1951.04.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 72α

Τετάρτη 4 Ἀπριλίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Μποῦτος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ ὅπως γίνουν αἱ ἑξῆς διορθώσεις εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. 1) Εἰς τὴν σελίδα 28, στήλη β, στίχος 2, νὰ διαγραφοῦν αἱ λέξεις «κατὰ τὴν βούλησίν των». 2) Εἰς τὴν σελίδα 28, στήλη β, στίχος 27, νὰ διαγραφοῦν αἱ λέξεις «δυνάμενον νὰ διατάσσῃ καὶ περαιτέρω ἀνάκρισιν». 3) Εἰς τὴν αὐτὴν στήλην καὶ σελίδα καὶ εἰς τὸν στίχ. 60 καὶ πρὸ τῶν λέξεων «τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος» νὰ προστεθῶσιν αἱ λέξεις «τοῦ ἄρθρου 13». 4) Εἰς τὴν 1ην στήλην τῆς σελίδος 35 αἱ λέξεις «προηγούμενον ἄρθρον» ν’ ἀντικατασταθοῦν διὰ τῶν λέξεων «πρῶτον ἐδάφιον».

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὰς διορθώσεις αὐτάς;

§5ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως τὰ περὶ ὧν πρόκειται νομοσχέδια διορθοῦνται ὡς ἀνωτέρω καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς ταῦτα διωρθώθησαν. Κύριοι βουλευταί, ὁ βουλευτὴς κ. Στ. Παπάζης ζητεῖ ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν.

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Στ. Παπάζην. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Λιαροῦτσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§9Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Κεφαλληνίας, ζητούντων τὴν ἵδρυσιν Ἐκκλησιαστικοῦ φροντιστηρίου ἐν Κεφαλληνίᾳ πρὸς φοίτησιν τῶν ἐπιθυμούντων νὰ χειροτονηθῶσιν ἱερεῖς διὰ τὴν συμπλήρωσιν ὑπαρχουσῶν θέσεων ἱερέων, ἄλλως παρασχεθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Μητροπολίτην Κεφαλληνίας νὰ χειροτονῇ ἱερεῖς, συμφώνως πρὸς τὰς ἰσχυούσας παλαιότερον Ἐκκλησιαστικὰς διατάξεις κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Λέσβου κ.κ. Α. Πανσέληνος καὶ Δ. Γαληνὸς καταθέτουν ἀναφορὰν πλοιοκτητῶν Λέσβου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων των καὶ ζητούντων ἄμεσον ἐπίλυσιν τούτων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ]νίας κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Ματαράγκας ζητούντων τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 1556]50 καὶ διατήρησιν Εἰδικῶν Ἐπιτροπῶν Ἀπορίας Πολυτέκνων. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Α. Δημάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Γυθείου διαμαρτυρομένου διὰ καθυστέρησιν παροχῆς δανείων εἰς πληγέντας ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Α. Δημάκης καταθέτει ἀναφορὰν Αὐτοκινητιστῶν Λακωνίας διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην ἐπανασύστασιν Υ.Ε.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Α. Δημάκης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Πανδοχέων, Σαγματοποιῶν καὶ Πεταλωτῶν Σπάρτης ζητούντων ἄμεσον λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων πρὸς προστασίαν καὶ ἀποζημίωσίν των. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Γιάλτρων Εὐβοίας παραπονουμένων διὰ τὴν πιεστικὴν ἐφαρμογὴν τῆς φορολογίας ἐπὶ τῆς καταναλώσεως τοῦ οἴνου εἰς βάρος μικροπαραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Παραγωγῶν στερεῶν ἐγχωρίων καυσίμων Εὐβοίας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπειλουμένην ἀναβολὴν ἐφαρμογῆς νόμου προστασίας ἐγχωρίων καυσίμων. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Κ. Μαρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀδελφάτου τοῦ Πανανείου Δημοτικοῦ Νοσοκομείου Ἡρακλείου Κρήτης, ζητοῦντος, ὅπως τὸ πάσης φύσεως νοσηλευτικὸν ὑλικὸν τοῦ καταργηθέντος Κρατικοῦ Νοσοκομείου Ἡρακλείου, δοθῇ εἰς τὸ Πανάνειον Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον πρὸς κάλυψιν ἀμέσων ἐλλείψεών του. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Κ. Μαρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Λεμβούχων Ἡρακλείου Κρήτης ζητοῦντος ἀποζημίωσιν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Π. Σταθόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Γυθείου διαμαρτυρομένου διὰ καθυστέρησιν παροχῆς δανείου εἰς πληγέντας ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Π. Σταθόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐποπτικοῦ καὶ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Συν]σμῶν Λακωνίας, διαμαρτυρομένου δι’ ἀντικατάστασιν παραχωρηθέντος ἐκκοκιστηρίου βάμβακος, δι’ ἑτέρου μικροτέρας ἀποδόσεως. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Π. Σταθόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ Ἀθλητικῶν Σωματείων Σπάρτης διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατασκευὴν στίβου ἐν τῷ γυμναστηρίῳ Γυμνασίου Ἀρρένων. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Π. Σταθόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Πανδοχέων, Σαγματοποιῶν καὶ Πεταλωτῶν Σπάρτης, ζητούντων ἄμεσον λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων πρὸς προστασίαν καὶ ἀποζημίωσίν των κ.λ.π. Αἱ γυναικεῖαι ὀργανώσεις Χαλκίδος ζητοῦν ἄμεσον ἔγκρισιν νομοσχεδίου περὶ παροχῆς ψήφου εἰς τὰς Ἑλληνίδας γυναῖκας. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Κυκλάδων, ζητεῖ ἄμεσον ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιώματος τῆς συνάψεως κλαδικῶν συλλογικῶν συμβάσεων, ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς ὁλόκληρον τὸν Νομὸν Κυκλάδων, οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Δήμου Ἑρμουπόλεως πρὸς κατασκευὴν κοινωφελῶν ἔργων κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 101233)24–3–51 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος μέχρι ποσοστοῦ 20% ἐπὶ τῶν χορηγηθησομένων ὑπ’ αὐτῆς δανείων εἰς τοὺς σπογγαλιεῖς τῆς χώρας κατὰ τὴν σπογγαλιευτικὴν περίοδον 1951–52. Ὁ Ἀγροτικὸς Συν)σμὸς Κάτω Φυγαλείας ζητεῖ ἐπέκτασιν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἐπὶ τῶν ἀγροτῶν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Σιμοπούλου Νομοῦ Ἠλείας ζητεῖ ἄμεσον κατασκευὴν τῆς ἡμιτελοῦς γεφύρας τοῦ ποταμοῦ μεταξὺ Σιμοπούλου–Ἐφύρας, χορήγησιν πιστώσεων δι’ ἀνέγερσιν διδακτηρίων, ἐπέκτασιν τῆς ὁδοῦ ἀπὸ Σιμόπουλον εἰς Χάνια Πανοπούλου, χορήγησιν πιστώσεων εἰς τοὺς γεωργοκτηνοτρόφους κ.λ.π. Ὁ Σταφιδοκτηματικὸς Σύλλογος Ἀμαλιάδος, ζητεῖ πλήρη ὀργάνωσιν τοῦ Σώματος Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Ἡ Ἑλένη χήρα Ε. Κονακλίδου κάτοικος Κατερίνης ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1513)1950 Α. Ν. περὶ παροχῆς συντάξεως καὶ εἰς τὰ θύματα τῶν συμμοριτῶν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Αὐλῶνος Ἀττικῆς διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἐκτέλεσιν ἔργων ὑδρεύσεως Ἁγίου Θωμᾶ Τανάγρας. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Συλλόγου Κέας διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν Ἐφετείου εἰς Μυτιλήνην. Ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κυδωνίας καὶ Ἀποκορώνου κ. Ἀγαθάγγελος Ξηρουχάκης ζητεῖ ἄμεσον ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος. Αὐτοκινητισταὶ Λακωνίας διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην ἐπανίδρυσιν Υ.Ε.Κ.Α. Ὁ Σύνδεσμος Ἁμαξοϋπηρετῶν Πειραιῶς ζητεῖ χορήγησιν ἀδείας αὐτοκινήτων εἰς τοὺς ἄγοντας ἡλικίαν κάτω τῶν 50 ἐτῶν, ἀποζημίωσιν εἰς τοὺς ὑπερβάντας τὸ 50ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των κ.λ.π. Ἡ Ἕνωσις Ἱπταμένων Πολιτικῆς Ἀεροπορίας Ἀθηνῶν ζητεῖ ἄμεσον λύσιν δικαίων αἰτημάτων της. Ὁ Σύνδεσμος συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας, ζητεῖ ἄμεσον Ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Θήρας διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν Ἐφετείου εἰς Μυτιλήνην. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀποσπάσεως τοῦ συνοικισμοῦ Παλαιοαχλαδίου ἐκ τῆς Κοινότητος Ἀχλαδίου καὶ ὑπαγωγῆς του εἰς τὴν Κοινότητα Σπαρτιᾶς». Ἡ ἐπί τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1534)50 Α. Ν. «περὶ συγκροτήσεως Κλάδου Ἐφοδιασμοῦ παρὰ τῇ Βασιλικῇ Ἀεροπορίᾳ μετονομασίας τοῦ Κλάδου Ἐπιμελητείας εἰς Κλάδον Οἰκονομικῶν καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1081)46 «περὶ

συγκροτήσεως καὶ ὀργανώσεως Κλάδου Δικαστικῶν

Ε.Β.Α.».

Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1623)51 «περὶ ἀναστολῆς διώξεως ἀδικημάτων τινῶν προσωρινῆς ἀπολύσεως καταδίκων καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν Ποινικῶν Κωδίκων». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1510)50 «περὶ λειτουργίας Κτηνιατρικῆς Σχολῆς παρὰ τῷ Πανεπιστημίῳ Θεσσαλονίκης κ.λ.π.». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων Ἐκπαιδευτικῶν Δωδεκανήσου». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1034)49 «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς περὶ Ἰατρικῶν Ἐπαγγελμάτων νομοθεσίας εἰς τὴν Δωδεκάνησον», 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 880)10–10–49 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ προσλήψεως ἀναγκαιοῦντος προσωπικοῦ διὰ τὴν λειτουργίαν τεσσάρων κινητῶν Στοματολογικῶν Ἰατρείων τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α». καὶ 3) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565)39 Α. Ν. «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ Ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Βρεττάκος, Δ. Λατζούνης, Π. Μουτζουρίδης, Ν. Σπεντζάρης καὶ Ε. Καζαντζῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1502 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν τακτικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Τσαντήρης καὶ Ι. Σπηλιωτόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῆς νομοθεσίας περὶ προστασίας τῶν ἀπολυομένων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ κ.λ.π.».

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§11Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσήλθομεν ἤδη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§13Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Σᾶς παρεκάλεσα καὶ χθὲς νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπον, ὅτι ἤδη εἰσήλθομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Αὔριον ὁμιλεῖτε.

§15Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ κανονισμοῦ. Βάσει τοῦ κανονισμοῦ, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐρωτήσῃ τὸν ἀντιπρόσωπον ποῖον εἶναι τὸ ἐρώτημα, διὰ νὰ κρίνῃ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἐὰν πρέπει νὰ τοῦ δώσῃ τὸν λόγον ἢ ὄχι. Μετὰ λύπης μου ὁμολογῶ, ὅτι μετὰ περιφρονήσεως συμπεριφέρεσθε πρὸς τοὺς συναδέλφους σας, ὑμεῖς ὁ ὁποῖος, βάσει τῆς ψήφου τῆς Βουλῆς, ἐτάχθητε θεματοφύλαξ τῶν διατάξεων τοῦ κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Πρέπει νὰ μὲ ἐρωτήσητε ποῖον εἶναι τὸ ἐρώτημα καὶ δύνασθε νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι δὲν κρίνετε σοβαρὸν τὸ πρᾶγμα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον.

§17Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Θὰ ἀπουσιάζω.

§18Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ἀριστείδου, καθὼς καὶ τοὺς ἄλλους συναδέλφους, ὅταν ὑπάρχουν θέματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔρχωνται πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, νὰ συνεννοοῦνται ἐκ τῶν προτέρων μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος θὰ κρίνῃ ἐὰν τὸ θέμα πρέπει νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν, διότι, ἐὰν θέλῃ ἕκαστος τῶν βουλευτῶν νὰ ζητῇ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, δὲν θὰ τελειώνωμεν ποτέ. Ἐὰν ὑπῆρχε μία ἐκ τῶν προτέρων συνεννόησις, θὰ ἠδύνατο νὰ δοθῇ μία ἱκανοποιητικὴ λύσις.

§19Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Εἶμαι παλαιὸς βουλευτής, καὶ αὐτὸ δὲν ἐτηρήθη ποτὲ μέχρι τοῦδε. Τὸ θέμα εἶναι πάντως σοβαρόν. Ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἀναμένω μίαν συγκεκριμένην ἀπάντησιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τῶν ληφθησομένων μέτρων διὰ τὸ ὑποβληθὲν ἐρώτημά μου. Ἐὰν ἀναγνώσητε τὸ χθεσινὸν κύριον ἄρθρον τῆς ἐνταῦθα ἐκδιδομένης ἡμερησίας ἐφημερίδος «ΕΜΠΡΟΣ», ὁμολογῶ ὅτι καὶ σεῖς θὰ παραδεχθῆτε, ὅτι δι’ αὐτοῦ θὰ συγκινηθῇ ὄχι μόνον κάθε Ἑλληνικὴ ψυχὴ διὰ τὴν ἀπαθλίωσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει περιέλθει ὁ Ἑλληνικὸς πληθυσμός, ἰδίᾳ τῆς Καστοριᾶς, ἀλλὰ καὶ κάθε ἀνθρωπίνη τοιαύτη θὰ ὑφίστατο συντριβὴν ἐκ τοῦ τόσον φωτεινοῦ καὶ συγκινητικοῦ περιεχομένου τοῦ ἀναφερθέντος ἄρθρου. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ θέσιν ἐπὶ τοῦ τόσον σοβαροῦ αὐτοῦ ζητήματος, τοῦ τόσον ἐπείγοντος καὶ ζωτικοῦ.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, σχετικῶς μὲ τὴν γεφύρωσιν τοῦ ποταμοῦ Ἀχελώου.

§21Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἀπὸ τῶν ἐκβολῶν τοῦ Ἀχελώου, κ. Πρόεδρε, μέχρι τῶν ὁρίων τῆς Ἠπείρου, δηλ. εἰς διαδρομὴν τοῦ ποταμοῦ πλέον τῶν 200 χιλιομ. ὑπάρχει μία καὶ μόνη γέφυρα ἐπὶ τῆς ἁμαξιτῆς ὁδοῦ Ἀγρινίου–Ἄρτης, ἡ μόνη κατασκευασθεῖσα ὑπὸ τοῦ Κράτους πρὸ πεντηκονταετίας κατὰ τὸν 130ετῆ ἐλεύθερον αὐτοῦ βίον. Διότι ὑπάρχει καὶ μία μόνον ἄλλη ἐπὶ Τουρκοκρατίας, κατασκευασθεῖσα εἰς τὰ βόρεια τῆς Εὐρυτανίας. Οὕτω σήμερον, δύο μέγισται περιοχαὶ τῆς χώρας καὶ τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας ἰδίᾳ καὶ ἰδιαιτέρως αἱ ἐπαρχίαι Μεσολογγίου καὶ Ξηρομέρου, ἐπαρχίαι ἐξαιρετικῶς πλουτοφόροι, δὲν δύνανται νὰ ἐπικοινωνήσουν, παρὰ διὰ πορθμείου. Δὲν γνωρίζω, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ποία εἶναι ἡ ἀξιολογικὴ κλιμάκωσις, τῶν ἐκτελουμένων ἔργων ἀνασυγκροτήσεως. Δαπανῶνται ὅμως, ὡς γνωστόν, μέγιστα ποσὰ πρὸς ἀνέγερσιν κέντρων καὶ κτιρίων τουριστικῶν, χρησίμων βεβαίως, ἀλλὰ μὴ δυναμένων νὰ συγκριθῶσι πρὸς τὴν ἀνάγκην τῆς στοιχειώδους συγκοινωνίας. Διότι φαντασθῆτε ποίαν θὰ ἀποκομίζουν γνώμην καὶ ἐντύπωσιν οἱ ξένοι τουρίσται, περιερχόμενοι τὴν χώραν, ὅταν ὑποχρεοῦνται ἢ νὰ διακόπτωσι τὸ δρομολόγιον αὑτῶν ἢ νὰ ὑποχρεοῦνται νὰ διαπλέουν τὸν ποταμὸν ἐπὶ πορθμείων. Ἀλλὰ καὶ αἱ ζημίαι ἐκ τῆς δυσχερείας τῶν κατοίκων νὰ ἐπικοινωνήσουν μὲ τὰ διοικητικὰ Κέντρα τοῦ Νομοῦ καὶ ἐκ τῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς μεταφορᾶς τῶν προϊόντων των, εἶναι μέγισται. Ὑπάρχει ἑπομένως ἐπιτακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὑποχρέωσις, νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἱκανοποιητικῶς τὸ ζήτημα καὶ νὰ διαθέσῃ τὴν ἀναγκαίαν δαπάνην, περικόπτουσα αὐτὴν ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην διάθεσιν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πανσέληνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως σχετικῶς μὲ τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὸ ζήτημα τῆς Κύπρου.

§23Α. ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ. Μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐν σχέσει μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἑνώσεως τῆς Κύπρου μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα, δικαίως ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀνησυχεῖ νὰ μάθῃ τί σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνεργήσῃ διὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Τὸ παρὸν ζήτημα δὲν εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα δύναταί τις νὰ κάμῃ πολιτικήν, δι’ αὐτὸ ἁπλῶς ἐρωτῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἂν ἔχῃ προβῆ ἢ σκέπτεται νὰ προβῇ εἰς ἐνέργειάν τινα, ἐν σχέσει μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἑνώσεως τῆς Κύπρου μὲ τὴν Ἑλλάδα. Πληροφορῶ ἔτι τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ ἔχει συναντήσει τὴν ἀντίδρασιν τοῦ Τουρκικοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ δι’ αὐτὸ ἤθελα νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων νὰ πληροφορήσῃ τοὺς ξένους κύκλους, ὅτι οἱ Τοῦρκοι οὐδὲν δικαίωμα ἔχουν ν’ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν Κύπρον, προσέτι δὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, τὰ ἀναγκαῖα διαβήματα παρὰ τῇ Τουρκικῇ Πρεσβείᾳ.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας σχετικῶς μὲ τὴν Κορινθιακὴν σταφίδα.

§25Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τοὺς ἀξιοτίμους Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας ὑποβάλλω ἓν ἐρώτημα σχετικῶς μὲ τὸ ποσὸν τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος τὸ ὁποῖον συνεκεντρώθη ἀπὸ τὸν Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν κατὰ τὸ ἐνεστὸν σταφιδικὸν ἔτος. Ἐπίσης, τί ποσὸν ἐκ τοῦ συγκεντρωθέντος ποσοῦ ἐξήχθη εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Τέλος παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν ἡ διάταξις τοῦ Α.Σ.Ο. νὰ προβῇ τὸ ταχύτερον εἰς πᾶσαν ἀναγκαίαν λογιστικὴν ἐργασίαν, ἵνα πληρωθῇ τὸ συμπληρωματικὸν τίμημα τοῦ ἔτους 1950–1951 τὸ ταχύτερον εἰς τοὺς παραγωγούς. Δυστυχῶς δὲν ἔτυχον καμμίας ἀπαντήσεως. Αὐτὸ καὶ μόνον δεικνύει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἐνδιαφέρον διὰ μίαν τάξιν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἔκπαλαι προσέφερον πολλὰ εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἐγὼ προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι ἡ σταφίς, εἶναι τὸ μόνον προϊόν μας τὸ ὁποῖον εἰσάγει αὐτούσιον συνάλλαγμα μετὰ τὴν κακοτυχίαν τῶν καπνῶν. Λυποῦμαι διὰ τὴν ἀστοργίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦτο διότι οἱ παραγωγοὶ τῆς σταφίδος, δὲν ζητοῦν προνομιακὴν μεταχείρισιν οὔτε κἂν ἴσην πρὸς τοὺς ἄλλους παραγωγούς, ἀλλὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν πρὸς αὐτοὺς ὑποχρεώσεων τοῦ Α.Σ.Ο. καὶ τοῦ Κράτους. Εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Κράτος καὶ ὁ Α.Σ.Ο. νὰ τοὺς ἀποδώσῃ τὸ συμπληρωματικὸν τίμημα τῆς χρήσεως 1949–1950. Δυστυχῶς ὅμως οὐδεμία ἀκόμη ἐλήφθη ἀπόφασις. Ὅταν τελευταίως ἐγεννήθη τὸ ζήτημα, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, δὲν ἀπήντησε. Βλέπετε κύριοι, ὅτι εἶναι πολὺ δίκαιον τὸ παράπονον τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Τὰ κέρδη τῆς μελάσσης δὲν τὰ θέλουν οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ ὡς δῶρον. Τὰ δικαιοῦνται βάσει τῶν ἀποφασισθέντων συμβατικῶς. Καὶ τοῦτο, διότι ἡ σταφὶς δίδει εἰς τὴν βιομηχανίαν διὰ οἰνόπνευμα ἕνα μεγάλο ποσόν, πέρυσιν ἔφθασε τὰ 8.000.000.000 δραχμῶν, δεδομένου ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ νὰ παραδίδουν εἰς τὴν βιομηχανίαν μίαν ποσότητα καὶ ἐκ τῆς παραδόσεως χάνουν τουλάχιστον 500 δραχ. τὴν ὀκᾶν. Ἐνῷ πέρυσιν ἡ τιμὴ ἀσφαλείας ἦτο 2.450 σὺν τὰ ἔξοδα, ὑπεχρεώθησαν οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ νὰ παραδώσουν πέρυσι σταφίδα ἀξίας πολλῶν δισεκατομμυρίων μὲ 2.000 δραχ. τὴν ὀκᾶν καὶ ἐξ αὐτοῦ ἀπώλεσαν 8.000.000.000 δραχμῶν. Βλέπετε ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητοῦν, τὸ ὑπεσχέθη ἐπανειλημμένως τὸ Κράτος καὶ μάλιστα ὄχι προφορικῶς, ἀλλὰ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καθωρίσθη ὅπως τὰ κέρδη τῆς μελάσσης περιέρχονται ὅλα εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς διὰ νὰ ἀντισταθμισθοῦν αἱ ζημίαι τὰς ὁποίας ὑφίστανται ἐκ τῆς παραδόσεως ποσότητος πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν. Ὅταν, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἠρωτήθη, διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐπληρώθη τὸ τίμημα ἢ διατὶ δὲν καθωρίσθη, ἀπήντησεν ὅτι δὲν ἐγένετο ἀπολογισμὸς ἀκόμη τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Ἐὰν ἡ καθυστέρησις αὕτη τοῦ ἀπολογισμοῦ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀπεργίαν καὶ πάλιν πταίει ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐπὶ ἡμέρας ὁλοκλήρους πρὸς μεγίστην ζημίαν τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας, ἐνῷ ἐξηκολούθει ἡ ἀπεργία εἶχεν ὑποχρέωσιν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς νὰ δώσῃ μίαν λύσιν εἰς τὰς δικαίας ἀξιώσεις τοῦ Α.Σ.Ο. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι πρὸ εἰκοσαημέρου ἦλθεν εἰς Πάτρας ἓν πλοῖον νὰ παραλάβῃ σταφίδα καὶ ἔφυγεν διότι ἐξηκολούθει ἡ ἀπεργία. Ἡ λύσις τῆς ἀπεργίας, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως ἡ δοθεῖσα διὰ τῆς ἐπιστρατεύσεως τῶν ὑπαλλήλων δὲν ἀπέφερε κανὲν ἀποτέλεσμα, διότι ἦτο λύσις καθαρῶς ἀστυνομική, ἡ ὁποία δὲν ἦτο δυνατόν, ὡς γνωστόν, νὰ πείσῃ τὸν ὑπάλληλον νὰ ἐργασθῇ παραγωγικῶς. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι ἡ ἀπεργία κατ’ οὐσίαν ἐξακολουθεῖ ἐφ’ ὅσον οἱ ὑπάλληλοι εὑρίσκονται ὑπὸ τὸ κράτος ἀστυνομικῶν μέτρων. Ἔπρεπε νὰ εἶχε λυθῆ τὸ ζήτημα αὐτό, διότι πληροφοροῦμαι, ὅτι πολλοὶ ὑπάλληλοι ἀπεργοῦντες ἔχουν δίκαιον, διότι ἐνῷ ἐμφανίζονται μὲ τὸν βαθμὸν τῶν γραμματέων, παίρνουν ὀλιγώτερον ἀπὸ ὅτι παίρνουν οἱ ἔχοντες τὸν βαθμὸν τοῦ ἀκολούθου. Τί ἄλλο ζητοῦν, ἀξιότιμοι κύριοι, οἱ σταφιδοπαραγωγοί; Ζητοῦν νὰ μὴν παρέχεται μεγάλη ποσότης σταφίδος, διότι ἐπληρώθησαν πρὸς 2.000 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν καθ’ ἣν ἐποχὴν ἡ τιμὴ ἀσφαλείας ἀνήρχετο ἄνω τῶν 2.500. Ἐφέτος δέ, κατόπιν τῶν παραπόνων καὶ διαμαρτυριῶν τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις, ἀφοῦ ηὔξησεν τὸ ποσὸν τὸ παρεχόμενον εἰς τὰς βιομηχανίας δι’ οἰνόπνευμα, νὰ πληρώσῃ τὴν σταφίδα πρὸς 2.250 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, τὴν στιγμὴν μάλιστα καθ’ ἣν ἐφέτος ἡ χειρίστη ποιότης σταφίδος, ἀνήρχετο εἰς 2.150 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Βλέπετε λοιπὸν ποίαν θυσίαν ὑφίστανται οἱ σταφιδοπαραγωγοί, δίδοντες ἀντὶ εὐτελεστάτης τιμῆς τὸ προϊόν των. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι δικαίως εὑρίσκονται ἐν ἀγανακτήσει. Ὁμιλοῦν περὶ ἐπιτάξεως, ἀλλ’ ἡ λύσις αὐτή, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκής, διότι ἀποτελεῖ πραγματικὴν δέσμευσιν τῆς περιουσίας καὶ τοῦ ἱδρῶτός των. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διέταξε τὸν Α.Σ.Ο. νὰ φροντίσῃ νὰ παραδώσουν οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ ποσότητα τοῦ προϊόντος των εἰς τὴν βιομηχανίαν, δι’ οἰνόπνευμα. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει κανὲν δικαίωμα νὰ διατάξῃ τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς νὰ πωλοῦν τὸ προϊόν των εἰς ἐλαχίστην τιμὴν δι’ οἰνοπνευματοποίησιν. Ἐὰν δὲν ἔχῃ οἰνόπνευμα ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ, ὅπως ἔγινεν εἰς τὰ προηγούμενα ἔτη, δηλαδὴ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν οἰνοπνευματοποίησιν διὰ τῆς μελάσσης. Κύριοι, καταλήγων, λέγω, ὅτι, πρέπει ἐπὶ τέλους τὸ Κράτος νὰ ἀναλάβῃ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τηρῇ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα, ὄχι ὑπόσχεται, ἀλλὰ νομίμως καὶ συμβιβαστικῶς ἔχουν θεσπισθῆ. Ἅμα γίνῃ αὐτό, δυνάμεθα νὰ ἐλπίζωμεν καὶ νὰ βασισθῶμεν εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν καὶ νὰ προχωρήσωμεν πρὸς τὰ ἐμπρός. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐμφυσήσῃ τὰς δικαίας ἀρχὰς καὶ εἰς τὸν Α Σ Ο., ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ καταλάβῃ, ὅτι εἶναι ἐντολοδόχος τῶν παραγωγῶν καὶ ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀποδίδῃ, ὅ,τι εἰσπράττει ἐκ τοῦ τιμήματος εἰς τοὺς παραγωγούς. «Δυστυχῶς, τοιοῦτον πνεῦμα δὲν ἔχει ἐπικρατήσει, καὶ τοῦτο, διότι ἀφήσαμεν τὸν Α.Σ.Ο. ἐν πολλοῖς νὰ διοικῆται ἀπὸ θεωρητικὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα ἐκλέγουν τὰ ἑκάστοτε κόμματα. Εἶναι μία, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ἀσυλία, νὰ δίδωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς παραγωγοὺς νὰ ἐκλέγουν μόνοι των τοὺς ἀντιπροσώπους των, ὅπως ἀκριβῶς ὁ ἱδρυτικὸς νόμος τοῦ Α.Σ.Ο. ἠξίου.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§27Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κρούσω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ὁ ὁποῖος κίνδυνος προέρχεται ἀπὸ τὸν σταφιδοπαραγωγικὸν κόσμον τῆς Μεσσηνίας καὶ γενικώτερον τῆς Πελοποννήσου. Ὂχι μόνον ἔχει ἐγκαταλειφθῆ ὁ παραγωγικὸς αὐτὸς κόσμος εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ μέτρα ἀστοργίας λαμβάνονται ἐναντίον του. Δὲν εἶναι μόνον, ὅτι καθυστεροῦμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δικαιοῦται νὰ λάβῃ ὁ σταφιδοπαραγωγικὸς κόσμος ἐκ τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ 1949–50, δὲν εἶναι μόνον, ὅτι τοῦ καθυστεροῦμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δικαιοῦται νὰ λάβῃ ἐκ τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς τῆς τρεχούσης περιόδου 1950–51, ἀλλὰ δυστυχῶς, λαμβύνονται καὶ μέτρα προερχόμενα ἐκ δολίας προαιρέσεως εἰς βάρος τοῦ σταφιδοπαραγωγικοῦ κόσμου. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸν Ὀκτώβριον μῆνα, ὅτε περιώδευσα ὡρισμένα μέρη τῆς περιφερείας μου, εὑρέθην πρὸ μιᾶς ὁμαδικῆς διαμαρτυρίας τῶν παραγωγῶν τῆς περιφερείας Χατζημηλιὰ τῆς Ἠλείας καὶ γενικώτερον ὅλης τῆς Μεσσηνίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ σταφιδοκάρπου διὰ τὴν Μεσσηνίαν, ἐκανονίσθη εἰς 2.816 δραχμάς. Ὁ Α.Σ.Ο. διὰ νὰ καταπατήσῃ τὰ δικαιώματα ταῦτα, διὰ νὰ καταστρατηγήσῃ τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως, προέβη εἰς ἔκδοσιν μιᾶς ἐγκυκλίου περὶ αὐστηροτάτης ἐπιλογῆς τῆς ποιότητος τοῦ σταφιδοκάρπου καὶ τὰ λεγόμενα ὄργανα τοῦ Α.Σ.Ο., διὰ νὰ μειώσουν ἔτι περισσότερον τὴν μικρὰν τότε καθορισθεῖσαν τιμὴν τῆς σταφίδος, καταπιεστικῶς ἐνεργοῦντες οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Α.Σ.Ο., προέβαινον εἰς ἐπιλογήν, ὄχι σύμφωνα μὲ τὸν κανονισμόν, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὰς αὐθαιρέτους αὐτῶν ἐνεργείας. Καὶ ἐπελέγετο ὁ σταφιδόκαρπος καὶ κατετάσσετο εἰς ποιότητας, ὄχι εἰς τὴν καλὴν ποιότητα, ἀλλ’ εἰς τὴν ποιότητα περιεκτικότητος ζακχάρεως. Ὅσοι ἐξ ὑμῶν εἶναι σταφιδοπαραγωγοί, ἢ ἐπιστήμονες χημικοί, γνωρίζουν, ὅτι ἡ περιεκτικότης τοῦ σταφιδοκάρπου εἰς ζάκχαρον εἶναι ἄνω τῶν 62 βαθμῶν. Δυστυχῶς ὅμως, ὁ Α.Σ.Ο. καταπιέζων τοὺς παραγωγούς, παρ’ ὅτι εἶναι ἐπιστημονικῶς δεδομένον, παρ’ ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἐξηκριβωμένον, ὅτι ὁ σταφιδόκαρπος τῶν περιφερειῶν τῆς Μεσσηνίας καὶ ἰδίως τῆς περιφερείας Χατζημιλιὰ καὶ τῆς περιφερείας Καλαμῶν, περιέχουν ζάκχαρον 62 καὶ πλέον τοῖς ἑκατόν, ἐν τούτοις καθώριζε τὴν περιεκτικότητα εἰς 56–58%, ὃ ἐστὶ μεθερμηνευόμενον, κύριοι, ὅτι ὁ σταφιδοπαραγωγικὸς κόσμος δὲν ἐπληρώνετο πρὸς 2.816 δραχμὰς τὸν σταφιδόκαρπον, ἀλλὰ πρὸς 2.300. Δηλαδή, κατακρατοῦσε κατὰ τρόπον ἐκβιαστικόν, κατὰ τρόπον αὐτοδύναμον καὶ αὐθαίρετον 500 δραχμὰς ἀπὸ τὸν πτωχὸν παραγωγόν. Πλήρης ἔξαψις πνευμάτων ἐπεκράτησε καθ’ ὅλην τὴν περιφέρειαν. Διαμαρτυρίαι ἐπὶ διαμαρτυριῶν. Προσωπικὸν διάβημα ἔκαμον πρὸς τὸν Διευθυντὴν τοῦ Α.Σ.Ο., ἀλλὰ δυστυχῶς ὁ Α.Σ.Ο. διακρίνεται διὰ τὰς αὐθαιρεσίας του. Δυστυχῶς, τὰ ὄργανα τοῦ Α.Σ.Ο. δὲν εἶναι πλέον ἐκπρόσωποι τοῦ σταφιδοπαραγωγικοῦ κόσμου. Δὲν εἶναι ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ δυστυχῶς, ἔχει φθάσει μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἀποτελῇ ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἀγρότου. Παρὰ τὰς διαμαρτυρίας μου ταύτας, ἐν τούτοις ὁ Α.Σ.Ο. ἠμέλησε διὰ τὴν καταβολὴν τῆς διαφορᾶς. Καὶ τὶ ἀπεδείχθη κύριοι; Ἀπεδείχθη, ὅτι ὁ σταφιδόκαρπος, τὸν ὁποῖον παρέλαβεν ὁ Α.Σ.Ο. μὲ περιεκτικότητα ζακχάρεως 56%, δηλαδή, τὸν παρέλαβεν ὡς κακῆς ποιότητες, αὐτὸν τὸν σταφιδόκαρπον τὸν ἐξήγαγεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ κατὰ συνέπειαν τὸν διέθεσε μὲ τιμὴν σταφίδος 2.816 δραχ. τὴν ὀκᾶν. Δηλαδή, ὠφελήθη ὁ Α.Σ Ο. 500 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Κατὰ συνέπειαν ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἐμπίπτει εἰς τὰ περιθώρια τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Ὁ Α.Σ.Ο. προέβη εἰς τὴν κατακράτησιν τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς τοῦ σταφιδοκάρπου. Εἶναι ἐξηκριβωμένον τοῦτο, διότι προέβη εἰς ἐξαγωγὴν ἀπὸ τὰς ἀποθήκας τοῦ Κουταλιδίου καὶ τὰς ἀποθήκας τῶν Καλαμῶν. Λοιπὸν παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιληφθῇ τῆς καταγγελίας καὶ ἐφ’ ὅσον ἐξακριβωθῇ τὸ δίκαιον, νὰ δοθῇ ὄχι μόνον ἡ διαφορὰ αὐτή, ὀφειλομένη εἰς ὅλους τοὺς παραγωγούς, ἀλλὰ νὰ δοθῇ ἡ διαφορὰ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρέδωσαν τὸν σταφιδόκαρπον, μὲ βαθμὸν περιεκτικότητος ζακχάρεως 56–58%, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν, ἄλλως θὰ ἔχωμεν ἐπιζήμια γεγονότα, διὰ τὴν κοινωνικὴν ὑπόστασίν μας.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§29Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἀναφέρομαι εἰς ὅσα ἐλέχθησαν, κ. Πρόεδρε.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Β. Στεφανόπουλος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§31Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀτυχές, ὅτι ἀπουσιάζει ὁ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Ὑπουργός, ὁ ἁρμοδιώτερος ἐκ τῶν Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὸ θέμα. Τὸ θέμα εἶναι πράγματι σοβαρόν, εἶναι δὲ καὶ παλιόν. Ἄγει, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ συμπληρωματικοῦ τιμήματος τοῦ 1949– 1950, ἡλικία ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους, τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι ἀπὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ ἀναμένουν τὴν ἀναμενομένην ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, περὶ χορηγήσεως συμπληρωματικοῦ τιμήματος, τοῦ ὁποίου δικαιοῦνται, καθ’ ὅλους τοὺς κανόνας καὶ τοὺς νόμους καὶ τῆς ἠθικῆς. Συζητοῦμεν κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα, διότι εἶναι παρὼν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀλλὰ καὶ ἰδίως διότι εἶναι παρὼν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος καὶ κατέχει τὸ θέμα καὶ ἄλλοτε ἐπανειλημμένως εἰς τὴν Βουλὴν ἔδωσε τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι τὸ θέμα θὰ ἐγένετο ἀντικείμενον συσκέψεως ἰδιαιτέρως εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ ὅτι ἡ ἀπόφασις θὰ ἦτο οἵα τὴν ἀναμένουν οἱ σταφιδοπαραγωγοί. Ἤδη πρὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1950 κ. βουλευταί, τὸ θέμα τοῦ συμπληρωματικοῦ τιμήματος, ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον δημοκοπικῆς προσπαθείας εἰς τὰς σταφιδοφόρους περιφερείας, ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον πολεμικῆς ἐναντίον τῶν προεκλογικῶν Κυβερνήσεων καὶ ἀντικείμενον ρητῆς καὶ κατηγορηματικῆς ὑποσχέσεως ρυθμίσεως ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τῆς σημερινῆς. Παρῆλθεν, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω, ἓν καὶ ἥμισυ ἔτος. Ἡ Κυβέρνησις, μολονότι τὰ στοιχεῖα τοῦ Α. Σ.Ο. ἀποδεικνύουν, ὅτι ἀσχέτως πρὸς τὰ κέρδη, τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθη προεκλογικῶς, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ὅτι μὲ τὰ κέρδη τῆς διαθέσεως τοῦ προϊόντος εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, ὑπάρχει ἓν τίμημα ἀρκετὰ σημαντικόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ δοθῇ εἰς τοὺς παραγωγούς, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ παραγωγοὶ διέρχονται ὀξυτάτην οἰκονομικὴν κρίσιν, κρίσιν καλλιεργείας καὶ συντηρήσεως, ἡ Κυβέρνησις λέγω, ἐξακολουθεῖ ἀδιαφοροῦσα διὰ τὸ θέμα. Ὀφείλω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ ἤδη Διευθύνων Σύμβουλος τοῦ ΑΣΟ πρὸ ὀλίγου ἀκόμη καιροῦ, διεβεβαίωσεν ἐγγράφως τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν περὶ ἑνὸς πράγματος, τὸ ὁποῖον ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ὑστέρων ἀνακριβέστατον. Καὶ διεβεβαίωσε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν περὶ τοῦ ὅτι ἡ ἐσοδεία τοῦ 1949, ὄχι μόνον δὲν ἄφηνε περίσσευμα ἐκ τοῦ ὁποίου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ συμπληρωματικὸν τίμημα, ἀλλ’ ὅτι ἄφηνεν ἔλλειμμα 3 περίπου ἢ 3,5 δισεκατομμύρια δραχμάς. Καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς καὶ ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, τὴν στιγμὴν ταύτην, ἀποκατεστήσαμεν τὴν ἀλήθειαν καὶ εἴπομεν, ὅτι ὄχι μόνον ἔλλειμμα δὲν ὑπάρχει, ἀλλ’ ὅτι ἤδη ἀπὸ μακροῦ χρόνου ὑπάρχει ἕνα περίσσευμα, τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζω διὰ τίνα λόγον παρέμεινεν ἀδιάθετον, δὲν ξεύρω διὰ τίνα λόγον προσεπαθεῖτο νὰ γίνῃ ἕνα ἀπαράγωγον ἀποθεματικὸν εἰς τὸν ΑΣΟ. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει νὰ ἀναμείνῃ πλέον ἄλλον χρόνον σκέψεως. Εἶναι τόσον ἐξηκριβωμένον τὸ θέμα, ὅτι ὑπάρχει ἕνα συμπληρωματικὸν τίμημα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο πιθανότατα νὰ δοθῇ εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἕνα ποσὸν 250 ἢ 300 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν παραδοθείσης εἰς τὸν ΑΣΟ σταφίδος καὶ ἀκόμη ἔχει ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις, ὅτι οἱ παραγωγοὶ διέρχονται κρίσιν, καλλιεργείας καὶ συντηρήσεως, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ δικαιολογία διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς ἐντολῆς πρὸς χορήγησιν τοῦ συμπληρωματικοῦ αὐτοῦ τιμήματος. Πέραν αὐτοῦ, κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν ν’ ἀσχοληθῇ μὲ ἐκεῖνο τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἤδη ἀρχίζει νὰ γεννᾶται καὶ τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ καὶ εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὴν συναίσθησιν ἑνὸς νέου κινδύνου διὰ τὸ προϊόν των, ὅτι δηλαδή, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐπιθυμεῖ νὰ κάμῃ ἕνα εἶδος ἐπιτάξεως εἰς τὸ προϊόν διὰ νὰ τροφοδοτήσῃ τὰς βιομηχανίας. Δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις νὰ δοθῇ τὸ προϊόν εἰς τὰς βιομηχανίας καὶ αἱ βιομηχανίαι εἶχον τὴν διάθεσιν νὰ πληρώσουν τὸ προϊόν ὅσον τὸ πληρώνει ἡ ἐξωτερικὴ κατανάλωσις. Ἀλλ’ ὑπὸ ἄλλας συνθήκας τὸ πρᾶγμα δὲν θὰ ἀπετέλει ἁπλῶς ἐπίταξιν ἀλλὰ θὰ ἀπετέλει δήμευσιν. Ἤδη τὸ ἀγοράζουν αἱ βιομηχανίαι ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας δηλαδὴ μὲ 2.000 ἢ 2.200. Ἑπομένως καὶ τοῦτο τὸ θέμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνάγκη νὰ σκεφθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶναι ἀνάγκη ἐσπευσμένως νὰ παρέμβῃ καὶ νὰ δώσῃ λύσιν, εἶναι ἀπὸ τὰ οὐσιωδέστατα θέματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν χώραν. Καὶ τρίτον θέμα, κύριοι βουλευταὶ εἶναι τὸ βασικὸν ἐκεῖνο, ἐκ τοῦ ὁποίου ἴσως προέρχονται τὰ δεινὰ τῆς Πατρίδος. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἀπὸ μακρᾶς σειρᾶς ἐτῶν ὁ ΑΣΟ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν παραγωγῶν, παραμένει χωρὶς τὸ δικαίωμα τοῦ διορισμοῦ τῶν ἀντιπροσώπων. Οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν παραγωγῶν εἰς τὸν ΑΣΟ διορίζονται, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοὺς ἑκάστοτε Ὑπουργούς, καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ διορίζωνται ὄχι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ καταλληλότεροι, ἢ τοὐλάχιστον, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατὰ κοινὴν συνείδησιν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκπροσωπήσουν τοὺς παραγωγούς. Οἱ σύμβουλοι τοῦ ΑΣΟ παραμένουν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἀγνοοῦν τὸν παραγωγόν, δὲν εἶναι οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ παραγωγοῦ καὶ εἰς μίαν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ νὰ εἰσαγάγῃ τὸ σύστημα τῶν ἐκλογῶν εἰς τὴν ἐκπροσώπησιν κάθε ὀργανισμοῦ καὶ τῶν Δήμων καὶ τῶν Κοινοτήτων, θὰ ἦτο περίεργον νὰ ἐξακολουθήσουν οἱ παραγωγοὶ ἐν τῷ συνόλῳ των νὰ ἀντιπροσωπεύωνται κατὰ διορισμόν, ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις νομίζει καταλληλοτέρους. Θὰ ἐπεθύμουν, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ποὺ εἶναι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐδῶ, νὰ παράσχῃ ἐπισήμως τὴν διαβεβαίωσιν αὐτὴν τὴν φορὰν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν δημιουργίαν τῶν ὅρων καὶ τῶν προϋποθέσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταστήσουν δυνατὰς τὰς ἀρχαιρεσίας εἰς τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν παραγωγῶν εἰς τὸν Α.Σ.Ο. Θὰ ἐπεθύμουν δηλαδή, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι εἶναι διατεθειμένος τάχιστα νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου νὰ καθορισθῇ ὁ τρόπος τῆς δι’ ἀρχαιρεσιῶν ἐκπροσωπήσεως τῶν παραγωγῶν εἰς τὸν Α.Σ.Ο.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Στ. Πολυζωγόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§33Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δικαίως, κύριοι συνάδελφοι, οἱ προλαλήσαντες, ἐχαρακτήρισαν ὡς ἄδικον καὶ ἄστοργον τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ σταφιδικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ξεπέρασε τὸ ὅριον τῆς ἀδικίας. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπεδείκνυε τὴν φροντίδα, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξε διὰ τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου τοῦ Διοικητικοῦ τῆς σταφίδος, τοῦ Α.Σ.Ο., ἀσφαλῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἡ τύχη τῆς σταφίδος θὰ ἦτο διαφορετική, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐπέδειξε μεγάλην ἐπιμέλειαν εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Α.Σ.Ο. ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὑπαρχούσης... (δὲν ἠκούσθη) καὶ κατήντησε σήμερον ὁ Α.Σ.Ο. νὰ διοικῆται ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐντελῶς ἀνίκανα εἰς τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐτάχθησαν. Ἄλλοτε ὑπῆρχε νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ παραγωγοὶ ἐξέλεγον τοὺς ἀντιπροσώπους των. Ἀπὸ ἐτῶν ὅμως, δι’ ἀναγκαστικοῦ νόμου, καθιερώθη, ἵνα οἱ ἀντιπρόσωποι, οὗτοι, τὰ μέλη, δηλαδή, τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἐπιλέγονται ἀπὸ τὰ Κόμματα καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν σταφιδοπαραγωγικὴν τάξιν.

§34Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Πότε ἔγινεν ὁ ἀναγκαστικὸς αὐτὸς νόμος;

§35Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ πενταετίας. Ἐὰν ἡ εὐθύνη βαρύνῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὸν νόμον, ἡ εὐθύνη παρακολουθεῖ καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὸν διετήρησαν. Ὑποθέτω, ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ ἤμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Τὸ σταφιδικὸν ζήτημα, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει ἰδιαιτέραν ὄψιν. Δὲν ἔχει τὴν ὄψιν, τὴν ὁποίαν παρουσιάζουν τὰ ἄλλα ἐθνικὰ προϊόντα. Διότι ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος παρατηροῦμεν τὸ ἑξῆς: Ὅτι σήμερον ἡ ζήτησις ὑπερβαίνει τὴν παραγωγὴν καὶ ἐνῷ αἱ τιμαὶ αἱ προσφερόμεναι ἀπὸ τὰς καταναλωτικὰς ἀγορὰς εἶναι μεγάλαι, οἱ σταφιδικοὶ πληθυσμοὶ νὰ μὴ δύνανται νὰ διαθέσουν τὸ προϊόν των μὲ ἱκανοποιητικὰς τιμάς, ἀλλὰ νὰ ὑποφέρουν καὶ νὰ πονοῦν. Εἰς τὸν πόνον αὐτὸν ἀντέταξεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀδιαφορίαν της, εἰς τὰς κραυγὰς τῶν σταφιδοπαραγωγῶν ἡ Κυβέρνησις ἀντέταξεν ἀπάθειαν. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ τονίσω τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως, ἀπαντῶν εἰς τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν, ἀπήντησεν: Εἶναι οἰκτρὰ ἡ κατάστασις ἡ οἰκονομικὴ τοῦ Α.Σ.Ο. καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ σᾶς δώσωμεν οὔτε ἀπολογισμόν, οὔτε νὰ ἀπυφανθῶμεν ἐπὶ τοῦ συμπληρωματικοῦ τμήματος, τὸ ὁποῖον δικαίως ἀξιοῦν οἱ σταφιδοπαραγωγοί. Ἐρωτᾶται, λοιπόν, εἰς τὰ χρονικὰ τὰ πολιτικὰ ἠκούσατε ποτὲ—ἐγὼ τοὐλάχιστον ἐπὶ τόσα ἔτη πολιτεύομαι καὶ δὲν τὸ ἤκουσα — ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀναγνωρίζῃ τὴν οἰκτρὰν κατάστασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ ὡς ἁρμοδία, νὰ ἀδιαφορῇ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ καθῆκον της, καὶ νὰ ἀνέχεται τὴν αἰσχρὰν αὐτὴν κατάστασιν; Ποία εἶναι ἡ εὐθύνη ἡ βαρύνουσα τὴν Κυβέρνησιν; Λέγω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ σταφιδικὸν ζήτημα παρουσιάζει ἰδιαιτέραν ὄψιν, ὅτι ἡ ζήτησις ὑπερβαίνει τὴν παραγωγήν, ὅτι αἱ τιμαὶ εἰς τὰς καταναλωτικὰς ἀγοράς, εἶναι ἀπολύτως ἱκανοποιητικαί, ἀλλὰ διατὶ ἡ σταφὶς δὲν ἔχει τὴν τιμὴν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἔπρεπεν ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ ὑπάρχῃ; Ἁπλούστατα, διότι ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν παρασιτικῶν ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι στοιχίζουν δυσεκατομμύρια ὁλόκληρα εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγούς, ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν δεσμευτικῶν μέσων, τὰ ὁποῖα ἤσκησεν, ἀσφαλῶς κατεδίκασε τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς καὶ εὑρισκόμεθα σήμερον πρὸ δημευτικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον ἐπιτάσσει τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμοὺς νὰ παραδίδουν τὴν σταφίδα ἀντὶ 2.300, ἐνῷ ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος εἶναι 3.000. Ἀπηλπίσθημεν ἀπὸ τὸ νὰ παρακαλοῦμεν, νὰ ἱκετεύωμεν, νὰ συνιστῶμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀρκούμεθα μόνον νὰ συστήσωμεν εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς νὰ μὴ ἀνεχθοῦν, νὰ μὴ δεχθοῦν, νὰ μὴ παραδώσουν τὸ προϊόν των. Θὰ μοῦ εἴπητε, εἶναι ἀνταρσία; Ὂχι’ εἶναι στοιχειώδης ἄμυνα τῶν σταφιδοπαραγωγικῶν πληθυσμῶν ὑπὲρ τῆς ἰδιοκτησίας των.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§37Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται βέβαια ἐγὼ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μεθ’ ὅσα ἐλέχθησαν παρὰ τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ εἰδικώτεροι καὶ ἁρμοδιώτεροι καθ’ ὅσον κατάγονται ἀκριβῶς ἀπὸ σιαφιδοπαραγωγικὰς περιφερείας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον ἐγὼ—συνιστῶ βεβαίως ἐκθύμως τὴν ἐρώτησιν—εἶναι τοῦτο: Ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινε, διεπιστώθη, ὅτι ἀσφαλῶς τὸ δίκαιον τῶν σταφιδοπαραγωγῶν εἶναι μέγα καὶ ἑπομένως εἶναι ἐντελῶς δεδικαιολογημένη ἡ ἐξέγερσις καὶ ἡ ἀγανάκτησις, ἡ ὁποία τοὺς συνέχει. Δὲν εἶναι ἀνεκτόν, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, νὰ συνεχίζεται περαιτέρω αὐτὸς ὁ—ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις—ἐμπαιγμός, ὁ ὁποῖος γίνεται εἰς βάρος των. Διεπιστώθη κύριοι, ἀπὸ τὴν συζήτησιν τὴν ἀποψινὴν καὶ πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ ἀσχολεῖται μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, διότι κατ’ ἐπανάληψιν, ὡς ἐνθυμεῖσθε, ἔχει ἀπασχοληθῆ. Διεπιστώθη, ἐπαναλαμβάνω, 1) ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει δώσει ὑπόσχεσιν διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ συμπληρωματικοῦ τιμήματος. Ἡ ὑπόσχεσις αὐτὴ ἐδόθη ἐπισήμως καὶ ἐδόθη καὶ προεκλογικῶς. Διεπιστώθη ἐπίσης, ὅτι ὄχι μόνον ὑπόσχεσις ὑπάρχει, ἀλλὰ καὶ δυνατότης καταβολῆς τῆς διαφορᾶς ταύτης, ἡ ὁποία ἀπορρέει, ὅπως ὀρθότατα καὶ σαφέστατα ἐξήγησεν ὁ κ. Στεφανόπουλος. Ὑπόσχεσις, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ὁποία εἶναι καὶ δυνατή, καθ’ ὅσον καὶ ἡ διαφορὰ τῆς μελάσσης παρέχει τὴν δυνατότητα τῆς καταβολῆς τοῦ συμπληρωματικοῦ τιμήματος. Ἀλλὰ καὶ τὸ γεγονός, ὅτι τὰ κέρδη τῆς Ἑταιρείας ἐπιτρέπουν τὴν καταβολὴν τῆς διαφορᾶς αὐτῆς, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἐπιτετραμμένη, νὰ μὴ εἶναι νοητή, ἡ περαιτέρω καθυστέρησις τῆς ἀποκαταστάσεως αὐτῆς τῆς ἀδικίας, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος αὐτῶν τῶν ἀτυχῶν σταφιδοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ ἀποτελοῦν πραγματικῶς ἓν ἀπὸ τὰ συντηριτικώτερα στοιχεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα στηρίζεται ἡ Ἐθνική μας Οἰκονομία, εἶναι ἀτυχῶς ἡ τάξις ἐκείνη, ἡ ὁποία καλεῖται ἑκάστοτε νὰ πληρώνῃ τὰ σπασμένα καὶ ἀδικεῖται διαρκῶς. Ἄς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ κάμω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ μὴ θελήσῃ νὰ παρελκύσῃ περαιτέρω τὸ ζήτημα—κάθε παρέλκυσις θὰ ἦτο ἀδικαιολόγητος καὶ ἀσυγχώρητος—ὥστε νὰ μὴ εὑρισκώμεθα καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν Βουλὴν νὰ καταπονῶμεν μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, ἀλλὰ καὶ ὁ πληθυσμὸς ὁ σταφιδοπαραγωγικὸς νὰ εὑρίσκεται ἐν διαρκεῖ ἐξεγέρσει. Θὰ παρακαλέσω εἰδικῶς ἀπόψε τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς δώσῃ ρητὴν καὶ κατηγορηματικὴν τὴν ὑπόσχεσιν, πῶς καὶ πότε ταχύτατα θὰ λύσῃ τὸ ζήτημα αὐτό.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§39Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἐξηντλήθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας κ.κ. συναδέλφους καὶ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ καταπονήσω τὴν Βουλήν, ἐπανερχόμενος ἐπὶ τῶν ὅσων διὰ μακρῶν καὶ ἐπιτυχῶς ἀνεπτύχθησαν. Θεωρῶ ὅμως καθῆκον μου, νὰ ἑνώσω καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου εἰς τὰς διαμαρτυρίας τῶν κ.κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι μετέφερον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τὴν δεδικαιολογημένην ἀγανάκτησιν καὶ τὴν βαθεῖαν ἀγωνίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατέχεται ἡ τάξις τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, τάξις οὐδέποτε μέχρι σήμερον γνωρίσασα τὴν στοργὴν τοῦ Κράτους. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω καὶ ἐγὼ ὅτι, μόνον ὡς ἐγκληματικὴ δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ἡ ἀδιαφορία τὴν ὁποίαν ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιδεικνύῃ ἡ Κυβέρνησις ἔναντι τῶν ζωτικῶν αἰτημάτων τοῦ σταφιδοπαραγωγικοῦ κόσμου. Τρία εἶναι ἐν συμπεράσματι τὰ θιγέντα σήμερον ἐν σχέσει μὲ τὴν σταφίδα θέματα. Τὸ πρῶτον θέμα ἀνεφέρετο εἰς τὸ αἴτημα τῆς καταβολῆς τοῦ συμπληρωματικοῦ τιμήματος διὰ τὸ ἔτος 1949–1950. Τὸ ζήτημα τοῦτο, ὡς ἐτονίσθη, ἐκκρεμεῖ ἀπὸ 1½ ἔτους καὶ πλέον καὶ πρὸ 12 ἀκριβῶς μηνῶν ὁ ὑποφαινόμενος εἶχε τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξῃ τοῦτο, ἐν ἐκτάσει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἐδόθησαν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἀπὸ τοὺς τότε κ. κ. Ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Γεωργίας ὑποσχέσεις, ὅτι τὸ ζήτημα ἐμελετᾶτο καὶ ὅτι ἐπρόκειτο συντόμως νὰ ἀνακοινωθοῦν ἀποφάσεις, ἱκανοποιοῦσαι ἀπολύτως τὸ αἴτημα τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Παρήλθεν ἔκτοτε ὁλόκληρον ἔτος καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀκόμη ἀναμένουν τὴν ἀνακοίνωσιν τῶν ἀποφάσεων ἐκείνων. Εἶναι νομίζω ἐπάναγκες, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ δώσῃ ἄνευ ἄλλης ἀναβολῆς τὴν ἐναγωνίως ἀπὸ τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς ἀναμενομένην λύσιν, λύσιν ὅμως πλήρως ἱκανοποιοῦσαν αὐτούς. Τὸ δεύτερον θέμα ἀφεώρα τήν, κατὰ βασίμους πληροφορίας, ἀπειλουμένην ἐπίταξιν σταφιδοκάρπου, πρὸς παράδοσιν εἰς τὰς βιομηχανίας οἰνοπνεύματος ἐπὶ εὐτελεστάτῃ τιμῇ. Τοιαύτη τυχὸν ἐνέργεια εἶναι ἀπαράδεκτος, ἐφ’ ὅσον οὐσιαστικῶς πρόκειται περὶ δημεύσεως. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου παρακαλοῦμεν νὰ ἔχωμεν ρητὴν διαβεβαίωσιν τοῦ παρισταμένου ἀξιοτίμου κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, περὶ τοῦ ὅτι δὲν σκέπτεται νὰ καταφύγῃ εἰς τοιοῦτον μέτρον ἢ ἄλλως ὅτι, ἐὰν παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἐφοδιασθοῦν αἱ βιομηχανίαι μὲ πρώτην ὕλην, ὁ ἐφοδιασμός των δὲν θὰ γίνῃ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι καλοῦνται πάντοτε νὰ προσφέρουν θυσίας καὶ νὰ ἄρουν βάρη δυσβάστακτα καὶ δυσανάλογα πρὸς τὴν οἰκονομικὴν αὐτῶν ἀντοχήν. Τελευτῶν, θεωρῶ ἀπαραίτητον νὰ τονίσω καὶ ἐγὼ ὅτι ἐάν, ὡς ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὁ Α.Σ.Ο. πολλάκις δὲν ἀνταποκρίνεται ἱκανοποιητικῶς εἰς τὰ καθήκοντά του, τοῦτο κατὰ μέγα μέρος ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι εἰς τὴν διοίκησίν του δὲν ἐκπροσωποῦνται οἱ παραγωγοί, ὡς ἐπιβάλλεται. Οἱ ἁρμόδιοι κ. κ. Ὑπουργοὶ θὰ πρέπει νὰ ἐπιληφθοῦν τοῦ ζητήματος τούτου ἄνευ ἀναβολῆς καὶ νὰ δώσουν τέρμα εἰς τὴν κατάστασιν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν ὡς ἐκπρόσωποι τῶν παραγωγῶν ἐν τῷ Διοικητικῷ Συμβουλίῳ τοῦ Α.Σ.Ο. διορίζονται, βάσει κομματικῶν συνήθως κριτηρίων, πρόσωπα μηδεμίαν πολλάκις σχέσιν ἔχοντα μὲ τοὺς παραγωγούς. Οἱ παραγωγοὶ δέον νὰ ἐκπροσωπῶνται ἀπὸ τοὺς ἐκλεκτούς των, οἱ ὁποῖοι καὶ κατέχουν τὰ ζητήματα. Ἀπευθύνω θερμὴν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἄνευ ἄλλης ἀναβολῆς, δώσῃ λύσιν εἰς τὰ ἐκκρεμοῦντα ταῦτα θέματα, θέματα τὰ ὁποῖα κρατοῦν ἐν εὐλόγῳ ἀγωνίᾳ τὸν σταφιδοπαραγωγικὸν κόσμον.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Τσούμπας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§41Δ. ΤΣΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ βαθυτάτην πικρίαν παρακολουθῶ τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται διὰ τῆς ἀναγραφῆς σωρείας ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων ποὺ ἀφορῶσι ζητήματα τοῦ λαοῦ καὶ δὴ τοῦ λαοῦ τοῦ εὑρισκομένου μακρὰν τῆς πρωτευούσης, τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου. Τὰ ζητήματα ταῦτα, κύριοι βουλευταί, ἔπρεπε νὰ λύωνται ἀπαραιτήτως καὶ συντόμως ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν καὶ νὰ μὴ εὑρίσκεται εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν ὁ λαὸς κατόπιν δικαίων διαμαρτυριῶν νὰ ἀπευθύνεται πρὸς τὴν Βουλήν, ὁπότε λύονται, ἐὰν βεβαίως δοθῇ εἰς ἕνα ἐξ αὐτῶν λύσις, ἀφοῦ συζητηθοῦν καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον χρονίζουν. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος καὶ σεβαστός μου κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὸν παρακαλέσω ὅπως ληφθῇ μέριμνα ἵνα τὰ θέματα αὐτά, τὰ ὁποῖα φθάνουν ἕως ἐδῶ, ἐφ’ ὅσον ἔχουν τὴν τύχην νὰ φθάνουν μέχρις ἐδῶ καὶ συζητοῦνται ὑπὸ τοῦ Κοινοβουλίου, νὰ δίδεται τοὐλάχιστον μία λύσις ἱκανοποιητική. Ἕν ἐκ τῶν ζητημάτων αὐτῶν, κύριοι βουλευταί, εἶναι καὶ τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος σταφιδικὸν ζήτημα. Εἶναι γνωστοὶ οἱ ἀγῶνες, αἱ διαμαρτυρίαι καὶ αἱ φωναὶ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, ὅπως ἀσκηθῇ μία πολιτικὴ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἀνταποκρινομένη πρὸς ὅ,τι ὁ λαὸς αὐτὸς προσφέρει εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ δικαιοῦται νὰ λαμβάνῃ. Δυστυχῶς ὅμως, ἡ ἀλήθεια εἶναι μία, ὅτι ἀπέναντι τῆς μερίδος αὐτῆς τοῦ λαοῦ τηρεῖται μία τακτικὴ ἀστοργίας καὶ καταστροφικῆς ἀδιαφορίας. Ἀπὸ ἑνὸς ἔτους καὶ πλέον ὑψοῦται ἡ φωνὴ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν κυρίως ἐπὶ συγκεκριμένων ζητημάτων, ἱκανοποιητικὴ τιμή, συμπληρωματικὸν τίμημα, ἐκκαθάρισις λογαριασμῶν ἐτῶν 1948, 1949, 1950, ἐξίσωσις τιμῆς προσφερομένου προϊόντος εἰς τὴν βιομηχανίαν πρὸς τὴν τιμὴν ἀσφαλείας κλπ. ζητημάτων ποὺ ἀφοροῦν αὐτὴν ταύτην τὴν ζωήν των, τὴν ὕπαρξίν των, χωρὶς νὰ δοθῇ καμμία λύσις ἐκ μέρους τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, παρὰ τὰς πρὸς τοῦτο ὑποσχέσεις των. Ἔχομεν διαμαρτυρίας ἐκ μέρους τοῦ σταφιδοπαραγωγικοῦ κόσμου καὶ αἱ διαμαρτυρίαι αὐταί, ἃς σημειωθῇ αὐτὸ παρακαλῶ κυρίως, δὲν εἶναι αἱ συνήθεις. Εἶναι διαμαρτυρίαι γεμάται πικρίας, γεμάται ἀγανακτήσεως ποὺ ἐγγίζουν τὰ ὅρια τῆς ἐξεγέρσεως. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν ἱερὰν καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις, νὰ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως τὸ ζήτημα αὐτό. Ἀνάπτυξιν λεπτομερειῶν, ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου τούτου ζητήματος, ἔκαμον οἱ προλαλήσαντες κ. κ. συνάδελφοι, κύριε Πρόεδρε, καὶ δὲν χρειάζεται, νομίζω, νὰ καταπονήσω καὶ ἐγὼ τὴν Βουλὴν ἐπαναλαμβάνων τὰ αὐτὰ πράγματα. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ ὁποίου τὴν θέλησιν καὶ ἀποφασιστικότητα ἰδιαιτέρως ἐκτιμῶ, ὅπως ἐπιληφθῇ τάχιστα τοῦ ζητήματος καὶ δώσῃ τὴν προσήκουσαν καὶ ἀνακουφιστικὴν λύσιν διὰ τοὺς σταφιδοπαραγωγούς. Μὴ ἀφήσετε τὸ ζήτημα, ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νὰ συνεχίσῃ νὰ τὸ χειρίζεται τόσον ἀδέξια καὶ μὲ ἐγκληματικὴν μακαριότητα ὁ Α.Σ.Ο., διότι οἱ παραγωγοὶ εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν καὶ εἶναι κρῖμα, εἶναι ἄδικον νὰ ὑποφέρουν, ἀλλὰ καὶ πολὺ–πολὺ ἄσχημον καὶ κοινωνικῶς ἀσύμφορον νὰ ἐξαναστοῦν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§43Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, πρῶτον ὀφείλω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Ἀντωνόπουλον διὰ τὸν ἔλεγχον τὸν ὁποῖον ἤσκησεν ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ τοῦ συναδέλφου Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, διότι δὲν εἶχεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς του. Ὡς ἐμφαίνεται ἀπὸ τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς Βουλῆς, ἡ ἐπερώτησις κατετέθη εἰς τὰς 15 Μαρτίου, ἡ δὲ ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἀπεστάλη εἰς τὴν Βουλὴν εἰς τὰς 27 Μαρτίου. Ἐὰν δὲν τὴν ἔλαβεν, εἶναι ὑπεύθυνος πλέον ἡ Βουλή, διὰ νὰ κάμω καὶ ἐγὼ ἐπερώτησιν κατὰ τῆς Βουλῆς. Ἐγὼ θέλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἔλεγχον τὸν ὁποῖον ἀποδέχομαι, ὡς ἔχων μακρὰν συνείδησιν δημοσίου ἀνδρός. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπάντησιν, λέγω τοῦτο. Ὡς γνωρίζετε, ἡ ἁρμοδιότης ἐπὶ τῆς σταφίδος καὶ ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ εἶναι κατανεμημένη εἰς τρία Ὑπουργεῖα. Πρῶτον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, δεύτερον τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ τρίτον συμπράττει καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐπειδὴ ἡ σταφὶς εἶναι γεωργικὸν προϊόν. Διότι κυρίως ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀτυχῶς εἶναι μόνον αὐτή· λέγω ἀτυχῶς, διότι δὲν δυσκολεύομαι νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι δι’ ἐγγράφου μου ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νέου νόμου περὶ ρυθμίσεως τῶν ἁρμοδιοτήτων τῶν Ὑπουργείων ἔχω ζητήσει ὡρισμένας ἁρμοδιότητας διὰ νὰ δυνηθῇ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν ἀποστολήν του κατὰ τρόπον ὑπεύθυνον, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν καὶ οἱ σκοποί του νὰ πραγματοποιηθοῦν καὶ νὰ ἔχῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας τὴν πραγματικὴν εὐθύνην καὶ νὰ δίδῃ τὰς δεούσας κατευθύνσεις εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς του αὐτῆς. Ἑπομένως, ἡ ἀπάντησίς μου ἔχει σχέσιν μὲ τὰς ἑξῆς περιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἔθιξεν ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Ἀντωνοπούλου: «Ἡ συγκεντρωθεῖσα εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Α.Σ.Ο. ποσότης ἐσοδείας 1950 μέχρι τῆς 20 3 51 «.............. ... (ἀναγινώσκει).........». Πάντως ἡ σταφὶς ἐπωλήθη εἰς τὴν Ἀγγλίαν πρὸς 80 λίρας τὸν τόννον, εἰς δὲ τὰς λοιπὰς χώρας ἀπὸ 74–108 λίρας, πλὴν τῶν ἐξαιρετικῶν ποιοτήτων, αἵτινες ἐπωλήθησαν εἰς τὰς χώρας αὐτὰς ἀπὸ 86–120 λίρας. Ἡ ἄμεσος καταβολὴ εἰς τοὺς δικαιούχους τοῦ μέλλοντος νὰ προκύψῃ πλεονάσματος, πρόκειται περὶ τοῦ 1950–51, δὲν εἶναι δυνατὴ πρὸ τῆς προθεσμίας, ἡ ὁποία δὲν ἐξηντλήθη. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ἐπειδὴ ἡ συζήτησις ἐπεξετάθη σχεδὸν ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος, σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι κατόπιν τῆς προχθεσινῆς ἀπαντήσεως, τὴν ὁποίαν, παρὰ τὴν ἁρμοδιότητά μου, ἔδωσα εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Πολυζωγόπουλον καὶ εἶπα, ὅτι ἡ λογιστικὴ κατάστασις τοῦ Α.Σ.Ο. εὑρίσκεται πρὸ μιᾶς ἀταξίας, διότι ἡ καθυστέρησις εἶναι καὶ κἄπως ἀδικαιολόγητος, τοῦτο δὲ προὐκάλεσε τὰς διαμαρτυρίας τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Α.Σ.Ο., οἱ ὁποῖοι οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, μοῦ ἐζήτησαν καὶ εὐθύνας δι’ ἐκεῖνα ποὺ εἶπα. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καίτοι δὲν ἐμελέτησα ὅλα τὰ στοιχεῖα, ἐλπίζω, ὅπως δηλοῦν οἱ ἴδιοι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Α.Σ.Ο., ὅτι μετὰ ἕνα μῆνα θὰ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἔχουν κλείσει τὰ βιβλία των καὶ νὰ ἀποδώσουν τὸν λογαριασμὸν ἐκεῖνον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον θὰ προκύψῃ τὸ πλεόνασμα, τοῦ ὁποίου θὰ δικαιωθοῦν οἱ παραγωγοί. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν ἐρώτησιν τῶν κ. κ. Λαντζούνη, Παπακωνσταντίνου καὶ Στεφανοπούλου, ἀπαντῶ, ὅτι, ὡς γνωστόν, ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς, τῆς πωλήσεως σταφίδος γίνεται ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τοῦ Α.Σ.Ο. Ἐπομένως δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δώσω πληροφορίας διατὶ καθωρίσθη κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν εἰς τὰς περιφερείας Πεταλυδίου καὶ Πυλίας.

§44Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἐγὼ κακίζω τὸν Α.Σ.Ο. διὰ τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβε.

§45Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σύμφωνοι, ἀλλ’ ἐγὼ σᾶς δίδω μίαν ἀπάντησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ συνάδελφος κ. Β. Στεφανόπουλος καὶ τὸ ὁποῖον κυρίως ἀφορᾷ τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν παραγωγῶν εἰς τὸ συμβούλιον τοῦ ΑΣΟ, δύναμαι νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν τοῦτο, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως γνώμης μου, ὅσον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως Κυβερνήσεως. Καὶ κατὰ τὴν περιοδείαν μου εἰς Πελοπόννησον διεπίστωσα τὰ παράπονα τῶν παραγωγῶν, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἁπλῶς δίκαια, ἀλλὰ εἶναι καὶ οὐσιαστικά, καὶ δηλῶ ὑπευθύνως εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ μεριμνήσω εὐθὺς ἀμέσως καὶ θὰ ἀναλάβω πρωτοβουλίαν ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος αὐτοῦ οὕτως ὥστε νὰ καταργηθῇ ὁ νόμος διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ διορίζωσι τοὺς ἐκπροσώπους τῶν παραγωγῶν καὶ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν ὀρθήν, δικαίαν καὶ οὐσιαστικὴν λύσιν τοῦ ζητήματος, ἡ ὁποία ἴσχυε πρὸ τοῦ νόμου καὶ ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ καταργουμένου τοῦ νόμου.

§46Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι σύμφωνος ἡ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἐπ’ αὐτοῦ;

§47Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι σύμφωνος καὶ ὑποθέτω, ὅτι ἐκπροσωπεῖ καὶ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δύο λόγια, ὡς καταγόμενος ἀπὸ περιφέρειαν σταφιδοπαραγωγικήν, ὅτι ἡ ἐγκατάλειψις, ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει τὴν Κυβέρνησιν διὰ τοὺς σταφιδοπαραγωγούς, δὲν φθάνει εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἠθέλησαν οἱ ἀποψινοὶ ρήτορες νὰ τονίσουν. Διότι τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι πρὸς ρύθμισιν καὶ τὰ ὁποῖα γνωρίζετε, ὅτι ὀφείλονται οὐχὶ εἰς κυβερνητικὴν ἀνωμαλίαν, ἀλλ’ εἰς πραγματικὰ αἴτια καὶ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐν πολλοῖς εἶναι καὶ ὑπηρεσιακά, ἀλλὰ καὶ τὸ ἄλλο ζήτημα ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. Β. Στεφανόπουλος, τὸ ὁποῖον εἶναι ζήτημα σοβαρόν, θὰ λυθῇ καὶ τοῦτο, οὕτως ὥστε τὸ γενικὸν σταφιδικὸν ζήτημα νὰ προωθηθῇ κατὰ ἕνα ποσοστόν, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἱκανοποιητικόν.

§48Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον οἱ ἐρωτῶντες ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων ἔθιξαν, δὲν ἀφορᾷ ἀμέσως τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπειδὴ ὅμως ἐν παρόδῳ ἐθίγη μία ἐνέργεια τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ συγκεκριμένως ἰδική μου ἐνέργεια, ἐν τῇ ἁρμοδιότητί μου ὡς ὑπευθύνου διὰ τὸ Γεν. Χημεῖον, θεωρῶ ὑποχρέωσιν νὰ δώσω εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο μίαν ἀπάντησιν. Ὅπως θὰ γνωρίζητε ὁ ΑΣΟ ἔχει ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρέωσιν νὰ τροφοδοτῇ διὰ πρώτης ὕλης οἰνοπνευματοποιΐας τὸ Γεν. Χημεῖον τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον χρησιμοποιεῖ τὴν ὕλην αὐτὴν διὰ τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Ἄλλωστε, εἰς τὸ παρελθὸν ἡ ἀνάγκη ἐξευρέσεως πρώτης ὕλης τῆς οἰνοπνευματοποιΐας, δὲν ἦτο ἐπείγουσα οὔτε καὶ ἐπιτακτική, διότι ὑπῆρχεν ἡ εὐχέρεια τῆς προμηθείας μελάσσης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δυστυχῶς, σήμερον λόγῳ τῶν διεθνῶν συνθηκῶν καὶ τῆς ἐπακολουθησάσης σπάνιος διαφόρων πρώτων ὑλῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τῆς μελάσσης, ἡ ὁποία ὡς πρώτη ὕλη διὰ τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος εἶναι περιζήτητος, τὸ Κράτος ἀντιμετώπισε καὶ ἀντιμετωπίζει πρόβλημα ἐξευρέσεως πρώτης ὕλης οἰνοπνεύματος καὶ κατὰ συνέπειαν πρόβλημα ἐπαρκείας οἰνοπνεύματος. Δὲν εἶναι τοῦ παρόντος νὰ ἐκθέσω τὰς προσπαθείας, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ διαβεβαιώσω, ὅτι κατέβαλε πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐγκαίρως τὴν διακρινομένην ἔλλειψιν καὶ διὰ νὰ προμηθεύσῃ τὰς πρώτας ὕλας καὶ ἐλπίζω, ὅτι τελικῶς θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὴν σπάνιν καὶ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τοῦ τόπου. Εὑρέθη ὅμως ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον τὸ Γεν. Χημεῖον πρὸ τῆς ἀδηρίτου ἀνάγκης νὰ καλύψῃ ὁπωσδήποτε τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας εἰς οἰνόπνευμα κατὰ ἕνα διάστημα ἑνὸς μηνός, τὸ ὁποῖον μεσολαβεῖ μέχρι τῆς ἀφίξεως τοῦ ἀναμενομένου πρώτου φορτίου μελάσσης. Ὁ ΑΣΟ ἔχει ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρέωσιν νὰ παραχωρῇ εἰς τὸ Γεν. Χημεῖον τὰς ποσότητας, τὰς ὁποίας χρειάζεται διὰ τὴν οἰνοπνευματοποίησιν. Παραλλήλως δέ, ὑπῆρχε μία ἐπίσημος Κρατικὴ διατίμησις διὰ τὴν σταφίδα. Οἱ παραγωγοὶ παρεπονέθησαν καὶ παραπονοῦνται διότι ἡ τιμή, ἡ ὁποία εἶχεν ὁρισθῆ, ἦτο μικρά. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὴν εὐθύνην τοῦ Ὑπουργείου, ἀνεγνώρισα βασικῶς τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος τῶν παραγωγῶν καὶ ἔδωσα δύο αὐξήσεις ἐπὶ τῆς τιμῆς αὐτῆς. Ἔδωσα μίαν αὔξησιν 250 δραχμῶν καὶ ἔδωσα καὶ δευτέραν αὔξησιν πρὸ τεσσάρων ἡμερῶν, ἑτέρων 250 δραχμῶν καὶ οὕτω ἡ τιμὴ ἐπλησίασε πρὸς τὰς 3.000 δραχμάς, ἡ ὁποία εἶναι τιμὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, δηλαδή, ἀνεγνωρίσθη ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν εἰς 2.700 δραχμάς. Παραλλήλως, ἐπέμεινα νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ διατίμησις, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος εἶχεν ἐπιβάλει διὰ τὴν σταφίδα καὶ ἡ ὁποία ἴσχυε, ἦτο ἡ αὐτή, ἡ ὁποία ἴσχυε διὰ τὴν σταφίδα, ἡ ὁποία πηγαίνει πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν. Ὁ ΑΣΟ ἐπώλει εἰς τοὺς βιομηχάνους τὴν σταφίδα πρὸς 3.000 καὶ ταὐτοχρόνως παρεβίαζε τὴν διατίμησιν τοῦ Κράτους καὶ ἐστέρει τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους διὰ τῆς ἀπαραιτήτου ποσότητος πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Νομίζω, ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν ὡς ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς νὰ τὴν ἀντιμετωπίσω. Ἐκάλεσα τὸν Α.Σ.Ο. καὶ τοῦ εἶπον, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ θέμα συζητήσεως ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ διατίμησις καθιερωμένη ὑπὸ τοῦ Κράτους, τὴν ὁποίαν οὗτος νὰ παραβιάζῃ. Ὁ Α.Σ.Ο. ἐνεφάνισεν ὡρισμένας δυσκολίας. Κατόπιν συσκέψεως ὅμως, ἐπείσθη νὰ παραχωρήσῃ ὡρισμένην ποσότητα, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος εἶχεν ἀνάγκην ἐπειγόντως. Παραλλήλως δέ, καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐδέχθη νὰ ἀφήσῃ εἰς τὸν Α.Σ.Ο. τὴν εὐχέρειαν νὰ δώσῃ μίαν σημαντικὴν ποσότητα σταφίδος εἰς τοὺς βιομηχάνους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὡς θέμα ἀρχῆς, ὑποθέτω, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ παραδέχεται, ὅτι ὁ Α.Σ.Ο. δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τίθεται ὑπεράνω τοῦ Κράτους. Ἢ ὑπάρχει ἡ διατίμησις ἢ δὲν ὑπάρχει. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει, πρέπει ὁ Α.Σ.Ο. νὰ τὴν τηρῇ. Βεβαίως, οἱ παραγωγοὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ παραπονοῦνται, ἀλλὰ ἅπαξ καὶ ἰσχύει ἡ διατίμησις πρέπει νὰ εἶναι σεβαστὴ καὶ ὑπὸ τὸν Α.Σ.Ο. Οὕτως ἔχει τὸ θέμα καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις. Ἐπιπροσθέτως, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὁ Α.Σ.Ο. ἔχει κατὰ κάποιον τρόπον καὶ Κρατικὴν ἁρμοδιότητα λόγῳ τῆς ἰδικῆς νομοθεσίας, ἡ ὁποία τὸν διέπει καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὸν Α.Σ.Ο. νὰ πωλῇ ἐπισήμως εἰς τιμὰς μεγαλυτέρας τῆς Κρατικῆς διατιμήσεως. Ταῦτα εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ ἀντιμετωπίσω, παραλλήλως ὅμως ἀντιμετώπισα καὶ τὴν κάλυψιν τῶν οὐσιαστικῶν ἀναγκῶν τῶν παραγωγῶν, τοὐλάχιστον κατὰ ἕνα μέρος ὅσον μᾶς ἐπιτρέπουν αἱ σημεριναὶ συνθῆκαι. Ἐπιπροσθέτως, λέγω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας ἐχορήγησε μίαν αὔξησιν 500 δραχμῶν, ἐνῷ προηγουμένως, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις καὶ ὅλοι οἱ Ὑπουργοὶ εἶχον ἀρνηθῆ. Ἐπιπροσθέτως ἐπειδὴ τὸ θέμα ἀνεπτύχθη γενικῶς, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ οἰνοπνεύματος δὲν ἀφορᾷ μόνον τὴν σταφίδα, ἀλλὰ καὶ ὅλας τὰς ἄλλας πρώτας ὕλας, ἀφορᾷ πλεῖστα ὅσα Ἑλληνικὰ προϊόντα. Ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζομεν ὅλοι, εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἑνιαία τιμὴ τῶν ὑλῶν οἰνοπνευματοποιίας καὶ μὲ βάσιν αὐτὴν νὰ καθορίζεται καὶ ἡ τιμὴ τῶν λοιπῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν οἰνοπνευματοποίησιν. Οὕτω ἡ Κυβέρνησις, ἀντιμετωπίζει κατὰ τρόπον τινὰ τὸ πρόβλημα δι’ ὅλα τὰ ἐγχώρια προϊόντα ὄντα καὶ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ λυθῇ ἡ ἀφορμὴ διαρκῶν παραπόνων. (Χειροκροτήματα).

§49Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ εἰς 3.000 δραχμάς, διότι αἱ ζημίαι εἶναι τρομακτικαί.

§50Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΡΗΣ. Ἡ σταφίς, ἡ ὁποία θὰ παρουσιασθῇ εἰς τὴν βιομηχανίαν, εἶναι ἐμπορεύσιμος;

§51Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Πρόκειται περὶ σταφίδος οὐχὶ καλῆς ποιότητος, περὶ ὑπολειμμάτων, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται ἑκάστοτε διὰ τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Δὲν πρόκειται περὶ σταφίδος πρώτης ποιότητος, ἀλλὰ καταλλήλου πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῆς συζητήσεως ἀνα-

φορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1948 Διατάγματος «περὶ καθορισμοῦ τῆς Ὀργανικῆς Δυνάμεως τῆς Χωροφυλακῆς».

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1948 Διατάγματος «περὶ καθορισμοῦ τῆς ὀργανικῆς δυνάμεως τῆς Χωροφυλακῆς». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως ἀκινήτου τοῦ κληροδοτήματος Πελοπίδα Ἀγγέλου Σταθακοπούλου, ὑπὲρ παρεμφεροῦς σκοποῦ».

§55ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως ἀκινήτου τοῦ κληροδοτήματος Πελοπίδα Ἀγγέλου Σταθακοπούλου, ὑπὲρ παρεμφεροῦς σκοποῦ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως περιουσιακῶν στοιχείων τῶν κληρονομιῶν Ἑλένης χήρας Δημοσθένους Τζιβανοπούλου καὶ Πολυξένης χήρας Δημητρίου Θεοφανοπούλου».

§57ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως περιουσιακῶν στοιχείων τῶν κληρονομιῶν Ἑλένης χήρας Δημοσθένους Τζιβανοπούλου καὶ Πολυξένης χήρας Δημητρίου Θεοφανοπούλου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1669)51 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ δημοσιογραφικοῦ χάρτου κειμένων διατάξεων».

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1669)51 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ δημοσιογραφικοῦ χάρτου κειμένων διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταβολῆς τῆς μισθοδοσίας τῶν ἐπὶ ὀργανικῷ βαθμῷ καὶ μισθῷ ὑπαλλήλων τῶν Ἐθνικῶν Ἱδρυμάτων Προνοίας ἐκ τῶν Δημοσίων Ταμείων».

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, Δεκτόν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταβολῆς τῆς μισθοδοσίας τῶν ἐπὶ ὀργανικῷ βαθμῷ καὶ μισθῷ ὑπαλλήλων τῶν Ἐθνικῶν Ἱδρυμάτων Προνοίας ἐκ τῶν Δημοσίων Ταμείων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 405)13–3–50 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 405)13–3–50 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως δωρεὰν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. τοῦ οἰκοπέδου, ἐφ’ οὗ εὕρηται ἐνηγειρμένον τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον Καβάλας «ὁ Εὐαγγελισμός», ὡς καὶ τοῦ λοιποῦ χώρου τούτου καὶ καταργήσεως τοῦ Νομικοῦ Προσώπου τοῦ ὡς ἄνω Δημοτικοῦ ἀγαθοεργοῦ Ἱδρύματος».

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παραχωρήσεως δωρεὰν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. τοῦ οἰκοπέδου ἐφ’ οὗ εὕρηται ἀνηγειρμένον τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον Καβάλας «ὁ Εὐαγγελισμός», ὡς καὶ τοῦ λοιποῦ χώρου τούτου, καὶ καταργήσεως τοῦ Νομικοῦ Προσώπου τοῦ ὡς ἄνω Δημοτικοῦ ἀγαθοεργοῦ Ἱδρύματος». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανικῆς τακτοποιήσεως τοῦ ἐκτάκτου προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας».

§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ὀργανικῆς τακτοποιήσεως τοῦ ἐκτάκτου προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας Ἀκαδημίας Οἰκιακῆς Οἰκονομίας καὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 6205)34 «περὶ μετατροπῆς εἰς Ἀνωτέραν Οἰκοκυρικὴν Σχολὴν τοῦ Διδασκαλείου Οἰκοκυρικῆς Ἐκπαιδεύσεως».

§69ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας Ἀκαδημίας Οἰκιακῆς Οἰκονομίας καὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 6205)34 «περὶ μετατροπῆς εἰς Ἀνωτέραν Οἰκοκυρικὴν Σχολὴν τοῦ Διδασκαλείου Οἰκοκυρικῆς Ἐκπαιδεύσεως». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως καὶ ὀργανώσεως «Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων Ἀθηνῶν».

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως καὶ ὀργανώσεως «Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων Ἀθηνῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς Ἑλληνικῆς Στρατιωτικῆς Ἀστυνομίας».

§73ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῆς Ἑλληνικῆς Στρατιωτικῆς Ἀστυνομίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1558)50 «περὶ ἐπεκτάσεως εἰς τὴν Δωδεκάνησον τῆς Νομοθεσίας, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Μεταφορῶν καὶ συμπληρώσεως αὐτῆς».

§75ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1558)50 «περὶ ἐπεκτάσεως εἰς τὴν Δωδεκάνησον τῆς Νομοθεσίας, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Μεταφορῶν καὶ συμπληρώσεως αὐτῆς». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 52 καὶ 172 τοῦ νόμου 794 «περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν Β.Ν.».

§77ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 52 καὶ 172 τοῦ νόμου 794 «περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν Β.Ν.».

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς».

§80Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ἡ τροποποίησις τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, εἰς μόνην συζήτησιν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, ὅπως ἀναβληθῇ διὰ νὰ ἀκολουθήσῃ, τὴν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καθοριζομένην τακτικὴν διαδικασίαν.

§81ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε νὰ ἀναβληθῇ.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου. τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας τῶν ἐξετάσεων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 132)46 φοιτητῶν» καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων διατάξεων». Ὁ κ. Ὑφ)γὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§83Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, ἤθελον νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τόσον, εἶναι σοβαρόν, δύσκολον καὶ συνεπάγεται καὶ μεγάλας μεταβολὰς καὶ εἰς τὰ δύο Πανεπιστήμια. Σπεύδω νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, ὡς κατετέθη, συνετάγη βάσει προτάσεων κατὰ τὸ πλεῖστον τῶν οἰκείων σχολῶν. Δηλαδή, ὡς τὸ νομοσχέδιον ἔχει κατατεθῆ, ἔχει γίνει ἀποδεκτὸν ἀπὸ τὰ Πανεπιστήμια καὶ ἐκ μέρους τῶν ὁποίων ἔχουν γίνει καὶ αἱ σχετικαὶ εἰσηγήσεις. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν, ἐὰν θέλωμεν νὰ φθάσωμεν εἰς αἴσιον τέρμα, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισίν του, χωρὶς πολλὰς μεταβολὰς καὶ χωρὶς πολλὰς τροποποιήσεις. Διότι ἐὰν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ὁδὸν τῶν τροπολογιῶν, δὲν ἠξεύρω ποῦ θὰ φθάσωμεν. Λοιπόν, ἐκ τοῦ νομοσχεδίου ὡς κατετέθη ἐκ μέρους ἡμῶν, σπεύδω νὰ δηλώσω, ὅτι κάμνομεν τὴν διαγραφὴν 2 παραγράφων. Δηλαδή, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νομοσχεδίου τὴν δευτέραν παράγραφον, ἡ ὁποία λέγει «...................... (ἀναγινώσκει):....». Καὶ τὴν παράγραφον 3, ἡ ὁποία λέγει «.......... (ἀναγινώσκει).......». Ὄχι, ὅτι εἶναι ἄδικος, ἀλλ’ ἔδωκαν λαβὴν εἰς παρεξηγήσεις, διότι θέλομεν ἀργότερον νὰ καταθέσωμεν νομοσχέδιον ὁλοκληρωτικὸν τῶν Πανεπιστημιακῶν ζητημάτων.

§84Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Διὰ τῆς διαγραφῆς τῆς φράσεως καταλήγομεν εἰς τὸ ἄτοπον νὰ λέγωμεν, ὅτι εἶναι δεκτὸς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Ἀθηνῶν καθηγητής, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἀπὸ οἱονδήποτε Πανεπιστήμιον καὶ τῆς Γουατεμάλας ἀκόμη καὶ οὐχὶ ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης.

§85Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Κύριοι βουλευταί, ἐδήλωσα, ὅτι αἱ διατάξεις αὐταὶ εἶναι λογικαί, φυσικαὶ καὶ δίκαιαι. Ἐπειδὴ ὅμως ἐμεσολάβησαν διάφορα γεγονότα καὶ ἐπειδὴ προτιθέμεθα νὰ καταθέσωμεν εἰδικὸν νομοσχέδιον εἰδικῶς διὰ τὰ Πανεπιστήμια, δι’ αὐτὸ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἴπομεν νὰ ἀπομακρυνθῇ μία πέτρα σκανδάλου.

§86Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀπαλείψητε γενικῶς τὰς διατάξεις τῶν καθηγητῶν τῶν Πανεπιστημίων καὶ νὰ ψηφίσωμεν μόνον τὰς διατάξεις περὶ φοιτητῶν. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκρίνωμεν ἐξ ὑφαρπαγῆς διατάξεις διὰ τοὺς καθηγητὰς τῶν Πανεπιστημίων. Νὰ ψηφίσωμεν μόνον διὰ τοὺς φοιτητὰς καὶ νὰ χωρισθῇ τὸ νομοσχέδιον μόνον δι’ αὐτοὺς καὶ ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς καθηγητὰς τῶν Πανεπιστημίων, νὰ φέρωμεν ἄλλο νομοσχέδιον.

§87Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ἄρθρον 1. Ὅπως ἔχει εἰς τὸ σχέδιον.

§88Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι αἱ πλεῖσται διατάξεις ἔχουν τεθῆ μετὰ πρότασιν τοῦ Πανεπιστημίου. Αὐτὸ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβὲς καὶ θὰ ἔλθω ἀκριβῶς εἰς κάθε μίαν διάταξιν καὶ θὰ ἐπικαλεσθῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ βεβαιώσῃ ποῖαι εἶναι κατὰ πρότασιν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ποῖαι ὄχι. Τὸ πρῶτον (1) ἄρθρον, εἶναι πράγματι μία πρότασις τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἀφορᾷ παράτασιν τοῦ νόμου 132]46. Εἰς αὐτὸ συμφωνεῖ καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως καὶ τὸ Πανεπιστήμιον. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 προσετέθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς καὶ δευτέρα παράγραφος ἔχουσα οὕτω: «Ἐπεκτείνονται αἱ διατάξεις.... .... (ἀναγνώσκει)....». Ἐπ’ αὐτοῦ, ὡς εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, δὲν ὑπάρχει πρότασις τοῦ Πανεπιστημίου, ἀλλὰ διεπιστώθη πράγματι ἐκ μέρους τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπεκτάσεως, διότι ἐνῷ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν ἐφαρμόζει τὴν διάταξιν κατὰ ἑρμηνείαν παλαιᾶς διατάξεως, τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης δὲν τὴν ἐφαρμόζει. Διὰ τὴν ὁμοφωνίαν λοιπόν, ἐφαρμόζεται ἡ σχετικὴ διάταξις. Ἡ Ἐπιτροπὴ λοιπὸν ἐσκέφθη νὰ τεθῇ ἡ τροπολογία αὐτὴ εἰς τὸ ἄρθρον 1, ἡ ὁποία θὰ ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὰ δύο Πανεπιστήμια. Δέχεσθε κ. Ὑπουργὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν;

§89Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ὄχι, δὲν τὴν δέχομαι.

§90Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν ἐφαρμόζεται αὐτό, ἐνῷ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης δὲν ἐφαρμόζεται; Νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ τηροῦνται δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά.

§91Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Οὕτω θὰ ἀπολαύσουν δύο φορὰς τοῦ νόμου 132.

§92Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἐπίσης ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπεξέτεινε τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις περὶ στρατευθέντων καὶ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ὑπηρετησάντων εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας καὶ εἰς Ὀργανώσεις: «Τὸ αὐτὸ ἰσχύει.... .... (ἀναγινώσκει)....».

§93Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὰ δεχθῶ αὐτά.

§94Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτοὶ ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν πολεμήσει καὶ κατὰ τὴν ἄμυναν τῆς Φλωρίνης. Εἶναι ὅλοι πολεμισταί. Ἐλήφθησαν τόσα μέτρα δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν προσέφερον καμμίαν ὑπηρεσίαν καὶ δὲν τὰ δέχεσθε δι’ αὐτοὺς ποὺ εἶναι πολεμισταί;

§95Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Μὰ ποῦ θὰ σταματήσωμεν μὲ αὐτὰ τὰ πράγματα; Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὰ δεχθῶ.

§96Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ὡς εἰσηγητής, προτείνω τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, διότι εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀπολαύουν τῶν ἰδίων προνομίων μὲ τοὺς στρατευθέντας καὶ θὰ πρέπει νὰ ἰσχύσῃ καὶ αὐτό.

§97Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἰσχυρίζεσθε, κ. συνάδελφε, ὅτι κατέχετε τὸ θέμα. Ἐγὼ ἁπλῶς μίαν ἐρώτησιν θέλω νὰ σᾶς κάμω: Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς εἴπητε, διατὶ ὅλες αὐτὲς οἱ εὐκολίες ποὺ δίδονται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον δὲν δίδονται καὶ εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον;

§98Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Διότι τὸ Πολυτεχνεῖον κατώρθωσε νὰ κρατηθῇ μακρὰν τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῆς Βουλῆς, ἐνῷ τὸ Πανεπιστήμιον ἔφθασεν εἰς τοιαύτην κατάπτωσιν, ὥστε νὰ λύωνται τὰ ζητήματά του ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὴν Βουλήν.

§99Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν ἐψηφίσαμεν εὐεργετικὰς διατάξεις διὰ τοὺς ὑπηρετήσαντας εἰς Ἐθνικὰς Ὁμάδας Ἑλλήνων Ἀνταρτῶν.

§100Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Διατὶ δὲν ἔχετε τὴν τόλμην νὰ τὰς βάλετε ὅλας αὐτὰς τὰς διατάξεις καὶ διὰ τὸ Πολυτεχνεῖον;

§101Α. ΣΒΩΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ὁμοιότης μεταξὺ Πολυτεχνείου καὶ τοῦ Πανεπιστημίου, διότι τὸ Πολυτεχνεῖον εἶναι Σχολή, μέσα εἰς τὴν ὁποίαν δὲν νοεῖται κανενὸς εἴδους σπουδὴ ἄνευ ἐντατικῆς παρακολουθήσεως μαθημάτων καὶ ἐντατικῆς μελέτης. Ἕν μέγα μέρος τῶν Σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ δὴ εἰς τὰς θεωρητικὰς ἐπιστήμας, ἡ παρακολούθησις τῶν μαθημάτων καὶ τῶν ἀσκήσεων τῶν φροντιστηρίων, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀντικατασταθῇ μὲ μίαν κατ’ οἶκον μελέτην τοῦ σπουδαστοῦ. Πάντως ἀπ’ αὐτὴν τὴν ἄποψιν, τὸ Πολυτεχνεῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ συγκριθῇ μὲ τὸ Πανεπιστήμιον. Σᾶς προσθέτω, ὅτι καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν σπουδαστῶν τοῦ Πολυτεχνείου δὲν εἶναι τόσον μεγάλος, ὅσον ὁ ἀριθμὸς τῶν σπουδαστῶν τοῦ Πανεπιστημίου. Τὸ Πολυτεχνεῖον ἔχει περιωρισμένον ἀριθμὸν φοιτητῶν, ἐνῷ τὰ Πανεπιστήμια ἔχουν τεράστιον ἀριθμὸν σπουδαστῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν παρακολουθοῦν τακτικά, ἐνῷ ὅταν ὁ ἀριθμὸς εἶναι μικρότερος τὸ πρᾶγμα διαφέρει.

§102Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ἐλήφθησαν μέτρα καὶ ἐγένοντο συστάσεις, ὥστε καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἐφεξῆς νὰ μὴ ὑπάρχουν ἐπιλαχόντες παρὰ μόνον ἐπιτυχόντες καὶ ἀποτυχόντες, ὅπως τώρα γίνεται καὶ εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον.

§103Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἐγένετο καμμία συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν δὲν εἴχομεν αὐτοὺς τοὺς περιορισμοὺς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ ἐὰν εἰσήγοντο οἱ φοιτηταὶ ἐλευθέρως, ὅπως ἐγένετο καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ὅπως ὅλοι μας ἐγίναμεν ἐπιστήμονες, ἐγγραφόμενοι εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, διότι ἐὰν δὲν γίνῃ αὐτὸ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι μὲ τοὺς κορεσμούς, τοὺς ὁποίους εἰσάγομεν εἰς ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα, σπρώχνομεν τὸν κόσμον πρὸς τὸν κομμουνισμόν. Μόνον ἔτσι λύονται τὰ ζητήματα, διότι ἄλλως, βαδίζομεν ἀσφαλῶς πρὸς τὸν κομμουνισμόν, διότι ὁ κόσμος θέλει νὰ πάῃ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ ἡμεῖς τοὺς λέγομεν διὰ τῶν κορεσμῶν, ὅτι δὲν τοὺς ἐπιτρέπομεν νὰ γίνουν ἐπιστήμονες, ἐνῷ ὑπάρχουν μαθηταί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐξαιρετικοὶ καὶ δὲν γίνονται ἐπιστήμονες. Ἐὰν τοῦτο δὲν γίνῃ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι σεῖς θὰ φέρετε τὴν εὐθύνην.

§104Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζω τὴν εἰσήγησίν μου καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 2.

§105Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτὸν ἢ ὄχι;

§106Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ πολεμιστῶν καὶ νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι εἰς καλυτέραν θέσιν παντὸς ἄλλου νὰ γνωρίζῃ τὸ θέμα.

§107Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Αἱ διευκολύνσεις ἔγιναν διὰ τοὺς στρατευθέντας ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐντεῦθεν. Δὲν προχωροῦμεν εἰς τὸ 44, 43 ἢ 40 διότι ὑπάρχει μία διάταξις, ἡ ὁποία φθάνει καὶ εἰς τὸν Μικρασιατικὸν πόλεμον.

§108Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Αὐτὸ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὴν τροπολογίαν ποὺ ἔκαμεν ἡ ἐπιτροπή. Τὰ εὐεργετήματα ἐπεκτείνονται καὶ εἰς τοὺς ὑπηρετήσαντας καὶ εἰς τὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας Ἑλλήνων ἀνταρτῶν καὶ εἰς τοὺς διατελέσαντας ἐν ὁμηρίᾳ καὶ ἐν αἰχμαλωσίᾳ.

§109Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ὑπάρχουν ἄλλοι οἱ ὁποῖοι φθάνουν μέχρι τοῦ 1922.

§110Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις ἐξωμοιώθησαν αὐτοὶ πρὸς τοὺς στρατευθέντας. Ἐὰν ἀντιληφθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς περὶ τίνος πρόκειται, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ δεχθῇ.

§111Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Καθὼς μοῦ ἐδήλωσαν καὶ ἀντιπρόσωποι τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, ὑπάρχει μεγάλη ἔλλειψις ἐργαστηρίων καὶ πολλῶν ἄλλων πραγμάτων, ἀκόμη δὲ καὶ πτωμάτων.

§112Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Δὲν ἔχει σχέσιν ἡ τροπολογία μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ λέγετε.

§113Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ποῦ θὰ πάῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ποῦ θὰ σταματήσωμεν;

§114Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Δὲν δημιουργοῦμεν καμμίαν ἀνωμαλίαν. Ἁπλῶς τὰ εὐεργετήματα αὐτὰ παρέχονται καὶ εἰς τὰς κατηγορίας αὐτάς, ὅμοια πρὸς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα παρεσχέθησαν πρὸς τοὺς στρατευθέντας.

§115Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Διαμαρτύρεται τὸ Πανεπιστήμιον διὰ τὰς εὐκολίας αὐτάς.

§116Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ Πανεπιστήμιον θὰ ὑποχωρήσῃ, διότι φοβεῖται τὴν Βουλήν.

§117Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ποῦ θὰ εὕρωμεν ἄκρην;

§118Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Οὔτε τὰ Ἱδρύματα διαμαρτύρονται.

§119Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ὅτι διαμαρτύρονται, τὸ γνωρίζετε καλά.

§120Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Θὰ ἴδητε ποὺ διαμαρτύρονται.

§121Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Καὶ εἰς αὐτὸ διαμαρτύρεται τὸ Πανεπιστήμιον.

§122Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ Πανεπιστήμιον οἱανδήποτε τροπολογίαν καὶ ἐὰν κάμετε, θὰ τὴν ἀποδεχθῇ, διότι ἡ πλειονότης τῶν Καθηγητῶν ἔχει διορισθῆ πολιτικῶς καὶ θὰ τὰς δεχθοῦν. Ἢ δέχεσθε τὰς τροπολογίας καὶ μὴ φοβεῖσθε, ὅτι δὲν θὰ τὰς ἀποδεχθοῦν ἀμέσως μὲ χορδὰς καὶ μὲ ὄργανα, ἢ δὲν τὰς δέχεσθε.

§123Δ. ΤΣΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναπτύξῃ τὸ θέμα ὁ κ. Εἰσηγητής, διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν καὶ ἡμεῖς.

§124Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Παρακαλῶ νὰ δηλώσητε ἐὰν δέχεσθε τὴν τροπολογίαν αὐτὴν διὰ τῆς ὁποίας δὲν δημιουργεῖται καμμία ἀνωμαλία. Κατόπιν θὰ ἔλθωμεν εἰς ἐκεῖνα εἰς τὰ ὁποῖα τὸ Πανεπιστήμιον ἔχει ἀντιρήσεις. Αὐτὸ δὲν δημιουργεῖ καμμίαν ἀνωμαλίαν· δύνασθε νὰ εἶσθε βέβαιος περὶ αὐτοῦ.

§125Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀφορᾷ πληθωρισμὸν εἰσαγωγῆς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τὸ ἄρθρον 1ον ἀλλὰ διευκολύνει καὶ τοὺς πολεμήσαντας εἰς τὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας διὰ νὰ δώσουν ἐξετάσεις. Ἐπιπροσθέτως ἐξομοιώνει, διότι τὰ δύο Πανεπιστήμια ἑρμηνεύουν ἄλλως καὶ παρουσιάζεται αὐτὴ ἡ διχογνωμία, δὲν νομίζω δὲ ὅτι συντρέχει περίπτωσις ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἀρνηθῆτε. Θὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ ἐγώ, διότι καὶ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ὑπῆρξεν ὁμόθυμος ἡ γνώμη αὐτή, διότι ἀλλοῦ θά εὕρωμεν θέμα συζητήσεως. Νομίζω, ὅτι περιττὸς χρόνος χάνεται εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό. Δὲν εἶναι δὲ καὶ τρομερὸν τὸ πρᾶγμα, διότι ὅπως γνωρίζῃ καὶ ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία παρακάθηται, εἶναι ἐλάχιστοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐγγραφῆ ἀπὸ τὴν Πάντειον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον.

§126Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Προχωρῶ εἰς τὴν τροπολογίαν 6 τοῦ ἄρθρου 1, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπῆρξεν ὁμόφωνος ἡ γνώμη τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐγὼ δὲ ὡς Εἰσηγητὴς προτείνω τὴν ἀπάλειψίν της.

§127Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ἀπολύτως ἀπαράδεκτος.

§128Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἡ συζήτησις ἔπρεπεν νὰ διεξαχθῇ ἄλλως.

§129Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Τὴν πρώτην τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς τὴν δέχομαι, θὰ παρεκάλουν ὅμως νὰ μὴν ἐπιμείνητε εἰς τὴν δευτέραν τροπολογίαν.

§130Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Δὲν πρόκειται τὸ Πανεπιστήμιον ν’ ἀρνηθῇ.

§131Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Τὸ Πανεπιστήμιον δὲν δέχεται.

§132Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Οἱ ἀγωνισταὶ τῶν Ἐθνικῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων πρέπει νὰ διευκολυνθοῦν.

§133Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, δέχομαι τὰς ἑξῆς τροπολογίας: Εἰς τὸ ἄρθρον 1 τὴν προσθήκην τῆς παρ. 2 ἔχουσαν οὕτω: «Ἐπεκτείνονται αἱ διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 132]46 ἄρθρα 1, 2 καὶ 3 καὶ εἰς φοιτητὰς τῶν Νομικῶν Σχολῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης προερχομένους ἐκ πτυχιούχων τῆς Α.Σ.Ο. καὶ Ε.Ε. καὶ Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς ἐγγεγραμμένους μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος καὶ ἐφ’ ὅσον ἐστρατεύθησαν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Ἑλλάδος». Ἐπίσης δέχομαι τὴν προσθήκην εἰς τὴν παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 1 τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἔχουσαν οὕτω: «Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὰς κατηγορίας τῶν ὁπωσδήποτε ὑπηρετησάντων εἰς τὰς Ἐθνικὰς ὁμάδας Ἑλλήνων ἀνταρτῶν κ.λ.π.». Δὲν δέχομαι τὴν προσθήκην εἰς τὸ ἄρθρον 1 ὡς 6ης παραγράφου τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι «τελειόφοιτοι ἀπορριφθέντες εἰς ἃ μαθήματα ἐξετάζονται ὑπὸ πλειόνων τοῦ ἑνὸς καθηγητῶν, ἐπανεξετάζονται μόνον ὑφ’ ὧν καθηγητῶν ἀπερρίφθησαν». Δέχομαι ἐπίσης ὅπως εἰς τὸν 4ον στίχον τῆς 3ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ σχεδίου νόμου ἡ λέξις «τετραμήνου» ἀντικατασταθῇ διὰ τῆς λέξεως «ἔτους».

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν 1ον ἄρθρον δεκτόν;

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ 1ον ἄρθρον ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 2ον.

§137ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ 2ον ἄρθρον ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη.

§139Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Πρόκειται περὶ ἑνὸς μαθήματος—τῆς ἱστορίας τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου—τὸ ὁποῖον ἐθεσπίσθη ἐκ τῶν ὑστέρων, συνεπῶς, ἐὰν ἔδιδον κανονικῶς, δὲν θὰ ἔδιδον καὶ τὸ μάθημα αὐτό.

§140Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Αὐτὸ εἶναι σωστὸ ἀλλὰ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ 1951 καὶ ἐφ’ ὅσον εἶχε 11 χρόνια καιρὸν ὁ φοιτητὴς νὰ δώσῃ καὶ δὲν ἔδωσε σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ διαβάσῃ.

§141Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ κατατοπίσωμεν καὶ τὴν Βουλήν, πρόκειται περὶ τῆς Ἱστορίας τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου. Ἐὰν ἔδιδε τὸ 1943 ἐξετάσεις, δὲν θὰ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ τὸ δώσῃ. Ἐκ τῶν ὑστέρων ἐθεσπίσθη ὑποχρεωτικὸν τὸ μάθημα τοῦτο. Ἔχει ἐπιτύχει εἰς τὰ προφορικά.....

§142Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Θὰ ἔλεγα, ὅτι ἔχουν δίκαιον ἐν μέρει οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ νομικὴ φράσις «ὁ ἐξ οἰκείου ἁμαρτήματος ζημιούμενος οὐ δοκεῖ ζημιοῦσθαι».

§143Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ ὅτι ἐστρατεύθη, κ. Ὑπουργέ, ἀποτελεῖ ἁμάρτημα; Ἀποτελεῖ τίτλον τιμῆς.

§144Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Εἰς τὰ μαθήματα αὐτὰ ἔδωσε τμηματικὰς ἐξετάσεις. Δὲν εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ τὰ ξαναδώσῃ. Ἀλλ’ ἔδωσεν, ἐπιπροσθέτως, καὶ γραπτὰ καὶ ἐπέτυχεν εἰς τὸ Ἀστικόν. Ἐθεσπίσθη ἐκ τῶν ὑστέρων ἡ ὑποχρέωσις νὰ δώσῃ ἐξετάσεις καὶ ἐπὶ τοῦ μαθήματος τούτου. Καὶ μᾶς ἦλθε μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία παρεπονέθη, ὅτι γίνεται κατάχρησις καὶ ζητεῖται ἕνα μάθημα ἄχρηστον πλέον καὶ λέγουν, ὅτι ἡμεῖς ἐπολεμούσαμεν κλπ.

§145Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Τὸ ζήτημα εἶναι, ὅτι θέλομεν νὰ διορθώσωμεν τώρα πολὺ παλαιὰ πράγματα. Διατὶ αὐτὰ δὲν ἐτακτοποιήθησαν παλαιότερα; Ὅλα θὰ τὰ διορθώσωμεν ἡμεῖς σήμερα;

§146Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς ἀναπτύξω μίαν ἄποψιν, ἡ ὁποία θὰ ἥρμοζεν εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ὅτι τὴν ἐπιοῦσαν μιᾶς πολεμικῆς περιόδου ὑπάρχει πάντοτε πρὸς ἐκκαθάρισιν ἕνας ὄγκος τοιούτων Πανεπιστημιακῶν ζητημάτων, αὐτὸ εἶναι κοινὴ πεῖρα. Τοῦτο συνέβη καὶ τὴν ἐπιοῦσαν τῶν πολέμων τοῦ 1912–13 καὶ μετὰ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον καὶ τὴν ἐπιοῦσαν τοῦ σημερινοῦ πολέμου—μὲ τὴν προσθήκην, ὅτι ἐδῶ ἡ πολεμικὴ ἀνωμαλία ἤρχισε ἀπὸ τὸ 1940 καὶ ἔληξε τὸ 1949 περίπου. Ἐν προκειμένῳ ὑπάρχουν δύο πράγματα: Νὰ βοηθήσετε τὸν ἄνθρωπον νὰ δώσῃ ἐξετάσεις καὶ κατόπιν νὰ εἶσθε σκληροὶ μέχρις ἀγχόνης εἰς τὰς ἐξετάσεις. Ἀλλὰ νὰ διευκολύνετε τὸν ἄνθρωπον νὰ πλησιάσῃ τὰς ἐξετάσεις. Καὶ ἂν εἶχον ἓν παράπονον κατὰ τοῦ Πανεπιστημίου εἶναι, ὅτι δὲν ἔβλεπε πολὺ συμπαθῶς τὸν ἄνθρωπον ποὺ μὲ χίλιες δυσκολίες ἤρχετο ἀτάκτως νὰ ἐξετασθῇ. Τὸν ἤθελε συγκλητικὸν τῆς ἐπιστήμης τὸν νέον τῶν 20 χρόνων. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα νὰ εἴμεθα αὐστηροί. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα δὲν ἠμπορῶ νὰ στερήσω εἰς τὸν ἄνθρωπον ποὺ ἀγωνίζεται νὰ πάρῃ ἕνα δίπλωμα καὶ φθάνει κάποιαν στιγμὴν καὶ προσέρχεται περιδεὴς πρὸ τῶν ἐξεταστῶν του, δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸν ἐμποδίσω νὰ ἐξετασθῇ. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, ἐπαναλαμβάνω, ἂς τὸν σφάξωμεν, ἂν εἶναι ἀνίκανος. Ὑποχωρήσατε, λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὴν χορήγησιν εὐκολιῶν, αἱ ὁποῖαι συνίστανται εἰς τὸ νὰ τοὺς παράσχωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ δώσουν ἐξετάσεις. (Χειροκροτήματα).

§147Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παρελθούσης ἑξαετίας ἐθεσπίσθησαν τοιαῦται εὐεργετικαὶ διατάξεις, τῶν ὁποίων ἐπωφελούμενοι πολλοὶ φοιτηταὶ ἐκάθησαν, ἐδιάβασαν καὶ ἐπῆραν τὸ πτυχίον των. Θὰ ἤμουν σύμφωνος μὲ τὸν κ. Σβῶλον, ὄχι ὅμως ὅταν ἔχωμεν παρομοίας διατάξεις, τῶν ὁποίων ἐπωφελήθη ἤδη μέγα τμῆμα τῶν πολεμιστῶν αὐτῶν.

§148Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ δώσωμεν ἀσυδοσίαν.

§149Α. ΙΩΣΗΦ. Κύριε Ὑπουργέ διατὶ δὲν θέλομεν νὰ διευκρινήσωμεν αὐτὸ περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ἴσως δοθῇ ἡ ἐντύπωσις, φαντάζομαι, ὅτι ζητοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἀπαλλαγοῦν τῶν ἐξετάσεων. Τύποις εἶναι ἔτσι τὸ πρᾶγμα. Ἀλλ’ ὑποθέσατε, κ. Ὑπουργέ, καὶ σεῖς ἀκόμη, διότι βλέπω νὰ σᾶς στενοχωρῇ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι παλαιὸν τὸ θέμα, ὅτι ὅταν πήγατε νὰ πάρετε τὸ δίπλωμά σας ἐξητάσθητε εἰς τὰ γραπτὰ καὶ καθυστερήσατε εἰς τὰ προφορικά. Περνάει ὁ καιρός, σᾶς εὑρῆκαν πόλεμοι καὶ κατόπιν, ὅταν ἐπήγατε νὰ ὁλοκληρώσετε τὰς ἐξετάσεις σας, εὑρέθητε ἐνώπιον καινούριας ὕλης.

§150Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Θὰ ἐκάθιζα νὰ διαβάσω. Μὴ ἐπιμένετε, δὲν μπορῶ νὰ τὸ δεχθῶ.

§151Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς κ. Κοΐνης ἐπικαλέσθη τὸ γεγονὸς ὡς αἰτιολογίαν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὅτι μετὰ τὰς γραπτὰς ἐξετάσεις ποὺ ἔδωσαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ ἐνῷ τότε δὲν ἦτο ὑποχρεωτικὴ ἡ ἐξέτασις εἰς τὸ Ρωμαϊκὸν Δίκαιον, μεταγενεστέρως ὑπεχρεώθησαν νὰ δώσουν καὶ εἰς αὐτό. Θὰ συνεφώνουν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ποὺ λέγει ὁ κ. Κοΐνης μὲ τὴν ἑξῆς διαφοράν, ὅτι βλέπω περιέργως ὅτι περιορίζεται τοῦτο μόνον εἰς ὡρισμένην κατηγορίαν προσώπων. Ἐὰν αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτιολογία, ποὺ λέγει ὁ κ. Κοΐνης τότε νὰ τὴν γενικεύσωμεν. Δὲν νοεῖται ὁ ἐπιμερισμός. Νομίζω ὅτι εἶναι γενικὸν καὶ πρέπει νὰ γενικευθῇ.

§152Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι, δὲν ἔγινα ἀντιληπτός. Ἡ διάταξις αὐτή, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἀφορᾷ αὐτοὺς διὰ τοὺς ὁποίους πρὸ ὀλίγου ἀπεδέχθη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν τροπολογίαν, δηλαδὴ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πλέον τοῦ ἔτους ὡς ὁπλῖται ἢ ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ ὑπηρέτησαν εἰς τὰς κατὰ τὸ Ζʹ ψήφισμα τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς, Ἐθνικὰς ὁμάδας Ἑλλήνων Ἀνταρτῶν, τοὺς ὁποίους μαχητὰς πρὸ ὀλίγου ἀπεδέχθητε, ὅτι ἔχομεν χρέος νὰ τοὺς διευκολύνωμεν.

§153Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὥστε ἐπειδὴ ἕνα χρόνον μόνον ἦσαν εἰς τὰς ἀνταρτικὰς ὀργανώσεις νὰ τοὺς δώσωμεν ὅλας αὐτὰς τὰς εὐκολίας;

§154Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ποία εἶναι ἡ περίφημος εὐκολία, τὴν ὁποίαν ζητοῦν οἱ μαχηταὶ αὐτοί; Ζητοῦν νὰ ἐξομοιωθοῦν μὲ τοὺς συναδέλφους των ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μὴ στρατευθέντες, ὑπέστησαν ἐξετάσεις χωρὶς νὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ περάσουν καὶ τό μάθημα αὐτό. Τὸ μάθημα αὐτὸ κατέστη ὑποχρεωτικὸν διὰ νόμου κατοχικοῦ τοῦ ἔτους 1944. Εἰς τὸ μάθημα αὐτὸ ὑπέστησαν τμηματικὰς ἐξετάσεις ἐπιτυχῶς πρὸ τῆς στρατεύσεώς των.

§155Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ὄχι διότι ἀπηλλάγησαν καὶ τῶν προφορικῶν καὶ τῶν γραπτῶν ἐξετάσεων.

§156Δ. ΤΣΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι λυπηρὸν ἡ Βουλὴ νὰ παρουσιάζῃ αὐτὸ τὸ φαινόμενον. Πρέπει νὰ ἐπικρατήσῃ κάποια τάξις εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ σοβαρωτάτου τούτου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται νὰ ἐξετασθῇ μετὰ προσοχῆς καὶ νὰ ψηφισθῇ τὸ συντομώτερον.

§157Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κάμνετε μεγάλο λάθος.

§158Γ. ΜΟΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ἡ ἀντίρρησίς μου εἶναι, ὅτι ἐπέρασαν ἀπὸ τότε 11 ὁλόκληρα χρόνια.

§159Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὀκτὼ χρόνια ἀνωμαλίαν εἴχομεν.

§160Ν. ΒΕΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἤθελα νὰ σᾶς διαφωτίσω. Πρόκειται περὶ δύο ἢ τριῶν φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔδωσαν τὸ μάθημα ἑνὸς καθηγητοῦ. Δὲν θέλω νὰ τὸν ὀνομάσω τὸν καθηγητὴν αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἐν τῷ μεταξὺ ἦτο νεοφώτιστος διότι πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἔγινε καθηγητής. Δὲν γνωρίζω πῶς ἔγινε, ἀλλ’ ὑπάρχει αὐτὸς ὁ κύριος καθηγητής, εἶναι συγγραφεὺς μιᾶς ἱστορίας τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου, τὸ δὲ βιβλίον του δὲν εἶναι μόνον ἕνας τόμος, εἶναι τρίτομον ἀσχολεῖται κυρίως μὲ τὴν παπυρολογίαν καὶ εἰς τὰ βιβλιοπωλεῖα κοστίζει πάρα πολλά. Πρόκειται περὶ 2–3 φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ πεῖσμα τοῦ καθηγητοῦ αὐτοῦ δὲν δίδουν ἐξετάσεις.

§161Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Πρόκειται περὶ μαθήματος πτυχιακοῦ, τὸ ὁποῖον ἐξετάζεται εἰς τὰς πτυχιακὰς ἐξετάσεις. Ἐὰν ἡ Σχολὴ καὶ τὸ Κράτος θέλῃ νὰ τὸ καταργήσῃ ἀπὸ πτυχιακὸν μάθημα ἔχει καλῶς. Αὐτοί, τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ ἡ διάταξις, ὑπήχθησαν εἰς τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τοῦ 1946, τὸ ὁποῖον ἀπήλλαξεν ὅλους τοὺς φοιτητὰς τῶν τμηματικῶν ἐξετάσεων καὶ τῶν γραπτῶν πτυχιακῶν. Ἑπομένως δι’ αὐτοὺς ἀπέμειναν μόνον αἱ προφορικαὶ πτυχιακαὶ ἐξετάσεις. Εἶναι ἀληθές, ὅτι καθ’ ὃν χρόνον ἐδιδάσκοντο καὶ ἐφοίτων, αὐτὸ τὸ μάθημα δὲν ἦτο εἰς τὰ πτυχιακὰ καὶ ἐτέθη εἰς τὰ 1943, ἀλλ’ ὅταν ἦλθαν νὰ δώσουν πτυχιακὰς ἐξετάσεις τὸ μάθημα αὐτὸ ὑπῆρχε καὶ οὐδέποτε αὐτοὶ ἐξητάσθησαν, οὔτε εἰς τὰς τμηματικάς, οὔτε εἰς τὰς γραπτὰς πτυχιακάς. Ἑπομένως εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ προσέρχονται εἰς τὸ μάθημα τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι πτυχιακὸν μάθημα, καλῶς καὶ ὀρθῶς πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν.

§162Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, καίτοι ἀφορᾷ ἡ τροπολογία ἀποκλειστικῶς συναδέλφους ἐφέδρους ἀξιωματικοὺς καὶ πολεμιστὰς εἰς τὰς ἐθνικὰς ὁμάδας Ἑλλήνων Ἀνταρτῶν, ἐν τούτοις εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ αὐτὴ ἡ τροπολογία. Διότι ἐφ’ ὅσον ὁ πρώην Ὑπουργὸς κ. Βουρδουμπᾶς διαβεβαιώνει τὴν Βουλήν, ὅτι ἐφηρμόσθη καὶ δι’ ἄλλους φοιτητὰς καὶ προσῆλθον εἰς πτυχιακὰς ἐξετάσεις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς χωρίσωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους. Ἑπομένως δὲν δύναται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ γίνῃ δεκτὸν ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἄνευ ἀντεγκλήσεων, νομίζω δέ, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιδοκιμάσωμεν τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βέης ἐναντίον ἑνὸς καθηγητοῦ. Σεβόμεθα πάντας τοὺς καθηγητὰς τῶν Πανεπιστημίων μας καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, καίτοι ἀφορᾷ πραγματικοὺς πολεμιστὰς τῆς ἰδίας μας κατηγορίας, παρὰ νὰ δεχθῶμεν τὰ ὅσα λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ νὰ μὴ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή.

§163Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ μᾶς ἐξημερώσῃ διότι ὑπάρχει βαθεῖα διαφωνία μεταξὺ τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Προτείνω νὰ συνέλθῃ αὔριον πρωΐ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ νὰ προσκαλέσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὰ συζητήσουν μαζί.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν προτείνει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλῶ ὅπως ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι).

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπερρίφθη ἡ τροπολογία. Ἄρθρον 3. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Ἀποσκίτης.

§166Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Τὸ ἄρθρον 3, κύριοι βουλευταί, εἶναι τὸ πλέον ἐπίμαχον τοῦ ὅλου νομοσχεδίου. Ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὰς Σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου ἢ μᾶλλον εἰς ὅλας τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς. Ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων κατὰ τὸ τρέχον Ἀκαδημαϊκὸν ἔτος εἰς ὅλας τὰς Σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ εἰς ὅλας τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς, δηλαδὴ Ἀνωτάτην Ἐμπορικὴν καὶ Πάντειον. Ὅλα τὰ πνευματικὰ αὐτὰ ἱδρύματα ἦσαν κατ’ ἀρχὴν ἀντίθετα πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτήν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ὁ ἀριθμὸς εἰσακτέων κατὰ ἕνα διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἐψηφίσαμεν πέρυσι τὴν ἰδίαν περίπου ἐποχήν, προβλέπεται ὁ ὁρισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ εἰσακτέων διὰ διατάγματος, ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου. Τὸ διάταγμα ἐξεδόθη καὶ ὥρισε τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων, οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν καὶ ἤρχισαν τὴν φοίτησίν των. Ἤδη τὸ νομοσχέδιον ἔρχεται καὶ προτείνει τὴν εἰσαγωγὴν καὶ τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς πλὴν τῆς Ἰατρικῆς, τῆς Χημείας καὶ τοῦ Ὀδοντιατρικοῦ Σχολείου. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἔκαμε τὴν ἑξῆς τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ Ἐπιτροπὴ πέραν τῶν παραχωρήσεων αὐτῶν πρὸς τοὺς ὑποψηφίους φοιτητὰς τῶν ἀρχικῶν Σχολῶν, ἐπρότεινε καὶ ἐψηφίσθη κατὰ πλειοψηφίαν τροπολογία, καθ’ ἣν εἰσάγονται καὶ οἱ ἐπιλαχόντες τῆς Ἰατρικῆς καὶ τῆς Ὀδοντιατρικῆς καὶ τοῦ Χημικοῦ Τμήματος. Ἐπίσης δέ, δι’ ἄλλης τροπολογίας ὑπεβίβασε τὴν βαθμολογίαν βάσεως ἀπὸ 20, εἰς τὴν βαθμολογίαν 19 καὶ τὴν βαθμολογίαν 10 εἰς τὰ δύο βασικὰ μαθήματα, εἰς 9. Τὸ Πανεπιστήμιον, ὅπως σᾶς εἶπον, ἦτο ἀντίθετον καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἀντιτίθεται, πρὸ παντὸς δι’ ἔλλειψιν χώρου καὶ ἐπιστημονικῶν μέσων εἰς τὰς θετικὰς Σχολάς. Χαρακτηριστικὰ ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν τῆς Ὀδοντιατρικῆς Σχολῆς, ἡ ὁποία εἶχεν ἀρχικῶς ὁρίσει ἀριθμὸν εἰσακτέων 50 καὶ εἶναι καὶ 169 ἐπιλαχόντες. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως ἐδέχθη νὰ εἰσαχθοῦν ὅλοι οἱ ἐπιλαχόντες, ἀκόμη καὶ εἰς τὰς θετικὰς ἐπιστήμας, δηλαδὴ Ἰατρικῆς, Ὀδοντιατρικῆς καὶ Χημικοῦ Τμήματος καὶ τὴν πρότασιν αὐτὴν εἰσηγοῦμαι καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Βουλήν. Πέραν τούτου ὅμως παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μὴ δεχθῇ ἐπ’ οὐδενὶ τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, καθ’ ἣν ὑποβιβάζεται καὶ πάλιν ἡ βάσις ἀπὸ 20 εἰς 19 καὶ ἀπὸ 10 εἰς 9. Ἀσφαλῶς ἐνθυμεῖσθε τὸν θόρυβον, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη πέρυσι κατὰ τὸν ὑποβιβασμὸν τῆς βάσεως. Ἐπισήμως τότε ἀνέλαβε μία ὑποχρέωσιν ἡ Βουλὴ νὰ μὴ προβῇ εἰς νέας παραχωρήσεις. Οἱ ὑποψήφιοι φοιτηταὶ τὸ εἶχον πάρει ἀπόφασιν καὶ ἦσαν ἐλάχιστοι. Ὑπῆρξαν πράγματι ἐλάχισται αἱ περιπτώσεις φοιτητῶν, ὑποψηφίων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἰσήχθησαν, διότι ὑπελείφθησαν τῆς βάσεως κατὰ ἡμισείαν ἢ καὶ μίαν μονάδα ἢ εἰς τὸ σύνολον, οἱ ὁποῖοι πάντως εἰς τὰ δύο βασικὰ μαθήματα εἶχον τὴν βάσιν. Ἀνεφέρθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐπεβεβαιώθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ὅτι συνέβη τὸ ἑξῆς ἄτοπον. Εἰς ὡρισμένα μαθήματα (ὅπως εἶναι γνωστὸν ἕκαστον μάθημα βαθμολογεῖται ὑπὸ δύο καθηγητῶν. Ἡ βαθμολογία δὲ δὲν τίθεται ἐπὶ τοῦ γραπτοῦ, οὔτε ὁ ἕνας καθηγητὴς βαθμολογεῖ συγχρόνως μετὰ τοῦ ἄλλου, ὥστε δὲν ἠξεύρει ὁ ἕνας τί ἔβαλεν ὁ ἄλλος), εὑρέθησαν μερικὰ γραπτὰ εἰς τὰ ὁποῖα παρετηρήθη διαφορὰ βαθμολογίας ἐπὶ τοῦ ἰδίου γραπτοῦ μέχρι καὶ 7 βαθμῶν. Δηλαδὴ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου—καὶ ἔχει καὶ τὸ ἴδιον τὸ Ὑπουργεῖον ὑπ’ ὄψει του— γραπτόν, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀπὸ τὸν ἕνα καθηγητὴν 6 καὶ ἀπὸ τὸν ἄλλον 0. Ἄλλο γραπτόν, τὸ ὁποῖον ἔχει 7 καὶ 1 καὶ τρίτον γραπτὸν μὲ ἀνάλογον διαφοράν. Ἡ Ἐπιτροπὴ τῇ εἰσηγήσει μου ἐδέχθη, ὅτι ἡ ἀδικία αὐτὴ πρέπει νὰ τακτοποιηθῇ καὶ ἀπεφασίσθη καὶ ἐψηφίσθη τροπολογία καθ’ ἣν........................

§167Π. ΚΑΛΠΑΚΤΣΟΓΛΟΥ. Τί γίνεται μέσα εἰς τὸ Πανεπιστήμιον;

§168Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Τῇ εἰσηγήσει μου ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη ὅτι τὰ γραπτὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα παρουσιάζουν τοιαύτην διαφορὰν βαθμολογίας, θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἀναθεωροῦνται. Τὸ μέτρον αὐτὸ τηρεῖται, ὅπως ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου εἰς ὅλας τὰς Στρατιωτικὰς Σχολάς, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ἐπιτρέπεται διαφορὰ βαθμολογίας μεταξὺ τῶν δύο ἐξεταστῶν ἐπὶ τοῦ ἰδίου γραπτοῦ, ἀνωτέρα τῶν δύο βαθμῶν. Ἡ διάταξις αὐτή, εἰσηγήθην νὰ γίνῃ δεκτή, ὡς παγία διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὥστε εἰς περίπτωσιν, ποὺ διαπιστοῦται διαφορὰ βαθμολογίας ἀνωτέρα τῶν δύο βαθμῶν—μάλιστα ἡ Ἐπιτροπὴ λέγει 3 βαθμῶν—νὰ παραπέμπεται τὸ γραπτὸν ὑπὸ τοῦ Πρυτάνεως εἰς τριμελῆ Ἐπιτροπὴν πρὸς ἀναθεώρησιν.

§169Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Τριῶν βαθμῶν νὰ γίνῃ.

§170Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἡ Ἐπιτροπή, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει 3 βαθμῶν, ἐγὼ φρονῶ, ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ 2 βαθμῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγεννήθη τὸ ζήτημα εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἐὰν θὰ πρέπει ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ ἔχῃ ἀναδρομικὴν ἰσχύν. Δηλαδὴ νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τοὺς ὑποστάντας ἐξέτασιν καὶ ἀδικηθέντας κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον κατὰ τὸ ἔτος 1950–51 καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἐγὼ ὡς εἰσηγητὴς φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ δικαιωθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι. Δίκαιον εἶναι παρ’ ὅλον ὅτι θὰ ἐπιφέρῃ καὶ μίαν ἀνωμαλίαν (διότι θὰ πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν τὰ γραπτὰ ἑκάστης Σχολῆς κ.τ.λ....). Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι τόσον καταφανὴς καὶ βαρεῖα ἡ ἀδικία, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς βάρος αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, ὥστε ἐπιβάλλεται ἡ ἀναδρομικὴ ἰσχὺς τῆς διατάξεως.

§171Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἴπατε, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ βαθμολογίας ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ γραπτοῦ 6 βαθμῶν. Δηλαδὴ ὁ ἕνας βάζει 3 καὶ ὁ ἄλλος 9. Ἤθελον νὰ μάθω, ἡ προϊσταμένη ἀρχὴ δὲν ἔλαβεν οὐδὲν μέτρον; Διότι προφανῶς δὲν εἶναι πλάνη εἶναι δόλος. Ἐγὼ θὰ προσέθετον, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι καθηγητής.

§172Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου λέγει............... «..... (ἀναγινώσκει).....». Κύριοι συνάδελφοι, συγκεφαλαιώνων ἀποκρούω τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ν. Νικολαΐδη καὶ προτείνω νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία ἀναφορικῶς μὲ τὰ γραπτά, τῶν ἐπιλαχόντων τὰ ὁποῖα παρουσιάζουν τὴν διαφορὰν τῆς βαθμολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξα καὶ νὰ ἀπορριφθῇ ἡ τροπολογία τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ ὑποβιβασμοῦ τῆς βάσεως ὡς 19,9 διότι θὰ δημιουργήσῃ μεγαλυτέρας ἀνωμαλίας ἰδίως εἰς τὰς θεωρητικὰς Σχολὰς δεδομένου ὅτι αἱ δύο Φιλοσοφικαὶ Σχολαὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ ὡρισμένα τμήματα αὐτῶν ὅπου ὑπάρχουν κεναὶ θέσεις, θὰ εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ συμπληρώσουν.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σβῶλος ἔχει τὸν λόγον.

§174Α. ΣΒΩΛΟΣ. Αἱ λύσεις τὰς ὁποίας εἰσηγεῖται ὁ κ. Εἰσηγητὴς δὲν διαπνέονται ἀπὸ κοινῶς ἐννουμένην ἐπιείκειαν πρὸς τὸν εἰσακτέον φοιτητήν. Ἔναντι τῆς ἐπιεικείας θὰ ἐξεγειρόμην, διότι πρέπει νὰ τοὺς ἐξετάσωμεν αὐστηρὰ διὰ νὰ τοὺς δοκιμάσωμεν ἐὰν πρέπει νὰ μποῦν εἰς τὸν ναὸν τῆς Ἐπιστήμης. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ μὲ ἐξεγείρει περισσότερον εἶναι ὁ περιορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν φοιτητῶν. Τὸ γεγονός, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἰς κάθε βουλευτικὴν σύνοδον ἀσχολεῖται ἡ Βουλὴ μὲ τὸ θέμα τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἐπιλαχόντων καὶ ὅτι ἀναγκάζεται ἡ Βουλὴ νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς ἓν ἔργον τὸ ὁποῖον εἶναι καθαρῶς ἐπιστημονικόν, ὅπως εἶναι ἡ βάσις τῆς βαθμολογίας, ἀποδεικνύει ὅτι, δὲν ἐπέτυχεν εἰς τὸν σκοπόν του ὁ θεσμὸς τοῦ περιορισμοῦ τῶν εἰσαγομένων φοιτητῶν. Θεωρῶ καθῆκον μου καὶ ὡς ἐπιστήμονος ἀκόμη νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ φιλελεύθερον καὶ δημοκρατικὸν σύστημα τῶν ἐξετάσεων, πρὸς εἰσαγωγὴν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ὅσον θέλετε αὐστηρὰ ἐντὸς τῶν λογικῶν ὁρίων φυσικά, ἀλλ’ ὄχι μὲ τὴν ἔννοιαν τοῦ διαγωνισμοῦ, ὁ ὁποῖος κρίνει εἰς τὰ τυφλὰ τὴν ἐπιτυχίαν ἑνὸς ἀνθρώπου τὶς περισσότερες φορές. Τὸ δρᾶμα τῶν νέων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν φιλοδοξίαν νὰ μποῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ εἰς τοὺς ὁποίους λέγετε, ὅτι πέρνεις τὴν βάσιν, ἀλλὰ δὲν τὸν εἰσάγετε, διότι κἄποιος ἄλλος πῆρε κάτι παραπάνω, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ διότι τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς δὲν τοὺς πείθετε, ἀλλὰ τοὺς ἀφήνετε νὰ χαροπαλεύουν εἰς τὴν ζωὴν καὶ τὴν πρᾶξιν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἶδον ἀνθρώπους ἀποτυγχάνοντας εἰς τὴν ζωήν, διότι δὲν εἶχον τὰ στοιχεῖα αὐτά. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ὑποβάλλω ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν παράκλησιν νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ ἀποφύγωμεν τὸ σύστημα αὐτό, ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἰδικαὶ ἀνάγκαι καὶ λόγοι ἐπιβάλλουν τοῦτο. Καὶ ὅταν ὁ Εἰσηγητὴς ὁ ὁποῖος κάμνει τόσον εὐσυνείδητον εἰσήγησιν ἀναγκάζεται νὰ δεχθῇ καὶ ἕνα ὑποβιβασμὸν τῆς βάσεως. Τότε καὶ ἐγὼ τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς αὐτῆς τῆς εἰσηγήσεως. Διότι ἐὰν μοῦ εἴπητε, κ. συνάδελφοι, ὅτι τώρα οἱ ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι βγαίνουν εἶναι καλύτεροι ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔβγαιναν μὲ τὸ καθεστὼς τὸ ἰδικόν μας, δὲν θὰ συμφωνήσω. Ἀλλά, τὸ ζήτημα δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Καταλήγων, συνιστῶ τὴν ἀπυδοχὴν τῆς εἰσηγήσεως τοῦ κ. Εἰσηγητοῦ.

§175Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ διὰ τὴν Ἀνωτάτην Ἐμπορικὴν Σχολὴν καὶ τὴν Πάντειον. Ὅπως σᾶς εἶπον προηγουμένως, τὸ σχέδιον τοῦ νόμου προέβλεπε καὶ τὴν εἰσαγωγὴν πάντων τῶν ἐπιλαχόντων τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐτροποποίησε τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ ὑπεβίβασε καὶ ἐκεῖ δι’ εἰδικούς λόγους, τοὺς ὁποίους θὰ σᾶς ἐξηγήσω, τὴν βάσιν τῆς ἐπιτυχίας ἀπὸ 18 εἰς 17. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Ἀνωτάτην Ἐμπορικὴν Σχολήν, ἡ ὁποία εἶναι θεωρητικὴ σχολή, συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Τὰ ἐξεταζόμενα κατὰ τὰς εἰσητηρίους ἐξετάσεις μαθήματα εἶναι 3. Κατὰ συνέπειαν ἡ βαθμολογία ὡς βάσις ἐπιτυχίας θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι 15. Δι’ εἰδικῆς ὅμως διατάξεως προεβλέπετο ὡς βάσις ἐπιτυχίας εἰς τὴν Ἀνωτάτην Ἐμπορικὴν Σχολὴν τὸ 6 δι’ ἕκαστον μάθημα, ἑπομένως διὰ τὰ τρία 18. Κατόπιν τούτου καὶ ἐπειδὴ ἐλάχιστα θὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ Σχολή, ἡ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως ἐδέχθη, ὅπως ἡ βάσις καὶ ἐκεῖ ὑποβιβασθῇ εἰς 17, ὅπως εἶχε γίνει καθ’ ὅλα τὰ προηγούμενα ἔτη, καθ’ ἃ εἰς τὰ Πανεπιστήμια ἀνεγράφοντο ἐπιλαχόντες. Δηλαδή, διὰ νὰ ἐπέρχεται μία ἰσοτιμία πρὸς τὰς δύο κατηγορίας τῶν ἐπιλαχόντων τῶν 2 αὐτῶν ἱδρυμάτων, ὁσάκις ἐψηφίζετο νόμος περὶ ἐγγραφῆς τῶν ἐπιλαχόντων ὑπεβιβάζετο καὶ ἡ βάσις εἰς 17 εἰς τὴν Ἀνωτάτην Ἐμπορικὴν Σχολήν. Λοιπὸν ἔκαμε τοῦτο ἡ Ἐπιτροπὴ εἰς τὸ ἄρθρον 3, εἰσαγάγει καὶ παράγραφον ἔχουσαν οὕτω: «Κατ’ ..... ............. (ἀναγινώσκει)..........». Πόσον συγκινεῖ καὶ ἐμὲ καὶ τὴν Βουλὴν ὁλόκληρον, ὅταν πρόκειται περὶ τοιαύτης κατηγορίας, παιδιά, δηλαδή, ἐκτελεσθέντων, φονευθέντων ἐν πολέμῳ καὶ ἀναπήρων μὲ ἀναπηρίαν 50% καὶ ἄνω. Ὑπάρχουν καὶ πλεῖσται ἄλλαι κατηγορίαι ὑποψηφίων φοιτητῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ πρέπει νὰ παραγνωρισθοῦν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως, προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ καὶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, εἰς ἣν δὲ περίπτωσιν ἐμφανισθοῦν καὶ ἄλλαι ὅμοιαι κατηγορίαι, δυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν. Δὲν ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μία περίπτωσις τῶν ἐπιλαχόντων τῆς Ἀκαδημίας Σωματικῆς Ἀγωγῆς. Ἄν δὲν ἀπατῶμαι καὶ τὸ Ὑπουργεῖον δέχεται τὴν ἄποψιν ἐκείνων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον δὲν δέχεται, ἡ Βουλὴ ὀφείλει νὰ τὴν συμπεριλάβῃ, διότι εἶναι ἀκριβῶς νέα ἡ περίπτωσις.

§176Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν νομίζετε ὅτι εἰς αὐτὰς τὰς περιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἀνεφέρατε ἔπρεπε νὰ εἶχε συμπεριληφθῆ καὶ ἡ περίπτωσις τῶν ἐπιλαχόντων τῆς Ἀκαδημίας Σωματικῆς Ἀγωγῆς;

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πανσέληνος ἔχει τὸν λόγον.

§178Α. ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ. Ἐὰν εἶχον ζητήσει τὸν λόγον, κύριοι συνάδελφοι, ἦτο διὰ νὰ ἀναπτύξω τὰς σκέψεις, τὰς ὁποίας ἐπρόλαβε νὰ ἀναπτύξῃ ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Κόμματός μου. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω μὲ τὴν εὐκαιρίαν τοῦ ἄρθρου 3, εἶναι νὰ σκεφθῶμεν σοβαρῶς νὰ καταργήσωμεν τοὺς φραγμούς, τοὺς ὁποίους ἔχει θέσει εἰς τὴν μόρφωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§179ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὐτὰ ἐλέχθησαν. Δὲν χρειάζεται νὰ τὰ ἐπαναλάβετε.

§180Α. ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ. Θέλω νὰ συστήσω, ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ δεχθῶμεν ὅλας τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἔχει κάμει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ αἱ ὁποῖαι ἀκόμη θὰ προταθοῦν μέσα ἀπὸ τὴν Βουλήν, διότι δὲν εἶναι σωστόν, ἡ πίεσις τῶν ἐπαγγελματιῶν ἐπιστημόνων, τὴν ὁποίαν ἀσκοῦν ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως νὰ εὑρίσκῃ ὡς μόνην διέξοδον τὸ νὰ κλείωμεν καὶ νὰ φράττωμεν τὸν δρόμον εἰς τὴν μόρφωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§181Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Οὐδεμία πίεσις ἠσκήθη παρ’ οὐδενός.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Νικολαΐδης ἔχει τὸν λόγον.

§183Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὑπάρχουν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 αἱ ἑξῆς τροπολογίαι, τὰς ὁποίας εἶπεν ὁ εἰσηγητής. Ἡ βάσις ἀπὸ 20 γίνεται 19 καὶ ἀπὸ 10 γίνεται 9. Ἐρχόμεθα εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον, ἡ ὁποία ὑποβιβάζει ἀπὸ τὸ 18 εἰς τὸ 17. Εἰς τὰ Πανεπιστήμια εἶναι 4 μαθήματα. 4Χ5=20. Ἄρα εἶναι τὸ 5. Εἰς τὴν Ἐμπορικὴν εἶναι 3 μαθήματα. Ἐκεῖ κάμνει 6. Εἶναι ἄδικον πολύ. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη αὐστηρότατα ἐπ’ αὐτοῦ καὶ εἶπε τὸ 17, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ εἴπῃ τὸ 15. Αὐτὸ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὸ δεχθῇ, διότι εἶναι τρία μαθήματα εἰς τὴν Ἐμπορικὴν καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον εἶναι 4. Ἔπρεπε νὰ εἴπῃ 3Χ5=15. Ὑποθέτω, ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ δεχθῆτε. Ἔρχομαι ὅμως καὶ εἰς τὴν τροπολογίαν ἐκείνου τοῦ βαθμοῦ, ἡ ὁποία λέγει ὅτι, ὅταν ὑπάρχῃ διαφορὰ τριῶν βαθμῶν, ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται ἀναθεώρησις τῶν γραπτῶν. Διὰ τὸ μέλλον νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀποδεκτόν, ἀλλὰ ἀναδρομικῶς θὰ δημιουργήσῃ, κύριοι βουλευταί, μίαν κατάστασιν ἀναθεωρήσεως γραπτῶν καὶ κατὰ πληροφορίας ποὺ ἐζητήσαμεν, μᾶς εἶπον, ὅτι εἶναι περὶ τοὺς 250–300 οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ἐνῷ ἡ διάταξις ἐτέθη δι’ ἓν καὶ μόνον πρόσωπον, ἐνῷ εἰς τὸ πρόσωπον αὐτὸ ἀνήκουν καὶ ἄλλα 200, ἑπομένως θὰ δημιουργηθῇ σάλος. Δὲν εἶναι ὀρθὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐλέχθη, ὅτι ὑπάρχει δόλος εἰς τὴν ὑπόθεσιν. Οἱ καθηγηταὶ ποὺ βαθμολογοῦν ἔχουν βλέπετε διαφόρους ἀντιλήψεις περὶ τῶν ἐκθέσεων. Ὅταν ἐπὶ παραδείγματι ἕνας φοιτητὴς γράφῃ μίαν καλὴν ἔκθεσιν, ἀλλὰ γράφει τὸ καὶ μὲ ἔψιλον, ὁ ἕνας καθηγητὴς ἐκτιμᾷ τὴν ἔκθεσιν καὶ τοῦ βάζει 5, ἐνῷ ὁ ἄλλος ἐκτιμᾷ τὴν ὀρθὴν γραφὴν καὶ τοῦ βάζει 0. Κύριοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέτωμεν τοὺς καθηγητὰς ὑπὸ τοιαύτας κατηγορίας. Τοῦτο ὀφείλεται κατὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν γραπτῶν εἰς τὴν διαφορὰν τῶν ἀντιλήψεων τῶν διαφόρων καθηγητῶν. Δέχομαι, λοιπόν, τὴν τροπολογίαν, οὐχὶ ἀναδρομικῶς, διότι θὰ δημιουργήσῃ σάλον καὶ θὰ γίνῃ κἄτι τι, ἔναντι τοῦ ὁποίου οἱ καθηγηταὶ δὲν ἠξεύρω ποίαν στάσιν θὰ τηρήσουν. Μᾶς ἐδηλώθη εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς καὶ μόνον προσώπου, ἀλλὰ εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν ὑπάγονται καὶ ἄλλα 250–300 πρόσωπα. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν ἀναδρομικὴν ἰσχὺν τῆς τροπολογίας.

§184Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν διευκρίνησιν, διὰ νὰ μὴ ὁμιλοῦμεν ἐπὶ πολύ. Τὰ ἑξῆς θέματα τίθενται: Ἔχομεν ἀριθμὸν ἐπιτυχόντων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀποκλεισθῆ. Ὑπάρχει καὶ ἀριθμός, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνεκέντρωσαν τὴν βάσιν καὶ ὑπελείφθησαν κατὰ ἡμίσειαν μονάδα.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Παπαδόγιαννης ἔχει τὸν λόγον.

§186Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι νομίζω, ὅτι ἔχομεν καταληφθῆ ἀπόψε ἀπὸ κἄποιαν νευρικότητα ὅλοι οἱ βουλευταὶ καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀδικαιολόγητος ἡ νευρικότης αὐτή. Θὰ ὁμιλήσω διὰ τὴν προσθήκην τοῦ ἄρθρου 4. Κύριοι συνάδελφοι, πρό τινων εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσω τὴν κατάθεσιν τῶν γραπτῶν ἑνὸς ἐξετασθέντος σπουδαστοῦ. Τὰ γραπτὰ κατετέθησαν καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν Γραμματείαν τῆς Βουλῆς. Ἀπὸ τὴν ἐξέτασιν τῶν γραπτῶν προέκυψε τὸ ἑξῆς περιστατικόν, ὅτι εἰς τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικά, ὁ μὲν καθηγητὴς τῶν Ἑλληνικῶν γραμμάτων τοῦ Πανεπιστημίου, δηλ. τῆς Φιλολογίας, ἔδωκε 5, ὁ δὲ καθηγητὴς τῆς Νομικῆς ἔδωκε 0 εἰς τὸ μάθημα αὐτό. Ἀποτέλεσμα κ. συνάδελφοι εἶναι τὸ ἑξῆς: Πρόκειται περὶ ἑνὸς λαμπροῦ φοιτητοῦ, ὁ ὁποῖος ἀδικεῖται. Ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Διεύθυνσις τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἐκάλεσεν ἐκπαιδευτικοὺς συμβούλους καὶ ἔθεσαν ὑπ’ ὄψει των τὸ γραπτὸν αὐτὸ καὶ οὗτοι εἶπον, ὅτι καὶ ὁ καθηγητὴς τῆς Φιλολογίας τὴν ἔκρινεν αὐστηρῶς, ποὺ τοῦ ἔβαλε 5. Ἐγὼ—κατόπιν αὐτοῦ—μαζὶ μὲ τὸν Γ. Γραμματέα, ἐκαλέσαμε ἕνα Γυμνασιάρχην καὶ ἐξήτασε τὸ γραπτὸν καὶ εἶπε καὶ οὗτος, ὅτι ἡ σύνταξις εἶναι ὀρθοτάτη. Δι’ αὐτὸ τάσσομαι ἀνεπιφυλάκτως, νὰ τεθῇ παγία διάταξις τοῦ νόμου, περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν γραπτῶν, ὅταν ἡ διαφορὰ βαθμοῦ εἶναι τοὐλάχιστον 3 βαθμοί. Αὐτὴ ἡ διάταξις κ. συνάδελφοι, ὅπως ἐξηκρίβωσα, ὑπάρχει διὰ τὰ Γυμνάσια καὶ διὰ τὰς Στρατιωτικὰς Σχολάς. Ὅταν ἡ διαφορὰ ὑπερβαίνῃ τοῦ 2 βαθμούς, ὄχι μόνον γίνεται ἀναθεώρησις, ἀλλὰ καὶ ἐλέγχονται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπέπεσαν εἰς τὸ παράπτωμα αὐτό. Νομίζω, ὅτι ἔχει καθῆκον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἐφ’ ὅσον περιῆλθεν εἰς γνῶσιν της μία τόσον σοβαρὰ πρᾶξις, ἡ ὁποία—ἂς μὲ συγχωρήσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ οἱ κ. καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου—νομίζω ὅτι θίγει τὸ Πανεπιστήμιον, θὰ πρέπῃ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα ἅπαξ διὰ παντός.

§187Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἴπατε κ. συνάδελφε, ὅτι τὸ αὐτὸ γραπτόν, ὁ ἕνας τὸ ἐβαθμολόγησε μὲ 5 καὶ ὁ ἄλλος μὲ 0. Τὸ ἀναφέρατε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ καὶ ὁ Ὑπουργὸς τί εἶπε; Τὸν ἕνα ἐκ τῶν δύο ἔπρεπε νὰ τὸν στείλῃ τοὐλάχιστον εἰς τὸ φρενοκομεῖον.

§188Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Ε.Λ Δ. μὲ ἠνάγκασε νὰ ζητήσω τὸν λόγον διότι ὡμίλησε ἐπὶ μιᾶς γενικῆς ἀρχῆς σχετικῶς μὲ τὸν περιορισμὸν τῆς εἰσαγωγῆς φοιτητῶν εἰς τὰς διαφόρους Σχολάς. Δυστυχῶς τὰ πνεύματα εἶναι πολὺ ἐξημμένα ἀπόψε, ἡ ὥρα προκεχωρημένη καὶ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου ἐπείγει καὶ εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ἐγκαταλείψω τὴν ἀρχικήν μου σκέψιν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀρχῆς τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμο κ. Πρόεδρος τῆς Σ.Κ.–Ε.Λ.Δ. καὶ ἐπὶ τῆς ὅλης διεξαγομένης συζητήσεως ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περιοριζόμενος εἰς αὐτὰ τὰ ὀλίγα. Διάκειμαι λίαν συμπαθῶς πρὸς τὴν ἀναπτυχθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. Σβώλου ἄποψιν, ἄλλωστε τοῦτο μὲ ἀπησχόλησεν ἐπὶ πολὺ ὡς Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας κατὰ τὸ 1948. Ἡ εἰσαγωγὴ ὅμως φοιτητῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἐλευθέρως, ἰδίως δὲ διὰ τὰς θετικὰς ἐπιστήμας ὅπου καὶ ὁ χῶρος καὶ τὰ μέσα ἐκπαιδεύσεως τῶν φοιτητῶν εἶναι λίαν ἐλλιπῆ, εἶναι πρᾶγμα παράλογον. Πρὸ πάσης ἄλλης σκέψεως καὶ ἐνεργείας προέχει ἡ ἀνόρθωσις καὶ ἐνίσχυσις τῶν ἐργαστηρίων καὶ τῶν λοιπῶν ἐκπαιδευτικῶν ὀργάνων, ἡ ἐπέκτασις τῶν αἰθουσῶν καὶ ὁ ἐμπλουτισμὸς τῶν Σχολῶν. Πρακτικῶς τὰ τελευταῖα ἔτη εἰσάγονται πάντοτε καὶ οἱ ἐπιλαχόντες, δυστυχῶς ὅμως μετὰ προηγουμένας συζητήσεις καὶ ταλαιπωρίας καὶ τῶν φοιτητῶν καὶ τῶν καθηγητῶν καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν. Καὶ ἐγὼ ἀκόμη, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, εἰσήγαγον δι’ ἀποφάσεώς μου ἐπιλαχόντας καὶ μάλιστα λαβόντας βαθμοὺς 18 καὶ 9. Τοῦτο ὅμως, ὄχι ὡς παραχώρησιν πρὸς τοὺς φοιτητὰς τοὺς ἔχοντας βαθμολογίαν κάτω τοῦ 20 καὶ 10, ἀλλὰ λόγῳ ὑποχρεώσεως, ἡ ὁποία προέκυπτε διὰ τὸ Κράτος, δοθέντος ὅτι ὑπῆρχε νόμος τοῦ 1943, καθορίζων ὅτι ἡ ἡμίσεια μονὰς λογίζεται ὡς ὁλόκληρος καὶ οὕτω τὸ 4½ θεωρεῖται ὡς 5, κατ’ ἀπόφασιν δὲ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τὸ 9 ἐθεωρεῖτο 10 καὶ τὸ 18 ἐθεωρεῖτο 20. Ἀντιστοίχως ὑφίστατο ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου, καθ’ ἣν παρηγγέλλετο ἡ εἰσαγωγὴ ἁπάντων τῶν ἐπιλαχόντων. Εἶμαι σύμφωνος πρὸς τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Εἰσηγητοῦ διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων καὶ εἰς τὰς θετικὰς Σχολάς, ἀφοῦ προηγήθη ἡ εἰσαγωγὴ τῶν φοιτητῶν τῶν θεωρητικῶν τοιούτων. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ διαφωνήσω πρὸς τὴν πρότασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς περὶ μειώσεως τῆς βάσεως, δοθέντος ὅτι ὁ κατοχικὸς νόμος τοῦ 1943, ὁ ὁποῖος ἠνάγκασεν ἐμὲ νὰ εἰσαγάγω τοὺς ἔχοντας 18 καὶ 9, κατηργήθη τῇ εἰσηγήσει μου ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§189Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Τὸ ἄρθρον 3, ἀπὸ τὸ ὁποῖον κυρίως, ὅλοι οἱ νόμοι καὶ προφῆται κρέμανται, καὶ πρὸ τῆς ἐπιμονῆς ὅλων, τὸ ἀποδέχομαι ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι οἱ φοιτηταὶ τῶν τεχνικῶν κλάδων τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, τῆς Ὀδοντιατρικῆς, τῆς Χημείας καὶ τῶν Φυσικῶν θὰ θεωροῦνται, ὅτι εἰσάγονται ἀπὸ τὸ προσεχὲς ἔτος. Διότι, κύριοι, διὰ τὰς Σχολὰς αὐτὰς δὲν φθάνει μόνον ἡ καλὴ διάθεσις. Ὁσηνδήποτε καλὴν διάθεσιν καὶ ἐὰν ἔχουν, ἡ εἰσαγωγή των θὰ προσκρούσῃ εἰς ἐλλείψεις, εἰς ἐμπόδια ἀνυπέρβλητα. Δὲν ὑπάρχουν ἐγκαταστάσεις, δὲν ὑπάρχουν τὰ μέσα τῆς μορφώσεως, δὲν ὑπάρχουν κἂν πτώματα.

§190Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀνωτάτη ἐκπαίδευσις, διὰ τήν ὁποίαν ἔπρεπε ν’ ἀσχολεῖσθε καὶ σεῖς καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὄχι νὰ καταναλίσκετε τόσην δραστηριότητα διὰ νὰ ρίψωμεν τοὺς φραγμούς.

§191Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Τώρα θέλετε νὰ λύσωμεν ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα;

§192Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἀπὸ ἐκεῖ πρέπει νὰ ξεκινήσωμεν.

§193Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Οἱ φοιτηταὶ αὐτῶν τῶν κλάδων τῶν Ἐπιστημῶν δὲν εἶναι δυνατὸν ἐν μηνὶ Ἀπριλίῳ νὰ θεωρηθοῦν, ὅτι εἰσάγονται τὸν Σεπτέμβριον. Πέρασε τόσος καιρός. Ἡ μέση ὁδὸς ἐν προκειμένῳ, ἡ πραγματικὴ εὐθεῖα ὁδός, εἶναι νὰ κάμωμεν τὴν συγκατάβασιν νὰ τοὺς δεχθῶμεν, ἀλλὰ νὰ θεωρηθοῦν, ὅτι εἰσάγονται ἀπὸ τοῦ ἐρχομένου Σεπτεμβρίου, διὰ νὰ τακτοποιήσουν καὶ αἱ Σχολαὶ τὰ μέσα καὶ τὸν τρόπον τῆς ἐκπαιδεύσεώς των.

§194ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πρὶν φθάσετε εἰς τὴν ἀναθεώρησιν, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς βάσεως.

§195Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Μετατροπὴν τῆς βάσεως δὲν δέχομαι.

§196Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἐμειώσατε τὴν βάσιν ἢ ἐμμένετε εἰς τὸ 20 καὶ 10;

§197Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Εἰς τὸ 20 καὶ 10.

§198Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰδικῶς τὴν βάσιν τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τῆς Θεσσαλονίκης....

§199Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν αἱ ἑξῆς περιπτώσεις. Πρῶτον, ἐγγραφὴ ἐπιλαχόντων. Εἴπομεν, ὅτι δέχεσθε, οἱ τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν νὰ ἐγγραφοῦν ἀπὸ τοῦ ἑπομένου ἔτους. Δεύτερον, ὑπάρχει ἡ περίπτωσις τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν γραπτῶν ἐκείνων τὰ ὁποῖα παρουσίασαν διαφορὰν ἄνω τῶν τριῶν βαθμῶν.

§200Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Τουλάχιστον, τεσσάρων. Πάντως, ἄνω τῶν τριῶν.

§201Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Τρίτον, εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ ὑποβιβασμοῦ τῆς βάσεως διὰ τὴν Ἀνωτάτην Ἐμπορικήν, εἰς 17. Εἴπατε, ὅτι τὸ δέχεσθε.

§202Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Πότε τὸ εἶπα αὐτό;

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἰωσὴφ ἔχει τὸν λόγον.

§204Α. ΙΩΣΗΦ. Λυποῦμαι ἂν ἀνέρχωμαι εἰς τὸ βῆμα διὰ θέμα εἰδικόν, ἀλλὰ παίρνω τὸ θάρρος διότι βλέπω μίαν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἐπανεξέτασιν γραπτῶν διὰ τὰς περιπτώσεις εἰς τὰς ὁποίας ὁ εἷς καθηγητὴς ἐβαθμολόγησε μὲ διαφορὰν πολλῶν βαθμῶν ἀπὸ τὸν ἄλλον. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπισύρω τὴν πρυσοχήν σας ἐπὶ τοῦ ἑξῆς. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δημιουργεῖται θόρυβος).

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ δέκα λεπτὰ τῆς ὥρας.

(Ὥρα 10.20′)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 10.55′)

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§207Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ αἰσθάνομαι κάποιαν ἀδιαθεσίαν καὶ ἐπειδὴ αἱ τροπολογίαι θέλουν μίαν μελέτην, παρακαλῶ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον.

§208ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχεια τῆς βʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας τῶν ἐξετάσεων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 132)46 φοιτητῶν» καὶ «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων διατάξεων», ἀναβάλλεται δι’ αὔριον. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτικῶν διατάξεων, ἀφορωσῶν ἀποκατασταθέντας βαθμοφόρους τοῦ Β. Ναυτικοῦ καὶ τῆς Β. Ἀεροπορίας», ὡς ἐτροποποιήθη.

§210ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συνταξιοδοτικῶν διατάξεων, ἀφορωσῶν ἀποκατασταθέντας βαθμοφόρους τοῦ Β. Ναυτικοῦ καὶ τῆς Β. Ἀεροπορίας», ὡς ἐτροποποιήθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου τοῦ Ἀννεσύ, περὶ τῶν ὅρων προσχωρήσεως εἰς τὴν γενικὴν συμφωνίαν δασμῶν καὶ ἐμπορίου καὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ πρωτοκόλλου τούτου προκυπτόντων ζητημάτων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Γ. Γεωργιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§212Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Εἰς τὴν γενικὴν δασμολογικὴν συμφωνίαν τῆς Γενεύης, τὴν συναφθεῖσαν τὸ 1947 μεταξὺ 23 Κρατῶν, ἐν οἷς ἡ Ἀμερική, ἡ Μεγάλη Βρεταννία, ἡ Γαλλία, ἡ Κίνα κ.λ.π. προσεχώρησε καὶ ἡ Ἑλλὰς τὸ 1941 διὰ τῆς συμβάσεως Ἀννεσύ. Ἡ γενικὴ αὕτη δασμολογικὴ συμφωνία ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν διεξαγωγὴν τοῦ διεθνοῦς ἐμπορίου ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς ἴσης μεταχειρίσεως καὶ τῆς ρήτρας τοῦ μᾶλλον εὐνοουμένου Κράτους. Ἡ προσχώρησις εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ Ἀννεσύ, ἐπέβαλε τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν δασμῶν, τὴν παγιοποίησιν καὶ τὴν μείωσιν ἐνίων αὐτῶν, πρὸ παντὸς δὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς καὶ καθορισμὸν συντελεστοῦ τῆς Ἑλληνικῆς δραχμῆς ἐν σχέσει πρὸς τὴν τιμὴν τῆς χρυσῆς λίρας. Ὁ συντελεστὴς τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς, ηὐξήθη ἀπὸ 100 εἰς τὸ 225πλάσιον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔφερεν αὔξησιν τῶν ἐσόδων κατὰ 750 δισεκατομμύρια. Διότι δὲ σκοπὸς τῆς συμβάσεως δὲν ἦτο ἡ αὔξησις τῶν ἐσόδων, ἀλλ’ ἡ δασμολογικὴ μεταρρύθμισις, ἐμειώθησαν διάφοροι φορολογίαι καὶ κατηργήθη ὁ φόρος ἐργασιῶν, ἡ ἔκτακτος πολεμικὴ εἰσφορὰ καὶ ὁ φόρος ὑπὲρ τρίτων· παρὰ τοῦτο ὅμως, ἔχομεν αὔξησιν ἐσόδων κατὰ 600 δισεκατομμύρια. Ἐκτὸς τῶν παγίων δασμῶν, ἐπιβάλλεται καὶ πρόσθετος δασμὸς ἀνερχόμενος εἰς τὰ 75% τοῦ κυρίου ἐξ οὗ τὸ 62,5% ἀποδίδεται εἰς τὸ Δημόσιον, τὰ 50% ὑπὲρ Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ 7,5% ὑπὲρ τρίτων. Ὁ Ἀναγκ. Νόμος 1419)50, ἐκτὸς τῆς κυρώσεως τῆς συμβάσεως Ἀννεσὺ περιέλαβε καὶ ἑτέρας δασμολογικὰς διατάξεις, ἀπήλλαξε πρὸς προστασίαν τῆς Γεωργίας τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν τὰ χημικὰ λιπάσματα, τοὺς πρὸς σπορὰν σπόρους, τὸ θεῖον, θειοῦχα μίγματα, ζωοτροφίας, τυπογραφικὰς μηχανάς, τὰ ἀποκόμματα σιτηρῶν κλπ. τὴν ἐλευθέραν χρῆσιν κενῶν βαρελίων, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξήχθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐν συνεχείᾳ ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 27 καταργεῖται ὁ δασμὸς τῆς ξυλείας, τῶν κιβωτίων καὶ σκελετοκυβωτίων, ἅτινα χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν ἐξαγωγὴν γεωργικῶν προϊόντων. Ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐνεφανίσθησαν ἀντιπρόσωποι τῶν ἐργατῶν οἱ ὁποῖοι κατασκευάζουν τοιαῦτα κιβώτια, προβάλλοντες ὅτι θὰ περιπέσουν εἰς ἀνεργίαν. Ἐκ τῶν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς διαμειφθέντων δὲν ἐξήχθη σαφὲς συμπέρασμα περὶ τῆς ἀκριβείας τῶν ἰσχυρισμῶν τούτων, ἐξ ἄλλου δὲ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ καλὴ ποιότης καὶ ἡ εὐθηνὴ τιμὴ τῶν κιβωτίων οὖσα πρὸς τὸ συμφέρον τῶν παραγωγῶν, ὡς μειοῦσα τὸ ἐμπορικὸν κόστος καὶ διευκολύνουσα τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων, μὲ ἀναγκάζει νὰ προτείνω τὴν ἀποδοχὴν τοῦ ἄρθρου 27 ὡς ἔχει. Διὰ τοῦ ἄρθρου 31 κυροῦνται πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφορῶσαι τὴν ἀτελῶς εἰσαγωγὴν διαφόρων εἰδῶν. Τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν ἀνωμαλίαν καὶ ἔλλειψιν νομοθετικῆς προνοίας τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία κυρίως ἀφορᾷ τὰς Κυβερνήσεις 1948 καὶ 1949. Παρεσχέθησαν ἀτέλειαι εἰς πρόσωπα, ἀναπήρους, ἄξια συμπαθείας, ἀλλὰ καὶ ἔνιαι εἶναι πράξεις χαριστικαί. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει διὰ νόμου νὰ καθορίζῃ τὰς περιπτώσεις ἀτελείας καὶ οὐχὶ δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι καὶ αὐθαίρετοι εἶναι ἀλλὰ καὶ ἄδικοι, διότι ὅλοι οἱ δικαιούμενοι δὲν δύνανται νὰ καταφεύγουν εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, διὰ νὰ τύχουν εὐεργετημάτων, παρασχεθέντων εἰς ὁμοίας περιπτώσεις.

§213Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ παρεκάλουν τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχήν.

§214Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Νομοσχέδιον τοιαύτης σημασίας δὲν πρέπει νὰ ψηφίζεται τοιαύτην ὥραν καὶ παρουσίᾳ τόσον ὀλίγων κ. κ. βουλευτῶν. Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῇ ἔνστασις ἀπαρτίας. Ὁμολογῶ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ μελετηθῇ περισσότερον. Βλέπω εἰς τὸ ἄρθρον 16, ὅτι ὁ δασμὸς διὰ τοὺς ἄξονας αὐτοκινήτων περιορίζεται εἰς τὸ 15% κατ’ ἐλάχιστον καὶ 25% τὸ μέγιστον. Ἔτσι δὲν ὑπάρχει προστασία βιομηχανίας. Ἔτσι δὲν εἶναι δυνατὸν Ἑλληνικὴ βιομηχανία νὰ συναγωνισθῇ ξένην καὶ μοιραίως τότε καταφεύγομεν εἰς τὸ ἄλλο μέσον τῆς προστασίας, τῆς πλήρους ἀπαγορεύσεως μὲ ὕψωσιν τιμῶν κλπ. Διότι ἐκεῖ καταλήγει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅταν εὑρίσκεται πρὸ τοιαύτης καταστάσεως. Αὐταὶ αἱ ἀκρότητες εἶναι ποὺ μᾶς ὁδηγοῦν εἰς τὴν μὴ ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας καὶ τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι τὰ τοιαῦτα μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται ὡς προστασία δασμολογικὴ 15% μόνον, καταλήγουν εἰς τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα τῆς πλήρους ἀπαγορεύσεως. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ ἐπιτυγχάνεται ἐκεῖνο ποὺ θέλετε, κύριοι συνάδελφοι, δηλαδὴ ἡ μὴ αὔξησις τῶν τιμῶν καὶ ἡ προστασία τῆς καταναλώσεως, καταλήγομεν εἰς τὴν πλήρη ἀσυδοσίαν τῶν τιμῶν λόγῳ τῆς ἀπαγορεύσεως, τὴν ὁποίαν θεσπίζομεν, ἐνῷ μία λογικὴ δασμολογικὴ προστασία δὲν θὰ ἠνάγκαζε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ φθάνῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀποκλείῃ τὴν εἰσαγωγὴν ἐντελῶς τῶν εἰδῶν αὐτῶν τῶν μὴ προστατευομένων ἐπαρκῶς, δηλαδὴ τοῦ 30%, τὸ ὁποῖον εἶναι μία ἀνεγνωρισμένη προστασία εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Γερμανικὴν βιομηχανίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 28 ἔγινε συζήτησις εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἕνα ἄλλο κτύπημα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν παραγωγήν, διότι καὶ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία εἶναι Ἑλληνικὴ παραγωγή. Τὰ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα ἀπὸ 100 ἐτῶν ἀσχολοῦνται μὲ τὴν κατασκευὴν αὐτῶν τῶν ξυλίνων κιβωτίων, ἤδη κλείουν. Ἤδη ἡ ξυλεία αὐτὴ εἰσάγεται κεκομμένη ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ἀνεργίας, διότι μοιραίως οἱ ἐργάται θὰ ἀπολυθοῦν καὶ ὁ βιομηχανικὸς αὐτὸς κλάδος θὰ ἐξοντωθῇ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου βιομηχανίαν εἰς Πειραιᾶ, ἡ ὁποία ἔκλεισεν ἤδη τὸ ἐργοστάσιόν της, ὅπου κατώρθωσε νὰ κατασκευάσῃ ἕνα κιβώτιον ἀρίστης ποιότητος ἐμφανίσιμον εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ συναγωνίζεται μὲ τὸ ἐξωτερικόν, λόγῳ ὅμως τῆς ὑπάρξεως τῆς πολιτικῆς αὐτῆς καὶ τῆς εἰσαγωγῆς ἀτελῶς ὅλων αὐτῶν τῶν εἰδῶν καὶ μάλιστα κομμένης ξυλείας, ἡ βιομηχανία αὐτὴ ἔκλεισε καὶ σημειώσατε ὅτι ἐχρησιμοποίει ὡς πρώτην ὕλην καυσόξυλα. Δὲν πρέπει νὰ προστατεύωμεν μόνον τὸν ἕνα ἄξονα τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς. Προτείνω τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 28. Ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς τὰ Ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν, Βιομηχανίας καὶ Συντονισμοῦ ἂς μελετήσουν τὸ θέμα ἐπὶ τῆς βάσεως ἐκείνης, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσῃ τὴν συνισταμένην τῆς προστασίας τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς.

§215Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ γίνεται.

§216Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν γίνεται αὐτό. Πέραν τούτου εἶχα νὰ ὑποβάλω καὶ μίαν τροπολογίαν διὰ τὴν προσθήκην ἑνὸς ἄρθρου, διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν ἐφημερίδων. Ὡς γνωστόν, αἱ ἐφημερίδες εἰσάγουν ἀτελῶς τὸ χαρτί, καθὼς καὶ τὰ περιοδικὰ ἐθνικοῦ περιεχομένου καὶ μερικὰ βιβλία ἐθνικοῦ περιεχομένου κ.λ.π. Αὐτοὶ ὅλοι οἱ εἰσαγωγεῖς τοῦ χάρτου αὐτοῦ ἐπιτυγχάνουν τὴν ἀτέλειαν διὰ τὸν χάρτην τὸν χρησιμοποιούμενον δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν. Ἀλλὰ διὰ νὰ χρησιμοποιηθῇ ὁ χάρτης αὐτός, ἄφηναν μερικὰ περιθώρια τὰ ὁποῖα κόπτονται. Αὐτὰ τὰ περιθώρια δὲν δικαιολογοῦνται ἐκ τῆς μέχρι σήμερον ὑφισταμένης διατάξεως καὶ ἑπομένως ὑπεβλήθησαν μηνύσεις ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ. Δι’ αὐτὸ ὑποβάλλω μίαν τροπολογίαν καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ὥστε νὰ μὴ δημιουργήσωμεν δίκας καὶ ποινικὰς διώξεις τελείως ἀδικαιολογήτους. Θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω πολὺ περισσότερα, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν εἶναι ἡ ὥρα κατάλληλος καὶ περιορίζομαι μόνον εἰς αὐτὰ τὰ ὀλίγα.

§217Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Αὐτοὶ οἱ προστατευτικοὶ δασμοὶ διὰ τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν καὶ αἱ αὐξήσεις αὐταὶ εἶναι ἐπιβλαβεῖς διὰ τὴν παραγωγήν, εἶναι ἐπιβλαβεῖς ἐν τῷ συνόλῳ, διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ὀρθῶς τὸ νομοσχέδιον ἔχει ὡς ἔχει. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὑπάρχουν προστατευτικοὶ δασμοὶ τεράστιοι καὶ φέρω ὡς παράδειγμα τοὺς προστατευτικοὺς δασμοὺς τῆς ἑταιρείας λιπασμάτων. Πρέπει νὰ σημειώσητε ὅτι τὰ λιπάσματα, ἐρχόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, θὰ φθάνουν εἰς τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας, λόγῳ αὐτῶν τῶν προστατευτικῶν δασμῶν, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἑταιρεία αὐτὴ πληρώνει ὁ Ἕλλην ἀγρότης, ἀπὸ τοῦ Ταινάρου μέχρι τῶν ἀπωτάτων ὁρίων τῆς Ἑλλάδος, πληρώνει σχεδὸν εἰς τὸ διπλάσιον τὰ λιπάσματα διὰ τὴν παραγωγήν του. Ἔχω ἄλλο παράδειγμα. Ὅτε ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ οἰνοποίησις τῶν σταφυλῶν καὶ ἀπεδείχθησαν τὰ μηχανήματα τοῦ Πειραιῶς ἄχρηστα, παρηγγέλθησαν μηχανήματα ἀπὸ τὴν Γαλλίαν καὶ ἦλθαν ἄριστα μηχανήματα. Δὲν ἔχει φθάσει εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ βασικὰ ζητήματα, ὥστε νὰ τίθενται προστατευτικοὶ δασμοί, διὰ νὰ προστατεύουν τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι, λοιπόν, κατὰ τίνα λόγον γίνεται ψόγος κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐλαττώνει τὸν δασμόν. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ τὸν ἐλαττώσῃ ἀκόμη περισσότερον καὶ τοῦτο χάριν τῆς προστασίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἄς κάμωμεν πρῶτα βιομηχανίες καὶ ὄχι ψεύτικες βιομηχανίες καὶ διὰ νὰ συντηρηθοῦν οἱ βιομηχανίες αὐτὲς νὰ πληρώνῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον καὶ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσάγῃ μηχανήματα τέλεια. Ἐπὶ τέλους νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, διότι εἶναι προστατευτικόν. (Θόρυβος—φωναὶ—κωδωνοκρουσίαι).

§218Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ γεωργικὴ παραγωγὴ ἄνευ δημιουργίας βιομηχανίας. Εἶναι παράλληλοι οἱ κλάδοι. Γίνεται ἀνάπτυξις τῆς καλλιεργείας τῆς ἀμπέλου, διότι ὑπάρχει οἰνοποιΐα. Θεωρῶ τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Καλκάνη ἀκατανόητα.

§219Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Καὶ ὅμως τὰ λιπάσματα τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι καλλίτερα καὶ εὐθηνότερα.

§220Σ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Λόγῳ τῆς προσχωρήσεώς μας εἰς τὴν σύμβασιν ΑΝΕΣΥ, τὸ δημόσιον ζημιοῦται 5 δισ. ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τῆς μέντας τῆς ὀδοντόπαστας, καὶ τοῦτο διότι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἰσάγωμεν ἕτοιμα ἰδιοσκευάσματα ἀτελῶς. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀλλάξωμεν τὴν σύμβασιν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό;

§221Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶναι συμβατικὴ ἡ ὑποχρέωσις αὐτή.

§222Σ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Καὶ ὅμως ἡ ἀτέλεια αὐτὴ δὲν ἐφάνη εἰς τὴν κατανάλωσιν, τοὐναντίον ἐγένετο καὶ αὔξησις.

§223Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Συμβατικῶς ὄχι. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν νομοθέτημα, εἰσάγεται ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τῆς ὁποίας ἀποδέχομαι ὅλας τὰς τροπολογίας. Αἱ ἀντιρρήσεις τῶν κ. κ. συναδέλφων ἀναφέρονται ἐπὶ ὡρισμένων σημείων, διότι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς δὲν ὑπάρχει, νομίζω, ἀντίρρησις. Καὶ ἡ ἀντίθεσις τῶν ἀπόψεων τῶν κ. κ. Κάντζια καὶ Καλκάνη ἀποδεικνύει, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀκολουθῆσαν μέσην ὁδόν, ἠκολούθησε τὴν ὀρθὴν γραμμήν. Περαιτέρω ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων τοῦ κ. Κάντζια ἐν σχέσει μὲ τὰ ὅρια τῶν δασμῶν, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι πρόκειται περὶ εἰσαγωγικῶν δασμῶν. Ἑτέρα παρατήρησις εἶναι εἰς τὸ 27ον ἄρθρον. Ἐν προκειμένῳ ἠκολούθησα τὰς ἀπόψεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ σπουδαιότερον ἐπιχείρημα ἦτο τῶν παραγωγῶν νὰ μὴ ἐπιβαρύνωνται ὑπερβολικὰ ἐκ τῆς ὑπερόγκου τιμῆς τῶν κιβωτίων. Ἡ ἀνάγκη ἦτο τόσον ἐπιτακτική, ὥστε ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις, ὅπως ἐδήλωσεν ὁ τότε Ὑπουργὸς Β. Στεφανόπουλος, ἀκολουθήσας τὴν ἀντίθετον λύσιν ἠναγκάσθη κατόπιν νὰ τροποποιήσῃ τὸν νόμον δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§224Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἠδύνατο νὰ πριμοδοτηθῇ ἡ ἐπιχείρησις.

§225Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Περαιτέρω ὁ κ. Γεωργιάδης ἀνεφέρθη εἰς τὰ ἄρθρα 30 καὶ 31, διὰ τῶν ὁποίων ἐπικυροῦνται ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ ἀποτελοῦν ὄντως ἀνωμαλίαν. Αἱ ἀνάγκαι, ὅμως, αἱ ὁποῖαι ἐπέβαλον τὴν λῆψιν τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν ἦσαν ἐπιτακτικαί. Ἐπὶ τῶν προταθεισῶν τροπολογιῶν ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς. Ἐπὶ τῆς προταθείσης ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Εὐρ. Καζαντζῆ τροπολογίας εἰς τὸ ἄρθρον 3, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν τῶν λιθοφωτοτσιγκογραφικῶν μηχανημάτων, ἐξαρτημάτων καὶ εἰδῶν, τονίζω, ὅτι εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου τρίτου περιλαμβάνονται καὶ τὰ εἴδη αὐτά.

§226Ε. ΚΑΖΑΝΤΖΗΣ. Νὰ περιληφθοῦν καὶ τὰ ὑλικά, κ. Ὑπουργέ, μελάνι κλπ.

§227Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς ἑρμηνευτικῆς δηλώσεως ἐδήλωσα, ὅτι περιλαμβάνονται καὶ τὰ φωτοτσιγκογραφικὰ εἴδη, τὸ πρᾶγμα θεραπεύεται. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κάντζια, σχετικῶς μὲ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν δημοσιογραφικοῦ χάρτου, δηλῶ, ὅτι τὴν ἀποδέχομαι, θὰ προστεθῇ δὲ ὡς ἄρθρον τεσσαρακοστόν. Μὲ τὰς παρατηρήσεις αὐτάς, κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ὅπως ἀποδεχθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§229ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου τοῦ Ἀννεσὺ «περὶ τῶν ὅρων προσχωρήσεως εἰς τὴν Γενικὴν Συμφωνίαν Δασμῶν καὶ Ἐμπορίου καὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ πρωτοκόλλου τούτου προκυπτόντων ζητημάτων» καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§231ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.55′ μ. μ.).