὁρίσῃ τὰς θέσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπάρχουν μελλοντικῶς ἀναλόγως τῶν βαθμῶν. Ἐναντίον τοῦ νομοθετήματος τούτου ἐλέχθησαν πολλὰ καὶ αἱ κατηγορίαι ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ νομοθέτημα εἶναι ἀντισυνταγματικόν. Ἐπιθυμῶ νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν τὴν ἄποψιν αὐτήν, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐπέκεινα, ἀπὸ τῆς Βουλῆς τοῦ 1946, μέχρι σήμερον, οὐδεὶς ὀργανισμὸς οὐδενὸς Ὑπουργείου, ἀλλ’ ἀκόμη καὶ ὀργανισμοὶ τῶν πολεμικῶν ὅπλων, ἐψηφίσθησαν ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§143Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Βουλὴ τοῦ 1946 ἦτο Ἀναθεωρητικὴ κατ’ οὐσίαν μάλιστα, Συντακτική.

§144Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ Βουλὴ τοῦ 1946 ἦτο δυνατὸν νὰ ἦτο Συντακτικὴ ἢ Ἀναθεωρητική, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπρόκειτο περὶ ἁπλῶν νόμων τοὺς ὁποίους ἐψήφιζε καὶ τὸ ὅτι ἦτο Συντακτικὴ ἢ Ἀναθεωρητική, δὲν σημαίνει ὅτι πᾶς νόμος ἔχει ηὐξημένην δύναμιν. — Τόσον διὰ τὴν Βουλὴν τοῦ 1946 ὅσον καί τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν τοῦ Μαρτίου τοῦ 1950, ἴσχυσεν ὡς ἀπόλυτον ἀξίωμα καὶ νομίζω, ὅτι καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων τοῦτο ἐπιβάλλεται, διότι μὲ τὴν ἐξέλιξιν τῶν κοινοβουλευτικῶν πραγμάτων εἰς τὴν χώραν μας εἶναι ἀδύνατον μία Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ ἕνα λεπτομερῆ ὀργανισμὸν μιᾶς οἱασδήποτε μεγάλης ὑπηρεσίας ἢ ἑνὸς ὅπλου ποὺ ἀνήκει εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις τῆς χώρας μας, —ἄλλωστε, ἡ ἀρχὴ αὐτὴ ἠκολουθήθη πάντοτε εἰς τὸν Κώδικα τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ εἰς τὸν Κώδικα περὶ ἐνοποιήσεως τῶν Ὑπουργείων καὶ εἶναι γνωστὸν καὶ ἐκ τῆς πείρας ἀποδικνύεται, ἀλλὰ καὶ ὡς θεωρητικὴ ἀντίληψις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ἡ ἄποψις, ὅτι ὁ παρὼν νόμος εἶναι ἀντισυνταγματικὸς ἢ, ἐπὶ τέλους ἀκόμη, δὲν δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ἀποτελεῖ κάτι τὶ τὸ ἄηθες, τὸ ἀσύνηθες εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ πράγματα τῆς χώρας μας. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἔκαμε τίποτε ἄλλο, ἀπὸ τοῦ νὰ ὑποβάλῃ ἕνα νομοθέτημα καὶ νὰ ζητήσῃ μίαν ἐξουσιοδότησιν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐντὸς τῆς κοινοβουλευτικῆς τάξεως καὶ τῶν ἐθίμων τῶν κοινοβουλευτικῶν, ὅπως διεμορφώθησαν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν εἰς τὴν χώραν μας. Πέραν ὅμως αὐτοῦ τοῦ συνταγματικοῦ θέματος ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς οὐσίας. Ἡ Χωροφυλακή, ὡς γνωστόν, τὰ τελευταῖα χρόνια ὑπέστη μίαν μεγάλην ἀνάπτυξιν. Ἐπεβαρύνθη μὲ νέα καθήκοντα, τὰ ὁποῖα ἐπιτυχῶς ἤσκησε, καὶ αἱ ἁρμοδιότητές της ηὐξήθησαν σημαντικῶς. Εἶναι φυσικόν, ὅταν ἓν Σῶμα εὑρίσκεται ἐν συνεχῇ ἀναπτύξει καὶ ἀντιμετωπίζει νέα καθήκοντα, καὶ ὁ ὀργανισμός του κατ’ ἀνάγκην νὰ εἶναι ἐλαστικὸς ἤ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ μεταβάλεται ἑκάστοτε διὰ νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὰς νέας συνθήκας. Ὁ ὀργανισμὸς τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ ἰσχύων, χρονολογεῖται ἀπὸ τοῦ 1948, ἔκτοτε δὲ εἶναι φυσικὸν νὰ ἐδημιουργήθησαν νέα καθήκοντα τοῦ Σώματος, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸν ἀνασυζητήσῃ καὶ τὸν μεταβάλῃ. Ἐλέχθησαν ἀπὸ προλαλήσαντα συνάδελφον ὡρισμένα συγκεκριμένα πράγματα ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπανέλθω. Ἀρκοῦμαι πάντως νὰ τονίσω, ὅτι διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς τὰ πλαίσια τὰ χρονικὰ τοῦ ὁρίου ἡλικίας εἶναι ἀπιστεύτως στενά, εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι ἀξιωματικοὶ καθ’ ὅλα ἱκανοὶ ἐξέρχονται ἀπὸ τὸ Σῶμα λόγῳ ὁρίου ἡλικίας, ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσφέρουν πολὺ περισσότερον σήμερον. Καὶ εἶναι ἐπίσης ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι τῆς αὐτῆς ἡλικίας καί, ἔν τινι μέτρῳ, πιθανῶς ἴσης ἀξίας ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς μὲ ἄλλους ἀξιωματικούς, τοῦ στρατοῦ π. χ., ἔχουν πολὺ κατωτέρους βαθμούς, διότι ἐκεῖ τὸ ὅριον εἶναι μεγαλύτερον. Ἕν, συνεπῶς, νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ηὔξανε τὰς θέσεις, θὰ ηὔρυνε τὰ πλαίσια καὶ θὰ ἐπηύξανε τὰς δυνατότητας ἀνόδου τῶν ἱκανῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς—διότι ἀπρόσωπον εἶναι τὸ νομοθέτημα καὶ περὶ αὐτοῦ οὐδεὶς ψόγος ἠκούσθη—ἓν τοιοῦτον νομοθέτημα δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε, παρὰ εὐαρέστως νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν ἀπὸ τὴν Βουλήν. Διότι δημιουργεῖ συνθήκας καλυτέρας ἀναπτύξεως ἑνὸς Σώματος, τὸ ὁποῖον ὅλοι τιμῶμεν καὶ ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἦτο μεμπτέα ἐὰν ηὔξανε τὸ ὅριον ἡλικίας ὡρισμένων βαθμῶν, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ κατεδίκαζε τοὺς κατωτέρους εἰς μαρασμόν. Θὰ ἦτο ἐπίσης μεμπτέα ἐὰν μετέβαλλε τὸν ὀργανισμὸν τῆς Χωροφυλακῆς εὐθέως, διὰ νόμου, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς εἶναι ἐν πολλοῖς ἁμαρτωλὸς—καὶ τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας δὲν πίπτει, δυστυχῶς, εἰς τὴν μίαν πτέρυγα. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ δὲν πράττει ἡ Κυβέρνησις. Εἰσάγει ἓν νομοθέτημα καθ’ ὅλα ἄψογον, τὸ ὁποῖον ἐξ ἀρχῆς δηλώνει, ὅτι θὰ προσπαθήσῃ νὰ μεταβάλῃ τὸν ὀργανισμὸν τῆς Χωροφυλακῆς, ὥστε νὰ ἀνταποκριθῇ οὗτος εἰς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας τοῦ Σώματος καὶ νὰ δώσῃ περιθώρια ἀναπτύξεως καὶ ἀνόδου εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ὁμολογῶ—καὶ ἐπανέρχομαι εἰς, ὅ,τι εἶπον ἐξ ἀρχῆς—δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ τὴν ὀξύτητα τῆς συζητήσεως. Ἀνεφέρθη ἀπὸ ἀξιότιμον συνάδελφον, τὸν εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας, ἓν θέμα, τὸ θέμα τῆς ἡμερομηνίας τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἀπολύτως εὐθὺς καὶ εἰλικρινής. Ἡ ἡμερομηνία, τὴν ὁποίαν ἔθιξε καθορίζει ἕνα ὅριον. Ἀλλὰ τὸ ὅριον αὐτὸ δὲν εἶναι ὀλίγων ἡμερῶν, εἶναι ὅριον ἔτους. Εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ ἀξι]κοὶ τῆς Χωροφυλακῆς, ὡς καὶ ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι, καταλαμβανόμενοι ἀπὸ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας, ἀποχωροῦν τῆς ὑπηρεσίας μὲ τὴν λῆξιν τοῦ ἡμερολογιακοῦ ἔτους. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν ἡ τροπολογία αὐτὴ ἐγένετο δεκτή, θὰ ἐσήμαινεν, ὅτι δι’ ἓν ἔτος οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι συμβαίνει νὰ ἀπέρχωνται, δὲν θὰ ἀπελάμβανον τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νέου νόμου. Νομίζω ὅτι οὐδαμῶς εἶναι θεμιτὸν νὰ ἐπιμείνῃ ἡ ἀντιπολίτευσις, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον μετὰ ἕνα χρόνον. Διότι ἐπὶ τέλους Κυβέρνησις εἶναι καὶ ἐφ’ ὅσον εἰσάγει ἓν νομοθέτημα καθ’ ὅλα ἄψογον, ὀρθὸν καὶ δίκαιον καὶ σωστὸν εἶναι νὰ θελήσῃ νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἰδικῆς της ζωῆς. Κατὰ συνέπειαν δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιωθῇ ἀπὸ ἡμᾶς νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ὥστε νὰ ἰσχύσῃ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ μετὰ ἕνα χρόνο καὶ 15 ἡμέρας. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν ὁμολογῶ, ὅτι ἕνα πρᾶγμα εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ προσωπικῶς τοὐλάχιστον ἀποδέχομαι. Εἶναι τὸ ἐγχείρημα, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ μεταβολή, τὴν ὁποίαν θὰ πραγματοποιήσωμεν εἰς τὸν ὀργανισμὸν τῆς Χωροφυλακῆς, θὰ πραγματοποιηθῇ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς ὑπαρχούσης καὶ προβλεπομένης δαπάνης, ἡ θέσις τοῦ Ὑπουργοῦ ποὺ θὰ κάμῃ τὴν ἀναμόρφωσιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων θὰ εἶναι δυσχερής. Διὰ τοῦτο θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν θὰ ἐδέχετο, νὰ ἀπαλείψῃ τὴν τελευταίαν φράσιν τοῦ σχεδίου νόμου διὰ νὰ λείψῃ καὶ ἡ τελευταία ἀκόμη ἀφορμὴ κατακραυγῆς ἢ ἀντιθέσεως ἐναντίον τοῦ νομοθετήματος τούτου. Ἐφ’ ὅσον εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ κόψῃ θέσεις ἑνὸς βαθμοῦ διὰ νὰ αὐξήσῃ θέσεις τοῦ ἄλλου βαθμοῦ, εἶναι φυσικὸν καὶ αὐτὸς εἰς δυσχερῆ θέσιν νὰ εὑρεθῇ καὶ εἰς τὸ τέλος–τέλος νὰ δώσῃ καὶ ἀφορμὰς κατακρίσεως ἢ ἀντιθέσεων. Διὰ τοῦτο ἐγὼ προσωπικῶς θὰ ἀπεδεχόμην τὴν διαγραφὴν τῆς τελευταίας φράσεως καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ, ἐὰν θὰ ἐδέχετο τὴν μεταβολὴν αὐτὴν εἰς τὸ σχέδιον νόμου, ἡ ὁποία ἐφ’ ὅσον τυχὸν θὰ ἐγένετο ἀποδεκτή νομίζω, ὅτι θὰ ἐξήλειφε καὶ τὴν τελευταίαν ἀφορμὴν ἀντιθέσεως ἐναντίον τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§145ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Χρειάζεται ἔκθεσις τοῦ Λογιστηρίου.

§146Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ ἔκθεσις ὑπάρχει. Οὐδεμία συνταγματικὴ διάταξις λέγει, ὅτι εἶναι δυνατὸν κάθε τροπολογία ὑποβαλλομένη εἰς τὴν Βουλὴν νὰ σταματᾷ διὰ νὰ πάῃ εἰς τὸ Λογιστήριον. Εἶναι κατ’ ἐξοχὴν θέμα Κυβερνήσεως.

§147Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀλλάζει τότε ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου,

§148Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ἀλλάξῃ ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου σεῖς θὰ τὸ κρίνετε. Ἐγὼ λέγω, ὅτι τὸ νομοθέτημα θὰ ἦτο πολὺ εὐχερέστερον ἀποδεκτὸν ἐὰν ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ—καὶ χαίρω πολὺ βλέπων τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως συμφωνοῦντας. Θὰ παρεκάλουν δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δηλώσῃ ἐὰν ἀποδέχεται τὴν μεταβολὴν αὐτήν. Διότι ἐφ’ ὅσον τοῦτο γίνῃ ἀποδεκτὸν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ αὔξησις τῶν ἀνωτέρω θέσεων δὲν γίνῃ εἰς βάρος τῶν κατωτέρων, οὐδεὶς δικαιοῦται νὰ εἶναι παραπονούμενος εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Διότι ἐφεξῆς αἱ δυνατότητες ἀνόδου τῶν κατωτέρων ἀξιωματικῶν θὰ αὐξηθοῦν δι’ ὅλους ἀνεξαιρέτως. Πιστεύω προσωπικῶς, ὅτι προκειμένου περὶ ἑνὸς ὅπλου, ὡς ἡ Χωροφυλακή, μία μικρὰ ἐπιβάρυνσις τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, τὴν ὁποίαν λελογισμένως θὰ καθορίσῃ ἡ Κυβέρνησις—διὰ τῆς προσυπογραφῆς, μάλιστα καὶ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν— δὲν θὰ ἀποτελέσῃ διὰ τὸν προϋπολογισμὸν δυσβάστακτον βάρος. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δι’ ἄλλα Ὑπουργεῖα καὶ ἄλλα ὅπλα ἀνεγνωρίσθη ἡ ἀνάγκη μεταβολῆς τῶν ὀργανισμῶν των ἐπὶ τὸ εὐρύτερον καὶ ηὐξήθησαν σημαντικῶς αἱ θέσεις, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Βασιλικὴ Χωροφυλακὴ δικαιοῦται ἀναλόγου μεταχειρίσεως. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐκφράζω ἀπολύτως προσωπικὴν ἄποψιν ἐν προκειμένῳ, ἀλλ’ ὑποθέτω, ὅτι ἡ ἀποδοχὴ τῆς προτάσεώς μου θὰ ἐμείωνε κατὰ πολὺ τὴν ἀντίθεσιν, ἡ ὁποία διατυποῦται ἐναντίον τοῦ νομοθετήματος.

§149Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐπὶ τῆς προτάσεώς σας δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ληφθῇ ἀπόψε ἀπόφασις, ἐφ’ ὅσον συζητοῦμεν κατ’ ἀρχήν. Εἰς τὴν αʹ συζήτησιν νὰ ὑποβληθῇ ἡ πρότασις, ὥστε νὰ ζητήσω ἐν τῷ μεταξὺ τὴν γνώμην καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Θέλω ὅμως νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν, διατί ἔγινε δεκτὴ ἡ ἀναγραφὴ αὐτοῦ τοῦ περιορισμοῦ: Εἶναι τόσον βραδεῖα ἡ προαγωγὴ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ὥστε τὰ ἐπιδόματα (;) πολυετοῦς ὑπηρεσίας νὰ ἔχουν φθάσει εἰς τὰ ὅρια τῆς μισθοδοσίας τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ διὰ τοὺς περισσοτέρους ἐξ αὐτῶν. Συνεπῶς μόνον, τρόπον τινά, θὰ δώσωμεν τὸν βαθμὸν τοῦ μισθοῦ, τὸν ὁποῖον ἤδη εἰσπράττουν οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς. Μένει βεβαίως πρὸς ἐξακρίβωσιν πόσον εἶναι τὸ ποσὸν αὐτὸ καὶ ἂν θὰ ἐπρόκειτο διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν, διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν θέσεων, νὰ ἐξέλθωμεν ἴσως τῶν ὁρίων τῆς σημερινῆς μισθοδοτικῆς καταστάσεως. Νομίζω, ὅμως, ἐκ πρώτης ὄψεως, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τὴν ὑπερβῶμεν. Διότι πράγματι εἰσπράττουν μισθὸν ἀνωτέρου βαθμοῦ λόγῳ πολυετοῦς ὑπηρεσίας, οἱ πλεῖστοι μὲν τὸ ἥμισυ, πολλοὶ δὲ ἄλλοι τὸ σύνολον, διότι μετὰ τριετίαν παίρνουν καὶ τὸ ἄλλο ἥμισυ. Δι’ αὐτὸ ἔγινε δεκτὴ ἡ διάταξις αὐτή. Πιθανῶς νὰ ὑπάρξῃ κάποια διαφορά. Εἶναι πράγματι βραδυτάτη ἡ προαγωγὴ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἡ προσπάθεια εἶναι ὄχι νὰ εὐνοήσῃ κανεὶς 2–3 ἀξιωματικούς, ἀλλὰ περισσοτέρους, ὥστε νὰ ἐπέλθῃ κάποια ἀνακούφισις καὶ ἀνταμοιβὴ εἰς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν ἕνα βαρύτατον ἀγῶνα ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι τέλους τοῦ 1949. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξήγησις, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ δώσω· θὰ συνεννοηθῶ ὅμως καὶ μὲ τὸν συνάδελφόν μου τῶν Οἰκονομικῶν ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ ἕνας περιορισμὸς ἐνδεχομένως προσθέτου ἐπιβαρύνσεως ἐξ αὐτῆς τῆς διαρρυθμίσεως, ὥστε νὰ ἔχωμεν ἕνα περιθώριον περιωρισμένον, ὅτι δὲν θὰ δύναται νὰ ἐπέλθῃ μία ἐπιβάρυνσις τόσου ποσοῦ, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ μία εὐχέρεια ἱκανοποιήσεως τῶν ἀξιωματικῶν σύμφωνα μὲ τὴν ὁμόθυμον γνώμην καὶ διάθεσιν τῶν ἀξιοτίμων κ. συναδέλφων.

§150Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν θελήσῃ νὰ σᾶς δώσῃ μίαν ἱκανοποιητικὴν διαρρύθμισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἔχει σήμερον, θὰ τὸ ἀποσύρητε ἢ θὰ τὸ ψηφίσητε;

§151Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Διατὶ νὰ τὸ ἀποσύρω;

§152Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Διότι ἀλλάζει ἡ βάσις, διότι ὡς ἔχει σήμερα διατυπωθῆ τὸ νομοσχέδιον περιορίζετε ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν προβλέψεων τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου σας εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν θὰ δεχθῆτε νὰ ἐξασφαλίσητε περισσοτέρας πιστώσεις, τότε δὲν δύνασθε νὰ ἀναμορφώσητε τὰς ὀργανικὰς θέσεις, ὥστε νὰ ἀνταποκρίνωνται πρὸς τὰς ἀνάγκας τῶν σημερινῶν περιστάσεων, ἀνάγκας αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὴν δικαιολογητικὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§153Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὄχι, διότι θὰ πᾶμε εἰς τὸ περιθώριον τῶν δυνατοτήτων, διότι πολλοὶ ἀξιωματικοὶ προαγόμενοι δὲν θὰ ἐπιβαρύνουν τὸν προϋπολογισμόν, ἐφ’ ὅσον θὰ παίρνουν τὸν ἴδιον μισθὸν ποὺ παίρνουν καὶ σήμερον, θὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν πόσοι θὰ πρόκειται νὰ προαχθοῦν καὶ μόνον μία ἐπιτροπὴ τεχνικὴ ἀπὸ ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς θὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὸ διευκρινήσῃ. Πάντως ὑπάρχουν περιθώρια ἱκανοποιήσεως διότι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἐπιβάρυνσις διὰ τῆς προαγωγῆς ἀξιωματικῶν εἰς ἀνώτερον βαθμόν.

§154Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλοι;

§155Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἔχουν 9 χρόνια οἱ μοίραρχοι εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν.

§156Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀρθῶς ἐτοποθέτησε τὸ θέμα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι πολλοὶ ἀξιωματικοὶ λαμβάνουν ἀνωτέρας ἀποδοχὰς καὶ κατὰ συνέπειαν αὐτοὶ οὐδεμίαν ἐπιβάρυνσιν θέλουν φέρει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν προϋπολογισμὸν καὶ εἰς τὸ κονδύλιον τῆς Χωροφυλακῆς. Τοῦτο εἶναι ἀκριβὲς καὶ ἐγὼ δὲν ἀρκοῦμαι διόλου, ὅτι τὸ νομοθέτημα οὕτως ὑποβαλόμενον, ὡς ἔχει, εἶναι ὀρθὸν καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Ἀλλὰ εἶπα τὰ ὅσα ἀνέφερα διὰ νὰ δώσω μεγαλυτέραν εὐχέρειαν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἐν συνεννοήσει μὲ μὲ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ κινηθοῦν ἐλευθέρως πρὸς πληρεστέραν ἱκανοποίησιν τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκουν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ παρατήρησίς μου ἀποτελεῖ μίαν λεπτομέρειαν. Ἡ οὐσία τοῦ παρόντος νομοθετήματος εἶναι μία, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ζητεῖ ἐξουσιοδότησιν διὰ νὰ ἀναμορφώσῃ καὶ μεταβάλῃ τὸν ὀργανισμὸν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ κατὰ κύριον λόγον ἐπέμεινον προλαλήσαντες ρήτορες καὶ ἐκ τῆς μιᾶς καὶ τῆς ἄλλης πτέρυγος. Καὶ θέλω νὰ εἴπω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐμφανιζομένη οὕτω, δὲν πράττει τίποτε περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἔπραξαν ὅλαι αἱ κατὰ τὸ παρελθὸν Κυβερνήσεις, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς οὐδαμῶς δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικὸς καὶ ὅτι ἀντίκειται πρὸς τὴν κοινοβουλευτικὴν τάξιν. Ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς διαχειρίσεως τῆς ἐξουσίας, θὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ φέρῃ πλῆρες νομοθέτημα εἰς ὅλας τὰς λεπτομερείας του διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τούτου δι’ οὓς λόγους ὅλοι γνωρίζετε, διότι ἐὰν οἱ ὀργανισμοὶ τῶν Ὑπουργείων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐκκρεμεῖς, ἐπρόκειτο νὰ συζητηθοῦν ἀπὸ τὴν παροῦσαν ἢ τὴν μέλλουσαν Βουλήν, δὲν θὰ ἤρκει μία διετία. Εἶναι μία ἀδυναμία τοῦ σημερινοῦ κοινοβουλευτικοῦ συστήματος, τὴν ὁποίαν οὗτοι ἀπεδέχθησαν καὶ δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω διατὶ δὲν ἀποτελεῖ ἔργον δικαίου καὶ δὲν ἦτο κανὼν δικαίου ἀπολύτως συνταγματικὸς τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δύναται νὰ καθορίσῃ διὰ διατάγματος ἢ δι’ ἀποφάσεώς της τὰς ὀργανικὰς θέσεις τῆς χωροφυλακῆς. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους νομίζω ὅτι τὸ νομοθέτημα τοῦτο οὐδαμῶς δύναταί τις νὰ μεμφθῇ διότι ἡ Κυβέρνησις, ὑποβάλλουσα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας τὴν πρότασιν αὐτήν, ἐνῷ ἐκπληροῖ τὸ χρέος της ἀπέναντι τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς, διευκολύνει τὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὴν ἄνοδον τοῦ σώματος ἀπροσώπως δὲ καὶ χωρὶς νὰ δύναται νὰ δημιουργηθῇ καμμία ὑπόνοια διὰ τὰ ἱκανὰ στελέχη τῆς χωροφυλακῆς καὶ ὡς τοιοῦτον πρέπει ὁμοθύμως νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. (Χειροκροτήματα).

§157Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζετε ἴσως ἢ μᾶλλον ἀσφαλῶς, ὅτι ἐκτὸς ἡμῶν τῶν πολιτικῶν κομμάτων, τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὑπάρχει προκειμένου περὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, καὶ εἷς ἀπολύτως ἀντικειμενικὸς ἀμερόληπτος παράγων, ὁ ὁποῖος μελετᾷ καὶ παρακολουθεῖ τὰ ζητήματα καὶ ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται Βρεταννικὴ Ἀποστολή. Μήπως ἠρωτήσατε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον σεῖς τὸ θεωρεῖτε συνδεόμενον μόνον μὲ μίαν ἀντικειμενικὴν ἀνάγκην ἀναμορφώσεως τοῦ Σώματος, ἐὰν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἔχῃ συμφωνήσει ἢ ὄχι ὁ ἀμερόληπτος αὐτὸς κριτής; Ἐὰν δὲν τὸ γνωρίζετε, σᾶς δίδω ἐγὼ τὴν ἀπάντησιν, δὲν ἔχει συμφωνήσει, εἶναι ἀπολύτως ἀντίθετος πρὸς τὴν ἀναμόρφωσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπ’ ὄψιν του νὰ πραγματοποιήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§158Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι κατὰ τὴν ἰδικήν μου τοὐλάχιστον, ἀντίληψιν, ἡ γνώμη τῆς Βρεταννικῆς Ἀποστολῆς δὲν ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ ὑπεράνω τῆς γνώμης τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου. (Χειροκροτήματα).

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Βραχνὸς ἔχει τὸν λόγον.

§160Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, παρ’ ὅλας τὰς προσπαθείας, τὰς ὁποίας κατέβαλον οἱ κ. κ. βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως πείσουν τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ μᾶς εἴπῃ τὰς προθέσεις, τὰς ὁποίας εἶχε, καταθέτων τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον, δυστυχῶς ἀπέφυγε νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ. Ἀλλὰ θὰ προσπαθήσω νὰ βγάλω συμπεράσματα καὶ νὰ πείσω καὶ σᾶς περὶ τῶν αἰτίων, τὰ ὁποῖα ἠνάγκασαν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρὸς ψήφισιν. «Ἡ τοιαύτη ὅμως κατανομὴ κατὰ βαθμοὺς τῆς δυνάμεως...... (ἀναγινώσκει τὴν 2αν παράγραφον τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ νομοσχεδίου)». Τὸ σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον τόσον ἐπαξίως ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον του καὶ εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει ὅλοι οἱ Ἕλληνες νὰ χρεωστῶμεν εὐγνωμοσύνην, τὸ ἐξετέλεσεν ἰδίως κατὰ τὴν περίοδον ἀπὸ τοῦ 1946 ἕως τοῦ 1949, ἀπὸ δὲ τοῦ 1949 καὶ ἐντεῦθεν, ὁπότε ἀπεκατεστάθη πλήρως ἡ τάξις, ἡ στρατὸς ἐμπέδωσε τὴν ἡσυχίαν εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν καὶ ἀπὸ τότε εἰσήλθομεν ἐκ τῆς πολεμικῆς εἰς τὴν εἰρηνικὴν περίοδον. Κατὰ συνέπειαν, ὅ,τι εἶχε νὰ ἐπιτελέσῃ κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην τὸ ἐπετέλεσεν. Ἐπετέλεσε τοῦτο, μετὰ μεγάλης προσοχῆς καὶ δραστηριότητος καὶ ἐπαξίως. Ἤδη τὸ ἐναπομένον εἰς αὐτὴν ἔργον, δὲν εἶναι τόσον βαρύ, ὅσον ἦτο τότε. Κατὰ συνέπειαν δὲν δυνάμεθα νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι αἱ προθέσεις αὗται εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἠνάγκασαν τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ νὰ φέρῃ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν. Τὰ αἴτια εἶναι βαθύτερα. Ἔχομεν τὸν ὀργανισμὸν τοῦ 1948, ὁ ὁποῖος ἐθέσπισεν ὡρισμένας θέσεις ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν. Οἱ ἀξιωματικοὶ οὗτοι εἶναι ὄχι μόνον ὑπεραρκετοί, ἀλλὰ καὶ πρέπει νὰ ἐλαττωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν, διότι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχῃ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ, διὰ νὰ δύναται νὰ ἐφαρμόζῃ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου καὶ νὰ δύναται νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τοὺς ὑποδεεστέρους του. Πολλάκις καὶ κατώτεροι ἀξιωματικοὶ ἠδυνήθησαν νὰ ἐπιβληθοῦν εἰς τὰ τμήματά των. Μᾶς εἶπον, ὅτι οἱ διάφοροι διοικηταί, οἱ εἰς τὰς ἐπαρχίας εὑρισκόμενοι καὶ συμπράττοντες μετὰ τῶν στρατιωτικῶν μονάδων, πρέπει νὰ ἔχουν καὶ αὐτοὶ λόγῳ τοῦ βαθμοῦ των κάποιο κῦρος. Τὸ κῦρος ὁ ἀξιωματικὸς τὸ ἀποκτᾷ ὄχι διὰ τοῦ βαθμοῦ, ἀλλὰ διὰ τῆς ψυχικῆς δυνάμεως καὶ τῆς ἠθικῆς καὶ τῶν γραμματικῶν γνώσεων, τὰς ὁποίας ἔχει. Καὶ ὁ μικρὸς ἀξιωματικὸς ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ γνώμην καλὴν καὶ σοφήν, διότι οἱ πάντες, οἱ ὁποῖοι ἀνήλθωμεν εἰς τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα τῆς ἱεραρχίας, ἐπεράσαμεν ἀπὸ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ καὶ τότε ἐδώσαμεν σοφὰς γνώμας εἰς τοὺς προϊσταμένους μας. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν εἶναι μοίραρχος καὶ δὲν εἶναι ταγματάρχης, δὲν ἕπεται ὅτι δὲν θὰ δώσῃ καλὴν καὶ σοφὴν γνώμην. Οὔτε εἶναι μεμπτὸν διότι ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς τῆς Χωροφυλακῆς δὲν ἠμπόρεσε νὰ πάρῃ τοὺς βαθμούς, ποὺ φρονεῖ, ὅτι ἔπρεπε νὰ πάρῃ καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ αὐξηθοῦν οἱ βαθμοὶ εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Κάθε ἀξιωματικὸς εἶναι μὲ τὴν τύχην του καὶ βλέπομεν τοὺς συμμαθητὰς τῆς αὐτῆς τάξεως, ὁ μὲν ἕνας νὰ φθάσῃ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντιστρατήγου καὶ ὁ ἄλλος εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου, πολλῷ μᾶλλον εἰς τὰ διάφορα ὅπλα καὶ πολλῷ μᾶλλον εἰς τὰ σώματα. Ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ Χωροφυλακῆς καὶ ἄλλων σωμάτων. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰ παραλληλίσωμεν. Ἐὰν πρὸς στιγμὴν ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ αὐξήσωμεν τὰς θέσεις αὐτάς, διὰ νὰ δώσωμεν μεγαλυτέραν ζωὴν καὶ ἀσφάλειαν εἰς τὸ Κράτος, θὰ ἤμην ἐγὼ πρῶτος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐψήφιζα ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἀλλά, δυστυχῶς, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει τὰ ἐλατήρια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς οἱ ἄλλοι τὰ διαβάζομεν καὶ τὰ γνωρίζει πολὺ καλὰ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Αὐτοί, διὰ τοὺς ὁποίους γίνεται τὸ νομοσχέδιον, ἔχουν τὴν κατάληξιν τῶν ὀνομάτων των εἰς «άκης».

§161Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διαφωνῶ ἀπολύτως πρὸς τὸν κ. συνάδελφον τοῦ αὐτοῦ κόμματος. Πρὸς τὴν τοιαύτην τοποθέτησιν διαφωνεῖ ὁ Συναγερμὸς ἀπολύτως. Δὲν ὑπάρχει θέμα μειώσεως ἢ διακρίσεως μεταξὺ τῶν καταγομένων ἐκ διαφόρων περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος. Μάλιστα πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ μέγα μέρος Κρητῶν εἰς τὴν Χωροφυλακήν, ὑπάρχει διότι ἔχουν οἱ Κρῆτες τὴν ροπὴν πρὸς τὸ σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, ἔχουν προσφέρει μεγίστας ὑπηρεσίας καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐὰν πρόκειται ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ μὲ τὸ νομοθέτημα νὰ εὐνοηθοῦν ὡρισμένοι Κρῆτες, ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ὑπάρχουν νεώτεροι ἢ εἰς κατωτέρους βαθμοὺς Κρῆτες, οἱ ὁποῖοι δὲν εὐνοοῦνται καὶ ἑπομένως θὰ ἀδικηθοῦν διὰ τῆς παραμονῆς τῶν 3, 4, 5 Κρητῶν, οἱ ὁποῖοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν καταλαμβάνονται ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Ὁ Συναγερμὸς ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν τοποθετεῖ τὸ ζήτημα εἰς τοιαύτην θέσιν. (Χειροκροτήματα).

§162Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Δὲν ἤθελα μὲ αὐτὸ νὰ θίξω τοὺς Κρῆτας, διότι μὲ Κρῆτας στρατιώτας καὶ ἀξιωματικοὺς ἔχω πολεμήσει. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ ἄλλο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω, ὅτι καὶ οἱ συνταγματάρχαι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον ὡς συνταγματάρχαι κατώρθωσαν καὶ ἔκαναν τὴν δουλειάν των διότι ἦσαν καλλοί, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον θὰ ἠμποροῦν καὶ τώρα, ποὺ εἶναι ἡσυχία. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ βάλουν τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, διότι τὰ ράσα δὲν κάνουν τὸν καλόγηρο, ἀλλὰ τὸ ἄτομον θὰ κάνῃ τὸν καλόγηρον. Συνεπῶς τὸ νομοσχέδιον, αὐτό, ὡς μὴ στηριζόμενον εἰς τὴν ὀρθὴν ἄποψιν, διότι καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς, ἐπειδὴ ἐλέχθη ὅτι ἔχυσαν τὸ αἷμα των, ἔχυσαν τὸ αἷμα των, ὅπως καὶ εἰς τὸν στρατόν, οἱ κατώτεροι ἀξιωματικοί. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ στραγγαλισθοῦν οἱ κατώτεροι ἀξιωματικοὶ καὶ θὰ ὠφεληθοῦν ὀλίγοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔκαμαν τόσον πολὺ καλὰ τὴν δουλειάν τους, ἢ δὲν προσέφερον τόσας ὑπηρεσίας, ποὺ προσέφερον οἱ κατώτεροι.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§164Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐλάμβανα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, διότι ἀρκετοὶ προηγήθησαν καὶ οἱ εἰσηγηταὶ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ θέμα τὸ ἀνέπτυξαν, ὥστε πράγματι νὰ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι διεφωτίσθημεν. Ἀλλὰ παρ’ ἐλπίδα ἡ συζήτησις ἔλαβε μίαν ἔκτασιν, τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὅλοι, ὅσοι ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὸ συμφέρον τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ. Εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν σήμερον ἔχομεν τὸ εὐχάριστον γεγονὸς νὰ συμπαρακάθηται κόμμα ἰσχυρότατον, τὸ ὁποῖον ἔδωσε νέας ἐλπίδας διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν κοινοβουλευτικῶν μας πραγμάτων, ἀποτελεῖ δὲ μίαν πλήρη ἀνανέωσιν παλαιῶν κομμάτων καὶ μίαν τόνωσιν τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς. Καίτοι εὑρίσκομαι εἰς πλήρη πολιτικὴν ἀντίθεσιν μὲ τὴν παράταξιν τοῦ «Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ», ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι μετὰ χαρᾶς διεπίστωσα τὴν συνοχὴν καὶ τὴν πολιτικὴν θέλησιν καὶ ὁρμήν, μὲ τὴν ὁποίαν ἐνεφανίσθη εἰς τὴν παροῦσαν Βουλήν. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ δημιουργοῦν καὶ ὑποχρεώσεις καὶ αἱ ὑποχρεώσεις εἶναι, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις, τὴν ὁποίαν θὰ κάμετε ἔναντι τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου, νὰ μὴ εἶναι τόσον ἔντονος, νὰ μὴ εἶναι τόσον βαρεῖα, ὅταν τὰ θέματα δὲν εἶναι τοιαῦτα καὶ ὅταν ἐκ τῶν θεμάτων αὐτῶν ἐπιβάλλεται ἡ ὑποχρέωσις νὰ εἶσθε συνήγοροι καὶ συμπαραστάται.

§165Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βαρεῖα δὲν ὑπῆρξεν. Ἐπειδὴ ἤκουσα καὶ ἀπὸ σᾶς καὶ ἀπὸ τὸν κ. Μητσοτάκην, ὅτι ἐπεδείχθη πεῖσμα πολὺ ἀπροσδόκητον διὰ τοὺς βουλευτὰς τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ θεωρήσετε αὐτὴν τὴν ἐντύπωσιν, ἡ ὁποία ἔχει παραχθῆ καὶ εἰς τὴν ἰδικήν σας σκέψιν καὶ εἰς τὴν σκέψιν τοῦ κ. Μητσοτάκη, ὡς τελείως ἀδικαιολόγητον. Ἢ νομίζετε ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ πρέπει νὰ ἐμπιστεύεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐν λευκῷ τὴν διαχείρισιν τῶν διαφόρων προβλημάτων; Νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον περιέχει μίαν ἐν λευκῷ ἐξουσιοδότησιν, ἔπρεπεν ἀπὸ μεγαλοψυχίαν ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ τὸ ψηφίσῃ;

§166Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὄχι. Ἀλλὰ Ἀντιπολίτευσις ἀπὸ Ἀντιπολίτευσιν ἔχει διαφοράν.

§167Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴδατε μάλιστα, ὅτι ἐγὼ ἔφθασα μέχρι τοῦ σημείου, ἐπειδὴ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως θὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Χωροφυλακήν, ἔφθασα εἰς τὸ σημεῖον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἂς μᾶς εἴπῃ ὅτι χρειάζεται 3 θέσεις συνταγματαρχῶν καὶ 2 ταξιάρχων, ἃς μᾶς εἴπῃ καὶ διὰ ποίους προορίζει τὰς θέσεις αὐτὰς καὶ νὰ τὰς ἐγκρίνωμεν, ἀλλὰ βεβαίως ἐν λευκῷ, ἐξουσιοδότησις δὲν εἶναι δι’ ὑμᾶς νοητή.

§168Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μοῦ φαίνεται, ὅτι καὶ Ἀντιπολίτευσιν ἠσκήσατε καὶ ἐναντίον τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τότε ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἠγόρευσε μόνον ὁ ἀρχηγὸς τῆς παρατάξεώς σας. Δὲν εἶναι, λοιπόν, νοητὸν διὰ νομοσχέδιον τόσον μικρᾶς σημασίας, ἔναντι ἐκείνου τοῦ περιεχομένου τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων μιᾶς Κυβερνήσεως, νὰ ἐγγράφωνται καὶ νὰ ὁμιλοῦν ἐκ τῆς παρατάξεώς σας δεκάδες ἀγορητῶν μὲ μόνον τὸν σκοπὸν νὰ χρονοτριβήσῃ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου.

§169Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἔχουν πλησιάσει αἱ ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως πρὸς τὰς ἀπόψεις μας.

§170Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ἐπειδὴ ἀνεφέρθη ὁ κ. συνάδελφος εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πράγματι διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ τοῦ 1946 δὲν ὡμίλησαν ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων, παρὰ μόνον οἱ ἀρχηγοί, οὕτω δὲ ἀπεκαταστάθη διὰ τῆς εἰσόδου εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἡ παλαιὰ παράδοσις τοῦ Κοινοβουλίου. Ποτὲ δὲν ἐγένετο ἄλλοτε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔγινε εἰς τὰς προηγουμένας Βουλὰς ἀπὸ τοῦ 1946, ὅπου δεκάδες βουλευτῶν ὡμίλουν περὶ ὅλων τῶν πραγμάτων, ἐπωφελούμενοι τῆς εὐκαιρίας τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων. Αὐτὸ ἦτο ἄτοπον. Ἀκριβῶς προκειμένου περὶ προγραμματικῶν δηλώσεων, ἡ παράδοσις ἀνέκαθεν ἦτο νὰ μὴ ὁμιλοῦν, παρὰ μόνον οἱ ἀρχηγοί, προκειμένου ὅμως περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, ἀναπτύσσονται αἱ διάφοροι ἀπόψεις. Εἴδατε ὅτι σήμερον ἀνεπτύχθησαν διάφοροι ἀπόψεις συμπληρώνουσαι ἡ μία τὴν ἄλλην. Ἑπομένως αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ τοποθέτησις τοῦ θέματος.

§171Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀντιπολιτευτικὴ διάθεσις τῶν ἀγορητῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, διετυπώθη εἰς τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀνεπτύχθησαν ἐνώπιον ἡμῶν. Ποῖα εἶναι ἐν συντομίᾳ τὰ ἐπιχειρήματα αὐτῶν; Ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα εἶναι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀνατρέπει τὴν ἄνοδον τῶν ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ ἐλαττωθοῦν αἱ θέσεις τῶν κατωτέρων ἀξιωματικῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ μίαν ἀναστάτωσιν. Πράγματι, εἰς τὰ σώματα τῶν ἐνόπλων δυνάμεων οἱ ὀργανισμοὶ γίνονται διὰ διατάγματος καὶ ὅταν τὸ συμφέρον τοῦ σώματος ἐπιβάλῃ τὴν αὔξησιν τῶν βαθμῶν, γίνεται αὕτη διὰ διατάγματος. Εἰδικώτερον δὲ εἰς τὸ σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον ὡς ὅλοι ὡμολογήσαμεν ὑπέστη τόσας θυσίας εἰς αἷμα καὶ ἐξακολουθεῖ καὶ σήμερον νὰ ἔχῃ τὸ μεγάλο βάρος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας τῆς χώρας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀναγνωρίσωμεν ὅτι ἡ ὑπηρεσιακὴ ἀνάγκη ἐπιβάλλει τὴν αὔξησιν τῶν στελεχῶν. Ἀναμφισβητήτως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐὰν δὲν ἀντιμετώπιζε τὴν ἄρνησιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἐπρότεινε τὴν αὔξησιν τῶν θέσεων τῶν στελεχῶν ἐπὶ πλέον, ἀλλ’ ἠθέλησεν ἐν τῷ μέτρῳ τῶν ὑφισταμένων κονδυλίων νὰ κάμῃ τὴν διάρθρωσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὥστε νὰ ἱκανοποιήσῃ στελέχη, τὰ ὁποῖα προσέφερον ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον χωρὶς νὰ προκαλέσῃ νέας δαπάνας. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐκ τοῦ στόματος ὡρισμένων συναδέλφων ἐλέχθη, ὅτι πρόκειται νὰ προαχθοῦν ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι πιθανὸν νὰ ἀνήκουν εἰς τὴν κομματικὴν παράταξιν τῶν κυβερνητικῶν κομμάτων, θὰ παρακαλέσω τοὺς συναδέλφους αὐτοὺς νὰ ἐρευνήσουν τὸν πίνακα τῆς ἀρχαιότητος τῶν ἀξιωματικῶν, νὰ ἴδουν τὰ κομματικὰ φρονήματα τῶν ἀξιωματικῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ προαχθοῦν καὶ τότε νὰ εἴπουν, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προάγονται ἀνήκουν εἰς τὴν κομματικὴν παράταξιν τῶν κυβερνώντων κομμάτων. Ἐὰν ἐξετάσετε θὰ ἴδητε, ὅτι πρόκειται περὶ ἀρίστων ἀξιωματικῶν, ἀλλ’ ὅτι ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὴν κομματικὴν παράταξιν. Ἀλλὰ νομίζω ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ θίγωνται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τοιαῦται ἀπόψεις. Διότι εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Χωροφυλακὴ ἐπετέλεσεν ἀνεξαρτήτως κομματικῶν φρονημάτων πάντοτε τὸ καθῆκον της καὶ δὲν ὑπάρχει τὸ ἐνδόσημον, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ὑπηρέτησεν ὑπὲρ τῆς μιᾶς ἢ ἄλλης παρατάξεως· Δὲν εἶναι ἑπομένως ὀρθὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ τοιούτων προθέσεων τῆς Κυβερνήσεως, διότι αὐτὸ εἶναι εἰς βλάβην ὁλοκλήρου τοῦ Ἐθνικοῦ συνόλου· καὶ ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι τὰ ἔνοπλα Σώματα νὰ τὰ θέτωμεν ὑπεράνω πάσης κομματικῆς διαταραχῆς. Δὲν εἶναι ὀρθόν, κ. συνάδελφε, νὰ φέρωνται αἱ ἀντιρρήσεις ὑπὸ τὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν ἀνεπτύχθησαν. Ὀφείλετε νὰ ἀναγνωρίσετε τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἐνισχύσετε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν καλυτέραν διάρθρωσιν τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἐὰν διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τρεῖς ἕως τέσσαρες ἀξιωματικοὶ ἱκανοποιηθοῦν, αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν ἀπέναντι τῆς βλάβης, ἡ ὁποία δημιουργεῖται διὰ παρομοίων συζητήσεων, κομματικῶν δῆθεν κριτηρίων διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§173Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι ὕστερα ἀπὸ ὅσα ὑπέστη ὁ τόπος μας καὶ τὰς θυσίας τὰς ὁποίας προσέφερεν ἡ ἔνδοξος Χωροφυλακή, ἃς καὶ ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος ὑπέμνησεν εἰς τὴν Βουλήν, οὐδέποτε ἀνέμενον ὅτι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἔφερε ἕνα καθαρῶς κομματικὸν νομοσχέδιον, διὰ νὰ θέσῃ μέσα εἰς τὰς τάξεις τοῦ ἐνδόξου Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς, τὴν σφραγῖδα τοῦ κομματισμοῦ καὶ νὰ προκαλέσῃ σάλον καὶ ἀναταραχὴν μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπὸ τοῦ 1947 διηύθυνε σχεδὸν καθ’ ὅλον τὸ χρονικὸν διάστημα, πλὴν ἑνὸς ἔτους τελευταίως, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάγεται καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως. Βεβαίως, ἐπειδὴ εἶχον τὴν τιμὴν καὶ τὴν εὐτυχίαν νὰ εἶμαι βουλευτὴς καὶ κατὰ προηγουμένας βουλευτικὰς περιόδους, γνωρίζω, ὅτι ἔφερε νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἐθέσπισαν καὶ θέσεις καὶ βαθμοὺς Ταξιάρχων καὶ Ὑποστρατήγων. Καὶ εἶναι αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς δὲν εὑρίσκεται ἐδῶ διὰ ν’ ἀκούσῃ, τὰ ὅσα θὰ εἴπωμεν. (Προσέρχεται ὁ Ὑπουργός). Ἀπὸ τοῦ 1947—ἔλεγον κ. Ὑπουργὲ—διηυθύνατε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν καὶ τὸ τῆς Δημοσίας Τάξεως, καὶ εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς ψηφίσωμεν τὰ νομοσχέδια, διὰ τῶν ὁποίων ἐθεσπίζοντο θέσεις Ταξιάρχων καὶ Ὑποστρατήγων. Μάλιστα ἐγώ, τὸν ὁποῖον σεῖς πιθανὸν νὰ νομίζετε ὅτι πειθαρχῶ εἰς τὸ κόμμα, ἐψήφισα τότε καὶ ὑπὲρ τοῦ νῦν Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, καίτοι εἶχε γεννηθῆ τὸ ζήτημα, ὅτι δὲν ἀνῆκεν εἰς τὸ Λαϊκὸν κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκομεν τότε.

§174Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ κύριε συνάδελφε, δὲν εἶχον τὴν τύχην εἰς τὰ νομοσχέδια ποὺ ἔφερον εἰς τὴν Βουλήν. Τὰ περισσότερα ἐγένοντο ὡς Ἀναγκαστικοὶ νόμοι. Πολλὰ ἦλθον εἰς τὴν Βουλήν, ὅπου παρουσιάζετο θύελλα, ὅταν τὰ παρουσίαζον.

§175Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Βεβαίως, ὅταν θέλετε νὰ παρουσιάζετε ὑπὸ τὸ πρόσχημα ἀθῴων νομοσχεδίων κομματικὰ τοιαῦτα, αὐτὸ θὰ γίνεται πάντοτε. Νομίζω, ὅτι καὶ σήμερον ἀκόμη ἐγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ὁ Συναγερμὸς εἰς τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα θὰ συντρέξῃ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ πάντοτε εἰς θέματα ἀρχῆς, τὰ ὁποῖα ὅμως νὰ κάμουν καλὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ μᾶς εὕρετε ὑπερθεματίζοντας τὰ μέτρα σας. Οὐδέποτε ἡ πλευρὰ αὐτὴ ἠρνήθη ζητήματα, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀπώτερον σκοπὸν τὴν θεμελίωσιν μιᾶς παγίας καταστάσεως εἰς τὴν Χωροφυλακήν, τὸν Στρατὸν καὶ τὴν Πατρίδα. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, ἐπιδιώκεται ἡ ἐξυπηρέτησις 15–20 ἀνθρώπων. Μερικοὺς ἐξ αὐτῶν τοὺς γνωρίζω. Ἦλθον καὶ μὲ συνήντησαν. Τοὺς θεωρῶ ἱκανούς. Θὰ ἦτο ὅμως ὀρθότερον νὰ φέρετε τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ εἴπητε: «Αὐξάνω τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας». Ἐὰν πράγματι ἐνδιαφέρεσθε δι’ αὐτοὺς αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ κάμετε.

§176Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Αὐτὸ τὸ λάθος δὲν πρόκειται νὰ τὸ κάμω.

§177Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ποῖον;

§178Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Νὰ αὐξήσω τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας.

§179Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Μὰ τὸ κάμνετε ἐμμέσως, καὶ τὸ κάμνετε μόνον δι’ ὅσους θέλετε. Ἐὰν πράγματι ἐνδιαφέρεσθε δι’ ὅλους τοὺς ἱκανοὺς νὰ παραμένουν περισσότερον χρόνον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, νὰ φέρετε τέτοιο νομοσχέδιον καὶ ὄχι ὡσὰν ἐκεῖνο ποὺ ἔφερεν ὁ συνάδελφος Μητσοτάκης, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, διὰ τοῦ ὁποίου δὲν ὑπελογίζετο διὰ τὰς συντάξεις τῆς Χωροφυλακῆς ἡ 10ετία καὶ οὕτω ἐμειώνετο ἡ σύνταξις κατὰ 10% καὶ πλέον. Ἀλλὰ καὶ κἄτι ἄλλο ἀκόμη. Ξεύρετε ὅλοι, ὅτι εἰς τὸν στρατὸν κατηργήθη ἡ θέσις τοῦ Ταξιάρχου. Αἱ Ταξιαρχίαι —ὅπως γνωρίζετε— κατηργήθησαν. Διατὶ λοιπόν, ἐφ’ ὅσον καταργοῦνται αἱ Ταξιαρχίαι καὶ οἱ βαθμοὶ τῶν Ταξιάρχων ἑπομένως, πᾶμε τώρα εἰς τὴν Χωροφυλακὴν νὰ δημιουργήσωμεν αὐτὴν τὴν πολυτέλειαν;

§180Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις θὰ κάμῃ σφάλμα, ἐὰν μεταβάλῃ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ νομίζω, ὅτι καὶ σεῖς δὲν ἐπιμένετε ἐπ’ αὐτοῦ. Τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τῶν Ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς συνδέεται μὲ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τῶν ἀξιωματικῶν ὅλων τῶν ὅπλων καὶ ἀποτελεῖ βασικὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ σκεφθῇ πολὺ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ τὴν μεταβάλῃ. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον καὶ ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις ἔφερε διάταξιν συνταξιοδοτικήν, τὴν ὁποίαν ἐξέδωκεν ὑπὸ τύπον Ἀναγκαστικοῦ νόμου, διὰ τῆς ὁποίας ηὔξανε τὰς συντάξεις τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν καὶ δὲν τὰς ἔκοψε.

§181Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τότε εἶχον γίνει δύο νόμοι· ὁ ἕνας ἐπὶ Γιαννοπούλου καὶ ὁ ἄλλος ὑφ’ Ὑμῶν. Πάντως σᾶς πληροφορῶ, ὅτι σήμερον ὅλοι οἱ συνάδελφοι ἔχουν—ὅπως καὶ ἐγὼ—ὑπομνήματα διαμαρτυρίας τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ὅτι φεύγουν εἰς νεαρὰν ἡλικίαν καὶ δὲν συμπληρώνουν τὰ 35 χρόνια εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, διὰ νὰ πάρουν τὰ 35)50. Αὐτὸ βεβαίως θὰ τὸ γνωρίζετε ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Πάντως ἐὰν ἐφέρνατε τὸ νομοσχέδιον ἐδῶ θὰ ἠκούετε τὰς παρατηρήσεις τῶν συναδέλφων ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρώτατον.

§182Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ ἦσαν ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου.

§183Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Αὐτὸ εἶναι συζητήσιμον. Πάντως τὸ νὰ φεύγῃ ἕνας Συνταγματάρχης εἰς ἡλικίαν 50 ἐτῶν δὲν εἶναι σωστόν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρῃ ἀκόμη τὰς ὑπηρεσίας του. Οὕτω θὰ τὸ ἐδεχόμην. Ἀλλὰ τὸ νὰ φέρνῃ νομοσχέδιον ὡς τὸ παρόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὡς ἀθῷον δῆθεν νομοσχέδιον, ἐνῷ πρόκειται—ὅπως γνωρίζετε, καὶ τὸ γνωρίζετε, διότι τίποτε δὲν μένει ἐν κρυπτῷ—περὶ νομοσχεδίου καθαρῶς κομματικοῦ καὶ ἐπιδιώκοντος ἀνατροπὴν ἐν τῇ Χωροφυλακῇ διὰ 10– 15 φίλους του ἀξιωματικούς, αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἀνεξαρτήτως ὅμως αὐτοῦ, πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ μία ἀρχή. Πρέπει ὁ καθείς, συμπληρώνων ἕνα ὡρισμένον ὅριον ἡλικίας νὰ φεύγῃ καὶ νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸ σπίτι του. Θὰ ἐνθυμῆσθε δέ, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὅταν ἐγεννήθη θέμα παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τοῦ Προέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ἡ ἄλλη Βουλὴ εἶπεν, ὅτι τοῦτο δὲν δύναται νὰ γίνῃ. Ἑπομένως ἐὰν εἰσαγάγωμεν τοιαῦτα καινὰ δαιμόνια διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἀφήσωμεν νὰ δημιουργηθῶσι προϋποθέσεις προαγωγῆς καὶ διὰ τοὺς νεωτέρους. Ἐκεῖνο ποὺ τονίζω, εἶναι, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπέλθῃ ἀνατροπὴ τῆς πυραμίδος εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Ὅταν πρόκειται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ γίνουν 17 ἀκόμη ταξίαρχοι, δηλαδή, μὲ τοὺς ὑπάρχοντας 7, ἐν ὅλῳ 24, σκεφθῆτε τί θὰ γίνῃ! πλήρης ἀνατροπή.

§184ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατὶ 17;

§185Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς θέλει τὰς Ἀνωτέρας Διοικήσεις Χωροφυλακῆς νὰ τὰς διοικοῦν Ταξίαρχοι. Ἑπομένως, διὰ τὰς 17 Ἀνωτέρας Διοικήσεις θὰ ἔχωμεν 17 Ταξιάρχους. Διὰ νὰ γίνῃ δὲ ἕνας Ταξίαρχος πρέπει νὰ μειωθοῦν ἀναλόγως 15 περίπου θέσεις Μοιράρχων. Ἐξ αὐτοῦ θὰ προέλθῃ σοβαρὰ μείωσις τῆς μαχητικότητος τῶν κατωτέρων, εἰς τοὺς ὁποίους θὰ γεννηθῇ τὸ πικρὸν παράπονον, ὅτι παραγνωρίζονται πρὸς χάριν τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἔλλειψιν ἁρμονίας εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπιθυμῇ νὰ θεωρηθῇ τὸ νομοσχέδιον του ἀκομμάτιστον καὶ ὠφέλιμον εἰς τὴν Χωροφυλακήν, ἂς τὸ ἐφαρμόσῃ ἀπὸ τὸ νέον ἔτος, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ καμμία ὑποψία, ὅτι ἐπιδιώκει κομματικὰ ὀφέλη. Ἐὰν τοῦτο ἐγένετο, οὔτε πείσματα θὰ ἐγεννῶντο, οὔτε ἡμεῖς θὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀνέλθωμεν εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ σᾶς πείσωμεν ὅτι αὐτὰ εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦν ὁμόφωνον τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, οὔτε θὰ ἐτίθετο ζήτημα κομματικῆς πειθαρχίας. Διότι, ἐνῷ, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐβάδιζεν ἡ συζήτησις μὲ ἠρεμίαν καὶ χωρὶς καμμίαν ὀξύτητα, ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἠκούσθη λέγων εἰς παρακαθήμενόν του βουλευτὴν τοῦ κόμματός του, ὁ ὁποῖος ἐζήτησεν ὡρισμένας τροπολογίας, ὅτι δὲν εἶναι κυβερνητικὸς βουλευτής, ἀφοῦ ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τοῦ νομοσχεδίου.

§186Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπα ἔτσι, κ. συνάδελφε.

§187Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τοῦ εἴπατε ὅτι τορπιλλίζει τὸ νομοσχέδιον, διότι ἐζήτησε νὰ γίνῃ δεκτὸν μὲ ὡρισμένας τροπολογίας. Μετὰ λύπης μας δὲ βλέπομεν ὅτι καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην πάλιν ὁ κ. Μπακόπουλος θέτει ζήτημα κομματικῆς πειθαρχίας. Ἀλλοίμονον ἐὰν διὰ κάθε ζήτημα ἐπικαλούμεθα τὴν κομματικὴν πειθαρχίαν. Θὰ διῃρούσαμεν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τὴν Ἑλλάδα εἰς δύο στρατόπεδα, ὅπως ἐκεῖνα τοῦ παρελθόντος, τὰ κακὰ τοῦ ὁποίου ἀκόμη πληρώνομεν. Ἐλπίζω ὅτι τὴν τελευταίαν στιγμὴν θὰ θελήσετε νὰ ἀποτραπῇ τὸ κακὸν αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§189Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἔχει ἐντελῶς ἐξαντληθῆ καὶ ἀπὸ τὰς δύο πλευρὰς καὶ θὰ ἦτο ἀνιαρὸν νὰ ταλαιπωρήσω περαιτέρω τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ θὰ εἶναι χρήσιμος μία μικρὰ παρέμβασίς μου. Θὰ δώσω δύο διευκρινήσεις: Μίαν εἰς τὴν πτέρυγα τῆς συμπολιτεύσεως καὶ μίαν εἰς τὴν πτέρυγα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Πρὸς τὸν φίλον μου κ. Μπακόπουλον κάμνω τὴν διευκρίνησιν, ὅτι οἱ βουλευταὶ τῆς συμπολιτεύσεως δὲν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ψηφίζουν ὅλα τὰ νομοσχέδια τὰ κυβερνητικὰ καὶ ὅταν ἀκόμη ἀντιφρονοῦν πρὸς αὐτά. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὄχι μόνον δικαιοῦνται, ἀλλ’ ὀφείλουν νὰ τὰ καταψηφίζουν. Ἀκόμη, δικαιοῦνται καὶ νὰ ἐπερωτοῦν Ὑπουργοὺς τοῦ ἰδίου των κόμματος, ὅταν σφάλλουν εἰς ὡρισμένας πράξεις των διοικητικάς. Εἶμαι ἤδη ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὀλίγα πράγματα καὶ πρὸς τὸν Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον. Οὐδεὶς ἠρνήθη τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ κρίνῃ καὶ νὰ ἐπικρίνῃ τὰ κυβερνητικὰ νομοσχέδια. Ὅ,τι τῆς ἀρνούμεθα εἶναι τὸ δικαίωμα νὰ κρίνῃ καὶ νὰ ἐπικρίνῃ τὴν θέσιν τοῦ βουλευτοῦ τῆς συμπολιτεύσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά μας. Καὶ οἱ δύο, εὐτυχῶς, καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος, ἐβελτίωσαν τὰς φράσεις των. Ἀλλὰ παραμένει ἡ σκιά. Ὅσον καὶ ἂν ἐβελτίωσε τὴν ἀγόρευσίν του ὁ Πρόεδρος, κ. Κανελλόπουλος, λέγει, ἐν τούτοις, ὅτι ὑφιστάμεθα μείωσιν, ὄχι τῆς πολιτικῆς μας θέσεως, ἀλλὰ τῶν δικαιωμάτων μας. Παραμένει οὕτω μία πρόθεσις, ἁγνὴ ἂν θέλετε, πάντως ὅμως πρόθεσις ἐπικρίσεως τῆς θέσεως τῶν βουλευτῶν. Κύριοι, δὲν εἶναι ἄπορον ἐὰν οἱ βουλευταὶ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος πιστεύουν, ὅτι ἡ διαχείρισις τῶν θεμάτων αὐτῶν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν θὰ γίνῃ ἐπ’ ὠφελείᾳ καὶ ἐν τῷ συμφέροντι καὶ τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας. Ἀλλ’ οὐδεμία προβάλλεται ἀπὸ ἡμᾶς ἀξίωσις, ὅτι τὴν ἰδίαν γνώμην πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἀκριβῶς, διότι ἀρνεῖται ψῆφον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι δικαίωμά της εἰς ὡρισμένα θέματα εἴτε νὰ ἐμπιστεύεται καὶ νὰ δίδῃ ἐξουσιοδότησιν, εἴτε νὰ μὴ ἐμπιστεύεται καὶ νὰ τὰ καταψηφίζῃ. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον, εἶναι νὰ ἀξιοῖ ὅπως αἱ ἀντιλήψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως γίνουν καὶ ἀντιλήψεις τῆς συμπολιτεύσεως. Δηλαδή, νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὰ ἑδώλια αὐτὰ καὶ νὰ ὁδεύσωμεν εἰς τὰ ἑδώλια ἐκεῖνα. Εἶναι τοῦτο φύσει καὶ θέσει ἀπαράδεκτον.

§190Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ τὸ ηὐχόμεθα.

§191Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, ἐὰν ἡ πτέρυξ αὕτη ψηφίζῃ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ψηφίζει, διότι πιστεύει, ὅτι εἶναι ἐπωφελὲς καὶ διὰ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ διὰ τὸν τόπον. Ἀλλ’ ἠκούσθησαν ἀκόμη καὶ φράσεις περὶ ἀντισυνταγματικότητος αὐτοῦ. Ἠκούσθη ἀκόμη ἐδῶ ἀπὸ τὸν φίλον Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον, ὅτι ὑφίσταται μίαν μείωσιν ἡ Βουλὴ τῶν δικαιωμάτων αὐτῆς. Ἀλλ’ ἐὰν ὑπάρχῃ μείωσις τῶν δικαιωμάτων δὲν εἶναι μόνον διὰ τὴν πτέρυγα αὐτὴν μείωσις ἀλλ’ εἶναι μείωσις ὅλου τοῦ Σώματος τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, καὶ ἡ μείωσις αὐτὴ προέρχεται ἐκ τοῦ ὅτι ἀπουσιαζούσης τῆς Βουλῆς καὶ ἐν ἀγνοίᾳ αὐτῆς ἐκδίδονται Ἀναγκαστικοὶ νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν πάσης φύσεως ζητήματα. Καὶ θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ἕνας θεμελιώδης νόμος, ὁ καταστατικὸς νόμος ὁ ὁποῖος ἀκριβῶς προσπαθεῖ νὰ κατοχυρώσῃ τὰ δικαιώματα αὐτῆς τῆς ἐξουσίας, ἔστω καὶ μὲ μίαν ἀντιπροσωπείαν εἰς ἐπιτροπὴν ἐξουσιοδοτήσεως ἐκ 50 βουλευτῶν. Ἀποτελοῦν αὐτοὶ μεγαλυτέραν ἐγγύησιν ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας καὶ ἀπὸ τοὺς διαδρόμους τῶν Ὑπουργείων. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν τότε ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος θὰ ἐνθυμηθῇ αὐτὴν τὴν μείωσιν τῶν δικαιωμάτων ὅλου τοῦ Σώματος, καὶ ἐὰν θὰ ἔλθῃ μαζὶ μας νὰ ψηφίσῃ τὸ νέον Σύνταγμα διὰ νὰ κατοχυρώσωμεν τὰ δικαιώματα. Κύριοι, ἔγινε λόγος ἀκόμη, ὅτι κινδυνεύει ἡ Δημοκρατία. Τὸ εἶπεν τοῦτο φίλος μου βουλευτὴς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ νὰ εἴπωμεν τί εἶναι Δημοκρατία, τί εἶναι νομιμότης, πῶς δρᾷ ἡ Δημοκρατία, πῶς λειτουργεῖ ἡ Δημοκρατία, πόθεν ἀντλεῖ τὰς πηγὰς τῆς ἐξουσίας ἡ Δημοκρατία, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖοι τὴν ἐκπροσωποῦν γνησίως, καὶ ποῖοι τὴν διερμηνεύουν, καὶ ποῖοι διὰ λόγων τὴν ἐπικαλοῦνται, ἀλλά, ἴσως καὶ ἀθελήτως τὴν ἀφίνουν ἔκθετον. Αὐτὰ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω διὰ νὰ μὴ μείνουν ἄνευ ἀπαντήσεως αἱ ὀλίγαι φράσεις, ποὺ ἐλέχθησαν ἔστω καὶ ἄνευ προθέσεως, διότι, ἐὰν ἔμεναν ἀναπάντητοι, θὰ ἀπετέλουν μείωσιν ὄχι τῶν δικαιωμάτων ἀλλὰ τῆς ὅλης ἐν τῷ πολιτεύματι νομοθετικῆς ἐξουσίας. (Χειροκροτήματα).

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαγεωργίου ἔχει τὸν λόγον.

§193Κ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Δὲν ἤθελον νὰ σᾶς κουράσω κατόπιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ προλαλήσας ρήτωρ, ἀλλ’ ἐπειδὴ ὡς ἀξιωματικὸς ὑπηρέτησα ἐπ’ ἀρκετὸν χρόνον εἰς τὸν στρατόν, ἔχω νὰ σᾶς τονίσω ὡρισμένα πράγματα. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὑπεισέλθητε εἰς τὸν ψυχολογικὸν παράγοντα τοῦ κατωτέρου ἀξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖος μετὰ πόνου βλέπει, ὅτι ὅταν ὡρισμένοι ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ φθάνουν εἰς τὰς δυσμὰς τοῦ βίου των, τοῦ στρατιωτικοῦ, νὰ τοὺς δίδεται παράτασις τῆς ὑπηρεσιακῆς ζωῆς, ἔστω καὶ ἑνὸς ἔτους, καὶ ἔτσι νὰ καθηλώνωνται οἱ κατώτεροι ἀξιωματικοί. Ὑπάρχουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εἰς τὸν στρατὸν καὶ ἠξεύρουν τί ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ εἰς ἕνα κατώτερον ἀξιωματικόν, καὶ πρὸ παντὸς τοῦ ἡρωϊκοῦ Σώματος τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς. Ὅπως ὅλοι οἱ προλαλήσαντες ἐτόνισαν, εἰσέρχονται εἰς τὸ Σῶμα ὡς Χωροφύλακες καὶ περιμένουν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν νὰ φθάσουν εἰς τόν βαθμὸν τοῦ ἐνωμοτάρχου, ἢ τοῦ ὑπενωμοτάρχου, ἢ τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ, ἢ τοῦ ἀνθυπομοιράρχου ἐλπίζοντες, ὅτι θὰ καταλάβουν ἐπαξίως ἕνα βαθμόν, τὸν ὁποῖον, ἴσως ποτέ, δὲν θὰ καταλάβουν. Ἴσως κ. συνάδελφοι, νὰ νομίσητε, ὅτι τὰ λέγω αὐτὰ ἀπὸ ἄλλους λόγους. Πιστεύσατέ με ὅμως εἰλικρινῶς, ὅτι τὰ λέγω, διότι εἶχον μεγάλην ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς καὶ εἶδον τὸ δρᾶμα τῶν ἀξιωματικῶν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ καταλάβητε, οὔτε πρὸς στιγμήν, οὔτε κἂν νὰ συλλάβητε τὴν ψυχολογικὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ κατώτεροι ἀξιωματικοί, ὅταν συμβαίνουν τοιαῦτα πράγματα. Δὲν ἔχω σκοπὸν νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον, ἀλλὰ γνωρίζω καλῶς, ὅπως ὅλοι οἱ Ἕλληνες, τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ἡρωϊκοῦ Σώματος τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς. Εἶναι τὸ πρῶτον Σῶμα, τὸ ὁποῖον ἐδέχθη πισώπλατα τὸ δολοφόνο χέρι τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. Εἰς τὴν κατοχὴν εἶναι οἱ πρῶτοι ποὺ ἐδιώχθησαν εἰς τὰ λαγκάδια καὶ τὶς χαράδρες καὶ ἐσφάγησαν ἀνηλεῶς ἀπὸ τοὺς ἐσωτερικούς, ἀπὸ τοὺς κόκκινους ἐχθροὺς τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἐσήποντο πρῶτοι μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἀπὸ τὸ αἱματοκύλισμα τῶν ἐχθρῶν μας. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ξεχάσω τὰς μεγάλας ὑπηρεσίας τῶν κατωτέρων ἀξιωματικῶν τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς. Ἀριθμοῦνται χιλιάδες τὰ θύματα ὁπλιτῶν, καὶ ἑκατοντάδες τὰ θύματα τῶν ἀξιωματικῶν. Κύριοι συνάδελφοι, μὴ θελήσωμεν νὰ πικράνωμεν τοὺς κατωτέρους ἀξιωματικούς. Ἠμπορεῖ νὰ εὐεργετηθοῦν τρεῖς ἕως τέσσαρες ἀνώτεροι ἀξιωματικοί. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν ἀνήκουν εἰς τὴν ἄλφα ἢ εἰς τὴν βῆτα παράταξιν, ἀλλὰ μὲ ἐνδιαφέρει ἐμένα τοῦτο, ὅτι δὲν πρέπει νὰ πικράνωμεν τοὺς κατωτέρους ἀξιωματικοὺς τοῦ Σώματος τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς. Ἡ ἐπετηρὶς εἶναι κάτι ποὺ ἀκούεται ὡς ἀφῃρημένη ἔννοια, ἀλλ’ αὐτὸ ποὺ ἠξεύρω εἶναι, ὅτι ἐὰν προαχθοῦν οἱ ἀνώτεροι ἀξιωματικοί, οἱ κατώτεροι ἢ πρέπει νὰ μειωθοῦν, ἢ ἐὰν προαχθοῦν, νὰ ἔλθῃ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ νὰ μὴ ἐγκρίνῃ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ δοθῇ διὰ τοὺς μισθοὺς αὐτούς.

§194Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐὰν παρουσιασθῇ διόγκωσις τῆς πυραμίδος, τότε θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ κατάντημα νὰ ἀδρανήσουν τὰ βασικὰ στελέχη τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς, εἰς τὴν Σχολήν.

§195Κ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω περισσότερον, ἔχω νὰ σᾶς τονίσω τοῦτο: Βάλετε τὸ χέρι εἰς τὴν καρδιάν σας ὅλοι καὶ σκεφθῆτε τοὺς κατωτέρους ἀξιωματικοὺς καὶ μόνον.

§196Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου ἐξετέθησαν ἐκ μέρους τῶν προλαλησάντων συναδέλφων, ὅλα τὰ σημεῖα. Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγώ, ὡς νέος βουλευτὴς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα τῆς αὐξήσεως τῶν θέσεων τῶν κατωτέρων ἀξιωματικῶν. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ὅμως θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον, ὁ ὁποῖος ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς διακοπῆς τοῦ κ. βουλευτοῦ Πειραιῶς ἔδωσεν ἕνα μικρὸν μάθημα καὶ ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ εἶμαι νέος βουλευτὴς θὰ ἤθελον νὰ ἔχω καὶ ἐγὼ ἕνα μάθημα ἀπόψε ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ὡμίλησε περὶ ἀγωνίας τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως. Μὲ κατέχει ἡ ἀγωνία ὅταν ἐξακολουθῶμεν συνεχῶς νὰ ὁμιλῶμεν περὶ κομματικῆς πειθαρχίας. Τί πρέπει νὰ κάμωμεν δι’ ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον τόσον ἀπασχολεῖ τὸν πολιτικὸν κόσμον καὶ συγκεκριμένως, τὴν ψήφισιν τοῦ Συντάγματος;

§197Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἐπὶ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον ἐθίξατε νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι κάπως ἀτόπως τὸ ἐθίξατε. Διὰ τὸ Σύνταγμα τί ἔκαμα ἢ τί δὲν ἔκαμα, τί εἶπα ἢ τί δὲν εἶπα, θὰ δώσω λόγον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν ὥραν νὰ θέτετε ἕνα τοιοῦτον ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν. Ἐὰν εἶπα εἰς τὸν ἀγαπητὸν κ. Παπαμαντέλλον, καὶ κακῶς ἐχρησιμοποίησα τὴν λέξιν μάθημα—καὶ τοῦ ζητῶ συγγνώμην—ἁπλούστατα ἐκεῖ ἐνόμιζα, ὅτι εἶχε δίκαιον εἰς τὴν οὐσίαν, διότι ἐπεξετάθην ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐκτὸς τοῦ κυρίου προβλήματος. Ἀλλὰ τοῦ ἐξήγησα, ὅτι ἐὰν εἶχε δίκαιον εἰς τὴν οὐσίαν, κατὰ τύπους εἶχον δίκαιον ἐγώ, διότι, λόγῳ τῶν παρατηρήσεων τοῦ κ. Μπαχοπούλου, εἶχα τὸ δικαίωμα κατὰ τὴν κοινοβουλευτικὴν παράδοσιν καὶ τάξιν, νὰ παρεμβάλω αὐτὴν τὴν παρένθεσιν εἰς τοὺς λόγους μου.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§199Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν προσπαθήσουν νὰ ὑποστηρίξουν τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, εἶναι τοῦτο ἐκδήλως ἀτυχές. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ ὅτι εἶναι ποτὲ πρὸς τὸ συμφέρον τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας νὰ ἔρχεται κάθε φορὰ ἕνας περιστασιακὸς νόμος καὶ μάλιστα εἰς τὰς παραμονὰς ἀποχωρήσεως ὡρισμένου ἀριθμοῦ ἀξιωματικῶν—διότι καταλαμβάνονται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας—οἱ ὁποῖοι πρόσκεινται εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ προσπαθῇ νὰ τοὺς κρατήσῃ εἰς τὴν ἐνέργειαν. Ἐλέχθη ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, ὅτι σκοπὸς τοῦ νόμου εἶναι ἡ προώθησις τῶν στελεχῶν. Τοῦτο εἶναι ἀνακριβές. Ἡ προώθησις τῶν στελεχῶν, δὲν γίνεται ὀλίγας ἡμέρας πρὶν καταληφθοῦν ὡρισμένοι ἀξιωματικοὶ ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Γίνεται διὰ νόμων παγίων καὶ μετὰ πλήρη ἐξέτασιν καὶ τῶν ἀναγκῶν τῶν Σωμάτων καὶ τῶν ἱκανοτήτων, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ βραβευθοῦν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συμβαίνει ὅταν προσάγωνται νόμοι περιστασιακοὶ εἶναι ἕνα εἶδος προσπαθείας ἐξαναγκασμοῦ τῶν ἀξιωματικῶν πρὸς κομματικὴν ἐξάρτησιν. Τοῦτο εἶναι τὸ ἄτοπον τὸ ὁποῖον ἔχουν τὰ εἰδικά, τὰ προστατευτικὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν παρέμβασιν εἰς τὰ Σώματα ἀσφαλείας ἢ εἰς τὴν διοίκησιν, ὅταν ἀφοροῦν τὴν διοίκησιν. Ἐλέχθη ἐπίσης, ὅτι διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν θέσεων τῶν ἀνωτάτων στελεχῶν, θὰ ἀναπνεύσῃ τὸ Σῶμα. Τὸ ἀντίθετον θὰ συμβῇ. Διότι, ὡς εἶναι διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον, θὰ καταπνίξῃ τὸ Σῶμα καὶ διὰ τῆς περαιτέρω παραμονῆς εἰς αὐτὸ ὡρισμένου ἀριθμοῦ ἀνωτέρων στελεχῶν καὶ διότι θὰ προκαλέσῃ κατάργησιν μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ θέσεων μικροτέρου βαθμοῦ. Ἡ προσπάθεια, ἡ ὁποία ἐγένετο ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μητσοτάκη, καί τινων ἄλλων κυρίων συναδέλφων νὰ ἀπαλειφθῇ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, ὁ περιορισμὸς ὁ ὁποῖος ὑπάρχει τῆς μὴ ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, μετατρέπει οὐσιωδῶς τὰ πράγματα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτός, ὡς γνωρίζουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, διότι δὲν πρόκειται περὶ τῆς ἁπλῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθησαν. Πρόκειται περὶ τῆς ἰσχυούσης διατάξεως τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ συντάγματος 1927 τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ ὄχι ἁπλῆν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου περὶ τῆς δαπάνης, ἀλλ’ ἔκθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν περὶ τρόπου καλύψεως τῆς δαπάνης. Δηλαδὴ θέλει διὰ τοιοῦτον νομοσχέδιον τὴν προσυπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἑπομένως, ἡ προταθεῖσα λύσις δὲν εἶναι εὐχερής. Τί λοιπὸν θ’ ἀπομείνῃ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον; Ἀντὶ προωθήσεως ἡ κατάπνιξις; Δὲν πρέπει νὰ λέγωμεν ὅτι γίνεται χάριν γενικωτέρου συμφέροντος τοῦ Σώματος, χάριν τῆς προωθήσεως, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐντοπίζεται εἰς τὸ ὅτι γίνεται χάριν ὡρισμένων ἀνωτέρων στελεχῶν. Εἶναι κακὸν τὸ νομοσχέδιον, διότι ἔχει αὐτὸν τὸν εἰδικόν, τὸν περιστασιακὸν σκοπόν, ἀλλ’ εἶναι ἀκόμη χειρότερον διότι δὲν τὸ λέγει σαφῶς διὰ νὰ ἴδωμεν τὴν ἔκτασιν τοῦ ἀτόπου, ἀλλὰ προβλέπει τὴν ρύθμισιν δι’ ἐξουσιοδοτήσεως. Ἐλέχθη ὑπὸ ἀξιοτίμου συναδέλφου ὅτι ζητήματα, ὅπως εἶναι ἡ ὀργάνωσις τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθοῦν ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Δὲν πρόκειται, κύριοι βουλευταί, περὶ τῆς ὀργανώσεως καὶ τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Πρόκειται περὶ τοῦ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν στελεχῶν της καὶ ἡ πρᾶξις ἀπέδειξεν ὅτι δύναται νὰ γίνῃ ὁ καθορισμὸς ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἡ Βουλὴ καθώρισεν εἰς τὸ παρελθὸν τὸν ἀριθμὸν διὰ νόμου καὶ ὅταν ἀκόμη αἱ ἀνάγκαι τῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας ἦσαν ρευσταὶ καὶ ἀστάθμητοι, λόγῳ τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ἔχομεν κατὰ τὸ 1948 τὸ Ν. Δ. τῆς 29ης Ὀκτωβρίου, τὸν κυρώσαντα αὐτὸ νόμον 1758 τοῦ 1951 ὡς καὶ τὸ Ν. Δ. 1173 τοῦ 1949, τὰ ὁποῖα ρητῶς καὶ σαφῶς καθώρισαν τὸν ἀριθμὸν τῶν στελεχῶν. Ὥστε οὐδεμία ἀνάγκη ὑπάρχει ἐξουσιοδοτήσεως. Ἡ ἐξουσιοδότησις γίνεται δι’ ἄλλους λόγους, διὰ νὰ ρυθμισθοῦν, ἴσως, ἄλλα πράγματα, τὰ ὁποῖα σταθμίζονται δυσμενῶς διὰ τὸ Κράτος ἀλλ’ ἐπωφελῶς, ἴσως, διὰ τὸ κόμμα, ὄχι ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ διὰ μιᾶς ἁπλῆς ἀποφάσεως δύο ὁμοφρόνων Ὑπουργῶν. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο ζήτημα ποὺ ἔχει προκύψει κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ χαίρω διότι ἔφθασεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν αἴθουσαν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος καὶ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Εὐριπαῖος. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἐσωτερικῶν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἔλαβε χώραν καὶ τὸ ἑξῆς ἄτοπον. Ἐνῷ εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς εἶχεν ἀρχίσει ἡ συζήτησις νομοσχεδίου τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, διετηρεῖτο, παρὰ τὰς διαμαρτυρίας μου, ἡ συνεδρίασις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐσωτερικῶν. Τοῦτο, εἶναι ἀντικοινοβουλευτικόν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαναγκάζωνται οἱ βουλευταὶ νὰ εἶναι ἀπόντες εἴτε ἀπὸ τὴν μίαν συνεδρίασιν, εἴτε ἀπὸ τὸν ἄλλην, ἐνῷ εἰς ἀμφοτέρας τοὺς καλεῖ τὸ καθῆκόν των. Βεβαίως εἰς τὴν πρᾶξιν παρουσιάσθη ἐπανειλημμένως νὰ συνεδριάζουν αἱ Ἐπιτροπαί, διὰ τὴν οἰκονομίαν χρόνου, κατὰ τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπῆρχε συνεδρίασις τῆς Βουλῆς ὅταν ὑπῆρχε κάποια ἀνάγκη κατεπείγοντος καὶ ὅταν δὲν ὑπῆρχε αὐτὴ ἡ σύγκρουσις τῶν καθηκόντων. Ὑπῆρχε δὲ καὶ γενικὴ συγκατάθεσις. Ἀλλ’ ἀσχέτως πρὸς τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαναληφθῇ διότι τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα εἶναι τὸ ἄριστον, ἀλλ’ εἶναι καὶ τὸ εὐπαθές. Τοῦτο ἔχει τὰ μεγαλείτερα προσόντα, ἀλλ’ ὅταν τὸ ἀγαπῶμεν καὶ τὸ πιστεύωμεν ὅλοι, ὄχι ὅταν τὸ περιγράφωμεν. Δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν εἶναι ἀνεκτὸν ἐν τῷ κοινοβουλευτικῷ πολιτεύματι νὰ καταστήσωμεν ἀδύνατον τὴν παρουσίαν τῶν βουλευτῶν τῆς μειοψηφίας εἴτε εἰς τὴν Βουλήν, εἴτε εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§200Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἔχετε τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὁσάκις συνεδριάζει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, πρέπει νὰ διακόπτῃ διὰ νὰ παρευρίσκωνται οἱ βουλευταὶ εἰς τὴν Βουλήν;

§201Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Μάλιστα, αὐτὸ ἐννοῶ.

§202Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Περίεργος ἀντίληψις.

§203Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Περίεργον ἀντίληψιν δὲν ἔχω ἐγὼ ἀλλὰ σεῖς, ὁ ὁποῖος ἐννοεῖτε νὰ τίθεται ὁ βουλευτὴς πρὸ τοῦ διλήμματος νὰ ἐγκαταλείψῃ ἓν ἐκ τῶν καθηκόντων του, ἢ τὸ ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τῆς Βουλῆς ἢ τὸ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἤλπιζα, ὅτι τὸ περιστατικὸν θὰ ἀνεγνωρίζετο, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ. Ἀλλ’ ἀφοῦ ἐπιμένετε, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἂν ἐννοῇ νὰ μείνῃ πιστὴ εἰς τὸ Κοινοβουλευτικὸν Πολίτευμα, ἢ θέλει νὰ τὸ καταλύσῃ. Ἐνόμιζον, ὅτι ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ἐπιτροπῆς θὰ ἐθεώρει τὸ συμβάν, ποὺ ἀνέφερα, ὡς ἕνα παροδικὸν ἐπεισόδιον καὶ δὲν θὰ τὸ διεκήρυσσεν ὡς ἀρχήν. Ἀλλ’ ἀφοῦ τὸ διακηρύσσει εἰς τὴν Βουλὴν ἐναπόκειται νὰ κρίνῃ ἐὰν θέλῃ νὰ παραμείνῃ τὸ κοινοβουλευτικὸν καθεστώς, ἢ νὰ τὸ καταλύσῃ.

§204Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ὥστε νομίζετε, ὅτι ἡ ὑπηρεσία τῶν μελῶν τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν εἶναι δευτερεύουσα;

§205Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Διόλου δευτερεύουσα καὶ διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι παρόντες οἱ βουλευταὶ καὶ ἐδῶ καὶ ἐκεῖ. Σεῖς τὴν θεωρεῖτε κάπως δευτερεύουσαν. Ἐκτὸς ἂν θεωρῆτε ὡς τοιαύτην, τὴν ἀποστολὴν τῆς ὁλομελείας τῆς Βουλῆς.

§206Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Καὶ μάλιστα εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ συνεδριάζῃ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὅταν ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας συζητοῦνται νομοσχέδια τῆς ἁρμοδιότητός της. Ἐγὼ συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Καλλίαν καὶ παρακαλῶ νὰ λάβῃ θέσιν, ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ θέματος διὰ νὰ λυθῇ ὁριστικῶς τὸ ζήτημα αὐτό.

§207Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Συμφωνῶ, ὅτι εἶναι ζήτημα Προέδρου τῆς Βουλῆς.

§208Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ὅταν ὁρίζεται ἡ συνεδρίασις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἠξεύρῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τί θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν ὁλομέλειαν.

§209Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐκείνην τὴν ἡμέραν εἰδοποιήθημεν ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅτι θὰ συζητηθοῦν νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐζητήσαμεν νὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις διὰ νὰ ἔλθωμεν, ἀλλ’ ἐπέμενεν ὁ κ. Πρόεδρος καὶ ἤλθομεν εἰς τὰς 8.15′.

§210Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἦτο ἀπολύτως ἐν τάξει, οὔτε δύναται νὰ μεταβάλῃ τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§211Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Πρέπει αἱ ἐπιτροπαὶ νὰ συνεδριάζουν τὰς ὥρας κατὰ τὰς ὁποίας δὲν συνεδριάζει ἡ Βουλή.

§212Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἦτο ἀνάγκη ἐπειδὴ τὸ θέμα ἦτο συναφὲς πρὸς τὸ παρὸν νομοσχέδιον νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς. Ἴσως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ εἰς τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν. Νομίζω ὅμως, ὅτι μέσα εἰς τὴν συνείδησίν των ὅλοι οἱ κ.κ. συνάδελφοι τὸ ἔλυσαν δεχθέντες, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρίσκωνται πρὸ τοῦ διλήμματος ν’ ἀπουσιάζουν εἴτε ἀπὸ τὴν Βουλήν, εἴτε ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ τώρα, ἐπανερχόμενος εἰς τὸ κύριον θέμα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω διὰ δευτέραν φορὰν τὴν λύπην μου, διότι καὶ τὸ χθεσινὸν καὶ τὸ σημερινὸν εἶναι νομοσχέδια διὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκεται κομματικὴ παρέμβασις, διὰ τοῦ χθεσινοῦ μὲν εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, διὰ τοῦ σημερινοῦ δὲ εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. (Χειροκροτήματα).

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§214Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἴτε διότι εἶμαι νεοσύλλεκτος εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον, εἴτε διότι ἀσκῶ ἐπάγγελμα θετικόν, σκέπτομαι τελείως διαφορετικὰ ἀπ’ ὅ,τι πιθανὸν νὰ σκέπτωνται οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν. Παρακολουθῶ ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς, παρακολουθῶ τὴν Κυβέρνησιν, εἰσάγουσαν νομοσχέδια κομματικοῦ ἐνδιαφέροντος, νομοσχέδια τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ρυθμίσουν ἐὰν Δήμαρχος μιᾶς πόλεως τῆς Ἑλλάδος θὰ εἶναι ὁ Α, ἢ ὁ Β, νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ταχίστην προαγωγὴν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς ἵνα μὴ καταληφθῶσι τὴν 31–12–51 ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Καὶ γεννῶνται εἰς τὸν νοῦν μου σκέψεις σκοτειναί, καὶ συγκεχυμέναι, δημιουργοῦνται σκέψεις, αἱ ὁποῖαι μὲ κάμνουν νὰ αἰσθάνωμαι ποιάν τινα ἀγανάκτησιν καὶ ἀπαγοήτευσιν. Εἶχον τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ παρέλθῃ ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τῆς ἐκλογῆς τῆς Βουλῆς διὰ νὰ παύσῃ νὰ εὑρίσκεται αὕτη εἰς ψυχικὴν ἐπαφὴν μὲ τὸν Λαὸν ὁ ὁποῖος τὴν ἐξέλεξε καὶ ὁ ὁποῖος καθώρισε καὶ τὴν ὁδὸν τὴν ὁποίαν τὰ μέλη αὐτῆς ὤφειλον νὰ βαδίσουν. Δυστυχῶς βλέπω ὅτι ὁ χρόνος συντομεύεται καὶ εἶναι ἐλάχιστος. Βλέπω μετὰ λύπης μου, ὅτι ἐνῷ πλεῖστα σοβαρὰ θέματα τοῦ Λαοῦ ἔχοντα ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν ἐπιβίωσιν αὐτοῦ χρῄζουν ταχείας μελέτης καὶ ἐπιλύσεως, παραμένουν ἄλυτα, ἡμεῖς εὑρισκόμεθα πρὸ τοῦ θεάματος, ἡ μὲν Κυβέρνησις νὰ εἰσάγῃ νομοσχέδια κομματικοῦ ἐνδιαφέροντος διὰ νὰ ψηφισθοῦν καὶ ἐξασφαλισθοῦν τὸ συντομώτερον τὰ κομματικὰ θεμέλια τοῦ οἴκου της, ἡ δὲ Ἀντιπολίτευσις, ἐξ ἀντιθέτου, ν’ ἀγωνίζηται νὰ καταρρίψῃ τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως. Ὅταν, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ὑπάρχουν εἰς τὰς ἀκριτικὰς περιοχὰς τῆς Πατρίδος μας ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἄνευ οἰκήματος καὶ ζοῦν ὑπὸ σκηνάς, ὅταν ὑπάρχουν σπίτια τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν κεραμίδια, διότι ἡ ἀνοικοδόμησις αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ τὰ 150 κεραμίδια τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ νὰ σκεπασθοῦν, ὅταν ὑπάρχουν ἄνθρωποι τῆς ὑπαίθρου, τῶν ὁποίων τὰ προϊόντα δὲν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν, ὅταν ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν χωράφια, ὅταν διογκοῦται τὸ ρεῦμα τῆς ἀνεργίας εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε νὰ σαλεύουν τὰ θεμέλια τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος, νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ εἰσάγῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας καὶ ἴσως ἐπὶ πολλὰς ἀκόμη, τοιαῦτα θέματα. Ἀντιθέτως ἔπρεπε νὰ εἰσαγάγῃ, ὡς ἀνέμενον, νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶχον σχέσιν μὲ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Λαοῦ ὁ ὁποῖος μᾶς ἔστειλε νὰ τὸν ἀντιπροσωπεύσωμεν καὶ νὰ ἐπιλύσωμεν τὰ παραμένοντα ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἄλυτα θέματά του. (Χειροκροτήματα). Ὑστάτην ἔκκλησιν κάμνω, κατερχόμενος τοῦ βήματος, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν σκολιὰν αὐτὴν ὁδὸν καὶ ν’ ἀνασχέσῃ τὸν ἐπικίνδυνον αὐτὸν ροῦν τῶν νομοθετημάτων, ἀντιθέτως δὲ ν’ ἀσχοληθῇ διὰ τὰ κύρια θέματα, διὰ τὰ θέματα τῆς ἐπιβιώσεως τοῦ λαοῦ μας, διὰ τὰ θέματα τῆς ὑποστηρίξεως τῶν κλονιζομένων θεμελίων τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος, διὰ ν’ ἀσχοληθῶμεν καὶ ἡμεῖς καὶ νὰ τὴν βοηθήσωμεν εἰς τὸ ἔργον αὐτό. Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ κύριον καὶ ἀποτελεσματικὸν ἔργον διὰ τὸ ὁποῖον ἐστάλημεν ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, τοὐτέστι κατὰ ποῖον τρόπον θὰ κατορθώσωμεν νὰ δώσωμεν καλλιτέρας ἡμέρας ζωῆς εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ δυνηθῶμεν νὰ διατηρήσωμεν τὸ κοινωνικόν μας καθεστώς, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἐπιτύχωμεν νὰ ἔχωμεν πάντοτε ἐλευθέραν τὴν Πατρίδα μας τὴν Ἑλλάδα μὲ ἀναπεπταμένην τὴν σημαίαν μας εἰς τὸν Γράμμον, τὸ Βίτσι καὶ τὰ αἱματοβαμμένα βουνὰ τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. (Χειροκροτήματα).

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ, Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§216Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς οἱ νέοι βουλευταὶ ἔχομεν τὴν διάθεσιν νὰ ἐργασθῶμεν, ἔχομεν τὴν διάθεσιν ν’ ἀκούσωμεν καὶ τὴν νομικὴν πλευρὰν τῶν τοιούτων θεμάτων, τὴν ὁποίαν μᾶς ἀνέπτυξαν οἱ διαπρεπεῖς νομικοὶ καὶ θέλομεν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν οὐσίαν, νὰ εἴμεθα πρακτικώτεροι καὶ νὰ δίδωμεν λύσεις καὶ ἡμεῖς, νὰ συμβάλωμεν διὰ ν’ ἀποδώσῃ ἡ παροῦσα Βουλὴ τὸ ἔργον ποὺ ἀναμένει ἀπ’ αὐτὴν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον ἐὰν δὲν εἶχα τὴν εὐτυχίαν καὶ τὴν ἀτυχίαν μετὰ 1500 ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς νὰ βαδίσω τὴν ὁδὸν τοῦ μαρτυρίου καὶ νὰ συμφυλακισθῶ μὲ αὐτοὺς ἐπὶ 4½ μῆνας. Μὲ τοὺς περισσοτέρους τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς μὲ συνδέουν δεσμοὶ προσωπικοὶ καὶ δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει οὐδὲ πρὸς στιγμὴν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ εὐεργετούμενοι ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, δὲν εἶναι ἄξιοι. Ὀρθῶς ὁ κ. Κανελλόπουλος εἶπεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ θίγωμεν πρόσωπα, διότι τὰ πρόσωπα εἶναι σεβαστά. Κύριοι συνάδελφοι, γεραίρομεν καὶ τιμῶμεν τὴν Χωροφυλακήν, διότι προσέφερε μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἶναι τὸ Σῶμα ἐκεῖνο, ἐπὶ τοῦ ὁποίου βασιζόμεθα ὅλοι διὰ τὴν ἐσωτερικήν μας ἀσφάλειαν. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ τονίσω καὶ νὰ διαφωτισθῶ, τί τοὺς θέλομεν τοὺς ταξιάρχους εἰς τὴν Χωροφυλακήν; Ἔχομεν ἀνάγκην τῶν στελεχῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα μένουν εἰς τὴν ὕπαιθρον, τῶν ἀξιωματικῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζουν τὸ Κράτος καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν ὕπαιθρον. Ἐφ’ ὅσον εἶναι χρήσιμοι οἱ ἀξιωματικοί, νὰ παραμείνουν καὶ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των, ἀλλὰ νὰ μὴ τοὺς κρίνωμεν μὲ κομματικὰ κριτήρια. Θέλομεν τὴν Χωροφυλακὴν ὄργανον τοῦ Ἔθνους καὶ ὄχι τοῦ κόμματος. Ἡμεῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, δὲν κάμνομεν καμμίαν διάκρισιν μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς. Ὀφείλω νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι περισσότερον συνδέομαι μὲ ἀξιωματικοὺς ἀνήκοντας εἰς ἄλλα κόμματα καὶ τοὺς τιμῶ ὡς ἀνθρώπους πατριώτας καὶ εἰλικρινεῖς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Ἔθνους. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡμεῖς οἱ νέοι βουλευταὶ σᾶς τρέφομεν μίαν ἐκτίμησιν διὰ τὰς ὀρθάς σας σκέψεις, διὰ τὸ παρελθόν σας, διὰ τὰς ὡραίας σας κοινοβουλευτικὰς παραδόσεις. Ἀλλ’ ἔχετε μίαν συντεχνίαν εἰς τὴν ὑποβολὴν τῶν νομοσχεδίων, οἷα τὸ χθεσινὸν καὶ τὸ σημερινόν, τὰ ὁποῖα δὲν μᾶς ἐμπνέουν διὰ νὰ μπορέσωμεν νὰ σᾶς βοηθήσωμεν. Βεβαιωθῆτε, ὅτι δὲν σᾶς κάμνομεν ἀντιπολίτευσιν. Ἐὰν ἐξονυχίζωμεν τὰ ζητήματα, τὸ κάμνομεν διὰ νὰ ἀνεύρωμεν τὴν ἀλήθειαν καὶ διότι εἰς τὰς συζητήσεις θὰ βγῇ κάτι τὸ ὠφέλιμον. Σᾶς παρακαλοῦμεν λοιπόν, πρὶν ψηφίσητε τὸ νομοσχέδιόν σας, νὰ μὴ διαταράξητε τὸ βεβασανισμένο Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ νὰ μείνῃ τοῦτο ὡς ὄργανον καὶ μόνον τοῦ Ἔθνους καὶ τότε καὶ ἡμεῖς θὰ σᾶς χειροκροτήσωμεν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ταμβακᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§218Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶχα τὴν τιμὴν χθὲς νὰ θέσω μερικὰ ἐρωτήματα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλ’ ἀτυχῶς ἀντὶ ἀπαντήσεως εἰσέπραξα μειδιάματα. Αὐτὴ ἡ πικρὰ πεῖρα τῆς χθεσινῆς συζητήσεως, μὲ κάμνει νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Μητσοτάκην, ἵνα μὴ ἔχω τὴν ἰδίαν τύχην. Καὶ ἐπειδὴ ἄλλοι διεξοδικῶς ἀνέπτυξαν τὸ θέμα, θὰ ἤθελα νὰ διατυπώσω τὴν ἑξῆς ἀπορίαν. Βλέπω εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ ἑξῆς· πέμπτον στοιχεῖον τοῦ ἄρθρου: «.... (ἀναγινώσκει)....». Ἀφοῦ ἡ ἀξιότιμος συμπολίτευσις κόπτεται καὶ ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν Χωροφυλακήν, καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εὐχαρίστως ἤκουσα καὶ τοὺς ἐπαίνους ἐκ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, οἱ διθύραμβοι οἱ ὁποῖοι ἠκούσθησαν διὰ τὸ ἱερὸν καὶ τὸ ταλαιπωρημένον Σῶμα τῆς ἐνδόξου Χωροφυλακῆς, ἠκούσθησαν δικαίως. Τί θὰ ἠμπόδιζεν αὐτό, ἐὰν ἡ ἀπορία τὴν ὁποίαν διετύπωσα πρὸς τὸν κ. Μητσοτάκην—ὁ ὁποῖος παρέλειψε νὰ ἀπαντήσῃ ἐπ’ αὐτῆς καὶ ἠθελημένως, διότι θὰ εὑρίσκετο εἰς δυσμενῆ θέσιν νὰ μᾶς τὸ ἐξηγήσῃ—τί θὰ ἠμπόδιζεν, ἀφοῦ κοπτώμεθα διὰ τὴν Χωροφυλακήν, νὰ τεθῇ εἰς τὴν διάταξιν, μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς, ὁπότε δὲν θὰ ἦτο εὔκολον νὰ διανοηθῇ τις, ὅτι κομματικὰ κριτήρια ὡδήγησαν τὸ παρὸν ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν; Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἠννόησα καλῶς, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Θηβῶν ὅταν ὡμίλησεν, ὑπεστήριξε μήπως δὲν θὰ ἦτο μεγάλη ἐγγύησις αὐτὴ διὰ τὸ Σῶμα αὐτό, διὰ τὸ ὁποῖον κοπτόμεθα ὅλοι καὶ κυρίως ἡ συμπολίτευσις. Τὴν ἀφίνω ὡς ἀπορίαν, διὰ νὰ κρίνουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμή, ἐὰν πραγματικῶς ἀναστάτωσιν θὰ φέρῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἢ θὰ ὠφελήσῃ τὸ καταταλαιπωρημένον καὶ ἔνδοξον Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. (Χειροκροτήματα).

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Θεοτόκης ἔχει τὸν λόγον.

§220Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Βέβαια, κύριοι βουλευταί, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔχει πολὺ σπουδαιότερα θέματα, τὰ ὁποῖα θὰ ὤφειλαν νὰ τὴν ἀπασχολήσουν, ἀπὸ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει παραλλήλως καμμία ἀμφιβολία, ὅτι τὸ Σῶμα τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς, εἰς τὸ διάστημα τῶν τελευταίων, ἰδίως ἐτῶν, προσέφερε τόσας ὑπηρεσίας ὥστε ἐπιβάλλεται, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ καταπονηθῇ ὀλίγον διὰ νὰ προστατεύσῃ τὸ ἔνδοξον αὐτὸ Σῶμα, καὶ τὴν καταπόνησιν αὐτὴν θὰ τὴν ἐπαυξήσω καὶ ἐγὼ δι’ ὀλίγον ἀπόψε, κύριοι βουλευταί, καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ δοθῇ μία πρὸς τοῦτο μικρὰ πίστωσις χρόνου. Τὸ νομοσχέδιον κατὰ τὴν ἰδικήν μας τὴν ἀντίληψιν, πάσχει ἀπὸ ἕνα βασικὸν ἐλάττωμα. Δὲν νομίζω ὅτι καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν σοβαρῶς δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι εὑρίσκεται ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ ἐκτιμήσῃ τὴν ἀνάγκην τῆς αὐξήσεως τῶν ὀργανικῶν θέσεων καὶ εἰς ἀριθμοὺς καὶ εἰς τοὺς διαφόρους βαθμούς. Εἶναι βέβαιον ὅτι μία ἐμπεριστατωμένη καὶ μὴ ἀπαιτοῦσα καὶ πολὺν χρόνον ἔρευνα θὰ ὡδήγει εἰς ἀσφαλῆ συμπεράσματα. Πόσας νέας ὑπηρεσίας, πόσας διοικήσεις, πόσας ὑποδιοικήσεις χρειάζεται ἡ ἀντιμετώπισις τῶν συγχρόνων προβλημάτων τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας μετὰ τὰ ὅσα ἀτυχῆ καὶ τραγικὰ γεγονότα ὑπέστη ὁ τόπος κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν. Δὲν εἶναι, λοιπόν, βάσιμον τὸ ἐπιχείρημα. Εἰς τὰς ἐπανειλημμένας ἐκ μέρους τῶν διαφόρων συναδέλφων προκλήσεις νὰ ἀποσαφηνίσῃ τὸν σκοπόν της ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ στόματος τοῦ ὑπευθύνου ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ, ἡ Κυβέρνησις ἀπήντησε διὰ τῆς ἀρνήσεως καὶ τῆς ὑπεκφυγῆς, διὰ νὰ μὴ εἴπω τῆς συστηματικῆς ἀποφυγῆς τῆς ἀποσαφηνίσεως τῶν σκέψεών της. Καὶ εἶναι τοσούτῳ μᾶλλον ἐπικίνδυνον τὸ πρᾶγμα, διότι ἐὰν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον προεβλέπετο ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς ἄνευ περιορισμοῦ, θὰ ἦτο τότε δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι ἡ Κυβέρνησις, παρ’ ὅτι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὤφειλε προηγουμένως νὰ καταρτίσῃ μίαν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία νὰ ἐκτιμήσῃ τὸ ὅλον θέμα καὶ ὥριμος νὰ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσαγάγῃ πρὸς ψήφισιν τὸ σχετικὸν καὶ ἤδη ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, θὰ ἠδύνατο, λέγω, νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι ἡ ἔλλειψις τοῦ περιορισμοῦ ἐπιτρέπει καὶ τὸ εὔλογον ἐπιχείρημα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἐν καιρῷ θὰ δώσῃ καὶ τὰς δεούσας ἐξηγήσεις εἰς τὴν Βουλὴν χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ οὔτε πόρρωθεν ἡ ὑπόνοια κομματικῆς ἐνεργείας. Ἐφόσον ὅμως ἐκ τῆς ρητῆς τοῦ νομοσχεδίου διατάξεως, περὶ τοῦ οἰκονομικοῦ περιορισμοῦ δὲν δύναται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ πράξῃ ἄλλο τι ἢ μόνον νὰ ἀνακατανείμῃ τοὺς βαθμούς, διότι περιορίζεται ἐκ τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος, δὲν νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι εὐσταθεῖ τὸ ἐπιχείρημα τῆς βάσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ὅτι δηλαδὴ εἰσάγεται διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ηὐξημένας ἀνάγκας τῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας λόγῳ τῶν νέων διοικήσεων καὶ ὑποδιοικήσεων ποὺ ἐπιβάλλουν τὴν ἀνακατανομὴν τῶν βαθμῶν. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εὑρίσκεται ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν συνάδελφόν του Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν δύναται νὰ διαβεβαιώσῃ τὴν Βουλὴν περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν οἰκονομικὴν πλευρὰν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ τοῦ εἴπω, μὲ ὅλον τὸν ὀφειλόμενον σεβασμὸν καὶ πρὸς αὐτὸν καὶ πρὸς τὸ ἀξίωμά του, ὅτι ἀνωρίμως ἐμφανίζεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ὁ ἀξιότιμος κ. Κανελλόπουλος ἠρώτησε, κύριοι βουλευταί, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν ἔχῃ τὴν σύμφωνον γνώμην τῆς Βρεταννικῆς Ὀργανωτικῆς Ἀποστολῆς διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Καὶ ὁ ἀξιότιμος πολιτευτὴς ἐκ Χανίων, ὁ ὁποῖος κατεῖχε τὴν στιγμὴν ἐκείνην τὸ βῆμα, ἀπήντησεν, ὅτι δι’ αὐτὸν εἶναι ἀδιάφορος ἡ γνώμη τῆς Βρεταννικῆς Ἀποστολῆς, διότι δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ γνώμη ὑπεράνω τῆς ὑπευθύνου γνώμης τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Καὶ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἐξουσία ἐν τῇ χώρᾳ αὐτῇ ὀφείλει ἐν παντὶ νὰ εἶναι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Ἀλλ’ ἐὰν αὐτὸ εἶναι ἀκριβές, εἶναι ἐξ ἴσου ἀκριβές, ὅτι πᾶσα Κυβέρνησις—καὶ μάλιστα αἱ κοινοβουλευτικαὶ Κυβερνήσεις ἐν τῇ Δημοκρατίᾳ—ὀφείλει νὰ σέβεται τὴν ὑπογραφήν της. Ἡ ἀθέτησις τῆς ὑπογραφῆς ἀποτελεῖ ἰδίωμα τῶν ὁλοκληρωτικῶν Κρατῶν καὶ οὐχὶ τῶν Κυβερνήσεων τῶν στηριζομένων ἐπὶ τῆς πλειοψηφίας τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ λαοῦ. Ὑπάρχει, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, μία σύμβασις ἰσχύουσα καὶ κατὰ ρητὴν διαβεβαίωσιν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία προβλέπει τὰς ἁρμοδιότητας, τὰς ἐξουσίας καὶ τὰ δικαιώματα, τὰ συμβατικὰ καὶ ἄλλα, τῆς Βρεταννικῆς Ἀστυνομικῆς Ἀποστολῆς. Ἐξ ἰδίας πείρας καὶ ἀντιλήψεως γνωρίζω, ὅτι ἡ Ἀποστολὴ αὐτὴ πολλαπλὰς προσέφερεν εἰς τὴν χώραν ὑπηρεσίας καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἔχει τὴν στιγμὴν αὐτὴν τὴν σύμφωνον γνώμην τῆς Ἀποστολῆς αὐτῆς. Δὲν τὸ στηρίζω αὐτὸ ἐπὶ πληροφορίας. Δέχομαι ὅμως τὴν γνώμην τοῦ κ. Κανελλοπούλου καὶ στηρίζω τὴν ἀντίληψιν ταύτην κυρίως εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Διότι ἐὰν ἐζητεῖτο ἡ γνώμη τῆς Βρεταννικῆς Ἀποστολῆς καὶ διὰ τὸ νομοτεχνικὸν ἀκόμη μέρος τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, δὲν θὰ ἤρχετο τοῦτο μὲ ἄρθρα μόνον καὶ μὲ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀντίκεινται πρὸς τὴν οἰκονομικὴν πλευρὰν τοῦ ὑπὸ κρίσιν θέματος. Καὶ δὲν νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι συμφέρον τῆς Ἑλλάδος γενικῶς, ἀνεξαρτήτως τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία διοικεῖ ἑκάστοτε τὴν χώραν, καὶ τῆς πλειοψηφίας, ἡ ὁποία τὴν στηρίζει, συμβατικαὶ ὑποχρεώσεις εὐρυτέρου περιεχομένου νὰ ἀθετοῦνται ἀπὸ τὴν ὑπεύθυνον Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλά, πάντοτε, ζητῶν συγγνώμην διὰ τὸ προκεχωρημένον τῆς ὥρας καὶ μὴ ἐπιθυμῶν νὰ καταπονήσω περαιτέρω τὴν Βουλήν, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην, πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν τόσον εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐξ Ἀρκαδίας πολιτευτὴν κ. Μπακόπουλον, ὅσον καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν Λαρίσης κ. Χατζηγιάννην. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅπως ἐτονίσθη ἐπανειλημμένως κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς ἑσπέρας αὐτῆς καὶ κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ὅτι ἄνευ κομματικῆς πειθαρχίας, κ. βουλευταί, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀνεγνωρισμένον, καὶ ἔτσι ὀφείλει νὰ εἶναι, ὅτι τὰ κόμματα ἀποτελοῦν τὸν ζωντανὸν κομματικὸν ὀργανισμὸν τῆς χώρας, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, λέγω, ὅτι ἄνευ κομματικῆς πειθαρχίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ ἡ διακυβέρνησις τῆς χώρας καὶ νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀπαραίτητος ἁρμονία μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Βουλῆς, μεταξὺ συμπολιτεύσεως καὶ τῆς τοποθετήσεως ἑκάστοτε τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ τῶν διαφόρων θεμάτων. Ἀλλ’ ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴν εἶναι κενὴ λέξις ἡ ἔννοια τῆς Βουλῆς, δηλαδὴ τοῦ ἐθνικοῦ ἐκείνου χώρου εἰς τὸν ὁποῖον συγκεντρώνονται οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους διὰ νὰ βουλεύωνται, ὑπάρχει καὶ ἡ ἱεράρχησις τῆς ἀξίας τῆς πολιτικῆς τῶν διαφόρων θεμάτων. Καὶ τὴν ἱεράρχησιν αὐτὴν τὴν ἐνσαρκώνει τὸ δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ θέτῃ ἑκάστοτε ζήτημα ἐμπιστοσύνης καὶ προκειμένου περὶ νομοσχεδίων, κ. Μπακόπουλε. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις δὲν θέτει τοιοῦτον ζήτημα, δίδεται τὸ δικαίωμα, ἔχω τὴν γνώμην, χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω ἀπολύτως κανένα ἐκ τῶν συναδέλφων, τῆς ἐλευθερίας τοῦ σχηματισμοῦ τῆς γνώμης ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἑκάστοτε θέματος. Διότι, ἄλλως, δὲν ὑπάρχει πλέον καὶ ἔννοια συζητήσεως. Ἐὰν πρόκειται, κ. βουλευταί, νὰ ἐρχώμεθα ἐδῶ μὲ ἀποκρυσταλλωμένας ἐκ τῶν προτέρων γνώμας...

§221Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§222Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὅταν ἀνέρχωμαι εἰς τὸ βῆμα τοῦτο, ἔχω τὴν συνήθειαν νὰ δέχωμαι διακοπάς. Καὶ θὰ ἐδεχόμην τὴν παρατήρησίν σας, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ εἶχε τὸ ἐλάττωμα νὰ εἶναι μονόπλευρος. Διότι ὅταν ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτὸ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς ἑσπέρας αὐτῆς ἀνεπτύχθησαν πάμπολλαι ἀπόψεις, σχέσιν ἔχουσαι καὶ μὲ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον γίνονται αἱ συζητήσεις ἐν τῇ Βουλῇ καὶ περὶ τῆς ἀξίας τῆς κομματικῆς πειθαρχίας, δὲν νομίζω, ὅτι εἶσθε ἀντικειμενικὸς ὅταν ζητῆτε ἀπὸ ἐμὲ νὰ στερήσητε τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ τὰς ἀπόψεις μου. Καὶ ταῦτα μὲν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄποψιν τῆς πειθαρχίας. Εἶναι ἀναγκαία, εἶναι ἀπαραίτητος. Ἔχει ὅμως τὸ δικαίωμα ὁ βουλευτὴς—καὶ δι’ αὐτὸ τοῦ δίδεται τὸ δικαίωμα ἱεραρχήσεως τῆς ἀξίας, διὰ τῆς συζητήσεως, τῶν διαφόρων θεμάτων — νὰ κρατῇ περιθώριον ἐλευθερίας γνώμης. Διότι ἐὰν αὐτὸ δὲν ὑπάρχῃ, τότε κ. βουλευταί, δὲν βουλευόμεθα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Προχωρῶ καὶ εἰς μίαν ἄλλην ἀπάντησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον καὶ πεπειραμένον κοινοβουλευτικῶς συνάδελφον ἐκ Λαρίσης κ. Χατζηγιάννην: Εἶπεν ὁ κ. Χατζηγιάννης, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀξίαν δὲν εἶναι ἡ ἐκχώρησις δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα κατὰ βάσιν θὰ ἀνῆκον εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν, εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι ἡ ἄγνοια τοῦ νομοθετικοῦ σώματος ὡρισμένων θεμάτων καὶ μέτρων, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὑπεύθυνος. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ ἀπαντήσω, ὅτι ὀρθῶς εἶπε. Βεβαίως ἄγνοια ὑπάρχει προκειμένου περὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, περὶ δὲ τῆς ἀγνοίας αὐτῆς καὶ τῆς σημασίας της ἡ ἀμφισβήτησις. Διότι ἀγνοοῦμεν τί πρόκειται νὰ πράξῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§223Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Διὰ σᾶς ναί, ὄχι καὶ δι’ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐμπιστευόμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§224Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἔστω καὶ ἀγνοοῦντες;

§225Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. βουλευταί, νομίζω ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον. Δὲν θὰ εἶναι εὔκολον εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ διαφύγῃ τὸ ἐλάττωμα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, πρῶτον μὲν ὡς ἔχοντος τὴν διάταξιν τὴν περιοριστικὴν τὴν οἰκονομικήν, ἡ ὁποία ἀνατρέπει τὴν βάσιν τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως καὶ τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ἐπρότεινε τὸ νομοσχέδιον. Δεύτερον, διότι δὲν νομίζω ὅτι ἐτηρήθησαν ὡρισμέναι προϋποθέσεις ἀπαραίτητοι, προκειμένου περὶ θεμάτων ἀφορώντων τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Καὶ πρὶν κατέλθω ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. βουλευταί, χωρίς, ἐπαναλαμβάνω, νὰ θέλω νὰ θίξω κανένα τῶν κ.κ. συναδέλφων, νὰ σᾶς εἴπω: Σκεφθῆτε αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τοῦ βουλεύεσθαι. Ἠξεύρετε ποῦ σᾶς ὡδήγησε χθές, ἡ ἄρνησις τῆς ἐλευθερίας νὰ βουλεύεσθε καὶ ἡ στεγανὴ κομματικὴ πειθαρχία; Σᾶς ὡδήγησεν εἰς μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία θὰ τὸ ἴδητε ἐκ τῆς ἀμέσου ἐξελίξεως τῶν γεγονότων, θὰ τὸ ἴδητε ἀπὸ τὴν νέαν ἐτυμηγορίαν τῶν τακτικῶν δικαστηρίων, σᾶς ὡδήγησε, κ. βουλευταί, κάμνοντας χρῆσιν τῆς νομοθετικῆς σας ἐξουσίας, εἰς μίαν πρᾶξιν ἀντισυνταγματικήν. Ἀνετρέψατε διὰ νομοσχεδίου δικαστικὸν δεδικασμένον. Καὶ ἀνετρέψατε δεδικασμένον, ἀξιότιμε κ. ἐξ Ἀρκαδίας συνάδελφε, ὄχι διότι ἀνετράπη αὐτὸ τοῦτο τὸ δεδικασμένον, ἀλλὰ καὶ διότι τὸ δικαίωμα τῆς ἀναθεωρήσεως θέτει, ἐν ἀμφιβόλῳ τὸ δεδικασμένον. Καί, ἄρα, δεδικασμένον πλέον δὲν ὑπάρχει. (Χειροκροτήματα).

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§227Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἀπὸ συζητήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμα μὲ ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς, ἀντελήφθην πικρίαν, διότι πρόκειται νὰ παρακωλυθῇ ἀρκετὸς ἀριθμὸς προαγωγῶν κατωτέρων διὰ νὰ ἱκανοποιηθῶσιν ὡρισμένα πρόσωπα ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν. Οἱ ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ἥρωες αὐτοί, οἱ ὁποῖοι πολλοὺς κινδύνους ἀντιμετώπισαν διὰ τὴν ἑνότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ μας Ἔθνους, δὲν ἱκανοποιοῦνται μὲ ἕνα βαθμόν, ὁ ὁποῖος θὰ τοὺς δοθῇ καὶ ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς προαγωγῆς τῶν κατωτέρων. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι μᾶλλον ἐκτίθενται, παρὰ προάγονται, παρὰ εὐνοοῦνται. Ταυτοχρόνως ἡ Κυβέρνησις ἔχει χίλια δυὸ ζητήματα σπουδαιότατα αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ συζητήσῃ. Ἕν ἐλάχιστον ἀπὸ αὐτὰ τὰ ζητήματα ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, τὸ ἑξῆς: Σήμερον εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς εὑρίσκεται τὸ ἀτμόπλοιον «Κορσική», ἀγορασμένον μὲ ἑλληνικὰ κεφάλαια. Πρὸ μηνῶν εἴχομεν ἀκούσει ὅτι ἔγινε νόμος διὰ τοῦ ὁποίου τὰ πλοῖα, τὰ ὁποῖα εἶχον ξένην σημαίαν καὶ ἰδίως, Παναμαϊκήν, θὰ ἐπέστρεφον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ θὰ ἔβαζαν τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν. Σήμερον ὅμως συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Τὸ ἀτμόπλοιον «Κορσικὴ» ἔβγαλεν ὁλόκληρον τὸ Ἑλληνικὸν πλήρωμά του καὶ ἔρχονται αὔριον μὲ τὸ ἀτμόπλοιον «Ἀγγέλικα» 108 Ἰταλοὶ ναῦτες διὰ νὰ ἐπανδρώσουν τὸ Ἑλληνικὸν ἀτμόπλοιον «Κορσική», τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται μὲ Παναμαϊκὴν σημαίαν εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς. Τώρα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν εὐλογίαν ὀλίγων ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, πραγματικῶν ἡρώων, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καλύπτει πολὺ τὰς προθέσεις του, φοβοῦμαι μήπως εὐλογεῖ 10 ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς διὰ νὰ εὐλογήσῃ μεθαύριον καμμιὰ δεκαπενταριὰ χιλιάδες κουκουέδες. (Χειροκροτήματα).

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἀγορητοῦ ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον;

§229ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ ὀργανικῶν θέσεων Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§231ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.55′ μ. μ.).