1950.12.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 33η

Σάββατον 23 Δεκεμβρίου 1950.

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 11.15′ π. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι Βουλευταί, ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ὀνόματα τῆς καταρτισθείσης ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τῶν πετρελαιοειδῶν, τῆς ὁποίας ἡ σύστασις ἀπεφασίσθη κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη ἀπαρτίζεται ἐκ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Μητσοτάκη, Δ. Παπαμιχαλοπούλου, Μ. Στεφανίδη. Λ. Μακκᾶ, Γ. Καρτάλη, Γ. Γρηγορίου, Λ. Μπουρνιᾶ, Κ. Καλκάνη, Γ. Ἀνδριανοπούλου, Α. Παπαθανάση, Α. Καραθόδωρου, Η. Τσιριμώκου, Χ. Θυμιογιάννη, Σ. Πολυζωγοπούλου καὶ Κ. Καλαμαρᾶ.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ταχυδρομικοῦ Γραφείου γʹ τάξεως εἰς τὴν Κοινότητα Καράτουλα–Ἠλείας».

§2Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συνιστῶνται νέα Τ.Τ.Τ. γραφεῖα ὅταν ἐλλείψει προσωπικοῦ παραμένουν κλειστὰ παλαιὰ τοιαῦτα; Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ Τ.Τ.Τ. γραφεῖον τοῦ Δήμου Βροντάδων–Χίου τὸ ὁποῖον ἔχει μεγάλην κίνησιν μὲ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Τ.Τ. Τ. ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν ἔχει προσωπικὸν διὰ νὰ λειτουργήσῃ. Ψηφίζω τὸ νομοσχέδιον ἀλλὰ ζητῶ τὴν λειτουργίαν καὶ τοῦ Τ.Τ.Τ. γραφείου Βροντάδων.

§3Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Οὐδεὶς ἔχει ἀντίρρησιν, κύριε Πρόεδρε, ἱδρύσεως ΤΤΤ. γραφείων καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ τὰς κωμοπόλεις, ἀλλὰ ὡς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος πρέπει νὰ λειτουργήσουν πρῶτον τὰ ὑπάρχοντα καὶ εἰδικῶς τὸ τῶν Βροντάδων–Χίου διότι ἐξυπηρετεῖ τοὺς ναυτικούς μας.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου;

§5ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ταχυδρομικοῦ Γραφείου γʹ τάξεως εἰς τὴν Κοινότητα Καράτουλα–Ἠλείας». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν σειρὰν ἀρχαιότητος ἀξ)κῶν τινῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς».

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν σειρὰν ἀρχαιότητος ἀξ)κῶν τινῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1502)1950 Α. Ν. «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν τακτικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν».

§9Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐφ’ ὅσον, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐδέχθητε τὴν τροπολογίαν διὰ τοὺς εἰρηνοδίκας ἐπειδὴ θὰ προκύψῃ μεγάλη δαπάνη, παρακαλῶ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν διὰ τοὺς ἰατροδικαστάς, διότι δι’ αὐτοὺς ἡ δαπάνη εἶναι ἐλαχίστη.

§10Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἶναι δικαία ἡ τροπολογία, κύριε Ὑπουργέ.

§11Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή. Θὰ φέρω εἰδικὸν νομοσχέδιον διὰ τὸ θέμα αὐτό.

§12Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μοὶ ἐδήλωσεν, ὅτι ἀποδέχεται τὴν διαγραφὴν τῆς λέξεως «Ἀντιπροέδρου», καὶ ἀντ’ αὐτῆς νὰ τεθῇ «Προέδρου» εἰς τὸ ἄρθρον 3. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ δεχθῇ.

§13Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐφ’ ὅσον δηλώνετε ὅτι συμφωνεῖ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀποδέχομαι, κύριε συνάδελφε, τὴν τροπολογίαν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καί τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου;

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1502)1950 Α. Ν. «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν τακτικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν». Συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1543)1950 Α. Ν. «περὶ προστασίας τῆς καταναλώσεως τῶν ἐγχωρίων λιγνιτῶν».

§17Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐφοδ.). Κύριε Πρόεδρε, δέχομαι ὅλας τὰς τροπολογίας τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς ἐπίσης καὶ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Μαντᾶ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου κατόπιν καὶ τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ ὅτι ἀποδέχεται ὅλας τὰς τροπολογίας τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς ἐπίσης καὶ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Μαντᾶ;

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1543)50 Α.Ν. «περὶ προστασίας τῆς καταναλώσεως τῶν ἐγχωρίων λιγνιτῶν». Βʹ. συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1542)50 «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας τεχνικοῦ τμήματος Ἐκπαιδεύσεως μαθητευομένων καὶ συμβουλίου τεχνικῆς Ἐκπαιδεύσεως μαθητευομένων».

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ. συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1542)1950 «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας τεχνικοῦ τμήματος Ἐκπαιδεύσεως μαθητευομένων καὶ συμβουλίου τεχνικῆς Ἐκπαιδεύσεως μαθητευομένων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1559) 1950 Α. Ν. «περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς». Ὁ κ. Κάντζιας ἔχει τὸν λόγον.

§23Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου κυροῦται ὁ Ἀναγκαστικὸς Νόμος περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς, εἶναι νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν τακτοποίησιν τοῦ μεγαλυτέρου λιμένος τῆς Χώρας, τοῦ μεγάλου λιμένος τῆς Ἀνατολικῆς λεκάνης τῆς Μεσογείου, τοῦ λιμένος τοῦ Πειραιῶς, διὰ τὸν ὁποῖον τόσοι κόποι κατεβλήθησαν ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ τοῦ Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται ἰδιαιτέρως διὰ τὴν πρόοδον τοῦ Λιμένος, διότι τὰ συμφέροντα τῆς πόλεως συνδέονται μὲ τὴν πρόοδον τοῦ Λιμένος. Πρόκειται λοιπὸν περὶ Νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκεται ἡ περαιτέρω ἀνάπτυξις καὶ ἀνόρθωσις τοῦ λιμένος, ὥστε νὰ ἀποβῇ ἐφάμιλλος τῶν ἄλλων Εὐρωπαϊκῶν λιμένων. Ἡ ἱστορία τῆς ἀνάγκης τῆς δημιουργίας τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς εἶναι παλαιά. Μετὰ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον ἐδημιουργήθη ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναδιοργανώσεως τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Τὴν μετέπειτα ἱστορίαν ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ καί ἐντεῦθεν, νομίζω ὅτι οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν τὴν γνωρίζετε. Δὲν ἀπέδωσε δυστυχῶς ὅ,τι ἀνεμένετο ὁ Ὀργανισμὸς ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον ἐδημιούργησε ὁ ἀείμνηστος Ἐλευθέριος Βενιζέλος, δηλαδὴ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀρτίαν ἐκείνην ὀργάνωσιν ποὺ ἐπεβάλλετο προκειμένου περὶ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ διεχειρίζετο τόσον μεγάλα συμφέροντα. Διότι ὅπως διαρκῶς τονίζουν οἱ γνωρίζοντες καὶ παρακολουθοῦντες τὴν λειτουργίαν τοῦ λιμένος τούτου ἡ καλὴ λειτουργία του δὲν ἀφορᾷ μόνον τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Μεταπελευθερωτικῶς ἐνομίσθη ὅτι ἔπρεπε διὰ νέων νομοσχεδίων νὰ διορθωθοῦν τὰ σφάλματα, τὰ ὁποῖα παρετηρήθησαν κατὰ τὸ παρελθόν, συμφώνως μὲ τὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἀπεκτήσαμεν κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1930 μέχρι 1940 ὅταν ὑπὸ ὁμαλὰς συνθήκας ἐλειτούργει ὁ λιμήν. Συνετάγησαν πολλὰ νομοσχέδια ἀπὸ διετίας, τὰ ὁποῖα ὅμως δὲν ἔφθασαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ συζητηθοῦν. Τὰ σχέδια παρέμειναν σχέδια ἐναλλασσόμενα μετὰ δίμηνον ἢ τρίμηνον καὶ τελευταίως ἐξεδόθη ὡς ἀναγκαστικὸς νόμος τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Τὸν Νόμον αὐτὸν, κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω ὅτι τὸν συνέταξε ἢ τοὐλάχιστον δὲν ὑπῆρξεν ὁ ὑπεύθυνος συντάκτης του τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Ὁμολογῶ ὅτι ἐζήτησα νὰ διαπιστώσω ποῖος εἶναι ὁ ὑπεύθυνος συντάκτης τοῦ Νόμου αὐτοῦ. Δυστυχῶς δὲν κατώρθωσα νὰ ἐξακριβώσω ποῖος συνέταξε τὸ Νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν σας. Τὸ Νομοσχέδιον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει τόσας ἀτελείας, ὥστε εἰς μίαν ἄνετον συζήτησιν δὲν θὰ ἀντεῖχε. Μερικὰς ἀπὸ τὰς ἀτελείας τὰς Νομοτεχνικάς, ἀλλὰ καὶ τὰς ἐλλείψεις τὰς γενικωτέρας θὰ τὰς θέσω ὑπ’ ὄψιν σας καὶ θὰ κρίνητε. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἐνόμισεν ὅτι ἦτο ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ, διότι ἦτο μεταξὺ τῶν νόμων τῆς ἀνασυγκροτήσεως, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ ἠξίωσε διὰ μιᾶς ἐπιστολῆς της ὅπως ψηφισθοῦν καὶ γίνουν νόμοι τοῦ Κράτους πρὸ τοῦ νέου ἔτους. Ὁμολογῶ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ὅταν ἔλαβε γνῶσιν τοῦ Νομοσχεδίου αὐτοῦ κατέβαλε πᾶσαν προσπάθειαν διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ καταστήσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ περισσότερον ἱκανὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει. Διώρθωσε πολλὰς ἀτελείας ἀλλὰ πάντως παρέμεινε μὲ τοιαύτας ἐλλείψεις, ὥστε θὰ εἶναι ἀνάγκη συντόμως μετὰ 2 ἕως 3 μῆνας νὰ εἰσαχθῇ καὶ νέον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ τροποποιήσῃ τὸν παρόντα ἀναγκαστικὸν νόμον διὰ νὰ τὸν καταστήσῃ ἱκανὸν εἰς τὴν ἐπίτευξιν τοῦ σκοποῦ τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει. Διὰ νὰ σᾶς δώσω μίαν ἰδέαν τῶν ἀτελειῶν τοῦ Νομοσχεδίου καὶ τῶν προβλημάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ εὑρεθῶμεν ἡμεῖς ὡς βουλευταὶ ἀλλὰ καὶ περισσότερον ἡ Διοίκησις καὶ ἡ Κυβέρνησις, θὰ σᾶς ἀναφέρω τὰ ἑξῆς: Τὸ πρῶτον ἄρθρον εἰς τὸ ὁποῖον καθορίζεται ὁ σκοπὸς τοῦ Νομοσχεδίου λέγει τὰ ἑξῆς: «Ὁ Ὀργανισμὸς Λιμένος Πειραιῶς, ἐφεξῆς καλούμενος, ὁ Ὀργανισμὸς ἀποτελεῖ αὐτόνομον Ὀργανισμὸν ὑπὸ μορφὴν Νομικοῦ Προσώπου Δημοσίου Δικαίου καὶ καθίσταται ἀποκλειστικῶς ἁρμόδιος διὰ τὴν διοίκησιν τοῦ Λιμένος κλπ...» Ὅλαι αἱ ἄλλαι διατάξεις ὁμιλοῦν περὶ ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος ἐνῷ τὸ ἄρθρον 1 ὁμιλεῖ περὶ διοικήσεως. Περαιτέρω εἰς τὸ ἄρθρον 3 ὁ Νόμος περιέχει μίαν νέαν διάταξιν διὰ πρώτην φορὰν ἐμφανιζομένην εἰς τὴν Νομοθεσίαν τοῦ Ο.Λ.Π. καὶ λέγει: «Οἱαδήποτε κατάσχεσις καὶ ἐν γένει ἀναγκαστικὴ ἐκτέλεσις κατὰ τῆς περιουσίας τοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν ἐπιτρέπεται. Ἀπαγορεύεται ἐπίσης ἡ συντηρητικὴ ἢ ἀναγκαστικὴ κατάσχεσις εἰς χεῖρας τοῦ Ὀργανισμοῦ ὡς τρίτου, ἐπὶ μὲν τῶν παρ’ αὐτοῦ φυλασσομένων ἐν τῇ Ἐλευθέρᾳ Ζώνῃ Πειραιῶς ἐμπορευμάτων ἢ ἄλλων πραγμάτων, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως ἐπὶ δὲ τῶν λοιπῶν, εἰς χεῖρας τοῦ Ὀργανισμοῦ πραγμάτων ἢ ἄλλων περιουσιακῶν στοιχείων εἰς πᾶσαν περίπτωσιν κ.λ.π.....». Αὐτὸ νομίζω θὰ ἔχῃ ὀλεθρίας συνεπείας ἐπὶ τῆς πίστεως τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐμπορίου, διότι εἶναι φυσικὸν νὰ δημιουργῆται τοιαύτη δυσπιστία, ἀφοῦ ἐμπορεύματα τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς ἕνα τρίτον ἔμπορον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατασχεθοῦν. Πᾶς ξένος φορτωτὴς ὅταν ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἔχῃ δισταγμοὺς νὰ συναλλάσσηται ἀνέτως ὅταν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διάταξις. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς ἁπλούστατον παράδειγμα. Παραγγέλλει ἕνας Ἕλλην ἔμπορος ἐμπορεύματα ἀπὸ οἶκον τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἔφθασαν τὰ ἐμπορεύματα εἰς τήν Ἐλευθέραν Ζώνην. Εἶναι πολὺ εὔκολον νὰ τὰ ἐγκαταλείψῃ καὶ νὰ μὴ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν φορτωτικῶν ἐγγράφων, ἐφ’ ὅσον κατάσχεσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐκ μέρους τοῦ φορτωτοῦ οἴκου ἐπὶ ἄλλων ἐμπορευμάτων τοῦ παραλήπτου ἐμπόρου, εὑρισκομένων ἐπ’ ὀνόματί του εἰς τὴν Ἐλευθέραν Ζώνην, πρᾶγμα συνηθέστατον καί τὰ ὁποῖα δύναται νὰ τὰ πωλήσῃ εἰς ἕνα τρίτον ἀνενοχλήτως. Εἶναι μία πρωτοτυπία αὐτή, ἡ ὁποία δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει εἰς Νομοθεσίαν οὐδενὸς ἄλλου Λιμένος ἐν Εὐρώπῃ. Ἀλλὰ καὶ ἡ πρώτη διάταξις ἡ ὁποία λέγει ὅτι «οἱαδήποτε κατάσχεσις καὶ ἐν γένει ἀναγκαστικὴ ἐκτέλεσις κατὰ τῆς περιουσίας τοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν ἐπιτρέπεται...», καὶ αὐτὴ εἶναι ἀκατανόητος δι’ ἐμέ, ἐφ’ ὅσον ὁ Ὀργανισμὸς δὲν εἶναι Διοίκησις ἁπλῆ, ἀλλ’ ἀσκεῖ ἐκμετάλλευσιν. Ἐπίσης καὶ ἡ ἀπαγόρευσις οἱασδήποτε κατασχέσεως τῆς περιουσίας τοῦ Ὀργανισμοῦ εἶναι πρᾶγμα ἀκατανόητον, δεδομένου ὅτι ὁ Ὀργανισμός, ὡς εἴπομεν, ἀσκεῖ ἐπιχείρησιν καὶ ὡς ἐκ τούτου ἔρχεται εἰς συναλλαγὰς μὲ τρίτους, αἵτινες συναλλαγαὶ πλειστάκις δημιουργοῦν διαφοράς. Τὸ ἀκατάσχετον εἶναι προνόμιον μόνον τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον δὲν ἀσκεῖ ἐπιχείρησιν ἐπὶ κέρδει. Ἀντέγραψε δηλαδὴ ὁ συντάκτης τοῦ Νομοσχεδίου τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὸ Κράτος καὶ τὰς συμπεριέλαβεν εἰς ἕνα Νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἕναν αὐτόνομον Ὀργανισμόν. Ἐν συνεχείᾳ ὑπάρχει ἡ ἑξῆς διάταξις: «Ἀγωγαὶ κατὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ διὰ ζημίας ἢ ἀπωλείας ἐμπορευμάτων εἰσὶν ἀπαράδεκτοι ἐφ’ ὅσον κοινοποιηθῶσιν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν μετὰ τὴν πάροδον τριμήνου...». Ἔχει καλῶς. Τέλος πάντων τίθεται ἕνα ὅριον ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ παραλαμβάνῃ ὁ παραλήπτης ἔμπορος τὸ ἐμπόρευμα, νὰ διαπιστώσῃ ζημίας καὶ ἐγείρῃ ἀγωγάς. Προστίθεται ὅμως «.... ἀφ’ ἧς ἔλαβεν ὁπωσδήποτε γνῶσιν ὅτι ὑπάρχει οἱαδήποτε ζημία ἢ ἀπώλεια». Κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἀποδείξῃ ἂν ἔλαβεν ἢ δὲν ἔλαβε γνῶσιν; Αὐτὸ προσετέθη διὰ πρώτην φοράν. Δὲν ὑπῆρχε εἰς τὸν παλαιὸν Νόμον. Εἶναι μία διάταξις, ἡ ὁποία θὰ δημιουργήσῃ τόσας ἀμφιβολίας, ὥστε πρέπει ἀσφαλῶς νὰ τὴν διαγράψωμεν, κ. Ὑπουργέ, ἂν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Περαιτέρω διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 4 παράγρ. 4 δημιουργεῖται ἕνα Σῶμα Ἀσφαλείας. Μάλιστα αὐτὸ τὸ Σῶμα Ἀσφαλείας τὸ σχέδιον τοῦ Α. Ν. πρὶν ἀκόμη ψηφισθῇ τὸ εἶχεν ὡς ἀσφάλειαν γενικῆς μορφῆς, ὡς ἀσφάλειαν ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις καὶ εἰς τὴν ἀσφάλειαν τοῦ λιμένος καὶ εἰς τὴν δίωξιν τοῦ ἐγκλήματος καί εἰς τὴν φύλαξιν τῶν ἐμπορευμάτων καὶ εἰς τὴν φύλαξιν τῶν ἐγκαταστάσεων. Εὐτυχῶς συγκαταθέσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, κατωρθώσωμεν νὰ περιορίσωμεν τὸ Σῶμα αὐτὸ τῆς Ἀσφαλείας εἰς τὴν περίπτωσιν μόνον τῆς ἀσφαλείας τῶν ἐμπορευμάτων καὶ τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ λιμένος καὶ δὲν ἐδημιουργήσαμεν μίαν ἰδιότυπον Ἀστυνομίαν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο τελείως ἄσχετος μὲ τὰ ἄλλα Σώματα τῆς Ἀσφαλείας τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγέννησε μεγάλην συζήτησιν ἀλλὰ καὶ πολλὰς ἀνησυχίας εἶναι ἡ διάταξις τῆς παρ. 9 τοῦ ἄρθρου 4 καθ’ ἥν «ἅπασαι αἱ ἐργασίαι φορτοεκφορτώσεως καὶ μεταφορᾶς ἐν τῇ περιοχῇ τοῦ Λιμένος συμπεριλαμβανομένων καὶ ἐκείνων αἵτινες διενεργοῦνται ὑπὸ τῶν μὴ πλευρισμένων εἰς τὰ κρηπιδώματα τοῦ Λιμένος πλοίων ἐκτελοῦνται ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ διὰ τοῦ ἰδίου αὐτοῦ προσωπικοῦ». Αὐτὰ εἶχεν ὁ Α. Ν., κ. βουλευταί, ἀρχικῶς. Διωρθώθη ὅμως ἐκ τῶν ὑστέρων, ὥστε νὰ δύναται ὁ Ὀργανισμὸς νὰ ἀναθέτῃ τὴν φορτοεκφόρτωσιν εἰς τοὺς ἐργολάβους φορτοεκφορτώσεων, ὡς ἐγένετο καί εἰς τὸ παρελθόν. Θέλω ὅμως νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔννοιαν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Μέχρι σήμερον ἡ ἐκφόρτωσις τῶν ἐμπορευμάτων ἀπὸ τῶν πλοίων γίνεται κατὰ κανόνα ὑπὸ τῶν ἐργολάβων φορτοεκφορτώσεων. Οἱ ἐργολάβοι φορτοεκφορτώσεων εἶναι ὑποκατάστατοι τοῦ πράκτορος, ὁ ὁποῖος ἀντιπροσωπεύει τὸν πλοιοκτήτην. Ἰδίως εἰς τὰς περιπτώσεις ἐκείνας ποὺ πρόκειται περὶ γενικοῦ φορτίου, εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ὕπαρξις τοῦ πράκτορος, διότι πάμπολλα ζητήματα δημιουργοῦνται κατὰ τὴν ἐκφόρτωσιν καὶ παράδοσιν τῶν ἐμπορευμάτων. Οἱ πράκτορες λοιπὸν ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παρελάμβανον ἀπὸ τὸ πλοῖον καὶ παρέδιδον εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος τὰ φορτία, ἀναλαμβάνοντες καὶ ἔναντι τοῦ πλοιοκτήτου τὴν εὐθύνην τῆς καλῆς παραλαβῆς καὶ παραδόσεως καὶ οὐσιαστικῶς καὶ ἔναντι τοῦ παραλήπτου. Ὁ Ο.Λ.Π. ἐνεφάνισεν εἰς τὸ παρελθὸν πολλὰς ἐλλείψεις καί πολλὴν ἀνεπάρκειαν εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν ζητημάτων τῆς ἁρμοδιότητός του. Ἐπιπόλαιος καὶ κακὴ διοίκησις διεπιστώθη εἰς πολλὰς περιπτώσεις, ἡ ὁποία ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ δημιουργοῦν αἱ καταχρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπεκαλύφθησαν καὶ συνετάραξαν τὴν Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην. Εἶχε ὅμως τὸ μέγα πλεονέκτημα τὸ ὁποῖον δὲν παρατηρεῖται παρὰ εἰς ἐλαχίστους λιμένας τῆς Εὐρώπης, τὸ μέγα πλεονέκτημα τῆς ταχείας ἐκφορτώσεως. Ἴσως, κ. βουλευταί, νὰ εἶναι ὁ ταχύτερος λιμὴν τῆς Εὐρώπης, ἀπὸ ἀπόψεως ἐκφορτώσεως τῶν πλοίων. Καὶ πλὴν τούτου ἔχει καὶ ἕνα ἄλλο μέγα πλεονέκτημα τῆς ἀσφαλείας τῶν ἐμπορευμάτων. Εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς δὲν παρατηροῦνται οὔτε κλοπαί, οὔτε διαρρήξεις κιβωτίων, οὔτε καταστροφαὶ καὶ ζημίαι ἐκ κακῆς διαχειρίσεως. Ποῦ ὀφείλονται τὰ πλεονεκτήματα αὐτά, προκειμένου δι’ ἕνα Λιμένα, διὰ τὸν ὁποῖον τόσα ἠκούσθησαν καί τόσα λέγονται; Ὀφείλονται εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν πρακτορείων, τὴν ὁποίαν ἐπέτυχον διὰ τῶν ἐργολάβων φορτοεκφορτώσεως, δεδομένου ὅτι αὐτοὶ ἀνελάμβανον πλέον ὑπευθύνως τὴν ὅλην αὐτὴν ὑπόθεσιν. Τὴν ὀργάνωσιν αὐτὴν τῶν ἐργολάβων φορτοεκφορτώσεως μεταχειρίζονται τὰ πρακτορεῖα διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν ταχεῖαν ἐκφόρτωσιν τοῦ πλοίου καὶ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἐμπορευμάτων καὶ καλὴν αὐτῶν μεταχείρισιν. Τὸ θέμα τοῦτο εἰς μίαν ἄλλην περίπτωσιν θὰ εὕρω τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ ἀναπτύξω, διότι εἶναι ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέρον καθόσον διὰ μέσου τῶν διαφόρων περιοριστικῶν διατάξεων καὶ τῶν κανονισμῶν, κατορθώνουν νὰ ἐπιτύχουν, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸν ἐργατικὸν παράγοντα, τὸ καταπληκτικὸν αὐτὸ ἀποτέλεσμα, εἰς ἕνα κακῶς λειτουργοῦντα Λιμένα. Τώρα ἔρχεται διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ὁ Νόμος νὰ τοὺς καταργήσῃ, διότι ὡς ὑποστηρίζεται ἐπιβαρύνουν τὸ ἐμπόρευμα. Ἴσως νὰ τὸ ἐπιβαρύνουν κατά τι τὸ ἐμπόρευμα, ἀλλ’ ἡ ἀπόδοσις τὴν ὁποίαν ἔχουν ἐκ τῆς παρεμβολῆς των, ὅσον ἀφορᾷ τὴν καλὴν ἀσφάλειαν καὶ ταχεῖαν ἐκφόρτωσιν τῶν ἐμπορευμάτων, εἶναι τοιαύτη ὥστε ἡ τυχὸν ἐπιβάρυνσις νὰ εἶναι μηδαμινή. Ἀλλὰ ὁ Ὀργανισμὸς Λιμένος ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ οἱ ἐργολάβοι ἀπήργησαν, διότι ἦλθον εἰς κάποιαν διαφωνίαν, ἔκαμεν ὁ ἴδιος τὰς φορτοεκφορτώσεις διὰ τῶν πλωτῶν μέσων καὶ τῶν ρυμουλκῶν τῶν ἐργολάβων φορτοεκφορτώσεως. Μήπως ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας κ. Ὑπουργέ, τὰ ἀποτελέσματα τῆς διαχειρίσεως ἐκ μέρους τοῦ Ο.Λ.Π.; Διότι ἔχω μίαν πληροφορίαν ὅτι τὸ κόστος τῆς φορτοεκφορτώσεως ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε ταύτας ὁ Ο.Λ.Π. εἶναι πολὺ ὑψηλότερον, παρ’ ὅ,τι ἦτο ὅταν ἡ ἐργασία αὐτὴ διενηργεῖτο διὰ τῶν πρακτόρων καί τῶν ὑποκαταστάτων αὐτῶν.

§24Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Δὲν νομίζω.

§25Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἤμουν ἀδιάκριτος ἐὰν σᾶς εἴπω κάτι τὸ ὁποῖον ἤκουσα νὰ λέγηται μεταξὺ τῶν ἁρμοδίων, ὅτι ἄρχισαν νὰ ὑποστηρίζουν ὅτι κάτι ἄλλους πόρους θὰ ἔχουν οἱ πράκτορες ποὺ κατορθώνουν νὰ ἀνταποκρίνωνται μὲ τὸ τιμολόγιον τὸ ὁποῖον τούς εἶχεν καθορίσει, διότι τὸ κόστος τῆς φορτοεκφορτώσεως εἶναι πολὺ ὑψηλότερον, ἀφ’ ὅτου ἡ ἐργασία γίνεται διὰ τῶν ἰδίων μέσων παρὰ τοῦ Ο.Λ.Π. δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι πόροι τῶν ἐργολάβων. Ἁπλούστατα γνωρίζουν τὴν δουλειάν των. Εἶναι μέρα νύκτα στὸ βαπόρι, δὲν κοιμοῦνται, πρέπει νὰ τελειώσῃ ἡ ἐργασία διὰ νὰ ἡσυχάσουν. Ἁπλούστατα ἡ συναίσθησις τῆς εὐθύνης των, ἡ ἐξαιρετικὴ παρακολούθησις, ἡ μεγάλη πεῖρα, τοὺς παρέχουν τὴν ἱκανότητα νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν ἐργασίαν αὐτὴν καὶ ἐπιτυγχάνουν τὰς φορτοεκφορτώσεις, ὑπὸ καλλιτέρους δυνατοὺς ὅρους. Ἀκόμη δὲ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι καταπληκτικώτερον, κ. Βουλευταί, εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν εἶναι ὅτι διὰ ταύτης δὲν ρυθμίζεται ἡ ἀποζημίωσίς των διὰ τὰ πλωτὰ μέσα καὶ ἐργαλεῖα των. Ἐνῶ ἀναφέρει ὅτι πρόκειται νὰ καταργηθοῦν, ὅτι πρόκειται τὸ λειτούργημα αὐτὸ νὰ τὸ ἀναλάβῃ ὁ Ὀργανισμός, δὲν ὁμιλεῖ περὶ τοῦ τί θὰ γίνουν τὰ μέσα τὰ πλωτά, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀξίαν 15 ἕως 20 δισεκατομ. δραχμῶν καὶ τὰ ὁποῖα ἤδη χρησιμοποιεῖ ὁ Ο.Λ.Π. Εὐτυχῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία τακτοποιεῖ κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον τὸ ζήτημα. Τοῦτο λοιπόν, ἀποδεικνύει μετὰ πόσης εὐκολίας καὶ μετὰ πόσης ἐλλείψεως πείρας, κατηρτίσθη τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἀλλὰ διὰ νὰ σᾶς δώσω μίαν ἰδέαν, περὶ τοῦ τί θὰ δημιουργήσῃ ἡ τυχὸν πιστὴ ἐφαρμογή του θὰ ἀναφερθῶ εἰς μίαν ἄλλην διάταξιν σχετικὴν μὲ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον διοικεῖ τὸν αὐτόνομον Ὀργανισμὸν μὲ τὸ νέον σχέδιον νόμου ἀποτελεῖται ἀπὸ δέκα πρόσωπα. Περιωρίσθη δὲ ἡ Διοίκησις τοῦ αὐτονόμου αὐτοῦ Ὀργανισμοῦ, μεταξὺ κυρίως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, διότι αὐτοὶ ἔχουν τὴν πλειοψηφίαν μὲ τὸν Πρόεδρον. Ἐφ’ ὅσον δὲ ὁ πρόεδρος, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, θὰ ἐκλέγηται κυρίως ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Ὑπουργείου καὶ αὐτὸς θὰ εἶναι πρόσωπον μᾶλλον ἔχον τὴν ὑπαλληλικὴν νοοτροπίαν. Ἑπομένως ἡ Διοίκησις τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ δὲν θὰ ἔχῃ τὸ πνεῦμα τῆς εὐκινησίας ἐκείνης τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, τὴν ὁποίαν ἀπαιτεῖ ὁ Νόμος καὶ ἡ ἀποστολή του. Περιωρίσθησαν διὰ τοῦ νέου Νόμου οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν Ἐμπορικῶν Ἐπιμελητηρίων Πειραιῶς καὶ Ἀθηνῶν καθὼς καὶ τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου, ἀπεκλείσθησαν δὲ οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν Ναυτικῶν Πρακτορείων καὶ τῶν Ἐργολάβων καθὼς καὶ τῶν Ἐπαγγελματικῶν Ἐπιμελητηρίων. Διὰ τοῦ νέου Νόμου ὁρίζεται εἷς ἀντιπρόσωπος τῶν Ἐπιμελητηρίων τῶν Ἐμπορικῶν, ἐνῷ πρὶν ὑπῆρχον τρεῖς. Θὰ μοῦ εἴπητε, κύριοι, διατὶ ἐνδιαφέρεσαι δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀντιπροσώπους. Διότι ὑπῆρξαν ἐκεῖνοι, εἰς τούς ὁποίους ὀφείλεται δι’ ἐμὲ ἡ ὕπαρξις τοῦ λιμένος Πειραιῶς, ἡ ἐκτέλεσις τοὐλάχιστον τῶν ἔργων τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Ὄλα τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐκτελεσθῆ εἰς τὸν Λιμένα Πειραιῶς ἔχουν ἐκτελεσθῆ ἀπὸ τὴν Λιμενικὴν Ἐπιτροπήν, διοικουμένην ἀπὸ πρόσωπα τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς. Ὁ μακαρίτης Καλλιμασιώτης, ὁ ὁποῖος ἀφιέρωσεν ὅλην του τὴν ζωὴν εἰς τὸν Λιμένα Πειραιῶς, ἦτο ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς. Ὅ,τι ἐξετελέσθη ἀπὸ ἀπόψεως ἔργων, εἶναι ἔργον αὐτῆς τῆς Λιμενικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἦσαν ἐπίσης ὁ Τερζάκης, ὁ Γλάπαπας, ὁ Κρίτσελης, ὁ Μιχάλης, ὁ Μανέας κλπ.

§26Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Δικαίως ἐξαίρετε τὴν σημασίαν αὐτῶν τῶν ἐκπροσώπων, διότι μόνον εἰς αὐτοὺς ὀφείλεται ἡ τιμὴ ὅτι κατεσκεύασαν τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς.

§27Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὄλοι αὐτοὶ οἱ ἐκλεκτοὶ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς ἦσαν οἱ δημιουργοὶ τοῦ Λιμένος. Ἀφ’ ὅτου συνεστήθη ὁ Ὀργανισμὸς Λιμένος Πειραιῶς, ἀπὸ τοῦ 1930 μέχρι σήμερον, τὰ μόνα ἔργα τὰ ὁποῖα ἔγιναν κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἡ πενταώροφος ἀποθήκη, τὰ δύο ἐλεγκτήρια, ὡς γιαπιά, τὰ ὁποῖα ἀπετελειώθησαν τώρα καὶ ἔγιναν εἰς βάρος τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἐμπόρων αἱ δύο γερανογέφυραι καὶ τὸ σιλό. Δηλαδὴ ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον εἰκοσαετίαν. Ὁλόκληρα τὰ κρηπιδώματα, τὰ 2.600 μέτρα, ὅλαι αἱ ἀποθῆκαι, ὅλαι αἱ προβλῆτες, οἱ μῶλοι εἶναι κατασκευασμένα ἀπὸ τὴν Λιμενικὴν Ἐπιτροπήν. Ἑπομένως ἡ μείωσις τῶν ἐκπροσώπων τῶν Ὀργανισμῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι, διὰ τῆς συμμετοχῆς των, συνέβαλον εἰς τοιοῦτον βαθμὸν διὰ νὰ δημιουργηθῇ τὸ λιμάνι τοῦ Πειραιῶς, θὰ εἶναι νομίζω, ἐπὶ ζημίᾳ τῆς λειτουργίας τοῦ λιμένος.

§28Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ ἀρχικὸν Νομοσχέδιον, τὸ ἀποσταλὲν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ εἶχεν ἐντελῶς διαφορετικὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου. Ἦσαν σχεδὸν ὅλοι ὑπάλληλοι καὶ μετὰ τὴν διαμαρτυρίαν μου ὅτι εἶναι ἀδύνατον τοιοῦτον Νομοσχέδιον νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, ὅπου ἔχομεν ἕνα Σύνταγμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται ἡ αὐτοδιοίκησις, ἐδέχθησαν νὰ τροποποιηθῇ. Εἶχε δὲ τοῦτο περισσότερα μέλη τῶν λαϊκῶν τάξεων ἐνῷ τώρα εἶναι πέντε καὶ πέντε. Αὐτὸ εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὸ Σύνταγμα. Πρέπει οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν λαϊκῶν τάξεων νὰ εἶναι περισσότερον ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ πρέπει νὰ μὴ ἐκλέγεται ὑπάλληλος ὡς Πρόεδρος, τιθεμένης πρὸς τοῦτο διατάξεως εἰς τὸ Νόμον. Ὅταν κατ’ Ἰούλιον τοῦ 1950 ἀπεστάλη τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἐτροποποιήθη ἐπανειλημμένως καὶ εἶχε μιὰ διάταξιν ὅτι ὁ Πρόεδρος θὰ διορίζηται, ἀλλὰ βλέπω ἐδῶ ὅτι διεγράφη ἡ διάταξις αὐτή.

§29Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἡμεῖς ὑποδεικνύομεν ὅπως οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς ὁρισθοῦν εἰς δύο καί εἷς τοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν, ὄχι διότι πρόκειται νὰ ἀποκτήσουν ἰδιαιτέραν τιμὴν οἱ Ὀργανισμοὶ αὐτοί, ἀλλὰ διότι θὰ προσφέρουν πραγματικὰς ὑπηρεσίας οἱ ἐκπρόσωποί του, καταναλίσκοντες ὥρας πολλάς, τὰς ὁποίας θὰ ἀφαιροῦν ἀπὸ τὴν ἰδικήν των ἐργασίαν. Νομίζω δὲ τώρα ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ προβῶ εἰς μίαν παρατήρησιν ἐξαιρετικὰ σημαντικήν, τὴν ὁποίαν εἶχον κάμει ὅταν ἀπετέλουν μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Λ.Π. Εἰς τὸν Ὀργανισμὸν ὑπάρχουν δύο κεφάλαια διαχειρίσεως οἰκονομικῆς. Τὸ ἓν κεφάλαιον εἶναι τὸ τῆς ἐκτελέσεως τῶν λιμενικῶν ἔργων καὶ τὸ ἕτερον κεφάλαιον τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ λιμένος. Ἔχομεν λοιπὸν τοὺς πόρους, τὰ τέλη, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων καὶ ἔχομεν ἀφ’ ἑτέρου τὰς εἰσπράξεις τὰς προερχομένας ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος, ἐκφορτωτικά, ἀποθήκευτρα κ.λ.π. Δὲν κατωρθώσαμεν ποτὲ κ. βουλευταί, νὰ διαχωρίσωμεν τοὺς δύο αὐτοὺς λογαριασμούς, μολονότι ἐπέμεινα ἀνενδότως, ὅταν διετέλεσα Σύμβουλος τοῦ Ο.Λ.Π. νὰ διαχωρισθοῦν αὐταὶ αἱ δύο διαχειρίσεις καὶ νὰ ὑπάρχῃ χωριστὴ διαχείρισις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων καὶ χωριστὴ διαχείρισις διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Λιμένος. Καὶ τοῦτο τὸ ἤθελα, διότι ἤμουν βέβαιος καὶ τὸ εἶχον διαπιστώσει ὅτι καὶ τὰ τέλη, τὰ ὁποῖα εἰσεπράττοντο διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων, δὲν ἐχρησιμοποιοῦντο ἐξ ὁλοκλήρου διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἀλλ’ ἁπλῶς μετεφέροντο εἰς τὸν λογαριασμὸν τῆς ἐκμεταλλεύσεως διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων. Ἀλλὰ μὲ τοιαῦτα ὑψηλὰ δικαιώματα, ἀποθήκευτρα κλπ, τὰ ὁποῖα εἰσπράττει ὁ Ὀργανισμός, εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἔχῃ ἐλλείμματα εἰς τὸν λογαριασμὸν τῆς ἐκμεταλλεύσεως; Ἐπειδὴ ὅμως διὰ τὸν Αʹ ἢ Βʹ λόγον, ὑπῆρχον τὰ ἐλλείμματα αὐτά, δὲν κατωρθώσαμεν ποτὲ νὰ διαχωρίσωμεν τὰς δύο αὐτὰς διαχειρίσεις, διότι αἱ Διοικήσεις ἤθελαν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ συγκαλύπτουν τὴν κακὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ λιμένος. Ζητοῦμεν λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ προστεθῇ μία διάταξις ἡ ὁποία νὰ ἐπιβάλῃ τὸν διαχωρισμὸν τῶν δύο αὐτῶν διαχειρίσεων. Εἰς τὸ ἄρθρον 14 δύναται νὰ προστεθῇ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ὑποχρεώνῃ τὸν Ὀργανισμὸν νὰ τηρῇ διακεκριμένους λογαριασμοὺς διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν λιμενικῶν ἔργων καὶ διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ λιμένος. Καί κάτι ἄλλο. Εἰς τὸ ἄρθρον 14 παράγρ. 1 ἀναφέρεται ὅτι «αἱ οἰκονομικαὶ λειτουργίαι τοῦ Ὀργανισμοῦ διεξάγονται κατὰ τὰς παραδεδεγμένας λογιστικὰς ἀρχάς.........κλπ.». Καὶ εἰς τὴν παράγρ. 2 ἀναφέρεται ὅτι «αἱ εἰσπράξεις καὶ πληρωμαὶ ἐνεργοῦνται βάσει ἐτησίων καὶ τριμηνιαίων προϋπολογισμῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων κλπ.......». Τὶ εἶναι αὐτό, Κύριε Ὑπουργέ, δὲν τὸ καταλαβαίνω. Τριμηνιαῖοι προϋπολογισμοί καὶ ἐτήσιοι; Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν τριμηνιαῖοι προϋπολογισμοί. Ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι εἷς. Τριμηνιαία ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἡ δημοσίευσις τοῦ ἀποτελέσματος τῆς διαχειρίσεως, διὰ νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν τὸ κοινόν, ἡ ὁποία μάλιστα ἠμπορεῖ νὰ γίνεται διὰ τῶν ἐφημερίδων τοῦ Πειραιῶς. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μοῦ προκαλεῖ μίαν ἀπορίαν εἶναι αἱ σχέσεις Προέδρου καὶ Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Διότι διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ δημιουργεῖτε ἕνα ἰσχυρότατον παράγοντα, ἕνα μονοκράτορα, τὸν Γεν. Διευθυντήν, ὁ ὁποῖος συγκεντρώνει ὅλας τὰς ἁρμοδιότητας σχεδὸν ἀνεξελέγκτως μὴ ὑπαγόμενος οὔτε ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργοῦ. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 ἀναγράφεται «Ὁ Γεν. Διευθυντὴς εἶναι ὑπεύθυνος ἔναντι τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου κλπ.....» Εἰς τὸ ἐδάφιον ὅμως θ τῆς παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 8 ἀναφέρεται ὅτι «Ἡ γενικὴ ἐποπτεία ἐπὶ τῆς ἐκτελέσεως καί ἐφαρμογῆς τῶν νόμων καὶ τῶν ἀποφάσεων αὐτοῦ ἀσκουμένη διὰ τοῦ Προέδρου κλπ.....».

§30Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὁ Πρόεδρος κατ’ ἐντολὴν τοῦ Δ. Συμβουλίου ἀσκεῖ τὴν ἐποπτείαν.

§31Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὅπως εἶναι συντεταγμένον αὐτό, ὁ Πρόεδρος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγξῃ τὸν Γεν. Διευθυντὴν καὶ δὲν δύναται νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ, παρὰ ὡς φιλοξενούμενος.

§32Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Εἶναι ἐκπρόσωπος τοῦ Δ. Συμβουλίου.

§33Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Πάντως ὁ Γεν. Διευθυντὴς εἶναι ὑπεύθυνος ἔναντι τοῦ Δ. Συμβουλίου. Εἶναι μία ἀσαφὴς διάταξις, ἡ ὁποία καλὰ καλὰ δὲν καταλαβαίνω ποίαν σχέσιν δημιουργεῖ μεταξὺ Προέδρου καὶ Γεν. Διευθυντοῦ.

§34Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ὁρίζει τὸν Πρόεδρον διὰ τὴν ἐποπτείαν.

§35Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν τὸ λέγει αὐτὸ καὶ διὰ τοῦτο θὰ γεννηθοῦν ζητήματα μεταξὺ Προέδρου καὶ Γεν. Διευθυντοῦ.

§36Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἔχει δίκαιον, διότι θὰ ἀρχίσουν προστριβαί.

§37Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἠμπορεῖ τὸ Συμβούλιον νὰ ἀναθέσῃ εἰς ἄλλον τὸ ἔργον τῆς ἐποπτείας καὶ διὰ τοῦτο ὀρθὸν εἶναι νὰ μπῇ εἰς τὸν νόμον ὅτι θὰ εἶναι οὗτος ὁ Πρόεδρος.

§38Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἔχει δίκαιον ὁ ρήτωρ διότι πράκειται περὶ διακεκριμένων ἐξουσιῶν.

§39Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγὼ εἶχον εἴπει νὰ γίνῃ τριμελὴς ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπὴ ἐκ μελῶν τοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ δὲν ἐγένετο τοῦτο δεκτόν.

§40Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Πρέπει νὰ διαγραφῇ εἰς τὴν παράγρ. 9 τὸ «ἀσκουμένη». Κατόπιν εἰς τὸ ἄρθρον 1ον φραστικῶς λέγετε «ὁ ἐπίσημος ἀντιπρόσωπος». Ὑπάρχει καὶ ἀνεπίσημος ἀντιπρόσωπος; Κατόπιν λέγετε «Τοποθετεῖ καὶ μεταθέτει». Τὸ «τοποθετεῖ» τί ἐννοεῖ; Διορίζει;

§41Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Νὰ διαγραφῇ τὸ «ἀσκουμένη».

§42Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν ἐνδιαφέρει τὸ πρᾶγμα, ἂς μείνῃ ἔτσι.

§43Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ὁ Γεν. Διευθυντὴς πρέπει νὰ εἶναι ὑπεύθυνος ἀπέναντι τοῦ Προέδρου καὶ ὄχι τοῦ Συμβουλίου.

§44Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Περαιτέρω, κ. Ὑπουργέ, λέγει ὅτι ὁ Γενικὸς αὐτὸς Διευθυντὴς ὁ δερβέναγας τὸν ὁποῖον δημιουργοῦμεν εἰς τὸν Λιμένα, ἐποπτεύει ἐφ’ ὅλων, τῶν ἀρχῶν τῶν ἐχουσῶν σχέσιν μὲ τὸν Λιμένα Πειραιῶς. Τοῦτο εἶναι πρᾶγμα ἀκατάληπτον καὶ ἀνεφάρμοστον. Τί ἐποπτείαν θὰ ἀσκήσῃ οὗτος ὁ ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλος, ἐπὶ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ναυτικῆς Βάσεως; Ποίαν ἐποπτείαν θὰ ἀσκήσῃ οὗτος ὁ ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλος ἐπὶ τοῦ Λιμενάρχου Πειραιῶς ἢ ἐπὶ τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ Τελωνείων καὶ τῶν λοιπῶν Δημοσίων Κρατικῶν ὀργάνων;

§45Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ὁ Διευθυντὴς τῆς GENERAL MO-TOR ἀνέλαβε τώρα μίαν ἁρμοδιότητα μεγάλην. Περίπου τὴν ἰδίαν ἁρμοδιότητα θὰ ἔχῃ.

§46Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Αὐτὴ ἡ περίπτωσις τῆς ἐποπτείας τοῦ ἐπὶ συμβάσει ὑπαλλήλου ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ Διοικητικῶν Ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι τελείως διακεκριμέναι, ἐπὶ τοῦ Κράτους, δηλ. ὁλοκλήρου, ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἔρχεται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν λιμενικὴν ζωὴν τοῦ Πειραιῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρηθῇ. Εἶναι ἀνέφικτος καὶ διὰ τὴν καλὴν ἐμφάνισιν καὶ σοβαρότητα τοῦ τόπου, πρέπει νὰ διαγραφῇ. Περαιτέρω ἔχει καὶ μίαν ἄλλην ἐπικίνδυνον διάταξιν τὸ νομοσχέδιον. Ὁμιλεῖ περὶ δυνατότητος καὶ ἐλευθερίας τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ νὰ ἐκτελῇ ἔργα καὶ νὰ προβαίνῃ εἰς ἔξοδα ἄνευ δημοπρασίας μέχρι 300.000.000 δραχ. Εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐπικίνδυνος διάταξις καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Βουλῆς. Μέχρι 300.000.000, σημαίνει ὅτι ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ μὴ κάνῃ ποτὲ δημοπρασίαν, νὰ ἐκτελῇ τὰ ἔργα τμηματικῶς μὲ 299.000.000 νὰ ἐκτελῇ ἔργα δισεκατομμυρίων ἄνευ οὐδεμιᾶς δημοπρασίας. Εἶναι διάταξις ἐπικίνδυνος καὶ ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας καὶ πρέπει τουλάχιστον νὰ ὁρίσητε ὅτι τὰ ἔργα ταῦτα θὰ ἐκτελῶνται κατόπιν ἀποφάσεως μιᾶς ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς μιᾶς εἰδικῆς ἐπιτροπῆς προμηθειῶν, ἀποτελουμένης ἀπὸ τὸν Πρόεδρον καὶ δύο ἄλλα μέλη. Νὰ ὑπάρχῃ ἕνας περιορισμὸς, τέλος πάντων.

§47Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἦτο 500.000.000 καὶ μετὰ πολλοῦ κόπου καὶ πολλῶν ἐνεργειῶν κατωρθώσαμεν καὶ τὸ κατεβάσαμεν εἰς 300.000.000, προτείναμε δὲ καὶ τὴν ἐκτελεστικὴν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία δυστυχῶς δὲν ἔγινε.

§48ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς τὴν παλαιὰν ἐποχὴν ἦτο μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 200.000 δραχμῶν δηλ. 200 λιρῶν. Συνεπῶς τὸ ποσὸν εἶναι ὑπερβολικὸν ὅταν φθάνῃ 300.000.000.

§49Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πάντως αἱ διάφοροι προμήθειαι αἱ γενόμεναι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ μὴ ἀφοροῦν τὸ ἴδιον ἔργον.

§50Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἶναι εὔκολον νὰ τὸ διατυπώσωμεν αὐτό. Τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἶναι ἐπικίνδυνον, διότι δὲν γνωρίζομεν τὰ πρόσωπα. Ὅταν δημιουργοῦμεν θεσμούς, δὲν τοὺς δημιουργοῦμεν δι’ ὡρισμένα πρόσωπα. Τὰ πρόσωπα παρέρχονται ἀλλ’ οἱ θεσμοὶ μένουν. Ἐπίσης οὐδεμία σαφὴς διάταξις ὑπάρχει διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ μεγάλου ζητήματος ποὺ κυρίως ἀφορᾷ τὸν Λιμένα Πειραιῶς, δηλαδὴ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὑπαλληλικοῦ καὶ ἐργατικοῦ θέματος. Ἡ ρύθμισις τούτου ἀφίνεται μᾶλλον εἰς τὴν ἀπόλυτον κρίσιν τῆς νέας δημιουργουμένης Διοικήσεως, πρᾶγμα ἐξαιρετικῶς ἐπικίνδυνον. Αὐτὰ ὅλα τὰ ἀναφέρω ὡς παρατηρήσεις κατ’ ἀρχὴν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Τὰ ἔθιξα, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ καταλήξω εἰς τὸ ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὁ Α. Ν. αὐτός, εἶναι ἀτελέστατος, δὲν ἱκανοποιεῖ τὰς ἀνάγκας τὰς ὁποίας καλεῖται νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Δὲν πρόκειται νὰ ὀργανώσῃ τὸν Ο.Λ.Π. κατὰ τρόπον καλλίτερον ἀπ’ ὅ,τι σήμερον λειτουργεῖ. Φοβοῦμαι μάλιστα ὅτι εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις θὰ μᾶς δημιουργήσῃ ἀνωμαλίας εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Λιμένος, πολὺ μεγαλυτέρας ἀπὸ σήμερον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θεωρῶ ἀναγκαῖον, συντόμως ἐντὸς δύο ἕως τριῶν μηνῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος ἔδειξε πᾶσαν καλὴν διάθεσιν καὶ διέπεται ἀπὸ αὐτὸ τὸ πνεῦμα τῆς καλλιτέρας διορθώσεως τοῦ Νόμου αὐτοῦ, νὰ εἰσηγηθῇ νέον νομοσχέδιον, ἀρτιώτερον καὶ περισσότερον ἀνταποκρινόμενον εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς σημερινῆς πραγματικότητος τοῦ Λιμένος. Σήμερον ἂς περιορισθῶμεν εἰς τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας πράγματι ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ εἶναι περαιτέρω διατεθειμένος νὰ δεχθῇ καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον τίθεται ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ. Ἐλπίζω ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ διορθώσωμεν κἄπως τὰ πράγματα, θὰ περιορίσωμεν τὰ σφάλματα καὶ τὰς ἀτελείας αὐτοῦ τοῦ Νόμου.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σβῶλος ἔχει τὸν λόγον.

§52Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διατυπώσω μερικὰς παρατηρήσεις ἀρχικῶς ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἡ πρώτη παρατήρησίς μου εἶναι ἡ σχετιζομένη μὲ τοὺς ὅρους τῆς ἐργασίας ἐν γένει εἰς τὴν περιοχὴν καὶ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ, εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4 ἐδ. 17α, διότι εἶναι καὶ σχοινοτενέστατα τὰ ἄρθρα αὐτά. Εἶναι κατὰ τοῦτο ἀσαφὲς εἰς τὴν ἀντίληψίν μου, διότι ὁρίζει ὅτι «ὁ Ὀργανισμὸς καθορίζει τοὺς ὅρους ἐργασίας ............................ ..... (Ἀναγινώσκει) ...............». Ὑπὸ ποίαν ἔννοιαν δίδεται αὐτὴ ἡ ἁρμοδιότης εἰς τὸν Ὀργανισμόν; Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἠμπορεῖ αὐτοὶ οἱ κανονιστικοὶ ὅροι τῆς ἐργασίας ἐνδεχομένως νὰ ἀφίστανται τῶν γενικῶς ἰσχυόντων ὅρων τῆς ἐργασίας; Ἀσφαλῶς ὄχι. Αὐτὴν τὴν ἀποσαφήνισιν ζητῶ. Οὔτε φυσικὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἀποκλείεται ἐφεξῆς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας, ὡς ἁρμόδιον, νὰ καθορίζῃ γενικῶς τοὺς ὅρους τῆς ἐργασίας, ὅπως τοὺς καθορίζει ἁπανταχοῦ τῆς Χώρας. Ἐὰν εἴμεθα σύμφωνοι, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν ἀντίληψιν αὐτήν........

§53Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἡ ἐσωτερικὴ διάρθρωσις. Δὲν πρόκειται περὶ τῶν βασικῶν ὅρων καὶ νόμων τῆς ἐργασίας.

§54Α. ΣΒΩΛΟΣ. Εἶμαι σύμφωνος καὶ θὰ ἐπεθύμουν ὑπὸ τὸ πνεῦμα αὐτὸ νὰ ἀποσαφηνισθῇ τὸ ζήτημα.

§55Ν. ΖΕΡΒΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων) Ὑπάρχει αὐτὸ εἰς τὸ ἄρθρον 19 παρ. 2, ὅπου λέγει: «Οἱ ὅροι καὶ αἱ συνθῆκαι ἐργασίας ...... (ἀναγινώσκει) ................»

§56Α. ΣΒΩΛΟΣ. Τὸ εἶδα αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλ’ ὁμιλεῖ περὶ τῶν μονίμων ἐργατῶν.

§57Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Σᾶς ἀρκεῖ ἡ διασάφησις, ὅτι δὲν ἀφορᾷ μόνον τοὺς μονίμους, ἀλλ’ ὅλους τοὺς ἐργάτας;

§58Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἔχει καλῶς. Εἶναι μία χρήσιμος διασάφησις. Πέραν τούτου αἱ παρατηρήσεις μου ἀναφέρονται κυρίως εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐδῶ, νομίζω, ὅτι, ἐὰν συγκρίνῃ κανεὶς τὸν Α.Ν. μὲ τὰς τροποποιήσεις τὰς ὁποίας περιέχει τὸ κυριώτερον νομοσχέδιον, διακρίνει κάποιαν ταλάντευσιν τοῦ Κράτους ὡς πρὸς τὸ σύστημα. Λ.χ. ἐνῷ εἰς τὸν Α.Ν. ἦσαν μᾶλλον ηὐξημένα τὰ δικαιώματα τῆς Κρατικῆς Διοικήσεως, τοῦ Ὑπουργείου δηλαδή, ἐν σχέσει καὶ πρὸς τὴν συγκρότησιν τοῦ Δ.Σ. καὶ πρὸς τὸν Πρόεδρον καὶ τὸν Γεν. Διευθυντήν, τώρα, εἰς τὴν νέαν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν τροποποιήσεων τοῦ κυρωτικοῦ νομοσχεδίου, ἀποκλείνει μᾶλλον καὶ ὀρθῶς—κατ’ ἐμὲ—πρὸς μίαν ἀρχὴν μείζονος αὐτοτελείας τῆς διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ. Διότι τώρα, ἀντὶ νὰ διορίζηται ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου, ἐκλέγεται ὑπὸ τοῦ Δ.Σ. Συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν αὐτήν, κύριε Ὑπουργέ, διότι ἐφόσον ἱδρύετε ἕναν Ὀργανισμόν, ἔχοντα αὐτοτέλειαν, καὶ τοῦ ἀναθέτετε τὴν εὐθύνην τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ λιμένος, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀφήσητε τὸ Συμβούλιον νὰ ἐκλέξῃ τὸν Πρόεδρόν του. Πρὸς τοῦτο ὅμως δὲν συμβιβάζεται ἡ παραπέρα προσθήκη, ὅτι δύναται ὁ Πρόεδρος νὰ ἐκλεγῇ καὶ ἐκ μὴ μελῶν τοῦ Συμβουλίου. Δι’ ἐμὲ εἶναι ἀδιανόητον πῶς, ὅταν συγκροτῆτε ἕνα Δ. Σ., ὅπως τὸ συγκροτεῖτε καὶ βάζετε καὶ ἕνα Πρόεδρον, τὸν ὁποῖον τὸ Συμβούλιον θὰ ἐκλέξῃ, πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ αὐτὸς ὁ Πρόεδρος νὰ λαμβάνηται καὶ ἔξω τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου.

§59Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἠθελήσαμεν νὰ καταστήσωμεν ἔτι ἀδιάσπαστον τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἐὰν ἐδίδομεν τὸ δικαίωμα μόνον ἐκ τοῦ Συμβουλίου νὰ ἐκλεγῇ, θὰ ἐκλεγῇ πιθανῶς εἷς ἐκ τῶν διαφόρων Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου καὶ θὰ ἐφαίνετο ὡσὰν νὰ εἶναι διωρισμένος αὐτὸς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Δι’ αὐτὸ ἐδώσαμεν ἐλευθερίαν εἰς τὸ Συμβούλιον νὰ ἐκλέξῃ καὶ ἔξω τῶν μελῶν αὐτοῦ.

§60Α. ΣΒΩΛΟΣ. Αὐτὸν θὰ ἔπρεπε νὰ προβλέψητε νὰ τὸν ἔχητε κάμει μέλος τοῦ Δ. Σ. Διότι, ἄλλως, περιορίζετε τὴν αὐτοτέλειαν τοῦ Δ.Σ. Ἐπειδὴ ὑπάρχουν καὶ αἱ κυρώσεις τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων, ἐνδέχεται νὰ ἐμφιλοχωρήσουν ἕνα σωρὸ περεξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ συντελέσουν εἰς τὸ νὰ καταστήσουν ἀνεύθυνον τὸ Δ. Σ., ἐνῷ, νομίζω, ὀρθὴ ἀρχὴ εἶναι αὐτὴ ποὺ υἱοθετήσατε ἀναθέτοντες ὁλόκληρον τὴν εὐθύνην εἰς τὸ Δ.Σ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Γεν. Διευθυντήν, οὗτος ὀρθῶς προσλαμβάνεται διὰ πράξεως τοῦ Δ.Σ., ἀλλ’ ἡ ἔγκρισις τῆς προσλήψεώς του ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ θὰ ἔχῃ—ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ—, κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἀποτέλεσμα....

§61Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον.

§62Α. ΣΒΩΛΟΣ. Τὸ ἴδιον εἶναι. Ἠμπορεῖ, λέγω, νὰ ἔχῃ τὸ ἀποτέλεσμα αὐτὸς ὁ Γεν. Δ)ντὴς νὰ μὴ αἰσθάνεται ὅτι εἶναι τὸ ἐξηρτημένον ἀπὸ τὸ Δ. Σ. ἐκτελεστικὸν ὄργανον τοῦ Ο.Λ.Π. Διότι τὴν ἔγκρισιν, ἡ ὁποία εἶναι πρᾶξις τελειώνουσα τὸν διορισμόν, θὰ τὴν ὀφείλῃ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Καὶ δὲν λέγω ὅτι πάντοτε θὰ τὴν ὀφείλῃ εἰς πολιτικὰς ἢ ἄλλας ἐπεμβάσεις, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν θὰ τὴν ὀφείλῃ εἰς τὸ ὄργανον ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐξηρτημένος ὁ Γεν. Διευθυντὴς καὶ εἰς τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ λογοδοτῇ. Δι’ αὐτὸ συμφωνῶ εἰς πολλὰς ἐπὶ τοῦ θέματος παρατηρήσεις τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου. Διότι ἕν τῶν συστημάτων θὰ ἀκολουθήσητε, ἢ ἐξάρτησιν τοῦ ὅλου Ὀργανισμοῦ εἴτε διὰ τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ, εἴτε ἄλλως, ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον ἢ αὐτοτέλειαν ὅσον εἶναι δυνατὸν ἐγείρει, ὑπὸ τὸν ἔλεγχον φυσικὰ καὶ τὴν ἐποπτείαν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Ἔλεγχος δὲ καὶ ἐποπτεία δὲν σημαίνει κατ’ ἀνάγκην συμμετοχὴν εἰς τὸν διορισμὸν τῶν ὀργάνων. Διότι ἔχετε ἔλεγχον καὶ ἐποπτείαν ἐπὶ τῶν Δήμων, ἀλλὰ δὲν διορίζονται οἱ Δήμαρχοι ἀπὸ τὸ Κράτος. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι μεταξὺ αὐτῶν τῶν δύο συστημάτων, πρέπει νὰ ἐκλέξετε σαφέστερον ἕν. Καί, κατὰ τὴν γνώμην μου, τὸ καλλίτερον εἶναι, ὁσαδήποτε ἀντιρρήσεις καὶ ἂν ὑπάρξουν ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς, νὰ καταστήσετε πράγματι ὑπεύθυνον αὐτὴν τὴν συλλογικὴν ἀρχὴν ποὺ ὁρίζετε, δηλαδὴ τὸ Δ.Σ., καὶ νὰ καταστήσετε τὸν Γεν. Διευθυντὴν ἐξηρτημένον ὄργανον τοῦ Δ.Σ. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα νὰ μὴ προβλέπωνται ἐγκρίσεις καὶ κυρώσεις, παρὰ νὰ ἀσκήσητε τὰ δικαιώματα ἐλέγχου καὶ ἐποπτείας, ποὺ εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχετε ἐπὶ πάσης τοιούτου εἴδους ὑπηρεσίας ἢ λειτουργίας. Ὡς πρὸς τὴν συγκρότησιν τοῦ Δ.Σ. συμμερίζομαι ἐπίσης πολλὰς παρατηρήσεις τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου. Θὰ προσέθετα, ὅμως, ὅτι θὰ ἤθελα μίαν ἐντονωτέραν ἐκπροσώπησιν εἰς τὸ Δ.Σ. τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ἔχετε, βέβαια, ἕνα ἀντιπρόσωπον τῆς Ἑνώσεως Φορτοεκφορτωτῶν Λιμένος Πειραιῶς, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν φθάνει, ἴσως δὲ εἶναι καὶ ἐπικίνδυνον, διότι θὰ ἔχετε ἐκπροσώπους τοῦ Τμήματος ἐκείνου τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ποὺ εἶναι τὸ ἀμέσως ἐνδιαφερόμενον. Ἐγὼ θὰ σᾶς ἐπρότεινα, κύριε Ὑπουργέ, πέραν αὐτῆς τῆς ἐκπροσωπήσεως, νὰ δώσετε μίαν ἀνάλογον ἰσχυρὰν ἐκπροσώπησιν καὶ εἰς μίαν γενικὴν ὀργάνωσιν ἀντιπροσωπευτικὴν τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Διότι ὁ Ο.Λ.Π. εἶναι ἕνας Ὀργανισμός, τοῦ ὁποίου ἡ πρώτη ὕλη εἶναι τὸ ἔμψυχον ὑλικόν, ὁ μισθωτός, ὁ ἐργάτης. Δὲν εἶναι ἐπαρκές, ὅταν ἔχετε μόνον ἕνα ἐκπρόσωπον τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ἐπὶ πλέον δὲ θὰ παρατηρήσω ὅτι εἶναι παρὰ πολὺ ἐπιτυχὴς ἡ ἰδέα νὰ ἐκπροσωπῆτε εἰς τὸν Ὀργανισμὸν καὶ ὁ Δῆμος Πειραιῶς, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω πῶς θὰ τὸ συμβιβάσετε μὲ ἕνα ἀσυμβίβαστον, ποὺ ἐπαναλαμβάνει τὸ ἄρθρον 7.

§63Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἰς τὸ Συμβούλιον εἶναι 5 ὑπάλληλοι καὶ οἱ 5 ἐκ τοῦ Λαοῦ, εἶναι ὀρθὸν αὐτό;

§64Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ὄχι. Δι’ αὐτὸ ζητῶ μείζονα ἐκπροσώπησιν τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Δῆμον, εἰς τὸ ἄρθρον 7 ἐδάφιον 9 καθιεροῦται ἕνα ἀσυμβίβαστον τοῦ μέλους τοῦ Δ.Σ. μὲ τὸ δημοτικὸν ἀξίωμα. Καὶ ἐρωτῶ: πῶς θὰ ἐκπροσωπηθῇ ὁ δῆμος;

§65Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Μὲ ἕνα ἐπίλεκτον πολίτην.

§66Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἢ ἐκπροσωπεῖται ὁ δῆμος, ἢ ἐκπροσωποῦνται οἱ πολῖται. Ἠμπορεῖ νὰ πάῃ ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος, ἢ ὁ δήμαρχος, ἢ ὁ Πρόεδρος τοῦ δημοτικοῦ Συμβουλίου. Νομίζω ὅτι αὐτὸ τὸ ἀσυμβίβαστον πρέπει νὰ λείψῃ. Ὡς πρὸς τὸ ἀσυμβίβαστον τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος, δὲν θὰ ἐπαναλάβω ὅσα εἶπον εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ καὶ ὀρθῶς ἐδῶ καθιερώνεται τὸ ἀσυμβίβαστον τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος διότι ἐδῶ εἶναι διοικοῦσα ἀρχή, ἐνῷ τὸ συμβούλιον τοῦ Τουρισμοῦ εἶναι μᾶλλον ὄργανον καταρτίζον ἕνα πρόγραμμα καὶ ἐνῷ ἐκεῖ ἡ συμμετοχὴ τοῦ βουλευτοῦ θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι χρήσιμος, ἐδῶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀναμιχθοῦν οἱ βουλευταὶ εἰς τὸ διοικητικὸν συμβούλιον τοῦ Ο.Λ.Π. Αὐταὶ εἶναι αἱ ὀλίγαι ἀπὸ τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας θὰ εἶχα νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Κατὰ τὰ λοιπὰ νομίζω ὅτι ὁ κ. Κάντζιας, μὲ τὴν ἰδιαιτέραν πεῖραν ποὺ ἔχει ἐπὶ τῶν θεμάτων τῆς πόλεως καὶ τοῦ λιμένος τοῦ Πειραιῶς, εἶπε πολλὰ πράγματα ἄξια λόγου, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ τύχουν τῆς προσοχῆς σας, κύριε Ὑπουργέ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τελειώνων νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως ὁλοκλήρου ἐπὶ τοῦ ἄλλου λιμένος τῆς Χώρας, ἐπὶ τοῦ δευτέρου λιμένος τῆς Ἑλλάδος, τοῦ λιμένος τῆς Θεσσαλονίκης. Δὲν σᾶς εἶναι ἄγνωστον κύριοι, ὅτι ὁ λιμὴν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ μαζὶ μὲ αὐτὸν καὶ ἡ πόλις καὶ τμῆμα τῆς ἐνδοχώρας της εὑρίσκονται ἐν παρακμῇ. Ἡ ἐντύπωσις τὴν ὁποίαν θὰ ἀποκομίσετε ὅταν πᾶτε εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τὸν λιμένα, εἶναι ὅτι φθίνουν διότι ἡ μὲν κίνησις τοῦ λιμένος, ἡ εἰσαγωγικὴ καὶ ἡ ἐξαγωγική, ἔχει μειωθῆ εἰς πολλοστημόριον τῆς προπολεμικῆς. Εἶναι πολὺ μικροτέρα τῆς κινήσεως τοῦ λιμένος Πειραιῶς ἡ ὁποία ὑπερέβη τὰ προπολεμικὰ της ὅρια, ἐνῶ ἡ κίνησις τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης ὄχι μόνον εἶναι ἀρκετὰ κάτω τῆς προπολεμικῆς, ἀλλὰ καὶ διαρκῶς πίπτει. Τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τυχαῖον. Καὶ χωρὶς ἐμεῖς οἱ Βορειοελλαδῖται νὰ φθονῶμεν τὴν κίνησιν τοῦ λιμένος τοῦ Πειραιῶς, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν ἐπὶ τῆς τύχης τοῦ λιμένος τῆς Θεσσαλονίκης. Ἡ Θεσσαλονίκη εἶναι μία πόλις μὲ ἱστορίαν, μὲ σημασίαν ἐθνικὴν καὶ κοινωνικὴν σπανίαν. Ἐπὶ πλέον εἰς τὸν λιμένα τῆς Θεσσαλονίκης ὑπάρχει μία σαφὴς καὶ ἔντονος ἀναρχία εἰς τὰς σχέσεις τῶν φορτοεκφορτώσεων. Ὁ προκάτοχος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἶχεν ἐπιχειρήσει νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα δὲν ἐπροχώρησεν. Ἡ παράκλησίς μου εἶναι, κύριε Ὑπουργέ, νὰ παραλάβητε μαζί σας καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας καὶ νὰ ἐπιληφθῆτε εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὄχι ἀορίστως τῶν ζητημάτων τῆς πόλεως ἢ τῆς Ἑλλάδος τοῦ βορρᾶ, ἀλλὰ συγκεκριμένως τοῦ ζητήματος τοῦ λιμένος τῆς Θεσσαλονίκης, τοῦ παρόντος καὶ τοῦ μέλλοντός του, ὡς κέντρου οἰκονομικῆς ζωῆς τμήματος τῆς ὅλης χώρας. Θὰ εἴμεθα πολὺ κατώτεροι τοῦ σημερινοῦ καθήκοντός μας, εἰς μίαν στιγμήν, ποὺ μὲ τόσην ἑνότητα βλέψεων ὑπερασπίζομεν τὰ ἀκατάλυτα δικαιώματα τοῦ Ἔθνους ἐπὶ τῆς βορείου Ἑλλάδος ἐὰν ἠνειχόμεθα νὰ φθίνῃ ὁ δεύτερος λιμὴν τῆς Χώρας. Τρόποι ἀναζωογονήσεως τῆς καταστάσεως καὶ σταματήματος τοῦ κακοῦ ὑπάρχουν καὶ θὰ ἔλεγα, διότι εἶναι φυσικὸν νὰ πονοῦμεν τὴν περιφέρειάν μας καὶ τὴν Χώραν μας, θὰ ἔλεγα ὅτι χρειάζεται περισσοτέρα στοργὴ καὶ ζητοῦμε τὴν στοργὴν αὐτὴν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν σας. Διὰ νὰ μὴ φανῇ δὲ ὅτι μᾶς ἀπασχολεῖ μόνον ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ πρῶτος λιμὴν τῆς Χώρας, θέλομεν νὰ μὴ λησμονῶμεν καὶ τὸν λιμένα καὶ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Τὴν στοργὴν τὴν ὁποίαν δεικνύομεν διὰ τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς τὴν αὐτὴν στοργὴν ὀφείλομεν νὰ δείξωμεν διὰ τὸν λιμένα τῆς Θεσσαλονίκης. Πρέπει νὰ μοιράσωμεν τὴν στοργήν μας, ἀλλ’ ἐκεῖ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα φτώχεια καὶ πρέπει νὰ τὸ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας.

§67Ν. ΖΕΡΒΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Αἱ ἀπόψεις σας εἶναι σύμφωνοι μὲ τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως ὡς πρὸς τὸν λιμένα τῆς Θεσσαλονίκης. Ἔχω δὲ νὰ σᾶς ἀναγγείλω πρὸς σχετικὴν τοὐλάχιστον ἱκανοποίησιν διὰ τώρα, ὅτι ἐστάλη Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων μελετῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν γίνει ἕως τώρα διὰ τὸ θέμα τοῦ λιμένος τῆς Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία Ἐπιτροπὴ ὡς μόνον της μέλημα εἶχε τὴν ἐξέτασιν ἐξ ὑπαρχῆς τοῦ θέματος καὶ ὕστερα ἀκόμη ἀπὸ τὸν περιορισμὸν τῶν πιστώσεων, ὥστε νὰ ἠμπορέσωμεν καὶ ἀπὸ τὰς διαθεσίμους σήμερον πιστώσεις νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην τὸν τόνον, ὄχι μόνον τῆς στοργῆς καὶ τοῦ πόνου μας, ἀλλὰ καὶ τοῦ Ἐθνικοῦ μας ἐνδιαφέροντος. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ἐφ’ ὅσον θὰ συζητηθῇ κατ’ ἄρθρον τὸ θέμα, νὰ μὴ γίνῃ αὐτὴ ἡ διαλογικὴ συζήτησις, ἀλλὰ νὰ ἀρχίσῃ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις ὁπότε οἱ κ.κ. συνάδελφοι θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου ἄρθρου. Κύριε Πρόεδρε νὰ γίνῃ κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει γίνει δεκτὸν κατ’ ἀρχήν.

§69Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ Νομοσχεδίου.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπα ὅτι κατ’ ἀρχὴν ἔγινε προχθὲς δεκτὸν τὸ Νομοσχέδιον καὶ τώρα εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§71Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὅσοι ὡμίλησαν μέχρι τώρα, δὲν ὡμίλησαν κατ’ ἄρθρον, ἀλλὰ ἐξέφρασαν γενικὰς παρατηρήσεις.

§72Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω σειρὰν νὰ ὁμιλήσω καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προηγεῖται ὁ κ. Ντάγγας, ὅστις καὶ ἔχει τὸν λόγον.

§74Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁμολογῶ ὅτι ὅλοι ἀνεμένομεν τὴν κατάθεσιν τοῦ Νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποβλέψῃ εἰς τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ο.Λ.Π., δοθέντος ὅτι ἡ συγκίνησις τῆς κοινῆς γνώμης, κατόπιν τῶν ὅσων τελευταίως ἀπεκαλύφθησαν, ἦτο δικαιολογημένη καὶ ἔπρεπε νὰ φανῇ κατὰ πόσον ἡ Κυβέρνησις ἠσχολήθη μὲ τὸ σοβαρὸν αὐτὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον συνεκλόνισεν ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Εὑρισκόμεθα πρὸ Νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐρχόμεθα νὰ περιβάλωμεν διὰ τοῦ κύρους τῆς νομοθετικῆς ἡμῶν ἐξουσίας καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρατηρήσῃ κανείς, ὅτι οἱ Α.Ν. οἱ κυρούμενοι ὑπὸ τῆς Βουλῆς δημιουργοῦν οἱονεὶ προηγούμενον, τὸ ὁποῖον ἡ Βουλὴ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐρευνήσῃ. Ἐὰν σήμερον ὁ παρὼν Νόμος ἤρχετο, ὡς ἁπλοῦν νομοσχέδιον, θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν καλυτέραν διαμόρφωσιν τῶν ὑπὸ κρίσιν διατάξεων. Βλέπω ὅμως ὅτι ἔρχεται βεβιασμένως πρὸς κύρωσιν καὶ ἐπιφέρει βασικὰς μεταλλαγὰς εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ λιμένος. Παρετήρησα διὰ σειρὰς διατάξεων μίαν ὑπερτροφικὴν μεταβίβασιν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα μέχρι τοῦδε ἀνῆκον εἰς τὸ Δημόσιον. Αὐτὰ μεταβιβάζονται εἰς τὸ Δ. Συμβούλιον τοῦ Ο.Λ.Π. Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ ἀποβῇ τοῦτο εἰς τὸ καλὸν τοῦ Ο.Λ.Π. θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἱκανοποιήσῃ. Παρατηρῶ ὅμως, ὅτι δι’ ὡρισμένων διατάξεων ἐπιβάλλεται οἱονεὶ δέσμευσις περιουσίας, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὸ δημόσιον καὶ εἰς τὰ ἄλλα νομικὰ πρόσωπα ἄνευ οὐδενὸς ἀνταλλάγματος. Εἶναι γεγονός, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ ἡ ὑπηρεσία «.... (ἀναγινώσκει) .....». Ἐρωτᾶται ἐν πάσῃ περιπτώσει ποῖον ἀντάλλαγμα θὰ ἔχῃ τὸ Κράτος διὰ τὴν χρῆσιν αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον περιέρχεται τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἰς τὸν Ο.Λ.Π. Τονίζω τὸ σημεῖον τοῦτο, διὰ νὰ διαστείλω τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι βέβαια σωστὸν νὰ δίδωμεν εἰς τὸν Ο.Λ.Π. πᾶσαν δικαιοδοσίαν ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀναγκῶν του, ἀλλά, δὲν πρέπει νὰ ἀφιστάμεθα καὶ παγίων διατάξεων. Παρατηρῶ ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ὅτι μέχρι τοῦδε τὴν ἁρμοδιότητα τῆς διοικήσεως τοῦ Ο.Λ.Π. εἶχεν ὁ Πρόεδρος τοῦ Δ. Συμβουλίου. Ἐδῶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Δ. Συμβουλίου γίνεται ἁπλοῦς διακοσμητικὸς παράγων. Ἡ ἁρμοδιότης αὐτοῦ, ἡ ἐκτελεστική, μεταβιβάζεται εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντήν. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλά, λαμβάνεται πρόνοια προσθήκης καὶ ἑνὸς Βοηθοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Καὶ τέλος δὲν ἀρκούμεθα, οὔτε εἰς αὐτόν, ἀλλὰ λαμβάνεται πρόνοια, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Νομοσχεδίου, διορισμοῦ κατόπιν βέβαια ἀποφάσεως καὶ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἑνὸς εἰδικοῦ συμβούλου καὶ πλέον τούτου ἑνὸς Βοηθοῦ Εἰδικοῦ συμβούλου. Βλέπομεν δηλαδή, μίαν συγκέντρωσιν ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντήν. Ἀλλά, ἔχομεν καὶ Πρόεδρον καὶ Δ. Συμβούλιον, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θεωροῦμεν ὡς πολυτέλειαν ἄνευ ἀνάγκης τινός. Ἐὰν αἱ θέσεις αὐταὶ δημιουργοῦνται πρὸς ἐξοικονόμησιν ὡρισμένων προσώπων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀπαραίτητα, ἔχομεν μίαν ἐξήγησιν τοῦ φαινομένου.

§75Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). «Δύναται», λέγει τὸ νομοσχέδιον.

§76Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Ναί, ἀλλὰ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν τὸ «δύναται» γίνεται πάντοτε ὑποχρεωτικόν. Ἀντὶ Προέδρου ἔχομεν Γενικὸν Διευθυντὴν μὲ συμπεπυκνωμένας ἁρμοδιότητας. Ἐγὼ κάμνω τὴν παρατήρησίν μου διὰ τὸ συγκεκριμένον σημεῖον τῶν εἰδικῶν συμβούλων. Παρετηρήθη ὅτι λαμβάνεται πρόνοια διὰ τὴν θητείαν τῶν πρώτων μελῶν τοῦ Δ. Συμβουλίου καὶ λέγεται ὅτι δι’ ἄλλα μέλη ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἐνιαυσία ἡ θητεία καὶ δι’ ἄλλα τριετής. Δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον ἐγένετο ἡ διάκρισις αὐτή. Ἐδῶ ἐπίσης ὁμιλοῦμεν περὶ ἐξόδων παραστάσεως τοῦ Προέδρου τοῦ Ο.Λ.Π. Ἀλλὰ, δὲν γνωρίζομεν τὶ ποσὸν ἀκριβῶς θὰ παίρνῃ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὀργανισμοῦ, διότι δὲν γνωρίζομεν ποίαν μισθολογικὴν κατάστασιν θὰ πάρωμεν ὡς βάσιν. Διότι ὅταν ἀφήσωμεν τελείως ἀνεξέλεγκτον τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν ἠξεύρω εἰς ποῖον μέγεθος δαπανῶν θὰ φθάσωμεν. Τὸ σημεῖον τοῦτο τὸ θίγει καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἡ ὁποία δὲν καθορίζει κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἠμπορούσαμε νὰ προσδιορίσωμεν τὸ ποσὸν τῆς δαπάνης, ἐφ’ ὅσον δὲν γνωρίζομεν ἐπὶ τῇ βάσει τίνων δεδομένων θὰ καθορισθῇ ἡ ἀντιμισθία. Ἐγένετο παρατήρησις, ὅσον ἀφορᾷ τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ μετάσχουν εἰς τὴν συγκρότησιν τοῦ Δ. Συμβουλίου. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι πρέπει νὰ λαμβάνουν μέρος περισσότερα ἐργατικὰ μέλη, ὄχι τόσον διὰ τὴν ἐκπροσώπησιν τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ὅσον διότι ἡ ὕπαρξις ἐργατικῶν ἀντιπροσώπων εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον παρέχει τὴν δυνατότητα ὥστε νὰ ἔρχωνται δι’ αὐτῶν εὐχερέστερον ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου ὅσα ἐπιζήμια πράγματα γίνονται εἰς τὸν Ο.Λ.Π. καθὼς καὶ ὅλαι αἱ παρεκκλίσεις ἢ παραβάσεις καὶ ἐνδεχομένως καὶ αἱ μικραὶ ἢ μεγάλαι καταχρήσεις, διότι, ὅπως γνωρίζετε, διὰ τῶν ἐργατῶν ἔφθασαν εἰς τὴν δημοσιότητα αἱ μέχρι τοῦδε γενόμεναι καταχρήσεις.

§77Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὅλα αὐτὰ νὰ τὰ εἴπητε, ἐὰν εἶναι δυνατόν, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§78Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Βεβαίως. Πρέπει νὰ τηρηθῇ μία τάξις.......

§79Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Ὁμιλῶ γενικώτερον, κ. Νικολαΐδη, καὶ κάμνω ὅτι ἔκαμεν ὁ κ. Κάντζιας.

§80Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἡ Κυβέρνησις ἐπείγεται νὰ τελειώσῃ τὸ Νομοσχέδιον. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία ἔχει Κανονισμόν, ὁ ὁποῖος διέπει τὰς συζητήσεις τοῦ Σώματος, ἐὰν ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ Νομοσχεδίου, εἰς αὐτὸ πρέπει νὰ περιορισθοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι. Δὲν εἶναι παραδεκτόν, οὔτε συντελεστικὸν εἰς τὴν ὀρθὴν διεξαγωγὴν τῶν συζητήσεων τῆς Βουλῆς νὰ γίνωνται ἐπανειλημμέναι συζητήσεις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ Νομοσχεδίου. Παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ περιορισθοῦν εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§81Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνῃ προχθές.

§82Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ εὐθύνη βαρύνει ὑμᾶς.

§83Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Ὡς πρὸς τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ καὶ τοῦ Προέδρου δὲν λαμβάνεται οὐδεμία πρόνοια καὶ τοῦτο νομίζω ἀποτελεῖ μίαν ἀτέλειαν. Ἔχω νὰ συστήσω ἐπίσης ὅπως ληφθῇ πρόνοια διὰ τὰς πάσης φύσεως ἀμοιβὰς τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν Ο.Λ.Π. Περιλαμβάνεται βεβαίως διάταξις δι’ ἀμοιβὰς τῶν ἐργατῶν ἐντὸς καθοριζομένων ὑπὸ τοῦ Νόμου πλαισίου, ἀλλὰ ταῦτα προβλέπουν κατώτερα ἡμερομίσθια ὡς λ. χ. εἰς τὰ λιπάσματα 14 χιλιάδες διὰ τοὺς ἐργάτας καὶ 10 χιλιάδες διὰ τὶς γυναῖκες. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸν Ο.Λ.Π. νὰ πληρώνωνται οἱ ἐργαζόμενοι μὲ τὰ ἐλάχιστα αὐτὰ ποσὰ ποὺ εἶναι ἡμερομίσθια πείνης.

§84Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἡ διάταξις αὐτὴ καθορίζει τὸ μισθολόγιον τῶν ἐργατῶν, ἀλλὰ θὰ ἀλλάξῃ, θὰ γίνῃ κατὰ τόννον ἐκφορτώσεως ἡ ἀμοιβή.

§85Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ συμπληρωθῇ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θέλει νὰ ἐκδώσῃ ἴδιον κανονισμὸν διὰ τὸν τρόπον ἐλέγχου καὶ διαχειρίσεως τῶν ὑπηρεσιῶν, νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι σοβαρώτατον θέμα καὶ ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθῇ ἡ Βουλή, ὄχι διότι δὲν σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ παρακολουθήσῃ καὶ ἐλέγξῃ τὸ χάος αὐτό, ἀλλὰ καὶ διότι πρόκειται νὰ ἀρχίσῃ καὶ νὰ ἐπιβληθῇ μιὰ νοικοκυρευμένη διαχείρισις τοῦ Ο.Λ.Π. ὥστε εἰς τὸ μέλλον νὰ μὴ ἔχωμεν φόβον νὰ πάθωμεν ὅ,τι πάθαμε, τὰς λεηλασίας δηλαδὴ καὶ τὴν ρεμούλα τοῦ Δημοσίου χρήματος.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μανιαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§87Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ κατ’ ἀρχὴν εἶμαι ἀντίθετος πρὸς κάθε νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον προσάγεται ἐδῶ μὲ τὸ αἰτιολογικὸν ὅτι ἀποτελεῖ μέρος τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ ὅτι τὸ ὑπέδειξαν οἱ φίλοι μας οἱ Σύμμαχοι, εἶμαι ἀντίθετος ὄχι μόνον λόγῳ ἰδιοσυγκρασίας καί χαρακτῆρος, ἀλλὰ καὶ διότι χωρὶς νὰ εἶμαι ἀρνητικὸς δὲν δέχομαι ὅτι οἱ ξένοι σύμβουλοι καὶ ἐμπειρογνώμονες γνωρίζουν ὅσον ἡμεῖς τὰ ἑλληνικὰ πράγματα. Καὶ ἂν πρόκειται νὰ μᾶς ὑποδείξουν κάτι ὡς ἴσως σοφώτερον θεωρητικῶς ἔχει καλῶς. Ἐὰν ὅμως αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποδεικνύουν εἶναι ἀποτέλεσμα ἑλληνικῶν ἐνεργειῶν ὡρισμένων προσώπων, διατὶ οἱ ξένοι ἔρχονται εἰς ἐπαφὴν μὲ τοιούτους; Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἰσηγοῦνται ἔχει ἐπηρεασθῆ ἀπὸ τὰς εἰσηγήσεις τῶν προσώπων αὐτῶν, εἶναι ἀκόμη χειρότερον. Οὐδεὶς ἀρνεῖται ὅτι πρέπει νὰ ἀναδιοργανώσωμεν ἐπὶ τὸ καλύτερον τὸν Ο.Λ.Π. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι τὸ προκείμενον νομοσχέδιον θὰ μᾶς δώσῃ εὐθηνότερον κόστος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ τὸ ἀποδεχθῶμεν ἀλλὰ μὲ τοὺς συμπληρωματικοὺς νόμους οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι πλέον προσηρμοσμένοι εἰς ἀντικειμενικοὺς σκοποὺς καὶ μακρὰν προσωπικῶν ἐπιδιώξεων.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσουδερὸς ἔχει τὸν λόγον.

§89Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Συμφωνοῦμεν μὲ τὸ νομοθέτημα. Δὲν εἶναι βεβαίως τὸ ἀρτιώτερον, ἄλλωστε τίποτε δὲν εἶναι τέλειον εἰς τὸν κόσμον αὐτόν. Ἀποτελεῖ ὅμως μίαν πρόοδον ἀπέναντι τοῦ μέχρι τοῦδε Ὀργανισμοῦ καὶ ἀκριβῶς ὡς πρόοδον θὰ τὸ ψηφίσωμεν, ἐννοεῖται μὲ τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας τυχὸν θὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐλπίζομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν συνεχείᾳ θὰ παρατηρήσῃ τὰς τυχὸν ἀτελείας τοῦ νομοθετήματος καὶ θὰ εἰσαγάγῃ ἀργότερον συμπληρωματικὸν νόμον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὁ καθεὶς θὰ εἴπῃ τὰς γνώμας αὐτοῦ. Αὐτό εἶχον νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Βουλήν, ἐκ μέρους τοῦ κόμματος τῆς Ε.Π.Ε.Κ.

§90Ν. ΖΕΡΒΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἄν ἠθέλατε μίαν ἀπάντησιν ἡ ὁποία θὰ διηκόλυνε τὴν ὅλην συζήτησιν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν αὐτὴν γνώμην τὴν ὁποίαν ἔχετε καὶ σεῖς. Δὲν διατείνεται ὅτι εἶναι τὸ τέλειον, οὔτε καὶ ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ ὅτι αὐτὸ καὶ μόνον θὰ ἤρκει διὰ σήμερον. Ἔχει ὑπ’ ὄψιν της νὰ παρακολουθήσῃ ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τὸν νόμον περὶ Ο.Λ.Π. καὶ ἀναλόγως θὰ προέλθῃ εἰς τὰς ἀποφάσεις της.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀνδριανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§92Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν μεγάλην σημασίαν τὴν ὁποίαν ἐνέχει ὁ πρῶτος λιμὴν τῆς Ἑλλάδος, ὡς εἶναι ὁ λιμὴν τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς καὶ τὰ ἐκ τούτου οἰκονομικὰ ὠφελήματα ἅτινα πηγάζουσιν ἐκ τῆς καλῆς καὶ πλήρους ἐκμεταλλεύσεως τοῦ λιμένος, εἶναι τοιαύτης σοβαρότητος δι’ ὁλόκληρον τὴν χώραν, ὥστε νὰ δικαιολογοῦν τὴν καταβαλλομένην προσπάθειαν καί τὴν κούρασιν τῆς Βουλῆς, μετὰ τὰς συνεχεῖς καὶ πολυώρους Συνεδριάσεις, προκειμένου νὰ ἐκδοθῇ ἕνας νόμος ἀρτιώτερος καὶ ἐπωφελέστερος, τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἐξεταζομένου. Εἶναι εὐτύχημα ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων, κατὰ τὴν σημερινὴν δευτέραν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, υἱοθέτησε τὰς περισσοτέρας τῶν τροποποιήσεων ἃς ἐπέφερεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, κατὰ τὰς πολυημέρους Συνεδριάσεις αὐτῆς, ἧς καὶ ἐγὼ ἀποτελῶ μέλος καὶ οὕτω τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, μετὰ τὰς γενομένας δεκτὰς τροποποιήσεις, ἐμφανίζεται σήμερον ἐνώπιον ἡμῶν, κατὰ πολὺ συμπεπληρωμένον καὶ βελτιωμένον, διότι πρέπει νὰ τονισθῇ ὅτι ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς, δὲν παρουσιάζει τήν στενότητα ἑνὸς τοπικοῦ Πειραϊκοῦ ζητήματος, ποὺ ἀφορᾷ μόνον τοὺς Βουλευτὰς καί τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς, ἀλλὰ θέμα γενικώτερον, ποὺ πρέπει ν’ ἀπασχολήσῃ ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν διότι ἡ ἐπιτυχία τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νεωτάτου νόμου, θὰ ἔχῃ σοβαρὸν ἀντίκτυπον καὶ εἰς ὅλας τὰς παραγωγικὰς τάξεις τῆς Ἐθνικῆς ἡμῶν Οἰκονομίας, ἀφοῦ διὰ τοῦ λιμένος Πειραιῶς ἐξυπηρετοῦνται κατὰ κύριον λόγον τὸ ἐμπόριον, ἡ Ναυτιλία καὶ αὐτὴ αὕτη ἡ Βιομηχανία. Εἶναι δὲ τοιαύτη ἡ κίνησις τοῦ λιμένος, ἐπὶ τε τῶν ἐμπορευμάτων καὶ τῶν ἐπιβατῶν, ὡς καὶ τῶν εἰσερχομένων εἰς τοννὰζ πλοίων, ὥστε ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς, νὰ ἔχῃ καταστῆ ὀνομαστὸς καὶ νὰ συγκαταλέγεται μεταξὺ τῶν πέντε πρώτων λιμένων τῆς Μεσογείου καὶ τῶν πεντήκοντα ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου. Συνεπῶς, ὡς μεγάλος λιμήν, μὲ ἄξιον λόγου τεχνικὸν ἐξοπλισμόν, δέον νὰ διακρίνηται, διὰ τὴν ταχύτητα τῶν φορτοεκφορτώσεων, τὴν καλυτέραν ἀσφάλειαν πλοίων καί ἐμπορευμάτων καὶ διὰ τὸ ὀλιγώτερον κόστος τῶν ἐξόδων αὐτοῦ. Διότι, αὐτὰ εἶναι τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τῶν σημερινῶν μεγάλων καὶ ἀξιολόγων λιμένων τῆς Μεσογείου. Πλὴν ὅμως, ἐνῷ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι ἡ ἀσφάλεια τῶν πλοίων καὶ τῶν ἐμπορευμάτων καὶ ἡ ταχύτης τῶν φορτοεκφορτώσεων ἐπιτυγχάνεται σχεδὸν πλήρως καὶ ἱκανοποιητικῶς εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς, ἐν σχέσει μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους Μεσογειακοὺς λιμένας, ὀφείλομεν ἀντιθέτως νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι παρουσιάζει τὸ μέγα ἐλάττωμα τῶν ὑπερβολικῶν δαπανῶν, μὲ τὸ μεγαλύτερον κοστολόγιον καὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον μάλιστα, ὥστε πολλὰ ἀτμόπλοια νὰ ἀναγκάζωνται νὰ ἐκφορτώνουν τὰ ἐμπορεύματα αὐτῶν, εἰς διαφόρους ἄλλους μικρολιμένας, πλησίον τοῦ λιμένος τοῦ Πειραιῶς, πρὸς οἰκονομίαν δαπανῶν. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι θὰ καταβληθῇ ἡ δέουσα προσπάθεια, ὥστε τὸ σοβαρὸν τοῦτον μειονέκτημα τοῦ λιμένος, νὰ διορθωθῇ πρὸς γενικὸν ὄφελος. Ἀπὸ ἀπόψεως διοικήσεως τοῦ λιμένος, ἐγὼ τοὐλάχιστον προσωπικῶς πιστεύω, εἰς τὴν ἐνεργητικότητα καὶ ἱκανότητα τοῦ ὑπευθύνως διαχειριζομένου τὸν λιμένα, ἀφοῦ τὸ συμβούλιον χαράσσει τὰς κατευθυντηρίους μόνον γραμμάς, καί τὴν ὅλην ἐκτέλεσιν τὴν ἀφήνει εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ λιμένος, καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ παρακαλέσω ὅπως εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἐκπροσωπηθοῦν πληρέστερον, διὰ δύο ἐκπροσώπων, αἱ τάξεις τοῦ Ἐμπορίου, τῆς Ναυτιλίας καὶ τῶν Ἐργατῶν, ἀφοῦ αὗται ἔχουσιν ἄμεσον συμφέρον διὰ τὴν καλυτέραν λειτουργίαν τοῦ λιμένος. Ἐπίσης ἄξιον προσοχῆς, τυγχάναι ὁ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἰσαγόμενος νεωτερισμός, κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ Ὀργανισμὸς λιμένος ἀναλαμβάνει, δι’ ἰδίων μέσων, τὰς φορτοεκφορτώσεις αἵτινες μέχρι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐγένοντο ὑπὸ εἰδικῶν προσώπων, ἐργολάβων φορτοεκφορτώσεων ἀποκαλουμένων, καὶ ἅτινα ἐπὶ δεκάδας ἔτη, μὲ τὴν πεῖραν των καὶ τήν ἐργατικότητά των ἐξυπηρέτησαν τὸν λιμένα μας. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς νομίζει, ὅτι θὰ μειωθοῦν αἱ δαπάναι καὶ τὸ μεγάλο κόστος τοῦ λιμένος, δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἐκ μέρους ἡμῶν ἀντίρρησις, τόσον μᾶλλον καθ’ ὅσον ἔγινε δεκτὴ ἡ τροπολογία, περὶ ἀποζημιώσεως τῶν κατόχων τῶν πλωτῶν μέσων καὶ τῆς προσλήψεως παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ, τῶν ἤδη εἰς τὸς ἐργασίας ταύτας τοῦ λιμένος, ἀσχολουμένων ἐργατῶν, σημειωτῶν, φυλάκων, καὶ ὑπαλλήλων. Τὸ νέον ὅμως τοῦτο σύστημα, εὐχαρίστως παρατηρῶ ὅτι κατέστη δυνητικὸν διὰ τὸν Ὀργανισμόν. Διότι πράγματι, ἂν ἀντιληφθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν δύνανται νὰ ἀνταποκριθῶσιν, εἰς τὴν ἐργασίαν αὐτήν, θὰ εἶναι δυνατόν, δι’ ἁπλῆς ἀποφάσεως τῆς Διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ, νὰ ἐπανέλθῃ καὶ πάλιν ἡ φορτοεκφόρτωσις εἰς τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, τοὺς ἁρμοδίους, οἵτινες ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, εἰργάσθησαν καὶ ἐξυπηρέτησαν πράγματι, τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Ἕτερον ἐπίσης θέμα, οὐσιῶδες, τὸ ὁποῖον δέον νὰ προσέξῃ ἡ Βουλή, εἶναι τὸ ζήτημα τῶν νῦν ἐν τῷ λιμένι Πειραιῶς ἐργαζομένων ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων καί τοῦτο διότι, εἰς τὰς ὑποδείξεις μου, ἐν τῇ Κοινοβουλευτικῇ Ἐπιτροπῇ, ὅτι τὰ σχετικὰ ἄρθρα τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νόμου, ποὺ ἀφοροῦν τοὺς ἐργαζομένους γενικῶς ἐν τῷ λιμένι, εἶναι ἀσαφῆ καὶ ἀόριστα, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνῷ προσεπάθησε κατ’ ἀρχὴν νὰ δικαιολογήσῃ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπέλθουν σοβαραὶ μεταβολαί, μετέπειτα ἠναγκάσθη, τῇ πιέσει μου, νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι, πράγματι ταῦτα ἀναιροῦν τὴν ὑφισταμένην μονιμότητα τῶν ἐργαζομένων. Κατ’ ἀκολουθίαν, τὸ θέμα τῶν ἐργαζομένων ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, ὧν προβλέπεται, ἡ ἄρσις τῆς μονιμότητος διὰ τῶν ἄρθρων 18 καὶ 19 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, εἶναι σοβαρώτατον καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας. Διότι καίτοι ἔχω ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν εὐθυκρισίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ λιμένος, ἐντούτοις, θεωρῶ σκόπιμον νὰ ὑπομνήσω, ὅτι οἱ μόνιμοι ἐργάται καὶ ὑπάλληλοι τοῦ Ὀργανισμοῦ λιμένος, προστατεύονται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 102 τοῦ Συντάγματος, ὅπερ ρητῶς ἀναφέρει ὅτι οἱ διοικητικοὶ ὑπάλληλοι, ἀπὸ τοῦ ὁριστικοῦ αὐτῶν διορισμοῦ, εἰσὶ μόνιμοι, ἐφ’ ὅσον ὑφίστανται αἱ σχετικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ συνεπῶς πᾶσα προσπάθεια ἀνατροπῆς τῶν μέχρι σήμερον ἰσχυόντων νόμων, θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς καλῆς λειτουργίας τοῦ λιμένος.

§93Ν. ΖΕΡΒΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν πρόκειται νὰ ἀνατρέψωμεν τὸ ὑφιστάμενον καθεστώς, ἀλλὰ ὑπάρχει ἀνάγκη ἀποσυμφορήσεως. Πάντως σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ σᾶς δώσωμεν εὐκαιρίαν ἐλέγχου.

§94Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ θεωρῶ ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς ὑπομνήσω ὅτι μετὰ τὴν κατοχὴν καὶ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ὅταν ὁ λιμὴν ἦτο κατεστραμμένος ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καί δὲν ὑπῆρχον τὰ σημερινὰ ὑφιστάμενα τεχνικὰ μέσα, οἱ ἐργάται τοῦ λιμένος Πειραιῶς διὰ τῶν σωματικῶν αὐτῶν δυνάμεων, ἔφερον εἰς πέρας μὲ ἀξιοζήλευτον ταχύτητα, ὅλας τὰς φορτοεκφορτωτικὰς ἐργασίας καὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον μάλιστα, ὥστε ἡ Διοίκησις τοῦ λιμένος νὰ ἀποσπάσῃ τὰ συγχαρητήρια τῶν φίλων καὶ συμμάχων δυνάμεων τῆς Ἀγγλίας καὶ Ἀμερικῆς. Θὰ εἶναι τελείως ἄδικον νὰ ἔλθῃ σήμερον ἡ Πολιτεία καὶ νὰ τοὺς εἴπῃ: «δὲν μοῦ κάνετε» διότι θὰ στεροῦνται τυχόν, ὡρισμένων τυπικῶν προσόντων. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἅπαντες οἱ ἐργασθέντες εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς, ὑπὸ οἱανδήποτε ἰδιότητα καὶ μάλιστα εἰς τὰς φορτοεκφορτωτικὰς ἐργασίας, ὅτι δέον νὰ προσλαμβάνωνται ὑποχρεωτικῶς ἀπὸ τὴν Διοίκησιν τοῦ λιμένος καὶ ὄχι δυνητικῶς, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Διοικήσεως.

§95Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 18 προσετέθη παράγραφος δευτέρα, καθ’ ἣν δὲν νοεῖται ὅτι θεσπίζονται προσόντα ἀνώτερα διὰ τὸ νῦν ὑπηρετοῦν προσωπικόν. Αὐτὸ σημαίνει ὑποθέτω ὅτι δὲν θὰ ζητηθοῦν νέα προσόντα καί διὰ τούς παρὰ τοῖς ἐκφορτωταῖς ἐργαζομένους.

§96Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Αὐτὸ λέγει ἡ τροπολογία.

§97Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ τροπολογία κ. Ὑπουργὲ ἀναφέρεται εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ Ο.Λ.Π. καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἠθέλησα αὐτὴν τὴν δήλωσίν σας.

§98Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν ἐξαναγκασθῆτε νὰ ἀπολύσητε παλαιοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἐργάτας θὰ εἶσθε ἀσφαλῶς ὑποχρεωμένος ἐκ τῆς ἀνάγκης νὰ προσλάβητε ἄλλους ἐκ τῶν ἤδη ἐργαζομένων.

§99Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν κ. Ὑπουργὲ νὰ θίξητε τοὺς ἐργαζομένους σήμερον εἰς τὸν Ὀργανισμόν, ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους διότι οὗτοι προστατεύονται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 102 τοῦ Συντάγματος.

§100Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, διὰ τῆς ὁποίας δὲν θεωροῦνται δημόσιοι ὑπάλληλοι, καὶ συνεπῶς δὲν προστατεύονται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα. Ἀνεξαρτήτως ὅμως αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν ὅτι θὰ ἐξετάσῃ ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ νόμου ὅλα τὰ ζητήματα.

§101Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω διάφορον γνώμην, διότι ὁ Ὀργανισμὸς λιμένος, ἀποτελεῖ νομικὸν πρόσωπον δημοσίου δικαίου καὶ συνεπῶς οἱ εἰς αὐτὸν ἐργαζόμενοι, ἐξομοιοῦνται μὲ τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ προστατεύονται μὲ τὰς περὶ μονιμότητος διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκτὸς τῆς ἐκ τοῦ νόμου προστασίας, ἐπαφιέμεθα εἰς τὴν δικαίαν κρίσιν ὑμῶν κ. Ὑπουργέ. Ἐπίσης εἰς ὑμᾶς ἐναπόκειται νὰ συμπληρώσητε τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ μ’ ἕνα ἐκπρόσωπον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Πειραιῶς, γνώστην τῶν Πειραϊκῶν ἐργατικῶν ζητημάτων, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ, ἐν συνεργασίᾳ, ἡ μείωσις τῶν μεγάλων δαπανῶν τοῦ λιμένος.

§102Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὰς ἀτελείας τοῦ νόμου θὰ τὰς ἴδωμεν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του. Σήμερον ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν προσθῆκαι καὶ συμπληρώσεις. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως δηλοῖ ὅτι θὰ τὸ προσέξῃ ἰδιαιτέρως.

§103Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δέχεσθε, κ. Ὑπουργέ, ὅπως οἱ ἐργαζόμενοι σήμερον ὑποπίπτουν εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ ἄρθρου 18;

§104Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐὰν ἀναγνώσητε τὴν τελευταίαν διατύπωσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ ἴδητε ὅτι, προσετέθη αὐτὸ εἰς τὸ ἄρθρον 21 παράγρ. 5.

§105Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ζητῶ νὰ θεωρηθῇ ὅπως οἱ σημειωταὶ οἱ ἐργαζόμενοι σήμερον, ἔχουν τὰ τυπικὰ προσόντα. Νὰ διαγράψητε δὲ «τὸ δύναται» ἀπὸ τὸ ἄρθρον 4 παράγρ. βʹ.

§106Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὸ τώρα. Ἀφήσατε τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν χωρὶς νὰ προσφέρουν τίποτε εἰς αὐτόν.

§107Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι βέβαιος κ. Ὑπουργὲ διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐργαζομένων σήμερον εἰς τὸν λιμένα, ἐργατῶν καί ὑπαλλήλων. Ἀλλὰ δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ τονίσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι τόσον ἀπὸ γενικωτέρας πλευρᾶς, ὅσον καὶ εἰδικώτερον διὰ τὸν λιμένα, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἀναδιοργανώσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχώμεθα τὸ ἤδη ὑφιστάμενον, ὀλέθριον διὰ τὴν Διοίκησιν σύστημα, τῆς πρωϊνῆς μόνον ἐργασίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ ἀνασυγκρότησις, μὲ ἐργασίαν, τὰς πρωϊνὰς μόνον ὥρας καὶ νὰ ἐμφανίζεται ἡ κατεστραμμένη καὶ πτωχὴ Ἑλλάς, διοικητικῶς εὐημεροῦσα, ἀφοῦ τὰς ἀπογευματινὰς ὥρας, ἡ Διοικητικὴ Κρατικὴ Μηχανή, εὑρίσκεται ἐν ἀναπαύσει, διὰ νὰ δημιουργῆτε εἰς τοὺς ξένους, ἡ σφαλερὰ ἐντύπωσις, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἐργαζόμεθα.

§108Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Αὐτὸ ἀκριβῶς θέλομεν καὶ ἡμεῖς. Νὰ ἐργάζωνται. Καὶ νὰ ὑπάρχῃ ὀργασμὸς ἐργασίας. Ἡ Κυβέρνησις αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπιδιώκει. Καί δηλῶ ὅτι ἀλλοίμονον εἰς τὴν Διοίκησιν ἂν δὲν τὸ πράξῃ.

§109Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω πολὺ κ. Ὑπουργέ, διὰ τὴν δήλωσίν σας αὐτή, καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προσθέσω ὅτι εἰς ὅλους τοὺς μεγάλους λιμένας, ὑπάρχει συνεχὴς 24ωρος ἐργασία, διὰ τὰς φορτοεκφορτώσεις τῶν πλοίων.

§110Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ποῖος σᾶς εἶπεν ὅτι δὲν ἐργάζεται ὁ ὀργανισμός;

§111Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰς ἀπογευματινὰς ὥρας ὁ Ὀργανισμὸς παρουσιάζει τὸ θέαμα τῆς ἀναπαύσεως. Σχεδὸν οὐδεμία κίνησις παρατηρεῖται. Τὰ Τελωνεῖα ἀπὸ τὰς 2 μ.μ. εἶναι κλειστά. Τὰ Δημόσια γραφεῖα ἐπίσης. Ἡ Κρατικὴ μηχανὴ δὲν λειτουργεῖ. Πολλὰ πλοῖα τὰ ὁποῖα εἰσέρχονται κατὰ τὰς ἀπογευματινὰς ὥρας ἢ μετὰ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου, δὲν δύνανται νὰ ἀρχίσουν οἱανδήποτε ἐργασίαν οὐδὲ νὰ ἀρχίσουν τὰς ἐκφορτώσεις. Πάντα ταῦτα, χρήζουν μελέτης καὶ ἀναπροσαρμογῆς σύμφωνα μὲ τὰς ἀμέσους ἀνάγκας τοῦ λιμένος. Ἀπὸ γενικωτέρας πλευρᾶς ἐγκρίνω τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς γενομένας παρατηρήσεις, διὰ νὰ ἐπέλθῃ ἡ ζητουμένη ἀνασυγκρότησις. Νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ τονισθῇ ἐν τέλει, ὅτι ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς, παράλληλα πρὸς ὅλα τὰ ἄλλα ποὺ ἀνέφερα, πρέπει νὰ ἔχῃ ἤδη ἑτοιμάσει καὶ τὰς μελέτας τῆς ἐπεκτάσεώς του, λόγῳ τῶν διεθνῶν γεγονότων καὶ πρὸς κάλυψιν τῶν τυχὸν ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν αὐτοῦ. Ἐπίσης ἀναγκαῖον εἶναι νὰ λεχθῇ, ὅτι ὁ Δῆμος Πειραιῶς, ἀπὸ τῆς συστάσεώς του, ἐδαπάνησε τεράστια ποσά, διὰ τὴν σημερινὴν διαμόρφωσιν τοῦ λιμένος.

§112Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὁ Δῆμος ὄχι τόσον.

§113Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δ. Ἔργων). Ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς ὀφείλει τὴν ὕπαρξίν του εἰς τὴν λιμενικὴν ἐπιτροπήν.

§114Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τοὺς παλαιοὺς Δημάρχους. Διότι, ὁ ἑκάστοτε Δήμαρχος πρὸ ὀλίγων δεκάδων ἐτῶν ἀκόμη, ἦτο καὶ ὁ ὑπεύθυνος διαχειριστὴς τοῦ λιμένος καὶ χάρις εἰς τὰς προσπαθείας τῶν ἀειμνήστων Δημάρχων τῆς Πόλεως τοῦ Πειραιῶς, ὀφείλεται ἡ σημερινὴ πλήρης διαμόρφωσις καί ἐξυγίανσις τοῦ λιμένος, διότι πρέπει νὰ γνωσθῇ, χάριν τῆς ἱστορίας, ὅτι ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς, πρὸ 100 καὶ πλέον ἐτῶν, ἀπετέλεσε μέγα ἐμπόδιον εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς πόλεως, λόγῳ τοῦ λιμένος τῶν ἁλῶν, ὅστις εὑρίσκεται ἔναντι τοῦ σιδηροδρομικοῦ σταθμοῦ Ἀθηνῶν– Πειραιῶς καὶ ὅστις ἦτο πλήρης ἑλῶν καὶ βούρλων καὶ ἀπετέλει τὴν ἑστίαν διαφόρων μολύνσεων. Ἡ προσπάθεια δὲ τῶν Δημάρχων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, νὰ ἐξυγιάνουν τὸν λιμένα τῶν ἁλῶν, διὰ τῆς ἀποχωματώσεως καὶ ἐκβαθύνσεως αὐτοῦ, ὑπῆρξεν τὸ κύριον βῆμα πρὸς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὴν πρόοδον καί τοῦ λιμένος καὶ τῆς πόλεως Πειραιῶς, ἀφοῦ πόλις καὶ λιμὴν ἔχουν συνταυτίσει ἤδη τὴν τύχην των. Ἐπίσης ὁ Δῆμος Πειραιῶς ἀπὸ τῆς συστάσεώς του καὶ μέχρι σήμερον ἔχει παραχωρήσει μεγάλους χώρους πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ λιμένος, μεριμνᾷ δέ, νὰ ἔχῃ τὰς κεντρικὰς ἀρτηρίας τὰς ἐξυπηρετούσας τὸν λιμένα, φωτισμὸν καὶ καθαριότητα, ἐν ἀρίστῃ καταστάσει. Κατ’ ἀκολουθίαν δίκαιον καὶ νόμιμον εἶναι, ὅπως ἡ ὑποβληθεῖσα τροποποίησις, παρὰ τῶν βουλευτῶν Πειραιῶς, περὶ παραχωρήσεως μικροῦ ποσοστοῦ ἐκ τῶν εἰσπράξεων τοῦ Ὀργανισμοῦ πρὸς τὸν Δῆμον, γίνῃ δεκτή, διότι ὁ Δῆμος σήμερον εὑρίσκεται εἰς οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν καὶ δὲν ζητεῖ, παρὰ τὰ δικαιώματά του, διὰ τὰς καταβληθείσας καὶ καταβαλλομένας προσπαθείας, διὰ τὴν βελτίωσιν καί ἐμφάνισιν τοῦ λιμένος Πειραιῶς, μεταξὺ τῶν πρώτων μεγάλων λιμένων τῆς Μεσογείου.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κιζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§116Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐβελτίωσε τὸ νομοσχέδιον ὅσον ἦτο δυνατὸν καὶ συνέστησεν εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν ὅπως τεθῇ διάταξις τὴν ὁποίαν ὁ Ὑπουργός...... Τηρῶ καὶ ἐγὼ τὰς ἐπιφυλάξεις ποὺ τηροῦν ὅσοι ἐχρημάτισαν Ὑπουργοὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων ὅπως οἱ κ.κ. Χαβίνης καὶ Νικολαΐδης διότι διοικοῦσα καὶ ἐγὼ καὶ τὸν Ὀργανισμὸν Λιμένος Πειραιῶς καὶ μάλιστα ὅταν κατέκειτο εἰς ἐρείπια. Εὔχομαι εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὁ νόμος του νὰ ἔχῃ χρόνια πολλὰ καλὰ καὶ εὐδαίμονα. Ἐπωφελοῦμαι ὅμως τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 3 διὰ νὰ μεταφέρω τὸ αἴτημα τῆς πόλεως Πειραιῶς. Ὁ Δῆμος ἐπὶ τῇ συστάσει τοῦ λιμένος παρεχώρησεν ἐκτάσεις μεγάλας εἰς αὐτὸν καὶ διερρύθμισε χερσαίας τοιαύτας. Ἐπὶ πλέον ὁ Δῆμος καταβάλλει δαπάνας διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν προσπελάσεως πρὸς τὸν λιμένα καὶ εἶναι ἐντεταλμένος διὰ τὴν καθαριότητα αὐτῶν. Ἔναντι ὅλων αὐτῶν ὁ Δῆμος δὲν ἔλαβεν ἀντάλλαγμα. Ὁ Δῆμος Πειραιῶς σήμερον ἔχει περιέλθει εἰς οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον μετὰ τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου περὶ διαπυλίων τελῶν ὥστε δὲν δύναται νὰ ἀνταπεξέλθῃ εἰς τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας του. Αἴτημα ὅλων τῶν συναδέλφων τοῦ Πειραιῶς εἶναι ὅπως ἓν ποσοστὸν τῶν ἐσόδων τοῦ λιμένος διατεθῇ εἰς τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς. Πιστεύω ὅτι ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοιαύτην τροπολογίαν δὲν δύναται νὰ ἀποδεχθῇ σήμερον ἀλλὰ ἐγὼ ἀρκοῦμαι εἰς τὸ νὰ δηλώσω ὅτι εἰς τὴν πρώτην εὐκαιρίαν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ βοηθήσῃ τὸν Δῆμον ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ αἴσθημα τῆς πικρίας. Τοῦτο δὲν εἶναι μόνον τὸ αἴτημα τῶν συναδέλφων Πειραιῶς ἀλλὰ καὶ ἡ σύστασις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. ΖΑΚΚΑΣ ἔχει τὸν λόγον.

§118Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸ προκεχωρημένον τῆς ὥρας ἐπιβάλλει νὰ περιορισθῶ εἰς τὰς πλέον, κατὰ τὴν γνώμην μου, οὐσιώδεις παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Δὲν παρέλκει νὰ εἴπω ἐν ἀρχῇ, ὅτι διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ΟΛΠ εἶχα, ὡς Διευθυντὴς Ἐργασίας καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Οἰκονομίας, συνεργασθῆ μὲ τὸν ἀείμνηστον Ἐλευθέριον Βενιζέλον καὶ εἶχα μετάσχει, ὑπὲρ τὴν τριετίαν, τῆς διοικήσεως τοῦ ἐν λόγῳ Ὀργανισμοῦ. Ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς του ὁ Ο.Λ.Π. δὲν διῳκήθη ὅπως θὰ ἔπρεπε. Εἰς τοῦτο πολὺ συνετέλεσεν ἀφ’ ἑνὸς τὸ ὅτι ὁ ἀρχικὸς νόμος ὥριζεν, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Δ. Σ. ὤφειλε νὰ ἐκλέγεται ἀπὸ τὸ Δ. Συμβούλιον. Καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἔκτοτε ἐπικρατήσασα ἀρχὴ νὰ περιέρχεται, παντὶ τρόπῳ ἡ προεδρία τοῦ Δ. Σ. εἰς πρόσωπα ἀνήκοντα εἰς τοὺς ἐνεργῶς πολιτευομένους τοῦ Πειραιῶς. Διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐκλογὴν ὁ ἐπιδιώκων ἑκάστοτε τὴν προεδρίαν ἔδιδε πλῆθος ὑποσχέσεων εἰς τοὺς ἁρμοδίους νὰ τὸν ἐκλέξουν, αἱ περισσότεραι τῶν ὁποίων δὲν ἦσαν πρὸς ὄφελος τῆς λειτουργίας τοῦ ΟΛΠ. Μὲ τὸν Πρόεδρον προερχόμενον ἐκ τῶν πολιτευομένων εἰσήρχετο ὁ κομματισμὸς εἰς τὰ τῆς διοικήσεως αὐτοῦ. Εὐτυχῶς ὅτι πρὸ ὀλίγων μηνῶν ὁ Πρόεδρος δὲν εἶνε πολιτευόμενος. Καὶ εὐτύχημα εἶναι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον προβλέπει ὄχι ἐκλογὴν ἀπὸ τὸ συμβούλιον, ἀλλὰ διορισμὸν τοῦ προέδρου ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Διὰ νὰ ἐκπληρώνεται ὅπως πρέπει ὁ προορισμός του ὁ ΟΛΠ ἔχει ἀνάγκην ἀναλόγου καὶ ἱκανῆς δυνάμεως, καταλλήλου διευθετήσεως καὶ τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ λιμένος καὶ φωτισμένης καὶ ἀκομματίστου διοικήσεως, κατευθυνούσης μὲ προσοχὴν διαλεγμένον προσωπικόν. Ἐπί τῆς συνθέσεως τοῦ Δ. Σ. ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἰσχυροτέρα ἡ ἐν αὐτῷ ἐκπροσώπησις τῆς ὠργανωμένης ἐργασίας τοῦ λιμένος. Διὰ νὰ εἶναι οἱ ἐργάται ἀφοσιωμένοι εἰς τὰ ἔργα των ἀνάγκη νὰ ἐκπροσωποῦνται ἐπαρκῶς εἰς τὸ Δ. Σ. διὰ νὰ εἶναι πλέον ἀποτελεσματικὴ ἡ ὑποστήριξις τῶν δικαίων των.

§119Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὅταν ἦτο 27μελὲς τὸ συμβούλιον ἦσαν 3, ὅταν ὅμως ἐμειώθη ἀργότερον ἦσαν 2. Ἀφήσατε νὰ μείνῃ ὅπως ἔχει τὸ νομοσχέδιον καὶ πάλιν καὶ ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη θὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν παρατήρισίν σας καὶ θὰ κάμω τὴν αὔξησιν τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἐργατῶν.

§120Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τότε ἀφήσατε 2 ἀντιπροσώπους τῶν ἐργατῶν εἰς τὸ Συμβούλιον καὶ κατόπιν αὐξήσατέ τους εἰς τρεῖς. Ἀπὸ τὸ 1926 ποὺ παρετηρήθη ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργατῶν τοῦ λιμένος ἦτο δυσαναλόγως ὑπέρτερος τῆς ὑπαρχούσης τότε ἐργασίας εἰσηγήθην, ὡς ἁρμόδιος Διευθυντὴς Ἐργασίας καὶ Κοιν. Προνοίας τὴν ἐνεργὸν παρέμβασιν τοῦ Κράτους πρὸς ἀποκατάστασιν ἰσορροπίας μεταξὺ προσφορᾶς καὶ ζητήσεως ἐργασίας. Ἐκ τῆς ἀφορμῆς αὐτῆς ἀπεφασίσθη τότε τὸ πρῶτον καὶ ἡ ποιοτικὴ ἐκκαθάρισις τῶν ἐργατῶν, ἡ ἐξασφάλισις μονιμότητος εἰς τοὺς ἀπομείναντας, ἡ ἀποζημίωσις τῶν ἀνικάνων ἢ ὑπερηλίκων καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ συστήματος τῆς ἐκ περιτροπῆς ἐργασίας διὰ νὰ πραγματοποιοῦν ὅλοι οἱ ἱκανοὶ πρὸς ἐργασίαν τὸν αὐτὸν ἀριθμὸν ἡμερομισθίων κατὰ μῆνα. Ἔγινεν ἡ ἐκκαθάρισις καὶ μετὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ΟΛΠ ἐδόθη ἀντὶ συντάξεως μία ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσις εἰς τοὺς ἐκκαθαρισθέντας. Εἰς τὴν χορήγησιν τῆς ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως ἤμην ἀντίθετος, διότι εὔκολα καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον ὄχι σκόπιμα δαπανᾶται αὕτη ἀπὸ ὅσους δὲν ἔχουν συνηθίσει νὰ διαχειρίζωνται μεγάλα ποσά. Καί δι’ αὐτὸ εἶχα προτείνει τότε νὰ τοὺς δοθῇ σύνταξις, ἀλλὰ δὲν εἰσηκούσθην. Κατόπιν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἐπανῆλθον εἰς τὰς ἐργασίας τοῦ λιμένος, διὰ νὰ εὕρουν πόρον ζωῆς. Εἶναι φρικτὸν ὅμως νὰ ἐργάζωνται μέχρι σήμερον ἄνθρωποι ἀνάπηροι καὶ εὑρισκόμενοι εἰς προχωρημένην ἡλικίαν. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιβάλλεται μετ’ αὐστηρὰν καὶ ἀκομμάτιστον ἐπιλογὴν νὰ παραμείνουν εἰς τὴν ἐργασίαν οἱ ἀκμαῖοι καὶ ἱκανοὶ εἰς δὲ τοὺς λοιποὺς νὰ δοθοῦν ἱκανοποιητικαὶ συντάξεις. Ὅσοι ὅμως θὰ παραμείνουν πρέπει νὰ εἶναι μόνιμοι. Ἀλλ’ εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν βλέπω νὰ ὑπάρχῃ σαφὴς σχετικὴ διάταξις καὶ δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἐδέχθητε τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐκηρύχθη καὶ αὐτὴ ὑπὲρ τῆς μονιμότητος.

§121Ν. ΖΕΡΒΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὴν ἐδέχθην.

§122Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τώρα θὰ ἔλθω εἰς ἕνα ἄλλο σημεῖον. Ἔχετε εἰς τὸ νομοσχέδιον τὴν πρόβλεψιν ὅτι θ’ ἀσχολοῦνται καὶ ἔκτακτοι ἐργάται. Βεβαίως εἶναι ἀναγκαία ἡ πρόσληψις αὐτῶν, διότι οὐδεὶς δύναται νὰ σταθμίσῃ ἐπακριβῶς ποίαν ἔκτασιν θὰ ἔχουν καθ’ ἡμέραν αἱ ἐργασίαι τοῦ λιμένος. Οὔτε ἠμποροῦμεν νὰ ξεύρωμεν καθ’ ἡμέραν ποῖαι ποσότητες ἐμπορευμάτων θὰ φορτοεκφορτώνωνται. Τοὺς ἐργάτας ὅμως αὐτούς, τοὺς ἐκτάκτους, τοὺς ἀφήνετε ἀνασφαλίστους, τοὺς ἐξαιρεῖτε ἀπὸ τὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα τοῦ ΟΛΠ. Ἐὰν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν κάμουν ἐπαρκῆ ἀριθμὸν ἡμερομισθίων αἱ εἰσφοραί των εἰς τὰ ἐν λόγῳ Ταμεῖα θὰ μένουν εἰς ὄφελος τῶν ἄλλων.

§123Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Αὐτὸ εἶναι καὶ τώρα μὲ τὰς κειμένας διατάξεις.

§124Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νὰ ληφθῇ ἡ σχετικὴ ὑπὲρ αὐτῶν φροντὶς εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἄλλο σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ κάμω μερικὰς παρατηρήσεις, εἶναι καὶ τὸ ἑξῆς! Προβλέπεται εἰς τὸ νομοσχέδιον ὅτι οἱ κανονισμοί, οἱ ὁποῖοι θὰ διέπουν τούς ὅρους καὶ τὰς συνθήκας τῆς ἐργασίας καὶ τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἐργαζομένων θὰ καθορίζωνται μὲν ἀπὸ τὸ Δ. Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ θὰ ἐγκρίνωνται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν σχετικῶν διατάξεων καὶ μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν καθησυχάζει τὸν ἐργατικὸν κόσμον τοῦ λιμένος καί δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸν καθησυχάσῃ. Αὐτὴ ἡ ἀναφορά σας εἰς τοὺς γενικοὺς κανονισμοὺς εἶναι ἐπιδεκτικὴ πολῶν ἑρμηνειῶν καὶ ὁ ἐργάτης ὅταν ξεύρῃ ὅτι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τοιούτου εἴδους ἑρμηνείας δυσπιστεῖ. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ εἴπωμεν σαφέστατα, ὅτι αὐτὰ ὅλα τὰ ζητήματα, αἱ συμβάσεις ἐργασίας καὶ ἡ ἀμοιβὴ τῶν ἐργαζομένων καθορίζονται ἀπὸ κανονισμοὺς οἱ ὁποῖοι καταρτίζονται ἀπὸ τὸ Δ. Συμβούλιον ὅπου, ὡς προεῖπα, πρέπει νὰ ὑπάρχουν τοὐλάχιστον δύο ἐκπρόσωποι τῶν ἐργαζομένων, καὶ ἐγκρίνονται ἀπὸ τοὺς Ὑπουργοὺς Δημ. Ἔργων καὶ Ἐργασίας, ὥστε καὶ τὸ τελευταῖον τοῦτο Ὑπουργεῖον τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξοικειωμένον μὲ τὰ ζητήματα τὰ ἐργατικὰ καὶ μὲ τὴν ψυχολογίαν τῶν ἐργατῶν νὰ μετέχῃ εἰς τὴν ἔγκρισιν τῶν κανονισμῶν αὐτῶν. Αὐτὰ σᾶς τὰ λέγω διὰ τὸ ἄρθρον 19 καὶ τὴν παράγραφον 2 κατὰ τὴν ὁποίαν «οἱ ὅροι καὶ αἱ συνθῆκαι ἐργασίας..... ...... (ἀναγινώσκει) .....». Ἐκεῖ νὰ τεθῇ ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν προϋπέδειξα διὰ νὰ καθησυχάσετε τοὺς ἐργάτας, πολλαὶ ἀνησυχίαι τῶν ὁποίων εἶναι πολὺ δικαιολογημέναι. Κύριοι βουλευταὶ καὶ κύριε Ὑπουργέ, τὸ προκεχωρημένον τῆς ὥρας δὲν ἐπιτρέπει νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον. Τὰ ὅσα ἐξέθεσα εἶναι ἀπὸ τὰ κύρια σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου τῶν ὁποίων ἐνδείκνυται εἴτε ἢ ἀποσαφήνισις εἴτε ἡ τροποποίησις. Καὶ καταλήγω ἐπικροτῶν τὴν κυβερνητικὴν μέριμναν διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Ο.Λ.Π. καὶ εὐχόμενος νὰ ἐπικρατήσῃ εἰς τὴν διοίκησιν αὐτοῦ πνεῦμα στοργῆς κυρίως πρὸς τήν ἐργασίαν, δηλαδὴ τοὺς ἐργάτας καὶ τὸ προσωπικὸν αὐτοῦ. Διότι ἂν δὲν ἔχετε αὐτοὺς συμπαραστάτας, ἱκανοποιημένους ἀπὸ τοὺς ὅρους ἐργασίας καὶ ἀμοιβῆς δὲν θὰ ἠμπορέσετε νὰ ἐξασφαλίσητε τὴν ἐπιτυχῆ, οἰκονομικὴν καὶ ἀπρόσκοπτον διεξαγωγὴν τῶν ἔργων τοῦ Ο.Λ.Π., ποὺ εἶναι ἐξαιρετικῆς σημασίας διὰ μέγα μέρος τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλιμπράντης ἔχει τὸν λόγον.

§126Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς δύο εἶναι αἱ δυνάμεις ἐπὶ τῶν ὁποίων βασίζεται ἡ ὅλη ὕπαρξίς του καὶ ἡ ἐν γένει μελλοντική του ἐξέλιξις. Αἱ δυνάμεις αὐταὶ εἶναι ὁ Ὀργανισμὸς Λιμένος Πειραιῶς καὶ ὁ Δῆμος Πειραιῶς. Δι’ αὐτὸ τὸ γενικὸν αἴτημα τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας εἶναι νὰ ἐνισχυθῇ ὁ Δῆμος Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος ἐνῷ ἄλλοτε ἦτο ὁ πλουσιώτερος Δῆμος, σήμερον μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν διαπυλίων καταρρέει οἰκονομικῶς καὶ δὲν δύναται ν’ ἀνταποκριθῇ πλέον οὐδὲ εἰς τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας τῆς πόλεως. Καθίσταται ἑπομένως ἀπολύτως ἀναγκαῖον νὰ ληφθῇ πρόνοια, ἤδη ὅτε συζητεῖται ὁ περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς Α. Ν., διὰ τὴν εὔλογον καὶ δικαιοτάτην ταύτην ἐνόχλησιν τοῦ Δήμου Πειραιῶς. Εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὴν χρῆσιν τοῦ Ο.Λ.Π. ἔχει θέσει ὁ Δῆμος Πειραιῶς ἐκτεταμένας καί μεγίστης ἀξίας χερσαίας ἐκτάσεις του, αἵτινες ἀποτελοῦν τὸν χῶρον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχει ἐγκατασταθῆ καὶ λειτουργεῖ ὁ Ὀργανισμός. Ἡ πρόοδος τῶν μεγάλων τεχνικῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς ὀφείλεται εἰς τὴν ἄνεσιν καὶ τὴν ἐξαιρετικὴν καταλληλότητα τῶν δημοτικῶν χώρων. Διὰ τὴν μόνιμον αὐτὴν χρῆσιν τῶν δημοτικῶν ἐκτάσεων εἶναι ἐπιβεβλημένον ἀφοῦ ἀπερρίψατε τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κιζάνη, νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον ἐφ’ ἅπαξ νὰ ἀποζημιώσητε διὰ τὰ οἰκόπεδα καὶ τὰς ἐκτάσεις ἐν γένει, νὰ τοῦ δώσητε τὴν δύναμιν νὰ συνεχίσῃ τὸ ἔργον του.

§127Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δ. Ἔργων). Ἀφήσατε νὰ ἴδωμεν πόσης ὑγείας θὰ εἶναι εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον ὁ Ο.Λ.Π. καὶ ὅταν θὰ εἶναι εἰς θέσιν, θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του καὶ τὸν Δῆμον Πειραιῶς.

§128Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Ὁ Ο.Λ.Π. εἶναι πάντοτε εἰς θέσιν νὰ ἱκανοποιῇ τὰ αἰτήματα καὶ τὰ δικαιώματα τῶν ἄλλων. Ἀλλὰ καὶ σήμερον ἀκόμη εἰς 8 δόσεις δύνασθε νὰ ὁρίσητε μίαν ἀποζημίωσιν τοῦ Δήμου Πειραιῶς. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ πεθάνῃ ὁ Πειραιεύς, διότι εἶναι ἡ προθήκη τῆς Ἑλλάδος. Ἐπίσης ὀφείλω νὰ σᾶς ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου, διότι ἀνεγνωρίσατε τὸ δικαίωμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν δυστυχῶν φορτοεκφορτωτῶν. Ἕτερον αἴτημα εἶναι νὰ ὁρίσητε ἕνα ἀντιπρόσωπον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Πειραιῶς εἰς τὸ Συμβούλιον. Εἶναι τὸ μεγαλύτερον κέντρον τῆς Ἑλλάδος καὶ ὀφείλετε νὰ δώσητε εἰς τοὺς ἐργάτας τὴν θέσιν ποὺ τοὺς ἀνήκει.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§130Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μετὰ τὰς ἀγορεύσεις τῶν κ. συναδέλφων καὶ ἰδίως μετὰ τὴν πλήρη λεπτομερῆ καὶ σαφῆ ἀγόρευσιν τοῦ κ. Κάντζια, πλέον ἁρμοδίου ὑπὲρ πάντα ἄλλον διὰ τὰ ζητήματα αὐτά, δὲν θ’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ μακρόν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριοι, ἀπεστάλη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1949. Ὅταν ἐγὼ παρέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων κατὰ μῆνα Ἀπρίλιον δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὰ γραφεῖα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων, διότι εἶχε ἐπιστραφῆ ἀπὸ τὸν προκάτοχόν μου Ὑπουργὸν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Μοῦ ἐστάλη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἕνα μῆνα μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῶν καθηκόντων μου, ἀρχὰς Μαΐου ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Ἐμελέτησα τὸ θέμα καὶ ἀνέθεσα εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν νὰ φέρῃ τὰς ἀναγκαίας τροποποιήσεις. Ἑκάμομεν καὶ μίαν μακρὰν σύσκεψιν μὲ τοὺς ἁρμοδίους τοῦ Ο.Λ.Π. προσπαθήσαντες νὰ βελτιώσωμεν ὅσον εἶναι δυνατὸν τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Διότι τὸ νομοσχέδιον ὡς ἦτο συντεταγμένον, κύριε Πρόεδρε, πρῶτον ἦτο μία μετάφρασις ἀθλία καὶ δεύτερον περιεῖχε διατάξεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἦσαν σύμφωνοι πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους. Ἔπρεπε λοιπὸν νὰ τὸ προσαρμόσω πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους, διότι εἶχε μεταξὺ τῶν ἄλλων τὴν διάταξιν εἰς τὸ ἄρθρον 9 ἐδάφιον 4 παράγραφος γʹ ὅτι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς καὶ ὁ βοηθός του δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ εἶναι Ἕλληνες ὑπήκοοι. Εἰς τοῦτο ἀντέταξα ἀμέσως κατηγορηματικὴν ἄρνησιν, διότι εἶπον ὅτι τὸ Σύνταγμα δὲν τὸ ἐπιτρέπει καὶ δὲν τὸ δέχεται ἡ Κυβέρνησις. Ἐπί τέλους ἐδέχθησαν καὶ ἀπηλείφθη ὁ ὅρος αὐτός. Ἐπίσης ὑπάρχει εἰς τὸ ἄρθρον 11 ἡ ἑξῆς διάταξις «...... (ναγινώσκει) .......». Ἡ διάταξις αὐτή, κύριε Πρόεδρε, ἐπέφερεν ἀναστάτωσιν εἰς τὸν ἐργατικὸν κόσμον τοῦ Πειραιῶς. Μετὰ πολλὰς καὶ μακρὰς, συζητήσεις μεταξὺ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῶν ἁρμοδίων τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἀπηλείφθη ὅλο αὐτὸ τὸ ἐδάφιον καὶ ἐτέθη τὸ ἐδάφιον τὸ ὁποῖον περιέχει τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τροποποιηθὲν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἀπεστάλη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, μετεφράσθη εἰς τὴν Ἀγγλικὴν, ἀλλὰ μετὰ παρέλευσιν πολλῶν ἡμερῶν ἐπέφερεν ἄλλας παρατηρήσεις τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ οἱ σύμβουλοι αὐτοῦ, μετεφράσθη πάλιν ἀπὸ τὴν Ἀγγλικήν καὶ ἐπεστράφη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἐκ τοῦ ὁποίου ἐπεστράφη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονιϋμοῦ. Κατὰ τὰς ἀρχὰς Ἰουλίου ἀπεστάλη τὸ τελευταῖον τροποποιηθὲν νομοσχέδιον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Καίτοι παρήρχοντο ὅμως αἱ ἡμέραι δὲν εἶχεν ἐπιστραφῆ τὸ νομοσχέδιον παρὰ τὰς προσπαθείας τὰς ὁποίας κατέβαλα πρὸς τοῦτο. Τέλος ἐπεστράφη τὸ νομοσχέδιον ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὴν ἀνάληψιν τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων ὑπὸ τοῦ νῦν Ὑπουργοῦ ὅστις καί τὸ ἐδημοσίευσεν ὡς ἀναγκαστικὸν νόμον. Εὔχομαι, κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ψηφιζόμενον νὰ ἀποβῇ εἰς ὄφελος τοῦ Ο.Λ.Π. Ὁ Ο.Λ.Π. ἀνεξαρτήτως μερικῶν σφαλμάτων ἐν τῷ συνόλῳ ἐργάζεται τώρα τόσον καλὰ ὥστε ὁ κ. Πόρτερ, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, συνεχάρη τὴν Διοίκησιν τοῦ Λιμένος. Εὔχομαι, ἐπαναλαμβάνω, τὸ νομοσχέδιον νὰ ἀποβῇ εἰς ὄφελος τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ὠφελήσῃ τὸν Ὀργανισμὸν καὶ γενικῶς τὴν Ἑλλάδα θὰ εἶναι νὰ γίνουν δύο πράγματα. Τὸ πρῶτον εὐτυχῶς ἤρχισε νὰ γίνεται, δηλαδὴ νὰ τεθῶσιν ἐκτὸς ἐργασίας οἱ ὑπερήλικες καὶ οἱ ἀνίκανοι ἐργάται, οἵτινες ἐπληρώνοντο καίτοι δὲν εἰργάζοντο. Πρὸς τοῦτο εἴχομεν παρακαλέσει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας εἰς τὸ ὁποῖον διεβιβάσαμεν τὰ στοιχεῖα νὰ ἑτοιμάσῃ τὸ διάταγμα διὰ νὰ ἀποζημιωθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, διότι ὑπάρχει τὸ σχετικὸν κονδύλιον βάσει μιᾶς φορολογίας ἡ ὁποία εἶχε τεθῆ. Εὐτυχῶς ὡς ἐπληροφορήθην πρὸ μηνός, ἐδημοσιεύθη τὸ διάταγμα καὶ ἤρχισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὸ ἐφαρμόζῃ. Τοιουτοτρόπως θὰ ἀνανεωθῇ τὸ προσωπικόν. Δεύτερον ζήτημα καὶ τὸ σοβαρώτερον, εἶναι ἡ πληρωμὴ τῶν Φ.Ε.Φ. κατὰ τόννον. Ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς εἶναι ὁ μόνος λιμὴν τοῦ κόσμου ὅπου αἱ ἐκφορτώσεις δὲν πληρώνονται κατὰ τόννον. Πρὶν ἀποχωρήσω ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, εἶχον ἀναθέσει εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ ὅταν τὸ φέρῃ εἰς ἕνα ὡρισμένον ἀποτέλεσμα νὰ προκαλέσῃ μίαν σύσκεψιν εἰς τὸν Ὀργανισμόν. Πράγματι ἡ μελέτη αὐτὴ ἦτο σοβαρὰ καὶ δύναται νὰ λύσῃ νομίζω ἐπαρκῶς τὸ θέμα. Ἔγινε μία σύσκεψις ὑπὸ τὴν προεδρίαν μου εἰς τὸν Ο.Λ.Π. εἰς ἣν παρίστατο καί ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καθ’ ἣν ἐξητάσθη ἡ γενομένη μελέτη καὶ εὑρέθη πολὺ καλή. Ἄν ἐφαρμοσθῇ ἡ πληρωμὴ κατὰ τόννον, νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι θὰ προοδεύσῃ πολὺ τὸ ἔργον τοῦ Ὀργανισμοῦ Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα εἰς πέρας. Εὔχομαι καὶ ἐγὼ ὅπως καὶ ὁ κ. Κάντζιας νὰ ἔχῃ μακρὰς ἡμέρας καὶ νὰ εὐτυχήσῃ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§132Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς πρὸς μὲν τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου εἶχα εἴπει προχθὲς δυὸ λόγια. Θὰ ἐπανέλθω ὅμως ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ ζητήματος. Καὶ ἡ οὐσία εἶναι ὅτι φοβοῦμαι τὴν ὑπὸ ἑνὸς ὀργανισμοῦ ἀνάληψιν ἐργασίας τοιαύτης ἐκτάσεως καὶ ποικιλίας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ Πειραιεὺς θὰ περιέλθῃ εἰς μίαν κατάστασιν ἀσθενείας. Φοβοῦμαι δηλαδὴ ὅτι ἡ βραχυκύκλωσις τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας εἰς τὸν λιμένα, ἡ ὁποία ἐπιδιώκεται διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, θὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ λιμένος καί τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Φοβοῦμαι ὅτι διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ θὰ φθάσωμεν εἰς αὔξησιν τοῦ κόστους τῶν φορτοεκφορτώσεων. Δι’ αὐτὸ ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναθεωρήσῃ κατὰ βάσιν τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπήντησεν ὅτι «ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ ἐπιμένει». Αὐτὸ ἀνεγράφη εἰς τὰ πρακτικά. Εἶπε δηλαδὴ ὁ κ. Βενιζέλος: Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὰ πλέον ἐπείγοντα καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ ἀποστολὴ ἀποδίδει εἰς αὐτὸ ἐξαιρετικὴν σημασίαν. Ὁμολογῶ ὅτι τὸ γεγονὸς καὶ μόνον ὅτι τὸ θέλει ἡ Ἀμερικανικὴ ἀποστολή, δὲν εἶναι δι’ ἐμὲ ἐπαρκὲς ἐπιχείρημα, διότι ὑπῆρξαν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἡ Ἀμερικανικὴ ἀποστολή, παρ’ ὅλην τὴν διακρίνουσαν αὐτὴν ἀγάπην πρὸς τὸν τόπον αὐτόν, ἔκαμε σφάλματα, τὰ ὁποῖα ἦλθε καὶ διώρθωσε κατόπιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ ὁ τόπος αὐτὸς ὁλόκληρος καὶ ὄχι μόνον ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς, ἂν δὲν λύσωμεν τὰ χέρια εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Βεβαίως, ὑπάρχει ἀνάγκη μιᾶς παρακολουθήσεως καὶ καθορισμοῦ τομέων δράσεως τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καί εἰδικώτερον εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Χρειάζεται νὰ συντονισθοῦν ἴσως αἱ διάφοροι ἰδιωτικαὶ δραστηριότητες, ποὺ φυσιολογικὰ ἀναπτύσσονται εἰς τοὺς λιμένας. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως αὐτοῦ μέχρι τοῦ νὰ τὰς νεκρώσωμεν καὶ νὰ ἀναθέσωμεν τὰς σχετικὰς λειτουργίας εἰς ἕνα Ὀργανισμόν, ὑπάρχει μεγάλη διαφορά. Καὶ φοβοῦμαι ἐπαναλαμβάνω,—τὸ ἀπεύχομαι βεβαίως—ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι αὐτὸς ὁ Ὀργανισμὸς, ὅπως περιγράφεται εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἔστω καὶ ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Διότι ὁ λιμὴν Πειραιῶς δὲν εἶναι μόνον ὑπόθεσις Πειραϊκὴ, κ. Ὑπουργέ, ἀλλ’ ὑπόθεσις ὅλων τῶν Ἑλλήνων—ἐξ οὗ καὶ τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων ἡμῶν. Τὰ θέματα αὐτὰ τὰ ἀνέπτυξεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ὁ κ. Κάντζιας τόσον ἐμπεριστατωμένα, ὥστε δὲν χρειάζεται νὰ ἐπανέλθω καὶ ἐγώ. Βεβαίως ἡ ἀποδοχὴ παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν τροποποιήσεων, τὰς ὁποίας ἐπέφερεν εἰς τὸ νομοσχέδιον ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἁπλουστεύει πολὺ τὴν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον. Δι’ αὐτὸ θὰ περιορισθῶ εἴτε εἰς συστάσεις, εἴτε εἰς τὴν παράκλησιν νὰ προβῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς μίαν—δύο ἑρμηνευτικὰς δηλώσεις. Καὶ διὰ νὰ ἀπασχολήσω ὅσον εἶναι δυνατὸν ὀλιγώτερον τὴν Βουλήν, τῆς ὁποίας τὴν κούρασιν σέβομαι περισσότερον ἴσως ἀπ’ ὅ,τι τὴν σέβεται ἡ Κυβέρνησις, δι’ αὐτὸ θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου καὶ πρὶν εἶπα δύο λόγια, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῶν σημειωτῶν τοῦ Πειραιῶς, κ. Πρόεδρε. Εἰς τὴν σελίδα 2 τοῦ ἀνατυπωθέντος νομοσχεδίου, ἄρθρον 4 παράγρ. 17 βʹ, ἀναφέρεται ὅτι «ἡ ἔκδοσις ὑφ’ οἱουδήποτε ........... (ἀναγινώσκει) ........................... Αὐτὸ ὡς ἀρχικῶς εἶχεν, ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δι’ ἐμέ, ἦτο ἀπαράδεκτον. Ἤδη μετὰ τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ πρᾶγμα γίνεται μαλακώτερον, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν μὲ τὴν τροπολογίαν καθ’ ἣν δύναται ὁ Ὀργανισμὸς νὰ ἀναθέτῃ τὰς φορτοεκφορτωτικὰς ἐργασίας, ἀφ’ ἑταίρου ἡ πρόβλεψις περὶ ἀποζημιώσεως.....

§133Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δ. Ἔργων). Ἡ τροπολογία τήν ὁποίαν ἡμεῖς ἐδέχθημεν καὶ τὴν ὁποίαν βλέπω ἐδῶ διατυπουμένην ἦτο, ὅτι «μέχρις οὗ καταστῇ δυνατὴ ἡ ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀνάληψις....... (ἀναγινώσκει)....». Ἔτσι εἶχε διατυπωθῆ. Εἶναι μία κακὴ διατύπωσις τῶν ἀπόψεων, τὰς ὁποίας ἐδέχθημεν. Πάντως αὐτὴ εἶναι ἡ διατύπωσις, ἡ ὁποία τοὺς κατοχυρώνει.

§134Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν τοὺς κατοχυρώνει. Λέγει «κατὰ προτίμησιν νὰ προσληφθοῦν».

§135Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δ. Ἔργων). Τοὺς κατοχυρώνει. Ὁμιλοῦμεν περὶ ἀποζημιώσεως καὶ αὐτῶν.

§136Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Πάντως, αὐταὶ αἱ τροπολογίαι ἔχουν καταστήσει ἠπιώτερον τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ἤθελα μόνον μίαν δήλωσίν σας, κ. Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 18. Εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ προστίθεται παράγραφος 2α ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὸ ἤδη ὑπηρετοῦν προσωπικὸν....... .....(ἀναγινώσκει)......». Αὐτὸ θέτει μίαν ἀρχήν, ὅτι τὸ ὑπηρετοῦν προσωπικὸν θὰ κριθῇ βάσει τῶν παλαιοτέρων προσόντων. Αὐτὴ ἡ ἀρχή κ. Ὑπουργέ, δίκαιον εἶναι νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τούς σημειωτάς, δηλαδὴ καὶ ἐδῶ δὲν νοοῦνται θεσπιζόμενα νέα προσόντα. Ἐὰν θέλετε νὰ κάμετε τὴν δήλωσιν αὐτὴν.........

§137Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δ. Ἔργων). Βεβαίως. Εἴμεθα σύμφωνοι.

§138Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ τακτοποιήσωμεν μερικὰ πράγματα διὰ δηλώσεων, θὰ παρεκάλουν τὸ ἑξῆς: Εἰς τὸ ἄρθρον 4.....

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, κ. συνάδελφε. Ὁ κ. Ε. Μάντακας ἔχει τὸν λόγον.

§140Ε. ΜΑΝΤΑΚΑΣ. Θὰ ἤθελα καὶ ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψει σας τὴν τροπολογίαν τῶν βουλευτῶν Πειραιῶς, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸν Δῆμον Πειραιῶς, καὶ τοὺς παρακειμένους Δήμους, διότι εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁ Δῆμος Πειραιῶς ἔχει ὑποφέρει πάρα πολύ. Τὸ γνωρίζετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἀπὸ βομβαρδισμούς, ἀπὸ ἐκκρήξεις ναρκῶν τῶν δύο ἀτμοπλοίων ποὺ ἐξερράγησαν εἰς τὴν προβλῆτα κ.λ.π. Ἂν πᾶτε σήμερα, ὅπως ἐπῆγα ἐγὼ καὶ δῆτε τὴν περιοχὴν τοῦ Χατζηκυριακείου, θὰ βρῆτε ἀνθρώπους ποὺ κατοικοῦν εἰς τὰ ὑπόγεια, εἰς τὰ ἀμπριά. Δρόμος δὲν ὑπάρχει, τίποτε ἀπολύτως. Οὔτε ἄδεια οἰκοδομῆς τοὺς δίδουν. Πραγματικὰ ἔχει ἀνάγκας ὁ Δῆμος Πειραιῶς τεραστίας. Ἔπειτα ὑφίσταται καί μίαν φθορὰν λόγῳ τῆς μετακινήσεως τῶν ἐμπορευμάτων καὶ τῆς ἐπικοινωνίας του μὲ τὰς Ἀθήνας, ὥστε εἶναι δίκαιον ὁ Δῆμος Πειραιῶς νὰ πάρῃ ἕνα ποσοστὸν ἀπὸ τὰς εἰσπράξεις τοῦ Ο.Λ.Π. Τώρα, πῶς θὰ τὸ κανονίσητε μεγάλο–μικρό, αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ σᾶς θυμήσω κάτι, ποὺ εἰς τὴν στρατιωτικὴν ζωὴν εἶναι πολὺ γνωστόν. Εἰς τὴν ἐφαρμογήν του φαίνεται ἕνας νόμος, ὅπως εἰς τὴν ἐφαρμογὴν μόνον φαίνεται ἐὰν αἱ θεωρεῖαι ἀποδίδουν αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγουν, οὕτω καὶ διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου θὰ ἴδητε, ἐὰν εἶναι ἀνάγκη νὰ φέρετε συμπληρωματικὸν νόμον.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μελᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§142Ι. ΜΕΛΑΣ. Χαιρετίζομεν τὸ νομοσχέδιον, ὄχι ὡς τὸ ἰδεῶδες, ἀλλ’ ὡς ἀπαρχὴν κρατικῆς ἐπισημάνσεως τῆς κολοσσιαίας σημασίας τοῦ λιμένος Πειραιῶς ἐπὶ τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Τὸ νομοθέτημα ἔφθασε δυστυχῶς ἐδῶ καθυστερημένον καὶ δὲν ἔχει χρονικῶς δυνατότητα ὁλοκληρώσεως. Προηγήθησαν τούτου ἄλλα θρασύτερα, τὰ ὁποῖα, ὑπὸ τὸ ψευδὲς ἔνδυμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως, ἐξήντλησαν τὸν χρόνον. Ἔχει πλῆθος ἀτελειῶν, λείπει ἡ ὁλοκλήρωσις τοῦ ἐνδιαφέροντος ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων. Ἐμπιστευόμεθα ἐν τούτοις εἰς τὴν κυβερνητικὴν ὑπόσχεσιν περὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀτελειῶν. Ἐμπιστευόμεθα εἰς τὴν δοθεῖσαν ὑπόσχεσιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Ἐμπιστευόμεθα κυρίως εἰς τὴν ἐποπτείαν, τὸ ἐνδιαφέρον καί τὴν στοργὴν τοῦ συνόλου τῶν μελῶν τῆς ἀντιπροσωπείας, τὰ ὁποῖα κυρίως μετὰ τὴν διάρρηξιν τῶν δοθεισῶν ποὺ συνετάραξαν τὸν τόπον, ἀντελήφθησαν τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχουν διὰ τὴν χώραν, ὁ Ο.Λ.Π. καὶ μαζὶ μὲ αὐτὸν ὁ ἐπίσης ἀτυχὴς Δῆμος Πειραιῶς. Ἄν ἡ Θεσσαλονίκη ἀποτελεῖ τὸ στῆθος τῆς χώρας καὶ αἱ Ἀθῆναι τὸν νοῦν, ὁ Πειραιεὺς ἂν τῷ συνόλῳ του ὡς κυψέλη ἐργασίας καὶ ὡς λιμὴν ἀποτελοῦν τὴν καρδίαν τῆς Ἑλλάδος. Δεχόμεθα λοιπὸν τὸ παρὸν νομοθέτημα ὡς ἀπαρχὴν προσπαθείας καὶ ἐπιφυλασσόμεθα νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὸ καθῆκον μας ἀπέναντι τοῦ λιμένος, τὸ ὁποῖον εἴμεθα βέβαιοι ὅτι θὰ ἐκπληρώσωμεν πάντες εἰς τὸ ἀκέραιον.

§143Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Θὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν πρὸς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὸν Πειραιᾶ καὶ κυρίως πρὸς τοὺς συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ἐκλέγονται εἰς τὸν νομὸν Πειραιῶς. Ἀσφαλῶς ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὄχι ἁπλῶς νὰ ἐξυγιάνῃ τὸν λιμένα ἀλλὰ καὶ νὰ βοηθήσῃ τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς. Θὰ ἐπέλθῃ ἡ βοήθεια αὐτὴ κατὰ ἕνα τρόπον φυσιολογικὸν εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐξυγιάνωμεν τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶναι εὐτυχὴς νὰ ἔλθῃ τότε ἀρωγὸς πρὸς τὸν Δῆμον Πειραιῶς. Ἀπὸ τοῦδε, κύριοι συνάδελφοι, μὴ ζητεῖτε νὰ καθορίσωμεν ποσοστὸν καὶ τρόπον βοηθείας τοῦ Δήμου Πειραιῶς.

§144Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μὲ τὸ «διαχειρίζεται» τί ἐννοεῖτε;

§145Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸ «διαχειρίζεται», εἶναι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς διαφυλάξεως.

§146Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον... ὅπως εἶναι συντεταγμένον, πρέπει νὰ εἶναι μόνον μέλος τοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς.

§147Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι εἴτε τοῦ ἑνὸς εἴτε τοῦ ἄλλου.

§148Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι μέλος τοῦ Πειραιῶς. Εἶναι ὁμόφωνος ἡ ἀντίληψις τῆς Βουλῆς. Ἡ ἐκλογὴ θὰ γίνεται μὲν ἀπὸ κοινοῦ, ἀλλὰ ὁ ἐκλεγόμενος θὰ εἶναι τοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς.

§149Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δεκτόν.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ σχέδιον νόμου;

§151ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1559)1950 Α. Ν. περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς». Συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1347)1949 «περὶ ὀργανώσεως ὑπηρεσιῶν τινῶν τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν».

§153Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ ἄρθρον ἕβδομον δεκτόν.

§154ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὸ ἄρθρον ἕκτον δὲν ἔγινε δεκτόν.

§155Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τί θέλετε εἰς τὸ ἕκτον ἄρθρον;

§156Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐλέχθη προχθὲς ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς τακτοποιήσεως τῆς ἐκκρεμότητος τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου, προῆλθεν εἰς τὴν σκέψιν τῆς διαρθρώσεως τῆς ὀργανικῆς διαφόρων ὑπηρεσιῶν, καὶ ἐν ἀκολουθίᾳ τῆς σκέψεως αὐτῆς εἰς τὸ ἄρθρον ἕκτον εἰσάγεται ἡ ἀποδοχὴ ἑνὸς θεσμοῦ τοῦ εἰδικοῦ συμβούλου. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι γενικώτερον ὁ θεσμὸς αὐτὸς τῶν εἰδικῶν συμβούλων, ὁ ὁποῖος εἰσήχθη μεταπολεμικῶς εἰς πολλοὺς ὀργανισμούς, εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον μὲ τὰ δεδομένα, ποὺ μᾶς ἔδωσεν ἡ διοίκησις, ὑπῆρξεν ἐπιτυχής. Κατὰ μείζονα λόγον τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν προκειμένου νὰ ἀποβλέψῃ εἰς τὴν ὀρθολογιστικὴν ὀργάνωσιν τῶν κεντρικῶν ὑπηρεσιῶν, ὑποστηρίζει, καθ’ ἡμᾶς, μίαν καινοτόμον ἀντίληψιν διὰ τῆς ἐπανεισαγωγῆς τοῦ θεσμοῦ τοῦ εἰδικοῦ συμβούλου. Δὲν ἔχω τὴν εὐτυχίαν κἂν νὰ γνωρίζω τὸν ἐπίλεκτον, ὁ ὁποῖος πρόκειται κατὰ ἕνα τρόπον νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν αὐτὴν τοῦ εἰδικοῦ συμβούλου, ἀλλά, ὅπως πληροφορούμεθα, ὁ θεσμὸς τοῦ εἰδικοῦ συμβούλου δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὸ σχέδιον νόμου περὶ κώδικος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Θὰ ἐνομίζαμεν ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον ἐφ’ ὅσον ἀποδέχεσθε ὅτι ὁ τελωνειακὸς κλάδος τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν παρουσιάζει μίαν ἰδιομορφίαν, θὰ ἦτο προτιμώτερον νὰ εἶναι γενικὸς διευθυντὴς ὁ εἰδικὸς αὐτὸς σύμβουλος, ὥστε νὰ μὴ παρεμβάλωμεν θεσμοὺς ἀνωμάλους. Ὅλα αὐτὰ ποὺ λέγω δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον θέλετε νὰ τιμήσητε κατὰ ἕνα τρόπον, προτείνω συμπερασματικῶς, δὲν καθίσταται ἀναγκαία ἡ προώθησις τοῦ τομέως αὐτοῦ τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας, ἀντὶ νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ εἰδικοῦ συμβούλου, νὰ ὁμιλοῦμεν καθαρὰ περὶ γενικοῦ διευθυντοῦ. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν ὁ νόμος περὶ τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἐδέχθημεν ἑπτὰ εἰδικοὺς συμβούλους. Δὲν ἀξίζει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἔχῃ ἕνα εἰδικὸν σύμβουλον; Καὶ ἐπιπροσθέτως ἐδῶ πέρα εἰς τὸν εἰδικὸν σύμβουλον δὲν δίδομεν διοικητικὰς ἱκανότητας, τοῦ δίδομεν καθαρῶς γνωμοδοτικὰ καθήκοντα. Ἑπομένως πρόκειται περὶ βαθμοῦ τελείως διαφορετικοῦ, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς τροπολογίας, ἀλλὰ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει.

§157Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Εἰς τὸ ἕκτον ἄρθρον γίνεται μία σύντμησις διὰ τὴν προαγωγὴν τῶν ἐφορειακῶν ὑπαλλήλων.

§158Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Α. Ν., ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου ἕκτου τοῦ κυρωτικοῦ.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως δεκτὸν τὸ ἄρθρον ἕκτον ὡς ἔχει.

§160Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Εἴπομεν νὰ γίνῃ ἀντὶ 1 Ἰουλίου 1951, 31 Δεκεμβρίου 1951.

§161Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀφήσατε νὰ τελειώσωμεν τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ εἰς τὸ τέλος συζητοῦμεν τὴν τροπολογίαν. Ἑπομένως τὸ ἕκτον δεκτόν.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 δεκτόν. Ἄρθρον 7, δεκτόν. Ἄρθρον 8.

§163Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 γίνεται μία διαφοροποίησις ἀπὸ ἀπόψεως ὀργάνων κρίσεως.

§164Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐδόθησαν ἐπ’ αὐτοῦ ἐξηγήσεις εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§165Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὁ σύμβουλος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου νὰ μὴ ὁρίζωνται ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς προέδρους τῶν Σωμάτων.

§166Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Νὰ μοῦ εἴπητε ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν καλὰ ἀλλὰ νὰ εἴπητε ἀπὸ τὸν Πρόεδρον; Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Ὑπουργόν;

§167Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὁ Ὑπουργὸς πολιτεύεται ἐνῷ ὁ Πρόεδρος δὲν πολιτεύεται.

§168Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Διὰ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ δεχθῶ, διότι δὲν εἶναι ἀνεξάρτητον σῶμα, ἀλλὰ διὰ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον τὸ δέχομαι νὰ ὑποδεικνύεται ὑπὸ τῆς ὁλομελείας.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8. Ἄρθρον 9.

§170Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ἡ βάσις θὰ εἶναι ἡ ἑνιαία γενικὴ διεύθυνσις, θὰ ἐπρότεινον ὅπως οἱ ἀναπληρωταὶ τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ ὁρίζωνται πλέον ὄχι δι’ ἀποφάσεως τοῦ γενικοῦ Διευθυντοῦ, ἀλλὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§171Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ ἀπόφασις τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ ἐγκρίνεται ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9. Ἄρθρον 10, δεκτόν. Ἄρθρον 11.

§173Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 11 νὰ προστεθῇ ὡς διάταξις ὅτι αἱ ἤδη ὑπηρετοῦντες εἰσηγηταὶ εἰς τὸ ὑπουργεῖον, ἔχοντες 20ετῆ ὑπηρεσίαν καὶ δίχως δίπλωμα τῆς νομικῆς, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προαχθῶσι.

§174Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Οἱ ἐξελισσόμενοι εἰς ἀνωτέρους βαθμοὺς πρέπει νὰ ἔχουν δίπλωμα.

§175Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω τοὐλάχιστον μέχρι τοῦ Τμηματάρχου Αʹ.

§176Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Προσκρούομεν εἰς τὴν καθωρισμένην τάξιν.

§177Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐρωτῶ εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι 20 χρόνια ὑπάλληλοι μὲ ὅλα τὰ προσόντα καὶ νὰ μένουσι γραφεῖς διότι δὲν ἔχουν δίπλωμα;

§178Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἤξευραν ὅταν ἐμπῆκαν εἰς τὴν καρριέραν ὅτι δὲν θὰ προαχθῶσι.

§179Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Τοὺς ὠθεῖτε πρὸς τὸ προλεταριάτο, δὲν ἠμπορεῖ νὰ μείνουν 20 χρόνια στάσιμοι ὑποδεκανεῖς.

§180Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ ἐντύπωσις ἡ τόσον φθοροποιός, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὅποιος μπαίνει γραφεύς, γίνεται Γενικὸς Διευθυντής, καὶ ὅποιος μπαίνει δεκανεύς, βγαίνει ἀντιστράτηγος. Εἶναι ἐντροπή. Νὰ σταματήσωμεν ἀπὸ τὸν κατήφορον αὐτόν. Νὰ αὐξηθῇ ὁ μισθός τους.

§181Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἂν αὐτὸ ποὺ εἶπον, ὅτι δὲν πρέπει οἱ μὴ ἐφωδιασμένοι μὲ πτυχίον πανεπιστημιακόν, νὰ προάγωνται πέραν τοῦ εἰσηγητοῦ ἂν αὐτὸ εἶναι γενικὴ ἀρχὴ ἢ μόνον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν.

§182Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα κρατεῖ αὐτὴ ἡ ἀρχή.

§183Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀπαντήσητε διατὶ ὑπογράψατε τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, διὰ τοῦ ὁποίου, προάγονται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν στατιστικῆς ὑπάλληλοι χωρὶς πτυχίον καὶ ὄχι μόνον εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου ἀλλὰ τοῦ διευθυντοῦ.

§184Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ δὲν ὑπέγραψα τοιοῦτον νόμον.

§185Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὰ οὐσιαστικὰ προσόντα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἔχουν τὴν μεγαλυτέραν σημασίαν. Θὰ ἔπρεπε δὲ ἡ πολιτεία τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς, νὰ μετεκπαιδεύσῃ ἂν νομίζῃ ὅτι ἔχουν ἀνάγκην τυπικῶν προσόντων.

§186Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ὄχι νὰ κατέρχωνται τὰ ἀξιώματα εἰς τοὺς ἀνθρώπους! Πρέπει νὰ τεθοῦν προσόντα......

§187Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Λέγω λοιπὸν ὅτι ἡ Πολιτεία θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιλέγῃ τοὺς ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ οὐσιαστικὰ προσόντα καὶ αὐτὴ νὰ φροντίζῃ πότε νὰ ἀπαιτοῦν καὶ τὰ τυπικὰ προσόντα. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ζητοῦμεν νὰ μὴ ἀποκλείεται ἡ προαγωγὴ τῶν μὴ ἐχόντων τὰ τυπικὰ προσόντα. Ἂς κριθοῦν ἀπὸ τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον καὶ ἂν αὐτὸ τοὺς κρίνει προακτέους, νὰ προαχθοῦν.

§188Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Οὐσιαστικὰ προσόντα θὰ πῇ κομματικὰ κριτήρια.

§189Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον εἶναι εἰς θέσιν νὰ κρίνῃ........

§190Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ κριθοῦν.

§191Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ τὸν κ. συνάδελφον νὰ μὴ ἐπιμένῃ, διότι δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 δεκτόν. Ἄρθρον 12.

§193Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὅπως γνωρίζητε, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἔχει συσσωρευθῆ ἐργασία συνεπείᾳ τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν συντάξεων, ὥστε ὁ ἔλεγχος τῶν ἐτησίων ὑπολόγων νὰ καθυστερῇ κατὰ δέκα ἔτη, τῶν δὲ μηνιαίων κατὰ τρία ἔτη. Εἶναι σπουδαῖαι αἱ συνέπειαι τῆς καθυστερήσεως αὐτῆς. Ζητεῖ λοιπὸν τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον αὔξησιν τῶν ὀργανικῶν του θέσεων ὑπὸ τοὺς ἑξῆς περιορισμούς: «Ἐπιτρέπεται .......................... ........ (Ἀναγινώσκει) ........» Ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις δὲν ἐπέρχεται καμμία δαπάνη, διότι δύναται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ αὐτοῦ Διατάγματος, νὰ προβαίνῃ εἰς ἀντιστοίχους οἰκονομίας. Δὲν εἶναι ἰδική μου ἡ τροπολογία αὐτή, εἶναι τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

§194Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἔχει τεθῆ ἐν ἀχρηστίᾳ καὶ πρέπει νὰ ὀργανωθῇ, ἢ νὰ τὸ κλείσωμεν. Διότι ἔχει ὅλον τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους ὁ ὁποῖος ἐκτελεῖται ἀπὸ 60 μόνον πρόσωπα. Δι’ αὐτὸ οὐδεμία κατάχρησις ἀπεκαλύφθη ποτὲ ἀπὸ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Εἰς τὰ Δικαστήρια εἰς τὰ ὁποῖα παραπέμπονται καταχρασταὶ φέρουν ἀπόφασιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου δυνάμει τῆς ὁποίας βεβαιοῦται ὅτι αὐτοὶ ἦσαν ἐν τάξει διαχειριστικῶς. Πρέπει λοιπὸν νὰ τὸ ἐνισχύσωμεν τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, εἰδ’ ἄλλως νὰ τὸ κλείσωμεν, διότι εἶναι ἄχρηστον.

§195Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν διατυπῶ ἀντιρρήσεις κατὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, τῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἀλλ’ ἔχω ἀντίρρησιν εἰς τοῦτο, ὅτι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καταργοῦνται ὡρισμέναι ὀργανικαὶ θέσεις τῆς περιφερειακῆς ὑπηρεσίας καὶ προστίθενται ἄλλαι εἰς τὸ κέντρον. Νὰ ἔλθωμεν τώρα διὰ Διατάγματος νὰ καταργήσωμεν καὶ ἄλλας περιφερειακὰς θέσεις. Εἰς αὐτὸ δὲν συμφωνῶ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀντίρρησιν νὰ ἐνισχυθῇ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον νά τὸ ἐνισχύσῃ, ὄχι ὅμως εἰς βάρος τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν.

§196Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὡς διατυποῦται ἡ πρότασις ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθή. Διότι τοῦ δίδομεν τὴν εὐχέρειαν νὰ κρίνῃ ἀπὸ ποὺ πρέπει νὰ περικόψῃ θέσεις. Καὶ ἐφ’ ὅσον διαπιστοῦμεν τὴν ἀνάγκην ἐνισχύσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ὀφείλομεν νὰ τοῦ παραχωρήσωμεν τὸ δικαίωμα αὐτό.

§197Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Βλέπω ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου καταβάλλεται προσπάθεια ἐνισχύσεως τῶν κεντρικῶν ὑπηρεσιῶν εἰς βάρος τῶν περιφερειακῶν αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐλλιπέσταται ἀπὸ ἀπόψεως προσωπικοῦ. Ὁ θεσμὸς τοῦ Συνεδρίου εἶναι ἄριστος καὶ χρειάζεται ἐνίσχυσιν. Ἐὰν εἶχεν ἐνισχυθῆ τοῦτο, δὲν θὰ εἴχωμεν τὰ καταχρήσεις Μπακοπούλου καὶ Σία. Οἱ συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι θὰ ψηφίσουν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, θὰ ἀναλάβουν τὴν εὐθύνην ἔναντι τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν, διότι βλέπομεν ὅτι καταργοῦνται θέσεις ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται, διὰ νὰ γίνουν θέσεις διευθυντῶν.

§198Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εὐχαρίστως ἤκουσα τὰ περὶ ἐνισχύσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου τοῦ τόσον χρησιμωτάτου αὐτοῦ παράγοντος εἰς τὴν Κοινωνίαν καὶ τὸ Κράτος. Λυποῦμαι ὅμως πολὺ ἐάν, τόσον ἡ Κυβέρνησις ὅσον καὶ ἡ Βουλή, μένουν μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ψηφίζουσαι τὴν τροπολογίαν αὐτὴν θὰ ἐπιτελεσθῇ τὸ ἔργον τοῦτο. Ἀναμφισβητήτως τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ὡς καὶ αἱ περισσότεραι Δημόσιαι ὑπηρεσίαι εὑρίσκονται ἐν ἀποσυνθέσει. Ὁ λόγος ὅμως τῆς ἀποσυνθέσεως αὐτοῦ, δὲν εἶναι κυρίως ἡ ἔλλειψις προσωπικοῦ, ἀλλὰ ἡ κακομεταχείρισις τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ἀπὸ ἐτῶν ἐκ μέρους τῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι μὴ δίδουσαι σημασίαν εἰς τὴν σοβαρότητα τῶν θεσμῶν τὸν κατέστησαν ἓν εἶδος πρεβαντορίου, ἢ μᾶλλον Πρυτανείου εἰς τὸ ὁποῖον τοποθετοῦνται οἱ καλοὶ αὐτοὶ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ σταθοῦν ἢ διότι ὑπάρχουν συνάδελφοι των ἱκανώτεροι ἢ διότι ὑπάρχει ἡ περίεργος διάταξις τοῦ ὁρίου τῆς ἡλικίας. Συνεπῶς ἐὰν θέλωμεν πραγματικῶς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον νὰ φθάσῃ εἰς τὸν προορισμόν του, ἂς μὴ ἀπατώμεθα, διότι εἶναι ἐντροπή, νὰ ἀλλάξουν ὄχι οἱ βιολιτζῆδες, ἀλλὰ ὁ χαβᾶς. Πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθῇ αὐτὴ ἡ τακτικὴ καὶ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον νὰ γίνῃ εἷς μαχητικὸς ὀργανισμὸς κρατικός, μὲ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ δουλέψουν καὶ ὄχι μὲ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι περνοῦν ἐκεῖ διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν μίαν μεγαλυτέραν σύνταξιν καὶ νὰ θεραπεύσουν τοὺς ρευματισμούς των.

§199Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη. Νὰ τεθῇ ὅτι «δύνανται νὰ ὁρίζωνται...............».

§200Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Φοβοῦμαι ὅτι ὁ περιορισμὸς αὐτὸς θὰ γίνῃ εἰς βάρος τῶν περιφερειακῶν θέσεων.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν τὸ ἄρθρον 12 ὡς ἐτροποποιήθη;

§202ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν.

§203Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 12 παράγραφος 2 περιλαμβάνεται ἡ διάταξις ἥτις εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ ἐνδιαφέροντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν προκειμένου περὶ διοριζομένων ἢ διορισθέντων εἰς θέσεις Παρέδρων παρὰ τῷ Ἐλεγκτικῷ Συνεδρίῳ, Διευθυντῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ὁ χρόνος ὑπηρεσίας αὐτῶν, λογίζεται ὡς χρόνος ὑπηρεσίας Παρέδρων. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς ὅτι ἡ ὁλομέλεια τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἀπεφάνθη ὅτι δὲν δικαιολογεῖται ἡ προσμέτρησις χρόνου διοικητικῆς ὑπηρεσίας εἰς χρόνον διανυθέντα ἐν ἰσοβίῳ δικαστικῇ τοιαύτῃ. Καὶ τοῦτο διότι ἐπέρχεται ἀναστάτωσις εἰς τὴν Ἐπετηρίδα τῶν ἐχόντων τὰ προσόντα προαγωγῆς. Ἡ ὁλομέλεια τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 633555 τῆς 4.12.50 γνωμοδοτήσεώς του ὁμοφώνως εἶπεν ὅτι διὰ τὴν ἀρχαιότητα τῶν παρέδρων ὡς χρόνος ὑπηρεσίας ἀναγνωρίζεται μόνον ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας τῶν παρέδρων. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γινώμεθα ὄργανα τῶν διαφόρων φωτογράφων. Ἐγὼ τοὐλάχιστον διαμαρτύρομαι ἐντονώτατα διὰ τὴν κρατήσασαν τακτικὴν νὰ ὑπολογίζωνται τὰ ἔτη τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ τοῦ εἰδικοῦ διευθυντοῦ καὶ νὰ μὴ ἐπικρατῇ σεβασμὸς πρὸς τὴν τάξιν καὶ τὰς γνωμοδοτήσεις τῶν ἁρμοδίων Συμβουλίων. (Χειροκροτήματα).

§204Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 12. Πάντοτε εἰς τὰς θέσεις Συμβούλων καὶ Παρέδρων διορίζονται καὶ δικασταί. Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἡ διάταξις αὐτὴ κατηργήθη. Παρακαλῶ νὰ συμπληρωθῇ καὶ πάλιν ἡ διάταξις καὶ νὰ προσλαμβάνωνται καὶ δικασταὶ τοὐλάχιστον ἀπὸ τῆς θέσεως Πρωτοδίκου καὶ ἄνω. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, ἐκτὸς ὡς ἐκπροσώπου ἀγροτικῆς περιοχῆς, νὰ τονίσω ὅτι πρέπει νὰ καταβληθῇ ἡ προσπάθεια συμπληρώσεως τῶν ἐπαρχιακῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ὄχι τονώσεως τῶν κεντρικῶν ὑπηρεσιῶν. Ὅταν ἐλλείπουν εἰρηνοδικεῖα καὶ γραμματεῖς εἰρηνοδικείων, κλπ. ἐπαρχιακοὶ ὑπάλληλοι, ἡ δὲ συμπλήρωσις τῶν κενῶν αὐτῶν προσκρούει εἰς τὴν ἔλλειψιν πιστώσεων δὲν πρέπει νὰ ἐνισχύωμεν πλουσίως τὰς κεντρικὰς ὑπηρεσίας, διότι τότε δικαίως διαμαρτύρονται οἱ ἄνθρωποι τῆς ὑπαίθρου.

§205Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Παρέλειψα νὰ ζητήσω τὴν ἀπάλλειψιν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου καὶ παρακαλῶ ἐὰν δὲν συμφωνῇ εἰς τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§206Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Εἶναι ὀρθὴ ἡ πρότασις περὶ διαγραφῆς τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 12 διότι δὲν εἶναι δεκτὴ ἡ σύγχυσις μεταξὺ δικαστικῆς καὶ διοικητικῆς σταδιοδρομίας.

§207Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐπιμένει εἰς τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία προβλέπει διὰ τοὺς διευθυντὰς οἱ ὁποῖοι διορίζονται Πάρεδροι καὶ τῶν ὁποίων ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὴν διοίκησιν ὑπολογίζεται ὡς χρόνος ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Ἀλλὰ ὅταν φύγωμεν ἀπὸ τὴν διάταξιν ποὺ ἀφορᾷ τοὺς διευθυντὰς καὶ τοὺς παρέδρους καὶ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν διάταξιν ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῶν γενικῶν διευθυντῶν νομίζω, ὅτι αἱ θεωρεῖαι καὶ ἀντιλήψεις περὶ συγχύσεως τῶν ἐξουσιῶν μεταξὺ δικαστικῆς καὶ διοικητικῆς ἐξουσίας δὲν εὐσταθοῦν. Αἱ θέσεις τῶν γενικῶν διευθυντῶν εἶναι ἡ ἀνωτάτη θέσις τῆς ἱεραρχίας τοῦ Κράτους καὶ δὲν νομίζω ὅτι φεύγων ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς καὶ πηγαίνων εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον πρέπει νὰ διορισθῇ εἰς θέσιν ὑποδιεστέραν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. Ἡ διάταξις ἡ ἀναγνωρίζουσα μίαν ἀρχαιότητα εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ γενικοῦ λογιστηρίου νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ νῦν γενικοὺς διευθυντὰς τοῦ γενικοῦ λογιστηρίου.

§208Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Καρτάλη ἀλλὰ προκειμένου μόνον περὶ τῶν γενικῶν διευθυντῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν διὰ τοὺς παρέδρους κατ’ ἀρχὴν νομίζω ὅτι τὸ ἔργον τοῦ παρέδρου δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τοὺς δικαστὰς καὶ εἶναι ἔργον διοικητικὸν ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει δὲν εἶναι ἡ κατάλληλος στιγμὴ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο.

§209Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Ἡ μεταφορὰ δικαστοῦ εἰς τὴν θέσιν παρέδρου δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: 1) διότι δὲν ὑπάρχουν ἐπαρκεῖς δικασταὶ σήμερον, 2) διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταπηδοῦν οἱ τακτικοὶ δικασταὶ καὶ 3) διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου προηγούμενα καθ’ ἃ πολλοὶ δικασταὶ ἔφυγαν καὶ ἐπῆγαν εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν μόνιμον παραμονὴν εἰς Ἀθήνας πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπέβη εἰς βάρος τῆς δικαιοσύνης. Πρέπει, λοιπόν, νὰ προσέξωμεν οἱ καλοὶ δικασταὶ νὰ μείνουν εἰς τὰ δικαστήρια. Ἕν ἄλλο πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω εἶναι τὸ ἑξῆς. Πῶς διέλαθε τῆς προσοχῆς τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις εἰς τὰς ὀργανικὰς θέσεις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ δὲν προέβλεψε, ἀλλὰ ἦλθε τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ τὸ προβλέψῃ; Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι βεβιασμένως καὶ προχείρως ὅλοι οἱ Ἀναγκαστικοὶ Νόμοι συνετάχθησαν καὶ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει αὐτὸ τὸ κατάντημα.

§210Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Προτείνω μετάταξιν τῶν δικαστικῶν, διότι ἡ μετάταξις δικαστῶν, Πρωτοδικῶν ἢ Προέδρων ὅπως ἐγένετο εἰς τὸ παρελθὸν πλουτίζει τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον μὲ νομικοὺς διακεκριμένους μὲ ἐπηυξημένην τὴν συνείδησιν. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον σημεῖον, ὅτι πρέπει οἱ προαγόμενοι Διευθυνταὶ ἢ Γενικοὶ Διευθυνταὶ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου νὰ θεωροῦνται ὡς διανύσαντες τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Παρέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι ἐὰν ὁ Διευθυντὴς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος προήχθη εἰς Πάρεδρον, ἢ ὁ Γενικὸς Διευθυντής, ὁ ὁποῖος προήχθη εἰς Σύμβουλον ἀποδεικνύεται ὅτι ἔχει πληρέστερα τὰ ἐπιστημονικὰ ἐφόδια καὶ τὰ ἐφόδια τὰ ὁποῖα ἐπηυξήθησαν διὰ τῆς πείρας, δὲν εἶναι δίκαιον ......(Δὲν ἠκούσθη) ......

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12 ὡς ἐτροποποιήθη;

§212ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13 ὁ κ. Παπακωνσταντίνου ἔχει τὸν λόγον.

§214Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δικαιολογεῖται ἀπολύτως ἡ πρόνοια διὰ τὰς δακτυλογράφους καὶ τοὺς κλητῆρας, οἱ ὁποῖοι ἀποκτοῦν μεταγενεστέρως τὰ προσόντα νὰ καταλάβουν θέσεις ὀργανικὰς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπουργείου, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι δικαιολογεῖται ἡ ἐξαιρετικὴ διάταξις, ἡ ὁποία εἰσάγεται καὶ ἡ ὁποία ἐπιτρέπει δι’ ἕνα ἔτος ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τὴν κατάληψιν θέσεων ὀργανικῶν τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας ἀπὸ δακτυλογράφους, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀπέκτησαν τὰ τυπικὰ προσόντα. Δὲν βλέπω, λοιπόν, τὸν λόγον, διατὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ γίνῃ μονιμοποίησις δακτυλογράφων εἰς θέσεις ὀργανικὰς τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐνῷ δὲν ἔχουν τὰ τυπικὰ προσόντα τὰ ὁποῖα προβλέπει ὁ Ὀργανισμός, δηλαδὴ ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, χθὲς ἢ προχθὲς ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ἴδιο πρᾶγμα ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Παπαδόγιαννην, ὁ ὁποῖος ἐζήτει ὅπως οἱ Ἐπιμεληταί, ἢ διαχειρισταὶ τῶν ταμείων νὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν τῆς μετατάξεως εἰς τὸν διοικητικὸν κλάδον, ἐπεκαλέσθη αὐτὴν τὴν ἔλλειψιν τῶν τυπικῶν προσόντων, τὰ ὁποῖα προβλέπει ὁ Ὀργανισμός. Νομίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι ἀπολύτως συνεπὴς πρὸς ὅσα τότε ὑπεστήριξε καὶ θὰ ζητήσῃ τὴν διαγραφὴν τῆς διατάξεως.

§215Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. συνάδελφος ἔχει ἀπολύτως δίκαιον εἰς αὐτὸ ποὺ λέγει, ἀλλὰ ἐδῶ ὑπάρχει μία ὁμὰς δακτυλογράφων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑπηρετήσει ἐπὶ 15–20 χρόνια καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτελέσουν τὴν ἐργασίαν αὐτὴν ἀπὸ ἀπόψεως σωματικῆς καὶ δὲν εἶναι παρὰ μόνον 5 ἕως 15 γυναῖκες αἱ ὁποῖαι κάπως πρέπει νὰ μείνουν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰς διώξωμεν. Ζητοῦμεν ἄνευ προσόντων νὰ τὰς κάμνωμεν γραφεῖς βʹ τάξεως, τὸ ἴδιον συνέβη καὶ μὲ τοὺς τηλεφωνητάς.

§216Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δέχομαι νὰ προστεθῇ διὰ τὰς δακτυλογράφους ἐφ’ ὅσον ἔχουν πτυχίον διδασκαλίσσης.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 13 ὡς ἐτροποποιήθη;

§218ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη Ἄρθρον 14.

§220Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διὰ τὰς δαπάνας τῶν ἰατρῶν προτιμώτερον εἶναι νὰ καθορίσητε ἕνα μηνιαῖον ἐπίδομα δι’ ὁδοιπορικὰ ἔξοδα, διότι θὰ σᾶς λέγουν ἐχρησιμοποίησα ταξί, κλπ.

§221Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Προτιμώτερον εἶναι νὰ τοὺς πληρώνωμεν ἕνα ταξί, παρὰ νὰ τοὺς δώσωμεν ἕνα μηνιαῖον ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι αὔξησις τοῦ μισθοῦ.

§222Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε μίαν προσθήκην. Οἱ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι θὰ προσλαμβάνωνται ἐπὶ συμβάσει νὰ εἶναι τοῦ νόμου 751. Νὰ ληφθῇ τέλος πάντων κάποια πρόνοια.

§223Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἴτε τὸ βάλομεν εἴτε δὲν τὸ βάλομεν, δὲν ἔχει σημασίαν.

§224Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἴπομεν νὰ τεθῇ κάποιο τέρμα εἰς τὸ ὑπαλληλικὸν χάος, τὸ ὁποῖον βλέπω ὅτι αὐξάνεται. Ἡ πρόβλεψις τὴν ὁποίαν λαμβάνει ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὴν νοσηλείαν τῶν ὑπαλλήλων εἶναι ἀξία πάσης ἐξάρσεως. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν ἕνα τόσον σοβαρὸν μέτρον νὰ περιορίζηται μόνον εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ τῆς φορολογίας, διότι διατρέχουν τὸν κίνδυνον τῆς δικαιολογημένης παρεξηγήσεως, ὅτι εὐλογοῦν πρῶτα τὰ γένεια τους. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑπ’ ὄψει της νὰ λάβῃ μέτρα ὑπὲρ τῆς ὑγείας τῶν ὑπαλλήλων, ὀφείλει νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον μελετημένον καὶ προβλέπον δι’ ὅλας τὰς ὑπαλληλικὰς τάξεις κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργῶμεν καὶ νὰ ἐπαυξάνωμεν τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία ὑπάρχει τῆς ἀνισότητος καὶ αὐθαιρεσίας, ἡ ὁποία εἶναι ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνος. Ν’ ἀποσύρῃ, λοιπόν, τὴν διάταξιν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐν τῷ πνεύματι τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς προσπαθείας νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον, νὰ μᾶς φέρῃ ἓν νομοσχέδιον πλῆρες, τὸ ὁποῖον νὰ προβλέπῃ δι’ ὅλους.

§225Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, ἀλλὰ περὶ ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀσκοῦν ἀστυνομικὰ καθήκοντα διὰ τοὺς ἀπουσιάζοντας ὑπαλλήλους.

§226Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἂν οὕτως ἔχῃ, κύριοι συνάδελφοι, ἂν τοιοῦτος εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, καλὸν θὰ ἦτο νὰ προσληφθοῦν οἱ ἁρμόδιοι ἀπὸ τοὺς ὑπεραρίθμους ἀξιωματικοὺς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἂν πρόκηται τοιοῦτον νὰ ἐξυπηρετήσωμεν σκοπόν.

§227Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐκεῖ ὅπου λέγετε: «Ἐπιτρέπεται ἡ πρόσληψις .................. ............ (Ἀναγινώσκει) ..........» νὰ προστεθῇ «προτιμουμένων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 751».

§228Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δεκτόν.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 14, ὡς ἐτροποποιήθη;

§230ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 15. Δεκτόν. Ἄρθρον 16. Δεκτόν. Ἄρθρον 17.

§232Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Εἰς τοὺς περιφερειακοὺς δὲν ἔχετε ἀναγνωρίσει τὸ δικαίωμα τῆς ἀναδρομικότητος τῆς προαγωγῆς, ἂν παρελείφθησαν.

§233Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει.

§234Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 17 «ὑπάλληλοι παραλειφθέντες διὰ λόγους ὑπηρεσιακοὺς......».

§235Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν προσετέθη ἡ διάταξις. Πάντως ἐγὼ δηλῶ καὶ πάλιν ὅτι καθὼς γνωρίζω, αἱ προαγωγαὶ ἔγιναν μὲ κριτήρια ἴσως ὑπεράγαν ἐπιεικῆ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὑπηρεσιακὰ ζητήματα καὶ προήχθησαν δεκάδες ὑπάλληλοι ὑπὸ τὴν πίεσιν ὑπαλληλικῶν ὀργανώσεων καὶ οὐδὲν κομματικὸν κριτήριον ἐλήφθη. Ἐφ’ ὅσον ἐπέμεινεν ἡ Ἐπιτροπή, δὲν ἔφερον ἀντίρρησιν.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Ἄρθρον 17. Δεκτόν. Ἄρθρον 18. Δεκτόν. Ἄρθρον 19.

§237Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. (Ἀναγινώσκει τροπολογίαν).

§238Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὴν ἔχει ζητήσει τὸ Τ.Π.Δ. καὶ ἡτοιμαζόμην νὰ σᾶς τὴν προτείνω.

§239Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ὑπάρχουν ὑπάλληλοι ὑπηρετοῦντες εἰς τὸ Τ.Π.Δ. ὡς στερούμενοι τοῦ τυπικοῦ προσόντος τοῦ διπλώματος, δὲν προάγονται. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν ἔγγραφον τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ταμείου τὸ ὁποῖον διατυπώνει τὴν εὐχὴν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ κατ’ ἀρχαιότητα προαγωγὴ διότι «... ........... (Ἀναγινώσκει) ..........».

§240Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πρὸ 5 λεπτῶν ἀπεφασίσαμε κατ’ ἄλλον τρόπον. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὁμοιομορφία. Δέχομαι ὅμως τὴν τροπολογίαν, περὶ θέσεως ἐπιθεωρητοῦ.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 19 δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 20.

§242Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ποῖαι εἶναι αἱ ὑπηρεσίαι αὐταὶ τῶν ὁποίων προτείνεται ἡ κατάργησις;

§243Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὅπως ἠξεύρετε ὑπάρχει ἡ ὑπηρεσία τοῦ φόρου τῶν δημοσίων θεαμάτων, εἶναι 100 ὑπάλληλοι περίπου, καὶ εἶναι ἕνα ἀνεξάρτητον καὶ ἀσύδοτον σῶμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν ἐξέλιξιν. Ἡ πρόθεσις λοιπὸν τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τῆς ὑπηρεσίας εἶναι νὰ ἱδρύσωμεν μίαν ἐφορίαν δημοσίων θεαμάτων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὰς ὑπαρχούσας οἰκονομικὰς ἐφορίας καὶ νὰ παύσουν νὰ ὑπάρχουν ὡς ἀνεξάρτητον σῶμα. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐξελίσσωνται ἐφ’ ὅσον εἶναι καλοί, ἀλλὰ καὶ ἀντιθέτως οἱ σκάρτοι θὰ ἀπομακρύνωνται.

§244Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἂν πρόκηται μόνον περὶ αὐτοῦ, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ μία πρόνοια προνομιακῆς προαγωγῆς, καὶ κατατάξεως τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν.

§245Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ εἶναι λογικόν. Ἐπὶ πλέον θὰ σᾶς διαβάσω μίαν τροπολογίαν. Εἰς τὸ ἄρθρον 20 θὰ προστεθῇ παράγραφος εἰς τὸ τέλος ἔχουσα ὡς ἑξῆς: «Αἱ διατάξεις ......... ........ (Ἀναγινώσκει) .........». Ἡ ἔννοια εἶναι νὰ ὑπάρχῃ εὐχέρεια ἐντάξεως ἀφ’ ἑνὸς αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων εἰς τοὺς ἐφοριακούς, ὥστε νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα ἐξελίξεως, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ἐὰν ὑπάρχουν ἐφοριακοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄχρηστοι εἰς τὰς Ἐφορίας, νὰ πηγαίνουν εἰς αὐτὰς τὰς θέσεις.

§246Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Διὰ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς τοὺς μετατασσομένους τῶν φόρων δημοσίων θεαμάτων δὲν καθορίζεται ἡ ἀρχαιότης. Πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ἔχουν 15 χρόνια εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν καὶ θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ρυθμισθῇ ἡ ἀρχαιότης καὶ εἰς τὸν βαθμόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἐντάσσονται.

§247Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Λαμβάνεται πρόνοια περὶ αὐτοῦ.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 20, ὡς ἐτροποποιήθη;

§249ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 20 δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 21. Δεκτόν. Ἄρθρον 22. Δεκτόν. Ἄρθρον 23. Δεκτόν. Συνεπῶς τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἄρθρον. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται τὸ σχέδιον νόμου καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§251ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὴν συνέχειαν τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1347) 1949 «περὶ ὀργανώσεως ὑπηρεσιῶν τινων τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν». Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ, ὅπως ἐπικυρώσω ὑπ’ εὐθύνην μου τὰ Πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως, ὡς καὶ τῆς σημερινῆς.

§253ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως καὶ τῆς σημερινῆς ἐπικυροῦνται ὑπ’ εὐθύνην μου. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν 29ην Ἰανουαρίου;

§255ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 29ην Ἰανουαρίου 1951. (Ὥρα 4.30′ πρωϊνή).