1951.07.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 95η

Παρασκευὴ 20 Ἰουλίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Πρὸ πάσης συζητήσεως κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρουσιάσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων τὸν διαπρεπῆ Ἑλληνικῆς καταγωγῆς καὶ παρεπιδημοῦντα ἐνταῦθα Ἀμερικανὸν βουλευτὴν τῆς περιφερείας Μινεσότα τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Βορείου Ἀμερικῆς κ. Θ. Κρίστην, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ χαιρετίσῃ τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων καὶ παρακαλῶ νὰ τὸν ἀκούσωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Κύριε Κρίστη, ἔχετε τὸν λόγον.

§2Θ. ΚΡΙΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Βουλευταὶ καὶ Συνάδελφοι. Εἶναι πάρα πολὺ μεγάλη ἡ τιμὴ δι’ ἐμέ, ποὺ μοῦ ἐδόθη μία τοιαύτη εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν καὶ δι’ αὐτὸ θέλω πρωτίστως νὰ εὐχαριστήσω τὴν his excelency the am. ambassador Mr J. Peurifoy ὡς καὶ τὴν αὐτοῦ Ἐξοχότητα τὸν Πρωθυπουργὸν Κον Βενιζέλον through whose efforts my appearance before you this evening was made possible. Θεωρῶ τιμήν μου λέγω, διότι κατὰ πρώτην φορὰν βουλευτὴς Ἀμερικανὸς πολίτης, Ἕλλην τὴν καταγωγήν, ὁμιλεῖ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν καὶ δι’ αὐτὸ ὡς Ἕλλην ὁμογενὴς εἶμαι βαθύτατα συγκεκινημένος ἐμφανιζόμενος ἐνώπιόν σας. Σᾶς φέρω χαιρετισμοὺς ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας τῆς Ἀμερικῆς καὶ ἀπὸ τὸν Ἀμερικανικὸν λαόν. Ἔπειτα ἀπὸ 37 χρόνια μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπισκεφθῶ τὴν Πατρίδα μου καὶ εἶμαι γεμᾶτος ἀπὸ χαρὰν βλέπων ὅτι ἡ Πατρίς μου ἡ Ἑλλάς, καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀναπνέει ἐλεύθερον ἀέρα, μετὰ τὰς τόσας καταστροφὰς καὶ τὸν κίνδυνον τῆς ὑποδουλώσεως καὶ ἀφοῦ ἐπότισε μὲ τὸ αἷμα του διὰ πολλοστὴν φορὰν τὸ δένδρον τῆς ἐλευθερίας. Δι’ ὅλα αὐτὰ κατέχει τὸν σεβασμὸν καὶ τὸν θαυμασμὸν ὅλου τοῦ πεπολιτισμένου Κόσμου καὶ πρὸ παντὸς τῆς φίλης μας κραταιᾶς Δημοκρατίας, The United States of America, my adopted country, which I love so much. Σᾶς εἶναι ἀσφαλῶς γνωστὰ τὰ ὅσα ἔπραξαν καὶ πράττουν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων εἰς τὴν φίλην καὶ φιλόξενον Ἀμερικανικὴν Δημοκρατίαν, οἱ ἐν Ἀμερικῇ ὁμογενεῖς, ὥστε δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἀπαριθμῶν ταῦτα. Εἶναι ἄλλως τε τόσον πολλά. Ἔργον ἐπίσης ἡμῶν τῶν ἐν Ἀμερικῇ Ἑλλήνων εἶναι καὶ ὁ ἀφορῶν τὴν Ἑλλάδα γνωστὸς εἰς Ὑμᾶς εἰδικὸς περὶ μεταναστεύσεως νόμος, διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ὁποίου εὕρομεν μεγάλην δυσκολίαν, ἀκριβῶς διότι ἀπετέλει ἐξαίρεσιν διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ γίνῃ κακὸν προηγούμενον. Δὲν παραλείπω βεβαίως νὰ σημειώσω ὅτι εἰς τὸ ὅλον ἔργον μας, μᾶς ἐβοήθησαν τὰ γνωστὰ κατορθώματα καὶ αἱ τόσαι θυσίαι τοῦ ἡρωϊκοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὰς ἀκριβῶς τὰς ἐξαιρετικὰς συνθήκας τῆς Ἑλλάδος ἐπεκαλέσθην καὶ ἐτόνισα ὅλως ἰδιαιτέρως εἰς τὸ Κογκρέσσον, μεταβὰς πρὸς τοῦτο εἰς Οὐάσιγκτων, καὶ τὰς ὁποίας ἀνεγνώρισε τελικῶς ἡ Ἀμερικανικὴ Βουλὴ καὶ Γερουσία. Σᾶς ὑπόσχομαι δὲ καὶ σᾶς διαβεβαιῶ καὶ ἐξ ὀνόματος ὅλων τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀμερικῆς, ὅτι δὲν θὰ παύσωμεν καὶ ἐν τῷ μέλλοντι νὰ πράττωμεν τὸ καθῆκον μας ὡς Ἑλληνοαμερικανοί. Περὶ τούτου νὰ εἶσθε βέβαιοι, διότι ὅλοι οἱ ἐν Ἀμερικῇ Ἕλληνες ἀγαποῦν τὴν Πατρίδα των, εἶναι πραγματικοὶ πατριῶται. Ἀξιοῦμεν ὅμως καὶ ἀπὸ σᾶς τοὺς πολιτευομένους, πρὸ παντός, νὰ πράττετε καὶ σεῖς τὸ καθῆκον σας ὡς Ἕλληνες, καὶ νὰ εἶσθε ἡνωμένοι τόσον εἰς τοὺς ἐξωτερικούς, ὅσον καὶ εἰς τοὺς ἐσωτερικοὺς κινδύνους, ἀφίνοντας κατὰ μέρος τὰ ἀτομικά σας καὶ πολιτικὰ συμφέροντα καὶ τὰς μικροαδυναμίας, χάριν τοῦ συμφέροντος καὶ τοῦ μεγαλείου τῆς ἐνδόξου Πατρίδος καὶ τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος καὶ τῆς εὐημερίας τοῦ γενναίου Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Καὶ ἐπειδὴ μοῦ ἐδόθη αὐτὴ ἡ εὐκαιρία, χωρὶς νὰ θέλω οὐδὲ κατ’ ἐλάχιστον νὰ ἐπέμβω εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῶν πολιτικῶν τῆς χώρας, ἀλλὰ ἐκφράζων τὴν μεγάλην ἐπιθυμίαν τόσον ἐμοῦ, ὅσον καὶ τῶν ἐν Ἀμερικῇ Ἑλλήνων, ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ ἀκόμη τοῦ εὐγενοῦς καὶ ὑπεραγαπῶντος τοὺς Ἕλληνας Ἀμερικανικοῦ λαοῦ, συνιστῶ humity ἄνευ παρεξηγήσεως, ὅπως γίνῃ μεγάλη προσπάθεια ἀπὸ ὅλους τοὺς πολιτικοὺς καὶ κομματικοὺς παράγοντας, ἔστω καὶ μὲ θυσίαν τῶν κομματικῶν συμφερόντων, if necessary, ὥστε νὰ εὑρεθῇ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον τὰ πολλὰ κόμματα νὰ συγχωνευθῶσιν εἰς δύο ἢ τρία τὸ πολύ, διὰ ν’ ἀποκτήσητε σταθερὰν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἰσχυρὰ ἀντιπολίτευσις διὰ νὰ διοικηθῇ καλῶς τὸ Ἔθνος, with sincere efforts by all political parties for the benefit and welfare of all the Greek people. Ἄς σᾶς γίνῃ εἰς τοῦτο φωτεινὸν παράδειγμα ἡ πλέον φιλελευθέρα Δημοκρατία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, ἡ ὁποία ἂν καὶ ἔχῃ πληθυσμὸν εἰκοσαπλάσιον ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἐν τούτοις ἔχει δύο μόνον κόμματα καὶ ὁ λαός της εὐημερεῖ under that system. Ζητῶ νὰ μὲ συγχωρήσετε, διότι ὡς Ἕλλην, πονῶν τὴν Πατρίδα μου, ἔλαβα τὸ θάρρος νὰ σᾶς κάμω τὴν ἀνωτέρω σύστασιν καὶ σᾶς εὐχαριστῶ πολὺ διὰ τὴν τιμήν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἐκάματε νὰ μὲ ἀκούσετε. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀξιότιμε κύριε συνάδελφε, μετὰ ἰδιαιτέρας χαρᾶς καὶ εὐχαριστήσεως σᾶς ἐδέχθη καὶ σᾶς ἐγνώρισε σήμερον ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων. Ἰδιαιτέραν χαρὰν δοκιμάζει ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, διότι τέκνα τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος, ζῶντα ἐν Ἀμερικῇ, διεκρίθησαν εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς ζωῆς τῆς Μεγάλης φίλης Δημοκρατίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς καὶ κατέλαβον ὑψηλὰ ἀξιώματα, ὅπως Ὑμεῖς. Εὐχόμεθα δὲ ἐκ βάθους καρδίας, ὅπως τὸ ἰδικόν σας φαινόμενον παρατηρηθῇ καὶ εἰς πολλοὺς ἄλλους Ἕλληνας ζῶντας ἐν Ἀμερικῇ. Καὶ ἐνῷ χαίρομεν διὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ ἐνῷ εὐχαριστούμεθα διὰ τὴν τιμὴν ποὺ ἐγένετο ἀπόψε εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, θὰ ἠθέλαμε νὰ μᾶς ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς παρακαλέσωμεν ὅπως καὶ ἐκεῖ διαβιοῦντες ἔχετε πάντοτε ὑπ’ ὄψει σας τὴν ἰδιαιτέραν πατρίδα σας, τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀμερικῆς, ἀλλὰ καὶ μετὰ τῶν Ἀμερικανῶν φίλων σας, βοηθήσετε δι’ ὅλων σας τῶν δυνάμεων τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ ἐξέλθῃ τὸ ταχύτερον ὁ λαός μας ἐκ τῶν δυσκολιῶν εἰς τὰς ὁποίας εὑρίσκεται σήμερον καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν μεγάλων συμφορῶν, τὰς ὁποίας ὑπέστη καὶ τῶν ἔτι μεγαλυτέρων θυσιῶν, εἰς τὰς ὁποίας ὑπεβλήθη κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν. Σᾶς εὐχαριστοῦμεν καὶ πάλιν θερμῶς διὰ τὴν μεγάλην τιμὴν ποὺ μᾶς ἐκάματε. (Χειροκροτήματα). Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Συν)σμῶν Ἀμπελοφύτου, Γαργαλιάνων, Χώρας, ζητούντων ἄμεσον ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ληπτέα μέτρα πρὸς προστασίαν τῶν τιμῶν τῆς νέας ἐσοδείας τῆς σταφίδος, ἀνάθεσιν τῆς Διοικήσεως τοῦ Α.Σ.Ο. εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὀργάνων Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας Ἡρακλείου Κρήτης, ζητοῦντος ἄμεσον ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Σώματος Ἀγροφυλακῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Ὀργανισμοῦ προστασίας ἰδιοκτησίας Ἡρακλείου Κρήτης, ζητοῦντος ἄμεσον λῆψιν μέτρων πρὸς προστασίαν τῆς ἰδιοκτησίας. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης καταθέτει ἀναφορὰν ἀποτάκτων Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς κατηγορίας 1927 ζητούντων ἄμεσον ἱκανοποίησιν δικαίων αἰτημάτων των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Τριφυλλίας Πυλίας, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην ἐπίταξιν σταφιδοκάρπου μὲ εὐτελεῖς τιμὰς πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων Πατρῶν, ζητοῦντος ὅπως κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν δημοσίων ἔργων ἀπηγορευθῇ τὸ σύστημα τῆς αὐτεπιστασίας ἀπολογιστικῶς παρὰ τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ζερβοχωρίου Σερρῶν, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως πρὸς ἐπιδιόρθωσιν τοῦ κατεστραμμένου ὑδραγωγείου τῆς Κοινότητός του. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Δήμητρα Σερρῶν, ζητοῦντος ἄμεσον ἀντικατάστασιν τῶν ἀπολεσθέντων ἀγρῶν, τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητός του, συνεπείᾳ κατασκευῆς ἀντιπλημμυρικῶν καὶ ἀρδευτικῶν ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Βοηθηματούχων τοῦ Ταμείου Προνοίας τῶν ὑπαλλήλων τῶν Σ.Ε.Κ. ζητούσης ἀναπροσαρμογὴν τοῦ ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος διὰ τοὺς ἐξελθόντας κατὰ τὸ 1948 τῆς ὑπηρεσίας των κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου 1940–49 Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐγγραφὴν εἰς προϋπολογισμὸν κονδυλίου αὐξήσεως τῶν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Ἐθνικοῦ Σωματείου Ἰδιοκτητῶν Φορτηγῶν Αὐτοκινήτων Ἀγρινίου καὶ τοῦ 96 Κ.Τ.Ε.Φ.Α. διαμαρτυρομένων δι’ ἀποφάσεις Ὑπουργῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Οἰκονομικῶν, περὶ ἱδρύσεως νέων Κ.Τ.Ε.Φ.Α. αἰτούμενοι παντελῆ κατάργησιν Κ.Τ.Ε.Φ.Α. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Σ. Μπινόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν πολιτικῶν συνταξιούχων ἀκριτικῆς Φλωρίνης, ζητούντων ὅπως κατὰ τὴν ἐπικειμένην συζήτησιν τοῦ νόμου 1557 ὑποστηριχθῶσι κεκτημένα δικαιώματά των, ἤτοι παρασχεθῇ σύνταξις τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ, προσμετρηθῇ εἰς τὴν συντάξιμον τοιαύτην ἡ πέραν τῆς 35ετοῦς δημοσία ὑπηρεσία, διατηρηθῶσι τὰ πλεονεκτήματα τῶν βάσει τῶν κειμένων νόμων ἐθελουσίως ἐξελθόντων κ.λ.π. Ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν εἰς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θεοχαρίδου. «Περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ Θεσμοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἐν τῇ πόλει τῆς Θεσσαλονίκης». Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2433] 1123 ἀπὸ 22–3–1951 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι αἱ δημοσιευθεῖσαι εἰς τὸν τύπον πληροφορίαι περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἐν τῇ πόλει τῆς Θεσσαλονίκης δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν, καθ’ ὅσον τοιοῦτον θέμα οὔτε ἐτέθη πρὸς συζήτησιν, οὔτε καὶ ὑπάρχει.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 1807)51 Α.Ν. «περὶ ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος τοῦ ἐδαφίου 2 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Κ.Ν. 4952)31 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Κεντρικῆς, Πρεσβευτικῆς καὶ Προξενικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 1827)51 Ἀναγκ. Νόμου «περὶ ἀναδιοργανώσεως τῆς Κρυπτογραφικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Β. Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν». 3) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 1841)51 Α.Ν. «περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων τινῶν τοῦ νόμου 1811] 51 «περὶ Κώδικος καταστάσεως τῶν Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων». Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 193 τῆς 18]18 Δεκεμβρίου 1946 «περὶ ὁρίου ἡλικίας τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων». Ὁ κ. Ε. Μαλαμίδας (Ὑπουργὸς Ἐμπορ. Ναυτιλίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως συμπληρώσεως καὶ προσθήκης διατάξεων εἰς τὴν ἐν ἰσχύϊ νομοθεσίαν «περὶ προστασίας φυματικῶν Ναυτικῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 16]19 Νοεμβρίου 1935 Α.Ν. «περὶ ἰχθυοτροφικῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς λιμνοθαλάσσης Μπουροῦ–Ξάνθης». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 1369)49 Α.Ν. «περὶ Ὑγειονολόγων Ἰατρῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωτιάδης, Γ. Ἰωαννίδης καὶ Γ. Χατζησταυρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 335)9–3– 51 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς ἐπιτρέπεται ἡ ναυτολόγησις ἐπὶ σπογγαλιευτικῶν πλοίων μόνον κατὰ τὴν σπογγαλιευτικὴν περίοδον ἀπὸ 1 Μαρτίου 1951 μέχρι 3 Ὀκτωβρίου 1951 Δωδεκανησίων μὴ ἀπογεγραμμένων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Γεροκωστόπουλος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Α. Καραθόδωρος, Σ. Χούτας, Κ. Σπηλιόπουλος, Κ. Βουδούρης, Ε. Δενδρινός, κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐλέγχου τιμῶν, ὀργανώσεως καὶ ἐπεκτάσεως τῶν γενικῶν διὰ δελτίου διανομῶν».

§5Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα τῆς ἀπεργίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων; Ἡ κατάστασις ἔχει φθάσει εἰς ἐκρηκτικὸν σημεῖον.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσετε πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§7Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν. Εἶναι δυνατὸν νὰ παραμερίσωμεν αὐτὸ τὸ μέγα θέμα καὶ νὰ συζητῶμεν ἄλλα ἐπουσιώδη θέματα; Δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἀπάθεια αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως.

§8Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Ἀπαθεῖς δὲν ἠμποροῦμεν νὰ μείνωμεν. Διελύθη τὸ Κράτος. Εἶναι δραματικὴ ἡ θέσις τῶν ὑπαλλήλων.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σερπᾶνος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§10Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ κατάστασις τῶν καπνοπαραγωγῶν Αἰτωλοακαρνανίας εἶναι ἀθλιεστάτη. Τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1950 παρέμειναν ἀπώλητα καὶ ἤδη εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1951. Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ καπνοπαραγωγοὶ δὲν διαθέτουν ἀποθήκας καὶ ἑπομένως τὴν νέαν ἐσοδείαν δὲν θὰ ἔχουν ποὺ νὰ τὴν ἐναποθηκεύσουν. Ὡσὰν νὰ μὴ ἔφθανεν ἡ ἐξαθλίωσις αὐτή, πρό τινων ἡμερῶν χάλαζα μεγέθους καρύου κατέπεσε καὶ κατέστρεψεν ἐκτὸς τοῦ καπνοῦ καὶ τὰ ἄλλα προϊόντα, τὰ ὁποῖα εἶχεν ὁ κόσμος ἐκεῖ. Ἐγένετο παντελὴς καταστροφὴ εἰς τὰ χωρία Πετροχῶρι, Δοκίμιον καὶ Λυσιμαχία καὶ μερικὴ καταστροφὴ εἰς τὰ χωρία Ἀμβρακιὰ, Δριμών, Μεγάλη Χώρα, Μυρτιά, περιφέρεια Θέρμου, Σιταράλωνα, Ἀνάληψις, Κλεισορεματιὰ καὶ Δρυμῶν Ξηρομέρου. Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τοὺς πληγέντας ἐκ χαλάζης νὰ δώσῃ ἀναστολὴν τῶν χρεῶν καὶ εἰ δυνατόν, ὡρισμένας ἐνισχύσεις μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν ἀκόμη νὰ δοθοῦν εἰς τὰ ἐντελῶς καταστραφέντα αὐτὰ χωρία ἐπὶ ἑξάμηνον δωρεὰν τρόφιμα. Εἴδομεν μετ’ εὐχαριστήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τὰ καπνὰ τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης ἀπεφάσισε τὴν συγκέντρωσιν αὐτήν. Ἐχάρημεν ἰδιαιτέρως δι’ αὐτὸ καὶ χαιρετίζομεν τὸ γεγονὸς αὐτό, παραπονοῦνται ὅμως οἱ ἔχοντες καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διατὶ δὲν ἀπεφάσισεν ἡ Κυβέρνησις νὰ τηρήσῃ τὸ ἴδιον μέτρον καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην. Τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἶναι περίπου 4.000.000 ὀκάδες. Δὲν πρόκειται δὲ νὰ τὰ πάρῃ τὸ Κράτος καὶ νὰ τὰ ἐναποθηκεύσῃ εἰς τὰς ἀποθήκας, ἀλλὰ πρόκειται νὰ χρηματοδοτηθοῦν μεγάλαι καπνοβιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀγοράσουν τὰ καπνὰ αὐτά. Ὑπολογίζομεν, ὅτι θὰ χρειασθοῦν περὶ τὰ 72 δισεκατομμύρια διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν αὐτῶν. Ἐὰν ληφθῇ ὅμως ὑπ’ ὄψιν, ὅτι οἱ καπνοπαραγωγοὶ ὀφείλουν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ πρόκειται νὰ καταβάλουν ὡς ἔγγειον φόρον τὰ 70% τῶν χρημάτων αὐτῶν, δηλαδὴ 50 δισεκατομμύρια, θὰ χρειασθοῦν μόνον 29 δισεκατομμύρια δρχ. διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς καπνοβιομηχανίας. Ἑπομένως, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις φροντίσῃ νὰ χρηματοδοτήσῃ τὰς καπνοβιομηχανίας καὶ δώσῃ μηνιαίως τὸ ποσὸν αὐτό, διότι ὑπολογίζομεν, ὅτι ἡ ἀγορὰ τῶν καπνῶν θὰ ἀπαιτήσῃ πέντε μῆνας, ἐὰν δώσῃ μηνιαίως τὸ ποσὸν αὐτό, τότε θὰ ἀπαιτηθοῦν μόνον 4½ δισεκατομμύρια μηνιαίως. Εἰς τὸν τέως Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως τῶν δύο κομμάτων ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος κ. Παπανδρέου, ἀνεπτύξαμεν τότε τὰς ἀπόψεις μας καὶ πράγματι πλησίον τοῦ κ. Παπανδρέου συνηντήσαμεν κατανόησιν, ἀποδεχθέντος πλήρως τὰς ἀπόψεις μας, ὅταν εἶδεν ὅτι τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ βαρύνῃ πράγματι τὴν κυκλοφορίαν θὰ εἶναι μόνον 4.500.000.000 δρχ. Ἐπηκολούθησεν ἡ πτῶσις τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης καὶ κατόπιν τούτου ἐπληροφορήθημεν ὅτι ἀπερρίφθη ἡ ἀπόφασις τῆς χρηματοδοτήσεως. Κάμνομεν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως σπεύσῃ καὶ χορηγήσῃ ταχέως τὴν χρηματοδότησιν ἄλλως τὴν εἰδοποιοῦμεν, ὅτι οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἐν τῇ ἀπογνώσει των θὰ κατέλθουν εἰς συλλαλητήρια. Τὴν Πέμπτην θὰ γίνῃ ἕνα καπνικὸν συνέδριον· ἡ κατάστασις εἶναι τραγική, ὁ κόσμος δὲν ἔχει καθόλου χρήματα, πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ τὰ ἴδια μέτρα τὰ ὁποῖα ἐφήρμοσεν εἰς Μακεδονίαν καὶ Θράκην καὶ δι’ αὐτούς, ἄλλως θὰ ἔχωμεν ἔνοπλα συλλαλητήρια.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου ἔχει τὸν λόγον.

§12Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπειδὴ ἀνέφερε τὸ ὄνομά μου ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Σερπᾶνος, ὀφείλω νὰ παράσχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὡς Πρόεδρος τῆς Ἀνωτάτης Ἐπιτροπῆς καπνοῦ, πρὸ τριῶν ἑβδομάδων ἔφερα τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν. Ἐλάβομεν ἀπόφασιν νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν καὶ ἐκάμαμεν πρότασιν πρὸς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν. Πράγματι εἰσήχθη τὸ ζήτημα εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀπεφασίσθη ὅπως γίνῃ κατ’ ἀρχὴν δεκτὴ ἡ χρηματοδότησις, παραπεμφθείσης ἐν συνεχείᾳ τῆς ὑποθέσεως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν βιομηχανικῶν πιστώσεων διὰ τὴν τεχνικὴν ἐπεξεργασίαν καὶ μὲ τὴν ἐντολὴν ὅπως ἐπανέλθῃ ταχέως τὸ ζήτημα αὐτὸ εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν πρὸς ἀπόφασιν. Ἐκφράζω καὶ ἐγὼ τὴν ἀπορίαν μου, πῶς ἐπὶ τρεῖς ἑβδομάδας, δὲν ἐλήφθη ἀπόφασις ἐπὶ τοῦ σοβαροῦ αὐτοῦ θέματος.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Μαντᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§14Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ παρακαλέσω προσωπικῶς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως συστήσῃ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ προβῇ εἰς τὴν συγκέντρωσιν σίτου καὶ εἰς τὴν Ἀττικήν, διότι οἱ χωρικοὶ θέλουν νὰ ἐξοφλήσουν τὰ πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν χρέη των μὲ τὸν σῖτον τὸν ὁποῖον θὰ παραδώσουν. Σήμερον τὴν πρωΐαν μὲ ἐπεσκέφθησαν χωρικοὶ τῶν ὁποίων κατεσχέθησαν 1100 ὀκάδες σίτου διὰ τὰ χρέη των πρὸς τὴν Τράπεζαν. Ἐζήτησαν νὰ ἐξοφλήσουν διὰ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ τὰ χρέη των ἡ ἀπάντησις δὲ τῆς Τραπέζης ἦτο, ὅτι δὲν γίνεται συγκέντρωσις σίτου εἰς τὴν Ἀττικήν. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἄδικον, πρέπει δὲ νὰ ἐπιληφθῇ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ συγκροτήσῃ συνεργεῖα ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα πρὸς ἐξόφλησιν διὰ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτῶν Ἀττικῆς. Νομίζω, ὅτι τὸ αἴτημα τῶν χωρικῶν τῆς Ἀττικῆς εἶναι δίκαιον καὶ ἡ ἀπηνὴς δίωξίς των ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης πρέπει νὰ ἑλκύσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§15Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Θὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα αὐτό.

§16Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Τὸ ἴδιο, κ. Πρόεδρε, συμβαίνει εἰς τὴν Ἀρκαδίαν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§18Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ φέρῃ πρὸς ψήφισιν τὸ ταχύτερον τὸν νόμον 1540, τοῦ ὁποίου ἡ ἰσχὺς τελειώνει τέλος Ἰουλίου ἐ.ἔ. Ἐὰν δὲν ἔλθῃ ἀμέσως πρὸς συζήτησιν πρέπει νὰ παραταθῇ τοὐλάχιστον ἐπί τρίμηνον, διότι εἶναι οὐσιώδης ὁ νόμος αὐτὸς καὶ ἀφορᾶ πολλὰς τάξεις ὑπαλλήλων καὶ ἰδίως σιδηροδρομικούς.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§20Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Καταθέτω ἀναφορὰς τῶν θυγατέρων τοῦ ἀειμνήστου Προέδρου τῆς Βουλῆς Ν. Μπουφίδου, αἱ ὁποῖαι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐκφράζουν τὰς εὐχαριστίας πρὸς τὸ Σῶμα, διότι ἐξέφρασε πρὸ μηνὸς κάποιαν εὐχὴν νὰ ληφθῇ κάποια φροντὶς ὑπὲρ αὐτῶν, ἀλλὰ συγχρόνως ἐκφράζουν καὶ τὸ παράπονον ὅτι παρῆλθον τρεῖς μῆνες καὶ οὐδεμία τοιαύτη ἐλήφθη. Ὁ Μπουφίδης προσέφερε πολλὰ εἰς τὴν πατρίδα καὶ διετέλεσεν ἐπὶ 9 συνόδους Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ἐκφράσῃ τὴν εὐχήν, ὅπως τάχιστα κατατεθῇ ὁ νόμος, ὅπως χορηγηθῇ εἰς αὐτὰς προσωπικὴ σύνταξις διότι ἡ κατάστασις τῆς ὑγείας των, ἡ ἡλικία των καὶ ἡ θλιβερὰ οἰκονομική των κατάστασις δὲν ἐπιτρέπουν καμμίαν ἀναβολήν. Ἐὰν ἀναμένωμεν τὴν ἐπικύρωσιν τοῦ νόμου τῶν συντάξεων διὰ νὰ λάβωμεν μέριμναν ὑπὲρ αὐτῶν θὰ ἔχωσιν ἀποθάνει καὶ τοῦτο δὲν θὰ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας σχετικῶς μὲ τὸν ἠλεκτρισμὸν τῆς Εὐβοίας ἐκ τοῦ ὑπὸ κατασκευὴν θερμικοῦ ἐργοστασίου Ἀλιβερίου.

§22Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελεῖ δίκαιον αἴτημα καὶ ἐλπίδα τῆς Νοτίου καὶ Βορείου Εὐβοίας νὰ λάβουν ἠλεκτρικὸν ρεῦμα ἀπὸ τὸ ὑπὸ κατασκευὴν θερμικὸν ἐργοστάσιον Ἀλιβερίου. Ἐν τούτοις ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας, εἰς σχετικὴν ἐρώτησίν μου, δικαιοῦμαι νὰ ἔχω τὴν ἀνησυχίαν ὅτι τὸ Ἐθνικὸν δίκτυον ἠλεκτρισμοῦ δὲν πρόκειται νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὰς περιοχὰς ταύτας. Καὶ τοῦτο διότι πρόκειται νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ὑπάρχουσα σήμερον κατανάλωσις καὶ ἑπομένως θὰ περιορισθῇ εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα. Τοῦτο ὅμως δὲν εἶναι ὀρθὸν διότι ἀκριβῶς εἰς τὰ ἔργα τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ εἶναι ἐναποτιθεμέναι αἱ ἐλπίδες πολλῶν ἐπαρχιακῶν περιοχῶν καὶ ὅτι δι’ αὐτῶν θὰ μεταβληθῇ βασικῶς ἡ ζωή των, ἐφ’ ὅσον ἔχουν εὑρεθῇ πλησίον τῶν πηγῶν τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Πρόκειται δὲ περὶ χρησιμοποιήσεως τοῦ ρεύματος ὄχι μόνον πρὸς φωτισμόν, ἀλλὰ καὶ διὰ σκοποὺς βιομηχανικοὺς καὶ γεωργικούς. Εἰδικώτερον ἡ μὲν Νότιος Εὔβοια εἶχε καὶ ἔχει λόγῳ τῆς γειτονίας τὴν προσδοκίαν, ὅτι θὰ λάβῃ ρεῦμα ἀπὸ τὸ Ἀλιβέρι ἡ δὲ Βόρειος ἔχει καὶ τὸν ἰδιαίτερον λόγον ὅτι ἐκεῖ ἐγγὺς εὑρίσκεται ἡ λουτρόπολις τῆς Αἰδηψοῦ ἡ ὁποία εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ συγχρονισμένη λουτρόπολις χωρὶς ἄφθονον ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου ἠλεκτρισμοῦ αἱ ἀνάγκαι, τῶν ἄλλων περιοχῶν καὶ οὐχὶ μόνον αἱ ἀνάγκαι τῶν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Δικαιοσύνης σχετικῶς μὲ τὴν τροποποίησιν τοῦ Α.Ν. 1322.

§24Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Καὶ ἄλλοτε ἐζητήσαμεν τὴν κύρωσιν τοῦ νόμου 1322)49 περὶ ἀκυρώσεως ἀγοραπωλησιῶν, ὅστις εἶναι νόμος, ὁ ὁποῖος θίγει βασικὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ προκάλεσε διάστασιν μεταξὺ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ Ἀρείου Πάγου. Ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποσχεθῆ, ὅτι τὸν Ἰούνιον θὰ ἔφερε τὸν νόμον πρὸς κύρωσιν, δυστυχῶς ὅμως μέχρι σήμερον τίποτε δὲν ἐγένετο. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ φέρῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὸ συντομώτερον πρὸς ἐπιψήφισιν τὸν Α. Ν. 1322)49.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου καὶ Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν πλασματικῶν δανείων εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς Ματαράγκας.

§26Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν χρηματοδότησιν πρὸς ἀγορὰν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ νομίζει, ὅτι διὰ τῆς χρηματοδοτήσεως θὰ ἐπέλθῃ πληθωρισμός. Τοῦτο ὅμως δὲν εἶναι ὀρθόν. Ἡ περίοδος τοῦ θέρους εἶναι περίοδος ποὺ πρέπει νὰ χρησιμοποιηθῇ καὶ νὰ μὴ παρέλθῃ ἀχρησιμοποίητος, διότι ἐὰν ἔλθῃ τὸ ἑπόμενον ἔτος θὰ ἐπιβαρυνθοῦν πολὺ περισσότερον τὰ καπνά. Τοῦτο πρέπει νὰ τὸ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις.

§27Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν μετάβασίν μου εἰς Ἀγρίνιον, καὶ κατόπιν προσωπικῆς μου ἐπεμβάσεως, ἐδόθησαν χρήματα πρὸς ἐξαγορὰν τῶν καπνῶν 1949. Τὸ θέμα διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν καπνῶν 1950 ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἥτις ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς συγκεντρώσεως παρὰ ὑπὲρ τῆς χρηματοδοτήσεως. Καθὼς βλέπετε ἡ παρακολούθησις τοῦ θέματος εἶναι συστηματικὴ καὶ θὰ δοθοῦν λύσεις ἱκανοποιητικαί.

§28Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀποφανθῆ ὑπὲρ τῆς χρηματοδοτήσεως. Φόβος πληθωρισμοῦ δὲν ὑπάρχει, διότι τὰ 80% τῶν καπνῶν ἔχουν διατεθῆ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου σχετικῶς μὲ τὴν πριμοδότησιν παραγωγῶν πορτοκαλλίων.

§30Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἡ Κτηματικὴ Ἀδελφότης Καλαμῶν, ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1950 ἐζήτησε τὴν πριμοδότησιν τῶν πορτοκαλλιῶν, δυστυχῶς ὅμως δὲν ἔγινε τίποτε καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ ἀποκλεισθοῦν τὰ πορτοκάλλια μας τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς καὶ νὰ ὑποστῇ ζημίας καὶ ἡ παραγωγὴ καὶ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ληφθοῦν ἐγκαίρως μέτρα, ἵνα μὴ συμβοῦν τὰ ἴδια καὶ μὲ τὴν σταφίδα. Νὰ ὁρισθῇ τιμὴ ἀσφαλείας, ἡ ὁποία νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰς ἀνάγκας. Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ καὶ διὰ τὰ σῦκα.

§31Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Καθημερινῶς γίνονται συσκέψεις διὰ τὸν καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας σταφίδος.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τῶν προσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων».

§33Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾶ τὴν κατανομὴν τῶν 320 δισεκατ. τοῦ φόρου καπνοῦ μεταξὺ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ συντομώτερον καὶ παρακαλῶ ὅπως παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν. Τὸ θεωρῶ ὡς κατεπεῖγον καὶ παρακαλῶ ὅπως ταχθῇ τριήμερος προθεσμία πρὸς ἐπεξεργασίαν καὶ ὑποβολὴν τούτου πρὸς ψήφισιν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας ἐν σχέσει μὲ τὰς συντάξεις τῶν συνταξιούχων μεταλλωρύχων.

§35Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀπευθύνεται πρὸς τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐργασίας καὶ ἀναφέρεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην αὐξήσεως τῶν μηδαμινῶν συντάξεων, τὰς ὁποίας χορηγεῖ τὸ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν πρὸς τοὺς ἀναξιοπαθοῦντας συνταξιούχους μεταλλωρύχους, λιγνιτωρύχους καὶ λατόμους ἐργάτας ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν γενομένην διακοπὴν ὑπὸ τοῦ ἰδίου Ταμείου τῶν ἀπὸ δεκαετίας καὶ πλέον ἀπονεμηθεισῶν συντάξεων εἰς τὰς οἰκογενείας θανόντων μεταλλωρύχων. Καὶ τὸ μὲν θέμα τῆς διακοπῆς ἑκατοντάδων συντάξεων διηυθετήθη χάρις εἰς τὴν στοργικὴν μέριμναν τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὅστις διὰ τροποποιήσεως τοῦ καταστατικοῦ τοῦ Ταμείου ἐπανεχορήγησε τὰς συντάξεις αὐτάς. Παραμένει ὅμως ἐκκρεμὲς τὸ θέμα τῆς ἐπιβαλλομένης αὐξήσεως τῶν συντάξεων χιλιάδων μεταλλωρύχων, λιγνιτωρύχων καὶ λατόμων, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν μηδαμινὰς συντάξεις 100 χιλιάδων περίπου δραχμῶν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον οἱ δυστυχεῖς ἄνθρωποι ποὺ ἔφθειραν ἀνεπανορθώτως τὴν ὑγείαν των μέσα εἰς τὰς ὑπογείους στοὰς τῶν μεταλλείων δὲν δύνανται νὰ ἱκανοποιήσουν τὰς στοιχειωδεστέρας βιοτικὰς ἀνάγκας των καὶ εὑρίσκονται ἐν πενίᾳ. Ἡ αὔξησις αὐτὴ τῶν συντάξεων δύναται νὰ ἐξασφαλισθῇ μόνον διὰ τῆς πραγματοποιήσεως τῶν ἐσόδων τοῦ ταμείου καὶ τοῦ ἐξαναγκασμοῦ τῶν μεταλλευτικῶν ἐπιχειρήσεων νὰ καταβάλλουν εἰς τὸ ταμεῖον ἓξ περίπου δισεκατομμύρια δραχμῶν, ποὺ ὀφείλουν ἀπὸ ἐτῶν εἰς τὸ Ταμεῖον αὐτὸ ἐξ ὑποχρεωτικῶν νομίμων εἰσφορῶν των. Δι’ αὐτὸ ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας καὶ τοὺς συνιστῶ νὰ θέσουν τέρμα εἰς τὴν ἀσυδοσίαν τῶν κακοπίστων αὐτῶν ὀφειλετῶν ἑταιρειῶν, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ οἰκονομικὴ ἀνασυγκρότησις τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν καὶ ἡ παροχὴ ἱκανοποιητικῶν συντάξεων εἰς τὸν πάσχοντα καὶ λιμοκτονοῦντα κόσμον αὐτὸν τῶν συνταξιούχων. Εἶναι μάλιστα τόσον κακόπιστος ἡ προσπάθεια τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν, ὥστε προκειμένου νὰ ἀποφύγουν τὴν ἐκπλήρωσιν νομίμων παλαιοτέρων ὑποχρεώσεών των πρὸς τὸ Ταμεῖον, διεξήγαγον πρὸ διετίας κατὰ τρόπον ὕπουλον ἀγῶνα διὰ νόμου διαγραφῆς αὐτῶν τῶν χρεῶν των. Οἱ χιλιάδες συνταξιοῦχοι τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν πιστεύουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ποὺ ἔλυσε συναφῆ ἐργατικὰ ζητήματα θὰ ἐπιδείξῃ καὶ πρὸς αὐτοὺς τὴν ἐπιβαλλομένην στοργὴν διὰ τὴν ἱκανοποίησιν δικαιοτάτου αἰτήματός των.

§36Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. ἐξ Εὐβοίας συνάδελφος πράγματι ἐλύθη τὸ ζήτημα τῆς ἐπαναχορηγήσεως τῶν παρανόμως διακοπεισῶν συντάξεων. Ἤδη καταβάλλω ἐπίμονον φροντίδα ἵνα πραγματοποιήσω αὔξησιν τῶν, πράγματι μηδαμινῶν, συντάξεων τῶν μεταλλωρύχων καὶ ἔδωσα ἐντολὴν ταχυτέρας εἰσπράξεως τῶν πρὸς τὸ Ταμεῖον ὀφειλῶν τῶν Μεταλλευτικῶν Ἑταιριῶν, ὥστε νὰ παρασχεθῇ εἰς τὸ Ταμεῖον ἡ οἰκονομικὴ εὐχέρεια παροχῆς ηὐξημένων συντάξεων. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἀπεργίας θὰ ληφθοῦν αὐστηρότερα μέτρα ἀναγκαστικῆς εἰσπράξεως τῶν ὀφειλῶν καὶ ἐλπίζω συντόμως νὰ ἀνταποκριθῶ εἰς τὸ αἴτημα τοῦ κ. συναδέλφου ἐξ Εὐβοίας περὶ αὐξήσεως τῶν συντάξεων τῶν μεταλλωρύχων.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωτιάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Δωδεκανήσου ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐν σχέσει μὲ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου.

§38Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου, ἔχει κατατεθῆ πρὸ ἀρκετῶν μηνῶν, ὅταν ἐγράφη εἰς τὸν τύπον, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ καταργηθοῦν αἱ Γενικαὶ Διοικήσεις, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς Γενικῆς Διοικήσεως τῆς Δωδεκανήσου. Θὰ ἤθελον λοιπὸν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, διότι ἐπείσθην, ὅτι πλεῖστοι λόγοι Ἐθνικοὶ ἐπιβάλουν, ὅπως ὁ θεσμὸς τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου διατηρηθῇ μέχρις οὗ ἡ Δωδεκάνησος ἀφομοιωθῇ πρὸς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν

καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ὑπαίθρου. Ὁ κ. Π. Λιαροῦτσος ἔχει τὸν λόγον.

§40Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς Ἐπαρχίας ἐξακολουθεῖ νὰ κατέχῃ ἀκόμη τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Βουλῆς. Ἐφ’ ὅσον ἡ ὅλη συζήτησις δὲν ἔληξε, ἐθεώρησα σκόπιμον νὰ λάβω καὶ ἐγὼ μέρος εἰς αὐτὴν τὴν συζήτησιν, διὰ νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι πηγάζουν ἀπὸ τὴν εἰκόνα ποὺ ἐσχημάτισα, ὡς νέος πολιτευόμενος τῆς χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς Ἐπαρχίας, ἴσως πολλὲς φορὲς νὰ διαφεύγῃ τῆς ἀπολύτου προσοχῆς, διότι εἶναι ἀπομεμακρυσμένη ἀπὸ τὸ Κέντρον ἢ ἴσως ἀκόμη, διότι αἱ ἀνάγκαι της δὲν φθάνουν μὲ τὴν ἁδρότητα τῶν γραμμῶν ποὺ ἔχει. Ἡ Ἐπαρχία νομίζω, κύριοι, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν συγκεντρώνει ὅ,τι ἁγνότερον ἔχομεν εἰς ἀνθρώπινον ὑλικόν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐνατενίσεως πρὸς τὰς ἀξίας τοῦ πολιτισμοῦ μας. Νομίζω, ὅτι συγκεντρώνεται ἐκεῖ ὅ,τι πηγαῖον ὑπάρχει ἀπὸ τὴν Φυλήν μας. Ἐκεῖ θὰ ἀνεύρῃ κανεὶς τὸν συναισθηματικὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν πόλιν μέσα ἐκφυλίζεται καὶ συνθλίβεται ἀπὸ τὴν τύρβην της καὶ ἀπὸ τὸν μηχανικὸν πολιτισμόν της. Ἡ Ἐπαρχία ὅμως, ἡ ὁποία ἐγκλείει ὅ,τι καλλίτερον ἔχει ὁ Ἑλληνισμός, πάντοτε τίθεται εἰς δευτέραν μοῖραν, προκειμένου νὰ λυθοῦν βασικὰ προβλήματα τῆς χώρας. Καὶ ἐνῷ λαμβάνονται βέβαια μέτρα διὰ τὰ διάφορα ἐπὶ μέρους θέματα τῆς παραγωγῆς, ἐν τούτοις, ἐκεῖνα τὰ μερικώτερα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὸ χωριό, τὴν μικρὰν πόλιν, αὐτὰ παραπέμπονται συνήθως εἰς τὰς καλλένδας, διὰ τοῦ γραφειοκρατικοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον μᾶς διακρίνει, καὶ ἀναμένουν τὴν λύσιν των κἄποτε, ἴσως καὶ ποτέ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατάστασις, ὅπως διεγράφη, εἶναι ἀξία ἰδιαιτέρας προσοχῆς, ὅπως ἐτονίσθη καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους προλαλήσαντας συναδέλφους. Τὸ πρῶτον θέμα, τὸ θέμα τῆς ὑγείας εἰς τὴν Ἐπαρχίαν, εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον ἔχει τελείως ἀγνοηθῆ. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸν ἄρρωστον τῆς Ἐπαρχίας. Τί γίνεται μὲ αὐτόν; Ἁπλούστατα, καταφεύγει εἰς ἕνα προχειρολόγον, συνήθως, ἰατρὸν τῆς Ἐπαρχίας, ὁ ὁποῖος ἀναγκάζεται νὰ ἀποκτήσῃ ὅλας τὰς εἰδικότητας, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς δουλειᾶς, ἀπὸ τοῦ ὠτολαρυγγολόγου μέχρι τοῦ μικροβιολόγου καὶ μὲ ἕναν τρόπον, ὁ ὁποῖος ἐνθυμίζει ὀλίγον τι τσαρλατανισμόν, ἀνταποκρίνεται ὅσον τοῦ εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ αἴτημα τῆς ὑγείας. Αὐτός ὁ ἄνθρωπος, ἐὰν ἡ κατάστασις τῆς ὑγείας του ἐπιδεινωθῇ, πρέπει νὰ καταφύγῃ εἰς τὰ μεγάλα κέντρα, διὰ νὰ ἀνεύρῃ τὴν περίθαλψιν. Ἐνῷ λοιπόν, διὰ τὸν ἄνθρωπον τῆς πόλεως τὸ Νοσοκομεῖον εἰς πρώτην ζήτησιν εἶναι ἕτοιμον νὰ τὸν δεχθῇ, διὰ τὸν ἄνθρωπον τῆς Ἐπαρχίας, ἀπαιτεῖται ἕνα δαπανηρὸν ταξίδι, διὰ τὴν μεταφοράν του εἰς τὴν πόλιν, ὅπου μόνον ἠμπορεῖ νὰ ἀνεύρῃ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτάς, ἀντιλαμβάνεσθε τὴν οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ. Πωλεῖ τὸ χωράφι του, διὰ νὰ γίνῃ καλά. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τὸ θέμα τῆς ὑγείας καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας νὰ μὲ προσέξῃ. Πέραν αὐτοῦ, εἶναι καὶ τὰ θέματα, τὰ ἀναγόμενα εἰς τὴν ὕδρευσιν. Μόνον εἰς τὰς Κυκλάδας ἔχουμε περὶ τὰς 80–90 περιπτώσεις, ὅπου εἰς τὰ χωριά, ἀναγκάζονται νὰ πηγαίνουν δύο–τρία χιλιόμετρα μακρυὰ μὲ στάμνες, διὰ νὰ ὑδρεύωνται ἀπὸ πηγάδια, τῶν ὁποίων μάλιστα τὸ νερὸ εἶναι εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Κύριοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ὁσάκις ἔκρουσα τὴν θύραν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, τὴν εὗρον πάντοτε ἀνοικτὴν καὶ θεωρῶ χρέος μου νὰ τὸν εὐχαριστήσω θερμῶς ἐκ μέρους τῶν Κυκλάδων, διότι τελευταίως, ἐνῷ ὅλοι τὴν εἶχον ἐγκαταλείψει, ἔσπευσεν οὗτος, μὲ ἕνα κονδύλιον, νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας της καὶ ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἔπαυσε νὰ πλανᾶται ἐκεῖ τὸ φάσμα τῆς ὁμαδικῆς μεταναστεύσεως τῶν κατοίκων. Πέραν αὐτοῦ ἀκόμη εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς συγκοινωνίας. Καὶ αὐτὸ δὲν ἔχει λυθῆ. Βεβαίως, θὰ μοῦ εἴπητε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ζητῶ πολλὰ διὰ τὴν Ἐπαρχίαν. Μάλιστα, ἀλλὰ θὰ πρέπει ὕστερα ἀπὸ τὰς πληγὰς ποὺ ἐπέφερον οἱ ἀλεπάλληλοι πόλεμοι, ἢ μᾶλλον ὁ συνεχὴς πόλεμος τοῦ 1940–48, νὰ τύχῃ ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως. Διότι, νομίζω, ὅτι πάντοτε ὑπάρχουν περιθώρια, ὅταν ὑπάρχῃ καλὴ διάθεσις. Ἔχω παράδειγμα τὸν ἑαυτόν μου, ὅπου κατώρθωσα εἰς τὴν νῆσον Τῆνον, νὰ πραγματοποιήσω μέγα ὁδικὸν δίκτυον 34 χιλιομέτρων, χωρὶς καμμίαν δαπάνην, μὲ μίαν ἁπλῆν βοήθειαν καὶ ἐνίσχυσιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἑπομένως τοῦτο τί σημαίνει; Δὲν τὸ λέγω τοῦτο, βεβαίως, διὰ νὰ ἀποσπάσω τὸν ἔπαινον, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἐὰν ὑπάρξῃ ἐκ μέρους τῆς κρατικῆς μηχανῆς γενικωτέρα ἀντίληψις, πολλὰ ζητήματα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξεύρουν τὴν λύσιν των. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, θέλω νὰ τονίσω ἰδιαιτέρως τὴν μεγάλην σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔπαιξε καὶ παίζει ὁ εὐφυέστατος αὐτὸς θεσμὸς τοῦ κονδυλίου «Πρόνοια καὶ Ἐργασία». Εἶναι ἕνας θεσμὸς κατ’ ἐξοχὴν εὐεργετικός, εἶναι ἕνας θεσμός, ὁ ὁποῖος φθάνει ἕως τὴν τελευταία γωνιὰ τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ δώσῃ κάποια δροσιὰ εἰς αὐτὸν τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος φλέγεται ἀπὸ τὸν πόθον νὰ ἴδῃ καλυτέρας ἡμέρας καὶ ὁ ὁποῖος τείνει τὴν χεῖρα, χωρὶς νὰ τοῦ δίδεται ἀπὸ πουθενὰ βοήθεια. Διότι, ἐὰν πάρωμεν τὸν θεσμὸν τῆς Κοινότητος, οὗτος ἔχει ἐξαφανισθῆ τελείως, κάτω ἀπὸ μίαν σφραγῖδα καὶ ἕνα τίτλον, τὸν ὁποῖον, ὅπως διεπίστωσα εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογάς, ἐλάχιστοι ἐπιζητοῦν νὰ λάβουν, διότι μόνον εὐθύνας συνεπήγετο, χωρὶς καμμίαν χαρὰν δημιουργίας. Δυστυχῶς ἔχομεν στερήσει τὴν ἐπαρχίαν ἀπὸ τὴν χαρὰν τῆς δημιουργίας, διότι δὲν τῆς παρέχομεν τίποτε τὸ συγκεκριμένον. Πέραν ὅμως αὐτοῦ καὶ τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος ἀκόμη, τὸ ὁποῖον εἰς τὰ νησιὰ ἔχει μίαν ἰδιαιτέραν ὀξύτητα, διότι εἶναι δαπανηρότερον, ἐρχόμεθα νὰ ἐξετάσωμεν τὴν οἰκονομικὴν ἰσχνότητα τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ. Ἐπαρχία, ἂς μὴ πλανώμεθα, εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ὁ ἀγροτικός μας κόσμος. Καί, αὐτὸς ὁ ἀγροτικός μας κόσμος, τὸν ὁποῖον ζῶ πολὺ κοντά, διότι πολὺ συχνὰ ἐπικοινωνῶ μὲ αὐτὸν καὶ βλέπω τὸν μόχθον του καθ’ ὅλον τὸ ἔτος καὶ ὁ ὁποῖος κατὰ τὸ πλεῖστον μένει χωρὶς ἀνταπόκρισιν, αὐτὸς ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, λέγω, μὲ ἀπελπισίαν πλέον καὶ μὲ ἕνα μειωμένον ζῆλον, στρέφεται πρὸς τὴν γῆν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἔζησαν καὶ ὁ πάππος του καὶ ὁ προπάππος του καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν συνέχειαν τῆς ἑλληνικῆς φυλῆς. Ἀκόμη, ὅμως, ἐὰν πάρωμεν τὴν Ἐπαρχίαν, αὐτὴν καθ’ ἑαυτήν, θὰ ἴδωμεν ὅτι ἐλλείπουν καὶ αὐτὰ τὰ στοιχειώδη μέσα μιᾶς ἁπλῆς ψυχαγωγίας. Τί ἔχει ὁ ἀγρότης, ὁ δυστυχής, στὸ χωριό του, τὴν ὥρα ποὺ γυρίζει ἀπὸ τὰ χωράφια του; Τί τοῦ προσφέρουμε; Φῶς; Τὸ πολὺ–πολὺ καμμιὰ λάμπα μὲ σπασμένο λαμπόγυαλο, γιὰ νὰ παίξῃ, ἴσως, λίγα χαρτιὰ καὶ νὰ φλυαρήσῃ καὶ μετὰ νὰ πάῃ σπίτι του. Ὑπάρχει κανεὶς κινηματογράφος ἢ συνάθροισις νὰ διασκεδάσῃ; Ταῦτα δέ, μολονότι ἡ ψυχαγωγία εἶναι κάτι ἀναγκαῖον, εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον βιολογικῶς. Πῶς τὸ καλύπτομεν αὐτό; Μὲ τίποτε. Διότι διαφορετικά, θὰ ἠμπορούσαμεν ἐὰν ὑπῆρχον ὡρισμένα στοιχειώδη μέσα ψυχαγωγίας εἰς τὴν ἐπαρχίαν, νὰ ἐπιδράσουν καὶ νὰ καλυφθῇ ἡ δίψα ποὺ ἔχει διὰ τὴν πόλιν. Καί, ἠμποροῦμεν νὰ ποῦμε, ὅτι εἰς τοῦτο ὀφείλεται κατὰ μέγα ποσοστὸν ἡ ἀστυφιλία, εἰς τὴν ἔλλειψιν δηλαδὴ ψυχαγωγίας εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ὁ πολιτισμὸς ἐπροίκισε τὸν ἄνθρωπον νὰ ζῇ εἰς ἀνωτέρας σφαῖρας, νὰ ἔχῃ τὸν κινηματογράφον του, τὴν μουσικήν του, τὸ ραδιόφωνόν του. Αὐτὰ ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἔχῃ ὅλα ὁ ἄνθρωπος τοῦ χωριοῦ, ἀλλὰ πάντως, τὰ ἀναζητεῖ, διότι τὰ εἶδε κάποτε, ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν πόλιν. Καὶ εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα βίωμα. Καί, ἐὰν δὲν ἠμπορῇ νὰ καλύψῃ τὴν στέρησιν αὐτήν, φροντίζει γιὰ τὸ παιδί του. Γι’ αὐτὸ τὸν στέλνει νὰ σπουδάσῃ στὸ κέντρον, στὴν πόλι, διότι πιστεύει ὅτι ἡ ζωὴ στὸ χωριὸ εἶναι δυστυχισμένη. Καὶ εἶναι πράγματι δυστυχισμένη. Ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρά, ἐὰν πάρωμεν τὴν πνευματικὴν κίνησιν τοῦ χωριοῦ, τί βλέπουμε; Μήπως περιμένουμε καμμιὰ βοήθεια ἀπὸ τὸν δάσκαλο, ὁ ὁποῖος δυσκολεύεται νὰ ζήσῃ διότι παίρνει μικρὸν μισθόν; Ἐκτὸς αὐτοῦ, εἰς τὸ διδασκαλικὸν ἐπάγγελμα, καταφεύγουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἠλαττωμένην πνευματικὴν καλλιέργειαν. Καὶ τὸ λέγω αὐτό, χωρὶς νὰ θέλω νὰ μειώσω τὸν διδασκαλικὸν κλάδον, ὁ ὁποῖος πράγματι ἔδειξεν ἡρωϊσμὸν ἄφθαστον, καθὼς καὶ πλήρη ἀνταπόκρισιν εἰς τὴν ἀποστολήν του πρὸς τὸ Ἔθνος. Ἐν τούτοις, ὅμως, πρέπει νὰ δεχθῶμεν μίαν ἀνεπάρκειαν. Ἀλλ’ ἠμπορεῖ μήπως νὰ πληρώσῃ τὸ κενὸν ὁ ἱερεύς; Εἶναι περισσότερον μορφωμένος; Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειάν μου τοῦτο δὲν συμβαίνει διὰ τοὺς περισσοτέρους τῶν ἱερέων. Πῶς εἶναι λοιπόν, δυνατόν, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, παρ’ ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν ποὺ ἔχουν καὶ τὸν ἔνθερμον ζῆλον, νὰ ἔλθουν, σήμερον, καὶ νὰ παίξουν τὸν ρόλον τοῦ πραγματικοῦ λειτουργοῦ καὶ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ὁ φορεὺς τοῦ χριστιανικοῦ πνεύματος εἰς τὴν Κοινωνίαν καὶ νὰ τὸ ἐνδυναμώσουν;

§41Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ὁμιλεῖτε, κύριε συνάδελφε, διὰ τὴν Ἐπαρχίαν καὶ ἀντὶ νὰ παρίσταται ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, διότι εἶναι ζήτημα ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους, δὲν παρίστανται εἰ μὴ μόνον, δύο ἐκ τῶν ἀξιοτίμων Ὑπουργῶν. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὅμως, ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, παρουσιάζομεν αὐτὸ τὸ οἰκτρὸν θέαμα. Ὁρίστε θέαμα. Καὶ τότε, ὡμιλούσαμεν ἐνώπιον ὀλίγων βουλευτῶν. Σήμερα εἶναι καὶ πάλιν ὀλίγοι. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον δεικνύομεν διὰ τὴν Ἐπαρχίαν.

§42Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Ἐγώ, κύριε συνάδελφε, ἔχω τὴν συνείδησιν ὅτι, ὅταν ὁμιλῇ κανεὶς ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὁμιλεῖ ἀναφερόμενος εἰς τὸ Ἔθνος καὶ τὸ Ἔθνος, δὲν εἶναι μόνον παρόν, οὔτε μέλλον, εἶναι παρελθὸν παρὸν καὶ μέλλον. Καὶ αὐτὰ ποὺ λέγονται, ἴσως, καμμιὰ ἡμέρα θὰ ἀκουσθοῦν, ἴσως λέγω, μὲ μεγαλυτέραν φωνήν, ἀλλ’ ἴσως, καὶ μὲ μεγαλυτέραν γλαφυρότητα. Ἀλλά, θὰ ἀκουσθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι θὰ πιστεύσουν εἰς τὸν ὑψηλὸν ρόλον τῆς ἀποστολῆς τοῦ πολιτικοῦ; Σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Ἐπαρχίαν, τὸ Κράτος ἐμφανίζεται μὲ δύο μορφάς, αἱ ὁποῖαι μόνον περιοριστικαὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀτόμου εἶναι. Ὅπως εἶναι ὁ ἀστυνόμος καὶ ὁ ἔφορος. Ἐκεῖ, τὸ Κράτος, ἐνθυμεῖται καὶ τὸν τελευταῖον χωρικόν. Ὁ ἀστυνόμος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας ὑπενωμοτάρχης ἢ χωροφύλαξ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀγράμματος, καὶ ὁ ὁποῖος ἐπωμίσθη ἕνα ἀξίωμα καὶ βλέπει τοὺς χωρικούς, νὰ τὸν προσαγορεύουν μὲ σεβασμόν. Αὐτομάτως, μόλις φθάσῃ εἰς τὴν Ἐπαρχίαν, περνᾷ τὸν ἑαυτόν του ὡς τὸν ὑπέρτατον ἐξουσιαστὴν τοῦ παντός, πρὸ τοῦ ὁποίου, πρέπει νὰ κύπτουν ἅπαντες τὸν αὐχένα. Καί, ἡ ὑπέρβασις τῆς ἐξουσίας, εἶναι τὸ συνηθέστερόν του φαινόμενον. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὁ ἔφορος, ὁ ἐφοριακὸς ὑπάλληλος, ἔχει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θὰ σώσῃ τὸ Κράτος, ἐὰν ἀνεύρῃ καὶ τὴν τελευταίαν ὀκᾶν τοῦ κρασιοῦ, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ φορολογηθῇ. Καὶ φθάνει εἰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι αὐτόχρημα ἀντίθετοι πρὸς τὴν καλῶς ἐννοουμένην ἐλευθερίαν τοῦ πολίτου. Καὶ ἡ ἀγανάκτησις αὐτή, ἡ ὁποία συσσωρεύεται καὶ ἡ ὁποία δὲν ἔχει τρόπον νὰ ἐκδηλωθῇ, φθάνει εἰς τὸ ὑπόβαθρον, μέσα εἰς τὸ ὑποσυνείδητον. Καὶ μένει ἐκεῖ. Καὶ περιμένει κάποιον, ὁ ὁποῖος θὰ κρούσῃ τὴν θύραν. Καὶ αὐτὸς ποὺ θὰ τὴν κρούσῃ δὲν εἶναι, οὔτε τὸ Κράτος, οὔτε ὁ βουλευτὴς τῆς Ἐπαρχίας. Σπανίως ὅλοι αὐτοί. Εἶναι συνήθως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι καραδοκοῦν νὰ χτυπήσουν τὸ Ἔθνος. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ μεγάλο ζήτημα. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν μεγάλην σημασίαν, διότι ἐκεῖ ἀκριβῶς ροκανίζεται, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε τὴν ἔκφρασιν, τὸ ὅλον οἰκοδόμημα, ἐκεῖ ἀρχίζει τὸ ὑπόβαθρον τοῦ Ἔθνους νὰ σκάπτεται, διότι ἡ Ἐπαρχία, ἂς μὴ λησμονῆται, εἶναι τὸ θεμέλιον τοῦ Ἐθνικοῦ μας οἰκοδομήματος. Ἤδη πληροφοροῦμαι ἀκόμη ἕνα νέον μέτρον. Τὰ 300 δισεκατομμύρια τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Βέβαια, τὸ ποσὸν εἶναι ἀνεπαρκές, ἀλλὰ τὸ χαιρετίζω ὡς πρώτην χειρονομίαν τοῦ Κράτους πρὸς τὰς Κοινότητας καὶ τοὺς Δήμους, ποὺ ἔχουν μεταβληθῆ εἰς σχήματα κενὰ οὐσίας καὶ περιεχομένου καὶ περιστρέφονται μόνον γύρω ἀπὸ τὸν κύκλον μιᾶς στρογγυλῆς σφραγῖδος καὶ τίποτε περισσότερον. Τί ποιητέον; Τὰ πράγματα βέβαια ὁμιλοῦν ἀφ’ ἑαυτῶν. Πρῶτα–πρῶτα, νὰ ἀποφύγωμεν τὸν κρατικὸν μηχανισμόν, ὅπως εἶναι σήμερον διαρθρωμένος, τὴν ἀπέραντον γραφειοκρατίαν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου συγκεκριμένον παράδειγμα τῆς περιφερείας μου. Ἀπὸ ἕνα χωριὸ τῆς Κύθνου, τὴν Δρυοπίδα, εἶχαν κάμει μίαν αἴτησιν ἀπὸ τριετίας σχολάζουσαν. Εἶχον κάμει ἐκθέσεις, παραεκθέσεις αἱ ὁποῖαι παρεπέμποντο ἀπὸ ἐπιτροπῆς εἰς ἐπιτροπήν. Καὶ ἔπρεπε νὰ περιέλθῃ εἰς γνῶσιν μου, διὰ νὰ παρακαλέσω καὶ νὰ σπεύσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς κατόπιν ἐνεργειῶν μου νὰ χορηγήσῃ τὴν πίστωσιν τῶν 15 ἑκατομμυρίων, ποσὸν ἀσήμαντον, μὲ τὸ ὁποῖον ὅμως ἐσώθη κυριολεκτικῶς ἕνα ὁλόκληρο χωριό. Συμπέρασμα: Ἀπαραίτητος ἡ ἀποκέντρωσις, ὄχι τύποις καὶ λόγοις, ἀλλὰ ἔργοις. Εἶναι ἀνάγκη οἱ νομάρχαι νὰ ὁπλισθοῦν μὲ ὅλας ἐκείνας τὰς ἁρμοδιότητας τὰς ἀποφασιστικάς, ὥστε νὰ δίδουν λύσεις εἰς τὰ ἐπὶ μέρους θέματα. Αὐτὸ βέβαια ἀπαρέσκει εἰς τὴν ἀνωτάτην ἱεραρχίαν τῆς ὑπαλληλίας. Διότι θέλουν ὅλα νὰ κατευθύνωνται ἐκ τοῦ Κέντρου, ἐνῷ εἰς αὐτὸ ἀκριβῶς ἔγκειται τὸ κακόν. Ἡ ἐπαρχία λοιπόν, ζητεῖ μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θὰ κάμῃ τὴν χειρονομίαν νὰ σπάσῃ αὐτὸν τὸν κλοιόν, ὁ ὁποῖος κρατεῖ δέσμιες ὅλες τὶς ἐξουσίες εἰς τὸ Κέντρον καὶ δὲν τὶς ἀφήνει νὰ ἐκπληρώσουν τὴν ἀποστολήν των. Ἐὰν τοῦτο συμβῇ, τότε, πράγματι, θὰ ἰδοῦν τὸ φῶς τῆς ἡμέρας ἔργα. Θὰ μετατραποῦν οἱ λόγοι καὶ αἱ εὐχαὶ εἰς ἔργα πραγματικά. Παραλλήλως θὰ πρέπει νὰ μελετηθῇ κάπως καλλίτερα τὸ θέμα τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Αὐτοδιοίκησιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν ποτέ, ὅπως προχωρῶμεν. Καὶ συγχρόνως οὔτε καὶ νὰ ὑποκαίωμεν τὸν ζῆλον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπωμίζονται τὰ κοινοτικὰ καὶ δημοτικὰ ἀξιώματα εἰς τὸ νὰ προσφέρουν κάτι εἰς τὸ χωριό τους, διὰ τὸν λόγον, ὅτι δὲν ἔχουν στοιχειώδεις μικροπιστώσεις. Παρὰ ταῦτα, εἶναι ἀξιοπρόσεκτον, ὅτι ὁσάκις ἐπεβλήθη προσωπικὴ ἐργασία, εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ἐδόθη μὲ τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν προθυμίαν. Διατί; Διότι ὁ κόσμος διψᾷ διὰ τὴν πρόοδον, ἀλλὰ θέλει κάτι καὶ ἀπὸ τὸ κέντρον, κάτι νὰ ἰδῇ, κάτι νὰ πιστέψῃ, κάποιον νὰ τὸν ἐνθουσιάσῃ, ἔστω νὰ τὸν τονώσῃ, ἂν ὄχι μὲ ἐκτέλεσιν μεγάλων ἔργων, τοὐλάχιστον μὲ μικρὰ τοιαῦτα, μὲ μία μικρὴ πίστωσιν, ἀσήμαντη, μπροστὰ εἰς τὰς τεραστίας πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι διατίθενται διὰ πλεῖστα ὅσα ἔργα τοῦ κέντρου, ἐξωραϊστικὰ ἢ καὶ ἐπουσιώδη. Ἐπειδὴ δὲ κυρίως, ἐπαναλαμβάνω, ὁ κόσμος τῆς ἐπαρχίας εἶναι ἀγροτικός, θὰ πρέπει τὸ ταχύτερον δυνατὸν νὰ φροντίσωμεν διὰ νὰ ἀρχίσῃ λειτουργῶν ὁ θεσμὸς τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Θὰ εἶναι πραγματικὰ μία ἐγγύησις· θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ ἀγρότης, ὅτι ἀπὸ ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἐξασφαλίζεται, ἐξασφαλίζει τὸν ἑαυτόν του, τὴν ζωήν του, καὶ τὴν οἰκογένειάν του. Εἶναι μεγάλο πρᾶγμα εἰς τὸν ἄνθρωπον νὰ ἠξεύρῃ ὅτι εἰς περίπτωσιν μιᾶς οἱασδήποτε ἀσθενείας εἶναι κεκαλυμμένος. Δὲν θὰ προβάλῃ συνεχῶς τὸ πρόβλημα τῆς ἐγκαταλείψεως τῆς πατρῴας γῆς, τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει νὰ πωλήσῃ, ἀκριβῶς διὰ νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ κέντρον, νὰ κάμῃ μίαν ἀσήμαντον ἐγχείρησιν ἢ μίαν ἀκτινογραφίαν ἀκόμη. Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν, κύριοι, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Κάμνομεν τὴν διάκρισιν τῶν κομμάτων εἰς δεξιὰ καὶ ἀριστερά. Ἐγὼ νομίζω ὅτι αἱ ἰδεολογικαὶ διαφοραὶ διὰ τὰ ἐθνικόφρονα κόμματα δὲν εἶναι μεγάλαι. Ἀντιθέτως, ἐὰν ἐπροσέχαμε περισσότερον ὡρισμένα βασικὰ προβλήματα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ἐδίδαμε τὴν ἁρμόζουσαν λύσιν εἰς αὐτά; θὰ ἐβλέπατε ὅτι τὸ κόμμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἔδιδε τὴν λύσιν αὐτήν, θὰ ἐτύγχανε τῆς ἐμπιστοσύνης καὶ θὰ περιεβάλλετο ἀπὸ τὴν θαλπωρὴν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καὶ τὸ πρῶτον καὶ βασικὸν εἶναι ἡ προστασία τῶν προϊόντων των. Κύριοι, ὁ κάθε γεωργός, ὁ κάθε παραγωγός, ὅταν σπείρῃ τὸ σιτάρι, ὅταν καλλιεργῇ τὸ ἀμπέλι του, ὅταν περιποιῆται τὴν ἐληά, δὲν ἔχει τὴν βεβαιότητα ὅτι αὔριον ποὺ θὰ γίνῃ ἡ συγκομιδή, ὅτι αὐτὴ ἡ συγκομιδὴ θὰ προστατευθῇ. Καὶ αὐτὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἐλλείψεως ἀσφαλείας, εἶναι ἀγωνιῶδες, τόσον ἀγωνιῶδες, ὅσον ἀγωνιῶδες εἶναι καὶ τὸ θέμα τῆς ὑγείας του. Τὴν προστασίαν αὐτὴν δὲν πρέπει νὰ ἀναμένωμεν τὴν τελευταίαν στιγμὴν διὰ νὰ τὴν δώσωμεν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πρόβλεψις. Τὸ Κράτος εἶναι προβλέπειν, κατὰ γνωστὴν ρῆσιν. Ὄχι ὅταν ἐμφανίζεται τὸ πρόβλημα καὶ γίνονται τὰ συλλαλητήρια καὶ ὀγκοῦται ἡ ἀγωνία. Διότι τότε καὶ ἐὰν δώσητε τὴν λύσιν, ἡ λύσις αὐτὴ δὲν γίνεται εὐμενῶς δεκτή. Θεωρεῖται ὡς ἀποτέλεσμα τῆς διαμαρτυρίας, τῆς κραυγῆς, τῆς ἀπογνώσεως, δὲν θεωρεῖται ὡς στοργή, ὡς προστασία, ἀλλ’ ὡς πειθαναγκασμός. Ὁ ἀγρότης, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πεπεισμένος ὅτι εἶναι ἐγκαταλελειμμένος καὶ ἤδη αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀπὸ πολιτικῆς πλευρᾶς εἶναι φερέοικος. Ἀλλὰ ἀκόμη τί νὰ εἴπωμεν διὰ τὸ ζήτημα τῆς διαφορᾶς τιμῆς μεταξὺ βιομηχανικῶν καὶ γεωργικῶν προϊόντων; Ἤξερεν ὁ ἀγρότης ὅτι προπολεμικῶς μὲ μίαν Α ποσότητα σιταριοῦ, ἠγόραζε τόσας πήχεις ντρίλι. Καὶ σήμερον θέλει τετραπλασίαν καὶ πενταπλασίαν ποσότητα, διὰ νὰ πάρῃ τὸ ἴδιο ὕφασμα. Δὲν θὰ ἦτο δυνατόν, κύριοι, εἰς αὐτὴν τὴν δελτοποίησιν, τὴν ὁποίαν ἑτοιμάζετε, νὰ περιλάβετε καὶ αὐτὰ τὰ εἴδη ρουχισμοῦ, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα εἰς τὰς γεωργικὰς περιοχάς, ὥστε οἱ ἀγρόται νὰ μὴ τὰ ἀγοράζουν εἰς τὰς σημερινὰς ληστρικὰς τιμάς, ἀλλὰ εἰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι νὰ ἀνταποκρίνωνται κατὰ κάποιον τρόπον, εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν μὲ τὰς ὁποίας πωλοῦν τὰ προϊόντα των; Ἄς γίνῃ τοὐλάχιστον καὶ αὐτὴ ἡ μέριμνα, ἔστω καὶ ὡς προσωρινὸν μέτρον, διὰ νὰ ἴδωμεν κάποτε τὸ Κράτος νὰ ἀντιλαμβάνεται ὅτι ὁ ἀγρότης δὲν εἶναι ὁ παρίας, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ προσφέρῃ μόνον καὶ δὴ τὸ αἷμα του κατὰ πρῶτον λόγον, καὶ τὸν ἱδρῶτα του καὶ τὸν μόχθον του, ἀλλὰ εἶναι καὶ ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος δικαιοῦται νὰ ἀπολαμβάνῃ κάποιας φροντίδος ἀπὸ τὸ Κράτος. Ἀκόμη τὸ Κράτος πρέπει νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν ἐπιλογὴν τῶν ὀργάνων ποὺ τὸ ἐκπροσωποῦν. Καὶ ὁ ἀστυνομικός, ὁ ὁποῖος θὰ πάῃ ἐκεῖ, ὁ χωροφύλαξ καὶ ὁ ἔφορος καὶ ὁ ταμίας καὶ ὁ τελώνης καὶ ὅλοι οἱ λοιποί, πρέπει κατὰ κάποιον τρόπον νὰ τύχουν μιᾶς ἰδιαιτέρας μορφώσεως. Καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἐφικτὸν αὐτὸ πρακτικῶς, — διότι ἁπλούστατα δὲν θὰ κάμωμεν σχολεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς περάσωμεν ἀπὸ μετεκπαίδευσιν—τοὐλάχιστον, ἂς δημιουργήσωμεν συστηματικὴν ἐπιθεώρησιν εἰς συχνὰ διαστήματα προβαλλομένην εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἐλέγχουσαν τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους. Ἄς τοὺς στέλλωνται διαφωτιστικαὶ ἐγκύκλιοι μὲ ἁπλᾶ λόγια, ὄχι μὲ τὴν ὑπερκαθαρεύουσαν, μὲ τὴν ὁποίαν συντάσσονται ὅλαι αἱ ἐγκύκλιοι τοῦ Κράτους, διὰ τὶς ὁποῖες πολλὲς φορὲς ἐκλήθην ἀπὸ ὄργανα τοῦ Κράτους νὰ τοὺς ἐξηγήσω τί ἐννοοῦν. Ἀλλὰ καὶ τὸν κλῆρον πρέπει νὰ προσέξωμεν. Ἐὰν ἐβλέπατε τὸ καθολικὸν στοιχεῖον εἰς τὰς Κυκλάδας, θὰ εἴχατε ἀντιληφθῆ τὴν θαυμασίαν ὀργάνωσιν τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας. Θὰ ἰδῆτε τὸν κληρικὸν τὸν καθολικόν, πόσον εἶναι ἄριστα μορφωμένος. Δὲν ὑπάρχει ἱερεύς, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ εἶναι ἐπιστήμων. Δὲν ὑπάρχει ἱερεὺς ὁ ὁποῖος νὰ μὴ πέρασε 12 ἔτη σὲ Σεμινάριο. Καὶ ἔρχεται αὐτὸς ὁ ἱερεὺς καὶ ἐγκαθίσταται εἰς τὸ τελευταῖον χωριὸ καὶ εἶναι ὁ πνευματικὸς ἡγέτης τοῦ χωριοῦ, εἶναι ὁ ἄνθρωπος ὁ τονώνων καὶ ἐμπνέων. Αὐτὸς καθοδηγεῖ. Διότι ἔχει μίαν ἀνωτέραν μόρφωσιν, διότι ἔχει ὡρισμένα στοιχεῖα ψυχολογίας μὲ τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν κόσμον. Οἱ ἰδικοί μας ἠμπορεῖ νὰ εἶναι εὐσεβεῖς Λευῖται, ταπεινοί, φιλόχριστοι, ἀλλὰ αὐτὰ δὲν εἶναι ἀρκετὰ διὰ νὰ θεμελιώσουν τὸ ἀξίωμά των ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ πνευματικοῦ ὁδηγοῦ. Ἑπομένως ἂς δώσωμεν προχείρως μίαν ψυχαγωγίαν, καὶ ὡς τοιαύτην ὑποδεικνύω: ὑπάρχουν τὰ ραδιόφωνα τὰ ὁποῖα διενεμήθησαν εἰς τὰ διάφορα σχολεῖα, πρέπει τὸ ραδιόφωνον ν’ ἀποτελέσῃ μέσον τέρψεως ὅλου τοῦ χωρίου. Πρέπει νὰ μένῃ εἰς τὸ σχολεῖον ἐγκιβωτισμένον, διότι πολλὲς φορὲς δὲν ἠξεύρουν νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν, καὶ νὰ μὴ βγῇ ἔξω εἰς τὸ καφενεῖον ν’ ἀκούσουν κάποια μουσική, κάποια διάλεξιν, κάποιαν ὁμιλίαν ἀπὸ τὸν ραδιοφωνικὸν σταθμόν; Τέλος νομίζω, ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ἕνας κρατικὸς ὀργανισμὸς κινηματογραφικός· ὑπάρχουν ὅλα τὰ μέσα καὶ εὐθηνά. Κινηματογράφοι περιοδεύοντες κρατικοί, οἱ ὁποῖοι νὰ περιέρχωνται τὰ διάφορα χωριὰ μὲ διάφορες ταινίες τῶν ὁποίων θὰ γίνεται μία ἐπιλογὴ συστηματικὴ, ὥστε νὰ τοὺς προσφέρωμεν μίαν ψυχαγωγίαν. Καὶ ὅταν, χάρις εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, εἰς τὰς Κυκλάδας καὶ εἰς τὴν Φολέγανδρον καὶ τὰ ἄλλα Νησιὰ εἶδαν διὰ πρώτην φορὰν κινηματογράφον, κατεπλάγησαν καὶ τὸ ἐθεώρησαν μέγα γεγονός, τὸ συνεζήτησαν καὶ τὸ ἐσχολίασαν. Ἀκόμη θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς τὰς ἐπὶ μέρους πόλεις νὰ γεννηθῇ καὶ κάποια, τρόπον τινά, ἐπιστράτευσις τῶν ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι νὰ πᾶνε εἰς τὰ χωριὰ μὲ θέματα συγκεκριμένα νὰ ὁμιλήσουν εἰς τοὺς χωρικούς. Ὁ γεωπόνος διὰ τὰ γεωργικὰ ζητήματα, ὁ καθηγητὴς τοῦ Γυμνασίου διὰ τὰ ἐκπαιδευτικά, ὁ Ἔφορος διὰ τὰ φορολογικά. Νὰ ἐξηγήσουν ὅτι τὸ Κράτος δὲν τοὺς ἀδικεῖ, ἢ πῶς γίνεται ἡ φορολογία διότι οὔτε αὐτὸ τὸ ζήτημα τὸ ἠξεύρουν, ὅπως δὲν ἠξεύρουν ἄλλωστε ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολῖται πῶς φορολογοῦνται. Ἐν τέλει τὸ θέμα τῆς ἐπαρχίας εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ συγκινῇ κάθε Ἕλληνα, τὸ θέμα τῆς ἐπαρχίας πρέπει νὰ γίνῃ ἀντικείμενον μιᾶς ἰδιαιτέρας μερίμνης Κρατικῆς, ἡ ὁποία νὰ ἐκπηγάζῃ ἐὰν ὄχι, τοὐλάχιστον, ἀπὸ φιλανθρωπίαν καὶ ἀνθρωπισμόν, τοὐλάχιστον ἀπὸ συναίσθησιν τῆς εὐθύνης ἔναντι τοῦ Ἔθνους, ἐφόσον δεχόμεθα ὅτι ἡ ἐπαρχία εἶναι ἡ κρηπὶς τοῦ Ἔθνους καὶ ἂς βγάλωμεν τὸ λαμπόγυαλο τοῦ καφενείου καὶ ἂς τὸ ἀντικαταστήσωμεν μὲ κάποιο φῶς ἠλεκτρικό. Ὑπάρχει κάποια μικρὰ ὑδατόπτωσις ἐκεῖ κοντὰ ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ἐκμεταλλευθῇ καὶ νὰ φωτισθῇ τὸ χωριό. Καὶ ἐὰν δὲν ἠμπορῇ νὰ γίνῃ αὐτὸ ἂς τοῦ στείλωμεν τὸν χαιρετισμὸν τῆς πόλεως ἐγκάρδιον καὶ ὄχι κουβέντες μπροστὰ εἰς κενὰ ἐδώλια, διότι ὅλα αὐτὰ δὲν μοῦ ἐνθυμίζουν τίποτε ἄλλο παρὰ μίαν ἄγνοιαν καὶ περιφρόνησιν τῆς ἐπαρχίας καὶ πολὺ φοβοῦμαι μήπως δὲν ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ἀνταπόκρισιν ὁμοίαν πρὸς τὴν ἰδικήν μας.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§44Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι λυπηρόν, κύριοι συνάδελφοι, ποὺ ἕνα θέμα σοβαρόν, τὸ ὁποῖον ἅπτεται αὐτῆς τῆς ὑποστάσεως τοῦ Ἔθνους ἦλθε νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ὅταν αὐτὴ ἤρχισε νὰ ἐκπνέῃ καὶ ὅτι οὔτε Κράτος ὑπάρχει, διότι εἶναι δηλωμένον ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὰ πρόθυρα τῆς παραιτήσεως, εἶναι δὲ ἀκόμη ἀποκαρδιωτικόν, διότι ἐνῷ γνωρίζομεν ὅτι πρέπει νὰ συζητήσωμεν διὰ τὸ σοβαρόν αὐτὸ θέμα τῆς ἐπαρχίας, οἱ ἐπαρχιῶται συνάδελφοι δὲν εὐηρεστήθησαν νὰ διακόψουν ἐδῶ ὀλίγον τὴν ἀναψυχήν των τῆς ἑσπέρας ταύτης διὰ νὰ συμβάλουν ὅλοι μαζὶ εἰς τὴν διαμόρφωσιν μιᾶς ἀντιλήψεως μεταξὺ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἐθνική, ἐπιτέλους, νὰ γίνῃ συνείδησις, ὅτι πρέπει νὰ προστατευθῇ διὰ θετικῶν μέτρων ἡ ἐπαρχία, διότι ἄλλως τὸ Ἔθνος κινδυνεύει. Εἰς ποίαν χώραν, κύριοι συνάδελφοι, παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον ἐπὶ 7½ ἑκατομ. τὰ 2½ ἑκατομ. νὰ εἶναι ἐγκατεστημένα εἰς τὰ δύο μεγάλα ἀστικὰ κέντρα. Τὰ 30% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος διαμένουν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ ποὺ εἶναι μία πόλις καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, εἰς μίαν χώραν ἀγροτικήν, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἐντελῶς ἀντίστροφον ἀναλογίαν ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατανομὴν τοῦ πληθυσμοῦ. Τὸ Λονδῖνον ποὺ εἶναι πρωτεύουσα μιᾶς βιομηχανικῆς καὶ πυκνοκατῳκημένης χώρας ἔχει 8 ἑκατομ. κατοίκους ἐπὶ 44 ἑκατομ. Δηλαδὴ τὸ Λονδῖνον ἔχει τὰ 8% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Μεγάλης Βρεταννίας ἐνῷ αἱ Ἀθῆναι ἔχουν τὰ 25% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Νέα Ὑόρκη ἡ ὁποία εἶναι, ἂς εἴπωμεν, ἡ ἐμπορικὴ πρωτεύουσα τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἔχει 9 ἑκατομ. κατοίκους ἐπὶ συνόλου 145 ἑκατ. ἤτοι τὸ 6% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας.

§45Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ Νέα Ὑόρκη καὶ τὸ Λονδῖνον εἶναι παγκόσμια κέντρα καὶ ἔχουν τὸ 7% τοῦ πληθυσμοῦ.

§46Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι τραγικὸν φαινόμενον. Ἡ Νέα Ὑόρκη ἔχει 9 ἑκατ. κατοίκους ἐπὶ 150 ἑκατ. τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν δηλαδὴ ἔχει τὰ 6% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἀμερικῆς καὶ εἶναι κέντρον παγκόσμιον, ὅπως ἐτόνισεν ὁ ἐκ Λαρίσης συνάδελφος, εἶναι κέντρον τὸ ὁποῖον ζῇ μὲ τὰς ἐξαγωγάς, διότι ἐξάγει πρὸς ὅλον τὸν κόσμον, ἐνῷ ἡ Ἀθήνα ζῇ ἀπὸ τὰς εἰσαγωγὰς ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον. Αὐτὸ τὸ τρομερὸν δημογραφικὸν φαινόμενον ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ καὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ συνείδησις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, οἱουδήποτε κόμματος, διὰ νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ ν’ ἀναστείλουν τὴν τάξιν πρὸς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Τὸ θέμα αὐτὸ δὲν μᾶς ἀπησχόλησε καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ συζητηθῇ κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας. Ἄς εἴπωμεν ὅλοι τὴν γνώμην μας καὶ ἂς εὐχηθῶμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ γίνῃ συνείδησις εἰς ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον καὶ ὅτι ἡ παροῦσα Βουλὴ θὰ παραδώσῃ ὡς σκυτάλη τὸ θέμα τοῦτο εἰς τὴν νέαν Βουλήν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ τὸ παραλάβῃ, νὰ τὸ συζητήσῃ καὶ νὰ λάβῃ σοβαρὰς καὶ θετικὰς ἀποφάσεις εὐθὺς ἀπὸ τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς ζωῆς της καὶ ὄχι νὰ τὸ ἀφήσῃ καὶ ἐκείνη ὅταν ἐκπνεύσῃ. Εἶναι τὸ ζήτημα, ὅπως εἴπομεν, ἐθνικόν. Διότι τί θὰ γίνῃ, ὅταν ἐγκαταλείψωμεν ὅλα τὰ χωρία, ὅταν ἐγκαταλείψωμεν ὅλας τὰς ἐπαρχίας καὶ ἔλθωμεν εἰς τὴν Πρωτεύουσαν καὶ δὲν κάμνομεν παραγωγικὴν ἐργασίαν; Γεμίζομεν τὰ καφενεῖα τῆς Πρωτευούσης καὶ ἐπιδιδόμεθα εἰς ἐργασίαν τοῦ ποδαριοῦ ἀπατῶντες ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, διὰ νὰ ζήσωμεν. Ποῦ θὰ φθάσῃ; Ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰ χωρία των ἦσαν παραγωγικοί, ἀπέδιδον εἰς τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν θετικὰ εἰσοδήματα, ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ γίνονται βάρος τοῦ κοινωνικοῦ προϋπολογισμοῦ.

§47Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Θεραπεία;

§48Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ θεραπεία εἶναι γνωστή. Ὄταν λέγωμεν ἐπαρχίαν, πρέπει νὰ ἐννοῶμεν τὰ χωρία, διότι, ὅπως ἡ Πρωτεύουσα τῆς Χώρας ἐκμεταλλεύεται ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ἔτσι καὶ αἱ Πρωτεύουσαι τῶν Νομῶν ἐκμεταλλεύονται ὅλα τὰ χωρία τῆς περιφερείας. Καὶ τὰ χωρία εἶναι ἐγκαταλελειμμένα. Αὐτὰ πρέπει νὰ τονώσωμεν, διότι ὁ πληθυσμὸς αὐτῶν τῶν περιοχῶν πρέπει νὰ παραμείνῃ ἐκεῖ, διότι αὐτὸς καθίσταται ἐπικίνδυνος, ὅταν ἔρχεται εἰς τὴν Πρωτεύουσαν. Καθημερινῶς ἔρχονται εἰς τὸ γραφεῖόν μου 20 καὶ 30 συμπολῖταί μου καὶ ζητοῦν ἐργασίαν. «Τί δουλειὰ κάμνεις; Δὲν ξεύρω καμμιὰ δουλειά. Τί γράμματα ξεύρεις; Τοῦ Δημοτικοῦ. Τί ἔκαμες εἰς τὸ χωριό; Στὰ χωράφια, Διατί δὲν ἔμεινες εἰς τὰ χωράφια; Δὲν παράγουν. Δὲν πληρώνουν. Δὲν ἠμπορούσαμεν νὰ ζήσωμεν εἰς τὰ χωριά». Καὶ ὅσοι ἠμποροῦν νὰ μποῦν εἰς χειρωνακτικὰς ἐργασίας, ἐργάζονται. Οἱ ἄλλοι γίνονται ἀλῆται, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦσαν νὰ χρησιμοποιηθοῦν παραγωγικῶς εἰς τὰ παραγωγικὰ κέντρα. Τὸ φαινόμενον αὐτὸ εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα 30 χρόνια ἐγκατελείφθη ἡ ἐπαρχία καὶ οὐδεμία Κυβέρνησις δὲν κατέστρωσε καὶ δὲν ἐφήρμοσεν οὐδένα πρόγραμμα πνοῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς ἐπαρχίας. Ἀπὸ τριακονταετίας καὶ ἐντεῦθεν ἡ προσοχὴ τοῦ Κράτους ἦτο ἐστραμμένη πάντοτε πρὸς τὴν Πρωτεύουσαν καὶ τὰ ἀστικὰ κέντρα. Ἐνομίσαμεν, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ μεταβάλωμεν τὸν χαρακτῆρα τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ ἀγροτικὸν εἰς βιομηχανικὸν καὶ ἐστρέψαμεν τὴν προσοχήν μας πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν καὶ ἀφήσαμεν τὰς ἀγροτικὰς ἐπαρχίας καὶ ἀποτέλεσμα τῆς ἐγκαταλείψεως αὐτῆς εἶναι ὅτι οἱ ἄνθρωποι τῶν ἐπαρχιῶν ἐγκατέλειψαν αὐτὰς καὶ συρρέουν εἰς τὰ κέντρα. Τίποτε δὲν κάμνει τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος κατὰ τὰ τελευταῖα 30 ἔτη διὰ τὸ χωρίον. Διδασκάλους δὲν ἔστειλε τὸ Κράτος. Χωρία 100 οἰκογενειῶν εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ πληρώνουν 500.000 καὶ 600.000 τὸν μῆνα ἀπὸ τὸ γλίσχρον εἰσόδημά των διὰ νὰ διατηροῦν διδάσκαλον. Εἶναι βέβαιον, τοὐλάχιστον, εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὅτι δὲν ἔχουν χρήματα. Δὲν παίρνουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τὰ τρόφιμα τῆς διανομῆς, διὰ νὰ ἐξοικονομήσουν χρήματα νὰ πληρώσουν τὸν διδάσκαλον, διότι τὸ Κράτος δὲν τοὺς ἔστειλε.

§49Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἠξεύρετε, ὅτι εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπηρετοῦν ἀπεσπασμένοι ὑπεράριθμοι 220, χωρὶς νὰ προσφέρουν καμμίαν ὑπηρεσίαν; Θὰ ἠμποροῦσαν νὰ συμπληρώσουν τὰ κενὰ 220 χωρίων.

§50Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ γνωρίζω. Ὅταν περιφερώμεθα εἰς τὰ χωρία, κ. συνάδελφοι, βλέπομεν τοὺς χωρικοὺς μὲ μάτια κατακόκκινα καὶ δακρυσμένα. Διατί; Διότι κλαῖνε καὶ συλλογίζονται τοὺς ξενητευμένους των ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι μάχονται εἰς ὅλα τὰ μέτωπα καὶ εἰς ὅλας τὰς θαλάσσας καὶ καθυστερεῖ ἡ ἀλληλογραφία των, διότι δὲν ὑπάρχει διανομεὺς ἀγροτικὸς καὶ ὅταν ἠμπορέσῃ τὸ κέντρον τῆς περιφερείας στέλλει τὰ γράμματα μὲ καθυστέρησιν 15 καὶ 20 ἡμερῶν. Καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ πτωχοί, οἱ ἀπομεμακρυσμένοι, νομίζουν ὅτι ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν βλέπουν κινδύνους διὰ τοὺς ξενητευμένους των καὶ ζοῦν τὴν μαύρην ζωήν, συνεχῶς μὲ δάκρυα, διότι δὲν ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπικοινωνήσουν μὲ τοὺς ξενητευμένους των. Μίαν δαπάνην 300–500.000 δραχμῶν δὲν εἶναι διατεθειμένον νὰ τὴν κάμῃ τὸ Κράτος, διὰ νὰ χαρίσῃ εἰς μίαν περιφέρειαν 15–20 χωρίων τὸν διανομέα, ὁ ὁποῖος θὰ πηγαίνῃ, τοὐλάχιστον, κάθε τρεῖς ἡμέρας τὸ γράμμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ ἀπὸ τὴν Κορέαν ἢ παλαιότερον ἀπὸ ἄλλα μέτωπα, διὰ νὰ δροσίσῃ τὴν καρδίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, τῶν χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν τὸ πᾶν διὰ τὴν Πατρίδα. Τί νὰ εἴπωμεν διὰ τοὺς ἰατρούς; Εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Ἀθηνῶν, εἰς ἕνα Ψυχιατρεῖον ἀπεστάλη πρὸς νοσηλείαν μία συμπολῖτις μου, ἡ ὁποία ἐπῆρε τὸ νεογνόν της ἀπὸ τὸ χωρίον, τὸ ὁποῖον ἐπικοινωνεῖ μὲ τὴν Πρωτεύουσαν τῆς περιφερείας μὲ κατσικόδρομον, τὸ ἐπῆρε κουκουλωμένο εἰς τὰ χέρια, διὰ νὰ συναντήσῃ ἰατρὸν ἐν μέσῳ χειμῶνος. Τὸ παιδὶ τὸ ἐπῆρε ζωντανὸ ἀπὸ τὸ σπίτι της καὶ εἰς τὸ μέσον τοῦ δρόμου, διότι ἔπρεπε νὰ ὁδηπορήσῃ ἐπὶ 4 ὥρας, εἰς τὸ μέσον τοῦ δρόμου τὸ παιδὶ ἀπέθανεν εἰς τὰς ἀγκάλας τῆς μητρός του καὶ ἡ μήτηρ ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην παρεφρόνησεν. Εἶναι σύνηθες τὸ φαινόμενον εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχήν, τὴν ἐποχὴν τῆς ἀτομικῆς βόμβας; εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ ἀεροπλάνου νὰ ἔρχωνται ἀπὸ χωρία τῆς Χίου, ἡ ὁποία ὑποτίθεται ὅτι εἶναι πλουσία νῆσος καὶ πολιτισμένη, νὰ ἔρχωνται τραγικὲς συνοδεῖες, δηλαδὴ 4 ἄνθρωποι νὰ σηκώνουν εἰς ἕνα ξυλοκρέββατο τὸν ἄρρωστον καὶ νὰ τὸν κατεβάζουν ἀπὸ τὸ χωρίον εἰς τὸ κέντρον τῆς περιφερείας, διὰ νὰ τὸν ἴδῃ ἰατρός, διότι δὲν ὑπάρχει δρόμος νὰ πάῃ αὐτοκίνητον νὰ τὸν μεταφέρῃ. Καί πολλὲς φορὲς γυναῖκες καὶ ἄνθρωποι ἀσθενεῖς, ἐνῷ φεύγουν ἀπὸ τὰ χωρία των ζωντανοί, πεθαίνουν εἰς τὴν μέσην τοῦ δρόμου, διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ κάμουν τὴν διαδρομὴν ξαπλωμένοι ἐπάνω εἰς τὸ ξυλοκρέββατο. Ἡ κατάστασις αὐτή, ἡ ἀθλία, τῶν χωρίων μας ἔχει πείσει πλέον τοὺς χωρικούς μας, ὅτι τὸ Κράτος δὲν τοὺς φροντίζει, ὅτι τὸ Κράτος μόνον ὅταν θέλῃ νὰ εἰσπράξῃ, ἢ ὅταν θέλῃ νὰ ἐμφανίζῃ τὴν δύναμίν του ὑπὸ μορφὴν ἑνὸς χωροφύλακος, ἢ ὅταν θέλῃ νὰ περισυλλέξῃ στρατιώτας, τοὺς ἐνθυμεῖται. Κάμνει τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ φεύγουν ἀπὸ τὰ χωρία των καὶ ν’ ἀναζητοῦν καταφύγιον εἰς τὰς πόλεις. Αὐτὰς τὰς ἡμέρας καὶ σήμερον, ἀκόμη καὶ αὔριον, ἐὰν θέλετε, νὰ κάμετε τὸν κόπον νὰ μεταβῆτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν διαβατηρίων καὶ εἰς τὴν Καναδικὴν Πρεσβείαν. Διεδόθη ὅτι πρόκειται νὰ μεταναστεύσουν 10.000 Ἕλληνες ἀγρόται διὰ τὸν Καναδᾶν. Ἠξεύρετε πόσαι χιλιάδες Ἑλλήνων ἀγροτῶν ἀπὸ ὅλα τὰ πέρατα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς ἦλθον διεκδικοῦντες τὰς 10.000 αὐτὰς θέσεις; Πέραν τῶν 50–60.000. Συνήθως οἱ Ἕλληνες εἴμεθα Ὀδυσσεῖς. Μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ περιπλάνησις. Ἀλλά, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἦτο προνόμιον τῶν παραλιακῶν χωρίων, τῶν ναυτικῶν. Ὁ ἀγρότης ἦτο ὁ κατ’ ἐξοχὴν συντηρητικός. Ἦτο ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπονοῦσε τὴν γῆν καὶ ἤθελε νὰ ζήσῃ εἰς τὴν γῆν τῶν πατέρων του. Αὐτὸς ὁ ἀγρότης ξερριζώνεται σήμερον, ἐγκαταλείπει τὴν οἰκογένειάν του καὶ τὸ χωράφι του, τὸ ὁποῖον τὸ ἔχει γαλακτοποτίσει μὲ τὸν ἱδρῶτά του καὶ τὸ αἷμά του καὶ φεύγει καὶ πάει εἰς ξένην γῆν, εἰς μίαν ξένην χώραν, διότι ἐλπίζει ὅτι ἐκεῖ θὰ ζήσῃ καλύτερον. Ἐὰν ἀπὸ 30ετίας, αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις, εἶχον καταστρώσει ἕνα πρόγραμμα θετικῆς προστασίας τῶν ἀγροτῶν καὶ τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου, αὐτὸ τὸ φαινόμενον σήμερον δὲν θὰ παρετηρεῖτο καὶ δὲν θὰ ἐπετρέπετο εἰς τὴν Ἑλληνικὴν φυλήν, ἡ ὁποία ἔχει πάθει τόσα καὶ τόσα νὰ ἀφαιμάσσεται διαρκῶς καὶ νὰ τροφοδοτῇ ἄλλας χώρας. Ἦτο δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι καὶ εἶναι δυνατόν, νὰ ληφθοῦν μέτρα θετικὰ ἐκ τῶν πόρων, τοὺς ὁποίους ἑκάστοτε διαθέτει τὸ Κράτος νὰ προστατευθῇ ἡ ἐπαρχία, ἐὰν πράγματι εἶχε καταστρωθῆ καὶ εἶχε συλληφθῆ ἕνα σχέδιον πρακτικὸν καὶ θετικόν. Ἡμεῖς εἰς τὴν Χίον, ἀκούομεν ὅτι ἐφαρμόζεται ἀπὸ ἐτῶν κάποιο σχέδιον Μάρσαλ, κάποιο σχέδιον ἀνασυγκροτήσεως. Αὐτὸ τὸ σχέδιον εἶναι ἄγνωστον εἰς τὴν νῆσον μας. Οὐδὲν μέτρον λαμβάνεται πρὸς προστασίαν, πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ τόπου ἐκείνου, ὁ ὁποῖος κατοικεῖται ἀπὸ ἀνθρώπους φιλοτίμους, ἀπὸ ἀνθρώπους ἐργατικούς, ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ποτὲ δὲν ἠθέλησαν νὰ γίνουν βάρος τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἀπόδειξις εἶναι ὅτι ἐν συγκρίσει μὲ τὰς ἄλλας περιοχὰς Χῖοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, εἶναι ἐλάχιστοι, διότι πάντοτε ἔζων εἰς τὸν τόπον των καὶ ἔζων καλὰ ὅταν ἠμποροῦσαν νὰ ἀξιοποιοῦν τὸν μόχθον των καὶ νὰ πωλοῦν τὰ προϊόντα των. Τέτοιο λοιπὸν σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀκούομεν ὅτι ἐφαρμόζεται ἀλλοῦ, εἶναι ἄγνωστον εἰς τὴν πατρίδα μας. Μᾶς ὑπεσχέθησαν ἀπὸ τριετίας καὶ κατ’ ἐπανάληψιν δύο ἕως τρεῖς Ὑπουργοί, ὅτι θὰ μᾶς δώσουν χρήματα ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ διὰ νὰ φτιάσωμεν ἕνα κονσερβοποιεῖον διὰ νὰ ἐκμεταλλευώμεθα τὰ ὑποπροϊόντα τῆς ἑσπεριδοπαραγωγῆς. Εἶναι σοβαρώτατον αὐτὸ τὸ ἔργον καὶ διότι θὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ καὶ τὸν κοινωνικὸν προϋπολογισμὸν καὶ εἰς τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου δισεκατομμύρια δραχμῶν. Σήμερον καὶ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἑκατομμύρια πορτοκαλλιῶν καὶ μανδαρινιῶν τῆς Χίου, δηλαδὴ τῆς Ἑλληνικῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, καταστρέφονται διότι καθυστερεῖ νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς διαθέσεως καὶ διότι δὲν ὑπάρχει αὐτὸ τὸ κονσερβοποιεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ τὰ μετέβαλλεν ἢ εἰς χυμοὺς ἢ εἰς κονσέρβας, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ ἀξιοποιηθοῦν. Δαπάνη ἐλαχίστων ἑκατομμυρίων, οὔτε 1.000.000.000, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀποδίδῃ ἐτησίως εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, εἰς τὸν ἐθνικὸν πλοῦτον, τεράστια ποσά. Καὶ αὐτὸ δὲν ἐγένετο καὶ μᾶς ἐξηπάτησε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, διότι λέγει, ὅτι αἱ νῆσοι εἶναι ἀνάξιοι νὰ γευθοῦν αὐτῆς τῆς πανδαισίας τοῦ σχεδίου. Μᾶς ὑπεσχέθησαν ἀκόμη καὶ διερμηνεύω τὴν διαμαρτυρίαν τῶν κατοίκων τῆς ἐπαρχίας μου, ὅτι ἀπὸ τὸ σχέδιον αὐτὸ θὰ μᾶς ἔδιδαν χρήματα νὰ φτιάσωμεν ἀποθήκας πρὸς ἐκμετάλλευσιν τῆς μαστίχας, ἡ ὁποία ἀποδίδει εἰς τὸν ἐθνικὸν προϋπολογισμὸν τεράστια ποσὰ καὶ αὐτὰ δὲν μᾶς τὰ ἔδωσαν καὶ καταστρέφεται τὸ προϊὸν καὶ δὲν ἀξιοποιεῖται καὶ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία καὶ ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς ζημιοῦται, διότι τὰ χρήματα αὐτά, εἶναι ἐξηκριβωμένον, τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ τοὺς συνεταιρισμούς, δίδονται εἰς ἰδιώτας διότι οἱ ἰδιῶται εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ μέσα εἰς τὰ κέντρα διὰ νὰ ἀπολαμβάνουν αὐτῆς τῆς εὐνοίας. Ἐζητήσαμεν ὄχι μόνον ἡμεῖς, ἀλλὰ καὶ ἄλλαι νῆσοι, διότι αἱ νῆσοι τοῦ Αἰγαίου εἶναι αἱ πλέον ἐγκαταλελειμμέναι περιοχαὶ τῆς Ἐπικρατείας, νὰ μᾶς φτιάσουν μερικὰ ἐλαιουργεῖα διὰ νὰ αὐξήσωμεν τὸ εἰσόδημα καὶ νὰ μπορέσῃ ὁ χωρικὸς νὰ σταθῇ εἰς τὸν τόπον του, διότι ὁ χωρικός, ὅταν ἀξιοποιῇ τὸν μόχθον του, ὅταν πωλῇ τὸ λάδι, ὅταν πωλῇ τὴν μαστίχαν του, δὲν φεύγει ἀπὸ τὸ χωρίον. Φεύγει ἀπὸ τὸ χωρίον διότι πεινᾷ, διότι εἶναι κατατρεγμένος. Μὲ αὐτὰ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ζητοῦμεν καὶ τὰ ὁποῖα στηρίζονται ἐπάνω εἰς ἕνα σχέδιον ἀνασυγκροτήσεως τοῦ τόπου, θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ βελτιώσωμεν τὴν κατάστασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἀλλ’ ὅμως δὲν μᾶς ἐδόθη τίποτε διότι μᾶς εἶπον ὅτι τὸ σχέδιον Μάρσαλ εἶναι διὰ μεγάλα ἔργα καὶ ὄχι διὰ μικρὰ καὶ ἐκεῖ εἶναι ἡ πλάνη ἡ Ἑλληνικὴ διότι ἐπιζητοῦμεν τὰ μεγάλα ἔργα καὶ ἀφήνομεν τὰ μικρὰ καὶ παρατηρεῖται αὐτὸ τὸ φαινόμενον τῆς παραμελήσεως τῆς ἐπαρχίας. Ἔχομεν εἰς τὴν Χίον μίαν βιομηχανίαν βυρσοδεψίας, ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ περὶ τοὺς 1000 ἐργάτας καὶ ἀποδίδει τὸ ⅓ τῶν σολοδερμάτων τῆς Χώρας.

§51Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τὸ Κράτος ἐπέτρεψε νὰ μεταφερθοῦν τὰ Ἐργοστάσια εἰς τὸν Πειραιᾶ.

§52Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι ἐξηκριβωμένον, ὅτι πλέον τῶν 600 ἐργατῶν μὲ τὰς οἰκογενείας των ἔμειναν ἄνευ πόρου καὶ ἠναγκάσθησαν νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Ἀθηνῶν διότι ἔκλεισαν τὰ ἐργοστάσια αὐτά. Ἐνῷ θὰ ἠμποροῦσε τὸ Κράτος νὰ ἐνισχύσῃ αὐτὴν τὴν βιομηχανίαν διὰ νὰ κρατήσῃ τὸν πληθυσμὸν αὐτὸν εἰς τὴν νῆσον.

§53ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατὶ μετεφέρθησαν τὰ ἐργοστάσια ἐδῶ;

§54Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διότι ἀπὸ 30ετίας ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους ἔχει στραφῆ πρὸς τὰ ἀστικὰ κέντρα.

§55Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μήπως διότι ὁ βιομήχανος ἐδῶ ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ περισσότερα μέσα;

§56Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ βιομήχανος ὅταν ἠμπορῇ νὰ μεταφέρῃ τήν βιομηχανίαν του εἰς τὰς Ἀθήνας, θὰ τὴν μεταφέρῃ. Αὐτὸς θέλει νὰ πολλαπλασιάσῃ τὰ κεφάλαιά του. Τὸ Κράτος τί ἔκαμεν αὐτὰ τὰ 30 χρόνια; Τὸ Κράτος ὤθησε τὴν κατάστασιν πρὸς αὐτὴν τὴν τραγικὴν μορφήν, ἡ ὁποία παρουσιάζεται, διότι εἶναι τραγικὴ καὶ ἐὰν δὲν ἠμπορέσωμεν νὰ λάβωμεν μέτρα ριζικὰ καὶ θετικὰ νὰ λύσωμεν τὸ Δημογραφικὸν πρόβλημα, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν θὰ περάσῃ πολὺς καιρὸς καὶ παρὰ τὴν ἀντίδρασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, παρὰ τὰ προσόντα τῆς φυλῆς, ἡ Ἑλλὰς θὰ καμφθῇ. Εἶναι ἀφύσικον νὰ ὑπάρχουν τὰ 30% τοῦ πληθυσμοῦ συγκεντρωμένα εἰς μίαν περιοχὴν καὶ τὰ 70% νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ εἶναι εἰς ὅλην τὴν ἄλλην περιοχὴν καὶ τὸ Κράτος νὰ ἐνδιαφέρεται μόνον καὶ μόνον δι’ αὐτὰ τὰ 30%. Πρέπει ὁ πολιτικὸς κόσμος, ἂν θέλῃ νὰ ἀρθῇ εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς του, πρέπει νὰ σκεφθῇ σοβαρῶς ἂν θέλῃ νὰ ἐργασθῇ θετικῶς καὶ νὰ συλλάβῃ τὸ πρόβλημα ἀπὸ τῆς ἐθνικῆς ἀπόψεως, πρέπει νὰ συλλάβῃ ἕνα πρόγραμμα δημιουργικὸν καὶ νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ξαναστείλωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς εἰς τὰ χωριὰ ἢ τοὐλάχιστον, νὰ μὴν ἔλθουν καὶ ἄλλοι. Ἔχομεν μίαν αἴθουσαν βιοτεχνίας, ἡ ὁποία ἠμποροῦσε νὰ ἀποδώσῃ πολλὰ εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ἐν τούτοις οἱ ἀσχολούμενοι μὲ αὐτὴν ἐργάζονται μὲ τὰ παλαιὰ μέσα καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀξιοποιήσουν τὸν κόπον τους. Τὸ Κράτος τίποτε δὲν τοὺς ἔδωσε. Εἰς τὴν ἰδικήν μου περιοχὴν διετέθησαν δι’ ὅλους τοὺς βιοτέχνας 200 ἑκατομ. δι’ ἓξ μῆνας δηλαδὴ 100 χιλ. δι’ ἕκαστον. Καὶ φυσικὰ τὰ περιφρόνησαν. Πρὸ ἑνὸς μηνὸς ἦλθεν εἰς τὴν Χίον ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως συνοδευόμενος ὑπὸ πολλῶν Ὑπουργῶν. Τὸν ἐπεσκέφθησαν οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ τοῦ ἐτόνισαν ὅτι διανύουν δευτέραν περίοδον κατοχῆς, διότι τὰ πάντα ἔχουν νεκρώσει καὶ τὸ ἐμπόριον καὶ ἡ βιομηχανία καὶ ἡ παραγωγή, λόγῳ τῆς μὴ ἐγκαίρου λήψεως μέτρων διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Ἑσπεριδοειδῆ ἀξίας 20 δισεκατομ. ἐχάθησαν πέρυσι ἀπὸ τὸ χαλάζι. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤκουε τὰς εἰσηγήσεις τῆς Ἐπαγγελματικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ἑσπεριδοειδῶν καὶ ἐγκαίρως ἔδιδε τὴν προστασίαν, ἡ ὁποία ἐζητήθη καὶ τὴν ὁποίαν τελικῶς ἔδωσε τὸν Δεκέμβριον, τὰ ἑσπεριδοειδῆ θὰ ἐξήγοντο καὶ τὰ 20 δισεκατομ. δὲν θὰ ἐχάνοντο οὔτε ἀπὸ τὸν ἐθνικὸν οὔτε ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Βλέπετε, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐὰν καταλλήλως καὶ μὲ ἀγάπην διὰ τὰ μικρὰ ἔργα—διότι αὐτὸ θέλει ἡ Ἐπαρχία— καταστρωθῇ ἕνα πρόγραμμα, θὰ μπορέσωμεν νὰ τονώσωμεν τὴν Ἐπαρχίαν. Ἀλλὰ κατεστρώσαμεν μεγάλα σχέδια, τὰ ὁποῖα δὲν ξεύρω ἐὰν θὰ ἀποδώσουν. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ πέρυσι τὸν Αὔγουστον νὰ καταθέσῃ πίνακα εἰς τὴν Βουλὴν τῶν δανείων Μάρσαλ καὶ νὰ μᾶς γνωρίσῃ ποῦ ἐδόθησαν. Ἔχει δικαίωμα ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ μάθῃ ποῦ ἐδόθησαν καὶ ἐὰν ἐδόθησαν παραγωγικῶς τὰ χρήματα αὐτά, ἐὰν ἐδόθησαν εἰς τὰς Ἐπαρχίας ἢ ἐδόθησαν μόνον εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης καὶ δὴ εἰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὸ γραφεῖά των εἰς τὰς δύο κεντρικὰς ὁδοὺς τῶν Ἀθηνῶν Σταδίου καὶ Πανεπιστημίου. Δὲν μοῦ κατετέθη ὁ πίναξ αὐτὸς καὶ ὑποβληθεῖσα ἐπερώτησίς μας ἐγγεγραμμένη πρώτη εἰς τὸν πίνακα ἀπὸ τὸν περυσινὸν Ὀκτώβριον δὲν συνεζητήθη καὶ οὔτε βέβαια θὰ συζητηθῇ. Τὸ Κράτος διαθέτει ὡρισμένα κονδύλια δι’ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Μετὰ τοῦ ἀγαπητοῦ μου συναδέλφου κ. Μπουρνιᾶ ἐσπεύσαμεν διὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ἀξιοποιήσουμε τὴν προσφορὰν αὐτὴν τοῦ Κράτους. Καὶ μία μελέτη 40 ἑκατομ. δι’ ἕνα ἔργον ὑδρεύσεως, τὸ ὁποῖον θὰ ηὔξανε τὴν παραγωγὴν ἀπὸ 200 ἑκατομ. εἰς 650 ἑκατομ. δὲν ἐξετελέσθη. Διατὶ νομίζετε; διότι δὲν ὑπάρχει μηχανικὸς νὰ τὴν ἐκτελέσῃ. Εἰς κάθε Νομὸν ὑπάρχει μόνον ἕνας μηχανικός, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ τὸ ἔργα «Πρόνοια–Ἐργασία», ὁ ὁποῖος κάμνει ὅλας τὰς μελέτας καὶ ἐκτελεῖ καὶ τὴν γραφειακὴν ἐργασίαν τῆς Νομαρχίας. Εἶναι δυνατὸν ἕνας ἄνθρωπος νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ καθήκοντα; Καὶ παρετηρήθη τὸ φαινόμενον εἰς πολλὰ χωριά, οἱ ἄνθρωποι, διὰ μίαν στάμνα νερὸ νὰ κατεβαίνουν ἀπὸ τὸ βουνό, 1½ χιλιόμετρο καὶ νὰ τὴν ἀνεβάζουν γεμάτη. Ἐδῶ λέγομεν, ὅτι πρέπει νὰ ἐφαρμόσωμεν αὐτὰ τὰ σχέδια καὶ δὲν ἔχομεν μηχανικούς. Δὲν ξεύρω πόσους μηχανικοὺς βγάζει τὸ Πολυτεχνεῖον, ἐγὼ ὅμως ἐζήτησα νὰ εὕρω ἕνα μηχανικὸν νὰ τὸν διορίσωμεν, δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα μὲ 30 ἑκατομμύρια τὸν μῆνα καὶ δὲν εὑρῆκα. Τὸ Κράτος ἐὰν εἶχε πραγματικῶς ἕνα σχέδιον, ἕνα πρόγραμμα νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ἐπαρχίαν, θὰ μποροῦσε νὰ συλλάβῃ αὐτὸ τὸ πρόβλημα καὶ νὰ αὐξήσῃ τοὺς μηχανικοὺς ἐφ’ ὅσον αὐτοὶ εἶναι τόσον ὀλίγοι. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς ἕνα πρακτικὸν συμπέρασμα τῆς ὁμιλίας μου, ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, ὁ ὁποῖος κατετέθη, εἶδα ὅτι προβλέπεται ὁ διορισμὸς ὡρισμένων, διδασκάλων, γεωπόνων καὶ μηχανικῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς προβλέψεις τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὰς ὁποίας ἐπληροφορήθημεν, διότι ὅταν εἶδον τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐμοίρασεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπρόσεξα τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ εἶδα τί διορίζουν, ὅταν διορίζουν 500 διοικητικοὺς ὑπαλλήλους, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον τῶν διοικητικῶν ὑπαλλήλων, διότι νομίζω, ὅτι εἶναι πολλοί, εἶδα ὅμως, ὅτι διορίζουν καὶ τεχνικοὺς ὑπαλλήλους καὶ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς, κ. Ὑπουργέ, πρέπει, παρὰ τὰς δυσχερείας τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ τοὺς διορίσητε καὶ μὴ φοβῆσθε καμμίαν διαμαρτυρίαν τῆς Α.Δ.Ε.Δ.Υ., ὅτι αὐξάνετε τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαλλήλων. Γεωπόνους, μηχανικούς, διδασκάλους καὶ τριατατικούς, εἶναι ὑποχρεωμένη καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ σπεύσῃ νὰ τοὺς διορίσῃ καὶ νὰ μὴ μείνουν εἰς τὴν περιοχὴν τῶν ἀστικῶν κέντρων τῆς Πρωτευούσης, ἀλλὰ νὰ πᾶνε εἰς τὴν Ἐπαρχίαν καὶ μάλιστα γρήγορα, διότι σᾶς εἶπον ὅτι παρακωλύεται ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως τῶν μικρῶν ἐγγειοβελτικῶν ἔργων καὶ μικρῶν ἔργων ὑδρεύσεως καὶ ἀρδεύσεως τῶν Κοινοτήτων, ἐλλείψει μηχανικῶν καὶ γεωπόνων. Νομίζω, ὡς πρακτικὸν συμπέρασμα αὐτῆς τῆς συζητήσεως, πρέπει νὰ εἶναι ἡ σύστασις τῆς Βουλῆς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ σπεύσῃ ἀμέσως εἰς τοὺς διορισμοὺς αὐτούς, καὶ νὰ σκορπίσῃ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς ἐγκαίρως εἰς τὴν Ἐπαρχίαν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ γίνουν μερικὰ ἔργα καὶ νὰ ἀναζωογονηθῇ ἡ ὕπαιθρος. Νομίζω, ὅτι ἐκ τῶν διατιθεμένων χρημάτων ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ὑπὸ τοῦ σχεδίου ἀνασυγκροτήσεως, ἐὰν καλῶς καὶ μελετημένα διατεθοῦν διὰ τὴν Ἐπαρχίαν διὰ μικρὰ ἔργα, νομίζω, ὅτι θὰ βελτιωθῇ ἡ κατάστασις αὐτή. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ προσέξῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, νὰ ἴδῃ ποὺ χωλαίνει ἡ ἐκτέλεσις τῶν μικρῶν ἔργων καὶ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὰ θεραπεύσῃ. Διότι, μόνον ὅταν ἠμπορέσωμεν καὶ δώσωμεν νερὸ εἰς τὸ χωριό, ὅταν ἀπαλλάξωμεν τὸν χωρικὸν ἀπὸ τὴν καθημερινὴν ἀγωνίαν τῆς ἐλλείψεως ἀλληλογραφίας καὶ τὸν ἀπαλλάξωμεν καὶ ἀπὸ τὴν δαπάνην καὶ συντήρησιν τῶν διδασκάλων, ὅταν ἠμπορέσωμεν καὶ τοὺς ἀξιοποιήσωμεν τὰ προϊόντα τους ἐγκαίρως, τότε ὁ χωρικὸς θὰ ἠμπορέσῃ νὰ μείνῃ εἰς τὸ χωριό του. Ἄλλως, ὅλοι θὰ φύγουν καὶ θὰ ἔλθουν εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ τὴν τραγικὴν μοῖραν τοῦ Ἔθνους. Ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ποὺ δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζωμεν, ὅτι εἶναι ἀγροτικὴ ἡ χώρα μας καὶ ὄχι βιομηχανική, ὅπως θέλουν νὰ τὴν παραστήσουν τὰ μεγαλεπίβολα σχέδια τῶν ἡγουμένων τῆς οἰκονομικῆς μας ζωῆς, ἔχομεν πέντε εἴδη γεωργικῆς παραγωγῆς, τὸν καπνόν, τὴν σταφίδα, τὸ σιτάρι, τὴν μαστίχα τὰ ἑσπεριδοειδῆ, τὸ λάδι. Ἠξεύρετε, κύριοι συνάδελφοι, τί συμβαίνει; Δὲν ἔχομεν εἰδικευμένους ὑπαλλήλους διὰ νὰ γνωρίζουν τὰ προβλήματα αὐτῶν τῶν προϊόντων μας καὶ νὰ παρακολουθοῦν τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ νὰ συμβουλεύουν ἐγκύρως τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐγκαίρως περὶ τῶν ληπτέων μέτρων. Ἠξεύρετε τί ἐπάθαμε πέρυσι μὲ τὰ ἑσπεριδοειδῆ; Ἐπήγαμε, ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τοῦ εἴπομεν, ὅτι ἡ διεθνὴς τιμὴ τῶν ἑσπεριδοειδῶν, τὰ ὁποῖα συναγωνίζονται, ἡ Ἱσπανία, ἡ Ἰταλία, κ.λ.π. εἶναι αὐτή. Βάσει αὐτῆς τῆς διεθνοῦς τιμῆς κανονίσατε τὴν πριμοδότησιν ἐγκαίρως, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐξαχθοῦν τὰ ἑσπεριδοειδῆ. Αὐτὸς μᾶς παρουσίασεν ἕνα τηλεγράφημα τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἀκολούθου τῆς Γερμανίας, τὸ ὁποῖον ἔλεγεν ἄλλην τιμὴν ἑσπεριδοειδῶν, τὴν ὁποίαν ἐπῆρεν ὄχι ἀπὸ τὰ ἐπίσημα κέντρα τῆς ἀγορᾶς τοῦ Ἁμβούργου καὶ τῶν ἄλλων πόλεων τῆς Γερμανίας, ἀλλὰ ἀπὸ μίαν οἱανδήποτε πληροφορίαν, καὶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἔκαμε νὰ καθυστερήσῃ ἐπὶ 20 ἡμέρας ἡ λῆψις ἀποφάσεως καὶ ἐπῆλθεν ἡ καταστροφή. Ἐνῷ ἦτο δυνατὸν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐμπορίου καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, νὰ ὑπάρχουν δύο ἢ τρεῖς ὑπάλληλοι διὰ κάθε εἶδος, νὰ ἐξειδικεύωνται, νὰ παρακολουθοῦν, ἐν ἀνάγκῃ νὰ ὑποβάλλεται τὸ Κράτος εἰς τὴν δαπάνην νὰ περιέρχωνται τὸ ἐξωτερικὸν ἐγκαίρως, νὰ εἰσηγοῦνται τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λάβῃ τὸ Κράτος διὰ τὴν προστασίαν ὅλων τῶν προϊόντων τῶν γεωργικῶν. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν ἔγινε καὶ ὑπάρχει σύγχυσις μέσα εἰς τὰς ὑπηρεσίας καὶ σᾶς εἶπα, ὅτι ὑπῆρχε τηλεγράφημα μὲ ἐσφαλμένας πληροφορίας καὶ καθυστέρησεν ἐπὶ 25 ἡμέρας τὴν λῆψιν ἀποφάσεως, ἡ ὁποία κατέστρεψε τόσην περιουσίαν. Ὑπῆρχε σύγχυσις εἰς τὰς ὑπηρεσίας κατὰ τὴν μελέτην καὶ τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν προϊόντων. Ἠμποροῦσε λοιπόν, τὸ Κράτος, χρησιμοποιῶν ὡρισμένους ἐκ τῶν ὑπαλλήλων ποὺ ἔχει, νὰ ὀργανώσῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι ὀργανουμένων τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τῶν διαθέσεων τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων τῆς γεωργίας, ἐνισχύεται αὐτομάτως ἡ οἰκονομία. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἠμποροῦσε τὸ θέμα αὐτὸ νὰ τὸ συζητήσωμεν ἀκόμη εὐρύτερον, νὰ ἐπισημάνωμεν ἀκόμη περισσότερον τοὺς κινδύνους, οἱ ὁποῖοι ἀπειλοῦν καὶ νὰ σοβαρευθῶμεν, διότι δὲν ἠξεύρω, ἀλλὰ ἐγὼ ἀπαγοητεύομαι καθημερινῶς, ὅταν ἔρχωνται εἰς τὸ γραφεῖόν μου συμπολῖται μου, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ παρελθὸν δὲν ἐταξίδευον ποτὲ ἀπὸ τὰ χωρία καὶ μοῦ ζητοῦν νὰ τοὺς διευκολύνω, νὰ πάω νὰ ἰδῶ τὸν Καναδὸν Πρεσβευτήν, νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ τοὺς προκρίνῃ νὰ πᾶνε εἰς τὸν Καναδᾶν, νὰ ἰδῶ τὸν Ἀμερικανὸν Πρεσβευτὴν νὰ τοὺς στείλῃ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔρχονται ἐδῶ, ἄνθρωποι ποὺ τοὺς ἤξευρα νοικοκυραίους στὸ χωριό τους, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔρχονται ἐδῶ καὶ ζητοῦν νὰ ἐργασθοῦν εἰς οἱανδήποτε ἐργασίαν, διότι τὸ χωριό τους δὲν τοὺς σηκώνει πλέον. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ὁ πολιτικὸς κόσμος, ἐφόσον θέλομεν θετικὰ νὰ ἡγούμεθα τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ νὰ ἐνδιαφερώμεθα διὰ τὴν ζωήν του καὶ διὰ τὴν ζωὴν τοῦ Ἔθνους, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι τὸ θέμα αὐτό, τῆς ἀνασυγκροτήσεως, τῆς πραγματικῆς, τῆς ἐπαρχίας, νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν σοβαρῶς καὶ νὰ τὸ ἐκτελέσωμεν ὁπωσδήποτε, ἐὰν θέλωμεν νὰ σώσωμεν τὸ Ἔθνος. Ἄλλως, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὸ τὸ ρεῦμα πρὸς τὰ ἀστικὰ κέντρα, σᾶς λέγω ὅτι καμμία δύναμις δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ σώσῃ τὴν Ἑλλάδα. Διότι θὰ βουλιάξωμεν ὅλοι μαζὶ μὲ τὰ ἀνομήματά μας, μὲ τὰ ἀνομήματα τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τῶν τριάκοντα τελευταίων ἐτῶν, ποὺ κακῶς κατηύθυνε τὴν χώραν αὐτήν, θὰ βουλιάξωμεν ὅλοι εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ θὰ ρημάξῃ ἡ ὕπαιθρος. (Χειροκροτήματα).

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§58ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9.45′ μ. μ.).