1951.02.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 43η

Παρασκευὴ 16 Φεβρουαρίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Λιαροῦτσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Τσιριμῶκος ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας καὶ ἀπὸ τῆς 25ης Φεβρουαρίου προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Η. Τσιριμῶκον. Ὁ βουλευτὴς κ. Παπακωνσταντίνου μοὶ ἀπέστειλε τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: Ἀθῆναι 14 Φεβρουαρίου 1951. Ἐξοχώτατον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Ἀπὸ μακροῦ χρόνου μὲ ἀπησχόλησεν ἡ σκέψις ὅτι διὰ τὴν εὐρρυθμίαν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ μας πολιτεύματος παρίστατο ἐπιβεβλημένη ἡ συγκέντρωσις ὅλων τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων διὰ τὴν ἀκριβῆ ὑπ’ αὐτῶν τῶν ἰδίων ἐκτίμησιν τῆς ἠθικῆς προσωπικότητος καὶ τῆς ἐπαγγελματικῆς σταδιοδρομίας ὅλων τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους. Τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ πρὸς αὐτὸ συνάδων ἐκλογικὸς νόμος σαφῶς ἀξιοῦν ὅπως ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους μὴ ἐμπίπτῃ τοὐλάχιστον εἰς τὰ κωλύματα ἐκεῖνα ἅτινα καθιστοῦν καὶ τὸν πολίτην ἀνάξιον νὰ μετέχῃ τοῦ ἐκλογικοῦ συλλόγου, διὰ τῆς ψήφου τοῦ ὁποίου ἀναδεικνύονται οἱ βουλευταί. Αἱ διατάξεις αὗται ἐπιτρέπουν ὅπως, διὰ τῆς ἀσκήσεως ἐνστάσεως ἐντὸς τῆς βραχείας προθεσμίας τοῦ νόμου περὶ ἐκδικάσεως τοῦ κύρους τῶν ἐκλογῶν, προκληθῇ ἡ ἀπόφασις τοῦ ἐκλογοδικείου, πλὴν ὅμως ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῶν ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς καλῆς θελήσεως περιωρισμένου κύκλου προσώπων, τὰ ὁποῖα ἐνδεχομένως γνωρίζουν τὴν παρὰ τῷ ἐκλεγέντι ἔλλειψιν τῶν προσόντων τῆς ἐκλογιμότητος. Παρελθούσης τῆς προθεσμίας ταύτης καὶ διὰ τοὺς συναδέλφους τοῦ ἐκλεγέντος παραμένει ἄγνωστος ἡ ἠθικὴ ὑπόστασις οἱουδήποτε συναδέλφου των, τὴν ὁποίαν ἀσφαλῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ ἡ ψῆφος τῶν ἐκλογέων, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ εἰς τὴν πραγματικότητα. Τὴν σημασίαν τῆς ἠθικῆς προσωπικότητος τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ Ἔθνους μετὰ δυνάμεως καὶ γλαφυρότητος ἐξαίρει ὁ ἱστορικὸς τῆς κλασσικῆς ἀρχαιότητος εἰς τὸν Ἐπιτάφιον τοῦ Περικλέους, εἶναι δὲ παγκοίνως ἀνεγνωρισμένη καὶ καθιερωμένη εἰς ὅλας τὰς ἐλευθέρας χώρας, ὥστε νὰ ἀποτελῇ ματαιοπονίαν οἱαδήποτε ἔξαρσις αὐτῆς. Μὲ τὰς σκέψεις ταύτας θεωρῶ ἐπιβεβλημένην τὴν παρὰ τῷ Προεδρείῳ τῆς Βουλῆς καὶ ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν αὐτοῦ συγκέντρωσιν: α) Τοῦ δελτίου τῆς ποινικῆς καταστάσεως ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν βουλευτῶν. Εἰς τὸ δελτίον προφανῶς πρέπει νὰ περιλαμβάνωνται ὅλαι γενικῶς αἱ πράξεις, διὰ τὰς ὁποίας ἐθεωρήθη ἔνοχος ὁ βουλευτὴς καθ’ οἱανδήποτε χρονικὴν περίοδον, ἔστω καὶ ἐὰν αὗται, κατὰ τὴν εἰδικὴν περὶ τοῦ Ποινικοῦ Μητρώου νομοθεσίαν δὲν ἀναγράφωνται εἰς τὰ χορηγούμενα δελτία πρὸς κατάληψιν δημοσίας θέσεως ἢ πρὸς οἱανδήποτε ἄλλην χρῆσιν... β) Τοῦ φύλλου ποιότητος παντὸς βουλευτοῦ, διατελέσαντος στρατιωτικοῦ ἢ πολιτικοῦ ὑπαλλήλου. γ) Τοῦ δελτίου τῆς πειθαρχικῆς καταστάσεως παντὸς διατελέσαντος μέλους ἐπαγγελματικῆς ὀργανώσεως Δημοσίου Δικαίου, ὅπως οἱ δικηγόροι κλπ., διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ εἰκὼν τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους ἤσκησαν τὸ κοινωνικὸν λειτούργημά των ἐκτὸς τῆς Βουλῆς. δ) Διὰ νὰ ὑπάρχῃ πλήρης ἡ εἰκὼν τῆς ἠθικῆς ὑποστάσεως τοῦ βουλευτοῦ, πρέπει νὰ συγκεντρωθοῦν ἐπίσης καὶ ὅλα τὰ στοιχεῖα οἱασδήποτε καὶ ὁποτεδήποτε ἀσκηθείσης κατὰ βουλευτοῦ διώξεως, ἔστω καὶ ἂν αὕτη δὲν κατέληξεν εἰς καταδικαστικὴν ἀπόφασιν ἢ, τυχὸν ἐκδοθεῖσα τοιαύτη, ἀνετράπη ἐκ τῶν ὑστέρων δι’ ἀμνηστίας, ἢ διὰ τῆς ἀσκήσεως ἐνδίκου μέσου καὶ διὰ λόγους τυπικοὺς μόνον ἢ καὶ οὐσιαστικούς. Ἐκεῖνο ὅπερ ἐπιτακτικῶς ἐπιβάλλει ὁ Νόμος ὡς προϋπόθεσιν διὰ τὴν εἴσοδον καὶ τὴν παραμονὴν εἰς τὴν Δημοσίαν ὑπηρεσίαν καὶ τοῦ πλέον ταπεινοῦ ὀργάνου τῆς Πολιτείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοηθῇ προκειμένου περὶ τῶν ἀμέσων ὀργάνων τῆς Πολιτείας, ὅπως οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους. Ἀσφαλῶς οὗτοι πρέπει νὰ πιστεύουν ἑαυτοὺς ἀξίους διὰ τὸ ἔργον, εἰς τὸ ὁποῖον τοὺς ἔταξεν ἡ ψῆφος τοῦ λαοῦ. Εἶναι ἀνάγκη ὅμως παραλλήλως, ὅπως ἡ γνῶσις τῆς προσωπικότητος αὐτῶν ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸν τρόπον τῆς ἀσκήσεως τῆς λειτουργίας των, ἐπιτρέπῃ καὶ εἰς τοὺς πολίτας νὰ ἐπιβεβαιοῦν τοῦτο. Ἔτι πλέον εἶναι ἀνάγκη ὅπως οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους εἶναι πλήρως κατατοπισμένοι περὶ τῆς ἠθικῆς ὑποστάσεως ἑκάστου συναδέλφου των. Παρακαλῶ, Κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἀνακοινωθῇ ἡ παροῦσα εἰς τὴν Βουλήν, προκληθῇ δὲ ἡ ἐπὶ ταύτης ἀπόφασις τοῦ Σώματος.

Μετὰ σεβασμοῦ

Κ. Ε. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Βουλευτὴς ἐξ Ἀργολ)νίας

§6Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Ἐπὶ τοῦ περιεχομένου μιᾶς τοιαύτης ὑψίστης σημασίας ἐπιστολῆς, ἀφορώσης προσωπικῶς ἕκαστον μέλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, παρακαλῶ κ. Πρόεδρε, ὅπως μοὶ δοθῇ ὁ λόγος, ἵνα εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐπ’ αὐτῆς. Εἶναι ἀναμφισβήτητον κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἴσως ἐξ ἰδιοσυγκρασίας, ἀλλὰ καὶ ἐκ χαρακτῆρος ἔχει τὴν ἀξίωσιν νὰ παρακολουθῇ κατὰ βῆμα τοὺς ἐκπροσώπους του, ὄχι μόνον εἰς τὸ δημόσιον βίον των, ἀλλὰ καὶ εἰ δυνατὸν καὶ εἰς τὸν ἰδιωτικόν των τοιοῦτον. Δηλαδὴ μὲ ὀλίγας λέξεις, θέλει τὸν ἐκπρόσωπόν του ἄσπιλον καὶ λευκὸν καὶ ἀκόμη ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ζῇ εἰς ὑάλινον οἶκον, διὰ νὰ παρακολουθῇ ἐν γένει τὴν ζωήν του, ἤτοι πῶς διάγει, πῶς διαιτᾶται καὶ πῶς κοιμᾶται. Νομίζω ὅτι ἐπὶ τῇ παρεχομένῃ εὐκαιρίᾳ τῆς ἀνακοινωθείσης ἐπιστολῆς, ἔχομεν ὑποχρέωσιν ὅλοι μας ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους ἀσκοῦντες τὴν ὑπερτάτην ἐξουσίαν ἐν τῇ Πατρίδι μας, νὰ υἱοθετήσωμεν ἄνευ οὐδενὸς δισταγμοῦ τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπιστολῆς, καὶ νὰ φέρωμεν τὸ ταχύτερον εἰς γενικωτέραν συζήτησιν τὸ σπουδαιότατον τοῦτο ζήτημα διὰ τῆς προσκομίσεως τῶν ποινικῶν μητρώων ἑκάστου ἡμῶν, χάριν τῆς ἀξιοπρεπείας ἡμῶν τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ἔθνους, διὰ νὰ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι τὸν ἐκπροσωποῦν, ποῖον εἶναι ἐν γένει τὸ παρελθόν των. Οὕτω τὸ Σῶμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἱστάμενον εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς του, θὰ δίδῃ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ σεμνύνεται διὰ τὴν λευκότητα καὶ τὸ ἠθικὸν κῦρος τῶν ἐκπροσώπων του.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τυπωθῇ ἡ ἐπιστολὴ καὶ θὰ διανεμηθῇ.

§8Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἐκφράζω τὴν εὐχὴν ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον ἐνώπιον τοῦ Σώματος.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§10Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Ν. Κουπαροῦσος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Βελβενδοῦ ζητοῦντος συνέχισιν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων, κατασκευὴν νέων ἀρδευτικῶν ἔργων καὶ νέου ὑδραγωγείου, σκυρόστρωσιν τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Βελβενδοῦ–Κοζάνης, ἀνέγερσιν τῶν πυρποληθέντων σχολείων, αὐτοστέγασιν τῶν 100 ἀνταρτοπλήκτων οἰκογενειῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Ν. Κουπαροῦσος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Σερβίων διαμαρτυρομένου, διότι παρὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν περὶ ἀποκαταστάσεως τούτων καὶ στεγάσεως οὐδὲν μέχρι σήμερον ἐλήφθη μέτρον ὑπὲρ αὐτῶν. Τὸ Ἐποπτικὸν Συμβούλιον Ὁμοσπονδίας Καταναλωτικῶν Συνεταιρισμῶν Ἑλλάδος διαμαρτύρεται διὰ τὰς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἐκδοθείσας 6661)128 καὶ 5776)120 ἀποφάσεις καθ’ ὅτι ζημιοῦν συμφέροντα Ὁμοσπονδίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος καταθέτει ἀναφορὰν πορτοκαλλοπαραγωγῶν Καλαμῶν, διαμαρτυρομένων δι’ οἰκονομικὴν ἀπαθλίωσίν των καὶ ζητούντων ἄμεσον τοποθέτησιν τῶν πορτοκαλλιῶν εἰς ξένας ἀγορὰς ἐπ’ ἀνταλλαγῇ κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Τσάτσος καὶ Η. Τσιριμῶκος καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Κουκουβαούνων (Ἀττικῆς) ζητούντων χρηματοδότησιν τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου φράγματος Φρασίδερη, προαγωγὴν τοῦ δημοτικοῦ σχολείου τῆς Κοινότητος, διορισμὸν ταχυδρομικοῦ διανομέως κ.λ.π... Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Η. Τσιριμῶκος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Βιοτεχνῶν Φθιώτιδος ζητούσης χορήγησιν δανείου εἰς τὸν Δῆμον Λαμιέων ἐκ δραχμῶν 5.000.000.000. πρὸς ἀνακατασκευήν, διαρρύθμισιν καὶ ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως τῆς πόλεως Λαμίας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Ἀγγελούσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Ἀχινοῦ Σερρῶν ζητοῦντος ἀποστολὴν Ἐπιτροπῆς πρὸς διαπίστωσιν τῶν ἐκ πλημμυρῶν καταστροφῶν τοῦ χωρίου των, χορήγησιν δανείων ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. διὰ τὴν ἄροσιν καὶ προμήθειαν ἐαρινῶν σπόρων πρὸς σποράν, διάθεσιν ὑλικῶν παρὰ τῆς ὑπηρεσίας ἀνοικοδομήσεως πρὸς ἐπισκευὴν τῶν οἰκιῶν των κλτ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Ἀγγελούσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως θυμάτων πολέμου Σερρῶν ζητούσης τροποποίησιν τοῦ Α.Ν. 1512 «περὶ συντάξεων». Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Ἀγγελούσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Διδασκαλίσσης Βαΐας Κίτσιου διαμαρτυρομένης διὰ τὸν καθορισμὸν ὑπὸ τοῦ Α.Ν. 1557)50 ὡς συνταξίμου χρόνου μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 20οῦ ἔτους ἡλικίας τῶν ἐκ τοῦ ἀνωτέρω Παρθεναγωγείου Σερρῶν ἐπὶ Τουρκοκρατίας ἀποφοιτησάντων καὶ ζητούσης ὅπως ὁρισθῇ συντάξιμος χρόνος τὸ 17ον ἔτος τῆς ἡλικίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας Κοινότητος Ἀσβεστοχωρίου Δωδώνης ζητούσης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου των. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Νεοχωρίου Νομοῦ Θεσπρωτίας ζητούντων ἀνοικοδόμησιν τῶν κατεστραμμένων οἰκιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Πυροπαθῶν συμμοριοπλήκτων τοῦ χωρίου Χαλανδρίτσης Πατρῶν ζητούντων ἐπισκευὴν κατεστραμμένων οἰκιῶν των. Οἱ Βουλευταὶ Ἠλείας κ. κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Δ. Τσούμπας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἐφημεριδοπωλῶν περιφερείας Πύργου ζητοῦντος ἐπέκτασιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ νόμου 4434)1928 καὶ εἰς τοὺς ἐφημεριδοπώλας τῶν ἐπαρχιῶν. Λαχειοπῶλαι Καλαμῶν ζητοῦν κατάργησιν προπληρωμῆς ποσοστοῦ ἀξίας γραμματίου Ἐθνικοῦ Λαχείου. Ὁ Σύνδεσμος Σιδηροδρομικῶν Πύργου–Κατακώλου διαμαρτύρεται δι’ ἀπόφασιν Ὑπ. Ἐργασίας ὅπως ἀποσύρῃ Νομοσχέδιον «περὶ Ἑνώσεως Σιδηροδρομικῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων κλπ.». Ὁ Πρόεδρος τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Καβάλλας διαμαρτύρεται δι’ αὔξησιν ἀντιγραφοσήμου. Ὁ κ. Η. Λαγάκος (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης) ἀποσύρει τὸ κατατεθὲν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2009)42 Ν. Δ. «περὶ ἱδρύσεως Πρωτοδικείου Ἀμαλιάδος». Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης (Ὑφυπ. Οἰκον.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1655 τοῦ 1950 «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Ἡ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐνισχύσεως τῶν Ταμείων Προνοίας καὶ Ἀσφαλίσεως Λιμενεργατῶν Πειραιῶς». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της α) ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τῆς Κτηνιατρικῆς Συμβάσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας», 2) «περὶ μεταβιβάσεως τῶν σιταποθηκῶν τῆς ΚΕΠΕΣ εἰς τὰς Γεωργικὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις», 3) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 Α. Ν. 1537)1950 «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1502)1950 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν τακτικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν κλπ.» καὶ 6) ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ ἄρθρου 23 τῆς συμβάσεως «περὶ συστάσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης», τῆς κυρωθείσης διὰ τοῦ νόμου 4332 τῆς 10)16 Αὐγούστου 1929. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Ἀλιπράντης, Ι. Γιαννικώστας, Δ. Μπερδελῆς, Η. Παπαθανασιάλης, Π. Μπερτσεκᾶς, Π. Λιαροῦτσος καὶ Λ. Μπουρνιᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 4, 5, 19α, 38, 42, 46, 72 καὶ 73 τοῦ Α. Ν. 1101)1938

«περὶ καταστάσεως Ὑπαξιωματικῶν

Β. Ν.».

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Μουτζουρίδης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§12Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεκοινώθη ὅτι οἱ κάτοικοι τῶν πόλεων Κορίνθου καὶ Λουτρακίου μᾶς κατέκλυσαν μὲ τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας, τινὰ τῶν ὁποίων ἔλαβον τὸν δρόμον τῆς Δημοσιότητος, ὅτι ἀπὸ ἡμερῶν στεροῦνται ἄρτου. Παρακαλῶ τὰ ἁρμόδια μέλη τῆς Κυβερνήσεως ὅπως σπεύσουν καὶ ἐπιλύσουν τὸ ζήτημα τοῦτο ἐπίσης ἐπικυρώνω καὶ ἐνισχύω τὸ ὑπόμνημα τὸ κατατεθὲν ἐκ μέρους τοῦ ἀγαπητοῦ καὶ ἐντίμου ἐκ Ναυπλίου συναδέλφου κ. Κοκκίνου τῶν προσφύγων κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Βυζάντιον–Ναυπλίου καὶ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας ὅπως τακτοποιήσῃ τὸ ζήτημα τῆς αἰτήσεως καὶ ἱκανοποιήσῃ τὰ ἐν τῷ ὑπομνήματι αἰτήματά των. Ὡσαύτως, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὅπως ἐν τῷ ἐμπνευσμένῳ πολιτισμῷ ἁπαλύνῃ τὰ διωκτικὰ μέτρα τῶν κρατικῶν ὀργάνων κατὰ τῶν παλαιοημερολογιτῶν διὰ νὰ μὴ γεννῶνται ζητήματα καὶ δίδεται μορφὴ διοκλητιανικῶν διωγμῶν, ἀλλὰ νὰ ἐφαρμόζεται ὁ νόμος ὅπως πρέπει καὶ σύμφωνα μὲ τὸ δημοκρατικόν μας πνεῦμα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Λύρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν Ὑποκαταστήματος τῆς Α.Τ.Ε. εἰς Μολάους.

§14Ι. ΛΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς ἐρωτήσεώς μου ταύτης ἐπανέρχομαι πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διὰ δευτέραν φορὰν ἐντὸς πενταμήνου. Τὸ πρῶτον ἐγενόμην φορεὺς εὐλόγων παραπόνων, σήμερον δὲ διατυπώνω διαμαρτυρίαν τῶν κατοίκων τῆς Ἐπαρχίας Ἐπιδαύρου–Λιμηρᾶς. Λακωνίας, μιᾶς ἐπαρχίας, ἡ ὁποία ἔχει περὶ τοὺς 50.000 κατοίκους καὶ 45 κοινότητας, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπαρχίαν χωλαίνει καὶ νοσεῖ βαρύτατα ἡ καλλιέργεια ἐλλείψει ἑνὸς ὑποκαταστήματος τῆς Α.Τ.Ε. Ἡ ἀπουσία τοῦ Ὑποκαταστήματος τῆς Α.Τ.Ε. ἀπὸ μίαν μεγάλην ἐπαρχίαν σημαίνει σταμάτημα εἰς τὴν ἀναδημιουργίαν καὶ εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν, ἐφόσον δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνουν αἱ στοιχειώδεις καλλιέργειαι. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Δὲν λείπει μόνον τὸ Ὑποκατάστημα τῆς Α.Τ.Ε. ἀπὸ τὴν Ἐπίδαυρον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐνισχύσῃ τοὺς παραγωγοὺς μὲ δάνεια καὶ γεωργικὰ ἐφόδια, ἀλλὰ συμβαίνει καὶ τὸ ἑξῆς καταπληκτικὸν καὶ ἀκατανόητον διὰ τὸν κοινὸν νοῦν. Ἔχουσι μοιρασθῆ αἱ κοινότητες 45 τὸν ἀριθμὸν εἰς τὰ δύο Ὑποκαταστήματα Σκάλας καὶ Γυθείου, ἀπέχουν δὲ τὰ πλέον ἀπομεμακρυσμένα χωρία 20 ὥρας καὶ προκειμένου νὰ μεταβῇ ἕνας μικρὸς παραγωγὸς ἢ καλλιεργητὴς εἴτε εἰς τὸ Γύθειον εἴτε εἰς τὴν Σκάλαν διὰ νὰ λάβῃ ἕνα μικρὸν δάνειον ἢ νὰ ζητήσῃ γεωργικὰ ἐφόδια, διαθέτει 2–3 ἡμέρας καὶ θὰ ἐξοδεύσῃ τὸ ἥμισυ τῶν ὅσων θὰ λάβῃ. Τόσον καταπονοῦνται αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὰ ἄστοχα μέτρα, ὥστε ὑποχρεοῦνται πολλάκις νὰ πωλοῦν τὰ προϊόντα των εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς διὰ νὰ ἐπαρκέσουν. Τοῦτο συνέβη καὶ πέρυσι ὅπου ἐπώλησαν τὰ σῦκα των ἀπὸ τὴν πρώτην Ἰουνίου. Ἐφέτος δέ, προκειμένου νὰ λάβουν λιπάσματα, ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ μεταβοῦν 25 ὥρας μακρυά. Ἐσεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ποὺ προέρχεσθε ἀπὸ ἀγροτικὴν περιφέρειαν καὶ γνωρίζετε τὴν οἰκονομικὴν δυσπραγίαν τοῦ ἀγρότου καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὸν ἐνισχύσετε. Ἀλλά, γνωρίζετε καὶ κάτι ἄλλο καλύτερον ἐμοῦ. Ὅτι εἰς ἄλλας περιφερείας ὑπάρχουν ὑποκαταστήματα τῆς Α.Τ.Ε. ἀπέχοντα ἡμίσειαν ἢ μίαν ὥραν ἀπὸ τῶν χωρίων. Ἑπομένως, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι πολυτέλεια νὰ γίνῃ τὸ ὑποκατάστημα εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Μολάων. Καὶ ἄλλοτε εἶπον τοῦτο εἰς τὸν τέως ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἀξιότιμον κ. Χατζηγιάννην, ὁ ὁποῖος μοῦ ὑπεσχέθη. Φρονῶ δὲ ὅτι καὶ σεῖς πρέπει νὰ λάβητε τοῦτο ὑπ’ ὄψιν.

§15Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἔκαμα ἀμέσως ἐρώτησιν εἰς τὴν Α.Τ.Ε. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ προσωπική μου ἄποψις εἶναι ὅτι ἡ δημιουργία Ὑποκαταστήματος Α.Τ.Ε. εἰς Μολάους εἶναι ἀπαραίτητος. Ἡ Α.Τ.Ε. λόγῳ εἰδικῆς πολιτικῆς, μολονότι ὡς γνωρίζετε εἶναι ζήτημα τῆς Διοικήσεως τῆς Τραπέζης ἡ ἵδρυσις νέων ὑποκαταστημάτων, καὶ διότι ἐσχάτως πρὸ δύο μηνῶν εἶχε προβῆ τὸ Συμβούλιόν της εἰς τὴν ἵδρυσιν ὑποκαταστημάτων, οὐχὶ ἀπαραιτήτων, διὰ τοῦτο καὶ προέβην εἰς διαφόρους ἀκυρώσεις ἱδρύσεων, ἡ ἀπάντησις τῆς Τραπέζης δὲν εἶναι καὶ τόσον καθαρὰ διότι λέγει. (Ἀναγιν.). Εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι οἱ Μολάοι καὶ τὸ Λιδωρίκι εἶναι αἱ μόναι πρωτεύουσαι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ὑποκαταστήματα. Ἐὰν ἐβλέπατε τὸ ἔγγραφον πρὸς τὴν Τράπεζαν θὰ ἀντελαμβάνεσθε τὸ ἐνδιαφέρον μου διὰ τὴν ἵδρυσιν αὐτῶν τῶν ὑποκαταστημάτων. Ἡ Τράπεζα μοῦ ἀπήντησεν ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ προβῇ εἰς ἵδρυσιν νέων ὑποκαταστημάτων πρὶν ἐξετάσῃ τὴν κατάστασιν ἐκ νέου. Ἐγὼ θὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν διοίκησιν τῆς Τραπέζης καὶ πάλιν διὰ τὸ ζήτημα τῶν Μολάων.

§16Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ποὺ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὑπόσχεται εἰς τὸν κ. συνάδελφον τὴν ἐπανεξέτασιν τῶν θεμάτων τούτων, ὑπενθυμίζω τὴν ἐκκρεμοῦσαν ἐπερώτησίν μου, διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον κατάργησιν τῆς νομίμως ἐκδοθείσης ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Τραπέζης διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ὑποκαταστήματος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐν Γαστούνῃ. Ἡ ὑπηρεσία, ποὺ θὰ προσέφερε τὸ Ὑποκατάστημα αὐτὸ εἰς ἕνα μέγα καὶ ἐγκαταλελειμμένον ἀγροτικὸν διαμέρισμα τῆς Ἠλείας ἦτο μεγίστη, καὶ ἡ πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀδικαιολόγητος καὶ ἄστοργος. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπανορθώσῃ τὴν ἄδικον καὶ ἄστοχον ἀπόφασίν της.

§17Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ θὰ φροντίσω.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καρτάλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας σχετικῶς μὲ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων Μακεδονομάχων περιφερείας Βόλου.

§19Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Βόλου ὑπάρχει μία περιοχή, ἡ ὁποία ἔχει ἀποξηρανθῆ, ἡ Κάρλα. Εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτὴν ὑπάρχουν Μακεδονομάχοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔτυχον ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως, ἐνῷ αἱ ὑπηρεσίαι ὑπεσχέθησαν ὅτι θὰ ἐφαρμόσουν τὸν νόμον. «Περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν Μακεδονομάχων.» Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ μοῦ ἀπαντήσητε, ποία εἶναι ἡ ἀτομική σας σκέψις ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§20Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Καρτάλη, σᾶς ἔχω ἀπαντήσει ἐγγράφως. Ἡ ἀπάντησίς μου λέγει τὰ ἑξῆς. (Ἀναγινώσκει).

§21Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὁ Νόμος ρητῶς προβλέπει ὅτι δικαιοῦνται νὰ ἀποκατασταθοῦν καὶ οἱ Μακεδονομάχοι.

§22Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος, ἠμποροῦν νὰ τύχουν ἀποκαταστάσεως ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι εἶναι μόνιμοι κάτοικοι τῶν πέριξ περιοχῶν. Ἔχω δώσει σχετικὰς διαταγὰς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν νὰ ἐπανέλθῃ ἐπὶ τοῦ ζητήματος.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τούς Ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου, σχετικῶς μὲ τὴν καθυστέρησιν χορηγήσεως τῶν ἐπαγγελματικῶν δανείων.

§24Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε εἶναι γνωσταὶ αἱ τεράστιαι ὑλικαὶ ζημίαι ποὺ ὑπέστη ὁ μικροβιοτεχνικὸς καὶ ὁ μικροεπαγγελματικὸς κόσμος τῆς χώρας καὶ ἰδιαίτατα τῶν Ἑλληνικῶν ἐπαρχιῶν καθ’ ὅλην τὴν τελευταίαν ἀνώμαλον δεκαετῆ περίοδον τοῦ πολέμου, τῆς ξενικῆς κατοχῆς καὶ τῆς ἀντεθνικῆς ἀνταρσίας. Ὁ κόσμος αὐτὸς τῶν βιοτεχνῶν καί ἐπαγγελματιῶν μαζὶ μὲ τὸν ἐργατικὸν καὶ ἀγροτικὸν ποὺ ἀποτελοῦν τὰ θεμέλια τοῦ Ἐθνικοῦ κοινωνικοῦ μας οἰκοδομήματος ὑπῆρξαν ἀποδεδειγμένως τὰ τρία μεγάλα θύματα τῶν βαρβάρων κατακτητῶν καὶ τῶν ἀναρχοκομμουνιστικῶν συμμοριῶν εἰς τὴν μαρτυρικὴν πατρίδα μας. Δι’ αὐτὸ προεκάλεσεν τὴν ἀπόλυτον ἱκανοποίησιν τοῦ δημοσίου αἰσθήματος ἡ ἐξαγγελθεῖσα πρὸ πολλῶν μηνῶν ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐνισχύσῃ οἰκονομικῶς τὴν νομιμόφρονα ἐπαγγελματοβιοτεχνικὴν αὐτὴν τάξιν μας καὶ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν παροχὴν μακροπροθέσμων δανείων πρὸς τοὺς πληγέντας ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐπενεχθεισῶν εἰς αὐτοὺς ζημιῶν καὶ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τῶν ἐπαρχιακῶν βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων, τόσον πολυτίμων εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν ποὺ ἀντιμετωπίζομεν τὸ μεγάλο κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς ἀνεργίας. Ἐνῷ ὅμως μερίμνῃ τῆς Κυβερνήσεως συνετελέσθη ἡ σχετικὴ προεργασία κατηρτίσθησαν αἱ Νομαρχιακαὶ Ἐπιτροπαί, ἐγένετο ἡ σχετικὴ ἀπογραφὴ τῶν ζημιῶν καὶ ὑπεβλήθησαν οἱ πίνακες τῶν δικαιουμένων εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη ἐπὶ μῆνας ἤδη καθυστερεῖ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἐγκριτικῆς τῆς ἀποφάσεως καὶ προκαλεῖ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰς διαμαρτυρίας καὶ τὰ παράπονα τῶν ἐπαγγελματικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ὀργανώσεων τῆς χώρας. Δι’ αὐτὸ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς μακρᾶς αὐτῆς ἐκκρεμότητος ρυθμίσεως ἑνὸς τόσον σπουδαίου κοινωνικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ θέματος καὶ παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Ἐμπορίου καὶ Οἰκονομικῶν νὰ ἱκανοποιήσουν τὸ δικαιότατον αὐτὸ αἴτημα τοῦ ἐπαγγελματοβιοτεχνικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ συστήσουν εἰς τὴν νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν τὴν ταχυτέραν ἔγκρισιν αὐτῶν τῶν δανείων. Καθ’ ἣν στιγμὴν κύριε Πρόερδε, εἰς τὸ ἀπώτερον ἰδίᾳ παρελθὸν ἐκ τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως ἐδόθησαν ὑπὸ μορφὴν δανείων τεράστια χρηματικὰ ποσὰ εἰς μεγάλας βιομηχανίας καὶ ἄλλους ἰσχυροὺς οἰκονομικοὺς παράγοντας τῆς χώρας, ὅπως συνέβη πρὸ διετίας μὲ τὴν ἔγκρισιν δανείου 5.000.000 δολλαρίων εἰς δύο μεγάλους τσιμεντοβιομηχάνους τῶν Ἀθηνῶν, δι’ ἣν δὲν εὐθύνεται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, εἶναι ἐθνικῶς ἀσύμφορον, ἠθικῶς ἀπαράδεκτον καὶ οἰκονομικῶς ὀλέθριον νὰ μὴ παρασχεθῇ οἰκονομικὴ ἀρωγὴ εἰς ἕνα πολύτιμον καὶ ἄξιον πάσης κρατικῆς προστασίας τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου.

§25Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι Βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι παλαιὸν καὶ ἀπὸ μηνῶν πολλῶν ἡ νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἔχει ἀσχοληθῆ μὲ τοῦτο. Διετάχθησαν οἱ Νομάρχαι πρὸ ἑξαμήνου νὰ συγκεντρώσουν τὰ στοιχεῖα, βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἠμπορούσαμε νὰ καταλήξωμεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα, διότι ἐπρόκειτο περὶ ἀριθμῶν ἀστρονομικῶν. Εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξηκριβώσαμεν ὅτι κατὰ μέγα μέρος ἔχουν φθάσει ὅλαι αἱ ἀπαντήσεις καὶ ἤρχισε νὰ γίνεται ἡ σχετικὴ διαδικασία, διὰ νὰ ἐξακριβώσωμεν ποῖοι ἔχουν πάθει μεγάλας καταστροφὰς καὶ νὰ κλιμακώσωμεν τοὐλάχιστον καὶ νὰ προτιμήσωμεν τὰς περιφερείας ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἔχουν πάθει μεγαλυτέρας ζημίας. Ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν τοῦ θέματος διότι ὡς Ὑπουργὸς Ἀνοικοδομήσεως ἐπεσκέφθην ὅλην τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὅπως καὶ τὴν Ἤπειρον καὶ εἶχα προτείνει νὰ δοθοῦν ὑλικὰ κατ’ ἀπόλυτον προτίμησιν εἰς τοὺς βιοτέχνας καὶ ἐπαγγελματίας διὰ νὰ ἀνοικοδομήσουν τὰ καταστήματα. Οἱ περισσότεροι βουλευταὶ δὲν συνεφώνησαν ὑποστηρίξαντες ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προτιμηθῇ ὁ μεγάλος ἀριθμὸς τῶν συμμοριοπλήκτων καὶ συνεμορφώθην μὲ τὴν ἄποψίν των. Τώρα εἰς μίαν πρόχειρον ἐξέτασιν τοῦ θέματος εἴδομεν ὅτι πρόκειται περὶ ποσῶν πολὺ μεγάλων, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὁ προϋπολογισμός. Ὁ κ. Στεφανίδης εἶπεν ὅτι ἐδόθησαν ἓν ἑκατομμύριον δολλάρια. Δὲν γνωρίζω, πάντως ἐδόθησαν ἀπὸ τὰ χρήματα τοῦ σχεδίου Ἀνασυγκροτήσεως, ἐνῷ ἐδῶ πρόκειται νὰ δοθοῦν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν. Τὸ θέμα λοιπὸν εἶναι διάφορον, Ἐν πάσῃ περιπτώσει μελετᾶται καὶ τὸ μόνον τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω εἶναι νὰ μοῦ δώσητε μίαν πίστωσιν χρόνου διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς λύσιν.

§26Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὁ Πρωθυπουργὸς κ. Βενιζέλος, εἰς ἐρώτησίν μου γενομένην κατὰ μῆνα Δεκέμβριον σχετικῶς μὲ τὰ δάνεια πρὸς τοὺς ἐπαγγελματίας μὲ ἐβεβαίωσε ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς ὅτι τὰ δάνεια ταῦτα θὰ δοθοῦν μετὰ τὰς ἑορτὰς διότι τότε θὰ ἐδίδετο ὁ διπλοῦς μισθὸς εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δοθοῦν τὰ δάνεια αὐτά. Θέλω νὰ ὑπομνήσω τὴν ὑπόσχεσιν αὐτὴν τοῦ κ. Βενιζέλου, ὁ ὁποῖος εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ τηρήσῃ τὴν ὑπόσχεσίν του, διότι ἐμπνέεται ἀπὸ αἰσθήματα πραγματικῶς ἀνθρωπιστικά.

§27Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἡ Κυβέρνησις συνεπλήρωσε τὸ κακὸν περικόψασα καὶ τὰς Τραπεζιτικὰς πιστώσεις.

§28Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐδῶ εἶναι ἄλλο τὸ θέμα διότι πρόκειται περὶ μακροπροθέσμων δανείων. ...... (Θόρυβος)....

§29Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμμερίζομαι ἀπολύτως τὴν ἄποψιν τοῦ συναδέλφου κ. Στεφανίδη. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπαίζωνται οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι τῶν ἐπαρχιῶν. Αἱ ἐκθέσεις τῶν Νομαρχῶν συνεκεντρώθησαν πρὸ πολλοῦ καὶ τὰ δάνεια πρέπει νὰ δοθοῦν, τοσούτῳ μᾶλλον διότι ἀρκετοὶ Νομοὶ προνομιακῶς τὰ ἔλαβον ἤδη. Εἰδικῶς διὰ τὴν Χίον ἐπρόκειτο νὰ χορηγηθοῦν πρὸ τῶν ἑορτῶν ἀλλὰ διὰ λόγους ἀντιπληθωρικοὺς ἡ Κυβέρνησις ἀνέβαλε διὰ τὸν ἀμέσως μετὰ τὰς ἑορτὰς χρόνον. Οἱ πολλαχῶς πληγέντες ἐπαγγελματίαι τῆς Χίου διαμαρτύρονται καὶ ζητοῦν τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς Κυβερνητικῆς ὑποσχέσεως καὶ διὰ λόγους ἰσότητος, ἀλλὰ καὶ διότι ἡ Νῆσος διέρχεται οἰκονομικὴν κρίσιν.

§30Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Γενικὸν εἶναι τὸ αἴτημα τῶν ἐπαγγελματιῶν κ. Πρόεδρε, ὅπως ἐπισπευθῇ ἡ χορήγησις τῶν δανείων εἰς τούτους. Οἱ σεισμόπληκτοι ἐπαγγελματίαι Χίου ἀναμένουν ἀπὸ μηνῶν τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τούτου. Αἱ μικροεπιχειρήσεις τῶν ἐπαρχιῶν ἐσταμάτησαν ἤδη καὶ τείνουν νὰ καταστραφοῦν. Ζητῶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως σπεύσῃ εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ δικαίου αὐτοῦ αἰτήματος, ὁ δὲ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ δώσῃ ἀπόψε συγκεκριμένην ἀπάντησιν. Ἤδη ἡ νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἔχει τὰ στοιχεῖα. Ἂς σπεύσῃ εἰς τὴν χορήγησιν τῶν δανείων χωρὶς ἀναβολήν. Οἱ ἐπαγγελματίαι ἀναμένουν.

§31Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Εὐρυτανία εἶναι ὁλοκληρωτικῶς κατεστραμμένη καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι ὅλων τῶν χωρίων ἔχασαν τὰ πάντα καὶ μετεφέρθησαν εἰς τὰ Κέντρα ἀσφαλείας, χωρὶς νὰ ἀποκομίσουν τίποτε ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντά των. Πρέπει νὰ προτιμηθοῦν οἱ Εὐρυτᾶνες τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν ὅλων τῶν ἄλλων περιφερειῶν ἢ τῶν περισσοτέρων ἐξ αὐτῶν, καὶ νὰ χορηγηθοῦν τὰ δάνεια αὐτὰ τὸ ταχύτερον, δεδομένου ὅτι ἐδόθησαν εἰς ἄλλας περιφερείας ὀλιγώτερον πληγείσας.

§32Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι εἶναι ἀστρονομικὰ τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐγκριθῆ εἰς τοὺς δυστυχεῖς μικροεπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας. Ἔχουν ἐλεγχθῆ καὶ ἀφαντάστως περικοπῆ τὰ ἀρχικῶς αἰτηθέντα ποσὰ ὑπὸ τῶν Νομαρχῶν. Ἀρκεῖ νὰ ἀναφέρω ὅτι οἱ πυροπαθεῖς ἐπαγγελματίαι ποὺ ἔχουν καταστραφῆ ὁλοσχερῶς, διότι ἔχασαν καὶ τὸ σπίτι των καὶ τὸ μικρὸ μαγαζί των, ἔχουν καταταγῆ διὰ τὴν λῆψιν δανείου 2–5 τὸ πολὺ ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐκτὸς τούτου οἱ πίνακες τῶν Νομαρχῶν ἔχουν φθάσει πρὸ πολλοῦ καὶ ἐν τούτοις ἡ λῆψις ἀποφάσεως ἀναβάλλεται συνεχῶς. Ἐκ τούτου μοῦ γεννᾶται ἡ ὑπόνοια μήπως ἡ ἀναβολὴ εἶναι σκόπιμος, μήπως δηλαδὴ τὰ μέτρα περιορισμοῦ τῆς κυκλοφορίας πρόκειται νὰ ξεσπάσουν εἰς τοὺς δοκιμασθέντας κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ τὸν συμμοριτισμὸν μικροεπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο ἀκατανόητον. Ζητῶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν μίαν συγκεκριμένην ἀπάντησιν, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐμπαίζωνται οἱ πτωχοὶ βιοπαλαισταὶ ποὺ ἀναμένουν αὐτὰ τὰ μικροδάνεια.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, δι’ ἧς προτείνεται ὅπως: Ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὅπως ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ζακχάρεως περατωθῇ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, δεδομένου ὅτι ἀναμένουν τὴν σειράν των πρὸς συζήτησιν καὶ ἄλλα ὑψίστης σημασίας κοινωνικὰ ζητήματα τῆς Χώρας, περιορισθῇ ἡ χρονικὴ διάρκεια τῶν ἀγορεύσεων τῶν ἐγγεγραμμένων ὅπως ὁμιλήσουν κ. κ. βουλευτῶν εἰς 15′ τῆς ὥρας, συνεχισθῇ δὲ ἡ συνεδρίασις μέχρι περατώσεως τῆς συζητήσεως. (Ἐκφωνοῦνται τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν κ. κ. βουλευτῶν, οἵτινες εὑρίσκονται παρόντες).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν ἀνωτέρω πρότασιν;

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὸν ὅπως περιορισθῇ ὁ χρόνος τῶν ἀγορεύσεων τῶν ὑπολοίπων ἐγγεγραμμένων ὅπως ὁμιλήσουν κ. κ. βουλευτῶν εἰς τὸ τέταρτον τῆς ὥρας. Ὁ κ. Ἀβέρωφ ἔχει τὸν λόγον.

§37Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Κύριοι Συνάδελφοι, ἔθιξα χθὲς τὰ δύο ἐκ τῶν κυρίων θεμάτων τῶν ἐπικρίσεων. Σήμερον θὰ θίξω δύο ἄλλα ζητήματα. Πρῶτον, ἐὰν ὑπέστη ζημίαν τὸ Δημόσιον καί, δεύτερον, ἐὰν ἔγιναν κανονικῶς αἱ προβλεπόμεναι Κρατικαὶ διανομαί, ὡς πρὸς τὴν ζημίαν τοῦ Δημοσίου δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀλχημιστικὴν συζήτησιν τῆς τιμῆς. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ γεγονότος ὅτι συγκρίνομεν πράγματα ἀσύγκριτα. Συγκρίνομεν τὴν τιμὴν τὴν πληρωθεῖσαν μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ τὴν τιμὴν τοῦ ἐμπορεύματος τοῦ πληρωτέου εἰς δραχμάς, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ παραμείνουν ἐδῶ. Ἔρχομαι εἰς ἕνα κεφαλαιῶδες σημεῖον τοῦ ζητήματος αὐτοῦ: Ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι ζημία. Ὅλα καὶ αἱ σκέψεις καὶ οἱ ὑπολογισμοί, τοὺς ὁποίους ἔκαμα καὶ σᾶς ἀνέπτυξα λεπτομερῶς, νομίζω, ὅτι σᾶς πείθουν, ὅτι δὲν ἠδυνάμην νὰ ἐπιτύχω κατωτέραν τιμήν. Αἱ ἀποφάσεις τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς καθώριζον ὅτι τὸ κόστος τῆς ζακχάρεως ἦτο 12.455 καὶ τὴν ἐπωλούσαμεν 12.500. Δηλαδὴ ἦτο μία πρᾶξις, ἡ ὁποία δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἀφίσῃ οὔτε κέρδος οὔτε ζημίαν εἰς τὸ Δημόσιον. Συνεπῶς ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίου ὑπάρχει ἡ ὠφέλεια τῶν 30 ἑκατ. δρχ. ἡ ὁποία εἶναι ἀνεξάρτητος τελείως ὑπόθεσις. Ἀπὸ ἀπόψεως κοινοῦ, ἐὰν εἶχον τὴν προθεσμίαν τοῦ ἑνὸς μηνός, τὴν ὁποίαν ἐζήτησαν οἱ ἐπερωτῶντες, δηλαδή, ἐὰν ἀνοίγωμε τὸν φάκελλον τῆς Δημοπρασίας 27 Νοεμβρίου, ἐὰν εἶχον δηλαδὴ τὴν ζάκχαριν ἐδῶ εἰς τὰς ἀρχὰς Δεκεμβρίου ἔπρεπε νὰ ἀφίσω τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν νὰ πληρώνῃ τὴν ζάκχαριν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 25 ἕως 30.000 δρχ. ἐπὶ δύο μῆνας. Ἀντὶ αὐτοῦ τοῦ προσέφερον τὴν ζάκχαριν, ἀντὶ 12.500 δραχμ. Οἱ ἐπίσημοι ἀριθμοὶ τοῦ δελτίου τιμαρίθμου τῆς Τραπέζης ἔλεγον εἰς τὰς 6 Νοεμβρίου ὅτι ἐκάμφθη ἡ τιμή, καὶ εἰς τὰς 7 Νοεμβρίου παρουσιάσθη ἡ τιμὴ τῶν 16.000 δραχμ. δηλαδὴ ἡ ζάκχαρις ἔγινε προσιτὴ καὶ εἰς τὸ πτωχὸ βαλάντιον. Οὕτω τίθεται τὸ ζήτημα, ὅσον ἀφορᾷ τὸ δημόσιον καὶ τὸ κοινόν. — Νομίζω δέ, ὅτι εἶναι τόσον ἀκλόνητος ἡ τοποθέτησις τοῦ ζητήματος, ὥστε δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ —. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ τελευταῖον σημεῖον τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ θίξω. Ἠγέρθησαν ἀμφιβολίαι περὶ τοῦ ἐὰν αἱ διανομαὶ ἔγιναν ἢ ὄχι κανονικῶς κατὰ τὸ τελευταῖον διάστημα, καὶ οἱ περίφημοι ἐκεῖνοι 688 τόννοι τοῦ Νοεμβρίου προεκάλεσαν αἴσθησιν. Ὁ δὲ κ. Καρτάλης ἐπεκαλέσθη καὶ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Στούαρτ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ὁ ὁποῖος εἶχεν εἴπει ὅτι ἐὰν ἦσαν κανονικαὶ αἱ διανομαὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διατηρηθῇ ἡ τιμὴ εἰς χαμηλὸν ἐπίπεδον κάπως. Μὲ τὸν κ. Στούαρτ εἶχον συνομιλήσει καὶ δι’ ἄλλα ζητήματα Ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς διακεκριμένου οἰκονομολόγου. Οὐδεὶς ὅμως ἀλάθητος. Ἠγνόουν ὅμως ἕνα θέμα, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς ζακχάρεως ηὐξήθη εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας ἀπὸ 9.230 εἰς 13.200 δραχμάς, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐπέφερεν ὁπωσδήποτε μίαν ὕψωσιν τῆς τιμῆς τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς κατὰ 3.000 ἀνεξαρτήτως, ἐὰν ἦσαν αἱ διανομαὶ κανονικαὶ ἢ ὄχι. Δεύτερον ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Στούαρτ ἀφεώρα τὴν περίοδον Ἰουλίου–Σεπτεμβρίου κατὰ τὴν ὁποίαν ἔγιναν ἐλάχισται διανομαί, ὑπ’ εὐθύνην τῆς τότε κυβερνήσεως καὶ κυρίως, τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ κ. Μανέτα. Καὶ λόγῳ τῆς προσηλώσεως τοῦ κ. Μανέτα εἰς τὴν ἰδέαν τῆς αὐστηρᾶς τηρήσεως τῶν τύπων καὶ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ καθήκοντος αἱ δημοπρασίαι ἐκεῖναι ἀπέτυχον καὶ δὲν ὑπῆρχε ζάκχαρις διὰ νὰ γίνῃ διανομὴ Ἰούλιον–Αὔγουστον– Σεπτέμβριον ἔμεινεν ἐλαχίστη διὰ τὴν περίοδον τῆς ἰδικῆς μου Ὑπουργίας. Ἰδοὺ οἱ ἀριθμοί. Κύριοι, θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω ὡς πρὸς τὴν αἴσθησιν, ἡ ὁποία εἰδικῶς προεκλήθη εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τοὺς ἀκριβεῖς πίνακας οἱ ὁποῖοι ἐδόθησαν. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Πρῶτον ὅτι οἱ πίνακες αὐτοὶ φέρουν τὴν ὑπογραφὴν ἑνὸς διακεκριμένου ὑπαλλήλου τοῦ κ. Ρημάκη, ὁ ὁποῖος ἐπεκρίθη ἐδῶ. Ὁ κ. Ρημάκης εἶναι ἀνώτερος ὑπάλληλος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, δὲν εἶναι κρατικὸς ὑπάλληλος, μᾶς τὸν ἐδάνεισε ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ὡς ἐκλεκτὸν ὑπάλληλον διὰ νὰ διευθύνῃ τὰς ἀγορὰς τοῦ Ἐξωτερικοῦ, ὁ δὲ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς ΕΠΕΚ, ὁ ὁποῖος ἐπὶ τόσον μακρὸν διάστημα διώκησε τὴν Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ σᾶς βεβαιώσῃ τὶ εἴδους ὑπάλληλος εἶναι ὁ κ. Ρημάκης. Ἔκαμε ὅμως ὁ ἄνθρωπος δύο λάθη, εἰς τὸν περίφημον πίνακα D, ἔκαμε λάθος εἰς τὸν τίτλον. Ἀντὶ νὰ εἴπῃ ἐξαγωγαὶ ἐκ τῆς ἀποθήκης, ἔβαλε τὸν τίτλον διανομαὶ καὶ διάθεσις ζακχάρεως καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ εἶναι ἐντελῶς ἄλλο, τὸ τὶ ἐξάγεται ἀπὸ τὴν ἀποθήκην καὶ τὶ διανέμεται. Διότι ἠμπορεῖ εἰς τὸν προηγούμενον μῆνα νὰ ἔστειλες περισσότερα καὶ εἰς τὸν Νοέμβριον νὰ μὴ χρειάζεσαι νὰ πάρῃς ἀπὸ τὴν ἀποθήκην καὶ νὰ ἔχῃς νὰ κάμῃς τὴν διανομήν σου Ἰδοὺ λοιπόν, οἱ ἀκριβεῖς ἀριθμοὶ τῶν διανομῶν διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν Κρατικῶν διανομῶν ἔγινε τὸ μέγιστον, ἔγινε ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ, «εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας Ἀθηνῶν............................. ........ (Ἀναγιγνώσκει) ............ ..................................» Σημειώσατε ὅτι αἱ διανομαὶ τοῦ Σεπτεμβρίου δὲν ἔγιναν μὲ ζάκχαριν, τὴν ὁποίαν ἐπρομηθεύθην ἐγώ, ἔγιναν μὲ ζάκχαριν τὴν ὁποίαν ἐπρομηθεύθη τὸ Συμβούλιον τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου τῆς ΕΠΕΚ ταχέως καὶ θαρραλέως. «λοιπόν, ἔχομεν................................. ........ (Ἀναγιγνώσκει) ............ ..................................» Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι δὲν ἐστέρησα ἀπὸ ἀπόψεως κρατικῶν διανομῶν. Ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἡ τιμὴ ἀνῆλθε, διότι δὲν ἐπιμελήθημεν τῶν κρατικῶν διανομῶν.

§38Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Διατὶ δὲν προσθέτετε, ὅτι αὐταὶ αἱ διανομαὶ ἀποτελοῦν διάθεσιν ὑπολοίπων τῶν προηγουμένων μηνῶν, διότι τὸ τὶ διατίθεται διὰ κάθε μῆνα τὸ λέγει ὁ Βʹ πίναξ ὑπολοίπων.

§39Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ὁ Βʹ πίναξ εἶναι ὁ πίναξ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔγινε τὸ λάθος περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς ὡμίλησα. Ἔγινε ἐπανειλημμένως ἐκμετάλλευσις τοῦ πίνακος Βʹ ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξαγωγαὶ ἐκ τῆς ἀποθήκης. Οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους σᾶς εἶπον εἶναι ἀναμφισβήτητοι καὶ ἦσαν αὐτοὶ τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερα καὶ οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀκριβῶς εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν προβλεπομένων κρατικῶν διανομῶν. Ὅσον διὰ τὴν ζάκχαριν τὴν ὁποίαν ἐπρομηθεύθημεν, πῶς τὴν διενείμαμε; Ἐπειδὴ ἐλέχθη ὅτι καὶ αὐτὴν τὴν κάμαμε ἰσομερῆ διανομήν, νομίζω ὁ κ. Παπακωνσταντίνου τὸ εἶπεν, δηλαδὴ ὅτι δὲν τὴν χρησιμοποιήσαμεν διὰ νὰ κτυπήσωμεν τὴν ἐλευθέραν ἀλλὰ τὴν ἐχρησιμοποιήσαμεν καὶ αὐτὴν διὰ τὸ δελτίον, δὲν εἶναι ἀκριβές. Τὴν ζάκχαριν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἐπρομηθεύθημεν, δὲν τὴν ἐκάμαμε ἰσομερῆ διανομήν. Δὲν ἀποδίδω κακοπιστίαν εἰς τὸν κ. Παπακωνσταντίνου παρεσύρθη ἀπὸ τὸ ἑξῆς γεγονός, ὅτι ἕνα μέρος τῆς διανομῆς αὐτῆς ἔγινε εἰδικῶς εἰς ὡρισμένας πόλεις μὲ τὸ δελτίον, ἐπὶ πλέον τῆς συνήθους διανομῆς μὲ τὸ δελτίον. Διενεμήθησαν πράγματι 993 τόννοι ἀπὸ τὴν ζάκχαριν αὐτήν, εἰς τὴν τέως Διοίκησιν Πρωτευούσης, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ εἰς ὅλας τὰς πόλεις τῆς Βορείου Ἑλλάδος τὰς ἄνω τῶν 10 χιλιάδων κατοίκων ἀπὸ ½ ὀκᾶ κατὰ κάτοικον τὸν Δεκέμβριον. Δὲν εἶναι ἰσομερὴς διανομή, εἶναι διανομὴ μὲ τὸ δελτίον μὲν ἀλλὰ μόνον εἰς ὡρισμένας κοινωνικὰς ὁμάδας ὅπου προβλέπομεν τὴν ἀνάγκην μεγαλυτέρας ζητήσεως καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου προεκλήθη πτῶσις τῆς τιμῆς. Πέραν αὐτοῦ διετέθησαν εἰς τὰς Ἀθήνας 500 τόννοι, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην 200 τόννοι ἐλευθέρως διὰ τῶν παντοπωλῶν πρὸς τὸ κοινὸν μὲ μόνον ἕνα ἀγορανομικὸν ἔλεγχον, ὥστε νὰ μὴν ἠμπορεῖ κανεὶς ν’ ἀγοράσῃ πέραν τῆς μιᾶς ὀκᾶς κάθε φοράν.

§40Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐδῶ λέγετε ὅτι ἐδώσατε εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος 30 τόννους καὶ 260 εἰς τὴν Ρόδον.

§41Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Μοῦ δίδετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς μίαν ἄλλην κατηγορίαν ποὺ μοῦ προσήφθη, ὅτι δῆθεν ἐκ προθέσεως ἠργήσαμε νὰ φέρωμεν τοὺς πίνακες ἀφίνω ὅτι εἶναι πολὺ βαρυτάτη ἡ μομφή, ὅτι ἕνας Ὑπουργὸς τολμᾶ ἐκ προθέσεως ν’ ἀργοπορῇ τοὺς πίνακες. Οἱ πίνακες ἤργησαν ἀκριβῶς, διότι εἶναι πολυσύνθεται, διότι εἶναι δύσκολον νὰ καταρτισθοῦν ὅλοι αὐτοὶ οἱ πίνακες. Ἐστέλλοντο εἰς ἐμέ, ἀνεκαλύπτοντο σφάλματα, τοὺς ἐπέστρεψα καὶ ἔγιναν συνεννοήσεις τῶν πολλῶν ἁρμοδίων διευθύνσεων διὰ νὰ μὴ φέρωμεν εἰς τὴν Βουλὴν ἀνακριβεῖς πίνακας καὶ παρὰ ταῦτα ἦλθον πίνακες ἀνακριβεῖς. Ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν εἶχεν ἕνα λανθασμένον τίτλον καὶ ὁ πίναξ τῶν ἀφίξεων τῶν πλοίων εἶχε παραλείψει ἕνα πλοῖον, τὸ πλοῖον αὐτὸ τὸ ἀνεκάλυψα τὴν πρωΐαν ποῦ ἐμελετοῦσα τὰ στοιχεῖα. Πέραν, λοιπόν αὐτῶν τῶν 1.700 τόννων, οἱ ὁποῖοι διετέθησαν εἰς τὸ κοινὸν ἀνισομερῶς διὰ νὰ ἐπηρεάσουν τὴν τιμὴν καὶ νὰ τοὺς ἀνακουφίσουν μὲ μίαν ζάκχαριν πρὸς 12½ χιλ., διεθέσαμεν καὶ εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας μίαν ποσότητα τὴν ὁποίαν δὲν δύναμαι ἐπακριβῶς νὰ καθορίσω, διότι ἐδῶ ἔχω ποία ποσότης διετέθη εἰς τὴν διάθεσιν τῶν γενικῶν διανομῶν. Ἀπὸ τὴν ποσότητα αὐτήν, ὅπως σᾶς εἶπον εἶχε περισσεύσει μία ποσότης 2½ ἕως 3 χιλ. τόννων, τὴν ὁποίαν κρατήσαμε διὰ νὰ ἐπηρεάσωμεν τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν κατὰ τοὺς ἐπακολουθήσαντας μήνας. Καὶ ἐν τούτοις μολονότι ἡ τιμὴ ἀνῆλθε καὶ μολονότι ἡ ζάκχαρις σήμερον ἔχει γύρω εἰς τὰς 21 μὲ 23 χιλιάδας δὲν ἐπεμβαίνομεν διὰ νὰ ρίψωμεν τὴν τιμὴν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, διότι ὅπως σᾶς εἶπον, τὰ ἀπρόβλεπτα γεγονότα τὰ ὁποῖα ὁ διοικῶν πρέπει νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν ἔκαμαν ὥστε ἕνα πλοῖον νὰ ἀθετήσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του Καὶ ἐὰν δὲν ἐκρατούσαμεν αὐτὸ τὸ ποσόν δὲν θὰ εἴχωμεν νὰ μοιράσωμεν ζάκχαριν διὰ δελτίου μέχρι τέλους Μαρτίου, διότι τὰ πρῶτα φορτία τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς ἔλθουν, θὰ ἔλθουν εἰς τὰς ἀρχὰς Ἀπριλίου. Ὥστε καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἐπέτυχεν ἡ προμήθεια, διότι ηὔξησε τὰ ἀποθέματα, ὥστε νὰ καλύψουν ἕνα κενὸν τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἄφηναν τὰ ἀπρόβλεπτα. Κύριοι, ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς πολιτικῆς ὑπῆρξε κύριον γεγονὸς τὸ ὁποῖον τόσο πολὺ ἀγνοεῖται εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς συζητήσεις, τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τὴν 1 Νοεμβρίου ποὺ ἔγινεν ἡ δημοπρασία, ἕως τὰς 7 Νοεμβρίου κατρακύλησαν αἱ τιμαὶ καὶ ἔκαμαν τὴν ζάκχαριν προσιτὴν εἰς τὸν λαὸν καὶ τοῦ ἐπέτρεψε νὰ κάμῃ ἑορτὰς μὲ εὐθηνὴν τιμὴν ζακχάρεως. Αὐτὸ τὸ τεράστιον γεγονὸς δὲν ἀναφέρεται καθόλου καὶ ἀναφέρεται πλῆθος ἄλλων λεπτομερειῶν. Κύριοι, ἐτελείωσα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω ...... μίαν σύντομον ἀνακεφαλαίωσιν, διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀπαντῶν εἰς τὰ κύρια σημεῖα τῆς ἐπερωτήσεως εἶπον, ὅτι, πρῶτον ἡ ἐνέργεια εἶναι καθόλα σύμφωνος πρὸς τοὺς νόμους τοῦ Κράτους. Ἡ ἐνέργεια δὲν ἔγινεν ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ. Ἡ ἐνέργεια ἔγινεν ὑπὸ τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος ὅλων τῶν ἐφημερίδων. Δεύτερον, ὅτι τὰ ἀποθέματα τοῦ δελτίου —νομίζω ὅτι ἀπέδειξα— ὅτι δὲν ἠδυνάμην νὰ τὰ θίξω. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἐπαναλάβω τρεῖς φράσεις, τὰς ὁποίας εἶχον εἰς τὴν ἐπιστολὴν ποὺ ἀπηύθυνα πρὸς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν. Ἔλεγον ὅτι ὑπῆρχε μία συμφωνία, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ ἀποθέματα θὰ πηγαίνουν εἰς τὸ κρατικὸν δελτίον ὅτι ἡ ἐξαίρεσις ἔγινε μόνον ὡς πρὸς τὸν σῖτον, ὅτι οὔτε κἂν μικραὶ ποσότητες δὲν διενεμήθησαν ποτὲ ἐκτὸς τοῦ συστήματος τοῦ δελτίου. Τρίτον, ὅτι ἡ συμφωνία αὐτὴ ἐτηρήθη πιστῶς. «..................... ..........(Ἀναγιγνώσκει)........... ..................................» Καὶ εἰς τὴν ἀπάντησιν αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς ἐλέγετο ὅτι: «Ἡ ἀντίληψίς σας, ἡ ἔκθεσίς σας ............... ..........(Ἀναγιγνώσκει)........... ..................................» Ἐνῷ ἐὰν εἶχον εἴπει ἀνακριβείας θὰ ἔλεγον ὅτι «κάπως τὰ παραλέγετε». Κάτι θὰ ἔλεγον. Τρίτον νομίζω, ὅτι πλὴν τῆς ὠφελείας τῶν δασμῶν, τὴν ὁποίαν δὲν ἐπικαλοῦμαι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ ζήτημα οὔτε κἂν ζημίας τοῦ Δημοσίου, διότι ἡ πρᾶξις ὑπῆρξεν ἐμπορικῶς οὐδετέρα διὰ τὸ Δημόσιον. Τέταρτον ὅτι εἶναι προφανὲς καὶ προκύπτει ἐξ ἐπισήμων ἀριθμῶν καὶ ἐξ ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους αἱ γυναῖκες ὅλων μας ἠσθάνθησαν ὅταν ἐπήγαιναν εἰς τὸν μπακάλη διὰ νὰ ψωνίσουν, ὅτι ἐπῆλθε μεγάλη ὠφέλεια διὰ τὸ κοινόν. Πέμπτον, ὅτι ἐπετεύχθη μεγάλη ἐπίδρασις ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου, διότι τὸ ἐπίπεδον τῆς τιμῆς ἑνὸς εἴδους πρώτης ἀνάγκης ἐπιδρᾷ ἐπὶ τῆς τιμῆς καὶ ἄλλων εἰδῶν. Ἕκτον, ὅπως ἀπεδείχθη χθές, ἐκ τοῦ ἐγγράφου ποὺ κατέθεσα, τῆς Ὑπηρεσίαν Προστασίας Ἐθνικοῦ Νομίσματος διὰ τῆς προμηθείας ἐπετεύχθη ὁ ἐπαναπατρισμὸς ἑνὸς κεφαλαίου 1 ἑκατομμυρίου Δολλαρίων. Κύριοι, ὁμολογῶ ὅτι πλέον χρήσιμον ἐνέργειαν εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς δράσεώς μου δὲν δύναμαι νὰ ἐνθυμηθῶ καὶ ἔχω τόσον βαθεῖαν τὴν πεποίθησιν ὅτι ἔκαμον μίαν ἐνέργειαν χρησιμωτάτην, ὥστε δὲν περιορίζομαι νὰ εἴπω, ἐκεῖνο ποὺ σᾶς εἶπον καὶ εἰς ἄλλας ἀγορεύσεις ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἐὰν ἠδυνάμην αὔριον θὰ ἐπαναλάμβανον αὐτὸ δὲν περιορίζομαι νὰ εἴπω —καὶ λέγω— πρὸς τοὺς πρώην συναδέλφους μου τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου: Κύριοι προβῆτε καὶ εἰς ἄλλας τοιαύτας ἐνεργείας. Εἶναι πιθανὸν ὅταν κάμετε μίαν τοιαύτην ἐνέργειαν, νὰ πέσετε εἰς μίαν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ χρειάζεται κἄποιος πολιτικὸς ἀντιπερισπασμὸς, εἶναι πιθανὸν νὰ περάσετε ἀπὸ μίαν ταλαιπωρίαν, ὡσὰν αὐτὴν ποὺ περνῶ ἐγώ, τὴν ὥραν ποὺ θὰ ἐδικαιούμην νὰ ζητήσω ἔπαινον ἀπὸ τὴν Βουλήν. Εἶναι πιθανὸν νὰ περάσετε ἀπὸ αὐτά, ἀλλὰ ἡ ἐνέργειά σας εἶναι μόνον ἐνέργεια ἀπὸ ἐκείνας μὲ τὰς ὁποίας δύναται νὰ διοικηθῇ ὁ τόπος καὶ νὰ ἀνακουφισθῇ ὁ Λαὸς εἰς ὥρας τόσον δυσχερεῖς. (Χειροκροτήματα).

§42Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, εἶμαι γνώστης τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ Βουλὴ πραγματικῶς ἔχει κουρασθῆ μὲ τὴν ἐπερώτησιν τῆς ζακχάρεως, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω διὰ δευτέραν φοράν, διὰ νὰ ὑπενθυμίσω ὡρισμένα πράγματα, ποὺ εἶπον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς πρώτης ἀγορεύσεώς μου. Ἐδήλωσα, κύριοι βουλευταί, ὅτι νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπάναγκες νὰ γίνῃ σύστασις ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, λόγῳ τοῦ περιπλόκου τῶν ζητημάτων. Πρέπει νὰ ὁμολογήσητε κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν περνᾷ μία συνεδρίασις χωρὶς ταυτοχρόνως νὰ δημιουργοῦνται καὶ νὰ τίθενται νέα ἐρωτήματα. Χθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἦλθε καὶ κατέθεσεν ἕνα ἔγγραφον π.χ. τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου συναλλάγματος. Πρὸ ἡμερῶν ἠμφισβητήθησαν, οἱ πίνακες τοῦ Ὑπουργείου. Καὶ σήμερον ἔρχεται ὁ κ. Συνάδελφος καὶ μᾶς λέγει τὸ ἑξῆς καταπληκτικὸν πρᾶγμα: Ὁ πίναξ Β, ὁ ὁποῖος εἶναι πίναξ ἐξαγωγῆς ἐκ τῆς ἀποθήκης, τιτλοφορεῖται πίναξ διανομῆς εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας. Ἐπὶ μίαν ἑβδομάδα ὁλόκληρον ἡ Βουλὴ συζητεῖ βάσει ἀριθμῶν πλήρως ἐσφαλμένων, διότι ἐὰν σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ πίναξ τάδε δίδει τὸν ἀριθμὸν τῶν μαγαζιῶν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἑρμοῦ καὶ ἀποδεικνύεται, ὅτι δίδει τὸν ἀριθμὸν τῶν πλοίων εἰς τὸν Πειραιᾶ νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ.

§43Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Κύριε Συνάδελφε, τὸ εἶπον εἰς 2–3 συνεδριάσεις αὐτό.

§44Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μὰ ἐδῶ ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, τί κυρώσεις ἔλαβεν ἐναντίον τῶν ὑπαλλήλων καὶ μοῦ εἶπε: καμμίαν. Καὶ ἐπανέρχομαι. Δὲν εἶναι μόνον αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἐσφαλμένα, ὅταν μάλιστα χθὲς ἐπήγατε νὰ βγάλετε ὡρισμένα συμπεράσματα ἀπὸ τὸν λογαριασμὸν τῆς ἀποθήκης, σᾶς εἶπον: Προσέξατε κ. συνάδελφε, διότι καὶ αὐτὸς ὁ λογαριασμὸς εἶναι ἐσφαλμένος. Καὶ ἐπανέρχομαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπὶ τοῦ θέματος.

§45Γ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Ποίαν ἀξίαν ἔχει ἡ ἀκρίβεια τῶν πινάκων αὐτῶν, ὅταν ὑπάρχῃ συμφωνία, περὶ μὴ διαθέσεως τῆς ζακχάρεως, παρὰ μόνον διὰ τοῦ δελτίου, μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν;

§46Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς διανομῆς τῆς ζακχάρεως. Ἐὰν σήμερον ἔρχωμαι καὶ σᾶς λέγω, ὅτι οἱ πίνακες εἶναι ἐσφαλμένοι, σημαίνει ὅτι οἱ πίνακες κατόπιν ἐλέγχου εὑρέθησαν ἐσφαλμένοι. Ἐὰν δὲν ἔχουν καμμίαν σημασίαν οἱ πίνακες δὲν ἔπρεπε νὰ κατατεθοῦν. Τὸ ἐρώτημα ὅμως κ. συνάδελφοι εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐὰν πραγματικῶς δικαιοῦται τὶς νὰ ζητήσῃ μίαν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν. Νομίζω, ὅτι καὶ μόνον αὐτὸ τὸ γεγονὸς τῶν ἐσφαλμένων ἀριθμῶν θὰ ἐδικαιολόγει τὴν Βουλὴν νὰ προβῇ εἰς τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀλλὰ περαιτέρω ἔρχομαι νὰ ἀναλύσω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ἀβέρωφ. Καὶ ἄς ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸ τελευταῖον σημεῖον τῆς ἀπαντήσεώς του. Ὁ κ. Ἀβέρωφ εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ καταθέσῃ χθὲς εἰς τὸ Προεδρεῖον, μίαν βεβαίωσιν τῆς ἐπισήμου Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου συναλλάγματος διὰ τῆς ὁποίας δικαιολογεῖται ἡ χρῆσις τῶν δραχμῶν αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι προῆλθον ἀπὸ τὴν πώλησιν τῆς ζακχάρεως. Ὅπως ἐνθυμῆσθε—καὶ εἶναι πρόχειρος ὁ λογαριασμὸς— ἔχομε 22 δισεκατομμύρια νὰ ἀναλύσωμε, διότι ἔχομε 5.200 τόννους πρὸς 4.200 δραχμάς, δηλ. 22 δισεκατομμύρια. Καὶ μᾶς ἀποδίδει ἕνα λογαριασμὸν ἐπὶ τῶν χρημάτων αὐτῶν, πλὴν ἑνὸς περίπου 40%, τοῦ ὁποίου οἱ κάτοχοι δὲν εὑρέθησαν, διότι εὑρίσκονται εἰς τὰς ἐπαρχίας. Εἰς τὸν πίνακα αὐτὸν κ. συνάδελφοι, ὑπάρχει ἡ ἑξῆς καταπληκτικὴ ἀντινομία. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως—νομίζω ὁ κ. Μανιαδάκης—ὅτι ἤγειρε τὸ ζήτημα κατὰ πόσον αἱ δραχμαὶ αὐταὶ ἔπρεπε νὰ εἶναι δεσμευμέναι ἢ ὄχι. Παρατηροῦμε λοιπόν, ἐπὶ τοῦ λογαριασμοῦ ποὺ μᾶς δίδει ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὴν ἑξῆς ἀντίφασιν: Ἕνας λογαριασμός, ὁ λογαριασμὸς «Τρακάκης» ἂς τὸν ὀνομάσωμεν, ὁ ὁποῖος εἶναι 5 δισεκατομμύρια, ἐμφανίζει—ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι—περὶ τὸ 1 δισεκατομμύριον δεσμευμένον εἰς μίαν ὡρισμένην Τράπεζαν. Λοιπὸν ἐρωτῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, διατὶ ἐδεσμεύθη τὸ ποσὸν τοῦ 1 δισεκατομμυρίου δραχμῶν, τοῦ κ. Τρακάκη εὑρισκομένου εἰς Τεργέστην; Διατὶ διὰ τοὺς ὑπολοίπους εἰσαγωγεῖς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ὁ κ. Παπαθανασίου, ὁ κ. Πανοῦτσος καὶ ὁ κ. Σισιώνης ἐκ Βηρυττοῦ διαθέτουν τὰ χρήματά των ἐλευθέρως ἐδῶ; Ἐρωτᾶται ποία εἶναι αὐτὴ ἡ αὐτονομία καὶ ποῖαι σκέψεις ἤγαγον τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ δεσμεύσῃ ὡρισμένα ποσὰ προερχόμενα ἐκ τῆς αὐτῆς πράξεως καὶ νὰ ἀφίσῃ τὰ ὑπόλοιπα ἐλεύθερα;

§47Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν εἶναι ὅτι τὰ χρήματα ἐλέγχονται καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὡς πρὸς τὸ 60% ξεύρομεν ἐπακριβῶς ποῦ εὑρίσκεται.

§48Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Θὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς αὐτό.

§49Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Διὰ τὸ ⅙ τῶν κεφαλαίων τοῦ Τρακάκη ἀγνοῶ καὶ ἐγὼ διατὶ ἐδεσμεύθησαν.

§50Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἠγέρθη μέγα ζήτημα, ὁποία ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ μεταχείρισις τῶν δραχμῶν αὐτῶν διότι τὸ νὰ εἶναι ἐλευθέρα εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι ἕνας κίνδυνος ἐνδεχομένης ἐξαγωγῆς, διότι κάμνετε ἕναν ἔλεγχον, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξακολουθήσετε. Ἀλλὰ ἐδῶ μεταχειρίζεσθε τὰς δραχμὰς αὐτάς, τῆς αὐτῆς πράξεως, κατὰ τρόπον ἀντιφατικὸν καὶ διὰ μὲν τοὺς μὲν τὰς δεσμεύετε, διὰ δὲ τοὺς δὲ τὰς ἀφίνετε ἐλευθέρας.

§51Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Πλὴν τοῦ λογαριασμοῦ Πανούτσου, ὅλαι αἱ ἄλλαι δραχμαὶ ἔπρεπε νὰ εἶναι δεσμευμέναι εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος.

§52Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ὅρου τῆς διακηρύξεως περὶ τῆς ἐλευθέρας διαθέσεως ἢ μὴ τῶν δραχμῶν ἀφορᾷ τὸν κ. Ἀβέρωφ;

§53Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Βεβαίως, ὑπεύθυνος ὑπουργὸς ἦτο.

§54Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου.

§55Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν ξεύρω, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀφορᾶ τὴν Κυβέρνησιν.

§56Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην αὐτήν.

§57Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀφορᾶ πάντως ἕναν ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Ἔτσι κύριοι συνάδελφοι, βλέπετε τὴν πρώτην ἀντινομίαν. Τὸ δεύτερον σημεῖον τὸ ὁποῖον μᾶς ἐδημιούργησεν ὡρισμένους ἐνδοιασμοὺς καὶ ἐρωτήματα εἶναι τὸ ἑξῆς: «Ἐδῶ ἀναφέρονται δάνεια, ὅτι ἐδάνεισεν εἰς τὸν Ε. Παπασίδερην............................... ........... (Ἀναγινώσκει) ...........» Καὶ ἄλλαι ἀποδείξεις καὶ παραδέχομαι ὅτι αὐτὰ τὰ δάνεια ἐγένοντο, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς ἔλεγχος, διότι εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται ἐδῶ.........................

§58Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶναι εἰκονικά.

§59Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἠγοράσθησαν εἰς χρυσὸν καὶ ὡς ἐκ τούτου αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔγινε μία τεραστία διαρροὴ χρυσοῦ μὲ τὸ προϊὸν τῆς πωλήσεως τῆς ζακχάρεως αὐτῆς ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν θέλετε νὰ φθάσωμεν εἰς ἕναν πρόχειρον ὑπολογισμὸν ἀπὸ τὰ 22 δισεκατομ. τὰ ὁποῖα ἦσαν τὸ προϊὸν τῆς πωλήσεως, ἐὰν ἐξαιρέσητε τὰ 5 διὰ τὰ ὁποῖα ὑπῆρχε μία τοποθέτησις καὶ δύο καταθέσεις εἰς τὴν Τράπεζαν, δι’ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα χρήματα δὲν ὑπάρχει μία κατάθεσις τῆς Τραπέζης, ὑπάρχουν δάνεια, ὁμολογίαι, ἀποδείξεις ἀγορᾶς χρυσῶν λιρῶν καὶ ἠγοράσθησαν λίραι, αἱ ὁποῖαι προῆλθον ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Καὶ θὰ σᾶς κάμω ἕναν πρόχειρον λογαριασμόν. Αὐτὰ τὰ 15 δισεκατομ. ἀντιπροσωπεύουν 75.000 χρυσὰς λίρας αἱ ὁποῖαι διὰ νὰ ἀγορασθοῦν σήμερον εἰς τὴν Νέαν Ὑόρκην, εἰς τὴν ἐπίσημον τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀγοράζει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, χρειάζονται 8,20 κατὰ δολλάριον. Εἶναι 600.000 δολλάρια τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τὰ ὁποῖα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐσπαταλήθησαν διὰ τὴν ἀγορὰν τῆς ζακχάρεως. Ἕνα ἐκ τῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ κ. Ἀβέρωφ ἦτο ὅτι: ἐγὼ κ. ἐγλύτωσα τὸ συνάλλαγμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι σᾶς ἀπέδειξα μὲ τὴν σκληρὰν λογικὴν τῶν ἀριθμῶν ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐδαπάνησεν ἡ Ἑλλὰς περίπου 600.000 ἐλεύθερα δολλάρια διὰ νὰ ἀγοράσῃ τὰς ἀναγκαίας λίρας πρὸς ἐπένδυσιν τῶν δραχμῶν αὐτῶν, τοῦ προϊόντος τῆς πωλήσεως τῆς ζακχάρεως.

§60Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἔχετε ἀπόδειξιν ὅτι ἔγινεν αὐτό;

§61Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον σημεῖον, διότι ἀπήντησεν ὁ κ. συνάδελφος εἰς τὰ 4 ἐρωτήματα ποὺ τοῦ ἔκαμον, πῶς διετέθησαν τὰ χρήματα καὶ ἀποδεικνύεται ὅτι διετέθησαν κατὰ τρόπον ἀντιφατικὸν διότι ἄλλα ἐδεσμεύθησαν, ἄλλα ἀφέθησαν ἐλεύθερα, ἄλλα ἐδανείσθησαν βάσει ἀορίστων ἀποδείξεων καὶ κάποιος κωλύεται νὰ εἴπῃ ἀπὸ ποῦ τὰ ἔχει.

§62Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Αὐτοὶ ὅλοι ἐλέγχονται καὶ ἐὰν δὲν ἀποδείξουν θὰ πᾶνε εἰς τὸ δικαστήριον προστασίας Ἐθνικοῦ Νομίσματος.

§63Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Τότε, Κε Ἀβέρωφ, ἰσχύει ὁ νόμος.

§64Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Θὰ πᾶτε εἰς τὸ δικαστήριον διὰ τὴν μὴ ἐπανεξαγωγήν των.

§65Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἕνας τρόπος ὑπάρχει τοῦ ἐλέγχου, αὐτὸς τὸν ὁποῖον διαγράφει ὁ νόμος, ἰσχύει ὁ νόμος ἢ δὲν ἰσχύει;

§66Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Δι’ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν δὲν ἰσχύει πρὸ πολλοῦ.

§67Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἔχετε μίαν ἐγκύκλιον δημοσιευθεῖσαν ὡς Ὑφυπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας εἰς τὴν ὁποίαν ἐξηγούσατε πρὸς τὰς Ἀστυνομικὰς ἀρχὰς τὸν σκοπὸν τῆς διατάξεως τὴν ὁποίαν μᾶς ἀνεγνώσατε χθές. Δυστυχῶς δὲν ἔχω πάλιν τὸ κείμενον, διότι ἐνόμιζον ὅτι ἐτερματίσθη ἡ ὑπόθεσις.

§68Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα Κε Μπουρνιᾶ.

§69Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἀφορᾶ τὰς προσόδους ἀπὸ ἐνοίκια ἀπὸ τοκομερίδια, ἀπὸ πωλήσεις ἀκινήτων ἐγκατεστημένων εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, ὁμογενῶν.

§70Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐν πρώτοις ἡ ἐγκύκλιος δίδει πιθανῶς ἑρμηνείαν διατάξεως νόμου, ἀλλὰ δὲν καταργεῖ νόμον. Δεύτερον αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχομεν χιλιάδας λογαριασμούς, δεσμευμένους καὶ πᾶτε εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ λέτε, δῶστε μου ἀπὸ τὰ χρήματα τῶν ἐνοικίων νὰ ἐπιδιορθώσω τὸ σπίτι μου καὶ σοῦ λέγουν, ὄχι.

§71Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κάμετε σύγχυσιν.

§72Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἀφίστε νὰ συνεχίσωμεν.

§73Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θέλω νὰ τὰ εἴπω καὶ σέ σᾶς Κε Καρτάλη, διότι υἱοθετεῖτε, τὴν ἐπιχειρηματολογίαν τοῦ κ. Μανιαδάκη.

§74Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, αὐτὸ διατίθεται ἀντιφατικῶς, διότι ἕνα μέρος εἶναι δεσμευμένον καὶ διαβάζομεν ἐδῶ ὅτι διὰ τὸ ποσὸν τῶν 1852 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, δίδεται ἡ ἑξῆς ἐξήγησις ὅτι: «Εὑρίσκεται εἰς χεῖρας ἑνὸς ..................... ........ (Ἀναγινώσκει) ..........» Ἐρωτᾶται, ἐν ὄψει αὐτῶν τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς διαθέσεως μᾶλλον τῶν δραχμῶν αὐτῶν τῶν ἐλευθέρων, ἐρωτᾶται ποία ἡ οἰκονομία διὰ τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον; Διατείνομαι ὅτι δὲν ὑπάρχει οἰκονομία διότι ὁ ἴδιος ὁ κ. συνάδελφος μᾶς εἶπεν ὅτι δὲν θὰ ἐχρειάζετο τοὺς 200 τόννους διὰ νὰ προβῇ ρυθμιστικῶς εἰς τὴν ἀγορὰν, διότι ἐχρειάζετο ὀλιγώτερον διότι ἔδιδεν 2 ἑκατομμύρια. Καὶ ἐρωτῶ ἀντὶ νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀφαίμαξις τῶν 600 χιλ. δολλαρίων ἐλευθέρου συναλλάγματος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, δὲν θὰ ἦτο ἁπλούστερον νὰ ἐπιδιώξῃ καὶ νὰ ἐπιτύχῃ ἄνευ ἄλλης συζητήσεως ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ 2000 τόννους πρὸς 180 δολλάρια, νὰ δώσῃ 360.000 δολλάρια καὶ νὰ λύσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα ἀντὶ νὰ προκηρύξῃ δημοπρασίαν διὰ τὸν ἐπαναπατρισμὸν τῶν Ἑλληνικῶν κεφαλαίων; Αὐτὸ εἶναι τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ θίξω καὶ ἐπαναλαμβάνω, Κύριοι βουλευταί, δὲν πταίω ἐὰν συνεχῶς ἐμφανίζομαι ἐπὶ τοῦ βήματος, διότι αὐτὰ τὰ στοιχεῖα κατετέθησαν χθὲς τὸ βράδυ, καὶ ὅλ’ αὐτὰ προκαλοῦν μίαν ἀπάντησιν, καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐὰν συνεχισθῇ ἡ συζήτησις αὐτὴ ἐπὶ 20 συνεδριάσεις— ἐλπίζω νὰ μὴ γίνῃ—πάντοτε θὰ τίθενται νέα ἐρωτήματα. Διότι αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθοῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Νομίζω ὅτι ἡ ἐξήγησις, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ἀβέρωφ, ὡς πρὸς τὴν συμφωνίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἢ μᾶλλον, ἡ ὁποία προϋπῆρχε αὐτοῦ μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν εἶναι σωστή. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Στούρκ καὶ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Ἀβέρωφ ἐξηγοῦνται, διατὶ ἠρνήθη ἡ ἀποστολὴ τὸν δανεισμὸν ὡρισμένης ποσότητος ζακχάρεως. Διότι διαβάζομεν ἐδῶ εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Στούρκ εἰς μίαν δυστυχῶς δὲν βλέπω νὰ ἀναφέρεται ὁ κ. Στροὺκ εἰς μίαν ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον, ὅπως ἰσχυρίζεται, διαβάζομεν τὰ ἑξῆς: Προβάλεται ὁ ἰσχυρισμὸς .......... ........... (ἀναγινώσκει) ............» Ἀκριβῶς αὐτὴν τὴν ἄποψιν νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἠμπορεῖ νὰ μᾶς εἴπῃ ὅ,τι ἐπαναλαμβάνουν οἱ Ἀμερικανοὶ εἰς τὸ τελευταῖον τους ἔγγραφον εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἡ ἄρνησίς τους, ἐὰν ὑπάρχῃ ἄρνησις δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν συμφωνίαν, εἰς τὸ γράμμα τῆς συμφωνίας, ἀλλὰ, ὀφείλεται εἰς μίαν διαφωνίαν πρὸς τὴν πολιτικὴν σας τῶν διανομῶν. Κύριοι Συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἡ ὥρα ἐπέρασε καὶ ὡμίλησα πολύ. Νομίζω ὅτι, διὰ νὰ φθάσω εἰς ἕνα συμπέρασμα, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ἀβέρωφ δὲν εἶναι ἱκανοποιητική, οὔτε τὰ νέα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προσεκόμισεν οὗτος μᾶς ἱκανοποίησαν. Δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω τὴν σύστασίν μου, ἀλλά, ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ μέχρι τὸ πέρας τῆς συζητήσεως θὰ ζητήσῃ τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς.

§75Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὡμίλησα καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ διατυπώσω ὡρισμένας ἀντιλήψεις ἀναφορικῶς πρὸς τὰ ὅσα ἐξέθηκε, πρὸς δικαιολογίαν τῆς πράξεως ὁ κ. Ἀβέρωφ. Ὁ κ. Ἀβέρωφ ἐξηγῶν τὰ ὅσα προηγουμένως εἶπε καὶ δίδων σαφεστέρας ἐξηγήσεις, ἐπεκαλέσθη μίαν βεβαίωσιν τῆς ὑπηρεσίας συναλλάγματος. Ἐξ αὐτοῦ ὅμως προκύπτει τὸ ἑξῆς ἀνακριβέστερον γεγονός: Μᾶς ἐπανέλαβε κατὰ κόρον ὁ κ. Ἀβέρωφ ὅτι τὰ χρήματα ὅλα ἐδεσμεύθησαν καὶ ὅτι διετέθησαν καὶ μᾶς ἐπεκαλέσθη καὶ ὡρισμένα συμβόλαια. Ἀκούσατε ὅμως, κ. βουλευταί, τὸ συμβόλαιον, τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖται ὁ κ. Ἀβέρωφ εἶναι τὸ ὑπ’ ἀριθ. 16656 τῆς 16 Νοεμβρίου 1950, συμβόλαιον τοῦ συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Κωνσταντίνου Ἐξάρχου καὶ μᾶς λέγει ὅτι τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἐπῆραν ὁ Τρακάκης τότε, ἐδεσμεύθησαν καὶ δι’ ἀδειῶν ἠγόρασεν ἀκίνητα, ὅπως ὁρίζει ὁ νόμος καὶ ὅπως ὁρίζει ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου. Προκύπτει ὅμως ἡ ἀνακρίβεια ἀνάγλυφος ἐξ αὐτοῦ ἐπαναλαμβάνω τοῦ συμβολαίου. Διότι τὸ συμβόλαιον τοῦτο συνετάγη τὴν 16 Νοεμβρίου 1950, ἐνῷ τὸ ἐμπόρευμα δὲν εἶχε φθάσει ἀκόμη καὶ συνεπῶς τὰ χρήματα δὲν εἶχον περιέλθει ἀκόμη εἰς χεῖρας τοῦ κ. Τρακάκη.

§76Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Κάμετε λάθος.

§77Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐὰν καὶ αὐτὸ εἶναι ἀνακριβὲς τὸ λάθος δὲν εἶναι εἰς ἐμέ. Ἀφορᾷ ὑμᾶς. Μᾶς συνηθίσατε εἰς 7 πίνακας ἐντελῶς ἀνακριβεῖς. Ἐὰν καὶ αὐτὸ τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον σεῖς εἴχατε προσαγάγει καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνακριβές, τότε, μὰ τὴν ἀλήθειαν, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ οἱαδήποτε συζήτησις. Τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον σεῖς ὁ ἴδιος ἐπικαλεῖσθε καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπον ὅτι δυσχερῶς ἀναλαμβάνετε ἀγῶνα, ἔναντι τῶν ἰδικῶν σας πράξεων καὶ λόγων, λέγει ὅτι τὸ συμβόλαιον συνετάγη εἰς τὰς 16–11–50, ἐνῷ τὰ χρήματα ἦλθεν ἐδῶ εἰς τὰς 7–12–50. Κατὰ ποῖον εἱρμὸν λοιπὸν λογικὸν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον φθάσει ἐδῶ ἀκόμη ἐδεσμεύθησαν καὶ ἠγοράσθη δι’ αὐτῶν ἀκίνητον εἰς τὰς 16–11–50; Ἡ ἀπάντησις, κ. Ἀβέρωφ, εἶναι ἡ ἑξῆς: ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ὑμεῖς ὑπεβάλατε, ὁ κ. Τρακάκης εἶχε κάμει καὶ προηγουμένως τὸν Σεπτέμβριον καὶ Δεκέμβριον ἄλλας ἐξαγωγὰς καὶ ἐπῆρε τὰ χρήματα ἐκεῖνα καὶ ἔκαμε καταθέσεις διὰ νὰ ἀποδείξῃ ὅτι ἐδεσμεύθησαν τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον φθάσει ἀκόμη. Κατὰ τὰς βεβαιώσεις τὰς ἰδικάς σας, κατὰ τὰς βεβαιώσεις τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα προσάγετε, κατὰ τὰς βεβαιώσεις τῶν ὑπηρεσιῶν, τὰ ὁποίας ἐπικαλεῖσθε, ἔφθασαν εἰς τὰς 7 Δεκεμβρίου τὰ χρήματα ἐδῶ. Διὰ ποίας λοιπὸν μαγείας εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ἐγὼ καὶ νὰ δεχθῇ καὶ ἡ Βουλὴ ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐδεσμεύθησαν εἰς τὰς 16 Νοεμβρίου; Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελα μίαν ἀπάντησιν.

§78Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἡ ἀπάντησις εἶναι ἡ ἑξῆς: Πρῶτον ὁ οἶκος Τρακάκη εἰσέπραξε 5.200.000.000 καὶ αὐτὸ τὸ συμβόλαιον, τὸ ὁποῖον ἀναφέρετε ἀφορᾷ 368 ἑκατομμύρια μόνον, δηλαδὴ τὸ ⅙ τοῦ ὅλου ποσοῦ. Ἐὰν ἐξηπατήθη ἡ Ὑπηρεσία Προστασίας Ἐθνικοῦ Νομίσματος διὰ τὸ ⅙ τοῦ ὅλου εἰσπραχθέντος ποσοῦ, αὐτό, θὰ ἐπανέλθῃ καὶ θὰ τὸ εὕρῃ.

§79Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Βλέπετε λοιπὸν πόσον χρήσιμος εἶναι ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν ἐπλανήθη ἡ ὑπηρεσία; Διότι εἶσθε λογικὸς καὶ ἤρεμος ἄνθρωπος καὶ ἔχετε τὴν συναίσθησιν τῶν λεγομένων. Μοῦ λέγετε ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐπλανήθη ἡ ὑπηρεσία. Πῶς νὰ ἐπλανήθη ἡ ὑπηρεσία, ἀφοῦ ἀναφέρει ἀριθμοὺς 16–6–50 τῆς 16–11–50;

§80Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἀφῆστε με νὰ ὁλοκληρώσω τὴν ἀπάντησιν, διότι δὲν ἐπρόκειτο νὰ σταματήσω ἐκεῖ. Ἀπὸ τὴν ἔρευναν, τὴν ὁποίαν ἔχω κάμει τώρα τελευταῖα, βλέπω ὅτι ὁ οἶκος Τρακάκη διὰ λογαριασμὸν τοῦ οἴκου Εὐστρατιάδη τῆς Τζένοβας καὶ μὲ ἀντιπρόσωπον Πασαλάκην εἶχε φέρει εἰς τὴν Ἐλευθέραν Ζώνην τοῦ Πειραιῶς τράνζιτο 400 τόννους. Συνεπῶς δὲν ἀποκλείω τὴν ἀξίαν αὐτὴν νὰ τὴν εἰσέπραξε πολὺ πρὸ τῆς 16ης καὶ δι’ αὐτὸ ἡ ὑπηρεσία Προστασίας Ἐθνικοῦ Νομίσματος ἀπεδέχθη τὴν ἐξήγησιν ὅτι αὕτη εἶναι 368, δηλαδὴ τὸ 6% τῆς ὅλης ἀξίας, ἀλλά, δὲν εἶμαι ἐγὼ ὁ ἁρμόδιος διὰ νὰ ἠξεύρω τί ἔκαμεν ἡ ὑπηρεσία Ἐθνικοῦ Νομίσματος.

§81Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα προσάγετε ὁμιλοῦν περὶ τοῦ πότε ἔφθασαν τὰ χρήματα εἰς χεῖρας τοῦ κ. Τρακάκη ἐκ τῶν 5.200 τόννων.

§82Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ὄχι!

§83Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Βεβαίως ὁμιλοῦν. Κατάστασις ἰδική σας. Ὁμιλοῦν τὰ ἔγγραφα: «Βεβαιοῦμεν ............. ............ (Ἀναγινώσκει) ............» Εἰς ὅλα σας τὰ χαρτιά, τὰ ὁποῖα ἐπικαλεῖσθε, λέγετε ὅτι εἰς τὰς 5 Δεκεμβρίου ἔφθασαν αὐτά....

§84Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ὄχι, κύριε Καλκάνη, παρανοεῖτε τὰ πράγματα. 5 Δεκεμβρίου ἦτο ἡ τελευταία προθεσμία παραδόσεως, ἐνῷ παρέδωσεν εἰς τρεῖς διαφόρους προθεσμίας, ἡ πρώτη τῶν ὁποίων ἦτο πρὸ τῆς 7 Νοεμβρίου.

§85Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς τὰς 7 Δεκεμβρίου, κύριε Ἀβέρωφ, λέγεται σαφῶς εἰς τὰ ἔγγραφα, ποὺ ἐπικαλεῖσθε, ὅτι ἐπῆρε τὰ χρήματα αὐτά.

§86Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἀπὸ τὸ δελτίον ἀφίξεων, τὸ ὁποῖον εἶχε καταθέσει ἡ ὑπηρεσία τὸν Δεκέμβριον —καὶ τὸ ὁποῖον φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Ρημάκη,— ἀποδεικνύεται ὅτι ἔφθασαν τὰ φορτία αὐτὰ ὁπωσδήποτε μετὰ τὴν 15 Νοεμβρίου καὶ μέχρι τῆς 15 Δεκεμβρίου. Ὑποτίθεται ὅτι μετὰ τὴν ἄφιξιν ἐπληρώθηκε ἡ ἀξία.

§87Ε. ΑΒΕΡΩΦ. 500 τόννοι ἔφθασαν εἰς τὰς 29 Σεπτεμβρίου.

§88Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐκ τῆς Τραπέζης ἔχω ἐκτελέσεις, αἱ ὁποῖαι λέγουν: «Ἐπληρώθησαν 8)12)50 ........... ............ (Ἀναγινώσκει) ..........». Ἐὰν καὶ ἡ Τράπεζα βεβαιοῖ ἀνακριβείας καὶ ἡ ὑπηρεσία ἀνακριβείας, ἐὰν καὶ τὰ χαρτιά, ποὺ προσάγετε, εἶναι ἀνακριβῆ, τότε ἐρρέτω τὸ πᾶν.

§89Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ξεύρω ἐγὼ...... (Δὲν ἠκούσθη).

§90Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὅταν ἐπικαλεῖσθε ἕν ἔγγραφον, διὰ νὰ βεβαιώσητε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, εἶναι δυνατόν. νὰ ἰσχυρίζεσθε τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ νὰ λέγετε, «δὲν γνωρίζω τί λέγει ἡ ὑπηρεσία»;

§91Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἡ ὑπηρεσία προστασίας ἐθνικοῦ νομίσματος ἔκαμε τὸν ἔλεγχον.

§92Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Σεῖς κατεθέσατε τὸ ἔγγραφον, κ. Ἀβέρωφ, καὶ τὸ ἐπικαλεῖσθε. Παρακάτω λέγετε: «Δι’ ἀγορὰν 5.000 μετοχῶν...... ...... (Ἀναγινώσκει) ..........» Λοιπὸν βλέπετε, ὅτι ἐξ αὐτῶν ἓν μέρος ἐδεσμεύθη καὶ τὸ ἄλλο ὄχι. Ἄλλο, διὰ τὸν Παπαθανασίου: «Μὲ προκαταβολὴν.... ........ (Ἀναγινώσκει) ...............» Καὶ αὐτὸ λέγεται δέσμευσις, κ. Ἀβέρωφ! Ὅταν τὰ χρήματα αὐτὰ τὰ δανείζει εἰς τὸν πρῶτον τυχόντα μὲ ἰδιωτικὰς ἀποδείξεις, εἶναι σοβαρὸν νὰ τὰ φέρετε εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ σας τὰ πράγματα αὐτά. Ὅταν, ἐπαναλαμβάνω, τὰ χρήματα αὐτὰ τὰ ἔδωσεν ἡ Τράπεζα εἰς δάνειον μὲ ἰδιωτικὴν ἀπόδειξιν εἰς τὸν Α ἢ Β ἰδιώτην; Καὶ προχωρῶ: «Δάνειον εἰς τὸν ἐπιχειρηματίαν Κ. Πυλαρινὸν ................................. ........ (Ἀναγινώσκει) ...............». Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθοῦν πλέον τὰ λεχθέντα ὑφ’ ὑμῶν, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ τῶν ἰδίων σας ἐγγράφων καταπίπτουν πάντες γενικῶς οἱ ἰσχυρισμοί σας; Περαιτέρω: «Δάνειον εἰς τοὺς Ἐμπόρους .... ........ (Ἀναγινώσκει) ...............». Αὐτὸ λέγεται δέσμευσις;

§93Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Θέλω νὰ κάμω μίαν διασάφησιν.....

§94Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν δέχομαι διακοπάς, κ. Πρόεδρε. Τὰ ἐδώσατε, κ. Ἀβέρωφ, μὲ ἐλευθέραν διάθεσιν τῶν δραχμῶν, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὴν προηγουμένην ἀκριβῶς τῆς ἀποφάσεώς σας, τὴν προηγουμένην ἀκριβῶς τῆς διακηρύξεως, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὰς 27 Νοεμβρίου, ἐξεδόθη ἀπόφασις ......

§95Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ἀπόφασις. Τὸ ἔχω ἐξηγήσει. Εἶναι δημοσιογραφικὴ πληροφορία.

§96Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἰδού λοιπόν, διατὶ χρειάζεται ἡ ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή. Λέγει, λοιπόν, αὐτὴ ἡ ἀπόφασις —μέχρις ἀποδείξεως τοῦ ἐναντίου εἶναι ὀρθὴ— «Τὸ προϊὸν τῆς πωλήσεως ................................. ........ (Ἀναγινώσκει) ...............».

§97Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Σᾶς λέγω, δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ἀπόφασις.

§98Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Λέγετε δὲν ὑπάρχει ἀπόφασις. Ὑπάρχει ὅμως, κύριε Ἀβέρωφ, ὁ νόμος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ εἴπητε, δὲν ὑπάρχει καὶ ὁ νόμος. Καὶ ἰδοὺ τί λέγει ὁ νόμος, κύριοι. Ἀφοῦ ἀμφισβητεῖτε τὰ σύμπαντα —καὶ τὰ ἔγγραφά σας ποὺ ἐπικαλεῖσθε, καὶ τὰ συμβόλαια — ἀφοῦ ἀμφισβητεῖτε τὰς ἰδιωτικὰς ἀποδείξεις, ποὺ διετέθησαν τὰ χρήματα, ἀφοῦ ἀμφισβητεῖτε τὴν μεταβίβασιν εἰς τὸν πρῶτον τυχόντα, ἀφοῦ ἀμφισβητεῖτε τὰ πιστοποιητικὰ τῆς Τραπέζης καὶ τοὺς λογαριασμοὺς τῆς Ὑπηρεσίας, ἀφοῦ τὰ ἀμφισβητεῖτε ὅλα αὐτά, ἔρχεται ὡς κατακλεὶς ἡ ὕπαρξις τοῦ νόμου. Ὁ νόμος, ὁ 1704 τοῦ 1939, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐν ἀπολύτῳ ἰσχύει, κ. Ἀβέρωφ, λέγει: «.............. ........ (Ἀναγινώσκει) ...............». Καὶ ὁ νόμος αὐτὸς ἀναφέρει τὰς ποινὰς καὶ λέγει ὅτι καὶ οἱοσδήποτε συνεργός, οἱοσδήποτε μετασχὼν καὶ οἱοσδήποτε καθ’ οἱονδήποτε τρόπον συνεργήσας εἰς τὴν ἐργασίαν αὐτὴν τιμωρεῖται χωρὶς νὰ ἐξαγοράζεται ἡ ποινή.

§99Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Διὰ τοὺς 140 τόννους σπορελαίου, ποὺ ὑπέγραψε τὴν ἀπόφασιν τὸ Λαϊκὸν κόμμα.....

§100Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἴπατε ὅτι εὑρέθητε εἰς τὴν ἀνάγκην, διὰ νὰ δικαιολογήσετε τὴν παράνομον αὐτὴν ἀπόφασιν ὅτι ἐκάματε μίαν δημοπρασίαν διὰ νὰ ὠφελήσετε τὸ κοινόν. Τὸ κοινόν, κύριε Ἀβέρωφ, θὰ ὠφελεῖτο ὅταν ἀντὶ νὰ ἀγοράσῃ τὴν ζάκχαριν μὲ 4.200 κατὰ κιλόν, τὴν ἠγόραζε μὲ 2.600 καὶ αὐτὴ ἡ τιμὴ θὰ ἐπετυγχάνετο ἐὰν ἐκάματε τὴν δημοπρασίαν ὄχι ἐντὸς 2 ἡμερῶν, ἀλλ’ ἐντὸς 10 ἡμερῶν.

§101Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Καὶ θὰ εἶχεν ἡ ζάκχαρις 30.000 δραχμ. ἡ ὀκᾶ εἰς τὴν ἀγοράν.

§102Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐὰν ἐκάματε τὴν δημοπρασίαν 10 ἡμέρας ἀργότερον ὁ λαὸς θὰ τὴν ἠγόραζε πολὺ ὀλιγώτερον διότι ἡ τιμὴ της θὰ ἦτο 2.600. Τί ἔχετε νὰ ἀπαντήσετε ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ; Ποία εἶναι ἡ προσφορωτέρα τιμὴ διὰ τὸ κοινὸν ὅταν ἀγοράζετε μὲ 4.200 ἐκ μόνου τοῦ λόγου ὅτι τάσσετε μίαν προθεσμίαν διὰ νὰ τηρήσετε ἁπλῶς τὸν τύπον, μίαν προθεσμίαν 3 ἢ 4 ἡμερῶν, ἢ ὅταν ἀγοράζετε 2.600 μὲ προθεσμίαν 10–15 ἡμερῶν; Τὴν ἀγοράσατε πρὸς 2.000 δραχ. ἐπὶ πλέον καὶ αὐτὸ εἶναι ζημία τοῦ κοινοῦ. Ἐδώσατε δὲ ὡς δικαιολογίαν ὅτι ἐκάματε τοῦτο διὰ νὰ ρίψετε τὴν τιμήν.

§103Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἀπὸ ποῦ βγαίνει αὐτό;

§104Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία. Ἀπὸ τὴν ζάκχαριν τῶν 5.200 δὲν ἐγένετο οὔτε ἑνὸς δραμίου διανομή. Εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καθ’ ὅλον τὸν Δεκέμβριον μηδέν, ἀγορανομία καὶ παντοπῶλαι μηδέν. Συνεπῶς ἀπὸ τὴν ζάκχαριν αὐτὴν δὲν ἐκάματε καμμίαν διανομήν. Δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν νὰ χυθῇ φῶς ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, νὰ συσταθῇ ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἀναλύσῃ τὰ γεγονότα καὶ τὰ ἔγγραφα. Φῶς ζητοῦμεν, φῶς ζητεῖ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὑπὸ τὰς κρατούσας συνθήκας νὰ ἀποφανθῇ ὅτι εἶναι πλέον ἢ ἀπαραίτητος ἡ σύστασις τῆς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Θὰ ἤθελον ἀκόμη νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο. Εἴπατε ὅτι ἐπείσθητε ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις. Ἐπείσθητε ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ δὲν ἐπείσθητε ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις ἀπὸ τὸν Νοέμβριον; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πεισθῆτε τὴν τελευταίαν στιγμὴν τρεῖς ἡμέρας πρὸ τῆς δημοπρασίας καὶ τὶ σᾶς ἐκώλυεν ἐὰν δὲν ὑπῆρχον ἄλλοι λόγοι νὰ βάλετε ἀντὶ διὰ τὴν 5ην τοῦ μηνός, νὰ βάλετε τὴν 15ην τοῦ μηνός, ὥστε νὰ εἶναι ἐλεύθερος ὁ συναγωνισμός. Εἶμαι πεπεισμένος, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ἐξέτασις εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιβεβλημένη.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§106Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριοι Βουλευταί, ὁμολογῶ, μετὰ τὴν ρητορικὴν δεινότητα τοῦ κ. Καλκάνη, ἐδίστασα πολὺ νὰ λάβω τὸν λόγον. Διότι δὲν προέρχομαι ἀπὸ τὸν κύκλον τῶν νομικῶν ἢ δικηγόρων, διὰ νὰ ἠμπορῶ νὰ ἀντεπεξέλθω εἰς ἀδιάσειστα ἐπιχειρήματα. Ἀλλ’ ἐνῷ ἡ Βουλὴ συνεκινήθη τόσον πολὺ μὲ τὸ θέμα αὐτό, σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη τὸ ἠγνόησε τὸ θέμα ἀπολύτως. Δέχομαι πολλὰς Ἐπιτροπὰς ἀπὸ τὰς Ἀθήνας, τὸν Πειραιᾶ καὶ ἀπὸ ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος καὶ κατ’ ἐπανάληψιν καὶ διαρκῶς θέτω τὸ ἐρώτημα αὐτὸ τῆς ζακχάρεως. Σᾶς βεβαιῶ οὐδεὶς συνεκινήθη. Ὁ κ. Ἀβέρωφ ὅταν παρέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔδωσε τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸ κοινὸν ὅτι εἶναι ὁ συμπιεστὴς τῶν τιμῶν. Ἐγὼ ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ἔλαβον τὸν φάκελλον τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς καὶ εἶδον τὸν νόμον 480, ὁ ὁποῖος δίδει τὸ δικαίωμα εἰς μίαν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ 5 Ὑπουργοὺς καὶ ἀπὸ τὸν διοικητὴν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἕνα Ἀμερικανὸν καὶ οἱ ὁποῖοι ρυθμίζουν τὰς ὑποθέσεις τῶν ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ, καὶ ἐρωτῶ: ὑπάρχουν κύριοι ἐντὸς τῆς Βουλῆς, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ἢ θέλουν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι συνεβλήθησαν οἱ πέντε αὐτοὶ κύριοι διὰ νὰ εὐνοήσουν φίλους των; Ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ παραμικροτέρα ὑπόνοια θὰ ἤθελα εἷς ἐκ τῶν βουλευτῶν νὰ μοῦ τὸ εἴπῃ. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται οὔτε ὡς σκέψις αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἀλλὰ πέντε Ὑπουργοί, ὁ διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ὁ Ἀμερικανὸς ἀντιπρόσωπος εἶναι δυνατὸν νὰ ἔκαμον μίαν κακὴν πρᾶξιν;

§107Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κατετέθη εἰς τὸν κ. Ἀβέρωφ ἐξουσιοδότησις........

§108Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν δέχομαι διακοπάς. Ἐν συνεχείᾳ συνέβη καὶ κάτι ἄλλο. Εὗρον εἰς τὸν φάκελλον μίαν ἀναφορὰν ἑνὸς εἰσαγωγέως ἐκ Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ εἶναι κανονική. Εἶδα ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἀπὸ τὸν προκάτοχον Ὑπουργὸν ἀπεστάλη εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους Νομίζω ὅτι ὁ σεβασμός μας πρὸς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ὅλων μας εἶναι μεγάλος. Τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἔβγαλε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 33 ἀπόφασιν τῆς 11 Ἰανουαρίου ἐπὶ τοῦ ἐὰν εἶναι ἐν τάξει ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀγορᾶς.

§109Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ ἐρώτημα, κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἐρώτημα εἶναι ἐὰν ὑπάγεται εἰς ἀγορανομικὸν ἔλεγχον.

§110Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἐὰν παραβιάζῃ τὴν νομοθεσίαν.

§111Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀναγνώσετε τὸ ἐρώτημα.

§112Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Καὶ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἀπήντησεν ὅτι ἡ ἐνέργεια εἶναι ἀπολύτως νόμιμος καθὼς καὶ ἡ ἀγορὰ τῆς ζακχάρεως μὲ τὸν τρόπον ποὺ ἔγινε.

§113Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Νὰ μᾶς εἴπητε τὸ ἐρώτημα.

§114Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Δύο εἰσαγωγεῖς τροφίμων τοῦ Πειραιῶς ὑπέβαλον ἀναφορὰν ὅτι διὰ τῆς προμηθείας αὐτῆς παρεβιάσθη ἡ νομοθεσία εἰς πλεῖστα σημεῖα. Ἐδημοσιεύθη ἡ ἀναφορὰ εἰς τὴν ἐφημερίδα «Βραδυνὴν». Τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν παρέπεμψα εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους διὰ νὰ μοῦ εἴπῃ τὴν γνώμην του καὶ τὸ ἐρώτημα ἦτο ἐάν, μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔλεγον οἱ εἰσαγωγεῖς, ἐὰν παρεβιάσθη ἡ νομοθεσία. Καὶ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον εἶπεν ὅτι οὐδαμοῦ παρεβιάσθη ἡ νομοθεσία τοῦ Κράτους.

§115Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς τοῦ συλλόγου εἰσαγωγέων Ἀθηνῶν, καὶ ἐρωτοῦν ἐὰν παρεβιάσθη ὁ ἀγορανομικὸς κῶδιξ.

§116Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἡ ὑπόθεσις περὶ παραβιάσεως τοῦ νόμου περὶ προστασίας ἐθνικοῦ νομίσματος ἐθίγη διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ ἐμέ.

§117Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐζήτησα ἐν λεπτομερείᾳ, ἐὰν ἡ προθεσμία τῶν πέντε ἔστω καὶ ἕξ ἡμερῶν εἶναι ἀρκετὴ ὥστε οἱ ἐδῶ ἀντιπρόσωποι νὰ ἐπικοινωνήσουν μὲ τὰ κέντρα διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ προσφέρουν τὴν ζάκχαριν. Ἐπείσθην ἀπολύτως, ὅτι ὄχι πέντε ἡμέραι ἀλλὰ καὶ δύο ἡμέραι ἐπήρκουν διὰ τοὺς εἰδικούς, οἱ ὁποῖοι ἀπασχολοῦνται μὲ τὰ θέματα, νὰ ἔλθουν εἰς ἐπαφὴν καὶ ἐβεβαιώθην ὅτι τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα ἦτο ἀρκετὸν διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἔχουν τὰς τιμὰς καὶ ἐκτελεσθῇ ἡ δημοπρασία τῆς ζακχάρεως. Ὁ κ. Κάντζιας παρεσύρθη εἰς κάποιας αὐθαιρέτους σκέψεις καὶ εἶπε: Ὁ κ. Ἀβέρωφ ἐδημιούργησεν ὁλόκληρον τὸ θέμα, τὸ δι’ ἰδίου συναλλάγματος, διὰ νὰ παραιτηθῇ, ὅτι αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ κατώρθωσε νὰ ἐπισύρῃ τὴν ἐπιστολὴν τῶν Ἀμερικανῶν.

§118Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἶπον αὐτό. Νὰ προκαλέσῃ τὴν ἐπιστολήν.

§119Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν δέχομαι διακοπάς. Καὶ ἐν συνεχείᾳ σήμερον ἔλαβα δύο ἐπιστολάς, τὰς ὁποίας θὰ καταθέσω εἰς τὸ Προεδρεῖον. Ἡ μία προέρχεται ἀπὸ τὸν Γεώργιον Τρακάκην, ἀπευθύνεται πρὸς ἐμέ, καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς:

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΡΑΚΑΚΗΣ

Μακένζυ Κίνγκ 1 Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1951 Ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου Ἐξοχώτατε κ. Ὑπουργέ, Παρακολουθῶ μετ’ ἐνδιαφέροντος τὴν ἐν τῇ Βουλῇ διεξαγομένην συζήτησιν περὶ τῆς γενομένης προμηθείας ζακχάρεως μὲ πληρωμὴν εἰς δραχμὰς, καὶ ἐπειδὴ μεταξὺ τῶν προμηθευτῶν πεοιλαμβάνεται καὶ ὁ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἐν Τεργέστῃ ἐγκατεστημένος ἀδελφός μου Ἐμμ. Τρακάκης, θεωρῶ καθῆκον μου νὰ σᾶς ἀποστείλω τὴν ἀπὸ 9 τρέχοντος ἐπιστολήν του, ἡ ὁποία θίγει τὸ ζήτημα τοῦτο, διότι ὁμολογῶ ὅτι τόσον ἐκεῖνος, ὅσον καὶ ἐγώ, δοκιμάζομεν δυσφορίαν, διότι γίνεται τόσος θόρυβος ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς τοὐλάχιστον θεωροῦμεν ὡς ἀπολύτως κανονικὴν καὶ ἐξυπηρετοῦσαν ἰδιαιτέρως τὰ γενικὰ συμφέροντα.

Μετὰ σεβασμοῦ

Γ. ΤΡΑΚΑΚΗΣ

Ἡ ἄλλη ἐπιστολὴ προέρχεται ἀπὸ τὸν κ. Ἐμμ. Τρακάκην ἀπὸ τὴν Τεργέστην καὶ ἀπευθύνεται πρὸς τὸν ἀδελφόν του κ. Γεώργιον Τρακάκην εἰς Πειραιᾶ καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς: «............................................. .... Μὲ ἔκπληξίν μου ὅμως διάβασα εἰς τὰς ἐφημερίδας ποὺ μοῦ ἔστειλες ὅτι ὁ διακεκριμένος Πρόεδρος τοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς καὶ βουλευτὴς κ. Κάντζιας, κατὰ τὴν ἀσκουμένην πολεμικήν του διὰ τὰς εἰσαγωγὰς ζακχάρεως, πληρωτέων εἰς δραχμάς, ἔκαμε χρῆσιν τηλεγραφημάτων μου, προσφορᾶς ζακχάρεως πρὸς λίρας Ἀγγλίας 72 καὶ 70. Πράγματι εἰς ζήτησιν ἐκ μέρους Γραφείου τοῦ Πειραιῶς, ἔδωσα τὰς ἐνδεικτικὰς αὐτὰς τιμάς, εἰς λίρας Ἀγγλίας χρησιμοποιησίμους εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μὲ τὴν προϋπόθεσιν πληρωμῆς, ὅπως γίνεται πάντοτε διὰ τὰς τοιούτου εἴδους προσφοράς, ἔναντι ἀνοίγματος πιστώσεως, δηλαδὴ εἰσπράξεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν λιρῶν Ἀγγλίας, ἐλευθέρας χρήσεως διὰ διεθνεῖς συναλλαγάς. Ὅταν ὅμως οἱ φίλοι καὶ ἀντιπρόσωποί μου, Νῖκος Σκουλικίδης καὶ Σία, καθὼς βραδύτερον καὶ ἄλλοι ἐνδιαφερόμενοι, μοῦ ἐζήτησαν τηλεφωνικῶς προσφορὰς διὰ πληρωμὴν τοῦ ἐμπορεύματος εἰς δραχμὰς ἀπήντησα προσφέρων πρὸς 4.200 τσίφ, κατὰ κιλόν, καὶ τοῦτο διότι θὰ εἶχα νὰ ὑποστῶ μεγαλειτέραν προμήθειαν ἀντιπροσώπου, ἀσφάλιστρα ἠγγυημένου ζυγίου ἐκ φορτώσεως, χρονοτριβὴν καὶ κινδύνους πληρωμῆς, διακανόνισιν μετὰ τὴν ἄφιξιν τοῦ ἐμπορεύματος καὶ σημαντικοὺς τόκους καθυστερήσεως πληρωμῆς, ὁπότε ἡ ζητηθεῖσα τιμὴ τῶν δραχμῶν 4.200 μειοῦται καταφανῶς. Ἀλλὰ τούτου ἀνεξαρτήτως καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ἀνελάμβανον τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δεσμεύσω τὸ κεφάλαιον τοῦτο εἰς δραχμάς, ἐν Ἑλλάδι—ὁπότε ὡς εἶναι γνωστὸν χάνεται ἡ εὐχέρεια τῆς χρησιμοποιήσεώς του εἰς διεθνεῖς συναλλαγὰς—εἶναι λογικὸν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπολογίσω εἰς τὴν τιμήν μου, ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω ἐπιβαρύνσεων καὶ μίαν διαφορὰν ἐπικαταλαγῆς, δηλαδὴ ἕνα «πρὶμ», ὅπως γενικῶς γίνεται εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου, διὰ τὰς τοιούτου εἴδους συναλλαγάς. Δὲν φρονῶ ἐπιπροσθέτως ὅτι δύναται νὰ ὑπάρξῃ οἱοσδήποτε πωλητὴς ἐμπορεύματος εἰς Ἑλλάδα, ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἠμποροῦσε νὰ παραβλέψῃ τὴν ὡς ἄνω πραγματικότητα. Μὲ ἄλλα λόγια, ἀγαπητὲ Γιῶργο, ἡ τιμὴ τῶν δραχμῶν 4.200, εἶναι πολὺ εὐθηνοτέρα ἀπὸ τὰς λίρας Ἀγγλίας 70 καὶ 72, καὶ θὰ μοῦ συνέφερεν ἑκατοντάκις νὰ πληρωθῶ τὴν ὡς ἄνω τιμὴν τῶν λιρῶν ἀπὸ τὴν πραγματοποιηθεῖσαν εἰς δραχμὰς τοιαύτην. Αὐτὰ ἀναγκάζομαι νὰ σοῦ γράψω, διότι πολὺ ἐδυσφόρησα ἀπὸ ὅσα ἐδημοσιεύθησαν ἐπὶ μιᾶς τόσον καθαρᾶς ὑποθέσεως, ὡς ἡ προκειμένη...................». Καὶ νομίζω ὅτι ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ προερχομένη ἀπὸ τὸν κ. Τρακάκην διὰ τὸν ὁποῖον ὅλοι μετ’ ἐκτιμήσεως ὡμίλησαν, ἔχει μεγίστην σημασίαν καὶ νομίζω ὅτι ὅλο τὸ θέμα λήγει μὲ τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν.

§120Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Πρὸς Θεοῦ προσβάλλετε τὴν νοημοσύνην τῆς Βουλῆς, τοῦ λαοῦ, ὅλων.

§121Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐγὼ πιστεύω τοῦτο, διότι εὑρέθην εἰς τὴν ἰδίαν θέσιν ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως νὰ λάβω πρωτοβουλίαν νὰ σχηματισθῇ Ἐπιτροπὴ νὰ ἀγοράσῃ ὑλικὰ ἄνευ δημοπρασίας. Ἐὰν δὲν ἀνελάμβανον τοιαύτην πρωτοβουλίαν νὰ διατάξω ἀγορὰς κλπ. δὲν θὰ εἴχομεν τὴν ἀνοικοδόμησιν οὔτε τὸ τεράστιον ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως, τεράστιον διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, τὸ ὁποῖον ὀφείλεται ἐν μέρει εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τὴν ὁποίαν ἔλαβον νὰ ἀγοράζω δι’ Ἐπιτροπῶν καὶ νὰ ἔχω τὸν κίνδυνον ἐν καιρῷ καὶ ἐγώ................ .... Ὁ κ. συνάδελφος ἐπροτίμησε νὰ φέρῃ τὴν ζάκχαριν .... ἀπὸ 30 χιλιάδας. Σεῖς θὰ κρίνετε ποῖος ἔχει δίκαιον καὶ ὄχι ἐγώ. (Χειροκροτήματα).

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§123Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρ. Κυβέρν.). Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ζακχάρεως, ἡ ὁποία ἀπησχόλησεν εἰς 4 συνεδριάσεις τὴν Βουλήν, ἦτο κλασσικὸν παράδειγμα Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ὁ ὁποῖος ἠσκήθη, δριμύτατα ἐκ μέρους τῶν ἐπερωτώντων. Κατὰ τὸ διάστημα τῶν συζητήσεων, ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ διελευκανθῇ πλήρως ἡ ὑπόθεσις ὥστε νὰ μὴ παραμένῃ οὐδεμία πτυχὴ ἀνεξιχνίαστος. Οἱ ἐπερωτῶντες κατηγόρησαν τὸν τότε Ὑπουργόν, διότι ἡ προκήρυξις τῆς δημοπρασίας ἔγινεν ἐντὸς βραχέος χρονικοῦ διαστήματος καὶ διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐκ τοῦ λόγου τούτου, ἐπλήρωσε περισσότερον τὴν ζάκχαριν ἀπὸ ὅτι θὰ τὴν ἐπλήρωνεν ἐὰν ἐδίδετο μεγαλυτέρα παράτασις. Τοῦτο δὲν ἀπεδείχθη ἐκ τῆς διεξαχθείσης συζητήσεως. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι οὐδεμία ὑπόνοια δύναται νὰ ὑπάρξῃ ὡς πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Ἀβέρωφ, καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην θὰ ἔπρεπε ἡ συζήτησις νὰ τερματισθῇ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Πιστεύω ἄλλωστε, ὅτι δὲν θὰ ἦτο ἐποικοδομητικὸν τὸ ἔργον τοῦ Σώματος ἐὰν ἐθεσπίζετο ἐξ ἀρχῆς κάθε ἐπερώτησις νὰ τερματίζεται διὰ συστάσεως ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Κυβέρνησις δὲν φοβεῖται καὶ τὴν ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ διὰ τοῦτο ἀφήνει ἐλευθέραν τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ ἐπὶ τῆς πράξεως τοῦ τέως Ὑπουργοῦ καὶ δηλοῖ ὅτι θὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς φίλους της νὰ ψηφίσουν κατὰ συνείδησιν χωρὶς νὰ ἀποδώσῃ καμμίαν πολιτικὴν σημασίαν εἰς τὴν ψῆφον των. (Χειροκροτήματα).

§124Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Λ.Ε.Κ. παρηκολούθησε μὲ πολλὴν προσοχὴν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως ἐκ μέρους τῶν κ. κ. συναδέλφων καὶ μὲ ἰδιαίτερον σεβασμὸν τὰς ἀπαντήσεις τὰς ὁποίας ἔδωκεν ὁ τέως Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κ. Ἀβέρωφ. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἤσκησαν τὸ ἔργον τῆς ἐπερωτήσεως ἔκαμαν ἄριστα, διότι ἔφεραν τὴν ὑπόθεσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἑπομένως ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Πρέπει ὅμως, ταὐτοχρόνως νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τὴν ὁποίαν ἔκαμαν ὑπῆρξαν πολλὰ κενὰ, κενὰ ὀφειλόμενα εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν κατεῖχον ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἄλλωστε ἀπεδείχθη ὅτι δὲν κατεῖχεν οὔτε αὐτὸς ὁ κ. Ἀβέρωφ. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν συζητήσεων, συζητήσεων μακρῶν, αἱ ὁποῖαι διήρκεσαν ἐπὶ 4 συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ εἰς τὸν κ. Ἀβέρωφ καὶ εἰς ἄλλους ἐκ τῶν συναδέλφων, ὡς ὁ κ. Μπαλτατζῆς, νὰ πληρώσουν πολλὰ κενά, τὰ ὁποῖα ἐσημειώθησαν εἰς τὴν ἀγόρευσιν τῶν ἐπερωτησάντων βουλευτῶν. Παρὰ ταῦτα, νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμη σημεῖα τινὰ τὰ ὁποῖα μένουν ἄδηλα. Νομίζω καὶ νομίζομεν ὅλοι οἱ ἀπαρτίζοντες τὸ Λ.Ε.Κ., ὅτι τὸ Κράτος ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἰσῆλθεν εἰς μίαν φάσιν ζωῆς, ἡ ὁποία ὑπερέβη τὰ ὅρια τὰ ὁποῖα εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του ὁ συνταγματικὸς νομοθέτης ὁ θεσπίσας τὴν ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν. Ἄλλοτε αἱ ἐξεταστικαὶ Ἐπιτροπαί, ἂν καὶ ἦσαν Ἐπιτροπαὶ ἐπὶ τῶν πραγμάτων, ἐπὶ τῶν ἀντικειμενικῶν δεδομένων, κατ’ οὐσίαν ἦσαν Ἐπιτροπαί, αἱ ὁποῖαι ἠρεύνουν τὰς εὐθύνας τῶν προσώπων, ἦσαν δηλαδὴ Ἐπιτροπαὶ αἱ ὁποῖαι συνιστῶντο μετὰ τὴν κάποιαν ἐκδήλωσιν καὶ ἔκφρασιν μομφῆς ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς πρὸς ὡρισμένους Ὑπουργούς. Ἤδη ὅμως τὰ πράγματα μετεβλήθησαν. Τὸ Κράτος κατὰ τὰς τελευταίας δεκαετίας καὶ ἰδίᾳ μετὰ τὰ τελευταῖα μεταπολεμικὰ ἔτη, εἰσῆλθεν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν κοινωνικῶν καὶ οἰκονομικῶν ἀναγκῶν εἰς ἕνα στάδιον ἁρμοδιοτήτων καὶ δικαιοδοσίας, τὸ ὁποῖον συνύφανε τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς οἰκονομίας κατὰ τρόπον ἀμέσου ὀργάνου, ὑπεύθυνον. Τὸ Κράτος διαχειρίζεται σήμερον πολλὰ προβλήματα τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς, ὅπως τὸ πρόβλημα τῆς εἰσαγωγῆς καὶ διανομῆς τῆς ζακχάρεως, ὅπως τὸ πρόβλημα τῶν πετρελαιοειδῶν, προβλήματα ὅπως εἶναι ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένα μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐφοδιασμοῦ. Εἶναι προβλήματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατόν, ὁσάκις ὑπάρχει ἀμφιβολία ὡς πρὸς τὴν διαχείρισίν των, νὰ ἐξονυχίζωνται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅπου γίνονται ἀγορεύσεις καὶ ὅπου δὲν εἶναι δυνατόν, λόγῳ τοῦ ὅτι εἴμεθα πολλοί, νὰ γίνῃ ἡ ἐξακρίβωσις τῶν λεπτομερειακῶν στοιχείων ἢ ἡ ἐπιβεβαίωσις καὶ ἐξακρίβωσις πινάκων. Διεπιστώθη ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν πινάκων οἱ ὁποῖοι προσήχθησαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, δὲν ἀνταπεκρίνοντο ἀπολύτως εἰς τὴν πραγματικότητα, οὔτε κἂν εἰς τοὺς τίτλους τοὺς ὁποίους ἔφερον. Ἑπομένως, δεδομένου ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς ζακχάρεως δὲν εἶναι συνδεδεμένον μόνον μὲ τὰς πράξεις τὰς ὁποίας ἐπετέλεσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ἀβέρωφ, ἀλλ’ εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὴν ὅλην ἐκ μέρους δύο Ὑπουργείων διαχείρισιν ἑνὸς λεπτοτάτου καὶ κρισιμωτάτου θέματος, συνοδευομένου μὲ τὴν ζωὴν τῶν μεγάλων Ἑλληνικῶν μαζῶν, δεδομένου ὅτι τὸ πρόβλημα εἶναι τοιοῦτον, νομίζω ὅτι αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Ἀβέρωφ θὰ ἔπρεπε νὰ παρακαλέσῃ τὴν Βουλὴν ὅπως δεχθῇ τὴν σύστασιν τῆς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι προσωπικῶς ἐγὼ διεφωτίσθην ἐπαρκῶς, δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω πλήρως, ἀλλὰ σχεδὸν πλήρως, ἐξ ὅσων ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ἀβέρωφ, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ καὶ εἰς ὅλας τὰς λεπτομερείας ἡ διαφώτισις ἡ ἀπαιτουμένη. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς ὥρας κατὰ τὰς ὁποίας ὁ λαὸς εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν δυστυχίας, διότι σήμερον πληροφοροῦμαι ὅτι περιοχαὶ ὁλόκληροι τῆς Ἑλλάδος στεροῦνται ἄρτου, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐκδηλοῦται ἐκ μέρους τῶν ἀσκούντων ὑπουργικὸν λειτούργημα καὶ ἐκ μέρους ἡμῶν τῶν μετεχόντων τῆς Βουλῆς δισταγμὸς εἰς τὴν σύστασιν Ἐπιτροπῶν, τῶν ὁποίων σκοπὸς εἶναι μόνον ἡ διαφώτισις καὶ ἡμῶν τῶν ἰδίων, ἀλλὰ καὶ τῆς κοινῆς γνώμης ἐπὶ θεμάτων συνδεδεμένων μὲ τὴν ζωὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ σύστασις ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ἀναγκαία. Δὲν ἀποτελεῖ μομφὴν κατὰ τοῦ κ. Ἀβέρωφ, ἐπιδείξαντος καὶ θάρρος καὶ ἀποφασιστικότητα εἰς τὰ Ὑπουργεῖα, τὰ ὁποῖα μέχρι τοῦδε διηύθυνε. Ἀλλὰ δὲν φθάνει αὐτό. Θὰ ἔπρεπε νὰ προχωρήσῃ καὶ εἰς ἕνα ἀκόμη βῆμα. Ἔπρεπε νὰ ζητήσῃ ὁ ἴδιος νὰ συσταθῇ ἡ ἐξεταστικὴ ἐπὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ ἐξετάσῃ ὅλας τὰς πτυχὰς καὶ λεπτομερείας τοῦ ζητήματος, τὰς ὁποίας μὲ τὰς διαρκεῖς διακοπὰς τῶν κ. κ. συναδέλφων, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναλύσουν εἰς ὅλην αὐτῶν τὴν ἔκτασιν καὶ μὲ τὴν ἀρχιτεκτονικὴν ἐκείνην συστηματικότητα, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὸ θέμα, οἱ ἀγορεύσαντες συνάδελφοι. Ἑπομένως ἡ ἄποψις αὕτη τοῦ Λαϊκοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος δὲν εἶναι συνδεδεμένη μὲ καμμίαν ὑποψίαν καὶ μὲ καμμίαν μομφήν. Εἶναι συνδεδεμένη μὲ ζήτημα ἀρχῆς. Ὁσάκις ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὁσάκις ὑπάρχει ἄγνοια—καὶ ὑπάρχει ἄγνοια, ὅπως ἀπεδείχθη, καὶ ἐκ μέρους ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐχειρίσθησαν τὰ ζητήματα—ὁσάκις ὑπάρχει ἄγνοια ἢ ἀμφιβολία, πρέπει νὰ ζητοῦμεν τὴν ἐξέτασιν τῶν λεπτομερειῶν. Τὸ Λαϊκὸν Ἑνωτικὸν κόμμα νομίζει ὅτι πρέπει νὰ καταρτισθῇ μία ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἐρευνήσῃ τὸ ὅλον θέμα, καὶ ἡ ὁποία, πέραν τῆς πράξεως τὴν ὁποίαν ἐπετέλεσεν ἐν τῷ ἐνδιαφέροντί του ἀπέναντι τοῦ Λαοῦ ὁ κ. Ἀβέρωφ, νὰ ἐξετάσῃ τὴν ὅλην διαχείρισιν τῶν ἀναλόγων προβλημάτων ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. (Χειροκροτήματα).

§125ΕΜ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω δι’ ὀλίγων λέξεων τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἡ παράκλησις τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Ἑνωτικοῦ κόμματος εἶναι ἀξία προσοχῆς καὶ φυσικώτατα ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ἐκτιμήσῃ τὰ ἐπιχειρήματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἠδύναντο νὰ συνηγοροῦν διὰ τὸν σχηματισμὸν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ δὲν ἀπομακρυνόμεθα καὶ ἡμεῖς τῆς ἰδέας αὐτῆς. Ἐν τούτοις καταλήγω εἰς τὸ συμπέρασμα τοῦ ἀξιοτίμου Πρωθυπουργοῦ κατὰ τὸ ὁποῖον εἰς τὴν ψηφοφορίαν αὐτὴν ἕκαστος τῶν βουλευτῶν δέον νὰ ψηφίσῃ κατὰ συνείδησιν.

§126Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Κατόπιν τῶν γενομένων δηλώσεων ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Ἐνωτικοῦ κόμματος λέγω ὅτι οὐδόλως μὲ ἀπησχόλησε τὸ ζήτημα ἂν γίνῃ ἢ ὄχι ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή. Τὸ ζήτημα ἐνδιαφέρει τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς συναδέλφους καὶ ἡ ψῆφος ἑνὸς ἑκάστου δέον νὰ εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν συνείδησίν του.

§127Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Λαμβάνω τὴν τελευταίαν στιγμὴν τὸν λόγον, διότι νομίζω ὅτι δίδεται μία χροιὰ εἰς τὴν ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ ἐξ ἀρχῆς ἐπεδίωξεν. Ἐδῶ δὲν ἐτέθη ζήτημα μομφῆς κατὰ τοῦ κ. τέως Ὑπουργοῦ. Ἐδῶ ἐξητάσθη δι’ ἐπερωτήσεως μία πρᾶξις γενομένη εἰς ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα καὶ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπιμένουν διὰ τὴν ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, ἐπιμένουν ἁπλούστατα, ἐν πνεύματι εὐρυτέρας ἐξετάσεως τοῦ ζητήματος καὶ οὐχὶ μὲ τὸ πνεῦμα ἐκφράσεως οἱασδήποτε μομφῆς.

§128Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἀποσύρετε τὴν μομφήν;

§129Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ κ. Πρόεδρε. Εἶπεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ὅτι ἀφήνει τοὺς βουλευτάς του νὰ κάμουν ὅτι θέλουν. Ἐὰν μὲν εἶναι μομφή, ὅπως λέγει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, δὲν ἠμπορεῖ ν’ ἀφήσῃ τὸ κόμμα του νὰ κάμῃ ὅ,τι θέλει. Ἐὰν ὅμως εἶναι ἁπλούστατα μία περαιτέρω ἐξέτασις τοῦ ζητήματος τὸ ὁποῖον τόσας πτυχὰς ἐμφανίζει καὶ ἀπὸ ἀξιολόγους ρήτορας ὑπεστηρίχθη ὅτι ἔπρεπε εὐρύτερον νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα τοῦ Ὑπουργείου τοῦ... Αἰφνιδιασμοῦ, θὰ ἠμπορούσαμε νὰ ποῦμε, ἀντὶ Ἐφοδιασμοῦ, δὲν νομίζω ὅτι ἐνδείκνυται νὰ κάμωμεν ὑπόδειξιν εἰς τοὺς φίλους τῶν κομμάτων ὅτι εἶναι ἐλεύθεροι νὰ ψηφίσουν ὅπως νομίζουν. Οἱ βουλευταὶ εἶναι πάντοτε ἐλεύθεροι. Ἐὰν πρόκειται περὶ μομφῆς πρέπει τὰ κόμματα νὰ ψηφίσουν ἐν πνεύματι ἀπολύτου πειθαρχίας. Εἰς ποῖον ζήτημα νὰ τοὺς ἀφήσωμεν ἐλευθέρους; Εἰς τὴν ἔρευναν ἢ εἰς τὴν μομφήν. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι δὲν πρόκειται περὶ μομφῆς. Ἡ σύστασις πρὸς κατάρτισιν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν διατυποῦται ὡς σύστασις μομφῆς. Οὔτε ἀποτελεῖ ἡ σύστασις ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως ἐξελίχθη τὸ πολίτευμά μας, μομφήν. Διότι τότε αἱ Κυβερνήσεις ἔπρεπε νὰ τοποθετοῦν τὸ θέμα ὡς ζήτημα ἐμπιστοσύνης. Σήμερον τὰ κόμματα καὶ ἡ Βουλὴ δὲν ζητοῦν παρὰ νὰ δοθοῦν περισσότεραι πληροφορίαι ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ζητήματος ἐρεύνης. Ἐὰν πραγματικῶς δὲν θέλουν τὴν περαιτέρω ἔρευναν, ἂς μὴ γίνῃ. Ὡς πληροφορούμεθα ὑπάρχει μία πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Νομίζω ὅτι ἀνήκει εἰς τὸ Σῶμα νὰ λαμβάνῃ τὰς ἀποφάσεις αὐτάς. (Χειροκροτήματα).

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως κηρύσσεται περαιωμένη. Ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: Πρὸς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ζητοῦμεν ὅπως ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ προτάσεως συστάσεως ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἔλεγχον τῆς εἰσαγωγῆς ζακχάρεως, περὶ ἧς ἡ συζητουμένη ἐπερώτησις. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Ι. Λύρας. Χ. Γουλόπουλος, Κ. Μανιαδάκης, Δ. Μπαρμπαλιᾶς, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Π. Μουτζουρίδης, Ι. Μαρινάκης, Δ. Γιαννόπουλος, Μ. Μαντᾶς, Κ. Καλκάνης, Ν. Μπουραντᾶς, Κ. Παπακωνσταντίνου, Γ. Στρᾶτος, Χ. Ρῖζος, Θ. Δεσύλλας, Π. Κάντζιας, Γ. Ἀριστείδου, Σ. Βελλιανίτης, Γ. Λαζανᾶς, Β. Βύζας, Α. Βασιλειάδης, Α. Βρεττάκος, Δ. Θεοχαρίδης, Ε. Παπαδογιάννης κ.ἄ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν ἀποδέχεται τὴν πρότασιν αὐτήν.

§131ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἶναι ὑποχρεωτική, κ. Πρόεδρε.

§132Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐφόσον ζητοῦν οἱ βουλευταὶ τὴν ὀνομαστικὴν κλῆσιν θὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ κλῆσις. Εἶχα τὴν τιμὴν νὰ σᾶς τὸ ἐξηγήσω πρίν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός.

§134Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἐπειδὴ εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ὑπέδειξαν τὴν ἀνάγκην συστάσεως ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐξηγήσω τὴν γνώμην μου αὐτήν. Ἡ ἀντίληψις ἡ ἰδική μας εἶναι ὅτι θὰ πρέπει ἡ ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ ἔχῃ εὐρύτερον σκοπόν, νὰ περιλάβῃ ὁλόκληρον τὸ σύστημα τῶν διανομῶν καὶ τῆς λειτουργίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ἐν τῷ πλαισίῳ δὲ τούτῳ νὰ ἐξετασθῇ καὶ ἡ ὑπόθεσις αὐτή. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης, ἡ πρότασις εἶναι πάρα πολὺ στενὴ καὶ μᾶς φέρει εἰς δύσκολον θέσιν νὰ τὴν δεχθῶμεν ἢ νὰ τὴν ἀπορρίψωμεν.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωροῦμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν, ὡς ψηφολέκται οἱ κ. κ. Π. Πέννας καὶ Μ. Στεφανίδης. Τὸ ἐρώτημα τίθεται οὕτω: Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν, περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, λέγουσιν «ΝΑΙ». Οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν «ΟΧΙ». Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία. Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς ἀνακοινοῦται παρὰ τοῦ Προέδρου τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 150. Ἐκ τούτων εἶπον ΝΑΙ 60. ΟΧΙ 83, καὶ 7 ἠρνήθησαν ψῆφον, κατὰ τὸ κάτωθι παρατιθέμενον πρωτόκολλον.

Ἑπομένως ἡ πρότασις περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, διὰ τὸν ἔλεγχον τῆς περὶ ἧς ἡ ἐπερώτησις ὑποθέσεως εἰσαγωγῆς ζακχάρεως, μὴ συγκεντρώσασα τὴν ἀπαιτουμένην πλειοψηφίαν, ἀπερρίφθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§136ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφορᾶς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.20′ μ. μ.).