1951.03.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 58η

Παρασκευὴ 16 Μαρτίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Λιαροῦτσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ αὐτὸ ὄνομα φέρει καὶ ὁ συνάδελφος βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ἀλέξανδρος Παπαθανάσης. Ἐκ συμπτώσεως κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ὡμίλησε καὶ ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἐγὼ καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφερόμεθα ἀμφότεροι μὲ τὸ ἀρχικὸν ψηφίον μόνον τοῦ κυρίου ὀνόματος. Βεβαίως αἱ ἀπόψεις μας ἐν τοῖς πᾶσι δὲν εἶναι σύμφωνοι, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ γίνῃ σύστασις εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ γίνῃ διόρθωσις διὰ τῆς ἀναγραφῆς ὁλοκλήρου τοῦ κυρίου ὀνόματος, διὰ νὰ μὴ προκαλῆται σύγχυσις καὶ ἀπορία εἰς τὸν ἀναγνώστην.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν μὲ τὰς ἀνωτέρω παρατηρήσεις ὡς καὶ τὰς παρατηρήσεις τῶν κ.κ. Δ. Χατζηγιάννη καὶ Α. Πανσελήνου. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Μποῦτος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ. λ. π.

§5Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μπουκουβάλας καταθέτει ἀναφορὰν ἀντιπροσώπων τῶν σιτοπαραγωγῶν Νομοῦ Σερρῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀγρίαν, ὡς ἀναφέρουν, ἐκμετάλλευσιν ἣν ὑπέστησαν οἱ σιτοπαραγωγοὶ λόγῳ ἐλλείψεως προγραμματισμένης πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ σίτου καὶ ζητοῦν ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοῦδε λάβῃ ἀποφάσεις πρὸς προστασίαν τῆς ἐφετεινῆς σιτοπαραγωγῆς, μὲ καθιέρωσιν καθολικῆς συγκεντρώσεως, καθορισμὸν τιμῆς βάσει τιμαρίθμου, ἔναρξιν συγκεντρώσεως ἀπὸ μηνὸς Ἰουνίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μπουκουβάλας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Καπνοπαραγωγικῶν Συνεταιρισμῶν Νομοῦ Σερρῶν διαμαρτυρομένων διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀθλιότητα εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν περιέλθει, λόγῳ ἐλλείψεως προστασίας τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ ζητούντων τὴν βάσει τιμαρίθμου καθιέρωσιν τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ καπνοῦ, σύστασιν ὀργανισμοῦ διὰ τὴν ἀπορρόφησιν πλεονασμάτων καπνοῦ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μπουκουβάλας καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Νομοῦ Σερρῶν περὶ μὴ καταργήσεως τοῦ νόμου 1387)50. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μπουκουβάλας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἀχινοῦ, ζητούσης ὅπως προστατευθοῦν οἱ βοσκότοποι τῆς Κοινότητος πρὸς προστασίαν τῶν κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μπουκουβάλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Σερρῶν, ζητοῦντος ἐπαναφορὰν τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου περὶ ὑγροσκοπικότητος τοῦ μαλακοῦ λευκοῦ τυροῦ (τελεμὲ) πρὸς προστασίαν τῆς τυροκομίας καὶ τῶν παραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης καταθέτει ἀναφορὰν Ἀγροτικῶν Διανομέων Κρήτης ζητούντων ὅπως αἱ θέσεις τῶν ταξινόμων πληροῦνται διὰ μετατάξεως ἐκ τοῦ Σώματος τῶν Διανομέων. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Προσωρινῆς Ἐπιτροπῆς ἱδρύσεως λειτουργίας τῶν Σ.Υ.Π. Ἡρακλείου, ζητούσης νομιμοποίησιν παρὰ τοῦ Κράτους τῶν Σ.Υ.Π.Η. τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς Εὐβοίας, ζητοῦντος χαρακτηρισμὸν των ὡς Κρατικῶν ὀργάνων καὶ μονιμοποίησίν των, μισθοδοσίαν των ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, χορήγησιν δωρεὰν εἰς ἅπαντα τὰ ὄργανα Ἀγροφυλακῆς στολῶν καὶ ὑποδήσεως κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Γ. Μαρῆς καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Καστελίου–Πεδιάδος, ἀναφέροντος ὅτι, λόγῳ γενομένης ἐπεκτάσεως τοῦ Ἀεροδρομίου ἀπειλεῖται καταστροφὴ τῶν κτημάτων καὶ γεωργικὴ ἐρήμωσις τῆς περιφερείας. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Πεταλωτῶν καὶ Σαγματοποιῶν Πύργου–Ἠλείας, ζητούντων λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τῆς ἐν ἀνεργίᾳ τάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτ)δος κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου 1912–22 Λαμίας, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ Α. Ν. 1487)50 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων». Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου 1940–49 Ἰωαννίνων, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ Α.Ν. 1487)50 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων». Ὁ βουλευτὴς Ἀττ)τίας κ. Δ. Βουρδουμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου ἐπαρχίας Θηβῶν, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ Α. Ν. 1487)50 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων». Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν ἀνοπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ Α. Ν. 1487)50 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων». Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Αἰγιαλείας, ζητοῦντος διαβάθμισιν τῶν Ἐπιθεωρητῶν Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως, ἀναγνώρισιν τῶν βαθμῶν καὶ τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας εἰς τοὺς ἐσχάτως λόγῳ ὁρίου ἡλικίας ἀπολυθέντας δημοδιδασκάλους, διατήρησιν τῶν συντάξεων τῶν ὀρφανῶν θυγατέρων τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων μέχρι τοῦ γάμου των καὶ οὐχὶ μέχρι τοῦ 24ου ἔτους τῆς ἡλικίας των κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Προδρομίου Παραμυθιᾶς, διαμαρτυρομένων δι’ ἀρξαμένην ὑπὸ Ἱερᾶς Μητροπόλεως ὑλοτομίαν δάσους Κουφολόγγου καὶ ζητούντων ἄμεσον παῦσιν ὑλοτομίας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Ἀθ. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν–Καπνεργατριῶν–Στοιβαδόρων Ἀγρινίου ὁ «Ἅγιος Χριστόφορος», ζητοῦντος τὴν μὴ ἀγορὰν παρὰ τῶν βιομηχάνων ἀρωματικῶν καπνῶν, συγκέντρωσιν τῶν ἐναπομεινάντων καπνῶν τῆς περιφερείας των παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς πόλεώς των κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀττ)τίας κ. Δ. Βουρδουμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀμπελουργικοῦ Συν)σμοῦ Σπάτων Ἀττικῆς, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην χορήγησιν δανείου 600.000 δολλαρίων εἰς Φὶξ πρὸς ἵδρυσιν ἐργοστασίου ζύθου. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτ)δος κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Χ. Ταλάντη καὶ Α. Μανώλη πυροπαθῶν καὶ συμμοριοπλήκτων κατοίκων Προσηλίου Παρνασσίδος ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν ζώων, ἅτινα ἀπώλεσαν κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Ροδόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συν)σμοῦ Ἀμπελοκτημόνων Τυρνάβου διαμαρτυρομένου δι’ ἐπιβληθεῖσαν βαρυτάτην φορολογίαν 10% ἐπὶ τοῦ στεμφυλοπνεύματος. Ὁ βουλευτὴς Ἀργ)νθίας κ. Γ. Γεώργας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Παναρητίου Κορινθίας ζητούντων μεταφορὰν 20 ἑτοιμορρόπων οἰκιῶν λόγῳ κατολισθήσεως τμήματος τοῦ χωρίου των εἰς ἀσφαλέστερον μέρος. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κυνηγητικοῦ Συλλόγου Ἠλείας ζητοῦντος παράτασιν κυνηγίου ἐνύδρων μέχρι 20ης Ἀπριλίου κ. λ. π. Ἡ Πανελλήνιος Ἐπαγγελματικὴ Ἕνωσις Πλοιάρχων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ Πειραιῶς ζητεῖ ἄμεσον ἀνάκλησιν ἁπάντων τῶν ἐκδοθεισῶν καταλογιστικῶν εἰς βάρος τῶν πλοιάρχων ἀποφάσεων κ.λ.π. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος, ἡ Ἕνωσις Ἐπαγγελματιῶν, τὰ Σωματεῖα Σαροθροποιῶν καὶ Πολυτέκνων καὶ διάφορα ἄλλα Σωματεῖα Ὀρεστιάδος διαμαρτύρονται δι’ ἐνεργείας ἐπαγγελματίου Ἰατροῦ Διδυμοτείχου καὶ βουλευτοῦ Ἕβρου Ι. Τιρρῆ, ζητοῦντος κλείσιμον χειρουργικῆς κλινικῆς Ὀρεστιάδος ἐκ λόγων ἐπαγγελματικῆς ἀντιζηλίας καὶ ζητοῦν διατύπωσιν τῆς ἐν λόγῳ κλινικῆς. Ὁ Δήμαρχος Κοσκινοῦ (Ρόδου) διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἀνέγερσιν ἀγροτικῶν φυλακῶν εἰς τοποθεσίαν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητός των καὶ ζητεῖ ἀνάκλησιν ἀποφάσεως. Ὁ Συνεταιρισμὸς ἀποκαταστάσεως καλλιεργητῶν Ἐπανωμῆς ζητεῖ ἔκδοσιν τοῦ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 327) 1947 προβλεπομένου Δ)τος περὶ καθορισμοῦ τῶν ἱστορικῶν τοῦ Κράτους Μονῶν καὶ τῶν ὑπὲρ αὐτῶν ἐξαιρετέων ἐκτάσεων, ἵνα μετὰ ταῦτα ἐπιτευχθῇ ἡ ἀποκατάστασις τῶν 300 περίπου ἀκτημόνων γεωργῶν κλπ. Ὁ Κ. Κουγιουμτζόγλου τέως βουλευτὴς Ἕβρου, διαμαρτύρεται διὰ διορισμὸν εἰς τρία χωρία τῆς ἐπαρχίας Διδυμοτείχου Παρέδρων ἀμφιβόλων ἐθνικῶν φρονημάτων καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἀντικατάστασίν των δι’ Εἰρηνοδίκου τῆς πόλεως ἐπ’ ἀγαθῷ διοικήσεως. Ὁ Πρόεδρος Συνεταιρισμοῦ Ἀμπελουργῶν Μαρκοπούλου διαμαρτύρεται διὰ χρηματοδότησιν ἐκ σχεδίου Μάρσαλ τοῦ Φὶξ δι’ ἀνέγερσιν ἐργοστασίου ζύθου. Ὁ Δήμαρχος Γιαννιτσῶν καὶ διάφοροι ἄλλαι ὀργανώσεις διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην κατάργησιν Ὑπουργείου Β. Ἑλλάδος. Αἱ Ἑνώσεις Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου Σερρῶν Κερκύρας, Αἰγιαλείας, Κορίνθου, Τυρνάβου, Ἐδέσης, Ἀχαΐας, Πειραιῶς, Τριφυλλίας, Μεσολογγίου, Φαρσάλων, Ἀθηνῶν, Ἀλμωπίας, Λεβαδείας, Ἰστιαίας καὶ Μαγνησίας διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ Α. Ν. 1487)1950 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων». Ἡ Ὁμοσπονδία Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου Κρήτης ζητεῖ ἵδρυσιν Ὑπουργείου ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου τροποποίησιν τοῦ νόμου 751 σύμφωνα μὲ τὰς ὑποδείξεις τῆς Ἐθνικῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου Ἑλλάδος, αὔξησιν τῆς παρεχομένης ἐπικουρικῆς μερίδος τροφίμων, μείωσιν τῆς τιμῆς της κλπ. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Κομοτινῆς ζητεῖ καθορισμὸν τιμῶν ἀσφαλείας καπνοῦ κλπ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Πεπονιᾶς ζητεῖ τὴν μὴ ἐπαναγραφὴν εἰς τὰ μητρῷα ἀρρένων τῆς Κοινότητος τοῦ Ἀραμπατζῆ Ἱερουσαλὴμ τοῦ Ἰωάννου. Οἱ Παλαιοημερολογῖται Νομοῦ Καβάλας καὶ Ποταμιᾶς Θάσου διαμαρτύρονται διὰ συνεχιζομένην δίωξίν των. Οἱ Πρόεδροι τῶν Συλλόγων Αὐτοκινητιστῶν Λαμίας καὶ Ἀμφίσσης διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην ἐπανασύστασιν ΥΕΚΑ καὶ ζητοῦν ἀπόρριψιν προτάσεως ἐπανασυστάσεως ταύτης. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην κατάργησιν Ὑπουργείου Β. Ἑλλάδος. Οἱ κ.κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν) καὶ Φ. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἐν Παρισίοις ὑπογραφέντος πρωτοκόλλου τῆς 19.11.48 δι’ οὗ ὑπάγονται ὑπὸ ἔλεγχον φάρμακα ἅτινα δὲν προβλέπει ἡ σύμβασις τοῦ 1951 «περὶ περιορισμοῦ τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς καὶ διακανονισμοῦ τῆς κατανομῆς τῶν ναρκωτικῶν φαρμάκων», ὡς αὕτη ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ἐν LAKE SUCCES ὑπογραφέντος πρωτοκόλλου τὴν 11.12.1946». Ὁ κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1104)49 Ν. Δ. κυρωθέντος Α. Ν. 971)49 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς Ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας καὶ Ἐθνικὰς ὀργανώσεις ἐσωτερικῆς ἀντιστάσεως». Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος (Ὑπουργὸς Ἐργασίας) καταθέτει σχέδια νόμων. 1) «Περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος ἀσφαλιστικῶν τινῶν διατάξεων καὶ 2) «περὶ διαλύσεως τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Ἑταιρειῶν Ἠλεκτρισμοῦ καὶ Μεταφορῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Χαβίνης, Γ. Στρᾶτος, Μ. Μαντᾶς, Λ. Βρεττάκος, Χ. Ψαρρός, Δ. Χατζηγιάννης, Χ. Ρίζος, Λ. Λαμπριανίδης, Π. Γαρουφαλιᾶς κ. ἄ., καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 69 τοῦ Νόμου 2200)1940». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβ. Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1948 διατάγματος «περὶ καθορισμοῦ τῆς ὀργανικῆς δυνάμεως Χωροφυλακῆς». Ἡ ἐπὶ τοῦ ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 681)26.7.50 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1661)1951 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἔτους τοῦ Ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Κοινοβ. Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1558)50 «περὶ ἐπεκτάσεως εἰς τὴν Δωδεκάνησον τῆς νομοθεσίας ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Μεταφορῶν καὶ συμπληρώσεως αὐτῆς», 2) «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προαγωγῆς τῶν Ταχυδρ. Ὑπαλλήλων κειμένων διατάξεων» καὶ 3) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Α. Ν. 1086) 1946». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Καραπιπέρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ ἱδρύσεως Εἰρηνοδικείου Ἁγίου Βλασίου Τριχωνίδος» καὶ 2) «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1104)49 Ν. Δ. κυρωθέντος Α. Ν. 971)49 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας καὶ Ἐθνικὰς Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βουρδουμπᾶς, Ν. Καζαντζῆς, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Θ. Δεσύλλας καὶ Ε. Παπαδογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Κώδικος περὶ δικηγόρων». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Χλουβεράκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1557)1950 «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μαρῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Καλκάνης, Γ. Σερπάνος, Δ. Παπασπύρου, Μ. Μαντᾶς κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1363)1949 «περὶ διακανονισμοῦ τῆς σειρᾶς ἀρχαιότητος τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Μιχαὴλ, Π. Καλπακτσόγλου, Δ. Παπασπύρου, Α. Κρανιᾶς, Χ. Καραπιπέρης κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῆς Νομοθεσίας προστασίας ἀπολυαμένων τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ καὶ λαβόντων μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα ἐναντίαν τῶν συμμοριτῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπουρδάρας, Α. Κωστόπουλος, Γ. Ἀνδρουλακάκης, Μ. Χλουβεράκης, Ι. Μιχαὴλ, Ι. Σπηλιωτόπουλος, Χ. Ρῖζος, Ν. Μπουραντᾶς κλπ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1557)1950 «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων κλπ.».

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§7Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καταθέτω ἓν ὑπόμνημα τοῦ Σωματείου Ἐθνικοφρόνων Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Ἠπείρου «Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος» τοῦ ὁποίου τὰ μέλη ὑπερβαίνουν τὰ 350. Οἱ αὐτοκινητισταὶ αὐτοί, ὡς ὁδηγοὶ τῆς Υ.Ε.Κ.Α. προσέφεραν ὑψίστας ἐθνικὰς ὑπηρεσίας κατὰ τὸν ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους καὶ ἔφθασαν μέχρι τῶν πεδίων τῶν μαχῶν τοῦ Γράμμου, τῆς Μουργκάνας, τοῦ Κασιδιάρι, τῆς Κονίτσης καὶ τοῦ Μετσόβου. Κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἐτραυματίσθησαν καὶ ἄλλοι ἐκάησαν καὶ ἐφονεύθησαν ἀπὸ τὰς συμμοριακὰς ὀρδάς. Μετὰ τὴν κατάργησιν τῆς Υ.Ε.Κ.Α. ἀπὸ τὰ τέλη Δεκεμβρίου 1950 οἱ Ἕλληνες αὐτοὶ αὐτοκινητισταὶ μένουν ἄνεργοι, πεινῶντες καὶ γυμνητεύοντες καὶ αὐτοὶ καὶ αἱ οἰκογένειαί των. Δὲν ἔλαβον οὔτε ἀποζημίωσιν, οὔτε τὸ δῶρον τῶν ἑορτῶν, οὔτε νομίζω τὰ ἡμερομίσθιά των ἑνὸς δεκαπενθημέρου καὶ οὔτε λαμβάνουν ἐπίδομα ἐκ τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας καίτοι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. τυγχάνουσιν ἠσφαλισμένοι. Παρακαλῶ ὅθεν, πρῶτον τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Ἐργασίας καὶ Οἰκονομικῶν, ὅπως ἐγκρίνουν καὶ διατάξουν τὴν ἐπιδότησίν των ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας καὶ τὴν χορήγησιν εἰς αὐτοὺς τῶν ὀφειλομένων ἡμερομισθίων, τῆς ἀποζημιώσεως καὶ τοῦ δώρου. Δεύτερον τὸν κ. Πρωθυπουργὸν καὶ Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τὸν Ὑπουργὸν Συγκοινωνιῶν, ὅπως προβοῦν εἰς τὴν πραγματοποίησιν τῆς συστάσεως τοῦ νέου ὀργανισμοῦ τῆς Υ.Ε.Κ.Α. ὡς ἔχουσι διακηρύξει κατοχυροῦντες τὰ δικαιώματα τῶν αὐτοκινητιστῶν αὐτῶν. Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμπεριληφθοῦν πάντες εἰς τὸν συσταθησόμενον ὀργανισμὸν νὰ τοὺς παραχωρηθοῦν τὰ αὐτοκίνητα τῆς διαλυθείσης Υ.Ε.Κ.Α. ἵνα ἐργαζόμενοι ἐξασφαλίσουν διὰ τῆς τιμίας ἐργασίας των τὸν ἄρτον τῶν οἰκογενειῶν των. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ἐπείγοντα στοργικὰ καὶ θετικὰ μέτρα διὰ τὴν τάξιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν διὰ τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς ὑπηρεσίας τῶν ὁποίων ὁ Ἀρχιστράτηγος παρεσημοφόρησε τὴν Υ.Ε.Κ.Α. Ἠπείρου.

§8Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας καταβάλλει ἐπιδόματα εἰς ἐκείνους ἐκ τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμπληρώσει 180 ἡμερομίσθια. Ἐὰν καὶ οἱ ὁδηγοὶ τῆς Υ.Ε.Κ.Α. εἶναι ἐγγεγραμμένοι, δηλαδὴ καταβάλλουν εἰδικὴν εἰσφορὰν ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας, νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι θὰ ἐπιδοτηθοῦν καὶ αὐτοί. Ἐὰν ὅμως δὲν ἔχει καταβληθῆ ἐκ τῶν προτέρων εἰδικὴ εἰσφορά, δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο, διότι τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας ἔχει εἰδικὰς εἰσφοράς.

§9Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πάντως αὐτοὶ δικαιοῦνται ἀποζημιώσεως καὶ τοῦ δώρου. Δικαιοῦνται νὰ εἶναι μέτοχοι εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας. Εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ἰ. Κ. Α.

§10Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ ἐξετάσω καὶ ἐὰν πράγματι κατεβάλλετο ἀπὸ τοὺς ὁδηγοὺς αὐτοὺς εἰδικὴ εἰσφορά, θὰ διατάξω νὰ καταβληθοῦν καὶ εἰς αὐτοὺς ἐπιδόματα.

§11Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας διὰ νὰ ἐπιδοτήσῃ ἕνα ἄνεργον, γνωρίζετε πόσους μῆνας χρειάζεται διὰ νὰ βγάλῃ τὴν ἀπόφασιν; Σᾶς πληροφορῶ ὅτι θέλει τοὐλάχιστον ἕνα ἔτος.

§12Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν τὸ γνωρίζω.

§13Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ ἐὰν θέλετε, νὰ σᾶς θέσω ὑπ’ ὄψει σας συγκεκριμένας περιπτώσεις. Ἐὰν δὲν εἶναι ἄνεργος τῶν Ἀθηνῶν ἀλλὰ εἶναι ἄνεργος τῶν ἐπαρχιῶν, θέλει, τὸ ἐλάχιστον χρονικὸν ὅριον, ἀπὸ 6 μῆνας ἕως ἓν ἔτος.

§14Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα θὰ τὸ ἐλέγξω.

§15Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸ ζήτημα τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν ἀνέργων δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀποταμιεύσεως τοῦ ἐργαζομένου, διὰ νὰ πάρῃ ὅταν θὰ εἶναι ἄνεργος. Αὐτὴ εἶναι ἡ παλαιοτέρα ἀντίληψις, ὅταν τὰ πράγματα δὲν εἶχον προχωρήσει.

§16Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὅταν ἔγινεν ὁ νόμος περὶ τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας ὑποθέτω ὅτι εἶσθε Ὑπουργός.

§17Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἤμην ἐγώ, ἦτο ὁ Σίδερης.

§18Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶσθε καὶ σεῖς Γενικὸς Διευθυντής.

§19Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τότε δὲν ἤμην τίποτε. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δὲν ἐπρόκειτο περὶ τοιούτου νόμου. Ὁ νόμος 118 δὲν εἶχε σκοπὸν νὰ εἰσαγάγῃ τὸν θεσμὸν τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἀνεργίας ὅπως πρέπει νὰ λειτουργήσῃ, ἀλλὰ εἶχε σκοπὸν νὰ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν καὶ τὴν εὐχέρειαν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις νὰ βγάλουν ἀπὸ μέσα ἐκείνους ποὺ ἐνόμιζαν ὅτι ἔπρεπε νὰ βγάλουν, διὰ πολιτικοὺς λόγους.

§20Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπεράσατε καὶ σεῖς ὡς Ὑπουργὸς τῆς ἐργασίας τὸ 1945 καὶ δὲν ἐκάματε τὴν μεταβολήν.

§21Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τώρα εἴμεθα εἰς τὸ 1950.

§22Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ λάβω ὑπ’ ὄψει μου καὶ τήν γνώμην σας καὶ θὰ τὴν ἐξετάσω.

§23Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Πρὸ 20 ἡμερῶν ἐζητήσαμεν τηλεγραφικῶς ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου τοῦ ἀφορῶντος τὸν Νομάρχην Μαγνησίας διὰ τὸν ὁποῖον μὲ κατάπληξιν καὶ ἀγανάκτησιν καὶ δυσφορίαν ὁ ἡρωϊκὸς καὶ μαρτυρικὸς λαὸς τῆς Μακεδονίας πληροφορεῖται ὅτι, ἐκδιωχθεὶς ἀπὸ τὴν Μαγνησίαν καὶ δι’ ἄλλας κατηγορίας ἀλλὰ καὶ διὰ φιλοεαμισμόν, τοποθετεῖται ἤδη εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ καταθέσῃ συντόμως τὸν φάκελλον αὐτὸν εἰς τρόπον ὥστε νὰ πληροφορηθῇ καὶ τὸ Σῶμα καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἰδιαιτέρως ὁ τόσον δοκιμασθεὶς ἀπὸ τὸν συμμοριτισμὸν λαὸς τῆς Μακεδονίας, τὴν ἀξιόλογον δρᾶσιν τοῦ Νομάρχου αὐτοῦ. Εἶναι ἐνδιαφέρον τὸ ζήτημα, διότι μεθαύριον πρόκειται ὁ κ. Νομάρχης μὲ τὴν ἰδιότητα αὐτὴν νὰ ἀντικαταστήσῃ, μετὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος, νὰ ἀντικαταστήσῃ εἰς τὰς ἐξουσίας του τὸν Ὑπουργὸν Γενικὸν Διοικητὴν Βορείου Ἑλλάδος. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μὴ ἐπιμένῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν.

§24Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τόσον τῆς Βουλῆς, ἰδιαίτατα ὅμως καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς σοβαρωτάτης καταστάσεως τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ὁ Α. νόμος περὶ συντάξεως τῶν θυμάτων τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, τοῦ ὁποίου αἱ διατάξεις ὑπῆρξαν κατὰ μέγα μέρος ἄδικοι καὶ ἄστοχοι. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ὁ νόμος αὐτὸς ἐστέρησε τοῦ μικροῦ βοηθήματος τὸ ὁποῖον ἐλάμβανον τὰ θύματα ἤτοι αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανὰ τῆς μαρτυρικῆς πόλεως τῶν Καλαβρύτων καὶ δέκα περίπου συνοικισμῶν τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων. Εἶναι εἰς ὅλους γνωστὸν τὸ δρᾶμα τῶν Καλαβρύτων. Ὅλος ὁ ἄρρην πληθυσμὸς ἐσφάγη ὑπὸ τῶν κατακτητῶν. Δὲν πρόκειται περὶ μεμονωμένων θυμάτων. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν Καλαβρύτων ἐξετελέσθησαν τόσον ὁ προστάτης τῆς οἰκογενείας ὅσον καὶ τὰ ἄρρενα τέκνα αὐτοῦ, ἀπέμειναν δὲ ἐν ζωῇ μόνον αἱ χῆραι καὶ τὰ νήπια, τελείως ἀπροστάτευτα καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς περιουσίας καὶ ἄνευ οὐδενὸς πόρου ζωῆς. Διότι οἱ κατακτηταὶ μετὰ τὴν ὁμαδικὴν σφαγὴν προέβησαν εἰς λεηλασίαν ἀκολούθως δὲ εἰς ἐμπρισμὸν τῆς πόλεως. Ἦλθε κατόπιν ἡ ἐπιδρομὴ τῶν κομμουνιστοσυμμοριτῶν τῆς 11 Ἀπριλίου 1948 διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὴν καταστροφήν. Εἰς τὰ ἀτυχῆ αὐτὰ θύματα τῆς ἀγριότητος τῶν κατακτητῶν καὶ τῶν συμμοριτῶν ἀπενεμήθη ἕνα μικρὸ βοήθημα ἐξασφαλίζον ἕνα ἐλάχιστον ὅριον διαβιώσεως. Ἔρχετε ἤδη ὁ ἀτελὴς αὐτὸς ἀναγκαστικὸς νόμος καὶ καταργεῖ διὰ μιᾶς τὰ μικρὰ αὐτὰ βοηθήματα μὲ ἀποτέλεσμα ἕνας ὁλόκληρος πληθυσμὸς νὰ βυθισθῇ εἰς ἀπέραντον δυστυχίαν, στερούμενος τῆς δυνατότητος νὰ προμηθευθῇ καὶ τὸν ἄρτον τοῦ δελτίου. Ἔρχομαι ἀπὸ τὴν μαρτυρικὴν αὐτὴν πόλιν, ἡ ὁποία παρουσιάζει ὄψιν πένθους καὶ ἀπογνώσεως, κομίζων τὴν ἐκδήλωσιν τοῦ πόνου καὶ ἀγανακτήσεως τῶν θυμάτων αὐτῶν τὰ ὁποῖα μετὰ τόσης προχειρότητος καὶ ἀσπλαχνίας ἐγκατελείφθησαν εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ σπεύσῃ εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ Α. Νόμου τούτου ὥστε νὰ ἐπανέλθουν τὰ βοηθήματα αὐτὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐξαρτᾶται αὐτὴ αὕτη ἡ ἐπιβίωσις τῶν θυμάτων.

§25Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ζητήσει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. (Φωναὶ κωδωνοκρουσίαι).

§27Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ..........

(Φωναὶ κωδωνοκρουσίαι).

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσητε πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως πρέπει νὰ τηρήσωμεν τὸν κανονισμόν.

§29Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§31Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Παπαρρηγόπουλος εἶναι μεγίστης ἐθνικῆς σημασίας. Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως προβῇ εἰς τὴν ὑποβολὴν πάραυτα τοῦ σχετικοῦ Α. νόμου, περὶ συντάξεων τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, πρὸς κύρωσιν, οὕτως ὥστε ἡ Βουλὴ νὰ προβῇ εἰς τὰς ἀναγκαίας ἐκείνας τροποποιήσεις, τὰς ἀνταποκρινομένας εἰς τὴν ἐπιταγὴν τῆς συνειδήσεώς μας πρὸς τὸν στοιχειώδη σεβασμὸν ἀπέναντι τῶν μαρτυρικῶν θυμάτων τῶν Καλαβρύτων καὶ πρὸς οἱανδήποτε ἄλλην ἡρωϊκὴν πόλιν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἔχασε ὁλόκληρον τὸν ἄρρενα πληθυσμόν της. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον ὁ νόμος αὐτὸς νὰ ἐφαρμόζεται, ἔστω καὶ ἐὰν τυπικῶς ἰσχύῃ. Θὰ παρεκάλουν ὅπως ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς προβῇ ἀπόψε εἰς σχετικὰς ἀνακοινώσεις ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα)...

§32Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι σημαντικώτατον τὸ θέμα.

§33Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ἀπουσιάζει, εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὰ παρόντα μέλη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀποφασισμένα καὶ διατεθειμένα νὰ ἀναλάβουν τὴν εὐθύνην, ὅπως ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ὑποβληθῇ ὁ σχετικὸς Ἀναγκαστικὸς νόμος πρὸς κύρωσιν, ἢ μᾶλλον πρὸς τροποποίησιν.

§34Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀπολύσεως τοῦ ἀρχιλῃστοῦ Πελοποννήσου Κονταλώνη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης παρίσταται ἐδῶ. Πρέπει λοιπὸν νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις. Διαμαρτύρεται ὁλόκληρος ἡ Πελοπόννησος.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Α. Στράτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας ἀφορώσης τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἁλιπέδων Μεσολογγίου.

§36Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας καὶ ἀφορᾷ σοβαρώτατον ζήτημα τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε ἤδη νὰ εἶχε ἀπασχολήσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ νὰ εἶχον ἤδη ἀρχίσει τὰ ἔργα. Πρόκειται διὰ τὰ τεράστια ἁλίπεδα τῆς περιφερείας Νεοχωρίου ἐκτάσεως 33 χιλ. τ. χιλ. τὰ ὁποῖα εἶναι ἱκανὰ νὰ ἀποδώσουν τεραστίας ποσότητας ἅλατος πρὸς ἐξαγωγήν. Αἱ συνθῆκαι ἐκμεταλλεύσεως εἶναι τόσον καλαὶ ὥστε εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔσπευσε νὰ δώσῃ εἰς τὰ τμήματα αὐτὰ τῆς Ἑλλάδος τὴν ζωὴν τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ εἶχον. Ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τὸν ὁποῖον γνωρίζω διὰ τῆς δημιουργίας αὐτῶν τῶν ἔργων θὰ συμβάλῃ τὰ μέγιστα εἰς τὴν Ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Ἐὰν τὸ ἔργον αὐτὸ ὁλοκληρωθῇ εἶναι δυνατὸν ἐντὸς τοῦ 1953, νὰ ἀποδίδῃ συνάλλαγμα 800– 1500 χιλ. δολλ. πέραν τούτου ὅμως θέλει ἀναζωογονηθῆ καὶ ἡ περιφέρεια ἥτις σήμερον φθίνει. Ἀναμένω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ὄχι μόνον τὴν ἀπάντησιν ἀλλὰ τὰς ἐνεργείας του οὕτως ὥστε ἐντὸς τοῦ 1951 νὰ γίνῃ ἡ ἔναρξις τοῦ ἔργου διὰ νὰ ἀποδώσῃ τὸ 1953.

§37Λ. ΜΑΚΚΑΣ (Ὑπ. Βιομηχ.). Ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος ἀνταποκρίνονται καὶ πρὸς τὰς σκέψεις καὶ πρὸς τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ πρόβλημα τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν ἁλιπέδων, ὄχι μόνον τοῦ Μεσσολογγίου ἀλλὰ καὶ τῆς Μυτιλήνης ἀπασχολοῦν τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι διὰ τὸ 1950–51 εἶναι ἐγκεκριμέναι πιστώσεις 200 χιλ. δολλαρίων καὶ 2 δισεκ. δραχμῶν διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν δύο αὐτῶν ἁλιπέδων. Ἀναμένεται ἡ μελέτη ἥτις ἔχει ἀνατεθῆ εἰς τὸν οἶκον Φέρκισον, ἴσως ἐντὸς τοῦ μηνὸς ἐλπίζω νὰ ἀνατεθῇ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου εἰς ἀνάδοχον, εἴτε κατόπιν δημοπρασίας εἴτε δι’ ἀπ’ εὐθείας συμβάσεως εἰς ὃν θὰ δοθῇ καὶ τὸ δάνειον περὶ οὗ προβλέπει τὸ μονοετὲς σχέδιον 1950–51. Ἐὰν περαιωθοῦν μέχρι 15 Μαΐου αἱ προεργασίαι τότε ἡ πίστωσις δὲν θὰ ἀπωλεσθῇ. Παρακολουθῶ ἀγρύπνως τὸ ζήτημα ἐν τῇ βεβαιότητι ὅτι ἡ ἀξιοποίησις τῶν ἁλιπέδων πρόκειται νὰ ἀποβῇ πηγὴ πλούτου, ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος.

§38Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ παρακαλῶ νὰ παρακολουθήσῃ ἀγρύπνως τὸ ζήτημα διότι πράγματι πρόκειται περὶ πηγῆς πλούτου καὶ εἶναι ἁμαρτία νὰ χαθῇ.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 38 διαγράφεται, αἱ ὑπ’ ἀριθ. 41, 42 ἀναβάλλονται, αἱ 43, 44 ἐπίσης, αἱ 45,46 διαγράφονται, ἐπίσης καὶ αἱ 47, 48, 49.

§40Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκον.). Ἐπληροφορήθην ὅτι κατὰ τὴν ἀπουσίαν μου ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ ΛΕΚ ἤγειρε τὸ ζήτημα περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. περὶ συντάξεως ἀμάχου πληθυσμοῦ, ἐπιθυμῶ σχετικῶς νὰ κάμω τὴν ἀκόλουθον δήλωσιν μολονότι τοῦτο τὸ χειρίζεται ὁ κ. Ὑφυπουργός. Ἡ γενικὴ γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι νὰ ἀποφύγῃ τὴν κύρωσιν τοῦ Α. Ν., ἤδη ἔχει ἐπεκταθῆ καὶ συζητεῖται εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὁ κῶδιξ περὶ συντάξεων τοῦ ὁποίου τμῆμα ἀποτελεῖ ὁ Α. Ν. περὶ συντάξεως ἀμάχου πληθυσμοῦ. Θὰ κάμω τὴν δέουσαν σύστασιν εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν νὰ ἐγκριθῇ τὸ ταχύτερον αὐτὸς ὁ Α. Ν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργὸν καὶ ἀφορώσης τὴν μὴ λειτουργίαν ἱδρυθέντος πρακτορείου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἰς τὴν κωμόπολιν τῆς Ἀκράτας.

§42Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρὸ ἑνὸς ἔτους ἀπεφάσισε τὴν ἵδρυσιν εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀκράτας ὑποκαταστήματος, ἐγένοντο ὅλαι αἱ προετοιμασίαι γραφείου καὶ ἀνεμένετο τὸ προσωπικόν· πρὸς κατάπληξίν μας ὅμως, μετέπειτα, ἐπληροφορήθημεν ὅτι ἀπεφασίσθη ἡ κατάργησις αὐτοῦ. Ἡ ἀνάγκη ἱδρύσεως ὑποκαταστήματος Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἰς Ἀκράταν εἶναι ἐπιβεβλημένη διότι αὕτη ἐξυπηρετεῖ 5 Δήμους εἶναι δύσκολον νὰ μεταβαίνῃ ὁ κόσμος εἰς Αἴγιον. Ἡ ἀπόφασις αὕτη τῆς ματαιώσεως θὰ ἐλήφθη ἐν ἀγνοίᾳ ὑμῶν κ. Ὑπουργέ, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἐπετρέπατε τοῦτο. Παρακαλῶ νὰ μᾶς εἴπητε ποῖος λόγος ὑπηγόρευσεν τὴν κατάργησιν ἐφ’ ὅσον εἶχε ληφθῇ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου.

§43Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἡ ἵδρυσις πρακτορείων καὶ ὑποκαταστημάτων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δὲν ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀλλὰ εἰς τὴν τοῦ Συμβουλίου τῆς Τραπέζης. Ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐρωτήσεώς σας ἀπηύθυνα ἔγγραφον πρὸς τὴν Τράπεζαν διὰ νὰ γνωρίσω τοὺς λόγους τῆς μὴ ἱδρύσεως τοῦ πρακτορείου διότι καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὰς ἀπόψεις σας. Ἡ ἀπάντησις τῆς Τραπέζης λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3100)24.2. 51 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἐν ἀντιγράφῳ ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνοπούλου, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ΑΤΕ ἔχον ὑπ’ ὄψει γνωμάτευσιν τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας μας στηριζομένην εἰς πρότασιν Ἐπιθεωρητοῦ μελετήσαντος ἐπιτοπίως τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως Καταστήματος τῆς Τραπέζης εἰς Ἀκράταν, ἀπεφάσισεν ὁριστικῶς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 15) 28.7.50 πράξεως αὐτοῦ τὴν μὴ ἵδρυσιν τούτου, καθ’ ὅσον ἡ περιφέρεια αὕτη ἐξυπηρετεῖται ἐπαρκῶς ἐκ τοῦ ἤδη ὑπάρχοντος δικτύου Ὑποκαταστημάτων μας. Μετὰ τιμῆς

Ὁ Ὑποδιοικητὴς

Σ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ»

Ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου ὁ Ὑπουργὸς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἐπεμβάσεως τὸ πολὺ πολὺ νὰ ὑποδείξῃ μίαν ἀκόμη φορὰν ὅτι διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους χρειάζεται ἡ ἵδρυσις τοῦ πρακτορείου Ἀκράτας.

§44Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἔγγραφον τῆς Τραπέζης δὲν εἶναι θετικόν, διότι ὁμιλεῖ περὶ ἱδρύσεως ἐνῷ τὸ θέμα εἶναι διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐλειτούργησε τὸ ἱδρυθὲν πρακτορεῖον. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἡ ἵδρυσις ἔχει γίνει. Ἀπορῶ πῶς εἶναι δυνατὸν, ἐφόσον ἔχει διαπιστωθῆ ἡ ἀνάγκη τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ὑποκαταστήματος, νὰ ἔρχωνται κατόπιν οἱ ἴδιοι Ἐπιθεωρηταὶ καὶ νὰ λέγουν ὅτι δὲν ἐπιβάλλεται ἡ ἵδρυσις. Πρόκειται περὶ προφανοῦς ἀντιφάσεως. Κατόπιν αὐτοῦ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ζητήσω τὴν κατάθεσιν τοῦ σχετικοῦ ἐγγράφου διὰ νὰ πληροφορηθῶ καὶ ἐγὼ ποῖοι λόγοι συνετέλεσαν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς μὴ ἱδρύσεως τοῦ ἐν λόγῳ Ὑποκαταστήματος.

§45Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ τὰ ζητήσω, κ. συνάδελφε.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφοράς του σχετικῶς μὲ τὰς συντάξεις τῶν διαζευγμένων θυγατέρων πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων.

§47Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ κατάργησις, τοῦ δικαιώματος τῆς συντάξεως τῶν διαζευγμένων θυγατέρων πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων εἶναι μέτρον ἀπάνθρωπον, παράλογον καὶ ἐγκληματικόν. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις θέτει σκληρὸν καὶ ἀδυσώπητον τὸ δίλημμα εἰς τὰς θυγατέρας τῶν συνταξιούχων αἵτινες διεζεύχθησαν, διότι ὁ βίος των ἦτο ἀβίωτος, ἀπαίσιος καὶ τυραννικὸς ἐξ ἀφορμῆς τοῦ συζύγου των, ἢ νὰ ἐξακολουθήσουν ὑφιστάμεναι ἕνα τοιοῦτον βίον ἢ νὰ ὑποστῶσιν τὰ ἐξ ἀσιτίας δεινὰ καὶ αὐτὸν ἔτι τὸν ἐξ ἀσιτίας θάνατον. Ὅταν αὗται διεζεύχθησαν ὑπῆρχε νόμος τοῦ Κράτους, εἰς τὸν ὁποῖον ἀπέβλεψαν καὶ ἐβασίσθησαν ἐπ’ αὐτοῦ αὗται μὲ τὴν ἀντίληψιν καὶ τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Κράτους, ὅτι θὰ εἶχον τὰ πρὸς τὸ ζῆν διὰ τῆς παρεχομένης ἐκ τοῦ νόμου συντάξεως. Σήμερον αὗται εὑρίσκονται εἰς τὸν δρόμον μὴ δυνάμεναι νὰ προσπορισθῶσιν τὰ πρὸς διατροφὴν ἀπαραίτητα ἰδίως ὅταν αὗται εἶναι μεγάλης ἡλικίας μὴ δυνάμεναι κἂν νὰ ἐργασθῶσι. Ἐὰν τοὐλάχιστον τὸ μέτρον τοῦτο ἴσχυσε διὰ τὰς ἀπὸ τοῦ νόμου τούτου καὶ ἐντεῦθεν λαμβανούσας χώραν διαζεύξεις, θὰ εἶχε κἄποιαν ἔννοιαν, ἐνῷ ὅπως εἶναι σήμερον, εἶναι, ὡς προεῖπον, ἀκατανόητον καὶ μέτρον ἀσυλλήπτου ἀδικίας. Ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν ἐπὶ τῶν σημείων τούτων τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔχω τὴν εὐρεῖαν καὶ ἀσφαλῆ πεποίθησιν, ὅτι πρὸ τοῦ μεγέθους τῆς ἀδικίας θὰ θελήσῃ αὕτη νὰ μεταβάλῃ ἀντιλήψεις ὅπως πιστεύω ἀκραδάντως ὅτι κατὰ τὴν κύρωσιν τοῦ νόμου ἡ Βουλὴ θὰ λάβῃ τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα ὥστε νὰ ἀποδοθῇ δικαιοσύνη.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σβῶλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως ἐργατοτεχνιτῶν καθαριότητος Θεσσαλονίκης ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, δι’ ἧς ζητεῖται αὔξησις τῶν ἡμερομισθίων τῶν μελῶν της.

§49Α. ΣΒΩΛΟΣ. Εἶναι θέμα, κ. Πρόεδρε, ποὺ καὶ ἄλλοτε ἔχει συζητηθῆ εἰς τὴν Βουλὴν κατόπιν ἰδικῆς μου ἐρωτήσεως καὶ ἀφορᾷ τοὺς ἐργάτας καθαριότητος τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης, τῶν ὁποίων τὸ ἡμερομίσθιον ἦτο τότε 14.000 δραχμαί, κατόπιν ἐπεμβάσεώς μου ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τὸ ἔκαμε 18.000 ἔλαβον τώρα καὶ τὸ περίφημον δῶρον τῶν ἑορτῶν, 4.000, καὶ ἔτσι ἔχουν τὸ ἐπίζηλον ἡμερομίσθιον τῶν 20.000 δραχμ. κατὰ ἐργάσιμον ἡμέραν. Ζητοῦν λοιπόν, ἤδη μίαν αὔξησιν τοῦ ἡμερομισθίου καὶ κάποιον καθορισμὸν ἡμερῶν ἀναπαύσεως. Διότι ἡ ἐργασία των ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἐπιτείνεται εἰς χρόνον πολύν, ἀλλ’ ἀρχίζει ἀπὸ τὰ χαράματα. Θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ ἔχουν δύο ἡμέρας ἀναπαύσεως κατὰ μῆνα μετὰ πλήρων ἀποδοχῶν καὶ ἕνα δῶρον κατὰ τὸ νέον ἔτος. Παρακαλῶ θερμῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάγονται οἱ Δῆμοι—ἑπομένως καὶ τὸ ζήτημα τοῦ προσωπικοῦ—νὰ σκεφθῇ λογικὰ δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν κατωτάτην βαθμῖδα τοῦ ἐργατικοῦ προσωπικοῦ καὶ νὰ τοὺς ἐπιδαψιλεύσῃ κἄποιαν ἔννοιαν διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεώς των.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογγεγραμμένη παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 101 ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Μαντᾶ, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ ἀφορώσης τὴν καταστροφὴν τῶν ἀγελάδων Ἀττικοβοιωτίας ἐκ τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ. (Ἀναγινώσκονται τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν κ. κ. βουλευτῶν οἵτινες εὑρίσκονται παρόντες)

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν πρότασιν περὶ προτάξεως τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἐπερωτήσεως;

§52ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ Βουλὴ παρεδέχθη, ὅπως ἡ ἐν λόγῳ ἐπερώτησις τοῦ κ. Μαντᾶ, συζητηθῇ κατὰ προτίμησιν καὶ μετὰ τὰς ἤδη προταχθείσας ἐπερωτήσεις τῶν λοιπῶν κυρίων συναδέλφων. Ὑπεβλήθη ἐπίσης πρότασις ὑπογεγραμμένη παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Θ. Δεσύλλα ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου, Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ Οἰκονομικῶν καὶ ἀφορώσης διωκομένους ἐμποροπλοιάρχους μὲ ἐντάλματα προσωποκρατήσεως δι’ ἐλλείμματα ἐφοδίων μεταφερθέντων διὰ θαλλάσης. Ἀναγνωσθέντων τῶν ὀνομάτων τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν κ.κ. βουλευτῶν καὶ μὴ εὑρεθέντων παρόντων ὅσων ὑπὸ τοῦ Κονονισμοῦ τῆς Βουλῆς θεωρεῖται ἀναγκαία ἡ παρουσία διὰ τὴν στήριξιν τῆς προτάσεως, ἡ πρότασις θεωρεῖται μὴ γενομένη. Ἀπερρίφθη κ. Δεσύλλα, διότι δὲν συνεκέντρωσε τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν κατὰ τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς.

§54Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τοὺς ὑποβαλόντας τὴν ἔνστασιν αὐτὴν ἐλλείπει εἷς, ἐνῷ ἀπὸ τὰ ἑδώλια τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν ἐλλείπουν ἅπαντες.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἦσαν ὅλοι παρόντες. Ἔφυγαν καὶ παρέμειναν μόνον οἱ ἁρμόδιοι διότι.....

§56Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ διακόψητε τὴν συνεδρίασιν εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας διὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς Κυβερνήσεως.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις. Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ζητοῦμεν ὅπως γενικευθῇ ἡ συζήτησις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κάντζια διὰ τὸν σῖτον. Δέχεται ἡ Βουλὴ;

§58ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§59Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὁμολογῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ μὲ τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ ἀπόντων τῶν κ.κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Πρόεδρος νὰ ὁρίσωμεν τὴν Δευτέραν ὡς ἡμέραν συζητήσεως.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν Δευτέραν εἶναι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἐπὶ τῆς συζητηθείσης ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ ὁρίσωμεν τὴν προσεχῆ Παρασκευήν;

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§62Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ τὸ ἑξῆς: Ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ εἶναι σπουδαιοτάτη ἐπερώτησις. Διατὶ τὴν ἀναβάλλετε καθημερινῶς διὰ τὴν ἑπομένην ἑβδομάδα; Ποῖος λόγος ὑπάρχει; Ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ τώρα.

§63Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν ἔχει ἀπαρτία ἡ Βουλὴ τώρα, κύριε συνάδελφε.

§64Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερνήσεως). Ὁ ἐπερωτῶν ζητεῖ τὴν ἀναβολήν. Δὲν τὴν ἐζήτησεν ἡ Κυβέρνησις.

§65Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δεδομένου ὅτι ἐγένετο δεκτὴ ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως, νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν περισσότεροι βουλευταὶ διὰ νὰ συζητηθῇ. Δι’ αὐτὸ ἐζήτησα νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἢ διὰ τὴν Παρασκευὴν ἢ διὰ τὴν Τετάρτην.

§66Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Κάντζιας δὲν θέλει νὰ συζητήσῃ, εἶμαι καὶ ἐγὼ ἐπερωτῶν καὶ θὰ ἀνέλθω τώρα εἰς τὸ βῆμα νὰ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησιν.

§67Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερνήσεως). Νομίζω ὅτι ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφόσον ἐπιμένει ὁ κ. συνάδελφος, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν θέλῃ νὰ τὴν συζητήσωμεν τώρα.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή. Ὅσοι δὲν δέχονται τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ σίτου διὰ τὴν ἑπομένην Παρασκευήν, τακτὴν ἡμέραν, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Θέτω καὶ ἀντιστρόφως τὸ ἐρώτημα. Παρακαλῶ ὅσοι δέχονται τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἡ Βουλὴ δὲν ἐδέχθη τὴν ἀναβολήν. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κάντζιας.

§69Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ σίτου εἶναι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον συνεκίνησεν ὁλόκληρον τὴν κοινὴν γνώμην. Ἀπὸ πολλῶν μηνῶν συνεκίνησε καὶ τὴν Βουλὴν ὁλόκληρον, ἀλλὰ νομίζω καὶ τὴν Κυβέρνησιν, τὴν ὁποίαν ἔφερεν εἰς μίαν ἀνησυχίαν σοβαράν, διότι δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῆς περιπτώσεως τῆς ἐλλείψεως τοῦ σίτου καὶ ἑπομένως τῆς ἐλλιποῦς διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἀπὸ τὸ βασικὸν αὐτὸ εἶδος; ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἑνὸς ζητήματος τὸ ὁποῖον προεκάλεσεν γενικωτέραν ζημίαν εἰς τὴν χώραν μας. Ζημίαν τοιαύτην, ἡ ὁποία, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσῃ ἀσυγκίνητον τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε νὰ καταλήξωμεν εἰς ἀπόφασιν, ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ ἐπιβάλῃ βαρυτάτας κυρώσεις εἰς τοὺς ὑπευθύνους. Βεβαίως εἶναι γνωστὸν τὸ ζήτημα εἰς τοὺς περισσοτέρους κ.κ. βουλευτάς. Ἔπρεπεν ὅμως τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ συζητηθῇ ὡς ἐπερώτησις καὶ νὰ γενικευθῇ ἡ ἐπερώτησις αὕτη διὰ τὸν λόγον τὸν ἑξῆς. Διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκκαθαρισθοῦν μερικὰ ζητήματα ἐκ τῆς συγχύσεως, ἡ ὁποία προεκλήθη ἐκ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ γεγονότος τῆς ἐλλείψεως τοῦ κυριωτέρου εἴδους διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, νὰ ἐκκαθαρισθοῦν ἀφ’ ἑνὸς αἱ εὐθῦναι καὶ νὰ καταλογισθοῦν, ἐὰν ὑπάρχουν τοιαῦται, ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχουν νὰ διευκρινησθῇ ποῦ ὀφείλεται αὐτὸ τὸ γεγονὸς τὸ πρωτοφανές, εἰς περίοδον ἀφθονίας (δύναμαι νὰ ὑποστηρίξω μετὰ βεβαιότητος) τοῦ ἀγαθοῦ αὐτοῦ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, ἡ τιμή του νὰ φθάσῃ εἰς τὰς 6000–7000 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Καὶ λέγω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι εὐθῦναι πρέπει νὰ καταλογισθοῦν ἐκεῖ, ποὺ ὑπάρχουν, διότι διάφοροι διαδόσεις κυκλοφοροῦν εἰς τὰς διαφόρους περιφερείας τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Πρωτεύουσαν, ὅτι αὐτὸ ὀφείλεται εἰς εὐθύνας, εἴτε κρατικῶν ὑπαλλήλων, εἴτε Κυβερνητικῶν παραγόντων, ἀλλὰ ὅτι ὀφείλεται εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως (δὲν λέγω μυστικὰ καὶ δύναμαι ἐλευθέρως νὰ τὸ ἀναφέρω).

§70Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερν.). Ποῖος τὸ εἶπεν αὐτό;

§71Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διαδίδεται μεταξὺ τῆς κοινῆς γνώμης, ὅτι ὡρισμένα φορτία προοριζόμενα διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀφῃρέθησαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ διετέθησαν εἰς χώρας γειτονικάς. Εἶμαι ὑποχρεωμένος λοιπὸν νὰ εἴπω τί λέγεται μεταξὺ τῆς κοινῆς γνώμης καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι ἡ τοιαύτη ἔκβασις, καὶ τὰ πράγματα θὰ τακτοποιήσῃ καὶ τὴν κοινὴν γνώμην θὰ καθησυχάσῃ. Ἄλλη συζήτησις ἐγένετο καὶ μάλιστα ἐπεκράτησε καὶ εἰς μεγάλην ἔκτασιν, ὅτι διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν βαρύνεται ἡ πολιτικὴ τοῦ ἀξιοτίμου πρώην Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας κ. Χατζηγιάννη, ὁ ὁποῖος διὰ τοῦ τρόπου τῆς συγκεντρώσεως ἔφερε τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἐφοδιασμοῦ τῆς χώρας ἀπὸ ἀπόψεως τοῦ σίτου, εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε νὰ προκληθῇ ἡ κατάστασις αὐτή. Πέραν τούτου συνεζητήθη ἀκόμη, ὅτι βαρύνονται ὡρισμέναι ὑπηρεσίαι, (εἴτε τοῦ ἐξωτερικοῦ εἴτε τοῦ ἐσωτερικοῦ) αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπετέλεσαν τὸ καθῆκον των, ὡς ὤφειλαν νὰ τὸ ἐπιτελέσουν, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον προεκλήθη αὐτὴ ἡ ἔλλειψις. Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις θὰ ἀποσαφηνίσῃ τὸ θέμα καὶ θὰ καταλογίσῃ τὰς εὐθύνας εἰς τοὺς τυχὸν ὑπαιτίους. Κύριοι Βουλευταί, δὲν θὰ θελήσω εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ ἀναπτύξω τὰς ζημίας τὰς ὁποίας ὑπέστη, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, ἀφ’ ἑτέρου δὲ γενικώτερον ἡ οἰκονομικὴ τῆς χώρας. Θὰ ἀφήσω τὸ θέμα τοῦτο ἐν τῇ ἀναπτύξει τῆς ἐπερωτήσεως. Θὰ ἀναφερθῶ τώρα εἰς τὸ ζήτημα τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τοῦ σίτου ὅπως τοῦτο ἐνεφανίσθη ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1950, διότι ἀκριβῶς εἰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην μερικοὶ ἀνοίγουν τὴν αἰτίαν τοῦ δημιουργηθέντος αὐτοῦ ζητήματος τῆς ἐλλείψεως τοῦ σίτου. Ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε κατὰ τὴν 21 Ἰουλίου τοῦ παρελθόντος ἔτους, ὁ τότε ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὁ κ. Χατζηγιάννης, ἀνέπτυξεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νέον σχέδιον συγκεντρώσεως σίτου. Τὸ σχέδιον ἐκεῖνο προέβλεπε τὴν συγκέντρωσιν σίτου ἀσχέτως ποσότητος, ἄνευ περιορισμοῦ, καὶ καθώριζε τὰς τιμὰς εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἐγένετο ἡ συγκέντρωσις. Θέλω νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς κ. βουλευτὰς ἕνα ἀκόμη σημαντικὸν γεγονὸς, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας διὰ τὴν περαιτέρω συζήτησιν. Ὁ κ. Χατζηγιάννης εἶπε τότε ὅτι ἡ συγκέντρωσις τοῦ σίτου δὲν ἀποτελεῖ σκοπόν, ἀποτελεῖ μέσον. Δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις τότε ἐφαρμόζουσα τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τῆς προστασίας τοῦ σίτου καὶ προβαίνουσα εἰς τὴν συγκέντρωσιν αὐτοῦ, δὲν ἀπέβλεπεν εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ δημιουργίαν ἀποθεμάτων, ἀλλὰ θὰ ἀπέβλεπεν εἰς τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν καὶ δὴ τῶν ἀσθενεστέρων παραγωγῶν, τῶν καλλιεργούντων γῆν κάτω τῶν 100 στρεμμάτων. Καὶ ἡ συγκέντρωσις ἐκείνη ἐγένετο ὑπὸ τοὺς ἑξῆς ὅρους. Μὲ τιμὴν γενικὴν 2.300 δραχ. διὰ τὸν σῖτον καὶ 3000 δρχ. διὰ τοὺς παραγωγοὺς τοὺς ἔχοντας καλλιεργουμένας ἐκτάσεις κάτω τῶν 100 στρεμμάτων καὶ προκειμένου περὶ ἐξοφλήσεως χρεῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, χρεῶν προερχομένων ἐκ καλλιεργητικῶν δανείων σίτου.

§72Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Συγχρόνως ποσοῦ 140 δισεκ. δραχμῶν.

§73Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἦσαν 120 δισεκ. χρέη ἀναγόμενα εἰς τὴν προπροηγουμένην περίοδον, δηλαδὴ τὴν περίοδον τοῦ 1949 εἰς 50 δισεκ. διὰ τὴν περίοδον τοῦ 1950. Ἐξ αὐτῶν τὰ 140 δισεκ. ἀναφέρονται εἰς καλλιεργητὰς κάτω τῶν 100 στρεμμάτων. Τότε ἀνησύχησεν ἡ Βουλή, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προκληθῇ μία συρροὴ σίτου εἰς τὰς κρατικὰς ἀποθήκας εἰς μεγάλην ποσότητα λόγῳ τοῦ ἀπεριορίστου ποσοῦ τῆς συγκεντρώσεως, καθ’ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν περιώριζε τὴν συγκέντρωσιν αὐτήν, ἀπὸ ἀπόψεως ποσότητος καὶ θὰ ἐπεβαρύνετο ὁ προϋπολογισμὸς μὲ μεγάλον ποσὸν δραχμῶν, ὥστε νὰ δημιουργηθοῦν πληθωρικὰ φαινόμενα. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι εἰς μίαν διακοπήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Λαρίσης τοῦ ἐσημείωσα ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἔχωμεν πληθωρικὰς προσφορὰς σίτου, διότι ἡ τιμὴ τῶν 2.300 ἦτο περίπου ἡ τιμὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Γύρω ἀπὸ τὰ ἐπίπεδα αὐτὰ ἐκυμαίνετο. Καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν θὰ ὑπῆρχον τοιαῦται προσφοραί, ὥστε νὰ φοβηθῶμεν ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς συγκεντρώσεως θὰ μᾶς δημιουργήσῃ φαινόμενα πληθωρικά. Μάλιστα ἡ ἀπάντησις ἦτο περίπου, ὅτι θὰ εἴχατε ὑπ’ ὄψει σας αὐτό.

§74Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶπον τὸ ἑξῆς: ἐὰν αἱ τιμαὶ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς εἶναι ἴσαι μὲ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως, εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀσκηθείσης πολιτικῆς μας. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ πολιτική μας ἡ τιμὴ θὰ ἦτο 1.300 δρχ. κατὰ μέσον ὅρον.

§75Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Φαίνεται ὅτι ἡ τότε Κυβέρνησις εἶχεν ὑπ’ ὄψει, τοῦτο, διότι κύριοι βουλευταὶ δὲν ἀνησυχοῦσε διὰ τὸν τότε κίνδυνον τῆς ἐκδόσεως δραχμῶν εἰς μεγάλον ὄγκον, ὥστε νὰ σημειωθοῦν πληθωρικὰ φαινόμενα. Ὑπελόγισεν ἡ ὑπηρεσία τότε περὶ τὰς 175.000 τόννους τὴν συγκέντρωσιν. Δὲν ἔφθασεν ὅμως τοὺς 175.000 τόννους, ἀλλὰ περιωρίσθη εἰς 85.000 τόννους. Ἡ μὴ μεγάλη προσφορὰ σίτου εἰς τὴν ὑπηρεσίαν συγκεντρώσεως ἐξησφαλίζετο καὶ ἐξ ἄλλης ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως. Ἠδύνατο νὰ συμψηφισθῇ ἡ διαφορὰ τῶν 700 δρχ. μεταξὺ τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως τῶν παραγωγῶν κάτω 100 στρεμμάτων καὶ τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία ἐδίδετο διὰ τοὺς ἔχοντας συνάψει δάνεια εἰς δραχμὰς χωρὶς νὰ γίνῃ καὶ ἀνάλογος προσκόμισις σίτου. Αὐτὰ τὰ ἀναφέρω, κ. βουλευταί, διὰ νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας μὲ ποίαν βάσιν ἤρχισεν ἡ σχετικὴ πολιτικὴ τὸ 1950 καὶ πῶς ἐξειλίχθη ἐν γένει τὸ ζήτημα τοῦ σίτου μετέπειτα, μέχρι καὶ σήμερον Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ἐτόνισε τότε καὶ ἀνησύχησε καὶ ὑποστηρίζουν μάλιστα ὅτι ὑπέδειξε καὶ ὑπεγράμμισε τὸν φόβον αὐτὸν εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον πρὸ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς συγκεντρώσεως, τοῦ ἀπεριορίστου, δηλαδή, τῆς συγκεντρώσεως, νὰ γίνουν τοιαῦται προσφοραὶ σίτου εἰς τὰς κρατικὰς ἀποθήκας, ὥστε νὰ δημιουργηθῇ ἀδιέξοδον, ἀπὸ ἀπόψεως χώρου ἀποθηκεύσεως καὶ νομίζω — δὲν ἔχω αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, διότι δὲν κατετέθησαν — νομίζω ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην κατὰ τὸν μῆνα Ἰούλιον τὸ συμβούλιον τοῦ σίτου, τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τοῦ Συντονισμοῦ, ὑπέδειξεν εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι πρέπει νὰ τηλεγραφήσῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Πρεσβείαν τῆς Οὐασιγκτῶνος καὶ τὸν ἐκεῖ ἀντιπρόσωπόν μας, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συστήσῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τῆς Ἀμερικῆς καὶ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας νὰ μὴ κάνουν φορτώσεις σίτου κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ὅπως ἠξεύρητε, συμφώνως μὲ τὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία συνήφθη μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ λοιπῶν συνεργαζομένων χωρῶν τὴν 23ην Μαρτίου 1949 καὶ ἡ ὁποία σύμβασις ἐκυρώθη ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν τὴν 23ην Ἰουνίου 1949, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἔχει τὸ δικαίωμα, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑποχρέωσιν συγχρόνως νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν ἀγορὰν 428.000 τόνν. σίτου κατ’ ἔτος μὲ τὴν τιμὴν τὴν σταθεράν, τὴν ὡρισμένην τῶν 85 δολλ. κατὰ τόννον, δηλαδή, 71 δολλ. FOB κατὰ τόννον ὑπολογιζομένων δὲ καὶ τῶν ναύλων κλπ. ἡ τιμὴ αὐτὴ φθάνει εἰς τὸ ὕψος τῶν 85 δολλ. τσίφ. Ἀλλὰ πέραν τούτου, πέραν αὐτῆς τῆς ὑποχρεώσεως καὶ τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐκ τῆς διεθνοῦς συμβάσεως σίτου, ὅπως λέγω, ἔχει τὸ δικαίωμα, καθὼς καὶ ἄλλαι συμβαλλόμεναι χῶραι, νὰ ζητήσῃ αὔξησιν τῆς ποσότητος ἀδείας ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι αἱ καταναλωτικαὶ τὸ ἐπιβάλλουν. Αὐτὸ ἀφορᾷ ὅλας βέβαια τὰς καταναλωτρίας χώρας σίτου. Τὴν αἴτησιν αὐτὴν τὴν ὑποβάλλει εἰς ἕν ἁρμόδιον συμβούλιον, τὸ ὁποῖον προέβλεπεν αὐτὴ ἡ σύμβασις καὶ τὸ συμβούλιον ἀποφασίζει, ἐὰν θὰ χορηγήσῃ ἢ δὲν θὰ χορηγήσῃ αὔξησιν τῆς ποσότητος. Διὰ τὴν Ἑλλάδα εἶχε γίνει ἡ διαδικασία αὐτὴ τελείως καὶ εἶχεν ἀκόμη ἀγορασθῆ μία ποσότης 72.000 τόνν. Ἤτοι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὸν Ἰούλιον–Αὔγουστον εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἑλλάδος ὑπῆρχον 500.000 τόννοι σίτου. Οἱ μὲν 428.000 ὡς ὑποχρέωσις καὶ δικαίωμα, αἱ δὲ 72.000 ὡς δικαίωμα τῆς Ἑλλάδος μόνον.

§76Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, ὑπῆρχεν ὑπόλοιπον ἀπὸ τὴν χρῆσιν 1949–50, διότι διὰ τὴν ἀγορὰν σίτου ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν τὸ δικαίωμά μας εἶναι ἀπεριόριστον.

§77Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν γνωρίζω μήπως διεγράφη ἡ ὑποχρέωσις ἐκείνη καὶ μᾶς ἀνεγνωρίσθη ἡ ποσότης, βάσει τοῦ ἄρθρου 81, νομίζω, τῆς συμβάσεως.

§78Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ πότε θὰ τὶς φέρωμεν εἶναι δικαίωμα ἰδικόν μας πρῶτον καὶ δεύτερον ὑπαινίχθητε ἕν ἐρώτημα πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ διὰ νὰ φέρῃ σιτάρι, σᾶς λέγω ὅτι ἔγινεν αὐτὸ τὸ ἐρώτημα, ἀλλά, τὰ σιτάρια ἦλθον τὸ καλοκαῖρι καὶ ἠναγκάσθην, κ. συνάδελφοι, ἠναγκάσθην νὰ ἐνοικιάσω τὰ βαπόρια τοῦ Πειραιῶς ποὺ ἦσαν λιμενισμένα.

§79Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπον ὅτι δὲν διαφωνοῦμεν. Πέραν αὐτῆς τῆς ποσότητος, ποὺ ἀφίχθη κατὰ τὸν μῆνα Αὔγουστον εἶχε δικαίωμα ἀκόμη ἡ Ἑλλὰς καὶ τῆς εἶχε χορηγηθῆ αὐτὸ τὸ δικαίωμα, νὰ εἰσαγάγῃ πέραν τῶν 428 χιλ. τόννων καὶ 72.000 τόννους ἀκόμη. Εἶχεν δηλαδὴ κατὰ τοὺς μῆνας Αὔγουστον, Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον, εἰς τὴν διάθεσίν της 500.000 τόννους, καὶ εἰς πρώτην συζήτησιν. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἔμεινε μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἶναι ἄφθονη ποσότητα σίτου ὥστε ἐνοικίασεν καὶ πλοῖα διὰ νὰ ἀποθηκεύσῃ τὸ ἀπόθεμά της. Ἐπὶ πλέον δὲ ἀνέμενε ὅπως εἰσρεύσῃ εἰς τὰς ἀποθήκας ὑπηρεσίας συγκεντρώσεως εἴτε τῆς ΚΥΔΕΠ, εἴτε τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, μεγάλη ποσότης ἀκόμη σίτου, ἐκ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ πράγματα εἶχον οὕτω, δὲν ἠμπορεῖ νὰ καταλογισθοῦν εὐθῦναι, οὔτε εἰς τὰ ἁρμόδια ὄργανα, οὔτε εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, διότι δὲν ἐνήργησεν τὸν ἀνεφοδιασμὸν τῆς χώρας, ὅσον ἀφορᾷ, τὸ εἶδος τοῦτο τὸ σημαντικόν. Ἀλλὰ τὸν μῆνα Σεπτέμβριον ἀπροόπτως ἀρχίζει ἡ τιμὴ τοῦ σίτου ἐν τῇ ἐλευθέρᾳ ἀγορᾷ νὰ ἀνέρχεται καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ἐπικίνδυνον. Δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον. Ἐλλιπεῖς διανομαὶ τὴν προεκάλεσαν, ἢ ὁ πόλεμος τῆς Κορέας συνέβαλεν εἰς τοῦτο; Διότι κ. βουλευταί, καὶ τοῦτο ὑποστηρίζεται ὅτι ὁ πόλεμος τῆς Κορέας ἐδημιούργησε κακὴν ψυχολογικὴν κατάστασιν καὶ διαθέσεις πρὸς ἀπόκρυψιν διὰ κερδοσκοπίαν. Ἀλλὰ ὅμως ὁ πόλεμος δὲν ἤρχισε τὸν Σεπτέμβριον, ἤρχισεν εἰς τὰς 25 μὲ 28 Ἰουνίου. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν παρῆλθον 3 μῆνες ὁλόκληροι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ οὐδεὶς τὴν ὑψωτικὴν τάσιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου εἰς τὸ γεγονὸς αὐτό. Ἴσως ὡς κακὸν χειρισμὸν τῆς διανομῆς καὶ ἄλλα αἴτια. Ἕνα εἶναι γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου ἡ τιμὴ τοῦ σπουδαίου τούτου ἀγαθοῦ ἤρχισε νὰ ὑψοῦται σταθερῶς ἐν τῇ ἐλευθέρᾳ ἀγορᾷ.

§80Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Μόνον εἰς αὐτὸ τὸ εἶδος παρετηρήθη ἡ ὕψωσις τῆς τιμῆς; Ἡ ὕψωσις τῶν τιμῶν ἦτο γενική, καὶ εἰς ἄλλα εἴδη, καὶ μάλιστα διεθνῆ.

§81Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καταλογίζω καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐλέγχω εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὅταν εὑρέθη πρὸ μιᾶς τοιαύτης καταστάσεως. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα μας ἀσχέτως τῶν αἰτίων τῆς ὑψώσεως. Ποίαν πολιτικὴν ἤσκησεν τὸ Κράτος διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα αὐτό;

§82Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ζάκχαριν ἐφρόντισε νὰ φέρῃ καὶ τὴν κατεκρίναμεν. Σήμερον δὲν ἔφερεν στάρι, πάλιν τὴν κατακρίνομεν.

§83Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐφρόντισε νὰ φέρῃ ὅταν αἱ τιμαὶ ἔφθασαν πλέον εἰς ὑψηλὰ ἐπίπεδα. Πάντως εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν, ἐπαναλαμβάνω, ἐσημειώθη ὕψωσις τῆς τιμῆς τοῦ σίτου. Τοῦτο ἀποδεικνύεται ἐπίσημον ὄχι μόνον ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀμφισβητηθοῦν καὶ τὰ ὁποῖα ἠμποροῦμεν νὰ συλλέξωμεν ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀνοργάνωτον καὶ ἀνεπίσημον ἀγοράν, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ τῆς 18 Σεπτεμβρίου, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς, «ἔχοντος ὑπ’ ὄψει τὰς διατάξεις τοῦ νόμου... ......... (ἀναγινώσκει) ........» Δηλαδὴ καὶ ἐκ τῆς ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως διαπιστοῦται κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ συγκέντρωσις τοῦ σίτου διεκόπη διότι ἦτο φυσικὸν τοῦτο, λόγῳ τοῦ ὅτι, ἡ τιμὴ του ὑψώθη πέραν τῶν 2.300 δρχ. Καὶ ἡ ὕψωσις αὐτὴ προῆλθεν ἐκ τῆς ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως νὰ διαθέσῃ σῖτον εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν πρὸς συγκράτησιν τῆς τιμῆς αὐτοῦ. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις ἐλάμβανε τὴν ἀπόφασιν τῆς διαθέσεως τοῦ σίτου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, εἶχε εἰς τὴν διάθεσίν του ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς, ἐκ τῆς διεθνοῦς συμβάσεως σίτου, περὶ τοὺς 500.000 τόννους εἰς Ἀμερικανικοὺς λιμένας. Ἐκτὸς αὐτοῦ δὲν ἀμφισβητεῖται ὅτι ὑπῆρχον προσφοραὶ εἰς ὅλα τὰ παραγωγικὰ μέρη. Θὰ ἀνέμενε κανεὶς πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς, κάποιαν ἐνέργειαν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, νὰ ἐφοδιάσῃ τὴν χώραν ἀπὸ τὰ ἀποθέματά της, μὲ σῖτον σὲ τιμὴ χαμηλή, ὥστε νὰ συγκρατηθῇ ἡ τιμή του. Ἦτο ἀνάγκη μεγάλη νὰ συγκρατηθῇ ἡ τιμή του εἰς τὸ ἐπίπεδον αὐτό, διότι δὲν θὰ ἐπέφερε ζημίαν μόνον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Ἀλλά, ἦτο πασίδηλον, ὅτι, ἡ ὕψωσις τῆς τιμῆς τοῦ σίτου θὰ ἐδημιούργει μίαν γενικωτέραν ἀναταραχὴν καὶ θὰ ἤσκει ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς Οἰκονομίας μας ἐπίδρασιν τοιαύτην, ὥστε τὰ ἀποτελέσματα νὰ μὴ εἶναι ὑπερβολὴ νὰ ὑποστηρίξῃ κανεὶς ὅτι θὰ ἦσαν καταστρεπτικά. Καὶ δυστυχῶς ἀποδεικνύεται ὅτι ἕνας συντελεστὴς τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως τῆς χώρας ὑπῆρξεν καὶ ἡ ἔλλειψις τοῦ σίτου. Λέγω λοιπὸν ὅτι ἦτο κακὴ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα τῶν εὐθυνῶν, λόγῳ τῆς μὴ λήψεως τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην, καθ’ ἣν διεπιστώθη ἡ ἄνοδος τῶν τιμῶν ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις τῆς διαθέσεως τοῦ σίτου ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Δυστυχῶς δὲ καὶ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῆς ἀνοικτῆς ἀγορᾶς δὲν ἔγινε κατὰ τὸν ὀρθόδοξον τρόπον. Ὅταν ἕνα πρᾶγμα τὸ διαχειρίζεται τὸ Κράτος καὶ θέλει νὰ συγκρατήσῃ τὶς τιμὲς εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, θὰ τὸ κάμῃ κατὰ τὸν ὀρθολογιστικὸν ἐκεῖνον τρόπον ποὺ ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ, δηλαδὴ νὰ διατεθῇ κατὰ τὸν τρόπον ἐκεῖνον, ὥστε νὰ δημιουργήσῃ τὸν ψυχολογικὸν παράγοντα τὸν ἀναγκαῖον, τὸν ὁποῖον δημιουργεῖ ἡ προσφορὰ ὅταν γίνεται ἀφθόνως, διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὴν τιμὴν καὶ ν’ ἀνατρέψῃ τὴν ὑψωτικὴν ψυχολογίαν. Δὲν ἔγινε κατ’ αὐτὸ τὸ σύστημα τὸ ὀρθόδοξον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχεν ἄμεσα ἀποτελέσματα. Δηλαδὴ τὸ σιτάρι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀπεφάσισε νὰ πωλήσῃ ἀνοικτὰ τὸ Κράτος, δὲν ἐπωλήθη πράγματι ἀνοικτά. Δὲν διετέθη εἰς πάντα αἰτοῦντα, εἰς τὸν παραγωγόν, εἰς τὸν μικροεπαγγελματίαν τοῦ χωριοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε πράγματι ἀνάγκην ν’ ἀγοράσῃ διὰ νὰ ἐφοδιάσῃ τὴν πελατείαν του ἢ εἰς τὸν ἴδιον τὸν γεωργόν, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀνάγκην ν’ ἀγοράσῃ σιτάρι εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας ποὺ δὲν παράγουν σιτάρι, ἀλλὰ ὁ σῖτος διετέθη, μόνον εἰς τοὺς ἀλευρομύλους οἱ ὁποῖοι πάλιν τὸν διέθετον κατὰ τρόπον ὅμως τελείως ἐλεύθερον καὶ ἀνεξέλεγκτον. Παρενέβαινε δηλαδὴ μεταξὺ Κράτους καὶ ἐλευθέρας ἀγορᾶς, τὴν ὁποίαν ἤθελε νὰ συγκρατήσῃ τὸ Κράτος, ἕνας τρίτος παράγων, ὁ ὁποῖος εἶναι μοιραῖον, εἴτε καλοπίστως, εἴτε κακοπίστως, νὰ μὴ ἀφήνῃ νὰ ἐκδηλωθῇ ἡ εὐεργετικὴ αὐτὴ ἐπίδρασις τῆς πολιτικῆς τῆς OPEN MARKET, τῆς ἀνοικτῆς ἀγορᾶς, κατὰ τρόπον καθολικόν, κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ δημιουργήσῃ τὸν ψυχολογικὸν παράγοντα ἐκεῖνον, ποὺ θὰ ἐπέδρα ἐπὶ τῆς ὑψωτικῆς ψυχολογίας καὶ θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν. Διετέθησαν μάλιστα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον περὶ τοὺς 42 χιλ. τόννοι κατὰ τὸ δίμηνον Ὀκ)βρίου καὶ Ν)βρίου καὶ μερικὰς ἡμέρας τοῦ Δ)μβρίου. Συγκεκριμένως θὰ σᾶς ἀναφέρω τὰ κονδύλια τὰ ὁποῖα ἔχω ἐξ ἐπισήμων πηγῶν, ἐκ τοῦ Ὑπουργείου. Δηλαδὴ ἀπὸ τοῦ Σ)μβρίου ὅπως εἴπαμεν, ἐνεκαινιάσθη ἡ πολιτικὴ πωλήσεως ἐκ τῶν ἀποθεμάτων τῶν κρατικῶν πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν καὶ διετέθησαν 498 τόννοι. Διότι ἐξεδίδοντο διατακτικαί. Εἶναι μία διαδικασία κἄπως γραφειοκρατικὴ τῆς διαθέσεως τοῦ σίτου καὶ αἱ διατακτικαὶ χρειάζονται ἕνα χρονικὸν διάστημα μιᾶς ἑβδομάδος ἢ 10 ἡμερῶν διὰ νὰ ἐκτελεσθοῦν καὶ ἂν ἀκόμη ἐξεδόθησαν τὸν Σ)μβριον, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραληφθοῦν τὸν Σ)μβριον. Παρελήφθησαν, λοιπόν, 498 τόννοι, κατὰ τὸν Ὀκ)βριον περὶ τοὺς 12 χιλ. τόννους καὶ κατὰ τὸν Ν)μβριον περὶ τοὺς 23 χ. τόννους. Κατὰ δὲ τὸν Δ)μβριον παρελήφθησαν καὶ παρεδόθησαν ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθηκῶν περὶ τοὺς 7 χιλ. τόννους. Βεβαίως, ἀσφαλῶς, τὰ παραληφθέντα κατὰ τὸν μῆνα Δ)μβριον, ἦσαν διατακτικαὶ ἐκδοθεῖσαι κατὰ τὴν περίοδον τοῦ Ν)βρίου. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ἄσκησις τῆς πολιτικῆς τῆς ἀνοικτῆς ἀγορᾶς δὲν ἀπέδωσε τὰ ὅσα ὤφειλε ν’ ἀποδώσῃ, λόγῳ τοῦ ἐσφαλμένου τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἐφηρμόσθη. Διότι ὅπως εἶπον παρενέβαλε τοὺς ἀλευροβιομηχάνους, οἱ ὁποῖοι μοιραῖον ἦτο νὰ διαθέτουν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν, ὄχι αὐτούσιον σῖτον, ἀλλὰ ἄλευρα καὶ ἑπομένως νὰ αὐξάνηται ἡ τιμὴ τοῦ αὐτουσίου σίτου, δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἤθελον αὐτούσιον σῖτον. Ἀφ’ ἑτέρου δὲ καὶ οἱ ἀλευροβιομήχανοι ἦτο φυσικὸν νὰ διαθέτουν τὸ ἐμπόρευμα αὐτὸ ἐλευθέρως καὶ κατὰ τὸ δοκοῦν καὶ κατὰ τὰ συμφέροντα τὰ ὁποῖα εἶχον νὰ ἱκανοποιήσουν.

§84Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἡμεῖς εἴμεθα πρωτόπειροι, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἠξεύρωμεν ὅλα τὰ θέματα. Ἐρωτῶ: τὸ σιτάρι ποὺ εἶχε τὸ Κράτος, εἴτε ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀγορασμένον καὶ προσκομιζόμενον, εἴτε ἐκ τῆς συγκεντρώσεως, τὸ ἐχρησιμοποίει μόνον διὰ τὴν διανομὴν διὰ τῶν δελτίων;

§85Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὅπως κατὰ τὴν προηγουμένην ἐπερώτησιν εἶπον, ἐπετρέπετο ὁ σῖτος αὐτὸς νὰ διατίθεται καὶ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Οὗτος διατίθεται διὰ τὴν διανομὴν τοῦ δελτίου καὶ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν βιομηχανιῶν παραγωγῆς ζυμαρικῶν. Διὰ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν διετίθετο τελείως ἐλευθέρως καὶ ἀναλόγως τῆς παρουσιαζομένης ἀνάγκης.

§86Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχεν ἐπάρκεια.

§87Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὥστε διὰ ν’ ἀναγκασθῇ νὰ δώσῃ πρὸς συμπλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, σημαίνει ὅτι ἡ ἐλευθέρα ἀγορὰ δὲν παρουσίαζεν εὐχέρειαν ἱκανοποιήσεως ἐκ τῶν ἰδίων.

§88Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐκ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ἡ ὁποία εὑρίσκετο εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, εἴτε εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων, δὲν ἠξεύρω ποῦ εὑρίσκετο.

§89Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἑπομένως δὲν παρουσίαζεν ἡ ἐλευθέρα ἀγορὰ ἱκανότητα ν’ ἀντεπεξέλθῃ, τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι αἱ πηγαὶ πωλήσεως πρὸς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν εἶχον ἀρχίσει νὰ ὀλιγοστεύουν καί ἔπρεπε νὰ τίς συμπληρώσῃ τὸ Κράτος.

§90Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μάλιστα. Ἔφθασε, λοιπόν, νὰ διαθέσῃ 42 χιλ. τόννους. Κατὰ τὸν μῆνα Ὀκτ)βριον 12.000 τόννους, κατὰ τὸν μῆνα Ν)μβριον 23χ., κατὰ τὸν μῆνα Δ)μβριον 7.000 τόννους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι διάθεσις τοῦ Δεκεμβρίου ἀπὸ ἀπόψεως διατακτικῶν, ἀλλὰ διάθεσις τοῦ Νοεμβρίου. Καὶ τοῦτο προκύπτει ἀπὸ τὸ ὅτι τὴν 13 Δεκεμβρίου ἐξεδόθη μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία λέγει: «Ἀναστέλλομεν προσωρινῶς πᾶσαν πώλησιν σίτου.................. ......... (ἀναγινώσκει) ............». Νὰ μὴ ἐκτελεσθοῦν δηλαδὴ καὶ ἐὰν ἀκόμη ἐξεδόθησαν αἱ διατακτικαὶ καὶ ἔστω καὶ ἐὰν κατεβλήθησαν τὰ χρήματα. Αὐταὶ αἱ διατακτικαί, πρέπει ν’ ἀκυρωθοῦν. Τοῦτο δεικνύει τὴν ἀπόγνωσιν εἰς τὴν ὁποίαν εἶχε περιέλθει ἡ Διοίκησις κατὰ τὸν μῆνα Δεκέμβριον. Καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα παρὰ τὴν πώλησιν τοῦ σίτου ἡ τιμὴ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἐβάδιζε σταθερῶς εἰς ἀνώτερα ἐπίπεδα, ἐσημείωνε δηλαδὴ συνεχῆ ὑψωτικὴν τάσιν. Μὲ ὅλην αὐτὴν τὴν κατάστασιν τὴν ὁποίαν ἀντιμετώπιζεν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός δὲν προέβη εἰς καμμίαν ἐνέργειαν μέχρι τῆς 23ης Νοεμβρίου διὰ νὰ εἰσαγάγῃ σῖτον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐκ τῶν εἰς τὴν διάθεσίν του εὑρισκομένων 500 χιλ. τόννων, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι ἐνεφανίζοντο τόσον ἔντονοι ἀφ’ ἑνὸς καὶ νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς τοῦ σίτου ἀφ’ ἑτέρου. Ἀνάγκην ἐπίσης γενικωτέρας μορφῆς, διότι ὅπως εἴπομεν, ἡ τιμὴ τοῦ σίτου καὶ ἡ ἀφθονία αὐτοῦ ἐπηρεάζει γενικῶς τὴν οἰκονομίαν μας. Μόνον τὴν 23ην Νοεμβρίου ἀποστέλλεται τὸ πρῶτον τηλεγράφημα ἐξ Ἀθηνῶν πρὸς τὸν ἐν Οὐάσιγκτον ἀντιπρόσωπόν μας καὶ τὸν Πρέσβυν διὰ νὰ προβοῦν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας, ὅπως ζητηθῇ ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ φορτωθοῦν ὡρισμέναι ποσότητες σίτου ἐκ τῶν εἰς τὴν διάθεσίν μας εὑρισκομένων ἐκεῖ ποσῶν. Εἶναι ἀλλεπάλληλα μετὰ τὰ τηλεγραφήματα καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ σᾶς κουράσω. Ἐγὼ λαμβάνω ὑπ’ ὄψει τὰς ἡμερομηνίας, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν βασικὸν σημεῖον. Ἐλέχθη μάλιστα καὶ διεδόθη ὅτι μία ἔλλειψις χωρητικότητος, μία ἔλλειψις πλοίων, ὑπῆρξεν ἡ ἀφορμὴ, μεταξὺ τῶν ἄλλων, τῆς καθυστερήσεως τοῦ σίτου καὶ ἑπομένως τοῦ ἐφοδιασμοῦ τῆς χώρας. Δὲν εἶναι ἀληθές. Μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου ἤμην Ὑπουργὸς καὶ δὲν ἔβλεπα τοιαύτην ἔλλειψιν. Τοὐναντίον εἶχον αἰτήσεις ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας ἐφοπλιστὰς ὅπως ναυλωθοῦν πλοῖα εὑρισκόμενα εἰς Ἀμερικὴν ἄνευ φορτίων διὰ νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ στηριχθῆτε μόνον εἰς τὴν βεβαίωσιν τὴν ἰδικήν μου. Ἔχω τὸ ἑξῆς ἐπίσημον στοιχεῖον τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ ἔλλειψις χωρητικότητος δὲν ἦτο τοιαύτη, οὔτε τὸν μῆνα Ὀκτώβριον ὅπου ἐπρόκειτο νὰ προβῇ εἰς τὴν πρώτην ἐνέργειάν του, ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, καὶ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ἐφ’ ὅσον, ἤδη εἶχε σημειωθῇ ἡ ὕψωσις τῆς τιμῆς τοῦ σίτου καὶ τὸ Κράτος ἤρχισε νὰ πωλῇ ἐκ τῶν ἀποθεμάτων του. Οὔτε τὸν Ὀκτώβριον, οὔτε τὸν Νοέμβριον παρετηρήθη τοιαύτη ἔλλειψις πλοίων καὶ τοῦτο προκύπτει ἐκ τοῦ ὅτι ἐνῷ τὴν 23ην Νοεμβρίου ἀπεστάλη τὸ πρῶτον τηλεγράφημα διὰ τοῦ ὁποίου αἰτεῖται ἡ εἰσαγωγὴ σίτου ἐν Ἑλλάδι, τὰ πρῶτα φορτία ἤρχισαν νὰ ἀφικνοῦνται τὸ πρῶτον δεκαήμερον τοῦ Ἰανουαρίου, δηλαδὴ μετὰ 1½ μῆνα, διότι εἰς οἱανδήποτε περίπτωσιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἄφιξιν φορτίου πρὸ 1½ μηνὸς ἀπὸ τῆς ἀποστολῆς τοῦ τηλεγραφήματος.

§91ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε ἀπεστάλη;

§92Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὴν 23 Νοεμβρίου ἔφυγε ἀπὸ ἐδῶ πρὸς τὴν Πρεσβείαν, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ κάμῃ ἐνεργείας νὰ εὕρῃ πλοῖον νὰ ναυλώσῃ πλοῖον, νὰ φορτώσῃ τὸ πλοῖον, τὸ ὁποῖον νὰ φθάσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα... Εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν δὲν ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ πρὸ τοῦ ἑνὸς καὶ ἡμίσεως μηνός. Ἐὰν λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ ταξίδιον ἀπαιτεῖ 22 ἡμέρας ἀπὸ τῆς ἀναχωρήσεως.

§93ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἄλλαι ἐνέργειαι δὲν εἶχον γίνει;

§94Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἡ πρώτη ἐνέργεια ἦτο τὴν 22αν Νοεμβρίου.

§95ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ ἀνατίμησις ποῦ εἶχε φθάσει;

§96Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶχε φθάσει 200–700 δραχμ. ἀναλόγως τοῦ διαμερίσματος τῆς χώρας. Ἦτο διαμέρισμα, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἐστέλλετο σῖτος δελτίου. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου διαμέρισμα, ποὺ εἶχε 7.000 δραχμ. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰ διαμερίσματα.

§97ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ καλαμπόκι ἔφθασε 5.500.

§98Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐπειδὴ εἴπατε πρὶν ὅτι εἶσθε μέλος τῆς Κυβερνήσεως, μοῦ φαίνεται μέχρι τοῦ Αὐγούστου, ἡ κρίσις τὴν ὁποίαν λέτε πότε παρουσιάσθη;

§99Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν ἤμην ἐπιθεωρητὴς τῶν Ὑπουργῶν.

§100Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Διατὶ ὡς μέλος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅταν ἤρχετο αὐτὸς ὁ κίνδυνος δὲν ἐφιστούσατε τὴν προσοχὴν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου;

§101Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἄς μοῦ καταλογίσητε εὐθύνας.

§102Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Μίαν ἀπορίαν ἔχω: πῶς ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν ἐβλέπατε αὐτὸν τὸν κίνδυνον, διατὶ δὲν ἀντιδράσατε;

§103Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Διότι ὁ Ὑπουργὸς κ. Ἀβέρωφ ἤρχετο καὶ ἔλεγεν ὅτι ὅλα εἶναι ρόδινα. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις.

§104Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὁ κ. συνάδελφος διὰ λόγους ἐντυπωσιακοὺς ἔκαμε μίαν διακοπήν.

§105Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἡ διαφορὰ εἶναι ὅτι σήμερον ποὺ ἔχει τὸ σιτάρι 700 δραχμ. ὑποστηρίζετε τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶσθε ὑπεύθυνος, διότι παρ’ ὅλα αὐτὰ ὑποστηρίζετε τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἑπομένως ἔχετε τὴν μεγαλυτέραν εὐθύνην.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Κωδωνοκρουσίαι). Μὴ διακόπτετε τὸν ρήτορα.

§107Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διακοπὰς δὲν δέχομαι καὶ θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. συναδέλφους νὰ μοῦ ἐπιτρέψουν νὰ τελειώσω. Σᾶς λέγω μόνον ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ γνωρίζῃ τὶ κάμνουν τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα, ἐφ’ ὅσον κατὰ τὸν Ὀκτώβριον δὲν ἐξεδηλώθη ἡ ὕψωσις τῆς τιμῆς. Ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς ἐπισήμου αὐτῆς καταστάσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ὅτι ἀφίχθη ἡ ποσότης τοῦ σίτου τῆς παραγγελίας τῆς 23ης Νοεμβρίου, ἡ ὁποία ἀπεστάλη συνεπείᾳ τοῦ τηλεγραφήματος τῆς 23ης, ὅτι ἀφίχθη τὸν μῆνα Ἰανουάριον ἐκ 41.000 τόνν., ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 20.000 τόννοι τὸ πρῶτον 10)ήμερον. Ἄρα οὔτε ἔλλειψις χωρητικότητος ὑπῆρξε, καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα οὔτε ἔλλειψις σίτου παρουσιάσθη εἰς τὰς παραγωγικὰς Χώρας. Καὶ ἀπομένει ἀκεραία ἡ εὐθύνη, εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι διαχειρίσθησαν τὸ σιτικὸν ζήτημα, τὸν ἐφοδιασμὸν τῆς χώρας διὰ τοῦ σημαντικοῦ τούτου ἀγαθοῦ, διότι δὲν ἀνησύχησαν ποσῶς ἀπὸ τὸν μῆνα Σεπτέμβριον μέχρι Δεκεμβρίου, σχεδόν, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἀποθεμάτων καὶ ἐφοδιασμοῦ τῆς χώρας μὲ τὴν ἀνάλογον ποσότητα σίτου, διότι ἦτο εἰς τὴν διάθεσιν της εὐθηνός σῖτος. Ἐὰν ἠκολουθεῖτο αὐτό, ἐκ μέρους τῶν πολιτικῶν, θὰ προελαμβάνοντο πολλὰ κακὰ. Θὰ προελαμβάνετο ἀφ’ ἑνὸς ἡ πεῖνα, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη κατὰ τὴν περίοδον τοῦ Ἰανουαρίου, τοῦ τέλους Δεκεμβρίου εἰς ὡρισμένα διαμερίσματα, πεῖνα πραγματικὴ συνεπείᾳ τῆς ὁποίας ἠπειλήθη ἡ διατάραξις τῆς τάξεως.

§108Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Τὰ ἀποθέματα θὰ τὰ ἀναφέρετε;

§109Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μοῦ ἔχουν δοθῆ οἱ ἀριθμοὶ κατὰ τοιοῦτον ἀσυνάρτητον τρόπον, ὅπως καὶ εἰς τὴν ὑπόθεσιν ζακχάρεως, ὥστε δὲν ἠμπορῶ νὰ στηριχθῶ ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν τοῦ Ὑπουργείου παρὰ μόνον ἐπὶ τῶν γεγονότων.

§110Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Παρακαλῶ νὰ μᾶς εἴπητε, ἐὰν ὑπῆρχον ἀποθέματα.

§111Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἀποθέματα ὑπῆρχον, τὰ ὁποῖα καταβάλλονται διαρκῶς, ἀλλά, δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ ἀνατρέξω εἰς τὰ ἀποθέματα. Ἀνατρέχω εἰς τὸ γεγονὸς τῆς ὑψώσεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, ἡ ὁποία προκύπτει ἐκ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου νὰ πωλήσῃ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ δεύτερον εἰς τὸ ὅτι ἠθέλησε νὰ ἐφοδιάσῃ τὴν χώραν μὲ σῖτον ἔπειτα ἀπὸ τρεῖς καὶ πλέον μῆνας ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὅλη τοποθέτησις τοῦ ζητήματος.

§112Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τέσσαρας μῆνας ἔμεινεν ἄνευ εἰσαγωγῶν.

§113Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἔμεινεν, ἐνῷ ὑπῆρχον εἰς τὴν διάθεσίν των καὶ πλοῖα καὶ σῖτος. Καὶ αὐτὸ προκύπτει κ. συνάδελφοι. Ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὴν πολιτικὴν τῆς συγκεντρώσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τῆς καταλογίσωμεν εὐθύνας, διότι αὕτη ἔγινε τὸν μῆνα Ἰούνιον ἕως Αὔγουστον. Ἡ ὑπόθεσις ἐξεδηλώθη τὸν μῆνα Σεπτέμβριον ἐξεκαθαρίσθη ὅτι διακόπη ἐν τῷ μεταξὺ ἡ συγκέντρωσις λόγῳ τῆς ὑψώσεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, τὸν μῆνα Σεπτέμβριον ὑπῆρχεν ὕψωσις σημαντικὴ ἡ ὁποία ἠνάγκασε τὸ Κράτος νὰ πωλήσῃ 42.000 τόννους σίτου, αἱ τιμαὶ νὰ ὑψωθοῦν νὰ προκληθῇ ἀναστάτωσις εἰς τὸν ἐφοδιασμὸν τῆς χώρας, ἐνῷ καμμία συγκίνησις καὶ ἐνέργεια παρετηρήθη ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων διὰ νὰ καλύψουν τὰ κενά. Ἐδῶ εἶναι ἡ τοποθέτησις τοῦ ζητήματος.

§114Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§115Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τώρα δὲν θὰ προχωρήσω περισσότερον εἰς στοιχεῖα καὶ δὲν θὰ σᾶς ἀναφέρω ἀριθμοὺς, διότι ἡ συζήτησις ἐγενικεύθη καὶ θὰ ἀναφέρουν τοὺς ἀριθμοὺς ἄλλοι συνάδελφοι. Ἐγὼ θὰ σᾶς ἀναφέρω μόνον τὴν ζημίαν τὴν γενικωτέραν, ποὺ προὐκάλεσεν αὐτὴ ἡ πολιτική. Ἀφ’ ἑνὸς μέν, λοιπὸν παρετηρήθη, λόγῳ τῆς κακῆς αὐτῆς πολιτικῆς, τῆς ἐσφαλμένως ἐφαρμοσθείσης πολιτικῆς, μία καθολικὴ ὕψωσις τοῦ εἴδους τοῦ σίτου καὶ εἰς βαθμὸν ποὺ ἐδημιουργήθη πραγματικὴ πεῖνα εἰς ὡρισμένας περιφερείας, διότι ἐπὶ 25 ὁλοκλήρους ἡμέρας δὲν ἐχορηγήθη οὔτε ἄρτος τοῦ δελτίου. Ἐπωλήθη ὁ σῖτος 6–7000 δραχμ. εἰς ὡρισμένας περιφερείας, ἐξ αὐτοῦ ἐδημιουργήθησαν καὶ ἄνομα κέρδη ἀνθρώπων, ποὺ εἶχον πρόβλεψιν τῆς τοιαύτης ἐλλείψεως καὶ φυσικῷ τῷ λόγῳ νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν κατάστασιν. Ἀλλὰ πέραν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, τῆς ἀναστατώσεως, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη, ἐδημιουργήθησαν καὶ ψυχολογικοὶ παράγοντες πολὺ δυσμενεῖς διὰ τὴν καθόλου οἰκονομίαν μας καὶ συγκεκριμένως, κ. συνάδελφοι, ἔφθασαν ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα τὴν ἐποχὴν τοῦ Ἰανουαρίου καὶ ὡρισμένοι σπουδαῖοι ξένοι οἰκονομολόγοι, οἱ ὁποῖοι ἠρεύνησαν τὸ ὅλον θέμα τῆς οἰκονομίας μας καὶ διεπίστωσαν, διαπιστώσεις ἄλλως τε εἰς τὰς ὁποίας εἶχαν προβῆ καὶ οἱ ἐμπειροτέχναι Ἕλληνες, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐμφανίζονται φαινόμενα πληθωρικά, πιέσεις πληθωρικαί, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀποτελέσουν δυναμίτην διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν ἐὰν δὲν ληφθοῦν τὰ ἀνάλογα σκληρὰ μέτρα. Μεταξὺ μάλιστα τῶν διαπιστώσεων, διὰ τὰς ὁποίας συμφωνῶ καὶ ἐγώ, πολλὰ τῶν αἰτίων τὰ ὁποῖα προυκάλεσαν αὐτὴν τὴν πίεσιν τὴν πληθωρικὴν καὶ οἱ ξένοι καὶ οἱ Ἕλληνες ἐμπειρογνώμονες λέγουν, ὅτι εἶναι τὸ ἑξῆς, κατὰ τὴν σημερινὴν περίοδον: Εἶναι τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἶναι ἡ πιστωτικὴ πολιτική, εἶναι ἡ αὔξησις τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, εἶναι ἡ αὔξουσα σπάνις καὶ ὕψωσις τῶν τιμῶν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων ἀγαθῶν καὶ ἐπὶ πλέον καὶ τὸ σημαντικώτερον ὅλων, εἶναι ἡ πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἀνασφάλεια, ἡ ὁποία δημιουργεῖ τὸν σημαντικώτερον συντελεστήν, τὸν ψυχολογικὸν πληθωρισμόν. Τί ἄλλο ὅμως ἐντονώτερον φαινόμενον ὑπῆρξε κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, ποὺ νὰ ἐδημιούργησε καὶ νὰ συνέβαλεν εἰς τὴν δημιουργίαν τοῦ ψυχολογικοῦ πληθωρισμοῦ, ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν αὐτὴν τοῦ σίτου καὶ τὴν ὕψωσιν τῆς τιμῆς του ἀλλὰ καὶ ποῖον ἄλλο εἶδος εὑρίσκεται εἰς τὴν περιωπὴν τοῦ σίτου, ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, τοῦ ὁποίου ἡ σπάνις καὶ ἡ ὕψωσις τῆς τιμῆς θὰ περιώριζε καὶ θὰ ἐδημιούργει πληθωρικὴν πίεσιν ἐπὶ τῆς οἰκονομίας μας; Ἄρα αἱ ζημίαι δὲν ὑπῆρξαν μόνον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπλήρωσεν εἰς τοιαύτην ὑψηλὴν τιμὴν καὶ ἔμεινεν νῆστις εἰς μικρὰν περίοδον, ἀλλὰ ὑπῆρξαν γενικώτεραι, ἐπηρέασαν τὴν οἰκονομίαν μας. Τέλος τὸ κυριώτερον, ὑπῆρξεν εἷς ἐκ τῶν σοβαρωτέρων συντελεστῶν τῆς δημιουργίας τῶν πιέσεων τοῦ πληθωρισμοῦ. Ἀλλὰ δὲν περιωρίσθη ἐκεῖ ἡ ζημία, διότι τοῦτο προσέθεσε καὶ ἕνα ἀκόμη παράγοντα, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ αὐτὴν τὴν πληθωρικὴν πίεσιν, τὴν ταχύτητα τῆς κυκλοφορίας. Ἡ ἔλλειψις τοῦ ἄρτου ἐδημιούργησεν ἀγωνίαν, ἐδημιούργησε πανικὸν εἰς ὡρισμένα διαμερίσματα τῆς Χώρας. Ἤρχισαν λοιπὸν πάλιν πὰ χρήματα νὰ προσφέρωνται ἀφθόνως, πρὸς ἀγορὰν σίτου καὶ ἄλλων ἀγαθῶν. Συνεπῶς προσέθεσε καὶ ἕνα ἄλλον συντελεστήν, τὴν ταχύτητα τῆς κυκλοφορίας, ποὺ διαπιστοῦται ἀπὸ τὰς καταστάσεις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Πέραν αὐτοῦ ἐδημιουργήθη καὶ σοβαρὰ ζημία τοῦ προϋπολογισμοῦ, ζημία ἐκ τῆς ἀνάγκης νὰ ἀγορασθῇ, ἢ μᾶλλον νὰ εἰσαχθῇ δανεικὸς σῖτος ἐκ τῆς Ἰταλίας, διότι πρὸ τῆς ἀπογνώσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθη ἡ Κυβέρνησις κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας καὶ τῆς ἀνάγκης εἰσαγωγῆς ὁπωσδήποτε σίτου, ἠναγκάσθη νὰ κατέλθῃ καὶ εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε νὰ ἐκλιπαρήσῃ τὸν δανεισμὸν σίτου ἐκ μέρους τῆς Ἰταλικῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος παρεχωρήθη αὐτῇ ἐπὶ δανεισμῷ, τῇ ἐπεμβάσει μάλιστα τοῦ Πρέσβεως τοῦ Ἀμερικανοῦ. Ἐκεῖνος ὁ δανεισμὸς νομίζω, ὅτι θὰ ἐστοίχισε πέραν τῶν 20.000 δολλαρίων εἰς τὸν Ἑλληνικὸν προϋπολογισμόν. Ἀλλὰ τὸ βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ κύριοι βουλευταί, δὲν περιορίζεται μόνον εἰς αὐτὴν τὴν ζημίαν. Ὁ Ἑλληνικὸς προϋπολογισμὸς ἐπεβαρύνθη ἀκόμη ἀπὸ τὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα ὑπέστη τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ἀπὸ τὰς μεταφοράς, τὰς ὁποίας ἠναγκάσθη νὰ κάμῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, τὰς ἐπαναμετακομίσεις ποὺ ἠναγκάσθη νὰ κάμῃ ἀπὸ τὰ ἐπαρχιακὰ κέντρα, εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα τοῦ σίτου τοῦ ἀποσταλέντος διὰ τὰς διὰ δελτίου διανομάς. Διότι παρετηρήθη αὐτὸ τὸ φαινόμενον καὶ εἰς μεγάλα ἀστικὰ κέντρα, διότι ὁ σῖτος ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀποσταλῆ κατὰ τὸν μῆνα Νοέμβριον ἢ Δεκέμβριον πρὸς τὰ διάφορα διαμερίσματα τῆς χώρας, διὰ τὴν κατανομὴν διὰ δελτίου, ἐδόθη ἐντολὴ νὰ ἐπιστραφῇ εἰς τὰ μεγάλα ἐπιλιμένια κέντρα, διὰ νὰ τροφοδοτηθοῦν τὰ ἀστικὰ κέντρα.

§116Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Διὰ νὰ μὴ πάθῃ τὸ χαϊδεμένο παιδὶ ἡ Ἀθήνα, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὁ Πειραιεὺς. Αἱ μεγάλαι μᾶζαι τῆς Ἐπαρχίας ἀποτελοῦν μεγαλύτερον ἡφαίστειον ἀπὸ τὴν Ἀθήνα. Δὲν ἐδημιουργήθη κανεὶς πανικὸς εἰς τὰς Ἀθήνας. Οἱ κίνδυνοι ἐπληρώθησαν ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πληρώνουν διαρκῶς, ἀπὸ τὴν Ἐπαρχίαν. Τῆς Ἀθήνας, δόξα σοι ὁ Θεός, δὲν τῆς ἔλειψεν ὁ ἐκλεκτὸς ἄρτος καὶ τὰ παξιμαδάκια πάσης μορφῆς.

§117Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἔφαγε καὶ τὰ παξιμαδάκια, ἀλλὰ καὶ τὸ μουχλιασμένο ψωμί, τὸ ὁποῖον ἐκυκλοφοροῦσε, δὲν νομίζω, ὅτι δὲν ἐδημιούργησε τὸ αἴσθημα τοῦ πανικοῦ. Τουλάχιστον ὅσοι ὑπῆρξαν ἀφελεῖς καὶ ἐπέστρεψαν τὰ δελτία των, ὡς ἔχοντες εἰσόδημα πέραν τῶν 2.000.000 δρχ., ἔμειναν ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας εἰς Ἀθήνας χωρὶς ψωμί. Ἀλλ’ ἐκεῖνο ποὺ μὲ ἐξέπληξε περισσότερον παντὸς ἄλλου εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, θέλοντες νὰ καλύψουν τὰς εὐθύνας, ἀπέκρυπτον καὶ μερικὰ στοιχεῖα σχετικὰ μὲ τὴν ὅλην πολιτικὴν τοῦ σίτου, τὰ ἀπέκρυπτον ἀπὸ τοὺς ἐμπειρογνώμονας, οἱ ὁποῖοι ἦλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα δι’ αὐτό. Καὶ ἀναφέρω τὸν κ. Σπύρκ ὁ ὁποῖος ἦλθε νὰ μᾶς φωτίσῃ, ἐὰν πρέπει νὰ ἀσκήσωμε τὴν πολιτικὴν τῶν εἰσαγωγῶν δι’ ἰδίου συναλλάγματος καὶ ὁ ὁποῖος ἀνέφερεν ἀκούσατε, μίαν φράσιν θὰ σᾶς εἴπω: «Καίτοι .... .......... (ἀναγινώσκει) .........». ἐνῷ διὰ τὸν σῖτον ἔλεγεν ὅτι αἱ τιμαὶ ἔμειναν σταθεραί. Ἐκαλέσαμε καὶ αὐτὸν τὸν ξένον, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην του ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικήν μας. Ἀνακριβῆ στοιχεῖα τοῦ ἔδωσαν, διότι ἕνα εἶδος τοῦ ὁποίου ἡ τιμὴ ὑπέστη καθολικὴν ὕψωσιν καθ’ ὅλην τὴν χώραν ἦτο ὁ σῖτος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν τουλάχιστον. Ἡ περίπτωσις τοῦ σίτου εἶναι μία κλασσικὴ περίπτωσις καὶ ἀνικανότητος ὡρισμένων Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ εὐθύνης πολιτικῆς. Δὲν ἠξεύρω ἡ Βουλὴ ἐὰν θὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ πάλιν μὲ τὴν εὐκολίαν, μὲ τὴν ὁποίαν ἀντιμετώπισε καὶ ἄλλην περίπτωσιν ἐξ ἴσου σοβαράν. Ἀλλὰ νομίζω κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ὥρα νὰ συναισθανθῶμεν τὰς εὐθύνας μας. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς κ. Βουδούρης χθὲς μᾶς ἔκρουσε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον μας, ἡμῶν τῶν κ. βουλευτῶν, δὲν εἶναι τόσον ζωηρόν, τόσον ἔντονον, ὅσον ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀπέναντι τῶν ζητημάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Κύριοι, πιστεύω ὅτι καὶ τὸ ζήτημα τοῦ σίτου, εἶναι ἐκ τῶν φλεγόντων ζητημάτων καὶ θὰ πρέπει νὰ συγκινήσῃ ἰδιαιτέρως τὴν Βουλὴν καὶ θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας της καὶ θὰ θελήσῃ νὰ τὰς καταλογίσῃ μὲ ὅλην τὴν αὐστηρότητα ποὺ ἐμπρέπει εἰς τὴν παροῦσαν περίπτωσιν καὶ ὅτι θὰ κάμῃ τὸ καθῆκόν της ἀπέναντι τοῦ Λαοῦ, ὅστις ὑπέστη καὶ πάλιν τόσας δοκιμασίας λόγῳ τῆς ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων κακῆς διαχειρίσεως τοῦ φλέγοντος αὐτοῦ ζητήματος. (Χειροκροτήματα)

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ράλλης ἔχει τὸν λόγον.

§119Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος, ὁ κ. Κάντζιας, τὸ ζήτημα τοῦ σίτου ὀφείλεται εἰς μίαν ἐγκληματικὴν ἀδιαφορίαν τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν. Ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς δημιουργίας τοῦ ζητήματος ἐζήτησα νὰ καταλάβω τί εἶχον αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι κατὰ νοῦν καὶ διατὶ ἠκολούθησαν αὐτὴν τὴν πολιτικήν. Ὁμολογῶ, ὅτι μέχρι σήμερον—καὶ ἔχουν παρέλθει ἔκτοτε τρεῖς μῆνες—δὲν κατάλαβα εἰς τὶ ἀπέβλεπεν ἡ πολιτική των. Ἐπιτροχάδην θὰ σᾶς εἴπω πῶς ἔχει τὸ ζήτημα, διότι ἀρκετὰ τὸ ἀνέπτυξεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος καὶ θὰ προτείνω ἐν τέλει τῆς ἀγορεύσεώς μου μίαν λύσιν, διὰ νὰ λυθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς αὐτὸ τὸ φλέγον διὰ τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν ζήτημα. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τὸν Ἰούλιον τοῦ 1950 εἶχε προβλέψει, ὅτι ἡ συγκέντρωσις θὰ ἐπέδιδεν 185.000 τόννους.

§120Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Οὐδέποτε τὸ εἶπε.

§121Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Πάντως αἱ ὑπηρεσίαι εἶχον προβλέψει 185.000 τόννους, ἢ μᾶλλον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἐζήτησε πληροφορίας καὶ ἐσχημάτισε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ συγκέντρωσις θὰ ἀπέδιδεν αὐτὴν τὴν ποσότητα τῶν 185.000 τόννων. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς τῆς πληροφορίας παρήγγειλε, ὅπως τὰ πρῶτα φορτία ξενικοῦ σίτου ἀφιχθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὴν 1.2.51, διότι ἔλεγεν ὅτι μὲ τὰς 185.000 τόννους καὶ τὸν ξενικὸν σῖτον ποὺ εἶχεν εἰς τὰς ἀποθήκας του θὰ ἐπήρκει ἀπολύτως νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὅλας τὰς ἀνάγκας τῆς Χώρας μέχρι τῆς 31)1)51. Ὅτι ὅμως ἡ συγκέντρωσις δὲν ἀπέδωσεν 185.000 τόννους, τὸ ἔμαθε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ τὴν 15ην Σεπτεμβρίου 1950 καὶ τὸ ἔμαθε ἂν καὶ δὲν εἶχε τελειώσει ἀκόμη ἡ συγκέντρωσις, ἡ ὁποία κανονικῶς λήγει περὶ τὰ μέσα ἢ τέλη Ὀκτωβρίου, τὸ ἔμαθε διότι αὐτὸ τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον ἐξέδωκε μίαν διαταγήν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέγνωσεν ὁ κ. Κάντζιας, καὶ διὰ τῆς ὁποίας πρὸς συγκράτησιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, ἐπέτρεπε τὴν πώλησιν ἐγχωρίου σίτου εἰς τοὺς ἀλευρομύλους ἐκ τῶν Κρατικῶν ἀποθεμάτων. Οἱ ἀλευρόμυλοι κατόπιν τῆς διαταγῆς αὐτῆς, ἠγόραζον πρὸς 2350 ἐγχώριον σῖτον ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἀπεκλείετο ὁ παραγωγὸς νὰ παραδώσῃ εἰς τὸ Κράτος τὸ προϊόν του πρὸς δρχ. 2300 δεδομένου ὅτι καὶ ἡ τιμὴ εἰς ἣν ἠγόραζον οἱ μῦλοι ἦτο ἀνωτέρα κατὰ 50 δρχ. κατ’ ὀκᾶν ἀλλὰ καὶ ἐπίσης διότι ἀπὸ μὲν τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον θὰ εἰσέπραττε ὁ παραγωγὸς τὴν τιμὴν τοῦ πωλουμένου σίτου ἀμέσως τοῖς μετρητοῖς ἐνῶ ὅταν τὸ παρέδιδεν εἰς τὴν συγκέντρωσιν δὲν θὰ τοῦ κατεβάλλετο αὕτη ἀμέσως, ἀλλὰ θὰ ὑπῆρχε μία καθυστέρησις 10 ἕως 15 ἡμερῶν. Συνεπῶς ἔπρεπε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, βάσει αὐτῆς ταύτης τῆς διαταγῆς του, νὰ ἐννοήσῃ ὅτι ἡ συγκέντρωσις δὲν θὰ ἀπέδιδεν 185000 τόννους ὡς εἶχε προβλέψει, ἀλλὰ θὰ ἀπέδιδε μόνον τὴν ποσότητα, τὴν ὁποίαν μέχρι τῆς 15 Σεπτεμβρίου εἶχε συγκεντρώσει, δηλαδὴ 75.000 τόννους. Θὰ εἶχεν, λοιπόν, ἕνα ἔλλειμμα 100.000, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε κάπως νὰ ἀντιμετωπισθῇ. Τὸ πρόβλημα εἶναι εὐχερές, φαντάζομαι, εἰς τὴν λύσιν του. Δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὴν συγκέντρωσιν ἐγχώριος σῖτος, ἔπρεπε συνεπῶς νὰ φροντίσωμεν διὰ τὴν ἔλευσιν ξενικοῦ σίτου. Εἶχε παραγγελθῆ τὸ πρῶτον φορτίον διὰ τὴν 1 Φεβρουαρίου, καὶ ἐπειδὴ ὅμως ἡ παραγγελία αὕτη εἶχε γίνει μὲ πρόβλεψιν ἀποδόσεως συγκεντρώσεως 185.000 τόννων ἥτις καὶ δὲν ἐπετεύχθη ὤφειλε τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ἄφιξίν των κατὰ 45 ἡμέρας ἤτοι διὰ τὴν 1)12)1950. Παρὰ ταῦτα τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν κ. Ὑπουργόν του ἡσύχαζε μακαρίως καὶ εἰς οὐδεμίαν προέβη ἐνέργειαν, ὥστε νὰ ἐπισπευθῇ ἡ ἄφιξις τῶν φορτίων ὡς προηγουμένως εἶπον. Δευτέραν προειδοποίησιν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ὅτι θὰ εἴχομεν ἔλλειψιν σίτου, ἐὰν δὲν ἤρχοντο ἐδῶ τὰ φορτία 40 ἡμέρας ἐνωρίτερον, ἀπετέλει τὸ τέλος τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, δηλαδὴ κάθε χρόνο ἡ συγκέντρωσις ἔληγε τὴν 15 ἢ 30 Ὀκτωβρίου καὶ ὤφειλε τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τὴν 31 Ὀκτωβρίου νὰ ἐλέγξῃ ποία ἡ ποσότης τοῦ συγκεντρωθέντος σίτου καὶ ἐὰν τοῦτο τὸ ἔπραττε, θὰ ἔβλεπεν ὅτι τοῦ ἔλειπαν 100.000 τόννοι, ὁπότε τὰ φορτία θὰ ἔπρεπε ἀντὶ νὰ ἀφιχθοῦν ἐδῶ τὴν 1 Φεβρουαρίου, νὰ ἔλθουν τὴν 15 Δεκεμβρίου. Ἀλλὰ καὶ τοῦτο δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ. Μίαν ἡμέραν μετὰ τὸ τέλος τῆς συγκεντρώσεως, ὁ Ὑπουργὸς Γενικὸς Διοικητὴς Βορείου Ἑλλάδος —ὁ κ. Ἰασωνίδης—ἐκδίδει μίαν διαταγὴν καὶ λέγει ὅτι ἀπαγορεύει τὴν ἔξοδον σίτου ἐκ Θεσσαλονίκης. Ἡ ἔκδοσις τῆς διαταγῆς αὐτῆς ἦτο κατὰ ἕνα τρόπον, παράνομος ἀλλ’ ὁ ἄνθρωπος εἶχεν ἀπολύτως δίκαιον νὰ ἐκδώσῃ ταύτην διότι ἔβλεπεν ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του ἡ Μακεδονία θὰ στερηθῇ τοῦ σίτου καὶ ὁπωσδήποτε ἕνας Ὑπουργὸς, ὁ ὁποῖος κήδεται τῶν συμφερόντων τοῦ πληθυσμοῦ, θὰ ἔπρεπεν αὐτὸ νὰ τὸ ἀποφύγῃ. Ἐκδίδει, λοιπόν, αὐτὴν τὴν διαταγήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ἡ στενότης τοῦ σίτου εἶχε γίνει ἀπολύτως αἰσθητὴ τὴν 1ην Νοεμβρίου εἰς τὴν Μακεδονίαν. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἀντὶ νὰ κάμῃ ἕνα ἁπλοῦν τηλεγράφημα εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ νὰ ἐρωτήσῃ ποῖα τὰ ἀποθέματα τοῦ σίτου, ὥστε νὰ ἐξακριβώσῃ ἐὰν ἡ διαταγὴ τοῦ Ὑπουργοῦ ἦτο λογικὴ καὶ σκόπιμος, ἀποστέλλει εἰδικὸν ὑπάλληλον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, διότι, κύριοι, τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ δὲν ἔχει τὴν ἱκανότητα, οὔτε τοῦ ἐμπόρου τῆς τελευταίας κωμοπόλεως νὰ κάμῃ δηλαδὴ ἕνα ἔλεγχον τῶν βιβλίων του καὶ νὰ ἴδῃ ποῖα ὑπόλοιπα ἀποθήκης ἔχει. Διὰ νὰ ἀντιληφθῇ τὸ Ὑπουργεῖον ποῖον τὸ ὑπόλοιπον ἀποθήκης του ἠναγκάσθη νὰ προβῇ εἰς ὁλόκληρον πραγματογνωμοσύνην καὶ ἔστειλεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην τὴν 2 Νοεμβρίου τὸν ὑπάλληλον Βαγιακάκον, ὅστις ἐξακριβώνει διὰ πραγματογνωμοσύνης, ὅτι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, τὸ ὑπόλοιπον εἶναι περὶ τοὺς 6000 τόννους καὶ ὅτι ὑπάρχει μικρὰ ἀκόμη ποσότης εἰς Θεσσαλίαν. Καὶ ἐπανέρχεται ἐδῶ τὴν 4 Νοεμβρίου ὁ κ. Βαγιακᾶκος καὶ ὑποβάλλει τὴν ἀναφοράν του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ λέγει ὅτι ἡ διαταγὴ τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Βορείου Ἑλλάδος εἶναι ἀπολύτως λογική, διότι ἡ ἔλλειψις σίτου εἶναι καταφανὴς εἰς τὴν Μακεδονίαν. Καὶ πάλιν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἠδύνατο, ἀφοῦ ἔλαβε τὴν ἀναφορὰν τὴν 4 Νοεμβρίου τοῦ 1950, νὰ κάμῃ τὰ διαβήματά του τὴν ἑπομένην ὥστε νὰ ἀφιχθοῦν ἐγκαίρως τὰ φορτία τοῦ ξενικοῦ σίτου. Ἀλλὰ παρέρχεται καὶ ἡ 5η καὶ ἡ 6η Νοεμβρίου καὶ μόνον τὴν 23, ἤτοι μετὰ πάροδον 18 ὁλοκλήρων ἡμερῶν ἐνθυμεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ, ὅτι τέλος πάντων, αὐτὸ τὸ σιτάρι τὸ ὁποῖον εἶχεν ὑπολογίσει ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα τὴν 1 Φεβρουαρίου, ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ἐνωρίτερον. Καὶ εἰς τὰς 23 Νοεμβρίου, δηλαδὴ 2 μῆνας καὶ 5 ἡμέρας ἀπὸ τῆς πρώτης κρούσεως τοῦ κώδωνος τοῦ κινδύνου ἐξύπνησε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἀπὸ τὸν ὕπνον του, ἐγείρεται ἀπὸ τὴν μακαρίαν νάρκην του, καὶ εἰδοποιεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τῆς Ἀμερικῆς νὰ ἀποστείλῃ τὴν παραγγελθεῖσαν ποσότητα σίτου ἐνωρίτερον ἀπὸ ὅτι ἀρχικῶς εἶχε διατάξει. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, ὅταν ὅλος ὁ τύπος, ὅλοι οἱ βουλευταί, ὅλα τὰ κόμματα ἐξηγέρθησαν καὶ ἐζήτησαν νὰ τιμωρηθοῦν οἱ ὑπεύθυνοι μᾶς εἶπεν: Τί φωνάζετε; Διατὶ κάμνετε ἔτσι; Δελτίον δὲν ἔχετε; Δελτίον ὑπάρχει διατί φωνάζετε; Διότι ὑψώθησαν αἱ τιμαὶ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς; Διότι ὑπάρχει σπάνις ἄρτου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν; Τοῦτο οὐδόλως μὲ ἀφορᾶ, ἐνδιαφέρομαι μόνον διὰ τὴν ἐπάρκειαν τοῦ δελτίου. Πρῶτον, καὶ δελτίον δὲν ὑπῆρχεν εἰς ὡρισμένας περιοχὰς τῆς χώρας. Δεύτερον, ὁ ἄρτος τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς εἶναι διὰ τὸν πτωχὸν πληθυσμόν, διὰ τὸν ὁποῖον πρέπει πρωτίστως νὰ ἐνδιαφερώμεθα, τὸ κυριώτερον μέσον διατροφῆς. Διότι, κύριοι, ὁ ἐργάτης δὲν ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ μὲ τὰ 100 δράμια τοῦ δελτίου. Οἱ Ἕλληνες εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἀρτοφάγοι, ἐκτὸς τῶν 100 δραμίων τοῦ δελτίου προμηθεύονται καὶ ἄλλην μίαν ποσότητα ἄρτου, ἡ ὁποία εἶναι τοὐλάχιστον ἴση μὲ ἐκείνην προμηθεύονται δηλαδὴ 100 δράμια ἐκ τοῦ δελτίου καὶ ἄλλα τόσα ἐκ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Τοῦτο, ἐνδιαφέρει κυρίως τὰς πτωχὰς τάξεις, τοὺς ἐργάτας, τοὺς μισθωτούς, τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, τοὺς γλίσχρα ἀμειβομένους ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους. Ὥστε τὸ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ λεγόμενον ὅτι δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει παρὰ μόνον ἡ ἐπάρκεια εἰς ἄρτον τοῦ δελτίου δὲν εἶναι ἀληθές. Τοὐναντίον, μᾶς ἐνδιαφέρει καὶ ἡ ἐπάρκεια εἰς ἄρτον τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος αὐτὸν ἔχει ὡς κυριώτερον μέσον διατροφῆς του. Μᾶς εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι τὰ ἐπακόλουθα τῆς ἐλλείψεως τοῦ ἄρτου ἐλευθέρας ἀγορᾶς δὲν ἔγιναν αἰσθητά. Θὰ ἀναφέρω ἕνα μόνον παράδειγμα, διὰ νὰ πεισθῆτε τί τρομακτικὸν ἀντίκτυπον εἰς τοὺς πτωχοὺς εἶχεν ἡ ἔλλειψις τοῦ ἄρτου τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Εἰς τὴν Ἀμαλιάδα, κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1951, ἐτραυματίσθη διὰ μαχαίρας εἷς ἀρτοποιός. Καὶ ξεύρετε διὰ ποῖον λόγον; Διότι ἐπῆγεν ἕνας πτωχὸς ἐργάτης εἰς τὸ ἀρτοποιεῖον του καὶ τοῦ ἐζήτησε μισὴ ὀκᾶ ψωμί, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ δελτίον καὶ δὲν εἶχε νὰ τοῦ δώσῃ. Καὶ ὁ ἐργάτης, ποὺ ἔβλεπεν ὅτι αὐτὸς καὶ τὰ παιδιά του δὲν εἶχον τίποτε νὰ φᾶνε, τὸν ἐπλήγωσε. Τὸ ἐπεισόδιον αὐτό, λέγει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, εἶναι ἄνευ σημασίας. Βέβαια, τί σημασίαν ἔχει ἐὰν αἱ πτωχότεραι τάξεις ἔχουν ἐπαναστατήσει; Λέγομεν ὅτι ὁ Ἕλλην τρέφεται μὲ ψωμὶ καὶ ἐληές. Ἄν ὅμως τοῦ στερήσῃς καὶ τὸ ψωμί, τί θὰ φάῃ; Θὰ σᾶς εἴπω ὅμως καὶ τὰ θλιβερὰ ἀποτελέσματα, ποὺ ἔχει ἀκόμη καὶ σήμερον — ἤτοι μετὰ δύο μῆνας ἡ ἐγκληματικὴ αὐτὴ ἀδιαφορία τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ἡ ἐπιδειχθεῖσα ἀπὸ τῆς 18ης Σεπτεμβρίου μέχρι τῆς 23ης Νοεμβρίου 1950. Τὰ ἄλευρα λευκοῦ τύπου 70% ἔχουν μὲ τὴν διατίμησιν 3.010. Ἡ τιμὴ τῆς μαύρης ἀγορᾶς εἶναι 6–6.500. Θὰ μοῦ εἴπῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ κατασκευὴ ἄρτου ἐκ λευκῶν ἀλεύρων. Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι, ἂν θέλῃ, δύναμαι, τώρα νὰ μεταβῶ εἰς ἕνα ἑστιατόριον τῶν Ἀθηνῶν οἱονδήποτε καὶ νὰ τοῦ προσκομίσω ἐδῶ λευκὸν ἄρτον, διὰ νὰ πεισθῇ πόσον αἱ Ὑπηρεσίαι του ἐποπτεύουν ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν Ἀγορανομικῶν διατάξεων. Καὶ κάτι ἄλλο θὰ τοῦ εἴπω: Τὸ Γραφεῖον μου εἶναι ἐπάνω ἀπὸ τοῦ Λουμίδη, εἰς τὴν ὁδὸν Σταδίου. Ἐὰν περάσετε τὸ πρωΐ θὰ ἴδητε τὰς προθήκας του γεμάτας ἀπὸ τὰ λεγόμενα «κρουασάν», ποὺ κατασκευάζονται μὲ λευκὸν ἄλευρον καὶ πωλοῦνται εἰς ἀστρονομικὰς τιμάς.

§122ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ποῦ εἶναι;

§123Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀπὸ ἐπάνω. Οἱ ὑπάλληλοί του κατεβαίνουν καὶ τρῶνε οἱ ἴδιοι αὐτὸ ποὺ ἀπαγορεύουν πάλι οἱ ἴδιοι. Ὡς πρὸς τὰ μακαρόνια, ἡ διατίμησις εἶναι 4.280–4.645, ἀναλόγως τῆς ποιότητος. Ἄν θέλετε νὰ πάρετε μακαρόνια εἰς αὐτὴν τὴν τιμὴν, εἶναι ἀδύνατον. Ἐὰν πληρώσετε 7.000 θὰ τὰ εὕρητε ἀσφαλῶς. Τὸ λευκὸ ψωμί, ἀπαγορεύεται ἡ παρασκευή του καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ὑπάρχει τιμὴ διατιμήσεως. Πηγαίνετε ὅμως εἰς οἱονδήποτε ἑστιατόριον τῶν Ἀθηνῶν καὶ θὰ ἴδητε ἄν δὲν βρῆτε. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, τὴν 18ην Φεβρουαρίου, εὑρῆκα ἄρτον λευκὸν εἰς τοῦ Φλόκα. Καὶ ὅταν τὸν ἠρώτησα «ποῦ τὸν βρήκατε» —εἶπεν: «ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, πρὸς 10.000 δραχμ. τὴν ὀκᾶν». Τὸ μόνον, ποὺ μπορεῖτε νὰ βρῆτε, εἶναι ἡ φρυγανιά, ἡ ὁποία ἔχει τιμὴν διατιμήσεως 10.400 καὶ πωλεῖται πράγματι τόσον, διότι τὸ κέρδος τοῦ παρασκευάζοντος εἶναι ἀρκετὰ μεγάλο καὶ δὲν θέλει νὰ προσθέσῃ καὶ ἄλλο—καλωσύνη του! Τὸ μαῦρο ψωμὶ—διατίμησις 2.800, πωλεῖται 2.800. Ἀλλ’ ἐνῷ ὁ φοῦρνος παίρνει π.χ. μίαν ποσότητα ἀλεύρου διὰ τὴν παρασκευὴν 100 ἄρτων, παρασκευάζει μόνον 10 καὶ τὰ ἄλλα ἐπειδὴ δὲν εἶναι τόσον ἠλίθιος ὥστε νὰ ἐφαρμόσῃ τὰς Ἀγορανομικὰς διατάξεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ἐφ’ ὅσον κανεὶς δὲν τὸν ὑποχρεώνει, καὶ νὰ πετάῃ εἰς τὴν θάλασσαν αὐτὸ τὸ κέρδος ποὺ τοῦ προσφέρει τὸ Κράτος, τὰ πωλεῖ εἰς τὴν μαύρην ἀγορὰν μὲ κέρδος 1200 ἕως 800 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κύριοι, τὰ ἀρτίδια τὰ μαῦρα; Αὐτὰ εἶναι παρασκευασμένα ἀπὸ μαῦρο ἀλεύρι, ὅπως θὰ πρέπει νὰ παρασκευάζεται καὶ τὸ ψωμὶ τοῦ δελτίου, τὸ ὁποῖον ὅμως, δυστυχῶς δὲν παρασκευάζεται μόνον ἀπὸ αὐτό, διότι προστίθενται ἐκεῖ κτηνάλευρα. Τὰ ἀρτίδια, λοιπόν, αὐτὰ πωλοῦνται ἀπὸ 350–500 δρχ. τὸ ἕνα, εἶναι δὲ 25 δράμια—δηλαδὴ 5000 δραχ. ἡ ὀκᾶ. Καὶ λέγει τὸ Ὑπουργεῖον ὅτι αὐτὰ τὰ ἀρτίδια, τὰ ὁποῖα οὐδεὶς εὔπορος ἀγοράζει καὶ καταναλίσκονται μόνον ἀπὸ τοὺς ἀπόρους καὶ μισθοδιαίτους, λέγει τὸ Ὑπουργεῖον ὅτι, «αὐτὰ τὰ ἀρτίδια δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν, αὐτὰ δὲν ἐπηρεάζουν τὴν πολιτικήν μου»! Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἔφερεν πράγματι ἤ, μᾶλλον, ἀφίχθησαν καλῇ τῇ μοίρᾳ ξενικὰ φορτία σίτου, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Κάντζιας, ἀπὸ τῆς 5ης Ἰανουαρίου καὶ ἐντεῦθεν. Κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς μου αἱ ἀποθῆκαι τώρα θὰ πρέπει νὰ περιέχουν περὶ τοὺς 70.000 τόννους σίτου. Παρὰ ταῦτα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἐξέδωκε μίαν διαταγὴν καὶ εἶπεν: «Ἐπιτρέπω κατὰ μῆνα νὰ παραδίδεται εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ποσότης 10.000 τόννων διὰ τὴν παρασκευὴν μαύρου ἄρτου καὶ 5.000 τόννων διὰ τὴν παρασκευὴν ζυμαρικῶν». Σημειώσατε ὅτι αἱ ἀνάγκαι τοῦ πληθυσμοῦ εἰς ἄρτον ἐλευθέρας ἀγορᾶς καὶ εἰς ζυμαρικὰ εἶναι περίπου αὐταί, δηλαδὴ ἀποκλείεται αἱ ἀνάγκαι τοῦ πληθυσμοῦ νὰ ὑπερβοῦν τοὺς 11.000 τόννους κατὰ μῆνα διὰ τὸν ἄρτον τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς καὶ τοὺς 5.500 τόννους διὰ τὰ ζυμαρικά. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ Ὑπουργεῖον ἐξέδωκεν αὐτὴν τὴν διαταγὴν δημιουργεῖται ἡ ψυχολογία τοῦ πανικοῦ, ἡ ὁποία εἶναι καί ἐπακόλουθον τῆς ψυχολογίας τῆς παντελοῦς ἐλλείψεως ἀλεύρων ἐπὶ 30–45 ἡμέρας. Ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ εἶχε κόκκον μυαλοῦ καὶ ἔλεγεν, ὅτι «ἐπιτρέπω, ἀφοῦ ἔχει 70.000 τόννους σίτου ξενικοῦ εἰς τὰς ἀποθήκας του, ἐπιτρέπω ἐλευθέρως τὴν πώλησιν ξενικοῦ σίτου, ὡς ἐπίσης τῶν μακαρονίων καὶ τοῦ λευκοῦ ἄρτου», νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι μαύρη ἀγορὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν θὰ ὑπῆρχε. Πιθανὸν κατὰ τὸν πρῶτον μῆνα ἡ ζήτησις νὰ ὑπερέβαινε τοὺς 11.000 τόννους, ποὺ σᾶς εἶπα, καὶ ὡς πρὸς τὰ ζυμαρικὰ τοὺς 5.500 καὶ νὰ ἔφθανε τοὺς 12.000 καὶ τοὺς 6.000, ἀντιστοίχως, ἀλλὰ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι κατὰ τὸν δεύτερον μῆνα ἡ ζήτησις αὐτὴ θὰ ὑπεχώρει καὶ θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὰ λογικὰ ὅρια, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ μαύρη ἀγορά. Ἐνῷ τώρα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ διαθέτει αὐτοὺς τοὺς 10.000 καὶ 5.000 τόννους καὶ ὀργιάζει ἡ μαύρη ἀγορὰ καὶ καθίσταται προβληματικὴ ἡ διατροφὴ τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενῶν. Θὰ πρέπει, συνεπῶς, νὰ ἐξετασθῇ αὐτὸ τὸ πολύπλευρον πρόβλημα καὶ νὰ ἐξετασθῇ ἐν σχέσει μὲ τὸ δελτίον τοῦ ἄρτου. Λέγομεν σήμερον ὅτι ὑπάρχει δελτίον ἄρτου, ἐνῷ κατ’ οὐσίαν δὲν ὑφίσταται. Τὸ δελτίον ἄρτου θὰ εἶχε κάποιαν ἀποτελεσματικότητα ἐὰν ὁ διαθέτων δελτίον ἠδύνατο νὰ προμηθευθῇ τὸ ἄλευρόν του καὶ ἐὰν, ἐκτὸς αὐτοῦ τοῦ ἀλεύρου, τὸ ὁποῖον δικαιοῦται νὰ προμηθευθῇ διὰ τοῦ δελτίου, δὲν ἠδύνατο νὰ ἐξεύρῃ οὔτε μίαν ὀκᾶν ἐπὶ πλέον. Τώρα συμβαίνει ἐντελῶς τὸ ἀντίθετον. Δίδομεν μὲ τὸ δελτίον, παίρνουν οἱ πτωχοὶ 100 δράμια καὶ οἱ εὔποροι ἀγοράζουν, ἐκτὸς τοῦ δελτίου, ὅλα τὰ παρασκευάσματα, τὰ πολυτελῆ κατασκευάσματα ἐκ λευκοῦ ἀλεύρου καί ἐὰν ἔχουν διάθεσιν καὶ τὸν ἄρτον τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα καί νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὅπως ἀντιμετωπίσθη εἰς τὴν Ἀγγλίαν. Νὰ κάμωμεν, δηλαδή, ἕνα δελτίον ἄρτου, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δελτίον ἀλεύρου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐκεῖνος ποὺ πηγαίνει εἰς τὸ ζαχαροπλαστεῖον καὶ τρώει μία πάστα ποὺ περιέχει ἄλευρον, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δώσῃ τὸ κουπόνι του. Θὰ εἶχα νὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην πρότασιν, κ. βουλευταί, Ἀλλ’ ἡ πρότασις αὐτὴ ἠμπορεῖ ἴσως νὰ θεωρηθῇ ὡς πρότασις ἡ ὁποία θὰ προσβάλῃ τὸ δημόσιον αἴσθημα. Καὶ ἡ πρότασις αὐτὴ εἶναι νὰ καταργηθῇ τὸ κρατικὸν ἐμπόριον τοῦ σίτου, νὰ ἐπανέλθῃ τὸ ἐμπόριον τοῦ σίτου εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον καί νὰ καταργηθῇ τὸ δελτίον ἄρτου. Αὐτὰ πάντα, βεβαίως, ἐφ’ ὅσον ἡ διεθνὴς κατάστασις παραμένει οἵα ἦτο πρὸ 15 ἡμερῶν. Ἡ Ἀμερική, δηλαδή, δέχεται νὰ μᾶς δίδῃ τοὺς 428.000 τόννους τῆς διεθνοῦς συμβάσεως καί, ἐκτὸς αὐτῆς, ὁσηνδήποτε ποσότητα σίτου ἔχομεν ἀνάγκην. Αἱ ἀνάγκαι μας εἰς σῖτον εἶναι 1.400.000 τόννοι κατ’ ἔτος. Αὐτὴν τὴν ποσότητα ἐγχωρίου καὶ ξενικοῦ σίτου καταναλίσκομεν, ὅπως θὰ ἴδωμεν ἐὰν ἐξετάσωμεν, τὰ ἔτη 1948, 49 καί 50. Μάλιστα κατὰ τὸ 1950 ἡ ποσότης αὐτὴ ὑπερέβη τὸ 1.400.000 κατὰ 150.000 τόννους, μοῦ φαίνεται. Ἐπαρκεῖ, λοιπὸν ἡ ποσότης αὐτὴ ἀπολύτως διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ πληθυσμοῦ. Συνεπῶς τὸ δελτίον σήμερον οὐδένα σκοπὸν ἐξυπηρετεῖ ἀφοῦ δελτίον σημαίνει περιορισμὸς καταναλώσεως, πρᾶγμα ὅπερ δὲν ἐπιζητοῦμεν. Τοὐναντίον θέλομεν νὰ καλύπτωνται πλήρως αἱ ἀνάγκαι τοῦ πληθυσμοῦ εἰς σῖτον καὶ δέον ἑπομένως νὰ καταργήσωμεν τὸ δελτίον τὸ ὁποῖον μόνον ἀσκόπους δαπάνας συνεπάγεται καὶ δὲν ὠφελεῖ τοὺς οἰκονομικῶς ἀσθενεῖς... Ἐφ’ ὅσον δὲ ὑπάρχει καὶ ἀπόλυτος δυνατότης τῶν μύλων καὶ μάλιστα ὑπερδυνατότης νὰ ἀλέσουν αὐτὸ τὸ σιτάρι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψῃ ποτὲ ἔλλειψις ἐὰν ὑπάρχῃ ἐλεύθερος συναγωνισμός, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεννοηθοῦν ὅλοι οἱ μῦλοι τῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ κάμουν μαύρην ἀγοράν. Ἐὰν καταργήσωμεν τὸ δελτίον καὶ ἀκολουθήσωμεν τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη πρὸ τοῦ πολέμου, καὶ τὴν ὁποίαν σήμερον ἐφαρμόζουν ὅλαι αἱ ἐντεῦθεν τοῦ παραπετάσματος χῶραι τῆς Εὐρώπης, τότε θὰ ἔχωμεν τὰ ἑξῆς πλεονεκτήματα. 1) Θὰ ἀγοράζωμεν τὸ σιτάρι κατὰ 2% εὐθηνότερον διότι τώρα τὸ σιτάρι τὸ ξενικὸν τὸ ἀγοράζει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας τῆς Ἀμερικῆς τὸ ὁποῖον μᾶς προσθέτει καὶ μίαν προμήθειαν ἀνερχομένην εἰς 2%. 2) Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς τιμῆς τῆς διεθνοῦς συμβάσεως καὶ τῆς ἀμερικανικῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὠφελήσῃ τὸν Ἕλληνα ἔμπορον καὶ ὡς ἐκ τούτου καὶ τὸν Ἕλληνα καταναλωτὴν δεδομένου ὅτι ἡ διαφορὰ αὕτη κυμαίνεται. 3) Ὁ ἄρτος ὁ ὁποῖος θὰ παρασκευάζεται ἐδῶ δὲν θὰ εἶναι τότε τὸ λασπῶδες κατασκεύασμα τῆς σήμερον. Σήμερον εἰς τὸν ἄρτον προσθέτουν ὡρισμένοι ἐκμεταλλευταὶ ἀρτοποιοὶ κτηνάλευρα καὶ οὕτω στερεῖται ἡ κτηνοτροφία καὶ ἡ πτηνοτροφία τῶν πολυτίμων δι’ αὐτὴν ὑποπροϊόντων τοῦ σίτου καὶ τὰ καταναλίσκομεν ἡμεῖς διὰ τοὺς ὁποίους ὄχι μόνον εἶναι ἀνωφελῆ, ἀλλὰ εἶναι καὶ εἰς μερικὰς περιπτώσεις ἐπιβλαβῆ. Ἐὰν ὑπῆρχε συναγωνισμὸς τοῦτο βεβαίως θὰ ἀπεφεύγετο, ἀφοῦ ὁ ἀρτοποιὸς θὰ εἶχε συμφέρον νὰ προσελκύσῃ περισσοτέρους πελάτας, νὰ φροντίσῃ συνεπῶς νὰ ἔχῃ ἀρίστην ποιότητα, πρᾶγμα ὅπερ δὲν ἐπιτυγχάνεται διὰ τῆς νοθείας. Θὰ ἐλλείψουν ὅλαι αὐταὶ αἱ κολοσσιαῖαι δαπάναι αἱ ὁποῖαι βαρύνουν τὸν προϋπολογισμόν, δηλαδὴ σημειώσατε ὅτι ἀπὸ Πάτρας εἰς Ἰωάννινα διὰ νὰ στείλωμεν ἀλεῦρι πληρώνει τὸ Κράτος 300 δρχ. τὴν ὀκᾶν διὰ νὰ μὴ σᾶς εἴπω περισσότερα. Πόσον νομίζετε ὅτι τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον εἶναι δυνατὸν νὰ μεταφέρῃ ἀπὸ Πάτρας εἰς Ἰωάννινα κατ’ ὀκᾶν τὸ σιτάρι, καὶ τοῦτο ὅταν αὐτοκίνητα πηγαίνουν πλήρη εἰς Ἰωάννινα καὶ ἐπιστρέφουν κενά. Μὲ κέρδος τοῦ μεταφορέως 10% ἡ μεταφορὰ αὕτη δὲν ὑπερβαίνει τὰς 100 δρχ. Μὲ 200 δρχ. λοιπὸν ἐπὶ πλέον κατ’ ὀκᾶν βαρύνεται ὁ προϋπολογισμὸς διὰ νὰ ὠφεληθῇ τὸ Κοινὸν Ταμεῖον Ἰωαννίνων. Διατὶ νὰ μὴ ὠφεληθῇ τὴν διαφορὰν αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος;

§124Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἰς ἐπαρχιακὰς πόλεις αἱ ὁποῖαι ἔχουν μύλους διατί δὲν ἔδιδαν τὸ 5% ἀλεστικὰ δικαιώματα;

§125Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ διὰ νὰ στείλῃ ζυμαρικὰ εἰς Ἰωάννινα ἔστειλεν ἀλεῦρι εἰς ἐργοστάσια τοῦ Βόλου διὰ νὰ γίνῃ ἡ κατεργασία ἐκεῖ ἀντὶ νὰ τὰ στείλῃ εἰς Πάτρας καὶ ἐκεῖθεν εἰς Ἰωάννινα ὁπότε ἡ μεταφορὰ θὰ ἦτο εὐθηνοτέρα. Καὶ ἐπλήρωσεν ὁ καταναλωτὴς Ἰωαννίνων 200 δρχ., ἀκριβώτερα τὰ μακαρόνια ἄνευ λόγου, ἐκτὸς ἐὰν ἀποχρῶν λόγος εἶναι ἡ ἱκανοποίησις πάσης ἀπερισκεψίας τῶν ἁρμοδίων τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Θὰ ἔχουν ἀσφαλῶς φθάσει εἰς τὰ ὦτά σας αἱ φῆμαι περὶ τρομακτικῶν δαπανῶν προκειμένου περὶ ἀποστολῆς ἀλεύρων. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα. Ἡ Σῦρος εἶχεν ἀνάγκην ἀλεύρου. Τὸ Ὑπουργεῖον ἐσκέφθη, νὰ στείλῃ εἰς τὴν νῆσον σῖτον, ὅστις καὶ ἐφορτώθη εἰς Πειραιᾶ καὶ ἐξεφορτώθη εἰς Σῦρον. Διότι ὅμως ἡ Σῦρος δὲν εἶχεν ἀνάγκην ὅλης τῆς ποσότητος ἢ διότι δὲν ὑπῆρχεν δυνατότης ἀλέσεως ὅλου τοῦ φορτίου, μέρος τούτου μετὰ διήμερον ἐφορτώθη ἐκ νέου ἐπὶ τοῦ πλοίου καὶ 600 μὲν τόννοι ἐξ αὐτοῦ ἐστάλησαν εἰς Καβάλλαν ἐνῷ 160 τόννοι ἐπανῆλθον εἰς τὰς ἀποθήκας Πειραιῶς. Ἀντιλαμβάνεσθε, κ. συνάδελφοι, τὰ ὑπέρογκα ἔξοδα αὐτοῦ τοῦ μικροῦ ἀστείου καὶ τὴν καθυστέρησιν τὴν ἐπελθοῦσαν, ἄνευ οὐδενὸς λόγου, εἰς τὰς διανομάς.

§126Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ Σύρου σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὑπάρχει ὁ μύλος τοῦ Ἀσημάκη, ὁ ὁποῖος ἔχει δυνατότητα ἀλέσεως 60 τόννων ἡμερησίως.

§127Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ εἶναι ἡ περίπτωσις ἀνακλήσεως.

§128Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Πάντως αὐτὰ ἔγιναν, διὰ ποῖον λόγον ὅμως δὲν γνωρίζω ἀλλὰ οὔτε καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ γνωρίζει. Τώρα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ διατείνεται ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἐλευθέρως σιτάρι διὰ τὴν κατασκευὴν ἄρτου ἐλευθέρας ἀγορᾶς, διότι δὲν ὑπάρχουν δυνατότητες ἀφίξεως ἐξ Ἀμερικῆς πλέον τῶν 12.000 τόννων τὴν ἑβδομάδα. Ἐγὼ, κύριοι, ἠθέλησα νὰ ἐλέγξω τὸ βάσιμον τοῦ ἰσχυρισμοῦ αὐτοῦ καὶ ἐτηλεφώνησα εἰς μίαν ἑταιρείαν ναυλώσεως πλοίων ἥτις μὲ διεβεβαίωσεν ὅτι ἀναλαμβάνει τὴν μεταφορὰν φορτίων 50.000 τόννων ἐξ Ἀμερικῆς μὲ προθεσμίαν ἀφίξεως εἰς Πειραιᾶ τὴν 15 Ἀπριλίου. Ἐὰν ἐγὼ, ὁ ὁποῖος οὐδεμίαν γνῶσιν ἔχω περὶ ναυτιλίας εἰς ¼ τῆς ὥρας κατώρθωσα νὰ ἐξεύρω μεταφορικὰ μέσα πῶς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ τὸ ὁποῖον κάμνει αὐτὴν τὴν ἐργασίαν ἐπὶ τόσα ἔτη μᾶς λέγει ὅτι ὑπάρχει μόνον δυνατότης μεταφορᾶς 12.000 τὴν ἑβδομάδα; Ἐὰν τοῦ εἴπητε ὅτι ὑπάρχει δυνατότης περισσοτέρων πλοίων θὰ σᾶς εἴπῃ ὅτι οἱ Ἀμερικανικοὶ σιδηρόδρομοι δὲν δύνανται νὰ μεταφέρουν τὸ σιτάρι εἰς τοὺς λιμένας. Ἀλλὰ κύριοι ἡμεῖς ἔχομεν ἀναλάβει μίαν ὑποχρέωσιν ἔναντι τῆς Ἀμερικῆς νὰ ἀγοράζωμεν τὸ σιτάρι εἰς τὴν τιμὴν τῆς διεθνοῦς συμβάσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἔχουν ἀναλάβει οἱ Ἀμερικανοὶ ὑποχρέωσιν νὰ μᾶς παραδίδουν αὐτὸν τὸν σῖτον. Ἐὰν αὔριον ἔλθῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ εἴπῃ εἰς τοὺς Ἀμερικανοὺς ἐπειδὴ ἡ τιμὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς ἔφθασε κάτω τῆς διεθνοῦς τιμῆς, ἐγὼ δὲν ἀγοράζω. Νομίζετε ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ δὲν θὰ μᾶς ὑποχρεώσουν νὰ πάρωμεν αὐτοὺς τοὺς 428.000 τόννους; Διατὶ καὶ ἡμεῖς σήμερον δὲν ἀξιοῦμεν νὰ μᾶς δώσουν καὶ αὐτοὶ τώρα ποὺ ἔχομεν ἀνάγκην καὶ ἔχουν τὴν ὑποχρέωσιν;

§129Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, τί ἐννοεῖτε ὅταν λέγετε ὅτι ἡμεῖς ἀγοράζομεν· μὲ τί χρήματα ἀγοράζομεν; μὲ τὴν βοήθειαν Μάρσαλ.

§130Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Θέλει νὰ εἴπῃ ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφος ὅτι ὑπάρχει ἡ σύμβασις, ἡ ὁποία μᾶς δεσμεύει καὶ μᾶς δίδει καὶ δικαιώματα, ὅτι δικαιούμεθα νὰ ἀγοράσωμεν ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν 428.000 τόννους μὲ 85 δολλάρια τὸν τόννον, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἀντίστοιχος ὑπόσχεσις.

§131Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Συμφωνῶ ἀλλὰ δὲν γίνεται αὐτὸ μὲ ἰδικὰ μας χρήματα, ἀλλὰ μὲ τὰ χρήματα τῆς βοηθείας.

§132Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ μᾶς εἶπον, κύριοι, ὅτι δὲν ὑπάρχουν μεταφορικὰ μέσα διὰ μεγαλυτέραν ποσότητα. Τοὺς εἴπομεν ὅτι ὅσα θέλομεν εὑρίσκομεν. Τώρα μᾶς λέγουν ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὰ τραῖνα τῆς Ἀμερικῆς διὰ νὰ μεταφέρουν τὸν σῖτον εἰς τοὺς λιμένας παραλαβῆς, ὅλα αὐτὰ εἶναι διὰ νὰ καλύψουν τὴν ἐγκληματικήν των ἀδράνειαν. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἄφησε τὴν χώραν ἐπὶ δύο μῆνας ἄνευ ἄρτου. Ἐπιχειρεῖ τώρα νὰ δικαιολογήσῃ τὰ ἀδικαιολόγητα καὶ συνεχῶς ἐφευρίσκει ἐπιχειρήματα δυστυχῶς ἀστεῖα. Μία μόνον δικαιολογία ὑπάρχει. Ὁ πληθυσμὸς ἐστερήθη τοῦ ἄρτου του λόγῳ ἀνικανότητος τῶν ἁρμοδίων. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις. Περαίνων τὴν ὁμιλίαν μου, προτείνω ὅπως γίνῃ ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὸ ὅλον ζήτημα τῆς πολιτικῆς τοῦ σίτου, ἐλέγξῃ τὴν ἐγκληματικὴν ἀδιαφορίαν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ τιμωρήσῃ τοὺς ὑπευθύνους, οἱ ὁποῖοι ἔφεραν εἰς ἀπόγνωσιν τὸν πληθυσμὸν, διότι ἐστερήθη ἀπὸ 45 ἡμέρας τὸ βασικὸν αὐτὸ εἶδος τῆς διατροφῆς, τὸν ἄρτον. (Χειροκροτήματα).

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν;

§134ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν Δευτέραν καὶ ὥραν 6 μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.15′ μ. μ.)