1951.04.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 71η

Τρίτη 3 Ἀπριλίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Μποῦτος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Ἀνδρικόπουλος, αἰτεῖται ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐγκρίνει ἡ Βουλὴ τὴν αἰτουμένην ἄδειαν;

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της εἰς τὴν αἰτηθεῖσαν ἄδειαν. Ἐκ μέρους τοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου Ἑλληνίδων ἔλαβον τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: Πρὸς τὸν Κύριον Δ. Γόντικαν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Τὸ Ἐθνικὸν Συμβούλιον Ἑλληνίδων ἀπευθύνεται πρὸς Ὑμᾶς, παρακαλοῦν Ὑμᾶς συγχρόνως, ὅπως διαβιβάσητε καὶ εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, ἐν ἀρχῇ τῆς σημερινῆς Συνεδριάσεως, τὴν θερμὴν ἔκκλησίν του ὅπως οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους μας ἀποδώσουν εἰς τὴν Ἑλληνίδα τὴν εἰς αὐτὴν ὀφειλομένην θέσιν, ψηφίζοντες ἄνευ οὐδεμιᾶς τροπολογίας, τὸν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κατατεθέντα πρὸς κύρωσιν Α.Ν. 959)49 περὶ τῆς συμμετοχῆς τῶν γυναικῶν εἰς τὰς δημοτικὰς καὶ κοινοτικὰς ἐκλογάς. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει διεθνῆ ὑποχρέωσιν νὰ τὸ πράξῃ. Καὶ σήμερον ἀκόμη τὸ Διεθνὲς Συμβούλιον γυναικῶν, τὸ ὁποῖον ἐπισήμως φιλοξενοῦμεν, προέταξεν ὅλων τῶν ἀποφάσεών του τὴν ψήφισιν τῶν ἑξῆς δύο ἀποφάσεων: Τὸ Δ.Σ.Γ. ἐκφράζει ὁμοφώνως τὴν εὐχὴν ὅπως: 1) Εἰς ἐφαρμογὴν τῆς διακηρύξεως τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, τὰ Κράτη συνάψουν τὸ ταχύτερον σύμβασιν γιὰ τὴν ἰσότητα τῶν φύλων. 2) Εἰς τὴν διακήρυξιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου προστεθῇ σαφὴς καὶ μὴ ἐνδεχομένη διάφορον ἐμηνείαν διάταξις διὰ τῆς ὁποίας τὰ Κράτη θὰ ὑποχρεοῦνται νὰ μὴ κάμουν ἢ νὰ μὴ ἀνεχθοῦν οἱονδήποτε νόμον ἢ κανονισμόν, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιτρέπῃ διάκρισιν εἰς βάρος τῶν γυναικῶν. Ἐλπίζομεν ὅμως, κύριε Πρόεδρε, ὅτι καὶ ἀσχέτως τῶν διεθνῶν συμβάσεων καὶ εὐχῶν, αὐτὴ αὕτη ἡ ἀξιοπρέπεια καὶ ἡ πολύτιμος συμβολὴ τῶν Ἑλληνίδων καθ’ αὐτάς, θὰ εἶναι ἀρκετὴ διὰ νὰ τοὺς ἀναγνωρίσῃ τελικὰ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μας τὴν ἐλαχίστην αὐτὴν ἰσότητα δικαιωμάτων τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ Α.Ν. τοῦ 1949. Διαμαρτυρόμεθα ὅταν λέγεται ὅτι αἱ Ἑλληνίδες ἔδειξαν ἀπροθυμίαν νὰ ἐγγραφοῦν. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐγγραφεισῶν —ὁ ὁποῖος εἰρήσθω ἐν παρόδῳ εἶναι διάφορος ἐκείνου τῶν 600.000 ὁ ὁποῖος μᾶς εἶχεν δοθῆ πέρυσι—εἶναι ἱκανοποιητικώτατος, ἐν ὄψει τῶν ἀπείρων τεχνικῶν δυσκολιῶν διὰ τὰς γυναῖκας ὅπως ἀποκτήσουν τὰ πρὸς ἐγγραφὴν εἰς τὰ δημοτολόγια ἀπαιτούμενα πιστοποιητικά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πιστεύομεν ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ ψῆφος ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐγγραφέντων ψηφοφόρων οὐδεμίαν δύναται νὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ δικαιώματός των νὰ ψηφίζουν. Μετ’ ἐξαιρέτου τιμῆς

Ἡ Πρόεδρος

ΕΛΜ. ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ

Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Λιαροῦτσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§6Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Διὰ τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διαβιβάζεται ψήφισμα τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου Νέας Ἐπιδαύρου, ἐνᾧ διατυποῦται ἔκκλησις πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως παραλάβωσιν ἐπισήμως μνημεῖον ἀνεγερθὲν εἰς Νέαν Ἐπίδαυρον εἰς ἀνάμνησιν τῶν ἱστορικῶν ἀγώνων τῶν Ἑλλήνων κατὰ τὸ 1821. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Κυρόζης καὶ Ν. Βέης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς διαχειριστικῆς ἐπιτροπῆς Μανιαρίου Κληροδοτήματος Ἀμπελακίων, ζητούσης ἄμεσον ἐπισκευὴν τοῦ σχολείου τοῦ ὡς ἄνω κληροδοτήματος, χορήγησιν βιβλίων καὶ γραφικῆς ὕλης εἰς τοὺς ἀπόρους μαθητάς, ἀνέγερσιν νέου σχολείου ὅπου τὰ παλαιὰ Μανιάρια σχολεῖα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Π. Λιαροῦτσος διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν χωριστοῦ Ἐφετείου εἰς Μυτιλήνην. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ι. Ἀποστόλου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμων 1897–1949 Β. Ἑλλάδος, ζητούσης ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐξ 20.000.000.000 δραχμῶν τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου Ἑλλάδος πρὸς ἀνακούφισίν των. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ι. Μελᾶς καταθέτει ἀναφοράν τοῦ Συνδέσμου διὰ τὰ δικαιώματα τῆς γυναικός, ἐκφράζοντος πικρίαν διὰ τὴν συζήτησιν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 959)49 περὶ τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος τῆς Ἑλληνίδος καὶ ἐξηγοῦντος, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἀπροθυμία τῶν γυναικῶν πρὸς ἐγγραφὴν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, ἀλλὰ ἀδυναμία ἐγγραφῆς ἐκ λόγων ἀνωτέρων τῆς θελήσεώς των, ἀντιδράσεως τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἄλλων νομικῶν δυσχερειῶν, παρακωλυσάντων τὴν ἐγγραφὴν μεγάλου ἀριθμοῦ γυναικῶν εἰς τὰ δημοτολόγια, καὶ αἰτουμένου ἐν τέλει ὅπως ἡ Βουλὴ ἀπορρίψῃ πᾶσαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία θὰ ἐστέρει τὰς Ἑλληνίδας τῆς συμμετοχῆς των εἰς τὰς προσεχεῖς δημοτικὰς ἐκλογάς. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Λ. Δημάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Σπάρτης καὶ διαφόρων ἄλλων Σωματείων, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην κατασκευὴν Γυμναστηρίου ἐν τῷ Γυμνασίῳ Ἀρρένων. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Α. Δημάκης καταθέτει ἀναφορὰν Συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων Σπάρτης διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην ἀντικατάστασιν παραχωρηθέντος ἐκκοκιστηρίου βάμβακος δι’ ἑτέρου μικροτέρας ἀποδόσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Καλαμαρᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Ἀετοῦ Τριφυλλίας, διαμαρτυρομένων διὰ τελείαν ἐγκατάλειψίν των ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ ζητούντων ἄμεσον λῆψιν μέτρων προνοίας ὑπὲρ αὐτῶν. Δημόσιοι ὑπάλληλοι διαμαρτύρονται δι’ ἐσπευσμένην κατάθεσιν καὶ ψήφισιν δημοσιοϋπαλληλικοῦ κώδικος ἄνευ ἀποδοχῆς ὑποδειχθεισῶν οὐσιωδῶν καὶ δικαίων τροποποιήσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ι. Ἀποστόλου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἱεροψαλτῶν Θεσ)νίκης «Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς» ζητοῦντος κατοχύρωσιν τῶν ἱεροψαλτῶν καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ι. Ἀποστόλου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδικάτου Τύπου Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ὑπαγωγὴν τῶν ἀσφαλιστικῶν πόρων του εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐργατῶν Ἀθηνῶν. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: I. Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Γραφεῖον Ὑπουργοῦ. Ἀριθ. 1212)23–3–51. Αʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 217 ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. 1. Οὐδεμία καθυστέρησις παρατηρεῖται εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῶν δικαιολογητικῶν, διὰ τὴν ἀπονομὴν συντάξεων εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν φονευομένων στρατιωτικῶν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις κατὰ τῶν κομμουνιστοσυμμοριτῶν ἢ εἰς τοὺς τραυματιζομένους κατὰ τὰς συγκρούσεις μετὰ τῶν κομμουνιστοσυμμοριτῶν. Ἔχουσι ληφθῆ ὅλα τὰ ἐπιβαλλόμενα ἀποτελεσματικὰ μέτρα καὶ ἰδιαιτέρα καταβάλλεται φροντὶς διὰ τὴν ταχεῖαν προώθησιν τῶν συνταξιοδοτικῶν ἀλληλογραφιῶν. 2. Ποία τις καθυστέρησις πράγματι παρατηρεῖται εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῶν δικαιολογητικῶν συντάξεως διὰ παθήματα προερχόμενα ἐξ ἀτυχημάτων, οὐδεμίαν ὅμως σχέσιν ἐχόντων πρὸς τὰς συγκρούσεις μετὰ τῶν Κ. Σ. Ὡς εἶναι εὐνόητον, εἰς τὰς τοιαύτας περιπτώσεις καὶ ἐκ τοῦ νόμου ἐπιβάλλεται καὶ τὸ δημόσιον συμφέρον ἀπαιτεῖ, ὅπως διεξάγωνται λεπτομερεῖς καὶ ἐξονυχιστικαὶ διοικητικαὶ ἀνακρίσεις πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν περιστατικῶν, ἐξ ὧν ἐπῆλθε τὸ ἀτύχημα καὶ ἀποκλεισμὸν πάσης ὑπαιτιότητος τοῦ παθόντος, ἀναμφισβήτητον δὲ ἐξακρίβωσιν τῆς ὑποχρεώσεως τοῦ Κράτους πρὸς συνταξιοδότησιν. 3. Εἰδικώτερον ὁ τραυματισμὸς τοῦ ἄλλοτε στρατιώτου Βακονδίου Νικολάου τοῦ Γεωργίου δὲν ἔλαβε χώραν κατὰ τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν Κ.Σ. Ἐδέησε νὰ διεξαχθῶσιν ἔνορκοι προανακρίσεις πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν περιστατικῶν τοῦ παθήματός του καὶ τῆς σχέσεως τούτου πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν. Οἱ μάρτυρες τοὺς ὁποίους προέτεινεν ὁ ἴδιος, ὡς γνώστης τῶν περιστάσεων τοῦ παθήματος, εἶχον ἀπολυθῆ ἐν τῷ μεταξὺ τοῦ στρατεύματος, δὲν ἀνευρέθησαν δὲ εἰς τὰς διευθύνσεις, τὰς ὁποίας οἱ ἴδιοι εἶχον δώσει κατὰ τὴν ἀπόλυσίν των. Ἐδέησε συνεπῶς νὰ διεξαχθῇ εἰδικὴ ἔρευνα πρὸς ἀνεύρεσιν καὶ λῆψιν τῶν καταθέσεών των, ἐξ οὗ καὶ ἡ καθυστέρησις τοῦ πέρατος τῆς προανακρίσεως. Ἀθῆναι τῇ 22 Μαρτίου 1951.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

Βʹ.) Ἐπὶ ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 171 βουλευτοῦ Ἰωαννίνων Α. Δερδεμέζη. 1.) Ὡς ἐξάγεται ἐκ τοῦ ἐν τῷ Ἐλεγκτικῷ Συνεδρίῳ φακέλλου, ὁ Ἠλίας Μπότσης, γεννηθεὶς τὸ ἔτος 1913, κατετάγη ὡς μαθητὴς εἰς τὴν Στρατ. Σχολὴν Κερκύρας τὴν 12ην Ὀκτωβρίου 1928 καὶ ἀπελύθη τὴν 30ὴν Ἰουνίου 1929, ἤτοι μετὰ 10μηνον, λόγῳ παθήσεως. 2) Κατὰ τὴν σχετικὴν γνωμάτευσιν τῆς Α.Σ.Υ.Ε. ὁ λευκὸς ὄγκος ἀριστεροῦ γόνατος, ὅστις ἐπέφερε καὶ τὸν ἀκρωτηριασμὸν τοῦ ἀριστεροῦ μηροῦ, ἦτο ἐπιπλοκὴ ἐπιδεινωθείσης πλευρίτιδος. Ἐπειδὴ δὲ ὁ ἐν θέματι κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς παθήσεως δὲν εἶχε συμπληρώσει τὸ 17ον ἔτος τῆς ἡλικίας του, τὸ ἁρμόδιον τμῆμα τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ὡς καὶ ἡ κατὰ προσφυγὴν ἐπιληφθεῖσα τῆς ὑποθέσεως ὁλομέλεια αὐτοῦ ἀπέρριψε τὴν περὶ συντάξεως αἴτησιν βάσει ρητῆς διατάξεως τοῦ Κώδικος περὶ συντάξεως, καθ’ ἣν ὁ χρόνος τῆς ἐν τοῖς Στρατ. Σχολείοις μαθητείας τοῦ στρατιωτικοῦ λογίζεται ὡς συντάξιμος ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 17ου ἔτους τῆς ἡλικίας αὐτοῦ. Δὲν πρόκειται συνεπῶς περὶ πολεμικοῦ τραύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ Μαρτίου 1951.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἀριθ. πρωτ. 13969. Αʹ.) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 150 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Στράτου, ἀφορώσης τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἁλιπέδων τῆς περιφερείας Μεσολογγίου. Διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἁλιπέδων Μεσολογγίου καὶ Μυτιλήνης ἐπρογραμματίσθη διὰ τὸ ἔτος 1950–51 πίστωσις ἐκ 200.000 δολλαρίων καὶ 2 δισεκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἀναμένεται ἡ ὑπὸ τοῦ Οἴκου FERGUSON ἐκπονουμένη συναφὴς μελέτη, ἥτις ἐλπίζεται νὰ εὑρίσκεται ἐνταῦθα ἐντὸς τοῦ τρέχοντος μηνός. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς μελέτης ἡ ὑπόθεσις θὰ συζητηθῇ μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν καὶ θ’ ἀποφασισθῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων ὑπὸ ἀναδόχου, εἴτε κατόπιν δημοπρασίας, εἴτε δι’ ἀπευθείας συμβάσεως (Ἀναγκαστικὸς Νόμος ἢ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον). Εἰς τὸν ἀνάδοχον θέλει χορηγηθῇ ὡς δάνειον ὑπὸ τῆς ΚΕΔ τὸ προγραμματισθὲν ποσόν. Ἐὰν μέχρι τῆς 15ης Μαΐου περατωθῶσιν αἱ σχετικαὶ διατυπώσεις, ἡ ἐγκατάστασις τοῦ ἀναδόχου θὰ εἶναι δυνατὴ κατὰ τὰς ἀρχὰς Ἰουνίου, ὁπότε ἀμέσως δύνανται νὰ ἀρχίσωσιν αἱ σχετικαὶ ἐργασίαι. Αἱ ἀνωτέρω προθεσμίαι δύνανται καὶ πρέπει νὰ κρατηθῶσιν ἀπολύτως, ἄλλως ἡ προγραμματισθεῖσα πίστωσις διὰ τὸ ἔτος 1950–51, ἥτις ὡς γνωστὸν λήγει τὴν 30ὴν Ἰουνίου 1951 θέλει ἀπωλεσθῇ. Ἐν τέλει νομίζομεν, ὅτι ἡ πραγματοποίησις τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν δύο μεγάλων ἁλιπέδων θέλει ἐπιτελέσῃ μεγάλην ἐπιτυχίαν εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1951.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΑΚΚΑΣ

Βʹ,) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 173)17–2–1951 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Λαντζούνη, σχετικῶς μὲ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς πόλεως Μελιγαλᾶ. Διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς κωμοπόλεως Μελιγαλᾶ, τὸ Ὑπουργεῖον οὐδεμίαν ἀντίρρησιν θὰ εἶχε νὰ χορηγήσῃ, συμφώνως πρὸς τὸν Νόμον 2979)1922 «περὶ ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων» τὴν σχετικὴν ἄδειαν ἠλεκ)σμοῦ εἰς οἱονδήποτε ἐνδιαφερόμενον ἐπιχειρηματίαν ὑποδειχθησόμενον παρὰ τῆς κοινότητος Μελιγαλᾶ. Μέχρι τοῦδε οὐδεὶς ἐπιχειρηματίας ἐνδιεφέρθη ἵνα τῷ ἀνατεθῇ ὁ ἠλεκ)σμὸς τῆς ἐν λόγῳ κωμοπόλεως, προφανῶς λόγῳ τοῦ ἀσυμφόρου τῆς ἐπιχειρήσεως (Μικρὰ κατανάλωσις ρεύματος). Ἐπίσης τὸ Ὑπουργεῖον δὲν εἶχεν ἀντίρρησιν νὰ χορηγήσῃ εἰς τὸν ἐν Μελιγαλᾷ Ὑγειονομικὸν Σταθμόν, ἐὰν ἤθελε ζητήσῃ τοῦτο ὁ ἐν λόγῳ Σταθμός, ἄδειαν ἠλεκ)σμοῦ τῆς κωμοπόλεως Μελιγαλᾶ, ὑπὸ τοὺς συνήθεις ὅρους ἀδείας, ἀδειῶν ἠλεκτ)σμοῦ κωμοπόλεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΑΚΚΑΣ

III. Ὑπουργείου Γεωργίας. Αʹ.) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σβώλου, προκληθείσης ἐκ διαμαρτυρίας τοῦ ἐν τῷ Νομῷ Ρεθύμνης Σωματείου ἡ «Ἀναγέννησις» καὶ στρεφομένης κατὰ τοῦ τρόπου διαθέσεως κλήρου εἰς τοὺς ἀγρότας πρόσφυγας. Οἱ ἐπὶ τῶν ἐξ ἀνταλλαγῆς ἀγροτικῶν Μουσουλμανικῶν κτημάτων ἐγκατασταθέντες διὰ προσωρινῆς διανομῆς πρόσφυγες ὑπὸ τῆς τέως Ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως προσφύγων ὁριστικοποιοῦνται κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν εἰς τὴν ἐγκατάστασιν ταύτην, μόνον ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀκτήμονες ἀγρόται καλλιεργηταί. Ἑπομένως, ἀποκλείονται πάσης ὁριστικῆς ἐπὶ ἀγροτικοῦ κλήρου ἀποκαταστάσεως ἐγκατεστημένοι κατὰ τ’ ἀνωτέρω διὰ προσωρινῆς διανομῆς πρόσφυγες, ἐὰν δὲν κέκτηνται τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀκτήμονος ἀγρότου καλλιεργητοῦ. Πρόσφυγες τῆς τελευταίας ταύτης κατηγορίας τῶν μὴ ἀκτημόνων καλλιεργητῶν προσφύγων συμπηχθέντες εἰς ἕναν Σύλλογον ὑπὸ τὴν ὀνομασίαν «Σύλλογος Ἀγροτῶν Προσφύγων Νομοῦ Ρεθύμνης», ἐζήτησαν δι’ ἐπανειλημμένων αἰτήσεών των ὅπως καὶ οἱ πρόσφυγες τῆς κατηγορίας ταύτης ἀποκατασταθῶσιν ὁριστικῶς ἐπὶ τῶν ἐκ προσωρινῆς διανομῆς κλήρων των. Τὸ αἴτημα τοῦτο ἀπερρίφθη ὡς ἀντικείμενον εἰς τὴν κειμένην νομοθεσίαν, βασιζομένην εἰς τὴν ἀρχὴν ὅπως ἐπὶ τῶν εἰρημένων ἀγροτικῶν κτημάτων ἀποκατασταθῶσιν ὁριστικῶς μόνον ἀγρόται πρόσφυγες καλλιεργηταί, ὡς καὶ γηγενεῖς ἀκτήμονες καλλιεργηταί, ὁσάκις προκύπτει περίσσεια γαιῶν μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀγροτῶν προσφύγων. Τὴν κίνησιν ταύτην τοῦ Συλλόγου τῶν ἀγροτῶν προσφύγων Ρεθύμνης, ἔχοντες ὑπ’ ὄψει οἱ τοῦ Σωματείου «Ἀναγέννησις», ὑπέβαλον πρὸς ὑμᾶς ἐπανειλημμένως αἰτήσεις, δι’ ὧν ἐζήτουν τὴν ἀπόρριψιν παντὸς σχετικοῦ αἰτήματος τοῦ ἐν λόγῳ Συλλόγου, ὅπερ, ὡς ἐλέχθη ἀνωτέρω, ἀπερρίφθη. Ἐκ παραλλήλου δὲ λαμβάνεται πρόνοια περὶ ἐπιταχύνσεως τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς ἀπαλλοτριώσεων διὰ τήν, συμφώνως πρὸς τὴν κειμένην νομοθεσίαν, ὁριστικοποίησιν τῆς ἐπὶ ἀγροτικοῦ κλήρου ἀποκαταστάσεως τῶν ἀγροτῶν προσφύγων καὶ διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν παραπόνων τοῦ εἰρημένου Σωματείου διὰ παραχώρησιν κλήρου εἰς πρόσφυγας μὴ δικαιουμένους ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως. Κατὰ ταῦτα δὲν ὑφίσταται ζήτημα δικαιολογοῦν διαμαρτυρίας τοῦ Σωματείου ἡ «Ἀναγέννησις».

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

Βʹ.) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 198 ἀπὸ 5–3–51 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ πρόγραμμα γεωτρήσεως τοῦ αʹ ἑξαμήνου 1951 προβλέπεται ἡ ἀποστολὴ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας ἑνὸς γεωτρυπάνου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν σειρᾶς ἐρευνητικῶν γεωτρήσεων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

IV. Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Γαληνοῦ, Α. Πανσέληνου, Ν. Ζορμπᾶ. Λόγῳ τῆς στενότητος τοῦ μεταξὺ τῶν Νήσων τοῦ Αἰγαίου καὶ τῶν Τουρκικῶν ἀκτῶν θαλασσίου χώρου, σημειοῦνται ἑκάστοτε παραβιάσεις τῶν Τουρκικῶν χωρικῶν ὑδάτων ὑπὸ Ἑλληνικῶν ἁλιευτικῶν. Αἱ παραβιάσεις αὗται ὀφείλονται ἄλλοτε μὲν εἰς λόγους ἀνωτέρας βίας, ὡς τρικυμία καὶ ἄγνοια τοῦ ἀκριβοῦς σημείου διαχωρισμοῦ τῶν χωρικῶν ὑδάτων Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας, ἄλλοτε δὲ εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ πτωχοὶ Ἕλληνες ἁλιεῖς παρασύρονται καὶ ἁλιεύουν ἐντὸς τῶν Τουρκικῶν χωρικῶν ὑδάτων συνεπείᾳ τοῦ μεγάλου πλούτου εἰς ἰχθεῖς. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἶναι ἐν πλήρει γνώσει τῶν λαμβανόντων χώραν μεταξὺ τῶν Τουρκικῶν Ἀρχῶν καὶ Ἑλληνικῶν ἁλιευτικῶν ἐπεισοδίων καὶ καταβάλλει προσπαθείας διὰ τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος. Ἐν τῷ μεταξὺ αἱ ἡμέτεραι ἐν Τουρκίᾳ Διπλωματικαὶ καὶ Προξενικαὶ Ἀρχαὶ προβαίνουν εἰς ἀπαραιτήτους ἐνεργείας ἵνα οἱ ὑπὸ τῶν Τουρκικῶν Ἀρχῶν συλλαμβανόμενοι ἁλιεῖς τυγχάνουν τῆς ἐπιεικεστέρας δυνατῆς μεταχειρίσεως ἐκ μέρους αὐτῶν. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Τμηματάρχης

Α. ΚΑΥΤΑΝΤΖΟΓΛΟΥ

Τμηματάρχης Αʹ. Ὁ κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ Στελέχους Ἐφέδρων Ἀξ)κῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς». Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὴν Διοίκησιν Δημοσίων Κτημάτων». Ὁ κ. Ι. Γκλαβάνης (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 828]48 «περὶ διαλύσεως, τροποποιήσεως ἢ ἀναμορφώσεως συμβάσεων ἐκμεταλλεύσεως Δημοσίων Ἰαματικῶν Πηγῶν, ὡς καὶ ἄλλων διατάξεων ἀφορωσῶν τὸν Ἑλληνικὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ». Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Κοινων. Προνοίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1034]1949 «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς περὶ Ἰατρικῶν Ἐπαγγελμάτων νομοθεσίας εἰς τὴν Δωδεκάνησον». Ὁ κ. Ν. Ζέρβας (Ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Ο.Λ.Π. διατάξεων». Ἡ παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1669)1951 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ δημοσιογραφικοῦ χάρτου κειμένων διατάξεων» καὶ 2) «περὶ συστάσεως καὶ ὀργανώσεως «Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων Ἀθηνῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Παρέδρων καὶ Εἰσηγητῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1369)1949 Α.Ν. «περὶ τῶν Ὑγιεινολόγων ἰατρῶν τῶν Ὑγειονομικῶν Ὑπηρεσιῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς», 2) «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1528]50 Α.Ν. «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ὑγιεινῆς Ὑπηρεσίας Φυματιώσεως» καὶ 3) «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν τυφλῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὴν ἀποδέσμευσιν τοῦ παρακρατήματος τοῦ Α.Ν. 545]45 «περὶ ἐπιβολῆς παρακρατήματος πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀπωλειῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐμπορικοῦ Στόλου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῆς νομοθετικῆς προστασίας ἀπολυομένων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ Στρατοῦ καὶ λαβόντων μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Θεοχαρίδης καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1534]1950 Α.Ν. «περὶ συγκροτήσεως Κλάδου Ἐφοδιασμοῦ παρὰ τῇ Β.Α. κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σερπᾶνος, Ε. Λουλακάκης, Λ. Κουτσοπέταλος, Γ. Πετρακογιώργης, Γ. Κασιμάτης κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πληρώσεως τῆς θέσεως τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Ἱστορικοῦ Ἀρχείου Κρήτης». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Καζαντζῆς καὶ Ν. Σπεντζάρης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου τοῦ Ἀννησὺ «περὶ τῶν ὅρων προσχωρήσεως εἰς τὴν Γενικὴν Συμφωνίαν Δασμῶν καὶ Ἐμπορίου καὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ πρωτοκόλλου τούτου προκυπτόντων ζητημάτων» καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Αἰλιανός, Γ. Λαζανᾶς, Ε. Παπαδόγιαννης, Π. Πέννας, Χ. Ρῖζος, Δ. Βουρδουμπᾶς, Λ. Βρεττάκος καὶ Δ. Θεοχαρίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῆς νομοθεσίας προστασίας ἀπολυομένων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ καὶ λαβόντων μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1535)50 «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας Διευθύνσεως Στατιστικῆς καὶ Πληροφοριῶν».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1535]50 «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας Διευθύνσεως Στατιστικῆς καὶ Πληροφοριῶν». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς ἰσχυούσης Στρατολογικῆς Νομοθεσίας».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς ἰσχυούσης Στρατολογικῆς Νομοθεσίας». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαλύσεως τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Ἑταιρειῶν Ἠλεκτρισμοῦ καὶ Μεταφορῶν καὶ κυρώσεως Κανονιστ. Διατάγματος τοῦ Ταμείου Κοινωνικῆς Πολιτικῆς».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαλύσεως τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Ἑταιρειῶν Ἠλεκτρισμοῦ καὶ Μεταφορῶν καὶ κυρώσεως Κανονιστ. Διατάγματος τοῦ Ταμείου Κοινωνικῆς Πολιτικῆς». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ ἱστορικοῦ Ἀρχείου Ὕδρας».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τοῦ ἱστορικοῦ Ἀρχείου Ὕδρας». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1 τῆς χρήσεως 1949–50 καὶ 1 τῆς χρήσεως 1950–51 προσωρινῶν χρηματικῶν ἐνταλμάτων τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας».

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1 τῆς χρήσεως 1949–50 καὶ 1 τῆς χρήσεως 1950–51 προσωρινῶν χρηματικῶν ἐνταλμάτων τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθν. Παιδείας». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ὀλυμπιακῶν Συμβόλων».

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Ὀλυμπιακῶν συμβόλων». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς τετάρτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 627)48 «περὶ τροποποιήσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεών τινων τοῦ Κ.Ν. 4952)31, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως» καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1073 τῆς 10 11–50 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς τετάρτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 627)48, «περὶ τροποποιήσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεών τινων τοῦ Κ.Ν. 4952)31, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως» καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1073 τῆς 10–11–50 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5)3–1–51 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5)3–1–51 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνοικοδομήσεως ἢ ἐπισκευῆς τῶν ἐν τῷ Κράτει καταστραφέντων ἢ βλαβέντων ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τῆς ἀνταρσίας Ἱερῶν Ναῶν».

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀνοικοδομήσεως ἢ ἐπισκευῆς τῶν ἐν τῷ Κράτει καταστραφέντων ἢ βλαβέντων ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τῆς ἀνταρσίας Ἱερῶν Ναῶν». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν ταμείων ἀλληλοβοηθείας ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τοῦ Β. Ναυτικοῦ καὶ Λιμενικοῦ Σώματος καὶ περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ κωδικοποιημένου νόμου 5042)31 ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως».

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν ταμείων ἀλληλοβοηθείας ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τοῦ Β. Ναυτικοῦ καὶ Λιμενικοῦ Σώματος καὶ περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ κωδικοποιημένου νόμου 5042)31 ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ αὐτοκινήτων νομοθεσίας», ὡς ἐτροποποιήθη.

§28ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ αὐτοκινήτων νομοθεσίας», ὡς ἐτροποποιήθη. Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως προσθέτου συμφωνίας εἰς τὴν μεταξὺ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ τῆς Παγκοσμίου ταχυδρομικῆς ἑνώσεως συμφωνίαν».

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως προσθέτου συμφωνίας εἰς τὴν μεταξὺ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ τῆς Παγκοσμίου ταχυδρομικῆς ἑνώσεως συμφωνίαν». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μετατροπῆς τοῦ πρὸς ἵδρυσιν Νοσοκομείου ἐν Κύμῃ σκοποῦ, τοῦ κληροδοτήματος Νικολάου Παπαϊωάννου».

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μετατροπῆς τοῦ πρὸς ἵδρυσιν Νοσοκομείου ἐν Κύμῃ σκοποῦ τοῦ κληροδοτήματος Νικολάου Παπαϊωάννου». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως τῶν κληροδοτημάτων ἐπισκόπων Δωροθέου Σχολαρίου, Προκοπίου Γ. Κουκουλάρη καὶ Θωμᾶ Πολυκάρπου, πρὸς ἵδρυσιν Γυμνασίου Τρικάλων».

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως τῶν κληροδοτημάτων ἐπισκόπων Δωροθέου Σχολαρίου, Προκοπίου Γ. Κουκουλάρη καὶ Θωμᾶ Πολυκάρπου, πρὸς ἵδρυσιν Γυμνασίου Τρικάλων». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παιδικῶν ἐξοχῶν διὰ τὰ τέκνα τῶν ναυτικῶν».

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παιδικῶν ἐξοχῶν διὰ τὰ τέκνα τῶν ναυτικῶν». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 10 παρ. 4 τοῦ Κ.Ν. 4952]1931», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§38ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 10 παρ. 4 τοῦ Κ.Ν. 4952]1931», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἐν Παρισίοις ὑπογραφέντος πρωτοκόλλου τῆς 19.11.48 δι’ οὗ ὑπάγονται ὑπὸ ἔλεγχον φάρμακα, ἅτινα δὲν προβλέπει ἡ σύμβασις τοῦ 1931 «περὶ περιορισμοῦ τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς καὶ διακανονισμοῦ τῆς κατανομῆς τῶν ναρκωτικῶν φαρμάκων», ὡς αὕτη ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ἐν LAKE SUCCES ὑπογραφέντος πρωτοκόλλου τὴν 11.12.1946».

§40ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τοῦ ἐν Παρισίοις ὑπογραφέντος πρωτοκόλλου τῆς 19.11.48 δι’ οὗ ὑπάγονται ὑπὸ ἔλεγχον φάρμακα, ἅτινα δὲν προβλέπει ἡ σύμβασις τοῦ 1931 «περὶ περιορισμοῦ τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς καὶ διακανονισμοῦ τῆς κατανομῆς τῶν ναρκωτικῶν φαρμάκων», ὡς αὕτη ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ἐν LAKE SUCCES ὑπογραφέντος πρωτοκόλλου τὴν 11.12. 1946». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ἐν Βενετίᾳ Ἑλληνικοῦ Ἰνστιτούτου Βυζαντινῶν καὶ Μεταβυζαντινῶν σπουδῶν».

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως ἐν Βενετίᾳ Ἑλληνικοῦ Ἰνστιτούτου Βυζαντινῶν καὶ Μεταβυζαντινῶν σπουδῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1661)1951 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἔτους τοῦ Ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ».

§44Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τοῦ προγράμματος «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἔτους τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ» παρελείφθη ἡ Ἤπειρος καὶ νομίζω καὶ ἡ Κέρκυρα. Εἶναι γνωσταὶ αἱ ἀρχαιότητες τῆς Ἠπείρου, αἱ ὁποῖαι ἀνέκαθεν προσείλκυον τόσον ἡμετέρους ὅσον καὶ ξένους περιηγητάς. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅπως περιληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα Ὀργανώσεως τοῦ ἔτους τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ καὶ ἡ Ἤπειρος.

§45Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἀποδέχομαι τὴν πρότασίν σας, κ. συνάδελφε, νὰ περιληφθῇ καὶ ἡ Ἤπειρος καὶ παρακαλῶ νὰ διατυπωθῇ τοῦτο εἰς τὰ πρακτικὰ ὡς δήλωσίς μου.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου;

§47ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1661)51 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἔτους τοῦ Ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ». Συνέχισις τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου 959)49 «περὶ τοῦ δικαιώματος ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι τῶν γυναικῶν». Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ συνεζητήθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τοῦ παρελθόντος Σαββάτου. Ἀπομένει ἤδη ν’ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ διὰ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Μανιαδάκη, ἐπὶ τῆς ὁποίας δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ λῆψις ἀποφάσεως κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην, λόγῳ ἐλλείψεως ἀπαρτίας. Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Θεοχαρίδης καὶ Γ. Γρηγορίου. Τὸ ἐρώτημα τίθεται οὕτω: Οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μανιαδάκη λέγουσι ΝΑΙ. Οἱ μὴ ἀποδεχόμενοι ταύτην λέγουσιν ΟΧΙ. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία, τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα).

Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, ἀνακοινοῦται παρὰ τοῦ κ. Προέδρου τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα:

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 139. Ἐκ τούτων εἶπον ΝΑΙ 64. ΟΧΙ 72 καὶ 3 ἠρνήθησαν ψῆφον. Συνεπῶς ἡ πρότασις τοῦ κ. Μανιαδάκη δὲν ἐγένετο δεκτή. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τῶν τροπολογιῶν ἔληξε. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 959)49 «περὶ δικαιώματος ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι τῶν γυναικῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1948 Διατάγματος «περὶ καθορισμοῦ τῆς ὀργανικῆς δυνάμεως τῆς Χωροφυλακῆς».

§52Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἔχει διακοπῆ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων περὶ μέτρων ἐπιεικείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν ἄλλων νομοσχεδίων, ἀλλὰ νὰ συνεχίσωμεν τὴν διακοπεῖσαν συζήτησιν.

§53Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων περὶ μέτρων ἐπιεικείας.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀκολουθήσω τὴν σειρὰν τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Ὁ κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§55Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως δεχθῇ τροπολογίαν ὅπως ἐπανέλθῃ ἐν ἰσχύϊ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου 1933 «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς» καθ’ ὃ ἡ δύναμις Ἀνθυπ)ρχων καὶ Ὑπομ)ρχων εἶναι κοινή. Διὰ τοῦ ὑπὸ ἐπιψήφισιν νομοσχεδίου ἀνατρέπεται ὁ σκοπὸς τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὥστε νὰ ἀπογοητεύωνται οἱ μορφωμένοι Ἀξιωματικοὶ τῆς Σχολῆς διοικούμενοι ἐκ συναδέλφων των μὴ κεκτημένων τὰ προσόντα τὰ ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ἐξ εὐεργετικῶν νόμων προερχόμενα. Ἄλλως οὐδεμία ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ προκύπτει ἐκ τούτου καὶ θὰ παρέχεται ἡ εὐκαιρία προαγωγῆς τῶν ἱκανῶν.

§56Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς προτεινομένης τροπολογίας.

§57Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Συνηγορῶν καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Μπαρμπαλιᾶ εἰς τὸ ὑπ’ ὄψιν νομοσχέδιον προσθέτω, ὅτι σύμφωνα μὲ νόμον ἰσχύοντα ἀπὸ 17 ἐτῶν, ἂν δὲν μὲ ἀπατᾶ ἡ μνήμη, αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τῶν Ἀνθυπομοιράρχων καὶ Ὑπομοιράρχων δὲν ἦσαν κεχωρισμέναι ἀλλὰ ἑνιαῖαι, ὥστε νὰ δύνανται οἱ Ἀνθυπομοίραρχοι νὰ προάγωνται μετὰ ὡρισμένην ὑπηρεσίαν εἰς Ὑπομοιράρχους. Αὐτὸ καὶ δίκαιον ἦτο καὶ ὀρθὸν δεδομένου ὅτι οὔτε ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπέρχεται ἀλλὰ καὶ δὲν σταματᾶ ἡ προαγωγὴ τῶν Ἀνθυπομοιράρχων εἰς Ὑπομοιράρχους ἐφ’ ὅσον καὶ οἱ δύο βαθμοὶ ἐκτελοῦν τὴν ἴδια ὑπηρεσίαν καὶ ἔχουν τὰς αὐτὰς ἁρμοδιότητας. Τὸ ἴδιον ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν εἰς τοὺς βαθμοὺς τοῦ Ὑπαστυνόμου Αʹ καὶ Ὑπαστυνόμου Βʹ. Μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μπαρμπαλιᾶ ἱκανοποιεῖται καὶ ἕνα δίκαιον αἴτημα τῶν Ἀνθυπομοιράρχων νὰ μὴ βλέπουν τὸν ἑαυτόν τους καθηλωμένον εἰς τὸν βαθμὸν αὐτὸν ἐνῷ δύνανται ἀδαπάνως καὶ ἀκινδύνως νὰ γίνουν Ὑπομοίραρχοι.

§58Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς προτεινομένης τροπολογίας.

§59Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐφ’ ὅσον δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§61Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἀναγνωρίζω καὶ ἐγὼ ὑπὲρ πάντα ἄλλον, κύριοι βουλευταί, τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσέφερεν τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς ἀπὸ τῆς συστάσεώς του, ὅπως ἐπίσης ἀναγνωρίζω καὶ τὰς ἐξαιρετικὰς θυσίας τὰς ὁποίας προσέφερε κατὰ τοὺς τελευταίους περιπετειώδεις καιροὺς καὶ εἰς μόχθον καὶ εἰς αἷμα. Δὲν ἀνήκω ὅμως εἰς τὴν κατηγορίαν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, ὅτι τὸ Σῶμα αὐτὸ ἀποτελεῖ παράδειγμα. Τουναντίον πιστεύω ὅτι ὅπως ὅλοι οἱ ὀργανισμοὶ καὶ ὅλα τὰ ἄτομα δυστυχῶς ἀκόμη, ὑπέστημεν τὴν κακοποιὸν ἐπίδρασιν τῶν τελευταίων περιπετειῶν. Κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν ὑπέστη αὐτὰς καὶ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ συνεπῶς ἔχει ἀνάγκην μιᾶς ἐξαιρετικῆς προσοχῆς.

§62Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς παραμένει ἀλώβητον. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§63Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ Πάπας εἶναι ἀλάθητος καὶ ἐκεῖνος ἀμφισβητεῖται.

§64Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Τὸ Σῶμα ὑπῆρξεν ἀλάθητον.

§65Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Καὶ ἐπιθυμῶ, διότι ἀποδίδω ἐξαιρετικὴν σημασίαν νὰ ληφθῇ κάθε μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ περιορίσῃ τὰ λάθη καὶ τὰς ἀδυναμίας, προκειμένου λέγω περὶ Σώματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνατίθεται ἡ μεγαλυτέρα κρατικὴ λειτουργία, ἀνατίθεται ἡ δημοσία ἀσφάλεια, ἡ τάξις, ἡ γαλήνη καὶ ἡ ἐλευθερία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀποτελεῖ τὴν κρηπῖδα τοῦ πολιτισμοῦ μιᾶς χώρας. Τὸ Σῶμα αὐτὸ ἔχει ἀνάγκην ἐμβριθεστέρας καὶ σοβαρωτέρας προσοχῆς καὶ τὸν σκοπὸν αὐτὸν δὲν νομίζω ὅτι ἐπιτελεῖ τὸ πρὸς κύρωσιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν γνώμην μου χαρακτηρίζει μία ἀδικαιολόγητος πολυτέλεια καὶ πρὸ παντὸς εἰς ἀνώτερα στελέχη. Ἐδιάβασα τὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι αἱ ἀνώμαλαι στιγμαὶ ἐπιβάλλουν τὴν αὔξησιν τοῦ Σώματος τοῦ ὁποίου «... (ἀναγινώσκει)...».

§66Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὑποβάλω πρὸς κύρωσιν τὸ διάταγμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἰσχύει ἀπὸ τὸ 1948 καὶ προτάσσω τὴν Εἰσηγητικὴν Ἔκθεσιν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὸ νομοθέτημα, οὕτω ἐγὼ δὲν προσθέτω τίποτε.

§67Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἄρα δὲν διαφωνεῖτε μὲ τὴν γνώμην τοῦ προκατόχου σας.

§68Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὅταν ὁμιλήσω θὰ εἴπω τὴν γνώμην μου, ἀλλὰ μὴ λέγετε ὅτι εἶναι ἡ Εἰσηγητικὴ Ἔκθεσις ἰδική μου.

§69Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Λέγω τοῦ κ. Ρέντη, δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἰδιαιτέραν προτίμησιν.

§70Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἐγὼ δὲν δέχομαι ὡς ὀρθὴν τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Ρέντη, ἀλλὰ εἶναι ἰδική του.

§71Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Λέγει συγχρόνως «....... ... (ἀναγινώσκει).......». Δηλαδὴ ὑπάρχει κίνδυνος μεγαλυτέρας αὐξήσεως. Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι, ὅσα εἶπον, ὅτι δὲν ἐπέρχεται τὸ προσδοκόμενον ἀποτέλεσμα διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ Σώματος καὶ πρὸ παντὸς διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν στελεχῶν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἐνῷ τὸ κατώτερον προσωπικόν, οἱ ὁπλῖται τῆς Χωροφυλακῆς αὐξάνονται κατὰ 25%, τὰ ἀνώτερα στελέχη, οἱ ἀξιωματικοὶ αὐξάνονται κατὰ 95% καὶ οὕτω ἐμφανίζεται ἐπαναλαμβάνω μία πολυτέλεια, ἡ ὁποία εἰς πᾶν ἄλλο συντελεῖ, παρὰ εἰς τὴν ὀρθὴν καὶ ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ Σώματος. Δὲν εἶχον ἀνάγκην, κύριοι βουλευταί, οὔτε τὸν καιρὸν εἶχον νὰ κάμω σοβαρωτέραν ἔρευναν, διὰ νὰ σᾶς πείσω ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ἔχω ὑπ’ ὄψει τὴν ἐπαρχίαν μου, μίαν ἐπαρχίαν 50 χιλ. κατοίκων ἡ ὁποία πρὸ ὀλίγων ἐτῶν εἶχε μίαν Ὑποδιοίκησιν διευθυνομένην ἀπὸ ἕναν ἀνθυπομοίραρχον καὶ εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν κωμοπόλεων τοὺς ἀστυνομικοὺς σταθμούς, διευθυνομένους ἐπαρκέστατα ἀπὸ ἐνωμοτάρχας. Ἤδη ὑπάρχουν τρεῖς Ὑποδιοικήσεις μὲ τὴν ἑξῆς σύνθεσιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀφήνω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν νὰ βγάλῃ τὰ συμπεράσματά της. Ἕνας Ὑπομοίραρχος Διοικητὴς τῆς Ὑποδιοικήσεως ἄνευ κατωτέρων ὀργάνων, ἕνας ἀστυνόμος ἀνθυπομοίραρχος, ἢ ἀνθυπασπιστὴς καὶ 4 τὸ πολὺ χωροφύλακες ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 2 ἀσχολοῦνται μὲ καθαρῶς γραφικὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἕνα μέρος τῶν ἄλλων 2 δι’ ἀνάγκας τοῦ ἀνωτέρου προσωπικοῦ, ὑπομοιράρχου καὶ ἀστυνόμου μὴ συνδεομένας μὲ τὸ ἐπάγγελμά των.

§72Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Φιλήσυχος περιφέρεια.

§73Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εὐτυχῶς, κύριε Πρόεδρε, ποῦ εἶναι φιλειρηνικὴ περιφέρεια, διότι ἀλλοίμονόν της. Δὲν θέλω νὰ ἐξετάσω τὴν σύνθεσιν ὅπως ἀναγράφεται διὰ νὰ σᾶς πείσω πόσαι ἀπὸ τὰς θέσεις αὐτὰς ἦσαν ἐντελῶς περιτταί. Δὲν ἀποδίδω σημασίαν, κύριοι βουλευταί, τόσον εἰς τὴν οἰκονομικὴν πλευράν, καίτοι αὐτὸ ἔπρεπε νὰ προκαλῇ σημασίαν εἰς ὅλους μας καὶ δέος εἰς τοὺς κυβερνῶντας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπρεπε νὰ λησμονοῦν ὅτι τὸ ½ καὶ πλέον τοῦ προϋπολογισμοῦ καλύπτεται ἀπὸ μισθοὺς καὶ συντάξεις. Δὲν χρειάζεται τίποτε ἄλλο, ἐπὶ πλέον, καμμία οἰκονομολογικὴ γνῶσις διὰ νὰ πεισθῇ καὶ ὁ τελευταῖος πολίτης, ὅτι χώρα τῆς ὁποίας ὁ προϋπολογισμὸς ὑπερβαίνει πέραν ἑνὸς ὡρισμένου σημείου, ὅπου εἶναι τὰ ὅρια τῶν γενικῶν ἐξόδων κάθε ἐπιχειρήσεως, διότι ἐπιχείρησις εἶναι καὶ τὸ Κράτος, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ὁδηγηθῇ εἰς χρεωκοπίαν. Παρ’ ὅλον τοῦτο, δὲν ἀποδίδω τόσην σημασίαν, ἐπαναλαμβάνω, ὅσην σημασίαν δίδω εἰς τὸ ὅτι ὁ πληθωρισμὸς τῶν στελεχῶν, ἀντὶ νὰ ἐνισχύῃ εἰς τὸ ἔργον του τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, τοὐναντίον ἀμβλύνει καὶ τὴν προθυμίαν καὶ τὴν ἀπόδοσίν του. Δὲν μπορῶ ὅμως νὰ μὴν ἐπαναλάβω, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον προηγουμένως, ὅτι οἱ χωροφύλακες αὐξάνουν κατὰ 25% τὸν προϋπολογισμὸν καὶ οἱ Ἀξιωματικοὶ κατὰ 95%, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι προδήλως δικαιολογημένον. Ἐπίσης δὲν ἠμπορῶ νὰ παρέλθω ἀπαρατήρητον τὸ τελευταῖον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον προβλέπει καὶ περὶ μουσικῆς, ἀποτελουμένης ἀπὸ κάποιον ἀριθμόν, ἡ ὁποία στοιχίζει περὶ τὰ 2 δισεκατομμύρια ἐτησίως. Καὶ ἐρωτῶ, εἰς στιγμὴν ποῦ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας δὲν συγκινεῖται ἀπὸ τὰς ἱκεσίας μας νὰ ἀνοίξῃ, κλειστὰ σχολεῖα 10 χρόνια, δι’ ἔλλειψιν πιστώσεων, δικαιολογεῖται μία τοιαύτη δαπάνη 2 δισεκ. διὰ μουσικήν; Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: ποίους θὰ τέρψῃ ἡ μουσικὴ αὐτή, ἡ ὁποία ἑδρεύει ἐν Ἀθήναις, εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ ὄργανα τοῦ σώματος αὐτοῦ εἶναι ἐγκατεσπαρμένα εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα;

§74Π. ΠΕΝΝΑΣ. Τῶν οἰκιῶν ἡμῶν ἐμπιπραμένων ἡμεῖς ᾄδομεν.

§75Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἡ συμφορά, κ. συνάδελφοι, εἶναι ὅταν ᾄδωμεν. Μᾶς ἐνθυμίζει τοῦτο τὸ παλαιὸν τοῦ Γάλλου βασιλέως. Καὶ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχωμεν τόσας μουσικὰς εἰς τὰς Ἀθήνας τοῦ Πεζικοῦ, τῆς Ἀεροπορίας, τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος, μάλιστα, κύριοι, ἐρωτῶ διὰ ποῖον λόγον οὔτε εἰς αὐτὸν τὸν τομέα δὲν ἐνόμισεν ἡ Κυβέρνησις παρὰ τὴν ἐχθρικὴν διάθεσιν, τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύει πρὸς τὸ φιλόμουσον πνεῦμα τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς, νὰ κόψῃ τοὐλάχιστον τὸ κονδύλιον, τὸ ὁποῖον μαζὺ μὲ ἄλλα ὑποστηρίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ διαθέσῃ διὰ τὴν γενναιοτέραν ψυχικὴν καὶ σωματικὴν ἐνίσχυσιν καὶ ἐξυγίανσιν τοῦ Σώματος, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἐπιτυγχάνεται μὲ τὰς ἀθρόας προαγωγάς, οὔτε μὲ τὸν πληθωρισμὸν τῶν ἀνωτέρων στελεχῶν, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς παρουσιάζεται εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς. Διότι μόνον εἰς τὴν ἀτυχῆ χώραν ἐμφανίζονται, εἰς τοὺς κρατικοὺς ὀργανισμούς, ἐννοῶ, ἄνιπποι ἴλαι, ἢ μᾶλλον τὸ Σύνταγμα τῶν Συνταγματαρχῶν, ὅπως ὑπῆρχεν εἰς κάποιαν περίοδον. Νομίζω, ὅτι κηδόμενος τοῦ Σώματος καὶ ἀποδίδων τὴν ἐξαιρετικήν, ἐπαναλαμβάνω, σημασίαν εἰς τὸν ἐξαιρετικὸν ρόλον, τὸν ὁποῖον καλεῖται νὰ παίξῃ τὸ Σῶμα, ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὰς συστάσεις αὐτάς, τὰς ὁποίας καὶ σκληροτέρας θὰ ἐπαναλάβω, ὅταν ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν νομοσχεδίου τοῦ ἀδελφοῦ Σώματος τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἀπὸ τὴν ὁποίαν συζήτησιν, θὰ πεισθῆτε, ὅτι ἂν ὄχι τί ἄλλο, εἶναι καιρὸς νὰ σοβαρευθῶμεν κάπως περισσότερον καὶ νὰ παύσωμεν νὰ ζῶμεν εἰς τὴν ἀτμοσφαίραν τῶν ψευδαισθήσεων καὶ τῶν αἰσθηματισμῶν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν πραγματικότητα, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι σκληρὰ ἢ τραχεία. (Χειροκροτήματα).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπουραντᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§77Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, κ. βουλευταί, ἐὰν ὁ προλαλήσας, κ. συνάδελφοι, δὲν ἔκαμε νύξιν περὶ πολυτελείας. Τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ συγκρίνωμεν, ὅπως καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, μὲ τὰ στρατιωτικὰ Σώματα. Ἐγένετο συζήτησις κατὰ τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν Α.Ν. εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὑπεστηρίχθησαν αἱ ἴδιαι ἀπόψεις, τελικῶς ὅμως ἐπεκράτησεν ἡ γνώμη, ὅτι τὰ Σώματα τῆς Ἀσφαλείας ἐκτελοῦν ἕνα εἰδικώτερον προορισμὸν τῆς ἀστυνομεύσεως. Ἀστυνομεύειν δέ, δὲν θὰ πῇ στρατός. Θὰ πῇ ὑπόθεσις ἀξιωματικῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν σοβαρώτατα ζητήματα νὰ ἐμπιστεύωνται εἰς χεῖρας κατωτέρων ὀργάνων. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ δύναμις τῶν κατωτέρων ὀργάνων εἶναι ἀνεπαρκής. Τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ μειώσωμεν καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀξιωματικῶν, διότι σήμερον μόνον ἀξιωματικοὶ ἐργάζονται εἰς τὴν ὕπαιθρον. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι ὑπάρχει πιθανότης ἑνὸς πολέμου καὶ ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἴμεθα ἕτοιμοι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἑτοιμάζωμεν στελέχη, τὰ ὁποῖα δὲν γίνονται ἀπὸ τῆς μιᾶς ὥρας εἰς τὴν ἄλλην. Ἐκεῖνο τοῦ ὁποίου ἔχομεν ἀνάγκην εἶναι οἱ ἀξιωματικοί, ἀξιωματικοὶ πεπαιδευμένοι καὶ πεπειραμένοι, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ ἀντεπεξέρχωνται εἰς πᾶσαν στιγμὴν καὶ νὰ διαχειρίζωνται τὰ σοβαρώτερα ἐθνικὰ ζητήματα. Αὐτὰ θὰ ἔλεγον προκειμένου περὶ πολέμου, ἀλλά, θὰ ἀναπτύξω τὴν ἀντίληψίν μου, προκειμένου καὶ περὶ εἰρήνης. Ἡ βάσις τῆς καλῆς λειτουργίας ἑνὸς Κράτους εἶναι ἡ ἀστυνομία. Ὁ πολιτισμὸς τῆς χώρας κατοπτρίζεται εἰς τὴν ἱκανότητα, τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιδείξουν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Ἔλεγε κάποιος συνάδελφος εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι εἶναι πολυτέλεια οἱ ἀξιωματικοί. Πιθανὸν νὰ ὑπάρχῃ μία σχετικῶς μικρὰ πολυτέλεια.

§78Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει;

§79Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Ἐπειδὴ ἐθίξατε τὸ ζήτημα τῶν Ταξιαρχῶν, ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ μισθολογικὴ διαφορὰ μεταξὺ συνταγματάρχου καὶ ταξιάρχου εἶναι 300 χιλιάδες μηνιαίως. Συνεπῶς 300.000 δραχ. ἐπὶ 7, ὅσοι εἶναι οἱ ταξίαρχοι, ἔχομεν μίαν δαπάνην δύο ἑκατομ. μηνιαίως, μὲ τὴν ὁποίαν δυνάμεθα νὰ ἐξοικονομήσωμεν μόνον ἕνα χωροφύλακα. Ἐὰν πρόκειται νὰ σωθῇ ἡ κατάστασις μὲ τὴν προσθήκη ἑνὸς χωροφύλακος, τότε πράγματι θὰ ἤμην καὶ ἐγὼ σύμφωνος μαζί σας.

§80Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶναι διαφορὰ τοῦ μισθοῦ ἕνας χωροφύλαξ.

§81Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. 300.000 εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ μισθοῦ τοῦ συνταγματάρχου καὶ τοῦ ταξιάρχου. Εἰς τὸν στρατὸν ὁ ἀνθυπολοχαγὸς ἢ ὁ ὑπολοχαγὸς ἢ ὁ λοχαγὸς διοικεῖ τὸν λόχον του μὲ 180 ἄνδρας. Θὰ ἦτο εὐτύχημα καὶ ἂν ὁ μοίραρχος ἢ ὁ ὑπομοίραρχος ἢ ὁ ἀνθυπομοίραρχος εἶχον τὴν δύναμιν αὐτήν. Ἀλλά, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Βουδούρης, ἕνας ἀνθυπομοίραρχος ἔχει μόνον 4 ἄνδρας ἐκ τῶν ὁποίων οἱ δύο εἶναι γραφεῖς καὶ ἀναγκάζεται νὰ ἐργάζεται μόνος του διὰ νὰ ἀντεπεξέλθῃ. Τὴν ὑπηρεσίαν ἄλλως τε, τὴν ὁποίαν θὰ ἐκτελέσῃ ἕνας ἀξιωματικὸς δὲν ἠμποροῦν νὰ τὴν ἐκτελέσουν 3–4 κατώτερα ὄργανα. Ἡ κατάστασις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία μᾶς δημιουργεῖ τὴν πολυτέλειαν αὐτήν. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω καὶ φαντάζομαι, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ θελήσῃ νὰ ἀποδεχθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§83Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν θὰ ἀναδράμω εἰς τὸ παρελθὸν διὰ νὰ ἀντλήσω ἐπιχειρήματα διὰ τὴν ἡρωϊκὴν δρᾶσιν τῆς χωροφυλακῆς. Καὶ ἀπὸ τῆς Ὀθωνικῆς ἐποχῆς ἔχομεν παραδείγματα περὶ τῆς αὐτοθυσίας καὶ τοῦ ἡρωϊσμοῦ τῶν ἀνδρῶν τῆς χωροφυλακῆς, ἡ ὁποία ἀπήλλαξε τὴν ὕπαιθρον τῶν τόσων συμμοριτῶν καὶ τῶν τόσων δημίων. Ἐὰν ἔπραττον τοῦτο ἔπρεπε νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ ὥρας ὁλοκλήρους. Ὁ προλαλήσας συνάδελφος ἔθεσεν ὀρθῶς τὸ ζήτημα. Ὁ κ. Βουδούρης ἀνελθὼν εἰς τὸ Βῆμα ἐνεφάνησεν ὡς πολυτέλειαν τὴν σύνθεσιν τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς. Ὤφειλεν ὅμως ὁ κ. συνάδελφος, πρὶν ἢ προβῇ εἰς τὸν ἀψυχολόγητον καὶ ἀβασάνιστον αὐτὸν χαρακτηρισμόν του, νὰ ἐρωτήσῃ διὰ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ προσκλητηρίου τοῦ σώματος τῆς χωροφυλακῆς, μετὰ τὰ γεγονότα καὶ θὰ ἔβλεπε, ὅτι ἐκ τῶν 15.000 ἀνδρῶν ἀπέμειναν αἱ 3.000. Οἱ ὑπόλοιποι ἔπεσαν προμαχοῦντες τῆς τιμῆς καὶ τῆς ἐλευθερίας τῆς Ἑλλάδος.

§84Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὸ δὲν τὸ ἠμφισβήτησε κανείς. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη φορολογίας. Νὰ δοθοῦν εἰς τὰς οἰκογενείας των 5 ἑκατ. σύνταξις κατὰ μῆνα, νὰ δοθῇ μεγαλύτερος μισθὸς εἰς τοὺς ὑπηρετοῦντας. Ἐκεῖνο ποὺ ὑπεστήριξα ἐγώ, διότι δὲν μ’ ἐνδιαφέρει τί ἐντύπωσιν θὰ κάμουν τὰ λόγια αὐτὰ ὁπουδήποτε, εἶναι ὅτι ἡ πολυτέλεια τῶν στελεχῶν θὰ ἀμβλύνῃ τὴν δραστηριότητα εἰς τὸ Σῶμα. Λοιπὸν μὴ λέγετε πράγματα ὅλως διόλου ἀνεξελέγκτως ἐκτὸς ἐὰν ὁμιλῆτε διὰ τὸν πρακτικογράφον.

§85Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Ὁμιλῶ διὰ σᾶς, ἀπαντῶ ἐπὶ τοῦ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Διὰ τὸν πρακτικογράφον εἴθισται νὰ ὁμιλῆτε σεῖς καὶ νὰ φωνασκῆτε διαρκῶς ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Ἡμεῖς δὲν ἀκολουθοῦμεν τὸ σύστημα αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολυτέλειαν τῶν ἀξιωματικῶν γνωρίζετε, κ. Βουδούρη, ὅτι οὐδέποτε ὑπηρέτησαν εἰς ὑποδιοικήσεις μόνον 4 ἄνδρες καὶ γνωρίζετε ὅτι μόνον οἱ ἀξιωματικοὶ εἶναι οἱ κατευθύνοντες καὶ οἱ ἐργαζόμενοι νυχθημερόν. Ἄλλως, δὲν εἶναι πολυτέλεια καὶ κατὰ τοῦτο ἀκόμη. Πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι ἡ σύνθεσις τῆς Χωροφυλακῆς δὲν εἶναι οἵα ἔπρεπε νὰ εἶναι. Διότι ἔπρεπε νὰ γνωρίζητε ὅτι τὰ μεγάλα γεγονότα ἐμφανίζουν νέας καταστάσεις, νέας συνθήκας, διαμορφώνουν νέους κοινωνικοὺς δρόμους, τοὺς ὁποίους εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ θὰ τοὺς ἀντιμετωπίσωμεν ἐνισχύοντες μόνον τὰ Σώματα τῆς Ἀσφαλείας. Ἔπρεπε ἀκόμη νὰ γνωρίζητε, κ. Βουδούρη, ὅτι ὅταν ἅπασαι αἱ ὑπηρεσίαι μοιρολατρικῶς ἀνέμενον τὴν λύσιν, μόνον τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς ὠρθώθη καὶ ἀντιμετώπισε τὰς ὀρδὰς τῶν βαρβάρων καὶ τῶν ἀναρχικῶν καὶ ἔσωσε τὴν αἰωνίαν πνευματικὴν δόξαν τῆς ἀνθρωπότητος, τὴν ἐλευθερίαν τοῦ κόσμου καὶ τὸν πολιτισμόν. Ἕνωσις ἑνὸς τοιούτου Σώματος ἔπρεπε εὐλαβῶς νὰ κύπτετε.

§86Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ κρίνετε, ἐὰν ὡμίλησα εὐλαβῶς ἢ ὄχι, διότι δὲν παρακυλουθήσατε τὴν ὁμιλίαν μου.

§87Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Ἀλλά, δὲν εἶναι ἡ πρώτη βολὴ ἡ ὁποία βάλλεται κατὰ τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς, διότι ἡ πρώτη βολὴ ἐβλήθη ἐκ τῆς πλευρᾶς σας διὰ τῆς 29ης συντακτικῆς πράξεως, ἡ ὁποία ἀνεστάτωσε τὸ σύμπαν. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως ἀπεφάνθη ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Ἤθελον δὲ νὰ παρατηρήσω καὶ τοῦτο: ὅτι δὲν ηὐξήθη ἡ δύναμις τῆς Χωροφυλακῆς καίτοι ἐπεζητήθη τοῦτο ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε Ὑπουργῶν καὶ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἀνέλθει τουλάχιστον εἰς δύο Σώματα Στρατοῦ. Χωρήσατε εὐθὺς εἰς τὸ ἔργον σας καὶ πρέπει νὰ πεισθῆτε, ὅτι προσφέρετε ὑψίστην ὑπηρεσίαν πρὸς τὸ Ἔθνος ἐνισχύοντες τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Παπαδόγιαννης ἔχει τὸν λόγον.

§89Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι εἶναι γνωσταὶ αἱ ὑπηρεσίαι, τὰς ὁποίας τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς κατὰ τὴν λήξασαν περίοδον προσέφερεν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι τὰς ὑπηρεσίας αὐτὰς τὰς ἀναγνωρίζουν καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προτείνουν ὡρισμένα μέτρα διὰ τῶν ὁποίων περιορίζονται αἱ ἀπόψεις ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εὐνοοῦν τὰς προτάσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι ὑπὲρ τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς. 3.000 εἶναι οἱ νεκροὶ τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς κατὰ τοὺς κατὰ τῶν συμμοριτῶν ἀγῶνας καὶ μὴ λησμονῶμεν, ὅτι τὸ 1946 δὲν ὑπῆρχε στρατός, ἀλλὰ ὑπῆρχε μόνον Χωροφυλακή, ἡ ὁποία κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας ἀντιμετώπισε μόνη τοὺς ἐσωτερικοὺς ἐχθρούς, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐπιταγὴν τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος, διετάραξαν τὴν ἀσφάλειαν τοῦ τόπου μας. Ἤδη νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὀφείλουν νὰ προβαίνουν εἰς πᾶσαν παραχώρησιν, ὄχι διὰ νὰ μειώσουν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐξυψώσουν τὸ γόητρον τῆς Χωροφυλακῆς. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ γίνεται συζήτησις νομοσχεδίου ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ περὶ περιορισμοῦ πιστώσεων διὰ τὸ ἱστορικὸν Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ μάλιστα κατὰ τὰς δυσκόλους αὐτὰς στιγμάς, ποὺ δὲν ἠξεύρομεν τί τέξεται ἡ ἐπιοῦσα. Ἔχομεν καθῆκον οἱ πάντες νὰ ἐνισχύσωμεν τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς εἰς πᾶσαν περίστασιν. Πρέπει νὰ μὴ λησμονῶμεν, ὅτι τὸ Κράτος πολλάκις εἰς τὰ ἀκρότατα σημεῖα του ἐκπροσωπεῖται μόνον διὰ τοῦ χωροφύλακος. Ἀπὸ τὸν χωροφύλακα θὰ κρίνῃ τὸν πολιτισμὸν τοῦ τόπου μας ὁ χωρικὸς καὶ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος δὲν συναντᾷ ἄλλον ἐκπρόσωπον τοῦ Κράτους συνήθως, παρὰ μόνον τὸν χωροφύλακα. Καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς νὰ μὴ μειωθῇ, διότι μὲ τὴν παρουσίαν καὶ συμπαράστασιν τῶν ἀξιωματικῶν τὰ ὄργανα τῆς τάξεως καὶ οἱ χωροφύλακες στέκονται εἰς τὰς θέσεις των καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ὁ πολίτης ἀπολαύει τῆς εὐνομίας καὶ ἔχει τὴν ἀντίληψιν τῆς εὐνομίας. Τώρα, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς μουσικῆς δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον ἠμποροῦμεν νὰ περικόψωμεν μίαν τοιαύτην δαπάνην. Ἐνθυμοῦμαι μόνον ὅτι, ὅταν τὸ πρῶτον ὠργανώθη εἰς τὴν Κρήτην, ἡ Κρητικὴ Χωροφυλακή, ἡ ὁποία τόσας καὶ τόσας προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὴν Κρήτην, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα, καὶ ἐνθυμεῖσθε τοὺς πολέμους τοῦ 1912–13 καὶ τοὺς ἀγῶνας, τοὺς ὁποίους ἡ Κρητικὴ Χωροφυλακὴ ἔκαμε καὶ εἰς τὴν Ἤπειρον, ἀλλὰ ἰδιαίτατα εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ Θεσσαλονίκην, ὅταν οἱ Βούλγαροι ἤθελον νὰ μᾶς διεκδικήσουν αὐτοὺς τοὺς τόπους, λέγω λοιπόν, ὅτι, ὅταν ἔγινεν ἡ ὀργάνωσις τῆς Κρητικῆς Χωροφυλακῆς, ὠργανώθη ἀντιστοίχως καὶ μουσικὴ εἰς τὴν χωροφυλακὴν καὶ αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον μίαν ἐκδήλωσιν πολιτισμοῦ. Τὸ δὲ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι καθαρῶς στρατιωτικὸν Σῶμα, εἶναι καὶ ἓν εἶδος πολιτικοῦ Σώματος, εἶναι ἐπαναλαμβάνω, τὸ μόνον ὄργανον διὰ τοῦ ὁποίου πολιτεύεται......... (Γέλωτες). Δὲν ἐννοῶ, ὅτι κομματίζεται ἀλλ’ ὅτι ἀσκεῖ καθήκοντα ὄχι καθαρῶς στρατιωτικά, ἀλλὰ προσομοιάζοντα πρὸς τὰ καθήκοντα ποὺ ἐκτελοῦν αἱ πολιτικαὶ ἀρχαί. Καὶ μὴ παρεξηγεῖτε, κ. Βουδούρη, τὴν ἔννοιαν τῶν λόγων μου. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, οὐδεμία λέξις νὰ λεχθῇ ἐδῶ, ἡ ὁποία νὰ μειώσῃ τὸ γόητρον τῆς χωροφυλακῆς. Δὲν ἀγωνιζόμεθα ὑπὲρ προσώπων, οὔτε ὑπὲρ ὡρισμένων ἀπόψεων, τὰς ὁποίας ἠμπορεῖτε νὰ παρανοήσητε, ἡμεῖς ἀγωνιζόμεθα ἵνα μὴ μειωθῇ τὸ γόητρον τῆς χωροφυλακῆς καὶ χάριν τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος.

§90Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ δὲν πολιτεύεται. Ἡ Χωροφυλακὴ σήμερον ἐκτελεῖ τὸ καθῆκον της, ἐντελῶς ἀμερολήπτως, ἀκομματίστως καὶ ἀντικειμενικῶς.

§91ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ πρίν.

§92Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Οἱ ἄλλοι ἂς ἀπολογηθοῦν διὰ τὰς ἡμέρας τὰς ἰδικάς των. Ὁμιλῶ περὶ τῶν ἰδικῶν μου ἡμερῶν. Καὶ εἶναι, βέβαια, εἰς ἕνα πολυμελὲς Σῶμα δυνατὸν νὰ ἐμφανισθοῦν μεμονωμέναι παραφωνίαι. Ἄς εἶναι ὅμως βεβαία ἡ Βουλή, ὅτι δὲν σημειοῦνται τοιαῦται παραφωνίαι καὶ ἐὰν σημειωθοῦν, θὰ παταχθοῦν συμφώνως πρὸς τὸν νόμον, κατὰ τὸν αὐστηρότερον τρόπον. Ἀλλὰ τὸ νὰ ὑποτεθῇ, ὅτι τὸ Σῶμα, ὡς τοιοῦτον, πολιτεύεται, δὲν εἶναι ἀληθές.

§93Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι ἀπολύτως, κύριε Ὑπουργέ, καὶ λυποῦμαι διότι διεστράφη τὸ νόημα τῶν λόγων μου. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἑλίσσεται τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ διὰ νὰ προάγεται τὸ δύσκολον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖ, πρέπει νὰ ἔχῃ μίαν μόρφωσιν καὶ μίαν παρακολούθησιν διὰ νὰ μὴ ἐκτρέπεται. Ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον συμπέρασμα πρέπει νὰ βγάλετε, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, ὅτι ἕνα κατώτερον ὄργανον ἐνδεχομένως ἠμπορεῖ, λόγῳ τῆς ἐλλείψεως μορφώσεώς του, ἠμπορεῖ νὰ παρεκτραπῇ. Ὅταν, ὅμως, ἔχῃ κοντά του τὸν ἀξιωματικὸν καὶ τὸν παρακολουθεῖ καὶ τὸν νουθετεῖ καὶ τὸν ἐλέγχει, τότε δὲν ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νὰ παρεκτραπῇ ἢ νὰ ἐξέλθῃ τῶν ὁρίων, ἐντὸς τῶν ὁποίων πρέπει νὰ κινῆται. Αὐτὰ εἶχον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἴπω καὶ συντάσσομαι ἀπολύτως μὲ τὰς ἀπόψεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς γνωρίζω, ὅτι ἀποτελεῖ κάρφος διὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν κομμουνιστῶν, καὶ ἀκριβῶς ἕνεκα τούτου ὀφείλομεν νὰ μεριμνῶμεν διὰ τὴν βελτίωσίν του, ὥστε νὰ μὴ δίδῃ δεδικαιολογημένας ἀφορμὰς παραπόνων, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ γοήτρου του, ὥστε νὰ δύναται νὰ συνεχίζῃ ἀπροσκόπτως τὸ ἐθνικόν του ἔργον.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ρέντης ἔχει τὸν λόγον.

§95Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι βαρύνεται ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους ἐκ τῶν δαπανῶν διὰ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Ἀλλὰ θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς, ἐὰν ἐφθάνομεν εἰς ἕνα χρονικὸν σημεῖον, ὅπου θὰ ἠδυνάμεθα ἀκινδύνως νὰ μειώσωμεν τὰς δαπάνας, μειοῦντες τὴν ἀριθμητικὴν δύναμιν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Δὲν εἶναι μόνον τὸ θέμα τῆς ἀντιμετωπίσεως ἑνὸς συμμοριακοῦ ἀγῶνος. Εἰς τὸν τόπον βράζουν ἀκόμη τὰ πάθη, ὑπάρχει δὲ καὶ κίνδυνος, ἐφ’ ὅσον ἡ διεθνὴς κατάστασις μένει ἀκαθόριστος, ὥστε νὰ μὴ βαυκαλιζώμεθα μὲ τὴν ἰδέαν, ὅτι ἐὰν περιωρίζαμεν τὴν δύναμιν τῆς Χωροφυλακῆς, θὰ εἴχομεν ἴσως ὠφέλειαν οἰκονομικὴν ἢ σταθερότητα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τάξιν. Καὶ σήμερον ἀκόμη, παρὰ τὴν ηὐξημένην δύναμιν τῆς Χωροφυλακῆς, παρέστη ἀνάγκη ἡ ὕπαιθρος χώρα νὰ καλυφθῇ δι’ ἄλλου δικτύου στρατιωτικῆς ὀργανώσεως. Καὶ θὰ ἦτο ἐπισφαλὲς διὰ τὴν δημοσίαν τάξιν νὰ μὴ ἦτο πυκνὴ ἡ παρουσία ἀξιωματικῶν καὶ ἀνδρῶν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἀφήνεται ἡ ὕπαιθρος χώρα ἐνδεχομένως εἰς τὴν φρούρησιν καὶ ἐπαγρύπνησιν ἀνευθύνων πολιτῶν. Πρέπει νὰ ἐκλείψῃ ἡ ἀνάγκη ὑπάρξεως δυνάμεων στρατιωτικῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν ἄλλων, παρὰ τῶν ὠργανωμένων τοῦ Στρατοῦ δυνάμεων, διὰ νὰ φθάσωμεν κατόπιν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι δυνάμεθα ἀκινδύνως νὰ προχωρήσωμεν ἔτι περαιτέρω εἰς τὴν μείωσιν τῶν δυνάμεων τῆς Χωροφυλακῆς. Δὲν πρέπει, συνεπῶς, νὰ ἀφιστάμεθα ἀπὸ μίαν πραγματικότητα. Πράγματι βαρύνεται δυσαναλόγως ὁ προϋπολογισμός, ἀλλ’ εὑρισκόμεθα πρὸ καταστάσεως ἀνάγκης, ὅπως πρὸ καταστάσεως ἀνάγκης εὑρισκόμεθα τηροῦντες ὑπὸ τὰ ὅπλα ηὐξημένην δύναμιν τοῦ Στρατοῦ.

§96Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἔχομεν τέσσαρας ἀρχηγοὺς Ἀστυνομίας Πόλεων, κύριε συνάδελφε.

§97Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐνδεχομένως ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ μία δυσαναλογία, μία αὔξησις δυσανάλογος τῶν βαθμοφόρων τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς. Ἀλλὰ εἰδικῶς τὸ Σῶμα αὐτὸ ὑπέστη βαρείας κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀνωμάλου καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐπεκράτησεν εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ὑπέστη δυσαναλόγους θυσίας τὸ Σῶμα καὶ εἰς τοὺς ἐπιζήσαντας ἔπρεπεν ἡ Πολιτεία νὰ δείξῃ μίαν προσοχὴν μεγαλυτέραν ἀπὸ ὅσην ἴσως ὑπὸ ὁμαλὰς περιστάσεις θὰ ἐδείκνυε. Καὶ εἶναι μία ἠθικὴ ἱκανοποίησις πρὸς τὸ Σῶμα ἡ αὔξησις ὀλίγων θέσεων ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν εἰς ἀνταμοιβὴν ὑπηρεσιῶν καὶ θυσιῶν, αἱ ὁποῖαι προσεφέρθησαν ἐκ μέρους τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς. Καὶ αὐτὸ τὸ θέμα δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ μόνον, ὅταν ἡ χώρα ἐπανέλθῃ εἰς ἤρεμον ἀπολύτως περίοδον. Μὴ λησμονῶμεν, ὅτι τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς δὲν ἐξασφαλίζει μόνον τὴν τάξιν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ συμμοριτισμοῦ, ἐξησφάλισε καὶ πρὸς ἄλλην πλευρὰν τὴν τάξιν: Περιώρισε τὰς ἀντεκδικήσεις καὶ προέταξε τὸ στῆθος της ἡ Χωροφυλακὴ διὰ τὴν τήρησιν μιᾶς ἰσοπολιτείας. Δὲν παραγνωρίζω ἐνδεχομένως, ὅτι παρουσιάζονται καὶ ἐξαιρέσεις ἢ ὅτι ἡ μέθη τοῦ ἀγῶνος ἐδημιούργησεν φανατισμὸν καὶ μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς. Ἀλλὰ κατεβλήθη μεγίστη προσπάθεια περιστολῆς τοιούτου αἰσθήματος καὶ ἔχομεν παραδείγματα ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι ὑπερασπίζοντες τοὺς κρατουμένους, διέταξαν νὰ πυροβολήσουν ἐναντίον ἐκείνων ποὺ ἤθελον νὰ ἐπιτεθοῦν. Ἔχομεν παράδειγμα Συνταγματάρχου τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος ἐφονεύθη, προσπαθῶν νὰ προστατεύσῃ κρατουμένους ἀπὸ τὴν σφαγὴν φανατισμένων, διὰ λόγους ἀντεκδικήσεως. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν πρὸς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ εἰς τὴν αὔξησιν τῶν στελεχῶν τοῦ Σώματος—διότι μᾶς εἶναι χρήσιμον νὰ τηρήσωμεν τὴν τάξιν πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν—εἰς ἡμᾶς δὲ ἀπόκειται νὰ ἐμπνεύσωμεν τὴν κατεύθυνσιν ἐκείνων τῆς ἀμεροληψίας καὶ τῆς ἰσοπολιτείας, τὴν ὁποίαν ὀφείλει νὰ τηρήσῃ καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἀπέδωκεν ἡ Χωροφυλακὴ περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποδώσῃ εἰς ἄλλην χώραν, τελοῦσαν ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας. (Χειροκροτήματα).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§99Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀσφαλῶς πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Εἶναι μελετημένον καὶ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικὴν κατάστασιν. Ἤθελα νὰ παρατηρήσω καὶ νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, ὅτι τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βουδούρης πρὸ μικροῦ, ὅτι δηλαδὴ εἶναι μέγας ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν. Τὸ ζήτημα τοῦτο συνεζητήθη διὰ μακρῶν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ κατελήξαμεν στὴν ἄποψιν, ὅτι δεδικαιολογημένος εἶναι ὁ ἀριθμὸς ὡς καθορίζεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Ὑπάρχει βέβαια καὶ περίπτωσις δυσαναλογίας μεταξὺ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὁπλιτῶν καὶ τῶν ἀξιωματικῶν, καὶ ἐκ μιᾶς ὄψεως φαίνεται τοῦτο παράδοξον. Δὲν εἶναι ὅμως παράδοξον. Καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ γίνεται σύγκρισις μεταξὺ τῆς δυνάμεως τῆς στρατιωτικῆς ἀπὸ ἀπόψεως στρατοῦ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀξιωματικῶν. Ἄλλο τὸ ἕνα καὶ ἄλλο τὸ ἄλλο. Λοιπὸν λέγω τοῦτο, ἀπαντῶν εἰς τὴν παρατήρησιν αὐτήν, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι εἶναι ἡ αὐτὴ ἀναλογία. Βέβαια ὁ στρατὸς ἀριθμεῖ 200.000 καὶ ἔχει τὸν Αʹ ἀριθμὸν στρατιωτικῶν καὶ ὅτι ἡ χωροφυλακὴ ἔχει πολὺ μικρότερον ἀριθμὸν 25.000. Ἡ δυσαναλογία αὕτη εἶναι ἐπιβεβλημένη ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ τῆς πραγματικῆς καταστάσεως. Διότι ἡ Χωροφυλακὴ ἔρχεται εἰς ἐπικοινωνίαν μὲ ὁλόκληρον τὸν πληθυσμὸν τῆς Ἑλλάδος. Τὸ ἔργον τοῦ Στρατοῦ εἶναι διάφορον ἀπὸ τὸ ἔργον τῆς Χωροφυλακῆς. Τὸ μὲν ἔργον τοῦ Στρατοῦ εἶναι νὰ ἔχῃ ὡρισμένους ἡγήτορας καὶ μέγαν ἀριθμὸν ὁπλιτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ μάχωνται ἐναντίον τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐχθροῦ. Ἀλλ’ ἡ Χωροφυλακὴ ἔχει κυρίως ἔργον νὰ ἔρχεται εἰς ἐπικοινωνίαν μὲ ὁλόκληρον τὴν ὕπαιθρον χώραν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιώσωμεν νὰ εἶναι ἡ αὐτὴ ἀναλογία, διότι ἄλλο κῦρος ἔχει ἕνας ἀνώτερος ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος ἔχει μεγαλύτερον κῦρος ὅταν προΐσταται ἑνὸς διαμερίσματος τῆς χώρας, καὶ ἄλλο ὅταν εἶναι κατώτερος ἀξιωματικός. Ὁ Ἕλλην ἐν τῇ ὑπαίθρῳ χώρᾳ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδίδῃ τὸ αὐτὸ κῦρος, τὸν αὐτὸν σεβασμόν, τὴν αὐτὴν ὑπόληψιν, τὴν αὐτὴν νομιμότητα εἰς ἕνα ὄργανον κατώτερον παρὰ εἰς ἕνα ἀνώτερον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι ὑπάρχει σύγκρισις μεταξὺ τοῦ ἑνὸς Σώματος καὶ τοῦ ἄλλου. Εἰς πολὺ παλαιοτέραν ἐποχὴν ὑπῆρξε μικρότερος ὁ ἀριθμὸς τῆς Χωροφυλακῆς ἀλλ’ ἀκριβῶς ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐπλεόναζεν καὶ ἡ ληστεία καὶ ἡ ζωοκλοπὴ εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν. Τότε ἡ ζωοκλοπὴ ἐλυμαίνετο τὸ σύμπαν. Σήμερον ὑπάρχει τάξις στὴν ὕπαιθρον. Τοῦτο γίνεται, διότι ὑπάρχει ἕνας ἀνώτερος ἀξιωματικὸς ἐκεῖ ὅπου ὑπῆρχεν ἕνας ἐνωμοτάρχης. Καὶ τὸ ὅτι ὑπάρχει δυσαναλογία μεταξὺ στρατοῦ καὶ χωροφυλακῆς δὲν ἔχει ἀπολύτως κανένα περιορισμόν, ἀλλὰ ἐπιπροσθέτως ἔρχεται ἡ σύγκρισις τῆς παλαιοτέρας ἐποχῆς μὲ τὴν παροῦσαν ἐποχήν, ὅτε ὑπάρχει ὀργανικὴ δύναμις μεγαλειτέρα ἀπὸ ἀπόψεως στελεχῶν. Καὶ δὴ οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ ὅτι ὁ ἀνώτατος ἀξιωματικός, καὶ διὰ τῆς παρουσίας του καὶ τῶν ἐντολῶν του καὶ τῆς κατευθύνσεως τὴν ὁποίαν δίδει καὶ τῶν ἐπιθεωρήσεων τὰς ὁποίας θὰ κάμῃ, ἀσκεῖ κῦρος καὶ εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς πολίτας ἐν γένει. Νομίζω ὅτι ἀπὸ οἱασδήποτε πλευρᾶς καὶ ἐὰν ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα, εἶναι βέβαιον ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ὡς ἔχει. Οὐδείς, βέβαια, δύναται νὰ παραγνωρίσῃ τὰς θυσίας, τὰς ὁποίας ὑπέστη τὸ Σῶμα Χωροφυλακῆς. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῇ κανείς, ὅτι τὴν ἐποχὴν τῆς ἀπελευθερώσεως ἦτο τὸ Σῶμα τῆς Ἀσφαλείας· ὁ στρατὸς δυστυχῶς δὲν ὑπῆρχε. Ἐὰν τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς δὲν ἔδρα, ὡς ἔδρασεν, ἀσφαλῶς δὲν θὰ εἴχομεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν σήμερον. Δὲν πρέπει νὰ παραβλέπῃ οὐδεὶς τὰς κρισίμους ἐκείνας στιγμές, τὰς ὁποίας διήλθομεν, κατὰ τὰς ὁποίας ἄλλαι δυνάμεις ἀκόμη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἦλθον ἐδῶ καὶ μόνον τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς εὑρέθη ἀντιμέτωπον καὶ εἰς τὰ ὄρη, 3000 εἶναι οἱ νεκροὶ τοῦ Σώματος καὶ τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἔφεραν μόνον αὐτοὶ ἀγωνιζόμενοι ἐναντίον ὅλων τῶν ἐξωτερικῶν ἐχθρῶν τῆς χώρας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγνωρίζωμεν τὰς ὑπηρεσίας αὐτάς, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἶναι μία πολυτέλεια δι’ ἕνα Σῶμα ὡς εἶναι ἡ Ἑλληνικὴ Χωροφυλακή.

§100Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἤξευρα τί θὰ ἐπηκολούθη μὲ ὅσα εἶπον καὶ ἔχω ὑποχρέωσιν, ὅπως ἐδήλωσα καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος, νὰ ἀντιπαρέλθω τὰ λεχθησόμενα, καίτοι δὲν ἐφανταζόμην, ὅτι ἦτο δυνατὸν κατὰ τοιοῦτον τρόπον νὰ διαστραφοῦν τὰ τόσον νωπὰ λόγια μου. Πρῶτον ἔσπευσα νὰ ἐξάρω καὶ τὴν παλαιὰν καὶ τὴν σημερινὴν καὶ τὴν μελλοντικὴν δρᾶσιν τοῦ Σώματος. Διετύπωσα ὅμως τὴν γνώμην, ἡ ὁποία δὲν ἔχω τὴν ἀξίωσιν νὰ εἶναι σοβαρωτέρα τῆς γνώμης τοῦ κ. συναδέλφου, τοῦ κ. Μπαρμπαλιᾶ καὶ ἄλλων, ὅτι δὲν εἶναι ὑπηρεσία πρὸς τὸ Σῶμα! Ὑπηρεσία θὰ ἦσαν ἄλλα τὰ ὁποῖα ἐπρόσεξεν ἡ Κυβέρνησις καὶ δὲν ἠθέλησα ἐπειδὴ ἀπέβλεπα μόνον πρὸς ἕνα ἱερὸν σκοπόν, δὲν ἠθέλησα νὰ εἴπω, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι σωστά. Καὶ ἡ πληθωρικότης τῶν ἀξιωματικῶν. Οὐδεὶς ὅμως προνοεῖ διὰ τοὺς ὑπαξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι, οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ, ὅτι ἀποτελοῦν τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ Σώματος. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ τονίσω εἶναι ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μὲ τὴν τόσον διακρίνουσαν αὐτὸν αἰσιοδοξίαν, ὅτι ἐλάχισται παρεκτροπαὶ παρατηροῦνται τοὐλάχιστον εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχήν. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἦσαν ἀκριβῆ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ τονίσω—διότι τέλος πάντων πρέπει νὰ λέγεται κάποτε ἡ ἀλήθεια—εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἀπὸ τοῦ παρόντος Σεπτεμβρίου ὑπέβαλα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως ὑπόμνημα ἀναφέρον συγκεκριμένας παρεκτροπὰς ὅλως ἐξαιρετικῆς σημασίας.

§101Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τίνος;

§102Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τῶν ὀργάνων ἀσφαλείας.

§103Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τίνος; Ἑνὸς ὀργάνου.

§104Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὑπέβαλα αὐτὸ τὸ ὑπόμνημα ποὺ εἶναι 10σέλιδον, παρ’ ὅλον ὅμως τὸ 8μηνον διάστημα, οὔτε καμμία ἐνέργεια ἔγινεν, οὔτε ἠξιώθην ἀπαντήσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως. Ἄν καὶ αὐτὸ ἱκανοποιεῖ καὶ ἐμπνέει ἡσυχίαν καὶ γαλήνην εἰς τὴν Βουλήν, ἐμένα μοῦ περισσεύει, κ. Πρόεδρε. Αὐτὰ ἤθελον νὰ εἴπω.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§106ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§107Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριοι Βουλευταί, εὐχαριστῶ τὴν Βουλὴν διότι ἐδέχθη τὸ νομοσχέδιον. Μὲ τὸν τρόπον ὅμως ποὺ διεξήχθη ἡ συζήτησις ὑπό τινος τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἐπιτρέψῃ καὶ εἰς ἐμὲ νὰ εἴπω ὀλίγα τινά. Δὲν εἶναι τέκνον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, οὔτε, φυσικά, ἰδικόν μου τὸ πρὸς κύρωσιν ὑποβληθὲν νομοσχέδιον, εἶναι ἕνα ἁπλοῦν διάταγμα, ὄχι νομοθετικὸν διάταγμα κἄν, ἀλλὰ διάταγμα τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη τὸ 1948, ὑπηγορεύθη ἐκ τῆς ἀνάγκης τότε τῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ὅλοι ἐνθυμεῖσθε εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκετο τότε ἡ δημοσία τάξις, εἰς τὴν ἀκμὴν τῆς δράσεως τῶν ἀνταρτῶν. Τὸ διάταγμα αὐτὸ ἐξεδόθη ἄνευ προηγουμένης γνώμης τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἐκεῖνο εἶναι τὸ νομικόν του ἐλάττωμα, τὸ ὁποῖον χρήζει κυρώσεως ἀπὸ μέρους τῆς Βουλῆς. Τὸ διάταγμα αὐτὸ καθορίζει τὴν ὀργανικὴν δύναμιν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τὴν κατανομήν της εἰς τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας αὐτῆς, τόσον τὰς ὑπηρεσίας τοῦ κέντρου, ὅσον καὶ τῶν περιφερειῶν. Μεταξὺ τῶν ἄλλων προβλέπει τὴν σύστασιν καὶ τριῶν ἐπιθεωρήσεων. Ὑπεβλήθη εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας διάταγμα καθορίζον τὰς λεπτομερείας τῆς ὀργανώσεως τῶν ἐπιθεωρήσεων αὐτῶν καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ὄχι ὡς δικαστήριον ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει, ἀλλὰ ὡς συμβουλευτικὸν σῶμα ἔχον ὡς ἀποστολήν του ἐκ τοῦ Συντάγματος νὰ ἐκφέρῃ τὴν γνώμην του ἐπὶ διαταγμάτων κανονιστικοῦ περιεχομένου, εἶπεν ὅτι τὸ βασικὸν διάταγμα τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς σήμερον τιθέμενον, βάσει τοῦ ὁποίου ἐξεδίδετο καὶ τὸ διάταγμα περὶ ὀργανώσεως τῶν ἐπιθεωρητῶν, δὲν εἶχε νόμιμον ἰσχὺν ὡς ἐκδοθὲν ἄνευ γνώμης τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἑπομένως τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας δὲν ἐνέκρινε καὶ τὸ διάταγμα περὶ ὀργανώσεως τῶν ἐπιθεωρήσεων. Ἡ ὀργάνωσις τῶν ἐπιθεωρήσεων ἐγένετο κατόπιν νόμου ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς παρούσης Βουλῆς πρό τινος χρόνου. Λέγω αὐτὰ διὰ νὰ κατατοπισθῇ ἡ Βουλὴ περὶ τίνος ἀκριβῶς πρόκειται. Τώρα ἐπὶ τῆς οὐσίας. Δέχομαι τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ἐξέθηκεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Βουδούρης, ὅτι ἕτερον ἑκάτερον, ἀλλὰ ἡ γνώμη τὴν ὁποίαν ἔχει πᾶς βουλευτὴς καὶ πᾶς Ἕλλην περὶ τῶν ὑπηρεσιῶν, τὰς ὁποίας προσέφερεν ἡ Χωροφυλακὴ εἰς τὸ Ἔθνος καὶ ἐν καιρῷ εἰρήνης καὶ κατὰ τὴν ἀνταρσίαν, ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ὄχι μόνον δὲν ὑπάρχει τὶς ὁ διαφωνῶν, ἀλλὰ εὐτυχῶς ὅλοι οἱ Ἕλληνες καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης πάντες καὶ ἐκτὸς αὐτῆς ἀναγνωρίζουν πλήρως τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσέφερεν ἡ Χωροφυλακὴ εἰς τὸν Ἐθνικὸν ἀγῶνα καὶ ὅλοι εἶναι πρόθυμοι νὰ ἀπονείμουν τὴν δέουσαν τιμὴν καὶ εἰς τὸ Σῶμα ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ εἰς τὰ ὄργανα αὐτοῦ. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι ἡ ὀξύτης, ἡ ὁποία ἐδόθη ἐντὸς τῆς αἰθούσης σήμερον ἐξ ἀφορμῆς λόγων τοῦ κ. Βουδούρη ἦτο ἀδικαιολόγητος. Ὅμως τὸ θέμα τῶν παρατηρήσεων, τὸ ὁποῖον ἀξιότιμοί τινες ἐκ τῶν συναδέλφων διετύπωσαν ὡς πρὸς τὴν ὀρθότητα τῆς συνθέσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ὅπως διατυποῦται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν ὑμῶν τιθέμενον διάταγμα, ἔχει ὡς ἑξῆς. Ἐλέχθη ὅτι ὑπάρχει δυσαναλογία ἀφ’ ἑνὸς μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι ὑπάρχει πολυτέλεια εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμούς, πολυτέλεια μὴ δικαιολογουμένη καὶ εἰς ἐνίσχυσιν τῆς τοιαύτης ἀπόψεως ἐπεκαλέσθησαν, τόσον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅσον καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Τὴν διαφορὰν τῆς συνθέσεως τῶν μονάδων τοῦ Στρατοῦ μὲ τὴν σύνθεσιν τῆς Χωροφυλακῆς. Νομίζω, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὑπάρχει ριζικὴ πλάνη. Ἡ Χωροφυλακὴ βεβαίως εἶναι στρατιωτικὸν Σῶμα, ἔνοπλον Σῶμα, ἀλλὰ δὲν εἶναι Σῶμα μάχιμον. Οὐδέποτε ἡ Χωροφυλακή, τοὐλάχιστον καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς φυσιολογικῆς αὐτῆς ἀποστολῆς, πρόκειται νὰ παραταχθῇ εἰς μάχην πρὸς στρατιωτικὰς μονάδας ὡς στρατιωτικὴ καὶ αὐτὴ μονὰς καὶ νὰ εἴπωμεν τόση ἡ δύναμις τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τόση πρέπει νὰ εἶναι ἡ δύναμις τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τοῦ ὑπαξιωματικοῦ κατὰ τὰς ἀντιστοίχους μονάδας τοῦ στρατοῦ. Ὀρθῶς παρετηρήθη ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους ὅτι εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς ὡς ἀστυνομικοῦ Σώματος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀναλογία οἵα ὑπάρχει εἰς τὸν στρατὸν μεταξὺ ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν. Εἰς τὸ ἀστυνομικὸν Σῶμα τὴν κυρίαν ἀποστολήν, ὀρθῶς ἐτονίσθη, ὅτι τὴν ἔχουν οἱ ἀξιωματικοί. Ἀλλὰ ἂς ἐξετάσωμεν καὶ εἰς τὰς λεπτομερείας εἶναι πραγματικῶς βάσιμος ἡ αἰτίασις καὶ τὸ παράπονον ὅτι ὑπάρχει πολυτέλεια εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμούς; Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, τοῦ πατρὸς τοῦ νομοσχεδίου ἀναγράφεται ὅτι ἡ δύναμις τῆς Χωροφυλακῆς, ὅταν ἐξεδόθη τὸ διάταγμα αὐτό, ἀνήρχετο μόλις εἰς 12.000 ἄνδρας ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας καὶ ὅτι λόγῳ τῶν ἐκτάκτων ἀναγκῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης τοῦ 1948 ηὐξήθη ἡ δύναμίς των εἰς 30.000 ἄνδρας. Θὰ παρακαλέσω ὅλους σας, κ. βουλευταί, νὰ ἀναλογισθῆτε οἵα ἦτο ἡ κατάστασις τοῦ τόπου τότε, ποία ἦτο ἡ ἐπιθυμία ὅλων μας νὰ παγιωθῇ ἡ δημοσία τάξις τό δυνατὸν ταχύτερον καὶ ἐὰν ἀναλογισθῆτε τὴν τότε κατάστασιν σήμερον θὰ ἴδητε ὅτι οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν θὰ κατηγορήσῃ τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ τὴν τότε Κυβέρνησιν ὅτι ηὔξησε τὴν δύναμιν τῆς Χωροφυλακῆς εἰς 30.000 ἄνδρας. Ἤδη ἡ ἰδία αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ ἰδίου ὑπουργοῦ λέγει ὅτι ἐμειώθη ἡ δύναμις ἀπὸ 30.000 ἄνδρας εἰς 22.000. Ἑπομένως ἡ δύναμις τῆς Χωροφυλακῆς, ὡς τὴν προβλέπει τὸ νομοθέτημα, δὲν εἶναι μεγάλη. Πληροφορῶ δὲ τὴν Βουλὴν ὅτι καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σημερινῶν ἀναγκῶν, τόσον αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ὅσον καὶ ἡ Βρεττανικὴ Ἀποστολὴ ζητοῦν τὴν αὔξησιν κατὰ 3.000 ἀκόμη ἄνδρας, ζητοῦν νὰ αὐξηθῇ ἡ δύναμις εἰς 25.000. Συνεπῶς ἡ αἰτίασις περὶ τοῦ πολυαρίθμου τῆς δυνάμεως εἶναι ἀβάσιμος. Εἶναι ὅμως ἀβάσιμος καὶ ἡ αἰτίασις περὶ τοῦ πολυτελοῦς τῶν βαθμοφόρων καὶ εἰδικώτερον τῶν ἀνωτάτων. Ἁπλῆ ἀνάγνωσις τοῦ νομοσχεδίου, κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς πείσῃ περὶ τούτου. Ὡς προεῖπον 30.000 εἶναι δύο μεραρχίαι. Δύο μεραρχίαι ἔχουν 2 στρατηγούς, διατί, μᾶς λέγουν, σεῖς ἔχετε πέντε στρατηγούς; Ἀλλὰ προεῖδον ὅτι οἱ πέντε αὐτοὶ δὲν πρόκειται νὰ διοικήσουν τὸ Σῶμα ὡς μάχιμον μονάδα, οὔτε εἶναι διοικηταὶ μαχίμων τμημάτων. Τὸ ἄρθρον 1 ὁρίζει ποῖοι εἶναι ὑποστράτηγοι. Ἀκούσατέ το: Κατὰ τὸ νομοσχέδιον εἶναι ὑποστράτηγοι ὁ ὑπαρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ διοικηταὶ τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ γενικὸς διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε ὅτι ἡ ὀργανικὴ αὕτη θέσις δὲν πρέπει νὰ εἶναι θέσις ὑποστρατήγου. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι θέσις ὑποστρατήγου, διὰ νὰ ἔχουν αὐτοὶ τὸ ἀνάλογον κῦρος ἐπὶ τῶν ὑφισταμένων. Οἱ ταξίαρχοι προβλέπονται ἑπτά. Μᾶς λέγουν: ἀκούσατε ποτὲ 7 ταξίαρχοι εἰς τὴν Χωροφυλακήν; Ἀπαντῶ. Τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς ἔχεται ζηλοτύπως τῆς ἀποστολῆς του καὶ ὡς στρατιωτικοῦ Σώματος καὶ ζητεῖ πάντοτε νὰ συνταυτίζεται μὲ ἀναλόγους διαρρυθμίσεις, τὰς ὁποίας κάμει τὸ Κράτος καὶ εἰς τὸν στρατὸν καὶ ἀφ’ ἧς ἱδρύθη ἡ θέσις τοῦ ταξιάρχου εἰς τὸν στρατόν, ἐζήτησε τὸ ἴδιον καὶ εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Διατί εἶναι ἑπτά; Ὁ νόμος ὁρίζει ὅτι οἱ ἀνώτεροι διοικηταὶ Χωροφυλακῆς εἶναι ταξίαρχοι ἢ συνταγματάρχαι, προβλέπει δὲ ὁ νόμος 13 ἀνωτέρας διοικήσεις. Ἑπομένως κατὰ τὸν νόμον προβλέπονται 13 ἀνώτεραι διοικήσεις μὲ ταξιάρχους ἢ συνταγματάρχας καὶ ἔχομεν μόνον ἑπτὰ ταξιάρχους. Ἑπομένως καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς δὲν ὑπάρχει καμμία πολυτέλεια εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου. Κύριοι βουλευταί, ἕνα δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι ἡ ἀσφάλεια τοῦ Κράτους σήμερον εὑρίσκεται εἰς ἀπολύτως ἐπίζηλον βαθμόν, ἴσως οὐδέποτε ἄλλοτε ὑπῆρξεν ἡ δημοσία ἀσφάλεια εἰς τόσον εὐχάριστον βαθμόν. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δύναται νὰ κυκλοφορήσῃ ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐν πλήρει ἀσφαλείᾳ. Ἀκόμη καὶ εἰς τὰ ἀπώτερα μέρη δὲν διατρέχουν τὸν κίνδυνον οὔτε κἂν ἐπιθέσεως. Τὰ μόνα πράγματα, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν, ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας ἀσφαλείας εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι, ὅτι εἰς τὴν βουλγαρικὴν παραμεθόριον συμβαίνει νὰ εἰσέρχωνται μεμονωμένα τινὰ ἄτομα, τὰ ὁποῖα, μετὰ τὴν δίωξιν τῶν ὀργάνων ἀσφαλείας, ἐπανέρχονται εἰς τὸ ἔδαφός των. Εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ὑπάρχει ἀπόλυτος ἡσυχία καὶ ἀσφάλεια, καὶ τοῦτο ὀφείλεται, κ. βουλευταί, κατὰ μέγα μέρος εἰς τὴν Χωροφυλακήν, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος, ἔχει ἐμπιστευθῆ τὴν ἀσφάλειαν ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, πλὴν τῶν πόλεων τῆς Πρωτευούσης τῶν Ἀθηνῶν, τοῦ Πειραιῶς, τῶν Πατρῶν καὶ τῆς Κερκύρας. Τὸ Κράτος βεβαίως, ὠργάνωσε καὶ τὰ Τ.Ε.Α. διὰ τὴν πληρεστέραν ἀσφάλειαν καὶ τάξιν, ἀλλ’ ὡς γνωρίζετε, ἡ Βουλὴ ἐψήφισεν, ὅπως μὴ ἀσκοῦν ταῦτα ἀστυνομικὰ καθήκοντα. (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι). Συνεπῶς, κ. κ. βουλευταί, τὸ σπουδαιότατον αὐτὸ ἀποτέλεσμα τῆς πλήρους ἀσφαλείας καὶ δημοσίας τάξεως ἐν τῇ χώρᾳ ὀφείλεται σχεδὸν ἐν τῇ ὁλότητί του εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Συνιστῶ, ἑπομένως, εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως ἐγκρίνῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ ὁμολογῶ, ὅτι ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἀπὸ τὴν Βουλήν, θὰ ἀποτελέσῃ ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν. (Χειροκροτήματα).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§109Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤκουσα μὲ βαθεῖαν ἱκανοποίησιν τὰ ὅσα ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον νὰ ἀναπτύξῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Συμφωνοῦμεν πλήρως πρὸς τὸ περιεχόμενον τῆς ἀγορεύσεώς του. Συμφωνοῦμεν ἐπίσης πρὸς τὸ Νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλεται πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἀνήκει πᾶσα τιμὴ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Χωροφυλακήν. Καὶ ὄχι μόνον τιμή, ἀλλὰ καὶ θαυμασμὸς πρέπει νὰ ἐκδηλωθῇ πρὸς τὸ Σῶμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐξετέθη ἐν μέσῳ τόσων κινδύνων εἰς θυσίας, θυσίας αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο σύμβολον καὶ παράδειγμα δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας. (Χειροκροτήματα).

§110Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἡ διακοπή μου, κύριε Ὑπουργέ, δὲν σημαίνει ἀντίθεσίν μου πρὸς τὸ νομοθέτημα, ἀλλ’ ὅτι θέλω νὰ τονίσω ὅτι τὰ κατώτερα στελέχη αὐτῆς πρέπει νὰ εἶναι ἀνάλογα πρὸς τὰ ἀνώτερα τοιαῦτα. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ διὰ δυνάμεως μεγαλειτέρας ἐκείνης τὸν ὁποίαν συνιστοῦν ἡ Ἀγγλικὴ Ἀποστολὴ καὶ τὸ Ἀρχηγεῖον τῆς Χωροφυλακῆς, διότι μόνον δι’ αὐτῆς ἐπιβάλλεται τάξις εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀνεξαρτήτως ἐὰν στελέχη τινὰ αὐτῆς ἐφάνησαν ἐπιλήσμονα τῶν καθηκόντων των. Θὰ ἐπεθύμουν, ἐπειδὴ πολλάκις ἡ Χωροφυλακὴ ἦλθεν ἀντιμέτωπος μὲ τὰ ὄργανα τῶν Τ.Ε.Α., καὶ θὰ ἠξίουν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ καθορίσῃ τὰ καθήκοντα τῶν Τ.Ε.Α., διότι ἡ ὕπαιθρος, κύριε Ὑπουργέ, στενάζει ὑπὸ τὴν ἐνέργειαν ἀνευθύνων ὀργάνων, ὁπλισθέντων διὰ τὴν προστασίαν δῆθεν τῆς δημοσίας τάξεως. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, ἡ Χωροφυλακή, ἐν τῇ ἐκτελέσει τῶν καθηκόντων της, ἤδη, ὅπου ὁ λαὸς ἀρχίζει νὰ συναδελφώνεται, νὰ εὑρίσκεται ἀντιμέτωπος πρὸς τὰ Τ.Ε.Α. τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν ἀνησυχίας καὶ ἀνωμαλίας εἰς βάρος καὶ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τοῦ Κράτους.

§111Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Σᾶς ἀπαντῶ: Ὡς πρὸς τὴν βελτίωσιν τῶν θέσεων εἶναι θέλησις γενική. Ὡς πρὸς τὰ Τ.Ε.Α, εὑρίσκεσθε ἐκτὸς θέματος. Ἄλλοτε τὸ θέμα αὐτὸ δι’ ἐπερωτήσεως ἀνεπτύχθη ἐπαρκῶς καὶ ἐτονίσθη, ὅτι ταῦτα ὑπάγονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἐὰν καλῶς πράττουν ἢ ὄχι τὸ καθῆκόν των, εἶναι τοῦτο τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου αὐτοῦ.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐκηρύχθη περαιωμένη.

§113Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐφ’ ὅσον, κ. Πρόεδρε, ἐξεστομίσθησαν, τοιαῦται ὕβρεις, κατὰ τῶν Τ.Ε.Α., εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ταῦτα εἶναι ἀναληθῆ, διότι τὰ Τ.Ε.Α. ἀποτελοῦνται ἀπὸ πολίτας τῶν περιφερειῶν εἰς τὰς ὁποίας ὑπάγονται, καὶ διοικοῦνται ἀπὸ ἐφέδρους ἀξιωματικούς. (Θόρυβος– κωδωνοκρουσίαι). Τὰ Τ.Ε.Α. ἀπαρτίζονται ἀπὸ ἐθνικόφρονας πολίτας, οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν τὸ αἷμα των καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε περὶ αὐτῶν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1948 Διατάγματος, περὶ καθορισμοῦ τῆς ὀργανικῆς δυνάμεως τῆς Χωροφυλακῆς». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1483)50 περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Σχολῆς Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς».

§115Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐψήφισεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§116Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν δέχομαι οὐδεμίαν τροπολογίαν.

§117Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἡ τροπολογία εἶναι ἰδική μου, τὴν ὑπέβαλον, διότι τὴν εὑρῆκα δικαίαν. Ὅταν εἰς ὅλας τὰς σχολὰς εἰσάγονται ἐπιλαχόντες καὶ ὄχι μόνον τὸ ἑπόμενον ἔτος, ἀλλὰ καὶ τὸ τρέχον ἔτος, εὗρον εὔλογον νὰ ὑποβάλλω τροπολογίαν, ἵνα οἱ ἐπιλαχόντες εἰσέλθουν εἰς τὴν Σχολὴν τὸ ἑπόμενον ἔτος καὶ νὰ βεβαιώσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἐὰν δὲν τὴν εὕρισκον εὔλογον δὲν θὰ τὴν ὑπέβαλον. Ἐπειδὴ δὲ καὶ ἐγὼ κἄτι γνωρίζω ἀπὸ στρατιωτικὰ πράγματα, πρέπει νὰ πεισθῇ, ὅτι ἔχω δίκαιον καὶ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν δέχεται ὅλη ἡ Βουλή.

§118Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἔχω ἕνα πίνακα, ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποδεικνύεται, ὅτι 70 ὑπαξιωματικοὶ καὶ ἀνθυπασπισταὶ τῆς Χωροφυλακῆς ποὺ ἐπολέμησαν, ποὺ ἔπραξαν τὸ καθῆκον των εἶναι ἐπιλαχόντες. Διὰ τὸ τρίτον τμῆμα τῶν ἀξιωματικῶν ὑπάρχουν κενά, κύριε Ὑπουργέ, τόσα κενὰ ποὺ θὰ ἐδικαιολογεῖτο, ἡ εἴσοδος περισσοτέρων ἐπιλαχόντων. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ μικροῦ ἀριθμοῦ ἐπιλαχόντων καὶ ἐφ’ ὅσον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔπραξαν τὸ καθῆκον των, νὰ μὴν ἀντιδράσῃ εἰς τὴν εἰσαγωγήν των εἰς τὸ τρίτον τμῆμα τῶν ἀξιωματικῶν. Ἔχουν ὑπηρετήσει ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, ἔλαβον μέρος εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις. Δὲν εἶναι δίκαιον ν’ ἀποκλεισθοῦν.

§119Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπροξένησεν ἐντύπωσιν τὸ προηγούμενον νομοσχέδιον, λόγῳ τῆς πολυτελοῦς ἐμφανίσεώς του. Καὶ ἐνῷ αὐξάνωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν στελεχῶν καὶ πολὺ ὀρθῶς, διατί δὲν δεχόμεθα εἰς τὸ δεύτερον νομοσχέδιον νὰ ἱκανοποιήσωμεν πραγματικὰ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι προσέφερον τόσας ὑπηρεσίας καὶ εἰς τὸν Ἀλβανικὸν πόλεμον καὶ εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ εἶναι τόσον μικρὸς ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν; Νομίζω, ὅτι ἔχομεν καθῆκον νὰ τοὺς προστατεύσωμεν.

§120Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Εἰσήχθησαν εἰς τὴν Σχολὴν ἀνθυπασπισταὶ καὶ ἐνωμοτάρχαι οἱ ὁποῖοι εἶχαν βαθμοὺς μικροτέρους ἀπὸ τοὺς βαθμοὺς τοὺς ὁποίους συνεκέντρωσαν οἱ ἐπιλαχόντες. Διότι ὑπῆρξαν υἱοὶ ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς, εὑρίσκονται μέσα. Δὲν νομίζετε, ὅτι εἶναι ἄδικον νὰ μὴ εὑρίσκωνται μέσα εἰς τὴν Σχολὴν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν βαθμοὺς μεγαλυτέρους.

§121ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ προκάτοχός σας, ὁ κ. Θεολογίτης, εἰς τὸ ἴδιον θέμα ἐδέχθη νὰ τοὺς πάρῃ τὸν Ἀπρίλιον, διότι ἐδέχθη, ὅτι πράγματι προσέφερον τεραστίας ὑπηρεσίας καὶ ὁ χρόνος δὲν τοὺς ἔπαιρνε νὰ δώσουν ἐξετάσεις καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς τότε συνεφώνησε δι’ αὐτούς.

§122Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριοι Βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ κατατοπίσω τὴν Βουλήν. Πρῶτον: Γίνεται μία σύγχυσις λέξεων. Δὲν πρόκειται περὶ ἐπιλαχόντων, πρόκειται περὶ ἀπορριφθέντων. Ὁ νόμος ὁρίζει, ὅτι εἰς τὴν Σχολὴν τῆς Χωροφυλακῆς εἰσάγεται, κατόπιν ἐξετάσεων, ἀριθμὸς μαθητῶν ὁριζόμενος πρὸ τῶν ἐξετάσεων ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Ὅταν ὁρίζεται, λοιπόν, ὁ Α ἀριθμὸς καὶ συμπληροῦται διὰ τῶν λαβόντων τὸν μεγαλύτερον βαθμόν, οἱ ἄλλοι δὲν εἶναι ἐπιλαχόντες, εἶναι ἀπορριφθέντες. Ὑπάρχουν ἄλλοι διαγωνισμοί, ὅπως γίνεται εἰς τὴν Τράπεζαν, ὅπου προκηρύσσεται διαγωνισμὸς δι’ ὡρισμένας θέσεις καὶ ὁρίζεται συγχρόνως, ὅτι ὁ πίναξ θὰ ἰσχύῃ ἐπὶ τόσον χρόνον καὶ ἐὰν παρουσιάζωνται κενά, θὰ συμπληρώνωνται διὰ τῶν ἐπιλαχόντων. Ἐν προκειμένῳ, τοιαύτη διάταξις δὲν ὑπάρχει. Ἑπομένως ὅσοι δὲν ἔλαβον τὸν βαθμὸν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τοὺς ἐπιτρέπει νὰ εἰσαχθοῦν, εἶναι ἀπορριφθέντες. Ὁ νόμος ὁρίζει, ὅτι διὰ νὰ μετάσχουν εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῆς Σχολῆς τῆς Χωροφυλακῆς πρέπει νὰ ἔχουν ὡρισμένην ἡλικίαν, ὡρισμένον χρόνον ὑπηρεσίας καὶ νὰ μὴν εἶναι ἔγγαμοι. Λόγῳ τῶν ἐξαιρετικῶν ἀναγκῶν εἰς τὰς ὁποίας εὑρέθη τὸ Κράτος καὶ ἀκριβῶς λόγῳ τῶν ὑπηρεσιῶν τὰς ὁποίας ὡρισμένα ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς εἶχον παράσχει εἰς τὸν τόπον, τὰ ὁποῖα ἤθελον νὰ λάβουν μέρος εἰς ἐξετάσεις, ἐπετράπη ἐξαιρετικῶς τόσον κατὰ τὸ 1949, ὅσον καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1950 νὰ μετάσχουν εἰς τὰς ἐξετάσεις καὶ ὑπαξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον αὐτὰ τὰ προσόντα, εἴτε διότι δὲν εἶχον ὡρισμένην ἡλικίαν, εἴτε διότι δὲν εἶχον ὡρισμένην ὑπηρεσίαν, εἴτε διότι ἦσαν ἔγγαμοι, ἀπερρίφθησαν καὶ ὁ πίναξ ἔχει οὕτω: «Εἰς τὰ 1949 μετέσχον τῶν ἐξετάσεων «..... (ἀναγινώσκει).......». Ἔχομεν, λοιπόν, 133 τοὺς ὁποίους ἐκεῖνοι οἱ κύριοι, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν τὴν τροπολογίαν, ὀνομάζουν ἐπιλαχόντας καὶ τοὺς ὁποίους τὸ Ὑπουργεῖον ὀνομάζει ἀπορριφθέντας «..... (ἀναγινώσκει).......». Ἑπομένως, διὰ τὸ ἔτος 1950 αἱ ὑπηρεσιακαὶ ἀνάγκαι ἦσαν μόνον 80 καὶ ἐζήτησαν τὴν εἰσαγωγὴν μόνον 80. Λοιπόν, οἱ ἐπιλαχόντες ἢ ἀπορριφθέντες εἶναι 102 καὶ αὐτῶν τὴν εἰσαγωγὴν ζητεῖ ἡ τροπολογία εἰς τὴν σχολὴν καὶ δὴ ἄνευ ἐξετάσεων, διότι ἡ τροπολογία λέγει τὰ ἑξῆς: «..... (ἀναγινώσκει)......». Ἐγώ, δηλαδή, ὡς Ὑπουργὸς ὑπεύθυνος, θὰ βγάλω μίαν ἀπόφασιν καὶ θὰ εἴπω, ὅτι αὐτοὺς τοὺς 102 τοὺς βάζω μαθητάς. Ἔχομεν λοιπὸν 102 τοὺς ὁποίους ἡ τροπολογία ζητεῖ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν σχολὴν καὶ δὴ ἄνευ ἐξετάσεων. Εἰς τὴν δύναμιν τῆς Χωροφυλακῆς ἔχομεν ἤδη 345 ὑπηρετοῦντας ἀνθυπομοιράρχους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀνέλθουν ἕως τὸ μέσον τοῦ ἔτους 1952 εἰς 650, διότι θὰ ἔλθουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι φοιτοῦν εἰς τὴν σχολήν. Προβλέπονται 440 θέσεις, ἑπομένως ἔχομεν πλεονασμὸν 210 ἀνθυπομοιράρχους. Ἐκτὸς τῶν 102 ὑπολογίζομεν, ὅτι κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα ἠμποροῦν νὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὸ Σῶμα, ἔστω 100. Ἔχομεν λοιπὸν 100 ἀκόμη ὑπεραρίθμους. Καὶ ἐρωτῶ λοιπόν, πῶς ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ δεχθῶ νὰ ἔχω 100 ὑπεραρίθμους ἐκ τῶν ἤδη ὑπαρχόντων καὶ ἄλλους 102; Μὲ ποίαν ἀντίληψιν δικαίου θὰ κλείσωμεν τὸν δρόμον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἑτοιμάζονται νὰ δώσουν ἐξετάσεις ἐφέτος; Αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου, κ. βουλευταί, προβλέπουν ὅτι θὰ εἶναι ἂν ὄχι ἀδύνατον, τοὐλάχιστον ὑπεράγαν δυσχερὲς νὰ λειτουργήσῃ ἡ σχολὴ τῆς Χωροφυλακῆς, μετὰ τὴν ἔξοδον αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι σπουδάζουν σήμερον, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅτι ἔχομεν ὑπεραρίθμους καὶ καταλήγουν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ κλείσωμεν μόνον τὴν σχολήν, ἀλλὰ νὰ λειτουργήσωμεν καὶ ἐφέτος καὶ τοῦ χρόνου, τὸ πολὺ μὲ 20–25 εἰσακτέους, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ μὴ κλείσῃ ἡ σχολή. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἀφ’ ἑνὸς μέν, διότι δὲν ἔχομεν ἀνάγκην ἀνθυπομοιράρχων, ἀλλ’ ἔχομεν περίσσειαν καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι δὲν εὑρίσκω ὅτι εἶναι φρόνιμον, οὔτε ἠθικὸν νὰ ἀποκλείσωμεν τὴν δυνατότητα εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν τώρα εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ οἱ ὁποῖοι βάσει τῶν κειμένων νόμων, ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ λάβουν μέρος εἰς τὰς ἐξετάσεις καὶ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν σχολήν, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον λειτουργήσῃ. Δι’ αὐτοὺς τοὺς δύο λόγους ὡς ὑπεύθυνος Ὑπουργός, δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλήν, κάμνω ἔκκλησιν εἰς τὴν Βουλὴν ὡς ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς νὰ μὴ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, διότι θὰ ἐπιφέρῃ μίαν ἀναστάτωσιν ἄνευ προηγουμένου. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θὰ θελήσῃ, δικαίωμά της εἶναι νὰ τὸ κάμῃ. Ἐγὼ τὸ καθῆκον μου τὸ ἐξετέλεσα.

§123Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ θεωρία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι εἶναι ἀποτυχόντες δὲν εὐσταθεῖ. Τὸ Διάταγμα δὲν κανονίζει τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων μαθητῶν, ἐξ ἄλλου. Ὁρίζει ποία εἶναι ἡ βάσις τῆς ἐπιτυχίας ἑκάστου ὑποψηφίου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ζητοῦμεν διὰ τῆς τροπολογίας εἶναι νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Σχολὴν ὅσοι ἔχουν λάβει τὴν βάσιν καὶ εἶναι ἐπιτυχόντες καὶ εἶναι πλέον τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων. Ἀλλά, τὸ Κράτος, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ ἔχῃ ἑνιαίαν σκέψιν εἰς ὅλους τοὺς κλάδους τῆς διοικήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον νὰ εἰσάγῃ ὅλους τοὺς ἐπιλαχόντας καὶ μάλιστα ἐφέτος εἰσήχθησαν λαβόντες κάτω τῆς βάσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσάγῃ τὸ Κράτος εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων ὅλους τοὺς ἐπιλαχόντας, ἐπιτυχόντας κατὰ τὴν ἔννοιαν τὴν ἰδικήν μου καὶ ἀποτυχόντας κατὰ τὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ νὰ μὴ εἰσάγωνται εἰς τὴν Σχολὴν Χωροφυλακῆς. Δίκαιον καὶ ὀρθὸν λοιπὸν εἶναι νὰ εἰσαχθοῦν καὶ οἱ ἐνωμοτάρχαι αὐτοί. Καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον, κ. Ὑπουργέ. Κράτος εὐνομούμενον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει καλοὺς σταθμάρχας καὶ καλοὺς εἰρηνοδίκας. Ὅταν ἓν Κράτος φθάσῃ νὰ ἔχῃ καλοὺς εἰρηνοδίκας καὶ σταθμάρχας, ἔχει εὐνομίαν. Εὔχομαι, κ. Πρόεδρε, καὶ ὑποστηρίζω, ὅτι ὅλοι οἱ διοικηταὶ τῶν σταθμῶν Χωροφυλακῆς πρέπει νὰ εἶναι ἢ ἀνθυπολοχαγοὶ ἢ ἀνθυπασπισταί. Διότι ὅπως εἶπεν ὁ κ. Μπουραντᾶς δι’ ὀλίγων λέξεων, σήμερον ἡ ὑπηρεσία, εἶναι ὑπηρεσία ἀξιωματικῶν, διότι ἡ ἀσφάλεια ἔχει ἄλλην μορφὴν σήμερον. Καὶ δι’ αὐτὸ ὅλοι οἱ διοικηταὶ τῶν σταθμῶν Χωροφυλακῆς πρέπει νὰ εἶναι ἀξιωματικοὶ καὶ ὄχι ἐνωμοτάρχαι. Ἐὰν λοιπὸν ἐξέλθουν περισσότεροι, ἠμπορεῖ νὰ καλυφθοῦν. Πρέπει διὰ νόμου ν’ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμός. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸ δίκαιον αὐτὸ αἴτημα νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Βουλὴ μὲ μεγίστην πλειοψηφίαν θὰ δεχθῇ καὶ τὴν δικαίαν αὐτὴν τροπολογίαν. Δὲν εἶναι πρέπον αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Ὑπουργός. Ἡ Βουλὴ καὶ τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἔχουν μίαν ἑνιαίαν κατεύθυνσιν.

§124Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριοι Βουλευταί, ἐπειδὴ ἐγένετο μνεία τῶν γενομένων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς σημειώσω τοῦτο: Ὅτι δι’ ἑνὸς νόμου, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Βουλή, ὄχι κατ’ εἰσήγησιν καὶ τότε τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ κατὰ πρωτοβουλίαν βουλευτῶν, ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν τότε ἀπορριφθέντων φοιτητῶν, τῶν ἐπιλαχόντων, κατὰ τὴν ἀντίθετον ἐκδοχήν. Καὶ γνωρίζετε ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Εἰσήχθησαν εἰς τὴν ἰατρικὴν σχολὴν οἱ ἐπιλαχόντες ἢ ἀπορριφθέντες τοῦ προηγουμένου ἔτους καὶ τὰ παιδιὰ τοῦ ἐφετεινοῦ ἔτους δὲν εἶχον θέσιν νὰ εἰσαχθοῦν. Τὸ ἴδιον γίνεται καὶ τώρα. Ἐλέχθη, ὅτι εἶναι ὀρθὸν τὰ κατώτερα στελέχη νὰ εἶναι πλούσια. Πλούσια εἶναι καὶ ὑπεραρίθμους ἔχομεν. Πῶς θέλετε νὰ βάλωμεν καὶ ἄλλους; Ἀναλογισθῆτε, κ. βουλευταί, τὴν εὐθύνην σας, τὴν ἀναστάτωσιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπέλθῃ εἰς τὸ Σῶμα. Ἀναλογισθῆτε, ὅτι ἐνῷ θέλετε νὰ ἐξυπηρετήσητε μίαν ὁμάδα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν ἐξετάσεις καὶ ἀπερρίφθησαν, παρεμποδίζετε τὴν σταδιοδρομίαν ὅλων τῶν ἄλλων ἐν ὑπηρεσίᾳ ὑπαξιωματικῶν, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον, νομίζω, οὔτε νόμιμον, οὔτε πρέπον εἶναι.

§125Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιμένομεν εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Πρεβέζης, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς κάμνει λάθος νὰ νομίζῃ τοὺς ἐπιτυχόντας, ἀπορριφθέντας.

§126Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τὸ νομοσχέδιον τὸ ἀποσύρω. (Πολλαὶ φωναὶ καὶ διαμαρτυρίαι, ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρᾶς τῆς αἰθούσης).

§127Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμόν, τὸ δικαίωμα προτάσεως νόμων ἔχει ἡ Κυβέρνησις καὶ πᾶς βουλευτής. Ἐγὼ τὸ εἰσήγαγον, ἐγὼ τὸ ἀποσύρω. Ἐὰν οἱ κ. βουλευταὶ θέλουν νὰ τὸ ψηφίσουν, θὰ τὸ εἰσηγηθοῦν ὡς πρότασιν νόμου καὶ ἂς τὴν κάμῃ δεκτὴν ἡ Βουλή. Ἐγὼ τὸ προέτεινον, ἐγὼ τὸ ἀποσύρω.

§128Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἄλλο νὰ τὸ ἀποσύρητε—κακῶς κατ’ ἐμὲ—καὶ ἄλλο νὰ τὸ ἀποσύρητε καθ’ ὃν τρόπον τὸ ἀποσύρετε. Αὐτὸ εἶναι ὕβρις κατὰ τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὴν ἀνακαλέσητε. Δικαιοῦσθε νὰ τὸ ἀποσύρητε—κακῶς μάλιστα κατ’ ἐμὲ—ἀλλ’ ὄχι ὅπως τὸ εἴπατε, «ἐὰν τὸ ψηφίσητε ἔτσι ἐγὼ θὰ τὸ ἀποσύρω», διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νομοθετεῖτε σεῖς καὶ ὄχι ἡ Βουλή. Διαμαρτύρομαι ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος κατὰ τοιοῦτον τρόπον προσέβαλε τὸ Σῶμα, «ἢ ψηφίζεται ἢ ἀποσύρεται».

§129Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Νικολαΐδης εἶναι φαντασία δική του καὶ τίποτε παρὰ πάνω...

§130Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὄχι κ. Ὑπουργέ. Εἴπατε: «ἐὰν τὸ ψηφίσετε ἐγὼ τὸ ἀποσύρω».

§131Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Φαίνεται φίλε μου, ὅτι ἔχετε ἐλαττωματικὴν τὴν ἀκοήν, ἢ κακὴν τὴν θέλησιν.

§132Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἔχει κατατεθῆ, κ. Ὑπουργέ, πρότασις ὀνομαστικῆς κλήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσύρητε τὸ νομοσχέδιον.

§133Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, διότι δὲν περιορίζεται οὔτε ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, οὔτε ἀπὸ τὸν Κανονισμόν. Δύναται νὰ τὸ ἀποσύρῃ διὰ νὰ τὸ μελετήσῃ.

§134Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ ἔκπληξιν παρακολουθῶ τὴν ἔξαψιν, ἡ ὁποία ἐπηκολούθησε τοὺς λόγους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Εἶναι νομίζω ἀνάγκη νὰ συναισθανθῶμεν ὅλοι τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔχομεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ τὰ δικαιώματα καὶ ἡμῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι δικαίωμα ἀναμφισβητήτως τοῦ Ὑπουργοῦ ἐκ τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, δεδομένου μάλιστα, ὅτι ὡς Κυβέρνησις, συμμετέχει εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας. Δὲν βλέπω κατὰ τὶ θίγονται ἡ ἀξιοπρέπεια καὶ τὰ δικαιώματα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἢ ἕνας οἱοσδήποτε Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος εἰσάγει ἓν νομοθέτημα, διότι βλέπει, ὅτι ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ ὑπερακοντίζεται, εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως σύμφωνον πρὸς τοὺς κανονισμοὺς τοῦ πολιτεύματος καὶ τοῦ Συντάγματος.

§135Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὄχι μόνον ἐκ τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ νόμου ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὑπέβαλον, ἀλλὰ καὶ ὡς ὑπεύθυνος Ὑπουργός, ὅταν νομίσω, ὅτι ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἐπιδιώκει τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ διοίκησις ἐπιδιώκει, ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὸ ἀποσύρω.

§136Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νομίζει, ὅτι αἱ τροποποιήσεις αὐταὶ εἶναι ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ Σώματος, νομίζω, ὅτι δὲν εὑρίσκεται ἐν τῇ ἀληθείᾳ, μᾶλλον ἐν τῇ πραγματικότητι, δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ μελετήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰς τροπολογίας καὶ νὰ τὸ φέρῃ αὔριον ἢ μεθαύριον, ἐὰν θέλῃ. Νομίζω, ὅτι εἶναι εὐπρεπὲς καὶ διὰ τὴν Βουλὴν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς κανονίζει, ὅπως νομίζει.

§137Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τὴν πρότασιν αὐτὴν τὴν δέχομαι, ὄχι διὰ νὰ μελετήσω ἐγὼ τὸ νομοσχέδιον, διότι τὸ ἔχω μελετήσει καὶ ἔχω τὰς γνώμας μου καὶ τὰς εὐθύνας μου, ἀλλὰ διὰ νὰ τὸ μελετήσουν ὅλοι, ἀλλ’ ὄχι διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ὁ σεβασμός μου πρὸς τὴν Βουλήν, σεβασμὸς ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἀπέλειπεν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχισις τῆς βʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν Α. Ν. 1483)50 «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Σχολῆς Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς», ἀναβάλλεται. Συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1504)50 «περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων, παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς προσερχομένους συμμορίτας, τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3861 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1553)50 Α. Ν. «περὶ διακοπῆς τῆς προφυλακίσεως κατηγοριῶν τινων ὑποδίκων καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1504)50». 3) «Περὶ παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς τοὺς διαπράξαντας ἀδικήματα σχέσιν ἔχοντα πρὸς τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας». Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§139Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, κατανοῶ τὴν ἀδημονίαν τοῦ Σώματος, διότι κυκλοφορεῖ ἡ φήμη—δὲν ξεύρω τίποτε ἐγὼ ἐπισήμως—ὅτι θὰ διακοπῇ ἡ λειτουργία τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἐπ’ ὀλίγον χρονικὸν διάστημα. Κατανοῶ, συνεπῶς, τὴν ἀδημονίαν τοῦ Σώματος νὰ περάσουν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα νομοσχέδια. Ἐν τούτοις κ. συνάδελφοι, ὑπάρχει ἓν νομοσχέδιον, συνδεόμενον μὲ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ τόπου, τὸ ὁποῖον ὑπέστη πολλὰς περιπετείας καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν. Σέβομαι καὶ εὐλαβοῦμαι τὰς ἀπόψεις τῶν συναδέλφων. Γνωρίζω, ὅτι πολλοὶ θέλουν νὰ ὁμιλήσουν, εἴτε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, εἴτε ἐπὶ εἰδικωτέρων θεμάτων ἁπτομένων τοῦ νομοσχεδίου περὶ μέτρων ἐπιεικείας, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς προηγουμένης μου παρακλήσεως, δεδομένου, ὅτι δύο ἡμέραι εἶναι ἀκόμη εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Βουλῆς καὶ δεδομένου, ὅτι ἐὰν ἐκταθῶμεν ἐπὶ τῆς συζητήσεως τῆς ἀρχῆς, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, χωρὶς νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος αὐτός, ὁ ὁποῖος—τονίζω καὶ πάλιν—εἶναι οὐσιωδέστατα καὶ συνάπτεται μὲ τὴν λειτουργίαν ὡρισμένων ζητημάτων. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τοὺς κ. συναδέλφους, διότι ἐξετέθησαν ἀμφοτέρωθεν ἀπόψεις, νὰ κάμουν δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ ἐπιφυλαχθοῦν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των. Δὲν τὸ κάμνω κύριοι, διὰ νὰ παρεμποδίσω τοὺς κ. συναδέλφους, νὰ ἐκθέσουν τὰς ἀπόψεις των, ἀλλὰ πρὸς οἰκονομίαν χρόνου καὶ διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ τὸ ἀποτέλεσμα. Ὀφείλω κύριοι, ἐπίσης νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, χάριν τοῦ ἐπείγοντος κατὰ τὴν ἐπιψήφισιν ὅπως προταχθῇ τὸ νομοσχέδιον τὸ συναπτόμενον μὲ τὰ ζητήματα τὰ ἔχοντα σχέσιν μὲ τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας, ὄχι διότι πρέπει νὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε αὐτό, ἀλλά, διότι ἐπὶ τοῦ ἄλλου θέματος, τοῦ θέματος τῆς ἐπιεικείας, ὑπάρχει ἤδη εἷς νόμος Ἀναγκαστικός, ἐν ἐφαρμογῇ καὶ ἀποδίδει, ἐνῷ διὰ τὰ ἄλλα θέματα, ἐὰν δὲν ψηφισθῇ ἐπειγόντως τὸ νομοσχέδιον, θὰ ὑπάρχουν ἐκκρεμότητες, αἱ ὁποῖαι νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχουν. Δι’ αὐτὸ ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς πρότασιν πρὸς τὸ Σῶμα. Νὰ γίνουν δεκτὰ καὶ τὰ τρία νομοσχέδια κατ’ ἀρχήν, ὅπως ἔχουν κατατεθῆ καὶ μετὰ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἀρχόμενοι τῆς συζητήσεως ἀπὸ τὸ μέτρον τοῦ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος.

§140Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν τριῶν νομοσχεδίων.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§142ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§143Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφόσον ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν, εἶναι ζήτημα τῶν ἐγγεγραμμένων ἐὰν θέλουν νὰ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου. Δὲν ἔχει δικαίωμα ἡ Βουλὴ νὰ στερήσῃ τοὺς συναδέλφους ἀπὸ τοῦ δικαιώματός των νὰ ὁμιλήσουν. Αὐτὸ ἀντιβαίνει πρὸς τὸν κανονισμόν, δὲν εἶναι ζήτημα ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς τοῦτο. Ἐπαναλαμβάνω, οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς δέχονται νὰ παραιτηθοῦν;

§144Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Ἐγὼ δηλῶ, ὅτι εἶμαι ἐγγεγραμμένος καὶ θέλω νὰ ὁμιλήσω.

§145Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἐγὼ προτείνω νὰ παραιτηθοῦν ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι τοῦ λόγου διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§146Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἐφόσον ὡμίλησαν ἐξ ὅλων τῶν παρατάξεων καλὸν θὰ ἦτο νὰ ἐγένοντο δεκτὰ τὰ νομοσχέδια καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ὁμιλήσωμεν.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Λύρας, ἔχει τὸν λόγον.

§148Ι. ΛΥΡΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ, διότι ἐγὼ διαφωνῶ ριζικῶς καὶ εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὸ γενικὸν καὶ εἰδικὸν περιεχόμενον τῶν ὑπὸ κρίσιν καὶ κύρωσιν Α. Νόμων καὶ δὲν προτίθεμαι νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν λεπτομερειακὴν ἀνάλυσιν τούτων. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ γίνω φορεὺς πανελληνίου αἰσθήματος ἀγωνίας ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἔναντι τῆς ἐκδηλουμένης νομοθετικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ἐσωτερικῆς καταστάσεως. Κύριοι βουλευταί, φρονοῦμεν, ὅτι αἱ περιστάσεις εἶναι κρίσιμοι. Αἱ στιγμαὶ εἶναι σοβαραὶ καὶ ἐπικίνδυνοι διὰ τὴν ἀνθρωπότητα καὶ τὰ κατὰ τὸ παρελθὸν χορηγηθέντα μέτρα ἐπιεικείας, λήθης, σκοπιμότητος ἢ δικαιοσύνης ἐὰν θέλητε, εἰς τούς ἐσωτερικοὺς ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τῆς περιφήμου συμφωνίας τῆς Βάρκιζας, ὄχι μόνον δὲν ἀπέδωσαν, ἀλλὰ ἀντιθέτως συνετέλεσαν, ὥστε νὰ ἀποθρασυνθοῦν οἱ δημοκρατικοὶ πολῖται, οἵτινες κατὰ χιλιάδας κυκλοφοροῦν ἐλεύθεροι καὶ ἀνενόχλητοι μολύνοντες τὸν ἑλληνικὸν ἀέρα. Ἑπομένως εἶναι φυσικόν, ἀλλὰ καὶ δίκαιον νὰ προκαλοῦν τὰ ὑπὸ συζήτησιν μέτρα ἐπιεικείας, ποὺ διασαλπίζονται εἰς τὴν διαπασῶν ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστερὰν καὶ κρίνονται παρ’ αὐτῆς, ὡς ἀσύμφορα νὰ προκαλοῦν, λέγω, τὴν δυσφορίαν τῆς κοινῆς γνώμης καὶ νὰ θέτουν εἰς ἀναβρασμὸν τὴν ἐθνικόφρονα τάξιν. Παρακαλῶ νὰ βεβαιωθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλή, ὅτι παρ’ ὅλην τὴν οἰκογενειακὴν σπονδὴν αἵματος εἰς τὸν ἐρυθρὸν φασισμόν, δὲν θὰ ἤμην ἐγὼ ἐκεῖνος, ὅστις θὰ ἠρνεῖτο, προκειμένου νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐθνικὴ εἰρήνευσις, τὴν παρὰ τοῦ Κράτους ἐκδήλωσιν μεμετρημένης γενναιοφροσύνης ἔναντι τῶν εἰσβολέων. Διὰ νὰ γίνῃ ὅμως λόγος περὶ συνδιαλλαγῆς, πρέπει ἡ καλὴ θέλησις νὰ εἶναι ἀμοιβαία. Ἀλλὰ συμβαίνει τοῦτο, ἀφοῦ τὸ Κ.Κ.Ε. διακηρύσσει φανερά, ὅτι θέλει νὰ ἀνατρέψῃ τὸ σημερινὸν καθεστώς; Ἀφοῦ ὁ διαβόητος προδότης καὶ κακοῦργος Ζαχαριάδης παραγγέλλει εἰς τὰ ἀνδράποδα τῆς Μόσχας εἰς περίπτωσιν διεθνοῦς ἀναταραχῆς νὰ κτυπήσουν «ἀπὸ μέσα»; Ἀφοῦ οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ δημοκρατικοῦ στρατοῦ Ε.Λ.Α.Σ. μεταδίδουν καθημερινῶς, ὅτι δὲν ἔχασαν τὸν πόλεμον, ἀλλὰ ἁπλῶς ὑπεχώρησαν προσωρινῶς; Ἀφοῦ καὶ εἰς τὴν ἐκπομπὴν τῆς Ἐθνικῆς ἑορτῆς ὁ σταθμὸς τῶν συμμοριτῶν εἶπεν, ὅτι τὸ Κ.Κ.Ε., συνεχιστὴς τοῦ ἔργου τῶν ἡρώων τοῦ 1821, δὲν θὰ σταματήσῃ τὴν νέαν λαϊκοεθνικὴν ἐπανάστασιν; Ἀφοῦ, καίτοι τὰ μέτρα ἐπιεικείας ἰσχύουν πρὸ ἔτους καὶ πλέον διὰ τοὺς σφαγεῖς τῆς Ἑλλάδος, οὐδαμοῦ εἴδομεν τὴν κάμψιν των καὶ τὴν ἀγαθήν των προαίρεσιν; Ἐγὼ τελῶ μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι πρὸς ἐκείνους ποὺ στρέφεται ἡ μεγαλοψυχία τοῦ Κράτους, πρὸς τὸν ὑπόκοσμον τοῦ Κ. Κ.Ε. καὶ τοὺς συνεργάτας των, εἴτε εὑρίσκονται συντεταγμένοι εἰς συμμορίας ὀλιγαρίθμους εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀλλὰ δυναμένας νὰ πολλαπλασιασθῶσιν, εἴτε εἰς πολυαρίθμους εἰς τὰς δορυφόρους χώρας, εἴτε εἶναι ἐντὸς τῶν φυλακῶν, εἴτε ἀπεφυλακίσθησαν, εἴτε πρόκειται νὰ ἀποφυλακισθῶσιν, ὅτι οὗτοι δὲν εἶναι Ἕλληνες, ἀλλὰ ἑλληνόφωνες Σλαῦοι συνειδητὰ καὶ πιστὰ ὄργανα τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος καὶ δὲν πρόκειται νὰ ὑπακούσουν εἰς τὸν ἀγωνιώδη πόθον τοῦ Ἔθνους, διὰ νὰ ἐπανεύρῃ τὴν ἡσυχίαν του. Ἡ φωνὴ τῆς εἰρηνεύσεως δὲν εὑρίσκει ἀπήχησιν, ὡς μᾶς διδάσκει τὸ παρελθὸν καὶ μᾶς λέγει τό παρόν. Τὴν Μόσχαν ἔχουν ὡς Πατρίδα των καὶ τὰ συμφέροντα αὐτῆς ἐξυπηρετοῦν. Αἱ συνεχιζόμεναι ἐκδηλώσεις τῶν νηματούχων τοῦ Κ.Κ.Ε., νομίζω, ὅτι δὲν δικαιολογοῦν τὴν ἐλαχίστην ἀμφιβολίαν περὶ τοῦ ὅτι ἀρκετὰ ἀκμαία διατηρεῖται ἡ ὑπονομευτικὴ διάθεσις τοῦ διεθνοῦς κομμουνισμοῦ. Οἱοσδήποτε ὑπομνηματισμὸς ἐκ μέρους μου θὰ ἀπετέλει καθαρὰν πολυλογίαν, ἀφοῦ ὑπάρχουν ἀποδείξεις, ὅτι μέσα εἰς τὰς Ἀθήνας ἔχουν συσσωρευθῆ ὅλα τὰ πλέον ἐπικίνδυνα στοιχεῖα τοῦ Κ.Κ.Ε. ὑπὸ τὴν ἐγκληματικὴν ἀνοχὴν τοῦ Κράτους καὶ εἰς ὅλους τοὺς κρατικοὺς καὶ ἡμικρατικοὺς ὀργανισμοὺς βοᾷ ἐπικινδύνως ἡ ἐρυθρὰ προετοιμασία, συνωμοτοῦντα καὶ τορπιλλίζοντα τὸ νόμιμον Κράτος, χωρὶς νὰ γίνωνται ἀντιληπτά, λόγῳ τῆς σατανικότητος ποὺ διακρίνει τοὺς κομμουνιστὰς εἰς τὰς ἐνεργείας των. Πιστεύοντες ὅθεν, ἡμεῖς, ὅτι τὰ ἐρυθρὰ αὐτὰ τέρατα εἶναι τυφλὰ ὄργανα τῆς Κόμινφορμ καὶ οὐδεὶς ἀπὸ τοὺς πράκτορας τοῦ κομμουνισμοῦ μετενόησεν εἰλικρινῶς, οὐδεμίαν ἀπολύτως ἐμπιστοσύνην ἔχομεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους τοῦ φυράματος τούτου. Μὴ αὐταπατώμεθα. Ὅλοι αὐτοὶ εἶναι καμουφλαρισμένοι πράκτορας τοῦ ἐχθροῦ. Καὶ δὲν δύνασθε νὰ μοῦ ἀμφισβητήσετε, ὅτι ὁ σοφὸς καὶ μὲ δεξιοτεχνίαν παράνομος ὀργανισμὸς τοῦ Κ.Κ.Ε. ἀνασυγκροτεῖται, διότι καὶ κομμουνιστικοὶ ἔρανοι γίνονται κανονικὰ καὶ ὁ κομμουνιστικὸς τύπος κυκλοφορεῖ ἐλευθέρως καὶ γενικὰ ὁ κομμουνισμὸς εἶναι σήμερον τόσον ὠργανωμένος, ἐνισχυμένος καὶ προητοιμασμένος καὶ χαλυβδώνεται ἔτι μᾶλλον διὰ τῆς ἀνεκτικότητός μας, τῆς ἀπαθείας μας καὶ τῆς μοιρολατρείας μας. Σοβαρὰν δόσιν ἀληθείας τούτων ἀποτελοῦν καὶ τὰ ἑκάστοτε ἀνακοινωθέντα τοῦ Γ.Ε.Σ. Ἑπομένως δὲν ἠμποροῦμεν νὰ φιλολογοῦμεν, ὅταν ὁ κομμουνισμὸς μάχεται. Κύριοι βουλευταί, μὴ πλανώμεθα καὶ μὴ αὐταπατώμεθα. Οἱ κομμουνισταὶ παραμένουν ἀδιόρθωτοι καὶ θὰ παραμείνουν ἀμετανόητοι παραμονεύοντες διὰ νὰ συνεχίσουν τὸν κακοῦργον βίον των, ὅταν τοὺς δοθῇ διαταγὴ πρὸς ἀνατρεπτικὴν κίνησιν. Ἑπομένως ἀρνούμεθα τὰ μέτρα ἐπιεικείας ὑπὲρ τοῦ προδοτικοῦ συνονθυλεύματος ποὺ ἀποτελεῖ ὁ ὑπόκοσμος καὶ οἱ ἀρχηγοί του καὶ τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει τὴν ἐξόντωσιν τῶν Ἑλλήνων καὶ τὴν καταστροφὴν τῆς πατρίδος. Ἡ στοιχειώδης ἄμυνα ὑπαγορεύει νὰ μὴ δοθῇ καμμία ἐπιείκεια, ἡ ὁποία θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν προσπάθειαν τοῦ ἐχθροῦ πρὸς ἀνασυγκρότησίν του. Τὰ πολιτικὰ καὶ κοινωνικὰ μέσα πρὸς ἐκείνους ποὺ προσφέρονται ὄχι μόνον δὲν συγκατατίθενται, ἀλλὰ τὰ περιφρονοῦν καὶ εἶναι λέξεις κεναὶ σημασίας. Ἡ ἰδέα τοῦ κατευνασμοῦ εἶναι χιμαιρικὴ καὶ ἐπικίνδυνος, διότι οἱ κανόνες τοῦ ἀνθρωπισμοῦ καὶ τῆς λήθης δὲν εἶναι νοητοὶ ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τῆς πατρίδος. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω διερωτώμεθα τί ἔχει νὰ προσθέσῃ ἡ διὰ τῶν ὑπὸ κρίσιν Α.Ν. ἀμνήστευσις ἢ πλήρης ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν; Δι’ ἡμᾶς τίποτε πλέον πέραν τῆς ἀποθαρρύνσεως καὶ κάμψεως τῆς διαθέσεως πρὸς ἀντίστασιν τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου καὶ ἰδίᾳ τῶν ὀργάνων τῆς ἀσφαλείας τῶν τόσον δοκιμασθέντων καὶ τὰ ὁποῖα πρὸς τιμήν των, συνεχίζουν μὲ ὑπέρμετρον πατριωτισμὸν τὸ καθῆκον των καὶ ἀγρύπνως παρακολουθοῦν τοὺς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν κινουμένους πράκτορας τοῦ σλαυοκομμουνισμοῦ. Κύριε Ὑπουργὲ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, πιστεύομεν, ὅτι ὄχι μόνον ματαιοπονεῖτε διὰ τὸν ὑπὸ κρίσιν Α.Ν., ἀλλὰ μειώνετε αἰσθητῶς καὶ τὸ κῦρος τοῦ Κράτους καὶ δὲν ἐξυπηρετεῖτε τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ τοὺς ἀριστεροὺς καὶ ἐχθροὺς τῆς πατρίδος καὶ τῆς κοινωνίας. Κύριε Ὑπουργὲ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, κατόπιν τῶν ἐξελισσομένων κοσμοϊστορικῶν γεγονότων καὶ τῆς διεθνοῦς καταστάσεως, ἐχούσης ἐπικινδύνως ὀξυνθῆ καὶ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς μάχεται ἔστω καὶ εἰς τὴν ἀπωτάτην Ἀσιατικὴν χερσόνησον τῆς Κορέας ὅπου πληρώνει μὲ αἷμα ὁ ἐθνικόφρων κόσμος, ἀνέμενε ἀντὶ τῶν μέτρων ἐπιεικείας, μέτρα ἐκκαθαρίσεως, μέτρα ἀπομονώσεως κατὰ τῶν ὡμολογημένων ἐχθρῶν τῆς πατρίδος. Ὅταν πᾶσαι αἱ χῶραι, χωρὶς νὰ ἔχωσι δοκιμασθῆ ἀπὸ τὸν κομμουνισμὸν εἰς οἷον βαθμὸν ἔχει δοκιμασθῆ ἡ Ἑλλάς, ἐξυγιαίνουν τὸ ἐθνικόν των σῶμα καὶ τὴν κρατικήν των διάρθρωσιν ἀπὸ ὅλα τὰ σπέρματα τῆς κόκκινης λέπρας, πολὺ περισσότερον ἡμεῖς ποὺ τόσα ὑπεφέραμεν ἀπὸ τὴν κομμουνιστικὴν ψώραν καὶ τὸν ληστοσυμμοριτισμόν, ὅστις ἔχει μαυροφορέσει τὴν μισὴ Ἑλλάδα καὶ ἔχει ἐπιφέρει ζημίας ἀνερχομένας εἰς τρισεκατομμύρια ὁλόκληρα, ἔπρεπε νὰ λάβωμεν μέτρα ἐκτρωτικὰ καὶ ἐξουδετερώσεως, συντριπτικὰ καὶ σκληρά, ὄχι μόνον κατὰ τῶν δεδηλωμένων κομμουνιστῶν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τοῦ πλήθους ἐκείνων τῶν συμπαθούντων τὴν συνοδοιπορείαν. Εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἀνεγράφη, ὅτι ἀπελύθησαν χιλιάδες ὑπάλληλοι καὶ οἱ περισσότεροι ἀνώτεροι, διότι ἐκρίθησαν ὡς φίλα διακείμενοι πρὸς τὸν κομμουνισμόν. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις συντρέχει ἐνεργῶς καὶ εὐνοεῖ διὰ τῶν ὑπὸ κρίσιν καὶ κύρωσιν Α.Ν. τὴν ἀπόδοσιν εἰς τὸν κομμουνισμὸν τῶν σφαγέων, ποὺ ἐχρησιμοποίησεν οὗτος εἰς τὰς μέχρι τοῦδε ἀνατρεπτικὰς ἐξορμήσεις του. Διὰ τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ἀποφάσεων τῶν ἐκτάκτων στρατοδικείων, μὲ τὴν δικαιολογίαν δῆθεν, ὅτι ἐγένοντο ἀδικίαι, γκρεμίζονται καὶ ἀνατρέπονται δεκάδες χιλιάδων ἀποφάσεις μὲ τὴν αἰτιολογίαν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἀρνούμεθα, ὅτι τάχα εἶναι αὐστηραὶ ἢ πεπλανημέναι καὶ δίδεται οὕτω τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς κομμουνιστὰς καὶ τοὺς αὐθέντας των νὰ διατυμπανίσουν, ὅτι εἶναι ἀθῷαι περιστεραὶ καὶ ὅτι ἡ καταδίκη των ὠφείλετο εἰς τὰ φρικτὰ μαρτύρια ποὺ ὑπέστησαν ἀπὸ τοὺς μοναρχοφασίστας στρατοδίκας. Καὶ θὰ δίνουν καὶ θὰ παίρνουν αἱ δημοσιεύσεις εἰς τὰ ἐγχώρια καὶ ξένα ρυπαρόφυλλα τῶν κομμουνιστῶν, βάλλοντα καὶ συκοφαντοῦντα τὴν στρατιωτικὴν δικαιοσύνην, ἥτις οὕτω καταρρακώνεται, ἀφοῦ θὰ ἀφεθῇ ἐλεύθερος μεγάλος ἀριθμὸς ἐπικινδύνων κομμουνιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἐρήμωσαν τὴν Ἑλλάδα καὶ θὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς θέσεις των ἀπολυθέντες κομμουνισταὶ ὑπάλληλοι, διὰ νὰ συνεχίσουν τὸ ἀντεθνικὸν καὶ διαβρωτικὸν ἔργον των. Διὰ τῆς αὐθορμήτου προσελεύσεως τῶν συμμοριτῶν δίδετε τὴν χαριστικὴν βολὴν κατὰ τῆς δικαιοσύνης καὶ ἀπογοητεύετε ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν καὶ ἔδωσαν τὸ αἷμα των διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς πατρίδος. Ὁ ἀρχισυμμορίτης Κονταλώνης, ὅστις ὅπου ἐπέρασεν εἰς τὴν Πελοπόννησον ἐσκόρπισε τὸ πένθος καὶ τὴν συμφοράν, εἶναι ἐλεύθερος εἰς πεῖσμα καὶ πρόκλησιν τῶν θυμάτων του, φρουρούμενος μάλιστα μήπως ἐνοχληθῇ. Καὶ διὰ τῶν Συμβουλίων Χαρίτων ἡ Κυβέρνησις ὁλοκληρώνει τὴν ἐπιείκειάν της καὶ τὴν μεγαλοψυχίαν της πρὸς ἐκείνους ποὺ ἐπεδίωξαν νὰ τὴν ὑποδουλώσουν. Ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται καὶ χαϊδεύει ἐκείνους ποὺ δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀντιθέτως, βασανίζει καὶ πληγώνει ἐκείνους ποὺ τὴν ὑπηρέτησαν, τοὺς δράσαντας πρὸς καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας. Ἔφερεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν νομοσχέδιον ἐξυβριστικὸν καὶ ἐξευτελιστικὸν διὰ τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, δι’ ἀναστολὴν τῆς διώξεώς των ἢ τῆς ἐκτίσεως τῆς ποινῆς των. Ἡ Ἐπιτροπὴ ὅμως, καὶ τοῦτο τὸ λέγω πρὸς τιμήν της, ἠρνήθη τὴν συζήτησίν του καὶ προέβη εἰς τὴν τροποποίησίν του καὶ τὸ διεμόρφωσε πρὸς ἀπόδοσιν δικαιοσύνης εἰς τοὺς ἀνωνύμους καὶ ἀπειραρίθμους ἐκείνους ἥρωας, οἵτινες ἑκουσίως ὤρθωσαν τὸ ἀνάστημά των καὶ ἐγένοντο ἐμπόδιον εἰς τὰ ἀντεθνικὰ καὶ ἐγκληματικὰ σχέδια τῶν κομμουνιστῶν, πολεμήσαντες τοὺς ἐχθροὺς καὶ προστατεύσαντες τὸ Κράτος, ὅταν τοῦτο ἦτο ἀδύνατον, ὅταν τὸ «αὐτόματον» τοῦ συμμορίτη ἐθέριζε πάντα μὴ πιστεύοντα εἰς τὸ Ε.Α.Μ. καὶ ἀληθινὴ κόλασις εἶχε δημιουργηθῆ εἰς τὴν ὕπαιθρον μὲ τὰς πυρπολήσεις, τὰς ἐκτελέσεις, τὴν βιαίαν στρατολογίαν, τὴν ἀπαγωγὴν τῶν γυναικῶν καὶ κορασίων καὶ ἁρπαγὴν τῶν παιδιῶν. Τὰ σημερινὰ Μ.Ε.Α. τὰ χθὲς Μ.Α.Υ. τὰ ἐθελοντικὰ Τάγματα Χωροφυλακῆς καὶ αἱ διάφοροι ἀνώνυμοι ἐθνικιστικαὶ ὁμάδες, αἵτινες ἀπετέλεσαν τοὺς φρουροὺς τῶν χωρίων, οὗτοι ἦσαν ἁγνοὶ Ἕλληνες καὶ καλοὶ πατριῶται, οἵτινες εἰς κατάστασιν ἀνάγκης ἢ κατάστασιν ἀμύνης εὑρισκόμενοι, ἢ ἀπὸ αἴσθημα αὐτοσυντηρήσεως, διέπραξαν ἀδικήματα, ἀλλὰ ὑπηρέτησαν τὴν πατρίδα, καὶ ἑπομένως ζητοῦμεν ἴσην μεταχείρισιν μὲ τοὺς μητραλοίας. Εὔχομαι, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως τὰ εἰσαγόμενα μέτρα ἐπιεικείας δικαιώσουν τὰς ἐλπίδας σας καὶ ἐπιτύχητε τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ σας. Θὰ χαρῶμεν πρῶτοι ἡμεῖς καὶ πνίγοντες τὸν πόνον μας θὰ σᾶς χειροκροτήσωμεν, ὄχι διότι θὰ ἔχητε παραδώσει τὸ παρελθὸν εἰς τὴν λήθην καὶ ἐπιτύχει τὴν εἰρήνην, ἀλλὰ διότι θὰ ἔχητε καταγάγει ἀληθινὸν θρίαμβον. Φοβοῦμαι, ὅμως, μήπως γίνουν πύραυλοι καὶ ἀποτελέσουν παμμέγιστον κίνδυνον, ὁπότε καὶ σεῖς θὰ λυπηθῆτε, ἀλλὰ ἡ πατρὶς θὰ ἔχῃ ζημιωθῆ. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ σεσημασμένοι δυναμιτισταὶ τοῦ Ἔθνους μὲ τὰ ματωμένα χέρια, θὰ γίνουν οἱ ἀνασυγκροτηταὶ τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ οἱ προαγωγοὶ τῶν συμμοριῶν, ἡ δὲ Κυβέρνησις θὰ κληροδοτηθῇ εἰς τὴν ἱστορίαν ὡς ὁ θεωρητικὸς ἀπολογητὴς τοῦ συμμοριτισμοῦ. Βεβαιωθεῖτε κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι δι’ ἡμᾶς δὲν εἶναι ἀπαραίτητοι οἱ σφαγεῖς καὶ δολοφόνοι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ νὰ ζήσῃ καὶ κρατηθῇ ἡ Ἑλλάς. Ἀποκλείεται κάθε γεφύρωσις ἢ ἐνδιάμεσον μεταξὺ πατριωτισμοῦ καὶ προδοσίας. Δὲν συμβιβάζονται τὰ ἀσυμβίβαστα. Ἀρνούμεθα τὰς συνηγορίας καὶ τὰς ὑποστηρίξεις, τὰς ἀσυδοσίας καὶ ἀμνηστίας ὑπὲρ τῶν δολοφόνων. Παζαρεύματα καὶ ὑποχωρήσεις μὲ τοὺς ἀριστεροὺς εἶναι ἐθνικῶς ἀσύμφορα. Δὲν εἶναι λόγια ἰδικά μου αὐτά, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ φωνὴ τῶν χιλιάδων τετιμημένων νεκρῶν, τῶν ἡρώων καὶ μαρτύρων, ποὺ ἔπεσαν εἰς τὸν ἱερὸν ἀγῶνα μας καὶ τῶν ὁποίων τὰ κόκκαλα θὰ τρίζουν, διότι ἡμεῖς συζητοῦμεν σήμερον καὶ ἂν ἠδύναντο νὰ λάβουν σάρκα καὶ ὀστᾶ θὰ μᾶς ἔπνιγον. Εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ ἠκρωτηριασμένου ἥρωος τοῦ μετώπου. Εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ τραυματίου ποὺ ἔδωσε τὸ αἷμα του. Εἶναι ἡ φωνὴ τῶν μαχητῶν τοῦ μετώπου ποὺ ἠγωνίσθησαν διὰ τὴν ἐλευθερίαν μας. Εἶναι ἡ φωνὴ τῆς ἑλληνικῆς νεότητος ποὺ ἐθυσιάσθη. Εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ μεγαλομάρτυρος Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἶναι ἡ φωνὴ διαμαρτυρίας, πικρίας καὶ ἀγανακτήσεως ὅλων ἐκείνων ποὺ προσέφεραν, ἄνευ οὐδενὸς ἀνταλλάγματος, ὅ,τι πολυτιμότερον καὶ προσφιλέστερον εἶχον καὶ μὲ τὸ αἷμά των ἐξησφάλισαν τὴν τὴν ἐθνικήν μας ἀκεραιότητα καὶ δι’ οὓς «τὸ Κράτος δικαίου καὶ ἰσοπολιτείας» οὐδεμίαν μνείαν ποιεῖται. Οὐδέποτε ἠσχολήθη μὲ τὰ δύσμοιρα θύματα τῶν δολοφόνων, μὲ τὰς χήρας καὶ τὰ ὀρφανά. Δὲν ἐνθυμούμεθα, οὔτε ἅπαξ νὰ τὸ ἔπραξεν. Θεωρῶ μάταιον, κύριοι βουλευταί, νὰ συνεχίσω περισσότερον, διότι οἱ ὑπὸ κρίσιν Α.Ν. θὰ ψηφισθοῦν ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἡμᾶς ἡ ἀπόρριψίς των. Ποιοῦμαι ὅμως ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλήν, ὅπως ἐξαιρεθῶσιν τῶν εὐεργετημάτων τὰ σημαίνοντα κομμουνιστικὰ στελέχη καὶ οἱ ἀρχηγοὶ συμμοριῶν, οἵτινες ὑποκρίνονται τοὺς ἀνανήψαντας, διὰ νὰ μὴ διώκωνται καὶ συνεχίζουν ἀνενόχλητοι τὸ προδοτικόν των ἔργον. Κύριοι βουλευταί, μὴ ζῶμεν μὲ μακαρίας ψευδαισθήσεις, διότι ὁ ἐσωτερικὸς ἐρυθρὸς κίνδυνος δὲν παρῆλθε. Καὶ μὲ τὰ μέτρα ἐπιεικείας δὲν κατοχυρώνεται ἡ ἀσφάλεια τῆς χώρας, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι χαλαρώνεται, ἡ δὲ Κυβέρνησις δημιουργεῖ ἐπικίνδυνον κατάστασιν τοῦ ἐθνικοῦ οἰκοδομήματος ἐπωμιζομένη βαρυτάτας εὐθύνας. Ἡμεῖς ὑπείκοντες εἰς τὴν φωνὴν τῶν ἱερῶν σκιῶν τῶν πατέρων μας, τῶν συγγενῶν μας καὶ ὅλων τῶν συμπατριωτῶν μας καὶ γενικώτερον ὅλων ἐκείνων τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι κατεκρεουργήθησαν κατὰ τὸν ἀγριώτερον τρόπον ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς, διότι τὸ μοναδικόν των ἔγκλημα ἦτο, ὅτι παρέμενον Ἕλληνες, ἀρνούμεθα τὴν ρῆσιν τὴν ὁποίαν ἐπαγγέλλεται ἡ Κυβέρνησις τοῦ «εἰρήνη ὑμῖν» καὶ δὲν δίδομεν συγχωροχάρτι.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῶν ἀγορεύσεων εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας. Ἀναγιγνώσκονται τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων, οἵτινες καὶ εἶναι παρόντες.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται, δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν;

§151ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῶν ἀγορεύσεων εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Μπουραντᾶς.

§153Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Μετὰ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν περὶ περιορισμοῦ τοῦ λόγου εἰς ¼ τῆς ὥρας, θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι συνοπτικὸς εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος. Μολονότι, κύριοι βουλευταί, προσωπικῶς εἶμαι ἔνθερμος ὀπαδὸς τοῦ δόγματος, ὅτι ἡ ἐπιείκεια εἶναι ἀδελφὴ τῆς δικαιοσύνης καὶ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἄσχετον πρὸς τὴν περὶ ποινῆς θεωρίαν, καθ’ ἣν σκοπὸς τῆς ποινῆς δὲν εἶναι ἡ ἐξόντωσις τοῦ ἐγκληματίου ἢ τοῦ ἁπλῶς πταίσαντος, ἀλλ’ ὁ ὁ σωφρονισμὸς αὐτοῦ. Ἐν τούτοις, δὲν συγκαταλέγομαι μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐχειροκρότησαν κάθε φορὰν τὰ περίφημα καταστάντα μέτρα ἐπιεικείας, ἀκριβῶς διότι δὲν ἐρρόδισεν ἀκόμη ἡ αὐγὴ τῆς νίκης, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ καὶ ἐγὼ τὴν φράσιν τοῦ μακαρίτου Σοφούλη. Ἠκούσαμεν μετὰ προσοχῆς ὅλους τοὺς προλαλήσαντας κυρίους συναδέλφους καὶ ἀποδεχόμεθα ἀπὸ θεωρητικῆς πλευρᾶς τὰς ἀπόψεις των, δὲν συντασσόμεθα ὅμως μὲ αὐτοὺς ὡς πρὸς τὴν πρακτικὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὑποστηριζομένων θεωριῶν, αἱ ὁποῖαι δοκιμασθεῖσαι τοσάκις, δὲν ἀπέδωσαν ὅ,τι ἀνεμένετο, ἀλλ’ ἀπέτυχον οἰκτρῶς μὲ ὅλως ἀντίθετα ἀποτελέσματα, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τῆς κατηραμένης συμφωνίας τῆς Βάρκιζας. Τὴν ὀνομάζω οὕτω διότι, ἀντὶ ν’ ἀμνηστευθῶσι πρῶτον οἱ παρασυρθέντες ἢ οἱ ἀποτελοῦντες τὴν κατηγορίαν τῶν θυμάτων, θὰ ἔλεγα, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὡδηγήθησαν εἰς τὸ ἐθνοκτόνον Δεκεμβριανὸν κίνημα, τὸ ὁποῖον ἐν πάσῃ περιπτώσει οὐδεμίαν ἠδύνατο νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τὸν δῆθεν ταξικόν τους ἀγῶνα, πολὺ δὲ περισσότερον μὲ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Πατρίδος ἀπὸ τοὺς κατακτητάς, ἠμνηστεύθησαν σκοπίμως καὶ ὑστεροβούλως οἱ θῦται των καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ τεραστίου αὐτοῦ ἐγκλήματος, τὸ ὁποῖον ἐκτὸς τῆς γενικωτέρας αὐτοῦ σημασίας, περιέχει ἐν ταῖς λεπτομερείαις διὰ τὴν ἱστορίαν σελίδας μελανὰς ποὺ θὰ ἀμαυρώνουν ἐσαεὶ τὸν ὑπέρλαμπρον πολιτισμὸν τῆς αἰωνίας Ἑλλάδος. Καὶ τὰ ἀποτελέσματα, κύριοι βουλευταί, εἶναι τόσον γνωστά, ὅσον γνωσταὶ ὑπῆρξαν εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον αἱ εἰς βάρος τοῦ Ἔθνους μας βαρύταται συνέπειαι, ἐκ τῶν ἐπανειλημμένων αὐτῶν μεγαλοψύχων χειρονομιῶν τοῦ Κράτους, ἔναντι τῶν μητραλοιῶν, οἵτινες, ἀντὶ νὰ μεταμεληθῶσι, δι’ ὅσα ἀνεκδιήγητα κακουργήματα ἐπεσώρευσαν εἰς τὴν τόσον δεινοπαθήσασαν κατὰ τὴν κατοχὴν Πατρίδα, ὑπακούοντες εἰς τὰς ἔξωθεν ἐντολάς, ἔσπευσαν νὰ ἀνασυντάξουν ἐκ νέου τὰς ὀρδάς των εἴς τε τὰ ὄρη καὶ τὰ μετόπισθεν, διὰ νὰ συμπληρώσουν τὸ καταστροφικόν των ἔργον. Καὶ κατεστάλη μὲν καὶ αὐτὴν τὴν φοράν, χάρις εἰς τὴν ὑπέροχον ἀνδρείαν τῶν ἐνόπλων μας δυνάμεων καὶ τὴν ὑπὸ τῶν μεγάλων μας συμμάχων παρασχεθεῖσαν βοήθειαν ὁ συμμοριτοπόλεμος, παραμένουν ὅμως αἱ τεράστιαι θυσίαι εἰς αἷμα καὶ ὑλικὰς καταστροφάς, ὅπως παραμένουν εἰς τὰ βουνὰ ἀκόμη ὄχι ὀλίγαι συμμορίαι, κατ’ ἐντολὴν τοῦ Κ.Κ.Ε. διὰ νὰ ἀποτελέσουν τοὺς πυρῆνας μιᾶς νέας ἀνταρσίας. Ἠκούσαμεν καὶ ἀκούομεν καθημερινῶς τὰ συνθήματα τῆς ξενοδούλου ἀνταρσίας τῆς ἐκεῖθεν τοῦ σιδηροῦ παραπετάσματος εὑρισκομένης, μὲ τὰ ὁποῖα, ἄνευ περιστροφῶν, μᾶς προειδοποιοῦν καθαρὰ καὶ ξάστερα, ὅτι ἡ ἀνταρσία δὲν ἐτελείωσε. Καὶ ἰδοὺ μερικὰς ἀποδείξεις ἀπὸ περικοπὰς διαφόρων διαγγελμάτων τοῦ ΝΟΦ–Κ.Κ.Ε. «Γελιοῦνται θανάσιμα ὅσοι φαντάζονται, ὅτι δὲν ὑπάρχει πιὰ δημοκρατικὸς στρατὸς Ἑλλάδας. Ὁ Δ.Σ.Ε. δὲν κατέθεσε τὰ ὅπλα, μονάχα τὰ ἔθεσε παρὰ πόδα». «Θὰ μείνουμε ἄγρυπνοι. Καὶ δὲν θὰ σταματήσουμε οὔτε στιγμὴ τὴν πάλη μας». Καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς προδοσίας Ζαχαριάδης, γράφει εἰς τελευταῖον φυλλάδιον διὰ νὰ δώσῃ εἰς τοὺς ὀπαδούς του τὴν νέαν πολιτικοστρατιωτικὴν γραμμὴν τοῦ Κ.Κ.Ε. «Ἐπιβάλλεται ὀρθὸς συνδυασμὸς τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ πολιτικοῦ ἀγῶνα, μὲ τὴν δρᾶσιν τῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων» καὶ καταλήγει μὲ τὴν διαπίστωσιν ὅτι: «Ὁ βασικὸς παράγοντας τώρα γιὰ τὸ Κόμμα, εἶναι ἡ κατάλληλη χρησιμοποίησις τῶν στελεχῶν του καὶ τοῦ προσωπικοῦ του, στὴν ἐφαρμογὴ τῆς νέας πολιτικῆς» δηλ. μετατόπισις τοῦ ἀγῶνος ἐπὶ τοῦ κοινωνικο–οἰκονομικοῦ πεδίου. Ἰδού, κύριοι βουλευταί, διατί κόπτονται νὰ ἐπιτύχουν τὴν πάσῃ θυσίᾳ ἀπελευθέρωσιν τῶν ὀπαδῶν των, διότι, ἐφ’ ὅσον ὁ συμμοριτοπόλεμος δι’ αὐτοὺς δὲν ἐτελείωσεν, ἔχουν ἀνάγκην στελεχῶν καὶ τὰ ἱκανώτερα στελέχη των εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς. Ὁ συμμοριτοπόλεμος αὐτός, ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἔχει τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, ὅπως θέλουν νὰ παραστήσουν. Πρόκειται περὶ πολέμου ἀπὸ μέρους τῶν Σλαυοκομμουνιστῶν, χρησιμοποιούντων δυστυχῶς στοιχεῖα μὲ Ἑλληνικὴν τὴν ἰθαγένειαν, τὰ ὁποῖα ὅμως ἐπώλησαν ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ψυχὴν καὶ τὴν ἐθνικήν των συνείδησιν εἰς τοὺς ἀσπόνδους ἐχθροὺς τῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος. Περὶ αὐτῶν λοιπὸν τῶν στοιχείων γίνεται τόσος καθημερινῶς θόρυβος καὶ ἀπασχολοῦνται σοβαρῶς αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, ὡς νὰ μὴ ὑπῆρχον ἄλλα θέματα ἀφορῶντα εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς δυστυχίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὴν ὁποίαν αὐτὰ τὰ τέρατα ἀπειργάσθησαν. Οἱ ἡρωϊκοὶ ἀγῶνες τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μᾶς ἐπιβάλλουν νὰ σκεφθῶμεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει καιρὸς ἀκόμη νὰ μελετῶμεν καὶ νὰ ἀποφασίζωμεν πειραματισμοὺς ἐπικινδύνους εἰς βάρος καὶ τοῦ ἀπηθλιωμένου λαοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους καὶ νὰ δίδωμεν κάθε φορὰν νέας αἰχμὰς κατὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ. Μόνον ὅταν κοπάσῃ πράγματι ὁ σάλος καὶ καταπαύσῃ ἐσωτερικῶς καὶ διεθνῶς ἡ ἔντασις τῆς ἀνωμάλου καταστάσεως, τότε καὶ μόνον τότε, ὑπὸ ὁμαλὰς πλέον ἐσωτερικὰς συνθήκας καὶ ἀφοῦ θὰ ἔχῃ παρέλθῃ ὁ κίνδυνος τῆς ἀπειλῆς τοῦ κοινωνικοῦ καὶ ἐθνικοῦ οἰκοδομήματος, θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ λόγος περὶ μέτρων ἐπιεικείας. Δυστυχῶς ὅμως, κύριοι βουλευταί, εὑρισκόμεθα ἤδη πρὸ τετελεσμένου γεγονότος, διότι ἡ Βουλὴ καλεῖται νὰ κυρώσῃ τὸν ὑπ’ ἀριθ. 1504)50 Α.Ν., ὁ ὁποῖος ἐφηρμόσθη ἤδη καὶ συνεπείᾳ τούτου βλέπομεν σήμερον κυκλοφοροῦντας ἐλευθέρως καὶ προκλητικῶς τοὺς διαφόρους Κονταλώνηδες καὶ τοὺς ὁμοίους του. Ἡμεῖς χάριν τῆς ἱστορίας καὶ συνεπεῖς πρὸς τάς ἐκτεθείσας ἀπόψεις μας, δὲν δυνάμεθα νὰ συνηγορήσωμεν ὑπὲρ τῶν μέτρων ἐπιεικείας, ἀλλ’ ἀντιθέτως κατακρίνομεν ταῦτα. Καὶ δὲν συμμεριζόμεθα τὴν ἀγωνίαν καὶ δὲν δικαιούμεθα νὰ συμμερισθῶμεν τὴν ἀγωνίαν, ἡ ὁποία συνέχει τοὺς βουλευτὰς τῆς ἀριστερᾶς διὰ τὴν διατήρησιν ἐν ταῖς φυλακαῖς μεγάλου ἀριθμοῦ καταδικασθέντων εἰς θάνατον, ἀφοῦ ὅπως καὶ οἱ ἴδιοι μᾶς τὸ εἶπον, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐκτελεσθοῦν καὶ διότι ἐπὶ πλέον πιστεύομεν, ὅτι ἡ ἀνησυχία των δὲν προέρχεται ἀπὸ ἀνθρωπιστικὰ αἰσθήματα, αἰσθήματα τὰ ὁποῖα δὲν ἐξεδήλωσαν ποτὲ οὔτε διὰ τὰ θύματά των γενικῶς, ἀλλ’ οὔτε εἰδικώτερον διὰ τὴν ἀπάνθρωπον ἀπαγωγὴν 80 χιλιάδων Ἑλληνοπαίδων διὰ τὰ ὁποῖα σπαράσσεται κάθε ἀνθρωπίνη ψυχὴ καὶ κάθε ἀνθρωπίνη καρδία. Δι’ αὐτὰ ὅμως οὔτε λέξις ἠκούσθη ποτὲ ἀπὸ μέρους αὐτῶν. Ἄς μὴ ἀπατώμεθα, κύριοι βουλευταί. Πρόκειται περὶ συστηματικῆς προσπαθείας ἀποφυλακίσεως ὅλων τῶν τεράτων αὐτῶν, δι’ οὓς λόγους ἐν ὀλίγοις ἀνέπτυξα προηγουμένως, διὰ τῆς μεθόδου τῶν χαρίτων. Ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν Πάρνηθα μία 5μελὴς συμμορία ἀνυποδήτων, ἡ ὁποία ἐνοχλεῖ καὶ στρατὸν καὶ πληθυσμὸν καὶ τυχὸν καταδιωκομένη καταφεύγει εἰς Ἀθήνας.

§154Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Καὶ ἡμεῖς συζητοῦμεν διὰ μέτρα ἐπιεικείας;

§155Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν ὑπάρχει τοιαύτη συμμορία εἰς τὴν Πάρνηθα. Ὑπάρχουν 3–4 ταραξίαι, οἱ ὁποῖοι ἐξέρχονται κατὰ τὴν νύκτα πρὸς ἁρπαγὴν ἄρτου καὶ οὐδενὸς ἄλλου, αἱ δὲ ἀρχαὶ εὑρίσκονται ἐπὶ τὰ ἴχνη των.

§156Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι ἀληθὴς ἡ παρεχομένη πληροφορία σας. Οἱ ταραξίαι αὐτοί, ὅπως σεῖς τοὺς ἀποκαλεῖτε, κ. Ὑπουργέ, εἶναι γνωστὰ πρόσωπα ἀνήκοντα εἰς τὸν συμμοριακὸν στρατόν. Ἰδοὺ διατὶ παρὰ τὰς ἀρχάς μας, δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπικροτήσωμεν τὰ μέτρα ἐπιεικείας καὶ ἰδοὺ διατὶ εἴμεθα τόσον ἀδιάλλακτοι ὅσον σκληροὶ ὑπῆρξαν καὶ οἱ ἐγκληματίαι οὗτοι ἔναντι τῶν θυμάτων των καὶ αὐτῆς ταύτης τῆς Ἑλλάδος, χωρὶς νὰ ὑπολογίσωμεν ἐπὶ τῆς θεωρίας ἀξιοτίμου συναδέλφου, ὅτι ἡ ἀδιαλλαξία χαρακτηρίζει πάντοτε τοὺς δειλούς. Τὴν ἀδιαλλαξίαν μας δὲ ταύτην ἐπεκτείνομεν ὄχι μόνον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς κομμουνιστοσυμμορίτας, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὴν ἄλλην πλευράν, ἐφ’ ὅσον τὰ διαπραχθέντα παρ’ αὐτῶν ἐγκλήματα δὲν εἶχον σχέσιν μὲ τὸν ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα καὶ δὲν ἐπεβλήθησαν εἰς αὐτοὺς ὡς ἀναγκαία συνέπεια ἐκ λόγων ἀμύνης ἢ δεδικαιολογημένων ἀντιποίνων, ὅπως συνέβη μὲ τοὺς Τούρκους τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Ρέντη. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ ἐπιείκεια εἶναι εὐεργετικὸν μέτρον, ἔχει ὅμως καὶ ἀντιθέτους συνεπείας, ὅταν παρέχεται ἀσυνέτως. Ἐπίσης πιστεύομεν, ὅτι ἡ ἀδικαιολόγητος αὐστηρότης ἐπιφέρει ἐνίοτε ἀντίθετα τῶν ἐπιδιωκομένων ἀποτελέσματα, ἐνῷ τοὐναντίον, εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, ὁ ἀμείλικτος κολασμὸς τῶν ἀδίκων πράξεων, ἐπιφέρει ἀγαθὰ ἀποτελέσματα, προληπτικὰ ἢ κατασταλτικά. Κάμνω τὴν δήλωσιν ταύτην, διὰ νὰ ἀπομακρύνω ἀπὸ τὴν σκέψιν ὡρισμένων βουλευτῶν τῆς ἀριστερᾶς, ὅτι ἡμεῖς οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν δεξιὰν ἔχομεν ἕνα οἱονδήποτε ἐνδιαφέρον πρὸς τοὺς ἐγκληματίας τοὺς ἰσχυριζομένους, ὅτι δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν ἀριστεράν. Οἱ ἐγκληματίαι εἶναι ἐγκληματίαι καὶ ὡς τοιοῦτοι εἶναι ὑπεύθυνοι καὶ ἴσοι ἀπέναντι τῶν νόμων τῆς Πατρίδος καὶ ἕκαστος κατέχει τὴν ἰδικήν του θέσιν. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, δὲν δυνάμεθα νὰ παρίδωμεν τὸ γεγονὸς τῆς διπλῆς μεταχειρίσεως τῶν μὲν πρὸς τοὺς δέ. Τὴν ἀνισότητα ταύτην ἔρχεται ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, μὲ καθυστέρησιν ἔστω, νὰ διορθώσῃ μερικῶς διὰ τῆς καταθέσεως σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς εὐεργετημάτων καὶ εἰς παραδιδομένους ἀντισυμμορίτας». Εἰς τὸν ὑπὸ κύρωσιν Α.Ν., κύριοι βουλευταί, περιλαμβάνονται διατάξεις ἀφορῶσαι τὴν ἀναθεώρησιν τῶν ὑπὸ τῶν ἐκτάκτων στρατοδικείων ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων ἐναντίον τῶν ὁποίων ἐξετοξεύθησαν ὑπό τινων συναδέλφων μύδροι καὶ ἐπικρίσεις ἀνάρμοστοι καὶ ἥκιστα κολακευτικοὶ διὰ τὴν στρατιωτικὴν δικαιοσύνην. Καὶ ἐνῷ τόσος γίνεται περὶ τῶν ἀποφάσεων τούτων λόγος, κατὰ περίεργον λογικήν, ἐξυπηρετοῦσαν ἴσως, τίς οἶδε ποίαν ἀκατανόητον σκοπιμότητα, οὐδεὶς ἔγινε μέχρι τῆς στιγμῆς λόγος διὰ τὰς ἀποφάσεις τᾶν εἰδικῶν δικαστηρίων τῶν συσταθέντων δυνάμει τῆς 6)45 Σ.Π. διὰ τῆς ὁποίας καθιεροῦται διαδικασία μεσαιωνική, θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ἀφοῦ ἀποστερεῖ τὸν κατηγορούμενον οὐσιωδῶν δικαιωμάτων ὑπὸ τῆς Κ.Π.Δ. προβλεπομένων. Ἐξεδικάσθησαν ὑπὸ τῶν εἰδικῶν τούτων δικαστηρίων ὑπὸ περιστάσεις δυσμενεῖς χιλιάδες μηνύσεων ἐξ ἐκείνων τὰς ὁποίας παρήγαγε τὸ χαλκεῖον τῆς βιομηχανίας τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἐξεδόθησαν ποικίλαι ἀποφάσεις. Μεταξὺ αὐτῶν ὑπῆρξαν ἀποφάσεις δίκαιαι, ὑπῆρξαν ἀποφάσεις αὐστηραί. Ὑπῆρξαν ὅμως καὶ ἀποφάσεις ἄδικοι ἐναντίον τῶν ὁποίων δὲν ἐπιτρέπεται ἡ χρῆσις τῶν ἐνδίκων μέσων. Πλεῖσται τῶν ἀποφάσεων τούτων ἐξετίθησαν, παραμένει ὅμως τὸ στίγμα τὸ ὁποῖον δὲν βαρύνει μόνον τοὺς καταδικασθέντας, ἀλλ’ ἔχει ἀντίκτυπον καὶ ἐπὶ τῶν ἀπογόνων αὐτῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν π.χ. ὁ ἥρως τῆς νίκης τοῦ Καλαμᾶ στρατηγὸς Κατσιμῆτρος νὰ περιφέρεται, ἐκτίσας τὴν ἐπιβληθεῖσαν αὐτῷ ποινήν, στιγματισμένος μὲ τὸ στίγμα τοῦ προδότου ὡς συνεργασθεὶς μετὰ τοῦ ἐχθροῦ τὸν ὁποῖον μόλις πρὸ ὀλίγου εἶχε κατανικήσει διὰ μόνον τὸν λόγον ὅτι ἠσθάνθη τὴν ὑποχρέωσιν, εὐθὺς ὡς ἡ Ἑλλὰς περιῆλθεν ὑπὸ κατοχήν, νὰ ἀναλάβῃ διὰ πολὺ περιωρισμένον χρονικὸν διάστημα καθήκοντα Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Γεωργίας; Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ θέσις τοῦ πατρὸς νὰ ἀφήνῃ ἀνεπηρέαστον τὴν θέσιν τοῦ υἱοῦ του, ἀξιωματικοῦ ἤδη τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ; Ὁ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν καταδικασθεὶς σοφὸς καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου κ. Λούβαρις, ἐκτίσας καὶ οὗτος τὴν ποινήν του, διδάσκει σήμερον καὶ πάλιν εἰς τὸ Ἐθνικὸν Πανεπιστήμιον. Τὸ ἴδιον θὰ ἠδύνατο νὰ λεχθῇ δι’ ὅλους σχεδὸν τοὺς πολιτικοὺς τῆς κατηγορίας ταύτης τῶν λεγομένων δοσιλόγων, μεταξὺ τῶν ὁποίων συγκαταλέγεται καὶ ὁ ἀείμνηστος Ἰωάννης Ράλλης. Ποῖος θὰ τολμήσῃ νὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι ὁ ἐντὸς τῶν φυλακῶν θάνατος τοῦ εὐπατρίδου ἐκείνου, δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν ἄδικον κάθειρξιν μὲ τὴν κατηγορίαν τοῦ προδότου; Κατηγορίαν, τὴν ὁποίαν ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ, ἦτο δυνατὸν ν’ ἀνεχθῇ ἡ εὐαισθησία τοῦ χαρακτῆρός του καὶ ἡ πλουσία εἰς πατριωτισμὸν ψυχή του; Ποίαν δικαιολογίαν θὰ ἠδύναντο νὰ προβάλουν οἱ μέχρι σήμερον κυβερνήσαντες τὴν χώραν, ὅταν δὲν ἐσκέφθησαν νὰ ἀποκαταστήσουν γενομένας ἀδικίας ἐπιβληθείσας τότε, ἔστω, χάριν σκοπιμότητος οἱασδήποτε, ἀφοῦ ἡ δικαίωσις τῶν πλείστων ἐξ αὐτῶν ὑπῆρξε πλήρης; Ταῦτα λέγων ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην μιᾶς ἱστορικῆς ἀληθείας καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι μία ἀναθεώρησις τῶν ἀποφάσεων τούτων κατ’ ἐπέκτασιν πρὸς τὴν ἀναθεώρησιν τῶν ἀποφάσεων τῶν ἐκτάκτων Στρατοδικείων, θὰ ἐπεβεβαίωνε τὰς ἐκτεθείσας ἀπόψεις μου.

§157Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Δικαιοσύνης, ἐδέχθη κατὰ πλειοψηφίαν νὰ προστεθῇ τροπολογία περὶ ἀναθεωρήσεως καὶ τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν, διότι ἐθεώρησεν τοῦτο ὡς μέτρον στοιχειώδους ἰσότητος.

§158Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Ἀκριβῶς αὐτὴν ὑποστηρίζω καὶ προσθέτω ὅτι μία τοιαύτη χειρονομία τῆς Πολιτείας πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ἀποτελέσῃ ὁπωσδήποτε χαριστικὴν πρᾶξιν. Ἀντιθέτως θ’ ἀποτελέσῃ πρᾶξιν ὑπερτάτης δικαιοσύνης. Ἐξεγείρεται, κύριοι βουλευταί, ἡ συνείδησις παντὸς τιμίου ἀνθρώπου, ὅταν ἀναλογίζεται τὴν κατάστασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἐν σχέσει μὲ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ συνειργάσθησαν εὐσυνειδήτως μὲ τὸν ἐχθρὸν καὶ ἐπλούτησαν ἢ καθ’ οἱονδήποτε ἄλλον τρόπον ὠφελήθησαν, μετεπήδησαν εἰς τὴν βδελυράν, χρυσῆν λεγομένην ἀντίστασιν, διὰ νὰ παραστήσουν τοὺς οἰκονομικοὺς ἐνισχυτὰς τοῦ προδοτικοῦ των ἀγῶνος. Περὶ τοῦ ὅτι δὲν ἐπρόκειτο ὁπωσδήποτε περὶ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος, ἀλλὰ περὶ φανερᾶς πατριδοκαπηλείας ἐξυπηρετούσης φανερὰ ξένα συμφέροντα ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος, τὴν ἀπόδειξιν μᾶς παρέχει τρανήν, ἐκτὸς τῶν ἄλλων τὸ περίφημον στρατιωτικὸν σύμφωνον τῆς 1ης Σεπτεμβρίου 1944 μεταξὺ ΕΛΑΣ–ΟΜΜ καὶ γερμανικῆς στρατιωτικῆς διοικήσεως Μακεδονίας–Αἰγαίου. Εἶναι τοῦτο ἢ πλέον εὔγλωττος ἀλλὰ καὶ ἀποστομοτικὴ ἀπάντησις εἰς τὰς ψευδολογίας ἐκείνων οἱ ὁποῖοι, ἀντὶ νὰ αἰσχύνονται, ἐμφανίζονται θρασεῖς κατήγοροι ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐκ καθήκοντος καὶ ἐξ ὑποχρεώσεως ἀντιταχθέντες εἰς τὰ προδοτικά των σχέδια, ἀντιμετώπισαν Ἰταλικὰ καὶ Γερμανικὰ ὅπλα ἀγορασθέντα μὲ Βουλγαρικὸν χρῆμα. Κύριοι βουλευταί, ἀπευθυνόμενος πρὸς ὑμᾶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἔχω νὰ ὑποβάλω τὴν πρότασιν ὅπως τὸ θιγόμενον ζήτημα τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ἀποφάσεων τῶν εἰδικῶν δικαστηρίων τῆς 6)45 Σ. Π. τύχῃ τῆς δεούσης προσοχῆς, ἐὰν θέλωμεν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἰσονομίας, δικαιοσύνης καὶ Κράτους Δικαίου. Εἰς τὴν ἀντίθετον, ἀλλ’ ἀπίθανον περίπτωσιν, ὄχι μόνον ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ ἡ παροῦσα Βουλὴ θὰ φέρῃ βαρυτάτην εὐθύνην, τοὐλάχιστον ἀπέναντι τῆς Ἱστορίας, ἡ ὁποία γράφεται σήμερον μὲ ποταμοὺς αἵματος. (Χειροκροτήματα).

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον.

§160Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἐὰν αἱ διαδοχικαὶ Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι παρήλασαν πρὸ τῆς Διεθνοῦς Ἀντιπροσωπείας ἀπὸ τῆς 31]3 μέχρι σήμερον, διέθετον τὴν φαιὰν αὐτῶν οὐσίαν καὶ τὸν πολύτιμον χρόνον, ὄχι εἰς τὰ μέτρα ἐπιεικείας ἀλλὰ εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ ἐργάτου καὶ ἀγρότου, νὰ ξεύρετε, ὅτι πλήρης τάξις καὶ ἀσφάλεια θὰ ἐπεκράτει, καὶ θὰ εὑρισκόμεθα σήμερον εἰς πολὺ ἀνωτέραν κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν θέσιν. Δυστυχῶς ὅμως, ἡ πρώτη Κυβέρνησις ἠσχολήθη, πῶς θὰ προσεταιρισθῇ ὡρισμένους ἰδίως ἐκ τῶν ἀριστερῶν στοιχείων. Τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν αἱ συμμαχικαὶ χῶραι, καὶ αἱ Η.Π.Α. καὶ ἡ Μ. Βρεττανία, λαμβάνουν μέτρα, ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπιβουλεύονται τὸ ἰσχῦον καθεστώς, τὴν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν, ἡμεῖς, ἀντιθέτως, οἱ ὁποῖοι ὑποφέραμεν τόσα ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐκύλισαν εἰς τὸ αἷμα ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ἀγωνιζόμεθα πῶς νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ τοὺς βγάλωμεν ἀπὸ τὰς φυλακὰς καὶ νὰ τοὺς φέρωμεν πάλιν εἰς τὴν Κοινωνία, διὰ νὰ διαπράξουν νέα κακουργήματα, μὲ τὰ μέτρα ἐπιεικείας καὶ τὰ συστήματα τοῦ κατευνασμοῦ, ὅμοια ὡς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ μακαρίτου Σοφούλη. Κατὰ συνέπειαν, ἐγὼ ἀντιτίθεμαι πρὸς τὰ μέτρα ἐπιεικείας καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως ἔλαβε μέτρα διὰ τοὺς κομμουνιστὰς οἱ ὁποῖοι αἱματοκύλισαν τὴν Πατρίδα, νὰ λάβῃ μέτρα καὶ ὑπὲρ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν διὰ νὰ καταστείλουν τὸν συμμοριτισμόν. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγώ, θὰ καταψηφίσω τὰ μέτρα ἐπιεικείας, ἀλλ’ ἐὰν προχωρήσωμεν εἰς αὐτὰ θὰ ἤθελον νὰ ὑποβάλω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀναστέλλει τὴν δίωξιν τῶν διωκομένων ἐπὶ παρανόμῳ ὁπλοφορίᾳ καὶ κατοχῇ πυροβόλων ὅπλων τὰ ὁποῖα δὲν ἐπρόκειτο νὰ χρησιμοποιήσουν ἐναντίον τοῦ καθεστῶτος ἢ νὰ διαταράξουν τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν τάξιν, διότι ἁπλῶς τὰ εἶχον διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς ζωῆς των καὶ τὴν τιμὴν τῆς οἰκογενείας των. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ πρέπει νὰ ψηφίσετε τὴν τροπολογίαν.

§161Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι δέχεται τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου τούτου.

§162Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Τὸ ἀποδέχομαι.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πετρακογιώργης ἔχει τὸν λόγον.

§164Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, καὶ ὡς βουλευτὴς καὶ ὡς ἀρχηγὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω τὴν γνώμην μου, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, βάσιν ἔχει, τὰς ἀδικίας τῶν ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων. Ἐγώ, λόγῳ τῆς ἰδιότητός μου, ὡς ἀρχηγοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, θὰ ἐξηγήσω ὡρισμένα γεγονότα, τόσον κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς ὅσον καὶ κατὰ τὸ διάστημα τοῦ συμμοριτισμοῦ. Πράγματι ἔγιναν ἀδικίαι καὶ δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι τὰ στρατοδικεῖα καὶ λόγῳ τῆς καταστάσεως, καθ’ ἣν ἐλειτούργουν, ἀλλὰ καὶ λόγῳ ἴσως ἀπειρίας ἐνίων ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν, ἴσως ἐξέδωκαν ἀδίκους ἀποφάσεις. Ἀλλ’ ὡς ἀνέπτυξαν οἱ προλαλήσαντες, δὲν ἔγιναν μόνον ἀδικίαι εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν στρατοδικείων, ἀλλὰ καὶ εἴς τινας ἀποφάσεις τῶν τακτικῶν δικαστηρίων. Πρέπει νὰ ἠξεύρετε, ὅτι καὶ εἰς τὸ Ἡράκλειον τῆς Κρήτης τρεῖς φορὰς ἐσφάγησαν οἱ κατηγορούμενοι εἰς τὸ ἑδώλιον τοῦ κατηγορουμένου κατὰ τὴν ὥραν τῆς διαδικασίας. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, εἶναι δυνατὸν τὸ δικαστήριον αὐτό, νὰ μὴ ἐπηρεασθῇ, ὅταν ἡ κατάστασις δὲν εἶναι ἀσφαλής; Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἡ ἀπόστασις, ἡ ὁποία μὲ χωρίζει μὲ τοὺς συμμορίτας, εἶναι ἰδία μὲ ἐκείνην, ἡ ὁποία μὲ χωρίζει ἀπὸ τοὺς δοσιλόγους. Κατὰ συνέπειαν θὰ εἶμαι ἐντελῶς ἀμερόληπτος. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ δεχθῶμεν, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τόσον τῶν στρατοδικείων, ὅσον καὶ τῶν δικαστηρίων, ἦσαν ὅλαι ἄδικοι. Πάντως, ἐγώ, διαφωνῶ ριζικῶς καὶ μὲ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, οἱ ὁποῖοι τὸ εἰσηγήθησαν κακῶς, καθὼς καὶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, τὸν ὁποῖον ἀπολύτως σέβομαι καὶ ἐκτιμῶ, διότι, ἐν τῷ συνόλῳ του τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἔχει νὰ φέρῃ ζημίαν καὶ ὄχι ὠφέλειαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ κανείς, ὅτι τὰ μέτρα ἐπιεικείας δὲν εἶχον συνεπείας. Δυστυχῶς, ὅπως εἶπον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, τὰ νομοσχέδια αὐτὰ ἔγιναν νόμοι καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ φέρῃ οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφαρμογήν. Ἔχομεν πλεῖστα ὅσα παραδείγματα καὶ πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι τὰ μέτρα ταῦτα εἶναι παθητικὸν μεγάλον, διότι πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ βλέπωμεν ἐδῶ περιφερομένους δοσιλόγους καὶ κομμουνιστάς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταδικασθῆ διὰ σωρείαν ἐγκλημάτων; Διότι ἡ κατάστασις αὐτὴ τῶν μέτρων ἐπιεικείας, δὲν εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον κρίνεται σήμερον, ἀλλὰ ἔχει προηγούμενον. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι ἡ κατάστασις αὐτὴ ἐδημιουργήθη ἀπὸ τρία περιστατικά. Πρῶτον ἀπὸ τῆς κατοχῆς, ἀπὸ τὰ ἐγκλήματα ποὺ διεπράχθησαν κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς, ἀπὸ τὰ Δεκεμβριανὰ καὶ μετέπειτα ἀπὸ τὸν ἀγῶνα τοῦ συμμοριτισμοῦ. Πῶς εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ δεχθῶμεν ὅτι πρέπει σὲ κάθε ἀνώμαλον περίοδον, ὅτι ὑπάρχει ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει τὴν ἀμνηστίαν; Δὲν εἶναι ἡ παροῦσα κατάστασις, ὅπως ἦσαν αἱ προηγούμεναι. Σᾶς λέγω, κύριοι βουλευταί, τὰ μέτρα αὐτὰ ἔχουν ἐξασθενίσει τὴν ἐπιβολὴν τῶν νόμων καὶ ὑπάρχει ἐντύπωσις εἰς τὸν κόσμον, ὅτι δὲν ὑπάρχουν νόμοι καὶ ὅτι οἱ νόμοι δὲν λειτουργοῦν κανονικῶς. Ἀμνηστίαι ἐδόθησαν. Ἀμνηστίαι ἐδόθησαν διὰ τὴν ζωοκλοπήν, ἀμνηστίαι ἐδόθησαν διὰ τὸ λαθρεμπόριον καὶ ἠμνηστεύθη καὶ τὸ πλημμέλημα. Διατὶ αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα ἀμνηστεύονται; Καὶ τί ἀποδίδει εἰς τὸν κόσμον ἡ ἀμνηστία; Πρέπει νὰ περιοδεύσητε τὴν ἐπαρχίαν διὰ νὰ ἐβλέπατε μὲ ποίαν ἐντύπωσιν ἀποφαίνεται ὁ κόσμος. Κάθονται εἰς τὰ καφενεῖα καὶ λέγουν ὅτι αἱ ἀγροζημίαι δὲν ἀμνηστεύονται, ἐὰν ἤσουν κομμουνιστὴς ἢ δοσίλογος, τότε θὰ ἔπαιρνες ἀμνηστίαν. Οἱοσδήποτε πηγαίνει εἰς τὰ δικαστήρια καὶ καταδικάζεται διὰ 10 ἢ 20 ἔτη τοῦ λέγουν, τὶ φοβᾶσαι, ἕνα χρόνο θὰ καθήσῃς καὶ θὰ πάρῃς ἀμνηστίαν. Λέγομεν ὅτι θὰ δώσωμεν ἀμνηστίαν εἰς τοὺς συμμορίτας καὶ προχθὲς ἀνεκαλύφθη εἰς μίαν πολὺ μεγάλην ἔκτασιν εἰς τὸ Ἡράκλειον Κρήτης τὶ νομίζετε εὑρέθη; ἕνας ἀσύρματος θαμμένος μέσα εἰς ἕνα πηγάδι καὶ εἰς αὐτὸ τὸ πηγάδι εὑρέθησαν πυλύγραφοι, ἐξαρτήματα, ἀρχεῖα κλπ. αὐτὸ πρὸς τιμὴν τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἡ ὁποία ἐπὶ ὁλοκλήρους μῆνας ἐνήργησε διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ν’ ἀνακαλύψῃ τὸν ἀσύρματον αὐτόν.

§165Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἦλθον ἀπὸ τὴν Σπάρτην σήμερον. Ἀνευρέθησαν εἰς τὸ κτῆμα, εἰς τὸ ἀμπέλι τοῦ μεγάλου ἀρχισυμμορίτου Ἀρτζακλῆ τοῦ ἀρχιδολοφόνου ἀνευρέθησαν προχθὲς ὅταν ἔσκαβαν τὸ ἀμπέλι—ἡ αὐτοψία ἡ ὁποία ἐνηργήθη ἐκ μέρους τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων διεπίστωσεν ὅτι εἶναι πρόσφατα — τὰ κομμάτια 2 μπαζούκας καὶ ὑλικὰ ποὺ φτειάχνουν τὶς νάρκες τοποθετημένα πρὸ μηνός.

§166Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ. Ἐὰν αὐτὸ τὸ ἐπεισόδιον ἐγένετο πρὸ 20 ἐτῶν, οἱ ἀστυνομικοὶ θὰ ἐπροτείνοντο διὰ παρασημοφορίαν. Τώρα τί ἔγινεν; Οὔτε κἂν ἀνεφέρθη, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐνήργησαν καὶ ἀπεκάλυψαν ἕνα γεγονὸς σοβαρώτατον.

§167Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ὁμιλεῖ ὁ νόμος περὶ ἀμνηστίας, ἀλλὰ περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἀποφάσεων.

§168Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ. Ἐκεῖ καταλήγει ἡ ἀμνηστία. Μήπως δὲν ὑπάρχουν, κύριοι συνάδελφοι, προστατευτικὰ μέτρα μεταπολεμικῶς, δὲν ἐφηρμόσθησαν μέτρα ἐπιεικείας καὶ ἀμνηστίας; Δὲν ἐδόθη ἀμνηστία εἰς τὰ ἐγκλήματα, εἰς τὸ λαθρεμπόριον, εἰς τὸ πλημμέλημα; Ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα ἐπιεικείας τί ἀπέδωσαν;

§169Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Οἱ στρατιωτικοὶ διοικηταὶ ἔβγαλαν προκήρυξιν ὅταν ἔκαμον τὰς ἐπιχειρήσεις ἐπὶ τῷ λόγῳ τῆς στρατιωτικῆς των τιμῆς καὶ ὑπεσχέθησαν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ προσήρχοντο αὐθορμήτως, ὅτι θ’ ἀπολυθοῦν καὶ θὰ ἐπιστρέψουν ἐλεύθεροι εἰς τὰς ἑστίας των. Αὐτοὶ ἔκτοτε κρατοῦνται ὡς ὑπόδικοι. Τὸ ἴδιον τὸ Ἐπιτελεῖον ἐζήτησε νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον καὶ νὰ τερματισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις. Ἔχομεν τὰς προκηρύξεις τῶν Σωματαρχῶν.

§170Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ. Σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν εἰς τὴν Κρήτην συμμορῖται, οἱ ὁποῖοι φυγοδικοῦν ἀπὸ 6 ἐτῶν καὶ οἱ ὁποῖοι προχθὲς εἰς μίαν συμπλοκὴν ἐσκότωσαν τοὺς χωροφύλακας. Αὐτοὶ θὰ πάρουν τὸ τουφέκι, θὰ πᾶνε εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ θὰ ἀμνηστευθοῦν;

§171Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ εἰδικὴ ἀμνηστία, ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὴν Κρήτην ἄφησε τὴν Κρήτην ξένην ἀπὸ τὸν συμμοριτισμόν;

§172Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ. Ἡ Κρήτη ἀπηλλάγη ἀπὸ τὸν συμμοριτισμόν, διότι τὴν ἐγλυτώσαμεν ἡμεῖς. Ἐπετεύχθη δὲ αὐτό, διότι εἰς μίαν συνεδρίασιν εἰς τὴν Μονὴν τοῦ Ἀρκαδίου, ὅταν ὁ Ἐγγλέζος ἔδωσεν ὅπλα εἰς τοὺς κομμουνιστάς, τοῦ εἶπον, ἐὰν θέλετε νὰ συνεργασθῆτε μὲ τοὺς κομμουνιστὰς ἐγὼ θὰ φύγω καὶ θὰ ὑπάγω εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, διότι ἐγὼ δὲν συνεργάζομαι μὲ τοὺς κομμουνιστάς. Εἶναι δικαίωμά σου νὰ τὸ πράξῃς, ἀλλὰ καὶ δικαίωμά μου εἶναι νὰ φύγω, νὰ εἶμαι μακρὰν ἀπὸ τὴν συνεργασίαν, διότι ἐγνώριζον, ὅτι οἱ ἐχθροί, τοὺς ὁποίου, εἶχον ν’ ἀντιμετωπίσω μετὰ τοὺς Γερμανούς, ἦσαν αὐτοί. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀφορμὴ ποὺ ἐσταμάτησεν ὁ ἀγών. (Χειροκροτήματα). Μὴ θέλετε νὰ μὲ πείσητε. Ἡ ἀμνηστία ἡ ὁποία ἐδόθη, κακῶς ἐδόθη καὶ κακὰ ἀποτελέσματα εἶχε, διότι αὐτὸ θὰ τὸ πληρώσωμεν ἀργότερα καὶ πρέπει νὰ τὸ ἠξεύρετε.

§173Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ εἶχον ἕνα ὑπεύθυνο ἀξίωμα ἠμπορῶ νὰ ὁμιλῶ ἐγκύρως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἤμην Γενικὸς Διοικητὴς τῆς Κρήτης καὶ πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἀμνηστία εἰς τὴν Κρήτην, ἐδόθη εἰς μίαν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐὰν μόνον συνεζητεῖτο ἡ χορήγησις ἀμνηστίας εἰς ἄλλα διαμερίσματα τῆς Ἑλλάδος, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ εἰσηγεῖτο τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ ἐθεωρεῖτο ὡς μωρός. Ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθη νὰ χορηγήσῃ τὴν ἀμνηστίαν αὐτὴν καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι χάρις εἰς τὴν ἀμνηστίαν αὐτήν, ἡ Κρήτη ἔμεινε ξένη ἀπὸ τὸν συμμοριτισμόν.

§174Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ. Εἰς τί ὠφέλησε ἡ ἀμνηστία εἰς τὴν Κρήτην; Ἐὰν ἡμεῖς δὲν τοὺς ἐσκοτώναμε δὲν θὰ γινότανε τίποτε. Ἡμεῖς τοὺς ἐσταματήσαμε κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς καὶ ἐὰν ἡ Κρήτη δὲν αἱματοκυλίσθη, τοῦτο ἐγένετο, διότι τὸ προὐβλέψαμεν ἡμεῖς ἐγκαίρως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα ἐπιεικείας δὲν θὰ ἔχουν ἀποτέλεσμα καὶ ὅτι ἐξασθενοῦν οἱ νόμοι καὶ δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι τὸ Κράτος δὲν εἶναι ἱκανὸν νὰ ἐπιβληθῇ. Καὶ μάλιστα κάμνω μίαν πρότασιν, νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§175Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠξεύρετε πόσα νομοθετήματα ἔχουν δοθῆ παραγραφῶν, ἀναστολῶν κ.λ.π.; 76 νομοθετήματα.

§176Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ. Ὁ σεβασμὸς πρὸς τοὺς νόμους, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀπαραίτητος. Καὶ ὅποιος δὲν σέβεται τοὺς νόμους δὲν εἶναι καλὸς πολίτης καὶ δὲν ἀγαπᾷ καὶ τὴν Πατρίδα του. (Χειροκροτήματα).

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§178Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ μὴ συμφωνήσω, οὔτε μὲ τὴν ἀδιαλλαξίαν τῶν γενναίων, ἀλλ’ οὔτε καὶ μὲ τὴν διαλλακτικότητα τῶν δειλῶν. Συμμερίζομαι, κύριοι, τὸν πόνον τῶν χιλιάδων ἀδίκως σφαγιασθέντων Ἑλλήνων πολιτῶν, συμμερίζομαι κύριοι, τὸν πόνον τῶν χηρῶν καὶ τῶν ὀρφανῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχασαν τοὺς φυσικούς των προστάτας, αὐτὴν τὴν ἀπώλειαν ὅλων ἐκείνων τῶν στρατιωτῶν, τῶν χωροφυλάκων, τῶν ἀεροπόρων, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν εἰς τὸ πεδίον τῆς τιμῆς, προμαχοῦντες διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρίδος, ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι βουλευταί, νὰ συμμερισθῶ καὶ τὸν πόνον τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία θέλει μίαν μικρὰν ἀναθεώρησιν, διὰ τὰς μικρὰς ποινάς, αἱ ὁποῖαι ἐπεβλήθησαν ὑπὸ τῶν ἐκτάκτων Στρατοδικείων εἰς στιγμὰς πολεμικάς, εἰς στιγμὰς ψυχώσεως, εἰς στιγμὰς φοβίας. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι παρήγορον τὸ σημεῖον, ἀπὸ προηγουμένους συναδέλφους δικηγόρους, νὰ ὁμιλοῦν καὶ νὰ ἔχουν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν δικαιοσύνην τῶν Στρατοδικείων τῶν ἐκτάκτων καὶ νὰ μὴ ἔχουν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν δικαιοσύνην τῶν Ἀναθεωρητικῶν Δικαστηρίων. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐμπιστευώμεθα εἰς τὴν δικαιοσύνην τῶν Ἐκτάκτων Στρατοδικείων καὶ νὰ μὴ ἐμπιστευώμεθα εἰς τὴν δικαιοσύνην τῶν Ἀναθεωρητικῶν Δικαστηρίων. Νομίζω, ὅτι πρέπει καὶ εἰς τὴν μίαν πλευρὰν νὰ ἐμπιστευώμεθα καὶ εἰς τὴν ἄλλην. Ἡ πλευρὰ τῶν Ἐκτάκτων Στρατοδικείων ὑπῆρξεν ἀνάγκη λόγῳ τῆς ἀνωμάλου περιόδου εἰς τὴν ὁποίαν ἄλλοτε εὑρισκόμεθα. Ἡ σημερινὴ πάλιν ἀνάγκη, διὰ τὰς μικρὰς ποινάς, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν ἓν δεῖγμα, ὅτι πράγματι αἱ ποιναὶ αὐταὶ ἦσαν ἀπότοκοι τῶν τότε συνθηκῶν, εἶναι νὰ ἀναθεωρηθοῦν καὶ νὰ δοθῇ τὸ ἔνδικον μέσον, διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ πραγματικῶς ἡ Ἑλληνικὴ δικαιοσύνη. Κύριοι, νομίζω, ὅτι δίδοντες ἓν ἔνδικον μέσον, περὶ ἀναθεωρήσεως καὶ μάλιστα εἰς Δικαστήριον Ἀναθεωρητικόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ συμβούλους, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἐντρυφεῖς καὶ εἰς τὴν Νομικὴν Ἐπιστήμην, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξετάσουν ὑπὸ τὸ κράτος, ὄχι βιαίας καταστάσεως, ὄχι ψυχολογίας ἰδιαιτέρας, ὄχι τῆς φοβίας, ὄχι τοῦ πολέμου, ἀσφαλῶς θὰ ὁλοκληρώσουν τὴν Ἑλληνικὴν δικαιοσύνην. Ἑπομένως, ἡμεῖς δεχόμεθα τὸ ἔνδικον μέσον εἰς τὸ πρῶτον κεφάλαιον. Θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ ἐγὼ ἕνα παράδειγμα μοναδικὸν παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἔχω ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν μου. Κατὰ τὸ 1948, εἰς ἕνα πανηγῦρι, ἕνας νέος μεθυσθεὶς ὁ ὁποῖος ἔχει πλήρη δρᾶσιν εἰς τὴν Ἀλβανίαν, εἶπεν αὐτὴν τὴν φράσιν: «Πίνω εἰς τὴν ὑγείαν αὐτῶν ποὺ σκοτώνονται». Αὐτὸ ἦτο ἀρκετόν. Ἕνας παρατυχὼν χωροφύλαξ, ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο εἰς ὅλα τὰ γεγονότα τὰ θλιβερὰ καὶ τὰ δραματικά, τὰ ὁποῖα ἔγιναν εἰς τὴν Πελοπόννησον, τραυματίας, ἔβγαλε τὸ πιστόλι του νὰ τὸν ἐκτελέσῃ ἐπὶ τόπου. Παρενεβλήθησαν οἱ ἄλλοι καὶ ἐγλύτωσε. Συνελήφθη. Ἐπῆγε εἰς τὸ Στρατοδικεῖον καὶ ἐδικάσθη ὀκτὼ χρόνια. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὑπὸ τὸ κράτος αὐτῆς τῆς καταστάσεως, διὰ μίαν λέξιν, δὲν εἶναι σωστὸν νὰ εὑρίσκεται εἰς τὰς φυλακὰς ἕνας νέος, ὁ ὁποῖος εἶχε τέτοιαν δράσιν πολεμικήν, χωρὶς καμμίαν ἄλλην δρᾶσιν οὔτε κατὰ τὴν κατοχήν, οὔτε μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Πατρίδος. Καὶ ἐνῷ δὲν εἶναι κομμουνιστής, ἡ φυλακὴ θὰ τὸν φέρῃ πρὸς τὸν κομμουνισμόν. Τὸ ἔνδικον μέσον λοιπὸν εἶναι ἐπιβεβλημένον, διὰ τὰς μικρὰς ποινὰς καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐξ ὅλων τῶν κομμάτων, ἰδίως ἀπὸ τὸ πρῶτον κεφάλαιον— νομίζω πολὺ σωστὰ—συνεφωνήθη, νὰ ἔλθῃ ὁ Ἀναγκαστικὸς Νόμος αὐτὸς ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν. Τὸ δεύτερον κεφάλαιον, τῶν αὐθορμήτως προσερχομένων συμμοριτῶν, βεβαίως ἀναμφισβητήτως, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν ἔχει. Θὰ ἔπρεπε πραγματικῶς νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ Ἀρχηγοί, διότι ὑπάρχει τὸ ἐνδεχόμενον νὰ ἴδωμεν μίαν στιγμὴν νὰ κατέλθουν οἱ Ἀρχηγοὶ καὶ νὰ δώσουν ἐντολὴν εἰς τοὺς συμμορίτας, οἱ ὁποῖοι παραμένουν εἰς τὰ βουνὰ νὰ ἔλθουν εἰς τὰς πόλεις καὶ νὰ ὀργανώσουν ἐνδεχομένως τὸν ἀγῶνα, μόλις ἡ ἀσφάλεια θὰ παύσῃ νὰ προσέχῃ τὰ ζητήματα αὐτὰ καὶ ἀντὶ εἰρήνης, τὴν ὁποίαν ποθοῦμεν ὅλοι, νὰ κληθοῦν ν’ ἀνέλθουν πάλιν εἰς τὰ βουνὰ καὶ νὰ ἀρχίσῃ καὶ πάλιν ὁ ἔντονος καὶ κακὸς συμμοριτισμός, ὁ ὁποῖος τόσα κακὰ ἐπέφερεν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἑπομένως νομίζω, ὅτι εἰς τὸ δεύτερον κεφάλαιον πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ Ἀρχηγοί, διότι κύριοι, δὲν πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν μίαν ἄλλην Βάρκιζαν, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι κατὰ τὴν Βάρκιζαν, ἐνῷ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐγκλημάτισαν, ἐπῆραν ἀμνηστίαν καὶ κατέχουν σήμερον περιόπτους θέσεις εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ τὴν πολιτείαν, οἱ ἄλλοι, οἱ οὐτιδανοί, ὅπως ἦσαν, σήπονται σήμερον εἰς τὰς φυλακὰς καὶ ἔχουν καταδικασθῆ εἰς τὰς ποινὰς τοῦ θανάτου. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν μίαν ἄλλην Βάρκιζαν καὶ πρέπει νὰ εἶναι σαφὴς ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ὅτι ἐξαιροῦνται οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν συμμοριτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ τρίτον κεφάλαιον, τὸ περὶ ἀπονομῆς χάριτος εἰς τοὺς καταδίκους, νομίζω, ὅτι τὸ μέτρον εἶναι ἐξαιρετικὰ εὐνοϊκόν. Μοῦ προκαλεῖ ἐντύπωσιν τὸ 11ον ἄρθρον καὶ ἡ παλινωδία τῆς δικαιοσύνης, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ δικαιοσύνη ἔρχεται καὶ καταδικάζει εἰς θάνατον δι’ ἐκτελέσεις, ὑπὸ συνθήκας ὄχι ἐξαιρετικῶν Ἐκτάκτων Στρατοδικείων, ἐνῷ ἡ αἴτησις χάριτός των εἶχεν ἀπορριφθῆ καὶ εἶχεν ἤδη παύσει ὁ συμμοριτοπόλεμος, νὰ ἐπανέρχωνται πάλιν αἱ αἰτήσεις χάριτος δι’ ἀναθεώρησιν. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς μεγαλοψυχίας τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος πρὸς τοὺς κομμουνιστάς. Ἐὰν πράγματι ψηφισθῆ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ψηφισθῆ καὶ τὸ ἄρθρον αὐτό, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν, ὅτι οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ ζήσουν καὶ ὅτι πρέπει καὶ αὐτοὶ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σηκώσουν ὑψηλὰ τὴν σημαίαν τὴν Ἑλληνικὴν καὶ νὰ καταβιβάσουν τὴν ξένην σημαίαν, τὴν σημαίαν τῆς Ρωσίας, διότι τὸ μέτρον αὐτό, ἀποτελεῖ μέτρον ἐξαιρετικὰ εὐνοϊκὸν τῆς Πατρίδος, ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὕψωσαν τὰ ὅπλα ἐναντίον της. Ἀλλά, κ. βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον θὰ γίνῃ καὶ αὐτὴ ἡ διαδικασία, θὰ παραμείνουν ἀσφαλῶς περὶ τοὺς 1.500, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κάμει τὰ εἰδεχθέστερα τῶν ἐγκλημάτων, οἱ ὁποῖοι βαρύνονται μὲ ἐκτελέσεις καὶ δολοφονίας. Ἀναμφισβητήτως αὐτοὶ θὰ κριθοῦν ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς δικαιοσύνης, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχομεν πλήρη ἐμπιστοσύνην καὶ θὰ παραμείνουν εἰς τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου. Δὲν ἔπρεπε νὰ ἀκουσθῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Τσιριμῶκος, «ἂς τολμήσῃ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης νὰ ἐκτελέσῃ». Κύριοι, εἶναι ἕνας παραλογισμὸς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, εἰς τὴν Δημοκρατίαν ποὺ εὑρισκόμεθα καὶ ὡς Ἕλληνες, τὸ νὰ εὑρίσκεται συνάδελφος νὰ λέγῃ αὐτὰ τὰ πράγματα. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἀποτελεῖ πρόσωπον. Ἐκφράζει τὴν Ἑλλάδα, ἐκφράζει τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ φέρῃ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Ἐκφράζει ἀκριβῶς τὴν θέλησιν τῆς Βουλῆς.

§179Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Τοὐλάχιστον ἐγὼ δὲν ἤκουσα τέτοιαν ἀπειλήν.

§180Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ «ἂς τολμήσῃ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης», εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ θὰ σᾶς φέρω τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ τὸ ἴδητε. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι ἐφ’ ὅσον θὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις αὐτή, διὰ τοὺς ὑπολοίπους, οἱ ὁποῖοι θὰ παραμείνουν εἰς τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου, ἔχομεν ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον θὰ ψηφίσωμεν τὰ μέτρα αὐτά, διὰ λόγους ὁλοκληρώσεως τῆς δικαιοσύνης, νὰ ψηφίσωμεν τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν, ἐναντίον καὶ τοῦ Ο.Η.Ε.

§181Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Αὐτὰ ἐλέγατε, ὅταν ἐζητούσατε τὴν ψῆφον αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων;

§182Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν ἠξεύρω τὸ κόμμα μου, ἀλλ’ ἐγὼ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐκπροσωπῶ τὴν ἐπαρχίαν μου. Ἂν σᾶς εἴπω τὸν ἀριθμόν, ὅτι ἐπὶ 8.000 ψηφοφόρων εἴχομεν 16 κομμουνιστὰς αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις μόνον, κ. Μπικάκη. Νομίζω, κύριε, ὅτι πρέπει νὰ προφυλαχθῶμεν ἀπὸ τοὺς ἐγκληματίας, διότι σεῖς ἐλέγατε, ὅτι οἱ ἐγκληματίαι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐξετέλεσαν τοιαῦτα ἐγκλήματα, νὰ μὴ τύχουν ἀμνηστίας, ἀλλ’ ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις, ἀλλὰ βλέπω μόνον τὰ ἀντίθετα νὰ ζητῆτε. Νομίζω, ὅτι αὐτοὶ πρέπει νὰ ἐκτελεσθοῦν, διότι τὸ νὰ ὁμιλοῦν περὶ τοῦ Ο.Η.Ε. νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ. Διότι ἐὰν αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα ποὺ ἔγιναν κατὰ τὸν Δεκέμβριον, ἐγένοντο εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἢ τὴν Ἀμερικήν, ὅλοι αὐτοὶ θὰ ἐκρέμαντο εἰς τὰς πλατείας τῆς Ἀγγλίας καὶ τῆς Ἀμερικῆς καὶ ὁ Τρούμαν καὶ ὁ Ἄτλυ θὰ ἔσυρον τὸν βρόγχον πρῶτοι καὶ θὰ ἐκρέμαντο ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἐγκληματίαι.

§183Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Διατί ἀνατρέχετε εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ τὴν Ἀγγλίαν καὶ δὲν μᾶς λέγετε, ἐὰν αὐτοὶ εἶχον ἐπικρατήσει εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡμεῖς ποῦ θὰ ἤμεθα;

§184Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νομίζω ὅμως, κ. βουλευταί, ὅτι πλάϊ εἰς αὐτοὺς τοὺς 150 ἐγκληματίας σκόπιμον θὰ ἦτο, πράγματι, νὰ στηθοῦν τὰ ἰκριώματα καὶ διὰ τοὺς ὀλίγους κακοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς ἔχουν ἐπιφέρει τοιαύτην λύπην καὶ μὲ ἕνα τρόπον ἐντελῶς ἐγκληματικὸν ἔχουν ἐπιφέρει ἐναντίον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ συμφοράς. Καὶ διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ στηθοῦν τὰ ἰκριώματα καὶ δι’ αὐτοὺς καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον νὰ σύρῃ τὸν βρόγχον καὶ διὰ τοὺς δεξιοὺς καὶ διὰ τοὺς ἀριστερούς, ὁπότε πραγματικῶς τὸ Κοινοβούλιον τὸ σημερινὸν θὰ περιληφθῇ τὸν φωτοστέφανον τῆς πραγματικῆς στοιχειώδους δικαιοσύνης.

§185Ι. ΚΟΪΝΗΣ. Πόσους νὰ σκοτώσουμε;

§186Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι πολλοί. Πέντε—ἕξ εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἔφερον τὸ δρᾶμα τὸ Ἑλληνικόν. Κύριοι βουλευταί, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν περὶ καταργήσεως τοῦ ΟΓʹ ψηφίσματος, νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν θέλει καμμίαν συζήτησιν. Ἄλλο θέμα εἶναι καὶ τῆς καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων στρατοδικείων. Νομίζω, ὅτι ἕνας, ὁ ὁποῖος φωνασκεῖ, ἕνας ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἐναντίον τοῦ νόμου καὶ δὲν στρέφεται κατὰ τῆς Πατρίδος, ἕνας ὁ ὁποῖος εἶναι πειθαρχικὸς καὶ εἰρηνικός, νομίζω, ὅτι δὲν υἱοθετεῖ τὰ ἔκτακτα στρατοδικεῖα. Ὁσαδήποτε καὶ ἂν ὑπάρχουν τὰ φοβοῦνται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως θέλουν νὰ δράσουν ἐναντίον τῆς Πατρίδος, τῆς Ἑλλάδος. Νομίζω, ὅτι τὰ μέτρα ἐπιεικείας, ὅπως ἔχουν, πρέπει νὰ ψηφισθοῦν, νὰ δώσωμεν τὸ ἔνδικον μέσον νὰ ἠμπορέσουν νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν φυλακὴν ἀθῷοι ἄνθρωποι καταδικασθέντες, διότι ἔτσι θὰ ὁλοκληρώσωμεν τὴν Ἑλληνικὴν δικαιοσύνην καὶ ἂς εὐχηθῶμεν, ὅπως μὴ ἡ κακὴ μοῖρα τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς ἀνθρωπότητος ἐπιβάλῃ τὸν κομμουνισμὸν καὶ νὰ μὴ πληρώσῃ ἡ σημερινὴ ἀνθρωπότης βαρύ τίμημα τοῦ κομμουνισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνδεχομένως, ἤθελεν ἐπιβληθῆ. (Χειροκροτήματα).

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Παπαδόγιαννης ἔχει τὸν λόγον.

§188Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ, διότι τὸ θέμα ὁπωσδήποτε ἔχει ἐξαντληθῆ ἀπ’ ἀμφοτέρας τὰς πτέρυγας. Νομίζω ὅμως, ὅτι τὸ παρελθὸν πρέπει νὰ διδάσκῃ διὰ τὸ μέλλον. Ἡ Βάρκιζα καὶ ἡ ἀποσυμφόρησις ἔδωκε τὰ στελέχη, τὰ ὁποῖα ὠργάνωσαν τὸν συμμοριτισμόν. Δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καμμία ἀμφιβολία. Συνέπεσε νὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν Ἤπειρον τὸ 1946 καὶ γνωρίζω, ὅτι οἱ συμμορῖται οἱ ὁποῖοι εἰσέβαλον διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶχον ξεκινήσει ἐξ Ἀθηνῶν, ἔφθασαν εἰς τὴν Κέρκυραν καὶ ἀπ’ ἐκεῖ εἰς τοὺς Ἁγίους Σαράντα καὶ ἔχω καὶ φωτογραφίας ἐπισήμων ἐγγράφων τῶν Ἀλβανικῶν Ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι τοὺς ἔδιδον φύλλα πορείας καὶ αἱ ὁποῖαι τοὺς μετέφερον μὲ αὐτοκίνητα εἰς τὰ σύνορα τὰ Ἑλληνικὰ καὶ ἔκαμον τὴν πρώτην εἰσβολὴν μὲ ἐπὶ κεφαλῆς ἕνα Λεωνίδαν Ράπην καὶ ἐπετέθησαν διὰ πρώτην φορὰν καὶ ἐφόνευσαν δύο χωροφύλακας, ἕνα Σπυρόπουλον καὶ ἕνα Κουφολιᾶν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι ἀνάλογά τινα ἔφερεν εἰς τὴν δημοσιότητα ὁ τότε Ὑπουργὸς καὶ Γενικὸς Διοικητὴς τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας, ὁ μακαρίτης Νταλίπης. Λέγω λοιπόν, ὅτι τὸ παρελθὸν πρέπει νὰ διδάσκῃ καὶ διὰ τὸ μέλλον. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι εἰς τὴν ψυχήν μου δὲν ἐμφωλεύει οὔτε τὸ πνεῦμα τῆς ἐκδικήσεως, οὔτε τὸ πνεῦμα τῆς ὑπερμέτρου αὐστηρότητος, οὔτε πνεῦμα μισαλλοδοξίας, ἀλλὰ τὸ Κράτος ἔχει καθῆκον νὰ λάβῃ μέτρα ἀμύνης καὶ ἐφ’ ὅσον, ὅταν κατεστάλη ὁ συμμοριτισμός, οἱ ἔξω τῆς Ἑλλάδος εὑρισκόμενοι ἡγέται τοῦ κομμουνισμοῦ ἐδήλωσαν, ὁμολογοῦντες, ὅτι ἡττήθησαν καὶ ὅτι θέτουν τὸ ὅπλον παρὰ πόδα καὶ παραμονεύουν διὰ νὰ ζητήσουν καὶ πάλιν νέαν εὐκαιρίαν διὰ νὰ δημιουργήσουν ἀνωμαλίας εἰς τὸν τόπον, νομίζω, ὅτι τὸ Κράτος ἔχει καθῆκον νὰ ἀμυνθῇ καὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ λαμβάνῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει. Ἤκουσα μετὰ πολλῆς προσοχῆς τὰς θεωρίας, τὰς ὁποίας ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀνέπτυξαν καὶ ὁ κ. Σβῶλος καὶ ὁ κ. Τσιριμῶκος καὶ ἐθαύμασα τὴν εὐρυμάθειαν καὶ τὴν ἐμβρίθειαν μὲ τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξε καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἕνας ἄλλος παριστάμενος συνάδελφος ἑρμηνεύων τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος, ὁ κ. Χριστᾶκος.

§189Α. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Νὰ εἴπητε καὶ τὴν ἀλήθειαν.

§190Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν εὐρυμάθειαν, τὴν ὁποίαν ἀνεπτύξατε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου.

§191Α. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Ἐὰν εἶναι ἀνακρίβειαι νὰ τὰς ἐλέγξητε.

§192Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἐλέγχω. Εἶπον, ὅτι θαυμάζω καὶ τὴν εὐρυμάθειάν σας καὶ τὴν εὐρύτητα ἀντιλήψεων, τὴν ὁποίαν ἔχετε ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων. Ἀλλὰ τέλος πάντων, τὸ Κράτος ἔχει καθῆκον, κατ’ ἐμέ, νὰ λάβῃ μέτρα ἀμύνης καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξεδήλωσαν τὴν διάθεσιν ὑποταγῆς εἰς τὴν θέλησιν τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Ἔθνους ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔκαμον αὐτὴν τὴν συνωμοσίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμον κινούμενοι ἐξωτερικῶς ἐναντίον τῆς χώρας, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα ὀλίγον πραγματισταὶ καὶ νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὴν πραγματικότητα ὅπως ἔχει, διὰ νὰ μὴ γίνωμεν πάλιν δράσται νέων συμφορῶν, πρὸς τὰς ὁποίας ὁδηγοῦν αἱ συνταγματολογίαι καὶ αἱ ἐμβριθεῖς ἀγορεύσεις τῶν ἀνωτέρω κ. κ. συναδέλφων, ἐφ’ ὅσον δι’ αὐτῶν ἐνθαρρύνονται οἱ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν παραμονεύοντες καὶ οἱ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ ὁμόφρονές των. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ τῆς πτέρυγος αὐτῆς, νὰ ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι προσφέρουν κακὰς ὑπηρεσίας, ὄχι μόνον εἰς τὸν τόπον, ἀλλὰ καὶ εἰς ἑαυτούς, ὅταν ζητοῦν ἀπὸ τὸ Κράτος τὴν λῆψιν νέων μέτρων ἐπιεικείας, ὑπὲρ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παραμονεύουν διὰ νὰ δημιουργήσουν νέας ἀνωμαλίας καὶ συμφορὰς εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Διότι τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι θὰ ἀποθρασυνθοῦν καὶ θὰ ἐπιχειρήσουν νέας ἀνωμαλίας καὶ τότε θὰ χάσουν τὰ κεφάλια των, ὅπως ἔπαθον καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Λοιπόν, νομίζω, ὅτι προσφέρουν πολὺ κακὰς ὑπηρεσίας. Τὸ Κράτος δεικνύει ἐπιείκειαν καὶ ὅπως εἶπον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἔλαβεν ἐπανειλημμένως μέτρα διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ φέρῃ μέσα εἰς τὴν νομιμότητα, μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς ἐθνικοφροσύνης, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν διάθεσιν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰ πλαίσια αὐτά. Καὶ ὅσοι τὸ ἠθέλησαν, ἔτυχον αὐτῶν τῶν εὐεργετημάτων ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Δυστυχῶς ἡ ἡγεσία τοῦ κομμουνισμοῦ συνήθισε νὰ μὴ ἀρκῆται εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει, ἀλλὰ νὰ ζητῇ διαρκῶς. Ὅταν ἀποκτήσῃ κάτι δὲν ἀρκεῖται εἰς αὐτό, ἀλλὰ ζητεῖ καὶ κάτι ἄλλο. Αὐτὸ ὁμοιάζει, ἂς μοῦ συγχωρεθῇ ἡ παρομοίωσις, μὲ τὸν παπαγάλον. Ὁ παπαγάλος, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν εὕρῃ ἕνα δοκάρι, πιάνει μὲ τὸ ἕνα του πόδι καὶ κρεμάει μὲ τὸ ἄλλο. Ὕστερα μὲ τὸ πόδι πού κρέμεται καταλαμβάνει ἄλλη θέσι πιὸ πάνω καὶ ἀφήνει τὸ ἄλλο νὰ κρέμεται. Κατόπιν συνεχίζει τὸ ἴδιο κ.ο.κ. μέχρις ὅτου ἀνέλθῃ εἰς τὴν κορυφήν. Αὐτὸ ζητεῖ καὶ ὁ κομμουνισμός. Δὲν ἀρκεῖται εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχει, ἀλλὰ διαρκῶς ζητεῖ νέα, μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἐπικράτησίν του. Καὶ ἐὰν αἱ ἰδέαι τὰς ὁποίας ἔχουν, ἦσαν σύμφωνοι μὲ τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἔχει τὸ σύνολον τοῦ Ἔθνους, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τοῦ Ἔθνους, δὲν θὰ μᾶς ἐνδιέφερε καὶ πολύ. Ἀλλὰ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀπεδείχθη, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Κομμουνισμὸς ἐγένετο ὄργανον ξένων συμφερόντων, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀπεδείχθη, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Κομμουνισμὸς εἶναι παράρτημα τῆς Ρωσικῆς πολιτικῆς, καὶ ἀφ’ ἧς στιγμῆς προσπαθεῖ νὰ ἐπιβληθῇ διὰ τῆς βίας, νομίζω, ὅτι τὸ Κράτος καὶ τὸ Ἔθνος ἔχουν καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν νὰ ἀμυνθοῦν καὶ ἀμύνονται. Καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οἱ ἡγέται τοῦ κομμουνισμοῦ ζητοῦν νὰ ἐκμεταλλεύωνται τοὺς ἀφελεῖς ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὴν παράταξιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκουν καὶ αὐτοί, ἐνῷ εἰς τὴν οὐσίαν προσφέρουν χειρίστην ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὴν Πατρίδα, ἀλλὰ χειρίστην ὑπηρεσίαν καὶ εἰς αὐτούς, τοὺς ὁποίους προσπαθοῦν νὰ παρασύρουν εἰς τὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον μελετᾶται καὶ πάλιν, ἐφόσον ἡ ἡγεσία τοῦ Κ. Κ., ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἔξω τῶν ὁρίων τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ ὁποία ἐμπνέει ἀτυχῶς καὶ τὴν ἐντὸς τῆς χώρας εὑρισκομένην ἡγεσίαν τοῦ κομμουνισμοῦ, δὲν ἐννοοῦν νὰ ἀναγνωρίσουν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τὸ Ἔθνος ὡς σύνολον θέλει καὶ τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει, ἀλλὰ βυσσοδομοῦν. Αὐτὰ εἶχον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἴπω ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Καὶ ἔχω τώρα μόνον, νὰ παρακαλέσω νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν οἱ δύο συνάδελφοι, κ.κ. Λατζούνης καὶ Παπασπύρου, ὑπέβαλον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὁπλοφορίαν. Ἐπίσης ἐπικροτῶ καὶ τὸ τρίτον νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου λαμβάνονται μέτρα ἐπιεικείας ὑπὲρ ἐκείνων οἵτινες συνετέλεσαν εἰς τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας, διότι καὶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, ἰδίως εἰς τὸν Νομὸν Χανίων, ἔλαβε χώραν κάποια διαταραχή. Διότι, ἂς μὴ πλανώμεθα κύριοι, ὡς ἐλέχθη ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, εἰς τὴν Κρήτην δὲν ἠμπόρεσε νὰ σταθῇ ὁ συμμοριτισμός, διότι ἐξ ὑπαρχῆς ὁ Κρητικὸς λαὸς δὲν «ἐγύρισε ράχη», ὅπως λέμε εἰς τὴν πατρίδα μου, ἀλλὰ τοὺς ἀντιμετώπισε κατὰ μέτωπον. Διότι ἐὰν ἐδῶ ἔγιναν τὰ Δεκεμβριανά, ἐπεχειρήθη δὶς καὶ εἰς τὴν Κρήτην ἡ διασάλευσις τῆς τάξεως. Εἰς τὰς 17–1–45 ἐπεχείρησαν νὰ κινηθοῦν εἰς τὸ Ρέθυμνον, ἀλλὰ τοὺς ἔσπασαν τὸ κεφάλι καὶ τοὺς ἀφώπλισαν ἅπαντας αἱ ἐθνικαὶ ὁμάδες διὰ τῶν ὅπλων.

§193Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Δὲν ἀμφισβητοῦμεν, ὅτι χάρις εἰς τὴν ἀνδρείαν τοῦ Κρητικοῦ λαοῦ δὲν ἔλαβον τὰ γεγονότα τὴν ἔκτασιν αὐτήν. Ἀλλὰ ὁ Κρητικὸς λαὸς δὲν εἶχε τὸ μειονέκτημα αὐτό, νὰ ἔχῃ τοὺς Βουλγάρους δίπλα του.

§194Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἔζησα καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς εἰς τὴν Κρήτην, δὲν γνωρίζω τί συνέβη εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα. Ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζω εἶναι τοῦτο, ὅτι ἐλήφθη ἰδιαιτέρα μέριμνα ἐκ μέρους τοῦ κομμουνισμοῦ, νὰ διασαλευθῇ ἡ τάξις καὶ νὰ ἐπικρατήσῃ καὶ εἰς τὴν Κρήτην ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς κατοχῆς. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι εἴχομεν εἰς τὴν Κρήτην τὸν Πορφυρογέννη, μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1943, ὁ ὁποῖος κατώρθωσε νὰ παρασύρῃ σημαινούσας προσωπικότητας, εἰς τὸν κομμουνισμόν, χωρὶς ὅμως καὶ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐπιβληθῇ, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὁ Κρητικὸς λαὸς κατώρθωσε καὶ τοὺς Γερμανοὺς νὰ καταπολεμήσῃ καὶ τὴν τιμὴν καὶ ἀξιοπρέπειάν του νὰ περισώσῃ. Κατώρθωσε νὰ μὴ μείνῃ καμμία διαταγὴ τοῦ Συμμαχικοῦ Στρατηγείου Μέσης Ἀνατολῆς ἀνεκτέλεστος. Ἠδυνήθη νὰ κάμῃ ἀγῶνα ὑψηλόφρονα, χωρὶς κἂν νὰ λάβῃ βοήθειαν ἀπὸ κανένα, οὔτε ὑλικήν, οὔτε χρηματικήν, ἐξαιρέσει τῶν ὀλίγων ὅπλων, τὰ ὁποῖα μᾶς ἐστάλησαν ἀπὸ τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Ἀλλὰ κατώρθωσε ταὐτοχρόνως, νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ καὶ εἰς τὸν κομμουνισμὸν νὰ σηκώσῃ τὸ κεφάλι του, ὁσάκις δὲ ἀπεπειράθη νὰ τὸ σηκώσῃ τὸ ἔσπασε. Ἦτο ἡ περίπτωσις τῆς 17]1]45 καὶ τῆς 29]1]45, ὅταν ἀπεπειράθησαν νὰ ἐπιβληθοῦν διὰ τῆς βίας, πρῶτα εἰς τὸ Ρέθυμνον καὶ κατόπιν εἰς τὸ Ἡράκλειον. Ἀλλ’ ἀμφότεραι προσέκρουσαν εἰς τὸν πατριωτισμὸν τοῦ Κρητικοῦ λαοῦ. Ὅταν δὲ ὁ Ποδιᾶς ἠθέλησε κατὰ τὸ 1947 νὰ κινηθῇ, ἔπαθε τὰ γνωστά, διότι διωκόμενος πρὸς τὸν Ψηλορείτην δὲν εὑρῆκε οὔτε σπηλιές, οὔτε θάμνους νὰ κρυφθῇ. Διὰ νὰ σωθῇ ἀνέβηκε ἐπάνω εἰς τὰ δένδρα. Καὶ κατεδιώχθη, ὄχι πλέον ἀπὸ τὸν στρατόν, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν λαόν, ποὺ ἦτο ὡπλισμένος μὲ πέτρες, ἀξίνες καὶ τουφέκια. Καὶ ἐσκοτώθη ἐπάνω εἰς τὰ δένδρα. Καὶ οὕτω δὲν κατώρθωσεν νὰ ριζώσῃ παρὰ μόνον εἰς μίαν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Χανίων, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ εἰς τὸ τέλος ἔπαθε, τὰ ἐπίχειρα τῆς κακίας του. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν καὶ εἰς τὸ μέλλον θελήσουν νὰ δώσουν συνέχειαν εἰς τοιούτου εἴδους κινήματα, καθ’ ὅμοιον τρόπον θὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ καὶ πάλιν ὁ Κρητικὸς λαός. Ἐπειδὴ ὅμως ἔλαβον χώραν μερικὰ γεγονότα εἰς τὸν νομὸν Χανίων καὶ εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην ἔνοπλοι ἐθνικαὶ ὁμάδες νὰ ἐκτεθοῦν εἰς ὡρισμένας πράξεις, αἱ ὁποῖαι, χαρακτηρίζονται ὡς ἀδικήματα, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ καὶ τὸ 3ον νομοσχέδιον, διὰ τὸ ὁποῖον κυρίως ἐγὼ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον προσφάτως ἔλαβον ἀντίγραφον ὑπομνήματος πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τῶν Ἐθνικῶν ὁμάδων Χανίων καπετὰν Πέτρακαν, ὁ ὁποῖος προσέφερε πολλὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἀγῶνα πρὸς καταστολὴν τοῦ συμμοριτισμοῦ ἐν Κρήτῃ ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. (Χειροκροτήματα)...

§195Α. ΙΩΣΗΦ. Θέλετε μίαν ἄλλην ἐξήγησιν, κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ διατί πιθανῶς δὲν ἔχει πιάσει ὁ συμμοριτισμὸς ἢ ὁ κομμουνισμὸς εἰς τὴν Κρήτην; Διότι ἡ Κρήτη ἔχει μέσα της τὸν φιλελευθερισμόν, ἔχει μέσα της τὸ πνεῦμα τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Καὶ μακάρι νὰ τὸ ἔχῃ πάντα καὶ μακάρι τὸ πνεῦμα αὐτὸ νὰ ἐπεκταθῇ πάλιν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα.

§196Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡμεῖς, θαυμάζομεν τὸ ἔργον τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ἀλλὰ ἡ Κρήτη ἔχει τὴν ἱστορίαν της, κύριοι συνάδελφοι. Ἐὰν ἡ ἄλλη Ἑλλάς, ἐταλαιπωρήθη καὶ παρέμεινε 400 χρόνια εἰς τὴν σκλαβιά, ἡ Κρήτη ἐταλαιπωρήθη 700 χρόνια, ἀλλὰ δὲν ἐγκατέλειψεν καὶ δὲν ἀπηρνήθη, οὔτε τὴν γλῶσσαν της, οὔτε τὰ παραδόσεις της, οὔτε τὴν θρησκείαν της, οὔτε τὸν ἐθνισμόν της. Καὶ ἠγωνίσθη τότε θαρραλέως. Ἡ Κρήτη ἐγέννησε τὸν Βενιζέλον, καὶ ὄχι ὁ Βενιζέλος τὴν Κρήτην. Ἐὰν ὁ Βενιζέλος εἶναι καύχημα τῆς Κρήτης, ὅλοι οἱ Κρῆτες καὶ τῶν παρελθουσῶν καὶ τῶν μελλουσῶν γενεῶν καυχώμεθα ὅτι ἐγεννήθημεν εἰς τὴν Κρήτην. Μὴ ξεχνᾶτε, ὅτι ἡ Κρήτη ἔκαμε 19 ἐπαναστάσεις ἐναντίον τῶν Ἐνετῶν καὶ δὲν ἠξεύρω κι’ ἐγὼ πόσας ἐναντίον τῶν Τούρκων, μέχρις ὅτου κατώρθωσε νὰ ἀποκτήσῃ τὴν ἐλευθερίαν της. Καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι τὸ αὐτὸ πνεῦμα θὰ καθοδηγῇ τὴν Κρήτην καὶ εἰς τὸ μέλλον.

§197Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε κάμνω ἔκκλησιν εἰς τοὺς κυρίους ρήτορας, νὰ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου πάντες, δεδομένου, ὅτι ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς εἴμεθα σύμφωνοι. Ἄν παραιτηθοῦν πάντες οἱ ὑπολειπόμενοι, τότε θὰ παραιτηθῶ καὶ ἐγὼ τοῦ λόγου, ὥστε νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§199Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδήλωσα, ὅτι θὰ ψηφίσω κατ’ ἀρχὴν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Δηλῶ καὶ πάλιν, ὅτι κηρύσσομαι ἐναντίον τῆς κυρώσεως τοῦ Α. Ν. περὶ μέτρων ἐπιεικείας, καθ’ ὅσον ἔχω ἀκράδαντον τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὄχι μόνον δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ ὁ δι’ αὐτῶν ἐπιδιωκόμενος σκοπός, ἀλλὰ θὰ ἐνισχυθῇ ὁ κομμουνισμός. Καὶ εἰς τὸ παρελθὸν οὐδεμίαν πρότασιν ἐπιεικείας ἐνέκρινα, διότι ἐπίστευον καὶ πιστεύω, ὅτι ὅλα τὰ μέτρα ἐπιεικείας ἀποβαίνουν εἰς βάρος τοῦ Κράτους καὶ τὰ γεγονότα μὲ ἔπεισαν, ὅτι ὅλα τὰ μέχρι σήμερον ἐφαρμοσθέντα μέτρα ἐπιεικείας, ἔβλαψαν τὸν ἀγῶνα τῆς Ἑλλάδος καὶ διὰ τοῦτο πιστεύω, ὅτι καὶ αὐτὰ τὰ μέτρα θὰ βλάψουν ἔτι περισσότερον τὴν Ἑλλάδα.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν νομοσχεδίων ἔληξε. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§201Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως θελήσῃ, νὰ προταχθῇ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3 νομοσχεδίου.

§202ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§203Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελα πρὸς καλλιτέραν μεθόδευσιν τῆς συζητήσεως νὰ εἴπω τί ἀποδέχομαι ἀπὸ τὰς τροπολογίας καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3 νομοσχεδίου, καὶ νὰ συζητήσωμεν τὰς ἀντιρρήσεις ποὺ θὰ ὑπῆρχον, ἐπὶ τῶν σημείων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δὲν δέχομαι. Εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον, προτείνω ὅπως ἡ φράσις «ἔδρασεν ἀντισυμμοριακῶς» ἀντικατασταθῇ διὰ τῆς φράσεως «πρὸς καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας».

§204ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§205Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐπίσης προτείνω ὅπως ἐκ τοῦ πρώτου ἄρθρου διαγραφῇ ἡ φράσις «ὡς καὶ οἱ παρουσιασθέντες ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Χώρας, μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος», διότι περὶ τούτων ἔχει ληφθῆ μέτρον ἐπιεικείας διὰ τοῦ νόμου 1403, καὶ ὅσοι παρουσιάσθησαν ἀφέθησαν ἐλεύθεροι.

§206Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπάρχει μέγας ἀριθμὸς βαρυνομένων διὰ συμμοριακὴν δρᾶσιν, οἱ ὁποῖοι φυγοδικοῦν καὶ εἶναι καὶ ἐπικίνδυνοι.

§207Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἄν παρουσιασθοῦν, θὰ τύχουν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νομοσχεδίου.

§208Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἑπομένως, πρέπει νὰ διατυπωθῇ τὸ ἄρθρον, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ παρουσιασθοῦν καὶ αὐτοί.

§209Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ λέγω καὶ ἐγώ.

§210Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Αὐτοὶ ποὺ θὰ παρουσιασθοῦν σήμερον εἶναι οἱ χειρότεροι.

§211Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Πέρυσι ἐξεδόθη Α.Ν. ὁ ὁποῖος ἀφεώρα εἰς τὰ ἀδικήματα αὐτὰ καὶ παρουσιάσθησαν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, οἱ πλεῖστοι ἀφέθησαν ἐλεύθεροι. Ὑπῆρχον ὅμως μερικοὶ οἱ ὁποῖοι ἐκρίθη ὅτι ἐξετέλεσαν πράξεις, μὴ ἔχουσαι σχέσιν μὲ τὴν ἀνταρσίαν. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὅλοι, ὅσοι παρουσιάσθησαν, ἀπήλαυσαν τῶν εὐεργετημάτων. Παρακαλῶ ὅμως νὰ διαγραφοῦν αἱ τρεῖς τελευταῖαι σειραὶ τοῦ ἄρθρου ἤτοι αἱ 5η, 6η καὶ 7η σειραί.

§212Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ διατύπωσις ὅτι αἱ πράξεις, διὰ τὰς ὁποίας κατηγορήθησαν καὶ φυγοδικοῦν, πρέπει νὰ ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῆς συμμοριακῆς δράσεως. Ποῖος εἶναι ὁ λόγος ποῦ φοβεῖσθε καὶ δὲν θέλετε νὰ περιλάβητε τὴν διάταξιν αὐτὴν εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἐφ’ ὅσον αἱ πράξεις των θὰ ἔχουν ὁπωσδήποτε σχέσιν μὲ τὴν ἀντισυμμοριακὴν δρᾶσιν;

§213Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ὁ συμμοριτισμὸς ἐξεδηλώθη ἀπὸ τῶν μέσων τοῦ 1946 κλπ. Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως, τί σημασίαν ἔχει νὰ τεθῇ;

§214Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Δεχθῆτε καὶ αὐτό. Εἴμεθα ὑπὲρ τῆς λήθης. Δώσατε καὶ δι’ αὐτοὺς λήθην.

§215Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Συμμοριακὴ δρᾶσις ἐξεδηλώθη τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944 καὶ καθ’ ὅλον τὸ 1945.

§216Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ δὲν ἐπεμβαίνω, οὔτε θὰ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἶναι πληρεστέρα ἡ διατύπωσις τὴν ὁποίαν ἔθεσα ὑπὸ τὴν κρίσιν σας. Ἐὰν θέλητε τὴν ψηφίζετε, ἄλλως δικαίωμά σας εἶναι νὰ τὴν ἀπορρίψητε.

§217Ι. ΠΡΟΚΟΠΑΚΗΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἐὰν δὲν τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 1, τότε δὲν ἐξυπηρετοῦμεν τοὺς ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους λέγομεν ὅτι θὰ ἐξυπηρετήσωμεν.

§218Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Θέλετε νὰ προχωρήσωμεν; Τὴν δέχεσθε ἢ δὲν τὴν δέχεσθε;

§219ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§220Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Πιστεύω νὰ διαγραφοῦν αἱ σειραὶ ποὺ σᾶς εἶπον. Συζητῶ μὲ βάσιν τὸ κείμενον τῆς ἐπιτροπῆς: «Ἀπολαύει τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νόμου.......... ...... (ἀναγινώσκει)........». Θὰ διατυπωθῇ «ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας ἀπὸ τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καὶ ἐφεξῆς». Σύμφωνοι;

§221Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς δὲν ὑπῆρχε τὸ ΕΛΑΣ, δὲν ὑπῆρχον οἱ Χῖτες, οἱ ὁποῖοι ἀντέδρουν. Διατὶ θὰ τοὺς ἐξαιρέσωμεν;

§222Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν χάριν τῆς περατώσεως τοῦ ἔργου αὐτοῦ, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ.

§223Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Ἡ δρᾶσις τῶν Χιτῶν πρέπει νὰ ἐξαιρεθῇ; Σᾶς ἐρωτῶ.

§224Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἡ διατύπωσις τὴν ὁποίαν προτείνω εἰς τὴν Βουλήν, καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐπιμένω, εἶναι οἱ διαπράξαντες ἀξιοποίνους πράξεις, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας, ἀπὸ τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς μέχρι 1–10–50, ἐὰν θέλητε νὰ βάλωμεν καὶ μέχρι σήμερον.

§225Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἡ ἰσχὺς τῆς πράξεως αὐτῆς μὲ τὸν ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα, θὰ κριθῇ ἀπὸ τὸ δικαστικὸν συμβούλιον. Δὲν ἐμπιστεύεσθε εἰς τὴν κρίσιν τοῦ δικαστικοῦ συμβουλίου; Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει δρᾶσις συμμοριακὴ κατὰ τὴν κατοχήν, ἑπομένως ὑπάρχει καὶ ἡ ἀντίδρασις.

§226Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Τότε ἀπηλευθερώθη ἡ Ἑλλάς, τότε δημιουργοῦνται αἱ σχέσεις.

§227Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ προηγουμένη φράσις, τῆς ὁποίας ἐζητήσατε τὴν διαγραφήν, αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει, διότι ὅταν ὁμιλῇ ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος, εἶχεν ὑπ’ ὄψιν ἀδικήματα καὶ προηγουμένως τελεσθέντα.

§228Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ὑπῆρξαν διάφορα χρονικὰ σημεῖα ἀπελευθερώσεως καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν τοιαῦται περιπτώσεις.

§229Η. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Ἡ σημασία τῆς διατυπώσεως τῆς φράσεως αὐτῆς, εἶναι ἡ ἑξῆς: Κατὰ τὸ ΚΘʹ ψήφισμα ἠμνηστεύοντο, ὄχι παρεγράφοντο, τὰ ἀδικήματα τὰ ὁποῖα ἐτελέσθησαν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς μέχρι σήμερον. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἐδέχθημεν τὴν προηγουμένην παράγραφον ποῦ λέγει, ὅτι οἱ παρουσιασθέντες ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, κατὰ τοὺς προϊσχύσαντας νόμους, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ ΚΘʹ ψήφισμα, πρέπει νὰ δεχθῶμεν καὶ τὰ ἀδικήματα τῆς κατοχῆς, ὥστε καὶ αὐτοὶ νὰ τύχουν τῶν εὐεργετημάτων ποῦ ἔτυχον ἄλλοι οἱ ὁποῖοι παρουσιάσθησαν.

§230Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ, ὅτι ὑπῆρχεν ἀντισυμμοριακὴ δρᾶσις, τότε ποὺ ἐδῶ ἦτο Κατοχή.

§231Η. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ παραγνωρίσωμεν τὸ ΚΘʹ ψήφισμα.

§232Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Καὶ ἐπὶ πλέον ὁ συμμοριτισμὸς ἐπῆρε τὴν Βάρκιζαν, ἐνῷ ὁ ἀντισυμμοριτισμὸς δὲν ἔχει πάρει τίποτε.

§233Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ νόμος 1504 προβλέπει ἀδικήματα, διὰ τὰ ὁποῖα ἦσαν ἁρμόδια τὰ ἔκτακτα στρατοδικεῖα. Κατὰ συνέπειαν δίδω τὴν ἐξήγησιν εἰς τὸν κ. Μανιαδάκην.

§234Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Οἱ συμμορῖται ἐπῆραν ἀμνηστείαν μὲ τὴν Βάρκιζαν.

§235Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Διὰ κατοχικὰ ἀδικήματα δὲν ἐπῆραν.

§236Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Εἴπατε ὅτι δὲν πρέπει νὰ ληφθοῦν τὰ εὐεργετικὰ αὐτὰ μέτρα, διὰ τοὺς ἀδικήσαντας κατὰ τὴν κατοχήν. Νομίζω ὅμως, ὅτι κατὰ τὴν λογικὴν αὐτὴν σκέψιν, ἀρνεῖσθε εἰς τοὺς σφαζομένους, κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς τὸ δικαίωμα νὰ ἀμυνθοῦν. Ἐπειδὴ ὑπῆρχε κατοχὴ δὲν ἔπρεπε αὐτοὶ νὰ ἀμυνθοῦν; Ἔπρεπε νὰ προσφέρουν εὐχαρίστως τὸ σβέρκο τους κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς;

§237Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἦσαν ἀμυνόμενοι, δὲν τοὺς ἐτιμώρησε κανεὶς ποτέ. Δὲν ἔχομεν τοιαύτας περιπτώσεις ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἐτιμωρήθησαν κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς.

§238Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ὅσοι ἠμνηστεύθησαν μὲ τὸ ΚΘ ψήφισμα, παρεπέμφθησαν καὶ κατεδικάσθησαν.

§239Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ νὰ μείνωμεν εἰς τὴν διατύπωσιν ποὺ σᾶς εἶπα. Δηλαδή, «... (ἀναγινώσκει)...». Νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «κατὰ τὴν βούλησιν αὐτῶν». Πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς δικαστάς.

§240Η. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Αἱ λέξεις αὐταὶ ὀρθῶς εἶχον τεθῆ διὰ νὰ δείξουν τὴν ἀντίθεσιν μὲ τὸν ἄλλον νόμον.

§241Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δηλαδὴ νὰ ἐξαρτῶμεν ἀπὸ τὸν ἀδικήσαντα τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἀδικήματος; τὸ «κατὰ τὴν βούλησιν» εἶναι ἐξάμβλωμα.

§242Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς βουλήσεως τοῦ ληστοῦ διὰ νὰ ἀμνηστευθῇ οὗτος.

§243Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Εἶναι ἀρκετὸν ὅταν λέγωμεν «τὰ ὁπωσδήποτε σχέσιν ἔχοντα μὲ τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα».

§244Η. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Τὰ δικαστήρια ἀποβλέπουν εἰς τὴν βούλησιν τοῦ κατηγορουμένου. Τὸ «κατὰ τὴν βούλησιν» ἐτέθη, ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ τονισθῇ ἡ ἀντίθεσις τοῦ νομοθετήματος 1503 κατὰ τὴν ὁποίαν, «........ ........ (ἀναγινώσκει)........».

§245Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἁπλοῦν, ἰδοὺ ἓν παράδειγμα. Ἐπῆγαν οἱ συμμορῖται καὶ ἔκαψαν τὸ σπίτι ἑνός, οἱ παθόντες ἐπῆγαν καὶ ἔκαμαν τὸ ἴδιο, ἔρχεται τὸ δικαστήριον καὶ λέγει ὅτι ἡ πρᾶξις αὕτη δὲν τείνει πρὸς καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας καὶ δὲν ἀμνηστεύεται. Πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει καὶ αὐταὶ αἱ περιπτώσεις.

§246Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ ἐγένετο ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ νόμου 1403, τώρα δὲν γίνεται. Ἡ σημερινὴ διατύπωσις εἶναι εὐρεῖα διότι τώρα λέγομεν τὰ ἀδικήματα τὰ ὁπωσδήποτε ἔχοντα σχέσιν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον μὲ τὴν ἀνταρσίαν.

§247Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, αἱ ὀργανώσεις αἱ κομμουνιστικαί, ἐνήργουν διαφόρους δολοφονίας μὲ δικαιολογητικά, ὅτι ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ἐδολοφόνουν ἦσαν προδόται καὶ ἐγένοντο φόνοι εἰς ἀντίποινα.

§248Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Εἴμεθα σύμφωνοι, ἀλλ’ αὐτὸ θὰ τὸ κρίνῃ ὁ δικαστής. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον 1 μὲ τὴν ἑξῆς ἐπὶ πλέον παρατήρησιν: «Οἱ αὐθορμήτως προσερχόμενοι................ (ἀναγινώσκει)........». Εἰς τὸ σχέδιον τὸ Κυβερνητικόν, ὑπάρχει ἡ ἐπέμβασις τοῦ Εἰσαγγελέως, ὅστις καὶ θὰ κρίνῃ.

§249Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀπολύεται ὁ αὐθορμήτως προσερχόμενος, διότι αὐτὸ λέγει τὸ ΚΘʹ ψήφισμα, ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ 1504. Ἐκεῖνος ὅστις προσέρχεται καὶ θέλει νὰ τὸν ἐλέγξῃ ἡ πολιτεία, δὲν πρέπει νὰ τὸν ὑποβάλῃ εἰς ταλαιπωρίαν, μὲ μίαν ἀπεριόριστον φυλάκισιν, Ὁ Εἰσαγγελεὺς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐρευνήσῃ τὴν περίπτωσιν.

§250ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐὰν ἔλθῃ ἡ ἀπάντησις καὶ πῇ, ὅτι εἰργάσθη ὑπὲρ τοῦ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος, θὰ ἀφεθῇ ἐλεύθερος;

§251Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἔθεσεν ὅρια, ἐντὸς τῶν ὁποίων ὑποχρεωτικῶς τὸ Συμβούλιον τῶν Πρωτοδικῶν καὶ ὁ Εἰσαγγελεύς, θὰ ἀποφαίνεται.

§252Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ. Διατί τίθεται ἡμερομηνία 1)10)50 καὶ ὄχι μέχρι σήμερον;

§253Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Νὰ τεθῇ μέχρι σήμερον. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 δέχομαι τοῦτο, ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν μὲ τὴν παράκλησιν νὰ μποῦν καὶ τὰ μέλη τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ὑπάρχουν καὶ δημοσυντήρητα τάγματα.

§254Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος εἰς πολλὰς περιφερείας, δι’ ἰδίων ἐξόδων των ἐσχηματίσθησαν στρατιωτικαὶ μονάδες συντεταγμέναι, αἱ ὁποῖαι ὠνομάσθησαν δημοσυντήρητα τάγματα καὶ διηκοῦντο ἀπὸ ἀξιωματικοὺς τοῦ στρατοῦ εἴτε ἐφέδρους.

§255Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐν ἐνεργείᾳ θὰ παραδοθοῦν εἰς τὰ Στρατοδικεῖα.

§256Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου θὰ δημιουργήσῃ ἀπορίας τινάς, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς στρατιωτικοὺς ἐὰν θὰ ὑπάγωνται εἴτε εἰς τὸν στρατιωτικὸν διοικητὴν ἢ εἰς τὰ κοινὰ δικαστήρια. Νὰ κάμετε μίαν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν νὰ διαχωρίσητε τὰς ἁρμοδιότητας.

§257Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἡ στρατιωτικὴ ποινικὴ νομοθεσία. Λέγει σαφῶς «οἱ ἐν ἐνεργείᾳ στρατιωτικοί». Διὰ τοὺς ἄλλους θὰ ἐφαρμοσθοῦν τὰ κοινὰ ποινικὰ δικαστήρια.

§258ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ δήλωσις αὐτὴ εἶναι ἀρκετή.

§259Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Τὸ ἄρθρον 4 ὡς τὸ ἔχει ἡ ἐπιτροπή, μὲ τὴν διοφοράν, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ σχεδίου τοῦ κυβερνητικοῦ τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 3 θὰ ἐνσωματωθῇ, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «...... (Ἀναγινώσκει)......». Ἐκείνους τοὺς ὁποίους θεωρεῖ ἐπικινδύνους νὰ τοὺς ὑπαγάγῃ ὑπὸ ἀστυνομικὴν ἐπιτήρησιν, ἢ νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου. Ἄν τὸ Συμβούλιον Πλημμελειοδικῶν καὶ ὁ Εἰσαγγελεύς, θεωροῦν, ὅτι εἶναι ἰδιαιτέρως ἐπικίνδυνοι, θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ τοὺς ἐξαιρέσῃ.

§260Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀντιληφθῶ τὴν ἔννοιαν τῆς διατάξεως, δηλαδὴ δὲν θὰ βγῇ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος;

§261Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Θὰ βγῇ, ἀλλὰ θὰ ὑπάγεται εἰς ἀστυνομικὴν ἐπιτήρησιν ἢ παρακολούθησιν. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὰ ἄλλα δέχομαι τάς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ἡ ἐπιτροπὴ καὶ παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ ἐν τῷ συνόλῳ ὁ νόμος.

§262Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 νὰ προστεθῇ ἡ παράγρ. 2, ἡ ὁποία λέγει: «............ ...... (Ἀναγινώσκει)......».

§263Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Τὴν ξεύρω τὴν περίπτωσιν, ἀλλ’ εἶναι ζήτημα ἄλλης ρυθμίσεως καὶ ὄχι τοῦ παρόντος.

§264Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ εἰς τὴν εἰδικὴν αὐτὴν περίπτωσιν εὑρέθη ἀπολύτως σύμφωνος, ἀλλά, λόγῳ τοῦ ὅτι εἶχε περάσει ἡ ὥρα καὶ ἦτο γενικὴ ἡ διατύπωσις καὶ φοβούμεθα, ὅτι θὰ συμπεριελαμβάνοντο καὶ ἄλλα ἀδικήματα εὐρυτέρου κύκλου, ἐξέφρασε τὴν εὐχὴν καὶ τὴν διατυπώνομεν, ὅπως εἰς τὴν εἰδικὴν ταύτην περίπτωσιν ληφθῇ πρόνοια, διότι συνέβη αἱ οἰκογένειαι στρατιωτικῶν νὰ ἀποβάλλωνται καὶ νὰ ζητοῦν τὴν προστασίαν τῶν στρατιωτικῶν, οἱ ὁποῖοι ὅταν εὑρέθησαν πρὸ αὐστηροτάτης ἀντιστάσεως τῶν ἰδιοκτητῶν, ἔκαμον μίαν ὑπερβολήν.

§265Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ἔκαμον καμμίαν ὑπερβολήν. Ὑπῆρξε συμφωνία μεταξὺ Λαδᾶ καὶ ἐμοῦ, ὅτι δὲν θὰ ἐκτελῶνται ἐξώσεις ἐναντίον οἰκογενειῶν στρατευομένων. Μετὰ τὸν θάνατον τοῦ ἀειμνήστου Λαδᾶ, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔδιδε συνέχειαν εἰς τὸ μέτρον αὐτό. Κατόπιν αὐτοῦ ἡ στρατιωτικὴ ἀστυνομία ἐπενέβαινε καὶ ἐματαίωνε τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων. Κατόπιν αὐτοῦ, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ὑπὸ δίωξιν.

§266Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δὲν δύναμαι νὰ κάμω δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Πρόκειται περὶ ἀδικημάτων μὴ ἐχόντων σχέσιν μὲ τὴν ἀνταρσίαν. Πρόκειται περὶ ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα σχετίζονται μὲ τὴν ἐκτέλεσιν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Ὑπῆρχον δικαστικαὶ ἀποφάσεις καὶ αἱ δικαστικαὶ αὐταὶ ἀποφάσεις ἔπρεπε νὰ ἐκτελεσθοῦν. Εἶναι ἄλλο θέμα. Δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος.

§267Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Λέγετε, ὅτι δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα, ὅταν ὁ ἀξιωματικός, ποὺ ἐπολέμα ἐπάνω καὶ ἔβγαζεν τὴν οἰκογένειαν του εἰς τὸν δρόμον καὶ λέγετε, ὅτι δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸν συμμοριτικὸν ἀγῶνα; Καὶ ἔπρεπεν ἡ στρατιωτικὴ ἀστυνομία νὰ μὴ ἐπέμβῃ; Λυποῦμαι πολύ.

§268Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Σᾶς διαφεύγει, ὅτι ἐξετέλουν αὐτοὶ δικαστικὰς ἀποφάσεις καὶ παρενέβαινε τὸ ὄργανον τῆς στρατιωτικῆς ἀστυνομίας αὐθαιρετοῦν καὶ ἐπέβαλλε τὸν νόμον τὸν ἰδικόν του.

§269Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Εἰς παρεμφερεῖς περιπτώσεις τοῦ 1940, ποὺ ἐτόλμησεν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ κάμῃ ἐξώσεις στρατιωτικῶν, μετενόησε. (Ἱλαρότης).

§270Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἡ διάταξις αὕτη περιορίζεται εἰς τὴν παρακώλυσιν τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων δικαστηρίων διατασσουσῶν ἐξώσεις, ἐφ’ ὅσον οἰκεῖος των ὑπηρέτει εἰς τὸν στρατόν. Κύριε Ὑπουργέ, βεβαίως προκαλεῖ ἐντύπωσιν, ὅτι πολῖται εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ παρακωλύσουν τὴν ἐκτέλεσιν δικαστικῶν ἀποφάσεων.

§271Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ συνηγορήσω καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, διότι βεβαίως, τὸ κῦρος τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων εἶναι σεβαστόν, ἀλλά, τέλος πάντων καὶ ἡ ψυχολογία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὸν Στρατὸν εἰς ἕνα τοιοῦτον ἀγῶνα, πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει καὶ πρέπει νὰ μᾶς ἐπηρεάσῃ καὶ νὰ μᾶς φανῇ κάπως φυσικόν, ὅτι ὅταν τὸ παιδί μου μάχεται δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀνεχθῶ νὰ μὲ βγάλουν ἔξω. Εἶναι φυσικὸν νὰ τὸ κρίνετε μὲ ἄλλο μάτι αὐτὸ τώρα, παρ’ ὅ,τι θὰ τὸ ἐκρίνατε τότε.

§272Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου περίπτωσιν ἰταμοτάτης βίας, ἀσκηθείσης ἐναντίον ὀργάνων τοῦ Κράτους ἐν τῇ ἐκετλέσει δικαστικῶν ἀποφάσεων καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ ζητεῖ νὰ ἀποδεχθῶ. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θελήσῃ τὴν τροπολογίαν, δικαίωμά της εἶναι νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§273Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν εὐθύνην τῶν ἰταμῶν πράξεων δὲν τὴν ἔχουν οἱ συγγενεῖς τῶν πολεμούντων εἰς τὸ μέτωπον ἀξιωματικῶν. Τὴν εὐθύνην τὴν ἔχουν αἱ στρατιωτικαὶ ἀρχαί. Δὲν εἶναι λοιπὸν ὀρθόν, δὲν εἶναι δίκαιον νὰ τιμωρηθοῦν οἱ πολῖται, οἱ ὁποῖοι ἔτυχον τῆς προστασίας παρὰ τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν.

§274Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Οἱ πολῖται δὲν τιμωροῦνται. Οἱ Στρατιωτικοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐβιαιοπράγησαν καὶ ἐτιμωρήθησαν.

§275Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω συγκεκριμένον παράδειγμα, ὅτι τιμωρεῖται ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε τὴν βοήθειαν τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν.

§276Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δὲν εἶναι δυνατόν.

§277Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἡ ὅλη συζήτησις γίνεται διὰ νὰ ἀποσβεσθοῦν ἀξιόποινοι πράξεις.

§278Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ὡς Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἐφορεύω τῆς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν δεχθῶ. Σεῖς κυρίαρχον Σῶμα εἶσθε, κάμετε, ὅ,τι θέλετε. Ἐγὼ δὲν τὴν δέχομαι.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Παπακωνσταντίνου;

§280Ι. ΠΡΟΚΟΠΑΚΗΣ. Νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 6. Δὲν ξεύρει ἡ Ἐπιτροπή, κύριοι, τί συμβαίνει εἰς τὴν Κρήτην. Εἰς τὴν Κρήτην ὑφίσταται ὁ νόμος 414, ὁ ὁποῖος μάλιστα δι’ ὡρισμένα ἀδικήματα, ἔθεσε μερικοὺς ὑπὸ τὴν ἀστυνομικὴν παρακολούθησιν. Αὐτοὶ δὲν ἐξυπηρετοῦνται, ἐὰν δὲν ἀρθῇ ἡ ἀστυνομικὴ ἐπιτήρησις.

§281Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Περιλαμβάνεται καὶ ὁ 414. Τὸ λέγει εἰς τὸ ἄρθρον 6... «...... (ἀναγινώσκει).....».

§282Ι. ΠΡΟΚΟΠΑΚΗΣ. Τὸ τελευταῖον ἔχει μεγάλην σημασίαν, διότι ἐξαιροῦνται τὰ ἀδικήματα, ἐξαιροῦνται ἐξ αἰτίας τῆς ἀστυνομικῆς ἐπιτηρήσεως.

§283Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Λέγομεν εἰς τὸ ἄρθρον 6, ὅτι δύναται ὁ Εἰσαγγελεὺς νὰ ἄρῃ τὴν ἐπιτήρησιν.

§284Ι. ΠΡΟΚΟΠΑΚΗΣ. Διατί νὰ μὴ ἀπαλλάσσωνται ἐκ τοῦ νόμου τώρα;

§285Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Διότι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἐπικίνδυνοι.

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων ἔληξεν. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§287ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς τοὺς διαπράξαντας ἀδικήματα σχέσιν ἔχοντα πρὸς τὴν καταστολὴν τῆς Ἀνταρσίας».

§289Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ἂς ἐπανέλθωμεν εἰς τὸν 1504. Τὰ 1 καὶ 2 συζητοῦνται ἀπὸ κοινοῦ, διότι εἶναι συναφῆ. Δέχομαι τὰς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς ὑπ’ ἀριθμ. 1, 2 καὶ τὴν 3 τὴν δέχομαι μέχρι τοῦ σημείου παράγραφος 1: «διὰ τὴν ταχυτέραν......................». (ἀναγινώσκει). Παρὰ κάτω διαγράφονται. Εἰς τὴν παράγραφον 4, ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 7 τίθεται ὡς δευτέρα παράγραφος: «........... (ἀναγινώσκει).......». Ἐπίσης ἡ παράγραφος 2 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου τίθεται ὡς παράγραφος 3 ὡς ἀκολούθως: «Τῶν εὐεργετημάτων τοῦ ἑπομένου ἄρθρου... (ἀναγινώσκει)...».

§290Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς δίδω ὑπευθύνως τὴν πληροφορίαν, ὅτι χθὲς καὶ προχθὲς καὶ σήμερον, ἐδημοσιεύθησαν κατόπιν διαταγῆς σας.

§291Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ὄχι διαταγῆς μου. Δὲν ἔχω ἐκδώσει καμμίαν διαταγήν.

§292Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἴχατε δώσει μίαν ἐντολὴν καὶ προχθὲς τὸ ἀνεκοινώσατε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν ψηφίζεται ὁ νόμος, σεῖς θὰ τὴν ἀνακαλέσητε. Παρέχω, λοιπόν, τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ Συμβούλιον Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, διαφωνῆσαν μὲ τὴν πρότασιν τοῦ Εἰσαγγελέως, ἀπεφάνθη, ὅτι ὁ ἀρχικὸς νόμος σας ἀνατρέχει εἰς τὸ Γ. ψήφισμα καὶ ἐξεδόθη σωρεία βουλευμάτων.

§293Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Εἴπομεν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ τηρήσωμεν τὰ αὐτὰ μέτρα καὶ σταθμά. Νὰ βάλωμεν λοιπόν, καὶ ἐδῶ «ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως».

§294Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ὁ ἀρχικὸς Α.Ν. 1504 δὲν ὥριζε χρονικὸν σημεῖον ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος του ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογήν. Ὑπῆρχε διακύμανσις εἰς τὴν κρίσιν τῶν ἁπανταχοῦ Ἐφετείων. Τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν, κατόπιν προτάσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν, εἶχε κρατήσει ἐπὶ μακροὺς μῆνας ἀδημοσίευτα τὰ βουλεύματα, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ ἐκδοθῶσιν, ἐν ἀναμονῇ καθορισμοῦ διὰ ρητῆς νομοθετικῆς διατάξεως τοῦ χρόνου. Ἐν τῷ μεταξύ, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι καὶ ἡ ἡγεσία τοῦ στρατοῦ, τὸ Γ.Ε.Σ., εἶχεν ἀντίρρησιν ὡς πρὸς τὸν χρόνον αὐτόν, ὑποστηρίζον, ὅτι ἔπρεπεν ὁ χρόνος νὰ τοποθετηθῇ εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς λήξεως τοῦ ΚΘʹ ψηφίσματος ἢ τοῦ Ἰουνίου 1948, δηλαδὴ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ Γράμμου. Βεβαίως ἐὰν γίνῃ δεκτὴ—κατανοῶ τὴν ἀντίρρησιν τοῦ κ. Παπασπύρου—ἐκ τῶν ὑστέρων ἡ τροπολογία αὐτή, ἠμπορεῖ νὰ ἐμφανισθῇ κενόν, δηλαδὴ ἄνθρωποι διὰ τοὺς ὁποίους ἔχουν ἤδη ἀποφανθῆ τὰ δικαστήρια, νὰ δεχθῶμεν, ὅτι θὰ ἀπολυθοῦν, καὶ ἄλλοι διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἔχουν ἀποφανθῆ, καίτοι παρουσιάσθησαν κατὰ τὴν ἰδίαν ἐποχὴν ἢ ἐνωρίτερον, νὰ μὴ τοὺς καταλάβῃ ὁ νόμος. Διὰ τοῦτο εὑρίσκομαι εἰς πραγματικὴν δυσχέρειαν, διότι ἔχομεν τὴν ἄποψιν τῆς ἡγεσίας τοῦ στρατοῦ καί, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος, τὴν δυσχέρειαν, ἡ ὁποία δημιουργεῖται ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου ὑπὸ τῶν δικαστηρίων. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἄρσιν τοῦ ἀδιεξόδου τούτου.

§295Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἐὰν δεχθῶμεν τὴν ἄποψιν αὐτήν, κ. Ὑπουργέ, τότε ὁ συμμορίτης ποὺ ἔρχεται τὸ 1946, ὅταν δὲν ξεύρωμεν ἂν ὑπάρχῃ συμμοριτισμός, ἢ τὸ 1947, ὅταν διεκδικῇ τὴν νίκην ὁ συμμοριτισμὸς καὶ αὐτός, μὲ κίνδυνον τῆς οἰκογενείας του, φεύγει ἀπὸ τὸ στρατόπεδον καὶ δὲν πολεμᾷ τὸ Κράτος, αὐτὸς δὲν θὰ τύχῃ τῶν εὐεργετημάτων, ἐνῷ αὐτὸς ποὺ ἔσφαξε, δὲν ἀφῆκε τίποτε, λίθον ἐπὶ λίθου, καὶ ἦλθε τὸ 1949, αὐτὸς τυγχάνει τῶν εὐεργετημάτων. Εἶναι λογικὸν αὐτό;

§296ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σύμφωνοι.

§297Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἄς ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή, κύριοι.

§298ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§299Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Λοιπόν, ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Γʹ Ψηφίσματος.

§300Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἀπό τῆς ἀπελευθερώσεως.

§301Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ Γʹ Ψηφίσματος.

§302ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν «ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ Γʹ Ψηφίσματος».

§303Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον προστίθεται ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς παράγραφος 5 ἔχουσα ὡς ἑξῆς: «........». (ἀναγινώσκει) Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτόν, κ. συνάδελφοι.

§304Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, κ. Ὑπουργέ, οἱ συνάδελφοι κ. κ. Παπαρρηγόπουλος καὶ Ψαρρός, ἔθεσαν ὑπ’ ὄψει μας τὸ γεγονὸς αὐτό, ὅτι εἶναι ἀδύνατον, λόγῳ τῆς διαλύσεως τῶν μονάδων, νὰ προσκομισθῇ ἡ βεβαίωσις.

§305Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν γνώμην μου θὰ τὴν ἐκθέσω, κ. συνάδελφε. Ἑπομένως μὴ μὲ ἐκπροσωπῆτε.

§306Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Εἶπον, ὅτι ἐφέρατε παραδείγματα καὶ τὰ συνεζητήσαμεν. Ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Δι’ αὐτὸ ἀνεφέρθην εἰς τῶν κ. συναδέλφων τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἐθεώρησα πειστικάς. Διελύθησαν δηλαδή, αἱ Μονάδες καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθοῦν οἱ διοικηταὶ διὰ νὰ βεβαιώσουν τὴν αὐθόρμητον προσέλευσιν. Ἐβάλαμεν, λοιπόν, ὅτι ἐὰν τὸ Συμβούλιον Πλημμελειοδικῶν πεισθῇ ἐκ τῶν ἐγγράφων, ὅτι ἔγινεν ἡ αὐθόρμητος προσέλευσις, τότε νὰ τὴν κρίνῃ, ἄλλως νὰ διατάσσῃ περαιτέρω ἀνάκρισιν. Νομίζω, ὅτι τὸ νὰ κριθῇ ἐκ τῶν ἐγγράφων τῆς δικογραφίας χωρὶς τὴν βεβαίωσιν τοῦ προϊσταμένου, ὅτι τοῦ εἶναι δίκαιον καὶ χάριν τῆς ταχείας περατώσεως τῶν δικῶν.

§307Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Παρουσιάσθησαν καὶ παρουσιάζονται περιπτώσεις, κ. συνάδελφοι, αἱ ὁποῖαι εἶναι πραγματικῶς καταπληκτικαί. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὶς περισσότερες φορὲς δὲν συνετάσσοντο αἱ λεγόμεναι ἐκθέσεις «αὐθορμήτου προσελεύσεως», εἴτε ἐγένοντο ἁπλᾶ σημειώματα, εἴτε ἀνεφέροντο εἰς τὰς ἐκθέσεις πορίσματος. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου περίπτωσιν ποὺ λέγει τὸ πόρισμα, ὅτι παρουσιάσθη αὐθορμήτως, αἱ στρατιωτικαὶ ὅμως Ἀρχαὶ δὲν τὴν θεωροῦν αὐθόρμητον προσέλευσιν. Ἐκ τοῦ συνόλου τῆς δικογραφίας ἐξάγεται, ὅτι ὑπάρχει αὐθόρμητος προσέλευσις, ἐν τούτοις αἱ στρατιωτικαὶ Ἀρχαὶ κρίνουν τὰ πράγματα αὐστηρὰ ἐν τῇ ἐννοίᾳ τοῦ νόμου. Εἴπομεν, λοιπόν, νὰ ἀφήσωμεν τὸ Συμβούλιον Πλημμελειοδικῶν νὰ κρίνῃ, ὄχι ὅμως νὰ διατάσσῃ τὴν περαιτέρω ἀνάκρισιν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁσάκις βγαίνει ἀπὸ τὴν δικογραφίαν τὸ γεγονὸς τῆς αὐθορμήτου παρουσιάσεως νὰ τὸ δεχθῶμεν...

§308Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἄς ὑπάρχει, κ. Παπαρρηγόπουλε, διότι δὲν γνωρίζω τί εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ. Δυνατὸν μεταγενεστέρως νὰ ὑπῆρχον τοιαῦτα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα νὰ περιελήφθησαν εἰς τὴν δικογραφίαν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνετε.

§309Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἔχω περίπτωσιν συγκεκριμένην κ. Ὑπουργέ, ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι παρουσιάσθησαν αὐθορμήτως, ἔχει συνταχθῆ καὶ ἔκθεσις τοῦ τμήματος, ὅτι προσῆλθον αὐθορμήτως, καὶ αὐτοὶ κρατοῦνται εἰς τὴν Μακρόνησον. Ἦλθεν ἡ δικογραφία εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν, ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν ἔκαμε πρότασιν νὰ ἀπολυθοῦν, τὸ Ἐφετεῖον λόγῳ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὅτι ἀπαιτεῖται ἔκθεσις τῆς αὐθορμήτου προσελεύσεως ἀπὸ τὴν Ἀνωτέραν Στρατιωτικὴν Διοίκησιν ἐπεφυλάχθη νὰ ἀποφανθῇ....

§310Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δὲν τὸ δέχομαι.

§311ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή.

§312Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκούσατε, κύριε Ὑπουργέ, τὴν διατύπωσιν τῆς τροπολογίας; «....... ..... (ἀναγινώσκει).......». Ἔτσι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ γνωστὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§313Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἅμα λέγει, πᾶν ἕτερον στοιχεῖον, εἶναι καὶ ὑπεύθυνος δήλωσις ἀκόμη.

§314Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Παπαρρηγόπουλον, διότι δὲν ἔχει κανένα νόημα «........ ..... (ἀναγινώσκει).......». (θόρυβος — φωναί). Ἐὰν ὑπάρχουν στοιχεῖα τῆς αὐθορμήτου προσελεύσεως νὰ κρίνωνται ἀπὸ τὸ δικαστήριον.

§315Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Εἶμαι ἀντίθετος εἰς τὴν τροπολογίαν. Περαιτέρω θὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 6 κατὰ τροποποίησιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία λέγει: «........... ..... (ἀναγινώσκει).......».

§316ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτὸν τὸ ἄρθρον.

§317Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἔχω τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 7, νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ ἀρχηγοί. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς θέλω νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§318Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Καίτοι ἔχει κἄποιαν δικαιολογίαν ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν δύναμαι νὰ τὴν δεχθῶ, παρακαλῶ μάλιστα νὰ μὴ ἐπιμένετε.

§319Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἐπιμένω καὶ παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§320Ι. ΠΡΟΚΟΠΑΚΗΣ. Εἶναι προτιμότερον νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσωμεν εἰς τὰ βουνὰ παρὰ εἰς τὰς πόλεις.

§321Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Τὸ Γ.Ε.Σ. δὲν ἐζήτησε τὴν ἐξαίρεσιν τῶν ἀρχηγῶν, ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐξαρθρώσῃ τὰς συμμορίας.

§322ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Δημάκη, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «... ..... (ἀναγινώσκει).......».

§323ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§324ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπέρριψε τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Δημάκη.

§325Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Θὰ ἤθελον νὰ διαγραφῇ ἡ περίπτωσις 6. Ἐπίσης νὰ προστεθῇ «.............. ..... (ἀναγινώσκει).......».

§326Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Θὰ ἤθελα μετὰ τὸ ἄρθρον 6 νὰ προστεθῇ ἄρθρον 7, ἔχον οὕτω: «....... ..... (ἀναγινώσκει).......».

§327Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμένετε, δὲν τὸ δέχομαι αὐτό. Τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας ἐρεύνης τῆς Κυβερνήσεως.

§328Α. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία ποὺ ἀνέγνωσεν ὁ κ. Θεοχαρίδης.

§329Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§330Ι. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἡμεῖς ἐρχώμεθα νὰ δώσωμεν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν βάψει τὰ χέρια τους εἰς τὸ αἷμα καὶ ἀπορρίπτομεν τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Δημάκη, δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Βουλὴ νὰ ἀρνηθῇ τὴν τροπολογίαν διὰ τοὺς καταδικασθέντας δυνάμει τῆς 6 Συντακτικῆς Πράξεως.

§331Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Σᾶς εἶπα, ὅτι δὲν ἔχω συνεννοηθῆ μὲ τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον μελετᾶται.

§332Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ὀφείλομεν ἀπόψε, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξηρέσαμεν καὶ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν συμμοριῶν, ὀφείλομεν νὰ λάβωμεν θέσιν εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπόψε καὶ νὰ ἀποφανθῶμεν ἐὰν δικαιοῦνται καὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐκ μέρους τοῦ ἐπισήμου Κράτους καὶ τῆς δικαιοσύνης νὰ εὕρουν τὸ δίκαιόν των καὶ νὰ ζητήσουν ἀναθεώρησιν τῶν ἀποφάσεών των. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ διετίαν νὰ ἐκκρεμοῦν αἱ ἀποφάσεις αὐταί.

§333Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ μὴ θελήσουν νὰ ἐξέλθωμεν ἀπὸ τὸ θέμα τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι γενικώτερον ζήτημα Κυβερνητικῆς εὐθύνης καὶ μερίμνης τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ τροπολογία αὐτή. Θὰ παρακαλέσω, μὴ θελήσετε νὰ δημιουργήσητε ζήτημα, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν ποὺ ἔχω πρὸς τὸ Σῶμα καὶ ὅλην τὴν εὐλάβειαν ποὺ ἔχω πρὸς ὅλους, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον.

§334Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπὸ τὸ πνεῦμα ἴσης μεταχειρίσεως ἐπελήφθη ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἔχω ὑποχρέωσιν καὶ ἐγώ, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, νὰ διατυπώσω τὴν ἄποψίν μου. Εἶπα καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὑπὸ τὸ πνεῦμα ἴσης μεταχειρίσεως ἐπελήφθη ἡ Ἐπιτροπὴ δικαιοσύνης τῆς ἐπεξεργασίας τῶν ὑπὸ κύρωσιν νομοσχεδίων. Ὑπὸ τὸ ἴδιον πνεῦμα ἔφθασα μέχρι τῆς κυρώσεως τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νόμου 1504. Διὰ τίνα λόγον σεῖς ἀρνεῖσθε αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ δεχθῆτε τὴν πρότασιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν προτείνουν οἱ κύριοι συνάδελφοι;

§335Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἡ παράγραφος 6 διαγράφεται, διότι δὲν ἔχει κανένα λόγον.

§336Ι. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐψηφίσθη ὑπὸ τὴν ἐπιφύλαξιν, ὅτι θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή.

§337Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ ἑξαμήνου, τὸ ὁποῖον ὁρίζεται εἰς τὴν παράγραφον 6, δὲν ἔχει κανένα λόγον.

§338Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν δέχεται τὴν παράγραφον 6 τῶν τροπολογιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ὁρίζει τὰ ἑξῆς: «Ἐν τέλει τοῦ ἄρθρου 11 (ἀναγινώσκει).....». Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ἐναντίον τῆς ἀρχῆς τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν, ἀλλ’ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡ Ἐπιτροπὴ ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον. Ὁ ἀρχικὸς νόμος εἶχε τάξει ἑξάμηνον προθεσμίαν. Ὑπὸ τὴν προθεσμίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν εἶχον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ κατάδικοι εἰς θάνατον, πρὸς τοὺς ὁποίους δὲν ἔχω καμμίαν ἰδιαιτέραν συμπάθειαν, δὲν εἶχον σπεύσει νὰ κάμουν τὰς αἰτήσεις χάριτος, διότι εἶχον μπροστά τους ἕξ μῆνας. Ἀλλ’ ἔρχεται κατόπιν ὁ Ἀναγκαστικὸς Νόμος 1053, ὁ ὁποῖος ὁρίζει, ὅτι ἡ ἑξάμηνος προθεσμία γίνεται μηνιαία, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εὑρέθησαν ἔξω τῆς προθεσμίας αὐτῆς. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δίκαιον.

§339Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἔγινε μηνιαία ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ νόμου 1553, ὁ ὁποῖος ἐδημοσιεύθη ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὸν νόμον 1504 καὶ ὅλοι ὑπέβαλον αἰτήσεις. Δὲν ὑπάρχουν τοιαῦται περιπτώσεις.

§340Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μοῦ εἶναι ἀδιάφορον ἐὰν θὰ δεχθῆτε ἢ ὄχι, ἀλλ’ ἐγὼ προσωπικῶς καὶ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν ἐγνωρίζομεν ἐκ τοῦ νόμου τὴν σύντμησιν τῆς προθεσμίας.

§341Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ὅλοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὑπέβαλον αἰτήσεις. Κατὰ τὰ ἄλλα σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι δὲν ἔχω ἀντίρρησιν εἰς τὰ ὅσα ἐδέχθη ἡ Ἐπιτροπή. Τώρα ὑπάρχουν περαιτέρω τροπολογίαι τινές.

§342Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατέθεσα μίαν τροπολογίαν ἀφορῶσαν τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ Α.Ν. 533]45, ἵνα προστεθῇ ὡς ἄρθρον τελευταῖον, εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Ἡ τροπολογία αὕτη ἔχει οὕτω: «Τὸ ἄρθρον 32 τοῦ Α. Ν. 533/195 ὡς ἐτροποποιήθη, ἀντικαθίσταται οὕτω: Ἄρθρον 32. Καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις, ἐφ’ ὅσον διὰ τούτων καταγιγνώσκεται ποινὴ ἐπανορθωτική, παραγράφονται μετὰ διετίαν, πᾶσαι δὲ αἱ λοιπαὶ παραγράφονται μετὰ πενταετίαν ἀπὸ τῆς τελεσιδικίας. Πᾶσαι αἱ συνέπειαι τῶν ὡς ἄνω ἀποφάσεων καὶ τῶν ἐν αὐταῖς ἀδικημάτων καταργοῦνται καὶ αἴρονται ἀπὸ τῆς ἐπιβολῆς των. Ἡ διάταξις αὕτη δὲν ἰσχύει ἐπὶ τῶν περιπτώσεων τῶν ἐδαφίων στʹ, ζʹ, ηʹ θʹ, ιαʹ καὶ ιβʹ, τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α.

Ν. 533)1945».

Παρακαλῶ θερμῶς κ. Ὑπουργέ, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτὴ καὶ νὰ ἀποφανθῇ ἐπ’ αὐτῆς ἡ Βουλή.

§343Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐγώ, κ. συνάδελφε, δὲν ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν. Ἐναπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν ν’ ἀποφασίσῃ.

§344ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μπέλλα;

§345ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§346ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§347Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐπίσης δέχομαι τὰς ἑξῆς προσθήκας. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 προστίθεται παράγρ. ἔχουσα οὕτω: «..... (ἀναγινώσκει).....». Ὁμοίως εἰς τὸ ἄρθρ. 7 προστίθεται παρ. 6 ἔχουσα οὕτω: «..... (ἀναγινώσκει).....». Ὡσαύτως δέχομαι τὰς τροπολογίας τῶν κ.κ. Λαντζούνη καὶ Παπασπύρου, σχετικῶς μὲ τὴν ὀπλοφορίαν, ὡς καὶ τὴν τροπολογίαν τῶν κ. κ. Β. Παπαρρηγοπούλου, Λ. Μπουρνιᾶ, Χ. Ψαρροῦ, Δ. Παπασπύρου καὶ Ι. Λύρα ὡς προσθήκην πέμπτου ἄρθρου.

§348Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Προτείνω νὰ ληφθοῦν μέτρα καὶ ὑπὲρ τῶν ὑποστάντων διοικητικὰς κυρώσεις.

§349Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα τοῦτο ὀφείλομεν σεμνῶς νὰ τὸ ἐκθέσωμεν ἐνώπιον τῶν συναδέλφων καὶ ἂς πάρῃ καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Ὑπουργὸς μίαν ἀπόφασιν. Πρόκειται περὶ μιᾶς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλομεν μερικοὶ συνάδελφοι καὶ τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξα ὅταν ὡμίλησα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Δι’ αὐτῆς ζητοῦμεν αἱ ἤδη ὑφιστάμεναι θανατικαὶ καταδίκαι, νὰ μετατραποῦν εἰς ἰσόβια δεσμά. Δὲν εἶναι μόνον λόγοι ἐν τῇ στενῇ ἐννοίᾳ ἐπιεικείας, ἀλλὰ καὶ λόγοι πρακτικῆς καὶ ρεαλιστικῆς ἀντιμετωπίσεως μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ δὲν πρόκειται νὰ μεταβληθῇ, διότι, ὅλοι εἴμεθα πεπεισμένοι, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐκτελεσθοῦν αὐταὶ αἱ 1500–2000 καταδίκαι. Καὶ δι’ οὓς λόγους ἀνεπτύξαμεν, νομίζω, ὅτι ἀρχὴ στοιχειώδους.... τῆς Βουλῆς.... δίδει μίαν λύσιν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν...... (δὲν ἠκούσθη).

§350Α. ΣΒΩΛΟΣ. Θὰ κάμω ἔκκλησιν καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν κάμνοντες ἓν ἔργον τόλμης, ἀλλὰ καὶ προσαρμογῆς εἰς μίαν πραγματικότητα.

§351Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἐπιτρέπεται εἰς ἡμᾶς νὰ μετατρέπομεν τὰς θανατικὰς ποινὰς εἰς ἰσόβια;

§352Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὑπάρχει ἡ παρανόησις ὅτι εἰς τοὺς ἰδίους ἀνθρώπους δίδεται καὶ ἡ ἀναθεώρησις καὶ ζητεῖται καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου τοῦ κ. Σβώλου. Πληροφορῶ τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. συνάδελφον ὅτι δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Διότι αἱ ἀποφάσεις τῶν Στρατοδικείων δὲν ἀνεθεωρήθησαν. Προκειμένου δὲ περὶ τῶν βαρυποινιτῶν διὰ τοὺς ὁποίους ἔχουν ἐκδοθῆ αἱ ἀποφάσεις τῶν Πρωτοδικείων καὶ δὲν ἔχουν ἐκτελεσθῆ, ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἠρτημένην τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου ἐπὶ μίαν πενταετίαν, εἶναι δίκαιον νὰ βγοῦν ἀπὸ τὴν ἀγωνίαν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται ποτέ νὰ ἐκτελεσθοῦν.

§353Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Ἡ ἀτμόσφαιρα κατευνασμοῦ, ποὺ ἐπεκράτησε σήμερον εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς μᾶς παρέχει τὸ ἐνδόσιμον, ὅτι ἡ ἔκκλησις, ποὺ ἐγένετο πρὸς τερματισμὸν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, θὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, δοθέντος, ὅτι δὲν θὰ συντελέσῃ εἰς τίποτε ἄλλο παρὰ εἰς τὴν λύσιν ἑνὸς δράματος, ποὺ ἀπασχολεῖ τόσας χιλιάδας οἰκογενειῶν, τῶν ὁποίων ἡ κατάστασις οὐσιαστικῶς δὲν πρόκειται νὰ μεταβληθῇ. Ὑποβάλλεται ἡ τροπολογία μὲ ὅλον τὸ ἐνδιαφέρον πρὸς πᾶσαν πλευρὰν καὶ μὲ τὴν κατανόησιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερον πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἑνὸς γενικωτέρου σκοποῦ καὶ ἐπὶ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας παρακαλοῦμεν τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργόν.

§354Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι Συνάδελφοι, βεβαιωθῆτε, ὅτι τὰ αἰσθήματα τῆς φιλανθρωπίας καὶ ἐπιεικείας τῶν ὑποβαλόντων τὴν τροπολογίαν αὐτήν, δὲν μᾶς εἶναι ξένα. Τὰ συμμεριζόμεθα, ἀλλά, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνητε ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, δι’ εἰδικωτέρους λόγους. Ὑπάρχει ἐν λειτουργίᾳ ὁ θεσμὸς τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων, ὁ ὁποῖος παρὰ τὰς ἐπικρίσεις, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν περιπτώσεις ἐπιεικείας ἐπιδεικνύει ταύτας καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς ἀνακοινώσω, ὅτι ἄνω τῶν 4.000 περίπου καταδικῶν εἰς θάνατον, τὰς ὁποίας εἴχομεν πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους, ἤδη βαθμιαίως μὲ τὰς ἀναθεωρήσεις καὶ τὰ Συμβούλια Χαρίτων ἔχουν κατέλθει εἰς 2311 καὶ σήμερον ἀκόμη εἶμαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι κατόπιν συμφώνου γνωμοδοτήσεως τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων, ἐπρότεινα εἰς τὸν Ἄνακτα τὴν εἰς ἰσόβια δεσμὰ μείωσιν 8 τοιούτων καταδικῶν. Συνεπῶς ἀφήσατε εἰς τὴν ἔμφρονα κρίσιν τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ μὴ θελήσετε διὰ νομοθετικοῦ μέτρου, εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχε, νὰ ἔλθωμεν εἰς εὐρεῖαν ἀντίθεσιν πρὸς ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, τὸ ὁποῖον εὐλόγως θὰ ἀνησυχίσῃ ἐκ τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Ἴσως ἔλθῃ ἡ ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ γενικὴ κατάστασις θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ κάμωμεν γενναιοτέραν χειρονομίαν καὶ θὰ ἤμην ὁ εὐτυχέστερος τῶν ἀνθρώπων, ὅταν ἐκ τῆς ἐξελίξεως τῆς γενικῆς καταστάσεως θὰ ἠδυνάμην νὰ εἰσηγηθῶ τὴν λῆψιν ἑνὸς τοιούτου μέτρου. Πρὸς τὸ παρὸν θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνετε ἐπ’ αὐτοῦ. Δὲν εἶναι ὥριμον τὸ ζήτημα. Λυποῦμαι, ἀλλά, δηλῶ, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§355Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἀτμόσφαιρα, ἡ ὁποία ἐπεκράτησεν ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν μὲ ἐνθαρρύνει νὰ τονίσω τοῦτο: Εἶναι ἀνάγκη νὰ θέσωμεν τέρμα εἰς τὴν μεγάλην ἀνησυχίαν, ποὺ συνέχει πλῆθος οἰκογενειῶν. Δὲν διαφεύγει οὐδενός, ὅτι ἡ μετατροπὴ ποινῶν διὰ νόμου δὲν εἶναι ἀπολύτως ἐν τάξει. Ἠμποροῦμεν ὅμως νὰ εἴπωμεν τοῦτο: Ὅτι αἱ ποιναὶ τοῦ θανάτου δὲν ἐκτελοῦνται ἐφ’ ὅσον παρῆλθεν ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα. Ἄς θέσωμεν τέρμα εἰς τὴν ἀγωνίαν τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν διὰ μιᾶς τοιαύτης διατάξεως.

§356Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐναντίον. Ἐγὼ κατ’ ἀρχὴν δὲν θεωρῶ ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ θεραπευθῇ τὸ κακόν. Ὅ,τι καὶ ἂν πάρῃ ἡ ἀριστερὰ καὶ ὅ,τι καὶ ἂν δώσῃ ἡ δεξιά, δὲν ἐξοντώνεται ἔτσι ὁ κομμουνισμός. Θάλασσαν θὰ τὰ κάμετε.

§357Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Ἐμμένω εἰς τὴν ἔκκλησιν, ὅπως δεχθῆτε τόσον τὴν τροπολογίαν περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν δοσιλόγων, ὅσον καὶ τὴν πρότασιν τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, διὰ νὰ δοθῇ ἕνα τέρμα. (Χειροκροτήματα).

§358Ι. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀποψινὴ κατανόησις ἐκ μέρους τῶν κ. βουλευτῶν διὰ τὴν ἑνότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι πραγματικῶς συγκινητικὴ καὶ πρέπει νὰ θεωροῦμεν τὸν ἑαυτόν μας ὑπερήφανον, διότι ἐπετελέσαμεν ἕνα ἔργον σοβαρὸν καὶ πατριωτικόν. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα τῆς κατανοήσεως καὶ τῆς πλήρους ἀπονομῆς δικαιοσύνης, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα σήμερον νὰ κρίνωμεν μὲ δύο μέτρα καὶ μὲ δύο σταθμὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Σήμερον ποὺ βλέπομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ ἀπολύουν τῶν φυλακῶν τοὺς δοσιλόγους Γερμανοὺς στρατηγούς, διὰ τὴν καταστροφὴν ὁλοκλήρου τῆς ἀνθρωπότητος, ἐρχόμεθα καὶ ἡμεῖς σήμερον νὰ δώσωμεν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, θέλοντες νὰ πιστεύωμεν, ὅτι μίαν ἡμέραν ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἀνεξαρτήτως εἰς ποίαν παράταξιν ἀνήκει, θὰ γελάσῃ εὐτυχισμένος, ἀγκαλιασμένος καὶ ἀδελφωμένος. (Χειροκροτήματα). Δὲν δυνάμεθα λοιπὸν κύριοι, νὰ ἀποχωρήσωμεν ἀπόψε ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διότι θὰ φέρωμεν τὴν κατάραν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐὰν λάβωμεν μέτρα ὑπὲρ τῆς μιᾶς μόνον παρατάξεως καὶ ἀγνοήσωμεν τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ 1945 εἶναι εἰς τὰς φυλακάς. Ζητοῦμεν λοιπὸν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ σεβασθῇ τὴν θέλησιν τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θελήσῃ ν’ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία εἶναι ὁμόφωνος καὶ διὰ τὰς δύο τροπολογίας, ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ κάμωμεν ἔνστασιν ἀπαρτίας καὶ νὰ ἀκυρώσωμεν ὁλόκληρον τὸν νόμον μολονότι ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οὐδέποτε ἔχω ὑπογράψει ἔνστασιν ἀπαρτίας. Νομίζω, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀποχωρήσωμεν τῆς αἰθούσης αὐτῆς, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ μᾶς πάρῃ μὲ τὶς πέτρες. Κύριοι, ἐκφράζω τὰς εὐχαριστίας μου πρὸς τοὺς παρισταμένους βουλευτάς, τῆς ἀριστερᾶς, τοῦ κέντρου καὶ τῆς δεξιᾶς, οἱ ὁποῖοι συνεφώνησαν ἐπάνω εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ ἄρθρου 7, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ δώσωμεν καὶ νὰ χαρίσωμεν τὴν χαρὰν καὶ τὴν εὐτυχίαν καὶ εἰς ἄλλους Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι ὑπέπεσαν εἰς ὡρισμένα παραπτώματα. (Χειροκροτήματα).

§359ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου ἔχει τὸν λόγον.

§360Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ὑποθέτω κ. Πρόεδρε, ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν ὑπάρχουν ἐκπρόσωποι τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης παρατάξεως, περὶ τῶν ὁποίων ἔγινε λόγος προηγουμένως. Δὲν ὑπάρχουν ἐκπρόσωποι τῶν δοσιλόγων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐλπίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχουν καὶ ἐκπρόσωποι τῶν προδοτῶν τῆς Πατρίδος. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ γίνεται λόγος περὶ συναδελφώσεως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ περὶ λήθης τοῦ παρελθόντος. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Αἱ πράξεις αἱ προδοτικαὶ καὶ ἀντεθνικαί, διὰ τὰς ὁποίας ἀπειλεῖ ποινὰς ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις περὶ τιμωρίας τῶν δοσιλόγων, αἱ πράξεις διὰ τὰς ὁποίας κατηγοροῦνται οἱ δοσίλογοι, πράξεις προδοσίας ἢ παραδόσεως Ἑλλήνων πολιτῶν εἰς τοὺς ἐχθρούς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρουν συγχώρησιν καὶ δικαιολογίαν ἀπὸ κανένα Ἕλληνα. Τροπολογία ὅπως εἰσάγεται, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν ἀναθεώρησιν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι τυχὸν ἐξεδόθησαν ὑπὸ τὸ κράτος τῆς συγχύσεως, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τῆς ἐφαρμογῆς τῆς Συντακτικῆς Πράξεως, ὑπὸ τὸ κράτος τῆς φοβίας, τῆς ἀγανακτήσεως, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπιβληθῆ τοὺς πρώτους μῆνας τῆς ἐφαρμογῆς τῆς Συντακτικῆς Πράξεως, θὰ ἦτο ἀνεκτὴ καὶ θὰ ἦτο μία δικαία ἀνταπόδοσις τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐδέχθη ἡ Βουλή, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐσήκωσαν τὰ ὅπλα κατὰ τῆς Πατρίδος, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς ἐχθροὺς αὐτῆς. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἡ πρότασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ ὅλον τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον διέπει τὰ Νομοθετήματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων συζητεῖ ἀπόψε ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὑπὸ τὸ πνεῦμα αὐτό, νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ. Θὰ συζητηθῇ ὡς πρᾶξις ἀποδόσεως δικαιοσύνης εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως ἐδικάσθησαν κατὰ πλάνην, δι’ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα ἐὰν πράγματι εἶχον γίνει, θὰ ἐπέσυρον τὴν ἀγανάκτησιν, τὴν ὀργὴν καὶ τὴν κατάραν ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Αὐτὰ διὰ τὴν πρώτην πρότασιν. Ὑπάρχει καὶ ἑτέρα πρότασις. Καὶ προκειμένου περὶ τῆς ἑτέρας προτάσεως, τῆς ἀφορώσης τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν διὰ ἀποφάσεων Κακουργιοδικείων, διότι κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, εὐτυχήσαντες νὰ ὁπλισθῶσιν, ἔστρεψαν τὰ ὅπλα των κατὰ τῶν ἄλλων συνυποδούλων Ἑλλήνων, θὰ πρέπει νὰ εἶμαι ψυχραιμότερος καὶ ἠρεμώτερος κ. Πρόεδρε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νομίζω, ὅτι ἔθεσε τὸ πρᾶγμα εἰς τὴν θέσιν του, εἰπών, ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ γενικώτερα μέτρα. Οἱ ἀξιότιμοι ὅμως κ. συνάδελφοι, — οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τὴν ἐπιψήφισιν τῆς τροπολογίας, προκειμένου περὶ τῶν καταδίκων εἰς θάνατον δι’ ἀποφάσεων, οἱ ὁποῖοι θέλω νὰ πιστεύω κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν ἐκπροσωποῦν εἰς τὴν αἴθουσαν σὐτὴν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔστρεψαν τὰ ὅπλα των κατὰ τῆς Πατρίδος καὶ τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ ἡ διάταξις αὐτή, νομίζω, ὅτι θὰ ἠμποροῦν νὰ ἀρκεσθοῦν εἰς τὸ ὅτι ἡ Πατρίς μας ὑπὸ τὰς συνθήκας ποὺ εὑρίσκεται σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτελέσῃ ἐκεῖνο ποὺ ἔπρεπε νὰ ἐπιτελῆται εἰς πᾶσαν εὐνομουμένην Πολιτείαν. Ἔπρεπε νὰ ἀρκεσθοῦν εἰς τὴν ἀδυναμίαν τῆς ἐκτελέσεως τῆς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας. Καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα τὸ ἔχουν πλήρως ἀντιληφθῆ καὶ ἐκεῖνοι, ποὺ ἔχουν καταδικασθῆ εἰς θάνατον καὶ δι’ αὐτὸ δὲν αἰσθάνονται καμμίαν ἀνησυχίαν ἐκ τῆς ἀπειλῆς, δῆθεν, τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἀποφάσεως. Ἡ ἐπιψήφισις τοιούτων προτάσεων δὲν θὰ ἀπετέλει παρηγορίαν καὶ ἀνακούφισιν τῶν καταδίκων, ἀλλὰ θὰ ἀπετέλει μίαν ἱκανοποίησιν πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους θὰ ἐδίδετο ἐμπράκτως ἡ ἀπόδειξις, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ πράττουν τὸ πᾶν εἰς βάρος τῆς Πατρίδος καὶ τῶν πολιτῶν μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι ἐκ τῶν ὑστέρων θὰ τύχουν εὐεργετικῶν μέτρων, ὡς ἐκεῖνα ποὺ πρόκειται νὰ συζητηθοῦν καὶ νὰ ψηφισθοῦν.

§361Π. ΚΑΛΠΑΚΤΣΟΓΛΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἐκεῖνοι ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακὰς εἶναι μόνον οἱ πτωχοί, ἐνῷ οἱ ἄλλοι εὑρίσκονται ἔξω.

§362Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀτυχῶς ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1944 καὶ ἐντεῦθεν, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἐφρόντισαν πάσῃ θυσίᾳ νὰ φανοῦν ἐπιεικεῖς, ἔναντι ἐκείνων, ποὺ ἐσήκωσαν τὰ ὅπλα κατὰ τῆς Πατρίδος. Καὶ πρὸ ὀλίγου ἀκόμη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐξήντλησεν ὅλην τὴν ἐπιείκειαν ἀπέναντι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ εἰρήνευσις. Παραδόξως καμμία Κυβέρνησις καὶ ἰδίᾳ ἡ τελευταία, ποῦ διακρίνεται διὰ γενναιότητα ἔναντι τῶν κομμουνιστῶν...........

§363Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Αἱ Κυβερνήσεις εἰς τὰς ὁποίας μετείχετε σεῖς οὐδέποτε ἐτόλμησαν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ ζήτημα.

§364Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὸ ἐτόνισα. Καὶ δι’ αὐτὸ εἶπον, σεῖς ποὺ ἔχετε μεγαλειτέραν γενναιότητα ἀπὸ τὰς ἰδικάς μας Κυβερνήσεις θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδείξετε μεγαλειτέραν γενναιότητα καὶ ἀπέναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 6 Συντακτικῆς Πράξεως. Θὰ ἔπρεπε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, τοὐλάχιστον νὰ ἀκολουθήσετε τὸ παράδειγμα τῶν χωρῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι δίδουν μάχην ἐναντίον τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ. Ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν ἀμνηστίαν, ἀλλ’ ἀναθεώρησιν τῶν δικῶν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, δικῶν, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ὑπὸ τὸ κράτος μιᾶς διευθυνομένης συκοφαντίας ἀπὸ μέρους τοῦ Κ. Κ. Πέντε χιλιάδες μηνύσεις ἔγιναν ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας, κ. Ὑπουργέ. Αὐταὶ αἱ ὑποθέσεις ζητοῦμεν νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τακτικὰ δικαστήρια, ὥστε ἡ δικαιοσύνη, ἠρέμως κρίνουσα, νὰ τοὺς καταδικάσῃ ἢ νὰ τοὺς ἀθωώσῃ.

§365Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς ΕΛΔ εἶπεν, ὅτι τολμῶμεν νὰ ζητῶμεν ἕνα τοιοῦτον πρᾶγμα. Καὶ πραγματικῶς τόλμημα εἶναι, διότι δὲν ζητοῦμεν, οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐδολοφόνησαν τὴν Ἑλλάδα, ὄχι τοὺς ἐθνικόφρονας, ἀλλὰ τὴν Ἑλλάδα, ζητοῦμεν νὰ τοὺς ἐπιβραβεύσωμεν. Ἐὰν ἐξανίσταμαι, κ. βουλευταί, εἶναι διότι ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ὑπερησπίσθην θύματα εἰς τὸ Κακουργιοδικεῖον τῆς Σπάρτης, κύριοι, ὡς πολιτικὸς ἐνάγων, ὅπου ὀκτὼ ἐξ αὐτῶν, καταδικασθέντες εἰς θάνατον καὶ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν Αἴγιναν σήμερον, τί νομίζετε, κύριοι, ὅτι ἔχουν διαπράξει; Εἰς τὸ στρατόπεδον τῆς Μηλιᾶς, ἐπὶ τοῦ Ταϋγέτου, ἐξετέλεσαν 60δα ὅλην ἀτόμων. Τόσος δὲ ἦτο ὁ σαδισμὸς καὶ ἡ ἐγκληματικότης αὐτῶν, κύριοι, ὥστε διεπιστώθη ἐκ τῆς διαδικασίας, ὅτι ἔσπασαν τὰ κεφάλια τῶν θυμάτων των καὶ μὲ τὰ μυαλὰ ἄλειψαν τὰ πόδια των. Αὐτούς, κ. βουλευταί, νὰ ἀμνηστεύσωμεν; Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ Ἑλληνικὴ ψυχὴ νὰ ἀνεχθῇ τοιαύτην ἀδικίαν. Δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ δεχθῇ αὐτό, τὸ ὁποῖον ζητοῦν. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε καὶ κύριοι βουλευταί, ἐδῶ ὑπάρχει ὁ Ν. 3861 ὁ ὁποῖος διὰ τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων, ἀπαρτιζομένου ἐξ ἀνωτάτων καὶ εὐϋπολήπτων ὑπαλλήλων, ἀποφαίνεται ἂν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δικαιοῦνται ἢ ὄχι νὰ μειωθῇ ἡ ποινή των. Διατί τώρα, ἐξ ὑφαρπαγῆς ἔρχεσθε νὰ ζητήσετε καὶ τοῦτο; Δὲν ἀρκεῖσθε εἰς τὰ τόσα μέτρα ἐπιεικείας, ποὺ ἐπήρατε σήμερον; Δὲν ἀρκεῖσθε εἰς τὴν ἀπόρριψιν τῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἐξαίρεσιν τῶν ἀρχηγῶν τῶν δολοφόνων; Ὅταν εἴδατε, ὅτι ἐκερδίσατε τὸ παιγνίδι ποὺ ἐπεδιώξατε, θέλετε καὶ αὐτό; Τοῦτο ἀντίκειται εἰς τὸν ἀνθρωπισμὸν καὶ ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον νὰ δώσῃ ἀμνηστίαν εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους. Δὲν ἐξετελέσθη ἡ ποινή των, κύριοι, ἐφάνη τόσον ἐπιεικὴς ἡ πολιτεία. Μὴ ἐρεθίζετε περισσότερον τὸν λαόν. Ὡς πρὸς τὴν ἄλλην τροπολογίαν, νομίζω, ὅτι εἶναι δικαία. Διότι, ὅταν ἡ Γαλλία, ἡ ὁποία ὑπέστη τὰ ὅσα ὑπέστη, διὰ τοῦ τελευταίου νόμου ἔδωσε πλήρη χάριν καὶ ἀπεφυλάκισεν ὅλους τοὺς δοσιλόγους, νομίζω, ὅτι τὸ ζητούμενον ἐκ μέρους ἡμῶν εἶναι πολὺ ἐλάχιστον. Διότι τί ζητοῦμεν; Δὲν ζητοῦμεν οὔτε ἀποσυμφόρησιν, οὔτε χάριν, οὔτε παραγραφήν. Ζητοῦμεν μόνον ἀναθεώρησιν τῶν δικῶν των, ὥστε τὰ δικαστήρια τὰ ἀναθεωρητικά, νὰ τοὺς ἀποδώσουν, ἐὰν ἔχουν, τὸ δίκαιον. Ποῦ θὰ ἀποταθοῦν, κύριοι; Εἰς τὸ ἀνώτατον δικαστήριον, εἰς τὴν δικαιοσύνην τῆς Πατρίδος. Δὲν ἀπευθύνονται εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως ἀπευθύνεται ἡ ἀριστερὰ πτέρυξ καὶ ζητεῖ τὴν μετατροπὴν τῶν ποινῶν των. Ἀπευθύνονται εἰς τὴν δικαιοσύνην καὶ λέγουν: Ἐὰν ἡ δικαιοσύνη τῆς Πατρίδος μᾶς κρίνῃ ἀξίους ἢ ἀποδειχθῇ τὸ δίκαιον, τότε νὰ μᾶς ἀποδοθῇ. Ἐὰν ὅμως ὄχι, ἐὰν δηλαδὴ ἀποδειχθῇ, ὅτι ὑπῆρξαν προδόται καὶ συνεργάται τοῦ ἐχθροῦ, τότε νὰ τιμωρηθοῦν δικαίως. Αὐτὸ ζητοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Ζητοῦν δικαιοσύνην, ἡ ὁποία πρέπει νὰ τοὺς ἀποδοθῇ.

§366Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ κάμω μίαν ἐρώτησιν. Νομίζω, ὅτι ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§367ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ὁ 1553, κύριε συνάδελφε.

§368Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Δηλαδὴ ἔχει ψηφισθῆ τὸ 3ον νομοσχέδιον καὶ ὁ 1504 καὶ μένει ὁ 1553.

§369Ι. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ 1504, παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν ἔγινε δεκτὴ ἢ ὄχι ἡ τροπολογία μας.

§370Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἐψηφίσθη ὁ Α. Ν. 1504.

§371Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἐψηφίσθη καὶ αὐτὸ τὸ γνωρίζετε. Πῶς τὸ ὑποστηρίζετε, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀπεφάνθη ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν;

§372Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἔλαβον τὸν λόγον ἐκηρύχθην, παρὰ τὰς ἀρχάς μου περὶ ἐπιεικείας, ἐναντίον τῶν μέτρων τούτων. Αὐτό, ὅμως, δὲν μ’ ἐμποδίζει νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἄποψίν μου περὶ ἀπονομῆς δικαιοσύνης. Διότι, ἄλλα εἶναι τὰ μέτρα τῆς ἐπιεικείας καὶ ἄλλα εἶναι τὰ μέτρα τῆς δικαιοσύνης. Ἡ ἀναθεώρησις τῶν ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων εἶναι μέτρον δικαιοσύνης. Ἡ ἀναθεώρησις τῶν ἀποφάσεων τῶν Εἰδικῶν Δικαστηρίων τῆς 6ης/45 Σ.Π. εἶναι ἐπίσης, κατὰ μείζωνα λόγον, μέτρον δικαιοσύνης. Δέχομαι ὅτι διεπράχθησαν ἐγκλήματα ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν, ἀλλ’ ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, διεπράχθησαν ἀδικήματα, ὡς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερα καὶ ὑπομιμνήσκω καὶ πάλιν, τὸ στρατιωτικὸν σύμφωνον μὲ τοὺς Βουλγάρους καὶ τοὺς Γερμανούς, δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει μεγαλυτέρα προδοσία διὰ νὰ συγκριθῇ μὲ τὰς πράξεις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι λέγονται δοσίλογοι. Δὲν ζητοῦμεν χάριν, ζητοῦμεν δικαιοσύνην, διότι πιστεύομεν, ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς εὑρίσκονται, ἢ ἄδικα εἰς τὰς φυλακάς, ἢ ὑπὸ τὸ βάρος αὐστηροτάτων ἀποφάσεων. Καὶ δὲν ζητοῦμεν μόνον δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐκτίουν ποινάς, ἀλλὰ ζητοῦμεν καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐξέτισαν ἤδη σχεδὸν τὴν ποινήν των, διὰ τὴν ἠθικήν των ἀποκατάστασιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ οὐδὲν νομοσχέδιον ρυθμίζον μέτρα ἐπιεικείας, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἀπόψε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν δηλώσῃ, ὅτι ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὑπογράψει.

§373Α. ΖΑΚΚΑΣ. Οἱ δοσίλογοι, πρὸς τοὺς ὁποίους δὲν ἀρνοῦμαι τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ζητεῖται, διότι ἀπὸ ἕνα πνεῦμα εἰρηνεύσεως, ἂς γίνῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητεῖτε, ἀλλὰ οἱ δοσίλογοι ἐδικάσθησαν ἀπὸ Εἰδικὰ Δικαστήρια.

§374Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Αἱ ἀποφάσεις τῶν Εἰδικῶν Δικαστηρίων εἶναι ἀσυγκρίτως αὐστηρότεραι ἀπὸ τὰς ἀποφάσεις τῶν Στρατοδικείων, διότι περισσοτέρας ἐγγυήσεις εἶχον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐδικάσθησαν ἀπὸ τὰ Ἔκτακτα Στρατοδικεῖα, ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐδικάσθησαν ἀπὸ τὰ Εἰδικὰ Δικαστήρια μὲ τοὺς γνωστοὺς περιορισμούς, εἰς βάρος τῶν παραδεδεγμένων δικαιωμάτων τοῦ κατηγορουμένου.

§375Α. ΖΑΚΚΑΣ. Οἱ δοσίλογοι ἐδικάσθησαν μὲ τρεῖς δικαστὰς καὶ 2 λαϊκοὺς κριτάς. Οἱ ἄλλοι, περὶ τῶν ὁποίων συζητοῦμεν, ἐδικάσθησαν εἴτε ἀπὸ ἐνόρκους καὶ ἠξεύρετε πὼς ἦσαν συγκεκροτημένα τὰ ὁρκωτὰ δικαστήρια, ἢ ἐδικάσθησαν ἀπὸ Στρατοδίκας. Δὲν ἀρνοῦμαι εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς τὴν ἐντιμότητα, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὲ πείσητε, ὅτι εἶναι δικασταί.

§376Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Καὶ ὑπῆρξαν δικασταί, οἱ ὁποῖοι ἐστάλησαν εἰς στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ἀφοῦ προηγουμένως ἐτιμώρησαν δοσιλόγους. Τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν πρέπει νὰ γίνῃ ἀναθεώρησις.

§377Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, ὁ ὁποῖος μετὰ τόσης ψυχραιμίας ἐξεφράσθη ἐναντίον τῆς τροπολογίας περὶ τῶν θανατοποινιτῶν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶχε δίκαιον.

§378Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος παρεξήγησε τὴν ἀνάμιξίν μου εἰς τὴν συζήτησιν. Ἐγὼ δὲν ὑπεστήριξα τροπολογίαν, οὔτε ἔλαβον καμμίαν θέσιν. Ἐγὼ διεμαρτυρήθην ἐντόνως κατὰ τῆς προσπαθείας νὰ ληφθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία θ’ ἀπετέλῃ συναλλαγὴν καὶ ἀνταλλαγὴν μιᾶς παροχῆς.

§379Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὄχι συναλλαγή, ποτέ. Κάτι εὐγενέστερον κάμνομεν.

§380Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Δὲν ἐκπροσωπῶ κανέναν ἐκ τῆς κατηγορίας τῶν δοσιλόγων, οὔτε θέλω νὰ ὑποστηρίξω ὡρισμένους ἐξ αὐτῶν. Ὑποστηρίζω ὅμως καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς, εἶναι ἀθῶοι. Δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν εἶναι πολλοὶ ἢ ὀλίγοι. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος περὶ τῶν ὅσων λέγω, διότι ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν ὡρισμένων πραγμάτων καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πολλοὶ εἶναι ἀθῶοι. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν συμφωνίαν μὲ τοὺς Γερμανούς, ὅταν οἱ Γερμανοὶ ἔφευγον, ὁπότε δὲν ὑπῆρχεν ἐχθρὸς διὰ νὰ ἰσχυρισθοῦν, ὅτι ἔκαμον δῆθεν ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα, ἀφήνονται ἐλεύθεροι, δὲν δυνάμεθα νὰ ἀρνηθῶμεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς δικαιοσύνην. Δέν εἶναι ἀνάγκη νὰ μακρηγορήσω περισσότερον. Καὶ ἐὰν μὲν ὁ κ. Ὑπουργὸς δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ζήτημα θεωρεῖται λῆξαν καὶ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἄλλη συζήτησις. Ἐὰν ὅμως δὲν ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐμμένει εἰς τὴν γνώμην του, ὅτι ἡ ὑπόθεσις ἀποτελεῖ Κυβερνητικὸν ζήτημα, ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ τερματίσωμεν ἀπόψε τὴν συζήτησιν ἀπὸ τὴν Βουλήν, καὶ θὰ ἐπιμείνωμεν, διότι ἄλλως δὲν ἔχομεν ἐκτελέσει εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον μας.

§381Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἔκαμα ἐπανειλημμένως δήλωσιν, ὅτι οὔτε τὴν πρότασιν τοῦ κ. Σβώλου, οὔτε τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μπουραντᾶ δέχομαι. Δὲν εἶναι ὀρθὸν τὴν στιγμὴν αὐτήν, νὰ δώσωμεν λύσιν αὐτῆς τῆς μορφῆς. Τὸ ζήτημα εἶναι γενικώτερον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ λύσωμεν ἀπόψε. Τὸ ζήτημα μελετᾶται καὶ ἐλπίζω προσεχῶς νὰ φέρω εἰδικὸν νομοθετικὸν μέτρον. Ἀλλὰ ἐὰν θέλητε νὰ μὲ θέσητε ἐνώπιον τοῦ διλήμματος, δὲν πρόκειται νὰ ὑποκύψω. Ἐπὶ τοῦ νόμου 1553, δέχομαι τὰς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς.

§382Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν.

§383Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας· παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος.

§384ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Παπαδόγιαννη θὰ ἀναγνωσθῇ ἡ ὑποβληθεῖσα ἔνστασις.

§385Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ψηφίσῃ τὰ νομοσχέδια αὐτὰ καὶ εἰς προσεχῆ συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς ὑπόσχομαι νὰ φέρω νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ λύῃ τὸ ζήτημα αὐτό, ἀλλὰ μὴ συνδέετε πράγματα τὰ ὁποῖα εἶναι ἄσχετα. Ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ θεωρηθῇ ψηφισθὲν τὸ πρῶτον, ἀλλὰ ἡ Βουλὴ ἠρνήθη. Ἐφ’ ὅσον δὲν θέλετε, ἡ εὐθύνη εἶναι εἰς τὸ Σῶμα.

§386ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ἐψηφίσθη κανένα.

§387Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Νὰ ἀναβληθῇ, ὥστε νὰ συνεννοηθῆτε αὔριον, κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν Κυβέρνησιν.

§388Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δὲν πρόκειται νὰ συνδεθῇ ἡ τροπολογία σας μὲ τὸν νόμον αὐτόν. Παρακαλῶ νὰ ἔχῃ κατανόησιν τὸ Σῶμα. Δὲν εἶμαι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐμμένουν εἰς τὴν ἀδιαλλαξίαν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ λύσω ἀπόψε τὸ θέμα αὐτό. Φροντίσατε νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε καὶ σᾶς ὑπόσχομαι προσεχῶς, νὰ σᾶς φέρω εἰδικὸν νομοθέτημα διὰ τὸ ζήτημα αὐτό. Ἔχω κάθε ἔνδειξιν νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ τὸ λύσῃ τὸ ζήτημα αὐτό. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀναλάβω ὑποχρέωσιν περὶ τῆς μορφῆς καὶ τῆς γενικῆς διαδικασίας.

§389Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔδωσε τοιαύτην ὑπόσχεσιν, ὅτι προσεχῶς θὰ φέρῃ νομοσχέδιον, νὰ προχωρήσωμεν.

§390Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Τὸ ζήτημα μελετᾶται καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐλπίζω βασίμως, ὅτι θὰ δοθῇ μία λύσις. Παρακαλῶ νὰ τελειώσωμεν τὰ ἄλλα.

§391Π. ΚΑΛΠΑΚΤΣΟΓΛΟΥ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ οἱ κύριοι συνάδελφοι θὰ ἀποσύρουν τὴν ἔνστασιν.

§392Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ, διότι δὲν εἶναι σαφὴς καὶ δὲν δίδει τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, ἅτινα ἀναμένομεν. Κατόπιν ὅμως τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ φέρῃ προσεχῶς σχετικὸν νομοθέτημα, ἀποσύρομεν τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας καὶ ἀναμένομεν.

§393ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τῶν ἑτέρων δύο νομοσχεδίων, 1 καὶ 2, ἔληξε. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὰ σχέδια νόμων καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§394ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§395ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένοντο δεκτὰ εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὰ σχέδια νόμων «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1504]50 «περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων, παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς προσερχομένους συμμορίτας, τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3861 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», καὶ «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1553]50 Α. Ν. «περὶ διακοπῆς τῆς προφυλακίσεως κατηγοριῶν τινων ὑποδίκων καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1504]50». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§396ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§397ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 5ην μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 2.35′ πρωϊνή)