1950.12.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 28η

Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλῶ τὸν Γραμματέα κ. Λιαροῦτσον ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Γραμματεύς). Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλῶ τὸν Γραμματέα κ. Ι. Μποῦτον ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, νομοσχέδια κλπ.

§4Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Χορτιάτη ζητοῦντος ἀνέγερσιν 80 οἰκίσκων δι’ ἀντικατάστασιν τῶν πληγέντων κατοίκων, ἐγκατάστασιν πλήρους δικτύου ὑδρεύσεως, πίστωσιν διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀρξαμένης ἐπισκευῆς τῆς δημοσίας ὁδοῦ Χορτιάτη–Θεσ)νίκης, ἀποπεράτωσιν τοῦ ἡμιτελοῦς διδακτηρίου τῆς Κοινότητος Χορτιάτη κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Μεσολογγίου, ζητούσης ἄμεσον ἀγορὰν καπνῶν ἐσοδείας 1949 καὶ παλαιοτέρων βάσει τελευταίας ἀποφάσεως Κυβερνήσεως. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων ἀμάχου πληθυσμοῦ Τριχωνίδος, ζητοῦντος τὴν ἐπὶ ἑξάμηνον εἰσέτι καταβολὴν τῶν συντάξεων τῶν ἀμάχων καὶ μετὰ παρέλευσιν ἑξαμήνου τὴν καταβολὴν συντάξεων εἰς ὅλους ἐν γένει τοὺς κατὰ τὸν μέχρι σήμερον νόμον δικαιουμένους ἀπόρους ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Α. Παπαθανάσης, καταθέτει ἀναφορὰν Γεωργικῆς Ἑνώσεως Μεσολογγίου, ζητούσης ἐξαγορὰν καπνῶν ἐσοδείας 1949 καὶ παλαιοτέρων βάσει τελευταίας ἀποφάσεως Κυβερνήσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Λαχανοκαλλιεργητῶν Θεσ)νίκης ζητοῦντος παραχώρησιν τῶν παρ’ αὐτῶν κατεχομένων ἀπὸ τοῦ 1923 λαχανοκήπων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῶν Κοινοτήτων Πουρναριᾶς, Δάφνης, Μουριᾶς κλπ. διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μεταφορὰν τῆς ἕδρας τοῦ εἰρηνοδικείου Κλείτορος ἀνὰ ἑξάμηνον εἰς Μαγάλιανα. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ὑποβάλλει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων Υ.Ε.Κ.Α. Πατρῶν προστατευομένων ὑπὸ τοῦ νόμου 751 διαμαρτυρομένων διὰ παράνομον ἀπόλυσίν των. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ν. Καρατζένη, πρόσφυγος ἐκ Κων)πόλεως, κατοίκου Θεσ)νίκης, ζητοῦντος τὸν διορισμόν του εἰς τὸ Γʹ Κοινὸν Ταμεῖον Λεωφορείων Θεσ)νίκης καθ’ ὃ τυγχάνει παλαιὸς πολεμιστὴς τῶν Βαλκανικῶν πολέμων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργοτεχνιτῶν τῶν Κέντρων σποροπαραγωγῆς Θεσ)νίκης, ζητούντων μονιμοποίησίν των. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου 1940–41 κατοίκων Μελισσοχωρίου ζητούντων παραχώρησιν γεωργικῶν κλήρων. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἡρακλείου, ζητοῦντος ὅπως οἱ Ἐπιμελητηριακοὶ ὑπάλληλοι ὑπαχθῶσιν ὑπὸ τὸ ΤΕΑΠΟΚΑ. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἡρακλείου, ζητοῦντος ὅπως ἐξετασθῶσιν εὐμενῶς τὰ ἐν αὐτῇ ἐκτιθέμενα καὶ ληφθῶσι τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀπόψεων τῶν ἐργοστασιαρχῶν ἐξαγωγέων σουλτανίνας Κρήτης. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Γ. Ἀριστείδου, καταθέτει ἀναφορὰν ἀνταρτοπλήκτων κατοίκων Κορησοῦ Νομοῦ Καστορίας ζητούντων τὸν καθορισμὸν τιμήματος διὰ τὰ Μουσουλμανικὰ ἀνταλλάξιμα κτήματα σύμφωνα μὲ τὴν χρέωσιν τῶν προσφυγικῶν ἀγρῶν τοῦ 1930. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Νυκτοφυλάκων Θεσ)νίκης, ζητούσης κατοχύρωσιν ἐπαγγέλματος νυκτοφύλακος, καθορισμὸν ὑποχρεωτικῆς ἀμοιβῆς, ὑπαγωγὴν εἰς τὰς διατάξεις τῶν κειμένων ἐργατικῶν νόμων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσ)νίκης διαμαρτυρομένου διὰ περιορισμὸν κυκλοφορίας τῶν ἰδιωτικῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Λαϊνῶν Θεσ)νίκης, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως δι’ ἀνέγερσιν ἑξαταξίου σχολικοῦ διδακτηρίου, ὁριστικὴν διανομὴν τῶν ἐκτάσεων τοῦ Γεωργικοῦ Ταμείου Λαγκαδᾶ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συνδέσμου βομβοπλήκτων Θεσ)νίκης, ζητοῦντος ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Κοινότητος Χορτιάτη Νομοῦ Θεσ)νίκης, ζητούντων παροχὴν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως πρὸς ἐπαγγελματικήν των ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Λαχανοκήπων, ζητοῦντος τὴν μὴ ἀπόσπασιν ἐκ τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος τοῦ Συνοικισμοῦ Διαβατῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σ. Ἀβραμίδου, Μ. Καγιαπαλόγλου καὶ Ξ. Λεονταρίδου ζυγιστῶν Δήμου Θεσ)νίκης, ζητούντων λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν ἀδίκως ἀπολυθέντων ἐκ τῆς θέσεώς των. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν κληρούχων Ἀμπελουργῶν Δενδροκόμων συνοικισμοῦ ἀγροκτήματος Ἀμπελοκήπων περιφερείας Θεσ)νίκης, ζητούντων ὁριστικὴν χορήγησιν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ν. Χαλκιδόνος Νομοῦ Θεσ)νίκης, παραπονουμένων διὰ τὴν ἀφαίρεσιν 209 στρεμμάτων γαιῶν διὰ στρατοπέδευσιν ΧΙ Μεραρχίας ἀπὸ τοῦ 1947. Ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 48 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶ. 1) Ἐπιτάξεις κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον. α) Διὰ τοῦ Νόμου 18)1944 ἅπασαι αἱ πρὸ τῆς 11–11–44 ὑφιστάμεναι ἀπαιτήσεις κατὰ τοῦ Δημοσίου ἐμηδενίσθησαν. β) Κατόπιν τοῦ Νόμου τούτου καὶ αἱ ἀπαιτήσεις, αἱ προερχόμεναι ἐκ πάσης φύσεως ἐπιτάξεων γενομένων ὑπὸ Στρατ. Ἀρχῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου 1940–41, ὅσαι δὲν εἶχον ἐξοφληθῆ ἐμηδενίσθησαν καὶ κατὰ συνέπειαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι δὲν δύνανται νὰ ἀποζημιωθῶσιν, ἐκτὸς ἐὰν ἡ Πολιτεία ἤθελε προβῆ εἰς τὴν λῆψιν νέου νομοθετικοῦ μέτρου πρὸς ἀποζημίωσιν τούτων, ὡς μελετᾶται διὰ τοὺς μικροκαταθέτας. 2) Ἐπιτάξεις κατὰ τὸν ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα. α) Αἱ γενόμεναι κατὰ τὸν ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα ἐπιτάξεις κτηνῶν ἐξοφλοῦνται κανονικῶς, ἐφ’ ὅσον ἤθελε συμπληρωθῆ ἡ καθορισθεῖσα δι’ εἰδικῶν διατάξεων (Ν. 1052] 49 Ε.Δ.Υ.Σ. 397]49) διαδικασία καὶ ἤθελον συγκεντρωθῆ τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὴν πληρωμὴν τούτων ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα, ὧν ἡ συγκέντρωσις προσκρούει πολλάκις εἰς ἀνυπερβλήτους δυσχερείας. β) Ἐν προκειμένῳ δέον νὰ μὴ λησμονοῦνται αἱ συνθῆκαι ὑφ’ ἃς διεξήχθη ὁ ἀγὼν αἵτινες ἐπέβαλον ἐσπευσμένως καὶ σπασμωδικὰς ἐνίοτε ἐνεργείας τῶν ἀρχῶν κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν ἐπιτάξεων καθ’ ἃς δὲν ἦτο δυνατὴ ἀπολύτως ἡ τήρησις τῶν διατυπώσεων τοῦ νόμου 4442)29 «περὶ Στρατ. εἰσφορῶν ἐκ Ναυλώσεως». γ) Ἐκτὸς τούτου ἡ φύσις τοῦ ἀγῶνος ἐπέβαλε τὴν συνεχῆ μετακίνησιν καὶ ἀπομάκρυνσιν τῶν τμημάτων ἐκ τῶν περιοχῶν εἰς ἃς ἐνήργησαν ταῦτα ἐπιτάξεις, μετὰ δὲ τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας, πλεῖστα τῶν Τμημάτων αὐτῶν διελύθησαν καὶ ὄργανα αὐτῶν ἐνεργήσαντα τοιαύτας ἐπιτάξεις ὡς ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ ἀπελύθησαν. δ) Ἐξ ἄλλου καὶ πολλοὶ ἰδιοκτῆται κτηνῶν ἐγείροντες νῦν ἀπαιτήσεις κατὰ τῆς ὑπηρεσίας, εἶναι αὐτοὶ οὗτοι ὑπεύθυνοι τῆς ἐκκρεμότητος, καθ’ ὅσον διὰ νὰ ἀποφύγωσιν τὴν συνοδείαν τῶν κτηνῶν των ὡς ἡμιονηγοὶ ἐγκατέλειπον ταῦτα ἀδέσποτα, ἤδη δὲ ἐκ τῶν ὑστέρων αἰτοῦσιν ἀποζημιώσεις χωρὶς νὰ ἔχωσι καὶ δικαιολογητικά. ε) Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται πόσον δυσχερὴς εἶναι ἡ συγκέντρωσις δι’ ἕνα ἕκαστον δικαιοῦχον τῶν ἀποδεικτικῶν τῆς ἀπαιτήσεώς του στοιχείων δεδομένου ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ καθιέρωσις τῆς ἀρχῆς τῆς ἄνευ στοιχείων ἀποζημιώσεως παντὸς ἐγείροντος ἀπαίτησιν κατὰ τῆς ὑπηρεσίας. στ) Καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν ὅμως τῆς μὴ ὑπάρξεως ἐπαρκῶν στοιχείων ἡ ὑπηρεσία ἐπιθυμοῦσα νὰ ἐξυπηρετήσῃ κατὰ τὸ δυνατὸν τοὺς πραγματικοὺς δικαιούχους, ὑποδεικνύει αὐτοῖς τὴν προσφυγὴν εἰς τὰ Διοικ. Δικαστήρια Στρατ. Ἐπιτάξεων τοῦ Νομοῦ του παρ’ ὧν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγνωρισθῇ ἡ ἀπαίτησίς των βάσει οὐχὶ πλήρων στοιχείων. ζ) Παροχὴ ζώων εἰς δικαιούχους. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἰς ὃ παραπέμπονται καὶ ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας ἡμῶν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὁσάκις ζητοῦσι τοιαῦτα.

Β.Σ.Τ. 902)5–12 50

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ κ. Η. Λαγάκος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ προσωρινῆς ἀπολύσεως καταδίκων ἐκτιόντων ἐπανορθωτικὰς ποινάς». 2) «Περὶ παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς διαπράξαντας ἀδικήματα σχέσιν ἔχοντα πρὸς τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας» καὶ 3) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 560 τοῦ 1937 «περὶ σπογγαλιείας». Ὁ κ. Α. Θεολογίτης (Ὑπουργ. Δημοσ. Τάξεως) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀφορώντων τὰς ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ προαγωγὰς Ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς». Ὁ κ. Ε. Ἀβέρωφ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανικῶν νόμων εἰς τὰ Δωδεκάνησα». Ὁ κ. Α. Κωστόπουλος (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1369)49 Α. Ν. περὶ τῶν Ὑγιειονολόγων ἰατρῶν τῶν Ὑγειονομικῶν Ὑπηρεσιῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς» καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (βας περιόδου) 1945–46, 1946–47 καὶ 1947–48, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1948– 49». Ὁ κ. Ν. Ἔξαρχος (Ὑπουργὸς Μεταφορῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1558)1950 «περὶ ἐπεκτάσεως εἰς τὴν Δωδεκάνησον τῆς Νομοθεσίας ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Μεταφορῶν καὶ συμπληρώσεως αὐτῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Γεώργας καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ προσθήκης καὶ τροποποιήσεως εἰς τὰς περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας ἰσχυούσας διατάξεις». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1450)50 «περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς προσερχομένους συμμορίτας, τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3861 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1541)50 Α.Ν. «περὶ παραπομπῆς ἀνηλίκων κρατουμένων εἰς τὰς πρακτικὰς Γεωργικὰς καὶ Τεχνικὰς Σχολὰς τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος» καὶ 3) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὑπαγωγῆς τοῦ Συνοικισμοῦ Κουτρούφων τῆς Κοινότητος Καρακοβουνίου εἰς τὴν Κοινότητα Κουτρούφων, ὡς χειμερινῆς κατοικίας τῶν κατοίκων αὐτῆς». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1566)50 «περὶ κυρώσεως τῆς μετὰ τοῦ οἴκου Ebasco συναφθείσης τὴν 20 Ἰουλίου 1950 συμβάσεως καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀναγομένων εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἐνεργειακοῦ Προγράμματος Ἀνασυγκροτήσεως». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῆς παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Δημοσίου Λογιστικοῦ Ὑπηρεσίας Διαχειρίσεως Ἀνταλλαξίμων Μουσουλμανικῶν Κτημάτων» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1525)50 Α.Ν. «περὶ καλλιεργείας καπνοῦ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1527)50 «περὶ μετατροπῆς τῶν ἀνωνύμων μετοχῶν τῶν ἡμεδαπῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν εἰς ὀνομαστικάς». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας Ἀκαδημίας Οἰκιακῆς Οἰκονομίας καὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου 6205)34 «περὶ μετατροπῆς εἰς Ἀνωτέραν Οἰκοκυρικὴν Σχολὴν τοῦ Διδασκαλείου Οἰκοκυρικῆς Ἐκπαιδεύσεως». Ἡ ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1545 Α.Ν. «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ διὰ τοῦ ἀπὸ 17–12–1930 Δ)τος κυρωθέντος κανονισμοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας τῶν Σιδηροδρομικῶν Δικτύων, ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Νόμου 1854 καὶ ἄλλων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1535)50 «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας Διευθύνσεως στατιστικῆς καὶ πληροφοριῶν», 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1542)50 «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας Τεχνικοῦ Τμήματος Ἐκπαιδεύσεως Μαθητευομένων καὶ Συμβουλίου Τεχνικῆς Ἐκπαιδεύσεως Μαθητευομένων», 3) «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐλέγχου τῶν δι’ Αὐτοκινήτων Συγκοινωνιῶν (Ο.Ε.Α.Σ) καὶ ὑπαλλήλων Γραφείων Κοινῶν Ταμείων Ἰδιωτικῶν Λεωφορείων» καὶ 4) «περὶ συστάσεως Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ Προνοίας παρὰ τῷ Ταμείῳ Συντάξεων Ἐφημεριδοπωλῶν καὶ ὑπαλλήλων Πρακτορείων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Βογιατζῆς, Κ. Βλαχοθανάσης, Β. Στεφανόπουλος, Β. Παπαρρηγόπουλος, Κ. Βουδούρης, Δ. Παπασπύρου, Ν. Κουπαροῦσος, Α. Ἀγγελούσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1565)39 «περὶ κώδικος ἀσκήσεως ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Γαληνός, Λ. Μπουρνιᾶς, Γ. Κούνης, Δ. Ἀλιπράντης, Δ. Παπασπύρου, Π. Λιαροῦτσος, Ν. Ζορμπᾶς, Δ. Μπερδελῆς κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῆς ὑπηρεσίας Διαχειρίσεως ἀνταλλαξίμων Μουσουλμανικῶν Κτημάτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βασιλειάδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1504) 50 «περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων κ.λ.π. καὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου 3861 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Γεώργας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1540)50 «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς δυνάμει τοῦ Θʹ Ψηφίσματος ἀπολυθέντας ὑπαλλήλους κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ράλλης, Λ. Λαμπριανίδης, Δ. Μπερδελῆς, Γ. Κοΐνης, Ι. Μαρινάκος κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1538)50 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ν.Π.Δ.Δ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Μπερδελῆς, Δ. Παπασπύρου, Κ. Μπέλλας, Α. Κωνσταντινίδης, Γ. Γεώργας κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀφορώντων τὰς ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ προαγωγὰς Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας σχετικῶς μὲ τὴν ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Δημοδιδασκάλων Ἀθηνῶν ζητούντων ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νέου συνταξιοδοτικοῦ κώδικος διατηρηθοῦν αἱ ἐκδοθεῖσαι ἀναγνωριστικαὶ πράξεις τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας.

§6Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Πρόκειται περὶ ἀναγνωρίσεως τοῦ χρόνου ὁ ὁποῖος ἔχει διανυθῇ ἀπὸ τοὺς διδασκάλους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑπηρετήσει εἰς ὑποδούλους χώρας. Διὰ τοῦ Α. Ν. ὁ ὁποῖος θὰ κατατεθῇ εἰς ψήφισιν καταργοῦνται τὰ πραγματικὰ χρόνια συντάξεως τῶν διδασκάλων, οἱ ὁποῖοι προσέφεραν ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὰς ὑποδούλους χώρας. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 11 ἢ 12 λέγεται ὅτι ὁ συντάξιμος χρόνος ἄρχεται ἀπὸ τοῦ 20 ἔτους. Ὅπως γνωρίζετε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην διωρίζοντο οἱ διδάσκαλοι ἀπὸ ἡλικίας 17 ἐτῶν καὶ ὡς ἔχει ὁ Α. Ν. χάνουν ὡρισμένα ἔτη. Θὰ παρακαλέσω ὅπως αὐτὴ ἡ ἀναφορά, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῇ εἰς τὴν Ὁμοσπονδίαν, διαβιβασθῇ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψει. Ὡς ἐπίσης παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψει του σοβαρῶς τὴν δικαίαν αὐτὴν ἀναφορὰν τῶν διδασκάλων.

§7Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, κ. συνάδελφε, τὸ 17ον ἔτος τῆς ἡλικίας καὶ ὄχι τὸ 20ὸν δι’ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν τῶν δημοδιδασκάλων.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γεροκωστόπουλος ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν ζητοῦντος κατὰ προτίμησιν κατασκευὴν τῶν ἐν τῷ προγράμματι ἐξηλεκτρισμοῦ περιλαμβανομένων δύο γραμμῶν διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας τοῦ κατασκευασθησομένου ὑδροηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Λάδωνος κλπ.

§9Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα, κύριε Πρόεδρε, εἶναι σοβαρὸν καὶ παρακαλῶ ὅπως ἔχω σχετικὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ συλλόγου τῶν ἐκ Βουλγαρίας προσφύγων Ἱστιαίας–Εὐβοίας, ζητούντων τὴν στέγασιν τῶν μελῶν των.

§11Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου τῶν ἐκ Βουλγαρίας προσφύγων Ἱστιαίας–Εὐβοίας, ὁ ὁποῖος ζητεῖ τὴν στέγασιν τῶν μελῶν του. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κύμης ζητοῦντος τὴν χορήγησιν δανείου ἐκ δραχ. 1.200.000) πρὸς ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων, παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν, ὅπως ἱκανοποιήσουν τὸ δικαιότατον αἴτημα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐγκρίνουν τὴν χορήγησιν τοῦ δανείου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν κοινωφελῶν ἔργων. Ἡ Κύμη εἶναι ὡς γνωστὸν ἡ πρωτεύουσα τῆς Ἐπαρχίας Καρυστίας καὶ ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην τῆς οἰκονομικῆς ἀρωγῆς τοῦ Κράτους διὰ τὴν κατασκευὴν κοινωφελῶν δημοτικῶν ἔργων ποὺ θὰ προαγάγουν τὸν τουρισμὸν καὶ θὰ βελτιώσουν τὰς ἐκτάκτως δυσμενεῖς οἰκονομικὰς συνθήκης εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῆς Ἐπιτροπῆς ἀδιαβαθμήτων ὑπαλλήλων τοῦ Δήμου Ἀγρινίου ζητούντων ρύθμισιν τοῦ μισθολογίου των.

§13Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν καὶ παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὴν Κοινυβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Φίλων τοῦ Συνοικισμοῦ Σκυλιτσίου Νοσοκομείου Χίου, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν ἐν τῷ ὑπομνήματί του ἀναφερομένων αἰτημάτων πρὸς πλήρη ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας ἐκπατρισθέντων.

§15Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρακαλῶ ὅπως ἡ ἀναφορὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ δικαίου αὐτοῦ αἰτήματος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν ἀκόμη εἰς σκηνὰς καὶ γκρεμισμένα σπίτια.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§17Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ ὅπως ληφθοῦν τὰ προσήκοντα μέτρα, διὰ νὰ μὴ ἐξακολουθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ μένουν εἰς σκηνάς.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Χατζήμπεης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§19Σ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, νὰ συστήσῃ εἰς τὸ μόλις τώρα ὀργανωθὲν Συμβούλιον Στεγάσεως, νὰ δώσῃ τέρμα εἰς τὰς ὑποθέσεις αὐτὰς τῶν ὁριστικῶν παραχωρητηρίων, διὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ κάτοικοι τοῦ συνοικισμοῦ νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς κατάλληλα οἰκήματα καὶ ὄχι εἰς σκηνὰς καὶ γκρεμισμένα σπίτια.

§20Σ. ΧΟΥΤΑΣ (Ὑφυπουργὸς Ἀνοικοδομήσεως). Ἔδοσα ἐντολὴν νὰ καταγραφοῦν ὅλα τὰ οἰκόπεδα τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν ἕως σήμερον. Συγχρόνως δὲ νὰ καταγραφοῦν καὶ οἱ δικαιοῦχοι τῶν οἰκοπέδων. Αὐτὴ ἡ ἐργασία θὰ ἀποπερατωθῇ συντόμως; ὁπότε καὶ θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν παραχώρησιν τῶν οἰκοπέδων εἰς τοὺς δικαιούχους. Ἐπίσης πιστεύομεν ὅτι θὰ δυνηθῶμεν νὰ δώσωμεν εἰς αὐτοὺς καὶ μικρὰν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, συγχρόνως καὶ ὑλικὰ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως, ὥστε νὰ δυνηθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐργαζόμενοι καὶ μόνοι των φυσικὰ νὰ στεγασθοῦν συντόμως.

§21Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡρισμένοι ἐργολάβοι δὲν ἔκαμαν καθόλου καλὴ τὴ δουλειά, τὰ σπίτια εἶναι ἐντελῶς ἀκατάλληλα. Πέρασεν ἕνας χρόνος καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐξακολουθοῦν νὰ μένουν εἰς τσαντήρια.

§22Σ. ΧΟΥΤΑΣ (Ὑφυπουργὸς Ἀνοικοδομήσεως). Αὐτὸ δὲν ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐρώτησιν. Ἡ περίπτωσις αὐτὴ εἶναι ἄλλη. Πάντως θὰ διατάξω νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα ἀμέσως καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ κακοτεχνία ὀφειλομένη εἰς ὀλιγωρίαν τῶν ἐργολάβων, θὰ διατάξω τὴν ἐπιδιόρθωσιν τῶν κακοτεχνιῶν εἰς βάρος τῶν ἐργολάβων. Κρατῶ σημείωσιν καὶ τὸ ἔγγραφον θὰ φύγῃ αὔριον.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Α. Μάου, ἐπιχειρηματίου τουριστικῶν κέντρων Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ὅπως τοῦ χορηγηθῇ παρὰ τοῦ Κράτους οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις πρὸς ἐπανίδρυσιν καὶ ἐπαναλειτουργίαν τῆς ὑπὸ τῶν Γερμανῶν καὶ τοῦ Δήμου Καλαμαριᾶς καταστραφείσης ἐπιχειρήσεώς του.

§24Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπωφελοῦμαι τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς, διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς χορηγήσεως δανείων διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν. Ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἀνεῦρον, διότι ἀπὸ μηνῶν ἔχω ζητήσει νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν πίναξ τῶν χορηγηθέντων δανείων Ἀνασυγκροτήσεως, προκύπτει ὅτι ἐδόθησαν ὡς δάνεια Ἀνασυγκροτήσεως, δολλάρια 7.726.107, ἐκ τῶν ὁποίων εἰς τὰς ἐπαρχίας μόνον τὸν παρελθόντα Ἰούνιον ἐδόθησαν 516.000 δολλάρια, τὰ ὑπόλοιπα δὲ περίπου 7.000.000 ἐδόθησαν εἰς Ἀθήνας. Νομίζω, ὅτι ἡ κατανομὴ αὐτὴ τῶν δανείων Ἀνασυγκροτήσεως δὲν εἶναι δικαία, διότι ὁ τουρισμὸς δὲν πρέπει νὰ γίνεται μόνον διὰ τὴν ὁδὸν Σταδίου καὶ Πανεπιστημίου, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἐπαρχίας. Παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, ἐφιστῶ δὲ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ὅπως εἰς τὸ μέλλον προσέξῃ τὴν κατανομὴν τῶν δανείων αὐτῶν καὶ ὅπως ἐπεκτείνῃ αὐτὴν καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Χλουβεράκης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως καὶ τοῦ Συνδέσμου Λαχειοπωλῶν Καβάλλας, ζητούντων τὴν κατάργησιν τοῦ μέτρου προπληρωμῆς ποσοστοῦ ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν γραμματίων τοῦ Ἐθνικοῦ Λαχείου κλπ.

§26Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως στέρξῃ καὶ ἀποδεχθῇ τὸ αἴτημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι πτωχοὶ καὶ δὲν ἔχουν τὰ ἀναγκαῖα ποσὰ διὰ νὰ προκαταβάλλουν τὸ 10% τῆς ἀξίας τῶν γραμματίων. Παρακαλῶ νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ νὰ προσκομίζουν ἐγγυητικὴν ἐπιστολὴν μιᾶς Τραπέζης καὶ βραδύτερον νὰ δύνανται νὰ προσκομίζουν τὸ ποσοστὸν τῆς πωλήσεως τοῦ λαχείου. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀνασταλῇ τὸ μέτρον τῆς προπληρωμῆς τοῦ 10%. Πρόκειται περὶ δικαίου αἰτήματος.

§27Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα κ. συνάδελφε.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γεροκωστόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Προέδρων τῶν Ἀρτεργατῶν Πατρῶν διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην ὑπὸ ἐκδικαστικῆς Ἐπιτροπῆς χορήγησιν 70 εἰσέτι βιβλιαρίων ἀρτεργατῶν διὰ τὴν πόλιν Πατρῶν.

§29Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ ἐνθέρμως τὴν ἀναφορὰν αὐτήν. Πρόκειται, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, διὰ τὸ ζήτημα τῆς χορηγήσεως βιβλιαρίων εἰς ἀρτεργάτας τῆς πόλεως Πατρῶν, ἀλλὰ καὶ ἄλλων περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν αἰτουμένην χορήγησιν μὲ μίαν μόνον ἐπιφύλαξιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν βιβλιαρίων καὶ εἰς τὰ τέκνα τῶν ἀρτοποιῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διετήρουν μικρὰ ἀρτοποιεῖα καὶ εἰργάζοντα τὰ τέκνα των εἰς αὐτά.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντωνόπουλος ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§31Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ ζήτημα τῶν ἀρτοποιῶν παίζει γενικώτερον ρόλον εἰς τὴν ἐργασίαν. Πληροφορούμεθα ὅτι ἐδόθησαν 70 ἄδειαι ἀρτεργατῶν ὅλως παρανόμως. Ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ μία ἔρευνα, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον, ὁπότε εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ διαπιστωθῇ, ὅτι ὅσοι ἔλαβον τελευταίως τὰ βιβλιάρια αὐτά, δὲν εἶχον κανὲν ἀπολύτως δικαίωμα καὶ καμμίαν σχέσιν μὲ τοὺς ἐργάτας τῶν ἀρτοποιείων. Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρώτατον καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ τὸ ἐξετάσῃ.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§33Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ θερμῶς τὴν ἀναφορὰν αὐτήν.

§34Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ ἐπανεξετασθῇ τὸ ζήτημα καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι ἐὰν ἔγινε παρατυπία ἢ παρανομία, θὰ ἐπανορθωθῇ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουπαροῦσος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Γρεβενῶν ζητήσας ἄμεσον χορήγησιν ἀροτριώντων ζώων κ.λ.π.

§36Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τῆς Ἑνώσεως.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Κοινοῦ Ταμείου Εἰσπράξεων Λεωφορείων αὐτοκινήτων Πατρῶν, Τριταίας, καὶ Καλαβρύτων, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀξιοθρήνητον κατάστασιν εἰς ἣν εὑρίσκεται ἡ ὁδικὴ ἀρτηρία Πατρῶν–Καλαβρύτων.

§38Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ὁδὸς Πατρῶν–Καλαβρύτων–Τεγέας εἶναι μία ἀπὸ τὰς κυριωτέρας ἀρτηρίας τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας καὶ δι’ αὐτῆς μόνον ἐξυπηρετεῖται ἡ ἐνδοχώρα. Ἡ κατάστασίς της ὅμως εἶναι ἀθλιεστάτη, διότι ἀπὸ δεκαπενταετίας καὶ πλέον δὲν ἔχει ἐπιδιορθωθῆ. Κατὰ τὴν κατοχὴν ὑπέστη ἐπίσης τρομερὰς καταστροφὰς ἀπὸ τοὺς κατακτητὰς καὶ αἱ τελευταῖαι βροχαὶ τὴν κατέστησαν ἀδιάβατον. Ἔχει δίκαιον ἡ Ἕνωσις τῶν Κοινῶν Ταμείων αὐτοκινήτων Πατρῶν νὰ διαμαρτύρεται ἐντόνως διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ μία στοιχειώδης ἐπισκευή.

§39Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἑνώνω τὴν παράκλησίν μου. Εἶναι μία ἀδικία ἡ ὁποία γίνεται εἰς ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν καὶ τὰ ἡρωϊκὰ Καλάβρυτα ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσουν ὅπως ἐπισκευασθῇ ἡ μόνη ὁδός, ἡ ὁποία τὰ συνδέει μὲ τὴν ἐνδοχώραν τῆς Ἀχαΐας. Σπουδαιότητα ἐπίσης μεγάλην ἔχει καὶ ἡ ἄλλη ὁδός, ἡ ὁποία ἄγει εἰς τὴν Τεγέαν καὶ διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔχει διατεθῆ οὔτε ἓν ἑκατομμύριον. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐπιληφθῇ τὸ ταχύτερον τοῦ ζητήματος τῆς ἐπισκευῆς αὐτῆς τῆς ἀρτηρίας.

§40Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ θερμῶς.

§41Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Τὸ πρόγραμμα τῆς ὁδοποιΐας δυστυχῶς κατεστρώθη ἀπὸ τριετίας περίπου καὶ εἴμεθα πειθαναγκασμένοι νὰ τὸ ἀκολουθήσωμεν. Τότε σκέψις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατέστρωσαν τὸ πρόγραμμα ὁδοποιΐας ἦτο ἡ δημιουργία ὁδικοῦ δικτύου ἱκανοῦ νὰ δώσῃ εἰς τὸν Ἐθνικὸν Στρατὸν τὴν εὐχέρεια τῶν ταχέων κινήσεων καὶ τότε ἔπρεπε ἡ ὁδὸς Καλαβρύτων νὰ θεωρηθῇ ὡς μία ὁδὸς τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ προσέξουν οἱ καταρτίσαντες τὸ πρόγραμμα καὶ δι’ ἄλλους λόγους, ἀλλὰ καὶ δι’ ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ἀντωνόπουλος, διότι τὰ Καλάβρυτα ἔδωκαν αἷμα ἄφθονον καὶ κατέχουν μίαν κεντρικὴν θέσιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν καὶ μόνον ἠδύνατο νὰ βαδίσῃ ὁ Στρατός. Δυστυχῶς δὲν ἐγένετο αὐτό. Ἤδη, καλούμεθα ἡμεῖς νὰ διορθώσωμεν τὸ κακόν. Ἔχομεν κάμει μέχρι τοῦδε 4 συγκεντρώσεις μετὰ τῶν ἐντεταλμένων τὴν τήρησιν τοῦ προγράμματος ὁδοποιΐας, φίλων μας καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν μας. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ συγκέντρωσις ἢ μᾶλλον ἡ συζήτησις τὴν προσεχῆ Τετάρτην. Ἔχομεν ἐπιτύχει ἕως τώρα νὰ ἀποσπάσωμεν ἀπὸ αὐτοὺς τὴν γνώμην, ἡ ὁποία εἶναι καὶ γνώμη ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, ἀσφαλῶς καὶ ὅλων ἡμῶν περὶ τοῦ ὅτι χρειάζεται ἀναπρογραμματισμὸς τοῦ ὁδικοῦ προγράμματος καὶ ἐλπίζω ἐντὸς ὀλίγου νὰ εἶμαι εἰς θέσιν ὡρισμένα θέματα ἀναγόμενα εἰς τοιαῦτα παράπονα δίκαια, ὅπως τὰ ὑφ’ ὑμῶν ἐκτεθέντα, ἐλπίζω νὰ εἶμαι εἰς θέσιν ἐντὸς ὀλίγου χρόνου νὰ ἀναγγείλω ὅτι θὰ ἠμπορέσω νὰ τὰ θεραπεύσω. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου, ὅσον ἀφορᾷ τὸ δίκαιον αἴτημα ὄχι μόνον τῶν αὐτοκινητιστῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν κατοίκων τῆς ἡρωϊκῆς καὶ μαρτυρικῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων, ὅπως καὶ τὸ δίκαιον αἴτημα τὸ ὁποῖον ὑπέβαλον πλεῖστοι ὅσοι Συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐγκατάλειψιν ὁδικῶν γραμμῶν ἐξ ἴσου μεγίστης ἀνάγκης ὅπως ἡ τοιαύτη τῆς ὁδοῦ Πατρῶν καὶ Καλαβρύτων.

§42Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἀνασυγκρότησις τῆς χώρας δὲν δύναται νὰ νοηθῇ ἐὰν δὲν συμπληρωθῇ καὶ γίνῃ ἀνακατασκευὴ τοῦ ὁδικοῦ δικτύου. Νομίζω ὅτι, θὰ εἶναι ἐγκληματικὴ ἡ περικοπὴ τῶν κονδυλίων ἀπὸ τὴν ὁδοποιΐαν διὰ νὰ διατεθοῦν δι’ ἄλλους σκοπούς.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀνδρουλακάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς χηρῶν καὶ ὀρφανῶν θυμάτων περιόδου κατοχῆς πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεώς των.

§44Γ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἐξ αἰτίας τῆς ἀναφορᾶς χηρῶν καὶ ὀρφανῶν τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι μολονότι λέγονται συνταξιοῦχοι τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, εἰδικῶς ἡ κατηγορία αὐτὴ ἀνήκει κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐθυσιάσθησαν κατὰ τὴν περίφημον μάχην τῆς Κρήτης. Πράγματι, δὲν πρόκειται περὶ ἐπισήμως στρατευθέντων ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι ἐφονεύθησαν καὶ ἐγκατέλειψαν ἀπροστατεύτους τὰς οἰκογενείας των. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι προσέφερον οἰκειοθελῶς ὑπηρεσίας πολὺ περισσότερον ἀξιολόγους ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπεστρατεύθησαν καὶ ἑπομένως εἶναι ἀπάνθρωπον εἰς παραμονὰς ἑορτῶν νὰ περικόπτωνται αἱ συντάξεις αὐτῶν διὰ νὰ ἐξοικονομηθοῦν πόροι, οἱ ὁποῖοι εἶναι εὔκολον νὰ ἐξοικονομοῦνται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀπὸ τὴν κατηγορίαν τῶν θυμάτων τοῦ λεγομένου ἀμάχου πληθυσμοῦ ἀλλὰ εἰς τὴν πραγματικότητα εἶναι πολὺ περισσότερον ἀξιοπρόσεκτοι ἀπὸ τοὺς ἄλλους στρατευθέντας καὶ συνιστῶ νὰ παραταθῇ ἡ χορήγησις τῶν συντάξεων ἐπὶ ἓν ἑξάμηνον. Νὰ γίνῃ ἀναθεώρησις, διότι ὅπως τέλος ἀνέγραψαν αἱ ἐφημερίδες, ἔχουν ὑποβληθῆ πλέον τῶν 10 χιλ. αἰτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐκκρεμοῦν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, δὲν ὑπάρχει ἐπαρκὲς προσωπικὸν διὰ νὰ ἀναθεωρήσῃ αὐτὰς τὰς αἰτήσεις, ἑπομένως οὐσιαστικῶς πρόκειται περὶ καταργήσεως τῆς συντάξεως μιᾶς κατηγορίας ἀνθρώπων καὶ θυμάτων ποὺ ἠγωνίσθησαν. Πρέπει νὰ τὴν προσέξωμεν, ὡς Κράτος, διότι δὲν εἶναι μόνον διὰ τὸ παρὸν ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ μέλλον.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χλουβεράκης ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§46Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἔχει κατατεθῆ σχετικὸν νομοσχέδιον ἐπ’ αὐτοῦ καὶ θὰ μοῦ δοθῇ εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὰς ἀπόρους οἰκογενείας, νὰ τοὺς δώσῃ κάτι λόγῳ τῶν ἑορτῶν· ἕνα οἰκονομικὸν βοήθημα.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαρῆς ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§48Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλομεν νὰ παρακαλέσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὸ ζήτημα αὐτὸ τῶν θυμάτων πολέμου καὶ κατοχῆς, διότι ἡ περικοπὴ τῆς πενιχροτάτης συντάξεώς των τὰ ἀφήνει ὄχι μόνον εἰς τοὺς δρόμους αὐτὰ τὰ θύματα, ἀλλὰ θίγει ἰδιαιτέρως τὴν Κρήτην καὶ δὴ ἐκείνους τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἔκαμον τὸν ἡρωϊκώτερον ἀγῶνα ἀντιστάσεως ποὺ ἔχει νὰ παρουσιάσῃ ἡ Εὐρώπη κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δερδεμέζης ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§50Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Καὶ εἰς τὴν Ἤπειρον ποὺ εἶχε προκληθῆ ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις, ἐδημιουργήθησαν πολλὰ θύματα τὰ ὁποῖα πραγματικῶς προσέφερον ὑψίστας ὑπηρεσίας. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους συναδέλφους διότι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς ἐθυσιάσθησαν διὰ τὴν Πατρίδα. Δὲν εἶναι χαριστικαὶ αἱ συντάξεις ὅπως ἐνόμισεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἄλλωστε, αἱ σημεριναὶ συνθῆκαι δὲν ἐπιτρέπουν τοιαύτην μεταχείρισιν, οὔτε ἡ κατάστασις εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἰσήλθομεν εἰς μίαν εἰρηνικὴν περίοδον. Θὰ πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τοὐλάχιστον, ἐπειδὴ παρουσιάζονται καὶ ἄλλαι δυσκολίαι τῆς ἐκδικάσεως τῶν αἰτήσεων αὐτῶν, νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου ἐπὶ 6 μῆνας.

§51Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὁ Νόμος αὐτὸς κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον μέρος τῆς ταχείας ἐκδικάσεως ὅλων αὐτῶν τῶν ἐκκρεμουσῶν αἰτήσεων, ἔχω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι σήμερον ἀκριβῶς ἐλήφθη ἀπόφασις νὰ καταργήσωμεν τὴν προηγουμένην διαδικασίαν, νὰ καταργήσωμεν τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὴν Διεύθυνσιν νὰ ἐκδίδῃ ἀποφάσεις εἰς τρόπον ὥστε νὰ συντομευθῇ ἡ ἐκδίκασις τῶν ὑποθέσεων. Συνεπῶς, ὁ νόμος θὰ ὑποβληθῇ προσεχῶς καὶ κατεπειγόντως διὰ νὰ ψηφισθῇ καί, τοιουτοτρόπως, θὰ ἔχωμεν ταχίστην ἐκδίκασιν ὅλων αὐτῶν τῶν ὑποθέσεων. Ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος ἔχει κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ παρεπέμφθη εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ ἐπείγοντα μέτρα περιθάλψεως τῶν οἰκογενειῶν αἱ ὁποῖαι δέονται τοιαύτης ἀμέσου βοηθείας, συννενοήθημεν μὲ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐπὶ τῆς Προνοίας καὶ εἴπομεν, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν τώρα, ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς, νὰ ληφθοῦν μέτρα προνοίας.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπουρδάρας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς ὑπεραρίθμων ἐπιτυχόντων φοιτητῶν τῆς Φυσικομαθηματικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν πρὸς τὸ Ὑπ. Παιδείας, ζητούντων ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἐγγραφή των καθ’ ὑπέρβασιν.

§53Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ ὅπως ληφθῇ πᾶν μέτρον, προκειμένου νὰ διευκολυνθῶσιν οἱ ἐπιτυχόντες φοιτηταὶ τῆς Φυσικομαθηματικῆς Σχολῆς.

§54Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 205498)22–11–50 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν.

§56Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν συνέστησα, ἵνα δώσῃ ὁδηγίας καὶ μὴ παρουσιάζωνται τὰ παράπονα τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται κατὰ τὰς διανομάς, διότι ἔχομεν μέχρι σήμερον τοιαῦτα παράπονα τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τῆς πόλεως Ἰωαννίνων.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δερδεμέζης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν πληγέντων ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τῆς ἐπαρχίας Μετσόβου, αἰτουμένων τὴν χορήγησιν δανείου.

§58Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως λύσῃ εὐνοϊκῶς τὸ αἴτημα.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ὑποψηφίων φοιτητῶν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς.

§60Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κε Πρόεδρε, ἀσφαλῶς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ ἀναφορὰ αὐτή, εἶναι ἀντιπαθὲς διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, διότι δὲν θέλει νὰ μπαίνουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἀπὸ τὸ παράθυρον. Ἐν τούτοις, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ προσεχθῇ τὸ ἑξῆς: Ἔχομεν εἰς τὴν χώραν περὶ τὰς 6–6½ χιλ. ἰατρούς. Ἐκ τούτων οἱ ἡμίσεις μένουν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ, οἱ ἄλλοι ἡμίσεις μένουν εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ πολλαὶ ἐπαρχίαι στεροῦνται ἰατρῶν καὶ βλέπομεν ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας νὰ ἔρχωνται ἀσθενεῖς νὰ νοσηλεύωνται εἰς τὰς Ἀθήνας. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ προσέξητε μήπως εἶναι δυνατὸν νὰ ὀργανωθῇ τὸ Πανεπιστήμιον, ὥστε νὰ αὐξήσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀποφοίτων τῆς ἰατρικῆς, ὥστε νὰ φεύγουν ἀπὸ τὰς Ἀθήνας καὶ νὰ πηγαίνουν εἰς τὰς ἐπαρχίας αἱ ὁποῖαι στεροῦνται. Ἔχομεν τὰ Ψαρά. Τὸ ὑπουργεῖον ὑγιεινῆς διεκήρυξεν ἀπὸ 2ετίας τώρα ὅτι ζητεῖ ἰατροὺς διὰ τὰ Ψαρὰ καί, ἐν τούτοις, δὲν εὑρίσκεται νὰ πάῃ κανείς. Προτιμοῦν νὰ μένουν εἰς τὰς Ἀθήνας. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ μὲ ποῖον τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξήσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἰατρῶν, ὥστε νὰ ἴδουν ὅτι εἶναι ἀδύνατον πλέον νὰ ζήσουν ὅλοι εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ νὰ ἀναγκασθοῦν τοιουτοτρόπως νὰ πᾶνε εἰς τὰς ἐπαρχίας, διὰ νὰ εὕρουν καὶ αὐταὶ ἰατρικὴν περίθαλψιν. Διότι σήμερον, κ. ὑπουργὲ πεθαίνουν εἰς τὸν δρόμον οἱ ἄνθρωποι, χωρὶς καμμίαν περίθαλψιν. Δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ, κ. ὑπουργέ, νὰ ἴδετε τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν μὲ μάτι προσεκτικὸ καὶ μὲ καλωσύνην, μήπως μπορέσωμεν νὰ θεραπεύσωμεν τὰς ἀνάγκας αὐτὰς τῶν ἐπαρχιῶν.

§61Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος εἶπεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐρωτήσεώς του μοῦ εἶναι ἀντιπαθέστατον. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι σφάλλει ριζικῶς, κατὰ βάσιν. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξε, ὄχι μόνον δὲν μοῦ εἶναι ἀντιπαθέστατον, ἀλλά, τοὐναντίον, μοῦ εἶναι συμπαθέστατον. Ἀλλ’ εἰς τὸν ἀνθρώπινον βίον δὲν ἐπιτυγχάνονται ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὁ ἄνθρωπος συμπαθεῖ. Ἐπιτυγχάνονται ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῶσι. Πρόκειται περὶ τοῦ δυνατοῦ τῆς εἰσαγωγῆς εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν πρὸς σπουδὴν τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης φοιτητῶν κατ’ ἀριθμὸν μεγαλύτερον ἐκείνου, τὸν ὁποῖον ἡ Ἰατρικὴ Σχολή, μὲ τὰ μέσα σπουδῆς καὶ μορφώσεως φοιτητῶν, τὰ ὁποῖα διαθέτει, δέχεται ὄχι διὰ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ ὀνομασθοῦν φοιτηταί, ἀλλὰ διὰ νὰ γίνουν ἰατροί. Ἡ Ἰατρικὴ Σχολὴ βεβαιοῖ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ προφορικῶς καὶ ἐγγράφως, ὅτι πέραν τοῦ ἀριθμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει ὁρισθῆ πρὸς εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολήν, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ μορφώσῃ ἄλλους φοιτητάς, διὰ νὰ καταστοῦν ἰατροὶ ἄξιοι τοῦ ὀνόματος τοῦ ἰατροῦ καὶ ἅμα νὰ τοὺς ἐμπιστευθῇ ὁ πελάτης τὴν ζωήν του. Συνεπῶς ἐγώ, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, δὲν δύναμαι νὰ ἀναλάβω τὴν εὐθύνην νὰ παραδώσω εἰς τὴν κοινωνίαν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴν εἶναι εἰς θέσιν νὰ θεραπεύσουν τὸν ἀσθενῆ. Ἐὰν ἡ Ἰατρικὴ Σχολὴ βεβαιώσῃ τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι δύναται νὰ μορφώσῃ μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἰατρῶν, δὲν θὰ ἤμουν ἄνθρωπος ἐὰν ἐγὼ ἠρνούμην. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ Ἰατρικὴ Σχολή, μὲ τὰ μέσα τὰ οἰκονομικὰ καὶ διδακτικὰ ποὺ ἔχει, μᾶς βεβαιώνει τὸ ἀντίθετον, ἐγώ, ὡς ὑπουργός, δὲν θὰ δεχθῶ νὰ εἰσαγάγω μεγαλύτερον ἀριθμόν. Τὸ Πανεπιστήμιον μοῦ ἐδήλωσεν, ὅτι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς Θεωρητικὰς λεγομένας Ἐπιστήμας, δηλαδὴ τὴν Νομικήν, Θεολογικὴν καὶ Φιλοσοφικὴν Σχολήν, δέχεται νὰ εἰσαγάγωμεν καὶ ἐφέτος ἐξαιρετικῶς μείζονα ἀριθμὸν τῶν εἰσαχθέντων, διότι ἡ σπουδὴ αὐτῶν δὲν ἀπαιτεῖ τεχνικὴν μόρφωσιν. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὰς τεχνικὰς λεγομένας Ἐπιστήμας, εἰς τὰς ὁποίας ἡ σπουδὴ τῶν φοιτητῶν καὶ ἡ παρασκευὴ ἐπιστημόνων ἀπαιτεῖ καὶ πρακτικὴν ἄσκησιν, αἱ Σχολαὶ αὗται δηλοῦν, ὅτι δὲν ἔχουν τὰ μέσα νὰ κάμουν αὐτὴν τὴν πρακτικὴν ἄσκησιν καί, συνεπῶς, ἐπιστήμονες ἄνευ τῆς πρακτικῆς αὐτῆς ἀσκήσεως δὲν δύνανται νὰ δημιουργηθοῦν. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας δὲν δύναται νὰ κάμῃ τίποτε διάφορον ἀπ’ ὅ,τι εἰσηγεῖται τὸ Πανεπιστήμιον.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπαρμπαλιᾶς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἑλληνικοῦ Γορτυνίας, πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν κατάργησιν ἐπαχθοῦς φορολογίας ἐπὶ τῆς βοσκῆς τῶν κτημάτων.

§63Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Γνωρίζετε, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, τὴν δυστυχίαν καὶ τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου. Ἡ ἐρώτησίς μου δὲν ἀφορᾷ μόνον τὴν Κοινότητα Ἑλληνικοῦ Γορτυνίας, ἀλλά, γενικώτερον, τὸν Νομὸν Ἀρκαδίας. Πρόκειται περὶ ἐπιβολῆς φορολογίας ἐπὶ μικρῶν κτημάτων τιθεμένων εἰς ἀγρανάπαυσιν. Τὸ Ὑπουργεῖον ἐπέβαλλε βαρυτάτην φορολογίαν ἐπὶ τῆς βοσκῆς τῶν κτημάτων αὐτῶν, τὴν ὁποίαν οἱ κάτοικοι ἀδυνατοῦν νὰ καταβάλουν. Συνιστῶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὅπως δώσῃ μίαν λύσιν εἰς τὸ ζήτημα, ὥστε νὰ διευκολυνθοῦν οἱ κάτοικοι.

§64Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ ἐξετάσωμεν, κ. συνάδελφε, τὸ ζήτημα.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βασιλικός, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Κ. Μητσάκου, πρώην βουλευτοῦ Θεσ)νίκης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν περικοπὴν τῆς βουλευτικῆς του χορηγίας.

§66Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα καὶ δώσῃ μίαν δικαίαν λύσιν εἰς αὐτό, διότι πρόκειται περὶ πρώην συναδέλφου ἔχοντος ἡλικίαν ἄνω τῶν 65 ἐτῶν.

§67Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Σᾶς γνωρίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀνάγεται τώρα εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Βουλευτῶν, καθ’ ὅσον ἔπαυσαν πλέον οἱ συνταξιοῦχοι βουλευταὶ νὰ συνταξιοδοτοῦνται ἀπὸ τὸ δημόσιον Ταμεῖον καὶ συνταξιοδοτοῦνται ἀπὸ τὸ Τ.Α.Β. Δὲν εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τὴν ἰδικήν μας νὰ εἰσαγάγωμεν εἰς τὸν νόμον νέους συνταξιούχους, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν τὰς ἀναγκαίας πηγάς, ἀπὸ τὰς ὁποίας θὰ ἀντλήσωμεν τὰ μέσα τῆς ἱκανοποιήσεως αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων.

§68Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε,....

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος κ. Βασιλειάδη.

§70Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εἶναι σοβαρὸν τὸ ζήτημα, κ. Πρόεδρε.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμετε μίαν ἐρώτησιν νὰ τὴν συζητήσωμεν.

§72Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητοῦμεν ἀμεροληψίαν καὶ νὰ μὴ γίνωνται χαριστικαὶ πράξεις. (Κωδωνοκρουσίαι).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Μαλαμίδας καὶ Μαρινᾶκος ἐπὶ ἀναφορᾶς των πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§74Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Τὴν συνιστῶ, κ. Πρόεδρε.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 80 ἐρώτησις. Ὁ κ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§76Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν Παρασκευήν.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Στρατιωτικῶν συνταξιούχων Λαμίας.

§78Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Παρακαλῶ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν ὅπως ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα ὥστε νὰ μὴ καταργηθοῦν κεκτημένα δικαιώματα κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νέου συνταξιοδοτικοῦ κώδικος.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν

καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς ἐπερωτήσεως τῆς σχετικῆς μὲ τὴν διαχείρισιν τῆς Κ.Ε.Π.

§80Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει σήμερον ν’ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς μου τῆς ἀφορώσης τὸ ὅλον ἀμπελουργικὸν πρόβλημα. Ἡ συζήτησις αὐτῆς, ἂν καὶ ἐγενικεύθη, ἐτερματίσθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 8 Δεκεμβρίου, παρέμεινεν δὲ μόνον νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε νὰ συνεννοηθῇ προηγουμένως μετὰ τοῦ συναδέλφου του καὶ νὰ ἀπαντήσῃ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 11 Δεκεμβρίου. Δυστυχῶς οὔτε κατὰ τὴν συνεδρίασιν ταύτην ἀπήντησεν οὔτε κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Παρασκευῆς, ἐνῷ εἶχεν ἀποφασισθῆ τοῦτο ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ τί ἀξίαν ἔχει ἡ συζήτησις ἐπερωτήσεων ὅταν χρονίζῃ τόσον ἡ ἀπάντησις τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν. Προσθέτω δέ, ὅτι τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς μου ἀναμένει μία ὁλόκληρος τάξις, ὁ ἀμπελουργικὸς κόσμος τῆς χώρας καὶ ζητῶ νὰ δοθῇ ἓν τέλος.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ δοθῇ μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὰ πετρελαιοειδῆ.

§82Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶμαι ἕτοιμος νὰ δώσω ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ εἰρημένου θέματος πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως διευκολύνω τὴν συζήτησιν. Ἄς ὁμιλήσουν ὅμως οἱ ἐγγεγραμμένοι καὶ κατόπιν. Ἐπιθυμῶ ὅμως εἰ δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, διότι μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς θὰ παρακαλέσω ὅπως προταχθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Κάντζια σχετικῶς μὲ τὴν εἰσαγωγὴν ζακχάρεως.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σακελλαρίου ἔχει τὸν λόγον.

§84Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν πρὸ εἰκοσαημέρου περίπου ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου ἀνέφερον ὁλόκληρον τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως τῶν πετρελαιοειδῶν, ἀνέφερον μερικὰς ἀπὸ τὰς πλέον ἐξοφθάλμους κλοπὰς, ἀνέφερον λεπτομερείας τῶν πλέον ἐπαχθεστέρων ὅρων μερικῶν ἀπὸ τὰς πλέον ἐπαχθεῖς συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐβάρυνον μέχρις ὥρας τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν, ὅπως ἐπίσης καὶ διάφορα σκάνδαλα, τὰ ὁποῖα ἀπέρρευσαν ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὑπογραφεισῶν συμβάσεων ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον. Τὸ θέμα ἐπίσης ἀνεπτύχθη ὑπὸ πολλῶν ἄλλων συναδέλφων καὶ ἠκούσθησαν διάφοροι θεωρίαι. Πρῶτον, ὅτι τὰ γενόμενα σκάνδαλα δὲν ἦσαν τοιαύτης ὁλκῆς, ὥστε νὰ προκαλέσουν τοιαύτην ἀναστάτωσιν τῆς κοινῆς γνώμης, οἵα ἠθελήθη νὰ παρασταθῇ ἐντεῦθεν καὶ δεύτερον, ὅτι ἡ παρέμβασις τῶν ξένων ἦτο τοιαύτη, ὥστε ἡ ὑπόθεσις δὲν ἦτο ὑπόθεσις συζητήσεων μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἑταιρειῶν τῶν πετρελαιοειδῶν, ἀλλὰ μᾶλλον συζητήσεων μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Κυβερνήσεων τῶν συμμαχικῶν κρατῶν, συγκεκριμένως τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡν. Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Μ. Βρεττανίας. Θὰ σᾶς ἀναφέρω πρῶτον διὰ βραχέων μερικὰς κλοπὰς καὶ ἁρπαγὰς τοῦ δημοσίου χρήματος ἀπὸ τὰς πλέον ἐξοφθάλμους καὶ πλέον κτυπητὰς καὶ θὰ προχωρήσω κατόπιν εἰς τὸ δεύτερον θέμα διὰ νὰ τελειώσω καὶ νὰ εἴπω ποῖος εὐθύνεται καὶ ποῖος πρέπει νὰ λογοδοτήσῃ. Καὶ πρῶτον ἐκ τοῦ ἐνεργηθέντος οἰκονομικοῦ ἐλέγχου, καθαρῶς τυπικοῦ οἰκονομικοῦ ἐλέγχου, βιβλιακοῦ μᾶλλον ἐλέγχου καὶ ὄχι οὐσιαστικοῦ ἐμποροοικονομικοῦ ἢ μᾶλλον τεχνικοοικονομικοῦ ἐλέγχου, διεπιστώθη, ὅτι διὰ τῆς παρερμηνείας καὶ τῆς ἐξογκώσεως διαφόρων γενικῶν ἐξόδων αἱ πέντε ἑταιρεῖαι ἀνόμως ἐκέρδισαν περὶ τὰ 12 δισεκατ. δρχ. ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸν λαόν, ἤτοι «ἡ Σέλλ 3.666.000.000 δρχ., ἡ Σόκονυ 6.260.000.000 δρχ., ἡ Σόκομπελ (ἀναγινώσκει) 1.102.000.000 δρχ., ἡ Στεάουα 422.000.000 δρχ. καὶ ἡ ἑταιρεία Ρέστης καὶ Σία 304.000.000 δρχ.»..... Ταῦτα ἀπεκάλυψεν ὁ διενεργηθεὶς μόνον λογιστικὸς ἔλεγχος. Θὰ ἔπρεπεν ὅμως νὰ εἶχε γίνῃ οἰκονομικοτεχνικὸς ἔλεγχος διὰ νὰ ὑποπέσουν ὅλα τὰ στοιχεῖα εἰς τὴν ἀντίληψιν τοῦ ἐλεγκτοῦ. Ἔχομεν λοιπὸν τὸ ζήτημα τῶν καταχρήσεων ἐπὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐξακριβώσῃ ὁ διενεργηθεὶς ἔλεγχος. Δεύτερον, αἱ ἑταιρεῖαι εἰσπράττουν ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον τιμὰς προϊόντων τσὶφ πολὺ ὑπερτέρας ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι προσεφέροντο εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν.

§85Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἔχετε παράδειγμα, κ. συνάδελφε;

§86Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Μὴ στενοχωρεῖσθε, κ. συνάδελφε, θὰ σᾶς ἀναφέρω μίαν πρὸς μίαν τὰς λεπτομερείας. Ἔχω συγκεκριμένας καὶ ἐξηκριβωμένας πληροφορίας. Κατὰ Ἰούλιον τοῦ 1947 ἡ εἰσαχθεῖσα ποσότης ἀκαθάρτου πετρελαίου ἐχρεώθη εἰς τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον ἀντὶ 95 σελλινίων τσίφ. Τὴν αὐτὴν ἐποχὴν εἰς Χάϊφαν ἡ «Ἀγγλοϊράνιαν» προσέφερε 65 σελλίνια κατὰ τόννον καὶ ἐὰν προσθέσωμεν καὶ τὰ 7 σελλίνια τὸν ναῦλον, ἔπρεπε νὰ μᾶς στοιχίσῃ ἐδῶ 72 σελλίνια. Ἐὰν αὐτὴ ἡ λαθροχειρία διεξήγετο καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, καθ’ ὃ μόνον εἰς ἀκάθαρτον πετρέλαιον εἰσήχθησαν 256.000 τόννοι ἐπὶ 23 σελλίνια μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν συγκεκριμένην ταύτην περίπτωσιν νὰ κάμωμεν ἕνα ἁπλούστατον πολλαπλασιασμὸν καὶ νὰ σᾶς ἀναφέρωμεν, ὅτι ἐὰν ἡ καλπονόθευσις διεξήγετο καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, τὸ ἑλληνικὸν κοινὸν ἐκλάπη κατὰ 295.000 λίρας. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν, ὅτι σήμερον τὰ ποσὰ ηὐξήθησαν καὶ ἔχομεν εἰσαγωγὴν 500.000 τόννων περίπου πετρελαίου τὸ ἔτος, 250.000 τόννους διὰ βενζίνην καὶ 250.000 τόννους διὰ ντῆζελ, θὰ δύνασθε νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ὁ χορὸς αὐτὸς τῶν δισεκατομμυρίων διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἀνεξελέγκτου προσφορᾶς τιμῶν καὶ τῆς ἀνεξελέγκτου χρεώσεως τῶν τιμῶν ἐπιπίπτει ἐπὶ τῆς ράχεως τοῦ ἀτυχοῦς ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τρίτον τὸ δημόσιον ἐπλήρωνε εἰς τὸ τρὰστ αὐτὸ τῆς κοινοπραξίας ναύλους μεταφορικοὺς μέχρι Πειραιῶς, λίαν ἐξογκωμένους καὶ ἀνωτέρους τῶν πραγματικῶν. α) Οἱ ναῦλοι ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν πληρώνονται εἰς αὐτήν, κατὰ τὸ πλεῖστον, εἰς δολλάρια. Τὰ δολλάρια μέχρι τοῦ παρελθόντος Σεπτεμβρίου εἶχον ἄλλην τιμὴν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν λίραν καὶ ἄλλην εἰς τὴν ἐπίσημον. Ἀνεπισήμως δηλαδὴ ἡ λίρα εἶχε 2,80 δολλάρια. Πληρώνοντες λοιπὸν εἰς δολλάρια καὶ μετατρέποντες τὰ δολλάρια ἢ μὲ τὴν ἐπίσημον ἢ μὲ τὴν ἀνεπίσημον τιμὴν κερδίζουν τὴν διαφορὰν μεταξὺ τοῦ 2,80 τῆς ἐπισήμου τιμῆς καὶ τοῦ 4,00 τῆς ἀνεπισήμου τιμῆς, ἀπὸ κάθε λίραν τὴν ὁποίαν πληρώνουν ὡς ναῦλον. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπληρώναμεν ναύλους ἀκριβωτέρους διότι ἐπαναλαμβάνω τὰ ἐπλήρωναν εἰς λίρας ἐνῷ τὸ δημόσιον τοὺς ἐπλήρωνεν εἰς δολλάρια. Καὶ ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐπληρώνοντο ἀκριβώτεροι ναῦλοι, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὸ παραπάνω ποσὸν τὸ ὁποῖον μᾶς ἐχρέωνεν κατά τινα τρόπον θὰ ἔμενεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἔχομεν ἔμμεσον ἐντεῦθεν ἐξαγωγὴν λαθραίου συναλλάγματος. β) Τὸ δημόσιον ἀφ’ ἑτέρου ἐπλήρωνε εἰς τὸ τρὰστ μεγαλυτέρους ναύλους διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως μικτῶν πετρελαιοφόρων. Διὰ τῶν μικτῶν πετρελαιοφόρων ποὺ μεταφέρονται καὶ μαζοὺτ καὶ λευκὰ πετρέλαια ἐχρεώνοντο ναῦλοι ἀνώτεροι παρὰ ἐὰν μετεφέροντο χωριστὰ λευκὰ πετρέλαια καὶ χωριστὰ τὰ μαζούτ. Αὐτὴ εἶναι δευτέρα ἀφορμὴ διὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον ἐχρεώνετο διὰ τὰ μεταφορικὰ πολὺ περισσότερον ἀπὸ ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸ χρεώνῃ μία νοικοκυρεμένη διαχείρισις διὰ τοὺς ναύλους. γ) Μέχρι πρὸ ὀλίγου χρόνου αἱ τιμαὶ τῶν ναύλων εἰς τὰς ὁποίας ἐπληρώνοντο αἱ ἑταιρίαι τῶν πετρελαιοειδῶν ἦσαν τιμαὶ Μὸτ ἀλλὰ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος αὗται ἦσαν 30– 35% κατώτεραι τῶν Μὸτ τὴν διαφορὰν μεταξὺ ἐπισήμου τιμῆς Μὸτ καὶ τῆς πραγματικῶς καταβληθείσης, τὴν διαφορὰν αὐτὴν κερδίζουν αἱ ἑταιρίαι αὗται εἰς βάρος τοῦ πληρώνοντος καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Οὐδεὶς ἔλεγχος ποτὲ ἐγένετο. δ) Πληρώνομεν ἐπιναύλους εἰς ὁλόκληρα πετρελαιοφόρα, διὰ μεταφορὰς τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς τοὺς διαφόρους λιμένας τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἔπρεπε ἡ ἐσωτερικὴ αὕτη διακίνησις τῶν πετρελαιοειδῶν νὰ γίνεται μὲ τοπικὰ πετρελαιοφόρα τοῦ ἐσωτερικοῦ, ὡς οἰκονομικώτερα καὶ ε) Οὐδεὶς ἔλεγχος γίνεται τῶν ρυμουλκῶν, κατὰ τὸν κατάπλουν καὶ ἀπόπλουν τῶν ἐκφορτωνομένων δεξαμενοπλοίων. Τέταρτον. Κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἔχομεν τὴν διενέργειαν ἐλέγχου ὑπὸ ἑνὸς κ. Πουλημένου, ὁ ὁποῖος καταγγέλλει εἰς τὴν ἔκθεσίν του ὅτι οὐδέποτε καταχωροῦνται ἀμέσως εἰς τὰ ἐπίσημα βιβλία τῆς Ἑταιρίας αἱ εἰσαγόμεναι ποσότητες, ἀλλὰ ἐτηροῦντο αὗται εἰς βοηθητικά, εἰς δευτερεύοντα βιβλία καὶ κατόπιν ἀναλόγως τῶν συμφερόντων των κατεχωροῦντο εἰς τὰ ἐπίσημα. Πέμπτον, αἱ ψευδεῖς δηλώσεις. Ἐνῶ τὸ Τρὰστ ἐχρέωνε τὸ δημόσιον μὲ ἐνοίκια πρατηρίων, δικαιώματα πρατηριούχων κ.λ.π. ἀπεκαλύφθη ὅτι κατὰ τὰς συμβάσεις τὰς ὁποίας ἔκαμε μὲ τοὺς πρατηριούχους δὲν ἐχορήγει εἰς αὐτοὺς δωρεὰν τὰ δικαιώματα τῶν πρατηρίων. Ἐχρέωνε καὶ αὐτοὺς μὲ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐλάμβανεν ἀπὸ τὸ δημόσιον καὶ οὕτω εἰσέπραττε δὶς τὴν ἀμοιβὴν ταύτην. Ἕκτον, εἰς οὐδεμίαν μειοδοτικὴν δημοπρασίαν προέβη μέχρι σήμερον τὸ τρὰστ διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν πετρελαιοειδῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μέχρι Πειραιῶς τῶν διαφόρων προϊόντων, τὰ ὁποῖα θέτει εἰς τὴν κατανάλωσιν. Ἐπίσης οὐδεμίαν δημοπρασίαν ἐνήργησε διὰ τὴν διακίνησιν τῶν πετρελαιοειδῶν ἐντὸς τῆς Πατρίδος μας. Ἐκ τούτων πάντων φαντάζεσθε ποία σπατάλη ἐγένετο ὅταν δὲν ἐλαμβάνοντο τὰ στοιχειωδέστερα μέτρα οἰκονομίας διὰ τὰς μεταφορὰς τῶν πετρελαιοειδῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καί μέχρι τῶν ἐπαρχιῶν. Ἐνῶ, ἀφ’ ἑτέρου, ὑπῆρχον ἐπαρκῆ βυτιοφόρα αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἑταιριῶν, ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει τοῦ κράτους, ταῦτα, εἴτε ἐκ κακῆς ὀργανώσεως, εἴτε ἠθελημένως ἐτέθησαν ἐκτὸς ναυλώματος καὶ προσέφυγον πλέον αἱ ἑταιρίαι εἰς τὴν ναύλωσιν ἰδιωτικῶν βυτιοφόρων αὐτοκινήτων, καὶ αἱ ναῦλοι μὲ τοὺς ὁποίους ἐπέτυχον τὴν ναύλωσιν ταύτην ἦσαν ὑπέρογκοι, ἐπιπίπτοντες καὶ αὐτοὶ εἰς τὰς τιμὰς τῶν πετρελαιοειδῶν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικὰ συγκεκριμένα παραδείγματα ἐπὶ τῆς σκανδαλώδους αὐτῆς ὑποθέσεως. α) Πολλοὶ τῶν μεταφορέων αὐτῶν, ὡς ὁ Παπαδόπουλος τῆς ΕΜΥΚ εἶναι πρώην καὶ νῦν ὑπάλληλος τῶν ἑταιριῶν τοῦ τρὰστ ἐκμεταλλευόμενος τὴν προνομιακὴν εἰς βάρος τοῦ κοινοῦ μεταφοράν, εἶναι σήμερον ἰδιοκτήτης πολλῶν βυτιοφόρων αὐτοκινήτων, κάτοχος στόλου ὁλοκλήρου βυτιοφόρων. Μέχρι τοῦ ὁδηγοῦ τῶν βυτιοφόρων αὐτῶν αὐτοκινήτων ἔφθασαν οἱ ἄνομοι πλουτισμοί. Οἱ ἀποκαλυπτόμενοι ὑπὸ τοῦ τρὰστ ὡς καταχρασταί, δὲν κατηγγέλλοντο εἰς τὴν δικαιοσύνην, ἀλλ’ ἀπεζημιώνοντο ἀπολυόμενοι πρὸς ἀποφυγὴν σκανδάλου καὶ τοῦ ἐντεῦθεν θορύβου. Μοῦ κατηγγέλθη ἐσχάτως — δὲν γνωρίζω οὔτε τὰ πρόσωπα — ὅτι τῷ 1949 ἐπαύθη ὁ Διευθυντὴς τοῦ ὑποκαταστήματος Πειραιῶς, Δεληγιάννης, ἂν δὲν ἀπατῶμαι τὸ ὄνομα, διὰ καταχρήσεις, διὰ νὰ μὴ λάβῃ περαιτέρω ἔκτασιν τὸ σκάνδαλον. Ἐπίσης ὅτι ὁ Δ)τὴς τῶν ἀγορῶν Κεντρικοῦ, ἀγνοῶ τὸ ὄνομά του, ὑπόδικος διὰ καταχρήσεις εἰς Βορειοδυτικὴν Ἑλλάδα. Μοῦ ἔστειλαν ἐκ Πρεβέζης ὀγκώδη φάκελλον τοῦ εἰσαγγελέως καταπληκτικὸν εἰς περιεχόμενον, τὸ ὁποῖον ἔχω εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ οἱουδήποτε ἐξ ὑμῶν διὰ νὰ ἰδῇ πῶς βασανίζεται ὁ λαὸς αὐτὸς ἀπὸ τοιαύτης φύσεως ἐκμεταλλεύσεις. β) Ἀντὶ νὰ μεταφέρωνται τὰ πετρελαιοειδῆ ἐκ τῶν πλησιεστέρων κέντρων ἀποθηκεύσεως μέχρι τῶν μεγαλυτέρων καταναλωτικῶν κέντρων, μετεφέροντο ταῦτα ἀπὸ τὸ Πέραμα, διὰ λόγους τοὺς ὁποίους δὲν ἔχω ἐξακριβώσει καὶ ἐπεβαρύνετο μὲ καταπληκτικῶς μεγάλα ποσὰ ἡ κατανάλωσις, ἐκ τῆς τοιαύτης ἀλόγου, ἐπαναλαμβάνω, χρησιμοποιήσεως τῶν κέντρων ἀποθηκεύσεως, ἐν σχέσει πρὸς τὰ κέντρα καταναλώσεως. Φέρ’ εἰπεῖν εἰς τὸν Πειραιᾶ ὑπάρχει τὸ τσιμεντοποιεῖον «ὁ Ἡρακλῆς», τὸ ὁποῖον ἔχει μίαν σταθερὰν κατανάλωσιν, λίαν σοβαράν, γνωρίζετε δέ, ὁποίαν σημασίαν ἔχει ἡ τιμὴ τῶν καυσίμων διὰ τὰ τσιμέντα καὶ ὁποίαν σημασίαν ἔχει τὸ τσιμέντο εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν. Ἀντὶ νὰ τοποθετήσουν ἕνα σωλῆνα ἀπὸ τὰς ἀποθήκας εἰς τὴν Δραπετσῶνα, εἰς ἀπόστασιν μερικῶν ἑκατοντάδων μέτρων μέχρι τοῦ ἐργοστασίου, μεταφέρουν ἀπὸ τὸ Πέραμα μὲ βυτιοφόρα τὴν ποσότητα τὴν ὁποίαν χρειάζεται ὁ Ἡρακλῆς, ἐπιβαρυνομένης οὕτω ὑπερμέτρως τῆς τιμῆς τοῦ τσιμέντου. Ὅπως ἐπίσης τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ μίαν ἄλλην ἑταιρίαν «Χάλυψ» εἰς τὴν Ἐλευσίνα, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε κατὰ λογικὸν εἱρμόν, νὰ ἐφοδιάζεται ἀπὸ τὰς ἀποθήκας Ρέστη, ἐγγὺς κειμένας καὶ ἐν τούτοις ὁ Χάλυψ ἐφοδιάζεται ἀπὸ τὴν Δραπετσῶνα. Ταῦτα πάντα, βέβαια, ἐπιπίπτουν ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν προϊόντων, τὴν ὁποίαν ἔχομεν κάθε λόγον νὰ κρατήσωμεν ὅσο τὸ δυνατὸν χαμηλά, ἰδίως δὲ εἰς τὰ εἴδη ταῦτα, τὰ πετρελαιοειδῆ, τὰ ὁποῖα ἐπηρεάζουν ὅπως σᾶς εἶπον, ἀμέσως καὶ τὸν ἰδιωτικὸν καὶ τὸν κοινωνικὸν καὶ τὸν παραγωγικὸν ἡμῶν βίον. Ἕβδομον, οὐδεὶς ἔλεγχος ἔχει γίνει διὰ τὸ πόσον προσωπικὸν χρειάζεται ἑκάστη ἑταιρεία διὰ νὰ κινηθῇ. Χρειάζεται φέρ’ εἰπεῖν προσωπικὸν ὄχι μόνον διὰ τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα διακινεῖ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ καὶ προσωπικὸν δι’ ὑλικόν, ὅπως εἶναι τὰ λιπαντικὰ τὰ ὁποῖα ἐμπορεύεται ἰδίῳ ὀφέλει, προμηθευομένη αὐτὰ ἰδίᾳ δαπάνῃ καὶ ἐπὶ ἰδίῳ κέρδει. Καὶ χρησιμοποιοῦν αἱ ἑταιρεῖαι τοῦ τράστ, ἐπαναλαμβάνω, ὑπαλλήλους διὰ τὴν προμήθειαν καὶ ἐμπορίαν ἐξωσυμβατικῶν προϊόντων, οἱ ὁποῖοι, ὑπάλληλοι ἐμπίπτουν ἐντὸς τοῦ προσωπικοῦ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιηθῇ μόνον διὰ τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα διαχειρίζονται ὡς ἐντολοδόχοι τοῦ Δημοσίου, δηλαδὴ διὰ τὰ λοιπὰ πετρελαιοειδῆ. Διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἐγκαταστάσεων πληρώνονται προσωπικόν: αʹ) Χωροφυλακῆς, βʹ) Ἀστυν. Πόλεων, γʹ) τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος, δʹ) ἰδιωτικῶν φυλάκων. Οὐδεὶς συντονισμός. Ποία εἶναι ἡ οἰκονομικωτέρα μέθοδος χρησιμοποιήσεως τοῦ προσωπικοῦ διὰ τὴν φύλαξιν τῶν ἐγκαταστάσεων δὲν ἐξετάζεται. Μοῦ κατηγγέλθη ὅτι ἐργάται τοῦ Σωματείου «ΠΟΝΤΟΣ», διὰ τὰς φορτοεκφορτώσεις τὰς ὁποίας ἀναλαμβάνουν ἐργολαβικῶς, ἀπολαμβάνουν ἡμερομίσθιον 250.000 δρχ. ἡμερησίως καθ’ ἣν στιγμὴν αὐτὸ τὸ ἔργον θὰ ἠδύναντο νὰ ἐκτελέσουν ἁπλοῖ ἐργάται μὲ τὸ σύνηθες τῶν 25.000 δρχ. ἡμερομίσθιον. Μεγάλα ποσὰ πληρώνονται εἰς ἰατρούς, φάρμακα, διὰ δῆθεν ἀδενικὰ παιδιὰ ὄχι μόνον ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν, ἀλλὰ καὶ μελῶν τῶν οἰκογενειῶν των. Ὅλοι ὅμως αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι καὶ ἐργάται, εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ παρέχῃ δωρεὰν τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ τὰ φάρμακα. Οὐδεὶς μᾶς ἔδωσε λογαριασμὸν ποῦ διετέθησαν τὰ κολοσσιαῖα αὐτὰ κεφάλαια καὶ ποῖοι ἰατροὶ τὰ εἰσέπραξαν. Ὄγδοον, εἰς ἑκάστην ἑταιρείαν ὑπάρχει τελωνεῖον, ὑπάρχει προϊστάμενον προσωπικόν, ὑπάλληλοι κτλ., ἐπὶ πλέον ὑπάρχουν ἐπόπται, χημικοὶ κτλ. κατὰ περιόδους διατίθενται καὶ ἐλεγκταί. Ὅσοι ἐξ αὐτῶν ἐξασκοῦν εὐσυνειδήτως τὸ καθῆκόν των, κατὰ περίεργον συγκυρίαν ἀπομακρύνονται τὸ ταχύτερον. Μόνον ἕνας ἐπέζησε τελευταίως, ὁ ἐνεργήσας τὸν διαταχθέντα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔλεγχον, ὁ ὁποῖος εἰς πεῖσμα τοῦ ἐγερθέντος θορύβου, ἐστάθη μέχρι τέλους. Ὅλοι οἱ ἄλλοι μόλις ἤρχιζαν νὰ ἀποκαλύπτουν σκάνδαλα, ἀπεμακρύνοντο κατὰ μυστηριώδη τρόπον. Ἔχω τὰ παραδείγματα.

§87ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ ἀκούσωμεν τὰ παραδείγματα.

§88Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἔχω τὸν πρῶτον, τὸν Στρατάκην καὶ τὸν Πουλημένον. Δὲν ἐξηγεῖται πῶς αἱ διάφοροι ἑταιρεῖαι κατασκευάζουν διαρκῶς ἔργα βελτιώσεως ἐντὸς τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τῶν ἐγκαταστάσεων αὐτῶν, εἴτε ἐπεκτείνουσαι, εἴτε βελτιώνουσαι αὐτάς. Ἐν τούτοις, μέχρι σήμερον δὲν γνωρίζομεν αʹ) ποῖαι ἦσαν αἱ ἀρχικαὶ ἐγκαταστάσεις τῶν ἑταιρειῶν, οὕτως ὥστε, ἐὰν αὔριον διαλυθῇ ἡ Κοινοπραξία νὰ γνωρίζῃ τὸ Κράτος ποῖαι ἐξ αὐτῶν ἐκτίσθησαν ἀρχικῶς καὶ ποῖαι ἐβελτιώθησαν ἀπὸ κέρδη τὰ ὁποῖα ἀπεκόμισαν αἱ ἑταιρεῖαι. βʹ) Κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς Κοινοπραξίας τὸ Δημόσιον ἐφωδίασε ταύτας μὲ διάφορα μεταφορικὰ καὶ ἀποθηκευτικὰ μέσα. Οὐδέποτε ἐγένετο ἀναγραφὴ καὶ ποσοτικὴ καὶ ποιοτικὴ τῶν χορηθέντων μέσων. Σήμερον δέ, ἐὰν θελήσωμεν, ὅπως ἀκούω, ὅτι ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ διαλύσῃ τὴν Κοινοπραξίαν, θὰ εὑρεθῶμεν ἐν πλήρῃ ἀδυναμίᾳ νὰ διαπιστώσωμεν τί πρέπει νὰ ἐπιστρέψουν αἱ ἑταιρεῖαι ἀπὸ κέρδη τὰ ὁποῖα ἐτοποθετήθησαν εἰς ἐπέκτασιν καὶ βελτίωσιν τῶν ἐγκαταστάσεών των. Ἔννατον. Τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλα τὰ πετρελαιοειδῆ ἐχορηγοῦντο διὰ διατακτικῶν, δεδομένου ὅτι τὸ Κράτος εἰσῆγεν αὐτὰ κατὰ μονοπωλιακὸν δικαίωμα, ἐπὶ πλέον δὲ τὸ Κράτος ἐχορήγει τὰ πετρελαιοειδῆ μόνον διὰ διατακτικῶν, ἔπρεπε τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐχορηγοῦντο εἰς τήν ἀγορὰν νὰ ἦσαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἰσήγοντο ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Πλὴν ὅμως, ἐνθυμεῖσθε ὅλοι, ὅτι ἡ μαύρη ἀγορὰ ἦτο ἀνθηροτάτη, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς μαύρης ἀγορᾶς ἦτο μεγαλυτέρα τῆς ἐπισήμου τοιαύτης διὰ τὰ χορηγούμενα διὰ διατακτικῶν καὶ ἀπορεῖ κανείς, πῶς παρουσιάζετο αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία. Ἔχω συγκεκριμένον παράδειγμα. Πέρυσι τὸ καλοκαῖρι, εἰς τὴν ὁδὸν Στουρνάρα, παρετηρήθη ὅτι εἰς ἕνα πρατήριον, κάθε ἡμέραν ἐφόρτωναν ἕνα αὐτοκίνητον πετρελαιοειδῆ δι’ ἐπαρχίας. Ἐκ τοῦ γενομένου ἐλέγχου εἰς τὸ κατάστημα αὐτό, ἀπεδείχθη, ὅτι τὸ ἄτιμον αὐτὸ ἐπάγγελμα, ἠσκεῖτο ἀπὸ τὸν οἶκον αὐτὸν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως. Καὶ ἐρωτῶ ποῖος εὐθύνεται διὰ τὴν μαύρην αὐτὴν ἀγοράν; Πῶς αἱ ἑταιρεῖαι ἐπέτρεπον νὰ κλέπτεται τὸ Δημόσιον διὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἀνεγράφοντο εἰς τὰ βιβλία των; Δὲν εἶναι λοιπὸν ἀπορίας ἄξιον, πρὸ τοῦ ὁρμαθοῦ αὐτοῦ τῶν καταχρήσεων, ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν πετρελαιοειδῶν εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ Πειραιῶς εἶναι ἀκριβώτεραι ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον λιμένα τῆς Μεσογείου! Ἔχω μίαν μελέτην τὴν ὁποίαν ἔκαμε μία Ἐπιτροπὴ συντονιστικοῦ συμβουλίου τῆς Υ.Σ.Ε.Σ.Α. εἰς τὴν ὁποίαν διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο, δηλαδὴ τῆς ἀκριβωτέρας διαθέσεως τῶν πετρελαιοειδῶν εἰς τὸν Πειραιᾶ, ταῦτα γράφει «Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῶν ἀνωτέρω δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀνεκτόν, ὅτι ἡ Ἑλλάς, μὲ τὴν ὅλως εὐνοϊκὴν γεωγραφικὴν τοποθεσίαν της ὅσον ἀφορᾷ τὰς εἰς πετρελαιοειδῆ προμηθείας της, πρέπει νὰ πληρώνῃ αὐτὰ εἰς ὑψηλοτέραν τῶν ἄλλων χωρῶν τιμήν. Ὡς ἐμφαίνεται, ἐν τούτοις, ἐκ τοῦ κατωτέρω παρατιθεμένου πίνακος, ὅστις κατηρτίσθη ἐπὶ τῇ βάσει ἐξηκριβωμένων πληροφοριῶν ἐφοπλιστικῶν κύκλων, καθορίζεται διὰ τὸν Πειραιᾶ καὶ τοὺς ἑλληνικοὺς λιμένας τιμὴ διὰ παράδοσιν εἰς Bunker τοῦ πλοίου ἀδικαιολογήτως ὑψηλὴ ἐν σχέσει μὲ τὴν καθοριζομένην δι’ ἄλλους λιμένας τῆς Μεσογείου, πολὺ περισσότερον ἀπομεμακρυσμένους τῶν πηγῶν. Τιμὴ τοῦ Μαζοὺτ δι’ ἀνθράκευσιν πλοίων.

Εἶναι φανερὰ—ἐπιλέγει ἡ ἄνω μελέτη—ἡ δυσμενὴς ἐπίδρασις, τὴν ὁποίαν ἡ σημαντικὴ αὐτὴ διαφορὰ ἐπιφέρει ἐπὶ τῆς κινήσεως τῶν Ἑλληνικῶν λιμένων. Πράγματι, τὰ ξένα, ἀλλὰ καὶ τὰ ἑλληνικὰ ἀκόμη σκάφη ἀποφεύγουν ν’ ἀνθρακεύσουν εἰς Πειραιᾶ, καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι πολλάκις ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἀνθρακεύσεως καὶ πρόχειροι ἐπισκευαὶ γίνονται καὶ συνάλλαγμα εἰσέρχεται ἀπὸ τὰ πληρώματα. Ἐκτὸς ὅμως τῆς δυσμενοῦς ταύτης ἐπιδράσεως, τὸ γεγονὸς τοῦτο ἐπαρκῶς ἀποδεικνύει ὅτι καὶ ἡ τιμὴ cif χρεοῦται εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰς ἐπίπεδα πολὺ ὑψηλότερα ἀπὸ ὅσα χρεοῦται αὕτη εἰς ἄλλας χώρας. Δέον ὅθεν τὸ ταχύτερον νὰ ἐρευνηθῇ, διὰ ποῖον λόγον ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς τοιαύτην δυσμενῆ, ἔναντι ἄλλων χωρῶν, θέσιν. Κατὰ τὴν γνώμην τοῦ ΣΝΒΙ τοῦτο δέον ν’ ἀποδοθῇ κυρίως εἰς τὴν ὑφισταμένην ἐνταῦθα ἔλλειψιν συναγωνισμοῦ μεταξὺ τῶν εἰσαγωγέων». Μένει νὰ ὁλοκληρώσω τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἔχει ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τοῦ Τόπου ἡ τοιαύτη σπατάλη εἰς τὰ πετρελαιοειδῆ. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντιληφθῶμεν τὴν ζημίαν ἡ ὁποία μᾶς προσγίγνεται ἵνα λάβωμεν τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα διὰ τὸν πρωτοφανῆ περιορισμὸν τῆς διαρπαγῆς τοῦ δημοσίου χρήματος. Ἡ ἄνομος αὐτῶν ὑπερτίμησις, προκαλεῖ μίαν παράλογον αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου, τοῦ γενικοῦ κόστους τῆς ζωῆς καὶ τῆς τιμῆς ὅλων τῶν προϊόντων τῆς ἐθνικῆς μας παραγωγῆς, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τόσα ὅλοι πάσχομεν δεινὰ ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως. Ἡ ἐπίδρασις τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τοῦ τόπου ἡ τοιαύτη αὔξησις τῶν πετρελαιοειδῶν εἶναι πολὺ σοβαρωτέρα ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν πιθανῶς ἐκ πρώτης ὄψεως θὰ ἦτο δυνατόν τις νὰ συλλάβῃ. Ἐξ ἄλλου, αἱ τιμαὶ ἐλογίζοντο μὲ ὑπερβολικὰ γενικὰ ἔξοδα. Δὲν θὰ ἀνατρέξω καὶ πάλιν εἰς ὅσα σᾶς εἶπον εἰς τὴν προηγουμένην μου ὁμιλίαν. Μόνον θὰ ἀναφέρω καὶ πάλιν ἡ ἰδία Ἐπιτροπὴ τὶ ἐπιλέγει ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Καὶ λέγει (ἀναγιγνώσκει): «Θὰ ἔπρεπε ν’ ἀναμένηται, ὅτι ἡ ἀναλογία τοῦ κονδυλίου τούτου ἐν σχέσει μὲ τὴν τιμὴν cif θὰ ἦτο μικροτέρα τῆς προπολεμικῆς ἀφοῦ ἡ κατανάλωσις ὑπερετριπλασιάσθη. Ἀντιθέτως, ὄχι μόνον παρατηρεῖται αὔξησις, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι παρ’ ὅλα αὐτά, τὰ γενικὰ ἔξοδα δὲν καλύπτονται μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτήν. Τὰ γενικὰ ἔξοδα χρεώνονται εἰς τὴν διατίμησιν διὰ τὸ μαζοὺτ μὲ δραχμὰς 27.500 κατὰ τόννον. Τὸ κονδύλιον τοῦτο ἀντιστοιχεῖ εἰς 13,8%, τῆς ἀξίας cif ἐὰν αὕτη ληφθῇ ἴση πρὸς 200.000 δρ. τον. Προπολεμικῶς (1939) τὸ κονδύλιον τῶν γενικῶν ἐξόδων ἀνήρχετο εἰς 102,54 δρ. τόν. ἤτοι περίπου 10% τῆς μέσης τιμῆς cif ἥτις ἴσχυε κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ 1939 δηλ. πρὸ τῆς ἐκρήξεως τοῦ παγκοσμίου πολέμου. Ἡ διαφορὰ αὕτη ἴσως νὰ ἐξηγῆται ἐν μέρει ἐκ τῆς κατ’ ἀναλογίαν πρὸς τὴν προπολεμικὴν μεγαλυτέρας σημερινῆς (μεταπολεμικῆς) ἐπιβαρύνσεως, δὲν παύει ὅμως ν’ ἀποτελῇ κἄτι τὸ ἀδικαιολόγητον. Ἐὰν μάλιστα ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ διαχείρισις τοῦ κονδυλίου τούτου τελικῶς οὐδὲν εὐεργετικὸν ὑπόλοιπον διὰ τὸ Κράτος θέλει καταλείπει, τότε ἡ δικαιολόγησις εἶναι ἀκόμη δυσχερεστέρα». Καὶ ἐνῷ θὰ ἐπερίμενε κανεὶς μὲ τὴν αὔξησιν τῆς διακινήσεως, διότι μεταπολεμικῶς ἔχομεν πολὺ μεγαλυτέραν κατανάλωσιν πετρελαιοειδῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν περιορισμὸν τοῦ ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν τῶν δαπανῶν, ἐδῶ ἔχομεν αὔξησιν τοῦ ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν τῶν δαπανῶν εἰς τοιαῦτα κολοσσιαῖα ποσά. Καὶ τέλος, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς διενεργείας τοῦ τεχνικοοικονομικοῦ ἐλέγχου ἀπὸ τὸν ὁποῖον εἴμεθα τελείως γυμνοί, διότι δὲν γνωρίζομεν ἀκόμη μὲ τί ποσὰ ἐπιβαρύνεται ἕκαστος τόννος εἰσαγομένου πετρελαιοειδοῦς καὶ παρεχομένου εἰς τὴν κατανάλωσιν.

§89Γ. ΜΟΔΗΣ. Αὐτὰ τὰ γεγονότα ἔχουν κατατεθῆ εἰς τὴν ἀνάκρισιν κ. συνάδελφε;

§90Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐὰν εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ κάμητε τὴν τιμὴν νὰ περιμένετε, θὰ φθάσω καὶ ἐκεῖ κύριε συνάδελφε. Ἐὰν ὅμως ὑπολογίσωμεν, ὅτι τὰ καύσιμα εἰσέρχονται εἰς ὅλην τὴν ζωὴν τήν τε ἰδιωτικὴν καὶ τὴν δημοσίαν καὶ γενικῶς εἰς κάθε παραγωγικὴν προσπάθειαν τοῦ ἔθνους, ἡ τιμὴ τῶν πετρελαιοειδῶν παίζει ἕνα μεγάλο ποσοστὸν τῆς ὑπερτιμήσεως, ἡ ὁποία παρατηρεῖται. Θὰ ἀντιληφθῆτε ὁποῖα εἶναι τὰ ὀλέθρια ἀποτελέσματα ἐπ’ αὐτῆς ταύτης τῆς ἀκριβείας τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, τὴν ὁποίαν συχνὰ μᾶς ἐπισύρουν οἱ φίλοι μας, ὅτι ἔφθασε εἰς ἀνησυχαστικὸν ἐπίπεδον, ἐξ ἧς ἡ διάθεσις τῶν προϊόντων μας εἶναι δύσκολος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀλλά, δι’ ὅλας αὐτάς, κύριοι, τὰς ἀτασθαλίας καὶ ἀπρεπείας θὰ ἔπρεπε κάποιος νὰ πταίῃ. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ὁ κ. συνάδελφος. Ὑπάρχουν κατὰ τὴν γνώμην μου καὶ πολιτικαὶ καὶ ποινικαὶ εὐθῦναι. Τὸ ποῖος εὐθύνεται εἶναι ἔργον τῆς τακτικῆς ἀνακρίσεως εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ παραπεμφθῇ ὅλη ἡ σκανδαλώδης ὑπόθεσις τῆς διαχειρίσεως τῶν πετρελαιοειδῶν. Πρέπει νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὴν ἐκστρατείαν αὐτὴν ἀπὸ τριετίας, δὲν ἔχω τίποτε ἐναντίον τῶν ἑταιρειῶν τῶν πετρελαιοειδῶν, διότι ἁπλούστατα ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν τὰς γνωρίζω, ἀφ’ ἑτέρου δὲ οὐδέποτε ἀνέμενον ἐξ αὐτῶν δικαιοτέραν διαχείρισιν, διότι εἶναι διεθνεῖς ὀργανισμοὶ τεράστιοι, οἱ ὁποῖοι ὅταν μὲν ἔχομεν Γερμανικὴν κατοχὴν εὑρίσκουν ἀμέσως τοὺς Γερμανοὺς οἱ ὁποῖοι ἔρχονται καὶ ἀναλαμβάνουν τὴν διοίκησίν των. Ὅταν ἔλθῃ ἡ ἀπελευθέρωσις καὶ εἶναι ἡ σειρὰ τῶν Ἄγγλων ὅπως κατευθύνουν τὴν πρώτην ζωὴν τοῦ ἀπελευθερουμένου ἔθνους, εὑρίσκονται ἀμέσως οἱ Ἄγγλοι οἱ ὁποῖοι τίθενται ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν. Καὶ ὅταν τελευταίως οἱ Ἀμερικανοὶ ὑπεισῆλθον εἰς τὸν ρόλον τῶν Ἄγγλων θὰ εὑρεθοῦν ἀμέσως οἱ Ἀμερικανοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναλάβουν τὴν διοίκησιν αὐτῶν. Συνεπῶς δὲν ἀνέμενον καλυτέραν διαχείρισιν τῶν ἑταιρειῶν ὑπὸ τὰς ξένας διοικήσεις. Καὶ σκέπτομαι ἢ μᾶλλον ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι τὰ κεντρικὰ καταστήματα εἰς τὰ ὁποῖα ἀνήκουν αὐταὶ αἱ μεγάλαι ἑταιρεῖαι ἀσφαλῶς οὐδὲ κἂν ὑπεισέρχονται εἰς λεπτομερείας τοιαύτης μορφῆς. Ἀλλὰ πότε θὰ ἔλθῃ μία Κυβέρνησις ἡ ὁποία νὰ σταθῇ ἀντιμέτωπος τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν καὶ νὰ μὴ κύπτῃ συνεχῶς τὸν αὐχένα πρὸ πάσης πιέσεως, ἀλλὰ νὰ κύψῃ καὶ τὸν αὐχένα ἅπαξ πρὸ τῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ; Διότι, δυστυχῶς, ὁ Λαὸς πληρώνει τὰ ἀποτελέσματα τῶν σφαλμάτων καὶ ἡ λέξις πληρώνει, εἶναι ἀκριβολόγος δυστυχῶς εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην. Πληρώνει τὰ ἀποτελέσματα τῆς κάμψεως τῆς σπονδυλικῆς στήλης τῶν ἰθυνόντων ἔναντι οἱουδήποτε ξένου.

§91Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω;

§92Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ὅταν συμπληρώσω τὴν σκέψιν μου, κ. ὑπουργέ. Τοὐναντίον ὡς σᾶς ἀνέφερα ἐπὶ τῇ βάσει συγκεκριμένων στοιχείων, δυσκόλως θὰ μπορέσητε νὰ μὲ ἀντικρούσητε.

§93Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διαχειρίζομαι τὸ θέμα ἀπὸ ἑνὸς ἔτους καὶ ἀπὸ τὴν ἐν γένει πολιτικήν μου δεικνύω, ὅτι δὲν ἔχω διάθεσιν νὰ κύπτω τὸν αὐχένα. Πάντως μπορῶ νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἐξαιρετικὰ λεπτὸν καὶ κινδυνεύομεν νὰ ἀφίσωμεν τὴν χώραν χωρὶς πετρελαιοειδῆ ἂν τραβήξωμε τὸ σχοινί, εἶμαι σύμφωνος, ὅτι χρειάζεται παρέμβασις ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ὡρισμένα ὅρια.

§94Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Δὲν σᾶς κάμνω πολεμικήν, ἀλλὰ τὰ λέγω αὐτὰ διὰ νὰ σᾶς κατοχυρώσω καὶ νὰ ἀντιληφθοῦν καὶ ἐκεῖνοι, ὅτι ὑπάρχει καὶ μία Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἡ ὁποία ἔχει δικαιώματα καὶ ἡ ὁποία διαμαρτύρεται. Εἶμαι εὐτυχὴς διότι ἀνεκίνησα τὸ ζήτημα καὶ δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ εἴπω καὶ πάλιν, ὅτι δὲν δίδω οὐδεμίαν κομματικὴν χροιὰν εἰς τὸ θέμα, ὅταν δὲ εὑρίσκωμαι εἰς τὴν θέσιν ταύτην καὶ ὁμιλῶ, ὁμιλῶ μακρὰν κομματικῶν συμπαθειῶν ἢ ἀντιπαθειῶν, ἀλλὰ ἁπλῶς ζητῶ νὰ θέσω τὴν χεῖρα εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ νὰ διατυπώσω ὡρισμένας κατηγορίας καὶ ὅπως ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἂν ληφθοῦν, θὰ ἔχουν ἀποτελεσματικὴν σημασίαν διὰ τὴν ἔξοδόν μας ἐκ τοῦ ἀδιεξόδου εἰς τὸ ὁποῖον ἤχθημεν. Λοιπόν, αἱ συμβάσεις αἱ ὑπογραφεῖσαι εἶναι τέσσαρες καὶ ἑκάστη ἔχει τὰ ἑξῆς κύρια χαρακτηριστικά. Πρῶτον ἔχει ἓν προοίμιον εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως ταύτης μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς ὑπογραφῆς. Δεύτερον, ἔχει μίαν σειρὰν ἄρθρων τὰ ὁποῖα δίδουν ἀναδρομικὴν ἰσχὺν τῶν ὑπὲρ τῶν ἑταιρειῶν τυχαίως ἢ ἐπίτηδες ἀφεθέντων σκοτεινῶν σημείων, διὰ χρονικὴν διάρκειαν ἀλλοῦ μὲν τελείως ἀδικαιολόγητον, ἀλλοῦ ἴσως δικαιολογημένην. Τρίτον, δίδει νέα προνόμια εἰς τὰς ἑταιρείας καὶ οὐδεὶς ἐσκέφθη νὰ δώσῃ καὶ μερικὰ προνόμια εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Τέταρτον, περιέχει νέα σημεῖα τὰ ὁποῖα εἴτε ἠθελημένα, εἴτε μή, ἀφίενται δυσδιάκριτα εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἔρθῃ μία νέα σύμβασις πρὸς μελλοντικὴν ἐκμετάλλευσίν των. Αὐταὶ εἶναι αἱ χαρακτηριστικαὶ μορφαὶ ἑκάστης συμβάσεως. Ἀλλά, ἂς ἔλθωμεν εἰς τὴν ἔρευναν τῆς εὐθύνης τῶν ὑπογραψάντων τὰς συμβάσεις. Ἐπιμόνως ἠρώτησα τὸν κ. Στεφανόπουλον νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ἂν γνωρίζῃ ὅταν ἐστέλλετο τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἀπηύθυνεν εἷς ὑπάλληλος ὀνόματι Βασιλειάδης, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὸν λοχαγὸν Σίμψον, ὅτι ἐνεκρίθη ἡ Κοινοπραξία Ἑταιρειῶν Πετρελαίων ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ἂν ἐγνώριζεν, ὅτι ἐκτὸς τῶν πέντε ἑταιρειῶν αὐτῶν, ἦσαν καὶ πολλαὶ ἄλλαι Ἑλληνικαὶ ἑταιρεῖαι πετρελαιοειδῶν. Ἐὰν ἐγνώριζεν, ὅτι ὑπῆρχον καὶ ἄλλαι Ἑλληνικαὶ ἑταιρεῖαι δυνάμεναι ν’ ἀναλάβουν τὸ αὐτὸ ἔργον ὅτε ἐγένετο τὸ Τρὰστ ἢ ὄχι; Καὶ μοῦ ἀπήντησεν, ὄχι. Τοῦτο ἔχει σημασίαν διότι τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ὑπεγράφη ἀπὸ τὸν Βασιλειάδην πρὸς τὸν λοχαγὸν Σίμψον, εἶναι τὸ μεγαλύτερον κακὸν τὸ ὁποῖον ἔπαθεν ἡ Ἑλλὰς κατὰ τὰ τελευταῖα 100 ἔτη. Τὸ ἔγγραφον αὐτό, ἦτο τυπικῶς πλαστόν. Διότι Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν δὲν ὑπῆρχε τὴν 15–ΧΙ–44 ἱδρυθὲν τὴν 20ὴν–ΧΙ-44. Διότι δὲν ὑπάρχει ΙΑʹ διεύθυνσις. Ἔχει γραφῆ ἐπὶ πλέον εἰς τὴν Ἀγγλικὴν ἄνευ Ἑλληνικοῦ κειμένου. Καὶ διότι εἶναι ἀπρωτοκόλλητον καὶ δὲν εὑρέθη τοῦτο παρὰ μετὰ πολλὰ ἔτη κατὰ περίεργον τρόπον. Αἱ σύμμαχοι στρατιωτικαὶ ὑπηρεσίαι εἰς κάθε τόπον ὅπου ἐπήγαιναν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, πρέπει νὰ σᾶς τονίσω, ὅτι εἶχον ὡς πολιτικήν, διὰ τὴν διαχείρισιν τῶν διαφόρων ἐφοδίων ἅτινα ἐχορήγουν εἰς τὰς χώρας, νὰ σχηματίζουν κοινοπραξίαν ἐξ ὅλων τῶν ὁμοειδῶν ἑταιρειῶν, διὰ νὰ διαχειρίζωνται καὶ νὰ διακινῶσι τὰ εἴδη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα καὶ προπολεμικῶς διεχειρίζοντο αὗται αἱ ἑταιρεῖαι, εἴτε καύσιμα, εἴτε τρόφιμα, εἴτε ὁτιδήποτε ἄλλο ἐφόδιον. Αὕτη ἦτο ἡ γενικὴ πολιτικὴ τῶν συμμάχων. Θὰ ἔπρεπε ὅμως νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχή μας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ δεδομένου ὅτι ὁ ὑπάρχων νόμος 1960)39 ὑπαγορεύει κατὰ ποῖον τρόπον σχηματίζονται αἱ κοινοπραξίαι, συμμετεχόντων ὅλων τῶν ἐξασκούντων ὁμοειδὲς ἐμπόριον, καὶ ἐρωτῶ, κ. συνάδελφοι, διατὶ ὁ κ. Γκλαβάνης ὅταν τοῦ ἐζήτησεν ἡ ΕΜ–ΕΛ κοινοπραξίαν διὰ τὰ στερεὰ καύσιμα, οὗτος ἀπήντησεν εἰς αὐτὴν διὰ τοῦ ἑξῆς ἐγγράφου: Ὑπουργεῖον Ἐθν. Οἰκονομίας Γεν. Δ)σις Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας Ἀριθ. Πρωτ. 1849 Ἐν Ἀθήναις τῇ 9–2–45 Πρὸς τὴν ΕΜ–ΕΛ Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἅμα τῇ κηρύξει τοῦ πολέμου, λόγῳ τοῦ εἰς πλείστας χώρας περιορισμοῦ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς προκυψάσης δυσχερείας, ὡς πρὸς τὰ πλεῖστα μέσα διὰ μεταφορὰς ἐμπορευμάτων καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ ἐλέγχου παρακολουθήσεως ὑπὸ τοῦ Κράτους τῆς εἰσαγωγῆς προϊόντων τινων κριθέντων ζωτικῆς σημασίας, συνεστήθησαν βάσει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1960)1939 Α.Ν. διάφοροι ἑνώσεις εἰσαγωγέων. Διὰ τῶν τοιούτων ἑνώσεων, αἵτινες ἀποτελοῦνται ἐξ ὅλων τῶν εἰσαγωγέων τοῦ εἴδους μετεχόντων ἀναλόγως, ἐπετεύχθη: αʹ) Ἔλεγχος τῶν εἰσαγωγέων. βʹ) Κατανομὴ εἰς τὰς ἐπαρχίας. γʹ) Ἐλάττωσις κόστους ἐμπορευμάτων. δʹ) Καθορισμὸς τοῦ ποσοστοῦ κέρδους παρὰ τοῦ Ὑπουργείου. Μεταξὺ τῶν ἑνώσεων τούτων ὑφίσταται ἡ ἕνωσις εἰσαγωγέων γαιανθράκων, παρ’ ᾗ ἔχει διορισθῆ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος, ἐγκρίνων πᾶσαν ἐνέργειαν αὐτῆς, ἥτις ἐλειτούργησεν ἱκανοποιητικώτατα καὶ εἰσήγαγεν ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς της (Ὀκτώβριος 1939) μέχρι τῆς εἰσόδου τῶν Γερμανῶν (Ἀπρίλιος 1941) τόννους 612.000 γαιανθράκων. Παρακαλοῦμεν, ὅθεν, ὅπως κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν γαιανθράκων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ οὗτοι παραδίδονται παρ’ ὑμῶν εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἕνωσιν διὰ τὴν περαιτέρω διάθεσιν. Ἡ ἀξία τῶν παρ’ αὐτῆς παραλαμβανομένων γαιανθράκων θὰ κατατίθεται εἰς εἰδικὸν παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος λογαριασμὸν ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Ἡ Ἕνωσις Εἰσαγωγέων γαιανθράκων προβαίνει εἰς τὴν διάθεσιν τούτων βάσει διατακτικῶν τῆς Μηχανολογικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ

Καὶ ἐρωτῶ, πῶς ἠκολουθήθη τόσον διαφορετικὴ πολιτικὴ ἐπὶ δύο ὁμοειδῶν προϊόντων; Δὲν θέλω νὰ καταλογήσω οὐδεμίαν κακὴν πίστην εἰς τοὺς διαχειρισθέντας τὰ ζητήματα ταῦτα.

§95Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ποίαν ἡμερομηνίαν φέρει τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐμνημονεύσατε;

§96Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. 9ην Φεβρουαρίου 1945.

§97Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ λησμονῆτε, ὅτι τὸ ἄλλο ἔγγραφον τοῦ Βασιλειάδη ἦτο εἰς τὰς παραμονὰς τοῦ κινήματος, ὁπότε δὲν ὑπῆρχεν οὔτε Ὑπουργεῖον οὔτε τίποτε, οὔτε ὑπογράφεται παρὰ ὑπουργοῦ. Τοῦτο δὲ ἐγένετο διότι ἔπρεπε νὰ φθάσουν τὸ ταχύτερον τὰ πετρελαιοειδῆ εἰς τὴν χώραν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἄλλωστε ἐχορηγοῦντο καὶ δωρεάν.

§98Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἡ χώρα ἦτο κατεστραμμένη καὶ ἦτο πολιτικὴ τῶν συμμάχων νὰ χορηγοῦνται ὅλα τὰ ἐφόδια, τρόφιμα κλπ. δωρεάν, ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι ἔπρεπε νὰ δίδουν ὡρισμένα προνόμια ὑπὲρ ὡρισμένων ἀνθρώπων. Ὁ νόμος 1960 τοῦ 39 εἶναι σαφής. Διατὶ ὁ κ. Βασιλειάδης δὲν σᾶς εἶπεν ὅτι ἔπρεπε νὰ μποῦν ὅλοι οἱ εἰσαγωγεῖς μέσα εἰς τὴν Κοινοπραξίαν; ὅπως ἔγινεν εἰς τὰ κάρβουνα καὶ ἀλλαχοῦ; Ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ μποῦν μόνον πέντε καὶ νὰ ἔχουν μόνον αὐτοὶ τὸ μονοπώλιον καὶ τὸ προνόμιον; Πολὺ φοβοῦμαι — καὶ πρέπει νὰ τὸ ὁμολογήσω διότι διατίθενται κολοσσιαῖα ποσὰ ἐκ μέρους τῶν ἑταιρειῶν τούτων διὰ νὰ παρασύρωνται καὶ οἱ ὑπουργοὶ — ὅτι αἱ ἑταιρεῖαι ἔχουν ὄργανά των μέσα εἰς τὰ Ὑπουργεῖα ἅτινα κατορθώνουν νὰ κατευθύνουν τοὺς ἑκάστοτε ὑπουργούς, μὴ ὄντας εἰδικοὺς καὶ εἰς θέσιν νὰ ἀντιληφθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα καὶ οἵτινες πολλάκις πίπτουν θύματα. Καὶ ὑπάρχουν εὐθῦναι δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, ἐπαναλαμβάνω, προτείνουν εἰς τοὺς ὑπουργοὺς τὰς διαφόρους ἑκάστοτε λύσεις. Τὸ πρῶτον ὀλίσθημα, τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἶναι, ὅτι παρημελήθη ὁ νόμος 1960. Δεύτερον, ἐστάλη πρὸς τὰς στρατιωτικὰς Ἀρχὰς ἔγκρισις τῆς Κυβερνήσεως νὰ χρησιμοποιοῦν τὴν Κοινοπραξίαν τῶν πέντε ἑταιρειῶν. Τὸ μονοπωλιακὸν λοιπὸν αὐτὸ συγκρότημα τῶν πέντε ἑταιρειῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπετέλεσαν τὸ κολοσσιαῖον αὐτὸ τράστ, ἀποτελεῖ τὴν «πέτραν τοῦ σκανδάλου». Κατὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι ἡ πολιτικὴ εὐθύνη τοῦ κ. Στεφανοπούλου ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, εἶναι σοβαρωτάτη, καθὼς καὶ ἡ ποινικὴ τοιαύτη, τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι δὲν διεφώτισαν τὸν κ. ὑπουργόν.

§99ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Στεφανόπουλος ἔκαμε τὴν ἔρευνα νὰ ἐξακριβώσῃ ποῖαι ἑταιρεῖαι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μετάσχουν τῆς Κοινοπραξίας ἢ ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Στρατηγείου τῆς Μ. Ἀνατολῆς;

§100Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ὑπέγραψε τὸ ἔγγραφον, δι’ οὗ φέρεται ἡ Κυβέρνησις ἐγκρίνουσα τὴν ὡς ἄνω σχηματισθεῖσαν Κοινοπραξίαν. Θὰ σᾶς τὸ διαβάσω. «Ἡ πρότασις ἡ ὑποβληθεῖσα τὴν 13ην Νοεμβρίου εἰς τὴν Ὑποεπιτροπὴν Καυσίμων, διὰ τὴν ἵδρυσιν Ἑλληνικῆς Ἐθνικῆς Κοινοπραξίας Πετρελαίων διὰ τὴν διανομὴν τῶν πετρελαιοειδῶν, ἐνεκρίθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν, ἐνεργοῦντος διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Συνεπῶς, ἡ Κοινοπραξία ὁρίζεται ὡς ἐπίσημος πράκτωρ διὰ τὴν διανομὴν τῶν πετρελαιοειδῶν ἐντὸς τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας, συμφώνως πρὸς τὰς ἐκδοθείσας ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν ὁδηγίας. Ὑπογραφή: Β. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ Ἡμερομηνία ἐγγράφου 15 Νοεμβρίου 44. Πρὸς ΕΜ–ΕΛ». Ἀλλὰ εἶναι διαφορετικὸν τὸ ζήτημα. Αἱ στρατιωτικαὶ ὑπηρεσίαι εἶχον ἐντολὴν νὰ φτιάξουν τὸ «ποὺλ» αὐτὸ ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἕλληνας, τοὺς προπολεμικῶς ἀσχολουμένους μὲ τὴν ἐμπορίαν τῶν πετρελαιοειδῶν.

§101Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Μήπως τυχὸν δὲν ὑπῆρχον ἄλλοι ὀργανισμοί, διὰ νὰ λάβουν μέρος εἰς τὸ «ποὺλ» τῶν ἑταιριῶν;

§102Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Θὰ ἠδυνάμην νὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ τὰς ἑταιρίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο νὰ μετάσχουν. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι ὑπάρχει καὶ νομικὴ εὐθύνη ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀπέκρυψαν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὸν νόμον 1960, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τὴν ὕπαρξιν μεγάλου ἀριθμοῦ Ἑλλήνων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ λάβουν μέρος εἰς τὴν Κοινοπραξίαν ταύτην σύμφωνα μὲ τὸν νόμον.

§103Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Ἐὰν συμμετεῖχον ὅλαι αἱ ἑταιρεῖαι φρονεῖτε ὅτι τὰ ἀποτελέσματα ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιβαρύνσεως θὰ ἦσαν διάφορα;

§104Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Δὲν ὑπάρχει τίποτε χειρότερον εἰς ἕνα τόπον ἀπὸ τὸ μονοπώλιον.

§105Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐὰν διαβάσητε τὸν νόμον 1960, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸν πρόλογον τῆς Alocassion, θὰ ἴδετε ὅτι δὲν πρόκειται περὶ κοινοπραξίας μονοπωλιακῆς, ἀλλὰ περὶ συμπήξεως εἰσαγωγικῆς ἑνώσεως ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἀσκούντων ὁμοειδὲς ἐπάγγελμα ὅπως λέγει ἡ ρηματικὴ διακοίνωσις τῶν συμμάχων τοῦ 1945.

§106Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Στεφανόπουλος νὰ τοῦ ἀναφέρω, ὅτι ἔχει καὶ ἄλλην πολιτικὴν εὐθύνην. Κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς νεωτάτης συμβάσεως τοῦ Ἰανουαρίου 1949, τὴν ὁποίαν συνυπέγραψαν καὶ οἱ κ. κ. Χέλμης καὶ Ἀντωνίου, ἐνῷ προσεφέρθησαν ἄλλοι Ἕλληνες ἔμποροι νὰ ἐργασθοῦν ἄνευ χρεώσεως γενικῶν ἐξόδων εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν πετρελαιοειδῶν, μὲ τὰ ὁποῖα ἐπεβαρύνετο τὸ κοινὸν ἀπὸ τὸ «ποὺλ» τῆς Κοινοπραξίας, δυστυχῶς δὲν τοὺς ἐπέτρεψε τὸ Κράτος, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ φέρωμεν ἕνα ἀντιπερισπασμὸν διὰ νὰ σπάσῃ τὸ μονοπωλιακὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον ὅλο καὶ περισσότερον περισφίγγει τὸν λαιμὸν τῶν Ἑλλήνων.

§107Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον ὅτι ἐπειδὴ ἔλαβον πολλὰς διαμαρτυρίας, ἐγὼ ὡς ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔστειλα ἰδιόχειρα σημειώματα ἐπανειλημμένως διὰ τὰς διαμαρτυρηθείσας ἑταιρείας, πρὸς τὰς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας καὶ ἡ ἀπάντησίς των ἦτο, ὅτι δὲν δικαιολογεῖται ἡ συμμετοχή των.

§108Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Χαίρω πολύ, κύριε Στεφανόπουλε, διότι μοῦ δίδετε αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν καὶ ἐπιμένω ἀκόμη, ὅτι νομίζω, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην μου ἔχετε πολιτικὴν εὐθύνην. Ὑπουργοί, ὧν αἱ γνῶμαι δὲν εἰσακούονται ἐπὶ τοιούτων ζητημάτων, παραιτοῦνται. Ἀλλὰ ὄπισθεν ὑμῶν ἔχουν ποινικὴν εὐθύνην ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τόσον σᾶς παρεπλάνησαν ἐπὶ ἑνὸς τόσον κεφαλαιώδους ζητήματος. Καὶ θὰ καταλήξω εἰς τὰ συμπεράσματά μου εἰς τὸ τέλος.

§109Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Θὰ εἶχεν ἡ εἰσδοχὴ καὶ ἄλλων ἑταιρειῶν μέσα εἰς τὸ πούλ, μετὰ τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν, θὰ εἶχε μίαν ἀκόμη συνέπειαν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον εἴχατε θέσει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, δηλαδὴ τοῦ κόστους τῶν πετρελαιοειδῶν, διότι διὰ τῆς εἰσδοχῆς καὶ ἄλλων ἑταιρειῶν, θὰ εἴχομεν αὔξησιν τῶν γενικῶν ἐξόδων, κατὰ συνέπειαν, αὔξησιν τοῦ κόστους τῶν πετρελαιοειδῶν, αὐτὴ ἦτο ἡ ἀντίρρησις τῆς ὑπηρεσίας. Δεδομένου ὅτι, ὅπως σᾶς εἶπα εἰς τὴν προηγηθεῖσαν συνεδρίασιν, δὲν πρόκειται περὶ ὁριστικοῦ καθεστῶτος, τὸ καθεστὼς ὑπῆρχεν ὅταν ἐπήγαμεν ἡμεῖς ἐκεῖ καὶ διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἐπεδιώξαμε ν’ ἀπαγκιστρώσωμεν τὸ Κράτος ἀπὸ τὴν μονοπωλιακὴν διαχείρισιν τῶν πετρελαιοειδῶν ἐκ μέρους τῆς κοινοπραξίας εἰς τρόπον ὥστε μετὰ τὴν παρέλευσιν τοῦ χρόνου διὰ τὸν ὁποῖον καθωρίσθη ἡ σύμβασις, ἢ τῶν σχετικῶν παρατάσεων τῆς συμβάσεως νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθέρας ἐμπορίας τῶν πετρελαιοειδῶν.

§110Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Λυποῦμαι πολὺ διότι δὲν ἠκούσατε αὐτὰ ποὺ εἶπον, ὅτι σᾶς ἐπρότειναν ὅλοι οἱ ἄλλοι Ἕλληνες εἰσαγωγεῖς νὰ ἐργασθοῦν ἄνευ κέρδους καὶ δὲν ἠθελήσατε νὰ ἐπωφεληθῆτε ἀπὸ ταύτην τὴν προσφοράν. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὰς εὐθύνας τοῦ κ. Βαρβαρέσου. Παρὰ τὴν διατυπωθεῖσαν γνώμην, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιτιθέμεθα ἐναντίον ἀπόντων, θὰ κρίνωμεν τὰς πράξεις των, εἴτε παρόντες εἶναι, εἴτε ἀπόντες, διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν ὑπάρχῃ πολιτικὴ εὐθύνη ἡ ὁποία ἐντεῦθεν πρέπει νὰ κατανεμηθῇ. Διὰ τῆς ὑπογραφῆς τῆς ἀπὸ 17–8–50 συμβάσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἡ πρώτη μορφὴ συμβάσεως, ἡ ὁποία ὑπεγράφη μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῶν ἑταιρειῶν πετρελαιοειδῶν, ἐκτὸς τῶν σφαλμάτων τὰ ὁποῖα ἀνέφερα κατὰ τὴν προηγουμένην ὁμιλίαν μου, πρῶτον κανονίζονται καταπληκτικῶς μεγάλα ποσὰ μεταφορτώσεως. Καθὼς ἐνθυμεῖσθε, ἀνέφερον ποσὰ μεταφορτώσεως ἀπὸ τὰ κύτη τῶν πλοίων εἰς τὰς ἀποθήκας, ἀνώτερα καὶ αὐτῆς τῆς τιμῆς τσίφ, τῶν πετρελαιοειδῶν. Καταργεῖ τὰς προδιαγραφάς. Δεύτερον, κανονίζει τὰ γενικὰ ἔξοδα διὰ γενικῶν τινων ὅρων καὶ τῶν λέξεων κτλ. Ὅσοι ἐξ ὑμῶν ἔχετε ὁπωσδήποτε γνῶσιν τραπεζιτικῶν ἐργασιῶν, ἂν παραγγείλητε ἕνα οἱονδήποτε μηχάνημα καὶ δὲν δώσετε τὴν πλήρη αὐτοῦ περιγραφήν, ἀλλ’ ἀφήσετε ἕνα κλπ., ἡ τράπεζα δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ σᾶς ἀνοίξῃ τὴν πίστωσιν πρὶν καταγραφῇ λεπτομερῶς ἡ ἔννοια τῆς λέξεως κλπ. Ὁ κ. Βαρβαρέσος μὴ ἔχων φαίνεται πεῖραν τῶν τραπεζιτικῶν ὑποθέσεων, ἀφῆκεν εἰς τὰ Γενικὰ Ἔξοδα καὶ τὰς λέξεις «κλπ.», αἱ ὁποῖαι ἀπετέλεσαν τὴν ἀφορμὴν τῶν σκανδάλων, τὰ ὁποῖα ὁ ἐσχάτως ἐνεργηθεὶς ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἔλεγχος ἀνεβίβασεν εἰς 11 δισεκ. δραχμῶν, λόγῳ τῶν λέξεων κλπ. Τέταρτον, δὲν καθορίζει διαρροὰς καὶ ἐξατμίσεις καὶ δημιουργεῖται ἕνα ἀδιέξοδον, ὅσον ἀφορᾷ, μὲ τί ποσὸν πρέπει νὰ πιστώνονται αἱ ἑταιρεῖαι διὰ διαρροὰς καὶ ἐξατμίσεις. Πέμπτον, δὲν καθορίζει κατὰ σαφῆ καὶ ἀδιάβλητον τρόπον τὴν ὑποχρεωτικὴν ἐνέργειαν μειοδοτικῶν δημοπρασιῶν τῶν μεταφορῶν διὰ τὴν διακίνησιν τῶν προϊόντων. Ἕκτον, κατὰ τὴν ὑπογραφεῖσαν σύμβασιν δὲν ἐγένετο ποσοτικὸς καὶ ποιοτικὸς ἔλεγχος καὶ τῶν ἐγκαταστάσεων τῶν ἑταιρειῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν χορηγηθέντων εἰς αὐτὰς μέσων ἀποθηκεύσεως καὶ διακινήσεως τῶν προϊόντων εἰς τρόπον ὥστε, ἐὰν γίνῃ ἡ διάλυσις τῆς Κοινοπραξίας, ὅπως ἀρχίζω νὰ φοβοῦμαι, ἐγὼ ὁ ὁποῖος ἐλπίζω ὅτι θὰ γίνῃ ταχέως ἡ διάλυσις τῆς Κοινοπραξίας, ἀρχίζω νὰ φοβοῦμαι, διότι δὲν ἠξεύρω πῶς θὰ ξεμπλέξῃ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀπὸ τὴν περίπτυξιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τώρα. Ὅταν θὰ γίνῃ ἡ διάλυσις θὰ εὑρεθῇ τὸ Κράτος εἰς πλήρη ἀδυναμίαν νὰ καθορίσῃ, ποῖα εἶναι τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐκερδήθησαν ἀπὸ τὰς ἑταιρείας ἐκ τῆς διαχειρίσεως τόσων ἐτῶν, διότι τὸ Κράτος δὲν γνωρίζει οὔτε τί μέσα ἐχορήγησαν, οὔτε τί μέσα εἶχον αἱ Ἑταιρεῖαι ἐν ἀρχῇ. Ἡ σύμβασις αὕτη ὑπεγράφη ὑπὸ τῶν κοινοπρακτούντων, πρῶτον διὰ νὰ ἐπισημοποιηθῇ μία ξεκρέμαστη σύμβασις τοῦ Σίμσον, ἡ ὁποία δὲν εἶχε λάβει καμμίαν κύρωσιν καὶ δεύτερον διὰ νὰ τεθῇ ἡ φράσις ὅτι «δύνανται αἱ ἑταιρεῖαι νὰ ἐπανέλθουν μελλοντικῶς εἰς τὰς ἐπὶ κέρδει ἐργασίας». Καὶ ἡ φράσις αὕτη εἶναι ἀπαραίτητη διὰ τοὺς κοινοπρακτοῦντας διὰ νὰ στηρίξουν ἐπ’ αὐτῆς ὅπως καὶ ἐστήριξαν κατόπιν τὴν σύμβασιν τοῦ κ. Τσουδεροῦ καὶ τὰ πλεονεκτήματα τὰ ὁποῖα ἐκ ταύτης ἀπέκτησαν. Δι’ ὅλας τὰς ἄνω παραλείψεις φέρει πολιτικὴν εὐθύνην ὁ κ. Βαρβαρέσος. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω ἤδη τὰς πολιτικὰς εὐθύνας τοῦ κ. Τσουδεροῦ ἐκ τῆς ὑπογραφῆς τῶν συμβάσεων τῆς 28.3.46. Ὁ κ. Τσουδερὸς ἐπέμεινε πολὺ νὰ μᾶς πείσῃ ὅτι δὲν ἦτο στάδιον διαπραγματεύσεων μεταξὺ ἑταιρειῶν καὶ δημοσίου, ἀλλὰ μεταξὺ δημοσίου καὶ Κυβερνήσεων Η. Πολιτειῶν καὶ Μ. Βρεταννίας. Παρηκολούθησα μετὰ ὅλως ἐντεταμένης προσοχῆς ποῦ ἐστήριξε τὰ ἐπιχειρήματά του καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι δὲν ἀντελήφθην τὴν πίεσιν ταύτην τῶν ξένων. Διότι βάσει τοῦ ἄρθρου 6 παράγραφος 1 τῆς συμβάσεως Βαρβαρέσου, ἀναγράφεται, ὅτι «δύνανται αἱ ἑταιρεῖαι νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς ἐπὶ κέρδει ἐργασίας των, ἀφοῦ γίνουν αἱ ἀπαιτούμεναι διαπραγματεύσεις μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῶν Κυβερνήσεων τῶν Η. Πολιτειῶν καὶ τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, ἀφ’ ἑτέρου». Τὴν 7ην Σ)βρίου 1945 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 164 ρηματικῆς διακοινώσεως, ταυτοσήμως αἱ Πρεσβεῖαι τῶν Ἡν. Πολιτειῶν καὶ τῆς Μ. Βρεταννίας, ἐζήτησαν νὰ δοθοῦν κέρδη ἐπὶ τῶν κοινοπρακτουσῶν ἑταιρειῶν. Καὶ ἐδῶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ προσέξετε, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ ἀφορμὴ τῆς διαφωνίας μου μετὰ τοῦ κ. Τσουδεροῦ. Ἡ παρέμβασις τῶν Ἀμερικανικῶν καὶ Βρεταννικῶν ἀρχῶν δὲν ἀφεώρα τοὺς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους θὰ εἰργάζετο ἡ Κοινοπραξία μετὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, οὔτε ποῖαι ἑταιρεῖαι θὰ ἀπήρτιζον τὴν κοινοπραξίαν, δεδομένου ὅτι οἱ σύμμαχοι κατὰ τὴν δημιουργίαν τῆς κοινοπραξίας εἶχον ἐν νῷ νὰ μετάσχουν ταύτης ἅπαντες οἱ ὁπωσδήποτε ἀσκήσαντες τὸ ἐπάγγελμα τοῦτο προπολεμικῶς καὶ δὲν ἐνδιεφέροντο πόσοι ἦσαν αὐτοὶ καὶ μόνον ἤθελον χορηγοῦντες τὰ εἴδη ταῦτα δωρεὰν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ ἐξασφαλίσουν ὅτι ἡ διακίνησις καὶ διαχείρισίς των θὰ ἐγένετο δι’ ὀργάνων τῆς ἐμπιστοσύνης καὶ τῆς ἐκλογῆς τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Συνεπῶς οὔτε ἐνδιεφέροντο ποῖαι ἑταιρεῖαι ἦσαν αὐταί, οὔτε διὰ τοὺς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους θὰ εἰργάζετο ἡ Κοινοπραξία. Ἐνδιεφέροντο μόνον, δεδομένου ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς ML, εἶχε λήξει τὸν Αὔγουστον ἢ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1945 καὶ ἡ ὑπόθεσις τῆς Οὔνρα θὰ ἔληγε τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1946, νὰ προειδοποιήσουν τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ προετοιμασθῇ ὅπως φύγῃ ἀπὸ τὸ σύστημα τῆς δωρεὰν παροχῆς καὶ συνεννοηθῇ μετὰ τῶν ἑταιρειῶν διὰ νὰ ἐγκαταστήσῃ νέον σύστημα διακινήσεως καὶ προμηθείας τῶν προϊόντων ἐπὶ τῇ βάσει ἐλευθέρου πλέον συναγωνισμοῦ καὶ κέρδους. Συνεπῶς ἀπὸ τὴν ἐπιχείρησιν.................

§111Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε κ. συνάδελφε; Ἡ σύμβασις Βαρβαρέσσου ὑπογράφεται εἴτε καλῶς εἴτε κακῶς μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ πέντε Ἑταιρειῶν. Εἰς τὸ ἄρθρον 6 λέγει, ὅτι παρέχουν τὰς ὑπηρεσίας των δωρεὰν καὶ ὅτι ἡ ἡμέρα ἡ ὁποία θὰ εἶναι δι’ αὐτὰς ἡ ἔναρξις κερδῶν ἢ μᾶλλον ἡ διεξαγωγὴ τῶν ἐπιχειρήσεων βάσει κέρδους, θὰ ὁρισθῇ μεταξὺ τῶν δύο συμμάχων Κυβερνήσεων καὶ τῆς Ἑλληνικῆς. Φεύγουν δηλαδὴ αἱ Ἑταιρεῖαι ἀπὸ τὴν μέσην. Ὑπογράφουν 5 Ἑταιρεῖαι καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ λέγουν ὅτι ἡμεῖς κάμνομεν δωρεὰν τὴν δουλειά. Πότε θὰ μᾶς ἀναγνωρισθῇ κέρδος εἶναι ζήτημα μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν δύο συμμάχων Κυβερνήσεων. Ἔρχονται τὸν Σεπτέμβριον αἱ δύο Κυβερνήσεις αὐταί, αἱ ὁποῖαι κατὰ νόμον ρυθμίζουν τὰς σχέσεις μεταξὺ τῶν Ἑταιρειῶν καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ κάνουν διακοίνωσιν καὶ λέγουν ὅτι δέον νὰ δώσητε πλέον κέρδος εἰς τὰς Ἑταιρείας διότι πρέπει νὰ λήξῃ ἡ περίοδος αὐτή. Ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς ἔπραξαν εἶναι λογαριασμὸς ἰδικός τους. Ἡ προσπάθεια τὴν ὁποίαν κάμνετε τώρα νὰ δώσετε εἰς αὐτὴν τὴν διακοίνωσιν, αὐτὴν τὴν ἑρμηνείαν, ὅτι ἂν δύο Κυβερνήσεις ἤθελον ἀορίστως νὰ εἴπουν ὅτι τελειώνει ἡ M. L. καὶ ὡς ἐκ τούτου πρέπει νὰ γίνῃ ἕνα εἶδος ἐμπορίου εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εὐσταθήσῃ. Διότι ἁπλῶς ἔφυγεν ἡ Οὔνρα καὶ πλέον ἤρχιζεν ἡ χορήγησις τῶν καυσίμων βάσει ἄλλων συμφωνιῶν. Ἑπομένως αὐτὰ ὅσα λέγονται ὅτι δὲν ἐνδιεφέρετο ἡ Κυβέρνησις διὰ πόσα ἦσαν τὰ κέρδη καὶ πόσαι αἱ ζημίαι, ἀλλὰ μόνον νὰ δώσῃ εἰς τοὺς πολλοὺς εἰσαγωγεῖς κέρδη, εἶναι τέλεια μυθεύματα. Ἐδῶ δὲ ὁμιλοῦν περὶ παραρτήματος συμβάσεως καὶ εἰς ὅλην τὴν ἀλληλογραφίαν, ἡ ὁποία ὑπάρχει, ἀναγνωρίζουν δὲ καὶ ὁ Ἀμερικανὸς καὶ ὁ Ἐγγλέζος πράγματι ὅτι πρόκειται περὶ παραρτήματος ὑπαρχούσης συμβάσεως.

§112Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Σᾶς ἀπαντῶ: Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον παρενέβησαν οἱ σύμμαχοι ἦτο διότι ἤλλαζεν τὸ παλαιὸν καθεστώς. Ἐφεύγαμεν τὸ 1946 ἀπὸ τὴν Οὔνρα καὶ M.L. καὶ ἐπηγαίναμεν εἰς τὸ προηγούμενον καθεστὼς καὶ ἑπομένως ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ ἡ νέα διαχείρισις τῶν πετρελαιοειδῶν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου. Δεδομένου δὲ ὅτι ὅπως σᾶς εἶπα, οἱ σύμμαχοι εἶχον τὴν ἀντίληψιν ὅτι ὁ σχηματισμὸς τῶν Ἑταιρειῶν αὐτῶν, εἶχεν ἐγκριθῆ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, διότι ἀνταπεκρίνετο εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ, ἔλεγαν ὅτι μιὰ φορὰ ποὺ φεύγομεν ἀπὸ τὴν παλαιὰν τακτικὴν καὶ πηγαίνομεν εἰς τὴν νέαν, ὅπου σὺ τὸ Κράτος θὰ ἀπολαμβάνῃς τὴν προμήθειαν καὶ ἐπειδὴ σᾶς ἔχομεν τοὺς περιορισμοὺς τῶν allocations, αἱ ὁποῖαι λέγουν πόσα θὰ παίρνῃς καὶ πόθεν θὰ παίρνῃς τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα χρειάζονται, πρέπει ἀπὸ σήμερα νὰ σκεφθῇς ὅτι θὰ ἔλθῃς εἰς διαπραγματεύσεις μετὰ τῶν Ἑταιρειῶν διὰ νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὸ παλαιὸν καθεστὼς καὶ νὰ πᾶμε εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον.

§113Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ὀρθόν, ἀλλὰ δὲν τὸ λέγουν αἱ διακοινώσεις.

§114Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Τὸ λέγουν πολὺ καλὰ καὶ λυποῦμαι διότι ὁ κ. Τσουδερὸς ἀπέφυγε νὰ ἀνακοινώσῃ αὐτὸ ποὺ γράφουν μέσα.

§115Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν τὰ γράφουν. Πῶς νὰ τὸ κάμωμεν;

§116Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Δὲν ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Τσουδερὸς ὅτι οἱ σύμμαχοι ὁμιλοῦντες περὶ τῆς Κοινοπραξίας τῶν πετρελαιοειδῶν ὡμίλουν περὶ ὅλων τῶν ὁπωσδήποτε ἀσχοληθέντων.

§117Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μὰ δὲν γράφεται.

§118Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Λησμονεῖτε καὶ σεῖς καὶ ὁ κ. Τσουδερὸς ὅτι, ὅταν ἀναγινώσκητε ἔγγραφον πρέπει νὰ τὸ ἀναγινώσκητε ὁλόκληρον.

§119Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ. Τὸ ἔγγραφον κατετέθη ἀκέραιον καὶ εὑρίσκεται εἰς τὰ σημερινὰ πρακτικά, ἀλλὰ τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσεν ὁ κ. Λαζανᾶς ἦτο ἄλλης χρονολογίας, ἦτο χρονολογίας τοῦ 1945. Πρόκειται περὶ ἄλλου ἐγγράφου γενικωτέρας φύσεως.

§120Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ὡμίλησεν περὶ τοῦ ἐγγράφου τῆς 7–9–45, τῆς ρηματικῆς ἀνακοινώσεως, ἡ ὁποία ἦτο ταὐτόσημος ἐκ μέρους τοῦ πρεσβευτοῦ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ τῆς Ἀγγλίας.

§121Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Πρόκειται περὶ διαφόρου ἐγγράφου ἐντελῶς ἄλλης φύσεως.

§122Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ὄχι, κ. συνάδελφε, Τὸ παρηκολούθησα μετὰ προσοχῆς.

§123Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Μάλιστα ὁ κ. Λαζανᾶς εἶπεν ὅτι θὰ σᾶς ἀναγνώσω καὶ ἕνα ἄλλο ἔγγραφον τὸ ὁποῖον δὲν ἀνεγνώσθη εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπομένως εὑρίσκεσθε ἐντελῶς εἰς μίαν πλάνην, καλῆς πίστεως βέβαια, ἴσως ἐκ τῆς συγχύσεως τόσων ἐγγράφων τὰ ὁποῖα ἀνεγνώσθησαν.

§124Γ. ΛΑΖΑΝΑΣ. Δὲν ἀνεγνώσθη, ἀλλὰ διὰ τῆς ρηματικῆς διακοινώσεως τίθενται αἱ βάσεις τῶν εἰσαγωγῶν καὶ λέγουν οἱ δύο πρέσβεις τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Ἀγγλίας, ὅτι ὀφείλετε ἀπὸ τῆς πρώτης Φεβρουαρίου νὰ ἐνεργήσετε τὰς εἰσαγωγάς σας μὲ τὴν allocation. Εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτὸ λέγουν ὅτι εἰσαγωγεῖς εἶναι ὅλοι οἱ προπολεμικῶς εἰσάγοντες πετρελαιοειδῆ.

§125Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Τὸ ἔγγραφον ἐπομένως τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσεν ὁ κ. Λαζανᾶς εἶναι προγενέστερον τῆς συμβάσεως Βαρβαρέσσου. Ἡμεῖς εἴμεθα μεταγενέστεροι τῆς συμβάσεως Βαρβαρέσσου, καλούμεθα δὲ νὰ ὑπογράψωμεν ἁπλῶς παράρτημα τῆς συμβάσεως Βαρβαρέσσου.

§126Γ. ΛΑΖΑΝΑΣ. Εἶναι μεταγενέστερον τοῦ Βαρβαρέσσου, εἶναι τοῦ Σεπτεμβρίου.

§127Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κατόπιν τῆς ρηματικῆς αὐτῆς διακοινώσεως τῶν δύο πρεσβευτῶν Ἡν. Πολιτειῶν καὶ Μ. Βρεταννίας, συνῆλθε τὴν 21ην Φεβρουαρίου 1945 τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν 18ην συνεδρίαν του, προεδρευόμενον ἀπὸ τὸν τότε πρωθυπουργὸν κ. Βούλγαρην, ἐνέκρινεν ὅπως ἡ νέα ὑπόδειξις τῶν συμμάχων γίνῃ ἀποδεκτή, δηλαδὴ νὰ ἐπανέλθουν αἱ Ἑταιρεῖαι εἰς τὰς ἐπὶ κέρδει ἐργασίας των, τιθεμένης ὅμως πάντοτε τῆς προϋποθέσεως ὅτι οἱ ὅροι τῆς ὑπογραφησομένης συμβάσεως θὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον διαπραγματεύσεων μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν συμμάχων. Ἐνδιαφερόμενοι δηλαδὴ οἱ σύμμαχοι διὰ τὴν allocation ὅπως γνωρίζουν ἐπακριβῶς τὶ ποσὸν ἔχουν, τὶ ποσὸν δύνανται νὰ διαθέσουν καὶ τὶ χρειάζεται ἡ Ἑλλάς, διὰ νὰ κατανείμῃ τὸ πρόγραμμα τὸ ἐτήσιον ἐπὶ τῇ βάσει τῆς αἰτήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, διὰ τοῦτο ἤθελαν ὅπως ἡ διαχείρισις αὐτῶν γίνεται ἐπὶ νέας κλίμακος, συμμετεχόντων, ὅπως ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι λέγει τὸ ἔγγραφον, ὅλων τῶν ὁπωσδήποτε ἀσχοληθέντων εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν πετρελαιοειδῶν προπολεμικῶς. Καὶ ἤδη ἐρωτῶ τὸν κ. Τσουδερόν. Σᾶς ἐζήτησαν, κύριε Πρόεδρε, οἱ σύμμαχοι κέρδη διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις καὶ διατὶ τὰ ἐδώσατε;

§128Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ἐξήγησα ἀπὸ προχθὲς ὅτι αὐτὸ τὸ ζήτημα ἦτο ἀνειλημμένη ὑποχρέωσις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Βούλγαρη. Σᾶς ἔδωσα ὅλα τὰ κείμενα τῶν διαμειφθεισῶν διακοινώσεων μεταξὺ τῶν συμμάχων καὶ τῆς Κυβερνήσεως Βούλγαρη. Εὑρέθημεν ἐνώπιον ἀνειλημμένης ὑποχρεώσεως κι’ ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τοιαύτη ἀνειλημμένη ὑποχρέωσις, πιθανὸν νὰ τὴν ἀναδεχώμεθα καὶ ἡμεῖς. Ἐπομένως δὲν πρόκειται περὶ πράξεως, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐλάβομεν. Προϋπῆρχεν ἡ συμφωνία αὐτὴ καὶ σᾶς τὸ ἀπέδειξα διὰ τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἔχουν εὐτυχῶς καταχωρηθῆ εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ δύνασθε καὶ πάλιν νὰ τὰ ἀναγνώσητε.

§129Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Διατὶ ἐσπεύσατε νὰ χορηγήσετε εἰς τὰς Ἑταιρείας ἐπὶ πλέον μονοπώλιον εἰσαγωγῶν;

§130Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ποῖον μονοπώλιον;

§131Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Μονοπώλιον εἰσαγωγῶν τῆς Συμβάσεως τῆς 28 Μαρτίου 1946.

§132Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ μονοπωλίου εἰσαγωγῶν. Μὴ λησμονῆτε, ὅτι ἡ δουλειὰ αὐτὴ ἐγένετο διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους, ὅτι τὸ Κράτος ἦτο ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἰσῆγε μονοπωλιακῶς τὸ εἶδος αὐτό. Διότι, γνωρίζετε πολὺ καλά, ὅτι ἡ Ἑταιρεία ἦτο ἁπλῶς διαχειριστής, τὸ ἐμπόρευμα εἰσήγετο διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους καὶ αὐτὸ ἦτο ὁ ἔμπορος. Κατὰ συνέπειαν καὶ ἂν χαρακτηρισθῇ ὡς μονοπώλιον, τὸ μονοπώλιον αὐτὸ εἶναι κρατικόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ νομικὴ θέσις τοῦ ζητήματος καὶ δύνασθε νὰ ζητήσητε τὴν γνωμοδότησιν οἱουδήποτε νομικοῦ καὶ θὰ σᾶς εἴπῃ ὅτι οὕτως ἔχει τὸ πρᾶγμα.

§133Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Διατὶ ἐσπεύσατε νὰ δώσητε εἰς αὐτὰς δικαίωμα ἐξαγωγῆς συναλλάγματος ἐπὶ τῶν κερδῶν, ἐνῷ γνωρίζετε ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἑταιρεῖαι, αἱ ὁποῖαι ἐζήτησαν νὰ ἐξαγάγουν κεφάλαια καὶ ὄχι κέρδη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ συγκεκριμένως ἡ Γαλλικὴ Ἑταιρεία Λαυρίου καὶ δὲν τῆς ἐδώσατε τὸ δικαίωμα αὐτό.

§134Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἡ περίπτωσις τῆς ἐξαγωγῆς κεφαλαίων εἶναι πολὺ βαρυτέρα τῆς ἐξαγωγῆς κερδῶν. Διότι εἰς μίαν ξένην ἐπιχείρησιν εἴθισται νὰ ἐπιτρέπεται ὅπως ἓν μέρος τῶν κερδῶν νὰ δύναται νὰ ἐξαχθῇ, ἰδίᾳ ὅταν πρόκειται περὶ συμβάσεως, ἡ ὁποία ἔγινεν ἐκείνην τὴν ὥραν. Ἐὰν παρηκολουθήσατε τὰς ποικίλας διαπραγματεύσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν διὰ τὴν εἰσροὴν ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ ἴδητε, ὅτι εἷς τῶν στερεοτύπων ὅρων εἶναι ὅτι τὰ κέρδη κατὰ ἕνα ποσοστὸν μέγα ἢ μικρὸν θὰ δύνανται νὰ ἐξάγωνται.

§135Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐπειδὴ ἐλέχθη κατὰ κόρον, ὅτι μᾶς ἐπίεσαν οἱ σύμμαχοι, ἐρωτῶ, μᾶς ἐπίεσαν καὶ διὰ τοῦτο;

§136Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἤθελον μίαν διευκρίνησιν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Μήπως γνωρίζετε ἂν ἀληθεύῃ, ὅτι ὅταν τὸ 1948 ἐπρόκειτο νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὁ ἀείμνηστος Θ. Σοφούλης, ὡς Πρωθυπουργὸς καὶ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ἠρνήθη εἰς αὐτὸν τὴν πρωθυπουργίαν, ὅτι διετάχθησαν τὰ ἐν πλῷ πλοῖα, τὰ ὁποῖα μετέφερον τὰ πετρέλαια καὶ τὴν βενζίνην εἰς τὴν Ἑλλάδα, νὰ ξεφορτώσουν εἰς τὴν Τουρκίαν καὶ ἐμείναμεν 15 ἡμέρας χωρὶς πετρέλαιον; Ἐὰν ἀληθεύῃ αὐτό, κλείσατε τὰ βιβλία καὶ σταματήσατε τὴν συζήτησιν. Δὲν εἶναι πράγματα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀκούωνται ἐδῶ μέσα.

§137Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἡ ἀλήθεια πρέπει νὰ λέγεται παντοῦ. Ἡ ἀλήθεια σώζει τὰ Ἔθνη καὶ μόνον τοὺς ἐθελοδούλους βλάπτει. Εἰς τοὺς ὑπερηφάνους λαοὺς ἡ ἀλήθεια δὲν ἠμπορεῖ νὰ φέρῃ ζημίαν.

§138Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Γνωρίζετε, πῶς εὑρέθη ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τοῦ 1944 μέχρι αὐτῆς τῆς στιγμῆς. Τί συζητεῖτε διὰ τὰ πετρέλαια, ὅταν ἔχετε τὸν Τέρρελ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος εἶναι Πρωθυπουργὸς τῶν Πρωθυπουργῶν; Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συζητῶμεν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§139Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Δὲν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω διὰ τὸν Τέρρελ, οὔτε ἂν ἐστάλησαν τὰ πετρέλαια ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ εἰς τὴν Πόλιν, διότι δὲν ἐδέχθη ἓν κόμμα τὸ ἄλλο κόμμα. Αὐτὰ δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν.

§140Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ φέρετε τὴν ἐπερώτησίν σας αὐτὴν καὶ θὰ τὴν συζητήσωμεν. Μὴ νομίζετε ὅτι δημιουργοῦντες ἐντυπώσεις, θὰ μᾶς φοβίσετε.

§141Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν τὸ εἴπομεν διὰ σᾶς. Οὔτε τὸ εἴπομεν διὰ νὰ σᾶς φοβίσωμεν, διότι δὲν κάνουμε τὸν παλληκαρᾶ, οὔτε ἔχετε ἀνάγκην νὰ φοβηθῆτε.

§142Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐπαναλαμβάνω, διατὶ ἐσπεύσατε, κ. Πρόεδρε, νὰ δώσητε προνομιακῶς δικαιώματα εἰσαγωγῆς διὰ συναλλάγματος τὸ ὁποῖον ἔδιδε τὸ Κράτος, ἄνευ τηρήσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Κράτους ἀπαιτουμένων διατυπώσεων δι’ ὅλους τοὺς ἄλλους Ἕλληνας;

§143Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Μὴ διαστρέφετε τὴν σύμβασιν, κ. Βουλευτά. Δὲν ὑπῆρξε τοιαύτη προνομιακή, χαριστικὴ πρᾶξις. Εἶναι εἰς τὴν φαντασίαν σας.

§144Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Εἶναι εἰς τὰ κείμενα τῶν συμβάσεων.

§145Γ. ΛΑΖΑΝΑΣ. Ἐπιτρέπεται κατ’ ἐξαίρεσιν νὰ εἰσάγωνται τοιαῦτα εἴδη μὲ συνάλλαγμα τοῦ Κράτους;

§146Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Εἶναι τὸ ἄρθρον 5, τὸ ὁποῖον λέγει (ἀναγινώσκει) «Τὸ Δημόσιον ἀναλαμβάνει.....». Βλέπετε ὅτι εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Ναύαρχος.

§147Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ἀληθῶς διαστρέφεται τόσον πολὺ ἡ ἀλήθεια, διότι δὲν ἀξίζει νὰ γίνεται συζήτησις, διότι δὲν μπορεῖτε νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν σημασίαν αὐτῶν ποὺ διαβάζετε.

§148Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Τὰ ἔχω καταλάβη ὅταν τὰ ἐδιάβασα ἀπὸ τοῦ βήματος ἐκείνου. Εἶναι ρητὸν τὸ ἄρθρον.

§149Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Διατὶ κύριε Πρόεδρε τοὺς ἐδώσατε μονοπωλιακὴν διαχείρισιν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἄνευ ὑποχρεωτικῆς δημοπρασίας διὰ τὴν διακίνησιν τῶν πετρελαιοειδῶν; Ὅπως ἐδώσατε μονοπωλιακὴν μεταφορὰν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἄνευ ὑποχρεωτικῆς δημοπρασίας;

§150Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Συνάδελφε, ἐὰν ἤρχετο σήμερον ἡ Ἀγγλο–Ἰρένιαν μὲ 72 σελλήνια τὸν τόννον τσὶφ εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ ἔλεγε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ὅτι ἐγὼ θέλω νὰ σᾶς δώσω πρὸς 72, τὸ Ὑπουργεῖον εἶχε δικαίωμα νὰ εἴπῃ εἰς τὴν Ἑταιρείαν ὅτι ἐγὼ εὑρίσκω πετρέλαια πρὸς 72; Ναὶ ἢ ὄχι;

§151Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὄχι.

§152Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Προσέξατε εἰς ἀπάντησίν σας.

§153Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ναί.

§154Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὴν στιγμὴν ποὺ ἔχει τὸ δικαίωμα αὐτό, μοῦ λέγετε ὅτι τὸ παίρνουν αἱ Ἑταιρεῖαι πρὸς 92, ζημία τοῦ Δημοσίου 20 λιρῶν, ἐκάματε τοὺς λογαριασμοὺς καὶ ἐφθάσατε εἰς ἀστρονομικοὺς ἀριθμούς. Ἐὰν ὑπῆρχε μονοπώλιον δὲν θὰ εἶχε δικαίωμα τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ ἀποτανθῇ πρὸς τὴν Ἀγγλο–Ἰρένιαν. Μοῦ εἴπατε ὅτι εἶχε τέτοιο δικαίωμα. Συνεπῶς, δὲν ὑπῆρχε μονοπώλιον. Συνεπῶς, ὑπῆρχεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ δυνατότης τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου νὰ προμηθευθῇ ἢ νὰ προσφέρῃ τιμὰς τῶν πετρελαιοειδῶν τὰς καλλιτέρας, τὰς ὁποίας ἠμποροῦσε νὰ εὕρῃ εἰς τὸν κόσμον. Συνεπῶς, ἐὰν σήμερον ἐζημίωσε τὸ Δημόσιον—καὶ διὰ τοῦτο ἠρώτησα ποία ἦτο ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς Ἀγγλο–Ἰρένιαν καὶ τῆς Ἑταιρείας—εἰς αὐτὸ δὲν πταίει ἡ σύμβασις, ποὺ δὲν ἐμποδίζει τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ προμηθευθῇ εὐθηνότερα........

§155Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Τὸ ἐμποδίζει.

§156Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐδῶ, δὲν πρόκειται περὶ κακῆς συμβάσεως, ἀλλὰ περὶ κακῆς ἐφαρμογῆς τῆς συμβάσεως καὶ ὅλα αὐτά, ὅσα μᾶς εἴπατε, ὅτι δὲν ἐγένετο ἔλεγχος, ὅτι, τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο κλπ. ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀποτέλεσμα κακῆς ἐφαρμογῆς τῆς συμβάσεως.

§157Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐγένετο ἐπὶ τῆς ὑπουργείας σας οἱοσδήποτε ἔλεγχος; Ἐγένετο ποτὲ δημοπρασία διὰ τὴν ἀγορὰν καὶ τὴν μεταφοράν;

§158Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Δὲν τὴν ἐφηρμόσαμεν ἡμεῖς.

§159Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐγὼ τότε δὲν ἤμουν ὑπουργός, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν τὴν ἐφηρμόσαμεν κἂν ἡμεῖς.

§160Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει...

§161Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὄχι ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. Συνάδελφε. Ὅταν δὲν ἔχωμεν νὰ δώσωμεν ἀπάντησιν λέγομεν «ἐν πάσῃ περιπτώσει».

§162Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπεγράφατε τὴν σύμβασιν καὶ ἐλέγατε ὅτι αἱ Ἑταιρεῖαι εἶναι τὸ μόνον ὄργανον τὸ ὁποῖον χρησιμοποιεῖ τὸ Κράτος δι’ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν, ἐμμέσως!

§163Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐδῶ εἶναι ἡ δικολαβία τῆς ὑποθέσεως, διότι πρέπει νὰ ἀναφέρητε συγκεκριμένως εἰς τὸ κατηγορητήριον, τὸ ὁποῖον κάμνετε, μίαν ζημίαν τοῦ δημοσίου, ἡ ὁποία προέρχεται ἐκ τῆς συμβάσεως καὶ οὐχὶ ἐκ τῆς κακῆς ἐφαρμογῆς αὐτῆς. Διότι ἀναφέρετε, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Ι.Κ.Α νὰ παρέχῃ δωρεὰν τὴν νοσηλείαν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους. Ἔρχεται ἡ Ἑταιρεία καὶ καθορίζει τὴν στιγμὴν αὐτὴν νοσήλεια ὑπαλλήλων καὶ λέγετε σεῖς, ὅτι αὐτὰ τὰ νοσήλεια τὰ ἐπλήρωσεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Πολὺ σωστά. Ἐρωτᾶται, ἐὰν ἐπέβαλλεν ἡ σύμβασις αὐτὰ τὰ πράγματα. Ὄχι βέβαια, διότι, ἐὰν ὑπῆρχε ἔλεγχος τῆς συμβάσεως ἐὰν ὑπῆρχον καταλογιστικαὶ πράξεις τὸν πρῶτον μῆνα τῆς ἐφαρμογῆ, δὲν θὰ ἐφθάνομεν εἰς τὰ ποσὰ αὐτὰ καὶ θὰ ἐγνώριζεν ἡ Ἑταιρεία ὅτι δὲν δύναται νὰ βάλῃ εἰς τὸν λογαριασμὸν τῶν γενικῶν ἐξόδων νοσήλεια τῶν ὑπαλλήλων. Δὲν ἠμπορεῖ ὅλα ταῦτα νὰ ὀφείλωνται εἰς τὴν σύμβασιν, ἀλλὰ ὀφείλονται εἰς τὴν κακὴν ἐφαρμογὴν καὶ παρακολούθησιν τῆς συμβάσεως.

§164Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Τὰ συμπληρωματικὰ παραρτήματα τῆς συμβάσεως Βαρβαρέσσου τὰ ὑπογραφέντα ἀπὸ τὸν κ. Μαυρίκην συνεπείᾳ ἐντολῆς τοῦ κ. Τσουδεροῦ, οὐδαμοῦ ἀναφέρουν ὅτι τὸ Δημόσιον δικαιοῦται νὰ φέρῃ αὐτά, ἀλλὰ τὰ πάντα, ὅλα, τὰ ἀναθέτει εἰς τὴν Κοινοπραξίαν.

§165Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἀποκλείεται.

§166Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι, ὅτι ἡ σύμβασις Ἀντωνίου τὸ διώρθωσε αὐτὸ καὶ λέγει, ὅτι ἐὰν τὸ Δημόσιον θελήσῃ κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ ἐνεργήσῃ, ὀφείλει νὰ στείλῃ εἰς τὴν Κοινοπραξίαν ὅλα τὰ ἔγγραφα, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀποδεικνύεται ἡ μικροτέρα τιμή, ἡ ὁποία θὰ ἀποφασίσῃ, ἂν δέχεται αὐτὴ νὰ ἀναλάβῃ εἰς τὴν αὐτὴν τιμήν, ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ λέγονται εἰς τὴν σύμβασιν Ἀντωνίου καὶ ὄχι εἰς τὴν σύμβασιν Τσουδεροῦ.

§167Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν ὑπάρχει δυνατότης ἐκ τῶν γενικῶν διατάξεων τῆς συμβάσεως νὰ τὸ κάμῃ αὐτό; Ἐὰν παρουσιάζετο τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ ἔλεγε......

§168Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Παρουσιάσθη.

§169Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. ... ὅτι ἔχει ἀπὸ τὴν Ἀγγλο–Ἰρένιαν αὐτὴν τὴν πρότασιν;

§170Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Νὰ διαβάσητε τὸ κείμενον.

§171Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Σᾶς ἐρωτῶ, κ. Πρόεδρε, διατὶ δύο καὶ ἥμισυ ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν τῆς 31 Μαρτίου ἐδέχθητε τὸν ἐκβιασμὸν αὐτόν.........

§172Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἐκβιασμός.

§173Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. ...... καὶ ὑπεγράψατε τὴν σύμβασιν καὶ δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι ὅταν ἐλαμβάνατε τὴν 30 Μαρτίου τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. Νόρτον ἀπηντήσατε τὴν 1 Ἀπριλίου, ὅτι ἐδώσατε ἐντολήν, ὡς νὰ ἀγνοούσατε, ὅτι ἡ σύμβασις εἶχεν ὑπογραφῆ τὴν 31 Μαρτίου.

§174Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Καὶ ἐδῶ φαίνεται ὅτι κάμνετε παρανόησιν. Ἐξηγήσαμεν χθές, πῶς ἔχουν τὰ πράγματα καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἀντελήφθη καλῶς τὸ θέμα καὶ λυποῦμαι, διότι ἄνθρωπος τῆς ἀντιλήψεώς σας δὲν κατενόησε κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον πῶς ἐλέχθησαν τὰ πράγματα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. Νόρτον, εἶναι καταφανές, ὅτι εἶναι καθυστερημένον, ἡ δὲ ἀπάντησίς μου ἦτο σαφής. Τοῦ εἶπον, ὅτι ἐλήφθη ἀπόφασις καὶ ἐδόθη ὁδηγία νὰ ὑπογραφῇ ἡ σύμβασις. Ἴσως ἦτο φραστικὸν λάθος τῆς γραμματείας μου, νὰ εἴπῃ ὅτι ὑπεγράφη ἡ σύμβασις, ἀλλὰ διαβάσατε τὰ ἔγγραφα διὰ νὰ ἴδητε ὅτι κάμνετε κακὴν ἑρμηνείαν τῆς ὑποθέσεως.

§175Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Τί νὰ εἴπω καὶ τί νὰ ὁμολογήσω (γέλωτες).

§176Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εὔθυμον ἔγινεν τὸ πρᾶγμα.

§177Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Εὔθυμον τόνον θέλω νὰ κρατήσω, διότι μόνον εὔθυμον τόνον πρέπει νὰ κρατήσῃ κανεὶς εἰς τόσον τρομερὰς παραποιήσεις τῆς ἀληθείας. Ἤδη πρέπει νὰ δώσω μερικὰς πληροφορίας εἰς τὰ ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα ἔφερεν ὁ ἀξιότιμος καὶ φίλος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Λέγει, ὅτι ἀπεφασίσθη ἡ λῆξις τῆς Κοινοπραξίας τὴν 1ην Μαρτίου τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Συνιστῶ τὴν μὴ λύσιν τοῦ Γορδίου αὐτοῦ δεσμοῦ μὲ ἐνέργειαν ταχεῖαν καὶ ὄχι πλήρως ὑπολογισμένην τῆς Κυβερνήσεως, διότι αἱ Ἑταιρεῖαι ἐπὶ 5 ἔτη, μονοπωλιακῶς νεμόμεναι αὐτὸν τὸν τόπον, ἐδημιούργησαν καθεστὼς ἀσφυκτικὸν καὶ διὰ τὸ Κράτος καὶ διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ. Εἶναι εὔκολον νὰ διαλύσῃ κανεὶς αὐτὰς τὰς κοινοπραξίας, ἀλλὰ τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα θὰ παρουσιασθοῦν, τυχόν, εἰς τὸν ἀνεφοδιασμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μὲ καύσιμα πρέπει νὰ προληφθοῦν καὶ θὰ συνίστων, εἰ δυνατόν, νὰ ὑπογραφῇ μία σύμβασις μεθ’ ὅλων τῶν ὁπωσδήποτε δυναμένων νὰ ἐφοδιάσουν τὸν τόπον μὲ πετρέλαια, μέχρι τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ φύγωμεν ἀπὸ τὸ μονοπωλιακὸν καθεστὼς καὶ θὰ πᾶμε εἰς τὸ καθεστὼς τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου. Καὶ τοῦτο, διότι ἡ ἱστορία μᾶς πείθει, ὅτι ἡ καλὴ πίστις δυστυχῶς μόνον εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος μέχρι σήμερον ἐπρυτάνευε. Δεύτερον. Παραπονεῖσθε, ὅτι δὲν σᾶς παρουσιάσθησαν εἰς τὴν τελευταίαν δημοπρασίαν μεγάλοι Οἶκοι διὰ τὴν προμήθειαν. Τὴν ἐκάματε, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὑπὸ τὸν ὅρον τοῦ λόου–πλάτ. Ἡ τιμὴ ὅμως τοῦ λόου–πλάτ, κ. ὑπουργέ, ὑπονοεῖ πώλησιν προϊόντων, τὰ ὁποῖα οἱ παραγωγοὶ ἔχουν περιπλέον τῆς τακτικῆς των παραγωγῆς—καὶ τὰ ὁποῖα προπωλοῦν εἰς τοὺς διαφόρους ἐμπόρους. Συνεπῶς, διὰ νὰ σᾶς προσφέρουν αὐτοὶ τιμήν, πρέπει νὰ εἶναι βέβαιοι, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος θὰ τὰ πάρῃ ἢ νὰ εὑρίσκοντο ἐνδιάμεσοι, οἱ ὁποῖοι νὰ παρέμβουν μεταξὺ Κράτους καὶ παραγωγῶν ἄνευ τῶν μεγάλων διατυπώσεων, τὰς ὁποίας συνήθως ἀπαιτεῖ τὸ Κράτος. Εἶναι χαρακτηριστικὸς ὅρος καὶ ἂν θέλητε νὰ ἐπιτύχητε εἰς τὸ μέλλον καὶ νὰ ἔχητε προσφοράς, σταματῆστε τὸ λόου πλάτ. Διότι διὰ τοῦ λόου–πλάτ, ἐπαναλαμβάνω, κλείεται συμφωνία ἐντὸς τῆς Ν. Ὑόρκης τηλεφωνικῶς ἀπὸ τὸ ἕνα σπίτι εἰς τὸ ἄλλο—καὶ διὰ τιμὴν ἰσχύουσαν μόνον διὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην. Οἱοσδήποτε ἀντιπρόσωπος, ποὺ θὰ τηλεγραφήσῃ ἀπὸ ἐκεῖ, θὰ χρειασθῇ 2–4 ἡμέρες. Δὲν ἔχει, δηλαδή, περιθώριον ἡ τιμὴ λόου– πλὰτ διὰ ἡμερομηνίας 3 ἢ 4 ἡμερῶν μετὰ τὴν τῆς πωλήσεως.

§178Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ τιμὴ τοῦ λόου–πλάτ ποὺ ἐζητήθη, πρῶτον, ἀπετέλει κανονισμὸν τῆς Διεθνοῦς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας, δηλαδὴ τοῦ Κεντρικοῦ Γραφείου τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ εἰς Ἀμερικὴν καί, συνεπῶς, δὲν ἠμπορούσαμεν νὰ βγοῦμε ἀπ’ αὐτόν. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τούτου θὰ ἠδυνάμην νὰ ἐρωτήσω: Δὲν εἶναι ἐνήμεροι εἰς τὴν Οὐάσιγκτων οἱ χειριζόμενοι τὰ πετρελαιοειδῆ ὅλου τοῦ κόσμου, ὅτι δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ σταθῇ ἡ τιμὴ τοῦ λόου–πλάτ; Ἀσφαλῶς θὰ ἦσαν ἐνήμεροι, διότι εἶναι οἱ εἰδικώτεροι ἄνθρωποι. Ἐκτὸς τούτου, σᾶς λέγω, ὅτι ἡμεῖς τότε ἐζητήσαμεν προσφορὰς διὰ 35.000 περίπου τόννους, δηλαδὴ διὰ δύο πλήρη φορτία ἀπὸ τὰ γνωστὰ μεγάλα πετρελαιοφόρα καὶ ἠδύνατο νὰ μᾶς γίνῃ μία προσφορὰ μὲ τὴν τιμὴν τοῦ λόου–πλὰτ τῆς ἡμέρας τῆς προσφορᾶς. Ὑπῆρχεν ὅλη αὐτὴ ἡ εὐχέρεια διὰ νὰ γίνῃ. Τὸ διατὶ δὲν ἔγινε τὸ ἠξεύρετε. Διότι ὑπάρχουν τὰ διεθνῆ καρτὲλ καὶ ἡ ἔλλειψις.

§179Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καὶ τὸ ἑξῆς, ὅτι συνήθως αἱ Ἑταιρεῖαι πρέπει νὰ ἔχουν ἀντιπροσώπους ἐδῶ, οἱ ὁποῖοι ὑποκινοῦν τὰ ἐνδιαφέροντα τῶν Ἑταιρειῶν. Ἐδῶ, λόγῳ τοῦ ἰσχύσαντος προνομίου αὐτοῦ ἐπὶ ὁλόκληρον πενταετίαν, ἐξηλείφθη ἀπὸ τοῦ προσώπου τῆς γῆς πᾶς ἄλλος ἐμπορευόμενος καί, συνεπῶς, εἶσθε, θέλοντας καὶ μή, εἰς τὰ χέρια τῶν κοινοπρακτούντων. Κατὰ τοῦτο ὁ ρόλος σας εἶναι δύσκολος.

§180Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αἱ προσφοραί μας ἦσαν γνωσταὶ εἰς τὴν Οὐάσιγκτων. Συνεπῶς, αἱ Ἑταιρεῖαι δὲν εἶχον παρὰ νὰ κάμουν ἐκεῖ μίαν προσφοράν. 35.000 τόννοι ἦτο μία προσφορὰ ἀξιόλογος. Διὰ τοὺς κ. συναδέλφους θέλω νὰ εἴπω τί εἶναι τὸ «λόου–πλάϊτ». Εἶναι ἡ τιμὴ πωλήσεως φορτίου πετρελαίου εἰς τὸν κόλπον τοῦ Μεξικοῦ, εἰς μίαν ὡρισμένην ἡμέραν. Δημοσιεύεται εἰς ἕνα ἐπίσημον περιοδικὸν ἡ χαμηλοτέρα καὶ ἡ ὑψηλοτέρα τιμή. Τὸ λόου–πλὰτ εἶναι ἡ χαμηλοτέρα τιμή, εἰς τὴν ὁποίαν εἰς μίαν συγκεκριμένην ἡμέραν ἐκλείσθη μία ἀγορά. Τὸ χάϊ–πλὰτ εἶναι ἡ ὑψηλοτέρα τιμή.

§181Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Καὶ μίαν ἄλλην παράκλησιν, κ. ὑπουργέ. Ὁμιλοῦμεν ὅλοι περὶ ἑνὸς ἑκατομμυρίου τόννων εἰσαγομένων ἐτησίως πετρελαιοειδῶν καί, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν τὴν ξένην βοήθειαν, εὑρίσκομεν τὸ ἀπαιτούμενον πρὸς τοῦτο συνάλλαγμα. Θὰ παρεκάλουν ὅμως ἀπὸ σήμερον νὰ λάβητε τὰ μέτρα σας καὶ μὲ τὰς ὑπογραφομένας συμβάσεις ἢ ὁπωσδήποτε ἄλλως νὰ ἐξεύρετε τὸ ἀπαιτούμενον ποσὸν τῶν 30.000.000 δολλαρίων, τὰ ὁποῖα μᾶς χρειάζονται ἐτησίως, προτοῦ λήξῃ τὸ οὐρανόπεμπτον δῶρον τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας.

§182Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). 36.000.000.

§183Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. 36.000.000 δολλάρια, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ σκεφθῶμεν, πῶς μὲ τὰς ἐμπορικὰς συμβάσεις θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοικονομήσωμεν. Σᾶς ἀνέφερα καὶ προχθὲς τὴν παράκλησίν μου, ὅπως εἰς τὰς προτάσεις ποὺ θὰ κάμητε, ἢ μᾶλλον, εἰς τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν θὰ λάβητε διὰ τὴν λῆξιν τῆς Κοινοπραξίας, ἀφήσετε, εἰ δυνατὸν, πλήρη ἐλευθερίαν δι’ ὅλους ὅσοι ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ εἰσάγουν πετρέλαιον. Διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἀρχίσῃ ὁ συναγωνισμός. Καὶ δὲν ὑπάρχει τίποτε σωτηριότερον πρᾶγμα ἀπὸ αὐτὸν εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ λίαν ἐπικινδύνου αὐτοῦ προϊόντος, διότι εἶναι λιπαρὸν καὶ λιπαίνει εὐκόλως τὰς συνειδήσεις καὶ τοὺς πάντας. Συνεπῶς, πρέπει νὰ εἴμεθα λίαν προσεκτικοὶ ὅταν θὰ μεταβῶμεν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἐμπορίαν καὶ θὰ ἐγκαταστήσωμεν τὸν ἐλεύθερον συναγωνισμόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἴδωμεν μίαν κάμψιν τῶν τιμῶν καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἕνα ὑποβιβασμὸν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς του.

§184Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ καὶ Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐπειδὴ ὁ λόγος περὶ λιπάνσεως συνειδήσεων καὶ ἐπειδὴ προχθὲς ἔγινε λόγος περὶ ἀνεπαρκοῦς ἐλέγχου, ἂν ἔχητε τὴν καλωσύνην, ἐπειδὴ γνωρίζετε τὰ πράγματα αὐτά, νὰ μᾶς εἴπητε τὴν γνώμην σας ἂν ὁ ἔλεγχος αὐτὸς εἶναι ἀποτελεσματικός.

§185Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐπαναλαμβάνω ὅ,τι διετύπωσα καὶ τὴν προηγουμένην φοράν: Ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας ἦτο ὁ μόνος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος συνεκινήθη ἀπὸ τὸν διενεργηθέντα θόρυβον καὶ ἐπέμενε νὰ ψηφισθῇ μόνον τὸ ὑγιὲς τμῆμα τῆς συμβάσεως, τὸ ἀφορῶν τὸν ἔλεγχον. Καί, ἐπὶ πλέον, ἐνήργησε καὶ κατέβαλε μεγάλας προσπαθείας διὰ νὰ διενεργηθῇ ἔλεγχος. Ἐπαναλαμβάνω ἔλεγχος τυπικός, διότι οὐσιαστικῶς θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ γίνῃ σήμερον, ὕστερα ἀπὸ τόσα χρόνια, ποὺ ἐπέρασαν, μὲ τὰ τόσα γεγονότα καὶ μὲ τὸν ὄγκον τῆς ἐργασίας ποὺ ἔχει μαζευθῆ. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἴδομεν ἐπὶ τέλους μίαν ἀρχὴν ἐλέγχου. Κατόπιν, κατὰ τὴν ἐν γένει διαχείρισιν, ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ὅταν ἦτο, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι μετὰ χαρᾶς πάντοτε ἀπεδέχετο τὴν ἐπίθεσιν, τὴν ὁποίαν τοῦ ἔκαμνα διὰ τὰ πετρελαιοειδῆ, διότι ἐγνώριζεν, ὅτι ἦτο καλῆς πίστεως. Ἦτο ὁ μόνος Ὑπουργός, ἐπαναλαμβάνω, ὁ ὁποῖος συνεκινήθη διὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ ἐλέγχου καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως. Καὶ τώρα, διὰ νὰ τελειώνωμεν; πρέπει νὰ εἴπω καὶ τὴν γνώμην μου: Πρῶτον, πρέπει νὰ καταργηθῇ τὸ τράστ, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις ποὺ ἀνέφερα εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Δεύτερον, νὰ ἀναγκασθοῦν αἱ ἑταιρεῖαι νὰ πληρώσουν τὰ ἐπιδικασθέντα ποσὰ καὶ νὰ παύσῃ πᾶσα συζήτησις περὶ διαιτησίας. Διότι ἡ ἐπιδιαιτησία, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Τσουδερὸς εἰσηγήθη....

§186Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Δὲν ὑπάρχει ἐπιδιαιτησία τοῦ κ. Τσουδεροῦ. Ὑπάρχει ἓν ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον παρακαλῶ νὰ διαβάσητε καὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ ἴδητε ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐπιδιαιτησία.

§187Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐσταμάτησαν αἱ πληρωμαὶ τῶν ἑταιρειῶν, ναὶ ἢ οὔ;

§188Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Ἐσταμάτησαν κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ὄχι ἐπὶ κ. Τσουδεροῦ.

§189Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου διετάχθη καὶ ἐσταμάτησαν. Ἐσταμάτησαν διὰ τῆς κανονικῆς ὁδοῦ, δηλαδή, ἐζήτησα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ νὰ ἀναφερθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ καθ’ ὃ δικαίωμα ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἔδωσεν αὐτὴν τὴν ἀναστολήν. Ποῖος ἐξ ὑμῶν, ποῖος βουλευτὴς δὲν ἔχει πάει εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον νὰ ζητήσῃ ἀναστολὴν καταβολῆς φόρου;

§190Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Σᾶς συγχαίρω, κ. Πρόεδρε, διότι ἐνδιεφέρθητε διὰ τὰς δυστυχεῖς αὐτὰς ἑταιρείας.

§191Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Σᾶς ἐξήγησα ὅτι εἰς τὰς ἑταιρείας αὐτὰς ὀφείλομεν 21 δισεκατομμύρια, ἐνῷ μᾶς ὤφειλον 2 δισεκατομμύρια.

§192Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ὅταν ἔχητε ἀλληλοχρέους λογαριασμοὺς πιστώσεως καὶ χρεώσεως, δημιουργοῦνται ἀπ’ ἀμφοτέρων τῶν πλευρῶν....

§193Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ἔχει κάποιαν σημασίαν, ἀλλὰ γνωρίζω ὅτι ματαιοπονῶ νὰ σᾶς πείσω.

§194Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μοῦ φαίνεται θὰ γνωρίζῃ ἢ μᾶλλον θὰ περιέπεσεν εἰς τὴν ἀντίληψίν του, ὅτι ὁ Ρέστης προχθὲς εἰς τὸν πανικὸν ἠγόρασε 5.000 λίρες. Αὐτὴν τὴν δυσκολίαν ἔχει ὁ κύριος αὐτός;

§195Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Τρίτον. Εἰσηγοῦμαι νὰ γίνῃ μία ἀνακριτικὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἐρευνήσῃ ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, νὰ κατανείμῃ εὐθύνας, ποινικὰς καὶ πολιτικάς, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ὕστερα ἀπὸ ὅσα ἐπάθαμεν, νὰ ἀνεχώμεθα νὰ ἐκβιαζώμεθα ἡμεῖς τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος, νὰ ἐκβιαζώμεθα ἀπὸ οἱανδήποτε ἑταιρείαν, διότι εἴμεθα ἐλεύθερον ἔθνος καὶ δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην ὅτι, ὅταν ἀναπτύξωμεν ὅτι τὸ δίκαιον εἶναι ὑπὲρ ἡμῶν, δὲν θὰ εὑρεθῇ ποτὲ οὔτε Ἀμερικανός, οὔτε Ἄγγλος πρέσβυς, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ μᾶς δικαιώσουν. Γνωρίζω τὴν νοοτροπίαν τῶν λαῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε δέχονται νὰ γίνουν συνεργοὶ ἀνόμων κερδῶν ἑταιρειῶν καὶ τὸ γνωρίζω τοῦτο διότι κάποτε ἤσκησα καὶ ἐγὼ δημόσιον λειτούργημα, ἀλλὰ ὅταν ἀνδρικῶς ἀντιμετωπίζῃ κανεὶς τὴν κατάστασιν πρέπει ὡς σκοπόν του νὰ ἔχῃ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κοινῶν καὶ νὰ μὴ σκέπτεται πὼς θὰ παραμείνῃ εἰς τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια. (Χειροκροτήματα).

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπικάκης ἔχει τὸν λόγον.

§197Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, συζητήσεις μακραὶ καὶ καπνοὶ ἐπλήρωσαν τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ τὸ εἶδος εἶναι ἀπὸ τὰ δημιουργοῦντα τοὺς καπνούς, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἠμπορεῖ νὰ συγχωρηθῇ, ἐπειδὴ ἐπεχειρήθησαν ἀπὸ τὰς διαφόρους πλευρὰς καπνοφράγματα, καὶ οὐχὶ ἀνάπτυξις τῆς ἀληθείας καὶ τῆς πραγματικότητος, κατετρίβημεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν ὅρων, προϋποθέσεων καὶ προγραμμάτων καὶ ἡ οὐσία ἐγκατελείφθη. Δυστυχῶς τὴν Βουλὴν ἀπησχόλησεν ἐπὶ πολὺν χρόνον ἡ ὑπόθεσις αὐτή, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἤξιζε, διότι πρόκειται περὶ μιᾶς ἐκ τῶν σοβαροτέρων ὑποθέσεων, ἀπὸ τὰς ὁποίας κολοσιαῖα ποσά, ὡς θὰ ἀποδείξω κατωτέρω, ἐζημιώθη ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Εὐθῦναι πολιτικαὶ ὑπάρχουν ἀναμφισβητήτως εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἀλλὰ καὶ ποινικαί. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἤδη παραλλήλως διεξάγεται τακτικὴ ἀνάκρισις κατὰ τῶν Διευθυντῶν τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν καὶ ἀπηγγέλθη κατηγορία δι’ ἀπάτην, ἀπιστίαν, πλαστογραφίαν εἰς βάρος τῶν Διευθυντῶν. Τὸ δυστύχημα μόνον εἶναι, ὅτι τὴν κολοσσιαίαν αὐτὴν ὑπόθεσιν ἐπωμίζεται ἕνας ἀνακριτής, τὸν ὁποῖον βομβαρδίζουν διάφορα ἔγγραφα καὶ μάλιστα ἔγγραφα καὶ ξένων πρεσβειῶν, ὑποστηρίζοντα τὴν ἑτεροδικίαν τινῶν ἐκ τῶν προσώπων καὶ συγκεκριμμένως τοῦ ἀρχικοῦ δημιουργοῦ τῆς καταστάσεως ταύτης, τοῦ λοχαγοῦ Σίμψον, ὅτι δὲν δύναται νὰ διωχθῇ διότι καθ’ ὃν χρόνον συνῆψε τὴν συμφωνίαν ἀνῆκεν εἰς τὰς Βρεταννικὰς στρατιωτικὰς δυνάμεις καὶ κατὰ ἕνα νόμον ποὺ ἔχομεν κάμει, δὲν δωσιδικοῦν οἱ ξένοι ὑπήκοοι τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων ἐνώπιον τῶν Ἑλληνικῶν δικαστηρίων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον παραπαίει ἡ ἀνάκρισις καὶ παίρνει ὁ ἀνακριτὴς τὴν δικογραφίαν, τὴν ἐπαναφέρει ὁ εἰσαγγελεὺς κ.λ.π. ἐπὶ μίαν διετίαν χωρὶς νὰ κατορθοῦται νὰ περαιωθῇ. Πᾶς τις ἀντιλαμβάνεται τὴν δυσχέρειαν τοῦ ἀνακριτοῦ, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἀντιμέτωπος τόσων δυσκολιῶν. Πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ κύριον θέμα τῆς ὑποθέσεως, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ διὰ τὰς ἀποτελούσας τὴν Κοινοπραξίαν ἑταιρείας. Αἱ αὐταὶ ἑταιρεῖαι καὶ κατὰ τὴν κατοχὴν μυστηριωδῶς κατώρθωσαν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν καὶ τότε τὰ ὀλίγα καύσιμα, οὕτως ὥστε ἐπεβάρυνον ἀπὸ τότε τὴν ζωὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ χειρότερα ἀπὸ ὅ,τι θὰ ἦτο ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν ὑπῆρχεν ἡ παρεμβολή των. Εἰδικῶς διὰ τὸ φωτιστικὸν πετρέλαιον εἶχον δημιουργήσει τιμὰς δυσθεωρήτους καὶ ἦτο ἐντελῶς ἀδύνατος ὁ προσπορισμὸς τοῦ εἴδους αὐτοῦ ἀπὸ τὸ κοινόν, ὑφίσταντο αἱ ἑταιρεῖαι αὐταὶ ὑπὸ διάφορον μορφὴν καὶ κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ οὕτω μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ὁπότε ἐνεφανίσθη ἀρχικῶς ἡ ΕΜΕΛ, ὑφίσταντο εἰς ἣν κατάστασιν εὑρίσκοντο καὶ τότε αἱ στρατιωτικαὶ ἀρχαί. Ἐλέχθη ὅτι ἤθελον νὰ δημιουργήσουν μίαν Κοινοπραξίαν, ἡ ὁποία θὰ διέθετε τὰ εἴδη ταῦτα καθ’ ὃν τρόπον ἐγένετο εἰς ὅλας τὰς ἀπελευθερωθείσας χώρας. Μέχρις ἐδῶ τὸ ζήτημα δὲν εἶναι μεμπτόν. Παράλειψις ἀναμφισβήτητος ἦτο ἡ μὴ συμμόρφωσις πρὸς τοὺς ὑπάρχοντας νόμους, διότι ἐὰν ἡ Κοινοπραξία αὐτὴ ἐγένετο κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 1960, ἀναμφισβητήτως θὰ ἐλειτούργει κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου τούτου ὁ ὁποῖος προβλέπει λεπτομερῶς τὴν λειτουργίαν τοιούτων ἑνώσεων καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν ὅσα ἔγιναν διὰ μιᾶς αὐτοτελοῦς συμβάσεως. Ἡ ὑπηρεσία τῆς ΕΜΕΛ ὑπὸ τὸν Σίμψον ἐπεχείρησε τὸ αὐτὸ καὶ διὰ τὰ στερεὰ καύσιμα. Ἐκεῖ δὲν τὸ ἐπέτυχε, διότι ὁ τότε ὑπουργὸς κ. Γκλαβάνης τοὺς εἶπε, ψηλὰ τὰ χέρια, ἔχομεν νόμον ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου θὰ διανεμηθοῦν τὰ στερεὰ καύσιμα. Διὰ τὰ ὑγρὰ καύσιμα ἐπεκράτησεν ἡ ἀντίληψις αὐτὴ καὶ ὀφείλει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι οἱ τότε ὑπεύθυνοι δὲν ἔπρεπε νὰ δεχθοῦν ὅ,τι ἐπεθύμει τὸ συμμαχικὸν στρατηγεῖον, νὰ ἀχθῇ ἡ Κυβέρνησις ἢ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δέσμιος τῶν θελήσεων 4–5 ἑταιρειῶν. Διότι εἰς τὸ συμμαχικὸν στρατηγεῖον ἐπεδείχθη τὸ σημείωμα ἐκεῖνο τοῦ Βασιλειάδη, εἰς τὸ ὁποῖον ἐφαίνετο ὅτι δῆθεν ὑπῆρχεν ἡ ἔγκρισις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὸν σχηματισμὸν τοῦ τρὰστ ἀποτελουμένου ἀπὸ αὐτὰς τὰς ἑταιρείας. Τὸ ἔγγραφον τοῦ Βασιλειάδη ἔχει ἡμερομηνίαν 14 Νοεμβρίου καὶ ἀναφέρεται εἰς τὴν σύσκεψιν τῆς ἐπιτροπῆς καυσίμων τῆς 13ης. Ἀλλὰ τοιοῦτον πρακτικὸν δὲν ὑφίσταται. Ἐπακολουθεῖ πρακτικὸν ἀπὸ τὸν κ. Στεφανόπουλον τῆς 12.11.44 εἰς τὸ ὁποῖον μετεῖχε καὶ ὁ κ. Σίμψον καὶ ἄλλοι τινὲς ἐκ τῶν Ἑλλήνων, ὁ Μορφόπουλος καί τινες ἄλλοι ἐκπρόσωποι τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ καὶ ἐκεῖ ὁ Σίμψον ὡμίλησε ρητῶς περὶ ἑτοίμων πούλ, περὶ ἑτοίμου Κοινοπραξίας, τῆς ὁποίας μάλιστα χαρακτηριστικῶς ἔλεγεν ὅτι εἶχε καταρτίσει καὶ τὸ συμβούλιον. Μὲ αὐτὸν τὸν ταχυδακτυλουργικὸν τρόπον ἀνεφέρθη πρὸς τὰς προϊσταμένας του ἀρχάς, χρησιμοποιήσας τὸ ἔγγραφον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον ὅταν ἐπεδείχθη, εἶχεν ἐν τῇ μεταφράσει πλαστογραφηθῆ. Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ περιελάμβανε τὴν ἀγγλικὴν λέξιν..... σημαίνουσαν ἐκδοθείσας, ὅτι σύμφωνα μὲ τὰς ἐκδοθείσας διαταγὰς μὲ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν ἀρχίζει ἡ λειτουργία τῆς Κοινοπραξίας, ἐνῷ τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι τὸ ἔγγραφον διὰ τοὺς γνωρίζοντας ἀγγλικὰ ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐπίσημον μεταφραστικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν εἶχεν αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, ὅταν δὲ κατετέθη εἰς τὸ Συμβολαιογραφεῖον κατετέθη μετάφρασις πλαστή, ἀναφέρουσα σύμφωνα μὲ τὰς ἐκδοθησομένας διαταγάς. Ἀφοῦ ἐπραγμάτωσαν τὸν σκοπόν τους οἱ ἐνδιαφερόμενοι, δηλαδὴ τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ τράστ αὐτοῦ, εἶχον λόγον καὶ νὰ καλυφθοῦν. Καὶ ἐνῷ εἰς τὸ στρατηγεῖον ὁ Σίμψον ὑπέδειξεν ἔγγραφον κατὰ τὰς ἐκδοθείσας διαταγὰς τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, κατόπιν ὅταν τὸ καταθέτει—διότι αὐτὸ θεωρεῖ καὶ αὐτὸς καὶ ἡ Κοινοπραξία ὡς τὸ βασικὸν ἔγγραφον— συγχρόνως ὁ Σίμψον ἐνδιαφερόμενος καὶ διὰ τὴν ἑαυτοῦ τακτοποίησιν τὸ ἔγγραφον τῆς συμφωνίας τῶν κοινοπρακτουσῶν ἑταιρειῶν, τῆς συμφωνίας ὡς πρὸς τὴν κατανομὴν τῶν κερδῶν τὸ ἐκράτησε καὶ αὐτὸ μέχρις οὗ τοῦ διασφαλισθῇ ἡ θέσις τῆς ἑταιρείας «Στεάουα» καὶ τότε κοινοποιεῖ εἰς τὸν πρόεδρον τῆς ἑταιρείας ὅτι ἔχει αὐτὸ τὸ ἔγγραφον. Μέχρι τοῦ 1947 ἡ Κοινοπραξία ἀπαντᾶ ὅτι δὲν ὑπάρχουν καὶ ὅτι αὐτὰ ἀπωλέσθησαν ἐνῷ ἐκ τοῦ ἐγγράφου τούτου προκύπτει ὅτι ἐγένετο μόνον ἕνα πρωτότυπον τὸ ὁποῖον ὑπεγράφη παρὰ πάντων καὶ ἐκρατήθη ἀπὸ τὸν Σίμψον ἀλλὰ παρεδόθησαν ἀνὰ ἕνα ἁπλοῦν ἀντίγραφον εἰς τὰς ἑταιρείας. Ἐδήλωσεν ὅμως εἰς τοὺς δύο ἐλεγκτὰς τοῦ Δημοσίου ὅτι αὐτὰ τὰ ἔγγραφα δὲν ὑπῆρχον ὅταν δὲ ὑπεβλήθη ἡ μήνυσις τότε μόνον ἀνεκαλύφθη ποῦ ἦσαν τὰ ἔγγραφα. Παρὰ τοῦ ἀνακριτοῦ κατεσχέθη σὺν τοῖς ἄλλοις κατατεθειμένον ἀπὸ τὸ 1946 εἰς τὸν συμβολαιογράφον Οἰκονόμου. Οἱ ἰσχυριζόμενοι εἰς τοὺς ἐλεγκτὰς τοῦ Δημοσίου ὅτι τότε δὲν εἶχον ἔγγραφον, ψεύδονται καταφώρως. Καὶ φθάνομεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰς τὴν κατάρτισιν τῆς συμβάσεως Βαρβαρέσσου. Ἐκεῖ ἐνεφανίσθησαν οἱ κοινοπρακτοῦντες μὲ ὅσην δυνατὴν ἀθωότητα ὅτι θὰ παρεῖχον τὰς ὑπηρεσίας των καὶ τὰς ἐγκαταστάσεις των διὰ τὴν διανομὴν τῶν πετρελαιοειδῶν. Ἡ σύμβασις αὕτη ὑπεγράφη εἰς τὰς 17.8.45. Εὐθὺς ὅμως τὴν ἑπομένην ἀρχίζει ἡ προσπάθεια διὰ τὴν ἐπίτευξιν πλέον ἄλλων ὠφελειῶν. Ἀπὸ ἐκεῖ ἔχομεν τὰς ἐλευθέρας ἐπεμβάσεις τῶν ξένων ἑταιρειῶν καὶ τὰς διακοινώσεις. Ὀφείλω νὰ σᾶς γνωρίσω ὅτι κατὰ τὸν χρόνον αὐτὸν μυστηριωδῶς εἰς τὴν Ἀγγλικὴν πρεσβείαν, εἰς τὸ τμῆμα πετρελαίου ὑπηρετεῖ ὁ κ. Σίμψον. Δηλαδὴ αὐτὸς εἶναι ὁ συντάκτης τοῦ ἐγγράφου καὶ μάλιστα τὰ ἀρχικὰ τοῦ ὀνόματός του S. T. εὑρίσκονται εἰς ἔγγραφα τῆς πρεσβείας. Εἶναι λοιπὸν αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἐτοποθετήθη εἰς τὸ πόστο αὐτό...

§198Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἀπὸ ποῖον ἐτοποθετήθη;

§199Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἀπὸ τὰς ἀοράτους δυνάμεις τὰς ὁποίας διαθέτουν εἰς ὅλον τὸν κόσμον αἱ ἑταιρεῖαι αὗται.

§200Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἦτο ἀντιπρόσωπος τοῦ γενικοῦ στρατηγείου. Ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν εἶναι ἕνα πρόσωπον τὸ ὁποῖον ἔχει κάποιαν ὑπόληψιν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἕνα πρόσωπον τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι κακῆς πίστεως, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἕνα τυχαῖον πρόσωπον τὸ ὁποῖον ἦλθεν ἐδῶ διὰ νὰ διαπράττῃ ἀπάτας.

§201Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Εἶναι συμπτωματικὴ ἡ ὑπηρεσία του εἰς τὸ στρατηγεῖον. Ξέρετε ποίους εἶχε πολιτικοὺς συμβούλους ἐπὶ τῶν πετρελαιοειδῶν; Εἶχε τοὺς Διευθυντὰς τῶν δύο ἑταιρειῶν Σόκονυ καὶ Σέλλ.

§202Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ποίους θέλετε νὰ εἶχε. Ἔβαλε τοὺς εἰδικοὺς ἀνθρώπους νὰ κάμῃ τὸν πόλεμον.

§203Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Μάλιστα κ. Συνάδελφε. Ἀλλ’ ἀντιλαμβανόμεθα καὶ ἡμεῖς ὅτι αὐτὸ ἐπετεύχθη διότι οἱ πολιτικοὶ αὐτοὶ σύμβουλοι κατώρθωσαν εἰς μίαν ἐπίσημον ἀρχὴν ἡ ὁποία ἤθελε νὰ τροφοδοτήσῃ ἕνα λαὸν διὰ πετρελαίου νὰ ἔχουν τὴν θέσιν τοῦ πολιτικοῦ συμβούλου ἐνῷ οὐσιαστικῶς ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐνδιεφέροντο διὰ τὸ συμφέρον τῶν ἑταιρειῶν ἐκείνων.

§204Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπειδὴ ἔγινε πολὺς θόρυβος διὰ τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Σίμψον ἐζητήσαμεν πληροφορίας περὶ αὐτοῦ ἀπὸ τὴν Ἀγγλικὴν Πρεσβείαν καὶ ἰδοὺ μία ἐπιστολὴ τῆς ὁποίας ἀπόσπασμα σᾶς ἀναφέρω. «Πρόκειται περὶ... ........ (ἀναγινώσκει)............». Ἠρωτήσαμεν ἐὰν ὁ κ. Σίμψον ἀνῆκεν εἰς τὴν Στεάουα ἢ εἰς ἄλλην ἑταιρείαν πετρελαιοειδῶν προγενεστέρως. Καὶ ἡ ἀπάντησις ἦτο ὅτι δὲν εἶχε καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ πετρελαιοειδῆ, ἀλλά, ἐπειδὴ ἐξεπαιδεύθη κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὴν εἰδικότητα ἐπὶ τῶν πετρελαιοειδῶν, προσθέτει τὸ ἔγγραφον τῆς Ἀγγλικῆς Πρεσβείας, ὅτι: κατὰ τὸν Σεπτέμβριον 1946 ἀφ’ ἧς ἀπελύθη ὁ Σίμψον τὸν προσέλαβεν ἡ Στεάουα ὡς ὑπάλληλόν της, ἐπειδὴ εἶχεν ἀποκτήσει καλὰς γνώσεις τῶν πετρελαιοειδῶν. Αὐτὰ πρὸς ἐνημέρωσίν σας, διὰ νὰ μὴ δημιουργῆται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἐνεδύθη τὴν ἀγγλικὴν στολήν, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν Στεάουα.

§205Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Σᾶς πληροφορῶ, λοιπὸν καὶ ἐγώ, ὅτι ὁ κ. Σίμψον ἐκρατοῦσεν εἰς τὸ χέρι τοὺς κυρίους τῆς Κοινοπραξίας αὐτῆς. Μετὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ, τότε ἔδωσε τὰ χαρτιά του. Εἰς δὲ τὴν σύμβασιν τὴν πρώτην ἐμφανίζεται ἐκπροσωπῶν τὴν Στεάουα ὁ Κανταρτζόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσε μεταγενεστέρως, ὅτι δὲν ἐκπροσωπεῖ τὴν ἑταιρείαν αὐτήν. Καὶ ὁ λόγος ἦτο ὁ ἑξῆς: Ὑπεσχημένης οὔσης τῆς θέσεως τοῦ Σίμψον εἰς τὴν Στεάουα δὲν ἤθελε νὰ πατήσῃ τότε ὁ Κανταρτζόπουλος. Καὶ μοῦ κάμνει κατάπληξιν πῶς τὸ Δημόσιον τότε δὲν ἐζήτησε τὰ πληρεξούσια ἔγγραφα τοῦ κ. Κανταρτζοπούλου καὶ πῶς δὲν τὸν ἠρώτησεν ἐὰν ἐκπροσωπῇ τὴν Στεάουα. Ὅταν ἦλθε τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ ἀνακριτοῦ ὁ Κανταρτζόπουλος λέγει ὅτι δὲν τὴν ἐκπροσωπεῖ.

§206Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, τὰ προηγούμενα συμβόλαια καὶ ἡ σύμβασις Βαρβαρέσσου λέγουν, ὅτι καθ’ ἃ ἐβεβαίωσεν ὁ κ. Κανταρτζόπουλος ἐκπροσωπῶν τὴν ἑταιρείαν, ἐνῷ δι’ ὅλους τοὺς ἄλλους ἀναφέρουν καὶ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν συμβολαίων. Καὶ ἐρωτῶ: δύναται νὰ ὑπογράφῃ τὸ Δημόσιον καὶ νὰ συμβάλλεται μὲ ἄτομον τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει πληρεξούσιον; Καὶ πῶς ἐδέχθη ὁ Ὑπουργὸς νὰ ὑπογράψῃ σύμβασιν μὲ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ἐπίσημα πληρεξούσια; Ἰδοὺ καὶ ἄλλο τρωτόν.

§207Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Αὐτὸ λοιπὸν ἀποδεικνύει ὅτι οἱ συμβληθέντες ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου δὲν ἐξήτασαν ἐὰν ἦτο νομίμως ἐξουσιοδοτημένος. Καὶ δὲν ἦτο, διότι ἐὰν τοῦ ἀνεγνώριζον τότε θέσιν Διευθυντοῦ, ἐπειδὴ ἡ θέσις τοῦ Διευθυντοῦ θὰ ἐδίδετο εἰς τὸν Σίμψον ἔπρεπε νὰ μὴ δημιουργηθῇ τὸ προηγούμενον τῆς θέσεως τοῦ Κανταρτζοπούλου.

§208Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Μπικάκη, ἐπειδὴ ἔχετε ἀσχοληθῆ εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος, μήπως ξεύρετε ποῖαι ἄλλαι ἑταιρεῖαι ἐκτὸς ἀπὸ τὰς 5 ἑταιρείας ἦσαν ἱκαναὶ νὰ ἀναλάβουν τὰ πετρελαιοειδῆ;

§209Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἦσαν ἱκανώτεραι τῆς ἑταιρίας τοῦ Σίμψον, διότι ἡ Στεάουα δὲν εἶχε καμμίαν ἐγκατάστασιν καὶ ἦτο ἑταιρεία, ὅπως ἀναφέρεται, πρακτοριακή. Δὲν εἶχε τίποτε ἡ Στεάουα, δὲν εἶχε τίποτε ὁ Ρέστης. Νὰ σᾶς εἴπω καὶ ποῖαι ἄλλαι ἦσαν.

§210Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ποῖαι ἄλλαι;

§211Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ὑπῆρχεν ἡ Θεοδόλ,

§212Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἦτο ἐν ἐνεργείᾳ;

§213Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἦτο ἐν ἐνεργείᾳ. Πάντως δὲν ἦτο εἰς ἥσσονα μοῖραν ἀπὸ τὰς ἄλλας.

§214Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Διότι ὑπῆρχε μιὰ πληροφορία ὅτι ἡ Θεοδὸλ ἀπὸ τὸ 1939 ἔπαυσε τὰς ἐργασίας της.

§215Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Διατί;

§216Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δὲν γνωρίζω διατί.

§217Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Δὲν ἔπαυσε τὰς ἐργασίας της.

§218Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Αἱ ἀποθῆκαι τῆς Θεοδὸλ κατεσχέθησαν καὶ παρεδόθησαν εἰς τὴν Κοινοπραξίαν.

§219Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Αἱ ἀποθῆκαι τῆς Θεοδὸλ ἦσαν πρὸ τοῦ πολέμου ἕνα σλέπι χωρητικότητος 1000 τόννων καὶ ἓν ἄλλον πλοῖον χωρητικότητος 600 τόννων. Ἔφερε δὲ μίαν μεγάλην ποσότητα πλακῶν χαλυβδίνων μὲ τὰς ὁποίας ἐπρόκειτο νὰ ἐγκαταστήσῃ τὰς ἀποθήκας της, τὸ δὲ 1939 διακόπτεται πᾶσα ἐργασία. Μεταπολεμικῶς δέ, διότι αὐτὸ μᾶς ἐνδιαφέρει, δὲν εὑρίσκεται νὰ ἔχῃ καμμίαν ἐγκατάστασιν, διότι εἶχε διακόψει τὰς ἐργασίας της ἀπὸ τοῦ 1939. Λοιπὸν νὰ μᾶς εἴπητε, κ. Μπικάκη, ἄλλας ἑταιρείας ἀπὸ τὴν Θεοδόλ.

§220Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ὑπῆρχεν ἡ ἑταιρεία Εὐστρατίου καὶ Σουλιάγκα τῆς Μυτιλήνης καὶ ἡ ἑταιρεία ΝΑΣΟ.

§221Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Μάλιστα! Τὶ διαθέτει αὐτὴ ἡ ἑταιρεία;

§222Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. 1000 τόννων δεξαμενάς.

§223Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐδῶ λέγει ὅτι ἡ ἑταιρεία αὐτὴ Εὐστρατίου εἶχε 40 μικροδεξαμενὰς δι’ ἐλαιόλαδα τῶν 2 ἢ 3 τόννων ἑκάστη.

§224Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Πόθεν ἔχετε τὰς πληροφορίας αὐτάς, κ. συνάδελφε;

§225Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Αἱ πληροφορίαι ποὺ ἔχω ἐδημοσιεύθησαν καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας, εἶναι διαφόρων πηγῶν. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν ΝΑΣΟ αὐτὴ πλέον δὲν εἶχε τίποτε, παρὰ μόνον 1 πλοῖον, τὸ ὁποῖον μάλιστα σεῖς κ. Μανιαδάκη τὸ εἴχατε συλλάβει. Διότι ὁ Καρδαμάκης ἐμεσολάβησε νὰ τὸ πωλήσῃ εἰς τοὺς Ἰταλοὺς 1½ μῆνα πρὸ τῆς κηρύξεως τοῦ Ἑλληνο–Ἰταλικοῦ πολέμου καὶ εἰδικῶς ἡ ὑπηρεσία σας ἀντελήφθη αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐβάλατε τὸν Μπαχᾶ τὸν λιμενικὸν ἀξιωματικὸν νὰ φέρῃ δυσκολίας καὶ κατόπιν ἑνὸς τηλεφωνήματος, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. Καρδαμάκης, τὸν διετάξατε νὰ τὸν συλλάβῃ. Βλέπομεν λοιπὸν ὅτι οὐδεμία ἀπὸ αὐτὲς τῆς τρεῖς ἑταιρεῖες εἶχε κανένα μέσον.

§226Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ποῖα μέσα εἶχεν ἡ Στεάουα κ. Μερκούρη.

§227Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐρχόμασθε λοιπὸν εἰς τὴν πολεμικὴν περίοδον. Ὀκτώβριος τοῦ 1944..........

§228Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν κάμνω ὑπεράσπισιν τῶν παραληφθέντων. Ἀναφέρω ἁπλῶς γεγονότα καὶ μοῦ λέτε ἐὰν εἶχον ἢ δὲν εἶχον τὰ ἀναγκαῖα μέσα διὰ νὰ ἀναλάβουν τὴν διακίνησιν τῶν πετρελαιοειδῶν. Ἐγὼ ἀδιαφορῶ ἐὰν εἶχον ἢ δὲν εἶχον αἱ ἄλλαι ἑταιρεῖαι. Λέγω μόνον ὅτι ἡ Στεάουα δὲν εἶχε ἀπολύτως τίποτε.

§229Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἡ Θεοδὸλ εἶχεν ἀποθήκας χωρητικότητος 8000 τόννων. Εἶχε δὲ συμβληθῆ καὶ μὲ τὴν ἑταιρείαν Λιπασμάτων. Ἔχει δὲ ἀκόμη αὐτὰς τὰς ἀποθήκας, διότι, ὅπως γνωρίζετε, ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ἔχει σύμβασιν καὶ μὲ ὅλας τὰς ἄλλας ἑταιρείας καὶ μὲ τὸ Καλυκοποιεῖον.

§230Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Θὰ ἦτο λοιπὸν ἐπιβεβλημένον καὶ ἐκ λόγων ἐθνικῶν καὶ ἐκ λόγων ἠθικῆς τάξεως πάντες οἱ Ἕλληνες αὐτοί, διότι πρόκειται περὶ τοῦ ΝΑΣΟ τὸν ὁποῖον ἔχω ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ δεξαμενόπλοιον τὸ ἐχρησιμοποίησαν καὶ οἱ κ. τῆς Σὲλλ καὶ τῆς Σόκονυ καὶ τὸ ἐχρησιμοποίησαν κατὰ τὴν κατοχήν, διότι συνειργάζοντο στενώτατα μὲ τοὺς Γερμανούς. Ὅταν ἔγινεν ὁ βομβαρδισμὸς τοῦ Πειραιῶς τὸ ἔβαλαν εἰς τὸν λιμένα νὰ καταστραφῇ. Ἦτο λοιπὸν ἐπιβεβλημένον καὶ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ὅλους τοὺς Ἕλληνας ποὺ εἶχον καταστραφῆ ἀπὸ τὴν κατοχὴν νὰ τοὺς ἀνασυγκροτήσῃ, ἄρα νὰ ἀνασυγκροτήσῃ καὶ τὸν ΝΑΣΟ.

§231Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἀσφαλῶς. Ἀλλὰ ἔρχεται ἀντιπρόσωπος τοῦ γενικοῦ Στρατηγείου τοῦ Ἀγγλικοῦ νὰ ἀναλάβῃ τὸ ζήτημα τῶν πετρελαιοειδῶν. Διότι μὴ λησμονῆτε, ὅτι ἦτο ἀκόμη πόλεμος καὶ γνωρίζετε ποίαν σημασίαν ἔχουν ἐν καιρῷ πολέμου τὰ πετρελαιοειδῆ.

§232Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι σπουδαῖον ζήτημα τὸ ἀμφισβητούμενον, κ. Μερκούρη, ὥστε μὴ κουράζεσθε, διὰ νὰ μὲ πείσετε, ἐὰν θέλετε συμφωνῶ, δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Ἁπλῶς ἀναφέρω τὰ γεγονότα κατά τίνα τρόπον ἤρχισαν καὶ πῶς ἐπηκολούθησαν καὶ φθάνομεν εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως τοῦ Βαρβαρέσσου. Ὑπόσχομαι εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐκθέτω στηρίζεται ἐπὶ ἀριθμῶν καὶ ἐγγράφων καὶ ὅτι ὁ σκοπός μου εἶναι ἡ διαλεύκανσις τῆς ὑποθέσεως καὶ ἡ προστασία τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ καὶ οὐδεὶς ἄλλος. Ἅμα τῇ τῇ συμβάσει Βαρβαρέσσου ἡ ἑταιρεία ἤρχισε νὰ κινῇ πᾶσαν δύναμιν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὰ ἐμπορικά της συμφέροντα. Εἰς τὴν σύμβασιν Βαρβαρέσσου τὰ πράγματα εἶναι ἁπλᾶ, διότι αἱ ἑταιρεῖαι ἀνέλαβον ἄνευ κέρδους. Οὐδεὶς λόγος, ὅτι μετὰ τὴν ὑπογραφὴν ἐκινήθησαν διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν κέρδη. Αἱ κυβερνήσεις Βούλγαρη–Κανελλοπούλου ἀνεγνώρισαν τὴν ὑποχρέωσιν κέρδους καὶ τὴν 26|3]46 ἐγένετο ἡ σχετικὴ σύμβασις καὶ ἀνεγνωρίσθησαν ἀναδρομικῶς δικαιώματα κερδῶν ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1944 εἰδικῶς διὰ 6½ χιλιάδες δολλάρια διὰ τὴν βενζίνην καὶ ἄλλα ποσὰ διὰ τὰ ἄλλα πετρελαιοειδῆ. Τὸ ποσὸν εἶναι πράγματι κολοσσιαῖον. Διὰ τὸ 1946 αἱ κοινοπρακτοῦσαι ἑταιρεῖαι ἔλαβον ἀνάλογον κέρδος 9 δισ. 142 ἑκατομμύρια, ἐξ αὐτῶν ἀντιλαμβάνεσθε πόσον κολοσσιαῖα εἶναι τὰ εἰσπραχθέντα ποσά. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας πίνακα διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ μέγεθος τῶν ποσῶν· π. χ. διὰ τὸ 1946 τὰ 9 δισ. 142 ἑκατομμύρια ἀντιστοιχοῦν ὡς εἰσπραχθέντα 42 δισεκ. «.... ....... (ἀναγινώσκει).......». Ἐκ τοῦ γενομένου ἐλέγχου προκύπτει, ὅτι κατὰ τὴν προπολεμικὴν περίοδον αἱ ἑταιρεῖαι ἐλάμβανον ἕνα κέρδος 5% ἐπὶ τοῦ κόστους τσίφ, ἐνῷ διὰ τοῦ παραχωρηθέντος ποσοστοῦ τὸ κέρδος ἀνέρχεται εἰς 11,75%. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι προπολεμικῶς εἰσέπραττον αἱ ἑταιρεῖαι αὐτὸ τὸ ποσοστόν, ἀλλὰ διέθετον καὶ ἴδια κεφάλαια, ἐνῷ σήμερον τὰ κεφάλαια εἶναι τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, συνεπῶς, ἐκ τούτου δείκνυται πόσον τεράστιον εἶναι τὸ κέρδος τῶν ἑταιρειῶν. Αἱ συμφωνίαι αὗται ἐγένοντο ἐπὶ Κυβερνήσεως Σοφούλη μὲ ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τὸν κ. Μαυρίκην. Ὁ κ. Μαυρίκης εἶναι ὁ ἀποτυπώσας εἰς τὸ χαρτὶ τὰ ὅσα αἱ κυβερνήσεις Βούλγαρη–Κανελλοπούλου εἶχον ἀποδεχθῆ. Τοῦτο προκύπτει ἀπὸ τὰ ἔγγραφα, δὲν πρέπει ὅμως νὰ ἀποδοθῇ προσωπικὴ εὐθύνη εἰς τὸν ὑπογράψαντα τὴν σύμβασιν ἐκείνην.

§233Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ κέρδους συνεζητεῖτο τότε εὐρύτατα καὶ ἐδώσαμεν ἰσχυρὰν μάχην, τὸ ποσοστὸν δὲ δὲν ἦτο 11% ἀλλὰ 4½ — 5½ ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν πωλήσεων, τότε δὲ δὲν ἦτο ὑπερβολικὸν λόγῳ τῶν κρατουσῶν συνθηκῶν τοῦ ἐμπορίου τῶν πετρελαιοειδῶν καὶ τῆς ἀσφαλείας τὴν ὁποίαν εἶχον αἱ ἑταιρεῖαι.

§234Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Τὸ 11% εἶναι ὑπερβολικὸν κέρδος, πλέον τοῦ ποσοῦ τῶν 9 δισεκ. πληρώνομεν τὸ ὑπαλληλικὸν προσωπικόν, περιθάλψεις, ἀποζημιώσεις, ἀποσβέσεις κλπ. ἐνῷ τὸ προπολεμικὸν τὸ 5% περιεῖχεν ὅλα αὐτὰ μέσα καὶ αἱ ἑταιρεῖαι εἰργάζοντο μὲ κεφάλαιά των.

§235Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Εἰς τὴν 2αν σύμβασιν Μαυρίκη ὑπάρχουν εὐθῦναι διότι ἐκεῖ ὑπάρχουν καταθλιπτικαὶ ὑποχρεώσεις εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου καὶ ὑπὲρ τῶν ἑταιρειῶν.

§236Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Πιστεύω, ὅτι ἡ Βουλή, ἀντιμετωπίζουσα τὸ κολοσσιαῖον αὐτὸ ζήτημα, θὰ καταλήξῃ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία μὲ ἠρεμίαν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει ὅλων τῶν στοιχείων, θὰ δυνηθῇ νὰ κατανείμῃ τὰς πολιτικὰς εὐθύνας. Διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἀνεγνωρίσθησαν πράγματι πολλὰ δικαιώματα εἰς τὰς ἑταιρείας καὶ σχεδὸν ἡ μονοπώλησις τῶν εἰδῶν τούτων εἰς βάρος τοῦ ἰδιωτικοῦ ἐμπορίου, διότι τοὺς ἀνεγνωρίσθη ἀποκλειστικότης τῶν εἰσαγωγῶν. Τότε ἐδημιουργήθη ἕνα ζήτημα ἀπὸ τοὺς εἰσαγωγεῖς τῶν ἐλαιολάδων, τῶν λιπαντικῶν, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ ἀποσπάσουν τὴν εἰσαγωγὴν τῶν εἰδῶν τούτων. Ἀλλ’ αἱ ἑταιρεῖαι ἦσαν εἰς πλεονεκτικωτέραν θέσιν ἔναντι τῶν ἰδιωτικῶν εἰσαγωγέων λιπαντικῶν, διότι ἐκ τῆς συμβάσεως εἶχον ὑποχρεωτικότητα παροχῆς συναλλάγματος διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν δι’ ἰδίαν ἐμπορίαν εἰσαγομένων. Ἐπίσης εἶχον κατορθώσει, ὥστε, ἄνευ οὐσιαστικοῦ ἐλέγχου, νὰ κατανέμουν τὰ γενικὰ ἔξοδα εἰς τὰ διάφορα προϊόντα, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἐκεῖνα εἰς τὰ ὁποῖα εἶχον ἐλευθερίαν ἐμπορίας νὰ ἐπιβαρύνωνται ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτερον καὶ νὰ ἔχουν τιμὰς συναγωνισμοῦ ἔναντι τῶν ἰδιωτῶν, οἱ ὁποῖοι εἰσῆγον τὰ αὐτὰ εἴδη καὶ οἱ ὁποῖοι ὅπως γνωρίζομεν εἶχον μεγίστας δυσχερείας εἰς τὴν παροχὴν συναλλάγματος καὶ διάφορα ἄλλα ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα ἐπεβάρυνον τὴν τιμὴν κόστους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, οἱαδήποτε καὶ ἂν ἦτο ἡ σύμβασις αὐτή, ἐπεστήθη εὐθὺς ἀμέσως δι’ ἐπιστολῆς καὶ προσωπικῶν παραστάσεων ἀπὸ μέρους τοῦ ὑπογράψαντος τὴν σύμβασιν κ. Μαυρίκη — καὶ τὸ λέγω πρὸς τιμήν του — ἐπεστήθη ἡ προσοχὴ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ νὰ τερματίσῃ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἔγγραφον προκληθὲν ἐκ τοῦ ὅτι αἱ ἑταιρεῖαι ἐζήτησαν δάνειον ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ ἐπισκευάσουν τὰς ἐγκαταστάσεις των καὶ διὰ τὴν προμήθειαν ὡρισμένων πραγμάτων. Τότε ἐξηκριβώθη τὸ μέγεθος τῶν κερδῶν τὰ ὁποῖα εἶχον, ἀπέκρουσεν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος τὴν χορήγησιν τοῦ δανείου καὶ συγχρόνως εἰδοποιήθη τὸ Ὑπουργεῖον δι’ ἐπιστολῆς τοῦ κ. Μαυρίκη νὰ προσπαθήσῃ νὰ τερματίσῃ τὴν κατάστασιν αὐτὴν ὅσον τὸ δυνατὸν ἐνωρίτερον Ἡ σύμβασις ἔληγεν τὴν 31 Δεκεμβρίου 1946. Καὶ ἐδῶ εἶναι τὸ ζήτημα. Ἡ ἐκ τῶν ἐκλογῶν προελθοῦσα Κυβέρνησις εὑρεθεῖσα πρὸ ὑπογεγραμμένης τοιαύτης συμβάσεως, μὲ αὐτὰ ἢ μὲ οἱαδήποτε ἐλαττώματα τί ἔκαμε διὰ νὰ περιορίσῃ τὰς ζημίας καὶ διὰ νὰ τὰς ἀποτρέψῃ ἐν τῷ μέλλοντι; Ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις εἶχε διατάξει τὸν ἔλεγχον, διότι ὁ ἔλεγχος διετάχθη εἰς τὰς 13 Δεκεμβρίου 1945. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι ἦτο ἡ Κυβέρνησις Σοφούλη, μὲ Ἀντιπρόεδρον τὸν κ. Πρόεδρον τῆς ΕΠΕΚ. Κατόπιν ἐρωτήματος πρὸς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ἀπεστάλη ὡς καταλληλότερος διὰ τὸν ἔλεγχον ὁ κ. Στρατᾶκος. Μόλις ἐνεφανίσθη εἰς τὰς ἑταιρείας διὰ τὸν ἔλεγχον ἀρχίζουν αἱ ἀντιδράσεις κατὰ τρόπον ὥστε οὐσιαστικῶς νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ δουλέψῃ. Ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ἀντιμετώπισε τότε τὸ ζήτημα ἐντελῶς ἐπιπολαίως, διότι διὰ τὸν ἔλεγχον πέντε ἑταιρειῶν, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ τρεῖς κρατοῦσαν εἰς ξένην γλῶσσαν τὰ βιβλία τους, μὲ χιλίους καὶ πλέον ὑπαλλήλους, ἀπεστάλη εἷς ἐλεγκτὴς μετὰ 4 βοηθῶν, διὰ νὰ ἐλέγξῃ τὰ πεπραγμένα των ἀπὸ 1½ ἔτους. Ὁ ἐλεγκτὴς ὑπέβαλε σωρείαν ἀναφορῶν ὅτι δὲν τοῦ εἶναι ἐπαρκεῖς οὔτε κατάλληλον τὸ προσωπικόν, ἄνευ ἀπαντήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μὲ τὰ ἐλάχιστα αὐτὰ μέσα ἐπροχώρησεν εἰς τὸν ἔλεγχον. Καὶ ἀντιμετωπίζει πλέον τὸν ἀόριστον ὅρον περὶ τῶν Γενικῶν ἐξόδων, ὁ ὁποῖος περιέχεται εἰς τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν Βαρβαρέσσου. Διότι τότε ἡ προσφορὰ ἄνευ κερδῶν ἐγένετο ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς καλύψεως τῶν ἐξόδων τὰ ὁποῖα θὰ εἶχεν ἡ ἑταιρεία καὶ προπολεμικῶς. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπεδείχθη ἡ μεγίστη ἐφευρετικότης ὑπὸ τῶν ἑταιρειῶν διὰ τὴν λεηλάτησιν τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ λαοῦ εἰς τὸ ζήτημα τῶν Γενικῶν Ἐξόδων. Πρὸ τῆς τοιαύτης καταστάσεως ὁ ἐλεγκτὴς ὑπέβαλε μακροσκελεῖς ἀναφορὰς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ.

§237Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Πότε κ. συνάδελφε;

§238Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Εἰς τὰς 4 Μαρτίου 1946 ἐγένετο ἡ πρώτη ἀναφορά. Ἐπακολουθοῦν ἄλλαι, διὰ τῶν ὁποίων ζητεῖ ὁδηγίας διὰ τὴν πραγμάτωσιν τοῦ ἔργου του καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀξιώσεων τῶν ἑταιρειῶν, διὰ τὴν ἀναγνώρισιν ὡς γενικῶν ἐξόδων ἐκείνων τὰ ὁποῖα δὲν περιελαμβάνοντο εἰς τὴν σύμβασιν, οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ νοηθῇ ὅτι περιελαμβάνοντο. Ἀρχίζει, δηλαδή, οὐσιαστικῶς ὁ ἔλεγχος ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1946. Εἰς μίαν ἀναφοράν του ὁ ἐλεγκτὴς ἀναφέρει καὶ τὰς ἀξιώσεις τὰς ὁποίας προέβαλλον αἱ ἑταιρεῖαι ἐξηγώντας τὴν ἔννοιαν τοῦ ὅρου περὶ Γενικῶν Ἐξόδων. Καὶ λέγει, ὅτι ἐνῷ αἱ ἑταιρεῖαι ἔλαβον κέρδη διὰ τὴν δικαίαν ἀμοιβήν των, λόγῳ παροχῆς τῶν ὑπηρεσιῶν των καὶ τῶν ἐγκαταστάσεών των, ἐζήτουν προσθέτως καὶ ἀποσβέσεις τῶν ἐγκαταστάσεων τούτων. Ἐζήτουν νὰ ἐπισκευάσουν τὰς ἐγκαταστάσεις αὐτὰς εἰς βάρος τῶν Γενικῶν Ἐξόδων. Δυστυχῶς δὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, κατὰ τρόπον περίεργον καὶ ἐνῷ δὲν εἶχεν καμμίαν ἐκ τῆς συμβάσεως ὑποχρέωσιν ἐπέτρεπεν εἰς τὰς ἑταιρείας νὰ ἐπισκευάζουν καὶ νὰ συμπληροῦν τὰς ἐγκαταστάσεις των εἰς βάρος τῶν Γενικῶν Ἐξόδων, συγχρόνως δὲ αἱ ἑταιρεῖαι ἔκαμον καὶ ἀποσβέσεις.

§239Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Πότε;

§240Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Τὸ 1946, δηλαδὴ μετεκλογικῶς. Ἀναφέρω ἕνα χαρακτηριστικὸν περιστατικὸν ἑνὸς σλεπίου τὸ ὁποῖον εἶχεν ἡ ἑταιρεία Σόκομπελ καὶ ἐζήτησεν ἀπὸ τὸ Δημόσιον νὰ ἐγκρίνῃ τὴν ἐπισκευήν του πρὸς χρησιμοποίησίν του καί, δυστυχῶς, τὸ Δημόσιον ἔφθασε, συμφώνως μὲ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς χεῖρας μου, νὰ ἔχῃ δώσει 100 ἑκατομ. δραχμῶν διὰ τὸ 1946 διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ σλεπίου. Δηλαδὴ ἐδώσαμεν τὰ χρήματα τοῦ Δημοσίου, ἐδημιούργησαν τὸ σλέπι μὲ τὰ χρήματα τοῦ Δημοσίου καὶ μὲ αὐτὰ πάλιν ἔκαμαν τὴν ἀπόσβεσίν του. Τοιουτοτρόπως εἰσήρχοντο κατὰ τρεῖς τρόπους τὰ χρήματα τοῦ Δημοσίου εἰς τὰ θυλάκια τῆς ἑταιρείας. Ὁ ἐλεγκτὴς Στρατάκης ἀπέρριψεν σειρὰν δεδικαιολογημένων ἐξόδων καὶ παραλλήλως αἱ ἑταιρεῖαι ἐχρέωνον τὰ γενικὰ ἔξοδα τοῦ προσωπικοῦ των ἀπεριορίστως καὶ ἀνεξελέγκτως καὶ ὑπέβαλλον καταστάσεις μισθοδοσίας τοῦ προσωπικοῦ των χωρὶς νὰ ἐλέγχωνται ἀπὸ τὸ Δημόσιον. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν μισθοδοσίαν, περιέργως πῶς ἐνῷ ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι ἐπληρώνοντο μὲ ἀπόφασιν, δυνάμει τοῦ νόμου 28, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν μὲ μίαν ἀνύπαρκτον ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, οἱ ὑπάλληλοι τῆς Κοινοπραξίας ἔπαιρναν ηὐξημένους μισθοὺς καὶ ἐπὶ πλέον καὶ μίαν ἀμοιβὴν κατ’ ἐπεξεργαζόμενον τόννον πετρελαιοειδῶν, συσκευασμένα ἀρχικῶς καὶ κατόπιν χῦμα καὶ οὕτω τὸ Δημόσιον ἐζημιοῦτο κολοσσιαῖα ποσά. Ἐπίσης ἐλάμβανον δραχμὰς 1000 τὸ 1944–45 διὰ συσσίτιον μεσημβρινόν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν παρήχετο συσσίτιον, ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν τότε νὰ ἤξιζε 1000 δρχ. Ἐχρέωνον ἐπίσης τὸ Δημόσιον μὲ τὸ χαρτόσημον τῶν ἀποδείξεων τῶν μισθῶν τοῦ προσωπικοῦ, δὲν γνωρίζω δὲ ἐὰν τὸ εἰσέπραττον. Τὸ 1945–46 ἦτο 430 ἑκατ. μὲ λίρα 30000– 40000 δρχ. Πάρα κάτω ἐχρέωνον τὸ Δημόσιον καὶ μὲ ἄλλα ἰδιαίτερα ποσὰ π.χ. ἰατρικὴν περίθαλψιν, βοηθήματα κλπ. Ἀμφίβολον εἶναι, ἐὰν παρήχοντο αἱ ὑπηρεσίαι αὐταί, ἀλλὰ καὶ ἐὰν παρήχοντο δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ κατανάλωσις. Ἀκριβῶς ἐπειδὴ συνέβαινον ἐκεῖ διάφοροι λεηλασίαι προσεπάθουν νὰ ἱκανοποιοῦν κατὰ τρόπον τοιοῦτον τὸ προσωπικόν των, διὰ νὰ εἶναι σιωπηλὸν καὶ νὰ μὴ ἀποκαλύψῃ τίποτε. Τοῦτο προκύπτει καὶ ἀπὸ δηλώσεις τοῦ ἐκ τῶν κοινοπρακτούντων κ. Ρέστη, ὅτι «τὸ προσωπικὸν τῶν πετρελαιοειδῶν ἑταιρειῶν πρέπει νὰ κατέχῃ ξεχωριστὴν θέσιν, διότι ἐργάζεται καὶ οἱ ἐργοδόται κερδίζουν πολλά». Εἶχον δὲ καὶ ὑπαλλήλους εὐνοουμένους.

§241Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Ἔχω μίαν σημερινὴν σατανικὴν ἀνακοίνωσιν, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι τὰ ἔξοδα πληρώνονται ὑπὸ μορφὴν περιθάλψεως. Ἀκούσατέ την: «.......... ........ (ἀναγινώσκει)..........». Εἶναι καὶ αὐτὸς ἕνας ἔμμεσος τρόπος προστασίας τῶν λωποδυτικῶν μεθόδων τῆς Κοινοπραξίας.

§242Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἀνυπόστατα κονδύλια εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου τὰ ἀπέρριψεν ὁ ἐλεγκτής.

§243Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχονται, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦμεν ἐντυπώσεις εἰς βάρος ἐξηθλιωμένων ὑπαλλήλων.

§244Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Δι’ ἓν ἔτος ἡ παρεχομένη βοήθεια τοῦ ΙΚΑ ἦτο 1.172.000.000. Ἐφ’ ὅσον αἱ ἑταιρεῖαι εἶχον κολοσσιαῖα κέρδη ἦτο ἐπιβεβλημένη οἱαδήποτε πρὸς τὸ προσωπικόν των παροχὴ ἐξ ἰδίων, ὄχι ὅμως εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς πρώτης συμβάσεως ὅταν ἤρχισαν αἱ διαπραγματεύσεις διὰ τὸν καταρτισμὸν τῆς συμβάσεως Ἀντωνίου, ἂς τὴν ὀνομάσωμεν ἔτσι ὄχι πρὸς κακοφανισμὸν τοῦ κ. συναδέλφου, ἀλλὰ πρὸς διάκρισιν, τότε προσῆλθον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐζήτουν τὴν ἀναγνώρισιν 3,75% διὰ τὰς ἰδιαιτέρας παροχὰς αὐτὰς πέραν τοῦ ΙΚΑ εἰς τὸ προσωπικόν των. Δυστυχῶς ἐκ τῆς συμβάσεως αὐτῆς διὰ τὸ προηγούμενον ἔτος ἀνεγνωρίσθη τὸ 3,75%. Ἂς σημειωθῇ δέ, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἐλαστικὸς τρόπος καθ’ ὃν ἐκινοῦντο τὰ κονδύλια αὐτά. Ὅταν ἐνεφανίσθην εἰς τὸν κ. Ζαΐμην καὶ ἀπέκρουσα τὴν χρέωσιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὰ ἰδιαίτερα αὐτὰ κονδύλια περιθάλψεως, ἤρχισε νὰ πίπτῃ ἡ χρέωσις καὶ ἐνῷ αὕτη ἦτο 1.172 ἑκατ. τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ 1948 ἔγινε 122 ἑκατ. Οὐδεὶς δὲ οὐσιαστικὸς καὶ πραγματικὸς ἔλεγχος ἔγινε διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συμβάσεως. Καὶ ἐκεῖ νομίζω, ὅτι τοποθετεῖται ἡ πολιτικὴ εὐθύνη ἡ μετὰ τὴν σύμβασιν καὶ περαιτέρω, διότι δὲν ἐφρόντισε τὸ Δημόσιον ν’ ἀπαλλαγῇ τῶν ἑταιρειῶν τούτων καὶ νὰ διασαφηνίσῃ τὰ δικαιώματά του. Ἔγιναν συζητήσεις ἐπὶ δύο ἔτη. Διὰ τίνα λόγον παρελκύοντο αἱ συζητήσεις αὐταί, ἐνῷ τὸ Δημόσιον ἦτο εἰς πλεονεκτικὴν θέσιν ἔναντι τῶν ἑταιρειῶν; Ἐὰν τὸ Δημόσιον ἐξεβιάσθη κατὰ τὸ 1945 ἢ τὸ 1946 καὶ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀληθὲς τοῦτο, ἔν τινι μέτρῳ, τὸ 1947 καὶ ἐφεξῆς δὲν ἠδύνατο νὰ ἐκβιασθῇ, τοὐναντίον ἠδύνατο νὰ ἐκβιάσῃ τὰς ἑταιρείας διότι εἶχον πραγματοποιήσει ὅλας αὐτὰς τὰς δαπάνας παρανόμως καὶ δὲν ἠδύνατο κατ’ οὐδένα τρόπον νὰ πιέσουν τὸ Δημόσιον. Ἠδύνατο τὸ Δημόσιον τότε νὰ ἐπιβάλῃ τὸν Νόμον καὶ τὴν ἠθικήν. Ἀντ’ αὐτοῦ τοὺς δύο ἐλεγκτὰς τὸν Στρατάκη καὶ τὸν Πουλημένον, οἱ ὁποῖοι εἶχον κάμει αὐτὰς τὰς ἀπορρίψεις τοὺς ἀντικατέστησαν χωρὶς κανέναν λόγον. Δὲν γνωρίζω ποῖος ἦτο ὁ ἀντικαταστήσας, διότι τὸν πρῶτον τὸν ἀντικατέστησεν ὁ κ. Κάντζιας, τὸν δεύτερον δὲν γνωρίζω, διότι ἔγιναν ἐναλλαγαὶ τῶν Ὑπουργῶν καὶ ὑφυπουργῶν.

§245ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶσθε βέβαιος διὰ τὸν κ. Κάντζιαν;

§246Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Μάλιστα, διὰ τὸν πρῶτον εἶμαι βέβαιος. Μεταγενεστέρως τὸ 1947 ἤρχισαν διαπραγματεύσεις. Αἱ ἑταιρεῖαι τότε ἐπέμενον νὰ τοὺς ἀναγνωρισθοῦν αἱ γενόμεναι τότε κρατήσεις, διότι ὅλα τὰ κονδύλια τὰ εἶχον κρατήσει εἰς ὑγιέστερον νόμισμα τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ἐγένοντο αἱ διαπραγματεύσεις καὶ τῆς ἐποχῆς τὴν ὁποίαν ὑπεγράφη ἡ τρίτη σύμβασις τὴν 8ην Ἰανουαρίου 1949 καὶ δυστυχῶς τὸ ἐπέτυχον. Ἐδῶ εἶναι ἡ εὐθύνη τῶν ὑπογραψάντων τὰς συμφωνίας αὐτάς, διότι ἐξεβιάσθησαν χωρὶς νὰ δύνανται νὰ ἐκβιασθοῦν ἀπὸ τὰς ἑταιρείας, ἀπεδέχθησαν ἀναγνώρισιν κονδυλίων, τὰ ὁποῖα νομίμως καὶ προσηκόντως ὁ ἔλεγχος εἶχεν ἀπορρίψῃ καὶ ἦσαν εἰς πλεονεκτικὴν θέσιν ἔναντι τῶν ἑταιρειῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἠδύναντο ἐκτὸς τῆς συμβάσεως νὰ κάμουν ἀπολύτως τίποτε· εἶχον μόνον ἕνα δεδουλευμένον χρονικὸν διάστημα, ἀλλὰ ὁπουδήποτε καὶ ἂν προσέφευγον, εἴτε εἰς Δικαστήρια εἴτε εἰς διαιτησίαν θὰ ἐλάμβανον μίαν ἀποζημίωσιν κατὰ τὴν κρίσιν ἀγαθοῦ ἀνδρὸς καὶ ὄχι ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ἐπέτυχον διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς.

§247ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αἱ ἑταιρεῖαι διευθύνοντο ἀπὸ Διοικητικὰ Συμβούλια;

§248Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Αἱ ξέναι ἑταιρεῖαι εἶχον τὴν ξένην σύστασιν incorporation, οἱ Ἕλληνες ἐκπρόσωποι τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν εἶναι τῆς Σὲλλ ὁ κ. Βούλγαρης. Ἐπιπροσθέτως εἰς βάρος τῶν ὑπογραψάντων τὴν σύμβασιν τῆς 8ης Ἰανουαρίου 1949 παρ’ ἐκτὸς τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν κονδυλίων, τὰ ὁποῖα αἱ ἑταιρεῖαι ἐκαρπώθησαν εἰς ὑγιέστερον νόμισμα τὸ 1945 καὶ τὸ 1946, εἶναι καὶ ἕνα ἄλλο ζήτημα, τὸ ζήτημα τῆς ἀμοιβῆς καὶ ἴσως ὑποστηριχθῇ ὅτι ἐμείωσαν τὴν ἀμοιβήν, διότι ἔπρεπε νὰ τὴν μειώσουν, ἀλλὰ ἐνέκριναν καὶ τὸ πρῶτον δῶρον εἰς τὰς ἑταιρείας χωρὶς κἂν νὰ τὸ ζητήσουν. Ὅταν ηὐξήθη ἡ τιμὴ τοῦ συναλλάγματος μὲ τὰ μπὸν διὰ τὸ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐρχόμενον συνάλλαγμα, ἢ τὸ ἐξ εἰσαγωγῶν προερχόμενον τοιοῦτον, αἱ ἑταιρεῖαι προσεπάθησαν νὰ λάβουν ἀμοιβὴν περιλαμβάνουσαν καὶ τὴν προσαύξησιν τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου κατὰ τὸ μπόν. Βέβαια ἡ ἄποψις αὐτὴ ἦτο ἀπολύτως ἀπαράδεκτος, διότι δὲν ἔκανον εἰσαγωγὴν συναλλάγματος, οὔτε εἰσήγαγον συνάλλαγμα ἐξ ἄλλης τινὸς αἰτίας, οὕτως ὥστε νὰ τοὺς πληρωθῇ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡ ὑπὸ τὸν κ. Σωφρονόπουλον Ἐπιτροπὴ τὸ ἀπέκρουσε, τὸ ἀπέκρουσε καὶ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, διότι ἦτο καὶ ἄκυρος ἡ σύμβασις περὶ παροχῆς εἰς τὴν Κοινοπραξίαν ἀμοιβῆς εἰς ξένον συνάλλαγμα. Τοὺς δὲ ἁπλοῦς ἰδιώτας τοὺς ἔπιανε ὁ εἰσαγγελεὺς καὶ τοὺς πήγαινε εἰς τὸ Δικαστήριον προστασίας Ἐθνικοῦ Νομίσματος, ἐδῶ τὸ ἴδιον τὸ Κράτος συμβάλλεται εἰς ξένον νόμισμα. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ εἶπεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, ὅτι τοιαύτη συμφωνία πρέπει νὰ καθορίζηται εἰς δραχμὰς καθοριζομένας κατ’ ἀπόλυτον ἀριθμόν. Ἔφθασεν ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία ἐμελέτησε τὰ ζητήματα αὐτὰ νὰ καταλήξῃ νὰ προτείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τότε τὴν παροχὴν ἀμοιβῆς γύρω τῶν 22 χιλ. δραχ. κατὰ τόννον. Αἱ ἑταιρεῖαι ἠξίουν νὰ λάβουν μεγαλειτέραν ἀμοιβὴν ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τούτου ὑπολογίζουσαι καὶ τὴν ἀξίαν τῶν μπόνς, ἐζήτουν 29 χιλ. δραχ. Ἔγιναν συζητήσεις τότε νὰ ἐπαυξηθῇ διὰ νὰ ἐξευρεθῇ μία βάσις συμφωνίας, νὰ ἐπαυξηθῇ ἡ ἀμοιβὴ αὐτὴ καὶ νὰ κατανεμηθῇ εἰς ὅλον τὸν διαδραμόντα χρόνον διὰ τὸ ποσὸν τῶν 25 χιλ. δραχ. καὶ ἐνῷ ἡ πρότασις τῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο αὐτή, νὰ φθάσῃ εἰς 25 χιλ. δραχμὰς ἡ ἀμοιβὴ διὰ τὸ διάστημα ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου 1947 ἀφ’ ἧς καὶ αἱ ἴδιαι αἱ ἑταιρεῖαι ὑπέβαλον τὴν ἀξίωσιν ἐπαυξήσεως τῆς ἀμοιβῆς λόγῳ τοῦ μπόν, παραδόξως εἰς τὴν σύμβασιν αὐτὴν δὲν ἐγένετο καμμία διαστολὴ καὶ ἡ ηὐξημένη ἀμοιβὴ παρέχεται ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς ἄλλης ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1947. Τὸ μικρὸν τοῦτο δῶρον κατὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς ὑπηρεσίας εἶναι 1.600.000.000 τὸ ὁποῖον ἐχορηγήθη χωρὶς κἂν νὰ τὸ ζητήσουν, ἢ νὰ ἐπιμείνουν, διότι ἐπαναλαμβάνω ἡ σύμβασις ἐκείνη ἐγένετο μετὰ προχειρότητος.

§249ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δηλαδὴ ἡ ὅλη ὑπόθεσις τῶν καυσίμων εἶναι ἀγγελικὴ ὑπόθεσις.

§250Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν ὑπόμνησιν. Θὰ ἐνθυμῆται ἡ Βουλή, ὅτι εἰς τὸ πόρισμα τὸ ὁποῖον κατήρτισεν ἡ Ἐπιτροπή, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν ν’ ἀνήκω, ἀναφέρομεν καὶ μίαν παράγραφον, τότε σχετικήν: «Ἐκ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ὑποθέσεως ταύτης.......... ....... (ἀναγινώσκει)........». Εἶναι μία μικρὰ πτυχή, διότι, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἔχει καὶ τὸ ζήτημα τῆς διακινήσεως τῶν καυσίμων ἡ Σὲλλ καὶ μάλιστα, ἐνῷ εἶχεν ἐκδοθῆ μία ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ περὶ διενεργείας δημοπρασιῶν ἡ Σέλλ, προκειμένου περὶ τῶν μεταφορῶν, λέγει ὅτι θὰ περιλαμβάνωνται αἱ μεταφοραὶ εἰς τὰς δημοπρασίας, διὰ νὰ τὰς ἔχῃ ἀποκλειστικῶς καὶ νὰ τὰς δίδῃ εἰς πρόσωπα καὶ ἐπιχειρήσεις συνδεομένας μετ’ αὐτῆς. Συγκεκριμένως, ὅπως ἀνεφέρθη, τὴν Σὲλλ ἐξυπηρετεῖ ἡ ἑταιρία Ἐμύλ, μὲ ἱδρυτὴν ἕναν ὑπάλληλον τῆς Σέλλ, τὴν ἑταιρείαν τῆς Σόκονυ ἡ ἑταιρεία ΠΕΚ. Ὑπάρχει δὲ συμφέρον διότι τὸ κονδύλιον αὐτό, κ. συνάδελφοι, εἶναι κολοσσιαῖον εἶναι τὸ 50% τῆς ἀξίας τσὶφ τῶν πετρελαιοειδῶν τὸ ὁποῖον ἐπληρώνετο εἰς μεταφοράς. Κατὰ τὸ 1946 ἐπὶ 46 δισεκατομμυρίων ἀξίας ἐμπορευμάτων, ἐπληρώσαμεν 22 δισεκατομ. μεταφορικά. Καὶ ταῦτα ἐκαρποῦντο ὡρισμένοι ἄνθρωποι τοὺς ὁποίους ηὐνόουν αἱ ἑταιρεῖαι. Ἐκεῖθεν προέκυψε καὶ ἡ ἀναπτυχθεῖσα κατὰ καιροὺς ἄποψις περὶ τῆς ὠφελείας ἐκ τῆς διὰ βυτιοφόρων μεταφορᾶς καὶ περὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ αὐτοκινήτου, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἐκείνης (τῆς δεξιᾶς) τῆς Βουλῆς. Δὲν ἦτο τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν συμφερόντων εἴτε τῶν ἰδίων ἑταιρειῶν ἢ τῶν ὑπαλλήλων καὶ ὡρισμένων παραγόντων ἐκεῖ μέσα. Ὅταν ἱδρύθη τὸ 1945 ἡ ἑταιρεία ΕΜΥΚ εἶχε τρία αὐτοκίνητα. Σήμερον ἔχει 70 περίπου αὐτοκίνητα, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν ὅλην δικογραφίαν. Ἔχει τεραστίας ἐγκαταστάσεις ἐπισκευῶν, ἀποθήκας κλπ. Ἀντιλαμβάνεσθε πόσα ἐκέρδιζον διὰ νὰ κατορθώσουν εἰς τόσον βραχὺ χρονικὸν διάστημα νὰ ἀποκτήσουν τοιαῦτα μέσα καὶ ἡ ΕΜΥΚ καὶ μία ἄλλη ἑταιρεία, ἡ ὁποία καὶ ἐκείνη εἶχε ἕνα αὐτοκίνητον καὶ σήμερα ἔχει 24 βυτιοφόρα καὶ τὸ μεγαλύτερον καὶ τελειότερον γκαρὰζ τῶν Ἀθηνῶν εἰς τὴν Ἱερὰν ὁδόν. Πάντα ταῦτα ἔγιναν ἀπὸ τὰ μεταφορικά, τὰ ὁποῖα, δυστυχῶς, καθώριζεν ἡ ΚΕΠ κατὰ βούλησιν, ἀπὸ δὲ τοῦ 1947 καὶ ἐφεξῆς καθωρίζοντο μὲν δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Μεταφορῶν, Ἐφοδιασμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν, πλὴν ὅμως δὲν ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψει τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν μεταφορέων. Ὅπου δὲ παρουσιάζοντο ἰδιῶται καὶ ἔφθανον νὰ προσφέρουν τὸ 50% τῶν ὑπουργικῶν ἀποφάσεων, παρεβλέποντο ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον διὰ νὰ προτιμῶνται οἱ ἡμέτεροι. Ἀναφοραὶ τοῦ ἐλεγκτοῦ ὅτι αἱ ἑταιρεῖαι διὰ τὴν διακίνησιν τῶν πετρελαιοειδῶν πρέπει νὰ ἀποδεχθοῦν δημοπρασίαν, ἔμειναν ἄνευ ἀπαντήσεως. Ἐνῷ ὑπῆρχον ἐπιλιμένια κέντρα διαθέτοντο σλέπια καὶ ἄλλαι ἐγκαταστάσεις, μεταφέροντο τὰ πετρελαιοειδῆ διὰ βυτιοφόρων. Συγκεκριμένως διὰ τὰς Πάτρας, ὅπου, ἐνῷ ὑπάρχουν ἐγκαταστάσεις δι’ ὑπερπεντακοσίους τόννους βενζίνης καὶ ἀκαθάρτου πετρελαίου καὶ μυριάδες βαρελίων, μετεφέροντο τὰ καύσιμα διὰ βυτιοφόρων. Οἱ ἐλεγκταὶ ἀνεφέροντο ἁρμοδίως δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα καὶ ἡ ἀνταμοιβή των ἦτο ἡ ἀντικατάστασις. Ὁ τελευταῖος ἐλεγκτὴς ἔρχεται καθ’ ἣν ἐποχὴν εἶναι ὑπογεγραμμένη ἡ τρίτη σύμβασις ἡ ὁποία ἔδωσεν εἰς πολλὰ ζητήματα ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, ἀναγνωρίσασα τὰ συσσίτια, τὰς ἀποσβέσεις, τὰ πάντα. Δὲν γνωρίζω τί εἴδους ἔργον ἐπετέλεσεν ὁ ἔλεγχος. Ὁπωσδήποτε ὅμως πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ. Αἱ ἀποσβέσεις κατὰ τὴν σύμβασιν ἐκείνην ἦσαν ἀπαράδεκται, διότι αἱ ὑφιστάμεναι ἐγκαταστάσεις, ὅταν ἐτέθη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ κοινοῦ ἡ Κοινοπραξία, ἦσαν ἐλάχισται. Καὶ εἶναι κάτι τὸ ἀκατανόητον νὰ ἔγιναν αἱ ἐγκαταστάσεις διὰ χρημάτων τοῦ Δημοσίου, νὰ δίδεται κέρδος εἰς τὸν ἐπιχειρηματίαν καὶ νὰ ἀποσβένωνται αἱ ἐγκαταστάσεις αὗται εἰς βάρος τῶν Γενικῶν Ἐξόδων. Διὰ νὰ ἐπιτύχουν δὲ αἱ ἑταιρεῖαι νὰ ἐκτελέσουν τὰς ἐγκαταστάσεις των κατεκράτησαν τὰ χρήματα τοῦ Δημοσίου. Ἡ Στεάουα, ἡ ὁποία ἦτο ἄνευ οὐδενὸς μέσου κατεκράτησεν ἐπὶ μακρότατον χρόνον καὶ ὑπέβαλεν ὁ δυστυχὴς ὁ ἐλεγκτὴς ἀναφοράς, ἦτο ἴσως καὶ αὐτὸς ὁ λόγος τῆς ἀντικαταστάσεώς του, τὸ κολοσσιαῖον διὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ποσὸν τῶν 600.000.000.

§251Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπειδὴ ὑπῆρξα ἐγὼ ὁ ἀντικαταστήσας τὸν ἐλεγκτὴν ἐκεῖνον, οὗτος ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1947 μέχρι τοῦ Μαρτίου τοῦ 1949 δὲν ἔκαμε καμμίαν ἀπόρριψιν, ἐνῷ ὁ κ. Στρατάκης εἶχε κάμει ἀπορρίψεις 1.300.000.000. Δὲν ἐθεώρησα τὸ πρᾶγμα ὕποπτον, ἀλλὰ ἔλλειψιν διοικητικῆς ἱκανότητος καὶ δι’ αὐτὸ τὸν ἀντικατέστησα καὶ ἔβαλα τὸν Μακρυνικόλαν, ἡ δὲ ἔκθεσις τοῦ Ἀρεοπαγίτου, ποὺ ἔχει γίνει, τοῦ καταλογίζει αὐτὴν τὴν εὐθύνην τῆς μὴ ἀπορρίψεως οὐδενὸς ἑκατομμυρίου ἐπὶ εἴκοσι ἑπτὰ μῆνας.

§252Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Σᾶς ἔκαμε σωρείαν ἀναφορῶν.

§253Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν κάμνει ἀναφορὰς ἕνας ἐλεγκτής)

§254Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Μὲ ποίαν σύμβασιν θὰ ἔκανε ἔλεγχον, μὲ τὴν παλαιάν; Σᾶς ἔκαμνε ὑποδείξεις καθημερινῶς. Ἂς μὴ κάμνωμεν σχήματα λόγου εἰς βάρος ἑνὸς ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος σᾶς ἔκαμε 756 ἀναφοράς. Δὲν εἶναι οὔτε τεμπέλης οὔτε ἀνίκανος. Ἐκεῖνος εἶναι ὁ ὑποδείξας τὴν ἀπόρριψιν ὅλων αὐτῶν τῶν κονδυλίων. Μπορεῖτε νὰ τοῦ καταλογίσετε ἀμέλειαν, ἀλλ’ ὅταν ἦτο ἐλεγκτὴς ὁ Πουλημένος καὶ εἶχεν ἐλέγξει ὁ Στροτόνης τὸ 1945–46 ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐλέγξῃ τὸ 1947, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν σύμβασιν. Ἔκαμνε μόνον ὑποδείξεις καὶ μετεῖχε εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς καὶ διωκόμενος ἀπὸ διαφόρους, οἱ ὁποῖοι ἐνδιεφέροντο νὰ μὴ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ τοῦ Πουλημένου, ὁ ὁποῖος ἀπεκάλυψε χίλια δυὸ πράγματα καὶ ἦτο ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλεν αὐτὰς τὰς ἀναφοράς. Τὰ ἀποτελέσματα αὐτὰ πρέπει νὰ τεθοῦν ὑπὸ ἔλεγχον νέον, διότι ἐὰν ὑπάρχουν ἀποσβέσεις εἶναι παράνομοι, ἔπρεπε δέ, ὅπως σᾶς ὑπέδειξαν ὁ Πουλημένος καὶ ὁ Στρατάκης, νὰ γίνῃ ἀπογραφὴ τῶν ἐγκαταστάσεων τῶν ἑταιρειῶν. Διότι ἐζήτησαν καὶ ἴσως ἐνέκρινε ὁ τελευταῖος ἔλεγχος ἀπόσβεσιν τῶν ἀντλιῶν καὶ ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι μία ἀντλία ἤξιζε προπολεμικῶς 5.000 δραχμάς, τὴν ἔχουν ἀποσβέσει πέντε χιλιάδας φοράς. Συνεπῶς ὁ ἔλεγχος ὁ γινόμενος, χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω τὴν ἐντιμότητα τοῦ κ. Μακρηνικόλα—μακρὰν ἀφ’ ὑμῶν τοιαύτη σκέψις—πιθανὸν νὰ εἶναι πλημμελής, διότι ὅπως βγαίνει ἀπὸ μίαν ἀναφορὰν ἑνὸς ὑπαλλήλου, ὅταν ἐγένετο προσπάθεια, νὰ γίνῃ, ἀλλὰ ΥΕΚΑ ἡ πρόσληψις τῶν ἐλεγκτῶν, διωρίζοντο ὑπάλληλοι ἔκτακτοι διὰ νὰ κάμουν τὸν ἔλεγχον καὶ νὰ ἀντιταχθοῦν κατὰ τῶν κολοσσιαίων αὐτῶν ὀργανισμῶν. Δὲν γνωρίζω ποῖα εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐλέγχων.

§255Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ τὰ μάθετε ἀπὸ τὴν δικαστικὴν ἔρευναν.

§256Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἀκριβῶς αὐτὸ θέλω. Ἐπειδὴ ἡ κολοσσιαία αὐτὴ ὑπόθεσις πίπτει εἰς τοὺς ὤμους ἑνὸς ἀσθενοῦς δικαστοῦ μὲ τὰς γνωστὰς ἀοράτους δυνάμεις ἐναντίον του, δι’ αὐτὸ τὸ πρῶτον ἄρθρον τῆς ἐπερωτήσεώς μου εἶναι, νὰ ὁρισθῇ καὶ ἕνας ἀνώτατος δικαστικὸς παρὰ τῷ ἀνακριτῇ, ὁ ὁποῖος νὰ ἐφορεύῃ τῆς διεξαγωγῆς τῶν ἀνακρίσεων. Νομίζω ὅτι ἔχετε διακόψει καὶ μίαν ἄλλην ἔρευναν περὶ τῶν εὐθυνῶν τῶν ἐλεγκτῶν. Ἐκεῖνο τό πόρισμα πρέπει νὰ φέρετε.

§257Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν τὸ ἔχω δυστυχῶς.

§258Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Θὰ ἴδω πόσον συντριπτικὸν εἶναι. Καὶ δὲν ξέρω διατὶ κατεδιώχθησαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἰσηγήθησαν τὰς ἀπορρίψεις. Ὁ Πουλημένος ὑπέβαλε ὑπόμνημα μακρὸν καὶ ὑπεδείκνυε ὅλα τὰ ἐλαττώματα τῆς συμβάσεως. Ὁ ἔλεγχος ὁ οὐσιαστικός, κατ’ ἐμέ, πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ, διότι πιθανὸν οἱ οἰκεῖοι οἱ ὁποῖοι συνεκεντρώθησαν ὡς ἔκτακτοι ὑπάλληλοι νὰ μὴ εἶχον οὔτε τὰς ἀπαιτουμένας γνώσεις, οὔτε τὴν ἱκανότητα νὰ προστατεύσουν προσηκόντως τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου. Ἡ Ἑταιρεία Στεάουα, στερουμένη παγίων ἐγκαταστάσεων, κατακρατεῖ τὰ χρήματα τοῦ Δημοσίου, ὅπως ἀπεκάλυψεν καὶ ἀνέφερεν ὁ Πουλημένος, περὶ τὰ 600.000.000 καὶ κτίζει ἐγκαταστάσεις. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, μὲ τὴν ὡραίαν σύμβασιν τὴν τελευταίαν, ὅτι θὰ ζητήσῃ ἀπόσβεσιν τῶν ἐγκαταστάσεων αὐτῶν, διότι δὲν τὰς εἶχε κτίσει κατὰ τὸν χρόνον τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως. Εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν καὶ αὖθις οἱ γενόμενοι ἔλεγχοι. Ἡ Ἑταιρεία Ρέστης καὶ Σία ὁμοίως κατεσκεύασε τὰς ἐγκαταστάσεις της δαπάναις τοῦ δημοσίου χρήματος. Ἕτερον σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπιπροσθέτως ἔσφαλεν ἡ ὑπογραφεῖσα σύμβασις καὶ εἶναι ἐλεγκτέοι οἱ συντάκται της εἶναι τὸ ζήτημα τῶν διαρροῶν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι αἱ ἑταιρεῖαι ἐξ ὑπαρχῆς προσεπάθουν νὰ ἀπολαμβάνουν φόρους πολὺ μεγάλους 2–3% καὶ μέχρι τῆς συμβάσεως ἐκείνης τῆς τελευταίας ἡ φύρα αὐτὴ ἔφθανεν εἰς τὰ 2% διὰ τὴν βενζίνην. Ἀλλὰ καὶ ἡ νέα σύμβασις, παρὰ τὰ διεθνῶς παραδεδεγμένα, ἀπεδέχθη τὴν ἔκπτωσιν φύρας μεγάλου ποσοστοῦ καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον παράξενον, δηλαδὴ νὰ καταλήγῃ νὰ φθάνῃ ἡ φύρα εἰς τὸ 3–4%. Δεδομένου δὲ ὅτι ἔχομεν 1.000.000 τόννους εἰσαγωγὴν κατ’ ἔτος, ἔχομεν 40.000 τόννους διαρροὴν ὑπὸ μορφὴν φύρας εἰς ὅλας τὰς ἐποχὰς τοῦ ἔτους. Διότι ἀνεγνωρίσθη διὰ τὴν βενζίνην ½%. Διὰ τὴν μεταφοράν της εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἄλλο ½%. Νὰ μεταφερθῇ διὰ δεξαμενοπλοίων 75% καὶ διὰ τὸν πρατηριοῦχον εἰς τὴν κατανάλωσιν ἄλλα 75%. Καὶ οὕτω τροφοδοτεῖται ἡ μαύρη ἀγορὰ παρὰ τῶν ἑταιρειῶν. Δυστυχῶς, ἐνῷ ἐπανελήφθησαν τοιαῦται κλοπαὶ καὶ διαθέσεις εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν, κατωρθώθει πλέον νὰ εὑρεθοῦν ἀνεύθυνα πρόσωπα ὡς ὑπεύθυνα τῶν τοιούτων κλοπῶν καὶ κατεδικάσθησαν ὡρισμένοι πρατηριοῦχοι καὶ μεταφορεῖς. Ἐνῷ, λοιπόν, ὑπέφερε τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὰς προηγουμένας συμβάσεις, μὲ τὴν ἀοριστίαν των, ἦτο φυσικὸν νὰ ἀναμείνῃ τις ὅτι ἡ τελευταία σύμβασις ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τοὐλάχιστον θὰ ἐξεκαθάριζε τὴν θέσιν τοῦ Δημοσίου. Δυστυχῶς, ὅμως, οὐδεμία φροντὶς κατεβλήθη καὶ ἂν ἀναγνώσητε τὸ ἄρθρον 9ον τὸ ὁποῖον καθορίζει τὰ τῆς παροχῆς τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν ἐξόδων, θὰ ἴδητε ὅτι ἐπαναλαμβάνει τὰ αὐτὰ πράγματα, διὰ νὰ μὴ παραλειφθῇ τὸ παραμικρὸν τὸ ὁποῖον θὰ διησφάλιζε ὄχι τὰ συμφέροντα ἁπλῶς, ἀλλὰ τὴν ὑπόστασιν τῶν ἑταιρειῶν. «Πάντα τὰ ἀπαραίτητα ἔξοδα........................... .......... (ἀναγινώσκει),...............». Πάρα κάτω δέ, εἰς τὸ 4ον ἐδάφιον τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ τυχὸν ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν οἱ δύο πρῶτοι ἀπασχοληθέντες ἀνακριταὶ προέβαλλον ὅτι αἱ ἑταιρεῖαι προσεπάθουν νὰ εἰσπράξουν διὰ τὴν λειτουργίαν καὶ τὰ ἐνοίκια τῶν πρατηρίων των, τίθεται πονηρῶς εἷς ὅρος ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει νὰ τὰ εἰσπράξουν διότι λέγει ὅτι «αἱ δαπάναι αἱ ἀφορῶσαι...................... ........ (ἀναγινώσκει)................». Σημειώσατε ὅτι διὰ τὰ ἔξοδα τῶν πρατηρίων, ἔχω εἰς χεῖρας μου τὸ συμβόλαιον διὰ τοῦ ὁποίου ὑποχρεοῦνται οἱ πρατηριοῦχοι νὰ πληρώνουν ἐξ ἰδίων διὰ τὴν συντήρησιν, δηλ. διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἰδικῶν των ἐγκαταστάσεων. Ἀλλὰ μήπως ἐλήφθη πρόνοια ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς λύσεως τῆς Κοινοπραξίας, τοὐναντίον, ἐνῷ ἔκαμαν τὰς ἐγκαταστάσεις των μὲ χρήματα τοῦ Δημοσίου, διὰ 70 αὐτοκίνητα τὰ ὁποῖα ἐπῆραν αἱ κοινοπρακτοῦσαι καὶ δι’ ὅλον τὸ ὑλικὸν τοῦ Δημοσίου, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀπόδειξις καὶ ἑκατοντάδες χιλιάδες βαρελίων ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσίν των καὶ οὐδεμία ἀπόδειξις ὑπάρχει καί, ὅταν ἐξητάζωμεν τὴν ὑπόθεσιν, ὁ εἷς Διευθυντὴς μᾶς ἔλεγεν ὅτι ἔχουν διαφόρους ἀποδείξεις..... (εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δημιουργεῖται θόρυβος καὶ συνεπεία τούτου δὲν ἀκούεται καλῶς ὁ ἀγορητὴς)...... καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τὴν προκειμένην, ἂν ἡ ἑταιρεία τὰ θεωρῇ χρήσιμα διὰ τὰς ἀνάγκας της, τότε θὰ τὰ πάρῃ, δεδομένου δὲ ὅτι δὲν ἔγινεν ἀπογραφὴ τῶν εἰδῶν τῶν κινητῶν τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσίν των, αὔριον θὰ μᾶς παραδώσουν ὅ,τι εἴδους βαρέλια ἔχουν, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἀσφαλῶς ἄχρηστα καὶ τὰ χρήσιμα καὶ κατάλληλα ἐξ αὐτῶν θὰ παρακρατηθοῦν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ εἶχεν ἀρχίσει ἡ ποινικὴ δίωξις κατὰ τῶν ἑταιρειῶν, ἐφρόντισαν νὰ κατασφαλισθοῦν. Διὰ τίνος τρόπου; Διὰ μιᾶς διαιτητικῆς ρήτρας, ἡ ὁποία ἦτο παράνομος, ἀπορῶ δὲ πῶς οἱ ὑπουργοὶ ὑπέγραψαν τοιαύτην σύμβασιν διότι δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ συνομολογήσουν διαιτητικὴν ρήτραν καὶ δὲν εἶχον τοιοῦτον δικαίωμα, οὔτε ἐνδιέφερε τὸ Δημόσιον αὐτό, ἀλλὰ μόνον τὰς ἑταιρείας διὰ νὰ ἀποκρούσουν τὸν ἀνακριτὴν καὶ νὰ τοῦ εἴπουν ὅτι λάθος κάμνετε καὶ ἂν ὑπάρχῃ παράβασις τῆς συμβάσεως θὰ τὸ κρίνῃ ἡ διαιτησία. Ὅταν ὁ ἀνακριτὴς τοὺς ἀπήγγειλε κατηγορίαν ἐπὶ ἀπάτῃ εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου....

§259Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Ἀπὸ πότε ἐκκρεμεῖ ἡ ὑπόθεσις; ἀπὸ πότε ἤρχισεν ἡ ποινικὴ δίωξις;

§260Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἀπὸ διετίας περίπου. Ὅταν ὁ ἀνακριτὴς τοὺς ἀπήγγειλε κατηγορίαν, δὲν προσήρχοντο οὔτε νὰ ἀπολογηθοῦν κἄν.

§261Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Συγκεκριμένως πότε ὑπεβλήθη;

§262Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου.

§263Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Τρία ἔτη περίπου.

§264Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου νὰ σᾶς εἴπω ἓν ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως, πρὸς τὸν ἴδιον ἀνακριτήν, διὰ τοῦ ὁποίου παρακαλεῖται νὰ τοὺς ἀπαγγείλῃ κατηγορίαν. Ὁ ἀνακριτὴς παίρνει τὴν δικογραφίαν καὶ τὴν περαιώνει. Διατί; Πάντες οἱ δικηγοροῦντες ἀντιλαμβανόμεθα διατὶ ὁ ἀνακριτὴς σπεύδει νὰ ἀπομακρύνῃ τὸ ποτήριον ἀπὸ αὐτόν. Καὶ διὰ τοῦτο ἡ Δικαιοσύνη πρέπει νὰ πλαισιωθῇ ἀπὸ τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον καὶ δὲν ἦτο ψόγος διὰ τὸν ἀνακριτὴν ἐὰν ἐκάμπτετο ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ἐὰν ἐδειλία. «Παρακαλοῦμεν ὅπως ἀπαγγείλητε....................... .......... (ἀναγινώσκει)...............». Πρέπει, λοιπόν, νὰ ἐνισχυθῇ ἡ Δικαιοσύνη διὰ τῆς δυνάμεως ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους, διὰ τῆς Βουλῆς. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα ἐξηντλήθη καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ καταπονηθῇ πέραν τούτου ἡ Βουλή. Εὐθῦναι, ἀναμφισβητήτως, πολιτικαὶ ὑπάρχουν καὶ ἰδίᾳ διὰ τὴν περίοδον ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1947, διότι ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἡ ὁποία ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, νὰ τερματίσῃ τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ νὰ διατάξῃ τὸν προσήκοντα ἔλεγχον.

§265Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Μόνον πολιτικαὶ εὐθῦναι ὑπάρχουν.

§266Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ὑπάρχουν καὶ ποινικαὶ εὐθῦναι κατὰ τῶν ἑταιρειῶν καὶ διὰ τοῦτο, λέγω ὅτι πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ ἡ τακτικὴ Δικαιοσύνη διὰ τοῦ ἠθικοῦ κύρους τῆς Βουλῆς καί, συγχρόνως, διὰ τοῦ διορισμοῦ ἀνωτάτου δικαστικοῦ ποὺ νὰ παρακολουθήσῃ τὴν ἀνάκρισιν, ὅπως συνέβη μὲ τὸν ΟΛΠ. Νομίζω ὅτι καὶ ἐδῶ ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ τοῦτο καὶ διὰ τοῦτο λέγω, ὅτι θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ διορισθῇ εἷς ἀρεοπαγίτης. Ὁπωσδήποτε διὰ τὸν καταλογισμὸν τῶν εὐθυνῶν τούτων προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφασίσῃ τὸν διορισμὸν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ κατανεμηθοῦν αἱ εὐθῦναι, νὰ ἐξετασθοῦν αἱ προϋποθέσεις τῆς ὑπογραφῆς τῶν συμβάσεων αὐτῶν καὶ ἡ ὅλη ἐν γένει διαχείρισις τοῦ ζητήματος ἀπὸ τὸ Δημόσιον καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους Ὑπουργούς. Νομίζω ὅτι εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ προσέξῃ τὴν αὐτὴν ἐπίκλησιν καὶ δύο ἐκ τῶν προλαλησάντων καὶ ἰδίᾳ τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ἀρχικῶς ἀναμιχθεὶς μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ ἐπειδὴ διετέλεσεν ἐπὶ μακρὸν χρόνον διευθυντὴς τοῦ οἰκονομικοῦ τομέως τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει πεῖραν τοῦ τὶ ἐγένετο, τὸ ὁποῖον ὠχρότατα ἀπεικονίσθη ἐνώπιον ἡμῶν, παρὰ τῆς Κοινοπραξίας ταύτης, δι’ ὃ καὶ ἐπρότεινε τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Τοῦτ’ αὐτὸ ἐπρότεινε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Ε.Π.Ε.Κ. Εἶναι ἐπιβεβλημένον, λοιπόν, εἰς τὴν Βουλὴν νὰ σχηματίσῃ τὴν Ἐπιτροπὴν ταύτην, ἵνα, ἀφ’ ἑνός, ἀποδοθοῦν αἱ εὐθῦναι ἐκεῖ ὅπου ὑφίστανται, ἀφ’ ἑτέρου δὲ καθησυχάσῃ ἡ κοινὴ γνώμη, ἡ ὁποία, ἐν ᾗ περιπτώσει ἡ Βουλὴ ὀλιγωρήσει νὰ λάβῃ μίαν τοιαύτην ἀπόφασιν, θὰ ἀποδώσῃ εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους τὴν εὐθύνην τῆς συγκαλύψεως σκανδάλου, τῆς ἐκτάσεως αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἐξετέθη ἐνώπιον ἡμῶν.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις πολλῶν Βουλευτῶν εἰς τὸ Προεδρεῖον περὶ παροχῆς ἐκτάκτου ἀποζημιώσεως δι’ ὑπερωριακὴν νυκτερινὴν ἐργασίαν εἰς τὸ προσωπικὸν τῆς Βουλῆς. (Ἀναγινώσκει).

§268ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὴ ὁμοφώνως κ. Πρόεδρε.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χριστᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§270ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν, κ. Πρόεδρε. Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία.

§271Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Τόσον σοβαρὸν θέμα δὲν ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων. Ἄλλως τε, κ. Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῆς ἐκτιμήσεως τῆς ἀπαρτίας, ἀσχέτως τῆς ὑποβολῆς ἢ μὴ ἐνστάσεως, ἀνήκει εἰς τὴν ὑμετέραν ἐκτίμησιν. Καὶ ἡ ὑμετέρα πεφωτισμένη ἐκτίμησις ἠμπορεῖ νὰ σᾶς πείσῃ, ὅτι ὄχι ἀπαρτία δὲν ὑπάρχει, ἀλλ’ οὔτε ὁ ἀναγκαῖος ἀριθμὸς βουλευτῶν διὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐνστάσεως.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ τελειώσῃ ποτὲ ἡ συζήτησις ἔτσι.

§273Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ). Ἐγὼ ὁ ἴδιος σᾶς εἶχα παρακαλέσει, κ. Πρόεδρε, νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, διότι, ὅπως πάει ἡ δουλειά, φοβήθηκα ὅτι θὰ καταντήσῃ ἐπιφυλλὶς ἡ ἐπερώτησις καὶ δὲν θὰ τελειώσῃ οὔτε τὸν Μάρτιον. Ἀλλὰ τώρα, βεβαίως, ἓν τόσον σοβαρὸν θέμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ παρουσίᾳ τόσον ὀλίγων Βουλευτῶν. Ἂν ἦσαν περισσότεροι θὰ ἐπέμενον διὰ τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως.

§274ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ. μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.40′ μ. μ.)