1951.02.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 38η

Παρασκευὴ 9 Φεβρουαρίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6. 35′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Μποῦτος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ. λ. π.

§4Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Συνέδριον τῶν Νομαρχῶν καὶ Ἐπάρχων ἐπὶ τῇ λήξει τῶν ἐργασιῶν του, ἐκφράζει τὸν βαθύτατον σεβασμόν του πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν ὅπως εὐαρεστηθῇ καὶ ἐξετάσῃ μὲ πᾶσαν εὐμένειαν τὰ σχέδια νόμου «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως καὶ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως», ἅτινα θέλει ὑποβάλει αὐτῇ ἡ Κυβέρνησις. Κατ’ ἐντολὴν τοῦ Συνεδρίου ὁ Πρόεδρος αὐτοῦ Ν. Μπακόπουλος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Μπουρδάρας καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Κοινοτήτων Ἁγίας Τριάδος Πετραλώνων καὶ Μολόχας Εὐρυτανίας ζητούντων ἐπιτάχυνσιν ψηφίσεως τοῦ νόμου «περὶ διευκολύνσεως χειροτονίας ἱερέων» καθ’ ὅσον πλεῖσται Κοινότητες στεροῦνται ἱερέως ἀπὸ τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀντίκειται εἰς τὸ θρησκευτικὸν αἴσθημα. Ὁ Βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς Κτηματικῆς Ἀδελφότητος Καλαμῶν διαμαρτυρουμένης διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀπαθλίωσιν τῶν πορτοκαλλοπαραγωγῶν καὶ ζητούντων ἄμεσον τοποθέτησιν τῶν πορτοκαλλιῶν εἰς ξένας ἀγορὰς ἐπὶ ἀνταλλαγῇ κλπ. Ἡ Ἕνωσις Θυμάτων Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως Νομοῦ Σερρῶν ζητεῖ ἄμεσον ἐπικύρωσιν τοῦ Νόμου 1512)1950 «περὶ χορηγήσεως συντάξεως εἰς τὰς οἰκογενείας Ἑλλήνων Πολιτῶν ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ τῶν ἀνηκόντων εἰς ἀνεγνωρισμένας ὁμάδας Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως κλπ.». Ὁ Βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Στ. Χατζήμπεης καταθέτει ἀναφορὰν συζύγων καὶ ἀδελφῶν τῶν ἑπτὰ νευροπαθῶν πολιτικῶν ἐξορίστων τῶν κρατουμένων εἰς τὸ Δημόσιον Ψυχιατρεῖον Ἀθηνῶν, αἰτουμένων τὴν ἐπίλυσίν των καὶ τὴν νοσηλείαν των οἴκοι. Ὁ Σύνδεσμος Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας ζητεῖ ἄμεσον ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐνοποιήσεως κλαδικῶν Ταμείων Συντάξεως Σιδηροδρομικῶν». Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας καταθέτει τηλεγραφήματα Ἐλατοῦς καὶ Ἄνω χώρας Ναυπακτίας διαμαρτυρομένων δι’ ἔλλειψιν ἐφημερίου καὶ ζητούντων νὰ ἐγκριθῇ ὁ νόμος περὶ χειροτονίας ἱερέων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας καταθέτει τηλεγράφημα τῆς Κοινότητος Πλατάνου Ναυπακτίας διαμαρτυρομένης δι’ ἔλλειψην ἀλεύρου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν αὐτοκινητιστῶν μικρῶν αὐτοκινήτων Τριφυλλίας διαμαρτυρομένων δι’ ἀπαγόρευσιν μεταφορῶν ἐπὶ κομίστρῳ καὶ ζητούντων ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως, ἄλλως χορηγηθῇ εἰς τούτους ἄδεια ἀντικαταστάσεως τῶν αὐτοκινήτων των διὰ λεωφορείων. Ὁ Βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν αὐτοκινητιστῶν μικρῶν αὐτοκινήτων Τριφυλίας Καλαμῶν καὶ Μελιγαλᾶ διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 1512 κατάργησιν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ δικαιώματος τῶν οἰκογενειῶν τῶν παρὰ τῶν Γερμανῶν ἐκτελεσθέντων καὶ ζητούντων ἐπαναχορήγησιν τῆς διακοπείσης συντάξεώς των πρὸς προστασίαν τῶν ὀρφανῶν χηρῶν καὶ γερόντων. Ὁ Βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Παντοπωλῶν Καλαμῶν ζητούντων ὅπως ἀρθῇ τὸ μέτρον προκαταβολῆς 30% ἐπὶ διανεμομένων εἰδῶν λόγῳ οἰκονομικῆς δυσπραγίας παντοπωλῶν. Ὑπόδικοι καὶ Κατάδικοι πρώην μαχηταὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ ἀδίκως ἀποκλεισθέντες τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Α. Ν. 1504)50 ζητοῦν παροχὴν εὐεργετημάτων εἰς αὐθορμήτως προσερχομένους καὶ κρατουμένους ἤδη εἰς τὰς Φυλακὰς Ἀκροναυπλίας. Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Μενεμένης, αὐτοκινητισταὶ νομοῦ Πέλλης Βοΐου καὶ τὸ Συνδικάτον χερσέων ἐμπορευματικῶν μεταφορῶν Β. Ἑλλάδος διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην κατάργησιν θεσμοῦ Ὑπουργείου Β. Ἑλλάδος. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἱερισσοῦ διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ διανομὴν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν καὶ Καπνεργατριῶν Στιβαδόρων Ἀγρινίου «Ὁ Ἅγιος Χριστόφορος» ζητοῦντος ὅπως ἀπαγορευθῇ εἰς τοὺς Βιομηχάνους ἡ ἐξαγορὰ ἀρωματικῶν καπνῶν, ἄλλως ὑποχρεωθοῦν οὗτοι νὰ τὰ ἀγοράσουν ἐπεξειργασμένα κλπ. Ὁ Βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ἀλέξανδρος Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Θράκης ζητούντων ἄμεσον ψήφισιν νομοσχεδίου περὶ ἑνοποιήσεως Κλαδικῶν Ταμείων Συντάξεων Σιδηροδρομικῶν. Ὁ Βουλευτὴς Πέλλης κ. Β. Μουράτογλου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Πιπεριᾶς ζητοῦντος ἄμεσον ἐξαγωγὴν ἐρυθροῦ πεπέρεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὑποχρεωτικὴν διανομὴν εἰς τὸ κοινόν, εὐρυτάτην χρησιμοποίησίν του εἰς τὸν στρατὸν κλπ. Ὁ Βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν, δι’ ἧς ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κατατιθεμένου νομοσχεδίου περὶ λειτουργίας καὶ ἐλέγχου Τραπεζῶν κλπ. Ὁ Βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν διαμαρτυρομένου διὰ τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐπιβαλλόμενα φορολογικὰ μέτρα, διὰ περιορισμὸν πιστώσεων κ. λ. π. Ὁ Βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου συνοικισκοῦ Κολοκοτρώνη Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ρύθμισιν τῶν πωληθέντων οἰκοπέδων παρὰ τῆς Κοινότητος Συκιῶν εἰς τὰ μέλη τοῦ ἐν λόγῳ Συνδέσμου καὶ ὧν τὴν κυριότητα διεκδικεῖ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον κλπ. Ὁ Βουλευτὴς Πέλλης κ. Β. Μουράτογλου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Καραϊσαρίδου δικολάβου παρὰ τῷ Εἰρηνοδικείῳ Ἀλμωπίας κατοίκου Ἀρδέας διαμαρτυρομένου δι’ ἀποκλεισμὸν τῶν δικολάβων ὅπως παρίστανται τῶν Μονομελῶν Δικαστηρίων (Μονομελὲς Πλημελειοδικεῖον) καὶ ζητοῦντος ἄρσιν τοῦ τοιούτου μέτρου. Ὁ Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως κατοίκων Ἑπταπυργίου Θεσσαλονίκης «Τὸ Φρούριον» ζητούσης κατεδάφισιν τῶν ἀνθυγιεινῶν ἀνεπαρκῶν καὶ ἑτοιμορρόπων οἰκιῶν καὶ παραπηγμάτων, κατασκευὴν πλήρους δικτύου ὑδρεύσεως εἰς τὸ ἄλλο τμῆμα τοῦ Συνοικισμοῦ ἐξωραϊσμὸν τοῦ Συνοικισμοῦ διὰ μικροῦ πάρκου κλπ. Οἱ Σιδηροδρομικοὶ Ἀλεξανδρουπόλεως, Φλωρίνης, Θεσσαλονίκης καὶ Πειραιῶς διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην συγχώνευσιν ἀσφαλιστικῶν Ταμείων Σιδηροδρομικῶν εἰς ἕνα ἑνιαῖον ὀργανισμόν. Ὁ Σύνδεσμος Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Μακεδονίας ζητεῖ ἑνοποίησιν τῶν ἀσφαλιστικῶν Ταμείων Συντάξεων καὶ Προνοίας Σιδηροδρομικῶν. Τὰ ἐργατοϋπαλληλικὰ Σωματεῖα Χίου διαμαρτύρονται δι’ ἀφαίρεσιν δικαιώματος ἀπεργίας δυνάμει τῶν ἄρθρων 291 –296 τοῦ νέου ποινικοῦ κώδικος καὶ ζητοῦν ἀναστολὴν τῶν ἐν λόγῳ ἄρθρων. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Πειραιῶς διαμαρτύρεται διὰ τὸν ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς περιορισμὸν πιστοδοτήσεως εἰσαγωγῶν ἐλευθέρων εἰδῶν κλπ. Ὁ Πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ζητεῖ τὴν μὴ ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἐγγραφῆς τῶν ἐπιτυχόντων καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ καθορισθέντος ἀριθμοῦ φοιτητῶν τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν, Θεσσαλονίκης κατὰ τὸ Ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1950–51», μὴ δυναμένων τῶν Πανεπιστημίων νὰ ἐκπαιδεύσουν πέραν τοῦ καθορισθέντος ἀριθμοῦ φοιτητῶν κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Ὑπουργείου Θρησ. καὶ Ἐθν. Παιδείας Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 24.7.50 ἐρωτήσεως βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας θὰ προέβαινεν εἰς τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν διδακτηρίων εἰς Μπαρακίτικα καὶ Ζάχαν Ὀλυμπίας ἐὰν ὑπῆρχον αἱ σχετικαὶ πιστώσεις. Πάντως μὲ τὰς ὀλίγας πιστώσεις τὰς ὁποίας διαθέτει, θὰ ἐνισχύσῃ τὴν προσπάθειαν τῶν κατοίκων ὅπου αὕτη ὑπάρξῃ, Τοῦτο ἄλλως τε συνέβη κατὰ τὸ παρελθὸν οἰκον. ἔτος διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῆς σχολικῆς ἐφορείας Μπαρακίτικα, διὰ ποσοῦ 5 ἑκατ. μέσῳ τῆς Νομ)κῆς Ἐπιτροπῆς.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Ὑπουργ. Γεωργίας. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 103)12.1.51 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: Αʹ) Εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ὑπάρχουσι σήμερον 47 ἐν ὅλῳ γεωτρύπανα. Βʹ) Διὰ τῶν ἐν λόγῳ γεωτρυπάνων τεθέντων εἰς τὴν διάθεσιν ἡμῶν κατὰ διάφορα χρονικὰ διαστήματα, ἐξετελέσθησαν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως ἐφαρμογῆς τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως αἱ κάτωθι γεωτρήσεις:

Γʹ) Ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰς ἑκάστην περιοχὴν ἐκτελουμένων γεωτρήσεων καθορίζεται ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν ἐρεύνης τοῦ ὑπεδάφους πρὸς διαπίστωσιν ὑπάρξεως, ἐκτάσεως καὶ δυνατότητος ἀποδόσεως τῶν ὑδροφόρων στρωμάτων. Δʹ) Ὁ ἀνεπαρκὴς ἀριθμὸς τῶν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου τεθέντων Γεωτρυπάνων δὲν ἐπέτρεψε μέχρι σήμερον τὴν ἄμεσον καὶ σύγχρονον ἐξυπηρέτησιν ἁπασῶν τῶν περιοχῶν τῆς χώρας. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἡ ἔρευνα αὐτῶν πραγματοποιεῖται κατὰ σειρὰν βάσει προγράμματος συντασσομένου ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῆς Α.Δ.Ο.Σ. Εʹ) Εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ ἀρξαμένου ἑξαμήνου προβλέπεται ἡ ἐντὸς αὐτοῦ ἔναρξις ἐκτελέσεως τῆς ἐρεύνης τῆς νήσου Εὐβοίας, διατεθησομένου πρὸς τοῦτο γεωτρυπάνου ἐκ τῶν προσεχῶς ἀναμενομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ νέων τοιούτων. Εἰδικῶς διὰ τὴν νῆσον Εὔβοιαν εἶχον διατεθῆ ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας τρία περιστροφικὰ γεωτρύπανα ἅτινα ὅμως, ἀντὶ τοῦ σκοποῦ τῆς ἐρεύνης πρὸς ἄρδευσιν, ἐχρησιμοποιήθησαν ὑπὸ τῆς Ε.Β.Α.Ο. εἰς τὰ ἔργα ἐξηλεκτρισμοῦ Ἀλιβερίου Εὐβοίας. ΣΤʹ) Διὰ τὴν ἀποξήρανσιν τῆς λίμνης Δύστου ὑπάρχει σχετικὴ μελέτη, αἱ ἐργασίαι ὅμως τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου δὲ ἐπροχώρησαν, διότι τοῦτο ἐκρίθη λίαν δαπανηρόν, δεδομένου ὅτι τὸ κόστος αὐτοῦ προϋπελογίσθη εἰς ποσὸν πλέον τῶν 10 δισεκ. δραχμῶν ἔναντι 5.500 στρεμμάτων ἀποξηρανθησομένων γαιῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

III. Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 42 τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ρέντη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὅτι, καθ’ ἃ ἐγνωρίσαμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 287839)21.11.1950 ἐγγράφου μας ὁ διορισμὸς τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἐκτάκτων ὑπαλλήλων προστατευομένων ὑπὸ τοῦ Ν. 751)48 εἶναι δυνατὸν νὰ χωρήσῃ τμηματικῶς ἐντὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑφισταμένων ἑκάστοτε κενῶν ὀργανικῶν θέσεων μονίμων ὑπαλλήλων ἐκ τῶν ὑπὸ τοῦ προϋπολογισμοῦ προβλεπομένων τοιούτων μὴ οὔσης ἐφικτῆς τῆς προσθήκης εἰς τὸν προϋπολογισμὸν νέων προβλέψεων προσωπικοῦ πέραν τῶν ἐν αὐτῷ περιλαμβανομένων τοιούτων Παρακαλοῦμεν ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι οἱ περὶ ὧν πρόκειται ὑπάλληλοι πληρωνώμενοι πρότερον ἐκ τοῦ παρὰ τῇ Τραπέζῃ Ἑλλάδος εἰδικοῦ λογαριασμοῦ Νο 20 «Λογαριασμὸς ἐνισχύσεως ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου» ὑπήχθησαν διὰ τοῦ Α. Ν. 1551)1950 εἰς τὴν ὀργανικὴν δύναμιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὡς ἔκτακτοι ὑπάλληλοι τούτου μισθοδοτούμενοι ἐφεξῆς κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Α. Ν. 1500)1950 εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς τὸν ὁποῖον σχετικαὶ πιστώσεις ἐνεγράφησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 329958)28.12.50 ἀποφάσεώς μας.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Βʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 96 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Ι. Μπούτου, αἰτουμένου νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλὴ διὰ τίνα λόγον ἀνεστάλη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 93288)14.8.50 κοινὴ ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Κοιν. Προνοίας, Ὑγιεινῆς καὶ Οἰκονομικῶν περὶ ἄρσεως τῆς ἐπιτάξεως τοῦ παρὰ τὴν θέσιν Ἀμπελόκηποι οἰκήματος τῆς Σχολῆς Κωφαλάλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ ὑμῖν στοιχείων ἡ ρηθεῖσα ἀπόφασις περὶ ἄρσεως τῆς ἐπιτάξεως ἀνεστάλη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 891)22.9.50 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἀναφέρονται καὶ οἱ λόγοι τῆς τοιαύτης ἀναστολῆς. Τῆς πράξεως ταύτης ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν τῷ παρόντι. Καθ’ ἣν περίπτωσιν ἀναγκαιοῦσι τυχὸν ὑμῖν καὶ ἕτεραι πληροφορίαι, ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν ὅτι ἁρμόδιοι διὰ τὴν παροχὴν τούτων τυγχάνουσι τὰ Ὑπουργεῖα Κοιν. Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς τῇ πρωτοβουλίᾳ τῶν ὁποίων ἐγένετο τόσον ἡ ἐπίταξις ὅσον ἡ ἐπακολουθήσασα ἄρσις αὐτῆς. Ὡς πρὸς τὴν ἀναστολὴν τῆς ἄρσεως ὡσαύτως γνωρίζομεν ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία δὲν εἰσηγήθη ταύτην.

Ὁ Διευθυντὴς

Ε. ΣΤΑΘΗΣ

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ .... ΠΡΑΞΙΣ 891

Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Σεπτεμβρίου 1950

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Λαβὸν ὑπ’ ὄψει α) τὰς ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τῶν ἀπόρων τῆς περιφερείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς β) Τὴν ἀνεπάρκειαν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἤδη ὑφισταμένων κλινῶν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, γ) τὴν ἔλλειψιν καταλλήλου οἰκήματος διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ Γενικοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Ἀθηνῶν ἐκ τῶν κτιρίων τῆς σχολῆς κωφαλάλων, ἀποφασίζει: Ἀναστέλει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 93288 ἀπὸ 14·8·50 κοινὴν ἀπόφασιν τῶν Ὑπουργῶν Προνοίας καὶ Οἰκονομικῶν περὶ ἄρσεως τῆς ἐπιτάξεως τῆς παρὰ τὴν θέσιν Ἀμπελόκηποι σχολῆς Κωφαλάλων προσωρινῶς καὶ μέχρις ἐξευρέσεως καταλλήλου οἰκήματος διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἐγκαταστάσεων καὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Γενικοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Ἀθηνῶν. Ἐκδόσαν πρὸς τοῦτο τὴν ὑπ’ ἀριθ. 891 παροῦσαν πρᾶξιν. Ὁ Πρόεδρος Οἱ Ἀντιπρόεδροι Τὰ Μέλη IV. Ὑπουργείου Μεταφορῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 66 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μ. Στεφανίδη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τὸ ὑπ’ ὄψει ζήτημα διετάχθη αὐτοψία παρὰ μηχανικοῦ τοῦ Ὑπουργείου μετὰ δὲ τὴν ὑπὸ τούτου ὑποβολὴν τοῦ πορίσματος τὸ ζήτημα θέλει ρυθμισθῆ ὁριστικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1951.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

V. Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 65 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδη, σχετικῶς μὲ ἔγκρισιν παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς αἰτήσεων δανείων ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Νομοῦ Εὐβοίας; ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν περατοῦται ἡ ἐπεξεργασία παρὰ τῆς Γραμματείας τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν συγκεντρωθεισῶν ἤδη παρ’ ὅλων τῶν Νομαρχῶν τῆς Ἑλλάδος ἐμπεριστατωμένων ἐκθέσεων τῶν κατὰ Νομοὺς αἰτούντων ἐπαγγελματοβιοτεχνικὰ δάνεια ὁπότε ἐν συνεχείᾳ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ συνερχομένη θέλει ἀσχοληθῇ περαιτέρω μὲ τὴν κατανομὴν τῶν δανείων πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1951. Ἐντολῇ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεύς

Δ. ΚΟΝΤΗΣ

VI. Ὑπουργείου Ἐθνικ. Ἀμύνης. Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 51, 52 ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπασπύρου καὶ Δ. Μπερδελῆ. Ἡ ἀπαλλοτρίωσις τοῦ ἐν Μενιδίῳ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς Α.Β.Υ.Π. χώρου ἐγένετο πρὸς κάλυψιν ἐπειγουσῶν Στρατ. ἀναγκῶν καὶ ἀφοῦ προηγουμένως κατεβλήθη ὑπὸ τῆς Στρατ. Ὑπηρεσίας κάθε προσπάθεια πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ἐν λόγῳ ἀπαλλοτριώσεως. Πρὸς τοῦτο συνεστήθη Ἐπιτροπὴ πρὸς ἐξέτασιν τοῦ παρὰ τὸν Πύργον τῆς Βασιλίσσης χώρου, ὅστις ὅμως ἐκρίθη ὑπὸ ταύτης ὡς ἀκατάλλιλος τῇ Στρατ. Ὑπηρεσίᾳ καὶ ὡς μὴ συμφέρον τῷ Δημοσίῳ. Ἡ ἀπαλλοτρίωσις τοῦ ἐν λόγῳ χώρου ἐγένετο νομοτύπως ἐκδοθέντος πρὸς τοῦτο τοῦ σχετικοῦ Β. Διατάγματος. Ἡ αἰτουμένη ἀκύρωσις τοῦ ἐν λόγῳ Β. Δ. κατὰ τὴν γνώμην τῆς ὑπηρεσίας δὲν ἐνδείκνυται καθ’ ὅσον ἐπιτακτικαὶ Στρατ. ἀνάγκαι ἐπιβάλλουσι τὴν διατήρησιν τῆς γενομένης ἀπαλλοτριώσεως. Οἱ φερόμενοι ὡς δικαιοῦχοι τοῦ ἀπαλλοτριωθέντος χώρου καίτοι ἐπανειλημμένως προσκληθέντες δὲν προσήγαγον τοὺς πρὸς νομιμοποίησιν τίτλους των τῇ Ἐπιτροπῇ, ἀρκεσθέντες μόνον εἰς τὴν προσαγωγὴν σχετικοῦ ἐγγράφου τοῦ Δήμου Ἀχαρνῶν βεβαιοῦντος ὅτι ὁ χῶρος οὗτος ἀνήκει εἰς ὅλους τοὺς κατοίκους Μενιδίου, τῷ λόγῳ δὲ τούτῳ καθυστερεῖ ἡ καταβολὴ τῆς σχετικῆς ἀποζημιώσεως. Ὁ σχετικὸς τῆς ὑποθέσεως φάκελλος ἔχει ἀποσταλεῖ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, παρ’ ᾧ ἐκκρεμεῖ ἡ σχετικὴ αἴτησις ἀκυρώσεως τοῦ Β. Δ. τοῦ φερομένου ὡς δικαιούχου Γ. Δαμασκοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1951.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Ὁ κ. Ε. Μαλαμίδας (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τρόπου διαχειρίσεως Κρατικῶν πλοίων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ μονιμοποιήσεως τῶν ὑπηρετούντων ἡμερομισθίων καὶ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ Ἰνστιτούτου Καλλιτερεύσεως Φυτῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ συμπλώσεως τοῦ Νόμου ὑπ’ ἀριθ. 846)47 «περὶ τοῦ μονίμου καὶ ἐπὶ δοκιμασίᾳ πολιτικοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Προσωπικοῦ τῆς Σχολῆς Ν. Δοκίμων». 2) «Περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρ. 4, 6, 19α, 38, 42 46, 72 καὶ 73 τοῦ Α. Ν. 1101)1938 «περὶ καταστάσεως Ὑπαξιωματικῶν Β. Ν.». 3) «Περὶ προσκλήσεως ἰδιωτῶν δι’ ἐκτέλεσιν εἰδικῆς ὑπηρεσίας». 4) «Περὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ νόμου 996)49 «περὶ διδάκτρων καὶ ἐξετάστρων ἐν τῷ Β. Ναυτικῷ». 5) «Περὶ τροποποιήσεως ἄρθρ. 5, 9, 12, 27, 28, 29 καὶ 62 τοῦ Α. Ν. 1391)1938 «περὶ Καταστάσεως Διόπων Ναυτῶν καὶ Ναυτοπαίδων Β. Ν.». καὶ 6) «Περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 269)1947 «περὶ Συνεργείου Ραδιοεντοπισμοῦ, περὶ τεχνικοῦ ἀνθυποβρυχιακοῦ Τμήματος καὶ περὶ Ραδιοτεχνιτῶν κλπ.» τοῦ Ν. 6321)1934 «περὶ Συνεργείων τοῦ κατὰ Θάλασσαν Στρατοῦ» καὶ Α. Ν. 1554)1939 «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 6321)1934 κ. λ. π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ἔξαρχος καὶ Η. Παπαθανασιάδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μαρινάκος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1558)1950 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Μουτζουρίδης, Λ. Βρετάκος, Δ. Θεοχαρίδης, Δ. Μπαρμπαλιᾶς, Ν. Μπουραντᾶς, Ι. Λύρας, Ε. Ἀλλαμανῆς, Γ. Τορυπάζης, Ε. Μπακλατζῆς κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1557)50 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Λαμπριανίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1557)50 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Μπερδελῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν μεταφορὰν ἐδωδίμων διὰ τῶν διπλωματικῶν σάκκων.

§6Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Ἀνεγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας πλειστάκις ὅτι ὁ τελώνης τοῦ ἀεροδρομίου Ἑλληνικοῦ, ἐπανειλημμένως ἔκαμε ἔλεγχον καὶ ἔρευναν εἰς τοὺς διπλωματικοὺς σάκκους καὶ πολλὲς φορὲς ἀπεκαλύφθη ἐκ τοῦ ἐλέγχου αὐτοῦ ὅτι ἀντὶ νὰ εἶναι διπλωματικὰ ἔγγραφα ἐντὸς τῶν σάκκων ἦσαν ἐδώδιμα καὶ ἀποικιακά. Εἶναι ἕνα σούσουρο ποὺ γίνεται, κύριε Πρόεδρε, εἰς βάρος τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ εἶναι μερικὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὰ προσέχει. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν αὐτὰ εἶναι ἀληθῆ νὰ παύσουν νὰ γίνωνται καὶ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ποῖαι κυρώσεις ἐπεβλήθησαν εἰς ἐκείνους ποὺ ἔκαμαν τούς διπλωματικοὺς φακέλλους κιβώτια μεταφορᾶς τροφίμων.

§7Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως–Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Θὰ ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι τὰ πράγματα παρουσιάσθησαν πολὺ ἐξογκωμένα. Ὄντως διὰ τοῦ ταχυδρομικοῦ φακέλλου τῆς ἐν Στοκχόλμῃ Πρεσβείας μετεφέρθησαν εἰς ἕνα κιβώτιον ἕνα Εὐαγγέλιον καὶ ἄμφια, ἀποσταλέντα ἐκ Μόσχας καὶ ἀνήκοντα εἰς κάποιο μοναστήριον τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Συγχρόνως δὲ εἰς ἕνα κιβώτιον περιείχοντο καπνὸς πίπας καὶ ὡρισμένα τρόφιμα, κονσέρβες ἰχθυοειδῶν. Ὅταν ἐπληροφορήθην ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ὅτι ὑπῆρχον αὐτὰ τὰ δέματα ἔστειλα μίαν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου διὰ νὰ παραστῇ κατὰ τὸ ἄνοιγμα. Ὄντως τετραμελὴς Ἐπιτροπὴ μετέβη εἰς τὸ ἀεροδρόμιον Ἑλληνικοῦ καὶ ἐνώπιόν της ἠνοίχθησαν τὰ δέματα αὐτὰ καὶ ὁ τότε τελώνης Ἑλληνικοῦ ἐδήλωσε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ γίνεται λόγος, δεδομένου ὅτι ἡ ἀξία τοῦ τελωνείου θὰ ἀνήρχετο εἰς 100.000 δρχ. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ τελώνης ἀνεκοίνωσε διαφορετικὰ πράγματα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δῆθεν ἐντὸς δεμάτων περιείχοντο χαβιάρι εἰς μεγάλην ποσότητα, ὅπερ εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβές. Διετάχθησαν ἀνακρίσεις ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν αἱ ὁποῖαι καὶ συνεχίζονται καὶ ἐλπίζω, ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν νὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς φέρω τὸ πόρισμα.

§8Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὶ μέτρα ἐλήφθησαν ἐναντίον τῶν ὑπαλλήλων τῆς Πρεσβείας;

§9Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως–Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐπεπλήχθη ὁ ἐν Στοκχόλμῃ ἐπιτετραμμένος, ἀφ’ ἑτέρου δὲν ἐστάλησαν αὐστηρόταται διαταγαὶ ὅπως εἰς τὸ μέλλον μὴ περιέχωνται εἰς τοὺς διπλωματικοὺς φακέλλους τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον ἔγγραφα διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καρτάλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, σχετικῶς μὲ τὴν παραχώρησιν εἰς τοὺς δικαιούχους Συνοικισμῶν Βόλου παραχωρητηρίων.

§11Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Προνοίας, εἰς τὸν Βόλον ὑπάρχουν δύο συνοικισμοί, τοῦ Ἰωλκοῦ καὶ τοῦ Παλαιοῦ Λιμεναρχείου, οἱ κάτοικοι τῶν ὁποίων ἐπὶ σειρὰν δεκαετηρίδων, ἀπὸ τὸ 1923, ζοῦν εἰς τρώγλας διότι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον παρ’ ὅτι ἐπανειλημμένως ὑπεσχέθη τὴν χορήγησιν τῶν παραχωρητηρίων τῶν γαιῶν ἐπὶ τῶν ὁποίων εἶναι ἐκτισμέναι αἱ παράγκες, δὲν τὸ πραγματοποιεῖ. Θὰ ἤθελα νὰ μάθω τί σκέπτεται τὸ Ὑπουργεῖον θὰ προβῇ εἰς τὴν παραχώρησιν αὐτῶν ἢ θὰ ἀναβάλῃ τὸ ζήτημα ἄλλην μίαν φοράν.

§12Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Πράγματι οἱ κάτοικοι τῶν δύο συνοικισμῶν διαβιοῦν ὑπὸ ἀθλίας συνθήκας, εἰς οἵαν κατάστασιν εὑρίσκοντο πρὸ εἴκοσι ἐτῶν. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν παρεχωρήθησαν τὰ οἰκόπεδα ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ γενομένη ἀπαλλοτρίωσις τὸ 1939 ἤρθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ τότε Ὑπουργοῦ. Ἤδη δίδω τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ ἀνακαλέσω τὴν ἄρσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως, διὰ νὰ δοθοῦν τὰ οἰκόπεδα εἰς τοὺς δικαιούχους. Ἐπὶ πλέον ἡ Κυβέρνησις θὰ τοὺς βοηθήσῃ καὶ θὰ τοὺς παραχωρήσῃ διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ληφθοῦν καὶ λαϊκὴν στέγην.

§13Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἡ ἄρσις τῆς ἀπαλλοτριώσεως ἐγένετο μόνον εἰς τμῆμα τῆς ἐκτάσεως συνοικισμοῦ Ἰωλκοῦ· τὸ ὑπόλοιπον εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν σας. Διατὶ δὲν προβαίνετε ἀμέσως εἰς τὴν διανομὴν τοῦ χώρου τοῦ Παλαιοῦ Λιμεναρχείου; Δὲν ὑπάρχει οὐδὲν νομικὸν κώλυμα.

§14Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Ἡ ἄρσις ἀφορᾶ τριάντα στρέμματα, δηλαδή, περίπου τὸ ἥμισυ τῆς ὅλης περιοχῆς. Ἐγεννήθησαν δὲ ζητήματα νομικὰ σοβαρά, τὰ ὁποῖα καὶ καθυστέρησαν τὴν λῆψιν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως. Διὰ τὸ ἕτερον ἥμισυ, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἐν τῷ συνόλῳ του νὰ κριθῇ ἕνας συνοικισμός. Διότι δὲν πρόκειται νὰ παραμείνῃ εἰς οἵαν κατάστασιν εὑρίσκεται σήμερον. Πρόκειται νὰ κτισθοῦν κατοικίαι καὶ νὰ γίνῃ νέον πολεοδομικὸν σχέδιον.

§15Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Αὐτὸ συμβαίνει εἰς τὴν μίαν πλευρὰν τοῦ δρόμου.

§16Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Τὰ ⅖, δηλαδὴ τὰ τριάκοντα στρέμματα εὑρίσκονται ὑπὸ δικαστικὴν ἀμφισβήτησιν. Ὁ συνοικισμὸς κρίνεται ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο ἁπλῶς νὰ δώσωμεν παραχωτήρια, αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ γίνει. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἔθεσε πρόγραμμα λαϊκῆς στέγης, δηλαδή, ἐν τῷ συνόλῳ ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος, ἀνεβάλομεν τὴν παραχώρησιν τῶν οἰκοπέδων, ὥστε νὰ γίνῃ ἡ ἀπογραφὴ τῶν παραγκούχων καὶ τῶν οἰκοπέδων, πολλὰ τῶν ὁποίων ἔχουν καταπατηθῆ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική, ἑνιαία σαφὴς καὶ ὁλοκληρωτική. Ἐσεῖς θέλετε ἡμίμετρα.

§17Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ προτιμοῦν νὰ τοὺς δώσητε τὴν γῆν διὰ νὰ κτίσουν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χατζήμπεης ἐπὶ τοῦ ἀριθ. 17 ἐρωτήσεως.

§19Σ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐρώτημα ἀπευθύνεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει αὐτὴν τὴν στιγμήν, καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Χ. Θυμιογιάννης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Δικαιοσύνης, σχετικῶς μὲ τὴν προκήρυξιν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἐκλογῶν.

§21Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὀλίγαι ἡμέραι μᾶς χωρίζουν ἀφ’ ἧς ἔγινεν εὐρεῖα συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην διὰ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων. Καὶ ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε νὰ λάβῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ τῆς ἐξησφάλιζον τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῶν κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν ἐκλογῶν, ἐν τούτοις δὲν ἔκαμε τὴν εὐρεῖαν ἐκείνην χειρονομίαν διὰ νὰ προκηρύξῃ τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς, ὥστε νὰ μὴ εὑρισκώμεθα πρὸ τοῦ θεάματος ἔπειτα ἀπὸ πέντε χρόνια μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, νὰ διοικοῦνται οἱ Δῆμοι ὄχι ἀπὸ τοὺς αἱρετοὺς ἄρχοντας, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς δικαστάς, σὲ σημεῖον, κατὰ τὸ ὁποῖον νὰ μὴν ἔχουν γνῶσιν οὔτε τῶν στοιχειωδῶν ζητημάτων, ποὺ ἀπασχολοῦν τοὺς Δήμους. Μοῦ συνέβη εἰς τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης νὰ ἐπισκεφθῶ πολλοὺς μικροτέρους Δήμους, οἱ ὁποῖοι διοικοῦνται ἀπὸ δικαστικοὺς καὶ δὲν εἶχον κἂν γνῶσιν οὔτε τῶν σοβαρωτέρων ζητημάτων, ποὺ ἀπασχολοῦν τοὺς Δήμους. Ἐρωτῶ, λοιπόν, Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία διαλαλεῖ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὅτι σέβεται τὸν θεσμὸν τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ ἔχεται μετὰ ζέσεως τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, ἐὰν σκοπεύῃ νὰ προκηρύξῃ τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς, ὥστε οἱ δῆμοι νὰ περιέλθουν εἰς τοὺς δημοτικοὺς ἄρχοντας εἰς τοὺς ἐκλεκτοὺς τοῦ λαοῦ καὶ νὰ μὴ εὑρισκώμεθα εἰς τὸ ἄθλιον αὐτὸ φαινόμενον, οἱ δῆμοι σήμερον νὰ διοικοῦνται ἀπὸ δικαστικοὺς ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν σκέψιν τους εἰς τὰς δικογραφίας καὶ ὄχι εἰς τὰ βασικὰ προβλήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τοὺς δημότας. Θὰ παρεκάλουν τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ προβοῦν εἰς μίαν ἀνακοίνωσιν, ἐὰν σκοπεύουν πράγματι νὰ ἀποδώσουν τοὺς δήμους εἰς τοὺς αἱρετοὺς ἄρχοντας.

§22Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον καὶ διὰ δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῇ Βουλῇ καὶ διὰ δηλώσεων τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ διὰ τοῦ τύπου. Ἡ Κυβέρνησις ἐπανειλημμένως ἐδήλωσεν ὅτι ἀναγνωρίζει ὅτι πρέπει νὰ γίνουν ἐκλογαὶ δημοτικῶν ἀρχόντων ἀλλ’ ὅλοι γνωρίζετε καὶ ἐλπίζω ὅτι κανεὶς κρίνων ἐθνικῶς δὲν δύναται νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι ἡ διεθνὴς κατάστασις δὲν ἐπιτρέπει σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ριφθῇ εἰς τὸν ἐκλογικὸν σάλον. Εὐχόμεθα καὶ ἐλπίζομεν ὅτι ἡ κατάστασις θὰ διορθωθῇ καὶ πρῶτον μας μέλημα θὰ εἶναι ἡ διεξαγωγὴ τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν.

§23Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τί σχέσιν ἔχει ἡ διεθνὴς κατάστασις;

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§25Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιδεικνύετε μίαν νοοτροπίαν περίεργον ἐπὶ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι κάνετε λάθος. Ὁ κ. Θυμογιάννης ἔχει νὰ προσθέσῃ τίποτε διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης;

§27Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δύναται νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐὰν οἱ δικασταὶ θὰ ἔχουν ὡς κύριον καθῆκον τὴν διοίκησιν τῶν δήμων ἢ τὰ δικαστήρια; Διότι καὶ τὰ δικαστήρια χωλαίνουν καὶ οἱ δῆμοι δὲν διοικοῦνται.

§28Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Εἶναι περίεργον τὸ ἐνδιαφέρον μερικῶν συναδέλφων διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης. Τοὺς πληροφορῶ ὅτι ἐκεῖ ὅπου ἐν τοῖς πράγμασιν ἀπεδείχθη ὅτι παρεκωλύετο ἡ λειτουργία τῆς δικαιοσύνης ἀντικατέστησα τοὺς δικαστάς, ἐκεῖ ὅμως ὅπου κάμουν καλὰ τὸ ἔργον των δὲν τοὺς ἀντικατέστησα.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Σαραφιανὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν μετατόπισιν ἐξ Ἀθηνῶν πρὸς τὰς ἐπαρχίας τῶν Ἐπιθεωρητῶν Νομαρχιῶν.

§30Λ. ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ. Θὰ ἤθελα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μὲ πληροφορήσῃ διατὶ οἱ ἐπιθεωρηταὶ τῶν Νομαρχιῶν παραμένουν εἰς τὰς Ἀθήνας. Πέντε ἐπιθεωρηταὶ νομαρχιῶν εὑρίσκονται διωρισμένοι καὶ εἶναι ὅλοι εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ δὲν εὑρίσκεται κανεὶς εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα.

§31Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὀργανικαὶ θέσεις Ἐπιθεωρητῶν Νομαρχιῶν δὲν ὑπάρχουν, ὑπάρχουν διοικητικοὶ ἐπιθεωρηταί, οἱ ὁποῖοι βεβαίως ἑδρεύουν εἰς τὰς Ἀθήνας διότι ἐδῶ εἶναι τὸ κέντρον τῆς διοικήσεως. Ἔργον αὐτῶν εἶναι νὰ ἐνεργοῦν ἐπιθεωρήσεις καὶ ἐλέγχους τῶν ἄλλων διοικητικῶν ὑπηρεσιῶν κατόπιν διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Συνεπῶς τὸ σκόπιμον εἶναι νὰ ἑδρεύουν εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ δύναται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ τοὺς στέλῃ ὅπου παρουσιάζεται ἀνάγκη Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος προτείνει νὰ ὑπάρχουν ἕδραι τῶν Ἐπιθεωρητῶν εἰς τὰς ἕδρας τῶν γενικῶν διοικήσεων, ὡς γνωρίζετε ὅμως καὶ ἐκ τοῦ τελευταίου νόμου περὶ συμπτύξεως τοῦ Ὑπουργείου προβλέπεται ἡ κατάργησις τῶν γενικῶν διοικήσεων καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἱδρύσωμεν θεσμὸν ἐπιθεωρητῶν εἰς τὰς γενικὰς διοικήσεις, ἡ δὲ πεῖρα τοῦ Ὑπουργείου εἶναι ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς βαδίζει καλῶς.

§32Λ. ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι ἡ θέσις τῶν ἐπιθεωρητῶν εἶναι ὀργανική. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ γενικὴ διοίκησις Βορείου Ἑλλάδος δὲν πρόκειται νὰ καταργηθῇ, παρὰ μόνον ὡς Ὑπουργεῖον, κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐκεῖ ἕνας ἐπιθεωρητὴς διὰ τὰς νομαρχίας τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

§33Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ διάταγμα ποὺ θὰ γίνῃ θὰ εἴπῃ τὶ ἁρμοδιότητας θὰ τοὺς δώσῃ.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Χατζήμπεης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης σχετικῶς μὲ τὴν μεταφορὰν κρατουμένων ἀσθενῶν εἰς τὰς φυλακὰς Γιούρων.

§35Σ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, μόνον ἕν καθῆκον πρὸς συναθρώπους μὲ φέρει εἰς τὸ βῆμα. Κατὰ Νοέμβριον πληροφορίαι ἔλεγον, ὅτι πρόκειται νὰ μεταφερθοῦν ἄρρωστοι πολιτικοὶ κατάδικοι τῶν φυλακῶν, ἀπὸ τὰς διαφόρους φυλακὰς τοῦ Κράτους πρὸς τὰ Γιοῦρα. Εἰς Ἐπιτροπὰς γυναικῶν, συζύγων, μητέρων τῶν ἐνδιαφερομένων ποὺ παρουσιάσθησαν ἐνώπιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἐδόθη ἡ ἀπάντησις ὅτι οὐδεμία τοιαύτη μετακίνησις πρόκειται νὰ λάβῃ χώραν. Ἐν τῷ μεταξὺ τὰς παραμονὰς τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου, διενηργήθη ἀθρόα μετακίνησις ὁμάδων ἀσθενῶν πολιτικῶν καταδίκων ἀπὸ τὰς διοφόρους φυλακὰς τοῦ Κράτους πρὸς τὴν Γιάρο. Ἐρωτῶ: ποῖον σκοπὸν ἐξυπηρετεῖ αὐτὴ ἡ ἀθρόα μετακίνησις, αὐτὴ ἡ ταλαιπωρία ἀρρώστων ἀνθρώπων: Καὶ ἀκόμη ἔχομεν καὶ τὰ ἔξοδα εἰς τὰ ὁποῖα ὑποβάλλεται τὸ Δημόσιον δι’ αὐτὴν τὴν ἄσκοπον καὶ ἀπάνθρωπον περενόχλησιν ἀσθενῶν ἀνθρώπων, ἐνῶ εἶναι γνωστὸν καὶ τὸ ἀνακοινώνω καὶ πάλιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦτο, ὅτι εἰς τὸ προαύλιον τῶν φυλακῶν Ἀβέρωφ ὑπάρχει ἕν νεότευκτον νοσοκομεῖον ἐφωδιασμένον μὲ τὸ νεώτερον ὑγειονομικὸν ὑλικὸν καὶ παραμένει ἐπὶ τρία χρόνια ἀχρησιμοποίητον. Διὰ ποῖον λόγον δὲν τὸ χρησιμοποιεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ τοποθετήσῃ τοὺς ἀσθενεῖς;

§36ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ....... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§37Σ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν πιστεύω νὰ ἔχῃ τὴν ἰδικήν σας ἀντίληψιν, κύριε συνάδελφε διότι ἐσεῖς ἠμπορεῖ νὰ κομματίζεσθε, ἀλλ’ ὁ ὑπεύθυνος Ὑπουργός, δὲν ἠμπορεῖ νὰ κομματίζεται, ἔναντι πολιτικῶν μάλιστα καταδίκων μεταξὺ τῶν ὁποίων ἄλλωστε ὑπάρχουν καὶ ἐντελῶς ἀθῶοι. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι δικαία ἡ ἀπόφασις ἐναντίον των, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν ἑλληνικὴν πολιτείαν νὰ μεταχειρίζηται τοὺς πολιτικοὺς καταδίκους κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§38ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ 1944 τὶ ἔγινε;

§39Σ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Μοῦ δίδετε μίαν εὐκαιρίαν νὰ ἀπαντήσω ὄχι μόνον διὰ τὸ 1944, ἀλλὰ καὶ προηγουμένως μὲ κίνδυνον μάλιστα μεγάλον ὑπερασπίσεως ἀντιπάλων πολιτικῶν καταδίκων ἢ διωκομένων ἢ ὑποδίκων. Αὐτὴ εἶναι ἡ τακτική μου, κύριαι συνάδελφε καὶ αὐτὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι καὶ ἡ ἰδική σας.

§40Γ. ΖΑΡΑΣ. Ἐδικάσθησαν ἀπὸ νόμιμα δικαστήρια καὶ τροφοδοτοῦνται ἄριστα οἱ τρομεροὶ ἐγκληματίαι τοὺ ὁποίους ὑπερασπίζεσθε. Σεῖς ποῖα μέτρα ἐφαρμόζετε κατὰ τῶν ἀντιδρώντων; Τὸν Σταυρόν. Διαμαρτύρομαι κ. Πρόεδρε, διότι τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς χρησιμοποιεῖται διὰ κομμουνιστικὴν προπαγάνδαν. Ὁμιλοῦν περὶ δικαιοσύνης καὶ ἐνθυμοῦμαι τὴν δικαιοσύνην τῆς ΟΠΛΑ, τῆς ὁποίας ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν βασανισθεὶς ἀπανθρώπως καὶ καταδικασθείς εἰς τὸν ἐκ πείνης θάνατον.

§41Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι μόνον ἀνθρωπιστικὸν ἐνδιαφέρον ὤθησε τὸν ἄρτι κατελθόντα ἀπὸ τοῦ βήματος ἀξιότιμον κύριον συνάδελφον ὅστις ὑπέβαλε τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν καίτοι ὁ τρόπος τῆς διατυπώσεως τῆς ἐρωτήσεώς του δὲν περιέχει αὐτὴν τὴν ἀντικειμενικότητα τὴν ὁποίαν ἐπαγγέλεται, διότι εἰς τὸ τέλος της ἡ ἐρώτησις λέγει: «Δὲν ἐκορέσθη ἀκόμη τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἀπὸ αὐτὰ τὰ μαρτύρια, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλε ἐναντίον τῶν κρατουμένων». Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλοτε ἐδήλωσα καὶ τώρα πάλιν ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἀφ’ ἧς πολίτης τις καταδικασθῆ καὶ περιέλθει εἰς τὴν Ἐξουσίαν τῆς Σωφρονιστικῆς διοικήσεως, καθίσταται, ὡς πᾶς πολίτης, οἱοσδήποτε, παρὰ τὴν μείωσιν τῶν δικαιωμάτων του, τὰ ὁποῖα ἡ καταδίκη τοῦ ἐπέφερεν, καθίσταται ἀντικείμενον ἴσως ἀμερολήπτου καὶ ἀπολύτως ἀντικειμενικῆς μεταχειρίσεως. Αἱ προσπάθειαι τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, νὰ ἀποδώσῃ δὲν ἠξεύρω ποῖα σατανικὰ σχέδια εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, ἐν τῇ διαχειρίσει τοῦ λεπτοῦ αὐτοῦ πράγματι ζητήματος, στερεῖται πάσης ὑποστάσεως καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι καὶ οἱ ἴδιοι δὲν πιστεύουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγουν συνήθως. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰουνίου καὶ Ἰουλίου χάριν ἀραιώσεως τῶν φυλακῶν Γιούρων καὶ διὰ γενικωτέρους λόγους 2.500 περίπου κατάδικοι, μετήχθησαν ἀπὸ τὰ Γιούρα εἰς ὅλας τὰ ἄλλας φυλακὰς τοῦ Κράτους. Θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἐὰν ἠδυνάμεθα νὰ μεταφέρωμεν καὶ ἄλλους. Δυστυχῶς ἐκ τῶν πραγμάτων ἀπεδείχθη ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς ἐπιεικείας ἔναντι τῶν τοιούτων κρατουμένων, διὰ πολλοὺς ἐξ αὐτῶν δὲν ἀπετέλεσαν παρὰ μόνον ἀφορμὴν δημιουργίας κομμουνιστικῶν πυρήνων εἰς τὰς φυλακὰς καὶ ἀναζωπυρώσεως, καθοδηγήσεως καὶ ὑποδαυλίσεως εἰς ὅλας τὰς περιφερείας τοῦ Κράτους τῆς Κομμουνιστικῆς δράσεως ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὰ φυλακὰς.

§42ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔχετε εὐθύνην διότι δὲν τοὺς ἐκτελεῖται ὅλους.

§43Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχομεν εὐθύνην διότι ἐφαρμόζομεν τοὺς νόμους. Κατόπιν τούτου ἠναγκάσθημεν νὰ ἀπευθύνωμεν ἐγκύκλιον πρὸς ὅλους τοὺς εἰσαγγελεῖς καὶ διευθυντὰς τῶν φυλακῶν, διὰ τῆς ὁποίας ὁρίζαμεν ὅπως, ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχουν βάσιμα στοιχεῖα ὅτι ἐξακολουθοῦν νὰ δροῦν συνωμοτικῶς καὶ ἀντεθνικῶς μεταχθοῦν εἰς τὰς φυλακὰς ἀπὸ ὅπου προῆλθον. Μὲ ὅλα ταῦτα ἐκάμαμε μίαν ἐξαίρεσιν. Εἴπομεν ὅτι οὐδεὶς πράγματι ἀσθενὴς θὰ μεταχθῇ εἰς Γιάρον. Καὶ πράγματι οὐδεὶς ἀσθενὴς μετήχθη ἐξ ὅσων ἦλθον ἐδῶ. Συμβαίνει ὅμως τὸ ἑξῆς εἰς πλείστας περιπτώσεις. Ἔρχονται ἀπὸ διαφόρους φυλακὰς καὶ ἀπὸ τὰ Γιούρα κατάδικοι, ἐπικαλούμενοι ὅτι εἶναι φυματικοὶ καὶ οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζουν ὡρισμένας ἐνδείξεις λόγῳ τῆς ἰσχνότητος τῶν διατιθεμένων μέσων καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ παράρτημα τοῦ Σανατορίου «Σωτηρία» διαθέτει μόνον 60 περίπου κλίνας, ὅσοι ἐξ’ αὐτῶν δὲν παρίσταται ἀνάγκη νὰ ὑποβληθοῦν εἰς ἄμεσον σανατοριακὴν ἐπίβλεψιν, ἐπανέρχονται εἰς τὰς φυλακὰς ἐξ ὧν προῆλθον. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἀνήκει καὶ ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κύριος συνάδελφος. Κάμνω τὴν δήλωσιν ὅτι ἐκ τῶν πραγματικῶν ἀσθενῶν οὐδεὶς μετήχθη εἰς Γιοῦρα παρὰ μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπικαλοῦντο ψευδῶς νόσον φυματιώσεως ἢ ὁποία δὲν ὑφίστατο πράγματι ἢ δὲν ἦτο τοιαύτης ὀξύτητος ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται ἡ παραμονὴ των εἰς Ἀθήνας. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι σήμερον συμφώνως μὲ πρόσφατον στατιστικήν, εἰς τὰς φυλακὰς τῆς Γιάρου ἔχομεν 23 περίπου φυματικοὺς κρατουμένους εἰς τὸ νοσοκομεῖον τῶν φυλακῶν αὐτῶν οἱ ὁποῖοι τυγχάνουν πάσης περιθάλψεως καὶ ἄλλους 28–30 ὑπόπτους, οἱ ὁποῖοι ἐξητάσθησαν ἀλλὰ δὲν ἐνδείκνυται νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ νοσοκομεῖον ἐν ὄψει τῆς στενότητος ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζουν αἱ Ἀθῆναι. Θὰ ἐνθυμῆσθε ὅτι ἡ μακαρία τῇ λήξει «Δημοκρατικὴ» ἀπὸ συστήματος ὅλον τὸν Δεκέμβριον, καίτοι εἴχομεν κάμει ἐπανειλημμένας διαψεύσεις, ἤρχισεν νὰ διαδίδῃ ὅτι θὰ ἐγίνοντο ἀθρόαι μεταφοραὶ κρατουμένων ἀσθενῶν εἰς τὰς φυλακὰς Γιούρων καὶ ὅτι ἐγένετο ἀπάνθρωπος μεταχείρισις αὐτῶν. Ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐδήλωσα κατηγορηματικῶς ὅτι ὅλα αὐτὰ ἦσαν ψεύδη ἦσαν κακοήθειαι. Οὐδὲν ἐξ αὐτῶν συνέβαινεν. Τρίς, τετράκις, πεντάκις διέψευσα αὐτὰ καὶ καθημερινῶς εὑρισκόμεθα πρὸ τοῦ φαινομένου διαφόρων δῆθεν χηρῶν, δῆθεν ὀρφανῶν, δῆθεν ἀνθρώπων ποὺ ἔχουν κάποιον ἰδικόν των, εἰς τὰς φυλακὰς τῶν Γιούρων, οἱ ὁποῖοι διὰ ψευδοεπιτροπῶν ἔκαμνον συστηματικὴν πολεμικὴν ἐναντίον τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ νέαι Ἐπιτροπαὶ ἐπὶ Ἐπιτροπῶν ἐνεφανίζοντο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐδημιούργουν ἐπεισόδια μόνον καὶ μόνον πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων καὶ καθαρὰν κομματικὴν ἐκμετάλλευσιν. Ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι τὸ κράτος καὶ ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν πρόκειται νὰ καμφθῶμεν ἀπὸ οἱουδήποτε εἴδους ἀπειλῶν καὶ θορύβων ἀλλὰ δὲν πρέπει ἐπίσης νὰ λησμονήσωμεν ὅτι οἱ κρατούμενοι εἴτε κομμουνισταὶ εἴτε ἄλλης κατηγορίας ἔχουν ὡρισμένα δικαιώματα τὰ ὁποῖα θὰ κατοχυρώσωμεν. Θὰ ὑπαχθοῦν ὅμως ὅλοι καὶ νὰ τὸ γνωρίζουν ἀπὸ τοῦδε, εἰς τὸ κοινὸν μέτρον ὅλων τῶν κρατουμένων ἐν Ἑλλάδι. Δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ καθιερώσωμεν προνομιακὴν μεταχείρισιν ὑπὲρ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔσφαλον καὶ ἔσφαλον κατὰ τῆς πατρίδος κατὰ τρόπον ποὺ εἶναι γνωστὸς εἰς ὅλους σας. (Χειροκροτήματα).

§44Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Θέλω νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν εἶναι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι αἱ διαταγαὶ τὰς ὁποίας ἐκδίδει ἐκτελοῦνται πράγματι. Ποίαν π. χ. σκοπιμότητα ἐξυπηρέτησεν ἡ μεταφορὰ τῶν Σερραίων καταδίκων μεγάλης ἡλικίας, εἰς τὰ Γιοῦρα καὶ ἐπίσης ἡ μεταφορὰ τῶν φυματικῶν ἀπὸ τὴν Σωτηρίαν εἰς τὰ Γιοῦρα καὶ ἔπειτα πάλιν ποία εἰς τὴν Σωτηρίαν. Ἐπίσης παραπλεύρως τῶν φυλακῶν εἶναι νοσοκομεῖον, διατὶ δὲν χρησιμοποιεῖται;

§45Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργ. Δικ.). Οἱ μεταφερθέντες εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶχον δημιουργήσει τὴν νέαν κομμουνιστικὴν κίνησιν δι’ αὐτὸ μετεφέρθησαν εἰς τὰ Γιοῦρα. Πρέπει νὰ μὴ διαπράττουν νέα ἀδικήματα οἱ κρατούμενοι διὰ νὰ μὴ λαμβάνωνται τοιαῦτα μέτρα.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀνα-

φορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Κάντζιας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Ἐμπορίου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνώμαλον προμήθειαν πέντε χιλιάδων διακοσίων τόννων ζακχάρεως.

§47Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εὑρίσκομαι καὶ πάλιν εἰς τὴν λυπηρὰν θέσιν νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ μιᾶς ἐπερωτήσεως ἡ ὁποία συνεζητήθη κατὰ τὰς παραμονὰς τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς τὴν 22αν Δεκεμβρίου παρελθόντος ἔτους. Ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ εἶχε σχέσιν μὲ τὴν ἀνώμαλον προμήθειαν 5.200 τόννων ζακχάρεως καὶ ἀπευθύνετο πρὸς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ γενικώτερον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπεξετάθην τότε εἰς τὴν ἀνάλυσιν ὅλου τοῦ θέματος, δηλαδὴ τοῦ τρόπου τῆς προμηθείας, τοῦ λεγομένου τρόπου εἰσαγωγῆς δι’ ἰδίου συναλλάγματος καὶ ἀπέδειξα δι’ ἀριθμῶν ἀδιαμφισβητήτων ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ὑπέστη ζημίαν ἄνω τῶν 5 δισεκατομμυρίων καὶ ἡ Ἑλληνικὴ κατανάλωσις ἐπλήρωσε τὴν ζημίαν ταύτην. Ἔκτοτε προέκυψαν νέα στοιχεῖα σοβαρώτατα, στοιχεῖα ἐκ τῶν ὁποίων κατεδεικνύετο κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον ὅτι αἱ ἀνακοινώσεις τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κ. Ἀβέρωφ πρὸς τὴν Βουλὴν δὲν ἦσαν ἀκριβεῖς. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ζητήματος πολιτικῆς εὐθύνης μεγάλης σημασίας καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἐνόμισα καθῆκον μου ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπαναφέρω τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν, δεδομένου ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν αἱ πολιτικαὶ εὐθῦναι εἶναι τοιαύτης ἐκτάσεως, ὥστε γενικώτερον θὰ πρέπει νὰ συγκλονίσῃ τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον. Παράδοσις κοινοβουλευτικὴ ὅλων τῶν χωρῶν καὶ ὅλων τῶν καιρῶν εἶναι ὅτι αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐνώπιον τῆς Ἀντιπροσωπείας πρέπει νὰ γίνωνται δεκταὶ ἄνευ ἀμφισβητήσεως καὶ πολλάκις τερματίζουν τὴν συζήτησιν. Ἐὰν τώρα θελήσωμεν νὰ καθιερώσωμεν νέας ἀρχὰς νὰ ἀμφισβητῶμεν τὰς δηλώσεις τῶν Ὑπουργῶν καὶ νὰ ἐπιτρέπηται εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ προβαίνῃ εἰς δηλώσεις ἀνακριβεῖς εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νομίζω ὅτι τότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ὁμαλῶς τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα. Νομίζω, ὅτι πλήσσεται σοβαρώτατα τὸ κῦρος τοῦ θεσμοῦ, ὅστις ἀποτελεῖ τὸ κρηπίδωμα καὶ τὴν βάσιν ἐφ’ οὗ ἑδράζεται τὸ Δημοκρατικὸν πολίτευμα. Δημοκρατία ἄνευ λειτουργίας τοῦ Κοινοβουλίου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ. Ὁμιλῶ περὶ τῆς Δημοκρατίας τῶν ἐλευθέρων ἀνθρώπων ὅπως τὴν ἐννοοῦμεν εἰς ὁλόκληρον τὸν πεπολιτισμένον κόσμον. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, λοιπόν, νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ δι’ ὀλίγων νὰ συνδέσω τὴν μίαν ἐπερώτησιν πρὸς τὴν ἄλλην. Θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς προμηθείας τῆς ζακχάρεως ἵνα ἀντιληφθοῦν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, πολλοὶ τῶν ὁποίων ἴσως ἀπουσίαζον κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 22ας Δεκεμβρίου, πῶς ἀκριβῶς τὸ ζήτημα ἐτέθη, πῶς διεξήχθη ἡ συζήτησις καὶ πῶς σήμερον ἐμφανίζεται. Τὴν 27.10.1950 προεκηρύχθη μία δημοπρασία, ἐντελῶς ἰδιότυπος ἡ ὁποία ἐξένισεν ὅπως καὶ τότε ἐτόνισα, τὸν συναλλασσόμενον κόσμον τῶν ἀγορῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ γενικώτερον τὸν εἰσαγωγικὸν κόσμον. Ἡ δημοπρασία εἶχε τὸ ἑξῆς περιεχόμενον. Προεκηρύχθη δημοπρασία διὰ τὴν προμήθειαν 5.200 τόννων ζακχάρεως μὲ τὸν ὅρον τῆς πληρωμῆς εἰς δραχμὰς ἐλευθέρως διαθετέας. Αὐτὸ βέβαια ἐννοεῖ ὅτι ὁ προμηθευτὴς θὰ παραδώσῃ τὴν ζάκχαριν τσὶφ Πειραιᾶ, εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς, θὰ προσαγάγῃ τὰ φορτωτικὰ ἔγγραφα εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ὅπου θὰ ἠνοίγετο ἡ πίστωσις καὶ θὰ εἰσέπραττε τὸ ἀντίτιμον τῆς προμηθείας, τὰς δὲ δραχμὰς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὰς διαθέσῃ ὅπως αὐτὸς ἐνόμιζεν, ὅπως τὰ συμφέροντά του ἐπέβαλλον. Ἡ δημοπρασία προεκηρύχθη τὴν 27ην Ὀκτωβρίου διὰ τὴν 1ην Νοεμβρίου. Ἐὰν λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν, ὅτι παρενέπιπτον 2–3 ἡμέραι ἀργίας— καὶ λέγω 2–3 ἡμέραι διότι εἰς τὴν Ἑλλάδα τότε ἑορτάζομεν τὴν 28ην Ὀκτωβρίου μὲ τριήμερον ἀργίαν— ἐὰν ἀφαιρέσωμεν τὴν μίαν τῶν ἑορτῶν παρέμενον δύο ἡμέραι ἀργίας καὶ μία ἡ Κυριακή, τρεῖς. Ἀπέμενον, λοιπόν, δύο ἡμέραι διὰ νὰ λάβουν γνῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ μετάσχουν εἰς τὸν ἰδιότυπον καὶ πρωτοφανῆ αὐτὸν διαγωνισμόν. Ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ ἐξωτερικὸν ἐπίσης αἱ ἡμέραι ἐργασίας δὲν ἦσαν παρὰ δύο ἢ τρεῖς, διότι ὅπως εἶναι γνωστὸν καὶ τὸ Σάββατον καὶ τὴν Κυριακὴν τὰ Γραφεῖα δὲν ἐργάζονται. Πρόκειται περὶ τοῦ περιφήμου WEEK–END, τὸ ὁποῖον ἐπεκράτησε καὶ εἰς τὴν Μεσόγειον ἐκ τοῦ Βορρᾶ. Ἄρα καὶ ἂν ὑπάρχουν τηλεγραφεῖα, ὅπως ἰσχυρίσθη ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν διότι κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς δὲν ἐλειτούργουν τὰ Γραφεῖα. Τὰ τηλεγραφήματα λοιπόν, δὲν ἐπρόκειτο νὰ εὕρουν παραλήπτην. Ὑπ’ αὐτὰς λοιπόν, τὰς παραδόξους συνθήκας διενηργήθη δημοπρασία καὶ ἐνεφανίσθησαν ἐνώπιον τῆς ὑπηρεσίας ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ 5–6 μειοδόται, οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὴν τιμὴν τῶν 4.200 δρχ. κατὰ κιλὸν τσὶφ Πειραιᾶ.

§48Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔδωσαν ὅλοι τὴν αὐτὴν τιμήν;

§49Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἡ τιμὴ τοῦ ἑνὸς ἦτο 4.250 καὶ ὅλων τῶν ἄλλων 4.200 δραχ. κατὰ κιλόν. Ἦτο φυσικὸν ὅτι εἰς τὴν δημοπρασίαν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λάβουν μέρος παρὰ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐγνώριζον ἐκ τῶν προτέρων καὶ πρὸ πολλῶν ἡμερῶν ὅτι θὰ διενεργεῖτο τοιαύτη προμήθεια ζακχάρεως ὑπὸ τοὺς ἰδιοτύπους αὐτοὺς ὅρους ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου.

§50Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ λέτε ἰδιότυπον;

§51Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἦτο εἰς δραχμὰς πληρωτέας μὲ τὸν ὅρον αἱ δραχμαὶ νὰ διατεθοῦν ἐλευθέρως εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἐντὸς 3 ἡμερῶν νὰ κάμουν τὰς προσφοράς των. Εἶναι τοῦτο ἕνα πρᾶγμα ὄχι συνηθισμένον προκειμένου περὶ δημοπρασιῶν τοῦ Δημοσίου. Διότι διὰ νὰ λάβῃ κανεὶς μέρος εἰς μίαν δημοπρασίαν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὸν ἀπαιτούμενον καιρὸν νὰ προετοιμάσῃ τὴν ἐργασίαν, νὰ εὕρῃ τὸ ἐμπόρευμα καὶ τὸ ἀνάλογον συνάλλαγμα, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀγοράσῃ ἀφ’ ἑνὸς τὸ ἐμπόρευμα καὶ νὰ τὸ προσφέρῃ ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον μὲ δραχμὰς πληρωτέον. Εἶναι μία δυσχερὴς ὑπόθεσις, τὴν ὁποίαν μόνον ὅταν ἔχῃ κανεὶς καιρὸν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν προετοιμάσῃ, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος νὰ προσφέρῃ τὸ ζητούμενον ἐμπόρευμα. Ὑποστηρίζω, λοιπόν, ὅτι μόνον εἰδοποιημένοι ἄνθρωποι, ἄνθρωποι γνωρίζοντες ὅτι πρόκειται τὸ Δημόσιον νὰ προβῇ εἰς τοιαύτην δημοπρασίαν, ἦτο δυνατὸν νὰ λάβουν μέρος. Ἀνέφερον εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν τῆς 23ης Δεκεμβρίου ὅτι μερικοί, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον γνῶσιν τοῦ τοιούτου διαγωνισμοῦ, ἐτηλεγράφησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν, ἀλλὰ δὲν εἶχον τὴν δυνατότητα νὰ λάβουν μέρος. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶχον τὰς ἐπισήμους τιμὰς τῆς ἀγορᾶς τῆς Μεσογείου, τὰς τιμὰς ἐκείνας, δηλαδή, γύρω ἀπὸ τὰς ὁποίας θὰ πρέπει οἱ προμηθευταὶ νὰ ἠγόρασαν τὸ ἐμπόρευμα, τὸ ὁποῖον ἐπρομήθευσαν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Κύριοι βουλευταί, ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶπεν ὅτι αὐτὸ τὸ ἔκαμε διὰ νὰ διευκολύνῃ τὸν ἐπαναπατρισμὸν τῶν κεφαλαίων. Διότι, ποῖος εἶναι δυνατὸν ἔχων συνάλλαγμα νὰ πληρώσῃ δι’ αὐτοῦ τὴν ἀξίαν τοῦ ἐμπορεύματος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ φέρῃ τὸ ἐμπόρευμα εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς, νὰ πληρωθῇ εἰς δραχμὰς τὴν ἀξίαν τοῦ ἐμπορεύματος καὶ νὰ μὴν ἐνδιαφερθῇ πλέον διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ Οἴκου τοῦ ἐξωτερικοῦ; Διότι πάντοτε ὁ Οἶκος τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ εἰς τὸν προμηθευτὴν τὸ ἐμπόρευμα, ἐννοεῖ καὶ κανεὶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, τὴν πληρωμὴν εἰς συνάλλαγμα. Δὲν γεννᾶται ἐπ’ αὐτοῦ ζήτημα. Ποῖος Οἶκος δύναται νὰ δεχθῇ δραχμὰς ὑπὸ διάφορον μορφὴν καὶ νὰ τὰς τοποθετήσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§52Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκ τῆς ὅλης διατυπώσεως τῶν συλλογισμῶν σας μοῦ γεννᾶται τὸ φυσικὸν ἐρώτημα: Ἐφ’ ὅσον δι’ ἰδίου συναλλάγματος ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ «Χ» ποσοῦ ζακχάρεως, τὸ συνάλλαγμα αὐτὸ δὲν θὰ ἐδίδετο ἀπὸ τὸν μειοδότην εἰς τὸν Οἶκον τῶν ἐξαγωγῶν τῆς ζακχάρεως, εἰς τρόπον ὥστε νὰ πάρῃ τὸ συνάλλαγμά του; Συνεπῶς τὸ ζήτημα ποὺ θὰ ἀπέμενε διὰ τὸν μειοδότην θὰ ἦτο ἐὰν ἤθελε «Χ» ποσὸν δολλαρίων νὰ τὸ μετατρέψῃ εἰς δραχμὰς εἰς τὸ ἐσωτερικόν.

§53Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Βεβαίως. Ἀλλ’ αὐτομάτως ἀνακύπτουν τὰ ἑξῆς δύο ἐρωτήματα: Αὐτὸς ὁ Ἕλλην, ὁ ὁποῖος θὰ ἐτοποθέτει τὸ συνάλλαγμά του εἰς δημοπρασίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ποῦ θὰ εὕρισκεν αὐτὸ τὸ συνάλλαγμα; Πόθεν θὰ διέθετεν αὐτὸ τὸ συνάλλαγμα διὰ νὰ πληρώσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὴν ἀξίαν τῆς ἀπαιτουμένης ποσότητος ζακχάρεως;

§54Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑποθέτω, ὅτι θὰ εἶχε κάποιαν κατάθεσιν, εἰς κάποιαν Τράπεζαν. Ἐάν, δηλαδή, εἶχε 100.000 δολλάρια, θὰ ἔλεγε: Κύριε σοῦ μεταβιβάζω τὰς 20.000 δαλλάρια ἐδῶ καὶ θὰ μοῦ τὰ πληρώσῃς εἰς τὰς Ἀθήνας, —τὴν Ἑλλάδα,—εἰς δραχμάς.

§55Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, γίνεται κάποιο λάθος, κύριοι. Τὴν ζάκχαριν τὴν προσέφερον Οἶκοι τοῦ ἐξωτερικοῦ. Οἱ ἐδῶ Ἕλληνες παρουσιασθέντες εἶναι ἁπλοῖ ἀντιπρόσωποι ἐπὶ προμηθείᾳ. Συνεπῶς, τὸ συνάλλαγμα θὰ ἐπήγαινεν ἔξω.

§56Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀρθῶς, διὰ νὰ καθορισθοῦν αἱ ἔννοιαι.

§57Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβῶς ἔτσι. Τὸ συνάλλαγμα θὰ τὸ διέθετε κάποιος Ἕλλην ὑπήκοος, ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε νὰ μετατρέψῃ εἰς δραχμὰς τὰ κεφάλαιά του. Τί θὰ πρέπει λοιπόν, κύριοι, νὰ εἶναι ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὁ ὁποῖος θὰ διέθετε τόσον μεγάλον ποσὸν συναλλάγματος; Εἰς τὰ πρόσωπα δὲν προχωρῶ ἀκόμη, κ. Μανιαδάκη. Εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς δημοπρασίας. Ὑπὸ ποίους ὅρους ἔγινεν ἡ δημοπρασία; Τί θὰ ἦσαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ποὺ θὰ διέθετον τὸ κεφάλαιον αὐτὸ μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἐπλήρωνον τὴν ἀξίαν τῆς ζακχάρεως; Τίς θὰ ἦτο αὐτὸς ποὺ θὰ κατεῖχεν 1 ἑκατομμύριον 1,5 ἑκατομ. καὶ 1.200.000 δολλάρια; Ἢ θὰ ἦτο Ἕλλην τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ κεφάλαια μεγάλα κατατεθειμένα εἰς τὴν ξένην, ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι Ἕλλην, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐξαγάγει λαθραίως συνάλλαγμα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὸ εἶχε τοποθετήσει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἤθελε νὰ τὸ εἰσαγάγῃ ὑπὸ ἄλλην μορφήν, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἀθέμιτα κέρδη. Ἢ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ γίνεται, ἢ θὰ πρέπει νὰ εἶναι κεφαλαιοῦχος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ θέλῃ νὰ φέρῃ τὰ χρήματά του ἐδῶ.

§58ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὲ ποῖον τρόπον τὸ ἐξήγαγε τὸ συνάλλαγμα;

§59Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐξετάζω κατ’ ἀρχὴν τὸ θέμα, κύριε συνάδελφε. Ποία λοιπόν, ἦτο ἡ προοπτικὴ ἐκείνου ποῦ ἀπεφάσιζε τὴν τοιαύτην εἰσαγωγὴν ζακχάρεως; Τί εἶχεν ὑπ’ ὄψει του; Τί ἐπρόκειτο νὰ ἀντιμετωπίσῃ;

§60Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐπειδὴ θέλω νὰ παρακολουθήσω τὸν συλλογισμόν σας. Βεβαίως κάμνετε μίαν ὑπόθεσιν, ἀλλὰ ἀποκλείετε μίαν ἄλλην ὑπόθεσιν; Ἕνας Ἕλλην, φέρ’ εἰπεῖν, ἔχει τὸ συνάλλαγμά του εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εὑρίσκει μίαν καλὴν τιμὴν νὰ πωλήσῃ τὴν ζάκχαρήν του....

§61Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὄχι ζάκχαρήν του. Κεφάλαιον ναί. Ζάκχαριν ὄχι.

§62Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐὰν ἔφερνε τὸ συνάλλαγμά του αὐτούσιον εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὰ 100.000 δολλάρια θὰ τὰ ἔφερνε διὰ 1,5 ἑκατομμύρια. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, εὑρίσκει μίαν καλὴν τιμὴν νὰ ὠφεληθῇ ἀπὸ τὴν μεταφορὰν τῆς ζακχάρεως, διατὶ νὰ μὴ ὑποθέσωμεν, ὅτι αὐτὸ κάμνει;

§63Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὸ εἶπον καὶ αὐτὸ εἰς τὰς προϋποθέσεις μου καὶ τὸ ἐτόνισα, κύριε συνάδελφε.

§64Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Σεῖς παίρνετε ὡς προϋπόθεσιν ὅτι θὰ τὰ ἔβγαζε πάλιν ἔξω τὰ κεφάλαιά του.

§65Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Προσέξατε, θὰ τὰ ἐπαναλάβω, κύριε συνάδελφε. Εἶπον, ὅτι ὁ ἄνθρωπος ποὺ θὰ ἐλάμβανε μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἢ κεφαλαιοῦχος Ἕλλην τοῦ ἐξωτερικοῦ, ποὺ θὰ ἐπεθύμει νὰ μεταφέρῃ τὰ κεφάλαιά του εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ προετίμησε τὸν τρόπον αὐτὸν διὰ νὰ κερδίσῃ καὶ τὴν διαφορὰν τοῦ συναλλάγματος, ἢ θὰ ἦτο κάποιος λαθρέμπορος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐτοποθέτει τὰ κεφάλαιά του εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διὰ νὰ ἐνεργήσῃ ὅμως αὐτὴν τὴν δημοπρασίαν, ἔπρεπε νὰ δώσῃ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ προθεσμίαν χρόνου. Διότι πῶς εἶναι δυνατὸν Ἕλλην τοῦ ἐξωτερικοῦ, διαθέτων κεφάλαιον καὶ μὴ ὢν — ὡς γίνεται τὰς περισσοτέρας φορὰς — εἰδικὸς νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὸν διαγωνισμόν, ἐντὸς τριημέρου καὶ νὰ εἶναι ἐδῶ ἡ ζάκχαρις κατὰ τὰ τέλη Νοεμβρίου; Διότι ὑπῆρχε καὶ αὐτὸς ὁ ὅρος εἰς τὴν δημοπρασίαν. Πῶς, λοιπόν, ἦτο δυνατὸν μὲ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις οἱ Ἕλληνες τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱ διαθέτοντες οἱαδήποτε κεφάλαια, νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐκπλήρωσιν ὅλων τῶν ὅρων; Δὲν νομίζω, ὅτι σοβαρῶς θὰ ἠμποροῦσε νὰ συζητηθῇ τὸ τοιοῦτον.

§66Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Διατὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ προετίμησε τὸν τρόπον αὐτὸν τοῦ ἐφοδιασμοῦ, τῆς εἰσαγωγῆς, δηλαδή, τῆς ζακχάρεως, διὰ τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος καὶ δὲν προετίμησε τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ συναλλάγματος τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, εἴτε τοῦ συναλλάγματος τῆς ἀνασυγκροτήσεως;

§67Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ διακοπαὶ εἰς τὸν ρήτορα σκοπὸν θὰ πρέπῃ νὰ ἔχουν τὴν ἀποσαφήνισιν τῶν λεγομένων του, διότι ἄλλως, ἐὰν ὁ καθεὶς ὑποδεικνύῃ ἰδικάς του λύσεις, θὰ περιέλθωμεν εἰς λαβύρινθον.

§68Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἄρα, κύριοι βουλευταί, δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηρίξῃ σοβαρῶς, ὅτι Ἕλλην τοῦ ἐξωτερικοῦ,—διαθέτων κεφάλαια χωρὶς νὰ εἶναι προειδοποιημένος —ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ λάβῃ μέρος εἰς μίαν τοιαύτην δημοπρασίαν. Νομίζω, ὅτι τὸ τοιοῦτον εἶναι ἀνθρωπίνως ἀδύνατον.

§69Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διατί, ὅμως ἐντοπίζετε τὸ ζήτημα εἰς τοὺς Ἕλληνας τοῦ ἐξωτερικοῦ;

§70Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὸ Κρατικὸν συνάλλαγμα ἰσχυρίζεται ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ, διότι ἐξηντλήθη τὸ πρόγραμμα τῶν εἰσαγωγῶν ζακχάρεως, δηλαδή, εἶχεν εἰσαγάγει ὁλόκληρον τὴν ποσότητα καὶ δὲν ἠμποροῦσεν ὡς ἐκ τούτου νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ κρατικοῦ συναλλάγματος. Ἐὰν ὑπῆρχον, λοιπόν, καὶ Ἕλληνες τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῶν ἀριστερῶν Φιλελευθέρων, οἱ ὁποῖοι ἐνδιεφέροντο ἐπίσης νὰ μεταφέρουν τὸ κεφάλαιόν των ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς τὸ ἐσωτερικόν, δι’ αὐτοὺς ἦτο ἀκόμη δυσχερέστατον νὰ λάβουν μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν. Ἔπρεπε νὰ τηλεγραφήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νὰ μελετήσουν τὰς τιμάς, νὰ ἐξεύρουν τὸν προμηθευτὴν τῆς ζακχάρεως, νὰ ἐξησφαλίσουν πλοῖον τὸ ὁποῖον θὰ τοὺς ἔφερνε τὴν ζάκχαριν μέχρι 5ης Δεκεμβρίου, διὰ νὰ τολμήσουν νὰ λάβουν μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν, διότι ἄλλως θὰ εἶχον τὰς συνεπείας, τῆς μὴ πληρώσεως τῶν ὅρων τῆς διακηρύξεως εἰς βάρος των, ὅπως προβλέπει ὁ νόμος περὶ προμηθειῶν τοῦ δημοσίου. Ἀκόμη δυσχερέστερον θὰ ἦτο διὰ τοὺς Ἕλληνας τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ κατορθώσουν νὰ μετάσχουν ἐντὸς τῶν τριῶν ἡμερῶν ἐὰν δὲν εἶχον γνῶσιν πρὸ πολλῶν ἡμερῶν, ὅτι θὰ ἐγένετο τοιαύτη δημοπρασία.

§71Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰς δημοπρασίας τὰ παρακολουθοῦν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§72Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Οἱ ἀσχολούμενοι δὲν διαθέτουν 1 ἑκατομμύριον δολλάρια διὰ νὰ λάβουν μέρος εἰς δημοπρασίας ὑπὸ τοιούτους ὅρους. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς μεγαλεμπόρους ζακχάρεως ἀπέθανον καὶ ἄλλοι ἔπαυσαν ν’ ἀσχολοῦνται μὲ τὸ εἶδος αὐτό, ἐφ’ ὅσον ἐμονοπωλήθη ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ ἐστράφησαν πρὸς ἄλλα εἴδη ἐμπορίου.

§73Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Γνωρίζομαι προσωπικῶς μὲ τὸν κ. Βλαχούτσικον, ὁ ὁποῖος ἠξεύρει πόσας ὀκάδας ἔχομεν εἰς τὴν ἀποθήκην μας.

§74Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διατί, λοιπόν, δὲν ἔκαμε καμμίαν εἰσαγωγὴν ζακχάρεως καὶ διατὶ δὲν ἔλαβε μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν; Θὰ εἴπῃ ὅτι δὲν εἶχε τὴν δυνατότητα. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν θέλετε νὰ ἔχωμεν καλὴν πίστιν συζητοῦντες, νὰ δεχθῶμεν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ὁσονδήποτε κατηρτισμένος μὲ ὁσονδήποτε κεφάλαιον, οἱοσδήποτε ἄνθρωπος νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν μὲ τὴν μικρὰν προθεσμίαν τῶν τριῶν ἡμερῶν καὶ ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους ἀπήτει ἡ δημοπρασία.

§75Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερνήσεως). Μήπως γνωρίζετε ἐὰν εἰς τὸ παρελθὸν ἔτος ἐγένετο τοιαύτη εἰσαγωγὴ μὲ ἴδιον συνάλλαγμα;

§76Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτούς;

§77Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἠξεύρω, ζητῶ τὰ αἴτια.

§78Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ δημοπρασίας ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς δι’ εἰσαγωγὴν μὲ τὸ ἴδιον συνάλλαγμα.

§79Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Διὰ νὰ καταλάβῃ ἡ Βουλὴ διότι πρόκειται περὶ τεχνικοῦ ζητήματος καὶ ἰδίως διὰ νὰ ἐπεξηγήσητε τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, καλὸν θὰ ἦτο νὰ ἐξηγήσητε εἰς τὰ μέλη τοῦ Κοινοβουλίου εἰς τὰς ὀλίγας περιπτώσεις ποὺ γίνεται δημοπρασία δι’ ἰδίου συναλλάγματος, ποία εἶναι ἡ διαδικασία, διότι νομίζω ὅτι θὰ εἶναι διευκολυντικὸν τῆς συζητήσεως.

§80Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, περὶ τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς, διότι εἶναι ἐπιεικέστατος ὁ χαρακτηρισμὸς ἀνωμαλία, τῆς διακηρύξεως μιᾶς δημοπρασίας ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους λεπτομερῶς ἀνέπτυξα, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ὁλοκλήρου σειρᾶς παραβάσεων τῶν διαφόρων διατάξεων τόσον τοῦ νόμου περὶ προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, ὅσον καὶ τῶν σχετικῶν νόμων ποὺ ἀφοροῦν τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἀγαθῶν. Καὶ ἡ σειρὰ αὐτῶν τῶν παραβάσεων εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καθ’ ἣν ἐκδίδεται ἄδεια εἰσαγωγῆς δι’ ἰδίου συναλλάγματος, ἀπαιτεῖται διὰ παλαιᾶς ἀποφάσεως τοῦ 1949 ἢ 1948, ὅπως ὁ ἐνδιαφερόμενος προσκομίσῃ πιστοποιητικὸν Τραπέζης τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐκ τοῦ ὁποίου νὰ ἐμφαίνηται ὅτι ἔχει καταθέσει τὸ συνάλλαγμα εἰς τὴν Τράπεζαν αὐτὴν ἀπὸ ἑνὸς εἴτε ἀπὸ δύο ἐτῶν καὶ ἐπὶ πλέον πιστοποιητικὸν κατὰ τὸν ἐκτελωνισμὸν τοῦ ἐμπορεύματος ὅτι ἀπέσυρε τὴν κατάθεσίν του. Αὐτοὺς τοὺς περιορισμοὺς θέτει ὡς πρὸς τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ ἰδίου συναλλάγματος δι’ εἰσαγωγὴν ἀγαθῶν μία παλαιὰ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἢ μᾶλλον τῆς διοικήσεως ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου.

§81Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐτηρήθη αὐτὴ ἡ προϋπόθεσις;

§82Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερνήσεως). Δὲν τηρεῖται.

§83Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Καὶ τηρεῖται καὶ ἰσχύει, μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν ἐτηρήθη ἡ ἀπόφασις αὐτή. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου καὶ ἄλλος περιορισμὸς ἐτέθη προσφάτως διὰ τῆς ἀπὸ 25 Ὀκτωβρίου 1950 ἀποφάσεως, ἡ ὁποία ἐπέτρεψεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς ζακχάρεως. Ὁ περιορισμὸς αὐτὸς συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ἐπιτρέπεται μὲν ἡ εἰσαγωγὴ ἀγαθῶν δι’ ἰδίου συναλλάγματος, ἀλλὰ μὲ τὸν ὅρον ὅτι τὸ ἀντίτιμον τῆς ἀξίας τῶν ἀγαθῶν θὰ κατατίθεται ἐπὶ τριετίαν δεσμευμένον εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, δυνάμενον νὰ χρησιμοποιηθῇ εἰς οἱανδήποτε τοποθέτησιν ἐπιθυμεῖ ὁ ἐνδιαφερόμενος ἀλλὰ πάντως τοποθέτησιν ἐπὶ ἀκινήτων ἢ τίτλον δεσμευμένον παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος. Δηλαδὴ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἡ νεωτέρα ἐμποδίζει τὴν κίνησιν αὐτῶν τῶν κεφαλαίων εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν τοῦ συναλλάγματος.

§84Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἐξηρέθη ἡ ζάκχαρις;

§85Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὄχι, ἁπλῶς μόνον ἡ διακήρυξις δὲν τὴν ἐμνημόνευσε, δὲν ἐμνημόνευσεν οὐδένα περιορισμὸν καὶ δὲν θέτει κανένα περιορισμόν. Μάλιστα κατὰ τὴν πληρωμὴν τῆς ἀξίας τῆς ζακχάρεως, πολὺ ἐξένισε τὸ προσωπικὸν τῆς Τραπέζης καὶ ἴσως καὶ τὴν διοίκησιν ἡ ἐλευθερία διαθέσεως τῶν δραχμῶν, αἱ ὁποῖαι ἀνήρχοντο εἰς 22 δισεκατομμύρια. Ἔχομεν, λοιπὸν ἅλυσσον ὁλόκληρον παραβάσεων. Δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῆς ἀνωμαλίας τῆς διεξαγωγῆς τῆς δημοπρασίας, ἀλλὰ πρόκειται περὶ παραβάσεων διατάξεων ἰσχυουσῶν ἀπὸ καιροῦ, ἀλλὰ καὶ νέων ἀκόμη, αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν εἰς τὴν προστασίαν τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, δηλαδὴ προσπαθοῦν νὰ περιορίσουν τὴν κίνησιν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν τοῦ συναλλάγματος διὰ νὰ μὴ προκαλεῖται ὕψωσις τῆς τιμῆς μὲ ὅλα τὰ θλιβερὰ ἀποτελέσματα εἰς βάρος τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ εἰς βάρος τοῦ νομίσματος. Ὡς πρὸς τὴν ζάκχαριν δὲν ἐτηρήθη οὐδεὶς περιορισμός, ἀπολύτως. Ἄρα, κύριοι βουλευταί, ἐκεῖνοι ποὺ θὰ εἶχον τὴν δυνατότητα νὰ μετάσχουν εἰς τὴν δημοπρασίαν, ἔπρεπε νὰ εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶχον γνῶσιν τῶν ὅρων τῆς διακηρύξεως ἐκ τῶν προτέρων καὶ οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ προσφέρουν τὸ ποσὸν αὐτό. Τὰ κεφάλαια δὲ τούτων δὲν ἠδυνήθημεν νὰ παρακολουθήσωμεν ποὺ ἐτοποθετήθησαν. Σημειωτέον ὅτι δὲν πρόκειται περὶ τῶν κεφαλαίων μόνον τῆς ἀξίας τῆς ζακχάρεως, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα ἀπέκτησαν ἐκ τῆς ὑπερβολικῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν ἐπέτυχον κατὰ τὴν δημοπρασίαν. Δηλαδὴ ἐπρόκειτο περὶ τῆς κινήσεως τῶν δραχμῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπέρρευσαν ἐκ τοῦ ἐκδοτικοῦ προνομίου ὡς κέρδος τῶν προμηθευτῶν καὶ ὑπολογίζονται εἰς περισσοτέρας τῶν 5 δισεκατομμυρίων δραχμῶν.

§86Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰς δραχμὰς αὐτὰς ποὺ θὰ εἰσέπραττεν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, τί ἔπρεπε νὰ τὰς κάμῃ;

§87Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἢ νὰ τὰς ἐπανεξαγάγῃ ὑπὸ μορφὴν ἀναγνωρίσεων....

§88Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπισήμως;

§89Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὄχι, ἐκ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς.

§90Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ παρατυπία, θὰ ἔπρεπε νὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ τὸ δημόσιον νὰ τὰς ἐπανεξαγάγῃ;

§91Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Βεβαίως.

§92Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε ὅτι ὑπάρχουν δύο παρατυπίαι. Ἡ μία συνίσταται εἰς τὸ ὅτι, ἡ δημοπρασία ἔγινε μόλις πρὸ τριῶν ἡμερῶν εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴν δύνανται νὰ λάβουν σοβαρῶς γνῶσιν, εἴτε οἱ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος εἴτε οἱ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, ἐὰν δὲν εἶχον λάβει γνῶσιν, καὶ ἡ δευτέρα συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ἀπεκόμισαν δραχμὰς εἰσάγοντες συνάλλαγμα, ἐλευθέρως ὅμως διαθετέας καὶ ἐρωτῶ: κατὰ τὶ τὸ ἐλευθέρως διαθετέας εἶναι παρατυπία;

§93Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Παρατυπία εἶναι ἐφ’ ὅσον δὲν τὸ ἀνέφερεν ἡ διακήρυξις. Διότι κανονικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ τὰς ἐπενδύσῃ σὲ μίαν ἀξίαν ἀκίνητον, σταθερὰν ἐν Ἑλλάδι, πρᾶγμα ποὺ δὲν ἐγένετο ὡς ἐπιβάλλεται διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἄλλων ἀγαθῶν δι’ ἰδίου συναλλάγματος. Ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ τὰς ἐπανεξαγάγῃ ὑπὸ μορφὴν ἀναγνωρίσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ ἀποταμιεύσῃ τὸ χρῆμα του κατὰ τρόπον ἀσφαλῆ, ἢ νὰ τὰς ἐπενδύσῃ εἰς χρυσᾶς λίρας.

§94Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν αὐτός, ὁ ὁποῖος θὰ ἔφερε συνάλλαγμα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν ὁ εἰσαγωγεύς, δηλαδὴ τῆς ζακχάρεως, θὰ ἔπρεπε νὰ διατιμήσῃ τὸ συνάλλαγμά του μὲ τὴν ἐπίσημον τιμήν, ἀπὸ τὴν ἄλλην δὲ μεριὰ θὰ ἐπρόκειτο νὰ τὸ ἐπανεξαγάγῃ εἰς τὴν τιμὴν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ἡ ὁποία εἶναι πάντως μεγαλυτέρα, θὰ εἶχεν ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ζημίαν, ἡ ὁποία θὰ ἰσοφαρίζετο ἐκ τοῦ ὑπερβολικοῦ κέρδους τῆς πωλήσεως τῆς ζακχάρεως. Ἔτσι ἔχει τὸ πρᾶγμα;

§95Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Βεβαίως. Ὅταν λέγω, κύριοι βουλευταί, ὅτι οἱ προμηθευταὶ ἐκέρδισαν ἄνω τῶν 5 δισεκατομμυρίων ........

§96Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς δηλαδὴ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος διαθέτει συνάλλαγμα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὁ ὁποῖος δὲν προτίθεται νὰ τὸ διαθέσῃ βεβαίως διὰ φιλανθρωπικοὺς σκοπούς, ἀλλὰ θὰ μετέτρεπε τὸ συνάλλαγμά του ἐνταῦθα εἰς δραχμάς, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐκόστιζον διὰ τὴν ἐπένδυσίν των ἀκριβότερον, πῶς θὰ ἔκαμνε τὴν πρᾶξιν αὐτὴν τὴν ἐμπορικήν, ἂν δὲν εἶχε τεράστιον κέρδος ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς ζακχάρεως μὲ τὸ ὁποῖον νὰ ὑπερκαλύψῃ τὴν ζημίαν ἀπὸ τὴν μετατροπὴν τῶν δραχμῶν εἰς λίρας ἢ συνάλλαγμα;

§97Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὅταν λέγω ὅτι ἐκέρδισαν ἄνω τῶν 5 δισεκατομμυρίων ἐννοῶ κόστος ζακχάρεως μὲ τιμὴν συναλλάγματος μαύρης ἀγορᾶς μὲ τιμὴν συναλλάγματος ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Νομίζω ὅτι εἶμαι σαφής.

§98ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μαύρης ἀγορᾶς;

§99Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μαύρης, παρανόμου. Καὶ θὰ σᾶς δώσω δύο στοιχεῖα διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε. Ὁ Οἶκος ὁ μεγαλύτερος εἰς τὴν Μεσόγειον, ὁ Τρακάκης, ὁ ὁποῖος ἦτο παλαιὸς εἰσαγωγεύς καὶ ἐξαγωγεύς εἰς τὴν Τεργέστην, ἀλλά, τώρα ἐξηλίχθη εἰς μεγιστᾶνα, πράγματι, λόγῳ τῆς ἱκανότητός του καὶ ὁ ὁποῖος προμηθεύει ὅλην σχεδὸν τὴν Μέσην Ἀνατολὴν εἰς τὰς ἐκτάκτους ἀνάγκας της, τηλεγραφεῖ εἰς παλαιὸν ἀντιπρόσωπον ζακχάρεως ὁ ὁποῖος τελευταίως δὲν ἐνεργεῖ σπουδαίας ἐργασίας, διότι δὲν κατώρθωσεν νὰ ἀποκτήσῃ τὸ σύγχρονον πνεῦμα, ἀλλὰ ὁ ὁποῖος ἐζήτησε παρὰ ταῦτα τιμήν, μήπως δυνηθῇ νὰ εὕρῃ ἄνθρωπον καὶ λάβῃ μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν καὶ ἐζήτησε τιμὴν μὲ δύο τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα ἔστειλε καὶ τοῦ λέγει: δύναμαι νὰ προσφέρω τὴν ζάκχαριν εἰς τὸ πρῶτον τηλεγράφημα, μὲ 72 λίρας τὸν τόννον. Ἤτοι ἐστοίχιζε τσὶφ Πειραιᾶ 3.419 δρχ. κατὰ χιλ)μον μέχρι τὰς 4.200 ποὺ ἐπωλήθη εἰς τὸ δημόσιον ἔχομεν ζημίαν 4.000.000.000 εἰς βάρος τοῦ δημοσίου. Ἀλλά, μόλις παρῆλθον δύο ἡμέραι τοῦ ἔκαμεν ἄλλο τηλεγράφημα καὶ τοῦ λέγει ὅτι σᾶς προσφέρω ἀκόμη ζάκχαριν μὲ 70 λίρας τὸν τόννον, ὑποβιβάζει τὴν τιμὴν —ἔφθασαν αἱ κρίσιμαι ἡμέραι τῆς δημοπρασίας— καὶ ὑποβιβάζει τὴν τιμὴν εἰς 70 λίρας, ἡ ὁποία ἦτο ἡ πραγματικὴ τιμὴ τῆς Μεσογείου καὶ κάτω μάλιστα ἀκόμη ταύτης. Πρόκειται περὶ λιρῶν χαρτίνων αἱ ὁποῖαι εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἐτιμῶντο κατὰ μέσον ὅρον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην 47.350, διότι εἶχον πέσει καὶ 40 καὶ 45 καὶ ἐπῆγαν καὶ 48. Ἀλλά, λαμβάνω τὸν μέσον ὅρον, ἕνα σημεῖον, διὰ νὰ ἠμπορέσω νὰ ἐξεύρω τὸ κόστος αὐτῆς τῆς ζακχάρεως καὶ λέγω 70 λίρας πρὸς 47.350, οἷα εἶναι ἡ μέση τιμὴ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν λιρῶν, ἀγγλικῶν χαρτίνων, κόστος 3.214 δραχ. κατὰ κιλόν, ἤτοι ἐπιβάρυνσις τοῦ δημοσίου 5 δισεκ. ὅσον τὸ κέρδος τῶν προμηθευτῶν. Ἠλεγμέναι αἱ τιμαί. Δὲν χωρεῖ συζήτησις. Πρόκειται περὶ τηλεγραφημάτων, ἀπὸ Οἶκον σοβαρώτατον.

§100ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὲ παράδοσιν πότε;

§101Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν, ποὺ ἀπαιτεῖ ὁ διαγωνισμός.

§102Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πῶς ἔλαβε γνῶσιν τῆς δημοπρασίας;

§103Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἰς αὐτὸν ἐτηλεγράφησεν ἕνας Οἶκος ἐκ Πειραιῶς δὲν κατώρθωσεν ὅμως νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν, οὔτε κατώρθωσε νὰ πλησιάσῃ.

§104Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ δὲν ἔλαβε μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν;

§105Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διότι δὲν ὑπῆρχον οὔτε χρόνος οὔτε κεφάλαια. Διὰ νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν ἔπρεπε νὰ ἐξεύρῃ τὸν ἄνθρωπον, ποὺ διαθέτει κεφάλαια, ἀλλά, εἰς 2 καὶ 5 ἡμέρας δὲν γίνονται τοιοῦτοι συνδυασμοί. Δὲν γεννᾶται λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ζήτημα ὅτι ἡ δημοπρασία ἔγινεν ὑπὸ συνθήκας ἐντελῶς ἀνωμάλους, ὅτι ἡ δημοπρασία ἐζημίωσεν τὸ δημόσιον κατὰ τρόπον ἔκδηλον, κατὰ τρόπον, ποὺ νὰ μὴ χωρῇ οὔτε ἡ ἐλαχίστη ἀμφιβολία.

§106Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κατὰ τὴν ἀντίληψίν σας.

§107Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κατὰ τὴν ἀντίληψιν παντὸς λογικευομένου ἀνθρώπου κατὰ τὴν ἀντίληψιν παντὸς καλῆς πίστεως ἀνθρώπου. Ἐὰν κάμητε συζήτησιν ὅτι δὲν ὑπέστη ζημίαν τὸ δημόσιον, ὅτι τὸ κέρδος δὲν ἦτο κολοσσιαῖον καὶ ὅτι ἡ δημοπρασία δὲν ἦτο ἀνώμαλος, τότε δὲν θέλετε νὰ λογικευθῆτε. Εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ἐξόφθαλμα, εἶναι ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ὀγκολίθους ἡ ὑπόθεσις αὐτή. Δὲν πρόκειται περὶ ὑποθέσεως ἡ ὁποία συζητεῖται, πρόκειται περὶ ὑποθέσεως ὀγκολίθου.

§108Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ προεξοφλήσητε τὴν γνώμην μας.

§109Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὴν προεξοφλῶ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχητε ἄλλην γνώμην.

§110ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸς ἔφα.

§111Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὰ πράγματα ὁμιλοῦν, τὰ πράγματα ὁμιλοῦν διὰ τηλεγραφημάτων, ἡ δημοπρασία καὶ οἱ ὅροι αὐτῆς ὁμιλοῦν.

§112Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Εἴπατε ὅτι ἦτο τόσον μικρὸν τὸ χρονικὸν διάστημα διὰ νὰ λάβῃ κανεὶς μέρος, ἀλλὰ ἐν τούτοις ἀναφέρατε ἕνα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος .......

§113Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἔλαβε πληροφορίας μόνον, πληροφορίας ἠμπόρεσε νὰ λάβῃ καὶ μόνον πληροφορίας. Ὥστε οὔτε πληροφορίας δὲν ἠθέλατε νὰ λάβῃ κανείς; Ὑπερβολική σας ἡ ἀξίωσις. Δὲν ἦτο δυνατὸν αὐτό. Τὸ ζήτημα ἦτο νὰ ἔχῃς καιρὸν διὰ νὰ εὕρῃς κεφάλαια, νὰ ναυλώσῃς πλοῖα κλπ. Δὲν εἶναι ἐπιχείρημα αὐτό. Λυποῦμαι πολὺ διότι τὸ ὑποστηρίζετε.

§114Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐὰν ἦτο μόνον πληροφορία, διατὶ νὰ κάμῃ καὶ προσφοράν;

§115Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶσθε ἀρκετὰ πεπειραμένος εἰς τὰ ζητήματα αὐτά! Εἰς τρεῖς ἡμέρας δὲν γίνονται δημοπρασίαι.

§116Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Εἰς 24 ὥρας γίνεται μὲ τὰ μέσα τὰ σημερινά.

§117Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἰς 3 ἡμέρας δὲν ἐνεργοῦνται δημοπρασίαι. Αὐτὸ ἀνάγεται εἰς τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἐπερωτήσεώς μου δηλαδή, εἰς τὴν ζημίαν τοῦ δημοσίου λόγῳ δημοπρασίας ἄνευ διαγωνισμοῦ. Ἔγινε καὶ κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον ὑπὸ τοῦ ἰδίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἑτέρα προμήθεια 1200 τόνων ζαχάρεως μὲ τοὺς ἰδίους ὅρους καὶ μὲ πληρωμὴν εἰς δραχμὰς ἐλευθέρως διαθετέας καὶ ἔλαβον μέρος 2 προμηθευταὶ οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος καὶ εἰς τὴν δευτέραν προμήθειαν.

§118ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι γνωστοὶ εἰς τὴν ἀγορὰν αὐτοί;

§119Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶναι ἄγνωστοι εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς ζακχάρεως. Πάντως μοῦ φαίνεται ὅτι ὑπάρχει ὡρισμένος κύκλος ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν τὸ θέμα αὐτό. Ἡ δικαιολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ. Καὶ ὁ ἴδιος δὲν ἀρνεῖται ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ὑψηλῶν τιμῶν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τί λέγουν τὰ πρακτικά, διότι τοῦτο εἶναι ἐξόφθαλμον, εἶπεν ὅμως τί νὰ κάμω εἶχεν ἀνάγκην ἡ Χώρα τὴν ζάκχαριν λόγῳ ἐλλείψεως καὶ διότι ἡ τιμὴ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν εἶχε φθάσει τὰς 27 χιλ. καὶ εἶχον καθῆκον ἀπέναντι τοῦ λαοῦ νὰ προβῶ εἰς μίαν πρᾶξιν γενναίαν ἀδιαφορῶν διὰ τὰς κατ’ ἐμοῦ κατηγορίας. Αὐτὰ λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω δύο λέξεις ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως ἐκείνης «...... (ἀναγινώσκει)......». Θὰ διατυπώσω τὴν ἀπορίαν πῶς ὁ κ. Παναγᾶκος εἶδε τὸν κ. Ἀβέρωφ ἐνῷ ἐγὼ τότε ἤμουν Ὑπουργὸς καὶ δὲν κατώρθωνα νὰ τὸν συναντήσω οὔτε εἰς τὸ τηλέφωνον καὶ μάλιστα ὑπῆρξε καὶ ἔλλειψις ἁβρότητος ἀπέναντι συναδέλφου του ποὺ τοῦ ἐζήτα ἐπὶ 15 ἡμέρας καὶ δὲν κατώρθωνα νὰ εὕρω τὸν κ. Ἀβέρωφ καὶ διετύπωνα τὸ παράπονον τοῦτο εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μοῦ εἶπεν ὅτι καὶ αὐτὸς δὲν ἠμποροῦσε νὰ τὸν εὕρῃ, ἐν τούτοις ὅμως ὁ κ. Παναγᾶκος τὸν εἶδε. Δὲν ἀποκλείεται νὰ ἐπρόκειτο περὶ συμπτώσεως, πάντως ἐπειδὴ ὁ πρώην Ὑπουργὸς ἀφίνει κάτι ὑπαινιγμοὺς δι’ ἐμὲ ὅτι ἐξυπηρετῶ συμφέροντα νομίζω ὅτι εἶναι καθῆκον μου νὰ ἀναφέρω μερικὰ γεγονότα ποὺ εἶναι ἐξόφθαλμα.

§120Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Διὰ τὸ πλοῖον ποὺ σεῖς ἐναυλώσατε δὲν μᾶς ὁμιλεῖτε.

§121Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Νὰ μὲ κατηγορήσητε ἐὰν τολμᾶτε.

§122Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἀπὸ τὴν πτέρυγα τὴν ἰδικήν σας εἶναι οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὸ ἑδώλιον τοῦ κατηγορουμένου.

§123Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ κάμετε τοιούτους ὑπαινιγμούς. Εἴμεθα ἄνθρωποι ἀναλώσαντες τὴν ζωήν μας εἰς τὴν Πατρίδα. Δὲν δίδω τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἰς κανένα. (Θόρυβος, φωναί). Διετυπώθησαν διὰ τοῦ τύπου ὑποψίαι καὶ δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ διατυπώσω ὡρισμένας ἀπορίας;

§124Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Διατυπώνετε ὑποψίας.

§125Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διετύπωσα ἀπορίας καὶ ὄχι ὑποψίας. Περαιτέρω ὁ κ. Ἀβέρωφ λέγει: «...... (ἀναγινώσκει) .......... Καὶ συνεχίζει ὁ κ. Ἀβέρωφ καὶ ὁμιλεῖ κατόπιν περὶ τῆς τιμῆς τῆς ζακχάρεως καὶ λέγει: «ἡ τιμὴ ἦτο πράγματι ὑψηλὴ «...... (ἀναγινώσκει) ..........». Αὐθαίρετος ἀριθμὸς, ὁ ὁποῖος δὲν δικαιολογεῖται ἀπὸ τὰ πράγματα.

§126Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. 70 λίραι πόσα δολλάρια κάμνουν;

§127Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τί τὰ θέλετε τὰ δολλάρια, κύριε συνάδελφε: Ἡ προσφορά, ἡ φόρμα ἡ πραγματικὴ εἶναι εἰς λίρας. Ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς εἴπω, πόσα δολλάρια εἶναι, εἶναι 176.12.55. Τὸ δολλάριον εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Ἡ ΑΓΡΕΣ ἔδωκε πληροφορίαν ὅτι εἶναι 196 δολλάρια, ἐνῷ ὁ κ. Σταθάκης ὁ ὁποῖος προμηθεύει τὸ Δημόσιον, λέγει ὅτι εἶναι 182 «.......... (ἀναγινώσκει) ......». Καὶ προκύπτει κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. Ἀβέρωφ ὅτι ἀπὸ τὴν ζάκχαριν αὐτοὶ ἀπεκόμισαν κέρδος καὶ ἑπομένως ἐζημιώθη τὸ δημόσιον 10%. Ἀλλὰ διατὶ νὰ κάμῃ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀκροβατικοὺς ὑπολογισμοὺς ἐπὶ τῶν στοιχείων τῶν ἰδικῶν μου; Τὰ στοιχεῖα τὰ ἰδικά μου εἶναι σαφῆ καὶ δὲν ἐπιδέχονται καμμίαν ἀμφισβήτησιν. Εἶναι 70 λίρες, ἐπίσημος προσφορά, τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ὁποίας ἀνελάμβανεν σοβαρώτατος οἶκος.

§128Η. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Διατὶ τὸ φέρετε αὐτὸ ὡς δεδομένον; διατὶ δὲν ἔκαμεν αὐτὸς προσφοράν;

§129Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διότι δὲν εἶχεν τὰ λεπτά· δὲν εἶχεν εἰδοποιηθῆ πρὸ 15 ἡμερῶν νὰ πάῃ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν νὰ πάρῃ ἐλεύθερα δολλάρια διὰ νὰ πληρώσῃ τὴν ζάκχαριν καὶ νὰ βγάλῃ 30%.

§130Η. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Αὐτὰ εἶναι αὐθαίρετα πράγματα.

§131Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ μὲ στοιχεῖα. Ἀμφισβητεῖτε τὰ τηλεγραφήματα; Ὅταν ἐγὼ προσκομίζω στοιχεῖα πρέπει νὰ ξέρετε ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἐξηκριβωμένα καὶ ἀδιάβλητα καὶ δὲν σᾶς δίδω τὸ δικαίωμα νὰ ἀμφισβητῆτε τὴν ἀκρίβειαν τῶν στοιχείων μου.

§132ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ..... (Δὲν ἠκούσθη).

§133Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶ κατηγορίαν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προσκομίσω ψευδῆ τηλεγραφήματα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι ἡ ὑπόθεσις ἀσφαλῶς θὰ παραπεμφθῇ εἰς περαιτέρω ἔρευναν καὶ νομίζω ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν, κύριοι βουλευταί, νὰ τὸ κάμητε, ὁπότε θ’ ἀποδειχθῇ ἐὰν τὰ ἰδικά μου στοιχεῖα εἶναι πλαστὰ ἢ ὄχι.

§134Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Κάντζια, δι’ ἡμᾶς τὸ κύριον θέμα δὲν εἶναι ἐὰν ἔδωκε καιρὸ 3 ἢ 4 ἢ 5 ἡμέρας διὰ τὴν δημοπρασίαν. Ἐφ’ ὅσον ἐνθυμοῦμαι, ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μᾶς εἶπεν ὅτι δὲν ὑπῆρχε ζάκχαρις. Ἔπρεπε νὰ φέρῃ ζάκχαριν διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἡ τιμὴ ἀνέβαινε καὶ ἔφερε ζάκχαριν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Τὸ ἐπιστεύσαμεν. Ὑπάρχει αὐτὸ τὸ στοιχεῖον. Αὐτὸ ζητοῦμεν, ἐὰν ὑπάρχῃ τὸ στοιχεῖον αὐτό. Διότι ἐὰν σήμερον, κύριοι, πέσῃ μία ἐπιδημία δὲν θὰ ἠμπορέσητε νὰ κατηγορήσητε τὸν κ. Ὑπουργὸν διότι ἔφερε ζάκχαριν, ἔστω καὶ χωρὶς δημοπρασίαν, ἔστω καὶ μὲ τιμὴν ὑπερβολικήν. Ἐὰν συνεπῶς μᾶς ἀποδείξητε ὅτι δὲν ὑπῆρχε περίπτωσις ἀνάγκης, τότε θὰ στηρίξητε τὸ οἰκοδόμημά σας.

§135Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὑπῆρχεν ἔλλειψις ζακχάρεως.

§136Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Περαιτέρω ἐζήτησεν ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς νὰ δικαιολογήσῃ τὴν τιμὴν ὅτι δὲν ἦτο ὑψηλὴ καὶ διὰ νὰ ἐπιτύχῃ αὐτὸ ἐπῆρε καὶ τὰ ἰδικά μου στοιχεῖα τὰ διεστρέβλωσε δηλαδὴ καὶ ἤρχισε νὰ μεταβάλῃ τὰς λίρας εἰς δολλάρια καὶ νὰ ὑπολογίζῃ τοὺς ναύλους αὐθαιρέτως καὶ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ἀποτέλεσμα ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις ἦτο μόνον 10%, ἀλλὰ τὰ στοιχεῖα τὰ ἰδικά μου ἦσαν ἁπλῶς λίραι αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπληρώνοντο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τιμῆς τῶν λιρῶν αὐτῶν ὑπολογίζεται τὸ κόστος τῆς ζακχάρεως καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπολογισμοὺς αὐτοὺς ἡ ζημία ἀνέρχεται εἰς 5 δισεκατομμύρια. Δηλαδὴ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀνέφερα μὲ δύο λόγια, τὰ ἀνέφερα διὰ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν ὅτι καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἀβέρωφ δὲν ἀρνεῖται τὸ ὑψηλὸν κόστος τῆς ζακχάρεως, δικαιολογεῖται δὲ σύμφωνα μὲ τὰς περικοπὰς τὰς ὁποίας σᾶς ἀνεκοίνωσα, ὅτι προέβη εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτήν, ὡς ἀναγκαίαν, ὡς ἐπιβεβλημένην ἡ ὁποία ἀπήτει θάρρος καὶ γενναιότητα, διὰ νὰ σώσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ εἰς βάρος τῶν κερδοσκόπων, ὅπως εἶπεν, κατὰ τρόπον μεγαλόστομον καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ εἰς τὴν Βουλήν. Τώρα ποίους κερδοσκόπους ἐννοεῖ θὰ τὸν ἀφίσωμεν νὰ μᾶς εἴπῃ. Ἡ αἰτιολογία τῆς τοιαύτης διαχειρίσεως τοῦ ζητήματος ἦτο ἡ ἔλλειψις ζακχάρεως καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνει ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν τύπον, διότι καὶ εἰς τὸν τύπον ἔστειλεν ἀνακοινώσεις ἐγγράφους. Καὶ δι’ αὐτῆς τῆς δικαιολογίας ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην τῆς προμηθείας αὐτῆς, δηλαδὴ ὅτι ἔλειπεν ἡ ζάκχαρις καὶ ὅτι αἱ τιμαὶ θὰ ἀνήρχοντο λόγῳ τοῦ ἀντικτύπου τὸν ὁποῖον θὰ εἶχεν ἡ ὕψωσις τῆς τιμῆς ἑνὸς εἴδους πρώτης ἀνάγκης ἐφ’ ὅλων τῶν ἄλλων ἀγαθῶν καὶ θὰ ηὔξανεν ἡ δυσφορία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἤθελε τὴν ζάκχαριν του κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν ἑορτῶν. Ἀλλ’ ἴδωμεν τώρα, κύριοι βουλευταί, ὑπῆρχε πράγματι ἔλλειψις ζακχάρεως τόσον μεγάλη, ὥστε ὄχι νὰ δικαιολογήσῃ, ἀλλ’ ἔστω καὶ νὰ συγχωρήσῃ τις, νὰ ἀνεχθῇ τις, τὴν ἀνώμαλον αὐτὴν προμήθειαν τῆς ζακχάρεως καὶ τὴν παράνομον καὶ ἐπιζημίαν διὰ τὸ Κράτος ἐνέργειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ; Καὶ τώρα θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ ἀκούσῃ μερικὰ πράγματα καί, ὅταν τὰ ἀκούσῃ, νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις εἰς τοὺς ὑπαλλήλους του.

§137Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν μᾶς ἐπείσατε διὰ τίποτε.

§138Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐπείσθη ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, κύριε Ὑπουργέ, καὶ δὲν ἐπείσθητε σεῖς; Τότε δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ συζητοῦμεν.

§139Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Μέχρι στιγμῆς, εἶπα, δὲν μᾶς ἐπείσατε· ἴσως περαιτέρω.

§140Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν θέλετε νὰ πεισθῆτε.

§141Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν ἠκούσαμεν, κύριε Κάντζια, νεώτερα στοιχεῖα. Αὐτὰ ποὺ λέτε τὰ ἠκούσαμε καὶ κατὰ τὴν πρώτην στιγμήν.

§142Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Κάντζια, ἠρώτησα σαφῶς ἐὰν ὑπῆρχεν ἢ ὄχι ζάκχαρις. Ὡς πρὸς τὸ ὑπερβολικὸν ἢ ὄχι τῆς τιμῆς, ὑπάρχουν διεθνεῖς τιμαὶ ζακχάρεως.

§143Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶναι καὶ ἡ παράνομος ἐνέργεια. Ἡ δικαιολογία, ἡ ὁποία καθιστᾷ ἀνεκτὴν τὴν ἐνέργειαν τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἦτο ὅτι δὲν ὑπῆρχε ζάκχαρις. Θὰ παρακαλέσω τώρα νὰ ἴδωμεν ἐὰν ὑπῆρχεν ἢ ὄχι, ἐὰν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ δώσωμεν αὐτὴν τὴν συγγνώμην. Ἔχω τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, τὰ ὁποῖα λέγουν τὰ ἑξῆς.......

§144Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Προτοῦ εἰσέλθητε εἰς τὸ δεύτερον σκέλος τῆς ἐπερωτήσεώς σας θὰ ἐπεθύμουν μίαν διευκρίνησιν. Οἱ 1200 τόννοι ζακχάρεως, οἱ ἀγορασθέντες κατὰ Σεπτέμβριον, καὶ οἱ 500 ἐν Πειραιεῖ ὑπάρχοντες, τοῦ Παναγάκη, ἠγοράσθησαν ἄνευ δημοπρασίας;

§145Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Οἱ πρῶτοι ἄνευ δημοπρασίας.

§146Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ ποίαν δικαιολογίαν;

§147Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τῆς σπάνιως τῆς ζακχάρεως.

§148Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπῆρχον ἀποθέματα;

§149Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ σᾶς ἀναφέρω.

§150Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ δεύτεροι;

§151Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τότε ἦτο πλησμονὴ ζακχάρεως.

§152ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, τῆς πλησμονῆς, ἀνήρχετο ἡ τιμὴ πρὸς τὰ ἄνω.

§153Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διότι δὲν τὴν ἐμοίραζεν ὁ κ. Ὑπουργός. Πότε προεκηρύχθη ἡ δημοπρασία, κύριο βουλευταί; τὴν 27ην Ὀκτωβρίου διὰ τὴν 1ην Νοεμβρίου. Τὸ λέγει καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συζητήσεως ὁ κ. πρώην Ὑπουργός, ὅτι «εὑρισκόμεθα εἰς τὸν Ὀκτώβριον καὶ ἡ ζάχαρις ἔφθανεν εἰς τὰς 26–27 χιλ. δραχμάς. Τί ἔπρεπε νὰ γίνῃ; Ἔπρεπε νὰ ἀναλάβῃ τὸ θάρρος καὶ τὴν γενναιότητα νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἂς ἴδωμεν ποία ἦτο ἡ κατάστασις τοῦ Ὀκτωβρίου, ποῦ ἀπεφασίσθη ὁ διαγωνισμὸς καὶ τοῦ Νοεμβρίου, ποῦ ἀφίχθη ἡ ζάκχαρις αὐτὴ καὶ ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀποθηκῶν τοῦ δημοσίου. Ἡ δημοπρασία προεκηρύχθη τὴν 27ην Ὀκτωβρίου διὰ τὴν 1ην Νοεμβρίου, ταχύτατα, διὰ νὰ προφθάσῃ νὰ εἶναι ἐδῶ ἡ ζάκχαρις στὶς ἑορτές. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, ἡ Διεύθυνσις τοῦ κ. Ρημάκη λέγει τὰ ἑξῆς εἰς τὰ χαρτιά της: «εἰς τὰς 13 Ὀκτωβρίου φθάνει ἕνα πλοῖον εἰς τὸν Πειραιᾶ, τὸ «Γρηγόριος Καλλιμανόπουλος» μὲ 7.500 τόννους ζακχάρεως, δηλαδὴ 14 ἡμέρας πρὸ τῆς διακηρύξεως τοῦ διαγωνισμοῦ. Τὴν 24ην Ὀκτωβρίου, τρεῖς ἡμέρας πρὸ τῆς διακηρύξεως τοῦ διαγωνισμοῦ, φθάνει ἕτερον πλοῖον εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὁ «Δημήτριος Παντελέων», μὲ 8.581 τόννους. Δηλαδὴ ἐντὸς τοῦ Ὀκτωβρίου καὶ ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς διακηρύξεως τοῦ διαγωνισμοῦ διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεδιώκετο νὰ ἀφιχθῇ ἡ ζάκχαρις καὶ νὰ σωθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἔφθασαν εἰς τὸν Πειραιᾶ 16.089 τόννοι ζακχάρεως.

§154Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν ἀνῆκεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἡ ζάκχαρις αὐτή. Εἶναι ζάκχαρις τοῦ δελτίου.

§155Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Σᾶς παρακαλῶ, ἀφήσατε, θὰ ἀπαντήσω ἐγώ.

§156Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὴν ξέρω τὴν ἀπάντησιν, ἀλλὰ νομίζω δὲν εἶναι διὰ σοβαροὺς ἀνθρώπους. Τὸ σιτάρι, κύριε Ὑπουργέ, τὸ ὁποῖον συγκεντροῦμεν ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν καὶ τὸ εἰσάγομεν, τὸ μοιράζομεν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν; Ἐὰν θέλετε νὰ τὸ πάρωμεν εἰς τὰ σοβαρά, μοῦ λέτε διὰ τὴν ζάκχαριν τοῦ δελτίου........

§157Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Μὴ ἐξάπτεσθε.

§158Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐξάπτομαι διότι ἀκούω τὰ πλέον παράξενα πράγματα ποὺ ἔχω ἀκούσει ποτέ. Περαιτέρω, κ. βουλευταί, τὴν 27ην Νοεμβρίου, δηλαδὴ μετὰ 27 ἡμέρας ἀπὸ τὴν διενέργειαν τοῦ διαγωνισμοῦ—θὰ κάμω μίαν παρένθεσιν διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου—ἔρχεται ἕτερον πλοῖον, τὸ «Πέτρος Νομικὸς», μὲ 10.357 τόννους, τὴν 8ην Δεκεμβρίου ἔρχεται ἄλλο πλοῖον, τὸ «Σάξτερ», μὲ 6200 τόννους. Δηλαδὴ τὸν Νοέμβριον καὶ ἀρχὰς Δεκεμβρίου, ἀφίχθησαν εἰς τὸν Πειραιᾶ ἕτεροι 16557 τόννοι, δηλαδή, σύνολον τοῦ διμήνου Νοεμβρίου καὶ Δεκεμβρίου, ἔφθασαν εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς—καὶ, μάλιστα, εἰς τὰς ἀρχὰς Δεκεμβρίου—33.000 τόννοι ζακχάρεως.

§159Κ. ΚΟΤΖΙΑΣ. Πόση εἶναι ἡ κατανάλωσις μηνιαίως;

§160Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δι’ ἡμᾶς ποὺ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἠξεύρωμεν τὰ ζητήματα αὐτά, ὑποστηρίζετε ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔκαμεν τὴν σύντομον, παράνομον καὶ ἐπιζημίαν διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους δημοπρασίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ πρώην, εἶχεν 17.000 τόννους εἰς τὰ χέρια του καὶ ὅτι ἔλαβε καὶ ἄλλας 16.000 τὰς ὁποίας ἔπρεπε νὰ ἤξευρεν ὅτι θὰ ἔλθουν. Δηλαδὴ ἤξευρεν ὅτι εἴχομεν κάπου 35.000 τόννους καὶ ἐν γνώσει τούτου ἔκαμε τὴν δημοπρασίαν. Αὐτὸ ὑποστηρίζετε;

§161Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν τὸ ὑποστηρίζω ἐγώ, τὸ λέγουν τὰ χαρτιά.

§162Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δὲν ὑπολογίζετε καὶ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ τέλους Σεπτεμβρίου.

§163Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὄχι. Εἶχε, λοιπόν, ἄφθονον ζάκχαριν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀφιχθεῖσαν τὴν ὥραν ποὺ ἔκαμνε τὴν δημοπρασίαν, ἡ ὁποία ἀρκοῦσε διὰ κανονικὰς διανομὰς δύο καὶ ἥμισυ μηνῶν. Ἀλλὰ εἶχε καὶ καθ’ ὁδὸν πλοῖα, τὰ ὁποῖα ἔφθαναν ἀρχὰς Δεκεμβρίου καὶ τοῦ συνεπλήρωναν τὸ ἀπόθεμα, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζεται καὶ ἡ διανομὴ τοῦ δελτίου, ἡ ὁποία τόσον συγκινεῖ τὸν κ. Γκλαβάνην, ἀλλὰ καὶ πᾶσαν ἄλλην ἔκτακτον διανομὴν λόγῳ τῶν ἑορτῶν.

§164Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πόση εἶναι ἡ ἐτησία κατανάλωσις ζακχάρεως;

§165Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Νὰ τελειώσω τὴν φράσιν μου καὶ θὰ σᾶς εἴπω. Εἶχε, λοιπόν, τὴν ζάκχαριν καὶ ἔπρεπε νὰ ἤξευρεν ὅτι ἀφικνοῦνται τὰ πλοῖα, δεδομένου ὅτι ὀλίγαι ἡμέραι ἐχώριζον τὴν ἡμερομηνίαν τῆς ἀφίξεως τῶν πλοίων ἀπὸ τὴν ἡμερομηνίαν τῆς διενεργείας τοῦ διαγωνισμοῦ. Καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ ἤξευρε, διότι καὶ τώρα ξεύρομεν ὅτι μὲ τὸ ἀτμόπλοιον «Πάρις» εἰς τὰς 22 Φ)ρίου ἀναμένονται 22.000 τόνν., μὲ τὸ ἀτμόπλοιον «Ἀφρικάνα», εἰς τὰς 15–20 Φ)ρίου, ἀναμένονται 8.000 τόννοι, ὅτι μὲ τὸ ἀτμόπλοιον «Θέτις» περίπου κατὰ τὴν 15ην Μαρτίου ἀναμένονται ἄλλοι 5.000 τόννοι, ὅτι μὲ τὸ ἀτμόπλοιον «Ἀδελαΐς» τὴν 10 Ἀπριλίου ἀναμένονται 3.650 τόννοι. Ὅταν λοιπὸν ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ἀπὸ σήμερον διὰ τὸν Ἀπρίλιον δηλαδὴ μετὰ 3 μῆνας τὶ θὰ συμβῇ ἀπὸ ἀπόψεως φορτίων ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ γνωρίζῃ σαφῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι μετὰ 20 ἡμέρας φθάνει πλοῖον 10.000 τόννων διὰ τὸν Νοέμβριον καὶ 6.000 τόννων διὰ τὸν Δεκέμβριον; Δὲν νομίζω ὅτι δύναται νὰ ὑπάρξῃ δευτέρα γνώμη. Τὸ ἐγνώριζεν ἡ ὑπηρεσία του καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ διενήργησε τὴν δημοπρασίαν καὶ ἰσχυρίσθη ὅτι διὰ τὸ συμφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι δὲν ὑπῆρχε ζάκχαρις, ἠθέλησε νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τῆς τοιαύτης πράξεως. Μία εὐθύνη λοιπὸν ὅτι ἐζημιώθη τὸ Δημόσιον καὶ δευτέρα εὐθύνη διὰ τὴν ἀναληθῆ ἀνακοίνωσιν ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου. Ἀλλοίμονον ἐὰν μένουν ἄνευ συνεπειῶν ἀνακρίβειαι καὶ ψευδῆ γεγονότα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τότε καταρρακώνεται ὁ κοινοβουλευτισμός, πίπτει τὸ κῦρος του καὶ πλήσσομεν αὐτὴν ταύτην τὴν Δημοκρατίαν κύριοι βουλευταί.

§166Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ἡ ζάκχαρις αὐτὴ προωρίζετο διὰ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἢ ἦτο ζάκχαρις δελτίου;

§167Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν ὑπάρχει ζάκχαρις δελτίου ἢ ζάκχαρις διὰ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Ὁ Ὑπουργὸς διαχειρίζεται τὰ εἴδη αὐτὰ κατὰ τὴν κρίσιν του καὶ πρὸς ὄφελος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν διαχωρίζεται ἡ ζάκχαρις εἰς δελτίου καὶ ἐλευθέρας ἀγορᾶς.

§168Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τοῦ δελτίου ἡ ζάκχαρις καὶ ὁ λαὸς καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι ἔχουν ἀνάγκην νὰ προμηθεύωνται ζάκχαριν ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Αὐτὸ ἐννοῶ.

§169Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. 80.000–82.000 τόννοι ζάκχαρις καὶ ἐν τούτοις νὰ παρουσιάζωνται ἐλλείψεις εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, εἶναι κάτι καταπληκτικόν, κύριε συνάδελφε. Δὲν δέχομαι τὴν ἐξήγησιν τοῦ κ. Ἀβέρωφ, ὅτι ηὐξήθησαν αἱ ἀνάγκαι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἡ κατανάλωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς βαθμὸν ὥστε νὰ ἀπαιτοῦνται 100.000 τόννοι ζακχάρεως ἐτησίως. Διότι προπολεμικῶς ἡ κατανάλωσις τῆς ζακχάρεως ἦτο 70.000 τόννοι, μόνον δὲ τὸ 1938 ηὐξήθη εἰς τοὺς 80.000 τόννους, διότι τότε ἀπηγορεύθη ἡ εἰσαγωγὴ ἀραβοσίτου καὶ ἡ βιομηχανία δὲν παρεσκεύασε τὸ φακιοὺλ διὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ ἡ χαλβαδοποιΐα, ἡ ὁποία μόνον τὸ 1938 ἐχρησιμοποίησε ζάκχαριν διὰ τὴν παραγωγὴν τῶν προϊόντων της. Δι’ αὐτὸ βλέπομεν τὸ 1938 ὑψωμένην τὴν ζάκχαριν, δεδομένου ὅτι τὸ ἑπόμενον ἔτος τὸ 1939, ὅταν ἐπετράπη καὶ διηυκολύνθη ἡ χρησιμοποίησις τῶν ἄλλων γλυκαντικῶν οὐσιῶν, ἡ ζάκχαρις ἔπεσεν εἰς τοὺς 69.000 τόννους. Δὲν εἶναι ὅτι εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ἀξιώσεων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὑπερβολικῶν. Πρόκειται περὶ κακῆς διαθέσεως τῆς ζακχάρεως, ἡ ὁποία προκαλεῖ τὴν ἀνάγκην τῆς ἀποθεματοποιήσεώς της, δηλαδὴ τὴν ἀνάγκην τῆς δημιουργίας ἀποθεμάτων ἐκ μέρους τῶν ἐπαγγελματιῶν. Ἐδῶ ἔχω τὴν κατάστασιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ἡ ὁποία καὶ πάλιν, καὶ δι’ αὐτὸ διαμαρτύρομαι, ἀφοῦ ἦλθε ἐντελῶς καθυστερημένη. Μόλις σήμερον ἔφθασαν τὰ στοιχεῖα ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου. Καταγγέλω τὸ ζήτημα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου καὶ τοῦ λέγω ὅτι πρόκειται περὶ προθέσεως καὶ ὄχι περὶ δυσκολίας χορηγήσεως τῶν στοιχείων. Πρόκειται περὶ προθέσεως διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Ὅταν κατέθεσα τὴν δευτέραν ἐπερώτησιν ἀνέμενα 5–6 ἡμέρας, ἐπέρασαν 15 ἡμέραι καὶ ἤρχισα πλέον νὰ ἐπισκέπτωμαι τοὺς ἁρμοδίους ὑπαλλήλους. Ὅλοι μοῦ ἔλεγον «ἐβγάλαμε τὰ στοιχεῖα, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ σᾶς τὰ δώσωμεν διότι ἔχομεν τοιαύτην διαταγήν». Ἐπανῆλθον καὶ πάλιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ πάλιν τὴν αὐτὴν ἀπάντησιν ἐλάμβανον, τὴν ἀπάντησιν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς δώσωμεν στοιχεῖα διότι ὑπάρχει τοιαύτη διαταγή. Προχθὲς τὴν Τρίτην ἐπεσκέφθην τὴν ὑπηρεσίαν καὶ διεμαρτυρήθην ἐντόνως. Μοῦ εἶπον, «μὴ τὰ ἔχετε μὲ μᾶς, ἡμεῖς ἀπὸ εἰκοσαημέρου ἔχομεν διαβιβάσει τὰ στοιχεῖα εἰς τὸν διευθυντὴν τῶν ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ κ. Ρημάκην». Ἐπεσκέφθην τὸν κ. Ρημάκην, ἀλλὰ μοῦ εἶπον ὅτι δὲν δύνασθε νὰ τὸν ἴδητε διότι συνεργάζεται μὲ τὸν κ. Ἀβέρωφ. Ἔφυγα ἀπογοητευμένος καὶ ἐσκέφθην ὅτι ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας αὐτὰς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ κανεὶς τὰ στοιχεῖα ἐγκαίρως. Αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ ἐρευνηθῇ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου καὶ νὰ ζητήσῃ εὐθύνας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἄνθρωποι τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν νὰ παρεμποδίζουν τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον καὶ μάλιστα ἄνθρωποι, ποὺ ἴσως νὰ ἔχουν καὶ εὐθύνας. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ ἐρευνήσῃ τὸ ζήτημα, νὰ διεξαγάγῃ ἀνακρίσεις καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὰς κυρώσεις του, ὁπότε θὰ προσφέρῃ σοβαρὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸ Κράτος καὶ τὴν κοινωνίαν.

§170Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Θὰ εὐρενήσω ἀλλὰ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔλθουν τὰ στοιχεῖα ἐνωρίτερον.

§171Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ μὲ τὴν ἄλλην ἐπερώτησιν.

§172Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐδόθησαν τὰ στοιχεῖα εἰς ἐμὲ ὡς ἐπερωτῶντα.

§173Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Παραπονέθητε καὶ προχθὲς ὅτι δὲν εὑρίσκονται ὑπάλληλοι οἵτινες οὔτε εἰς τὰς ἀνακριτικὰς Ἐπιτροπὰς πηγαίνουν, οὔτε πληροφορίας δίδουν. Ἀναμφισβητήτως πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων τῆς ἀνωτάτης ἱεραρχίας καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι τὰ 95% τῆς ἀνωτάτης ἱεραρχίας ἀνήκουν εἰς τὸ Λαϊκὸν κόμμα. Αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι δὲν ἠμποροῦσαν νὰ σᾶς δώσουν τὰ στοιχεῖα παρὰ τὰς διαταγὰς τῶν Ὑπουργῶν;

§174Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διὰ ποῖον Λαϊκὸν κόμμα ὁμιλεῖτε, δὲν σᾶς καταλαβαίνω;

§175Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ πιστεύσω ὅτι δὲν λαμβάνετε ἢ λαμβάνετε καθυστερημένα τὰ στοιχεῖα αὐτά. Ἐὰν ἠθέλατε νὰ λάβετε στοιχεῖα δὲν ὑπῆρχε κανεὶς ἐνδοιασμὸς ἐκ μέρους τῶν ὑπηρεσιῶν, διότι τὸ 95% τῶν ἀνωτέρων ὑπαλλήλων ὅλων τῶν Ὑπουργείων ἀνήκουν εἰς τὸ Λαϊκὸν κόμμα.

§176Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Αὐτὴ ἡ πληροφορία μὲ ἱκανοποιεῖ. Σᾶς εὐχαριστῶ πάρα πολύ.

§177Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κύριος ἰσχυρίζεται ὅτι τὰ 95% τῆς ἀνωτάτης ἱεραρχίας εἶναι Λαϊκοὶ καὶ ὅτι, ἐὰν εἶχον στοιχεῖα νὰ δώσουν, οἱ Λαϊκοὶ ὑπάλληλοι θὰ τὰ ἔδιδον ἀσφαλῶς ἔστω καὶ ἄνευ διαταγῆς τοῦ Ὑπουργοῦ.

§178Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἡ ὑπόθεσις δὲν εἶναι ἀπὸ τὰς ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιδέχονται ἀστεϊσμούς. Εἶναι ὑπόθεσις σοβαρωτάτη καί, ἐὰν δὲν θέλετε νὰ περιοριζώμεθα εἰς μεγαλορυμοσύνας, ὀφείλετε βαθύτατα νὰ μελαγχολήσετε καὶ ὀφείλομεν νὰ λάβωμεν μέτρα καὶ νὰ ἐπιβάλωμεν κυρώσεις. Προχωρῶ τώρα, καὶ λέγω, ὅτι αἱ διανομαὶ κατὰ τοὺς μῆνας αὐτούς, ποὺ ἀφίχθησαν οἱ 33.000 τόννοι Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον καὶ διὰ τοὺς ὁποίους μῆνας τόσον πολὺ ἀνησύχησεν ὁ κ. Ἀβέρωφ, εἶναι αἱ ἑξῆς: Κατὰ τὸν μῆνα Ὀκτώβριον ὑπῆρχον 2.259 τόννοι ζακχάρεως εἰς τὴν ἀποθήκην. Αὐτὰ προέρχονται ἀπὸ τὸ βιβλίον τῆς ἀποθήκης, ἔφθασαν καὶ 16.500 τόννοι, «διενεμήθησαν, διὰ δελτίου.... .... (ἀναγινώσκει) .....». Τὸν μῆνα Νοέμβριον λέγει ἡ ἀποθήκη εἶχε ἀπόθεμα 12.000 τόννους, 13.592 ἔρχονται εἰς τὸν Πειραιᾶ. Εἶναι μέσα καὶ ἕνα μέρος ἐκείνων ποὺ ἠγοράσθησαν διὰ δραχμῶν διενεμήθησαν διὰ δελτίου 4.722, διανομὴ ἐπαγγελματιῶν 688 τόννοι. Ὅπως εἶναι γνωστὸν τὴν τιμὴν τῆς ζακχάρεως τὴν ἐπηρεάζει ἡ ἀντιμετώπισις τῆς ζητήσεως τῶν ἐπαγγελματιῶν, διότι πρόκειται περὶ ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των καὶ καταλαβαίνετε πολὺ καλὰ ὅτι ἕνα ζαχαροπλαστεῖον, ἕνα καφενεῖον, εἶναι ὑποχρεωμένα πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἐξεύρουν τὴν πρώτην ὕλην, διότι ἐὰν δὲν ἔχουν τὴν ζάκχαριν, πρόκειται περὶ καταστροφῆς. Ὅταν, λοιπόν, παρατηρεῖται ἔλλειψις μεταξὺ τῶν ἐπαγγελματιῶν ἡ τιμὴ τῆς ζακχάρεως ἀνέρχεται εἰς ὕψη δυσθεώρητα, διότι μοιραίως ἐξέρχονται ὅλοι διὰ νὰ εὕρωσιν τὴν ζάκχαριν. Καὶ παρὰ ταῦτα τὸν μῆνα Νοέμβριον δίδει 688 τόννους εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας ἀντὶ τοῦ προγράμματος τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς 2.000 τόννους. Ἔχουν συμβῆ καὶ εἰς τὸ παρελθὸν τοιαῦτα πράγματα, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ ἔχομεν Ὑπουργὸν ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ τὰ ἀποθέματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ κανεὶς τὴν ἀμέλειαν αὐτήν, νὰ ἀφήσῃ τὴν ἀγορὰν καὶ τοὺς ἐπαγγελματίας ἄνευ ζακχάρεως ὁπότε μοιραίως θὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ὕψωσιν τῆς τιμῆς.

§179Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς διατείνεται ὅτι τέλος Ὀκτωβρίου δὲν ὑπῆρχε ζάκχαρις καὶ προβαίνει εἰς δημοπρασίαν εἰς τὰς 27)10 12.000 τόννων καὶ ἐντὸς τοῦ Νοεμβρίου ἔρχονται 3.500 τόννοι, δηλαδή, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐκ τοῦ προγράμματος ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε 22.000 τόννων, δηλαδή, ζάκχαριν 3 μηνῶν καὶ ἔδωσε τὸ ⅓ τοῦ προγράμματος εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας. Ἄρα ἐδημιούργησε μίαν ὕψωσιν τῆς τιμῆς, πῶς ἐξηγεῖται αὐτό;

§180Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐν τῇ πραγματικότητι ἐμφανίζεται μία ἀπόκρυψις τῶν ἀποθεμάτων ἐκ μέρους τοῦ Κράτους.

§181Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ οἱ ἐπαγγελματίαι ἔλαβον τὸν Νοέμβριον 680 τόννους ἐνῷ τούς προηγουμένους μῆνας ἔλαβον 2.000;

§182Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τόσα ἔδωσε τὸ Ὑπουργεῖον. Ἀφοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει ὅτι τὸν Ὀκτώβριον ἡ τιμὴ τῆς ζακχάρεως εἶναι 23–26 χιλ. δραχμ., διότι ὑπάρχει ἔλλειψις.

§183Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Παρατηρεῖται καὶ ἄλλους μῆνας αὐτό. Καὶ ἐδῶ ἔγκειται ἡ παρανομία.

§184Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ Ὑπουργείου, εἶναι ἐκείνη, ποὺ δημιουργεῖ τὴν ὕψωσιν τῆς τιμῆς τῆς ζακχάρεως εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Ὅταν δὲ ἕνα μῆνα στερήσῃς τὴν ἀγορὰ καὶ ἰδίως τοὺς ἐπαγγελματίας ἀπὸ τὴν ἀναγκαιοῦσαν ποσότητα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν των, τὸν ἑπόμενον μῆνα χρειάζεται πενταπλασία καὶ δεκαπλασία ποσότης διὰ νὰ κατορθώσουν νὰ συγκρατήσουν τὴν τιμὴν καὶ νὰ τὴν ὑποβιβάσουν εἰς τὰ λογικά της ἐπίπεδα. Διότι εἶναι φυσικὸν ὅτι ἕνας ἐπαγγελματίας ταλαιπωρηθεὶς ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν τῆς πρώτης ὕλης, εἶναι πλέον ἀποφασισμένος νὰ ἀποταμιεύσῃ οἱανδήποτε ζάκχαριν, ποὺ φθάνει εἰς τὰ χέρια του. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς συμβαίνει, κύριοι βουλευταί. Διότι ὅλοι οἱ ἀσχολούμενοι εἰς ἐπαγγέλματα μὲ πρώτην ὕλην τὴν ζάκχαριν, προβαίνουν εἰς ἀποθεματοποίησιν ὁσωνδήποτε ποσοτήτων εἶναι εἰς θέσιν οἰκονομικῶς νὰ πραγματοποιήσουν, οἱασδήποτε ποσότητος ποὺ γίνονται ἀγορασταί, ἀρκεῖ νὰ ἔχουν τὰ οἰκονομικὰ μέσα νὰ ἀποθεματοποιήσουν, διότι ἀντιμετωπίζουν τὸν κίνδυνον τῆς καταστροφῆς των, λόγῳ τῆς κακῆς πολιτικῆς ἐπὶ τῆς ζακχάρεως. Καὶ αὐτὸ δὲν συνέβη ἅπαξ, ἀλλὰ συνέβη καὶ εἰς τὸ παρελθόν, μὲ τὴν αἰτιολογίαν ὅτι δὲν ἐπήρκουν οἱ 100.000 τόννοι. Ἐξαρκοῦν οἱ 100.000 τόννοι ἀρκεῖ νὰ διοχετεύωνται εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ ἐφοδιάζουν τὴν χώραν ὁμαλῶς. Σήμερον μία ἐπιχείρησις, μία ἐργασία, ἕνα ἐπάγγελμα, τὸ ὁποῖον εἶχε προπολεμικῶς ὡς ἀπόθεμα 200 ὀκάδες σήμερον ἔχει 1000 ὀκάδες, ἀρκεῖ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ ἐξοικονομήσῃ καὶ νὰ καταβάλῃ τὴν ἀξίαν του. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ποὺ ἀπορροφᾶται ἡ ζάκχαρις καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις ὅτι ηὐξήθησαν αἱ ἀνάγκαι τοῦ λαοῦ. Δὲν ηὐξήθησαν αἱ ἀνάγκαι τοῦ λαοῦ, διότι τότε ἐρχόμεθα εἰς ἀντίφασιν μὲ τὸν ἑαυτόν μας ὅταν λέγωμεν ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς τοιαύτην εὐημέριαν, ὥστε ἕνα εἶδος ἀνωτέρου πολιτισμοῦ νὰ τὸ καταναλίσκωμεν εἰς τοιαύτας ποσότητας, ὑπεράνω τῆς προπολεμικῆς ἀναλογίας. Δηλαδὴ 77.000 τόν., 80.000 τόν., 82.000 τόν. θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ φυσιολογική, ἡ ὁμαλὴ κατανάλωσις τῆς ζακχάρεως καὶ ὁμιλοῦν περὶ 90.000 καὶ 100.000 τόννων.

§185Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Λησμονεῖτε ὅτι σήμερον ἡ ἐπαρχία τρώει ζάκχαριν;

§186Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Σεῖς λέγετε ὅτι πεινοῦν οἱ ἐπαρχιῶται. Χρῆσις ζακχάρεως σημαίνει περισσοτέραν ἄνεσιν οἰκονομικὴν καὶ ἄνοδον τοῦ ἐπιπέδου τῆς ζωῆς. Καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος φωνάζομεν ὅτι οἱ ἐπαρχιῶται πεινοῦν. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Δὲν ἀνῆλθεν τόσον τὸ ἐπίπεδον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἁπλούστατα γίνεται ἀποθεματοποίησις ἀπὸ ἐπαγγελματίας, καὶ δικαίως διότι εἶναι ζήτημα ἀμύνης ἐκ μέρους των, ἐφ’ ὅσον ὁ ἐφοδιασμός των γίνεται κατὰ τρόπον ἀνώμαλον, ὥστε νὰ τοὺς δημιουργῇ τὸν κίνδυνον τῆς καταστροφῆς των.

§187Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἡ ὕψωσις τῆς ζακχάρεως ἀπὸ πότε ἤρχισε;

§188Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἤρχισεν ἀπὸ τὸν Ἰούλιον. Διότι τὸν Μάϊον ἔδωσεν 600 τόννους εἰς τούς ἐπαγγελματίας καὶ τὸν Ἰούνιον 1320. Αὐτὸ ἐδημιούργησε τὴν ἀνωμαλίαν. Ἀνῆλθε ἡ τιμὴ καὶ συνεχίζεται αὐτὴ ἡ πολιτική.

§189Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς παρακαλῶ, ἔχετε πλήρη πίνακα τῶν χορηγήσεων πρὸς τοὺς ἐπαγγελματίας;

§190Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μάλιστα.

§191Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Διαβάστε μας λοιπὸν τὸν πίνακα.

§192Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἔχομεν 549 τόννους τὸν Ἰανουάριον, 1342 τὸν Φεβρουάριον, 4329 τὸν Μάρτιον, 2398 τὸν Ἀπρίλιον, 660 τὸν Μάϊον, 1320 τὸν Ἰούνιον καὶ 681 τόννους τὸν Ἰούλιον.

§193Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐνῷ μᾶς εἴπατε ὅτι θεωρητικῶς κατὰ μῆνα θὰ ἔπαιρναν οἱ ἐπαγγελματίαι 2.000 τόννους. —διότι ἔτσι κανόνισεν ἡ ὑπηρεσία—τοῦ Μαΐου ὑπάρχοντος ἀποθέματος 22.000 τόννων ἐπῆραν 660 τόννους. Καὶ ἐρωτῶ διατί; Διὰ νὰ δημιουργοῦνται αἱ τεχνικαὶ αὐταὶ διακυμάνσεις;

§194Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν γνωρίζω· ἅμα ἤμην ὑπουργὸς θὰ σᾶς ἔλεγα διατί. Φοβοῦμαι, διότι λέγεται ὅτι ἐνδεχομένως θὰ ὑπῆρχε καὶ πρόθεσις ὡρισμένων, διότι μεταξὺ τῶν ἐπαγγελματιῶν—δὲν λέγω γεγονότα ποὺ δὲν εἶναι ἐξηκριβωμένα— λέγεται ὅτι εἶναι καὶ μερικοὶ εὐνοούμενοι οἱ ὁποῖοι ἐλάμβανον πέραν τῶν ἀναγκῶν των ζάκχαριν καὶ τὴν μεταπώλουν εἰς τὴν ἀγοράν, ὅταν ἡ τιμὴ ἀνήρχετο εἰς ὕψη δυσθεώρητα. Νὰ ποῦ εἶναι τὰ ὑλικὰ συμφέροντα κ. Ἀβέρωφ καὶ ἔωλοι εἶναι οἱ ὑπαινιγμοὶ σας ἐναντίον μου εἰς τοὺς ὁποίους προέβητε διὰ τῶν ἀνακοινώσεων σας πρὸς τὰς ἐφημερίδας. Ἐδῶ εἶναι τὰ συμφέροντα καὶ ὄχι εἰς τὴν περίπτωσιν τὴν ἰδικήν μου. Καὶ τὴν ὑποστηρίζω αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν διὰ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾶ τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς. Παρεξηγήθην, κύριοι συνάδελφοι, διὰ ποῖον λόγον ὑποστηρίζομεν τὴν ὑπόθεσιν τῆς ζακχάρεως, καὶ θὰ προχωρήσω καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἀνέλαβον αὐτὴν τὴν ὑποστήριξιν. Νὰ τελειώσω τὸ θέμα αὐτὸ τῶν ἀποθεμάτων διὰ νὰ μὴ ἐπανέρχωμαι. 668 τόννους ἔδωσαν τὸν Νοέμβριον, τὸν μῆνα τῆς κρίσεως, τὸν μῆνα τοῦ φόβου.

§195ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μετὰ τὴν δημοπρασίαν.

§196Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μὰ ἀφοῦ σᾶς εἶπα, ὅτι τέλος Ὀκτωβρίου εἶχον 16.000 τόννους πρὸ τῆς δημοπρασίας. Καὶ συνεχίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰς διανομάς του καὶ τὸν Δεκέμβριον προβαίνει εἰς τὰς ἑξῆς πράγματι ὑψηλὰς διανομάς. 8.000 τόννους διὰ δελτίου, διπλῆ διανομὴ περίπου, 5182 εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας, 300 τόννους στὸ στρατὸ ἐπὶ δανεισμῷ. Σύνολον διανομῶν 13.482 τόννοι. Ἐὰν λοιπὸν ἀφαιρέσωμεν καὶ τὰ ὑψηλὰ αὐτὰ ποσά, τὰς μεγάλας αὐτὰς ποσότητας τὰς ὁποίας διένειμε διὰ τοῦ δελτίου καὶ ἐχορήγησεν εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας τὸν Δεκέμβριον, ἔχομεν ὑπόλοιπον τὴν 31 Δεκεμβρίου ἄλλους 15.737 τόννους. Βλέπετε ὅτι ὑπῆρχεν περιθώριον καὶ τὸ δελτίον νὰ ἐξασφαλισθῇ καὶ εἰς διανομὰς εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας, νὰ προβῇ χωρὶς νὰ θιγῇ τὸ πρόγραμμά του. Ἀλλὰ ἂν δεχθῶμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν παρήγγελον τούς 5.000 τόννους καὶ τοὺς ἐδίδετο περιθώριον, διὰ νὰ ἐπιτύχουν πραγματικὰς τιμὰς συναγωνισμοῦ, ἕνας μῆνας, τὶ θὰ εἴχωμεν ὡς ἀποτέλεσμα τῆς διανομῆς ζακχάρεως; Θὰ ἐδίναμε τὰς διανομὰς καὶ θὰ εἴχαμε ὑπόλοιπον 10.200 τόννους χωρὶς νὰ ἔλθουν οἱ τόννοι τῆς ἀνωμάλου δημοπρασίας, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς 5.200 τόννους. Δηλαδὴ ποσὸν ποὺ θὰ μᾶς ἤρκει διὰ τὴν διανομὴν τοῦ Ἰανουαρίου καὶ τοῦ Φεβρουαρίου, καὶ ἐν τῷ μεταξὺ μὲ ἄνεσιν νὰ συνεχίσωμεν αὐτὴν τὴν πολιτικήν μας, τὴν δι’ ἰδίου συναλλάγματος, ἀλλὰ κατὰ τρόπον ἀδιάβλητον καὶ ἐξασφαλίζοντα τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§197Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ἔχετε στοιχεῖα νὰ μᾶς βεβαιώσητε καὶ νὰ μᾶς εἴπητε κατὰ τοὺς ἀντιστοίχους μῆνας τοῦ 49 τὶ ἀποθέματα ὑπῆρχον καὶ τὶ ποσότητες ἐδόθησαν τότε εἰς τὸν κόσμον;

§198Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν ἔχω αὐτὰ τὰ στοιχεῖα. Πάντως δὲν εἴχομεν ὕψωσιν ζακχάρεως εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Τώρα ἔρχομαι, Κύριοι συνάδελφοι, νὰ κάμω τὴν συζήτησιν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν προηγουμένως ὑπηνίχθην εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου διὰ τὰς ὑπηρεσίας ὅτι καθυστεροῦν ἐκ προθέσεως τὴν χορήγησιν τῶν στοιχείων, διὰ νὰ δυσχεράνουν τὸν ἔλεγχον εἰς τὸ Κοινοβούλιον. Ἀλλά, σημειῶ τοῦτο, Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, καὶ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δίδονται, δὲν δίδονται, κατὰ τρόπον, τὰ τελευταῖα τοὐλάχιστον, ποὺ νὰ γεννοῦν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι καταβάλλεται ἰδιαιτέρα προσοχή, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀκρίβειάν των. Εἰς τὰ τελευταῖα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον μόλις σήμερον, προφανῶς, διὰ νὰ μὴ ἔχω τὸν χρόνον νὰ τὰ μελετήσω, μᾶς λέγει τὰ ἑξῆς ἡ ὑπηρεσία ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ ὑπογραφὴν τοῦ κ. Ρημάκη. «Παρακαλοῦμεν ........ ........ (Ἀναγινώσκει) ............»

§199Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ποῖος πίναξ εἶναι;

§200Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶναι ὁ πίναξ Ζ. Εἰς τὸν πρῶτον πίνακα Ζ δὲν ἀναφέρει καθόλου τὸ πλοῖον «Π. Νομικὸς» μὲ 8.000 τόννους. Εἰς τὸν δεύτερον πίνακα ἀναφέρει τὸ πλοῖον «Π. Νομικὸς» μὲ 10.357 τόννους, ἀλλὰ πῶς τὸ ἀναφέρει; Μὲ ἡμερομηνίαν ἀφίξεως 27 Δεκεμβρίου. Δηλαδὴ ἕνα λάθος εἰς τὸν πρῶτον πίνακα, τὸν ὁποῖον διορθώνει αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ δεύτερον λάθος, διότι ἀναφέρεται ἡ ἡμερομηνία 27 Δεκεμβρίου, ἐνῷ ἡ ἡμερομηνία ἀφίξεως, πράγματι εἶναι Νοεμβρίου καὶ προκύπτει αὐτὸ πρῶτον μὲν ἀπὸ τὴν ἄλλην κατάστασιν, ποὺ μοῦ εἶχον δώσει κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς προηγουμένης ἐπερωτήσεως —φαίνεται ὅτι ἐλησμόνησε, ποὺ μοῦ τὴν ἔδωσε—δεύτερον ἔρχεται ἡ ἄλλη ὑπηρεσία ἡ ἀποθήκη, ἡ ὁποία ἀποθήκη λέγει τὸν μῆνα Νοέμβριον εἶχεν ἀφίξεις 13000 τόν. Δὲν ἠμποροῦν ὅμως νὰ ἐννοηθοῦν αἱ ἀφίξεις εἰς 13.000 τόννους τὸν Νοέμβριον, ἐὰν δὲν ὑπολογίσωμεν τὸ πλοῖον «Π. Νομικὸς». Ἐκ παραλλήλου λέγει ὅτι τὸν μῆνα Δεκέμβριον εἶχε 9.400 τόννους. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι τὸν μῆνα Δεκέμβριον, διότι ἔπρεπε νὰ εἶναι τοὐλάχιστον 10.000 τόννοι τὸν μῆνα τοῦτον καὶ τὰ χαρτιὰ αὐτὰ ἔρχονται ἀλλεπάλληλα τὴν τελευταίαν στιγμήν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι τυχαῖον αὐτό, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, καὶ πολὺ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ θελήσητε νὰ ἐπιληφθῆτε τοῦ ζητήματος. Ἐξ αὐτοῦ προκύπτει σαφῶς, ὅτι αἱ δύο εὐθῦναι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι τεράστιαι καὶ κατὰ τρόπον ἀδιαμφισβήτητον διαπιστωμέναι. Ἤθελον, λοιπόν, νὰ προσθέσω κάτι σχετικὸν μὲ τὸ ἴδιον συνάλαγμα, τὸ ὁποῖον σχέσιν, ἐπίσης, ἔχει μὲ τὴν ὑπόθεσιν ζακχάρεως. Θὰ παρακολουθήσατε τὴν ὑπόθεσιν τῶν εἰσαγωγῶν δι’ ἰδίου συναλλάγματος, ἡ ὁποία ἀπησχόλησε, κύριοι βουλευταί, καὶ τὴν Κοινὴν Γνώμην καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ τοὺς Συμβούλους μας. Ἡ ὑπόθεσις αὐτή, κύριοι βουλευταί, ἐγεννήθη 7 ἢ 8 ἡμέρας μετὰ τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ ζητήματος τῆς ζακχάρεως. 25 Ὀκ)βρίου λαμβάνεται ἡ ἀπόφασις ἐν ὁμοφωνίᾳ ὅλων καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῶν ἄλλων Ὑπουργῶν καὶ τῶν μελῶν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ὅτι θὰ ἐπιτρέπωμεν τὴν εἰσαγωγὴν ἀγαθῶν δι’ ἰδίου συναλλάγματος, ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις, ἐκείνας ποὺ εἴπομεν, τοῦ περιορισμοῦ τῆς δεσμεύσεως τῆς ἀξίας ἐπὶ μίαν τριετίαν κ.λ.π. κ.λ.π... Δὲν εἴδαμεν οὔτε ἀντελήφθημεν διαφωνίας. Μετά τινας ἡμέρας ἐδημιουργήθη τὸ ζήτημα τῆς δημοπρασίας ἐπραγματοποιήθη ἡ δημοπρασία καὶ μία ἡμερησία ἐφημερὶς κύρους ἀνέγραψε τὴν εἴδησιν εἰς τὴν πρώτην σελίδα. Τὸ Ὑπουργεῖον ἀπήντησε, καθ’ ὃν τρόπον ἀπήντησε, — δι’ ἐμὲ ὄχι ἐπαρκῶς καὶ διόλου ἱκανοποιητικῶς — καὶ ἤρχισε νὰ δημιουργῆται τὸ ζήτημα τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος καὶ νὰ ἐμφανίζεται διαφωνία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν. Ἡ ὑπόθεσις τῆς ζακχάρεως ἦλθεν εἰς τὴν δημοσιότητα τὴν 8 Δεκεμβρίου καὶ τὴν ἀνέγραψε πρώτη ἡ «Ἐλευθερία». Ἡ διαφωνία τοῦ συναλλάγματος φέρεται εἰς τὴν δημοσιότητα τὴν 14ην Δεκεμβρίου μετὰ 5 ἡμέρας. Δι’ ἐμὲ τοὐλάχιστον εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ διαφωνία ἐδημιουργήθη σκοπίμως. Δὲν εἶναι διαφωνία ὀφειλομένη εἰς γενικωτέραν ἐπίδρασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐδημιουργήθη σκοπίμως, ἐφ’ ὅσον ἔφθασεν εἰς τὴν δημοσιότητα ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἡ ἀνώμαλος ἢ παρεξηγήσιμος, ἡ ἐπιζήμιος διὰ τὸ Δημόσιον καὶ τὸ πιστεύω αὐτό, διότι καθ’ ὃν τρόπον τοποθετεῖται τὸ ζήτημα τοῦ ἰδίου συναλλάγματος, δὲν ἠμπορῶ νὰ παραδεχθῶ οὔτε ἐγώ, οὔτε ἕνας σοβαρὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ τοιαύτη ἄποψις. Παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν τὴν πρότασιν ταύτην τῆς εἰσαγωγῆς δι’ ἰδίου συναλλάγματος.

§201Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφε; Ὁ κ. Ἀβέρωφ ὑποστηρίζει εἰσαγωγὰς δι’ ἰδίου συναλλάγματος ἀπὸ δύο ἐτῶν. Τὸ λέγω, διότι ἔχω διαφωνίας μαζί του. Συνεπῶς ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς ὅτι ἐφευρέθη τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ διὰ τὴν ζάκχαριν εἶναι τοὐλάχιστον ἀνακριβής. Ἀπὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους ἔκαμε τὸν ἀγῶνα τοῦ ἰδίου συναλλάγματος, κατ’ ἐμὲ κακῶς, πάντως αὐτὸ εἶναι τὸ γεγονός.

§202Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ σᾶς εἴπω διὰ ποῖον λόγον τὸ ἐδημιούργησε, καθ’ ὃν τρόπον τὸ ἐδημιούργησε, διότι καὶ ἐγώ, κύριε συνάδελφε, ὑποστηρίζω ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ πολιτικὴ ἰδίου συναλλάγματος. Ποτὲ ὅμως καθ’ ὃν τρόπον τὸ ἐννόησεν ὁ κ. Ὑπουργός, διότι αὐτὸ εἶναι σύστημα ἀνεφάρμοστον. Καὶ παρὰ ταῦτα συνετάραξε τὴν κοινὴν γνώμην. Ἡ Κυβέρνησις ἀνησύχησε καὶ ἔφερεν Ἰταλούς, Οὔγγρους, Γερμανοὺς καὶ Ἀμερικανούς, διὰ νὰ μᾶς συμβουλεύσουν διὰ μίαν ὑπόθεσιν, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἠμποροῦσε νὰ μᾶς διαφωτίσῃ ὁ πρῶτος ἐμποροϋπάλληλος. Διότι τί ὑπεστήριζε; Ἀπεδείχθη, ὅτι ἤθελε νὰ δημιουργήσῃ ζήτημα, διὰ νὰ ἀποχωρήσῃ ἢ δι’ ἄλλους λόγους. Διότι ἀγαπητὲ κύριε συνάδελφε—ἐπειδὴ μὲ διεκόψατε—ἔχω νὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: καὶ ἐγὼ ὑποστηρίζω τὴν πολιτικὴν τοῦ ἰδίου συναλλάγματος καὶ ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ὠφέλιμος διὰ τὸν τόπον. Καὶ ὁ ἀξιότιμος ἄλλωστε ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ συνεζήτησε καὶ συνεφώνησεν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, ἀλλὰ ποτὲ ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τοῦ κ. Ἀβέρωφ: διότι ἁπλούστατα, ἦτο ἀνεφάρμοστον. Διότι ποία ἦτο ἡ πρότασίς του; Ὅτι θὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν εἰσαγωγὴν ἀγαθῶν δι’ ἰδίου συναλλάγματος, δι’ εἴδη πρώτης ἀνάγκης, μεγάλης καταναλώσεως, λαϊκῆς καταναλώσεως. Αὐτὴ ἦτο ἡ πρότασίς του κ. Μαῦρε, δι’ εἴδη μεγάλης καταναλώσεως, λαϊκῆς καταναλώσεως. Εἰς διαφόρους περιπτώσεις μοῦ ἐδόθη ἡ ἀφορμὴ νὰ τὸ διαπιστώσω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ὡς καὶ εἰς ἕνα σημείωμα ποὺ εἶδον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον προωρίζετο διὰ κάποιαν ἄλλην ὑπηρεσίαν σχετικήν. Ἡ πρότασις ἦτο: θὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν εἰσαγωγὴν δι’ ἰδίου συναλλάγματος, ἀλλὰ δι’ εἴδη μεγάλης καταναλώσεως. Καὶ ἐρωτῶ, πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ τοιαύτη πολιτική; Θὰ ἐχορηγεῖτο εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ συνάλλαγμα ἐκ τοῦ ἀποθέματος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, δι’ εἰσαγωγὴν ἀγαθῶν μεγάλης καταναλώσεως; Ναὶ ἢ ὄχι; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς εἴπῃ, ὄχι. Δὲν ἠμποροῦσε νὰ στηριχθῇ εἰς τὸ λεγόμενον ἴδιον συνάλλαγμα. Αὐτὸ μόλις καὶ μετὰ βίας θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ 10–20%. Τὸ ἄλλο 80% θὰ εἰσήγετο διὰ τοῦ συναλλάγματος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὁπότε τί θὰ ἐγένετο; Θὰ ἔπρεπε τὸ κόστος τῶν εἰσαγομένων ἀγαθῶν, μὲ τιμὴν δολλαρίου 15.000 νὰ αὐξηθῇ, ἔναντι τῶν εἰσαγομένων δι’ ἰδίου συναλλάγματος, μὲ τιμὴν δολλαρίου 18.000, διότι αἱ εἰσαγωγαὶ δι’ ἰδίου συναλλάγματος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν μὲ τιμὴν δολλαρίου Τραπέζης Ἑλλάδος. Ἐπίσης τὰ εἴδη τὰ εἰσαγόμενα μὲ συνάλλαγμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος θὰ ἐπωλοῦντο μὲ τὴν τιμὴν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ὁπότε θὰ εἴχωμεν ἢ ὕψωσιν τοῦ τιμαρίθμου, ἀναπροσαρμογὴν κατ’ οὐσίαν τῆς τιμῆς τοῦ συναλλάγματος, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ μεγάλου ὄγκου ἀγαθῶν ἢ θὰ ἐπικρατοῦσεν ἡ τιμὴ τῶν ἀγαθῶν τῶν εἰσαγομένων μὲ 15.000 τὸ δολλάριον, ἐὰν ἀφθόνως ἐχορηγεῖτο συνάλλαγμα πρὸς τοῦτο, ὁπότε δὲν θὰ ἐγένετο καμμία εἰσαγωγὴ οὔτε ἑνὸς κιλοῦ ἀγαθῶν, δι’ ἰδίου συναλλάγματος. Εἶναι, κύριοι, τόσον ἀκλόνητος ἡ λογικὴ αὐτή, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς, ὅτι Κυβέρνησις– Ὑπουργὸς ἐπρότεινε τοιαύτην λύσιν μὲ σκοπὸν νὰ ἔχῃ ἐφαρμογήν, νὰ ἔχῃ ἀποτέλεσμα. Δι’ αὐτὸ παραδέχομαι καὶ πιστεύω, ὅτι ἁπλῶς ἤθελε νὰ προκαλέσῃ μίαν σύγχυσιν — ὁ κ. Ἀβέρωφ — εἰς τὴν δημιουργηθεῖσαν ἐκείνην κατάστασιν, λόγῳ τῶν εὐθυνῶν, εἴτε διὰ νὰ ἀπέλθῃ κατὰ ἕνα τρόπον εὔσχημον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, εἴτε διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν πολιτικὴν ποὺ ἐφήρμοσεν εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς ζακχάρεως. Ἐνῷ λοιπόν, ἐγώ, κατὰ τὴν ἄλλην ἐπερώτησιν ἀνεγνώριζον, ὅτι ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ ἐπλανήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ μάλιστα δὲν τοῦ κατελόγισα δόλον — τὸ ἐτόνισα αὐτὸ τὸ σημεῖον— κατόπιν τῆς ἀποκαλύψεως τῶν νέων στοιχείων καὶ κατόπιν τῆς στάσεως, τὴν ὁποίαν ἐτήρησε μετὰ τὴν ἐπερώτησιν ἐκείνην καὶ τὰς προκλητικὰς δηλώσεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβη εἰς τὰς ἐφημερίδας, καὶ διὰ τῶν ὁποίων δηλώσεων καὶ ἐμὲ ἔθιγε καὶ ὁλόκληρον τὸ Κόμμα καὶ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξω μετὰ πεποιθήσεως, ὅτι δὲν ὑπῆρχε δόλος εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς ἐνεργείας.

§203Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ποῖος δόλος ὑπῆρχε;

§204Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν δύναμαι νὰ ἀπαντήσω μετὰ πεποιθήσεως. Τώρα, πρὶν τελειώσω, κύριοι βουλευταί, δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀναφέρω τὰς περικοπὰς τῶν ἐφημερίδων — τὰς γνωρίζετε— εἰς τὰς ὁποίας παρεσύρθη καὶ αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀνακριβεῖς καὶ ἀναληθεῖς. Ἔλεγεν, ὅτι εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν κακοβούλως θὰ ἀρχίσουν τὰ συμφέροντα τὰ κομματικὰ νὰ θορυβοῦνται. Λυποῦμαι, διότι νέος βουλευτὴς μεταχειρίζεται τοιαύτην γλῶσσαν, εἰς τὰ πρῶτα βήματα τῆς πολιτικῆς του σταδιοδρομίας. Παρεσύρθη, λοιπόν, ἀκόμη καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς ἀνακοινώσεις τότε, ποὺ λέγουν τὰ ἑξῆς! «Ἡ συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν ὑπῆρξεν ἀποστομωτικὴ διὰ τὸν ἐπερωτήσαντα καὶ ὡς ἐκ τούτου καὶ παρὰ τὴν ἀξίαν τῆς συζητήσεως, οὐδεὶς ἀνεγράφη διὰ νὰ ὁμιλήσῃ. Πῶς ὑπῆρξεν ἀποστομωτική, κύριε Πρόεδρε; Πῶς τὸ διεπιστώσατε αὐτό, ἐφ’ ὅσον μάλιστα δὲν παρευρίσκεσθε εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν;

§205Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἤμουν ἐδῶ.

§206Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἴσαστε ἐδῶ. Εἴχατε ἀποχωρήσει καὶ διεμαρτυρήθην μάλιστα ἐγώ.

§207Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἀφοῦ ἤμουν ἐδῶ.

§208Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. ........ (Δὲν ἠκούσθη)

§209Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Μὰ εἶναι περίεργο. Ὅταν σᾶς λέγω κάτι τι δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ τὸ ἀμφισβητῆτε. Σᾶς λέγω, ὅτι ἤμουν ἐδῶ. Ἀπουσίασα μόνον ἡμίσειαν ὥραν.

§210Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τότε διατὶ τὸ ἐπεισόδιον;

§211Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ἠξιώσατε νὰ παρευρίσκεται ὁ κ. Πρόεδρος εἰς τὰς ἀπαντήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἐδίδοντο.

§212Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διατὶ ἔγινε τὸ ἐπεισόδιον μὲ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν;

§213Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Κάντζια, ὁ κ. Πρόεδρος παρίστατο καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἀγορεύσεώς σας.

§214Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Καὶ παρὰ ταῦτα ἐπεραιώθη τότε ἡ συζήτησις. Ἐγὼ τότε δὲν ἐζήτησα τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως. Δὲν ἐζήτησα νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα πού προβλέπονται εἰς παρομοίας περιπτώσεις. Ἠθέλησα μὲ ὅλην τὴν λεπτότητα νὰ ἀφήσω εἰς ἐκεῖνον τὴν πρωτοβουλίαν, καὶ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τόσον τῆς Βουλῆς, ὅσον καὶ τῆς κοινῆς γνώμης. Δὲν προέβαλλον, κύριοι, καμμίαν ἀξίωσιν, οὔτε ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ κινήσῃ τὰ ὄργανα ποὺ διαθέτει διὰ τὴν ἔρευναν τοιούτων ζητημάτων, ὅταν μάλιστα πρόκειται περὶ ζητημάτων ἠθικῆς τάξεως. Θὰ ἤθελον ὅμως, κύριοι βουλευταί, πρὶν τελειώσω νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ ἕνα θέμα σοβαρόν. Ἤθελον νὰ σᾶς ἐξηγήσω, διατὶ ἐνδιεφέρθην διὰ τὴν ζάκχαριν καὶ μάλιστα, πόσον ἄδικοι ὑπῆρξαν αἱ ἐπιθέσεις καὶ ἠγέρθησαν μάλιστα ἐπιθέσεις τοῦ κυρίου Ἀλεξανδρίδη, ποὺ ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὴν Ἑστίαν ἐναντίον μου, ὅτι ἠδυνάμην νὰ ἀποκρύψω συμφέροντα καιροσκόπων. Ποίων καιροσκόπων, κύριοι; Δὲν ὑπάρχουν καιροσκόποι εἰς τὴν ζάκχαριν. Καὶ ἐπιπροσθέτως κύριοι, ὅτι ἠθέλησα νὰ προκαλέσω ἀντιπερισπασμόν. Ὅπως ὅμως γνωρίζει καὶ ὁ κ. Ἀβέρωφ, τὸ Λαϊκὸν κόμμα εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν ἔδειξε μίαν παγερὰν ἀδιαφορίαν, εἰς βαθμὸν μάλιστα, ὁ ὁποῖος παρεξηγήθη καὶ συνεζητήθη παρὰ τῇ κοινῇ γνώμῃ, διότι ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς θέματος γενικοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναμιχθῇ μὲ τὰ πολιτικὰ τῶν Κομμάτων. Ἐὰν κύριοι, ἐνδιεφέρθην καὶ ὡμίλησα διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους. Εἶμαι βουλευτὴς Πειραιῶς. Εἶμαι βουλευτὴς τῆς αὐτῆς περιφερείας μὲ τὸν ἀξιότιμον κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ ἀγορὰ τοῦ Πειραιῶς, ὅπως ἠξεύρετε κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως κατάκειται ἀκόμη εἰς ἐρείπια. Χάσκουν ἀκόμη τὰ ντουβάρια ἀπὸ τὸ 1942, 1943. Τὸ ἐμπόριον δὲν κατώρθωσε νὰ ἀνασυγκροτηθῇ. Ἡ ἀγορὰ τοῦ Πειραιῶς δὲν κατώρθωσε νὰ ξαναγίνῃ ἐμπορικὴ ἀγορὰ καὶ τοῦτο, διότι τὰ βασικὰ εἴδη, ὅπως εἶναι ἡ ζάκχαρις, τὸ ρύζι κλπ. ἐμονοπωλήθησαν ἀπὸ τὸ Κράτος. Ὁποίαν ἐπιβάρυνσιν ἔχει ἐπὶ τῆς ζωῆς ἡ τοιαύτη καταστροφὴ τοῦ Πειραιῶς ὡς πόλεως καὶ ἡ ἐγκατάλειψις τῆς ἀγορᾶς αὐτοῦ, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ τονίσω.

§215Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα.

§216Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὄχι δὲν εἶναι ἄλλο. Σχετίζεται μὲ τὸ πρῶτον, διότι λέγω, διὰ ποῖον λόγον τὸ ἔφερον εἰς τὴν Βουλήν. Ἀπὸ τὴν ζάκχαριν δὲν ἀπεκόμιζεν ποτὲ κέρδος ὁ ἔμπορος. Ἡ ζάκχαρις πάντοτε ἀποτελοῦσε τὸ εἶδος «κράχτην», ὁ ὁποῖος προσείλκυεν ὅλας τὰς ἐπαρχιακὰς ἀγορὰς, αἱ ὁποῖαι ἔδιδαν μεγαλυτέραν σημασίαν εἰς αὐτήν, διότι εἶναι εἶδος καὶ καταναλίσκεται ἀπὸ ζαχαροπλάστας, καφεπώλας, καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Οὕτω ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς εἶχε μίαν μεγάλην κίνησιν, ἡ ὁποία σήμερον εὑρίσκεται εἰς ἐπίπεδον πολὺ χαμηλότερον ἐκείνου εἰς τὸ ὁποῖον διεκτραγωδεῖτε σεῖς, κύριοι συνάδελφοι τῶν Ἐπαρχιῶν, διὰ τὰς περιφερείας σας. Ἐὰν κάμετε ἕνα περίπατον εἰς τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς θὰ μείνετε κατάπληκτοι ἀπὸ τὴν μικρὰν κίνησιν. Νὰ ποῖος ὑπῆρξεν ὁ πόνος καὶ τὸ ἐνδιαφέρον μου. Διότι ἔφθασαν τὴν ἑπομένην καὶ τὴν μεθεπομένην εἰς τὸ Γραφεῖον μου ἄνθρωποι πάσης φύσεως καὶ ἐπαγγέλματος καὶ μοῦ εἶπον: «Κύριε Κάντζια σὲ ἐκλέγομεν βουλευτήν, Πρόεδρον τοῦ Ἐπιμελητηρίου, μὰ δὲν βλέπεις μὲ τὸ ζήτημα τῆς ζακχάρεως τὶ γίνεται;» Ἐὰν ἀπέβαινεν ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ τοῦ Δημοσίου τότε νὰ ὑποφέρωμεν. Ἀλλὰ ἀντὶ νὰ ἀποβῇ ὑπὲρ αὐτοῦ νὰ ἀποβαίνῃ τελικῶς ὑπὲρ τῆς ἱκανοποιήσεως ὡρισμένων ὑπόπτων συμφερόντων, αὐτὸ δὲν εἶναι ἀνεκτόν. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ φέρωμεν τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι μία τοιαύτη ἀνάπτυξις, ἴσως πείσῃ καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἄλλους ἐνδιαφερομένους κύκλους νὰ ἀποδώσουν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς, ἡ ὁποία ὑπῆρξεν ἡ κυριωτέρα ἀγορά, τὴν εὐημερίαν της καὶ τὴν εὐημερίαν ἰδία τῶν λαϊκῶν τάξεων. Διότι, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐμπόρους, οὗτοι μετεκινήθησαν, ἤλλαξαν ἐπάγγελμα καὶ τὴν δυστυχίαν, δὲν τὴν ὑφίστανται οἱ ἔμποροι, ἀλλὰ ὁ πληθυσμὸς τοῦ Πειραιῶς. Καί, θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Πρόεδρον νὰ θελήσῃ νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα, διότι πολὺ δικαία ὑπῆρξεν ἡ ἀγανάκτησις σχετικῶς μὲ τὴν ἀνωμαλίαν καὶ τὸ τραῦμα τὸ ὁποῖον ὑπέστη ἡ ἀγορὰ καὶ ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς, χωρὶς νὰ ὠφεληθῇ οὔτε ὁ Λαὸς, οὔτε τὸ Δημόσιον.

§217Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Σεῖς ὡς Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ, δὲν συνεκινήθητε διὰ τὸ ἐμπόριον τῆς ζακχάρεως καὶ τί μέτρα ἐλάβατε;

§218Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἀπορῶ πῶς μοὶ ἐκάματε τὴν ἐρώτησιν αὐτήν. Ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τὸν Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον, τοῦ 1946, γνωρίζετε πολὺ καλὰ ὅτι ἡ ζάκχαρις καὶ τὰ βασικὰ ἀγαθὰ ἦσαν ὑπὸ διεθνῆ ἔλεγχον, δὲν ἠδύνατο νὰ κινηθῇ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον. Ἦσαν ὅλα δεσμευμένα καὶ διενέμοντο διὰ τῶν Κρατικῶν Γραφείων εἴτε τῆς Ἀμερικανικῆς, εἴτε τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως. Ἐνθυμοῦμαι πολὺ καλῶς ὅτι, μία ἢ δύο προμήθειαι ζακχάρεως, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἐπὶ Ὑπουργίας μου, ἐγένοντο ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν. Δὲν ὑπῆρχε λοιπὸν διεθνὴς ἀγορὰ οὔτε ἐλεύθερον ἐμπόριον, οὔτε εἰς τὴν Εὐρώπην, οὔτε εἰς τὴν Ἀμερικήν, τοῦ εἴδους αὐτοῦ. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους δὲν κατώρθωσα νὰ δώσω τὴν ὀρθὴν λύσιν τὴν σύμφωνον μὲ τὰ συμφέροντα τοῦ Λαοῦ καὶ τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας ἡ ὁποία μὲ τιμᾶ.

§219Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Εἴπατε ὅτι ἦλθον καὶ διεμαρτυρήθησαν διάφοροι ἔμποροι καὶ θιγόμενοι καὶ ὅτι αὐτὸς ἦτο ὁ πόνος σας. Εἰς αὐτὰ ὁ κύριος Ἀβέρωφ σᾶς ἀπήντησεν «Κύριε συνάδελφε, ἀφοῦ ὑπέστητε αὐτὴν τὴν ἐπίθεσιν καὶ ἐβλεπόμεθα δὶς τῆς ἡμέρας διατὶ δὲν μὲ ἐπρολάβατε»;

§220Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, εἶχον ἀφοσιωθῆ εἰς τὸ ἔργον μου. Ὅταν γίνωμαι Ὑπουργός, δὲν ἀνοίγω Πολιτικὸν Γραφεῖον ἀλλ’ ἀνήκω εἰς τὸ Ὑπουργεῖον μου. Πολὺ σπανίως μὲ βλέπουν οἱ ἰδιαίτεροι συμπολῖται μου. Εἶχον ἓν σοβαρὸν θέμα, τὸ τῆς ἐπαναφορᾶς ὑπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Σημαίαν τῶν ὑπὸ ξένην σημαίαν ἑλληνικῶν πλοίων, πρὸς δημιουργίαν εὐνοϊκοῦ κλίματος διὰ τὴν συνεννόησιν ναυτεργατικοῦ καὶ ἐφοπλιστικοῦ κόσμου. Ὅταν κανεὶς ἔχῃ τοιαύτας ἀσχολίας, δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἀσχολῆται καὶ μὲ ζητήματα ἄλλων Ὑπουργείων. Τὸ ζήτημα περιῆλθεν εἰς γνῶσιν ἐμοῦ καὶ τοῦ πολλοῦ κόσμου μόνον, ἀπὸ τὴν δημοσίευσιν εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἐλευθερία» καὶ ἔκτοτε, ἠνωχλήθην εἰς μεγάλην κλίμακα.

§221Σ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Ὅτι ὑπάρχει φτώχεια εἰς τὸν Πειραιᾶ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Δὲν ἠμπορῶ ὅμως νὰ ἐννοήσω διατὶ ἔχει σχέσιν ἡ φτώχεια τοῦ Λαοῦ τοῦ Πειραιῶς μὲ τὴν εἰσαγωγὴν τῆς ζακχάρεως δεδομένου ὅτι, ἢ τὸ Δημόσιον φέρει τὴν ζάκχαριν ἢ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, θὰ γίνουν ἐκφορτώσεις;

§222Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ τὸ ἐξηγήσω πάλιν. Διότι ἡ ζάκχαρις, ἀπετέλει βασικὸν εἶδος κινήσεως μιᾶς μεγάλης ἀγορᾶς ὡς ἡ τοῦ Πειραιῶς. Ὅλοι οἱ ἐπαρχιῶται ἐπαγγελματίαι προπολεμικῶς ἔφθαναν καὶ ἔμενον εἰς τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς, διὰ νὰ προμηθευθοῦν τὰ διάφορα εἴδη των, κατὰ βάσιν ὅμως τὴν ζάκχαριν καὶ ἐγένετο μεγάλη κίνησις ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐκέρδιζεν ὅλος ὁ πληθυσμὸς τῆς πόλεως. Ὅταν ἐνεκρώθη ἡ ἀγορὰ λόγῳ τῆς μονοπωλήσεως, ναὶ μὲν ὁ λιμὴν παρουσιάζει κίνησιν ἀλλ’ οὐδεὶς παραμένει ἐκεῖ. Ὅλοι ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ μετεφέρθη ὅλη ἡ κίνησις ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ εἰς τὰς Ἀθήνας.

§223Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Μεταξὺ τῶν συμφορῶν, εἴπατε, τὰς ὁποίας ἔφερεν ἡ ἀνώμαλος προμήθεια τῆς ζακχάρεως, εἶναι ὅτι ἔπληξε τὸν Πειραιᾶ.

§224Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶπον τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ἐνδιεφέρθην προσωπικῶς, χωρὶς νὰ ἔχῃ χαρακτῆρα κομματικὸν ἢ ἄλλης μορφῆς, ὁ τοιοῦτος ἔλεγχος τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ. Ὡς βουλευτὴς Πειραιῶς, ἐξήγησα, εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ ἐλέγξω τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐζημίωσε κυρίως τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς. Διατὶ αὐτὸ σᾶς ξενίζει;

§225Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Νομίζω ὅτι τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως κινδυνεύετε ὑμεῖς νὰ τὴν καταστρέψητε, διὰ τῆς ἐξηγήσεως τοῦ ἐνδιαφέροντός σας. Δὲν ἔχετε κανένα λόγον νὰ δώσητε ἐξηγήσεις τοῦ ἐνδιαφέροντός σας. Ἐὰν πιστεύητε ὅτι εἰς τὴν διαχείρισιν ἑνὸς Ὑπουργοῦ, ὑπάρχει τι τὸ ἐπίμεμπτον, ἔχετε δικαίωμα νὰ κάμητε ἔλεγχον.

§226Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔδωσα τὴν ἐξήγησιν εἰς τὴν Βουλήν, διότι τείνει αὕτη νὰ διαχωρίσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ τοῦ δώσῃ ἕνα κομματικὸν χαρακτῆρα. Εἰς αὐτὴν τὴν παρέσυραν αἱ δηλώσεις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, ἴσως καὶ αἱ δηλώσεις τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ἀναφέρω αὐτὸ διὰ νὰ σᾶς ἐξηγήσω ὅτι δὲν ἔχει κανένα χαρακτῆρα κομματικόν, πρόκειται περὶ ἑνὸς ἐλέγχου ἀτομικοῦ, τὸν ὁποῖον ἔκαμα καὶ ἐξήγησα τὰ ἐλατήρια, ἦτο ἐὰν θέλητε μία ἐξομολόγησις πρὸς τὴν Βουλήν, κύριοι βουλευταί, ἀσχέτως ὅλων αὐτῶν τὰ ὁποῖα ἀναφέρω ὅσον ἀφορᾶ τὰ ἐλατήρια, τὰ ὁποῖα μὲ ἠνάγκασαν ν’ ἀσχοληθῶ ἰδιαιτέρως μὲ αὐτὸ τὸ θέμα, εἶχον ὑποχρέωσιν καὶ ὡς βουλευτὴς ἁπλὸς, ἐφόσον περιῆλθεν εἰς γνῶσίν μου μία τοιαύτη περίπτωσις, νὰ τὴν φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Πρόκειται, λοιπόν, κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον περὶ πράξεως ἀνωμάλου, πράξεως χαριστικῆς, ἡ ὁποία ἐζημίωσε τὸ Δημόσιον καὶ τὴν ἑλληνικὴν κατανάλωσιν, πρόκειται ἐκ παραλλήλου περὶ πολιτικῆς εὐθύνης μεγίστης τοῦ κυρίου Ἀβέρωφ προερχομένης ἐκ τῶν ἀνακριβῶν καὶ ἀναληθῶν δηλώσεων εἰς τὰς ὁποίας προέβη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ συγκαλύψῃ τὰς εὐθύνας του. Ἐὰν αὐτὸ δὲν μᾶς συγκινήσῃ, κύριοι βουλευταί, ἐὰν αὐτὸ δὲν μᾶς καταστήσῃ προσεκτικοὺς καὶ σκεπτικοὺς καὶ ἐὰν δὲν λάβωμεν τὰς ἀποφάσεις τὰς ὁποίας εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν διὰ νὰ δώσωμεν τὴν καλλιτέραν λύσιν, ἡ ὁποία θὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ τὸ αἴσθημα τῆς Βουλῆς καὶ τὸ αἴσθημα τῆς κοινῆς γνώμης, τότε φοβοῦμαι, ὅτι ὁ Κοινοβουλευτισμὸς διατρέχει περίοδον παρακμῆς. Ἡμεῖς τοὺς ὁποίους τόσον εὐκόλως κατηγορεῖτε, οἱ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ὅταν ἄλλοτε ἐγεννήθη παρόμοιον ζήτημα πολὺ μικροτέρας ἐκτάσεως, κατηγορία ἐναντίον ἑνὸς πρώην Ὑπουργοῦ τοῦ κυρίου Χατζηπάνου, ἡμεῖς πρῶτοι ὑπεβάλαμεν τὴν πρότασιν παραπομπῆς εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον καὶ ἤμην ὁ προτείνας βουλευτής, πρῶτοι ἡμεῖς ὑπεβάλαμεν τὴν πρότασιν τῆς παραπομπῆς εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον καὶ ἤμην ἐγὼ ὁ εἰσηγηθεὶς τὴν πρότασιν ἐκείνην Ἐγὼ προσωπικῶς δὲν πρόκειται νὰ ὑπογράψω τοιαύτην πρότασιν, ἐναπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ κυρίως εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἐὰν θέλῃ ν’ ἀκολουθήσῃ τὸ παράδειγμα τὸ ἰδικὸν μας. Ἐγὼ ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀρνηθῇ τότε οὔτε ἡ Βουλή, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς, ὅπως ἐκκαθαρίσῃ τὸ μέγα τοῦτο θέμα.

§227Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἐπειδὴ ἐλέχθησαν πλεῖστα πράγματα βασικῶς καὶ τελείως παρερμηνευμένα, διατυπώνω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸ Σῶμα, ὅπως ὁμιλήσω ἀπόψε. Ἐὰν οἱ κύριοι συνάδελφοι ἔχουν τὴν καλωσύνην νὰ μὲ ἀφήσουν νὰ ὁμιλήσω θὰ ὁμιλήσω τώρα. Ἄλλως θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ συνεχίσωμεν τὴν συνεδρίασιν διότι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη, λόγῳ τῶν ὅσων ἐλέχθησαν καὶ τὰ ὁποῖα δηλῶ ὅτι θ’ ἀνατρέψω πλήρως, νὰ ὁμιλήσω ἀπόψε.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐπερωτήσεως.

§229Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Λυποῦμαι, κύριοι συνάδελφοι καὶ λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ προβῶ εἰς ἐπερώτησιν ἐναντίον Ὑπουργοῦ καὶ μάλιστα διὰ τόσον σοβαρὸν ζήτημα. Αἰσθάνομαι ὅμως κατηγορηματικὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴν ἀφήσω ἀδιαμαρτύρητον ἕνα θέμα τοσαύτης καὶ τηλικαύτης σοβαρότητος. Εἶναι ὅμως τὸ ζήτημα τόσον σοβαρόν, ὥστε δύναται κανεὶς νὰ ὑποστηρίζῃ βασίμως, ὅτι ἐὰν διέλθῃ ἀπαρατήρητον σείονται καὶ κλονίζονται τὰ θεμέλια τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Διπλῆ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ ζητήματος τούτου, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐγένετο μία δημοπρασία ἐπὶ ζημίᾳ δεκάδων περίπου δεσεκατομμυρίων εἰς βάρος τοῦ δυστυχοῦς Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἶναι ἐξ ἴσου σπουδαῖον ὅτι ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου παρ’ Ὑπουργοῦ ἀνακρίβειαι ἐξ ὁλοκλήρου καὶ ὅταν, κύριοι, φθάνωμεν εἰς τὸ σημεῖον ὅπου ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν Ὑπουργός, μέλος τῆς Κυβερνήσεως μέχρι τῆς χθές ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν διὰ νὰ ἀποσείσῃ σαφεῖς καὶ ἐκδήλους εὐθύνας, κατέρχεται εἰς ἀνακριβείας, τότε τὸ ζήτημα ἐμφανίζεται ὑπὸ τὴν χειροτέραν αὐτοῦ μορφήν, ὑπὸ τὴν χειροτέραν αὐτοῦ ἄποψιν. Εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ συγκλονίσῃ τὴν Βουλήν, νὰ συγκινήσῃ τὴν Βουλὴν δὲν πρόκειται περὶ παρονυχίδος. Ὅταν λέγει ὁ ὑπουργὸς ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν διὰ νὰ καλύψῃ ὡρισμένην εὐθύνην, διὰ νὰ καλύπτῃ ὡρισμένα ἀτοπήματα, ἀτοπήματα τὰ ὁποῖα εἶχον ὡς συνέπειαν νὰ πληρώσῃ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς 8 ἢ 9 δισεκατομ. δραχμῶν ἐκ τοῦ ὑστερήματός του, ὅταν λέγω πρὸς κάλυψιν τῶν ἀτοπημάτων τούτων, λέγωνται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ ἀνακρίβειαι, δικαιοῦμαι νὰ πιστεύω, ὅτι ἐὰν αὐτὸ τὸ ζήτημα διέλθῃ ἀπαρατήρητον, κλονίζεται αὐτὸς οὗτος ὁ θεσμὸς τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῇ κανεὶς ὅτι μία οἱαδήποτε ἐπερώτησις κατὰ τὸ πλεῖστον τερματίζεται τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ὑπουργὸς ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Βουλὴν δώσῃ ὡρισμένας ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας ἡ Βουλὴ θέλει πιστεύει ὡς ἀκριβεῖς καὶ ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ πιστεύῃ ταύτας ὡς ἀνακριβεῖς. Ὅταν λοιπὸν ὁ ἔλεγχος τοῦ Κοινοβουλίου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ κυριώτερον θέμα τοῦ Κοινοβουλίου, τὸν κυριώτερον σκοπὸν τοῦ Κοινοβουλίου, ὅταν λέγω ὁ ἔλεγχος τοῦτος τερματίζηται δι’ αὐτῆς; ταύτης τῆς ἀπαντήσεως τοῦ Ὑπουργοῦ, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ πιστεύσῃ ἡ Βουλή, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀκρίβειαν τῶν γεγονότων καὶ ταῦτα τὰ λεχθέντα παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ ἀποδειχθοῦν ἀνακριβῆ καὶ διέλθῃ τὸ ζήτημα ἀπαρατήρητον, ἐπαναλαμβάνω διὰ πολλαπλῆν φορὰν ὅτι τοῦτο ὀφείλει νὰ συγκινήσῃ τὴν Βουλὴν καὶ ν’ ἀντιληφθῇ τὸ μέγεθος τοῦ ἀτοπήματος τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς βάρος τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσι, ὅτι, ὅταν πρόκειται νὰ προκηρυχθῇ δημοπρασία καὶ δὴ δημοπρασία διὰ μεγάλα ποσὰ κατὰ ρητὴν, σαφῆ καὶ κατηγορηματικὴν ἐπιταγὴν τῶν κειμένων νόμων, ὀφείλεται νὰ ἐνεργηθῇ δημοπρασία καὶ μόνον εἰς ἐκτάκτους ἀνάγκας εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ νὰ γίνῃ μία πρόχειρος δημοπρασία. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, οὐσιαστικῶς, πραγματικῶς, κυρίως, δὲν ἐγένετο καμμία ἀπολύτως δημοπρασία. Εἶναι φενάκη καὶ καθ’ αὑτὸ ἐξαπάτησις τὸ λεγόμενον ὅτι ἐγένετο δημοπρασία. Ὅταν κ. βουλευταί, διὰ τόσον κολοσσιαῖα ποσά, προκηρύσσεται δημοπρασία ἐντὸς 3–4–5 ἡμερῶν, εἶναι δημοπρασία ἀνύπαρκτος εἶναι δημοπρασία ἀποτελοῦσα, ἐπαναλαμβάνω ἐξαπάτησιν καὶ φενακισμόν. Καὶ δὲν ἐπιτρέπεται καλῶς ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἡ ἐντὸς τόσων στενῶν χρονικῶν ὁρίων διενέργεια δημοπρασίας καὶ διὰ προμηθείας ἀκόμη ἐν τῷ ἐσωτερικῷ. Κατὰ μείζονα λόγον ὅταν πρόκειται νὰ προκληθῇ συναγωνισμὸς μὲ Οἴκους τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Πῶς εἶναι δυνατόν, κατὰ τίνα λογικὸν εἰρμὸν καὶ κατὰ ποίαν ἤρεμον καὶ ὁμαλὴν σκέψιν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προκληθῇ συναγωνισμὸς νὰ γίνουν τηλεγραφήματα νὰ εὑρεθοῦν οἱ ἐξαγωγικοὶ οἶκοι, νὰ συνεννοηθοῦν ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐγγυήσεις, νὰ συνεννοηθοῦν ὅσον ἀφορᾷ τοὺς διαφόρους ὅρους τῆς δημοπρασίας ἐντὸς διαστήματος 3 ἡμερῶν; Δικαιοῦμαι, λοιπόν, νὰ πιστεύω καὶ πᾶς τις δικαιοῦται νὰ πιστεύῃ ὅτι δημοπρασία οὐσιαστικῶς δὲν ἐγένετο. Ὁ ἀξιότιμος κ. τέως Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 22 Ὀκτωβρίου π.ἔ. ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐνεφάνιζεν ὅτι ὑπῆρξεν ἀδήριτος ἡ ἀνάγκη, ὅτι ὑπῆρχεν ἀναπότρεπτος ἡ ἀνάγκη νὰ ἐνεργήσῃ ὅπως ἐνήργησε, διότι ἄλλως θὰ ἔμενεν ὁ λαὸς χωρὶς τὸ εἶδος τοῦτο τῆς πρώτης ἀνάγκης. Ἀπεδείχθη πρὸ ὀλίγου καὶ θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι ἔλεγε πράγματα ἐντελῶς ἀνακριβῆ, διὰ νὰ καλύψῃ τὸ ἀτόπημα εἰς τὸ ὁποῖον προέβη, δὲν γνωρίζω ἕνεκα τίνος λόγου. Ἢ ὑπῆρχεν ἔλλειψις ἢ δὲν ὑπῆρχε. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἔλλειψις καὶ ἐν τούτοις προέβη εἰς τὴν πρᾶξιν αὐτήν, προέβη εἰς πρᾶξιν καταφώρως ἐγκληματικήν. Ἐὰν ὅμως ὑπῆρχεν ἔλλειψις, τοῦ ὑποβάλλω τότε τοῦτο τὸ ἐρώτημα «Καὶ διατὶ δὲν ἐπρονοήσατε νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ ἔλλειψις αὐτή»; Εἰς ἰδικήν του λοιπὸν ὑπαιτιότητα ὀφείλεται ἡ ἔλλειψις ἐὰν ὑπῆρξε. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἐκ τῶν πραγμάτων ἀπεδείχθη ὅτι δὲν ὑπῆρχε καμμία ἀπολύτως ἔλλειψις. Συνεπῶς, ἀποβαίνει ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος ἡ ἐνέργεια μιᾶς τυπικῆς, μιᾶς πράγματι ἀνυπάρκτου δημοπρασίας. Οἱ 5.200 τόννοι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δοθοῦν εἰς ἄλλον κανένα παρὰ μόνον εἰς τούς προγνωρίζοντας τὴν ἐνέργειαν τῆς δημοπρασίας, καὶ ἀσφαλῶς καὶ βεβαίως θὰ ὑπῆρχον ἄνθρωποι προγνωρίζοντες τοῦτο, γνωρίζοντες ἐκ τῶν προτέρων ὅτι θὰ λάβῃ χώραν δημοπρασία ἀποκλείουσα τὸν συναγωνισμὸν καὶ τὴν συμμετοχὴν εὐρωπαϊκῶν Οἴκων. Μόνον οἱ προγνωρίζοντες, οἱ γνωρίζοντες ἐκ τῶν προτέρων τὴν ἐνέργειαν τῆς δημοπρασίας, μόνον ἐκεῖνοι θὰ ἐλάμβανον μέρος καὶ μόνον ἐκεῖνοι ἔλαβον μέρος. Ἡ ζημία τοῦ δημοσίου ἀνέρχεται ἐὰν μὲν ὑπολογισθῇ ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου μὲ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν εἰς 8 δισεκατομμύρια δραχμῶν, ἐὰν δὲ .... (Ἀναγινώσκει) .... Συνεπῶς, καθ’ οἱανδήποτε ἐκδοχήν, ζημία τοῦ Δημοσίου εἶναι κολοσσιαία, εἶναι τεραστία καὶ ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος. Ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς ἰσχυρίσθη καὶ εἶπεν ὅτι ἐπέδειξε τόλμην καὶ θάρρος καὶ ἐκαυχᾶτο διὰ τὴν τόλμην του καὶ τὸ θάρρος ἐκεῖνο. Ἀλλὰ τόλμην ἐπιδεικνύει κανεὶς ὅταν μετὰ περισκέψεως περισσῆς προχωρῇ εἰς τὴν ἔρευναν καὶ τὴν λύσιν τῶν ζητημάτων. Δὲν δικαιοῦται πᾶς τις νὰ λέγῃ εἰς βάρος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ μὲ ζημίαν τόσων δισεκατομμυρίων, ὅτι ἔκαμα τοῦτο ἢ ἐκεῖνο διότι εἶχα τὴν τόλμην καὶ τὸ θάρρος Ἀπαιτεῖται περίσκεψις, ἐκτίμησις τῶν πραγμάτων καὶ πρόνοια διὰ νὰ μὴ ἔλθῃ κανεὶς εἰς τὸ κατάντημα αὐτό, νὰ μὴ προκηρύσσῃ δημοπρασίαν καὶ νὰ δίδῃ τοιαῦτα κολοσσιαῖα ποσὰ ἄνευ δημοπρασίας. Τὴν ἡμέραν ἐκείνην ὑπῆρχε, ὅπως καὶ πρὸ ὀλίγου ἠκούσατε, ὑπῆρχεν ὄχι ἔλλειψις ἀλλὰ περίσσεια καὶ περίσσεια μεγάλη ζακχάρεως. Μὲ τὸ ἀτμόπλοιον «Γρηγόριος.....» εἰς τὰς 13 Ὀκτωβρίου ἀφίχθησαν καὶ ἐναποθηκεύθησαν 7.508 τόννοι ζακχάρεως, μὲ τὸ ἀτμόπλοιον «Δημοσθένης» εἰς τὰς 24 Ὀκτωβρίου, δηλαδὴ δύο ἡμέρας πρὸ τῆς προκηρύξεως τῆς δημοπρασίας ἔφθασαν εἰς Πειραιᾶ 8581 τόννοι ζακχάρεως καὶ ἀνεμένοντο νὰ φθάσουν 10.375 τόννοι εἰς τὰς 27 Νοεμβρίου. Δὲν ἐδικαιοῦτο, συνεπῶς, ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ νὰ καλύψῃ τὴν πραγματικότητα, νὰ δηλώσῃ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ὅτι εὑρέθη εἰς τὴν ἀδήριτον ἀνάγκην νὰ δώσῃ 5.200 τόννους, χωρὶς δημοπρασίαν. Θὰ ἐδικαιοῦτο ὁ κ. τέως ὑπουργὸς νὰ τὸ εἴπῃ ἐὰν πράγματι ὑπῆρχε τοιαύτη ἀνάγκη. Ὅταν ὅμως, ἀντὶ ἐλλείψεως, ὑπάρχει περίσσεια καὶ ὅταν γνωρίζῃ ὅτι μετ’ ὀλίγον, εἰς τὰς 24 τοῦ μηνὸς καὶ ἀργότερον, καὶ ἐν συνεχείᾳ μέχρι τοῦ Μαρτίου, θὰ ἐπραγματοποιοῦντο ἀφίξεις διαφόρων μεγάλων ποσοτήτων ζακχάρεως, κατὰ ποίαν λογικὴν θέλει ὁ κ. τέως ὑπουργὸς νὰ δεχθῶμεν ὅτι ἡ ἔλλειψις ζακχάρεως, τὸν ἠνάγκασε νὰ ἐνεργήσῃ καθ’ ὃν τρόπον ἐνήργησε. Ἐδήλωσεν ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς ὅτι θὰ καταρρίψῃ τὰ ἐναντίον του ἐπιχειρήματα. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς καὶ ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ ἔθνους καὶ ὡς Ἕλλην, ἐὰν πράγματι τὰ γεγονότα ταῦτα ἀνατραποῦν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι τοῦτο εὐχερές. Διότι ἔλλειψις δὲν ὑπῆρξεν οὔτε ἐπὶ μίαν ἡμέραν δὲν ὑπῆρξεν τὸ παράπαν. Καὶ δὲν δικαιολογεῖται κατ’ οὐδένα λόγον τὸ βραχὺ διάστημα ἀπὸ τῆς διακηρύξεως μέχρι τῆς δημοπρασίας Κατὰ τίνα τρόπον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συνεννοηθοῦν οἱ διάφοροι Οἶκοι τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς μὲ τοὺς ἐδῶ ἀνταποκριτάς των. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι τὰ γραφεῖα ἦσαν κλειστά, ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχον πλήρεις ἡμέραι ἐργασίας πάλιν δὲν θὰ ἦτο ἐπαρκὲς τὸ διάστημα τοῦτο. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ κανεὶς νὰ ἔλαβον γνῶσιν τῆς εἰδοποιήσεως αὐθημερὸν οἱ διάφοροι ἐνδιαφερόμενοι νὰ τηλεγραφήσουν εἰς τοὺς οἴκους τῆς Εὐρώπης, νὰ ἔχουν ἀπαντήσεις, νὰ τοὺς τηλεγραφήσουν τοὺς ὅρους, οἱ Οἶκοι ἐκεῖνοι νὰ τηλεγραφήσουν εἰς τὰ καταστήματα καὶ τὰς βιομηχανίας τῆς παραγωγῆς τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, εἰς τοὺς μεγαλοεμπόρους δηλαδὴ οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπρομήθευαν τὰ τεράστια αὐτὰ ποσὰ Δὲν ὑπῆρχε λοιπὸν ὁ χρόνος οὔτε νὰ εἰδοποιηθοῦν, οὔτε νὰ εὕρουν τὰ χρήματα, οὔτε τὰς ἐγγυήσεις. Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι ὑπῆρξεν ἀνύπαρκτος ἡ δημοπρασία. Καὶ ὅταν διὰ τὴν κατασκευὴν ἑνὸς παραθύρου ἢ δύο θυρῶν ἑνὸς δημοσίου οἰκήματος προκηρύσσεται δημοπρασία εἶναι ἀκατανόητον, εἶναι αὐτόχρημα ὄχι μόνον ἔκνομον, ἀλλ’ ἐγκληματικὸν ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, νὰ μὴ προκηρύσσηται καμμία ἀπολύτως δημοπρασία ὅταν πρόκειται περὶ κολοσσιαίων ποσῶν. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προεγνώριζον τὴν δημοπρασίαν, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ τὴν προεγνώριζον οἱ συμμετασχόντες εἰς τὴν δημοπρασίαν κατὰ τοὺς γενομένους ὑπολογισμούς, ἐκέρδισαν 30% δηλαδὴ ἐκέρδισαν 2–3 δισεκ. ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς θέλων νὰ δικαιολογήσῃ τὰ μεγάλα ἐκεῖνα κέρδη εἶπεν σὺν τοῖς ἄλλοις, ὅτι πρόκειται νὰ ἐπιβληθῇ καὶ βαρυτάτη φορολογία. Καὶ τοῦτο δὲν εἶναι σύμφωνον πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις: Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προσέφερον, προσέφερον μὲ προμήθειαν 1% ἢ ½%. Τὰ κέρδη ἀνήκουν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἦσαν οἱ ἐξαγωγεῖς τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱ ὁποῖοι, καθ’ ὅ εὑρισκόμενοι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν ὑπόκεινται εἰς καμμίαν φορολογίαν. Συνεπῶς, εἶναι ἀνακριβὲς καὶ τὸ λεχθὲν παρὰ τοῦ κ. τέως Ὑπουργοῦ πρὸς δικαιολόγησιν τῆς πράξεως αὐτῆς, ὅτι δηλαδὴ θὰ εἶναι βαρυτάτη ἡ φορολογία τῶν κερδῶν αὐτῶν. Τοῦ ἀπαντῶ δὲ ὅτι οὐδεμία ἀπολύτως φορολογία, ὄχι βαρυτάτη ἀλλὰ οὔτε ἐλαφροτάτη φορολογία, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ. Ἀφήνων κύριοι, τὸ ὅτι οἱ ὅροι ὑπὸ τοὺς ὁποίους διενεργήθη ἡ δημοπρασία, τῆς ἐλευθέρας δηλαδὴ ἀπολύτως διαθέσεως τῶν δραχμῶν, περιελήφθησαν κατὰ παράβασιν ὅλων τῶν προηγουμένως γενομένων δημοπρασιῶν. Δὲν γνωρίζω, τοὐλάχιστον ἐγώ, καμμίαν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ ἀφέθη ἐντελῶς διαθέσιμον τὸ τίμημα τῆς ζακχάρεως καὶ νὰ μὴ ὑπεβλήθη εἰς κανένα ἀπολύτως περιορισμόν. Τοῖς πᾶσι εἶναι γνωστὸν ὅτι κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, αἱ δραχμαὶ αὐταὶ ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον τριετίαν παραμένουν δεσμευμέναι καὶ μόνον ὅταν πρόκειται νὰ διατεθῶσιν εἰς ἀκίνητα, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλευθερωθῶσιν, πάντως μέσῳ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἐν προκειμένῳ, ἐγκαταλείπεται ὅλο τὸ ποσόν ἔρμαιον εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κυρίων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι, ὅπως προεῖπον, ἐκέρδισαν ἄνευ οὐδενὸς λόγου, χωρὶς καμμίαν προσπάθειαν, ἁπλῶς καὶ μόνον διότι προεγνώριζον τὴν ὑπόθεσιν, ἀρκετὰ δισεκατομμύρια. Κύριοι βουλευταί, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν συνείδησίν σας γνωρίζω τὰ φρονήματά σας, δὲν ἔχω κανέναν ἀπολύτως δυσταγμὸν καὶ δὲν μοῦ μένει καμμία ἀμφιβολία καὶ παρακαλῶ διὰ τοῦτο ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως τὸ ζήτημα τοῦτο, ἵνα μή παραμείνῃ ἀνεξέταστον. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς συναισθανόμενος τὰ γενόμενα καὶ χάριν τῆς εὐθιξίας του, θὰ θελήσῃ νὰ ζητήσῃ τὴν περαιτέρω ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος. Εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον ἕνα τοιοῦτον σοβαρὸν ἀτόπημα, μὲ τόσον κολοσσιαίαν ζημίαν εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, κατὰ παράβασιν τῶν κειμένων νόμων καὶ τῶν περὶ δημοπρασιῶν καὶ τῶν περὶ διαθέσεως τοῦ συναλλάγματος, νὰ παραμείνῃ ἀνεξέταστον μὲ μόνην μίαν ἁπλῆν συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν ἤκουον τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ καταρρίπτῃ τὰ ὅσα εἰς βάρος του ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δύσκολον καὶ ἐπίπονον θὰ ἀναλάβῃ ἀγῶνα παλαίων κατὰ τῶν ἰδίων αὐτοῦ λόγων καὶ πράξεων καὶ ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν τὸ παράπαν νὰ κλονίσῃ τὰ λεχθέντα, τὰ ὁποῖα στηρίζονται ἐπὶ ἐπικεκυρωμένων ἐγγράφων, ἐπὶ ἀποδείξεων ἀδιασείστων ὥστε νὰ μὴ μείνῃ κανεὶς ἀπολύτως δισταγμός. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κακίσω ἐπὶ προσθέτως καὶ μίαν ἄλλην πρᾶξιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διότι, ἐνῷ ἦτο ὑποχρεωμένος ἐκ τοῦ κανονισμοῦ ἐντὸς 6 ἡμερῶν νὰ καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα, ὄχι μόνον ἐντὸς τῶν 6 ἡμερῶν οὔτε ἐντὸς 15 οὔτε ἐντὸς 26 δὲν τὰ κατέθεσεν, ἀλλὰ ἀσεβῶν πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις, ἀσεβῶν πρὸς τὸν κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, παρέλειψε νὰ πράξῃ τὸ καθῆκον του καὶ μάλιστα εἰς ζήτημα ἀφορῶν προσωπικῶς αὐτόν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι συναισθάνεται καὶ τὸ ἀτόπημα τοῦτο, διότι οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν δὲν ἔχωμεν τὴν εὐθιξίαν ὅταν λέγωνται εἰς βάρος μας τοιαῦται παραβάσεις νὰ μὴ σπεύδωμεν νὰ καταθέτωμεν τὰ ἔγγραφα. Δὲν ἤρκεσεν δὲ τοῦτο, ὅτι ἀφῆκε νὰ παρέλθῃ ὁλόκληρος μὴν σχεδὸν διὰ νὰ καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα, παρὰ τὴν ἐπιτακτικὴν ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐκ τοῦ κανονισμοῦ ἀλλὰ ἔπραξε τοῦτο τὴν τελευταίαν στιγμήν, διότι ἡμίσειαν ὥραν πρὸ τῆς ὁμιλίας ἦλθε κλητὴρ τῆς Βουλῆς καὶ μοὶ παρέδωκε τὰ αἰτηθέντα ἀπὸ τὰς ἀρχὰς Ἰανουαρίου ἔγγραφα. Εἶναι τοῦτο βαρὺ παράπτωμα διὰ πάντα κοινοβουλευτικὸν ἄνδρα, πολὺ βαρύτερον δι’ ἕνα Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἀξιοῖ ὁλόκληρον τὴν εὐθιξίαν δι’ αὐτόν. Δὲν νομίζω νὰ ὑπῆρξε ποτὲ παρομοία περίπτωσις, διότι ἀποτελεῖ ἐμπαιγμὸν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ προσκομίζωνται τὰ ἔγγραφα τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν συζητεῖται ἡ περίπτωσις καὶ ἔγγραφα ὄχι ἁπλᾶ πρὸς ἀνάγνωσιν, ἀλλὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ἔχουν σωρείαν ἀριθμῶν, ἔγγραφα τὰ ὁποῖα πρέπει κανεὶς νὰ τὰ μελετήσῃ ἐπιμελῶς καὶ νὰ τὰ ἐλέγξῃ μετὰ περισσῆς μαθηματικῆς ἀκριβείας. Καὶ δὲν ἤρκεσεν ὅτι παρέβη τὸν κανονισμὸν, δὲν ἤρκεσεν ὅτι παρῆλθεν μὴν ὁλόκληρος καὶ τὰ προσεκόμισε κατὰ τὴν τελευταίαν στιγμήν, ἀλλὰ τὰ ἔφερεν καὶ λελανθασμένα καὶ μετ’ ὀλίγον ἐπηκολούθησεν νέα διανομὴ διὰ τῆς ὁποίας μᾶς ἔλεγον ὅτι τὰ δοθέντα ἔγγραφα ἔχουν λάθος εἰς τοὺς ἀριθμούς. Καὶ ἠξεύρετε ποῖον εἶναι τὸ λάθος; Τὸ λάθος εἶναι εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ ἀποδειχθῇ ἐὰν ὑπῆρχεν ἢ δὲν ὑπῆρχεν ἐπάρκεια ζακχάρεως τότε, ἢ ἐὰν θὰ ὑπῆρχε ἢ δὲν ὑπῆρχε μετ’ ὀλίγον μεγαλυτέρα ἐπάρκεια. Διότι ἐτακτοποίησαν τοὺς μῆνας κατὰ τρόπον ὥστε νὰ ἐμφανίζεται ὅτι δὲν ὑπῆρχε τότε ἐπάρκεια. Καὶ ἐπειδὴ εἶχον γνῶσιν ὅτι εἴχομεν ἡμεῖς τὰ πραγματικὰ στοιχεῖα, ἔσπευσαν νὰ δώσουν πρὸς διανομήν, τὴν τελευταίαν πάλιν στιγμήν, ἕνα χαρτί, διορθοῦν δῆθεν τὰ προηγούμενα. Κύριοι, ἤθελον ἀκόμη νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας καὶ μίαν δήλωσιν τὴν ὁποίαν δὲν ἐτόλμων νὰ πιστεύσω ὅτι τὴν ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τὴν ἐφημεμερίδα «Ἐλευθερία», κατὰ τὴν ὁποίαν φέρεται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνακοινῶν «........ (Ἀναγινώσκει) ..........» Διὰ νὰ μὴ δώσει εὐχέρειαν εἰς τοὺς ἐπερωτῶντας νὰ ἀπαντήσουν μὲ ἄνεσιν. Εἶναι πράγματα καταπληκτικά, εἶναι πράγματα, τὰ ὁποῖα, ὁσονδήποτε ζωηρὰν καὶ ἂν ἔχῃ κανεὶς φαντασίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ πιστεύσῃ. Κύριοι, ὁ κοινοβουλευτισμὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχει μίαν ἱστορίαν. Οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοὶ καὶ ἡ δημοκρατία ἐν γένει ἐγεννήθησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα πρὸ χιλιάδων ἐτῶν καὶ ἀπὸ ἐδῶ μετελαμπαδεύθησαν καὶ διεδόθησαν εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον. Ἡ δημοκρατία εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐχαρακτηρίσθη ἔκτοτε, ἀπὸ τῆς κλασσικῆς ἐποχῆς, ὡς τὸ ὡραιότερον τῶν πολιτευμάτων καὶ ὑποχρέωσιν ἔχομεν νὰ τὸ διατήρωμεν ἀλώβητον. Πρέπει νὰ ἀποφύγωμεν διὰ παντὸς τρόπου πάντα οἱονδήποτε κλονισμὸν ἐναντίον τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Καὶ εἷς ἐκ τῶν μεγαλυτέρων κλονισμῶν ἐναντίον τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος εἶναι τὸ θέαμα, ὅταν ἐμφανίζεται Ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ δηλοῖ ἀνακριβείας. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι τὰ δέοντα μέτρα ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ τὰ λάβῃ ὅπως ἐπιβάλλεται. (Χειροκροτήματα).

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ 45′

(Ὥρα 10.45′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 11.45′ μ.μ.)

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Παπακωνσταντίνου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐπερωτήσεως.

§232Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλοῦμεν ὅπως διακόψωμεν, διὰ νὰ συνεχίσωμεν τὴν Δευτέραν.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, πρέπει νὰ συνεχίσωμεν ἀπόψε τὴν συζήτησιν διὰ νὰ τελειώνωμεν, διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἐπερωτήσεις αἱ ὁποῖαι ἔχουν προτιμηθῆ καὶ πρέπει νὰ συζητηθοῦν καὶ αὐταί. Ἄλλως τε βλέπω ὅτι ἐξακολουθοῦν νὰ προσέρχωνται βουλευταὶ καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ συγκεντρωθῇ ἱκανὸς ἀριθμὸς βουλευτῶν.

§234Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν δύναται νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων. Ἄλλως τε ὑπάρχει καὶ ἔλλειψις ἀπαρτίας, δι’ αὐτὸ καὶ ὑποβάλλομεν ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§235Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐμείναμεν νομίζω, Κύριε Πρόεδρε, σύμφωνοι ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσουν οἱ ἐπερωτῶντες μὲ κενὰ ἑδώλια. Ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι θὰ ὁμιλήσω ἐγὼ καὶ θὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἐπερωτώμενος ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων;

§236Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ κανονισμοῦ.

§237Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἀπαρτία. Νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεκάλεσα νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, διότι πολλοὶ βουλευταὶ θὰ ἔλθουν καὶ θὰ ὑπάρχῃ ἀπαρτία. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν καὶ ἐφ’ ὅσον διαπιστοῦται ὅτι πάντως ὑπάρχει ἔλλειψις ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6 μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.5.5′ μ.μ.)