1951.02.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 40η

Τρίτη 13 Φεβρουαρίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ἀ. Γεροκωστόπουλος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι Βουλευταί, προκειμένου νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐκτύπωσις τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν τῆς ἐνεστώσης περιόδου τῆς Βουλῆς, παρακαλῶ τοὺς κ. κ. βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰς χεῖρας των ἐστενογραφημένα πρακτικὰ πρὸς διόρθωσιν, νὰ τὰ παραδώσουν τὸ ταχύτερον εἰς τὸ Γραφεῖον Ἐφημερίδος Συζητήσεων, διότι ἄλλως θὰ χωρήσῃ ἡ ἐκτύπωσις καὶ ἄνευ τῶν διορθώσεων. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§4Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Δημοσίας Ἐμπορικῆς Σχολῆς ἐν Ἡρακλείῳ Κρήτης, ζητούσης παραχώρησιν γηπέδου διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ κτιρίου τῆς Δημοσίας Ἐμπορικῆς Σχολῆς Ἡρακλείου καὶ τὴν διαρρύθμισιν τοῦ περιβόλου πρὸς χρησιμοποίησιν του ὡς Γυμναστηρίου. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Χ. Γουλόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην κατάργησιν Γενικῆς Διοικήσεως Β. Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Χ. Γουλόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Κοζάνης, ζητοῦντος ἵδρυσιν Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας εἰς Κοζάνην πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς Δ. Μακεδονίας. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Θ. Τρύφων καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Π. Καριοτέλη ὑποδηματεργάτου κατοίκου Μυτιλήνης, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ Α.Ν. 1323)1949 «περὶ τῶν ἐπὶ τῆς κατοχῆς συναφθεισῶν ἀγοραπωλησιῶν». Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Παντοπωλῶν ἡ «Κεφαλληνία» διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καθ’ ἣν οἱ διανέμοντες τρόφιμα παντοπῶλαι ὑποχρεοῦνται ὅπως προκαταβάλωσι τὰ 30% τῆς ἀξίας τῶν τροφίμων τούτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Κεφαλληνίας πληγέντων κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων καὶ ζητούσης τὴν ἄμεσον χορήγησιν τοιούτων, πρὸς ἀποσόβησιν τῆς σοβαρᾶς κρίσεως ἣν διέρχεται ἡ τάξις των καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Οἱ Βουλευταὶ Χίου κ.κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Λ. Μπουρνιᾶς καταθέτουσιν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων Πελοποννήσου καὶ Νήσων διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἀστοργίαν καὶ ἀντικοινωνικὴν πολιτικὴν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἰδιοκτητῶν καὶ Συντακτῶν Τύπου καὶ ζητούσης τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς βελτίωσιν τῶν ὅρων συνταξιοδοτήσεως τῶν μελῶν της ἐκ τοῦ Ταμείου τούτου. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἀναπήρου Ἀξ)κοῦ Νόμου 2588 Γερασίμου Τζάκη ζητοῦντος ὅπως εἰς τὸν ὑπὸ ψήφισιν στρατιωτικὸν κώδικα συμπεριληφθῇ διάταξις δι’ ἧς θὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 4506 οἱ ἀνάπηροι Ἀξ)κοὶ Νόμου 2588 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Αἰτ)νίας ζητοῦντος τὴν ταχείαν χρηματοδότησιν τῶν καπνοβιομηχανιῶν διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Αἰτ)νίας ζητοῦντος ἀναστολὴν τῆς ἰσχύος τοῦ Α.Ν. 1668)1951 περὶ τῶν ἐπιβληθεισῶν ἐπαχθῶν φορολογικῶν διαρρυθμίσεων. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικ)τίας κ. Δ. Μπερδελῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐν Μεγάροις Ἐπαγγελματικῶν, Βιοτεχνικῶν καὶ Ἐργατικῶν Ἑνώσεων Συλλόγων καὶ Συν)σμῶν ζητούντων τὴν μὴ κατασκευὴν λιμένος ἐν τῇ θέσει τοῦ Μεγάλου Πεύκου. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων χωρίων Ρωμανοῦ Σετρουνίου, Παλαιοχωρίου, Μπότσαρη, Ἀλποχωρίου Μπότσαρη καὶ Σφιζανῶν Σουλίου–Ἰωαννίνων, διαμαρτυρομένων διότι καίτοι ἀνταρτόπληκτοι δὲν ἔλαβον τρόφιμα καὶ ἄλευρον ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1950. Ἀπαντήσεις τῶν Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Ι. Ὑπουργείου Ἐθν. Οἰκονομίας. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 82 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καλαντζάκου, σχετικῶς μὲ τὴν πριμοδότησιν τῆς ἐξαγωγῆς σύκων παραγωγῆς 1950, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι τὸ τὸ ἐν λόγῳ ζήτημα ἐτέθη κατ’ ἀρχὴν ὑπ’ ὄψει τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον δὲν ἔλαβεν ἀπόφασιν, ἀλλὰ παρέπεμψε τοῦτο εἰς τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπέρριψε τὸ διατυπωθὲν αἴτημα τῶν ἐξαγωγέων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ

ΙΙ. Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 ἐρωτ. τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Καλλία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Αʹ Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 81 παρ. 7 καὶ 83 τοῦ ἐν ἰσχύϊ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπ. Ἐξωτερικῶν (Κωδικοποιημένος Νόμος 4952 τοῦ 1931), μεταξὺ τῶν καθηκόντων τῶν Προξενικῶν Ἀρχῶν συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ ἀνελλιπὴς τήρησις ἀλφαβητικοῦ μητρώου, ἀνανεουμένου κατὰ δεκαετίαν, ἐνῷ ἐγγράφονται πάντες οἱ ἐν τῇ περιφερείᾳ παρεπιδημοῦντες Ἕλληνες πολῖται, τῇ αἰτήσει των ἢ αὐτεπαγγέλτως. Ὡς πρὸς τοὺς κεκτημένους ξένην ἰθαγένειαν ὁμογενεῖς, σχετικὰ στοιχεῖα κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον πλήρη, παρέχονται ἑκάστοτε ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων, Ἐκκλησιῶν, Κοινοτήτων, Σωματείων καὶ Ὀργανώσεων ἐν γένει. Βʹ. Παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐξωτερικῶν ἱδρύθη ἀπὸ τῶν μέσων 1947 ἡ Δ)νσις ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς ὁποίας ὑπήχθησαν τὰ ἀφορῶντα τὸ σπουδαιότατον ἀπὸ ἐθνικῆς ἀπόψεως πρόβλημα τῆς διατηρήσεως καὶ ἀναπτύξεως τῶν μετὰ τῆς μητρὸς Πατρίδος δεσμῶν τῶν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ παροικιῶν, ἐπιπροσθέτως δὲ πάντα τὰ ἀναγόμενα εἰς τὰς καθ’ ὧν πνευματικὰς καὶ μορφωτικὰς σχέσεις μετὰ τῶν ξένων κρατῶν. Ἡ εἰρημένη Δ)νσις ἐξαντλεῖ πᾶσαν προσπάθειαν ὅπως ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὴν ἀποστολήν της ἀλλ’ ἀτυχῶς τὰ πρὸς τοῦτο διατιθέμενα μέσα εἶναι λίαν πενιχρὰ λόγῳ ἀνεπαρκείας τόσον τοῦ ἀναγκαιοῦντος προσωπικοῦ ὅσον καὶ τῶν ἀπαραιτήτων πιστώσεων αἵτινες κατόπιν τῶν γενικῶς ἐπιβληθεισῶν περικοπῶν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ὑπεβιβάσθησαν εἰς 100 μόνον ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ τὴν τρέχουσαν οἰκονομικὴν χρῆσιν. Γʹ. Ἡ μελέτη, εἰσήγησις καὶ χάραξις τῶν κατευθυντηρίων γραμμῶν τῆς ἐνδεικνυομένης μεταναστευτικῆς πολιτικῆς καὶ τὰ λοιπὰ συναφῆ ζητήματα ἀνετέθησαν εἰς εἰδικὴν πολυμελῆ Ἐπιτροπὴν ἀνωτάτων ἢ ἀνωτέρων Δημοσίων ὑπαλλήλων ἐκπροσωπούντων τὰς ἐνδιαφερομένας κρατικὰς ὑπηρεσίας (Ὑπουργεῖα Ἐξωτερικῶν, Συντονισμοῦ, Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Ἐσωτερικῶν, Γεωργίας, Ἐργασίας, Γ.Ε.Σ. κ.λ.π.) καὶ ἄλλων ἁρμοδίων προσωπικοτήτων ἥτις συνεστήθη καὶ λειτουργεῖ ἀπὸ τριετίας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Συντονισμοῦ, ἀνασυγκροτηθεῖσα ἐσχάτως δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29234)01 καὶ ἡμερ. 9–12–50 ἀποφάσεως τοῦ κ. Μονίμου Ὑφυπουργοῦ Συντονισμοῦ. III. Ὑπουργείου Γεωργίας. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 104 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Καρτάλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα. Ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσιῶν διεξάγεται ἔρευνα ἐάν, πέραν τῶν εἰς κληρούχους διανεμημένων, ὑπάρχωσι διαθέσιμοι γαῖαι ἐκ τῶν ἀποκαλυφθεισῶν τοιούτων τῆς λίμνης Κάρλας Λαρίσσης δυνάμεναι νὰ ἀποτελέσωσιν ἀντικείμενον διαθέσεως πρὸς γεωργικὴν ἀποκατάστασιν δικαιουμένων τοιαύτης. Ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῇ ὅτι ὑπάρχουσι πράγματι διαθέσιμοι τοιαῦται γαῖαι, αὗται μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ὑπὸ τοῦ Νόμου προβλεπομένης προδικασίας, θέλουσι διατεθῇ ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς Εἰδικῆς Νομοθεσίας τῆς διεπούσης τὰς ἀποστραγγισθείσας γαίας, ἤτοι τοῦ Κώδικος Ἀναγκ. Νόμου 2556)1941, εἰς ἐγγάμους ἀκτήμονας καλλιεργητὰς (κατ’ ἐπάγγελμα γεωργούς), μονίμους κατοίκους τῶν, κατὰ τὰς εἰδικὰς διατάξεις τῆς αὐτῆς νομοθεσίας καθορισθησομένων ὡς ὁμόρων γειτονικῶν ἢ ἀραιωτέρων εἰς τὰς ὑπ’ ὄψιν γαίας Συνοικισμῶν καὶ ὧν Συν)σμῶν ἡ ἀπὸ τῆς ἀνωτάτης στάθμης τῶν αὐτῶν γαιῶν ἀπόστασις ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει δύναται νὰ εἶναι μεγαλυτέρα τῶν 35 χιλιομέτρων. Κατὰ τὰς συνδεδυασμένας διατάξεις τῶν ἄρθρων 66 καὶ 67 τοῦ ὡς ἄνω κώδικος εἶναι δυνατὸν νὰ τύχωσι γεωργικῆς ἀποκαταστάσεως εἰς γαίας τῆς ὑπ’ ὄψιν κατηγορίας καὶ Μακεδονομάχοι, κατὰ προτίμησιν μάλιστα, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅμως ὅτι εἶναι μόνιμοι κάτοικοι ὁμόρων γειτονικῶν ἢ ἀραιωτέρων εἰς τὰς αὐτὰς γαίας συνοικισμῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, συμφώνως τῇ διατάξει τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1619)1951 Νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1532)50 Α.Ν. «περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων τὴν κατωτέρω ὑπ’ ἀριθ. Π. 3006)10–2–51 πρότασίν του πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐξ Ὑπουργῶν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν ὑπὲρ τοῦ Καλλιτεχνικοῦ καὶ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου ὑφισταμένων φορολογιῶν». Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δυνάμει τοῦ Νόμου 1863)1944 «περὶ ἱδρύσεως Καλλιτεχνικοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου» καὶ τῶν εἰς ἐκτέλεσιν τούτου ἐκδοθέντων Διαταγμάτων τῆς 22–2–1947 Φ.Ε.Κ. 55 τῆς 31–3–1947 καὶ 31–5–1950 Φ.Ε.Κ. 130 τῆς 10.6.50, ἐπεβλήθησαν οἱ κάτωθι φόροι καὶ εἰσφοραὶ ὑπὲρ τοῦ Καλλιτεχνικοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου: 1) Τεχνόσημον ἐπὶ πάσης ἐντοιχίου ἀγγελίας. 2) Τεχνόσημον 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας παντὸς ἔργου τέχνης ὡς καὶ ἐπὶ παντὸς ἀντικειμένου καλλιτεχνικῆς βιοτεχνίας, μαρμαρίνου, χαλκίνου, ξυλογλύπτου, κεραμικοῦ πηλίνου, ἐλεφαντοστοῦ ἢ ἐξ οἱουδήποτε ἄλλου μετάλλου ἢ ἄλλης προτύπου ὕλης. 3) Τεχνόσημον 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας ἑκάστου πωλουμένου βιβλίου ἢ ἄλλου ἐντύπου διακοσμημένου διὰ ξυλογραφιῶν, λιθογραφιῶν, χαλκογραφιῶν ἐγχρώμων ἢ μή. 4) Τεχνόσημον ἐπικολλώμενον ἐπὶ πάσης ἐγχρώμου ἢ μὴ διαφημίσεως ἐκτυπουμένης ἐν Ἑλλάδι. 5) Ποσοστὸν 3% ἐπὶ τῆς ἀξίας ἑκάστου κυβικοῦ μέτρου μαρμάρου λευκοῦ ἢ ἐγχρώμου ἐξορυσσομένου ἐξ οἱουδήποτε λατομείου τῆς Ἑλλάδος. 6) Ποσοστὸν 2% ἐπὶ ἑκάστου τετραγωνικοῦ μέτρου λευκοῦ ἢ ἐγχρώμου μαρμάρου κοπτομένου παρὰ τῶν πριονιστηρίων. 7) 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας ἑκάστου ἀνεγειρομένου μνημείου ἐν τοῖς νεκροταφείοις τῶν πόλεων πληθυσμοῦ ἄνω τῶν 25.000 κατοίκων καὶ ἐπὶ παντὸς ἐκτελουμένου ἐν τοῖς ἱεροῖς ναοῖς τοῦ Κράτους ἔργου ἐκκλησιαστικῆς ζωγραφικῆς. 8) Ποσοστὸν 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας παντὸς γλυπτικοῦ ἔργου ἀνεγειρομένου ἐν ἐλευθέρῳ χώρῳ (πλατείας, πάρκα κλπ.). 9) Ποσοστὸν 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας ἑκάστου πωλουμένου ἔργου τέχνης εἰς ἐπισήμους ἐκθέσεις ἢ ἰδιωτικὰς τοιαύτας. 10) Ποσοστὸν 2% ἐπὶ τῶν παρασκευαζομένων χρωμάτων ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν παρὰ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἐργοστασίων χρωματουργίας (εἰς σωληνάρια, κυτία, βαρέλια, κ.λ.π.). Ἐκ τῶν ἀνωτέρω πόρων καὶ τῶν εἰσφορῶν τῶν μελῶν τοῦ Ἐπιμελητηρίου 50% ἀποδίδεται εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν 20% ὑπὲρ τοῦ Ἐπιμελητηρίου, 15% ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας καὶ 15% ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Συντάξεως. Ἐπειδὴ αἱ ἐπιβαλλόμεναι ὡς ἀνωτέρω βαρεῖαι φορολογίαι, ἐπὶ προσώπων καὶ πραγμάτων, ἀσχέτων ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον πρὸς τὰ μέρη καὶ τοὺς σκοποὺς τοῦ Καλλιτεχνικοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου τοῦ ὁποίου ἄλλως τε ἡ λειτουργία κατ’ οὐσίαν δὲν ἤρξατο εἰσέτι, εἶναι λίαν ἐπαχθεῖς καὶ τελείως ἀδικαιολόγητοι, ἐπιβαρύνουσαι τὸ κόστος τῶν δι’ αὐτῶν πληττομένων προϊόντων, διασπῶσαι τὴν ἑνότητα τῆς ὑπὸ τοῦ Κράτους ἀσκουμένης φορολογικῆς πολιτικῆς, πρὸς ὄφελος μιᾶς ὀλιγαρίθμου τάξεως πολιτῶν εἰς βάρος ὁλοκλήρου τῆς Κοινωνίας, ἐπιβάλλεται ἡ κατάργησις τούτων. Πρὸς συντήρησιν τοῦ Ἐπιμελητηρίου νὰ διατηρηθῶσιν αἱ ἐτήσιαι εἰσφοραὶ τῶν μελῶν τοῦ Ἐπιμελητηρίου αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 14 περίπτωσις αʹ τοῦ Νόμου 1863)1944. Τὸ ἐκ τούτων ἔσοδον νὰ προέρχηται ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸ Ἐπιμελητήριον καταργουμένης τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Νόμου, περὶ κατανομῆς τῶν πόρων τοῦ Καλλιτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου μεταξὺ αὐτοῦ, τοῦ Δημοσίου καὶ Ταμείων Ἀλληλοβοηθείας καὶ Συντάξεως. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω παρακαλοῦμεν ὅπως ἀποφανθῇ ἡ ὑμετέρα Ἐπιτροπή.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

ΣΤ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Οἱ κ. κ. Ε. Κοθρῆς (Ὑφυπουργὸς παρὰ τῷ Προέδρῳ τῆς Κυβερνήσεως) καὶ Η. Λαγάκος (Ὑπ. Δικ.), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1669)1951 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ δημοσιογραφικοῦ χάρτου κειμένων διατάξεων». .Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου (Ὑπ. Συντονισμοῦ) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1671)51 Ἀναγκ. Νόμου «περὶ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργείων». Οἱ κ. κ. Ι. Γιαννόπουλος (Ὑπ. Συγκοινωνίας) καὶ Στ. Κωστόπουλος (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐξαγορᾶς τοῦ σιδηροδρόμου Πύργου–Κατακώλου κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Μπαλτατζῆς, Κ. Ἀλεξανδρίδης, Σ. Γουδελῆς, Α. Βλασακούδης, Σ. Χούτας, Κ. Ταλιαδούρης, Ε. Μπακλατζῆς, Α. Ἰωσήφ, Γ. Γρηγορίου, Ι. Βλαμίδης, Γ. Μπουρδάρας, Γ. Τσαντίρης, Α. Ζάννας, Δ. Ντάγκας, Χ. Γοργίας κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ ἄρθρου 23 τῆς συμβάσεως «περὶ συστάσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης» τῆς κυρωθείσης διὰ τοῦ Νόμου 4332 τῆς 10)16 Αὐγούστου 1929». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1557)50 «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων»

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συζήτησις εἰς τὸ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μονομοποιήσεως ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας καὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τῶν Νόμων 5258)31 καὶ 970)46».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μονιμοποιήσεως ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας καὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τῶν νόμων 5258)31 καὶ 970 τοῦ 1946». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων 5, 9, 12, 27, 28, 29 καὶ 62 τοῦ Α. Ν. 1391)1938 περὶ καταστάσεως διόπων, ναυτῶν καὶ ναυτοπαίδων Β. Ν.».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων 5, 9, 12, 27, 28, 29 καὶ 62 τοῦ Α. Ν. 1391)1938 «περὶ καταστάσεως Διόπων, Ναυτῶν καὶ Ναυτοπαίδων Β. Ν.», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 269)47 «περὶ Συνεργείου Ραδιοεντοπισμοῦ, περὶ Τεχνικοῦ Ἀνθυποβρυχιακοῦ Τμήματος καὶ περὶ Ραδιοτεχνιτῶν κλπ.», τοῦ Ν. 6321)1934 «περὶ Συνεργείων τοῦ κατὰ θάλασσαν Στρατοῦ» καὶ Α. Ν. 1554)38 «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 6321)34 κλπ.», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ.269)47 «περὶ Συνεργείου Ραδιοεντοπισμοῦ, περὶ Τεχνικοῦ Ἀνθυποβρυχιακοῦ Τμήματος καὶ περὶ Ραδιοτεχνιτῶν κλπ», τοῦ Ν. 6321)1934 «περὶ Συνεργείων τοῦ κατὰ θάλασσαν Στρατοῦ» καὶ Α. Ν. 1554)1939 «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 6321)1934 κ. λ. π.», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ Ν. 996)49 «περὶ διδάκτρων καὶ ἐξετάστρων ἐν τῷ Β. Ναυτικῷ».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον Ν. «περὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ Νόμου 996)49 «περὶ διδάκτρων καὶ ἐξετάστρων ἐν τῷ Β. Ναυτικῷ». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 4, 6, 19Α, 38, 42, —46. 72 καὶ 73 τοῦ Α. Ν.

1101)38 «περὶ καταστάσεως ὑπαξιωματικῶν

Β. Ν.».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς Αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 4, 6, 19Α, 38, 42–46, 72 καὶ 73 τοῦ Α. Ν. 1101)38 «περὶ καταστάσεως ὑπαξιωματικῶν Β. Ν.», ὡς ἐτροποποιήθη. Αʹ Συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσκλήσεως ἰδιωτῶν δι’ ἐκτέλεσιν εἰδικῆς ὑπηρεσίας», ὡς ἐτροποποιήθη.

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς Αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσκλήσεως ἰδιωτῶν δι’ ἐκτέλεσιν εἰδικῆς ὑπηρεσίας», ὡς ἐτροποποιήθη. Αʹ Συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου ὑπ’ ἀριθ. 346)47 «περὶ μονίμου καὶ ἐπὶ δοκιμασίᾳ πολιτικοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Σχολῆς Ν. Δοκίμων», ὡς ἐτροποποιήθη.

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μονίμου καὶ ἐπὶ δοκιμασίᾳ πολιτικοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Σχολῆς Ν. Δοκίμων», ὡς ἐτροποποιήθη.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν προμήθειαν τῆς ζακχάρεως. Ὁ ἀρχηγὸς τῶν Ἀριστερῶν Φιλελευθέρων κ. Σοφιανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§20Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἐκ Πειραιῶς βουλευτοῦ κ. Κάντζια, διὰ τὴν ἀνώμαλον ὡς τὴν ἐχαρακτήρισε προμήθειαν ζακχάρεως, προεκάλεσεν ὡς ἦτο ἑπόμενον ἀρκετὴν συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν ὄχι ἀδικαιολόγητον. Διότι ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ ἐὰν ὑποκρύπτῃ ἰδιοτέλειαν ἢ μὴ ἡ παράτυπος αὐτὴ δημοπρασία, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγένετο ὄχι κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος νὰ ἐμπνέῃ ἀπόλυτον ἡσυχίαν, ὄχι μόνον διότι ἐξυπηρετήθησαν ἰδιοτελῆ συμφέροντα ἀλλὰ διότι ἐπικουλούθησε καὶ βλάβη τοῦ Δημοσίου. Ὁ κ. Ἀβέρωφ ὁ καὶ ἐπερωτηθεὶς τέως ὑπουργός, καταγράφων χθὲς τὸν λόγον του, μᾶς ἐπληροφόρησε ὅτι ἀνήκει εἰς τὴν Φιλελευθέραν Οἰκονομικὴν Σχολήν, ἀλλ’ ὅτι ἐννοεῖ νὰ ἀναμιγνύῃ τὸν φιλελευθερισμόν του μὲ κάποιον παρεμβατισμόν. Ὁμολογεῖ ὅτι τὸ πρόβλημα εἶναι κάπως ἀντιφατικὸ διότι ἢ εἶναι κανεὶς φιλελεύθερος καὶ δὲν ἀνέχεται κανενὸς εἴδους παρεμβατισμὸν ἢ εἶναι παρεμβατικὸς καὶ δὲν εἶναι φιλελεύθερος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ σήμερον εἰς τὴν Ἀγγλίαν τὴν γενέτειρα τοῦ φιλελευθερισμοῦ, ὅλοι στρέφονται πρὸς τὸν παρεμβατισμὸν ὡς τὴν μόνην πανάκειαν. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἔδωσε τὴν θέσιν του εἰς τὸ Ἐργατικὸν κόμμα. Σήμερον αἱ μάζαι ἔχουν ἀνάγκην στοιχειώδους ἱκανοποιήσεως καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφεθοῦν εἰς τὴν διάθεσι τοῦ πρώτου τυχόντος ἐμπόρου καὶ καπήλου τῆς ἀγορᾶς. Ἀλλ’ εἰσερχόμεθα κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἡ παράτυπος αὐτὴ δημοπρασία ἐδικαιολογεῖτο ἐκ τῶν πραγμάτων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίσθη, ὅτι προέβη εἰς τὴν δημοπρασίαν τῶν 5200 τόννων διότι εὑρίσκετο ἐνώπιον ἰσχνοτάτων ἀποθεμάτων καὶ ὅτι κατέφυγεν εἰς αὐτὴν λόγῳ τοῦ ὅτι ἠσθάνθη τὴν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην νὰ πλήξῃ τὴν μαύρην ἀγοράν. Ἰσχυρίσθη ἐπὶ πλέον ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δὲν χρησιμοποίησε τὸ κονδύλιον τῶν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν τῆς ἀμέσου βοηθείας Μάρσαλ, διότι τὸ ἐπίπεδον τῆς στάθμης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διαρκῶς ἀναβιβαζόμενον τὸν ὑποχρέωνον νὰ καταναλώσῃ περισσότερον ζάκχαριν καὶ δι’ αὐτὸ εἶχεν ἀνάγκην νὰ καταφύγῃ καὶ εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον καὶ τούτου μὴ ὑπάρχοντος εἰς τὸ ἰδιωτικὸν συνάλλαγμα —ἐπληροφόρησεν ἐπὶ πλέον τὴν Βουλὴν ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι καὶ ἀδήριτοι ἀνάγκαι πρὸ τῶν ὁποίων εὑρέθη τὸν ὑποχρέωνον νὰ ἀδιαφορήσῃ καὶ διὰ τὸ ὑπερβολικὸν τῆς τιμῆς εἰς τὴν ὁποίαν πράγματι ἠγοράσθη ἡ ζάκχαρις— θὰ παρακαλέσω νὰ παρακολουθήσωμεν τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ κ. τέως ὑπουργοῦ ἕναν πρὸς ἕναν διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν ἀντέχουν εἰς τὴν δαπάνην τῆς λογικῆς καὶ τῆς ἀληθείας. Ἐν πρώτοις μᾶς ἐπληροφόρησεν, ὅτι εὐθὺς ὡς ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ ἂν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, κατελήφθη ἀπὸ ἕν ὑπερβολικὸν δέος, πρὸ τῆς ἀνυπάρξεως ζακχάρεως καὶ ἐφρόντισεν πῶς θὰ ἠδύνατο νὰ καλύψῃ τὰς ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας τοῦ κοινοῦ—ὡσαύτως, τόσον, οἱ ἀριθμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐκομίσθησαν εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τοὺς ἐπερωτῶντας βουλευτάς, ὅσον καὶ οἱ ἀριθμοὶ τῶν χονδροκομμένων πινάκων τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ μᾶς πληροφοροῦν περὶ τοῦ ἀντιθέτου, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, διότι βεβαιώνουν ὅτι κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ Ἰανουαρίου, ἡ ζάκχαρις, ἡ ὁποία ἦτο εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἦτο 30.000 τόννοι, δηλαδὴ ἐπαρκὴς ποσότης διὰ νὰ καλύψῃ 4–5–6 μῆνας μὲ κἄποια φειδώ— φυσικὰ—. Πῶς λοιπὸν δικαιολογεῖται τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς εὑρέθη πρὸ ἰσχνοτάτων ἀποθεμάτων ὥστε νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς δημοπρασίας καὶ μάλιστα δι’ ἰδίου συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε διὰ τῆς ὁδοῦ αὐτῆς νὰ ἐπαναπατρισθῇ. Ἡ δημοπρασία αὐτὴ προεκηρύχθη τὴν 21 Δεκεμβρίου μετὰ προηγουμένην ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, ἡ ὁποία ἐπέτρεψε τὴν προμήθειαν τῆς ζακχάρεως διὰ τῆς ὁδοῦ αὐτῆς, διὰ τὴν 1 Νοεμβρίου. Διὰ τῆς προκηρύξεως μέχρι τῆς συντελέσεως τῆς δημοπρασίας ἐπενέβησαν ἐλάχισται ἡμέραι δεδομένου ὅτι ὑπῆρχε μία ἀργία καὶ μία Κυριακή. Ὅταν ἐπρόκειτο περὶ ἐπειγούσης ἀνάγκης θὰ ἐδικαιολογεῖτο τὸ μικρὸν αὐτὸ χρονικὸν διάστημα, ἀλλὰ τὰ πράγματα καὶ οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους προσεκόμισεν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ μᾶς πείθουν ὅτι ὑπῆρχον ἀποθέματα ζακχάρεως, τόσον εἰς τὰς ἀποθήκας ὅσον καὶ φορτία εὑρισκόμενα ἐν πλῷ. —Μᾶς ἐπληροφόρησεν ἐπὶ πλέον ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι κατέφυγεν εἰς τὴν ὁδὸν αὐτὴν διὰ νὰ πλήξῃ τὴν μαύρην ἀγοράν—. Πῶς εἶναι νοητὸν νὰ ὑπάρχῃ μαύρη ἀγορὰ δι’ ἓν εἶδος εἰσαγόμενον μονοπωλιακῶς ἀπὸ τὸ Κράτος ὁμολογῶ ὅτι δὲν δύναμαι νὰ τὸ ἐννοήσω διότι τὸ Κράτος θὰ πρέπει νὰ ἐλέγχῃ τὴν ἀγορὰν διὰ τὰ εἴδη τοὐλάχιστον πρώτης ἀνάγκης. Ἀλλὰ ἔπληξεν ἢ δὲν ἔπληξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν μαύρην ἀγοράν; Μᾶς ἐπληροφόρησεν, ὅτι κατώρθωσεν νὰ φέρῃ τὸ ποσόν αὐτὸ ἔστω καὶ διὰ τῆς ἀνωμάλου ὁδοῦ καὶ νὰ καταβιβάσῃ τὴν τιμὴν τῆς ζακχάρεως ἀπὸ 24–25 χιλ. εἰς τὸ ποσὸν τῶν 17 χιλιάδων, δὲν μᾶς ἐπληροφόρησεν ὅμως διατὶ μὲ τὴν παρέμβασίν του δὲν ἔφθασε τὴν τιμὴν εἰς 7.000, δηλαδὴ τὴν τιμὴν τοῦ δελτίου. Ὁ κ. ὑπουργὸς καυχᾶται ὅτι ἔπληξε τὴν ἐντόπιον μαύρην ἀγορὰν ἀλλὰ δὲν μᾶς ἐπληροφόρησεν ὅμως ἐὰν κατώρθωσε νὰ πλήξῃ πράγματι τὴν μαύρην ἀγορὰν πρὸς ὄφελος τοῦ Κοινοῦ ἢ ἐὰν ἔπληξεν τοὺς μὲν διὰ νὰ ὠφελήσῃ τοὺς δὲ —εἶπεν ὅτι οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι τὸν ὡδήγησαν εἰς τὴν πρᾶξιν του αὐτὴν ἦτο ἡ ἀνυπαρξία ἐλευθέρου συναλλάγματος—. Κύριε Ὑπουργὲ ἐὰν διὰ τῶν 5.200 τόννων τούς ὁποίους ἐφέρατε εἰς τὴν ἐξωφρενικὴν αὐτὴν τιμὴν τῶν 280 καὶ πλέον δολλαρίων ἐχρειάσθησαν μόνον 2.000 τόννοι διὰ νὰ πλήξετε τὴν μαύρην ἀγοράν, σοβαρῶς ἰσχυρίζεσθε ὅτι δὲν ἠδύνασθε νὰ πείσητε τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴ, ὅτι ἡ ἀδήριτος ἀνάγκη ἐπέβαλεν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος νὰ σᾶς διαθέσῃ τὸ ποσόν αὐτό; Ἀλλ’ ἂς δεχθῶμεν ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος εἴτε λόγῳ τῆς στενοκεφαλιᾶς τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἴτε λόγῳ ἀνεπαρκείας τῆς στιγμῆς ἐκείνης δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Καὶ ὅτι συνεπῶς ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχε ἀδήριτον ἀνάγκην νὰ καταφύγῃ εἰς τὸ ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Ἐζήτησε, λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ εἰσαχθῇ ἡ ζάκχαρις ἀπὸ τὸ ἰδιωτικὸν συνάλλαγμα, τὸ εὑρισκόμενον ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ καὶ κατέφυγε εἰς αὐτὸ μὲ τὴν εὐχέρειαν μάλιστα νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐπανεισαχθῇ εἰς τὸ ἀκέραιον διότι κατ’ οὐσίαν τὸ συνάλλαγμα αὐτὸ ἐπρόκειτο νὰ ἐπανεξαχθῇ. Ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἐπανεξήχθη εἰς τὸ ἀκέραιον.

§21Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐπανεξήχθη καὶ τὸ κέρδος;

§22Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἐπανεξήχθη καὶ τὸ κέρδος, ἐγὼ ἔχω τὰς πληροφορίας αὐτάς, δὲν ἠμπορῶ βεβαίως νὰ τὰς βασίσω εἰς ἀριθμούς, διότι εἶναι πρᾶξις παράνομος ἀπολύτως ἡ ὁποία φυσικὰ δὲν ἀνακοινοῦται εἰς κανέναν, ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀφοῦ διὰ τὸ σπορέλαιον ὅπως ὁ ἴδιος μᾶς εἶπεν ἐδέχθη νὰ μὴν ἐπανεξαχθοῦν αἱ δραχμαί, ἀλλὰ νὰ εἶναι δεσμευμέναι, διατὶ νὰ μὴ συνεχίσῃ τὴν αὐτὴν τακτικὴν διὰ τὴν ζάκχαριν, μήπως ἐπρόκειτο περὶ εἴδους ὀλιγώτερον σοβαροῦ, ἢ μήπως ἐπρόκειτο περὶ ὀλιγωτέρας ποσότητος; Δὲν ἐνόμισεν ὅτι θὰ πρέπει καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ προστατεύσῃ τὸ Ἐθνικὸν νόμισμα, τὸ ὁποῖον εἴτε νὰ τορπιλλίζεται ἀπὸ οἱαδήποτε ἐπανεξαγωγὴν εἴτε ὑπὸ μορφὴν χρυσῶν λιρῶν, εἴτε ὑπὸ μορφὴν δολλαρίων; Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν εὑρίσκετο εἰς τὴν ἀμείλικτον ἀνάγκην νὰ εἰσαγάγῃ μόνον διὰ τῆς ὁδοῦ τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος τὸ ποσὸν ποὺ ἀπῃτεῖτο διὰ τὴν ἀγορὰν τῆς ζακχάρεως, θὰ εἶχε τοὐλάχιστον νὰ εἴπῃ εἰς τοὺς κυρίους αὐτοὺς μιὰ φορὰ ποὺ θὰ πληρώσω εἰς τὴν τόσον ἐξωφρενικὴν τιμὴν τῶν 4.200 δραχμῶν τὴν ὀκᾶν, δεχθεῖτε τοὐλάχιστον νὰ δεσμεύσετε τὰς δραχμὰς ἐπὶ μίαν τριετίαν διότι καθ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἔχω τὸ ἀντίκρυσμα ὅτι προστατεύω ἐν ἑνὶ μέτρῳ τὸ Ἐθνικὸν νόμισμα, ἀλλ’ ἀπηξίωσεν νὰ κάμῃ καὶ τοῦτο ὁ κ. ὑπουργός, δι’ αὐτὸ εἰς τὴν ἐρώτησιν τὴν ὁποίαν τοῦ ἀπηύθυνα ἤθελον ν’ ἀποσαφηνισθῇ τοῦτο τὸ κεφάλαιον τὸ ὁποῖον εἰσήχθη, ἐπανεξήχθη, ἢ ὄχι; Ἐὰν δὲν ἐπανεξήχθη θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχε δεσμευθῇ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ναὶ ἢ ὄχι; Ἐδεσμεύθη ἢ δὲν ἐδεσμεύθη; Ἀφέθη μόνον ἐλεύθερον διὰ νὰ ἐπενδυθῇ εἰς κτίσματα ἢ ἐπιχειρήσεις, ἢ ἐκλείσθη εἰς κάποιο χρηματοκιβώτιον καὶ θὰ ἔχῃ ἤδη ἐπανεξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ταὐτοχρόνως ἡ ἀφελὴς Ἑλληνικὴ κοινωνία ἐκλήθη νὰ πληρώσῃ ἐξωφρενικὴν τιμὴν διὰ τὴν ζάκχαριν νὰ πληρώσῃ τὸ δολλάριον εἰς τὴν τιμὴν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς καὶ νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς κυρίους αὐτοὺς τοὺς τόσον ἀκορέστως πλουτίσαντας εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, νὰ ἐπανεξαγάγουν τὸ συνάλλαγμα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μὲ τοῦτο τὸ κέρδος ἀκόμη, ἐνῷ ἠγόρασαν τὰς χρυσὲς λίρες εἰς τὴν τιμὴν τὴν εὐθηνήν ἠμποροῦν νὰ τὶς πωλήσουν εἰς τὴν Αἴγυπτον εἰς τιμὴν πολὺ ἀκριβωτέραν, ἀλλ’ ὑποθέσωμεν ὅτι ὑπῆρχον ἐλάχιστα ἀποθέματα καὶ δυσκολεύεται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προβῇ εἰς τὴν πρᾶξιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβη, ὑποθέσωμεν ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος δὲν διέθεται τὸ ἐλεύθερον συνάλλαγμα τὸ ὁποῖον ἀπῃτεῖτο διὰ τὸ κωμικὸν αὐτὸ ποσὸν τῶν 2½ χιλ. τόννων χάρις εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσε νὰ πλήξῃ, ὅπως ἰσχυρίζεται ὅτι ἔπληξε τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν· ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι τοῦ ἐπεβάλλετο ἀμειλίκτως ἀπὸ τὰ πράγματα νὰ καταφύγῃ εἰς τὸ ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ ὅτι τὸ ἐλεύθερον συνάλλαγμα δὲν ἐδέχετο κανενὸς εἴδους περιορισμόν, ἐρωτᾶται ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἠγόρεσε τὴν ζάκχαριν αὐτήν, δὲν τὸν ἔτρεψεν εἰς φυγὴν ὅταν εἶδε καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ φακέλλου ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλων πληροφοριῶν, ὅτι ἡ διεθνὴς τιμὴ τῆς ζακχάρεως δὲν ὑπερέβαινε κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὰ 175 μὲ 180 δολλάρια τὸν τόννον; Κύριοι, ἐνῷ τὸ ἀνώμαλον τῆς δημοπρασίας ἐκείνης ......... .... (δὲν ἠκούσθη).... καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπῆρχε ἐξαιρετικὴ ἀνάγκη καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἐμπόρευμα προσεφέρετο εἰς χαμηλὴν τιμὴν ἡ δημοπρασία εἶναι παράτοπος μὲ τόσον ὀλιγοήμερον προθεσμίαν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς προκηρύξεως μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς ἐκτελέσεως, εἶναι κάτι τι αὐτόχρημα σκανδαλῶδες, ἀλλὰ διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὴν πρᾶξιν του αὐτὴν ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἐρωτήσουν ἐκεῖνοι ποὺ διαθέτουν τὸν κοινὸν νοῦν ὡδηγήθη ἀπὸ ἰδιοτελῆ ἐλατήρια; Δυσκολεύομαι νὰ τὸ πιστεύσω δὲν θέλω νὰ τὸ πιστεύσω δὲν τὸ πιστεύω, ὡδηγήθη ἀπὸ ἐλατήρια καθαρῶς κομματικὰ διὰ νὰ περιποιηθῇ τούς κομματικοὺς του φίλους. Δὲν εἶναι ἀπίθανον, ἀλλ’ εἶναι ἐξεταστέον τὸ πρᾶγμα. Ἐὰν ὅμως δὲν ὡδηγήθη οὔτε ἀπὸ τὸ μὲν οὔτε ἀπὸ τὸ δὲ ἐλατήριον, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡδηγήθη ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν καὶ τῆς στοιχειωδεστάτης πείρας περὶ τὴν διαχείρησιν αὐτῶν τῶν ζητημάτων. Κύριοι, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἀφ’ ἧς ἱδρύθη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου εἶχον τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἦτο ἕνα ἐκ τῶν δυσκολοτέρων Ὑπουργείων, διότι προϋποθέτει ἐμπορικὴν οὐχὶ τὴν τυχοῦσαν πεῖραν, ἄσκησιν καὶ νοῦν ἐξαιρετικόν. Τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ τὸ διηύθυνεν ἄλλοτε εἷς ἄνθρωπος περιωπῆς ὁ ὁποῖος ἀπέθανεν ὁ Παναγῆς Βουρλούμης καὶ συνοδεύετο εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου ἀπὸ ἕνα ὑπάλληλον, οὐ τὸν τυχόντα τὸν κ. Βαρβαρέσσον καὶ τὰ πράγματα δὲν ἦσαν τόσον δύσκολα ὅπως εἶναι σήμερον καὶ καθ’ ὅσον ἐνθυμοῦμαι, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ ἐχαροπάλευε μέσα εἰς τὰς δυσκολίας τῆς ὑποθέσεως. Σκεφθεῖτε ἐὰν σήμερον ὑπὸ πολὺ πολυπλοκοτέραν κατάστασιν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπιστεύεται ἡ Κυβέρνησις, ἡ οἱαδήποτε Κυβέρνησις, τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ εἰς τὸν οἱονδήποτε βουλευτήν, μόνον καὶ μόνον ἐπειδὴ διαθέτει τὴν φιλοδοξίαν νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὴν πατρίδα, χωρὶς νὰ ἔχῃ τὴν ἀνάλογον καὶ ἐπαρκῆ συγκρότησιν, οὔτε πρὸ παντὸς τὴν πεῖραν ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, διότι ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς διέθετε τὴν πεῖραν καὶ συγκρότησιν ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται εἰδικῶς διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, εἶμαι βέβαιος ἀπολύτως ὅτι θὰ ἦτο πεοισσότερον ἀπαιτητικὸς ἀπέναντι τοῦ Ὑπουργείου του τοὐλάχιστον καὶ δὲν θὰ μᾶς παρουσίαζε τοὺς πίνακας τούτους τοὺς περιφήμους διὰ τοὺς ὁποίους αἰσθάνομαι ἐντροπὴν ὅτι νομίζομεν ὅλοι ὅτι ἔχομεν Κράτος ποὺ σέβεται τὸν ἑαυτόν του καὶ μόνον ἡ ἐμφάνησις τῶν πινάκων αὐτῶν τοῦ Ὑπουργείου τῶν τόσον ἀσυναρμολογήτων καὶ τόσον ἀλληλογρονθοκοπουμένων, ὅτι εἶναι ἱκανὴ ν’ ἀπολύσῃ γενικῶς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν ὡς ἀνάπηρον καὶ ἀνεπαρκῆ διὰ νὰ μὴν τῆς προσάψῃ ἕνα βαρύτερον χαρακτηρισμόν. Κύριοι, ὅπως ἔχουν τὰ πράγματα, ὑποτίθεται ὅτι οἱ πάντες εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν θὰ ἐπείσθησαν, ὅτι ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ὡδηγήθη ἀπὸ ἰδιοτελῆ ἐλατήρια καὶ δὲν ὡδηγήθη κατ’ ἐμὲ εἰς τὴν πρᾶξιν του αὐτήν, ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπέπεσε εἰς μίαν παρατυπίαν οὐχὶ τὴν τυχοῦσαν, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐκλήθη ἡ Βουλὴ νὰ τὸν ἐλέγξῃ καὶ δι’ αὐτὸ ἐξακολουθεῖ ἡ συζήτησις. Ἐρωτᾶται τὸ Σῶμα ἐν τῇ ὁλότητί του εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν γενικοτήτων τὰς ὁποίας θὰ ἠκούσατε ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν, ἢ θὰ πρέπει ἡ ὑπόθεσις νὰ τύχῃ μιᾶς ἐνδελεχεστέρας ἐξονυχίσεως εἰς τρόπον ὥστε ν’ ἀποδοθοῦν τὰ τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν Θεὸν καὶ πρὸ παντὸς νὰ κατανεμειθοῦν αἱ δέουσα εὐθῦναι. Ἀδιστάκτως φρονῶ ὅτι διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, θὰ πρέπει νὰ συσταθῇ μία ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ τὴν ὑπόθεσιν κατὰ βάθος καὶ κατὰ πλάτος τασσομένης ὅμως εἰς αὐτὴν μιᾶς συντόμου σχετικῶς προθεσμίας, οὕτως ὥστε νὰ μὴ χρονοτρίβῃ ἡ ἐμφάνισις τοῦ ἀποτελέσματος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία τελικῶς θὰ κρίνῃ, ἐὰν ὑπέχῃ ἢ δὲν ὑπέχει εὐθύνας ὁ τέως Ὑπουργός. Ἀλλ’ αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία πρέπει νὰ συσταθῇ θὰ ἔχῃ νὰ ἐξετάσῃ ἆραγε μόνον τὴν ὑπόθεσιν τῆς ζακχάρεως, ὡς παρατύπως καὶ ἀνωμάλως ἐμφανισθεῖσαν, ἢ θὰ ἔχῃ προχωρήσῃ καὶ περαιτέρω; Θὰ λάβῃ ἀφορμὴν ἐκ τῆς ὑποθέσεως τῆς ζακχάρεως διὰ νὰ ἀντιληφθῇ τὸ ἔρεβος εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι βυθισμένη ὁλόκληρος ἡ Κρατικὴ ὑπηρεσία ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ τελειώνοντας εἰς οἱονδήποτε ἄλλο Ὑπουργεῖον συναφὲς πρὸς αὐτό. Ὅτι ὑπάρχουν ἀλληλοσυγκρουόμεναι ὑπηρεσίαι ὅτι οὐδεὶς κυβερνητικὸς δὲν ἠξεύρει τὶ τοῦ γίνεται — μὲ συγχωρεῖται διὰ τὴν ὠμότητα τῆς ἐκφράσεως —. Περὶ αὐτοῦ εἶμαι πεπεισμένος ὅτι τὸ πρᾶγμα πρέπει νὰ διορθωθῇ, εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι ἡ Ἑλλὰς ὁλόκληρος αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην νὰ ἴδῃ τὴν διοίκησιν εἰς τὸ ὕψος της. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶμεν τὴν περιφρόνησιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ὡς αὕτη ἐνεφανίσθη εἰς τὴν προηγουμένην ὑπόθεσιν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶμεν τὴν ἐμφάνισιν Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν νομίζουν ὅτι πρέπει νὰ προσκομίσουν ἐπαρκῆ στοιχεῖα διὰ νὰ πείσουν τὴν Βουλὴν καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν μὲ ἀορίστους ὑπαινιγμούς, ὑπαινιγμοὺς εἴτε ἐντεῦθεν, εἴτε ἐκεῖθεν ἐκτοξευομένους νὰ τερματισθῇ μία συζήτησις εἰς τὴν ὁποίαν ὁ λαὸς θέλει μία πλήρη ἀποσαφήνισιν. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ πρέπει νὰ ἐξετάσῃ πῶς ἐλειτούργησε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ λειτουργεῖ κατὰ τὸν πλημμελέστερον δυνατὸν τρόπον, ἂν μὴ κατὰ τὸν ἰδιοτελέστερον δυνατὸν τρόπον. Δὲν θέλω νὰ γίνω κατήγορος τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλά, τὸ πρᾶγμα πρέπει νὰ ἐξετασθῇ, διότι ὑπάρχουν σοβαραὶ ὑπόνοιαι ἐκ μέρους ὁλοκλήρου τοῦ κοινοῦ. Κύριοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεγνώρισεν τὴν ὕπαρξιν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ κάποιαν, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις, συστολὴν καὶ νὰ μὴ προφέρῃ τὴν λέξιν αὐτήν. Διότι πῶς δὲν ὑπάρχει ἐλευθέρα ἀγορὰ εἰς ἕνα Κράτος εὐνομούμενον ὡς ἡ Ἀγγλία καὶ πῶς ὑπάρχει ἐλευθέρα ἀγορὰ εἰς Κράτη μὴ εὐνοούμενα, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἰς τὴν κατωτέραν μοῖραν εὑρίσκεται ὁ ἡμέτερος τόπος; Ἁπλούστατα διότι δὲν ὑπάρχει ἡ στοιχειώδης ὑπηρεσία, ἁπλούστατα, διότι ἡ ἰδιοτέλεια καὶ συναλλαγὴ μαστίζει τὸν τόπον καὶ πρέπει νὰ ἀντιληφθῶμεν ὅτι εἰς τὰς στιγμὰς ποὺ διατρέχομεν τῆς πείνης τῶν μαζῶν πρέπει νὰ παταχθοῦν αὗται. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὅτι ἀντιθέτως πρὸς τοὺς ἰσχυρισμούς του ὅτι ἐβελτιώθη τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ δι’ αὐτὸ χρειάζεται νὰ τονίσῃ τὴν ποσότητα τῆς ζακχάρεως εἰσάγων μεγαλυτέρας ποσότητας δυστυχῶς ἐγὼ διαπιστώνω ὑποκατανάλωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ὀφειλομένη εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἔνδεια τῶν ἀγροτικῶν μαζῶν εἶναι τοιαύτη, ὥστε τὰς ὑποχρεώνει εἰς μεγάλον ποσοστὸν νὰ διαθέσουν τὴν ζάκχαρίν των καὶ εἰς τοὺς ἐμπόρους, οἱ ὁποῖοι περιέρχονται τὰ χωρία καὶ ἀγοράζουν τὴν ζάκχαριν, οἱ ὁποῖοι τὴν μεταφέρουν εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ καὶ ἀστικὰ κέντρα, καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἡ πρώτη πηγὴ τῆς μαύρης ἀγορᾶς. Ὥστε ἡ μαύρη ἀγορὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς τῆς ὑποκαταναλώσεως τῶν ἀγροτικῶν περιφερειῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν τρώγουν ἕνα προϊὸν τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον, διὰ νὰ αὐξήσουν τὰς θερμίδας των καὶ ἀφ’ ἑτέρου συντηροῦν τὴν μαύρην ἀγορὰν διὰ νὰ ἐπαυξήσουν οὕτω τὸ κόστος τῆς ζωῆς, ἀλλὰ ἡ μαύρη ἀγορὰ ὀφείλεται, Κύριοι, καὶ εἰς κάτι ἄλλο. Δυστυχῶς εἰς τὰς ὑπηρεσίας αὐτοῦ τοῦ ἐπισήμου Κράτους. Μὲ πληροφοροῦν ὅτι ὑπὸ διαφόρους προφάσεις καὶ ἀφορμὰς οἱ ἐν τέλει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἄλλοτε προσφέρουν ἀφθόνως τὴν ζάκχαριν εἰς τούς ὑπ’ αὐτῶν εὐνοουμένους βιοτέχνας καὶ ἄλλοτε προσφέρουν μὲ πολὺ γλισχρότητα καὶ εἰς ἄλλους, τούς ὁποίους δὲν εὐνοοῦν. Φαντάζεσθε ἕνα βιοτέχνην, ὁ ὁποῖος δὲν εὐνοεῖται ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνάγκην ἀπόλυτον τῆς ζακχάρεως διὰ τὸ κατάστημά του, δὲν θὰ καταφύγῃ εἰς τὸν ἄλλον βιοτέχνην τὸν εὐνοούμενον διὰ νὰ ἀγοράσῃ τὴν ζάκχαριν εἰς οἱανδήποτε τιμήν; Ἰδοὺ καὶ μία δευτέρα ἀφορμὴ τῆς μαύρης ἀγορᾶς ὀφειλομένη ὄχι εἰς τὴν ἑνοχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐσκεμμένην καὶ ἐγκληματικὴν διάθεσιν ὡρισμένων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου. Θὰ ἤθελον συνεπῶς ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ νὰ διονυχισθῇ ἀπὸ ἄκρου εἰς ἄκρον ἀπὸ τὴν ἐξεταστικὴν ἐπιτροπὴν καὶ νὰ ἀπονεμηθοῦν ὑπ’ αὐτῆς αἱ δέουσαι εὐθῦναι. Ἀλλά, Κύριοι, λαμβάνω ἀφορμὴν ἐξ αὐτοῦ διὰ νὰ τονίσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἐνδείκνυται νὰ προσέξῃ κάπως βαθύτερα τὰ ἑλληνικὰ πράγματα ὅπως ταῦτα ἐξελύσσονται κατὰ τὴν τελευταίαν αὐτὴν περίοδον. Διότι διατρέχομεν μίαν περίοδον κρίσεως οἰκονομικῆς. Οὐχὶ τὴν τυχοῦσαν. Καλούμεθα οἱ πάντες νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς ἀνάγκας τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ δὲν βλέπω εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ τὰ πρῶτα ἐκεῖνα ἀναστήματα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται εἰς τὰς ἐκτάκτους στιγμάς. Δὲν ἔχω τὴν προσωπικὴν διάθεσιν νὰ μειώσω τὴν ὑπόληψιν ἢ τὸ ἦθος ἢ τὴν ἱκανότητα οἱουδήποτε. Ἀλλὰ αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ βροντοφωνήσω ὅτι ὅταν διατρέχῃ ὁ τόπος τόσον κρισίμους στιγμὰς εἶναι ἀνάγκη νὰ στρατολογήσῃ τὰς ἐξαιρετικὰς ἱκανότητας, τὰς ἐλαχίστας ἄλλως τε ποὺ διαθέτει. Μέτρια ἀναστήματα εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν δημοσίων πραγμάτων δὲν ἔχουν θέσιν. Βεβαίως εἰς ἄλλα Κράτη κατωτέρας πολιτικῆς συγκροτήσεως τὰ ὑπουργεῖα διεχειρίσθησαν ἄνθρωποι δευτέρου καὶ τρίτου ἀναστήματος. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἰς τὸν δυστυχῆ τόπον μας τὰ πράγματα προσέλαβον μίαν μορφὴν αὐτόχρημα λυπηράν, ὄχι μόνον, διότι ἀνῆλθον εἰς τὰ ὑπουργεῖα ἄνθρωποι μὴ διαθέτοντες ἐπαρκῆ πεῖραν καὶ συγκρότησιν, ἀλλὰ καὶ διότι ὡς αἴλουροι μετεπήδησαν ἀπὸ ὑπουργεῖον εἰς ὑπουργεῖον ὡς νὰ εἶχον ἁρμοδιότητας δι’ ὅλα τὰ ὑπουργεῖα. Ἐρωτῶ, αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητεῖ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἢ τὴν συγκρότησιν μιᾶς Κυβερνήσεως ἀπὸ ἀνθρώπους ἐγκρίτους ἀπὸ ἀνθρώπους ἱκανοὺς καὶ ἐμπείρους οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντικρύσουν τὰ προβλήματα ποὺ βασανίζουν τὸν τόπον καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι τόσον σημαντικὰ καὶ τόσον βαρέα ὡς νὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὸ ταχύτερον μὲ τὸν συντομώτερον τρόπον; Εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς κρίσεως οἰκονομικῆς ἄνευ προηγουμένου, εὑρισκόμεθα ἐνδεχομένως πρὸ νέας περικοπῆς Ἀμ. βοηθείας, εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς ἀνεργίας τῆς ὁποίας τὸ κῦμα λαμβάνει τεραστίας διαστάσεις—ὁμιλοῦν περὶ ἀνεργίας 160.000— εὑρισκόμεθα πρὸ πραγματικῆς πείνας τῶν πτωχῶν τάξεων. Προχθὲς ἕνας ἀστυνομικὸς μοῦ κατήγγειλε κάτι καὶ τὸ θέτω ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι εἰς τὴν Ν. Ἰωνίαν πρὸ ἡμερῶν συνελήφθη εἷς νέος 16 ἐτῶν, διότι πεινῶν ἤνοιξεν ἕνα φοῦρνο καὶ ἐπῆρε 5 ψωμιά. Τὸν συνέλαβεν ἡ ἀστυνομία ἐζήτησε τὸν πατέρα του καὶ ὁ πατέρας του, αὐτὸς σἂν τίμιος ἄνθρωπος εἶπε «βγάλτε τὸ παιδί μου ἔξω διότι ἐγὼ τὸ ἔστειλα ν’ ἀνοίξῃ τὸν φοῦρνο, διότι ἐγὼ εἶμαι ἄνεργος καὶ ἡ γυναῖκα μου εἶναι ἄρρωστη. Ὁ ἀστυνομικὸς ἐζύγισε τὸ καθῆκον του ἀπὸ τὴν μία μεριὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ δρᾶμα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ ἄφησε τὸ παιδὶ ἐλεύθερο καὶ εἶπεν εἰς τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ φούρνου: «ἄε στὸ καλό. Δὲν πρέπει νὰ πάθῃ τὸ παιδί αὐτό». Ἀλλὰ κύριοι, αἱ ἐπαναστάσεις εἰς ὅλα τὰ μέρη ἀρχίζουν ἀπὸ τὴν κλοπὴν τῶν ἀρτοποιείων. Δὲν θέλω μὲ αὐτὸ νὰ εἴπω ὅτι πρέπει οἱ Ἕλληνες νὰ ὡδηγηθῶμεν εἰς ἐπανάστασιν οἱουδήποτε εἴδους «ἄπαγε τῆς βλασφημίας». Ἀλλὰ θέλω μὲ αὐτὰ νὰ εἴπω εἰς τοὺς κυβερνῶντας νὰ ἀντιληφθοῦν τὸ ἔρεβος εἰς τὸ ὁποῖον εὑρισκόμεθα, τὸ χάος εἰς τὸ ὁποῖον ὁδηγούμεθα, νὰ σκεφθοῦν κατὰ ποῖον τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντικρύσωμεν τὰ τεράστια αὐτὰ ζητήματα, ποὺ ἐγείρονται ἐνώπιον μας ἐκ τοῦ ἑλληνικοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ βασανίσῃ τὸν νοῦν καὶ τὴν ψυχὴν ὅλων μας. Δὲν κηρύσσω βέβαια οὐδενὸς εἴδους κίνημα ἀνταρσίας, διότι ἐξ ἰδιοσυγκρασίας, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις, εἶμαι εἰρηνοποιὸς καὶ τὸ ἀπέδειξα εἰς τὴν ζωήν μου. Ἀλλά, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Βενιζέλον πρὸς τὸν ὁποῖον ἡ συμπάθειά μου παραμένει ἀμέριστος ὡς υἱὸν τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου ὅτι τὸ κήρυγμα τῆς ἐπαναστάσεως δὲν δίδεται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Τὸ κίνημα τῆς ἐπαναστάσεως δίδεται ἀπὸ τὴν ἀνεπάρκεια τῶν κυβερνήσεων. Ἐὰν ὑπάρχουν κάποιοι οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται νὰ τερματισθῇ τὸ χάος εἰς τὸν τόπον νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ γαλήνη, νὰ ὑπάρξῃ στοιχειώδης κοινωνικὴ δικαιοσύνη εἶμαι καὶ ἐγὼ ἕνας ἐξ αὐτῶν. Σᾶς βεβαιῶ μὲ ὅλην μου τὴν ψυχήν, ταὐτοχρόνως παρακαλῶ τοὺς πολιτικοὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν τύχην νὰ περιβάλωνται μὲ τὴν περισσοτέραν ἐμπιστοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον νὰ ἀντιληφθοῦν τὸ μέγεθος τῶν εὐθυνῶν των καὶ νὰ ἀδιαφορήσωσι διὰ τὴν διατήρησίν των εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ νὰ καταφύγουν εἰς τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἱκανοποιήσουν τὰς ἀνάγκας τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, διότι τότε καὶ μόνον θὰ ἀποδείξουν ὅτι εἶναι ἀνώτεροι ἀξιωμάτων καὶ ὑπουργημάτων. Μὲ τὴν πεποίθησιν αὐτὴν καταστρέφω τὸν λόγον μου. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως σπεύσῃ τὸ ταχύτερον εἰς τὴν δημιουργίαν τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ὁποίαν θὰ εἶχον νὰ παρακαλέσω τόσον τὸν παραιτηθέντα ὑπουργὸν κ. Ἀβέρωφ, ὅσον καὶ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ ἐπίλεκτον μέλος, ὅπως αὐτοὶ πρῶτοι ζητήσουν τὴν σύστασιν τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἡ ἀθωότης των, διότι τότε μόνον θὰ ἀποδοθοῦν λευκοὶ καὶ ἄσπηλοι εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§24Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐσκέφθην ἀρκετά, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἀποφασίσω νὰ ἀναμιχθῶ εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως ἡ ὁποία τώρα καὶ 50 ἡμέρας εὑρίσκεται ἐνώπιον ἡμῶν. Ἐσκέφθηκα πολύ, διότι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ εἶναι ἕνα θέμα ἐμπορικοῦ χαρακτῆρος, εἶναι θέμα εἰς τὸ ὁποῖον χρειάζεται πεῖρα σχετική, χρειάζεται εἰδίκευσις, τεχνικαὶ γνώσεις καὶ εἰς τὰς λεπτομερείας των ἀκόμη, διὰ νὰ ἀποφασίσῃ κανεὶς νὰ λάβῃ τὸν λόγον καὶ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ θέμα τοιαύτης σημασίας. Ὁ ὁμιλῶν, δὲν ἔχει οἰκειότητα μὲ τὰ θέματα αὐτὰ τοῦ ἐμπορίου, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀπὸ τὴν ἀρχὴν δὲν ἐσκέφθην ὅτι θὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ ζήτημα τῆς ζακχάρεως. Ἄλλοι ἦσαν ἁρμοδιώτεροι ἡμῶν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ ἕνα τοιοῦτον θέμα οἰκονομικοῦ καὶ ἐμπορικοῦ πρὸ παντὸς περιεχομένου. Ἐν τούτοις, ὡρισμένα σημεῖα τῆς ὑποθέσεως συνεκέντρωσαν τὴν προσοχήν μου καὶ αὐτὰ τὰ σημεῖα εἶναι τὰ δύο ἄκρα, τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα πρωταγωνιστοῦν εἰς τὴν διεξαγομένην συζήτησιν. Ἐπρόσεξα ὅτι ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν εὑρίσκεται ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κάντζιας ὁ ὁποῖος κινεῖ τὴν ἐπερώτησιν. Ἀλλὰ ὁ κ. Κάντζιας, δὲν εἶναι μόνον βουλευτὴς Πειραιῶς, ἀλλὰ εἶναι καὶ Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς, τῆς μεγαλυτέρας δηλαδὴ ἐμποροβιομηχανικῆς ὀργανώσεως τῆς χώρας. Ἰδιαιτέρως ἐκτιμῶ τὸν κ. Κάντζιαν διὰ τὰ πολλὰ προτερήματα μὲ τὰ ὁποῖα τὸν ἐπροίκισεν ἡ φύσις καὶ ἡ ἄσκησις τοῦ ἐμπορικοῦ ἐπαγγέλματος. Χαίρω δὲ ἰδιαιτέρως διότι ἀπὸ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν τὸν βλέπω νὰ εἶναι προικισμένος μὲ σημαντικὰ πολιτικὰ προτερήματα. Ἀλλὰ μεταξὺ ἡμῶν οἱ ὁποῖοι προερχόμεθα ἀπὸ τὰ λαϊκὰ στρώματα, οἱ ὁποῖοι ἐφοιτήσαμεν καὶ ἡμεῖς εἰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις, ὄχι τοῦ μεγάλου ἐμπορίου, ὄχι τῆς βιομηχανίας, ἀλλὰ εἰς τὰς ὀργανώσεις τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, γνωρίζομεν ἀπὸ τὴν πεῖραν τοῦ παρελθόντος ποσάκις εὑρέθημεν εἰς σύγκρουσιν μὲ τὰς μεγάλας αὐτὰς ὀργανώσεις, τοῦ μεγάλου κεφαλαίου τοῦ τόπου καὶ ἀκόμη καὶ μὲ τὸν κ. Κάντζιαν, ὅταν εὑρίσκετο εἰς τὸ παρελθὸν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν αὐτῆς τῆς μάχης, αὐτοῦ τοῦ ἀγῶνος, ποὺ διεξάγεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἀπασχολεῖ καὶ τὸν Ἑλληνικὸ λαό, εὑρίσκεται ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἐφοδιασμοῦ κ. Ἀβέρωφ. Ὁμολογῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὅταν ἀνέλαβεν ὁ κ. Ἀβέρωφ τὴν διεύθυνσιν τῶν δύο αὐτῶν ζωτικῆς δι’ ἡμᾶς σημασίας Ὑπουργείων, δὲν ἠσθάνθην καμμίαν ἱκανοποίησιν. Δὲν εἶχον οὐδεμίαν προκατάληψιν, ἀλλὰ ἐφανταζόμην καὶ ἐνόμιζον καλῇ τῇ πίστει ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ λόγῳ τῆς κοινωνικῆς ἀκόμη καὶ τῆς οἰκονομικῆς του τοποθετήσεως θὰ εὑρίσκετο μακρὰν τῶν ἰδικῶν μας συμφερόντων καὶ τῶν ἰδικῶν μας ἐπιδιώξεων. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρίσω ἐπίσης ὅτι κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον διηύθυνεν ὁ κ. Ἀβέρωφ τὰ δύο αὐτὰ ζωτικῆς σημασίας Ὑπουργεῖα, ἐπέδειξεν μίαν κατανόησιν ἀπέναντι τῶν προβλημάτων τῶν οἰκονομικῶν, ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, μίαν κατανόησιν τὴν ὁποίαν ὁμολογῶ ὅτι δὲν τὴν ἀνέμενον. Ὁ κ. Ἀβέρωφ εἶναι εἰς θέσιν νὰ σᾶς διαβεβαιώσῃ ὅτι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον διηύθυνε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἐφοδιασμοῦ, πλὴν μιᾶς συμπτωματικῆς συναντήσεως τὸ πρῶτον 10ήμερον ποὺ ἀνέλαβε τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου, ποὺ ἐπεσκέφθην τὸν τότε Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ κ. Ἀλεξανδρίδην ὅπου καὶ τὸν συνήντησα, πέραν ταύτης, δὲν εἶχον οὐδεμίαν ἐπαφήν, οὐδέποτε τὸν ἐπεσκέφθην, οὐδέποτε τὸν ἀπησχόλησα δι’ οἱονδήποτε ζήτημα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλὰ ἐξ ἀποστάσεως παρηκολούθησα τὴν δρᾶσιν του, διότι ἡ δρᾶσις τοῦ οἰκονομικοῦ αὐτοῦ τομέως, εἶναι μία δρᾶσις ἡ ὁποία μᾶς εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέρουσα. Καὶ εἶχον τὸν τρόπον νὰ συγκεντρώσω τὰς πληροφορίας μου διὰ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐφήρμοζεν, ἄλλωστε πολιτικήν, ἡ ὁποία ἐν συνεχείᾳ ἔρχεται εἰς δημοσιότητα, καὶ φθάνω νὰ διακηρύξω ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὅτι σπανίως ζητήματα ἐνδιαφέροντα τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἀντιμετωπίσθησαν μὲ αὐτὰ τὰ κριτήρια μὲ τὰ ὁποῖα τὰ ἀντιμετώπισεν ὁ κ. Ἀβέρωφ. Συγκεκριμένως, οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ βαμβακοπαραγωγικοῦ κόσμου οἱ ὁποῖοι ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν κ. Ἀβέρωφ, ἔμειναν ἱκανοποιημένοι ἀπὸ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἔλυσεν ὁ κ. Ἀβέρωφ τὰς διαφορὰς τῆς παραγωγῆς ἀπέναντι τοῦ μεγάλου κεφαλαίου, τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων ἀπέναντι τῆς βιομηχανίας καὶ ἀπέναντι τοῦ ἐμπορίου. Ἠμπορεῖ ὁ κ. Ἀβέρωφ νὰ μὴ ἱκανοποίησεν 100% τὰ αἰτήματα αὐτά, ἐν τούτοις ὅμως δὲν ἦτο ὑποχείριος τῶν συμφερόντων τῶν μεγαλοβιομηχάνων τοῦ βάμβακος, οἱ ὁποῖοι λυμαίνονται κυριολεκτικῶς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ τυραννοῦν τὸν ἀγροτικὸν καὶ τὸν βαμβακοπαραγωγικὸν κόσμον, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἔχουν μίαν δύναμιν ἀκαταμάχητον ἐπάνω εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἀσκεῖται εἰς τὸν τόπον μας. Ἐπέδειξεν κατανόησιν ἀπέναντι τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, βεβαίως ἔθιξε συμφέροντα, ἐπροκάλεσε τὴν μῆνιν τῶν ἰσχυρῶν ἐκείνων κύκλων, οἱ ὁποῖοι ἐμπορεύονται καὶ ἀξιοποιοῦν τὸ πολύτιμον τοῦτο οἰκονομικόν μας προϊόν. Διὰ τὸν καπνὸν ὀφείλω ἐπίσης νὰ εἴπω καὶ χαίρω ἰδιαιτέρως διότι μοῦ δίδεται αὐτὴ ἡ εὐκαιρία, διότι εἶμαι βουλευτὴς ποὺ δὲν ἀνήκω εἰς τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα συγκροτοῦν τὴν σημερινὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν, νὰ εἴπω ὅτι καὶ εἰς τὸ καπνικὸν ζήτημα ἀπέναντι τῶν καπνοπαραγωγῶν ἐπέδειξε, σημαντικήν, σημαντικωτάτην κατανόησιν καὶ ἐξήγειρεν τὴν μῆνιν προσώπων, τάξεων καὶ συμφερόντων ποὺ ἀσκοῦν καταθλιπτικὴν ἐπιρροὴν ἐπάνω εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τοῦ τόπου. Τὸ μέτρον τῆς συγκεντρώσεως τῶν καπνῶν, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη πρωτοβουλίᾳ τῆς Κυβερνήσεως, πρωτοβουλίᾳ καὶ ἄλλων Ὑπουργῶν, ἀλλ’ εἰσηγήσει τοῦ κ. Ἀβέρωφ, εἶναι μία πρωτοβουλία, ἡ ὁποία τιμᾷ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν καὶ μία πρωτοβουλία καὶ ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐξύψωσε τὸ κῦρος τὸ Κρατικὸν καὶ τὸ ἐθνικὸν πρὸ παντὸς εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ εἰς ὁλόκληρον τὸ πανελλήνιον ὅπου καλλιεργεῖται τὸ προϊὸν τοῦτο. Ἀλλὰ καὶ πέραν τοῦ καπνοῦ, εἴδομεν ὅτι καὶ ἡ πολιτικὴ εἰς τὰς εἰσαγωγάς, ἡ πολιτικὴ τῆς προσπαθείας, τῆς μειώσεως τοῦ τιμαρίθμου, ὄχι μὲ λόγια κενὰ, ὄχι μὲ ἁπλᾶ ἐπιχειρήματα, ἀλλὰ μὲ πρακτικὰ μέτρα, ἡ συμπίεσις τοῦ τιμαρίθμου διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῶν κερδῶν τῶν μεγαλεμπόρων τοῦ μεγάλου ἐμπορίου καὶ τοῦ εἰσαγωγικοῦ ἐμπορίου, τὰ μεγάλα ποσοστά, τὰ ὁποῖα ἔπαιρναν αἱ δύο αὐταὶ κατηγορίαι τῶν εἰσαγωγέων καὶ αὐτὰ ἐμειώθησαν διὰ νὰ προκαλέσῃ μίαν ἄλλην σειρὰν ἐπιθέσεων ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἐφοδιασμοῦ. Ἀλλὰ δὲν ἦτο μόνον αὐτὴ ἡ ἐπίθεσις, ἀλλὰ προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸν τιμάριθμον τῆς ζωῆς ἔδωσεν εἰς τὰ λαϊκὰ ὑφάσματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὰ λαϊκὰ στρώματα, ἐπέτρεψεν τὴν εἰσαγωγὴν αὐτῶν τῶν λαϊκῶν ὑφασμάτων καὶ ὑπεσχέθη εἰς τοὺς βαμβακοπαραγωγοὺς ἀντιστοίχως ἐξαγωγὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπροκάλεσεν ἐπίσης, τὴν μῆνιν γνωστῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι δὲν δυσκολεύομαι καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ σᾶς εἴπω ὅ,τι εἶπαν: ὅτι ἡμεῖς ἐφάγαμεν ἕναν Βαρβαρέσον, διατὶ νὰ μὴ φάγωμεν καὶ τὸν Ἀβέρωφ, θὰ τὸν συντρίψωμεν καὶ θὰ τὸν ἀπομακρύνωμεν. Λοιπόν, αὐτὰ τὰ δύο σημεῖα τῆς ὑποθέσεως, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ἰδιότης τοῦ κινοῦντος τὴν ἐπερώτησιν ὡς Προέδρου τοῦ ἐμποροβιομηχανικοῦ ἐπιμελητηρίου καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἡ ἰδιότης καὶ ἡ πολιτικὴ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας καὶ Ἐφοδιασμοῦ, ὁ ὁποῖος βεβαίως δὲν ἐφήρμοσεν 100% τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐπεδιώξαμεν καὶ ἐπεζητήσαμεν, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπέδειξεν ἀπέναντι τῆς ἀρχούσης αὐτῆς τάξεως, ἀπέναντι τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας τοῦ τόπου ἀνεξαρτησίαν χαρακτηριστικὴν καὶ μίαν στοργὴν πρὸς τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, αὐτὸ τὸ γεγονὸς μὲ ἠνάγκασε νὰ προσέξω ὀλίγόν τι αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν τῆς ζακχάρεως καὶ νὰ τὴν μελετήσω ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας. Διότι ἐγὼ νομίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος καὶ ἐξαίρετος κ. Πρόεδρος τοῦ ἐμποροβιομηχανικοῦ ἐπιμελητηρίου καὶ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κάντζιας δὲν εἶναι τόσον ἀφελὴς διὰ νὰ κινήσῃ τὴν ὑπόθεσιν ἀπέναντι τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἐφοδιασμοῦ, μόνον καὶ μόνον διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς ζακχάρεως.

§25Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ κάμετε τέτοιους αὐθαιρέτους συλλογισμοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου;

§26Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Οὔτε θὰ μὲ ταράξετε, οὔτε θὰ μὲ συγκινήσητε. Σᾶς ἀποδίδω τὴν τιμήν, ἡ ὁποία σᾶς ἀνήκει.

§27Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Περαιτέρω, μᾶς ἀποδίδετε καὶ μερικὰ ἐλατήρια.

§28Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Μᾶς ἔστειλεν ἐδῶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ νὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας ἀμερόληπτα.

§29Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὡμιλήσατε περὶ εἰσαγωγῆς ὑφασμάτων. Αὐτὸ δὲν ἦτο πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ.

§30Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐρωτήσατε τὸν κ. Παπακωνσταντίνου νὰ σᾶς βοηθήσῃ εἰς τὴν ἑρμηνείαν τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὁ κ. Κάντζιας εἶναι ἐξαιρετικὸς καὶ ὡς βουλευτὴς καὶ ὡς Πρόεδρος αὐτῆς τῆς μεγάλης καὶ χρησίμου ὀργανώσεως, διότι δὲν ζητοῦμεν ἡμεῖς, οὔτε νὰ ἐξοντώσωμεν τοὺς μεγαλεμπόρους, οὔτε καὶ τοὺς μεγαλοβιομηχάνους, διότι εἶναι χρήσιμοι καὶ παραγωγικοὶ ἄνθρωποι καὶ δημιουργικοὶ ἄνθρωποι διὰ τὸν τόπον καὶ εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς οἰκονομίας ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκομεν εἶναι καὶ νὰ τοὺς ἀκούσωμεν καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ νὰ μὴ ἐπιτρέψωμεν τὴν ἐπιρροὴν αὐτῶν τῶν κύκλων νὰ εἶναι ηὐξημένη ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τοῦ τόπου, διότι τὰ ἐπληρώσαμεν τὰ πράγματα αὐτά, διότι ὑπέστημεν τὰς συνεπείας τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας τοῦ τόπου καὶ γνωρίζομεν ἡμεῖς καλύτερον παντὸς ἄλλου, μὲ πόσα ναρκοπέδια εἶναι περιχαρακωμένα αὐτὰ τὰ οἰκονομικὰ, λεγόμενα Ὑπουργεῖα καὶ τὰ διάφορα τραπεζιτικὰ συγκροτήματα καὶ ὅποιος τολμήσει νὰ τὰ πατήσῃ θὰ τιναχθῇ εἰς τὸν ἀέρα. Καὶ αὐτὸ ἐπεδίωξεν ἡ ἄρχουσα αὐτὴ τάξις εἰς βάρος ἑνὸς ἐκλεκτοῦ Ὑπουργοῦ, εἰς βάρος τοῦ κ. Ἀβέρωφ, ὁ ὁποῖος προέρχεται κοινωνικῶς ἀπὸ τὴν τάξιν αὐτήν, ἀλλὰ ὁ ὁποῖος εἴτε ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἐπιστήμης, εἴτε διὰ λόγους πολιτικῶν ἀρχῶν καὶ πεποιθήσεων, ἠθέλησε νὰ προσέξῃ τὰ ζωντανὰ προβλήματα τοῦ τόπου καὶ νὰ ἐπιδείξῃ ἀνεξαρτησίαν ἀπέναντι προσώπων καὶ συμφερόντων μετὰ τῶν ὁποίων ἐπιστεύετο εἰς τὸ παρελθὸν ὅτι ἔχει στενὰς σχέσεις, ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν ἔχῃ σχέσεις πάντως προέρχεται ἀπὸ τὴν κοινωνικὴν τάξιν, ἡ ὁποία δὲν εὑρίσκεται μακρὰν αὐτῶν τῶν κύκλων. Αὐτὰ τὰ ναρκοπέδια ὅποιος τολμήσει νὰ τὰ πατήσῃ, ἀνατινάσσεται. Δὲν τὸ ἠξεύρετε ἀπὸ ποὺ θὰ τὸ εὕρετε. Δέχεσθε μίαν ἐπίθεσιν ἑνὸς δημοσιογραφικοῦ ὀργάνου καὶ δὲν καταλαβαίνετε ἀπὸ ποὺ προέρχεται ἡ ἐπίθεσις αὐτή. Αὐτὸς ἦτο ὁ κ. Κάντζιας, ἀλλὰ ὄπισθεν τοῦ κ. Κάντζια ἦσαν ἄλλοι. Γίνεται ἡ ἐπίθεσις ἀπὸ μίαν ἐφημερίδα καὶ δὲν ἠξεύρετε ποῖοι κρύπτονται ὄπισθεν ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα αὐτήν. Αὐτὰ τὰ ναρκοπέδια ὀφείλομεν ἡμεῖς μέσα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ τὰ προσέξωμεν πραγματικῶς, νὰ σκύψωμεν νὰ τὰ ἴδωμεν καὶ νὰ ἴδωμεν αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἀληθείας καὶ ὑπὸ τὸ φῶς τῆς πραγματικότητος. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον ἀπὸ τὴν πλευρὰν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω καὶ ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου νὰ τὴν ἀναπτύξω, διότι μέσα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν κατὰ τὴν συζήτησιν ἐξετέθην καὶ ἐπέδειξα τὴν προτίμησίν μου πρὸς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ ἔχω ἠθικὴν ὑποχρέωσιν νὰ δικαιολογήσω τὴν στάσιν μου καὶ νὰ ἀναπτύξω τοὺς λόγους αὐτούς, τοὺς ὁποίους καὶ σᾶς ἀνέπτυξα. Ἐπρόσεξα, λοιπόν, τὴν ἐπερώτησιν ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας νὰ ἴδω τέλος πάντων ἠμπορεῖ ὁ κ. Κάντζιας νὰ ἔχῃ πληρέστερον δίκαιον εἰς αὐτὴν τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν; Καὶ εἶδα ὅτι εἰς τὴν ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξε τὴν 22 Δεκεμβρίου, πρὸ 50 καὶ πλέον ἡμερῶν, δύο ἦσαν τὰ κεφάλαια τῆς κατηγορίας, ἡ περίφημος δημοπρασία τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1949, ἡ δημοπρασία κατὰ τὴν ὁποίαν, κατὰ τὴν γνώμην τοῦ κ. Κάντζια, ἠδικήθη ὁ εἰσαγωγικὸς οἶκος Θωμοπούλου. Καὶ τὸ δεύτερον κεφάλαιον τῆς ἐπερωτήσεως ἀφεώρα τοὺς 5.200 τόννους ζακχάρεως, ποὺ εἰσήχθησαν τὸν Ὀκτώβριον ἢ Ν)βριον μῆνα. Αὐτὰ ἦσαν τὰ δύο κεφάλαια, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστήριξε τὴν ἐπερώτησίν του ὁ κ. Κάντζιας. Καὶ ἐνῷ μὲ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Θωμοπούλου μᾶς ἀπησχόλησεν ἐπὶ πολλὴν ὥραν, ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματα ποὺ παρέταξεν ὁ κ. Ἀβέρωφ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου κατερρίφθησαν ὅλοι του οἱ ἰσχυρισμοί. Ἠρευνήσαμεν καὶ ἡμεῖς τὴν ὑπόθεσιν —καὶ τὴν ἠρευνήσαμεν μὲ τὰ γλίσχρα μέσα ποὺ ἠμπορέσαμεν νὰ διαθέσωμεν. Διότι, εἰρήσθω ἐν παρόδῳ, ὅτε ὁ κ. Κάντζιας, ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, πολλάκις ἐμνήσθη τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἡμῶν πολιτεύματος καὶ τῶν δημοκρατικῶν μας θεσμῶν καὶ παρεπονέθη καὶ διεμαρτυρήθη καὶ ἐζήτησε τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου ἐναντίον τῶν Ὑπηρεσιῶν του —ἴσως δὲ μέχρις ἑνὸς σημείου νὰ ἔχῃ δίκαιον— διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς προσκομίσεως τῶν ἐγγράφων, ποὺ ἀφεώρων τὴν ὑπὸ συζήτησιν ἐπερώτησιν. Ἡμεῖς ὅμως, ὅταν ἠθελήσαμεν νὰ κατατοπισθῶμεν καὶ ἀπετάθημεν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ἴδωμεν ποῦ εἶναι αὐτὸς ὁ φάκελλος τῆς ζακχάρεως καὶ ἠρωτήθη ὁ ἁρμόδιος τμηματάρχης ὅστις μᾶς ἐδήλωσεν ὅτι ὁ φάκελλος εὑρίσκεται εἰς τὰς χεῖρας τοῦ κ. Κάντζια τώρα καὶ 40 ἡμέρας. Παρεκάλεσα τὸν κ. τμηματάρχην νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὸν κ. Κάντζιαν νὰ τὸν ἐπιστρέψῃ δι’ ὀλίγας ὥρας τοὐλάχιστον, νὰ βγοῦν μερικὰ ἀντίγραφα, διότι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι βουλευταί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐνδιαφέρωνται νὰ συμβουλευθοῦν αὐτὸν τὸν φάκελλον. Καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἔγινεν αὐτὴ ἡ ὑπόδειξις, ἐν τούτοις ὁ κ. Κάντζιας ἐκράτησε τὸν φάκελλον —καὶ τὸν κρατεῖ μέχρι τῆς στιγμῆς, χωρὶς νὰ παρέχεται ἡ δυνατότης καὶ εἰς ἡμᾶς νὰ ἴδωμεν ἔστω καὶ τὰ ὀλίγα καὶ ἀνεπαρκῆ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα παρέσχε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ. Εἶναι ὡραῖον νὰ ἐπικαλῆται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὴν ἔξαρσιν τῶν δημοκρατικῶν μας θεσμῶν, ἀλλ’ ὀφείλει καὶ ὁ ἴδιος νὰ ὑποβοηθῇ αὐτὴν τὴν προσπάθειαν καὶ νὰ ὑποβοηθῇ τοὺς συναδέλφους του, οἱ ὁποῖοι δὲν ζητοῦν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν διὰ νὰ μορφώσουν μίαν γνώμην. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος μὲ τὴν σειράν μου ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ διατυπώσω αὐτὴν τὴν ἔντονον διαμαρτυρίαν διὰ τὴν μὴ συναδελφικὴν....

§31Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ὁ κ. Ἀβέρωφ εἶχε τὸν φάκελλον. Διατὶ δὲν τὸν ἐζητήσατε ἀπὸ αὐτόν;

§32Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐγὼ ἀπὸ τὴν Βουλὴν τὸν ἐζήτησα. Ὁ φάκελλος εἶναι 50 ἡμέρας τώρα εἰς χεῖρας τοῦ κ. Κάντζια, τὸν ἔχετε ὅλοι σας, ἡμεῖς δὲν ἠμποροῦμε νὰ πάρωμεν οὔτε ἀντίγραφον καὶ παίρνομε τὰ Πρακτικὰ τῆς Βουλῆς γιὰ νὰ δοῦμε τὶ εἶπεν ὁ κ. Κάντζιας διὰ τὸν Θωμόπουλον καὶ διὰ τὴν δημοπρασίαν τῶν 5.200 τόννων. Διὰ τὴν ὑπόθεσιν, λοιπόν, τοῦ Θωμοπούλου —ἀφήνω ὅτι ὅλη του ἡ προσφορὰ ἦτο ἀστήρικτος καὶ ἐπιζημία διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου καὶ τελικῶς δὲν ἐπραγματοποιήθη. Εἶναι τοῦτο γεγονός, τὸ ὁποῖον ἀπεδείχθη. Ἀλλ’ ἐφόσον ὁ ἴδιος ὁ κ. Κάντζιας πλέον κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεώς του ἀπέσυρεν αὐτὴν τὴν μομφὴν του διὰ τὴν προμήθειαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἦτο μειοδότης ὁ Θωμόπουλος, δὲν ὑπάρχει λόγος πλέον νὰ ἀσχοληθῶμεν ἡμεῖς καὶ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ δεύτερον κεφάλαιον τῆς προμηθείας τῶν 5.200 τόννων. Ἀλλὰ δὲν πρέπει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ παρέλθῃ ἄνευ παρατηρήσεως, διότι ἡ ὑπόθεσις Θωμοπούλου κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς ἐπερωτήσεως μᾶς ἀπησχόλησεν ἐπὶ πολλὴν ὥραν καὶ ἠγωνίσθη ὁ κ. Κάντζιας διὰ νὰ μᾶς πείσῃ ὅτι ἔχει δίκαιον, ὅτι ὁ Θωμόπουλος ἠδικήθη. Καὶ ὅταν ὁ κ. Ἀβέρωφ τοῦ εἶπεν, ὅτι «θὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον», τοῦ ἀπήντησεν ὅτι «δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μὲ πείσητε δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα». Ἐρχόμεθα, λοιπόν, τώρα εἰς τὴν δευτέραν προμήθειαν, τῶν 5.200 τόννων. Οἱ 5.200 τόννοι, οἱ ὁποῖοι ἐπρομηθεύθησαν δι’ ἰδιωτικοῦ συναλλάγματος πληρωτέου εἰς δραχμάς, τὶ τὸ ἀνώμαλον παρουσιάζουν; Τὸ πρῶτον εἶναι ὅτι ἡ δημοπρασία αὐτὴ προεκηρύχθη ἐσπευσμένως καὶ ἔπρεπε νὰ λάβῃ χώραν ἐντὸς ἓξ ἡμερῶν. Ἀπεδείχθη ἐδῶ πέρα ὅτι αἱ ἓξ αὐταὶ ἡμέραι, μὲ τὴν σημερινὴν κατάστασιν τῆς τηλεγραφικῆς καὶ τηλεφωνικῆς μας ἐπικοινωνίας, ἦσαν ὑπεραρκεταὶ διὰ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ «δημοσιότης», περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησε χθὲς ὁ ἀξιότιμος κ. Σβῶλος. Εἶπεν ὁ κ. Σβῶλος ὅτι τὸ πρώτιστον στοιχεῖον μιᾶς δημοπρασίας εἶναι ἡ δημοσιότης —καὶ εἶναι πολὺ ὀρθὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἠρεύνησα, λοιπόν, σήμερον Γραφεῖα ἐμπορικὰ διὰ νὰ τοὺς ἐρωτήσω: ἔχετε τὴν δυνατότητα ἐντὸς ἓξ ἡμερῶν νὰ ἐπικοινωνήσητε; Καὶ μοῦ λέγουν: «αὐτὴν τὴν στιγμὴν παίρνομε τὴν Τεργέστη στὸ τηλέφωνο». —Μά, λέγω, ἂν συμπέσῃ Κυριακή; —Δὲν ἔχει καμμία σημασία. Τὰ μεγάλα Γραφεῖα ἔχουν τὰ τηλέφωνά τους καὶ στὰ σπίτια τους καὶ ἔχουν συνέχειαν ὑπηρεσίας οὕτως, ὥστε νὰ ἠμποροῦμε καὶ τὴν Κυριακὴν ἀκόμη νὰ ἐπικοινωνίσωμεν». Ἡμεῖς δὲ σήμερον, μέσα σὲ δυὸ ἡμέρες, πήραμε προσφορὲς καὶ γίνεται δημοπρασία εἰς τὴν Κ.Σ.Ο.Σ. διὰ τὰ σταφιδοκιβώτια. Συνεπῶς εἶναι τόσον εὐχερὴς σήμερον ἡ ἐπικοινωνία, ὥστε αἱ ἓξ ἡμέραι εἶναι κάτι παραπάνω ἀπ’ ὅ,τι πρέπει νὰ ἐπιδιώκῃ κανείς.

§33Π. ΠΕΝΝΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ...... (κωδωνοκρουσίαι).

§34Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν δέχομαι διακοπὰς διὰ νὰ μὴ ἐπεκτείνω τὴν συζήτησιν. Θέλω νὰ τελειώνω. Λοιπόν, τὸ ἑξαήμερον αὐτό, ἐὰν ἐγένετο ὀκταήμερον, θὰ τὸ ἐθεωρούσατε ὑπερεπαρκές. Εἶναι ζήτημα δηλαδή, δύο ἡμερῶν—καίτοι τὸ ἑξαήμερον καὶ τὸ πενθήμερον καὶ τὸ τετραήμερον εἶναι ὑπεραρκετά, ὅπως μὲ ἐβεβαίωσαν ἐμπορικὰ Γραφεῖα κύρους ἐντὸς τῆς πρωτευούσης. Ἤκουσα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ λέγωνται πολλὰ τὰ κολακευτικὰ δι’ ἕνα ἄξιον Ἕλληνα ἐπιχειρηματίαν, διὰ τὸν κ. Τρακάκην, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐν Τεργέστῃ. Αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα μᾶς προσεκόμισεν ὁ κ. Κάντζιας, ἦσαν ἀξιόλογα καὶ ἔπρεπε νὰ τὰ προσέξωμεν. Ἀλλά, λέγω, μήπως παρασύρομαι ἀπὸ τὴν διάθεσι νὰ ὑποστηρίξω ἕνα Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἐχειρίσθη κατὰ τρόπον ἀπολύτως ἄψογον τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἐνδιαφέρουν ἡμᾶς ὡς παραγωγικὰς Ὀργανώσεις, παρασύρομαι καὶ πάω νὰ ὑποστηρίξω μίαν ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία δὲν στέκεται; Καὶ ὀφείλω νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι μὲ τὴν αὐτὴν ὑποστήριξιν θὰ περιέβαλλα καὶ Ὑπουργόν, προερχόμενον καὶ ἀπὸ τὴν μερίδα τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος—μοῦ εἶναι τελείως αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἀδιάφορον—ὁ ὁποῖος θὰ ἐκρίνετο ἐδῶ πέρα. Ἐφ’ ὅσον ἡ πολιτεία του θὰ ἦτο οἵα τοῦ κ. Ἀβέρωφ, νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι ἡ στάσις ἡ ἰδική μας δὲν θὰ ἦτο διάφορος. Μὲ τὴν αὐτὴν θέρμην θὰ ὑπεστήριζα καὶ τὴν πολιτείαν αὐτὴν τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ ἀνήκοντος εἰς τὸ Λαϊκὸν κόμμα. Εἴπομεν λοιπὸν ὅτι ὁ κ. Τρακάκης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας σημαντικὸς εἰσαγωγεύς ζακχάρεως, ἔκαμε τηλεγράφημα εἰς τὸν κ. Κάντζιαν, ἢ εἰς ἄλλο γραφεῖον, ὅτι μὲ 72 λίρας προτείνει τὴν ἀγορὰν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν.

§35Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Παρακαλῶ νὰ διατυπώσητε σαφῶς ὅτι τὸ τηλεγράφημα αὐτὸ ἐστάλη εἰς οἶκον, ὁ ὁποῖος ἀνακατεύεται μὲ τὴν ζάκχαριν καὶ ὄχι μὲ τὸν κ. Κάντζιαν καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις.

§36Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὁ κ. Κάντζιας τὸ ἐπεδίωξεν αὐτὸ τὸ τηλεγράφημα. Καὶ ἐρωτῶ, ποῖος ἀντιπροσωπεύει τὸν οἶκον αὐτόν; Ἐπληροφορήθην ὅτι τὸν ἀντιπροσωπεύει ὁ Σκουλικίδης, τὸν ὁποῖον γνωρίζω καὶ ἐζήτησα νὰ τὸν συναντήσω. Ἐρωτῶ τὸν κ. Κάντζιαν, ποῖος ἀντιπροσωπεύει τὸν οἶκον Τρακάκη, περὶ τοῦ ὁποίου τόσα πράγματα κολακευτικὰ ἐλέχθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐπεκοινώνησα μὲ τὸν κ. Σκουλικίδην καὶ μοῦ εἶπεν ὅτι ὁ φίλτατος κ. Κάντζιας ὑποπίπτει εἰς ἕνα λάθος καὶ τὸ λάθος εἶναι ὅτι αἱ 72 λίραι δὲν εἶναι πληρωτέαι εἰς δραχμὰς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλ’ εἶναι πληρωτέαι εἰς συνάλλαγμα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τελείως ἀνατρέπει τὴν ἐντύπωσιν.

§37Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἶπα τέτοια πράγματα ἐγώ, δὲν τὸ κατέχετε τὸ θέμα.

§38Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἶπα ὅτι δὲν ἔχομεν ὅλοι τὴν τιμὴν νὰ προερχώμεθα οὔτε ἀπὸ τὰς ὀργανώσεις, οὔτε ἀπὸ τὸ ἐμπόριον.

§39Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἀπὸ ὀργανώσεις προέρχεσθε καὶ διεξάγετε καὶ ἐμπόριον.

§40Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ σᾶς φθάσωμεν. Ἀναγνωρίζω ὅτι εἶσθε ἐπιτηδειότεροι καὶ πιὸ ἄξιοι ἐπιτηδειότεροι ὑπὸ τὴν καλὴν ἔννοιαν τῆς λέξεως καὶ ὄχι ὑπὸ τὴν κακὴν. Διεξάγομεν τὸ ἐμπόριον κ. Κάντζια, ἀλλὰ σεῖς παραμένετε πρόεδρος τοῦ ἐμποροβιομηχανικοῦ ἐπιμελητηρίου, ἐνῷ ἐγὼ δὲν παρέμεινα πρόεδρος τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν.

§41Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διατὶ χειρίζεσθε συμφέροντα;

§42Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Αὐτὰ εἶναι τὰ προνόμια τῆς ὀλιγαρχίας. Σεῖς ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ διακηρύσσετε καὶ τοὺς τίτλους σας καὶ τὰ ἀξιώματά σας.

§43Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἶσθε βουλευτῆς καὶ νὰ διαχειρίζεσθε τὰ συμφέροντα τῶν γεωργῶν.

§44Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἔτσι θὰ κάμωμεν τὴν συζήτησιν, θὰ μὲ διακόπτετε;

§45Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Καὶ σεῖς πολλὲς φορὲς μὲ διακόψατε.

§46Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Μὴ ταράσσεσθε. Αἱ γνῶμαι σας εἶναι χρήσιμοι, πολύτιμοι, τὰς σέβομαι καὶ τὰς προσέχω, ἀλλὰ σᾶς φοβοῦμαι ὀλίγον διότι δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ ὑπόθεσις τῆς ζακχάρεως σᾶς ἐκίνησεν, ἢ ὅλα αὐτὰ τὰ συγκροτήματα τῶν καπνοβιομηχάνων, καπνεμπόρων καὶ ἄλλων παραγόντων τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, ἡ ὁποία θέλει νὰ ἀνατινάξῃ μὲ τὰς νάρκας της τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ πιστεύσω ὅτι τὸ Λαϊκὸν κόμμα εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κινεῖ ἀπὸ πολιτικὴν ἀντίθεσιν τὸ θέμα αὐτό. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ κινεῖται ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἀόρατος, ἀλλὰ εἶναι παντοδύναμος. Μοῦ εἶναι ἀδιάφορον ἐὰν ἀντεπεξέλθωμεν εἰς τὸν ἀγῶνα ἐναντίον της, διότι ἡμεῖς θὰ πέσωμεν, ἐνῷ αὐτοὶ θὰ ἐπικρατήσουν.

§47Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγετε εἶναι εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι καὶ αὐτὴ εἶναι ὄργανον τῶν συγκροτημάτων καὶ ἀπέπεμψε τὸν ὑπουργόν της.

§48Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπέπεμψε τὸν ὑπουργόν της, ὁ ὑπουργὸς παρητήθη διότι δὲν ἠδύνατο ἐκ λόγων ἐξωκυβερνητικῶν νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικήν του. Ἀφήσατέ τα αὐτὰ καὶ νὰ λέγετε πραγματικότητας, νὰ σέβεσθε τὸν ἑαυτόν σας καὶ τὴν ἀλήθειαν.

§49Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἰς τὸν Πειραιᾶ δὲν ἔχομεν συγκροτήματα οὔτε καπνεμπόρους ἢ καπνοβιομηχάνους.

§50Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὁμιλεῖτε περὶ ἐργαζομένης τάξεως καὶ ἐν τούτοις, τὸ ἐπρόσεξα ἰδιαιτέρως, κ. Κάντζια, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς σας ἐπλήξατε τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ τοὺς βιοτέχνας. Διότι βαρεῖαν κατηγορίαν ἀποδώσατε εἰς αὐτὴν τὴν τάξιν ὅτι αὐτὴ ἡ τάξις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία κάμει ἐναποθήκευσιν τῆς ζακχάρεως.

§51Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἡ ὁποία ἐταλαιπωρήθη ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου καὶ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ κάμῃ ἀποταμίευσιν.

§52Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἡ μεγάλη ἐπιχείρησις, ἡ βιομηχανία ἀγωνίζεται νὰ ἐκτοπίσῃ τοὺς βιοτέχνας, μάχεται ἐναντίον τῶν ἐπαγγελματιῶν. Βλέπετε ὅτι τὰ μεγάλα τρὰστ καὶ ἡ βιομηχανία κτυποῦν τὸν ἐπαγγελματίαν καὶ τὸν βιοτέχνην. Ἐμεῖς οἱ ἀγρόται συμπαθοῦμεν τὴν μεσαίαν ἀστικὴν τάξιν, ἡ ὁποία εἶναι τὸ κρηπίδωμα τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος. Ἔχομεν κοινὸν μέτωπον μὲ τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε διὰ τοὺς βιοτέχνας ὅτι προβαίνουν εἰς ἐναποθήκευσιν, εἶναι τρομερὸν πρᾶγμα. Μία τοιαύτη πολυάριθμος τάξις ἐμφανίζεται ἐδῶ ὅτι ἔκαμεν αὐτὴ τὴν μαύρην ἀγορὰν καὶ ἑπομένως πρὸς αὐτὴν πρέπει νὰ στραφοῦν τὰ ἀγορανομικὰ καὶ ἄλλα διοικητικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. Νὰ κτυπήσωμεν τοὺς βιοτέχνας καὶ τοὺς ἐπαγγελματίας διότι αὐτοὶ κάμνουν τὴν ἐναποθήκευσιν τῆς ζακχάρεως. Ἡ ἔννοια τῶν ἐργαζομένων τάξεων εἶναι πολὺ ἐλαστική. Ἀρχίζει ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας καὶ φθάνει εἰς τὴν βιομηχανίαν. Καὶ ὁ μεγαλοβιομήχανος εἶναι κατ’ ἐξοχὴν καὶ αὐτὸς ἐργαζόμενος ἄνθρωπος καὶ παραπολὺ χρήσιμος καὶ δημιουργικὸς ἄνθρωπος. Ἐρρίψατε αὐτὸ τὸ βέλος καὶ ἐναντίον αὐτῆς τῆς τάξεως. Ἀλλὰ ἂς ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ θέμα μας. Ἐλέχθη διὰ τὸν κ. Τρακάκην ὅτι αὐτὸς δὲν ἐπρόλαβε νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὸν διαγωνισμὸν καὶ τί ἀνεκάλυψα σήμερα; Χθὲς ἐπρόσεξα ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνέφερε μεταξὺ τῶν μειοδοτῶν τῆς δημοπρασίας, διὰ τὴν ὁποίαν λείπει τὸ στοιχεῖον τῆς δημοσιότητος, τὸ ὁποῖον στοιχεῖον τῆς δημοσιότητος εἶναι τὸ σημεῖον ποὺ χωλαίνει ἡ ὑπόθεσις κατὰ τὸν ἀξιότιμον κ. Σβῶλον, ἤκουσα τὸ ὄνομα Σκουλικίδης. Ὁ κ. Σκουλικίδης ἔλαβε μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν αὐτὴν ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Τρακάκη καὶ ἐν τούτοις ἐρχόμεθα ἡμεῖς καὶ ὁ κ. Σοφιανόπουλος διεκήρυξεν ὅτι αὐτὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ Οἴκου Τρακάκη εἶναι καταπληκτικὰ διὰ τὸν Οἶκον Τρακάκη καὶ ἑπομένως ἐδῶ γίνεται μία μαύρη ἀγορὰ ἀπεριόριστη. Ἐνῷ λοιπὸν τὸν κ. Τρακάκην, περιβάλλομεν μέ ἐμπιστοσύνην καὶ μὲ σεβασμὸν ὡς ἕναν ἐπιχειρηματία, ὁ ὁποῖος ἵσταται εἰς τὸ ὕψος τῆς ἐμπορικῆς του ἀξίας ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἐθνικῆς ἀπόψεως προσέφερεν ὑπηρεσίας, διότι πρόκειται περὶ τοῦ προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Κοινότητος τῆς Τεργέστης, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι ὁ κ. Τρακάκης ἤδη μετεβλήθη εἰς μαυραγορήτην. Ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ὁ κ. Σοφιανόπουλος μᾶς εἶπεν ὅτι ὁ κ. Τρακάκης προσφέρει αὐτὰ τὰ καταπληκτικὰ στοιχεῖα καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἐμφανίζεται ὅτι ἔδωσε 1.400 τόννους καὶ ὅτι εἰσέπραξε τὰ χρήματα αὐτὰ εἰς δραχμὰς καὶ τὰς ἔχει καταθέσει εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Καὶ μετ’ ὀλίγον ἦλθεν καὶ ὁ ἀδελφός του καὶ εἶπεν ὅτι ἦλθεν ὁ κ. Γεωργίου προϊστάμενος ἐλέγχου συναλλάγματος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀπεδείξαμεν ἡμεῖς ὅτι τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα εἰσεπράχθησαν ἀπὸ τὴν προμήθειαν τῆς ζακχάρεως κατετέθησαν εἰς τὴν Ἐμπορικὴν Τράπεζαν.

§53Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Αὐτὴ ἡ πλευρὰ εἶναι οὐσιωδεστάτη. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἡ Βουλὴ ἐπίσημον βεβαίωσιν αὐτῆς;

§54Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὑπευθύνως σᾶς λέγω ὅτι ὁ ἀδελφὸς τοῦ κ. Τρακάκη διεμαρτυρήθη διότι ἐγένετο χρῆσις τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀδελφοῦ του, ὁ ὁποῖος προσέφερε ζάκχαριν ἐγκαίρως, ὅτι εἰδοποιήθη καὶ ὅτι ἀπορεῖ πῶς ἄνθρωποι τῆς πείρας τοῦ κ. Κάντζια ὑπέπεσαν εἰς τοιοῦτον ὀλίσθημα. Ὅλοι ἠξεύρουν ὅτι ὁ κ. Σκουλικίδης ἦτο ὁ Βασιλεὺς τῆς ζακχάρεως. Προπολεμικῶς εἰσήγαγε τὰ 85%

§55Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐρωτήσατε τὸν κ. Κάντζιαν ἐὰν εἶναι ἀληθὴς ὁ ἰσχυρισμός σας, ἐὰν εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἔμειναν τὰ χρήματα εἰς τὸν τόπον, ἐπείσθη ὅτι ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργοῦ ἦτο ἡ πρέπουσα;

§56Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὄχι δὲν ἔμειναν τὰ χρήματα καὶ ἡ πρᾶξις ἦτο πάντοτε ἐπιζημία.

§57Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν πρόκειται νὰ τὸν πείσητε, ἐνῷ εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων ὁ Ὑπουργὸς ἐφ’ ὅσον τὰ χρήματα παρέμειναν εἰς τὸν τόπον. Λυποῦμαι διότι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὁ κ. Σοφιανόπουλος ἀπεκάλεσεν ὅλους αὐτοὺς μαυραγορίτας. Ὀφείλομεν νὰ προσέχωμεν. Λοιπὸν εἶναι μαυραγορίτης ὁ κ. Τρακάκης τὸν ὁποῖον προηγουμένως ἐξυμνούσαμεν; Ὀφείλομεν νὰ τὰ προσέχωμεν αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἀποδεικνύεται ὅτι ὑπῆρξεν ἡ προθεσμία, ἡ ὁποία ἦτο ἀναγκαία, διὰ νὰ περιέλθῃ εἰς δημοσιότητα ἡ μειοδοσία, διὰ νὰ λάβουν ὅλοι μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν. Πρέπει κανεὶς ἀντικειμενικῶς νὰ τὸ κρίνῃ. Ὅταν κανεὶς εἶναι προκατειλημμένος καὶ ἐπιδιώκει ὁπωσδήποτε νὰ καταλογίσῃ εὐθύνας εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, βεβαίως δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸν πείσητε, ὁσαδήποτε στοιχεῖα καὶ νὰ προσκομίσητε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀλλὰ διὰ τὴν προμήθειαν αὐτὴν τῶν 5.200 τόννων, ἐλέχθη ἐπὶ πλέον ὅτι ἔγινε σύγκρισις τῆς τιμῆς τῶν 4.200 μὲ τὴν τιμὴν ζακχάρεως ἡ ὁποία ἀγοράζεται δι’ ἰδίου συναλλάγματος, ἐνῷ εἶναι ἄλλοι οἱ ὅροι τῆς ἀγορᾶς ζακχάρεως μὲ συνάλλαγμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἄλλοι διὰ δραχμῶν. Διότι ὑπάρχει πρόσθετος δαπάνη 600 δραχ. τὸ ὀλιγώτερον, ἡ ὁποία ἐπιπίπτει ἐπὶ τῆς ζακχάρεως ὅταν ἀγοράζεται μὲ δραχ., διότι ὑπάρχουν διάφοροι ἄλλαι δαπάναι μὲ τὰς ὁποίας ἐπιβαρύνεται αὐτὴ ἡ ζάκχαρις ἡ ὁποία ἔρχεται ἐδῶ, τὴν ὁποίαν πληρώνει ὁ προμηθευτής. Ἐνῷ ἀντιθέτως εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ζάκχαρις εἰσάγεται μὲ κρατικὸ συνάλλαγμα, τὴν δαπάνην αὐτὴν τὴν ὑφίσταται τὸ δημόσιον. Ἔχω τὰ στοιχεῖα τῶν συντελεστῶν δὲν σᾶς τὰ ἀπαριθμῶ. Ἀλλ’ αὐτὸ θὰ εἴπῃ ὅτι ἡ ζάκχαρις ἠγοράσθη εἰς 3.600 δραχ. καὶ ὄχι εἰς 4.200. Καὶ ὅταν θὰ τὸ ἀναγάγεται τὸ δολλάριον εἰς 18.000 δραχ. θὰ ἴδητε ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐκεῖνο τὸ κολοσσιαῖον κέρδος περὶ τοῦ ὁποίου ἔγινε λόγος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καὶ ὅταν ἕνας, ὁ ὁποῖος ἐπαναπατρίζει τὰ δολλάριά του πραγματοποιεῖ τιμὴν 18.000 δραχ. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἔκαμεν εἰς μερικοὺς ἐντύπωσιν καὶ δὲν ἔκαμεν ἐντύπωσιν ὅτι ἐδῶ σήμερον τὰ δολλάριά μας πωλοῦνται μέχρι 40.000 δραχ. ἐφ’ ὅσον ἡ στερλίνα φθάνει τὰς 100.000 δραχ. Ἀντιθέτως αἱ ἀνταλλαγαὶ φθάνουν πολλάκις τὸ δολλάριον 45 χιλιάδας, διὰ ποῖον λόγον λοιπὸν ἀναφέρομεν τὸ 18 χιλιάδας. Διὰ νὰ δημιουργῶμεν ἐντυπώσεις; Νομίζω ὅτι μὲ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἐτέθησαν ἐνώπιον ἡμῶν, κάθε ἀνεξάρτητος ἄνθρωπος θὰ κρίνῃ ὅτι δὲν ὑπάρχει ὄχι μόνον ἰδιοτέλεια καὶ χαριστικὴ πρᾶξις, ἀλλὰ οὔτε κἂν ἴχνος κακῆς διαχειρίσεως εἰς τὴν ἐμπορικὴν πρᾶξιν τὴν ὁποίαν συνῆψε τότε τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνεφοδιασμοῦ ὑπὸ τὸν κ. Ἀβέρωφ. Ἐλέχθη ὅτι ὁ Ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἔχῃ πεῖραν ἐμπορικήν, αὐτὸ ὅμως δὲν εἶναι ἀρκετὸ πρέπει νὰ μᾶς ἀποδείξητε ὅτι ἡ ἐμπορικὴ πρᾶξις ὑπῆρξεν ἐπιζημία. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ἔδειξεν ἔλλειψιν πείρας, ἀντιθέτως ἐπέδειξε τὴν ἐμπρέπουσα πεῖραν καὶ πρόβλεψιν καὶ τὸ θάρρος τὸ ὁποῖον ἀπῃτεῖτο διὰ νὰ καλύψῃ μίαν ἔκτακτον ἀνάγκην. Ἡ τιμὴ τῶν 4.200, οὐσιαστικῶς τῶν 3.600 ὑπῆρξε συμφέρουσα. Βεβαίως ἐλέχθη ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ ἔπρεπε νὰ ἀσκήσῃ ὅλην του τὴν ἐπιρροὴν πλησίον τῶν Ἀμερικανῶν διὰ νὰ δώσουν ἐπὶ πλέον συνάλλαγμα ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ ἔλεγον εἰς τὸν κ. Καρτάλην ὁ ὁποῖος ἔχει ἐξαιρετικὴν γοητείαν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του πολλάκις ἐπικράνθη καὶ οὔτε αἱ γνώσεις του οὔτε ἡ δεξιοτεχνία του δὲν ἐστάθησαν ἱκαναὶ νὰ κάμψουν τὴν ἀντίθεσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Δὲν ἠμποροῦμεν ἑπομένως νὰ θεμελιώσωμεν κατηγορίαν εἰς βάρος τοῦ τότε Ὑπουργοῦ ὅτι δὲν ἤσκησε τὴν πρέπουσαν ἐπιρροήν, διὰ νὰ ἀποσπάσῃ τὸ συνάλλαγμα αὐτὸ διὰ νὰ μὴ καταφύγωμεν εἰς τοιοῦτον τρόπον πληρωμῆς τῆς ζακχάρεως. Θὰ ἠδυνάμην καὶ ἄλλα στοιχεῖα νὰ ἀπαριθμήσω διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι ἡ ὅλη κατηγορία εἶχεν ἄλλα ἐλατήρια καὶ ὄχι ἐκεῖνα ποὺ παρουσιάζονται. Ἔπρεπε νὰ κτυπηθῇ ἡ ὀλιγαρχία, αὐτὸ ἀπεφάσισε, τὸ οἰκονομικὸν συγκρότημα ἔχει κακομάθει καὶ ἠθέλησε νὰ ἀντιταχθῇ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ νὰ θέσῃ ἐκποδὼν πᾶσαν νέαν κατεύθυνσιν. Αὐτὸ κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἕνα μεγάλο θέμα τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι πρέπει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ καὶ πρέπει διὰ τῆς ἀποφάσεώς της νὰ δώσῃ μίαν ἠχηρὰν ἀπάντησιν ἔναντι αὐτῆς τῆς προσπαθείας καὶ νὰ μὴ δεχθῇ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν πραγμάτων. Ἡ σύστασις τοιαύτης Ἐπιτροπῆς ἐνδείκνυται εἰς τὰς περιστάσεις ὅταν ὑπάρχουν ἐνδείξεις ἀμελείας ἔστω καὶ ἀνεπαρκείας. Δὲν γνωρίζω ποῖοι λόγοι θὰ ἀναγκάσουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἔχω ὅμως τὴν γνώμην ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς βουλευτὰς νὰ ψηφίσουν κατὰ συνείδησιν μολονότι καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ ἀποδείξῃ λευκὸν τὸν κ. Ἀβέρωφ. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ἀπὸ τὴν μελέτην ποὺ ἔχω κάμει εἰς τὴν ὑπόθεσιν καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἔγινεν ἡ ἐπίθεσις μὲ ἔπεισαν ὅτι σκοπὸς ἦτο νὰ πλήξουν εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Ἀβέρωφ τὴν πολιτικὴν ἐκείνων οἵτινες εὑρίσκοντο πλησιέστερον πρὸς τὰ λαϊκὰ συμφέροντα, ὅπως ἐτόνισα κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὸ προσέξωμεν πολὺ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ δώσωμεν εἰς πάντας νὰ ἐννοήσουν ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν ἠμποροῦν νὰ γίνωνται. Ὅταν ἔχωμεν ἕνα νέον πολιτευτὴν καὶ ἕνα Ὑπουρνόν, ὁ ὁποῖος ἐκίνησε τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐπρόσεξε τὰ λαϊκὰ αἰτήματα καὶ τὰς ἐργαζομένας τάξεις καὶ ὁ ὁποῖος εἶχε τὸ θάρρος νὰ ἀντιταχθῇ ἐναντίον τῆς ἐπιβολῆς αὐτῆς τῆς ἄκρως ἐπικινδύνου, ὅταν ἔχωμεν ἕνα τέτοιο πολιτικὸν πρόσωπον ποὺ ἐπέδειξε καὶ ἱκανότητα καὶ θάρρος εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν θεμάτων τῆς ἁρμοδιότητός του, πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸν προστατεύσῃ καὶ νὰ τὸν προφυλάξῃ ἀπὸ τοιούτου εἴδους ἐπιθέσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὸν πολιτικὸν ὀργανισμὸν καὶ τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου μας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§58Ι. ΠΡΟΚΟΠΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔθεσεν ἕνα ζήτημα ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ἡ κατηγορία ἐναντίον τοῦ κ. Ἀβέρωφ. Παρακαλῶ ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ προσκομισθοῦν ἐπίσημα ἔγγραφα ἐκ τῶν ὁποίων νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι πράγματι ὁ Τρακάκης ἔλαβε μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν καὶ ὅτι τὰ χρήματα εἶναι κατατεθειμένα εἰς τὴν Τράπεζαν, ὁπότε θὰ ἦτο εἰς γνῶσιν τοῦ ἐπερωτήσαντος καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀντιστρέφεται ἡ κατηγορία καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν πῶς ἔρχονται ἐδῶ ἐλέγχοντες, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀποκρύπτουν ὡρισμένα πράγματα.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄν ὑπάρχουν θὰ κατατεθοῦν. Ὁ κ. Παπακωνσταντίνου ἔχει τὸν λόγον.

§60Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα κατηγορήθη πόσον σκότια συμφέροντα ἐξυπηρετῶ ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς καὶ .......

§61ΦΩΝΑΙ. Δὲν ἠννόει σᾶς.

§62Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. ...... καὶ αἰσθάνομαι τὴν ἀνησυχίαν μήπως τὰς ἡμέρας αὐτὰς ἡ Κυβέρνησις Θεοτόκη ἠστερήθη τῆς συνεργασίας τῆς γλυκείας μορφῆς τοῦ ἱδρυτοῦ τοῦ κόμματός μου, ὁ ὁποῖος —διὰ νὰ μὴ ἐκτεθῶ πολὺ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἱστορίας αὐτῆς— ἀπεχώρησε τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, διότι ἐθεωρήθη ὡς ἐχθρὸς τῆς πλουτοκρατίας τῆς περιόδου ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ὑπηρέτει ὁ πολιτικὸς κόσμος. Θέλω ὅμως, πρὸς παρηγορίαν τῆς παρούσης ἐποχῆς, νὰ πιστεύσω ὅτι δὲν ἐπανελήφθη ἡ ἱστορία αὐτή, διότι εἶναι σπάνιον τὸ φαινόμενον τοῦ Γούναρη καὶ διότι δὲν πρόκειται ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία νὰ στερηθῇ τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τῆς διανοίας προσώπου, τὸ ὁποῖον δι’ ἡμᾶς παραμένει πάντοτε σεβαστόν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ τελευταῖον στοιχεῖον τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἀμφισβητεῖται τὸ ἂν ἡ ἀξία ἡ πληρωθεῖσα εἰς δραχμὰς διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῆς ζακχάρεως, ἔφυγεν ἀπὸ τὸ ἐσωτερικὸν διὰ τὸ ἐξωτερικὸν ἢ ὄχι. Ἀνέπτυξε καὶ ὁ κ. Ἀβέρωφ καὶ οἱ ἐπερωτῶντες ὅτι ἐπρόκειτο κατὰ τὴν διακήρυξιν τῆς δημοπρασίας περὶ εἰσαγωγῆς ζακχάρεως διὰ δραχμῶν ἐλευθέρως διατιθεμένων. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν ὑποβάλλονται εἰς καμμίαν δέσμευσιν, διὰ νὰ ἀποτραπῇ ἀκριβῶς τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ συναλλάγματος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ δὲν νομίζω ὅτι χρειάζεται ἀνάπτυξις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἐλέχθη κατ’ ἐπανάληψιν, ἀνεγνωρίσθη καὶ ἀπὸ τὸν ἐπερωτώμενον, ὅτι αἱ δραχμαὶ ἦσαν ἐλευθέρως διαθετέαι. Ἐνῷ ἀντιθέτως δὲν συμβαίνει αὐτὸ διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἄλλων εἰδῶν ἐθνικῆς ἀνάγκης. Καὶ εἶπε μάλιστα ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 22ας Δεκεμβρίου: «... ........... (Ἀναγινώσκει) .......». Δὲν χρειάζεται, λοιπόν, περαιτέρω συζήτησις, ὑπάρχει ὁμολογία τοῦ κ. Ἀβέρωφ πλήρης. Καὶ λέγει ὁ κ. Ἀβέρωφ: Ἕνα ἑκατομμύριον δολλάρια ἦσαν αὐτά. Ἐξεχύθησαν εἰς τὴν ἀγορὰν αἱ δραχμαὶ διὰ νὰ ἀγορασθῇ τὸ ἓν ἑκατομμύριον δολλάρια καὶ δὲν ἐκλονίσθη ἡ σχέσις τῆς δραχμῆς μὲ τὸ ξένον συνάλλαγμα. Θέλετε πιστοποιητικὸν ὅτι αἱ δραχμαὶ αὐταὶ δὲν ἐβγῆκαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Τέτοιο πιστοποιητικὸν δὲν ὑπάρχει.

§63Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐξεδόθη μία ἀπόφασις τῆς διοικήσεως ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ κατοχὴ ξένου νομίσματος εἰς χεῖρας ἐμπόρων, χρηματιστῶν κλπ. πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπηρέασε τὴν ἀγορὰν τοῦ ξένου νομίσματος καὶ ἴσως δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν ἐσημειώθη ἡ ἐπίδρασις, τὴν ὁποίαν τυχὸν θὰ εἶχεν τοιαύτη ἀγορά.

§64Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶχεν ἐπίδρασιν ἡ ἀγορὰ ἑνὸς ἑκατομμυρίου δολλαρίων. Τὰ ὑπέμνησα αὐτὰ διὰ νὰ μὴ μείνῃ καμμία ἀμφιβολία ὅτι δὲν πρόκειται περὶ δραχμῶν, αἱ ὁποῖαι ἔμειναν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ εἰσαγωγέως, ἀλλὰ περὶ δραχμῶν τὰς ὁποίας ἐπῆρεν ὁ εἰσαγωγεύς μὲ τὸ δικαίωμα νὰ τὰς ρίξῃ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν νὰ ἀγοράσῃ δολλάρια καὶ νὰ τὰ κάμῃ ὅ,τι θέλει. Ἄλλωστε καὶ ὁ ὅρος ὁ ὁποῖος ἐχρησιμοποιήθη εἰς τὴν διακήρυξιν τὸ λέγει. Πρόκειται δῆθεν περὶ ἐπαναπατρισμοῦ κεφαλαίων. Δίδομεν κέρδος μεγαλείτερον εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ εἰσκομίσουν ἀγαθὰ καὶ θὰ ἀφήσουν ἐδῶ τὸ συνάλλαγμά των. Δὲν πρέπει, λοιπόν, νὰ μετατοπίζεται τὸ θέμα. Εἰσήχθη τὸ ἐμπόρευμα, ἐπληρώθη εἰς δραχμὰς καὶ ἐπὶ τῆς διαθέσεως τῶν δραχμῶν αὐτῶν οὐδεὶς περιορισμὸς ἐπεβλήθη.

§65Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Εἶσθε βέβαιος κ. συνάδελφε;

§66Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν τὰ ὁποῖα εἴπατε σεῖς κ. Ἀβέρωφ, ὅτι, δηλαδή, ἔπεσε ἕνα ἑκατομμύριο δολλάρια εἰς τὴν ἀγορὰν χωρὶς ἀντίκτυπον.

§67Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κατόπιν αὐτοῦ κ. συνάδελφε, σᾶς ἐρωτῶ: Εἶναι συμφέρουσα διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν ἡ πρᾶξις ἐκείνη ἢ ὄχι;

§68Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθη κατὰ κόρον ὅτι αἱ εἰσαγωγαὶ δι’ ἰδίου συναλλάγματος πληρωτέαι εἰς δραχμάς, γίνονται κατὰ τρόπον ὥστε τὸ ἀντίτιμον νὰ παραμένῃ ἐπενδεδυμένον εἰς οἱανδήποτε ἀξίαν ἐπὶ τριετίαν τοὐλάχιστον χωρὶς νὰ δύναται νὰ διαφύγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν. Ὁ ὅρος αὐτός, ἡ ἐγγύησις αὐτή, δὲν ἐτηρήθη εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν.

§69Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ὅταν εἶπον, ὅτι ἐντὸς 6 ἡμερῶν μοῦ ἐζήτησαν 1 ἑκατ. δολλάρια ἠγνόουν, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπρόκειτο νὰ κάμουν τὴν εἰσαγωγήν, ἐζήτουν νὰ εὕρουν ἀνθρώπους ἢ ἀναγνωρίσεις, νὰ τὰ φέρουν ἐδῶ, νὰ φέρουν τὴν ζάκχαριν ἐδῶ, δὲν ἠννόουν νὰ τὰ ἐπαναεξαγάγουν.

§70Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἀποκλείσατε, κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἐνδεχόμενον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔφερον δραχμὰς νὰ τὰς ἐπενδύσουν εἰς δολλάρια ἢ λίρας;

§71Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Σᾶς ἐρωτῶ καὶ ἐγώ: Ὅταν τὸ προϊὸν τῆς πωλήσεως παραμένῃ ἐδῶ, ἔρχονται δολλάρια καὶ μετατρέπονται ἐδῶ εἰς δραχμὰς εἶναι ἀσφαλὲς αὐτό;

§72Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἀναμφισβητήτως ἐὰν ἀποδείξητε ὅτι τὰ δολλάρια ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μετετράπησαν εἰς δραχμὰς ἔμειναν ἐδῶ.

§73Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Χθὲς ἐδημιουργήθη ἡ ἰδία διαφωνία καὶ ἠρώτησα τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τὸν κ. Γκλαβάνην ὡς ἑξῆς: «Κύριε Ὑπουργὲ τί ἐννοεῖτε δραχμὰς ἐλευθέρως διαθετέας, ὅπως εἶναι οἱ ὅροι τῆς δημοπρασίας;» Καὶ μοὶ ἀπήντησεν ὡς ἔχουν τὰ πρακτικὰ τῆς χθές: «.... ............. (Ἀναγινώσκει) ........». Συνεπῶς δὲν ὑπόκεινται αἱ δραχμαὶ αὐταὶ εἰς δέσμευσιν. Εἰς τὴν Τράπεζαν τὴν Ἐκδοτικὴν δὲν παρουσιάζονται χαρτιὰ καὶ πιστοποιητικὰ τοποθετήσεων εἴτε εἰς ἀκίνητα εἴτε εἰς βιομηχανίας ἢ ὁμολογίας ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς Τραπέζης. Ποῖος λοιπὸν ἐξ ὑμῶν ἰσχυρίζεται ὅτι αἱ δραχμαὶ αὐταὶ δὲν ἐβγῆκαν ἔξω;

§74Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἐγώ. Καὶ θὰ ἀποδείξω ὅτι ὁ ἰσχυρισμός μου εἶναι βάσιμος.

§75Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὅταν εἶσθε Νομάρχης ἐπὶ 4ης Αὐγούστου εἰς τὴν Κέρκυραν, ἐγὼ ἤμην ἐπόπτης τοῦ συναλλάγματος καὶ ἠξεύρω καλῶς τὰς συνθήκας καὶ τὴν θεωρίαν τοῦ ἐλέγχου καὶ τῆς ἐξαγωγῆς ἐν γένει τοῦ συναλλάγματος.

§76Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Δὲν ὑπῆρξα Νομάρχης τῆς 4ης Αὐγούστου ἀλλὰ Νομάρχης τῆς πολεμώσης Ἑλλάδος. Τῇ παρεμβάσει τοῦ κ. Ζαβιτσιάνου διωρίσθην διότι εἶχε συμβῆ κάποιο ἀτύχημα εἰς τὸν Νομάρχην. Καὶ μὲ διώρισαν μόνον διότι μὲ ἐτίμα διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης του ὁ μακαρίτης Μεταξᾶς, ὅστις ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τὴν ἰδικήν σας εἶπε: Δὲν διορίζω τὸν Βενιζελικόν.

§77Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Ἀβέρωφ, αὐτὸ εἶναι πρὸς τιμήν σας.

§78Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἄλλο εἶναι τὸ θέμα ἐὰν εἶναι καλὸν ἢ κακόν. Πάντως δὲν εἶναι τῆς 4ης Αὐγούστου.

§79Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθη κατὰ κόρον, ὅτι πρόκειται περὶ ἐπαναπατρισμοῦ κεφαλαίων. Ὁ κίνδυνος ὅστις δημιουργεῖται διὰ τὴν ἀγοράν, δὲν ἔγκειται εἰς τὸ ἐὰν τὰ ἀπέσυρεν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν ὁ ἐνεργήσας τὴν εἰσαγωγήν, ἄλλο ὅτι εἰς πᾶσαν στιγμὴν δύναται νὰ τὰ ἀποσύρῃ ἄνευ περιορισμοῦ καὶ νὰ τὰ ρίξῃ εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ συναλλάγματος. Ἐὰν εἶναι δεσμευμέναι δραχμαὶ ἐπὶ τριετίαν, ἡ χρηματαγορὰ δὲν κινδυνεύει νὰ ἐπηρεασθῇ ἀπὸ τὴν ἀθρόαν προσφορὰν τόσων δισεκατομμ. καὶ νὰ δημιουργηθῇ πανικός. Ὡς προκύπτει ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς 22)10)50, ὁ τέως Ὑπουργός, κύριοι συνάδελφοι, ἀποδέχεται ἀπολογούμενος, ὅτι καὶ ἡ διενέργεια τῆς δημοπρασίας ὑπῆρξεν βεβιασμένη καὶ τὸ κόστος ὑπῆρξεν ὑπερβολικόν, λόγῳ τῆς σπουδῆς τῆς διενεργείας τῆς δημοπρασίας.

§80Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Καθόλου, κύριε συνάδελφε. Δὲν εἶπα τέτοια πράγματα.

§81Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐδικαιολόγησεν ὅμως τὴν ἀνώμαλον αὐτὴν ἐνέργειαν μέ τὴν ἀνάγκην τῆς ἐσπευσμένης εἰσαγωγῆς ζακχάρεως διότι δὲν ὑπῆρχον ἀποθέματα διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Λέγει μάλιστα ὁ κ. Ἀβέρωφ, φυσικὸ ἦταν νὰ κερδίσουν περισσότερα χρήματα ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἔκαμον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν εἰσαγωγὴν τῆς ζακχάρεως, ἀλλ’ ἐγὼ εἶχον ἀπόλυτον ἀνάγκην νὰ ἐξοικονομήσω τὴν ἀγορὰν ἐπερχομένων ἑορτῶν δὲν ἦτο δυνατὸν ν’ ἀφήσω τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἄνευ ζακχάρεως, δι’ αὐτὸ ἠδιαφόρησα δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς κινδύνους καὶ ἔλαβα τὸ θάρρος νὰ προβῶ εἰς αὐτὴν τὴν ἐσπευσμένην δημοπρασίαν. Σᾶς εἶπεν μάλιστα καὶ τὸ ἑξῆς ὁ κ. Ὑπουργὸς πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει περισσὴν περιφρόνησιν πρὸς τὴν στοιχειώδη νοημοσύνην ὅλων τῶν συναδέλφων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, προεκηρύχθη δημοπρασία διὰ τὴν προμήθειαν ποσότητος 2 ἕως 8 χιλιάδων τόννων ἐκαλύφθη μία ποσότης 5.200 τόννων, ὑπῆρχε καὶ μία ἄλλη προσφορὰ ἑνὸς ἐκ τῶν λαβόντων μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν διὰ 2 χιλιάδας τόννους, διὰ τὴν ὁποίαν ὅμως ἐζήτει προθεσμίαν ἑνὸς μηνὸς καὶ ἐκαυχήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ εἰρωνεύθη τὸν ἐπερωτήσαντα, διότι δὲν ἐδέχθη καὶ τὴν προσφορὰν αὐτὴν τῶν ἑτέρων 2 χιλιάδων τόννων μὲ προθεσμίαν ὅμως παραδόσεως ἑνὸς μηνός. Ἐπὶ πλέον σκεφθεῖτε τί εἴδους εὔνοια εἶναι αὐτὴ τοῦ Ὑπουργοῦ πρὸς τὸν προσφέροντα, νὰ μὴ τοῦ δώσῃ καὶ τοὺς 2 χιλ. τόννους μὲ προθεσμίαν δύο μηνῶν ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς κατὰ τὰ ἄλλα ὅρους. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι μόνον ὅταν ὁμιλῇ κανεὶς πρὸς ἀνθρώπους τοὺς ὁποίους πιστεύει ὅτι εἶναι ἐστερημένοι καὶ τῆς στοιχειώδους λογικῆς εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιήσῃ τοιαῦτα ἐπιχειρήματα. Ἡ χειρονομία αὐτὴ ἦτο ἐπίψογος. Ἄλλο ἀκόμη ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον προβάλλει τῆς σπουδῆς καὶ τῆς ἀνάγκης τῆς τοιαύτης παραδόσεως. Σκεφθεῖτε πόσον θὰ εἶναι ἐκτεθειμένη ἡ ἐνέργεια τοῦ Ὑπουργοῦ, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Δὲν ἀπολείπει τὴν νοημοσύνην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἡ ἀντίληψις τοῦ πράγματος, μὲ μίαν ἐσπευσμένην δημοπρασίαν 6 ἡμερῶν ἐργασίμων καὶ μὴ ἐργασίμων δὲν δέχεται προσφορὰν διὰ προμήθειαν 2 χιλιάδων τόννων, ὄχι ἀμέσως παραδοτέων, ἀλλὰ παραδοτέων μετὰ ἕνα μῆνα.

§82Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Θὰ ἐρωτήσω καὶ ἐγώ, εἶχε δικαίωμα ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀγοράσῃ τὴν ζάκχαριν αὐτὴν ἄνευ δημοπρασίας;

§83Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Τὸ ἰσχυρίσθη ὁ ἴδιος χθές.

§84Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Ἐὰν ἠγόραζε ἄνευ δημοπρασίας θὰ ἦτο ἐπικριτέος σήμερον, ἢ ὄχι;

§85Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τῆς ἐπερωτήσεώς σας νομίζω ὅτι δὲν χρειάζεται καμμία ἀπάντησις, διότι ὅλη ἡ κοινωνία ἡ Ἑλληνικὴ συζητεῖ ἀκριβῶς ἐπὶ μῆνας πολλούς, ἐπὶ τοῦ ἐὰν εἶναι ἐπιτετραμμένον, ἐὰν ἐπιτρέπεται εἰς ἕνα Ὑπουργὸν νὰ κάμνῃ ἢ νὰ μὴ κάμνῃ δημοπρασίαν καὶ ἐπὶ τοῦ ἐὰν εἶναι ὑποχρεωμένος ν’ ἀποδεχθῇ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς δημοπρασίας, ἢ ὄχι. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεκταθῶμεν εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ καὶ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ πιστεύσω σᾶς καὶ τὸν κ. Ἀβέρωφ, ὅτι εἶχε δικαίωμα νὰ μὴ κάμῃ δημοπρασίαν. Ἐρωτῶ ὅμως, ἀφοῦ ἔκαμε δημοπρασίαν, δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ μὲ ὅλας τὰς ἐγγυήσεις προστασίας τοῦ δημοσίου συμφέροντος, ἢ ἠδύνατο νὰ γίνῃ καὶ πρὸς τὸ θεαθῆναι, ὅπως καὶ ἔγινε. Ἔχει δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς νὰ μὴ κάμῃ δημοπρασίαν ἅπαξ ἀπεφάσισε τὴν διενέργειαν τῆς δημοπρασίας ἔπρεπε νὰ κάμῃ σωστὴν δημοπρασίαν μὲ προθεσμίαν, ὥστε νὰ κατοχυρώσῃ τὸ δημόσιον, ἢ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ μίαν δημοπρασίαν διὰ νὰ δείξῃ ὅτι ἔκαμε δημοπρασίαν;

§86Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Διατὶ πρὸς τὸ θεαθῆναι, κύριε συνάδελφε;

§87Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ εὕρῃ ζάκχαριν ἡ ὁποία νὰ ἔλθῃ ἐγκαίρως, ὥστε τὴν τιμὴν τῶν 28 χιλιάδων νὰ τὴν φθάσῃ εἰς τὰς 14 χιλιάδας. Καὶ ἐρωτῶ τὴν ἔφθασεν εἰς τὰς 14 χιλιάδας; Ἐκεῖ εἶναι τὸ θέμα δι’ ἐμέ.

§88Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Θὰ φθάσω καὶ εἰς αὐτό. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν πλήρη ὑπόμνησιν τῆς ὑποθέσεως θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν αὐτὴν τὴν προκηρυχθεῖσαν τὴν 27ην Ὀκτωβρίου τὴν παραμονὴν τῆς Ἐθνικῆς μας ἑορτῆς καὶ διεξαχθεῖσαν τὴν 1ην Νοεμβρίου, ἀφοῦ παρενεβλήθησαν 3 ἡμέραι ἀργίας, ἔλαβε μέρος καὶ πλειοδότης τοῦ ὁποίου τὸ φορτίον εὑρίσκετο ἤδη εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Ἀλλὰ διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κυρίως ἐνδιαφέρει τὴν ὑπόθεσιν, ὑπῆρχε ἀνάγκη τῆς βεβιασμένης αὐτῆς ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργοῦ; Διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον, τὸ ἀπεδέχθη ὁ Ὑπουργὸς εἰς ἀπάντησίν του τὸν Δεκέμβριον, τὸ ἀπεδέχθη καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν ἀμφισβητεῖται ἀπὸ κανέναν, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 4.200 δραχμῶν κατὰ κιλὸν ἦτο ὑπερβολική. Δὲν θὰ ἐπικαλεσθῶ καὶ πάλιν τὰ δελτία τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς. Ὁ ἀξιότιμος κ. ἐκπρόσωπος τῶν ἀγροτῶν, ἂς συγχωρήσῃ καὶ εἰς ἐμένα, ὁ ὁποῖος θέλω νὰ πιστεύω ὅτι εἶμαι περισσότερον παντὸς ἄλλου ἀγρότης, συμμετέχων αὐτοπροσώπως εἰς τὰς ἀγροτικὰς ἀπασχολήσεις, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἔχω καὶ ἐγὼ τὸ δικαίωμα νὰ συγκεντρώσω ὡρισμένα στοιχεῖα καὶ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι πέραν αὐτῶν τῶν διεθνῶν στοιχείων ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτει ἡ τιμὴ τῆς ζακχάρεως εἰς τὴν ἀγορὰν, ὑπάρχει καὶ τὸ πρακτικὸν τῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἐγκρίνει τὸ ἀποτέλεσμα τῆς δημοπρασίας καὶ ἡ ὁποία ἐπίσης ὁμιλεῖ, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 4.200 δραχμῶν εἶναι ὑπερβολική, πλὴν ὅμως εἶναι ἐντὸς τοῦ πλαισίου τὸ ὁποῖον μᾶς ἔταξε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ κατὰ συνέπειαν ἐγκρίνομεν τὴν δημοπρασίαν αὐτὴν καὶ ὑπενθυμίζω πάλιν, ὅτι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς διεθνοῦς τιμῆς τῆς ζακχάρεως καὶ τῆς τιμῆς εἰς τὴν ὁποίαν ἐπεκυρώθη ἡ δημοπρασία, δημιουργεῖ εἰς βάρος τοῦ δημοσίου ζημίαν 8 δισεκατ., ἐὰν ἡ ἀξία τοῦ συναλλάγματος ἔπρεπε νὰ πληρωθῇ εἰς τὴν ἐπίσημον τιμὴν καὶ 4½ δισεκατ. ἐὰν ἀφοῦ ἐπρόκειτο περὶ ἐπαναπατρισμοῦ καὶ περὶ ἐνεργείας προμηθείας δι’ ἰδίου συναλλάγματος, τὸ συνάλλαγμα ἔπρεπε ν’ ἀποτιμηθῇ εἰς τὴν ἀξίαν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Πρόκειται περὶ ζημίας 4½ δισεκατ. περὶ αὐτοῦ δὲν χωρεῖ συζήτησις διὰ πάντα καλῆς πίστεως ἄνθρωπον. Ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ συζητηθῇ εἶναι, ἐὰν ἡ ἐνέργεια αὐτὴ τοῦ Ὑπουργοῦ, ἡ ὁποία ἐδημιούργησεν τὴν ζημίαν αὐτὴν ἦτο ἀναπόφευκτος καὶ ἐπιβεβλημένη διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ὑπερτάτου δημοσίου συμφέροντος. Ἐπεκαλέσθη χθὲς ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀβέρωφ μίαν ἐπιστολήν του πρὸς τὸν ἀρχηγὸν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ τὴν ἐπὶ ταύτης ἀπάντησιν τοῦ Ὑπαρχηγοῦ τῆς Ἀποστολῆς. Σᾶς διαβάζω τὴν ἀπάντησιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν προκύπτει καὶ ποῖον ἦτο τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν: «Σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιστολὴν τῆς 16ης........................ (ἀναγινώσκει) ........................». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις τοῦ Ὑπαρχηγοῦ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς εἰς τὴν ἐπιστολὴν τοῦ κ. Ἀβέρωφ. Πράγματι ἡ συμφωνία μας εἶναι, ὅτι αἱ εἰσαγωγαὶ βασικῶν εἰδῶν θέλουσι διανεμηθῆ ἰσομερῶς, ταυτοχρόνως καὶ πρακτικῶς εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ δημιουργεῖται εὐλόγως ἡ ἀπορία: Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ τὴν ὁποίαν προσεκόμισε χθὲς ὁ ἀξιότιμος κύριος ἐπερωτώμενος, δικαιολογεῖ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ἀβέρωφ, διότι δὲν βλέπω νὰ λέγῃ πράγματι περισσότερα ἡ ἐπιστολὴ πλὴν τούτου, ὅτι αἱ διανομαὶ τῶν εἰδῶν αὐτῶν πρέπει νὰ γίνωνται συγχρόνως καὶ ἰσομερῶς καὶ πρακτικῶς μάλιστα καὶ ὅτι ὀρθῶς ἀντελήφθητε ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς συμφωνίας μας.

§89Γ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Μὴ διαστρευλώνετε τὰ πράγματα, ὅτι ἡ ζάκχαρις τοῦ δελτίου δὲν εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ.

§90Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Σᾶς παρακαλῶ πολὺ νὰ μὴ χρησιμοποιεῖτε τὴν λέξιν διαστρέβλωσις καὶ θὰ σᾶς κάμω νὰ μετανοήσητε δι’ αὐτὴν τὴν λέξιν. Καὶ θὰ σᾶς κάμω νὰ μετανοήσητε, διότι θὰ εἴπω καὶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ εἶμαι βέβαιος ὡς τίμιος πράγματι ἄνθρωπος ὅτι θὰ μετανοήσητε. Εἴπατε ὅτι διεστρέβλωσα τὴν ἀπάντησιν. Θὰ σᾶς διαβάσω καὶ τὴν ἐπιστολὴν τοῦ Ὑπουργοῦ, διὰ νὰ ἴδητε ὅτι τίποτε δὲν διεστρέβλωσα: «Ἀξιότιμε κύριε.................. (ἀναγινώσκει)..... .............................. ἀγορᾶς». Νομίζω ὅτι θὰ εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ συνοψίσωμεν τὸ περιεχόμενον τῆς παραγράφου αὐτῆς, τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Ὑπουργοῦ εἰς τὸ ὅτι «ἠξέρετε κ. ἀρχηγὲ τῆς ἀποστολῆς ὅτι ὡρισμένα εἴδη ἰδιωτικῆς ἀνάγκης εἰσέρχονται εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰς ποσότητας ἀνεπαρκεῖς καὶ δι’ αὐτὸ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ διανείμωμεν μὲ δελτία καὶ εἰς ὡρισμένας ἄλλας ὀργανώσεις, ὅπως νοσοκομεῖα κλπ., βάσει προκαθωρισμένων κριτηρίων καὶ ὅτι μόνη ἐξαίρεσις ὑπάρχει διὰ τὸν ἄρτον τὸν ὁποῖον τακτικῶς ἢ ἐκτάκτως διενείμαμεν καὶ χωρὶς δελτία διὰ νὰ ρίξωμεν τὴν τιμήν. Δεύτερον ἡ πολιτικὴ αὐτὴ.................. .............................. ἀγορᾶς». Λέγει δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι «εἶμαι ὑπερήφανος ἢ ἐκεῖνος ἢ ὅλοι ὅσοι ἔχουν καθιερώσει τὸ σύστημα αὐτὸ ὅτι ἡ ζάκχαρις καὶ τὰ ἄλλα εἴδη τῆς βιοτικῆς ἀνάγκης διενέμοντο σταθερῶς καὶ ἰσομερῶς μὲ τὸ δελτίον ἢ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προκαθωρισμένων κριτηρίων εἰς τὰ ἐργοστάσια, εἰς τὰ σωματεῖα, οὕτως ὥστε ὅλος ὁ πληθυσμὸς νὰ ἔχῃ τὴν ἴσην ποσότητα χωρὶς νὰ ἐξαρτᾶται ἡ κατανάλωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς». Ὑπέρμαχος τῆς πολιτικῆς τῆς διανομῆς τῆς ζακχάρεως διὰ δελτίου, ἐμφανίζεται διὰ τῆς παραγράφου αὐτῆς ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι ἀναμφισβήτητον. Τρίτον ἐπὶ τῆς πολιτικῆς............... ............................ τὰ γεγονότα». Λέγει λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργός: Πολιτική μας καὶ ἡ συμφωνία μας ἦτο νὰ μοιράζωμεν ἰσομερῶς διὰ δελτίου ἢ βάσει προκαθωρισμένων κριτηρίων, εἰς ὅλα τὰ ἱδρύματα ζάκχαριν, ὥστε νὰ ἐξυπηρετοῦνται τὰ ἀληθῆ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ εὑρίσκῃ τὴν ποσότητα τὴν ἀναγκαιοῦσαν εἰς αὐτὸν εἰς τιμὰς σταθεράς. Ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ ἐτηρήθη πιστῶς καὶ ὅτι ὅταν μάλιστα κάποτε, ἀφ’ ἧς ὁ κ. Ἀβέρωφ ἀνέλαβε τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου ἐπεζήτησε νὰ τὴν παραβῇ ἐν ἐξαιρετικῇ ἀνάγκῃ εὗρεν ἀντίθετον τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν. Λέγει, δηλαδή, ὁ κ. Ἀβέρωφ ὅτι αἱ διανομαὶ πρέπει νὰ γίνωνται ἰσομερεῖς εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας, βάσει δελτίου ἢ προκαθωρισμένων κριτηρίων καὶ ἀπαντᾶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς: «Σχετικῶς......................... ................ (Ἀναγινώσκει).............». Αὐτὰ λέγει ἡ ἐπιστολή, αὐτὰ λέγει καὶ ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς.

§91Α. ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὑποθέτω ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ ἐπεκαλέσθη κυρίως τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ συμφωνία μεταξὺ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ δὲν ἐπέτρεπε νὰ παραβιασθῇ.

§92Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δηλαδὴ συμφωνία βάσει τῆς ὁποίας τὰ ἀγαθὰ τὰ ὁποῖα εἰσάγονται διὰ τοῦ προγράμματος ἔπρεπε νὰ διανέμωνται ἰσομερῶς καὶ συγχρόνως εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν διὰ δελτίων, εἰς τὸν πληθυσμὸν, καὶ βάσει τῶν προκαθορισμένων κριτηρίων εἰς τὰ ἐργοστάσια, νοσοκομεῖα, κλπ.

§93Α. ΙΩΣΗΦ. Παρακολουθῶ μὲ προσοχὴν τὸ ἐπιχείρημά σας εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ διαπιστώσω μίαν θὰ ἔλεγον ἐξαιρετικὴν ἀτυχίαν εἰς τὸ ἐπιχείρημά σας. Ἐὰν ἤθελον πεισθῆ εἰς τὸ ἐπιχείρημά σας, τότε δὲν ἔπρεπε νὰ πιστεύω καθόλου εἰς τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Κάντζια. Ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ κατὰ ἕνα τρόπον ἐπίεσεν, ἂν μὴ ἐξεβίασε, τὸν ὑπαρχηγὸν τῆς ἀποστολῆς καὶ τοῦ ἔδωσε τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν.

§94Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐγὼ εἶπον ὅτι αὐτὸ δὲν καλύπτει τὴν ἐνέργειαν τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ὅτι ἡ Ἀποστολὴ δὲν τὸν ἠμπόδιζε νὰ προβῇ εἰς τὰς ἰσομερεῖς διανομὰς εἰς τρόπον ὥστε νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς διανομῶν ὅμως βάσει τῶν κριτηρίων τῶν παραδεδεγμένων διὰ τοὺς βιοτέχνας καὶ ἐπαγγελματίας.

§95Α. ΙΩΣΗΦ. Νομίζω ὅτι εἴπατε ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ ἐπίεσε πολὺ διὰ νὰ πάρῃ τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν.

§96Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Οὔτε κατὰ διάνοιαν. Διαβάσατε τὰ πρακτικά.

§97Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἠμπορεῖ νὰ ἔγινε σύγκρουσις συμφερόντων ἐμπορικῶν, θυσιαζομένων ἀπὸ τὴν ἐνέργειαν τοῦ κ. Ἀβέρωφ, ἀλλὰ παραστάτης ἢ κοινωνὸς τῶν μυστικῶν τοῦ κ. Ἀβέρωφ καὶ τῶν μυστικῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχουν τῆς Ἀποστολῆς, δὲν ἐφιλοδόξησα νὰ γίνω ποτέ.

§98Γ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Κύριε συνάδελφε, μοῦ εἴπατε ὅτι θὰ μετανοήσω ὅταν θὰ μοῦ ἐδιαβάζατε τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνας. Θέλω νὰ μοῦ διευκρινίσετε τὸ ἑξῆς. Ἐὰν ὑποστηρίζετε ἀκόμη ὅτι ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς ἠδύνατο νὰ διαθέσῃ δι’ ἄλλον σκοπὸν τὴν ζάκχαριν ἡ ὁποία προωρίζετο διὰ τὰς διανομὰς διὰ δελτίου.

§99Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἐξακολουθεῖτε καὶ μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν ἐπιστολῶν, νὰ ὑποστηρίζετε ὅτι διαστρεβλώνω τὸ περιεχόμενον;

§100Γ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Βεβαίως ἐξακολουθῶ καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ διευκρινήσητε τὸ σημεῖον αὐτό, διότι ἐπ’ αὐτοῦ στηρίζεται τὸ δεύτερον σκέλος τῆς ὅλης ἐπερωτήσεώς σας. Κύριε Ὑπουργέ τοῦ Ἐμπορίου ἐπανερχόμενος εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν πινάκων καὶ ἐνθυμούμενος τὴν χθεσινὴν διόρθωσίν σας ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω ἐὰν ἐζητήσατε λόγον ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας, πῶς κατώρθωσαν νὰ μᾶς στείλουν ἔγγραφα τῆς 8ης Φεβρουαρίου καὶ νὰ λάβωμεν γνῶσιν ἀκριβῶς τὸ ἀπόγευμα τῆς ἡμέρας ποὺ συνεζητεῖτο ἡ ἐπερώτησις. Χαρτιὰ δὲ ἀπὸ τὸ περιεχόμενον τῶν ὁποίων προκύπτει ὅτι εἶχον συνταχθῆ τὸ βραδύτερον εἰς τὰς 17 Ἰανουαρίου; Διότι αὐτὸ νομίζω ἐζήτησε νὰ διευκρινήσητε ὁ κ. Μπουρνιᾶς.

§101Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὄχι δὲν ἠρώτησα ἐπ’ αὐτοῦ.

§102Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Αὐτοὶ οἱ περίφημοι πίνακες οἱ ὁποῖοι περιέχουν τόσας ἀνακριβείας καὶ τόσους λανθασμένους ἀριθμοὺς παρέχουν ἐν τούτοις τὰ στοιχεῖα τοῦ ἐλέγχου. Θὰ ἀναγκασθῶ βέβαια νὰ καταφύγω εἰς τὸ ἄχαρι ἔργον τῆς ἀναγνώσεως ἀριθμῶν καὶ λογιστικῶν πράξεων. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ πράξω διὰ νὰ δώσω μίαν εἰκόνα τῆς καταστάσεως, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν.

§103Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἀνεγνώσθησαν πολλὰς φοράς.

§104Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι τὸ πρόγραμμα εἰσαγωγῶν ζακχάρεως κατὰ τὸ 1950 ἀνέγραφε εἰς τὸ τέλος καὶ μετὰ τοὺς περιορισμοὺς, διότι προηγουμένως ἀνέγραφε 80 χιλιάδας τόννους, ἀνέγραψε 75000 τόννους. Ὑπῆρχε δὲ κατὰ τὴν 1 Ἰανουαρίου 1950, βάσει τοῦ πίνακος Ε καὶ ἓν ὑπόλοιπον 5444 τόννων. Καὶ συνεπῶς μόνον ἡ ζάκχαρις τοῦ προγράμματος δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος 1950 ἀνέοχεται εἰς 80444 τόννους. Πρέπει δὲ νὰ διευκρινισθῇ καὶ ἕνα ἄλλο σημεῖον διὰ τοὺς πίνακας τοὺς ὁποίους παρέχει ἡ ὑπηρεσία. Εἰδικώτερον εἰς τὸν πίνακα Β ὅπου μνημονεύονται αἱ εἰδικαὶ διανομαί, ἀναγράφεται εἰς τὴν δευτέραν στήλην καὶ μία διάθεσις διὰ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς δὲν ἠξεύρω, διατὶ ἐθεώρησε περιττὸν νὰ ἐξηγήσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ ποσότης αὐτὴ δὲν βαρύνει τὸ πρόγραμμα εἰσαγωγῶν ζακχάρεως. Ἡ ποσότης αὐτὴ ἡ ἀφορῶσα τὰς ἐνόπλους δυνάμεις προμηθεύεται ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν διὰ τὴν ἑνότητα τῆς διαχειρίσεως τῆς ὑποθέσεως, δὲν βαρύνει ὅμως τὸ πρόγραμμα εἰσαγωγῶν, ἀλλὰ ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ ἄλλο κεφάλαιον ἄλλο πρόγραμμα. Ἔχομεν λοιπὸν 80444 τόννους εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καθ’ ὅλον τὸ ἔτος 1950 δεδομένου ὅτι τὸ πρόγραμμα ἀνέρχεται εἰς 75000 τόννους. Ἡ μέση κατανάλωσις κατὰ μῆνα εἶναι ἀκριβῶς 6250 τόννους. Καθ’ ὅλον τὸ ἔτος ὁ ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ καὶ μὲ ἐκείνας τὰς μεγάλας διανομὰς τὰς ὁποίας ἔκαμε τὸν Δεκέμβριον διέθεσε 78771 τόννους. Πόθεν προκύπτει αὐτό; Ἀπὸ τοὺς πίνακας τοὺς ὁποίους ἔχει δώσει τὸ ὑπουργεῖον ἐν συνδυασμῷ δὲ μὲ τοὺς πίνακας Γ καὶ Δ ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ ποσότης ἡ ἀφορῶσα τοὺς ἐπαγγελματίας Ἀθηνῶν καὶ ἐπαρχιῶν δὲν διετέθη ἐξ ὁλοκλήρου. Συνεπῶς ἔχομεν στήλην διαθέσεως «................ ........ (Ἀναγινώσκει) ....». Ἔχομεν λοιπὸν ἐκ τοῦ προγράμματος τῆς βοηθείας 80.444 τόννους καὶ μὲ 1.200 τόννους ἀπὸ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ Σεπτεμβρίου φθάνομεν εἰς τοὺς 81.644 τόνν. Καὶ γεννᾶται ἤδη τὸ ἐρώτημα αὐτομάτως. Ποῦ ἀνεκάλυψεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τὴν μεγάλην ἔλλειψιν κατὰ τὸ τέλος Ὀκτωβρίου, διὰ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐσπευσμένην δημοπρασίαν; Ἀφοῦ καὶ μὲ τὰς μεγάλας διανομὰς τὰς ὁποίας ἔκαμε κατὰ τὸν Ὀκτώβριον, 8000 τόννους διὰ δελτίου, 5.188 τόννους, ὅπως λέγει, πρὸς τοὺς ἐπαγγελματίας, 300 τόννους πρὸς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις κ.λ.π......

§105Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὸν Νοέμβριον δὲν εἶχε δώσει εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας.

§106Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Αὐτὰ τὰ νούμερα ποὺ σᾶς δίδω δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθοῦν. Σᾶς λέγω ὅτι καθ’ ὅλον τὸ ἔτος διετέθησαν 78.000 τόννοι μὲ ὅλας τὰς πλουσίας διανομὰς τοῦ Δεκεμβρίου καὶ τὰς ἠλαττωμένας διανομὰς τοῦ Νοεμβρίου. Συνεπῶς εἶχεν εἰς τὴν διάθεσίν του μόνον ἐκ τοῦ προγράμματος 80.000 τόννους καὶ εἶχεν ἐπὶ πλέον καὶ τὴν ποσότητα ἡ ὁποία εἶχεν εἰσαχθῆ δι’ ἰδίου συναλλάγματος τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1950. Καὶ ἔτσι κατέληξε μὲν τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1950 νὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν του ὁ Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ 17.000 τόννους καὶ 3.000 τῶν ἐπαγγελματιῶν, εἰς τὰς ἰδιαιτέρας ἀποθήκας 20.000 τόννους. 20.000 δὲ τόννους χωρὶς τὴν ἀνάγκην νὰ χρησιμοποιήσῃ, διὰ τὰς διανομὰς τοῦ Δεκεμβρίου αὐτὴν τὴν ποσότητα τὴν ἀνωμάλως εἰσαχθεῖσαν. Διότι εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἐνεργήσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς διανομὰς τῶν 17.500 τόννων καὶ τὰς εἰδικὰς διανομὰς πρὸς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι δὲν βαρύνουν τὸ συνάλλαγμα τῆς εἰσαγωγῆς τῆς ζακχάρεως, χωρὶς τὴν ἀνάγκην τῆς προσφυγῆς εἰς τὴν ἀνώμαλον δημοπρασίαν. Πρέπει νὰ τονίσω ὅτι καὶ ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐθεώρει ἀπαραίτητον νὰ κάμῃ εἰσαγωγὴν δι’ ἰδίου συναλλάγματος, εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ τηρήσῃ τὴν προθεσμίαν, νὰ προκηρύξῃ τὴν δημοπρασίαν διὰ τὸ τέλος Νοεμβρίου καὶ νὰ ἔχῃ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς δημοπρασίας εἰς τὸ τέλος Δεκεμβρίου διὰ νὰ τὴν χρησιμοποιήσῃ ἐνδεχομένως τὸν Ἰανουάριον ἀφοῦ τὸν Δεκέμβριον καὶ τὸν Νοέμβριον δὲν τὴν ἐχρειάζετο.

§107ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐν τῷ μεταξὺ εἰς τὴν μαύρην ἀγορὰν θὰ ἔφθανεν 30 χιλ.

§108Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ φθάσῃ εἰς τὴν μαύρην ἀγορὰν 30 χιλ. αὐτὸ δὲν ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τὴν ἀνώμαλον εἰσαγωγὴν τῶν 5.200 τόννων. Ἐὰν ἡ τιμὴ τῆς ζακχάρεως ἐξέφευγεν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν αὐτὸ δὲν ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τὴν ἀνώμαλον εἰσαγωγὴν τῶν 5.000 τόννων ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τὴν καλὴν ἰσομερῆν καὶ σύγχρονον διανομήν, ὅπως, λένε, αἱ ἐπιστολαὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, τῶν ἀποθεμάτων, τὰ ὁποῖα εἶχε —καὶ εἶχε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἀποθέματα— καὶ τὰ ἀποθέματα αὐτὰ δὲν τὰ διένειμεν ἰσομερῶς καὶ συγχρόνως, ὅπως εἶχεν ὑποχρέωσιν, βάσει τῆς συμφωνίας μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν ἀποστολήν. Ἐκεῖ πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ ἡ ὕψωσις τῆς τιμῆς καὶ ὄχι εἰς τὸ ὅτι δὲν εἶχον παραγγελθῆ οἱ 5.200 τόννοι, οἱ ὁποῖοι παραμένουν πράγματι καὶ σήμερον εἰς τὰς ἀποθήκας.

§109Γ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Πῶς παρημελήθησαν αἱ ἰσομερεῖς διανομαί;

§110Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐλέχθη, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα βουλευτὴν Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ Ροδόπης ὅτι ἀπὸ τὰ στοιχεῖα δῆθεν, τὰ ὁποῖα ὁ κ. Κάντζιας ἐπεκαλέσθη εἰς τὴν Βουλὴν ἐξάγεται ὅτι ὁ οἶκος Τρακάκη ἐπεκοινώνησε μὲ τὸν Σκουλικίδην, ὁ ὁποῖος ἔλαβε μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Τρακάκη. Ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν κ. Κάντζιαν τὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτει ὅτι τὸ τηλεγράφημα αὐτὸ τοῦ οἴκου Τρακάκη ἐκ Τεργέστης δὲν ἀπεστάλη πρὸς τὸν ἀντιπρόσωπόν του Σκουλικίδην, ὁ ὁποῖος ἔλαβε μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν ἀλλὰ εἰς ἄλλον τρίτον τὸν Πριμικίδην, ὁ ὁποῖος ἐνόμισεν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μετάσχῃ τῆς πανδεσίας αὐτῆς καὶ ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν Τρακάκην ζάκχαριν καὶ τοῦ εἶπεν ὅτι ἠμπορεῖ νὰ σοῦ δώσω μὲ 72 λίρας καὶ ἀργότερον μὲ 70 λίρας.

§111ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς ἐπληρώνοντο εἰς δραχμὰς ἢ εἰς συνάλλαγμα;

§112Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι περιττὸν νὰ ἐπιμένετε ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ ὑπαναχώρησις εἰς τὸν τρόπον τῆς ὑπερασπίσεως μιᾶς ὑποθέσεως εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἐνέργειαν τοῦ ἐλεγχομένου Ὑπουργοῦ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅμως ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ ἀπὸ χθὲς ἐνεφάνισεν ἐντελῶς ἀντίθετον ὑπεράσπισιν τῆς ἐνεργείας του ἐκείνης τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐμφανίσει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν 22 Δεκεμβρίου 1950 καὶ εὐλόγως γεννᾶται ἡ ἀπορία εἰς πάντα Ἕλληνα καὶ εἰς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος δὲν ἤκουσε τὰ διαμειφθέντα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δὲν ἔλαβεν γνῶσιν τῶν ἐγγράφων: Ὁ κ. Ὑπουργὸς πότε λέγει τὰ σωστά; Πότε ἀνταποκρίνονται τὰ λόγια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὴν πραγματικότητα κατὰ Δεκέμβριον τοῦ 1950 ἢ χθὲς καὶ σήμερον; Ἐν συνεχείᾳ δημιουργεῖται τὸ ἐρώτημα εἰς πάντα Ἕλληνα: Εἶναι ἀνάγκη εἰς ἄνθρωπον ὑποστηρίζοντα καὶ ὑπεραμυνόμενον τῆς ἀληθείας νὰ καταφεύγῃ ἑκάστοτε κάθε φορὰν· εἰς διάφορα ἐπιχειρήματα διὰ νὰ δικαιολογήσῃ μίαν ἐνέργειαν; Δὲν τοῦ ἀρκεῖ ἡ ἀπροκάλυπτος ἔκθεσις τῆς ἀληθείας ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἠλέγχθη ἡ ἐνέργειά του; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐγκαταλείψω τὸ βῆμα χωρὶς νὰ ἐπισημάνω μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία δὲν ἦτο ἀξία τοῦ ὀνόματος καὶ τῆς προσωπικότητος τοῦ κ. Ἀβέρωφ. Ἐσεβάσθην τὴν θέσιν του, ἐσεβάσθην τὴν προσωπικότητά του καὶ χθὲς καὶ σήμερον καὶ δὲν πρόκειται νὰ προσθέσω τίποτε εἰς ὅσα εἶπον, περὶ τῆς γνώμης μου διὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἠλέγχετο καὶ ἐλέγχεται ὁ Ὑπουργὸς κ. Ἀβέρωφ διὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς δημοπρασίας τῆς ζακχάρεως. Ὁ κ. Ἀβέρωφ ἐθεώρησε καλὸν ὁμιλῶν χθὲς καὶ ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Κάντζιαν νὰ ἐξαπολύσῃ κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον ὕβριν, ὕβριν, ἡ ὁποία ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς συκοφαντίας. Εἶπεν ὁ κ. Κάντζιας βεβαίως ἐκ τοῦ ἐλέγχου, ἐκ τῆς μελέτης μιᾶς ὑποθέσεως, τὰς λεπτομερείας καὶ τὰς πτυχάς, τῆς ὁποίας σᾶς θέτω ὑπ’ ὄψει σας. Δὲν ἐπείσθην ἐὰν ὁ κ. Ἀβέρωφ εἶναι ἔνοχος ἢ ὄχι τῆς συμμετοχῆς εἰς δολίαν ἐνέργειαν. Δὲν εἶπεν ὁ κ. Κάντζιας ὅτι δὲν ἐπείσθην ἐκ τῆς μελέτης αὐτῆς ἢ ἐκ τῆς ἀναπτύξεως τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἔνοχος ἄλλης πράξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἐνδεχομένως λόγῳ τοῦ λειτουργήματος θὰ εἶχεν ἀσχοληθῇ ὁ κ. Ἀβέρωφ. Ὁ κ. Ἀβέρωφ ὅμως, χωρὶς νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς καθ’ ὅλου ὑπόθεσιν Θωμοπούλου ἢ Βλαχούτσικου, ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ ρίψῃ πάρθιον βέλος κατὰ τῆς ὑπολήψεως τοῦ κ. Κάντζια καὶ εἶπεν ὅτι ἐκ τῆς μελέτης μιᾶς ὑποθέσεως διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἐξέθεσεν εἰς σᾶς εἰς τὴν ὁποίαν σεῖς δὲν ἠσχολήθητε διὰ νὰ σχητήσητε γνώμην, ἐκ τῆς μελέτης μιᾶς ὑποθέσεως μὲ τὴν ὁποίαν δὲν ἀπησχόλησε τὴν Βουλήν, δὲν ἐπείσθην ἐὰν ὁ κ. Κάντζιας εἶναι συνέταιρος ἢ δὲν εἶναι συνέταιρος τοῦ Βλαχούτσικου ἢ Θωμοπούλου.

§113Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Καὶ ἐὰν ἤμην τί θὰ ἐσήμαινε;

§114Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ δὲν εἶμαι δικηγόρος αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν εἶσθε συνέταιρος ἢ ὄχι, αὐτὸ ἀφορᾷ σᾶς προσωπικῶς. Ἐμένα ὡς μέλος τῆς Ἀντιπροσωπείας μὲ ἐνδιαφέρει τοῦτο, ἐὰν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς τοὺς ἐλεγχομένους Ὑπουργοὺς προκειμένου νὰ ἀπαντήσουν, νὰ ἀποσείσουν τὴν ἀποδιδομένην κατηγορίαν νὰ καταφεύγουν εἰς τοιούτου εἴδους μεθόδους κατασυκοφαντήσεως καὶ κατασπιλώσεως τοῦ ἐπερωτῶντος. Καὶ ἐγὼ ἠμπορῶ νὰ εἴπω κ. Κάντζια ἐκ τῆς μελέτης μιᾶς ὑποθέσεως, τὴν ὁποίαν εἶχον εἰς τὸ γραφεῖον μου, δὲν ἐπείσθην ὅτι ὁ τάδε συνάδελφός μου εἶναι ἀναμεμιγμένος ἢ ὄχι εἰς τὴν τάδε σκανδαλώδη ὑπόθεσιν. Καὶ νομίζω ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ ὁμοιάζει μὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι σύνηθες εἰς τοὺς δικηγόρους τῶν ἐπαρχιῶν καὶ τῆς πρωτευούσης, νὰ γράφουν ὡρισμένοι δικηγόροι εἰς τὰς προτάσεις των ὅτι ὁ ἀντίδικός μου ἢ ὁ πελάτης μου εἶναι ἔτσι κι’ ἔτσι.... καὶ μὲ μίαν παραπομπὴν εἰς τὸ περιθώριον, γράφουν, διαγράφονται τόσες λέξεις. Αὐτὸ ἐνθυμίζει, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔκαμεν χθὲς ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀβέρωφ. Φοβοῦμαι ὅτι ἡ ἐνέργεια αὐτή, ἡ ἀπαράδεκτος εἰς τὴν ὁποίαν κατέφυγεν ὁ κ. Ἀβέρωφ ἔχει τὴν δικαιολογίαν της εἰς τὴν δεδικαιολογημένην ταραχήν, τὴν ὁποίαν ἔχει προκαλέσει ὁ ἔλεγχος μιᾶς ἀνωμάλου πράξεως. Νομίζω ὅμως ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ ἔχει εὔχερον τὸν τρόπον νὰ ἀποσείσῃ καὶ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν καὶ νὰ πείσῃ καὶ τὴν Ἀντιπροσωπείαν τοῦ Ἔθνους καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἡμεῖς εὕρομεν ἐπιλήψιμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Καὶ ὁ τρόπος αὐτός, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι μία ἐξ ὑφ’ ἁρπαγῆς ἀπόφασις ἐμπνευσμένη ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς ἀλλὰ θὰ εἶναι μόνον ἡ ἀνεπηρέαστος κρίσις μιᾶς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐν ψυχρῷ καὶ ἐν γνώσει ὅλων τῶν λεπτομερειῶν τοῦ θέματος θὰ δώσῃ ἱκανοποίησιν εἰς τὸν κ. Ἀβέρωφ, τὴν ὁποίαν θὰ δύναται νὰ ἐπικαλῆται καθ’ ὅλην τὴν πολιτικήν του ζωήν. Διότι ἡ ἐσπευσμένη ἀπόφασις τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς, τὴν ὁποίαν ἴσως διαθέτει ὁ κ. Ἀβέρωφ, δὲν πρόκειται νὰ τὸν τακτοποιήσῃ ἀπέναντι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Μαντᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§116Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διεθρυλήθη ἀνὰ τὴν Ἑλλάδαν ὅτι ἐφευρέθη ἓν φάρμακον δραστικώτατον, τὸ ὁποῖον ἔμελλε νὰ ἐπιλύσῃ τὸ ἐπισιτιστικὸν πρόβλημα τῆς χώρας. Καὶ διηρωτᾶτο ὁ κόσμος ποῖος ἦτο ὁ ἐφευρέτης τοῦ φαρμάκου αὐτοῦ; Καὶ ἐμάνθανεν ὅτι ἐφευρέτης ἦτο ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ κ. Ἀβέρωφ. Καὶ τὸ φάρμακον αὐτό, τὸ τόσον δραστικόν, ἦσαν αἱ δημοπρασίαι, αἱ ὁποῖαι ἠδύναντο νὰ γίνουν εἰς τρεῖς ἡμέρας, ὥστε ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐντὸς 4–5 ἡμερῶν νὰ ἀπολαμβάνῃ τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων, τῶν ὁποίων ἐστερεῖτο, καὶ εἰς τιμὰς πολὺ μεγαλυτέρας ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἐν τῇ διεθνῇ ἀγορᾷ ὑφίστανται. Τὸ θέμα, κύριοι, τὸ ὁποῖον ἐξετάζεται σήμερον ἀπὸ τὴν Βουλὴν —χωρὶς νὰ παρίσταται ἀνάγκη νὰ προστρέξωμεν εἰς τοὺς ἀνακριβεῖς ἀριθμοὺς καὶ τὰ διάφορα σημειώματα τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας— τὸ θέμα, λέγω, εἶναι ἁπλούστατον: Ἐάν, δηλαδή, ἡ γενομένη δημοπρασία ἦτο κανονικὴ καὶ ἂν ἡ προσφερθεῖσα κατ’ αὐτὴν τιμὴ ἦτο ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἀποδεχθῇ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας. Διότι ἐφόσον ἔχομεν τὸ δεδομένον ὅτι ἡ διεθνὴς τιμὴ ἦτο 3.200 κατὰ κιλόν, οἱ δὲ προσελθόντες εἰς τὴν δημοπρασίαν προσέφερον 4.200, ἐρωτᾶται πῶς ὁ Ὑπουργὸς ἐκεῖνος τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἐγκρίνῃ τὴν δημοπρασίαν αὐτήν; Καὶ ἀφοῦ ἐνέκρινε τὴν δημοπρασίαν αὐτὴν ἐρωτᾶται πῶς ἐξησφάλισεν, ὥστε ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν δραχμῶν ἐκείνων, τὰς ὁποίας εἰσέπραξαν οἱ διάφοροι προμηθευταί, νὰ μὴ ἐπέλθῃ σάλος εἰς τὴν ἀγοράν; Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ μοῦ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ἢ νὰ μοῦ δώσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀβέρωφ. Θὰ ἤθελα νὰ μοῦ δώσῃ ἀπάντησιν πότε ἐπληρώθησαν αἱ δραχμαὶ αὐταὶ εἰς τοὺς διαφόρους προμηθευτάς; Καί τότε θὰ ἴδητε, κύριοι, τὰ συμπεράσματα τὰ ὁποῖα θὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τότε θὰ ἴδητε ποίαν εὐθύνην ἔχει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Διότι ἀπὸ τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπληρώθησαν εἰς δραχμὰς ἐλευθέρως διαθετέας οἱ προμηθευταὶ τῆς ζακχάρεως, ἐπῆλθεν ἀνύψωσις τοῦ συναλλάγματος τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, τῆς λίρας, καὶ ἐγένετο πανικός. Ἔτσι ἔφθασεν ἡ λίρα εἰς τὰς 232.000.

§117Π. ΚΑΛΠΑΚΤΣΟΓΛΟΥ. Καμμίαν σχέσιν δὲν ἔχει.

§118Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἐὰν εἶχεν ἢ δὲν εἶχεν, εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην λόγῳ τοῦ πανικοῦ αὐτοῦ κατὰ τὸν μῆνα Δεκέμβριον νὰ φέρῃ ἐξ Ἀμερικῆς ἕν ἑκατομμύριον λιρῶν.

§119Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Καὶ τώρα φέρνει.

§120Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Τὸν πανικὸν αὐτὸν τὸν ἔφερον αἱ δραχμαί, αἱ διαθετέαι ἐλευθέρως, αἱ ὁποῖαι ἐπληρώθησαν εἰς τοὺς προμηθευτὰς τῆς ζακχάρεως.

§121Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω, ἀλλά, ἀπὸ τώρα σᾶς λέγω ὅτι δὲν ἤξευρα ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσω εἰς ἕν τόσον ἀσταθὲς ἐπιχείρημα.

§122Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἀσταθῆ εἶναι τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα σᾶς θίγουν, κύριε τέως Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἀσφαλῶς ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξαν καὶ οἱ προηγούμενοι ρήτορες, δι’ ὑμᾶς ἦσαν ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον καμμίαν ἀξίαν. Ἀλλὰ τὰ ἐπιχειρήματα εἰς τὰ ὁποῖα δὲν δύνασθε νὰ δώσητε καμμίαν ἀπάντησιν εἶναι ὅτι ἐκάματε προμήθειαν ζακχάρεως εἰς τιμὰς τοιαύτας, αἱ ὁποῖαι ἐζημίωσαν τὸ Ἑλληνικὸν κοινὸν περὶ τὰ ὀκτὼ δισεκατομμύρια δραχ. Ἐπ’ αὐτοῦ τί ἔχετε νὰ μᾶς ἀπαντήσητε, κύριε τέως Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ δώσετε καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν.

§123Π. ΚΑΛΠΑΚΤΣΟΓΛΟΥ. Τὸ κέρδος ποὺ θὰ ἀπεκόμιζον ἀπὸ τὴν ζάκχαριν θὰ τὸ ἔκαμνον ἀπὸ τὴν διαφορὰν τοῦ χρυσοῦ...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§124Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προέβη εἰς μίαν ἀνώμαλον δημοπρασίαν καί, μάλιστα, ὅταν ὑπῆρχον ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐδικαιολόγουν τὴν προμήθειαν τῶν 5.200 τόννων. Αὐτὰ εἶναι τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἡ Βουλὴ καλεῖται νὰ κρίνῃ, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἡ ἐνέργεια ἐκείνη τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἦτο ὠφέλιμος εἰς τὸ Κράτος. Δὲν δύναται ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ἔρχεται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ λέγῃ «ἔκτακτοι ἀνάγκαι ὑπῆρχον καὶ ἔπρεπε διὰ παντὸς τρόπου νὰ δώσω ζάκχαριν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν». Ἀλλὰ ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κατὰ τὸν μῆνα Νοέμβριον ἐχορήγησε μόνον 600 τόννους, ἀποτέλεσμα δὲ τῆς μὴ ἰσομεροῦς κατανομῆς, ὅπως λέγει εἰς τὸ ἔγγραφόν της καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ἦτο ἡ ἀνύψωσις τῶν τιμῶν. Διὰ τοῦτο εἶναι ὑπεύθυνος ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι διὰ τῆς πράξεως αὐτῆς ἐπέφερεν ἀνύψωσιν τῆς τιμῆς. Ἀντὶ δὲ νὰ εἶναι ἐλεγχόμενος διὰ τὴν τοιαύτην πρᾶξιν, ἦλθε καὶ μᾶς εἶπεν ὅτι «κύριοι, ἀνῆλθεν ἡ τιμὴ εἰς τὰς 24.000 καὶ ἐγὼ ἔπρεπε νὰ τὴν φέρω εἰς τὰς 14». Ἀλλὰ ποῖος εἶναι ὑπεύθυνος, κ. τέως Ὑπουργέ, διὰ τοῦτο; Μήπως ἡμεῖς; Εἴμεθα ἡμεῖς ποὺ δὲν ἐκάμομεν τὰς ἰσομερεῖς διανομάς; Ἡμεῖς καθυστερήσαμεν τὰς διανομὰς εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ τοὺς ἄλλους; Σεῖς εἶσθε ὑπεύθυνος ποὺ ἐφέρατε τὴν τιμὴν εἰς τὰς 24.000.

§125Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Τὸν Νοέμβριον ἐμοιράσθησαν εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας 2.600 τόννοι.

§126Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Πότε ἐμοιράσατε 600;

§127Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ποτέ.

§128Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ αὐτὸ λέγουν. Μᾶς ἐφέρατε στοιχεῖα ὅτι ἐδώσατε 600 τόννους. Ἡ ἀνύψωσις τῆς τιμῆς τῆς ζακχάρεως ἐγένετο καὶ ἄλλοτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούνιον. Καὶ τότε 600 τόννους ἔδωσε τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐπῆλθεν ἡ ἀπότομος ἀνύψωσις τῆς ζακχάρεως. Αὐτὸ συνέβη καὶ τώρα καὶ ἡ εὐθύνη βαρύνει μόνον ὑμᾶς, διότι σεῖς εἶσθε, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν ἐκάματε τὰς ἰσομερεῖς διανομάς. Τὸ θέμα λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἐντοπίζεται ἐπὶ τῶν ἑξῆς σημείων, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἔκαμε μίαν ἀνώμαλον δημοπρασίαν καὶ ἐζημίωσε τὸ καταναλωτικὸν κοινόν, διότι δὲν εἶναι ἐπετετραμμένον νὰ λέγωμεν ὅτι ἦτο ἡ δημοπρασία συμφέρουσα, ὅταν εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἦτο 3.200 δραχ. τὸ κιλὸν καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔκαμε προμήθειαν μὲ 4.200. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσείσῃ τὴν εὐθύνην ταύτην ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πείσῃ καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι ἡ δημοπρασία αὐτὴ δὲν ὑπῆρξεν ἀνώμαλος; Νομίζω δὲ ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ Πρόεδρός της χάριν αὐτοῦ τοῦ κύρους καὶ τῆς εὐθιξίας τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν τῆς χώρας, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν σύστασιν τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἔχω πεποίθησιν ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ συμφωνήσῃ μὲ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἡ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ χωρήσῃ καὶ ἔτι πλέον διὰ νὰ ἴδῃ τί γίνεται εἰς τὰ δύο αὐτὰ Ὑπουργεῖα, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ἡ εὐθιξία τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τοιαύτη, ὥστε καὶ αὐτὸς νὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ἡ σύστασις τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ἀναγκαία δι’ αὐτὸ τοῦτο τὸ κῦρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου. Ἐὰν τοῦτο, κύριοι βουλευταί, δὲν γίνῃ ἀποδεκτόν, τότε ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶπεν ὅτι ἔκαμε μίαν θαρραλέαν πρᾶξιν καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ ἐξακολουθήσῃ ἐὰν τοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ προβῇ εἰς ἔτι θαρραλεωτέρας πράξεις. Διὰ τὰς θαρραλέας αὐτὰς πράξεις θὰ παρακαλέσω ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μετέσχον εἰς τὴν δημοπρασίαν καὶ ἔλαβον τόσα κέρδη, νὰ στήσουν ἕνα ἀνδριάντα εἰς τὸν πρώην Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ εἰς τὸν ἀνδριάντα αὐτὸν νὰ γράψουν, ὅτι ἐδῶ εἶναι ὁ θαρραλέος Ὑπουργὸς καὶ εἰς τὰ ἴχνη τοῦ ὁποίου θὰ ἐξακολουθήσουν καὶ οἱ μετέπειτα Ὑπουργοὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γρηγοριάδης ἔχει τὸν λόγον.

§130Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤμην εὐτυχὴς καὶ ἐγὼ ἐὰν εἶχον πεισθῆ, ὅτι ὁ θόρυβος, ὁ ὁποῖος ἔγινεν ἐδῶ, ἔγινεν ἀπὸ μόνη τὴν ἀφορμὴ νὰ πατάξῃ τὰ κακῶς κείμενα, καὶ νὰ ἐξαλείψῃ τὰς καταχρήσεις καὶ τὰς ὑπερβασίας, δικαιοδοσίας, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ διορθωθοῦν ὅλα αὐτά. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ πρόθεσις τοῦ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ ἦτο ἀγαθή, ἀλλὰ τὰ ἐπιχειρήματά του, ἂν καὶ ἐπαναλαμβάνει κάθε φράσιν του δὶς καὶ τρίς, κατὰ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἔχει, δὲν ἔπεισαν ἐμένα. Καὶ δὲν μὲ ἔπεισαν, γιατὶ ὑπάρχει καὶ προγενεστέρα ἀπόφασις τῆς Βουλῆς διὰ τοιοῦτον σἂν δεδικασμένον θέμα καὶ κατέληξε νὰ μὴ εὕρωμεν τὸ μεγάλο ψάρι τῶν καταχρήσεων τότε. Κοντὰ σ’ αὐτὸ ὅμως προέκυψεν ἄλλο ζήτημα, τὸ ζήτημα τῆς συστάσεως ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία σὲ λίγο διάστημα πρέπει νὰ βγάλῃ πόρισμα. Ἀλλὰ διεπλατύνθη καὶ τὸ ἔργον τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς τόσον, ὥστε πρέπει λογικὰ νὰ ἐξετασθῇ ὁλόκληρος ἡ πολιτεία τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Τότε ὅμως πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἐξέτασις ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς δράσεως τοῦ ἐφοδιασμοῦ κατὰ τὸ διάστημα τῆς παρελθούσης τετραετίας. Καὶ ὁ Ὑπουργὸς ποὺ θὰ παραπεμφθῇ, θὰ εἶναι ὑπὸ κατηγορίαν, σἂν ὑπόλογος ἐπὶ ὁλόκληρον τὴν περίοδον τῆς ἐξετάσεως τοῦ ἔργου τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καθ’ ὅλην τὴν τετραετίαν.

§131Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Τί προθεσμίαν βάζετε;

§132Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Καμμίαν προθεσμίαν.

§133Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Δέκα χρόνια;

§134Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Μάλιστα, καὶ πάρα πάνω ἴσως γιὰ νὰ εὑρεθῇ κάποιος ὑπόλογος ἢ ὑπόλογοι εἰς τὸ διάστημα αὐτό, καὶ ν’ ἀποδειχθῇ, ὅτι ὑπάρχει κάτι τι σάπιο μέσα εἰς τὸν ἐφοδιασμὸν γενικῶς, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ ἠμποροῦμεν νὰ τὸ λέγωμεν αὐτὸ ὄχι αὐθαιρέτως, ἀλλὰ βγαλμένο ἀπὸ αὐτὰ τὰ πράγματα. Εἶναι γεγονὸς αὐτὸ τοὐλάχιστον ὅτι πλέον ἀπὸ 500 ὁλόκληρα δισεκατομμύρια δραχμῶν προωρισμένα διὰ τὰ τρόφιμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διεχειρίσθησαν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ δυστυχῶς μεγάλα μερίδια τροφίμων, ἐπῆραν χωρὶς δελτία καὶ μερικοὶ κάτοικοι τῶν ὠκεανῶν καὶ τῶν θαλασσῶν, χωρὶς νὰ ἔχουν δικαίωμα σ’ αὐτὰ τὰ τρόφιμα, καὶ παραπονοῦνται τώρα τὰ ψάρια, γιατὶ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ἀπὸ ἀνικανότητά του δὲν πετοῦσε μαζὶ μὲ τὰ σάπια φορτία τῶν τροφίμων στὴ θάλασσα καὶ τὰ κλειδιὰ τῶν κονσερβῶν διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ τὰς χρησιμοποιήσουν τοὐλάχιστον τὰ ψάρια. Διὰ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐξακρίβωσις ὅλου αὐτοῦ τοῦ ἁμαρτωλοῦ παρελθόντος, τὸ ὁποῖον κυρίως βαρύνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀνίκανα, Ὑπουργοὶ του ἀλλὰ καὶ διευθυνταὶ ὑπηρεσιῶν ἀπαιτεῖται πολύς, πάρα πολὺς χρόνος. Δι’ αὐτὸ ἀμφιβάλλω ἐὰν πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ πρότασις τῆς συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς ὅπως τὴν ζητῶ ἐγώ, μὲ εὐρύτητα δικαιοδοσίας ἐξετάσεως καὶ τῆς τετραετίας. Θὰ ἦτο καλὸν νὰ περιωρίζετο μόνον εἰς τὸ ζήτημα τῆς ζακχάρεως. Εἶναι ὅμως πολὺ ἀστεῖον νὰ κρατούμεθα ἀπὸ τὸ ζήτημα τῆς ζακχάρεως, ἴσως διὰ νὰ καλύψωμεν ἰδικά μας πράγματα, ἐνῷ ἡ ὑπηρεσία ὁλόκληρος τοῦ ἐφοδιασμοῦ εἶναι ὑπόλογος καὶ εἶναι ὑπόλογον καὶ τὸ σύστημα Διοικήσεως ποὺ ἔχει ἡ Ἑλλὰς τώρα. Δὲν ἔφθαναν τὰ παλαιά, ἡ Διοίκησις ἡ ἄλλοτε· ἔπρεπε νὰ κάνουν νέαν πολυτελεστάτην ὀργάνωσιν, πολύπλοκον, πολυδάπανον, πολυπρόσωπον, χωρὶς ἀνάγκην, χωρὶς αὔξησιν τοῦ Κράτους, ἔπρεπε νὰ κάμωμεν κατὰ τὸ σύστημα τοῦ μακαρίτου Κοτζαμάνη, νὰ κάμωμεν τέτοιο Ὑπουργεῖον συντονισμοῦ, πραγματικὰ ἀνεξέλεγκτον, δυσκίνητον πολύπλοκον ὀργανισμόν, καὶ ἀναλόγους ἄλλας ὑπηρεσίας, νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὰς ἁπλᾶς μεθόδους τοῦ παρελθόντος, ὁπότε πάντοτε ἠμπορούσαμεν νὰ ἔχωμεν ὡρισμένον Ὑπουργὸν ὑπόλογον. Καὶ ἔτσι μὲ τὸ σημερινὸ σύστημα νὰ μὴ εὑρίσκωμε κανένα, οὔτε ὑπόλογον ὑπάλληλον, οὔτε Ὑπουργόν. Καὶ τώρα ἔχει ἡ Κυβέρνησις ἕνα Πρωθυπουργὸ—πάει καλὰ—μὰ καὶ ἕνα πρῶτον Ἀντιπρόεδρον, ὁ ὁποῖος εἶναι δὲ καὶ «μόνιμος» ἀντιπρόεδρος ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, ἕνα δεύτερον Ἀντιπρόεδρον, ἕνα Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, Ὑπουργοὺς τοῦ Πρωθυπουργοῦ, τῶν ξένων, Συμβούλια καὶ Ὑπηρεσίας κατ’ οὐσίαν ἀνεξελέγκτους, ποὺ μοναδικὸ σκοπὸ ἔχουν νὰ συσκοτίζουν τὰ πράγματα, νὰ ἐπιβραδύνουν κάθε ἀπόφασιν, μὲ τοὺς πολλοὺς τροχοὺς ποὺ παρεμβαίνουν στὴν Κυβερνητικὴ μηχανή, τῆς ὁποίας τὴν κίνησιν σταματοῦν, τὴν ἀχρηστεύουν, καὶ ἕως ὅτου πάρουν τὴν ἁπλούστερην ἀπόφασιν, ἂς ποῦμε τῆς διανομῆς ἑτοίμων τροφίμων στὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ π. χ. τὰ τρόφιμα σαπίζουν καὶ πετιοῦνται στὴ θάλασσα. Δι’ αὐτὰ ὅλα δὲν εἶναι μόνον ὑπόλογον τὸ καθεστὼς τῆς τετραετίας διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν εἶναι ὑπόλογον καὶ τὸ καθεστὼς τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Ἑλλάδος, δηλαδὴ τῶν Ὑπουργείων, ὅπως τώρα λειτουργοῦν καὶ χάνει καὶ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἱκανότητα διευθύνσεως καὶ διοικήσεως καὶ χάνεται καὶ ὁ ὑπεύθυνος ἀπέναντι τῆς Βουλῆς. Δι’ ὅλο τὸ ζήτημα χρειάζεται πάρα πολὺς χρόνος νὰ ἐξετασθῇ καὶ ἔχω πολλοὺς ἐνδοιασμοὺς ἐὰν θὰ ὠφελήσῃ ἡ σύστασις τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν πραγμάτων.

§135ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερν.). Ἐπειδὴ ἡ Βουλὴ εἶναι καταπεπονημένη, θὰ παρεκάλουν νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τὴν πέμπτην.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ζακχάρεως τὴν Πέμπτην;

§137ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.15′ μ. μ.).