1951.03.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 60ὴ

Τρίτη 20 Μαρτίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Μποῦτος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Λιαροῦτσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διαβιβάζει διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 140807)23–2–51 ἐγγράφου του ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ μηνύσεως κατὰ τοῦ Κ. Λιαρῆ ἀρτοποιοῦ κατοίκου Πατρῶν κατὰ τοῦ τέως Ὑφυπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ κ. Κ. Ἀλεξανδρίδη, ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος, διὰ τὴν κατὰ νόμον διαδικασίαν. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διαβιβάζει διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 140808)23–2–51 ἐγγράφου του ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ μηνύσεως τοῦ Π. Μπρεδήμα χημικοῦ Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ κατὰ τοῦ τέως Ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ κ. Εὐαγγέλου Ἀβέρωφ ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος, διὰ τὴν κατὰ νόμον διαδικασίαν. Ἡ Ἀνωτάτη Στρατ. Διοίκ. Ἀττικῆς καὶ Νήσων διαβιβάζει διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1278 σχετ. 907)22–6–50 ἐγγράφου της της ἀλληλογραφίαν μετὰ μηνύσεως τοῦ ἰδιώτου, Νικολάου Γεννηματᾶ κατὰ τοῦ τέως Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας κ. Ἀθανασιάδου Νόβα, ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος, διὰ τὴν κατὰ νόμον διαδικασίαν.

§5Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης παραπέμπονται πολλάκις αἰτήσεις, διὰ τῶν ὁποίων ζητεῖται ἡ ἄρσις τῆς ἀσυλίας Ὑπουργῶν, διὰ πράξεις τελεσθείσας κατὰ τὸ διάστημα τῆς ὑπουργίας των. Πρὸς τοῦτο ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης δὲν ἔχει καμμίαν ἁρμοδιότητα, ἁρμοδία εἶναι μόνον ἡ Βουλή, καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν θὰ πρέπει νὰ διαβιβάζωνται εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν αἱ τοιαῦται αἰτήσεις διώξεως. Ἐπίσης ὁ κ. Θ. Δεσύλλας ὑποστηρίζει ληφθεῖσαν ἀπόφασιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τῆς πρὸ τοῦ 1935, διὰ τῆς ὁποίας δὲν ἀποφασίζει ἡ Βουλὴ δι’ ἄρσιν ἀσυλίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 82614)7–3–51 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χρηματοδότησιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος μέχρι ποσοῦ 54.000.000.000 διαθετέον ὑπὸ τῆς τελευταίας διὰ τὴν συνέχισιν καὶ ἐξαγορὰν τῆς συγκεντρώσεως ἀπὸ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς μέχρις 6.500.000 ὀκάδων ἀδιαθέτων ἐξαγωγίμων καπνῶν παραγωγῆς 1949 καὶ παλαιοτέρων. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτ)δος κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐθνικοφρόνων Δημοδιδασκάλων Λαμίας ζητοῦντος σύστασιν εἰς ἑκάστην ἐκπαιδευτικὴν περιφέρειαν προτύπου σχολείου, διαβάθμισιν τῶν Ἐπιθεωρητῶν, ἀναγνώρισιν τοῦ βαθμοῦ καὶ τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας τῶν ἐσχάτως λόγῳ ὁρίου ἡλικίας ἀπολυθέντων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτ)δος κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Λιβανωτοῦ καὶ περιοχῆς Ἀταλάντης διαμαρτυρομένων διὰ καθυστέρησιν ἐνάρξεως ἀγορᾶς καπνῶν λόγῳ τῆς ὁποίας οἱ παραγωγοὶ εὑρίσκονται ἐν ἀπογνώσει. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Σ. Βελλιανίτης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κερκυραίων ζητοῦντος ἵδρυσιν Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ ἐν Κερκύρᾳ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Θ. Δεσύλλας καταθέτει ἀναφορὰν Ἑνώσεως Ἐμποροπλοιάρχων διαμαρτυρομένης δι’ ἀπόπειραν καταργήσεως ἀναδρομικῶς ἄρθρου 507 ἐμπορικοῦ νόμου διὰ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου περὶ παραγραφῶν ἀξιώσεών τινων τοῦ Δημοσίου. Οἱ βουλευταὶ Φλωρίνης κ.κ. Γ. Ἀριστείδου καὶ Σ. Μπινόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Διαχειριστοῦ Κοινοῦ Ταμείου Λεωφορείων Καστορίας Γ. Στέφανη διαμαρτυρομένου διὰ χορήγησιν προσωρινῶν ἀδειῶν εἰς τέσσαρα λεωφορεῖα ἐπὶ κεκορεσμένων γραμμῶν Καστορίας ὑπὸ Γενικοῦ Διοικητοῦ Μακεδονίας. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Α. Πανσέληνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Καρώνη ὑπογραμματέως Εἰρηνοδικείου Μεγάρων ζητοῦντος ὅπως ἡ προγενεστέρα καὶ μέχρι τριῶν ἐτῶν ἄμισθος ὑπηρεσία τῶν γραμματέων ἢ ὑπογραμματέων τῶν δικαστηρίων λογίζεται ὡς συντάξιμος ὑπηρεσία προσμετρουμένη εἰς τὰς κατὰ τὸ ἄρθρον 11 τοῦ ὑπὸ κύρωσιν Α.Ν. 1557)50. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Α. Νικολαΐδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Λαρίσης διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ἀσκουμένην μεροληπτικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τῆς ἀλέσεως τῶν σιτηρῶν. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ε. Παπαδόγιαννης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ρεθύμνης ζητοῦντος ἄμεσον δημοσίευσιν τοῦ Β.Δ. περὶ ἐπιβολῆς εἰδικοῦ προσθέτου τέλους ἐπὶ τῶν δημοσίων θεαμάτων ἐν τῷ Δήμῳ Ρεθύμνης. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Ἀγγελούσης καταθέτει ἀναφορὰν καπνοπαραγωγῶν Νέας Ζίχνης Σπελινοῦ καὶ Παγγαίου ζητούντων ταχεῖαν ρύθμισιν ἀσφαλείας καπνῶν σύστασιν ὀργανισμοῦ διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν πλεονασμάτων, ἐξαγγελίαν τῶν τιμῶν πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς καπνοκαλλιεργείας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Καλαμῶν, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ Α.Ν. 1487)50 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας, καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ Α.Ν. 1487)50 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων». Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Γ. Ἀριστείδου, καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Φλωρίνης, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην κατάργησιν τοῦ Α.Ν. 1487)50 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων». Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ε. Παπαδόγιαννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ὑπαλλήλων Δήμου Ἡρακλείου, ζητοῦντος προσθήκην εἰς τὴν παράγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 64 διατάξεως, δι’ ἧς θὰ ἐλαμβάνετο μέριμνα διὰ τοὺς νῦν ὑπηρετοῦντας Δημοτικοὺς ὑπαλλήλους ὥστε οὗτοι, κατόπιν γνωμοδοτήσεως τῶν οἰκείων Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων, νὰ καταλάβουν τοὺς ἀντιστοίχους βαθμοὺς τοὺς ὁποίους θὰ καταλάβουν οἱ νῦν εἰσερχόμενοι Δημοτικοὶ ὑπάλληλοι κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ζαχάρως, ζητοῦντος ἄμεσον ἀποστολὴν γεωτρυπάνου ἐκσκαφέως πρὸς ἐνέργειαν γεωτρήσεων χάριν ὑδρεύσεως πόλεως Ζαχάρως, ἐκβάθυνσιν χειμάρρων πρὸς ἀποφυγὴν καταστρεπτικῶν πλημμυρῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Παναρητίου Κορινθίας, ζητούντων ἄμεσον μεταφορὰν εἴκοσι ἑτοιμορρόπων οἰκιῶν, λόγῳ κατολισθήσεως τμήματος τοῦ χωρίου των, εἰς ἀσφαλέστερον μέρος. Ἀνάπηροι καὶ θύματα πολέμου Καλαβρύτων, Ἡρακλείου Καλαμῶν Θεσσαλονίκης, Κοπανίου, Δράμας, Βόλου, Χώρας Μυτιλήνης Καρδίτσης, Ἀνδριτσαίνης, Λαμίας, Τριπόλεως, Γυθείου, Ἄρτης, Δημητσάνης, Βισαλτίας, Λαρίσσης, Κιάτου κ.λ.π. διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ Α. Ν. 1487)50 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων». Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ζακύνθου, ζητεῖ χορήγησιν γεωργικῶν φαρμάκων εἰς ἅπαντας τοὺς παραγωγούς, ἐπέκτασιν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας, ἄμεσον ἀποστολὴν φορτίου ἀλεύρου διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπαίθρου Ζακύνθου κ.λ.π. Τὸ ΚΤΕΛ Ἀγρινίου, Θέρμου, Ναυπάκτου, Μεσολογγίου, Πατρῶν ζητεῖ ὅπως διατηρηθῇ ἡ ὡς ἄνω συγκοινωνία, καθ’ ὅσον οἱαδήποτε μεταβολὴ τῆς συγκοινωνίας ταύτης εἴτε διὰ συγχωνεύσεως τοῦ ΚΤΕΛ εἴτε διὰ διχοτομήσεως τῆς γραμμῆς, θὰ εἶναι ἐπὶ ζημίᾳ διά τε τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Παλαιοημερολογῖται Μεσσήνης, διαμαρτύρονται διὰ συνεχιζομένην δίωξίν των. Ἡ Ἐθνικὴ Ὁμοσπονδία Βιοτεχνῶν Σωματείων Λέσβου, ζητεῖ ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ νόμου εἰσαγωγῶν ὑπὲρ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. διὰ νὰ παρασχεθῇ εἰς αὐτὸ οἰκονομικὴ δυνατότης ν’ ἀποβῇ πραγματικὸν στήριγμα τῶν ἐξερχομένων ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν. Ὁ κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου 21)1946 καὶ Ν. Διατάγματος 278)1947 «περὶ διαθέσεως ἐράνων πρὸς ἀπονομὴν ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν φονευθέντων ἐκ τοῦ προσωπικοῦ Β.Ν. κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ λήξαντος πολέμου». Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος (Ὑπουργὸς Ἐργασίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Προνοίας Μηχανοδηγῶν–Ὁδοστρωτήρων. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως τοῦ Προσωπικοῦ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ παραχωρήσεως δωρεὰν ἀκινήτου κτήματος τοῦ Δήμου Ἀθηναίων εἰς τὸ Ταμεῖον τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως διὰ τὴν ἀνέγερσιν λαϊκῶν κατοικιῶν». 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 959)49 «περὶ τοῦ δικαιώματος ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι τῶν γυναικῶν», 3) «περὶ συμπληρώσεως διατάξεως τοῦ Νόμου 1454)1950 «περὶ ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχῶν» καὶ συντμήσεως τῶν προθεσμιῶν τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τοῦ ἔτους 1951» καὶ 4) «περὶ τῆς Δημοτικῆς Ἐπιχειρήσεως Ἀεριόφωτος Ἀθηνῶν».

§6Χ. ΡΙΖΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἔλαβα τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς καταθέσω καὶ τὸ ὁποῖον λέγει: «Ποταμὸς Ἄραχθος .... ........ (ἀναγινώσκει) ........» Ὁ ποταμὸς Ἄραχθος εἶναι χειμαρρώδους μορφῆς κατ’ ἔτος δὲ ἐπιφέρει μεγάλας καταστροφὰς καὶ μάλιστα ἐπὶ φυτευμένων ἐκτάσεων. Βεβαίως τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων λαμβάνει προστατευτικὰ μέτρα προληπτικῶς ἀλλὰ αὐτὰ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ σταματήσουν τὸ κακόν. Ἀπαιτεῖται λοιπὸν μόνιμον φράγμα διὰ τοῦ ὁποίου θὰ προστατευθοῦν ὄχι μόνον οἱ πορτοκαλλεῶνες ἐκεῖ ἀλλὰ καὶ ἡ κανονικὴ λειτουργία τῶν συγκοινωνιῶν καὶ ἡ ζωὴ τοῦ πληθυσμοῦ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν τελευταίαν του μετάβασιν ἐκεῖ ἀνεγνώρισε τὴν ἀνάγκην τῶν ἔργων διὰ τῶν ὁποίων ἄλλωστε θὰ ἀποδοθοῦν καὶ χίλια στρέμματα εἰς τὴν καλλιέργειαν. Ἐπικαλοῦμαι τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ ζωτικωτάτου αὐτοῦ ζητήματος.

§7Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδ. Κυβερν.). Ἐπεσκέφθην τὴν περιφέρειαν καὶ διεπίστωσα πράγματι τὴν ἀνάγκην.

§8Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ δημιουργηθὲν προσωπικὸν ζήτημα. Τὴν 12 Μαρτίου ἀνεγράφετο εἰς τὰς ἐφημερίδας μία συνταρακτικὴ εἴδησις, ὅτι ὁ αἱμοσταγής, αἱμοβόρος ἀρχιστράτηγος τῶν συμμοριτῶν τῆς Πελοποννήσου Κονταλώνης, ὅστις ἀπέστειλεν εἰς τὸν ἄλλον κόσμον χιλιάδας ὁλοκλήρους ἐθνικοφρόνων πολιτῶν, ὅστις μετέβαλεν εἰς ἐρείπια τὴν Ἑλλάδα καὶ δὴ τὴν Πελοπόνησον ὅπου ἔδρα, ἀφίετο ἐλεύθερος. Τοῦτο προκαλεῖ κατάπληξιν καὶ ἐν ταὐτῷ ἀγανάκτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ διὰ τὸν μέγαν αὐτὸν ἐγκληματίαν ὁπότε τὴν 13ην Μαρτίου ἀναγράφονται δηλώσεις εἰς τὰς ἐφημερίδας «Φιλελεύθερος» καὶ «Βραδυνὴ» τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης σχετικῶς πρὸς τὴν ἀπόλυσιν τοῦ καθάρματος καὶ τέρατος τούτου. Αἱ δηλώσεις αὗται τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἔχουν οὕτω: «Ἐν σχέσει μὲ τὰ ἀναγραφέντα ὑπὸ πρωϊνῶν ἐφημερίδων ............................... ........ (ἀναγινώσκει) ........» Δηλαδὴ τὴν ἑπομένην ἀμέσως ἔκαμε δηλώσεις ὁ κ. Ὑπουργὸς διότι ἐξεδήλωσεν ὁ τύπος τὴν ἀγανάκτησιν καὶ ἔκπληξίν του διότι εἶναι ἐλεύθερος ἐκεῖνος, ὅστις ἐθυσίασεν χιλιάδας ἐθνικοφρόνων πολιτῶν καὶ ἡγεῖτο τοῦ προδοτικοῦ κινήματος εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ δὴ εἰς τὴν Πελοπόννησον. Τὴν ἑπομένην, κύριοι, ὅταν εἶδα τὰς δηλώσεις ἐκείνας, ἔκαμα μίαν ἀπάντησιν εἰς τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὁρίστε ἡ ἀπάντησίς μου, τὴν ὁποίαν θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος: «Ἔκπληξιν προεκάλεσε καὶ ἀγανάκτησιν .......... ........ (ἀναγινώσκει) ..........» Εἰς ἀπάντησιν, κύριοι, τῆς δηλώσεώς μου αὐτῆς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης μοῦ ἀπαντᾶ μὲ ἕνα ὑβρεολόγιον. Τοῦτο εἶναι πρωτοφανὲς εἰς Ὑπουργόν. Ἀκούσατέ το «Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κ. Η. Λαγάκος ἀναφερόμενος εἰς τὰς ἀνακοινώσεις.... ...... (ἀναγινώσκει) ..........» Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης τοῦ κατέχοντος τὸ ὕψιστον ἐκεῖνο λειτούργημα τῆς πολιτείας εἰς τὸν βουλευτήν, ὅστις ἐξέφρασε τὴν λύπην του, διότι ἔστω καὶ Ὑπουργὸς προέβη τὴν ἑπομένην εἰς δηλώσεις, ὅταν τὸ πανελλήνιον συνταράσσεται ἀπὸ ἀγανάκτησιν διὰ τὸν μεγαλύτερον ἐγκληματίαν καὶ προδότην ὅστις, ἔστρεψε τὰ ὅπλα κατὰ τῆς πατρίδος καὶ τόσα θύματα εἶχεν, ἰδίως δὲ ἡ Πελοπόννησος. Λέγω ἀμέσως τὴν ἑπομένην ἐπιλαμβάνεται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τῆς ἀμύνης τῆς ὑπερασπίσεως ἑνὸς καθάρματος καὶ εἶναι ὑπεράσπισις, διότι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἀπαντῶν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν λέγει τὴν ἀλήθειαν, ὅταν λέγῃ ὅτι ὁ Κονταλώνης προσῆλθεν αὐθορμήτως εἰς τὰς στρατιωτικὰς ἀρχὰς καὶ ὅτι προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα καταδώσας ἀποθήκας ὑλικά, τὸ ἀρχεῖον τοῦ ΚΚΕ εἰς τὴν Πελοπόννησον. Ἄρα ὁ Ὑπουργὸς θέλει νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ Κονταλώνη, ὁ ὁποῖος χιλιάδας Ἑλλήνων ἐθνικοφρόνων πολιτῶν ἐθυσίασε καὶ ἐν τούτοις εἰς τὴν ἀπάντησιν τὴν ἰδικήν μου λέγει ὅτι ἐγὼ οὐδαμοῦ ὑπερημύνθην. Σᾶς τὰ ἀνέγνωσα ὅλα αὐτὰ διὰ νὰ ἴδητε, κύριοι συνάδελφοι, τί συμβαίνει ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει. Μὲ ἀποκαλεῖ ὅτι δὲν εἶμαι εὐπρεπὴς καὶ ὅτι εἶμαι συκοφάντης. Εἰς τὴν κρίσιν ὑμῶν ἀπόκειται νὰ κρίνετε ἐὰν ἐγὼ εἶμαι συκοφάντης, ἐὰν ἐγὼ δὲν χειρίζομαι τὸ λειτούργημα ποὺ μοῦ ἔδωσαν οἱ συμπολῖταί μου εὐπρεπῶς. Ἀλλ’ εὐπρεπῶς δὲν χειρίζεται τὸ λειτούργημά του κάποιος ἄλλος καὶ ἀπαντῶ ἐπὶ τῇ βάσει ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐδήλωσεν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἰς τὰς ἐφημερίδας. Ναί, ὑπερημύνθη τοῦ Κονταλώνη, τὸ λέγω καὶ τὸ τονίζω, ὅταν ὑποστηρίζῃ τὰς ἀπόψεις αὐτάς, ὅταν λέγῃ ὅτι ὁ Κονταλώνης προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα, ἐνῷ ὁ Κονταλώνης εἶναι τὸ μεγαλύτερον θηρίον τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὴν περιφέρειαν καὶ ποὺ ἐπέφερε τὰς μεγαλυτέρας καταστροφὰς εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὁ Κονταλώνης συνῆψε τὴν μάχην τῶν Ἀγριάδων μὲ τὸν λόχον τῆς Χωροφυλακῆς τοῦ ἀειμνήστου Παναγέα, συνέλαβε χωροφύλακας καὶ 99 ἐξ αὐτῶν κατεκρεούργησε κατὰ τὸν χειρότερον τρόπον ἀποκόψας ὅλα τὰ μέλη των, κομμάτια τοὺς ἔκαμε. Εἰς τὸ Μάλεβο εἰς τὸ Γεωργίτσι, 26 παιδιὰ ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, τὰ ὁποῖα ἐπολέμησαν τὰ συνέλαβον καὶ τὰ κατακρεούργησαν. Καὶ τί ἄφησεν ὄρθιον αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος Κύριοι συνάδελφοι ἡ «Ἀλήθεια» τῆς Τριπόλεως, ἡ ὁποία τὸν ἀποκαλεῖ ἀγελάρχην, ἀπαριθμεῖ 27 μάχας, 27 ἐγκληματικὰς του πράξεις. Χιλιάδες, χιλιάδων ἐσκότωσεν αὐτὸ τὸ ἀνθρωπόμορφον τέρας. Καὶ ὅμως αὐτὸ τὸ ἀνθρωπόμορφον τέρας εἶναι ἐλεύθερον καὶ εὑρίσκεται εἰς τὰς Ἀθήνας. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅστις θέλει νὰ μοῦ εἴπῃ ὅτι δὲν ὑπεραμύνεται τοῦ Κονταλώνη: ποῖον ἔχει εἰς τὸ ἰδιαίτερόν του γραφεῖον; Δὲν ἔχει τὸν δικηγόρον Πορκοπίδη, ὁ ὁποῖος ἔκαψε τὸ σπίτι τοῦ κ. Βρεττάκου; εἶναι ἔτσι κ. Βρεττάκο ἢ ὄχι; (Θόρυβος)...........

§9Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ βγῆτε πολὺ ζημιωμένος.

§10Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Δὲν ἐπιτρέπω νὰ μὲ διακόπτετε. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ φωνάζετε ἐκ τῆς θέσεώς σας. Ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσετε εἰς ἕνα βουλευτήν, καὶ νὰ ἀπαντήσετε εἰς αὐτὸν εὐπρεπῶς ὄχι ἀπρεπῶς.

§11Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Μὲ ἐσυκοφαντήσατε.

§12Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Σεῖς εἶσθε συκοφάντης ὅταν μάλιστα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον... Ἐπαφίεμαι εἰς τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ, ἐὰν ἐγὼ κ. βουλευταὶ εἶμαι συκοφάντης, καὶ ἐὰν δὲν χειρίζωμαι τὸ λειτούργημα, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔδωσαν οἱ συμπολῖται μου, εὐπρεπῶς, Κύριοι Βουλευταὶ ἐπειδὴ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὅτι ὁ Κονταλώνης προσῆλθεν αὐθορμήτως κατὰ τὸν χρόνον τὸν ὁποῖον διεξήγοντο αἱ ἐκκαθαριστικαὶ ἐπιχειρήσεις, σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: ὅτι αἱ ἐκκαθαριστικαὶ ἐπιχειρήσεις εἶχαν λήξει εἰς τὴν Λακωνίαν δὲν ἀπέμεινεν ἐκεῖ παρὰ μόνον αὐτὸ τὸ κάθαρμα. Ὅταν τὰ ἐκτελεστικὰ ἀποσπάσματα ἔδιδαν μάχες, τὸν εὑρῆκαν εἰς τὴν πατρίδα του τὴν Ἀράχωβαν, καὶ περιεπλανᾶτο εἰς τὸ δάσος Καστορίου, καὶ ὅταν περιεκυκλώθη ἐζήτησε δι’ ἑνὸς φαρμακοποιοῦ νὰ παραδοθῇ εἰς τὰς ἀρχάς. Αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος ὅστις προσῆλθεν αὐθορμήτως καὶ προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα του............. (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§13ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει ἔκθεσις τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν......

§14Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω τίποτε εἰς χεῖρας μου. Ἔρχομαι ἐπὶ τῶν δηλώσεών μου, καὶ λέγω ποία ὑπῆρξεν ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ ὑβρίζει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐπαφίεμαι εἰς τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ ἐὰν ἐγὼ ἤμην ἀπρεπὴς εἰς τὴν ἀπάντησίν μου ἢ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὅστις διὰ αὐτοῦ τοῦ λιβέλλου μὲ καθύβρισεν.

§15Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, μία πλήρης παρανόησις ἂν ὄχι ἐσκεμμένη διαστροφὴ τῶν γεγονότων ὑπάρχει. Ὡρισμένη ἐφημερίς, ἡ ὁποία ἀπὸ καιροῦ τώρα βάλλει συνεχῶς ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἐδημοσίευσεν μίαν εἴδησιν πολύστηλον, ὅτι ἀφέθη ἐλεύθερος ὁ ἀρχισυμμορίτης Κονταλώνης καὶ ὅτι ὑπεύθυνος αὐτῆς τῆς πράξεως εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ἡ ἐφημερὶς αὕτη μοί κατελόγισεν, ὅτι τὸν ἀφῆκα ἐγὼ ἐλεύθερον. Ἀμυνόμενος εἰς τὴν αἰτία του αὐτὴν εἶπον ὅτι ἀφέθη αὐτὸς ἐλεύθερος ἀπὸ τὰς Στρατιωτικὰς Ἀρχὰς τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν παρουσιάσθη αὐθορμήτως θέλετε πιεζόμενος θέλετε μόνος. Παρουσιάσθη αὐθορμήτως συμφώνως μὲ τὴν γνωστὴν προκήρυξιν τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ παρουσιαζόμενοι αὐθορμήτως, ἀφίενται ἐλεύθεροι. Ἐρωτηθείς, ἀπήντησα, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἀφέθη ἐλεύθερος ἀπὸ τὰς Στρατιωτικὰς Ἀρχάς. Ἐὰν πάρετε πέντε ἐφημερίδες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης θὰ ἴδητε πέντε διαφορετικὰς ἐκδηλώσεις τοῦ γεγονότος αὐτοῦ. Ἐγὼ εἶπον, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸν ἄφησαν αἱ Στρατιωτικαὶ Ἀρχαί. Ὁ κ. Δημάκης, ὁ ὁποῖος τόσον πολὺ κόπτεται, ἐὰν ἔπαιρνε νὰ διαβάσῃ πολλὰς ἐφημερίδας καὶ ὄχι μίαν ἐφημερίδα, ἡ ὁποία δὲν ἠξεύρω πῶς διετύπωσεν τὸ ζήτημα αὐτό, θὰ ἔβλεπεν ὅτι ὑπάρχει πλήρης διάστασις γνωμῶν μεταξὺ τῶν ἐφημερίδων ἐπὶ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ. Ἀντ’ αὐτοῦ ὅμως ἀρχίζει μὲ ὕβρεις εὐθέως ἐναντίον μου, καὶ εἶπεν ὅτι δὲν εἶναι περίπου νὰ ὑπεραμύνωμαι τοῦ Κονταλώνη. Μὲ ἐσυκοφάντησεν. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι τρόπος αὐτὸς ἀντιπολιτεύσεως. Ὑπεραμυνόμενος καὶ ἐγὼ, τί ἔπρεπε νὰ κάμω; Ν’ ἀφίσω νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀθυροστομίαν του;........................ (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι)

§16Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. .......... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§17Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Οὐδ’ ἐπὶ στιγμήν, κ. συνάδελφοι, διετύπωσα ὅτι προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα ὁ Κονταλώνης. Ὁ κ. Ζάρας εἶναι παρών, νὰ τὸ βεβαιώσῃ. (Θόρυβος).

§18Γ. ΖΑΡΑΣ. ......... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§19Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Μὴ ἐπιλαμβάνεσθε, κ. Δημάκη, ἑνὸς ἀνευθύνου δημοσιεύματος. Ὁ κ. συνάδελφος ἐπαφίεται εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Χαίρω διὰ τὴν ὀρθοφροσύνην του, διότι, ἡ ὀρθοφροσύνη του αὐτή, ἐπιτρέπει καὶ εἰς ἐμέ, νὰ ἐπαφίεμαι εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συγχωνεύσεως τοῦ ταμείου ἀσφαλίσεως μεσιτῶν ἀστικῶν συμβάσεων εἰς τὸ Τ.Ε.Β.Ε.».

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συγχωνεύσεως τοῦ ταμείου ἀσφαλίσεως μεσιτῶν ἀστικῶν συμβάσεων εἰς τὸ Τ.Ε.Β.Ε.». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως κανονιστικῶν διαταγμάτων ἀσφαλίσεως ἀρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας».

§23ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως κανονιστικῶν διαταγμάτων ἀσφαλίσεως ἀρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν πράξεων τῆς Διεθνοῦς Τηλεγραφικῆς καὶ Τηλεφωνικῆς Διασκέψεως τῶν Παρισίων».

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχάδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν πράξεων τῆς Διεθνοῦς Τηλεγραφικῆς καὶ Τηλεφωνικῆς Διασκέψεως τῶν Παρισίων». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανικῶν νόμων εἰς Δωδεκάνησον».

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχάδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανικῶν νόμων εἰς Δωδεκάνησον». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1412) 1950 «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45, 1945–46, 1946–47, 1947–48 καὶ 1948–49 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἀρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Πρ)σμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1949–50».

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1412) 1950 «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45, 1945–46, 1946–47, 1947–48 καὶ 1948–49 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἀρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν Πρ)σμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1949–50». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκ. ἔτη 1944–45, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948– 49 καὶ 1949–50 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἀρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν Πρ)σμόν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκ. ἔτους 1950–51».

§31ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκ. ἔτη 1944–45, 1945–46,1946–47, 1947–48, 1948– 49 καὶ 1949–50 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν Πρ)σμόν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκ. ἔτους 1950–51». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως πτυχίων ἐργοληπτῶν δημοσίων ἔργων εἰς Δωδεκανήσους».

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως πτυχίων ἐργοληπτῶν δημοσίων ἔργων εἰς Δωδεκανήσους». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου ὅπως διὰ κοινῶν ἀποφάσεών των καθορίζωσι μηνιαίας παγίας ἐπιχορηγήσεις διὰ τὰς δαπάνας λειτουργίας τῶν περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ὡς καὶ ἀγορᾶς εἰδῶν δειγματοληψίας».

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου ὅπως διὰ κοινῶν ἀποφάσεών των καθορίζωσι μηνιαίας παγίας ἐπιχορηγήσεις διὰ τὰς δαπάνας λειτουργίας τῶν περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ὡς καὶ ἀγορᾶς εἰδῶν δειγματοληψίας». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1670)51 «περὶ ἐκτάκτων μέτρων στεγάσεως περιηγητῶν».

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν δεκτόν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1670)51 «περὶ ἐκτάκτων μέτρων στεγάσεως περιηγητῶν». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας καὶ τὴν στοιχειώδη ἐκπαίδευσιν».

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν δεκτόν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας καὶ τὴν στοιχειώδη ἐκπαίδευσιν».

§41Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1444)50 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Διατάγματος 452)1947 κλπ.» εἶναι σοβαρὸν καὶ κατεπεῖγον, παρακαλῶ ὅπως ἀναγραφῇ πρῶτον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν αὔριον.

§42Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως ἀναγραφῇ πρῶτον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν αὔριον.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή. Δέχεται ὅπως τὸ ὡς ἄνω νομοσχέδιον, τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀναγραφῇ πρῶτον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν αὔριον;

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ Βουλὴ παρεδέχθη ὅπως τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1444) 50..... κλπ.» ἀναγραφῇ πρῶτον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν αὔριον. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσαρμογῆς τοῦ μισθώματος ἐπὶ συμβάσεων μισθώσεως ἀγροτικῶν ἀκινήτων συνομολογηθεισῶν πρὸ τῆς 11ης Νοεμβρίου 1944». Ὁ κ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§46Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου παράγεται ἡ εὐχέρεια ὑψώσεως τῶν μισθωμάτων μισθώσεων συνομολογηθεισῶν κατὰ τὸ 1944 σχετικὴ διάταξις εἶχε περιληφθῆ εἰς τὸ Διάταγμα περὶ Ἐνοικιοστασίου, ἐδημιουργήθη ὅμως ἔρις κατὰ τὴν ἔρευναν σχετικῆς ὑποθέσεως εἰς τὰ δικαστήρια καὶ ἐν τέλει ὁ Ἄρειος Πάγος εἶπεν ὅτι ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ Ν. Δ. 200 ἔπαυσε ἰσχύουσα διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καθορίζοντος ὅτι οἱ ἐπιμισθωταὶ δύνανται νὰ προσφεύγουν εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν καὶ νὰ ἐπιδιώκουν τὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ μισθώματος. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εὗρε ὅτι εἶναι σύμφωνα μὲ τὰς ἀρχὰς τοῦ δικαίου καὶ πρὸς τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν καλὴν πίστιν ἡ ὁποία πρέπει νὰ διέπῃ τὰς συναλλαγὰς· ἔκαμε ὅμως μίαν προσθήκην ἐφ’ ἧς ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας. Ἡ προσθήκη δημιουργεῖ δικαίωμα εἰς τοὺς μισθωτὰς ἀγροτικῶν κτημάτων ἰδία ἐλαιώνων, ἅτινα κατὰ τὴν κατοχικὴν περίοδον καὶ μετέπειτα εἶχον περιέλθει ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν συμμοριτῶν καὶ συνεπῶς ἐπὶ μίαν τριετίαν δὲν ἐκαρπώθησαν ἐξ αὐτῶν οὐδὲν οἱ μισθωταί· ἐπίσης ὅταν τὸ μίσθωμα εἶχε συμφωνηθῆ εἰς εἶδος, ἐὰν ὁ μισθωτὴς δὲν εἰσέπραξε οὐδὲν καὶ συνεπῶς διὰ νὰ ἀγοράσῃ ἄλλοθεν εἶδος διὰ νὰ τὸ προσφέρῃ ὡς μίσθωμα τὸ δὲ εἶδος αὐτὸ εὐξήθη σημαντικῶς, τότε νὰ δικαιοῦται ὁ μισθωτὴς νὰ ζητῇ ἀναπροσαρμογὴν τοῦ μισθώματος καὶ παράτασιν τῆς μισθώσεως. Ἡ τελευταία ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου εἶπεν ὅτι ὀφείλεται τὸ μίσθωμα εἰς εἶδος, ἐὰν εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῶν μισθωτῶν, βάσει τῆς ἀποφάσεως ταύτης, οἱ ἐκμισθωταὶ πιέζουν τοὺς μισθωτὰς νὰ πληρώσουν εἰς εἶδος τὸ μίσθωμα καίτοι αὐτοὶ δὲν τὸ ἔχουν. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἤχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας ἐπειδὴ ὑπάρχουν αἱ τρεῖς προϋποθέσεις ποὺ προανέφερα· καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀσυμβίβαστα, ὅτι ὁ μισθωτὴς ὑπέστη ζημίας κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτισμοῦ. Ἡ διάταξις λέγει τὰ ἑξῆς: «........................ ........ (ἀναγινώσκει) ............» Δευτέρα προϋπόθεσις εἶναι, ἐφόσον τὸ μίσθωμα ἔχει συνομολογηθῆ εἰς εἶδος καὶ τρίτη ἐὰν ἡ ἀξία τοῦ παραγομένου εἴδους ηὐξήθη σημαντικῶς. Ἐν συνεχείᾳ, κ. βουλευταί, ἡ Ἐπιτροπὴ προέτεινε τὴν παράτασιν τῶν μισθώσεων αἱ ὁποῖαι τελοῦν ὑπὸ τὰς τρεῖς αὐτὰς προϋποθέσεις ἐπὶ ἓν ἔτος. Νομίζω ὅτι θὰ εἶναι ἐπανόρθωσις μιᾶς ἀδικίας ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς βάρος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι πληρώνουν βαρύτατα μισθώματα, νὰ τύχουν μιᾶς ἐτησίας παρατάσεως. Μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῶν προστατευτικῶν μέτρων τὰ ὁποῖα λαμβάνονται, δὲν νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι, ἐὰν ἱκανοποιήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, θὰ εἴμεθα ἔξω τῶν κανόνων τῆς ἀποδόσεως δικαίου καὶ τῆς καλῆς πίστεως.

§47Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μοῦ εἶναι ἄκρως περίεργον τὸ φαινόμενον ποὺ παρουσιάζεται, εἰς τὴν παροῦσαν τοὐλάχιστον Βουλήν, τῆς ὁποίας τυγχάνω μέλος, καθ’ ὃ διὰ ζητήματα τῆς αὐτῆς φύσεως λαμβάνονται δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, ὅπως συμβαίνῃ καὶ μὲ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἄλλα μέτρα λαμβάνει ἐπὶ τῶν μισθώσεων ἀγροτικῶν κτημάτων καὶ ἄλλα ἐπὶ τῶν μισθώσεων ἀστικῶν κτημάτων. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι ὀρθότατον, διότι ἐπαφίεται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν νὰ ἀναπροσαρμόζῃ τὰ συμφωνηθέντα μισθώματα. Ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ περιλάβῃ διατάξεις ρυθμιζούσας γενικῶς τὰς μισθώσεις κατὰ ἕνα τρόπον ὁμοιόμορφον. Δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ ὁρίζῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀπαλλοτριώσεων συντελεστὴν 350 φορὲς ἄνω τῶν προπολεμικῶν διὰ τὴν τυχὸν ἐπιστροφὴν τῶν ἀπαλλοτριωθέντων, καὶ τὸ ἴδιον Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ καταβάλῃ, διὰ τὰ καταστήματα τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν μίσθωμα 100 φορὰς ἄνω τοῦ προπολεμικοῦ. Ἐπίσης θὰ ἔπρεπε νὰ προχωρήσητε εἰς τὴν κατάργησιν ἑνὸς περιοριστικοῦ ἄρθρου τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, τοῦ 634 καθ’ ὃ ἡ διάρκεια τῆς μισθώσεως παντὸς ἀγροτικοῦ ἀκινήτου δὲν δύναται νὰ εἶναι βραχυτέρα τῶν 4 ἐτῶν, συνομολογηθεῖσα δὲ διὰ βραχύτερον χρονικὸν διάστημα, θεωρεῖται ὅτι συνωμολογήθη διὰ 4 ἔτη. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι κατὰ τὴν γνώμην μου ἀντισυνταγματική, διότι περιορίζει τὴν ἀτομικὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὴν θέλησιν τῶν συμβαλλομένων. Καὶ μάλιστα ὅταν πρόκειται περὶ κτημάτων εὐφόρων, περὶ κτημάτων, ποὺ δὲν εἶχον ἀνάγκην συστηματικῆς βελτιώσεως, ἀλλὰ ἁπλῶς μιᾶς ἁπλῆς καλλιεργείας καὶ ὁ ἀγρότης διὰ τὸν Α ἢ Β λόγον, εἴτε δι’ ἀδυναμίαν οἰκονομικὴν, εἴτε διὰ σωματικὴν ἀνικανότητα, εἴτε δι’ οἱονδήποτε ἄλλον λόγον, ἔκρινε σκόπιμον ν’ ἀναθέσῃ τὴν καλλιέργειαν τοῦ κτήματός του εἰς ἄλλα πρόσωπα.

§48Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ Κώδικος ἰσχύει ἀπὸ τὸ 1946. Συνεπῶς πᾶσα σύμβασις, ἡ ὁποία ἐνδέχεται νὰ εἶναι ἰσχυρὰ βάσει τῆς διατάξεως, συνήφθη ὑπὸ τὸ κράτος τῆς διατάξεως ταύτης. Κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ ὅτι ὑπάρχει ἀντισυνταγματικότης. Ὁ νόμος ἐπιτρέπει τὴν ἀγροτικὴν μίσθωσιν μὲ ὡρισμένον τύπον καὶ καθ’ ὡρισμένον περιεχόμενον, τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀντισυνταγματικόν. Ἡ διάταξις αὕτη ἐφηρμόσθη ἀπὸ τὰ Δικαστήρια μηδέποτε χαρακτηρισθεῖσαν ὡς ἀντισυνταγματική.

§49Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶναι ἀληθὲς αὐτό, ἀλλὰ ὅταν συνήφθη ἡ μίσθωσις πρὸ διετίας, οἱ πλεῖστοι τῶν ἀγροτῶν δὲν ἐγνώριζον τὸν νόμον ἀλλὰ κι’ ἐκεῖνοι οἵτινες τὸν ἐγνώριζον δὲν ἠμποροῦσαν νὰ ἀποφύγουν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καταστρατηγήσουν τὸν νόμον. Συνῆψαν διὰ διετίαν ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ νόμου τὴν μίσθωσιν καὶ ἤλπιζον νὰ τηρήσουν τὴν συμφωνίαν των, τοῦ λόγου τοῦ προφορικοῦ καὶ τοῦ γραπτοῦ. Δυστυχῶς ὅμως διότι δὲν ἔδιδον σημασίαν εἰς τὸν νόμον, ἔρχεται ὁ νόμος καὶ τοὺς πνίγει σήμερον. Ἀπὸ τὸ πνίξιμο θέλομεν ν’ ἀπαλλάξωμεν τοὺς ἀγρότας, διότι αὐτὸ τὸ ἄρθρον εἶναι ἀντιαγροτικόν, αὐτὸ τὸ ἄρθρον εἶναι ἀντισυνταγματικόν. Δὲν ἠμπορεῖτε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ περιορίζετε τὴν ἀτομικὴν πρωτοβουλίαν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν ἀγρότην, θέλεις δὲν θέλεις τὴν μίσθωσιν θὰ τὴν συνάψῃς διὰ 4 ἔτη, ἐνῷ οἱ συμβαλλόμενοι θέλουν διὰ 2 ἔτη.

§50Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Συνήθως δὲν ἐκμισθώνει ὁ ἀγρότης τὸν ἀγρόν του, συνήθως ὁ ἀστός, ὁ ὁποῖος δι’ οἱονδήποτε λόγον ἔχει ἀγρὸν αὐτὸς ἐκμισθώνει τὸν ἀγρόν του, εἶναι ἀσύνηθες αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε. Εἶναι διάταξις κατ’ ἐξοχὴν στρεφομένη ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν.

§51Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κατ’ ἐξοχὴν συμβαίνει αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω. Καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν Μεσσηνίαν ἔχομεν μίαν περιφέρειαν τῆς κοιλάδος τοῦ Παμίσου. Παρουσιάσθη τὸ φαινόμενον νὰ καλλιεργήσωμεν εἰς τὴν Μεσσηνίαν ὄρυζαν μεγάλας ἐκτάσεις περὶ τὰς 2 χιλ. στρέμματα, οἱ ἀγρόται δὲν εἶχον τὰ μηχανικὰ μέσα τῆς καλλιεργείας καὶ ἦλθον εἰς συνεννόησιν μὲ τοὺς ὀρυζοκαλλιεργητὰς νὰ ἐνοικιάσουν τὰ κτήματά τους καὶ ἡ συμφωνία ἦτο διὰ δύο ἔτη. Οἱ ἀγροὶ εἶναι εὐφορώτατοι, παραγωγῆς 600 ὀκ. κατὰ στρέμμα ὀρύζης. Καὶ ὅταν ἐφέτος ἔληξαν τὰ δύο χρόνια, διότι ἔκαμον συμφωνητικὸν διὰ δύο ἔτη, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραλάβωσιν τοὺς ἀγρούς των παρὰ τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τῶν ὀρυζοκαλλιεργητῶν. Καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι ἐγνώριζαν τὴν διάταξιν αὐτήν, καίτοι ὡρισμένοι τὴν ἀγνοοῦσαν, ἀλλὰ καὶ ὁ ἕνας συμβαλλόμενος καὶ ὁ ἄλλος, ὅταν συνῆψαν τὴν μίσθωσιν ἐγνώριζον ὅτι συνῆπτον σύμβασιν διὰ δύο ἔτη. Δὲν ἠμποροῦσαν νὰ μὴ τὰ ἐνοικιάσουν τὰ κτήματά τους, ἡ ἀνάγκη τοὺς ἔκαμε καὶ τὰ ἐνοικίασαν. Ἀλλὰ τώρα ὁ νόμος λέγει θὰ τὰ κρατήσῃς διὰ 4 χρόνια, παρ’ ὅτι ἀμφότεροι ἠθέλησαν καὶ κατήρτισαν τὴν σύμβασιν διὰ δύο ἔτη. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ἐφ’ ὅσον καὶ ἐγὼ ὁ συμβαλλόμενος καὶ ὁ ἀντισυμβαλλόμενος, δὲν δεχόμεθα διὰ 4 ἔτη, διατὶ ὁ νόμος νὰ μὲ πιέσῃ καὶ νὰ λέγῃ: θέλεις δὲν θέλεις διὰ 4 ἔτη θὰ διατηρηθῇ ἡ μίσθωσις ἐφ’ ὅσον τὸ σχετικὸν ἄρθρον εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν ἴσως νὰ εἶχον ὑπ’ ὄψει των οἱ συντάκται τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος ἐν τῷ ἄρθρ. 634 ἥτις ἀφοροῦσε τὴν ἐκμετάλλευσιν ἀγόνων κτημάτων, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προστατευθῇ ὁ καλλιεργητής. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην, ἐφ’ ὅσον οἱ συμβαλλόμενοι ὁρίζουν τὸν χρόνον τῆς διαρκείας τῆς μισθώσεως δὲν δύναται ὁ νόμος νὰ ὁρίζῃ ἄλλως καὶ οὕτω νὰ ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν ἀτομικὴν ἐλευθερίαν καὶ πρωτοβουλίαν, ἐφ’ ὅσον δὲν βλάπτονται τὰ χρηστὰ ἤθη ἢ αἱ ἐπικρατοῦσαι κοινωνικαὶ καὶ νομικαὶ σχέσεις.

§52Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Θὰ ἤθελον νὰ κατατοπίσητε τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ νόμου.

§53Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἔχει σημασίαν γενικωτέραν καὶ σεῖς ποὺ ἐνδιαφέρεσθε διὰ τοὺς ἀγρότας, φαντάζομαι πῶς καὶ σεῖς θὰ συμμερίζεσθε τὴν πλάνην τοῦ ἄρθρου 634. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον κ. Ὑπουργέ τῆς Δικαιοσύνης, ἐφ’ ὅσον θέλετε νὰ λάβητε μέτρα προστασίας ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, νὰ λάβητε ὀρθῶς μέτρα διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 634, διότι εἶναι ἀντισυνταγματικόν, τὸ λέγω καθαρά, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ τὴν θέλησιν τῶν συμβαλλομένων νὰ ἔρχεται ὁ νόμος καὶ νὰ μᾶς λέγῃ: θέλεις δὲν θέλεις ἡ μίσθωσις θὰ διαρκέσῃ 4 χρόνια. Ἐπανέρχομαι πλέον εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον καὶ πάλιν λέγω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ λάβῃ μέριμναν ἐν τῷ αὐτῷ νομοσχεδίῳ προστασίας τῶν ἐκμισθωτῶν ἀστικῶν ἀκινήτων διὰ τῆς προσθήκης εἰς τὸν 4ον στίχον καὶ εἰς τὴν λέξιν «ἢ κατάλληλον μισθωτικὴν περίοδον νὰ προστεθῇ... .... (ἀναγινώσκει) ........» Ὡς καὶ πᾶσαν ὑπὸ τοῦ ἐνοικιοστασίου ρυθμιζομένην μίσθωσιν ἀστικοῦ ἀκινήτου, διὰ νὰ εἶναι εὐρυτέρα ἡ προστασία τῶν μισθωτῶν τῶν τε ἀγροτικῶν καὶ ἀστικῶν ἀκινήτων.

§54Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἔχει ἀπὸ μακροῦ κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν, ἡ δὲ τιμὴ τῆς ὑποβολῆς ἀνήκει εἰς τοὺς συναδέλφους κ.κ. Χατζηγιάννην καὶ Θ. Τσάτσον. Ἔχει ὡρισμένον αὐστηρῶς περιεχόμενον καὶ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν μισθωμάτων ἀγροτικῶν ἀκινήτων συνομολογηθέντων εἰς εἶδος καὶ διὰ τὴν περίοδον ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, ἰδίως κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀνταρσίας. Ὡς ἔχει διατυπωθῆ, τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν καὶ ἀπὸ ἐμὲ καὶ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Συνεπῶς ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τοῦ νομοσχεδίου δὲν ὑπῆρχε ἀντίρρησις οὐδαμόθεν. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ προτείνει τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν πράγματι ἀπεδέχθην, διότι ἦτο ὀρθή. Ἐκεῖ ὅπου εἶχε συνομολογηθῆ μίσθωμα εἰς εἶδος ἐπειδὴ λόγῳ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου καθίσταται ἀνέφικτος ἢ πολὺ δυσχερὴς ἡ παροχὴ τοῦ εἴδους, ἐὰν συντρέχουν ὡρισμέναι προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς νὰ δύναται ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν, σύμφωνα ἄλλωστε μὲ ὑφισταμένην διάταξιν τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, νὰ κάμῃ ἀναπροσαρμογὴν τοῦ μισθώματος. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ καινοτομίαν. Ἡ καινοτομία συνίσταται εἰς τὴν καθιερουμένην διαδικασίαν, ὅτι δηλαδὴ ἀντὶ τῆς ἐγέρσεως τακτικῆς ἀγωγῆς, θὰ ἐπιτρέπεται ἡ προσφυγὴ εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν κατὰ τὸν Β.Χ. 4 νόμον, ἵνα διὰ μιᾶς συνοπτικῆς καὶ τυχαίας διαδικασίας κρίνῃ περὶ τοῦ τιμήματος καὶ ἀναπροσαρμογῆς. Τὸ αἴτημα ἦτο εὔλογον, ἦτο δίκαιον καὶ τὸ ἀπεδέχθην μὲ δύο μόνον ἐπιφυλάξεις. Ἡ μία ἀφορᾷ εἰς τὴν διατύπωσιν τὴν περιλαμβάνουσαν ὅτι ἀνάγεται εἰς οἱανδήποτε μίσθωσιν ἀγροτικῶν ἀκινήτων ὁποτεδήποτε συναφθεῖσαν. Ἐὰν δηλαδὴ ἀπὸ 25ετίας εἶχε συναφθῆ μία μίσθωσις, ὁ δὲ μισθωτὴς ὑφ’ ὅλας τὰς ὁμαλὰς οἰκονομικὰς συνθήκας ἐξεμεταλλεύθη τὸ ἀκίνητον, δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν εἶναι ὀρθὸν διὰ τὰ 4 τελευταῖα χρόνια νὰ τοῦ κάμωμεν ἀναπροσαρμογήν. Ἡ μακρὰ ἐκμετάλλευσις τῆς μισθωτικῆς σχέσεως τοῦ παρέσχεν ὅλας τὰς δυνατὰς ἱκανοποιήσεις.

§55Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἔχασε τρία χρόνια ἀπὸ τὰ δικαιώματά του.

§56Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουρ. Δικαιοσύνης). Ἔχασε τρία χρόνια. Ἀλλὰ διὰ τὰ τρία χρόνια τὰ ὁποῖα ἔχασε τοῦ ἐπιτρέπομεν νὰ γίνῃ ἀναπροσαρμογὴ καὶ μείωσις τοῦ μισθώματος. Ἐὰν, ὅμως εἶχε γίνει μία μακρὰ πρὸ τοῦ πολέμου ἄσκησις τοῦ μισθωτικοῦ του δικαιώματος καὶ εἶχεν ἐκμεταλευθῆ τὸ κτῆμα του ἐπαρκῶς, δὲν ἠμποροῦμεν ν’ ἀναγάγωμεν τὴν διάταξιν εἰς οἱανδήποτε χρονολογίαν.

§57Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διὰ τὴν αἰτουμένην παράτασιν τοῦ ἑνὸς ἔτους θὰ καταβληθῇ τὸ συμπεφωνημένον μίσθωμα εἰς εἶδος.

§58Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουρ. Δικαιοσύνης). Δὲν ἀποδέχομαι τὴν δευτέραν σειρὰν τῆς τροπολογίας, τὸν ὅρον «ὁποτεδήποτε συναφθεῖσαν» διὰ μίαν πολυετῆ μίσθωσιν κρινομένην ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν, ἐὰν ὁρίσωμεν ὑποχρεωτικῶς ὁποτεδήποτε καὶ ἐὰν συνήφθη, δημιουργοῦμεν περιορισμὸν διὰ τὸν κρίνοντα Πρόεδρον, αὐτὸ δὲν τὸ ἀποδέχομαι. Ἐπίσης δὲν δέχομαι τὴν μετατροπὴν τοῦ μισθώματος εἰς τὴν τιμὴν εἴδους καθ’ ὡρισμένην ἡμερομηνίαν, διότι ἀποδέχομαι βεβαίως τὴν μετατροπὴν τοῦ μισθώματος εἰς δραχμὰς καὶ τὴν μείωσιν αὐτοῦ, ἀλλὰ ὁρίζεται εἰς τὴν τροπολογίαν τιμὴ ὡρισμένης ἡμερομηνίας τῆς 1ης Ἰανουαρίου, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι τοῦ 1948. Αὐτὸ ἀποτελεῖ δέσμευσιν διὰ τὸν Πρόεδρον καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ πολλάκις ἡ δέσμευσις εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποβῇ εἰς βάρος ἐκείνου, τοῦ ὁποίου θέλετε τὴν προστασίαν. Ἄς ἀφήσωμεν εἰς τὴν ἔμφρονα κρίσιν τοῦ Προέδρου νὰ κρίνῃ εἰς ποίαν τιμὴν θὰ προσαρμοσθῇ τὸ μίσθωμα. Ἀλλ’ ἡ ἐπιμονὴ νὰ κρίνῃ εἰς τὴν τιμὴν τῆς τάδε ἡμερομηνίας νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δικαιολογημένη. Ἐὰν τὸν περιορίσωμεν νὰ καταβάλῃ τὸ μίσθωμα βάσει τιμῆς, ἡμερομηνίας τακτῆς, τοῦτο εἶναι ἐκτὸς πάσης ὀρθῆς ἀντιλήψεως τοῦ δικαίου. Κατὰ ταῦτα ἀπὸ τὴν πρώτην παράγραφον τὰς δύο αὐτὰς διατυπώσεις τὰς ἀπαλείφω. Δέχομαι ὅλην τὴν οὐσίαν ἀλλὰ δὲν δέχομαι περιορισμὸν, τὸ κάμνω πλέον εὐρύτερον, πλέον εὔπλαστον καὶ ἀφήνω εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Προέδρου νὰ κρίνῃ ἑκάστοτε πῶς πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἀναπροσαρμογή. Ὡς πρὸς τὴν δευτέραν παράγραφον θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, κύριοι, νὰ διαφωνήσω ριζικῶς. Διὰ μίαν μακροετῆ σύμβασιν δὲν εἶναι δυνατὸν δεδομένης καὶ τῆς διατάξεως τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος ἐναντίον τῆς ὁποίας κατεφέρθη ὁ κ. Λαντζούνης, κατὰ τὴν ὁποίαν διάταξιν πᾶσα σύμβασις ἀγροτικοῦ ἀκινήτου ὁποτεδήποτε συναφθεῖσα θεωρεῖται ὅτι εἶναι τετραετής, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν καὶ αὐτὴν τὴν πρόσθετον ἐπιβάρυνσιν, δηλαδὴ παρὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἄρθρου 634 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, νὰ δώσωμεν καὶ ἑνὸς ἔτους ἀκόμη παράτασιν.

§59Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διότι ἔχασεν αὐτὰ τὰ τρία χρόνια.

§60Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Διὰ τρία χρόνια τὰ ὁποῖα ἔχασε τοῦ κάμνομεν ἀναπροσαρμογὴν καὶ παρέχομεν κάθε εὐχέρειαν εἰς τὸν Πρόεδρον νὰ κρίνῃ σχετικῶς.

§61Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὅπως τὸ προσαρμόσατε θὰ πληρώσῃ εἰς δραχμὰς εἰς τὴν σημερινὴν ἀξίαν.

§62Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Ὄχι εἰς τὴν σημερινὴν ἀξίαν, θὰ πληρώσῃ εἰς τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν θὰ ὁρίσῃ ὁ Πρόεδρος.

§63Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ δικαίου θὰ καθορίσῃ τὴν τιμὴν εἰς τὴν ἡμέραν τῆς πληρωμῆς.

§64Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Θὰ τὴν καθορίσῃ εἰς οἱανδήποτε κρίνει ὁ Πρόεδρος. Ἀπαλείφω τὴν διάταξιν αὐτὴν, διὰ νὰ μὴ περιορίσωμεν τὸν Πρόεδρον. Αὐτὸ εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ὑπὲρ τῶν μισθωτῶν, παρέχεται εὐχέρεια καλλιτέρας κρίσεως εἰς τὸν Πρόεδρον. Ἀλλὰ τὴν εὐχέρειαν τῆς ἐπὶ ἓν εἰσέτι ἔτος παρατάσεως δὲν δύναμαι νὰ τὴν δεχθῶ. Ἔχομεν μίαν μακροετῆ σύμβασιν καὶ ἔχομεν τὴν προστασίαν τοῦ ἄρθρου 634 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ καταρρακώσωμεν τὰς συμβάσεις.

§65Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Μοῦ γεννᾶται ἡ ἑξῆς σκέψις. Ἐὰν ὁ Πρόεδρος γνωρίζῃ ὅτι ἡ μίσθωσις θεωρεῖται λήξασα καὶ πρόκειται διὰ παρελθὸν νὰ κρίνῃ, θὰ κρίνῃ ἐπιεικέστερον καὶ δὲν ὀφελεῖτε τὸν ἐκμισθωτήν, τὸν ἰδιοκτήτην, ἐνῷ ἐὰν ὁ Πρόεδρος τὸ γνωρίζῃ θὰ συμβιβάσῃ τὰ πράγματα. Ἐφ’ ὅσον τοῦ δίδετε αὐτὴν τὴν δικαιοδοσίαν, νὰ κρίνῃ τὴν τιμὴν τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ προσαρμόσῃ τὸ μίσθωμα, ἐὰν γνωρίζῃ ὅτι ἔχει ἕνα ἔτος παράτασιν καὶ ἐπειδὴ ἐπίκειται ἡ συγκομιδὴ καὶ ἡ ἐσοδεία θὰ συμβιβάσῃ τὰ πράγματα. Εἶναι συμβιβαστικὴ πρότασις.

§66Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ, εἶναι ἡ αὐθαίρετος παράτασις μιᾶς μισθωτικῆς σχέσεως, ἐχούσης ὡρισμένον χρόνον λειτουργίας. Τὸ ἄρθρον 634 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, ὅπως ὀρθῶς ὑπεστηρίχθη, εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ἐτέθη ὑπὲρ τῆς ὀρθολογιστικῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν κτημάτων. Διότι ὅταν κανεὶς ἔχῃ ὑπ’ ὄψει μίαν ἐκμετάλλευσιν ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀξιοποιήσῃ τὸ κτῆμα, διότι μετὰ τὴν λῆξιν τῆς μισθώσεως δηλ. εὐθὺς ὡς θὰ ἀρχίσῃ νὰ ἀποδίδῃ θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ τὸ παραδώσῃ χωρὶς οὐδὲν νὰ ἔχῃ καρπωθῇ. Ἡ 4 ετία ἐτέθη ὑπὲρ τοῦ ἀγρότου.

§67Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Οἱ ὀρυζοκαλλιεργηταὶ Μεσσηνίας δὲν εἶναι ἀγρόται, εἶναι ἐπιχειρηματίαι διαθέτοντες ἑκατοντάδας λιρῶν διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ ὁ ἀγρότης ἔχει περιορισθῆ δυνάμει τῆς διατάξεως αὐτῆς καὶ στερεῖται σήμερον τοῦ μικροῦ κτήματός του πολλάκις ἑνὸς καὶ δύο στρεμμάτων.

§68Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὡρισμένας περιπτώσεις, τὰ εἴπατε καὶ πὰ ἀκούσαμεν. Ἐγὼ λέγω τοῦτο: ὅτι γενικῶς ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 634 κεῖται ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Δὲν δυνάμεθα νὰ νομοθετήσωμεν, προκειμένου περὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δι’ εἰδικὰς περιπτώσεις. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι δίκαιαι, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄδικοι, διότι καὶ ἐγὼ κατάγομαι ἀπὸ ὀρυζοκαλλιεργητικὴν περιφέρειαν καὶ γνωρίζω πῶς γίνεται ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ὀρυζώνων. Ἡ πρώτη ἐκμετάλλευσις τῶν ὀρυζώνων γίνεται ἐπὶ τελείως ἀχρήστων ἐδαφῶν. Ἐὰν εἰς ἕνα ὁ ὁποῖος κάμνει τὴν πρώτην ἐκμετάλλευσιν τοῦ εἴπωμεν ὅτι ἔχει ἕνα ἢ δύο χρόνια νὰ μείνῃ μέσα εἰς τὸ κτῆμα κανεὶς δὲν θὰ δεχθῇ νὰ μισθώσῃ καὶ ἀξιοποιήσῃ τοὺς ὀρυζῶνας. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὅπως τὴν διετύπωσα καὶ ν’ ἀπαλειφθῇ ἡ δευτέρα παράγραφος τῆς τροπολογίας. Τὴν δευτέραν παράγραφον δηλῶ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶ.

§69Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὴν παράτασιν θὰ τὴν δώσετε ὑπὲρ τοῦ ἀγρότου. Ὁ ἀγρότης εἶναι καὶ μισθωτὴς τοῦ κτήματος καὶ ὁ ἀγρότης ἐζημιώθη κατὰ τὰ τρία χρόνια τοῦ συμμοριτοπολέμου. Διατὶ νὰ μὴ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐν πνεύματι δικαιοσύνης ἀπεφάσισε νὰ τὴν ὑποβάλῃ;

§70Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ἀρκετὰ ἔχουν ὑποφέρει αἱ μισθωτικαὶ συμβάσεις διὰ τῶν συνεχῶν παρατάσεων.

§71Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Διατηρῶ μίαν ἐλπίδα ὅτι ἡ σκέψις μου αὐτὴ εἶναι σύμφωνος πρὸς τὰς ἀντιλήψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ κάμνω παράκλησιν ἀπόψε, μήπως τὸν συγκινήσω κατόπιν τῆς τροποποιήσεως τὴν ὁποίαν ἐκάματε τῆς πρώτης παραγράφου, νὰ δύναται ὁ Πρόεδρος νὰ προσαρμόσῃ τὸ μίσθωμα εἰς οἷαν αὐτὸς κρίνει χρονικὴν περίοδον, ἀπομένει ἡ ἐπιεικὴς ἄποψις τῆς δευτέρας, ὅτι θὰ εὐνοηθῇ ὁ ἀγρότης καὶ ὄχι ὁ ἰδιοκτήτης καὶ ἐπειδὴ σεῖς κατέχεσθε ὑπ’ αὐτῶν τῶν ἀντιλήψεων, διατηρῶ τὴν ἐλπίδα νὰ μὴ θεωρήσητε ἀποφασισθὲν καὶ τερματισθὲν τὸ θέμα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐὰν πρόκειται ἕνας νὰ εὐνοηθῇ νὰ εἶναι ὁ ἐργαζόμενος, νὰ εἶναι ἀγρότης, ὄχι ὁ ἰδιοκτήτης καὶ ἀφοῦ μία μονοετὴς παράτασις ἡ ὁποία προτείνεται θὰ εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ἐργαζομένου.....

§72Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταρρακώσωμεν τὰς μισθωτικὰς συμβάσεις. Εἶναι ζήτημα ἀρχῆς. Τὸ ἄρθρον 634 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος καθορίζει τὴν διάρκειαν τῶν μισθωτικῶν συμβάσεων τῶν ἀγροτῶν ἀκινήτων. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐμοῦ, ἀνωτέρω.

§73Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ δοθῇ ἡ παράτασις ὅταν ὁ ἰδιοκτήτης εἶναι νομικὸν πρόσωπον.

§74Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Δεκτόν, ἐὰν εἶναι νομικὸν πρόσωπον.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν προσθήκην;

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§77Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς—καὶ ἤδη.— δηλαδὴ παράτασις χωρεῖ μόνον, προκειμένου περὶ κτημάτων ἀνηκόντων εἰς νομικὰ πρόσωπα.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσαρμογῆς τοῦ μισθώματος ἐπὶ συμβάσεως μισθώσεως ἀγροτικῶν ἀκινήτων συνομολογηθεισῶν πρὸ τῆς 11 Νοεμβρίου 1944».

§79Ι. ΛΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπ’ ἀριθμ. 6 νὰ ἀναβληθῇ, διὰ νὰ ἔλθῃ συγχρόνως μὲ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον.

§80Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ ὑπάρχει καὶ ἡ ἄποψις αὐτὴ τοῦ κυρίου συναδέλφου, ἀλλὰ καὶ ἄλλων συναδέλφων, ὅτι θὰ πρέπει αὔριον νὰ γίνῃ μὲ μεγαλυτέραν ἄνεσιν ἡ συζήτησις, θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον καὶ νὰ συζητηθοῦν καὶ τὰ δύο.

§81ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§82Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ παρακαλέσω, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ γίνῃ ταυτοχρόνως ἡ συζήτησις καὶ προκειμένου περὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ μέτρων ἐπιεικείας διὰ τοὺς συμμετασχόντας εἰς τὸν ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα.

§83Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν εἶναι μόνον αὐτός, ἀλλὰ εἶναι καὶ ὁ νόμος 1553. Συμφωνῶ ἀπολύτως. Σχετικὸς πρὸς τὸν νόμον 1504 εἶναι καὶ ὁ νόμος 1553 ὁ περιέχων τροποποιήσεις τοῦ 1504. Συνεπῶς, αὔριον θὰ συζητηθοῦν μαζί, καθὼς ἐπίσης καὶ τοῦ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος.

§84Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἐὰν ἐπῆλθε συμφωνία διὰ τὸ θέμα τοῦ πολτοῦ, τότε νὰ συζητηθῇ πρῶτον.

§85Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐλήφθη προηγουμένως ἀπόφασις ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ προταχθῇ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 26.

§86Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἐγὼ εἶχον ἀντίρρησιν διὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 26, ἀλλὰ τὴν ἀποσύρω καὶ παρακαλῶ νὰ συζητηθῇ ἀπόψε.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: «Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ζητοῦμεν .................... ........... (ἀναγινώσκει) ............»

§88Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ὑποβάλλεται πρότασις, βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε, περὶ κυρώσεως τοῦ 1504, νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν τοῦ Συντάγματος περὶ τῆς ἐπιψηφίσεως τῶν νόμων, συνδυαζόμενον μὲ τὸ νομοσχέδιον περὶ τῶν μέτρων ἐπιεικείας διὰ τοὺς μετασχόντας εἰς τὸν ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα.

§89Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχομεν ἀναστείλει τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ 1504. Ἐὰν εἰσέλθωμεν εἰς μακρὰς συζητήσεις, θὰ ἀναγκασθῶ—διότι διὰ διοικητικοῦ μέτρου ἔχω θέσει εἰς ἀναστολὴν τὸν νόμον αὐτὸν— θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἀποσύρω τὸ μέτρον αὐτό.

§90Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Νὰ σᾶς ἐξηγήσω τὸν λόγον, διατὶ ὑπεβλήθη ἡ πρότασις αὐτή. Ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον τὸ ἀφορῶν τοὺς μετασχόντας εἰς τὸν ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα δὲν ἔχει χαρακτηρισθῆ ὡς ὑπηρεσιακὸν ......

§91Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ τὸ χαρακτηρίσω ὡς ὑπηρεσιακόν.

§92Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. .... διὰ τοῦτο, ζητοῦμεν καὶ δι’ αὐτὸ τὴν αὐτὴν διαδικασίαν. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ πρότασις.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: «Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ζητοῦμεν .................... ........ (ἀναγινώσκει) ..........»

§94Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ πρότασις ὁρμᾶται ἐξ ἐσφαλμένης προϋποθέσεως, ὅτι δὲν ἔχει χαρακτηρισθῆ ὡς ὑπηρεσιακὸν καὶ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον. Ἀλλά, καθὼς βεβαιῶ καὶ καθὼς εἶναι εὐκόλως διαπιστωτέον, ἔχει καὶ αὐτὸ χαρακτηρισθῆ ὡς ὑπηρεσιακὸν καὶ θὰ τὰ συζητήσωμεν καὶ τὰ δύο αὔριον, ὡς ἐπείγοντα καὶ ὑπηρεσιακά.

§95Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Νὰ συζητηθοῦν καὶ τὰ δύο ταυτοχρόνως.

§96Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Σύμφωνοι, αὐτὸ εἶπον.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις ἀποσύρεται;

§98ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ὑπάρχει πρότασις πλέον.

§99Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἀμφότερα τὰ νομοσχέδια ἔχουν χαρακτηρισθῆ ὡς ὑπηρεσιακὰ καὶ ἐπείγοντα. Ἀποδέχομαι τὴν πρότασιν τῆς ἀναβολῆς δι’ αὔριον, ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν νὰ συζητηθοῦν καὶ νὰ ψηφισθοῦν κατὰ τὴν σύντομον διαδικασίαν, διότι ὑπάρχει λόγος σοβαρός.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ἀναβολήν;

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1545 Α. Ν. «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου τοῦ διὰ τοῦ ἀπὸ 17.12.50 Διατάγματος κυρωθέντος Κανονισμοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας τῶν Σιδηροδρομικῶν Δικτύων, ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1854 καὶ ἄλλων διατάξεων». Ὁ Εἰσηγητὴς κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης ἔχει τὸν λόγον.

§103Γ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου παρέχεται μία ἑρμηνεία, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν τακτοποίησιν ὡρισμένων ζητημάτων. Ἐπειδὴ ὅμως αὐτὴ ἡ ἑρμηνεία ἐθεσπίσθη νὰ ἔχῃ ἀναδρομικὴν ἰσχὺν κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐγένετο δεκτὸν κατὰ τὴν πλειοψηφίαν, ὅπως ἡ ἀναδρομικότης αὐτὴ μὴ ἔχῃ ἐφαρμογὴν ἐπὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι κατέφυγον εἰς τὰ δικαστήρια καὶ ἐκέρδισαν ὡρισμένην ὑπόθεσιν. Δὲν ἦτο δίκαιον, οὔτε λογικὸν διὰ νόμου νὰ ἀνατραπῇ ἀπόφασις τῶν δικαστηρίων, διὰ τῆς ὁποίας ἀπεδίδετο τὸ δίκαιον εἰς ὡρισμένους ὑπαλλήλους. Ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν αὐτὴν καὶ μὲ τὴν ἑρμηνείαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐὰν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν, νομίζω ὅτι θὰ εἶναι δίκαιον, ἠθικὸν καὶ ἐπιβεβλημένον νὰ γίνῃ παραδεκτὸν τὸ νομοσχέδιον Διότι ἄλλως δὲν ἐπιτρέπεται εἰς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν εὐσυνειδήτως καὶ οἱ ὁποῖοι ἐκέρδισαν εἰς τὰ δικαστήρια διὰ τῆς προσφυγῆς των τὸ δίκαιόν των, νὰ ἐρχώμεθα ἐδῶ διὰ νόμου, ἔχοντος ἀναδρομικὴν ἰσχύν, νὰ τοὺς ἀφαιρῶμεν τὸ δίκαιον, τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνω, τὰ δικαστήρια τοὺς ἀνεγνώρισαν. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι ἡ ἑρμηνεία, ἡ ὁποία ἐδόθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, ὥστε νὰ μὴν ἔχῃ ἀναδρομικὴν ἰσχὺν ὁ νόμος ποὺ συζητεῖται.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζάκκας ἔχει τὸν λόγον.

§105Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ κηρυχθῶ ὑπὲρ ἢ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου πρὶν ἀναλύσω τί ἐπιδιώκεται μὲ τὰς διατάξεις του. Διότι, ὡς εἶναι διατυπωμένον, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκληφθῇ ὡς γρῖφος ἀπὸ πολλοὺς ἐκ τῶν παρισταμένων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀμύητοι εἰς τὰ τῆς σχετικῆς νομοθεσίας καὶ τῆς νομοτεχνικῆς. Ὁ κατελθὼν πρὸ ὀλίγου τοῦ βήματος, κ. Εἰσηγητής, ἠσχολήθη μὲ τὸ ἄρθρον 1ον, νομίζω, τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔρχεται νὰ καταργήσῃ δικαστικὰς ἀποφάσεις, ἐκδοθείσας ὑπὲρ τοῦ τμήματος τοῦ προσωπικοῦ ὡρισμένων Ταμείων Ἀλληλοβοηθείας, τῶν Ταμείων Ὑγείας τῶν δικτύων τῶν Σιδηροδρόμων. Καὶ ὀρθῶς ἐτόνισεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ διατάξεως νόμου νὰ καταργῶμεν τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις, ἰδίᾳ ὅταν αὗται ἔρχονται νὰ δώσουν τὸ δίκαιον εἰς μισθωτοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι προσέφυγον εἰς τὰ δικαστήρια καὶ ἐκέρδισαν. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον, ἐὰν διαβάσητε τὴν 1ην παράγραφον τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, θὰ ἴδητε ὅτι δι’ αὐτῆς διασαφηνίζεται ὅτι οἱ ἰατροὶ τοῦ Ταμείου θεωροῦνται ὡς ἀνήκοντες εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν δικτύων. Ἐκ πρώτης ὄψεως δίδεται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι αὐτὸ εἶναι πρὸς ὄφελος τῶν Ταμείων, διότι, διὰ νὰ εἶναι αὐτοὶ ὑπάλληλοι τῶν δικτύων, τὰς σχετικὰς δαπάνας θὰ τὰς ὑπέχουν τὰ δίκτυα καί, συνεπῶς ἀπαλλάσσεται ἡ ἀσφάλισις ὑγείας τῶν ἠσφαλισμένων ἀπὸ τὰς διαφόρους σχετικὰς πληρωμάς. Αὐτὸ εἶναι ἡ μία πλευρά. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ ἄλλη πλευρά, ὅτι, δοθέντος ὅτι οἱ ἰατροὶ τῶν δικτύων αὐτῶν παίζουν σπουδαῖον ρόλον εἰς τὸν χαρακτηρισμὸν ὡς ἀνικάνων καὶ ἑπομένως, ὡς συνταξιούχων—ὡρισμένων προσώπων, δὲν ἠξεύρομεν ἐὰν τὸ Ταμεῖον Συντάξεων θὰ ἔχῃ νὰ κερδίσῃ ἀπὸ τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ δικτύου ἀπὸ τὸν μισθὸν τῶν ἰατρῶν. Διότι θὰ εἶναι πιθανὸν οἱ μισθωτοὶ τῶν δικτύων οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἐπὶ 15–20 χρόνια νὰ χαρακτηρίζωνται ὡς ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν, διὰ νὰ ἠμπορῇ ἡ ἐπιχείρησις μὲ ἐπιβάρυνσιν τοῦ Ταμείου Συντάξεων νὰ προσλαμβάνῃ ἀντ’ αὐτῶν νέους ἀνθρώπους, κατὰ τὴν γνώμην της περισσότερον ἀποδοτικούς. Ἑπομένως αὐτοῦ τοὺς εἴδους ἐξάρτησις τῶν ὑγειονομικῶν ὀργάνων ἀπὸ τὸ δίκτυον εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ συμβῇ καὶ ἐδῶ, ὅπως καὶ εἰς τὰ Ταμεῖα Συντάξεων τῶν Τροχιοδρομικῶν, εἰς τὰ ἄτοπα αὐτά, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς ἀσφαλίσεως τῶν συντάξεων, ἀναπηρίας καὶ θανάτου, ἀλλὰ καὶ τῶν προώρως ἀπομακρυνομένων, χωρὶς σοβαρὸν λόγον, ἀπὸ τὴν παραγωγικὴν δρᾶσιν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ τὸ σημεῖον τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀξίζει νὰ ἐρευνηθῇ. Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 1 λέγει ὅτι τοῦ λοιποῦ οἱ μισθοὶ τοῦ Ταμείου Ὑγείας δὲν θὰ ὑπάγονται εἰς τὰς συλλογικὰς συμβάσεις ἐργασίας, ἀλλὰ θὰ κανονίζωνται ἀπὸ τὰς ἐκδιδομένας ἑκάστοτε Ὑπουργικὰς ἀποφάσεις. Αὐτὸ, βέβαια, ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτὸν διὰ τὸ μέλλον, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ μήπως θίγει τὸ παρελθόν, δηλαδὴ κεκτημένα ἤδη δικαιώματα. Δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας αὐτὴν τὴν περίπτωσιν. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν καὶ τί ἐλέχθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν σχετικῶς. Θὰ παρακαλέσω θερμῶς τὸν κ. Εἰσηγητὴν ἢ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι πάντοτε λεπτολόγος εἰς τὰ νομοθετήματά του, νὰ μᾶς δώσουν μίαν πληροφορίαν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἐὰν δηλαδὴ ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α. Ν. 1545, τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκεται ἡ κύρωσις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐὰν ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἔρχεται νὰ θίξῃ κεκτημένα δικαιώματα κατὰ τρόπον ἐπιζήμιον διὰ τοὺς ἐνδιαφερομένους.

§106Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Συγκ.). Ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου αὐτὸς εἶναι, νὰ ρυθμίσῃ ἐξ ὑπαρχῆς τὴν κατάστασιν αὐτήν, τὴν ὑφισταμένην μεταξὺ τῶν φαρμακοποιῶν καὶ τοῦ Ταμείου, νὰ τὴν χαρακτηρίσῃ ὡς θεσμὸν δημοσίου δικαίου ἐξ ὑπαρχῆς πρὸς ἀποφυγὴν πάσης ἄλλης παρεξηγήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἀπέβαινεν εἰς βάρος τοῦ Ταμείου. Σημειώσατε ὅτι οἱ φαρμακοποιοὶ ἑκάστοτε ἔδιδον οἵαν ἐκεῖνοι ἤθελον ἑρμηνείαν, ἄλλοτε ὡς τελοῦντες ὑπὸ σύμβασιν ἰδιωτικοῦ καὶ ἄλλοτε ὡς τελοῦντες ὑπὸ σύμβασιν δημοσίου δικαίου. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὸ συμφέρον τους ἐπέβαλε νὰ κάμουν μίαν ἀγωγὴν κατὰ τοῦ Ταμείου καὶ νὰ ζητήσουν διὰ τὸν ἕνα σᾶς λέγω μόνον, 900 ἑκατομμύρια δραχμῶν ἀναδρομικῶς. Κατέφυγον εἰς τὰ δικαστήρια, ἐκέρδισαν εἰς τὸ πρωτοβάθμιον, ἀλλ’ ἐν τέλει ὁ Ἄρειος Πάγος λύει τὸ ζήτημα ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ νόμου. Ἔχω τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6878, ἀπόφασιν τοῦ Αʹ Τμήματος τοῦ Ἀρείου Πάγου, διὰ τῆς ὁποίας λύεται τὸ ζήτημα καὶ παραδέχεται ὅτι ἡ σχέσις ἡ ὑπάρχουσα μεταξὺ αὐτῶν τῶν φαρμακοποιῶν καὶ τοῦ Ταμείου, εἶναι σχέσις Δημοσίου Δικαίου. Ὥστε τὸ ζήτημα δικαστικῶς ἐλύθη καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν ὑπάρχει δικαίωμα τῶν 8 ἐκείνων φαρμακοποιῶν. Βέβαια, ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου εἶναι ὁριστικὴ καὶ λύει τὸ ζήτημα ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὀρθώτερον θὰ ἦτο νὰ δοθῇ καὶ νομοθετικὸν κῦρος εἰς αὐτήν, νὰ ἔχωμεν καὶ τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος βάσει τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς δὲν θεωρεῖται πλέον ἀνήθικος, ἀλλ’ εἶναι ἠθικώτατος, διότι δίδει ἑρμηνείαν ἀνάλογον πρὸς ἐκείνην τοῦ Ἀρείου Πάγου.

§107Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἀφοῦ ἐλύθη τὸ ζήτημα δικαστικῶς, διατί φέρομεν τὸν νόμον;

§108Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ὁ νόμος εἶχε συνταχθῆ προτοῦ ἐκδοθῆ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἡ ἀπόφασις εἶναι μεταγενεστέρα, ὁ νόμος εἶναι τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως.......

§109Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Καὶ ἔρχεσθε τώρα διὰ τῆς ἀναδρομικῆς ἰσχύος τοῦ νόμου νὰ λύσετε τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐλύθη δικαστικῶς. Διατί νὰ δίδωμεν κακὴν ἐντύπωσιν ὅταν θὰ ὑπάρχῃ πρόθεσις. Δι’ αὐτὸ νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτή.

§110Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Μάλιστα, ὁπότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἡ ὑπόνοια τῆς ἀνηθικότητος.

§111Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐνῷ ὑπάρχει ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἡ ὁποία ἀναπέμπει τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Πειραιῶς.

§112Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἀλλὰ μὲ τὴν ἐκδοχὴν ὅτι ὑπάρχει σχέσις δημοσίου δικαίου.

§113Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἄς ἀπαλειφθῇ, κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 1 διὰ νὰ μὴ δημιουργῶμεν αὐτὰς τὰς κακὰς ἐντυπώσεις καὶ ἂς μείνωμεν εἰς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου αὐτὴ ἐρύθμισε τὰ ζητήματα.

§114Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὑπάρχουν ἀποφάσεις τοῦ Ἀρείου Πάγου ἀντίθετοι πρὸς τὸν νόμον.

§115Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὁ κ. Τσιριμῶκος λέγει ὅτι ὑπάρχουν ἐπὶ ἄλλων περιπτώσεων ἀποφάσεις διαφορετικαί, κύριε Ὑπουργέ, ἀπό ἐκείνας ποὺ εἴπατε σεῖς.

§116Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Αὐταὶ εἶναι AD HOC.

§117Α. ΖΑΚΚΑΣ. Καὶ τὸ καλύτερον εἶναι νὰ ζητήσωμεν τὰς ἀποφάσεις.

§118Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τῶν ἀνωτάτων δικαστηρίων, εἰς τὰ ὁποῖα προσεβλήθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Πρωτοδικείου, ἐστηρίζετο ἐπὶ μιᾶς ἐσφαλμένης ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Νομίζω ἐπὶ τῇ βάσει ὑπαρχούσης τότε διατάξεως ἐξεδόθησαν αἱ ἀποφάσεις ὑπὲρ τῶν ἰδιωτῶν, διότι ἡ διάταξις αὐτὴ καθώριζε νομικὸν πρόσωπον ἰδιωτικοῦ δικαίου. Πάντως ὅμως δὲν πρέπει, ἔστω καὶ ἐὰν ἦτο καὶ διάταξις βάσει τῆς ὁποίας ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παρέμβῃ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία καὶ νὰ ἀνατρέπῃ τὰ ὑφιστάμενα ἰδιωτικὰ συμφέροντα.

§119Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἑπομένως συμφωνεῖτε νὰ ἐπαναληφθῇ τὸ ἄρθρον 1. Τώρα ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 2. Τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1946 ἐξεδόθη μία ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Ἐργασίας καὶ Οἰκονομικῶν, ἡ ὁποία ἐρρύθμιζε τὰς ἀποδοχὰς τῶν μισθωτῶν, ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην συνέπεσε νὰ εἶμαι ἐγὼ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ὁ ὑπογράψας τὴν σχετικὴν ἀπόφασιν. Ἡ ἀπόφασις ὥριζεν ὅτι οἱ μισθωτοί, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἴτε τὴν νύκτα, εἴτε κατὰ τὰς Κυριακὰς καὶ τὰς ἑορτασίμους ἡμέρας, πρέπει νὰ ἀμείβωνται κατὰ ἕνα τρόπον διάφορον, μὲ ηὐξημένην ἀμοιβήν, ὅσοι μὲν ἐργάζονται τὴν νύκτα νὰ λαμβάνουν 25% ἐπὶ πλέον, οἱ δὲ ἐργαζόμενοι τὰς Κυριακὰς νὰ λαμβάνουν τὰ 75% ἐπὶ πλέον τοῦ ἡμερομισθίου των. Αὐτὸ ἰσχύει ἀπὸ τότε καὶ ἔγινε σεβαστὸν διότι εἶναι δικαιολογημένον διὰ πλείστους ὅσους λόγους. Ὅταν ζητοῦμεν ἀπὸ ὡρισμένα μέλη τῆς κοινωνίας νὰ ἐργάζωνται τὰς Κυριακὰς καὶ ἡ ἐργασία των αὐτὴ εἶναι ὑπὲρ τοῦ συνόλου, νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ βελτίωσις τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἐδῶ ἔρχεται τὸ ἄρθρον 2 νὰ καταργήσῃ αὐτὴν τὴν δικαίαν διαρρύθμισιν τῆς ἀμοιβῆς τῶν μισθωτῶν. Καὶ νὰ δώσῃ σαφῆ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὅπου τὸ Κράτος εἶναι ὁ ἐνδιαφερόμενος ἐργοδότης ὅλα ὅσα τοῦτο θεσπίζει εἰς βάρος τῶν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων κλπ. δὲν ἔχουν ἐφαρμογὴν δι’ αὐτό, δηλαδὴ τὸ Κράτος καὶ τοὺς ὑπ’ αὐτοῦ διοικουμένους καὶ ἐλεγχομένους σιδηροδρόμους. Νομίζω, ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὅτι αὐτὴ ἡ ἀποστέρησις τῶν ὑπαλλήλων καὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν σιδηροδρόμων τῆς αὐξήσεως αὐτῆς εἶναι ἄδικος, εἶναι καὶ κοινωνικῶς ἐπιβλαβής, διότι ἐμφανίζει τὸ Κράτος κρίνον μὲ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, καὶ ρυθμίζον τὰ τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας, ὄχι μὲ τὰ αὐτὰ κριτήρια, ὡς θὰ ὄφειλεν. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον αὐτὸ δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μείνῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ὅταν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶχεν ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ὑπουργοῦντος τοῦ κ. Ἐξάρχου, μοῦ εἶχε ζητηθῆ νὰ μὴ λάβω τὸν λόγον, μολονότι τὸν εἶχα ζητήσει, νὰ μὴ ἐπιβραδύνω δηλαδὴ τὴν ἐπικύρωσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἀλλὰ νὰ ὑποδείξω τὶ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ γίνῃ ὡς τροπολογία τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ συμφωνήσωμεν μαζὶ καὶ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ μακρὰ τυχὸν συζήτησις. Καὶ βεβαίως τοῦ εἶπα τότε, ὅτι ἂν θέλητε νὰ ἐφαρμόσητε τὸν γενικὸν κανονισμὸν διὰ τὴν ἀμοιβὴν τῆς προσθέτου ἢ τῆς ἐξαιρετικῆς ἐργασίας, δέχομαι καλὰ νὰ τὸν ἐφαρμόσητε, ἐφ’ ὅσον αἱ σχετικαὶ διατάξεις του δὲν ὑστεροῦν τῶν διατάξεων τῶν ἐν λόγῳ ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Ἐργασίας —Οἰκονομικῶν, αἱ ὁποῖαι ἐρρύθμιζον καὶ ρυθμίζουν τὴν ἀμοιβὴν τῶν ἐργαζομένων.

§120Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Συγκ.). Νὰ μὴ εἶναι δυσμενέστερος.

§121Α. ΖΑΚΚΑΣ. Μάλιστα. Καὶ ἀπορῶ ἐνῷ εἶχε δεχθῆ ὁ κ. Ἔξαρχος αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ἀπορῶ πῶς δὲν περιελήφθη αὕτη εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§122Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Γνωρίζετε ὅτι ὁ κανονισμὸς τῶν σιδηροδρόμων ὁρίζει μίαν ἡμέραν τὴν ἑβδομάδα ἀναπαύσεως. Τὰς ἀναπαύσεις αὐτὰς τὰς ἔχουν, ἀλλά, ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας των, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰς ἔχουν τὴν Κυριακὴν, ἀλλὰ τὴν Κυριακὴν ἐργάζονται ὅπως ἐργάζωνται καὶ οἱ τροχιοδρομικοί. Ἐπειδὴ ὅμως ἐργάζονται τὴν Κυριακὴν ἔχουν μίαν ἄλλην ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος δι’ ἀνάπαυσιν. Ἐὰν τοὺς δώσωμεν καὶ τὴν Κυριακήν, τότε σημαίνει ὅτι τοὺς δίδομεν δύο ἡμέρας τὴν ἑβδομάδα.

§123Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὄχι, δὲν εἶναι ἔτσι.

§124Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Γνωρίζετε δὲ ὅτι τὸ μισθολόγιον τῶν σιδηροδρομικῶν εἶναι ἀρκετὰ γενναῖον.

§125Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς διασαφηνίσω τὸ θέμα, διότι ἐκ πρώτης ὄψεως δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἔχετε δίκαιον ἐνῷ δὲν ἔχετε δίκαιον. Λέγετε ὅτι αὐτοὶ ἔχουν τέσσαρας ἡμέρας τὸν μῆνα ἀνάπαυσιν, ὅταν ὅμως αὐτοὶ συμπέσῃ νὰ ἐργάζωνται τὴν ἡμέραν ἐκείνην τοὺς πληρώνετε ηὐξημένας ἀποδοχάς;

§126Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν σᾶς ὑποχρεώνει κανεὶς νὰ ἐργασθῆτε τὴν ἡμέραν ἐκείνην ποὺ εἶναι ἡμέρα τῆς ἀναπαύσεως. Ὅπως τὸν δημόσιον ὑπάλληλον δὲν τὸν ὑποχρεώνομεν νὰ ἐργασθῇ τὰς Κυριακάς, καθ’ ὅμοιον τρόπον καὶ τὸν σιδηροδρομικὸν ὑπάλληλον δὲν τὸν ὑποχρεώνομεν νὰ ἐργασθῇ τὴν ἡμέραν τῆς ἀναπαύσεώς του.

§127Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐὰν ἐξετάσητε τὸ ζήτημα θὰ ἴδητε ὅτι αἱ ἀνάγκαι τῆς ὑπηρεσίας ἐπιβάλλουν πολλάκις νὰ ἐργάζωνται.

§128Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἡ ὑπηρεσία δὲν τοὺς ὑποχρεώνει. Ἡμεῖς ἔχομεν καθιερώσει εἰς τὸ Ταχυδρομεῖον τὰς ἐξαιρεσίμους καὶ τοὺς εἴπομεν ὅταν θέλουν οἱ ταχυδρομικοὶ ἠμποροῦν νὰ ἐργάζωνται τὰς Κυριακάς, ἐργαζόμενοι δὲ τὰς Κυριακὰς λαμβάνουν ἕνα ποσοστὸν πλέον τοῦ μισθοῦ των. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην μᾶς εἶπον δὲν θέλομεν νὰ ἐργασθῶμεν.

§129Α. ΖΑΚΚΑΣ. Καταναγκασμὸς πιθανῶς νὰ μὴ ὑπάρχῃ, ἀλλὰ διὰ κάθε περίπτωσιν, ἂν συμβῇ κατὰ τὴν ἐξαιρετέαν ἡμέραν νὰ ἐργασθῇ πρέπει νὰ ἔχῃ δικαίωμα εἰς ηὐξημένην ἀμοιβήν, διὰ νὰ σᾶς εἶναι χρήσιμος ἐκείνην τὴν ἡμέραν.

§130Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ δύο ἡμέρας τῆς ἑβδομάδος ......

§131Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὀρθὸν εἶναι αὐτὸ ποὺ λέγετε.

§132Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἡ ἐπιτροπὴ δὲ ὁμοφώνως ἐδέχθη αὐτὴν τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2.

§133Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὅταν ἀναπαύεται ὁ ὑπάλληλος τέσσαρας ἡμέρας τὸν μῆνα καὶ αὐταὶ αἱ ἡμέραι δὲν εἶναι Κυριακαί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι θὰ δοθῇ ηὐξημένη ἀμοιβὴ διὰ τὰς Κυριακάς.

§134Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Εἶναι τὸ εἶδος τῆς ὑπηρεσίας τοιοῦτον. Εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ ὑπηρεσία νὰ ἐργασθῇ καὶ τὰς Κυριακάς. Δὲν ἐννοεῖται σιδηροδρομικὴ ὑπηρεσία χωρὶς τὴν Κυριακήν. Ὅσοι εἰσέρχονται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν γνωρίζουν ὅτι δὲν θὰ ἀπολαύσουν τὰς Κυριακάς. Τὰς Κυριακὰς πρέπει νὰ κινηθοῦν οἱ σιδηρόδρομοι ὅπως καὶ τὴν ἡμέραν τοῦ Πάσχα. Ἀντὶ λοιπὸν τῆς Κυριακῆς ἔχουν μίαν ἄλλην ἡμέραν ἀναπαύσεως.

§135Α. ΖΑΚΚΑΣ. Πολὺ ὀρθά.

§136Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἡ Κυριακὴ εἶναι ἡ A PRIORI διδομένη, διότι, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἡ φύσις τῆς ἐργασίας τοιαύτη.

§137Α. ΖΑΚΚΑΣ. Σᾶς λέγω ὅτι, ἐὰν αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἐργάζεται τὴν Κυριακὴν καὶ ἔχῃ ἄλλην ἡμέραν ἀναπαύσεως δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν ἡ αὔξησις, ἀλλὰ ὅταν ἐργασθῇ τὴν Δευτέραν ποὺ εἶναι δι’ αὐτὸν ἡμέρα ἀναπαύσεως, τότε πρέπει νὰ πληρώνεται μὲ ηὐξημένην ἀμοιβήν.

§138Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἄς μὴ ἐργασθῇ, δὲν τὸν ὑποχρεώνω νὰ ἐργασθῇ. Διὰ νὰ ἐργασθῇ θὰ τὸ πῇ εἰς τὴν ἐπιχείρησίν του.

§139Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐὰν συμβῇ νὰ τοῦ εἴπητε νὰ ἐργασθῇ;

§140Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκοιν.). Δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ τὸν διατάξω.

§141Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἰς μίαν ἐξαιρετικὴν ἀνάγκην;

§142Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Συγκ.). Αὐτὸ εἶναι παρανομία.

§143Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐξαρτηθῇ τὸ ἐὰν θὰ ἐργασθῇ ἢ ὄχι ἀπὸ τὴν θέλησιν τοῦ ἐργαζομένου, τότε δὲν θὰ εὑρίσκαμεν λογαριασμόν.

§144Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ εἴπωμεν ἐπειδὴ ἐργάζεται τὴν Κυριακὴν θὰ τοῦ δώσωμεν διπλοῦν μισθόν.

§145Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δημιουργοῦμεν ζήτημα ἐκ τοῦ μὴ ὄντος. Ποῖος εἶπεν ὅτι, ἐπειδὴ κάθεται τὴν Δευτέραν, θὰ πρέπει νὰ πάρῃ τὴν Κυριακὴν διπλοῦν μισθόν.

§146Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἰς τὴν Ἀμερικὴν οἱ ὑπάλληλοι ὅταν θέλουν νὰ ἐργασθοῦν τὴν Κυριακὴν πηγαίνουν καὶ ἐργάζονται καὶ λαμβάνουν τὸ σύνηθες ἡμερομίσθιόν των. Καὶ ἐδῶ ἐὰν θέλῃ ὁ ἐργάτης νὰ ἐργασθῇ θὰ πάρῃ ἁπλοῦν ἡμερομίσθιον.

§147Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἠξεύρω τί κάμνουν ἐκεῖ ποὺ λέγετε σεῖς. Ἐπιμένετε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ σεῖς νὰ μὴ θέλετε νὰ συνεννοηθῶμεν, ἐνῷ τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλοῦν. Δὲν πρόκειται διὰ τὴν ἐργασίαν τῆς Κυριακῆς, ἀλλὰ λέγω ὅτι πρέπει νὰ πληρώνεται 75% ἐπὶ πλέον ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἡμέραν ἀναπαύσεως ἄλλην καὶ ὄχι τὴν Κυριακὴν καὶ ἐργάζεται κατὰ τὴν ἐν λόγῳ ἡμέραν τῆς ἀναπαύσεώς του.

§148Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἴπατε ὅτι διὰ τοὺς τριατατικοὺς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀφίσατε ἐλευθερίαν ἐκλογῆς ἐὰν θέλουν ἢ ὄχι νὰ ἐργασθοῦν τὰς Κυριακάς. Ἐὰν ἐργασθοῦν θὰ πάρουν ἐπὶ πλέον τὸ 75%.

§149Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Συγκοιν.). Εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα καθωρίσαμεν δυνατότητα ἐργασίας τὰς Κυριακὰς διὰ τοὺς ταχυδρομικούς, ἀλλὰ εἴπομεν ὅτι, ὅποια ὑπηρεσία θέλει νὰ ἐργασθῇ θὰ ἀμείβεται ἐπὶ πλέον, ὅποια δὲν θέλει εἶναι ἐλευθέρα νὰ μὴ ἐργασθῇ. Συνέπεσε τῆς Θεσσαλονίκης νὰ μὴ θέλουν νὰ ἐργασθοῦν, τοὺς ἀπηλλάξαμεν, τώρα ὅμως ἐδέχθησαν, καὶ ἐκεῖνοι ἐζήτησαν νὰ ἐργάζωνται τὰς ἐξαιρεσίμους καὶ ἐργάζονται καὶ ἐκεῖ.

§150Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Τότε νὰ προστεθῇ, ὁπότε λύεται τὸ ζήτημα ἀπολύτως, ὅτι ἐὰν οἱ σιδηροδρομικοὶ τὴν ἡμέραν τῆς ἀναπαύσεώς των ἐθελουσίως ἐπιθυμοῦν νὰ ἐργασθοῦν τότε δὲν θὰ λαμβάνουν ἐπὶ πλέον ἀμοιβήν.

§151Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Πρέπει νὰ τοὺς εἴπωμεν, ἐὰν συμβῇ νὰ σᾶς χρειασθῶμεν τὴν Κυριακὴν τὴν ἡμέραν τῆς ἀναπαύσεώς σας θὰ πάρετε 75%. Διατὶ νὰ τοὺς τὸ εἴπωμεν καὶ νὰ μὴν τοὺς ἀφήσωμεν; Ἐὰν θέλετε νὰ ἐργασθῆτε τὴν ἡμέραν τῆς ἀναπαύσεώς σας, θὰ πληρωθῆτε καὶ τὰς ἄλλας ἡμέρας.

§152Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ μὴ παίζωμεν μὲ τὰς λέξεις. Αἱ τελευταῖαι ἐξελίξεις εἰς τὴν χώραν μας μᾶς ἔπεισαν ὅτι ἡ μονιμότης διὰ τοὺς μισθωτοὺς δὲν ἰσχύει. Ἐὰν αὐτὸς κληθῇ νὰ ἐργασθῇ καὶ εἴπῃ δὲν ἐργάζομαι, δὲν θὰ τὸν μεταχειρισθῆτε κατὰ τὸν ἴδιον καὶ εὐπρεπῆ τρόπον ποὺ εἴπατε τώρα, ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ ὁ προϊστάμενος καὶ θὰ εἴπῃ ὅτι αὐτὸς δὲν εἶναι ἐθνικόφρων κ.λ.π., μὲ τὰς γνωστὰς συνεπείας.

§153Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Συγκοιν.). Ὁμιλεῖτε περὶ παρανομίας.

§154Α. ΖΑΚΚΑΣ. Πρέπει νὰ εἶναι κατωχυρωμένος ὁ μισθωτός, ὅταν τοῦ ἀφαιρεῖται ἡ ἀνάπαυσις. Δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἀρνηθῇ, ὅταν κληθῇ ἀπὸ τὸν προϊστάμενόν του, ἰδίως μάλιστα ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ποὺ οὔτε γνήσια συνδικάτα ὑπάρχουν διὰ νὰ τὸν προασπίσουν, κατὰ τῶν αὐθαιρεσιῶν. Μὴ θέλετε νὰ ἀφαιρέσητε ἀπὸ τοὺς μισθωτοὺς τῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων, ὅπου ὑπάρχει ὁ ἔλεγχος τοῦ κράτους δικαιώματα τὰ ὁποῖα ἀπέκτησαν πρὸ ἑξαετίας καὶ τὰ ὁποῖα ἰσχύουν καὶ δι’ ὅλους τοὺς ἄλλους μισθωτοὺς τῆς χώρας. Διατὶ νὰ κάμετε αὐτὴν τὴν ἐξαίρεσιν καὶ νὰ παρουσιάσετε τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ὅτι, ὅπου αὐτὸ ἐνδιαφέρεται, μεταχειρίζεται τοὺς μισθωτοὺς κατὰ τρόπον διάφορον ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἐργοδότας, ἐνῷ ἀντιθέτως εἰς ὅλα τὰ Κράτη, αἱ ἡμικρατικαὶ ἐπιχειρήσεις ἐκμεταλλεύσεως προηγοῦνται εἰς τὴν προστασίαν τῶν μισθωτῶν. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν ἐπίσης νὰ εἴπητε μὲ τὸ ἄρθρον 3, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ δικαιώματα ποὺ ἐδόθησαν ἀπὸ τοῦ 1945, καταργοῦνται καὶ μάλιστα ἀναδρομικῶς. Ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἡ ἱκανοποίησις τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν θὰ σᾶς στοιχίσουν δισεκατομμύρια. Σᾶς διαφεύγει ὅμως, ὡς μὴ ὤφειλεν, ὅτι καὶ ἡ δουλειὰ τοῦ μισθωτοῦ πρέπει νὰ πληρώνεται ὅταν μάλιστα παρέχεται μὲ θυσίαν τῆς νομίμου ἀναπαύσεώς του. Ἐπίσης πρέπει νὰ ἀμοίβεται καλλίτερον καὶ ὅταν ἐργάζεται τὴν νύκτα διότι, ἐκτὸς τοῦ μεγαλυτέρου κόπου, ἔχει καὶ προσθέτους δαπάνας. Διατὶ θέλετε τώρα νὰ καταργήσητε τὰ εὔλογα αὐτὰ δικαιώματα; Ἐπίσης μὲ τὸ ἄρθρον 4 ἔρχεσθε νὰ θίξετε τὸ καθεστὼς τῆς ἀσφαλίσεως τῶν σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων. Οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰ σιδηροδρομικὰ δίκτυα ἔχουν τὰ λεγόμενα ταμεῖα ἀλληλοβοηθείας, καὶ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος, θανάτου καὶ ἀνικανότητος ἀπὸ τὰ Ταμεῖα τῶν Συντάξεων. Ἐπειδὴ δὲ ἦσαν μικραὶ αἱ παροχαὶ τῶν Ταμείων τούτων, εἶχον ἐπιτύχει νὰ ἱδρύσουν καὶ τὰ ἀποκληθέντα Ταμεῖα Προνοίας ἐκ τῶν ὁποίων ἠμποροῦν νὰ ἔχουν καὶ ἐφ’ ἅπαξ παροχὰς ἐκτὸς τῆς συντάξεως, οὕτως ὥστε νὰ γίνεται καλυτέρα ἡ ζωή των ὅταν ἀπομακρύνωνται ἀπὸ τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν. Ἔρχεσθε τώρα νὰ καταργήσητε τὴν ἐπικουρικὴν λεγομένην ἀσφάλειάν των. Διατὶ τὸ κάμετε αὐτό; Διατὶ τοὺς χειροτερεύετε τὴν θέσιν των; Μήπως εἶναι ἀξιοζήλευτος ἡ θέσις τῶν συνταξιούχων διὰ νὰ ἐπιχειρῆτε νὰ τὴν ὑποβιβάσητε; Ἡ προσπάθειά σας αὐτὴ δὲν εἶναι σωστὴ κ. Ὑπουργέ. εἶναι ἀντικοινωνική.

§155Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Συγκοιν.). Τὴν κατάργησιν τῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ ἄλλων ταμείων ἐννοεῖτε;

§156Α. ΖΑΚΚΑΣ. Θέλετε ν’ ἀπαλλάξητε τοὺς ἐργοδότας τῆς ὑποχρεώσεως νὰ εἰσφέρουν εἰς τὴν ἐπικουρικὴν ἀσφάλισιν. Θὰ δημιουργήσητε ἔτσι τὴν τάσιν νὰ διεξάγεται ἡ ἐπικουρικὴ ἀσφάλισις μόνον μὲ τὰς εἰσφορὰς τῶν μισθωτῶν.

§157Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Συγκοιν.). Διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ πληρώνῃ τὸ δίκτυον εἰς πολλοπλᾶ Ταμεῖα.

§158Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν πρόκειται περὶ πολλαπλῶν Ταμείων. Εἴπατε ὅτι θέλετε νὰ ἐλαφρύνετε τὸ δίκτυον. Καὶ δὲν φοβεῖσθε νὰ τὸ κάμετε αὐτό, δὲν φοβεῖσθε τὴν ἐντύπωσιν, ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ εἰς τοὺς σιδηροδρομικούς, καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν τάξιν τῶν μισθωτῶν;

§159Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Συγκοιν.). Τοὺς ἔχομεν ἠσφαλισμένους εἰς τὸ ΙΚΑ.

§160Α. ΖΑΚΚΑΣ. Μὰ δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ἡ ἀσφάλισις.

§161Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Συγκοιν.). Νὰ αὐξηθῇ ἡ ἀσφάλισις.

§162Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐπίσης ἔρχεσθε καὶ καταργεῖτε τὴν εἰσφορὰν, εἰς τὸ Ταμεῖον ἀνεργίας τοῦ νόμου 118. Μὴ λησμονῆτε τοὺς ἐξαναγκασθέντας ποὺ κατὰ τὸ πλεῖστον ὄχι δικαιολογημένα ἐξεβάλατε κατὰ ἑκατοντάδας ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν. Δὲν πρέπει νὰ ἔχουν αὐτοὶ δικαίωμα εἰς μίαν προστασίαν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον ἀνεργίας; Διὰ ποῖον λόγον θέλετε νὰ ἀφήσητε τοὺς σιδηροδρομικοὺς ἐκτεθειμένους στὸν κίνδυνον τῆς ἀνεργίας, ὁ ὁποῖος, ὅπως προσφάτως ἀπεδείχθη, σοβαρὰ τοὺς ἀπειλεῖ. Διατὶ τὸ θέλετε αὐτό; Ὅλα αὐτὰ συνθέτουν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὸ νομοσχέδιόν σας εἶναι σοβαρότατον πλῆγμα κατὰ τῆς θεσπισμένης προστασίας τῶν σιδηροδρομικῶν. Καὶ ἀσφαλῶς ἂν ψηφισθῇ θ’ ἀποτελέσῃ τὴν θρυαλλίδα ποὺ θὰ ἀπειλήσῃ τὸ ἤδη ἐπίπεδον προστασίας τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Διότι ἠμπορεῖ νὰ παρακινήσῃ τοὺς ἐργοδότας καὶ τὸν ὑποβιβασμὸν τῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. εἰσφορῶν νὰ ἐπιδιώξουν καὶ ν’ ἀρνηθοῦν τὴν ἐπιβεβλημένην ἐκ τῆς ἐκτάσεως τῆς ἀνεργίας ὕψωσιν τῶν πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας εἰσφορῶν των. Καὶ ἔτσι δὲν θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ὕψωσις τῶν σημερινῶν ἀσημάντων συντάξεων τοῦ ΙΚΑ, τὸ ὁποῖον ὅπως καὶ τὰ ἄλλα Ταμεῖα τὰ προκατοχικὰ ἀποθεματικά των ἔχουν χάσει καὶ κινδυνεύουν νὰ ἴδουν καὶ τὰ μεταπολεμικά των ἀποθεματικὰ σημαντικώτατα νὰ μειωθοῦν, διότι αὐτὰ μὲν ἐξακολουθοῦν ἀπὸ ἔλλειψιν Κρατικῆς φροντίδος νὰ παραμένουν εἰς δραχμὰς, ἐνῷ ὁ τιμάριθμος συνεχῶς ὑψοῦται. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρω πῶς νὰ χαρακτηρίσω, ἀποτελεῖ, χωρὶς νὰ τὸ ἀντιλαμβάνεσθε, τὴν ἀπαρχὴν διωγμοῦ τῆς Ἐργασίας. Καὶ μὴ ἀμφιβάλλετε, ὅτι σύντομα θὰ ἔλθουν καὶ αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις νὰ σᾶς εἴπουν, ὅτι διατὶ νὰ ὑπέχωμεν ἡμεῖς βάρη, τὰ ὁποῖα τὸ Κράτος φρονεῖ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὰ ἀνέχεται εἰς τὰς ὑπ’ αὐτοῦ ἐξαρτωμένας ἢ ὑπ’ αὐτοῦ ἐλεγχομένας ἐπιχειρήσεις κοινῆς ὠφελείας;

§163Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Συγκ.). Αἱ ἀντιρρήσεις αὐταὶ δὲν διετυπώθησαν κἂν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§164Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν μετεῖχον τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐὰν μετεῖχον θὰ τὰς ἀνέφερον καὶ ἐλπίζω νὰ εἶχα συντελέσῃ εἰς τὸ νὰ ἀπαλλαγῇ ἡ Βουλὴ τῆς σημερινῆς τόσον ὀξείας καὶ μακρᾶς συζητήσεως.

§165Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Συγκ.). Εἴπατε προηγουμένως ὅτι ἤλθατε εἰς ἕνα συμβιβασμὸν μὲ τὸν προκάτοχόν μου, τὸν κ. Ἔξαρχον, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἢ ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ νομοσχεδίου;

§166Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Σᾶς ὁμολογῶ καὶ μίαν πλάνην ἡ ὁποία δὲν μὲ τιμᾷ, διότι δὲν συγχωρεῖται εἰς ἐμέ. Ἐθεώρησα ἐν ἀρχῇ ὡς πολὺ ἀνώδυνον τὸ νομοσχέδιον καὶ δὲν ἐνεβάθυνα ὅσον ἔπρεπε εἰς τὰς διατάξεις καὶ τοὺς σκοπούς του.

§167Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Αὐτὸ συνέβη καὶ εἰς ἐμέ.

§168Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὅταν τὸ μελέτησα βαθύτερον, ἔφθασα εἰς καταπληκτικὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπικίνδυνα καὶ ἀπὸ νομικῆς καὶ ἀπὸ κοινωνικῆς ἀπόψεως. Λοιπὸν καλὸν θὰ εἶναι νὰ τὸ προσέξητε ἀκόμη περισσότερον. Αἱ ἄλλαι διατάξεις τὰς ὁποίας θέτετε εἰς τὸν ὑπόλοιπον νόμον 1545 ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ δώσουν ἕνα προσωρινὸν καταστατικὸν διὰ τὸ προσωπικὸν τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τί εἶναι αὐτοὶ οἱ γενικοὶ κανονισμοὶ «......... (ἀναγινώσκει) .........». Ἀλλὰ καλὸν θὰ ἦτο νὰ τοὺς ἰδοῦμε προσεκτικά, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τίποτε ἐκπλήξεις, ὡς ἐκεῖναι τὰς ὁποίας μᾶς ἐδημιούργησαν αἱ προηγούμεναι ἀπὸ τὰς διατάξεις ποὺ σᾶς ἀνέλυσα. Τὸ ἄρθρον 6 τοῦ νομοσχεδίου ἔχει καλῶς, διότι ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀπολύωνται εἰς τὰ 65 ἔτη οἱ ὑπάλληλοι. Εἰς τὸ ἄρθρον 7 ὑπάρχουν ὡρισμέναι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ δώσουν τὸ δικαίωμα, ἐὰν ὑπάρχει μία κενὴ θέσις τῆς πρώτης ἱεραρχικῆς σειρᾶς, νὰ μὴν καταλαμβάνεται ὑποχρεωτικῶς ἀπὸ τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὸν δεύτερον βαθμὸν ἱεραρχικῆς σειρᾶς, ὅταν οἱ εἰς αὐτὸν κατατεταγμένοι δὲν εἶναι ἱκανοί, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς τῆς ἀμέσου κατωτέρας βαθμίδος, οἱ ὁποῖοι νὰ δύνανται νὰ προαχθοῦν κατὰ δύο βαθμοὺς διὰ νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις τῆς πρώτης σειρᾶς τῆς ἱεραρχίας. Αὐτὸ βέβαια ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ τὸ θεωρήσῃ ὅτι πληροῖ μίαν ἀνάγκην τῆς εὐρρύθμου διεξαγωγῆς τῆς ὑπηρεσίας. Διότι μὲ τὴν κατὰ μάζας πραγματοποιηθεῖσαν ἐξυγίανσιν, ὡς ἐκ τῆς ὁποίας ἔχουν φύγει ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ἐξαίρετοι ὑπάλληλοι, καὶ ἔχουν μείνει εἰς αὐτὴν ἴσως ὄχι καὶ τόσον ἱκανοὶ διὰ νὰ δύνανται νὰ ἐκπληρώσουν τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἀμέσως ἀνωτέρου βαθμοῦ, φαίνεται ὅτι, πρὸς πλήρωσιν τῶν κενῶν, θέλετε νὰ προαγάγετε κατὰ δύο βαθμοὺς τοὺς ἀμέσως κατωτέρους τῶν ἐν λόγῳ ὄχι καὶ τόσον ἱκανῶν πρὸς προαγωγήν. Ἐγὼ ὅμως θὰ ἤθελα νὰ ἀπαλειφθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις, διότι πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει καὶ τὰ μέτρα τῆς ἐπαναφορᾶς. Ἐπειδὴ δὲ εἶναι σφόδρα πιθανὸν οἱ ἐκ τῆς ὑπηρεσίας καλοὶ ὑπάλληλοι νὰ ἐπανέλθουν, δὲν πρέπει νὰ τὰς εὕρουν κατειλημμένας τὰς ἀνωτέρας αὐτὰς θέσεις ἀπὸ κατωτέρους, οἱ ὁποῖοι ἐπωφελήθησαν αὐτῆς τῆς ἱστορίας τῆς ἐκκαθαρίσεως, διὰ νὰ καταλάβουν τὰς ἀνωτέρας θέσεις, Κύριοι Βουλευταί, σᾶς ἐκούρασα ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ σᾶς ἐκθέσω τὰ ὅσα εἶχα τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω. Διότι καλὸν εἶναι αἱ διατάξεις–γρῖφοι νὰ λύωνται καὶ νὰ ἀναλύωνται ἐν τῇ Βουλῇ, διότι ἂν παραμένουν γρῖφοι θὰ εἶναι ἐπὶ ζημίᾳ κοινωνικὴ ἢ οἰκονομικὴ τοῦ τόπου. Καὶ τελειώνων παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν νὰ θελήσῃ νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ τὸ ἐπαναφέρῃ πάλιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ὑποστῇ νέαν ἐπεξεργασίαν ὑπὸ τὸ φῶς τῶν παρατηρήσεων τὰς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἐκθέσω. Ἐὰν τὸ δεχθῆτε ὅπως ἔχει, πρέπει νὰ ἠξεύρετε ὅτι θὰ ἀνάψητε ἀπειλητικὴν θρυαλλίδα διὰ τὴν ὄχι καὶ τόσον ἱκανοποιητικὴν κοινωνικὴν κατάστασιν τῆς χώρας μας.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσιριμῶκος ἔχει τὸν λόγον.

§170Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι εὐτυχής, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου παρίσταται καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ παρωνυχίδος ἀλλὰ πρόκειται περὶ νομοσχεδίου χαρακτηρίζοντος ὁλόκληρον τὸ πνεῦμα ὑπὸ τοῦ ὁποίου δύναται νὰ διέπεται ἡ Κυβέρνησις. Πνεύματος βαθύτατα ἀντεργατικοῦ κατὰ τὴν κρίσιν τὴν ἰδικήν μας. Καὶ ἂν πράγματι τὸ πνεῦμα τοῦτο δὲν ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποτελῇ τὸ χαρακτηριστικόν της εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ μεταβάλῃ σκέψιν καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ἐὰν ἐπιμένῃ ἡ Βουλὴ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀπορρίψῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Πράγματι κύριοι τὰ πράγματα δὲν εἶναι τόσον ἁπλᾶ ὅσον κατὰ τὰς σκέψεις ποὺ ἠθέλησε νὰ παρατηρήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δι’ αὐτοῦ τοῦ τίτλου του ἐμβάλει εἰς ὑπονοίας, Εἶναι βέβαιον ὅτι εἶναι γνωστὰ τὰ ὅρια τῆς αὐθεντικῆς ἑρμηνείας ὅπως τὰ ἀνέπτυξεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Σ.Δ.Κ. εἰς μίαν παρελθοῦσαν του διακοπήν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ νομικοῦ θέματος πρόκειται περὶ οὐσιαστικοῦ. Συνήθως ὁ τίτλος αὐθεντικὴ ἑρμηνεία εἶναι ὕποπτος. Ἐν προκειμένῳ δικαιολογεῖ τὸ νομοσχέδιον τὸν τίτλον του. Πράγματι κ. βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει τριπλῆν ἀναδρομικότητα, τῆς ὁποίας ἡ ἔννοια δὲν καταργεῖται διὰ μιᾶς ἀποφάσεως τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως ὡς λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ νέου νόμου. Διότι ὑπάρχουν ἄλλαι ἀποφάσεις, ποὺ εἶναι ἀπολύτως ἀντίθετοι πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ νέου νόμου, καὶ διὰ τὴν καθαίρεσιν τοῦ ὁποίου ἐγένετο ὁ νόμος αὐτός.

§171Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Συγκοιν.). Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καμμίαν AD HOC;

§172Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἔχω πράγματι.

§173Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν). Ἀκριβῶς ἐπὶ ὁμοίας περιπτώσεως;

§174Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ναί, ναί. Ἡ τριπλῆ ἀναδρομικότης εἶναι ἡ ἑξῆς: 1) Οἱ προηγούμενοι ὅροι μιᾶς περὶ τῆς ὁποίας ἔγινε λόγος «........ (ἀναγινώσκει) ........» Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη βασικὴ ἀναδρομικότης. 2) «Ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις ................ ........ (ἀναγινώσκει) ........» Εἶναι τρίτη περίπτωσις αὐταὶ αἱ ἀποφάσεις· δὲν ἴσχυσαν ἀπὸ τῆς ἐκδόσεώς των διὰ τὸ προσωπικὸν τῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων ΣΕΚ, ΣΠΑΠ, Θεσσαλονίκης κ.ο.κ. Ἔμειναν ἁπλαὶ ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις. Δηλαδὴ πρέπει νὰ ἐπιστραφοῦν καὶ τὰ ληφθέντα βάσει τῶν ὑπουργικῶν ἀποφάσεων. Καθορίζεται τριπλῆ ἀναδρομικότης καὶ ἐρωτῶ: εἶναι πρᾶγμα παραδεκτὸν ἀπὸ μέρους μιᾶς Βουλῆς αὐτό; Τοῦτο γίνεται διὰ νὰ γλυτώσουν ὡρισμένας ὑποχρεώσεις οἱ ΣΕΚ καὶ ΣΠΑΠ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἀναδρομικὴν κατάργησιν τῶν δικαιωμάτων τῶν μισθωτῶν. Ὑπάρχει ὑπόθεσις ξυλουργῶν ΣΠΑΠ, διότι ὁ νόμος δὲν ἀφορᾷ τοὺς φαρμακοποιοὺς ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὸ ἔκτακτον προσωπικὸν ΣΕΚ.

§175Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Συγκοιν.). Ὅταν λέγωμεν ἀφορᾷ τοὺς φαρμακοποιοὺς ἐννοοῦμεν τὸ ἄρθρον 1. Ἐπὶ τῆς περιπτώσεως ποὺ λέγετε ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου;

§176Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἤθελα νὰ μάθω ἡ ἀναδρομικὴ θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐπιστροφὴν τῶν καταβληθέντων;

§177Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Συγκοιν.). Ὄχι τὰ καταβληθέντα καὶ περὶ αὐτοῦ κάμνω δήλωσιν.

§178Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Πρόκειται διὰ τὴν μὴ καταβολὴν τῶν ἐπιδικασθέντων. Ἐμὲ ἐνδιαφέρει ἡ κατάργησις δικαιωμάτων τῶν μισθωτῶν ἀναδρομικῶς. Ἔχω τὸ παράδειγμα τῶν ξυλουργῶν, δὲν ἔτυχε νὰ συγκεντρώσω ἄλλα. Βάσει τῶν ὑπουργικῶν ἀποφάσεων ἐζητήθη ἡ ἀποζημίωσις· ἐπὶ τῶν ἀγωγῶν ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις τοῦ Ἀρείου Πάγου αἱ ὑπ’ ἀριθ. 424 καὶ 418 τοῦ 1950, μάλιστα ἤδη κατεβλήθησαν καὶ 6 ὡς ἐπιδικασθέντα καὶ ἐνῷ ἀπέμειναν καὶ οἱ ὑπόλοιποι νὰ εἰσπράξουν ἔρχετε τὸ παρὸν νομοσχέδιον νὰ καταργήσῃ τὸ δικαίωμα τῶν μισθωτῶν. Διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ κύρους τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων κλονίζεται ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν πολιτῶν ἀπέναντι τῆς Δικαιοσύνης. Ἡ κατάργησις ἀποφάσεων δὲν ἀποκρύπτεται. Ἰδοὺ τί λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου «.........................» ........ (ἀναγινώσκει) ........» Εἶναι σαφὴς ἡ πρόθεσις τοῦ νομοθέτου εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν εἶναι μόνον τὸ ζήτημα τῆς ἐμπιστοσύνης πρὸς τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις, ἀλλὰ καὶ τὸ ζήτημα τῆς θέσεως τῶν μισθωτῶν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔρχεται μόνον νὰ μᾶς πῇ ὅτι δὲν αὐξάνει τοὺς μισθοὺς ἀλλὰ ἔρχεται καὶ καταργεῖ τὰ κεκτημένα δικαιώματα τῶν μισθωτῶν τὰ ὁποῖα ἀνεγνωρίσθησαν καὶ δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ἀρείου Πάγου. Αὐτὸ τὸ πνεῦμα καὶ ἡ νοοτροπία τῆς Κυβερνήσεως πρὸς περιφρόνησιν τῆς δικαιοσύνης πρέπει νὰ κτυπηθῇ διὰ τῆς ἀπορρίψεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἡ Κυβέρνησις, ἄλλως νὰ ψηφισθῇ μὲ τὰς τροπολογίας τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς, πάντως ἐγὼ προσωπικῶς ἐπιμένω εἰς τὸ νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, καὶ κύριε Ὑπουργέ, ὅλοι πιστεύωμεν ὅτι πρέπει νὰ δίδωμεν περισσότερα διὰ τὰς κοινωνικὰς δαπάνας, δὲν πρέπει λοιπὸν διὰ νὰ ἀποφύγῃ ὡρισμένας δαπάνας ἡ ΣΕΚ νὰ ψηφισθῇ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Διότι οἱ ΣΕΚ εὑρίσκονται πάντοτε μὲ ἐλλείμματα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθωμεν σήμερον νὰ τοὺς σώσωμεν εἰς βάρος τῶν μισθωτῶν. Πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀνεξαρτήτως κομματικῆς παρατάξεως, δὲν δύνανται ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ τοῦ εἴδους αὐτοῦ τὴν ρύθμισιν τῶν πραγμάτων καὶ διὰ τοῦτο ποιοῦμαι καὶ πάλιν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἢ νὰ τὸ μεταβάλῃ τοὐλάχιστον, ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ τὸ ἔκαμε, διότι δὲν τιμᾷ οὔτε τὴν Κυβέρνησιν οὔτε τὴν Βουλήν, ἕνα νομοσχέδιον τοῦ περιεχομένου αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§179Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρ. Κυβερν.). Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ νὰ τὸ παραπέμψῃ ἐκ νέου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν πρὸς περαιτέρω ἐπεξεργασίαν. (Χειροκροτήματα).

§180Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκοινων.). Κύριε Πρόεδρε, ἀποσύρω τὸ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχέδιον, ἵνα παραπεμφθῇ ἐκ νέου εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως τὸ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχέδιον παραπέμπεται ἐκ νέου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προαγωγῆς τῶν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων κειμένων διατάξεων».

§182Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συγκ.). Κύριε Πρόεδρε, ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Α. Ν. 1086)46».

§184Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἔχω ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν κ. Ὑπουργὲ τὴν ἑξῆς. «.................... ......... (ἀναγινώσκει)............». Εἶναι δικαία καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν δεχθῆτε.

§185Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν.). Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἔχω βασικὴν ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς προτάσεώς σας. Εἰς τὴν προκειμένην ὅμως περίπτωσιν ὁ νόμος ἀφορᾷ ἕνα εἰδικὸν θέμα, τὸ ζήτημα δηλαδὴ τῆς ἀλληλεγγυότητος. Νὰ εἰσέλθω εἰς ἄλλας τροπολογίας εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον. Δηλῶ προκαταβολικῶς ὅτι θὰ φέρω ἄλλα νομοσχέδια εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ἠμπορῇ νὰ ληφθῇ πρόνοια διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§186Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Θὰ παρακαλέσω πάντως νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὅτι θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὴν τροπολογίαν αὐτὴν εἰς μέλλον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ καταθέσετε.

§187Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν.). Μάλιστα κ. συνάδελφε.

§188Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς ἐπὶ τοῦ κανονισμοῦ. Μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν τὸ γεγονὸς καθ’ ὃ πολλοὶ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, ὅταν παρουσιάζωνται ἀντιρρήσεις ἀπὸ μέρους τοῦ Σώματος, νὰ δηλώνουν ὅτι δὲν ἀποδέχονται καμμίαν τροπολογίαν καὶ ὅτι ἀποσύρουν τὸ νομοσχέδιον. Δὲν νομοθετοῦν οἱ Ὑπουργοί, ἀλλὰ ἡ Βουλή. Ὅταν μάλιστα διαπιστοῦται ἡ καθολικὴ θέλησις τοῦ Σώματος ἐπὶ μιᾶς τροπολογίας καὶ ἡ συζήτησις ἔχει προχωρήσει δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§189Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ εἶναι νὰ μὴ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν καὶ νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως καὶ τῆς Βουλῆς νὰ ταχθῇ μὲ τὴν μίαν ἤ τὴν ἄλλην ἄποψιν.

§190Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δύνασθε νὰ δεχθῆτε ἢ νὰ μὴ δεχθῆτε μίαν τροπολογίαν, δὲν δύνασθε ὅμως νὰ ἐπιβάλετε τὴν γνώμην σας. Ὅταν τὸ νομοσχέδιον εἰσάγεται πρὸς συζήτησιν δὲν πρέπει νὰ ἀποσύρεται. Ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ μὴ τὸ δημοσιεύσητε μετὰ τὴν ψήφισίν του, ὁπότε θὰ φέρετε καὶ τὴν εὐθύνην τῆς μὴ δημοσιεύσεως. Δὲν ἠμπορεῖ ὅμως νὰ ἐκβιάζεται ἡ Βουλὴ νὰ ὑπακούσῃ εἰς τὴν δικτατορικὴν γνώμην τοῦ Ὑπουργοῦ, ὅταν διαπιστώνῃ ὅτι εἶναι ἐπείγουσα καὶ ἀναγκαία ἡ νομοθετικὴ ρύθμισις ἑνὸς θέματος.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπικάκης ἔχει τὸν λόγον.

§192Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταὶ διὰ τοῦ Νόμου 1086 τὸ 1946, καθωρίσθη ὅτι οἱ αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν τὰ αὐτοκίνητά των κατὰ τὸν πόλεμον ἢ τὴν κατοχὴν εἴτε ἐπετάχθησαν ταῦτα, δικαιοῦνται νὰ τύχουν παροχῆς αὐτοκινήτων παρὰ τοῦ Δημοσίου ἐκ τῶν προσκομισθέντων ἐν Ἑλλάδι παρὰ τῆς U.N.R.R.A. Διὰ τὰ αὐτοκίνητα αὐτὰ προεβλέφθη ὑπὸ τοῦ Νόμου ἡ ἵδρυσις ἀναγκαστικῶν Συνεταιρισμῶν εἰς τοὺς ὁποίους μετέχουν οἱ δικαιοῦχοι αὐτοκινητισταὶ οἱ ἀποτελοῦντες μέλη αὐτοῦ. Εἶχε καθορισθῆ μάλιστα καὶ ἐγγύησις πάντων τῶν συνεταίρων διὰ τὸ τίμημα τῶν αὐτοκινήτων των. Ὁ Νόμος 1086 ὅμως δὲν ἐφηρμόσθη, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ὅλα τὰ αὐτοκίνητα τὰ δοθέντα εἰς τοὺς δικαιούχους νὰ τοποθετηθῶσιν εἰς γραμμάς, οὕτως ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν ἐν τῇ πραγματικότητι ὁ ἔλεγχος αὐτὸς. Εὑρέθησαν αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι κατέβαλον διάφορα ποσὰ ἀλλὰ δὲν κατώρθωσαν νὰ ἀποκτήσουν τὴν κυριότητα τῶν αὐτοκινήτων των, τὸ παρὸν ὅμως σχέδιον ἔρχεται νὰ θεραπεύσῃ μίαν ἀνάγκην. Ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ καταβολὴ τοῦ τιμήματος καὶ τῶν ὑποχρεώσεων πρὸς τὸν Συνεταιρισμὸν ὁ δικαιοῦχος ἀποκτᾷ τὴν κυριότητα τοῦ αὐτοκινήτου Ὀρθῶς εἰσήχθη τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διότι ρυθμίζει τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἐπειδὴ ἐν τῷ μεταξὺ ὑπῆρξεν διὰ τινος καθυστέρησις τοῦ τιμήματος κατὰ τὸν βασικὸν Νόμον, ἠδύνατο νὰ ἐπιβληθῇ ἀπὸ τοὺς οἰκονομικοὺς ἐφόρους 100% ὡς πρόστιμον διὰ τὰς καθυστερουμένας δόσεις των. Καὶ τοῦτο τὸ ἄδικον ἔρχεται νὰ διορθώσῃ νομοσχέδιον διὰ μιᾶς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 2, τὴν ὁποίαν προέτεινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή καθορίζεται ὅτι ἐφ’ ὅσον τὰ αὐτοκίνητα αὐτὰ κατὰ τὴν πρόσφατον περίοδον ὑπέστησαν καταστροφὴν ἐξ ἀνατινάξεως ἐκ ναρκῶν ἢ ἄλλων αἰτίων τῆς πολεμικῆς περιόδου μετὰ γνώμην καὶ ἀπόφασιν μιᾶς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνίας νὰ γίνῃ σχετικὴ ἔκπτωσις τοῦ τιμήματος αὐτοῦ. Νομίζω ὅτι εἶναι δικαία καὶ ὀρθὴ ἡ ἄποψις αὐτὴ διότι ἐν τῇ ἐκτελέσει ὑπηρεσίας πρὸς τὸ Δημόσιον ἐκινήθησαν πρὸς μέρη ἐπικίνδυνα ὑπέστησαν καταστροφὰς ἐκ πολεμικῶν συμβεβηκότων. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν προτείνεται καὶ ἀνάλογος μείωσις τοῦ τιμήματος διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τῆς ἐκθέσεως. Ἐπίσης ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει καὶ τὸ ἄρθρον 3 τὸ ἀναφερόμενον ἐν τῇ ἐκθέσει. «................................ ............ (ἀναγινώσκει) ..........». τοῦ Νόμου 1086 ἐπικολούθησε τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα τῆς 29ης Αὐγούστου 1946 διὰ τοῦ ὁποίου ἱδρύθη ὁ ὀργανισμὸς ἐλέγχου τῶν δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν. Εἰς τὸ ἄρθρον 22 ἐν ᾧ διὰ τῆς παραγράφου 1 ὁρίζεται ὅτι αἱ προαγωγαὶ καθορίζονται κατ’ εἰσήγησιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν προσετέθη καὶ μία διάταξις εἰς τὸ ἐδάφιον 2, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς. «........................ ............ (ἀναγινώσκει) ..........». Εὑρέθη εἷς ὅστις ἔναντι τῶν ἄλλων δὲν εἶχε περισσότερα ἔτη ὑπηρεσίας, ἀλλὰ εἶχε ἕνα δίπλωμα τῆς Παντείου Σχολῆς καὶ παρενεβλήθη μία διάταξις διὰ τῆς ὁποίας καὶ μόνης θὰ κατώρθωσε νὰ γίνῃ διευθυντής. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπειδὴ ἐπρόκειτο περὶ νόμου περιέχοντος ὀργανικὰς θέσεις δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς ἀνωτέρους τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν προτείνει εἰς ἄρθρον 3 τροπολογία. «Ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος Νόμου........................ ........ (ἀναγινώσκει) ..........». Ὁ κ. Ὑπουργὸς περιωρίσθη μόνον νὰ δεχθῇ καὶ μίαν τροπολογίαν τὴν τροπολογίαν τῶν καθυστερήσεων. Ἀλλά νομίζω, ὅτι καὶ παρὰ τῆς μειοψηφίας τῆς Ἐπιτροπῆς προσετέθησαν τροπολογίαι τόσον τῆς μειώσεως τοῦ τιμήματος ὅσον καὶ ἑτέρου τῆς ἀπαλείψεως διατάξεως προσωπικῆς, ἡ ὁποία ἀνατρέπει τὸ καθεστὼς τῶν προαγωγῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν κ. Ὑπουργέ.

§194Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε παρακαλῶ νὰ ἐφαρμόσητε τὰς διατάξεις τοῦ 76 ἄρθρου τοῦ Συντάγματος, καὶ θὰ δῆτε ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι ἐν πλήρει ἀπαρτία.

§195Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν.). Δεκτὸν μὲ τὴν μίαν τροπολογίαν.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας. Ἐπειδὴ διαπιστῶ ὄντως ἔλλειψιν ἀπαρτίας εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.25′ μ. μ.)