1950.12.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 23η

Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλῶ τὸν Γραμματέα κ. Α. Δερδεμέζην ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλῶ τὸν Γραμματέα κ. Α. Γεροκωστόπουλον ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀπευθυνομένας ἀναφοράς, κλπ.

§4Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει): Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν πολυτέκνων Πατρῶν διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Α.Ν. 1556]19–10–50, δι’ οὗ καταργοῦνται αἱ ἐπιτροπαὶ κρίσεως ἀπορίας πολυτέκνων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Συνεταιριστικῆς Τραπέζης Πατρῶν ζητούσης τὴν μέσῳ Πατρῶν διοχέτευσιν πρὸς Ἀθήνας τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας τῶν ἐργοστασίων τοῦ Λάδωνος. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ρέντης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κορίνθου, ζητοῦντος ταχεῖαν ἔγκρισιν δανείων ἀνασυγκροτήσεως εἰς τοὺς ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τοῦ συμμοριτισμοῦ πληγέντας ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας Κορινθίας. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν Κεφαλληνίας, ζητούντων τὴν ἀπογραφὴν τῶν αὐτοκινήτων των προερχομένων ἐξ ἀγορᾶς παρὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ πλεονάζοντος συμμαχικοῦ ὑλικοῦ ὡς καὶ τὴν χορήγησιν ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς Βεγγείου Ψυχιατρείου Κεφαλληνίας, διαμαρτυρομένου διὰ περικοπὴν ἐπιχορηγήσεως παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς συνεπεία τῆς ὁποίας καθίσταται ἀδύνατος ἡ ἀντιμετώπισις τῶν δαπανῶν τοῦ Ἱδρύματος καὶ ζητεῖ ἀναστολὴν ταύτης. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γ. Καπάτου, Σ. Λορετζάτου, Ρόζας Λαγγούση κλπ. κατοίκων Ἀργοστολίου, ζητούντων ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Α.Ν. 1547 περὶ γεωργικῶν ἐφαρμογῶν γίνῃ δεκτὴ ἡ κατατεθεῖσα τροποποίησις περὶ προωθήσεως προϊσταμένων τμημάτων Γεωργικῶν Ταμείων μονιμοποιήσεως Ἐφέδρων ὑπαλλήλων κλπ. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ροδόπης διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην κατάργησιν τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Θράκης. Ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος Θεσσαλονίκης ζητεῖ ἄμεσον ψήφισιν Ἰατρικοῦ Κώδικος. Ἡ Ἕνωσις Οἰνοπαντοπωλῶν Συνεταιρισμῶν Σάμου διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς ἐξ Ἰταλίας βαρελίων καὶ δουγῶν ἐκ καστανέας. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ ὁ Κτηματικὸς Σύλλογος Κρεσταίνων ζητοῦν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν Πατρῶν. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Γ. Βασιλειάδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ περιφερειακοῦ Ἐπιμελητηρίου Λαμίας, ζητοῦντος ἄμεσον δημοσίευσιν Διατάγματος ὁλοκληρώσεως Ἐμπορικῆς Σχολῆς Λαμίας εἰς πλήρη Μέσην ἑξατάξιον Ἐμπορικὴν Σχολήν. Ἀπόστρατοι ἀξιωματικοὶ νόμου 339]1947 ζητοῦν παράτασιν τοῦ ὡς ἄνω νόμου ἐπὶ τρίμηνον πρὸς ἐκδίκασιν αἰτήσεών των ἐκκρεμουσῶν ἐνώπιον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου περὶ ἀπονομῆς συντάξεως. Οἱ Διοικητικοὶ ὑπάλληλοι Γ.Δ.Β.Ε. καὶ Νομαρχίας Θεσσαλονίκης ζητοῦν ἐξίσωσίν των μὲ τοὺς Δικαστικούς, αὔξησιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν τμηματαρχῶν, διαβάθμισιν ὅλων τῶν θέσεων Διευθυντῶν τῶν Νομαρχιῶν εἰς τοὺς βαθμοὺς Διευθυντῶν Βʹ καὶ Αʹ κ.λ.π. Γονεῖς καὶ κηδεμόνες τῶν μαθητῶν τοῦ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος Κοπανακίου Τριφυλλίας, ζητοῦν ἄμεσον λειτουργίαν 7ης τάξεως τοῦ ὡς ἄνω Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Ἑλλάδος ζητεῖ ἄμεσον ἕνωσιν τῆς Β. Ἠπείρου μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος, ἀπόδοσιν τῆς Ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας εἰς τὴν Κύπρον, ἐπανεξέτασιν ὅλων τῶν μετὰ ξένων οἰκονομικῶν συγκροτημάτων συναφθεισῶν συμβάσεων, ἀνεξαρτησίαν τῶν συνδικάτων, ἄμεσον ἵδρυσιν λαχείου τῶν ἐργατῶν κ.λ.π. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν ζητεῖ ἄμεσον ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προστασίας ἀπολυθέντων ἐφέδρων ἀξιωματικῶν φαρμακοποιῶν». Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Σ. Κωτιάδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολυτέκνων Δωδεκανήσου, ζητούσης ἄμεσον ἐπέκτασιν τῆς περὶ προστασίας τῶν πολυτέκνων νομοθεσίας καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Ἀμπελουργικοῦ Συν)σμοῦ Καλυβίων Θορικοῦ καὶ τοῦ Προέδρου τῶν ἀμπελουργῶν Σπάτων διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν νέας βιομηχανίας ζύθου. Οἱ ἐθνικόφρονες κάτοικοι τοῦ Νομοῦ Κιλκὶς διαμαρτύρονται διὰ παράνομον ἐπέμβασιν ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος διατηροῦντος ἐν ὑπηρεσίᾳ τὸν Νομάρχην Κιλκὶς Β. Τσόχον παρὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν δι’ ἧς οὗτος παραπεμφθεὶς εἰς τακτικὸν Συμβούλιον, ἐτέθη ἐκτὸς ὑπηρεσίας μέχρι κρίσεώς του ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Συμβουλίου. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν συλλόγου Πολυτέκνων Ἠπείρου διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ Νόμου 1910 ἄρθρον 3 καταργουμένου ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 1556]10–10–50. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Α. Γριπήδου, Γ. Τσούφη καὶ Θ. Μπολόση κατοίκων Μαργαρίτου διαμαρτυρομένων διὰ μίσθωσιν τοῦ Μουσουλμανικοῦ ἐλαιοκάρπου καὶ χορτονομῆς ἄνευ δημοπρασίας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ὑγειονομικοῦ κόσμου Ἠπείρου, ζητοῦντος ἄμεσον ψήφισιν τοῦ Ἰατρικοῦ Κώδικος. Ὁ Σύνδεσμος Βιομηχάνων Πατρῶν ζητεῖ, ὅπως ἡ κατασκευὴ τοῦ ἀγωγοῦ διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας διέλθῃ διὰ τῶν πόλεων Ἀμαλιάδος–Πατρῶν–Αἰγίου–Κορίνθου. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Αʹ) Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 35 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, σχετικῶς πρὸς τὴν ἀποξήρανσιν τῆς λίμνης Δύστου (Εὐβοίας). Ἡ λίμνη αὕτη κεῖται πλησίον τῆς πόλεως Ἀλιβερίου μεταξὺ τῶν χωρίων Δύστος καὶ Ζερμπίσια, ἔχει δὲ ἔκτασιν 7.200 στρέμματα. Τὸ κατώτατον ὑψόμετρον αὐτῆς ἀπὸ τῆς στάθμης τῆς θαλάσσης εἶναι 12.00 μ. ἡ δὲ λεκάνη ἀπορροῆς εἶναι 47,5 περίπου τετρ. χιλιόμετρα. Αἱ ἐργασίαι ἤρχισαν κατὰ τὸ ἔτος 1934 ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας Ἀποξηραντικῶν Ἔργων «Κ. Στεργίου καὶ Σία», βάσει μελέτης ἐγκεκριμένης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνίας (νῦν Δημοσίων Ἔργων) καὶ δι’ ἧς προεβλέπετο ἀποξήρανσις τῆς λίμνης διὰ τῆς κατασκευῆς ἀποχετευτικῆς τάφρου τῶν ὀμβρίων ὑδάτων πρὸς τὸ Αἰγαῖον Πέλαγος. Μετὰ τὴν πάροδον ὀλίγου χρόνου καὶ ἀφοῦ εἶχον ἐκτελεσθῆ ὡρισμέναι προκαταρτικαὶ ἐργασίαι, ἤτοι ἐκσκαφὴ μικροῦ τμήματος κεντρικῆς διώρυγος οὐχὶ πλήρους ἐκ 27.000 μ. διεκόπησαν τὰ ἔργα καὶ ἐπρόκειτο νὰ ἀναλάβῃ ἡ Α.Τ.Ε. τὴν χρηματοδότησίν των διὰ τὴν περαιτέρω συνέχισιν. Ἡ Α.Τ.Ε. προέβη εἰς ὡρισμένας ἐρευνητικὰς ἐργασίας διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς μελέτης καὶ βάσει αὐτῶν ἀπεδείχθη ὅτι τὰ στοιχεῖα τῆς πρώτης μελέτης ἦσαν ἐσφαλμένα, καὶ ἐτέθησαν ὑπὸ κρίσιν αἱ ἑξῆς λύσεις. 1) Ἀποχέτευσις διὰ σήραγγος πρὸς τὸν Εὐβοϊκόν. 2) Ἀποχέτευσις πρὸς τὸ Αἰγαῖον δι’ ἀνοικτῆς τάφρου συνεχιζομένης ἀπὸ βάθους 6.00μ. διὰ σήραγγος. Οἰκονομικὴ σύγκρισις τῶν δύο λύσεων, καθ’ ἣν ἡ δαπάνη τῆς 1ης λύσεως προϋπελογίσθη εἰς 14.000.000, τῆς δὲ δευτέρας εἰς 16.500.000, (Ὀκτώβριος 1936) ὡδήγησεν εἰς τὴν πρόκρισιν τῆς 1ης, ἡ δὲ σχετικὴ μελέτη ὑποβληθεῖσα ἁρμοδίως ἐνεκρίθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 102407]27–11–1946 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνίας (πρᾶξις Συμβουλίου Δημοσίων Ἔργων 2187]36) ἥτις καθώριζεν ὅτι πρὸ τῆς ἐκτελέσεως θὰ ἔδει νὰ μελετηθῇ ἐκ νέου τὸ οἰκονομικὸν μέρος. Κατὰ τ’ ἀνωτέρω καὶ ἐπειδὴ μέχρι τοῦ 1939 δὲν ἐγένετο ἔναρξις σχετικῶν ἐργασιῶν, ἀνεσυνετάχθη ἡ ἐγκριθεῖσα μελέτη ἡ προβλέπουσα τὴν ἀποχέτευσιν, διὰ σήραγγος πρὸς τὸν Εὐβοϊκὸν καὶ ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνίας, ὅπερ ὅμως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 38907]19–11–1939 ἀποφάσεώς του (ἀπόφασις Συμβουλίου Δημοσίων Ἔργων 2705]1939) ἀπέρριψε τὴν λύσιν πρὸς τὸν Εὐβοϊκὸν καὶ ἐνέκρινε τὴν ἀποχέτευσιν πρὸς Αἰγαῖον δι’ ἀνοικτῆς τάφρου συνεχιζομένης διὰ σήραγγος. Ἡ Α.Τ.Ε. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2477]1939 ἐγγράφου ἐζήτησεν ἀναθεώρησιν τῆς 38907 ἀποφάσεως, τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνίας ὅμως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7827]14–2–1940 ἀπέρριψε τὰς προτάσεις τῆς Τραπέζης καὶ ἐνέμεινεν εἰς τὴν 38907 ἀπόφασίν του. Ἐπίσης ἐγένετο προϋπολογισμὸς διὰ τὴν δι’ ἀντλήσεως ἀποξήρανσιν τῆς λίμνης ἀλλὰ προέκυψεν, ὅτι ἡ λύσις αὕτη εἶναι πολὺ δαπανηροτέρα. Τὸ ζήτημα ἀπὸ ἀπόψεως μελέτης νομίζομεν ὅτι δὲν ἔχει εἰσέτι ἐξαντληθῆ καὶ αἱ συνταχθεῖσαι ἤδη μελέται χρήζουν ἀναθεωρήσεως, διότι ὑπάρχει καὶ ἡ περίπτωσις τῆς δι’ ἀντλήσεως ἀποξηράνσεως ἐν συνδυασμῷ πρὸς κατασκευὴν τάφρου ἀποχετεύσεως εἰς μικρὸν βάθος, ὥστε νὰ ἐλαττωθῇ τὸ ὕψος ἀντλήσεως καὶ ἡ ἀντλητέα ποσότης, ὡς ἐπίσης δέον νὰ ἐξετασθῇ τὸ δυνατὸν τῆς ἀντλήσεως ἐν συνδυασμῷ πρὸς ἄρδευσιν διὰ κατασκευῆς (ἂν τοῦτο δυνατὸν βεβαίως) δεξαμενῶν ἀποθηκεύσεως τοῦ ὕδατος διὰ τὰς ἀρδεύσεις. Ὁ ἀναθεωρηθεὶς προϋπολογισμὸς ἀναβιβάζει τὴν δαπάνην ἐγκριθείσης λύσεως πρὸς τὸ Αἰγαῖον εἰς 22.000.000 δραχμὰς προπολεμικὰς ἤτοι ὡς ἔγγιστα 9.000.000.000 σημερινὰς δραχμάς, αἵτινες ἐνδέχεται νὰ μὴ ἐπαρκέσωσιν ἂν τὸ στραγγιστικὸν δίκτυον γίνῃ εἰς μεγαλύτερον βάθος πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καθιζήσεως τῶν ἐδαφῶν. Ἡ κατὰ στρέμμα δαπάνη δέον νὰ ὑπολογισθῇ εἰς δραχμὰς 3.500 προπολεμικὰς τοὐλάχιστον ἢ 1.500.000 σημερινὰς δραχμάς, ἥτις βεβαίως ἀποτελεῖ σοβαρὰν ἐπιβάρυνσιν κατὰ στρέμμα. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον τὸ ἔργον δὲν περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἐκτελουμένων διὰ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων καὶ εἶναι ζήτημα ἐὰν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ θὰ συγκατατεθῇ νὰ χρηματοδοτήσῃ κατὰ τὰ ὑπολειπόμενα ἔτη τῆς βοηθείας τὸ ἀνωτέρω ἔργον, τὸ μὲν λόγῳ σοβαρᾶς δαπάνης, τὸ δὲ λόγῳ μικρᾶς ἐν σχέσει πρὸς τὴν δαπάνην ὠφελιμότητός του.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΖΕΡΒΑΣ

Βʹ) Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 34 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀρκαδίας κ. Ἰωάννου Μαρινάκου: Ἡ προσωρινὴ ἀπόσπασις τοῦ Διοικητικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Σανατορίου Τριπόλεως, ἐγένετο διότι μοὶ κατηγγέλθησαν εἰς βάρος του ὡρισμέναι ἀτασθαλίαι διοικητικῆς φύσεως. Μέχρι διαπιστώσεως τοῦ βασίμου ἢ μὴ τούτου, παρὰ τοῦ διαταχθέντος ἐπιθεωρητοῦ, ἐθεώρησα σκόπιμον νὰ ἀποσπάσω τοῦτον προσωρινῶς εἰς ἑτέραν ὑπηρεσίαν καὶ δὴ εἰς τὸ Σανατόριον Χανίων, τὸ ὁποῖον ἐστερεῖτο Διοικητικοῦ Διευθυντοῦ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι λόγῳ ἀσχολίας τῶν ἐπιθεωρητῶν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, μόνον ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος θὰ κατορθωθῇ ἡ μετάβασις τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ. Μετὰ δὲ τὴν ὑποβολὴν τῆς σχετικῆς ἐκθέσεως θὰ ἀποφασίσω.

Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς Γʹ) Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδη: Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑποβληθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 23000 ἐ.ἔ. ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας Εὐβοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν ὁ περὶ οὗ πρόκειται λογαριασμὸς ἐκ τῶν χρηματικῶν ὑπολοίπων τοῦ νόμου 505]47 «περὶ ἐπιβολῆς οἰκονομικῶν βαρῶν διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἐν Εὐβοίᾳ ἀνταρσίας», δὲν ὑπάγεται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Νόμου 1500 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκτὸς δημοσίας ληψοδοσίας εἰδικῶν λογαριασμῶν κλπ.». καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀπαντήσητε σχετικῶς εἰς τὴν ἀνωτέρω Νομαρχίαν, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐκ τῶν ἐσόδων τοῦ λογαριασμοῦ τούτου ἐκπλήρωσις ἀναληφθεισῶν σχετικῶν ὑποχρεώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1950

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Διεύθυνσιν Τοπ. Αὐτοδιοικήσεως Ἀθήνας Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87409)18–11 50 ὑμετέρας Διαταγῆς σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως χρηματικῶν ὑπολοίπων ἐκ τοῦ λογαριασμοῦ νόμου 505)47 περὶ ἐπιβολῆς οἰκονομικῶν βαρῶν διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἐν Εὐβοίᾳ ἀνταρσίας νὰ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: Δυνάμει τοῦ εἰρημένου ὑπ’ ἀριθ. 505)47 νόμου καὶ μεταγενεστέρων Νομοθετημάτων, ἐπεβλήθησαν ὡς γνωστὸν εἰς τοὺς κατοίκους κλπ. τῆς περιφερείας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Νομοῦ διάφοροι φορολογίαι πρὸς συντήρησιν στρατιωτικῆς μονάδος δυνάμεως Τάγματος πρὸς καταστολὴν τῆς ἐν Εὐβοίᾳ ἀνταρσίας. Διὰ τοῦ ἀπὸ 10–8–49 Διατάγματος περὶ λήξεως ἰσχύος διατάξεων νόμου 505)47 κλπ. δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 178 τεῦχος Αʹ φύλλον τῆς Ἐφημερίδος Κυβερνήσεως ὁρίζεται ἐν ἄρθρῳ 3, ὅτι τὰ τυχὸν ἀδιάθετα χρηματικὰ ποσὰ κλπ. διατίθενται πρὸς ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων δι’ ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου. Συναφῶς ἐξεδόθη ἐν προκειμένῳ καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. Π. 1361)25–8 49 ἑρμηνευτικὴ ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν εἰς ἣν σὺν τοῖς ἄλλοις τονίζεται, ὅτι τὰ πλεονάσματα ταῦτα θὰ διατίθενται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου ἄνευ ἑτέρας διατυπώσεως ἢ προγενεστέρας ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργείου πρὸς ἐκτέλεσιν κοινοφελῶν ἔργων ἐν τῇ περιοχῇ ἑκάστης μονάδος. Πράγματι δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ ὡς ἄνω Δ)τος διετέθησαν παρ’ ἡμῶν διάφορα χρηματικὰ ποσὰ δι’ ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων ἐκ τοῦ πλεονάσματος χρηματικοῦ ὑπολοίπου τοῦ λ)σμοῦ τοῦ ρηθέντος νόμου 505)47 μέρος τοῦ ὁποίου χρηματικοῦ ὑπολοίπου ἀνερχομένου εἰς δραχμ. περίπου 114.000.000 παρέμεινεν εἰσέτι ἀδιάθετον. Ἤδη καὶ κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1500 Α.Ν. περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκτὸς Δημοσίας ληψοδοσίας εἰδικῶν λ)σμῶν κλπ. δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 216 τεῦχος Αʹ τῆς 29–9–50 Φ.Ε.Κ. ἐζητήσαμεν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23000)22–1–50 ἀναφορᾶς ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἧς ἀντίγραφον καὶ ὑποβάλλομεν συνημμένως, ὅπως γνωρίσῃ ἡμῖν ἂν καὶ ὁ λ)σμὸς οὗτος ὑπάγεται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἐν προκειμένῳ Α.Ν. 1500, χωρὶς ἐν τῷ μεταξὺ νὰ ἔχωμεν ἀπάντησιν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἀναφέρομεν ἐπὶ τούτοις ὅτι εὑρίσκομεν εὔλογον ἀπολύτως τὴν ἐπερώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδη καθ’ ἣν τὸ μὴ διατεθὲν εἰσέτι ἄνω ποσὸν τῶν δραχμῶν 144.000.000 ἐκ τῶν ὑπολοίπων τοῦ λ)σμοῦ τοῦ Ν. 505)1947 δέον νὰ διατεθῇ καὶ τοῦτο παρ’ ἡμῶν πρὸς ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ Νομοῦ καὶ μὴ εἰσαχθῇ εἰς τὸν γενικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους ὡς δημόσιον ἔσοδον αὐτοῦ ὡς ὁρίζει ὁ ρηθεὶς ὑπ’ ἀριθ. 1500 Α.Ν. ἐκ τοῦ ὁποίου δέον νὰ ἐξαιρεθῇ ὁ λ)σμὸς οὗτος. Ἀθῆναι 24 Νοεμβρίου 1950.

Ὁ Νομάρχης Εὐβοίας

ΑΡΓΥΡΙΟΣ ΜΠΟΤΣΗΣ

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν Γεν. Δ)σιν Δημ. Λ)κοῦ. Δ)νσιν Ι–Τμῆμα Αʹ. Ἀθήνας Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ἐξ ἀφορμῆς τοῦ εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 216 (τεῦχος αʹ.) τῆς 29 Σ)βρίου ἐ. ἔ. φύλλον Ἐφ. Κυβερνήσεως δημοσιευθέντος Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1500 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκτὸς δημοσίας ληψοδοσίας εἰδικῶν λ)σμῶν κλπ. καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 272448|2987 ἐ. ἔ. ὑμετέραν ἐγκύκλιον Δ)γὴν νὰ ἀναφέρωμεν, ὅτι δυνάμει τοῦ νόμου 505|47 «περὶ ἐπιβολῆς οἰκονομικῶν βαρῶν διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἐν Εὐβοίᾳ ἀνταρσίας» εἶχε δημιουργηθῆ παρὰ τῷ ἐνταῦθα Ὑπ)τι τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἰδικὸς λ)σμὸς ληψοδοσίας τῶν ἐκ τοῦ νόμου τούτου πόρων καὶ τῶν ἀντιστοίχων δαπανῶν τοῦ δημιουργηθέντος Τάγματος Ἐθνικῆς Ἀμύνης Εὐβοίας (Β. Δ]μα 11 Μαΐου 1948 Ἐφ. Κυβερνήσεως 144 τεῦχος Αʹ τῆς 22 Μαΐου 1948 καὶ ὑπ’ ἀριθ. 144042|22–7-49 Δ)γὴ ὑμῶν). Ὁ Λογ)σμὸς οὗτος καὶ μετὰ τὴν κατάργησιν τοῦ ἄνω νόμου διὰ τοῦ ἀπὸ 10–8–49 Β. Δ)τος περὶ λήξεως τῆς ἰσχύος διατάξεων νόμου 505 κλπ. ἐξακολουθεῖ τόσον, διότι κατατίθενται εἰσέτι σποραδικῶς εἰσπράξεις βεβαιωθεῖσαι μέχρι τέλους Ἰουλίου 1949, αἵτινες συμφώνως τῷ ἄνω Δ)τι καὶ τῇ ὑπ’ ἀριθ. Π. 13614|25–8-49 ὑμετέρᾳ ἐγκυκλίῳ τυγχάνουσιν εἰσπρακτέαι καὶ ἀπαιτηταί, διότι συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ εἰρημένου Δ)τος, τὰ ὑπόλοιπα τοῦ λ)σμοῦ τούτου ἔδει νὰ διατεθοῦν ὑπὸ τοῦ Νομάρχου εἰς τοπικοὺς σκοποὺς κοινῆς ὠφελείας διὰ τοὺς ὁποίους διεθέσαμεν τὸ πλεῖστον τοῦ ὑπολοίπου ἀλλ’ ἐν πολλοῖς ἔχομεν ἀναλάβη ὑπόσχεσιν ἐξυπηρετήσεως τοιούτων σκοπῶν, δι’ οὓς αἱ δαπάναι ἀντιμετωπίζονται ἀναλόγως τῆς προόδου τῶν οἰκείων ἔργων. Ὡσαύτως αἱ δαπάναι ἐκ τοῦ λ)σμοῦ τούτου διὰ τὸ κύριον σκοπὸν τῆς συντηρήσεως στρατιωτικῆς μονάδος Ἀσφαλείας τῆς Εὐβοίας, ἔδει νὰ ἐλέγχωνται συμφώνως πρὸς τὸ ἀπὸ 7 Ἀπριλίου 1949 Δ)μα Ἐφημερίδος Κυβερνήσεως 97 τοῦ 1949 ὑπὸ τῆς κατὰ νόμον 505 Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς. Ὅθεν παρακαλοῦμεν ὅπως εὐαρεστούμενοι γνωρίσητε ἡμῖν ἂν καὶ ὁ ἐν λόγῳ λ)σμὸς ὑπάγεται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἐν προκειμένῳ Α. Νόμου 1500. Ἐν Χαλκίδι τῇ 22–10 50

Ὁ Νομάρχης Εὐβοίας

Α. ΜΠΟΤΣΗΣ

Δʹ) Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 44 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πέννα σχετικῶς πρὸς τὴν διέλευσιν ἰδιωτικῶν τροχοφόρων διὰ τῆς σιδηροδρομικῆς γεφύρας Στρυμῶνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αὕτη ἀπηγορεύθη διὰ τοὺς κάτωθι λόγους: 1) Διὰ λόγους ἀσφαλείας τῆς κυκλοφορίας, ἥτις τίθεται εἰς σοβαρὸν κίνδυνον διὰ τῆς διελεύσεως τῶν τροχοφόρων. 2) Διὰ λόγους ἀσφαλείας αὐτῶν τούτων τῶν τροχοφόρων καὶ τῶν εἰς αὐτὰ ἐπιβαινόντων. 3) Διὰ λόγους γενικωτέρας ἀσφαλείας αὐτῆς ταύτης τῆς γεφύρας, ἥτις λόγῳ τῆς θέσεώς της (γειτνίασις πρὸς τὰ σύνορα) καὶ τῆς σπουδαιότητός της διὰ τὴν σιδηροδρομικὴν ἐπικοινωνίαν μεταξὺ Θεσσαλονίκης–Ἀλεξανδρουπόλεως, δὲν παύει νὰ ἀποτελῇ τὸν στόχον δολιοφθορέων, ὧν οἱ σκοποὶ δύνανται εὐχερέστερον νὰ πραγματοποιηθοῦν, ἂν ἐπιτραπῇ ἡ διέλευσις ἰδιωτικῶν τροχοφόρων. Συνεπῶς δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἄρσις τῆς ἀπαγορεύσεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1950

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Θ. ΖΟΥΝΗΣ

Εʹ) Ὑπουργείου Τύπου καὶ Πληροφοριῶν. Πρὸς Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιὰ κατατεθεῖσα ὑμῖν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ διάθεσις δημοσιογραφικοῦ χάρτου διὰ τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἐνεργεῖται ἀνεξαιρέτως εἰς ὅλας τὰς κατηγορίας τοῦ Τύπου, ἡμερησίου καὶ περιοδικοῦ, ὁσάκις ὑπάρχει χάρτης εἰς τὴν διάθεσιν ἡμῶν. Ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἀπριλίου δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἀπηγορεύθη ἡ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου προμήθεια δημοσιογραφικοῦ χάρτου, πλεῖσται δὲ ἐφημερίδες καὶ ἰδίᾳ ἐπαρχιακαὶ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ προβοῦν εἰς ἀπ’ εὐθείας παραγγελίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν λόγῳ τῶν μικρῶν ἴσως ποσοτήτων ὧν ἔχουσιν ἀνάγκην. Ἐν τῷ μεταξὺ καὶ οἱ ἰδιῶται εἰσαγωγεῖς λόγῳ τῆς ἐπελθούσης ἀνατιμήσεως τοῦ δημοσιογραφικοῦ χάρτου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, δὲν ἐξησφάλισαν ἐγκαίρως τὰς ἀπαιτουμένας διὰ τὸν Ἑλληνικὸν τύπον ποσότητας. Οὕτω παρατηρεῖται ἀπὸ μηνῶν ἔλλειψις δημοσιογραφικοῦ χάρτου τὸν ἀντίκτυπον τῆς ὁποίας αἰσθάνονται καὶ ὡρισμέναι Ἀθηναϊκαὶ ἐφημερίδες, αἵτινες δὲν ἔχουσιν ἀποθέματα. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως εἰσηγήθημεν εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα τὴν χορήγησιν ἀδειῶν εἰσαγωγῆς καὶ τὴν ὑπὸ τοῦ Κράτους προμήθειαν χάρτου, διὰ τὸν Ἐπαρχιακὸν ἰδίᾳ Τύπον τοῦ ὁποίου τὴν ἀποστολήν, ἀναγνωρίζομεν πράγματι ὡς Ἐθνικήν. Ἂς σημειωθῇ, ὅτι αἱ εἰσαγωγαὶ χάρτου ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν ὑπάρχουσαν ἑκάστοτε συναλλαγματικὴν εὐχέρειαν.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΕΜ. ΚΟΘΡΗΣ

Οἱ κ.κ. Σ. Βενιζέλος (Πρόεδρος Κυβερνήσεως), Γ. Παπανδρέου (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), καὶ Σ. Κωστόπουλος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον Πρωθυπουργοῦ». Ὁ κ. Η. Λαγάκος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων». Οἱ κ.κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Η. Λαγάκος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ διατηρήσεως ἐν ἰσχύϊ τοῦ Α.Ν. 375]36 «περὶ τιμωρίας τῶν ἐγκληματικῶν ἐνεργειῶν τῶν ἀπειλουσῶν τὴν ἐξωτερικὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. ὑπ’ ἀρ. 1412]50 «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944]45, 1945]46, 1946]47, 1947]48 καὶ 1948]49 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1949–50». Ὁ κ. Η. Λαγάκος (Ὑπουργὸς Ἐργασίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως εἰδικοῦ λογαριασμοῦ προνοίας παρὰ τῷ Ταμείῳ Συντάξεων Ἐφημεριδοπωλῶν καὶ Ὑπαλλήλων Πρακτορείων». Ἡ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 330 τῆς 19]19 Ἀπριλίου 1947 «περὶ καταστάσεως μονίμου διαθεσιμότητος τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1522]50 Α.Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων φορολογικῶν τινων νόμων» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1523]50 Α.Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν διαχείρισιν τῶν Μονοπωλιακῶν εἰδῶν καὶ λοιπῶν ὑπεγγύων προσόδων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῆς παγίας προκαταβολῆς Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Προκοπάκης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1557]50 «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Μανωλόπουλος, Κ. Παπαδόπουλος, Ν. Πολυζωγόπουλος καὶ Δ. Τσούμπας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1557]50 «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μαρῆς καὶ Γ. Γρηγορίου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1520]50 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων περὶ φορολογίας καθαρῶν προσόδων καὶ ἄλλων φορολογικῶν διατάξεων κλπ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Κιζάνης, Δ. Ἀλιπράντης κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1559]50 «περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς» Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Κωτιάδης καὶ Γ. Ἰωαννίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὴν ἀκίνητον ἰδιοκτησίαν τῶν νήσων Ρόδου καὶ Κῶ, τὰ ἐπ’ αὐτῶν ἐμπράγματα δικαιώματα καὶ τὸν τρόπον τῆς τηρήσεως τῶν αὐτόθι βιβλίων τοῦ Κτηματολογίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Βρεττάκος, Γ. Σερπᾶνος, Ι. Λύρας, Λ. Λαμπριανίδης καὶ Π. Πέννας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 847]1948 Α.Ν. «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων προαγωγῆς κατ’ ἀρχαιότητα ὑπαξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας στρατευθέντων φαρμακοποιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπαδόπουλος, Α. Μπουκουβάλας, Χ. Ρίζος, Α. Δερδεμέζης, Ν. Ζορμπᾶς, Σ. Στεφανόπουλος Γ. Ράλλης κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας στρατευθέντων φαρμακοποιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Νικολαΐδης, Μ. Αἰλιανός, Γ. Λαζανᾶς, Κ. Παπακωνσταντίνου καὶ Π. Κάντζιας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας στρατευθέντων φαρμακοποιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Σπηλιόπουλος, Γ. Κοΐνης, Β. Μητσόπουλος, Α. Μπικάκης, Γ. Βασιλειάδης, Μ. Στεφανίδης καὶ Γ. Πετρακογεώργης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας στρατευθέντων φαρμακοποιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Μελᾶς, Δ. Παπαμιχαλόπουλος, Κ. Μητσοτάκης, Κ. Παπακωνσταντίνου, Ε. Λουλακάκης, Γ. Γεωργιάδης, Σ. Κωτιάδης, Χ. Γοργίας, Σ. Νικολαΐδης κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1564]50 «περὶ ὀργανισμοῦ τῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι: Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ 337185]5–12 50 διαβιβάζει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 190]24–11–50 ἀναφορὰν τοῦ Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀνωτέρας Στρατιωτικῆς Διοικήσεως Ἀττικῆς–Νήσων μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Χριστάκου κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τῶν ἄρθρων 2 καὶ 3 τοῦ Α. Ν. 509]47 κλπ. ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῆς αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης περὶ διώξεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ροδοπούλου, κατηγορουμένου ἐπὶ ὑπερβάσει ἐξουσίας ὡς ὑπουργοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν διαπιστοῦται, ὅτι τὸ ἀδίκημα τούτου ἔχει παραγραφῆ, ὡς παρελθουσῶν ἔκτοτε τριῶν βουλευτικῶν συνόδων. Κατόπιν τούτου παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ καὶ θέσω εἰς τὸ ἀρχεῖον τὴν περὶ ἧς πρόκειται δικογραφίαν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπομένως ἡ ἀνωτέρω δικογραφία τίθεται εἰς τὸ ἀρχεῖον. Ὁ κ. Σ. Κωτιάδης, βουλευτὴς Δωδεκανήσου, αἰτεῖται ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ μεταβῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐγκρίνει ἡ Βουλὴ τὴν αἰτουμένην ἄδειαν;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα ἐγκρίνεται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της ἐπὶ τῆς αἰτηθείσης ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη ἀδείας ἀπουσίας του εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὁ κ. Καρτάλης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§10Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε ἐπιθυμῶ νὰ ὑποβάλω μίαν ἐρώτησιν καὶ δι’ αὐτὸ ζητῶ συγγνώμην ἀπὸ τὸ Σῶμα, διότι θὰ ἀπασχολήσω τοῦτο πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ἐπειδὴ κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας παρετηρήθη μία ζήτησις χρυσῶν λιρῶν, ἡ ὁποία ξεπερνᾷ τὰ ὅρια τοῦ συνήθους καὶ ἐπειδὴ ἐκυκλοφόρησαν ὡρισμέναι φῆμαι, αἱ ὁποῖαι νομίζω ὅτι δὲν συμβάλλουν πολὺ εἰς τὴν ἤρεμον λειτουργίαν τοῦ οἰκονομικοῦ βίου τῆς χώρας, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ἂν ἠμποροῦσε, νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, ποία ἡ στάσις καὶ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ διὰ τὴν διατήρησιν τῆς τιμῆς τῆς δραχμῆς ἔναντι τῆς χρυσῆς λίρας. Νομίζω ὅτι αἱ ἐξηγήσεις αὐταὶ θὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ὁμαλοτέραν λειτουργίαν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως.

§11Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον, διότι μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι κυρία τῆς καταστάσεως καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ οἱανδήποτε ζήτησιν χρυσῶν λιρῶν. Κάμνω ἐπίσης τὴν ἐπίσημον δήλωσιν ὅτι οὐδέποτε ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν σκέψιν τῆς Κυβερνήσεως ἡ διχοτόμησις τοῦ χαρτονομίσματος. Αἱ διαδόσεις αὗται εἶναι κακόβουλοι καὶ τίθενται εἰς κυκλοφορίαν ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχει εἰς χεῖρας της, δηλοῖ ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος ἀνησυχίας καὶ καλεῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ ἠρεμήσῃ καὶ νὰ μὴ κατέχεται ἀπὸ μίαν ἀδικαιολόγητον ἀνησυχίαν. (Χειροκροτήματα).

§12Κ. ΚΟΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρατηρεῖται μία ἀρρυθμία εἰς τὸ ζήτημα τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν.

§13Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κατ’ ἐπανάληψιν ἐθίγη τὸ ζήτημα αὐτό.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω κανὲν δικαίωμα. Ἡ ἁρμοδιότης μου ἦτο ἡ κατάρτισις τῶν Ἐπιτροπῶν, πέραν αὐτοῦ ἁρμόδιος εἶναι ὁ Πρόεδρος τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν.

§15Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Νομίζω ὅτι ὁ κύριος συνάδελφος ἔχει δίκαιον καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ συστηθῇ ὅπως αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαὶ συνέρχωνται τὴν πρωΐαν. Ἔχομεν τεραστίαν νομοθετικὴν ἐργασίαν ἐνώπιόν μας καὶ εἶναι ἐπείγουσα ἀνάγκη νὰ ψηφισθοῦν ὡρισμένα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὸ σχέδιον Μάρσαλ, μᾶς μένουν δὲ ἐλάχισται ἡμέραι μέχρι τῶν διακοπῶν τῶν Χριστουγέννων καὶ θὰ ἔπρεπεν ὡρισμένα νομοσχέδια νὰ περάσουν. Θὰ κάμω ἐπίσης μίαν πρότασιν εἰς τὴν Βουλήν, μέχρι τῶν διακοπῶν, λόγῳ τῶν ἑορτῶν, νὰ ἔχωμεν μόνον μίαν ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, τὰς δὲ ὑπολοίπους νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ νομοθετικὴ ἐργασία λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος.

§16Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐὰν οἱ νόμοι αὐτοὶ εἶναι ἐπείγουσα ἀνάγκη νὰ ψηφισθοῦν, νομίζω ὅτι θὰ ψηφισθοῦν χωρὶς νὰ συζητηθοῦν, διότι δὲν προφθάνομεν νὰ τοὺς ἀναγνώσωμεν. Εὑρισκόμεθα πρὸ κατακλυσμοῦ νομοσχεδίων καὶ Ἀν. Νόμων. Ἐὰν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ψηφίσωμεν τοὺς πλέον ἐπείγοντας καὶ τοὺς ἄλλους νὰ τοὺς ἀφήσωμεν μετὰ τὰς ἑορτάς. Ἐξ ἄλλου δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ καταργηθῇ μία ἡμέρα τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§17Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Εἶσθε εἰς τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν καὶ ἠξεύρετε πόσον ἐπείγουσα εἶναι ἡ ψήφισις ὡρισμένων νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα σχετίζονται μὲ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὴν Βουλὴν διὰ τὴν ταχεῖαν ψήφισιν τούτων, διότι τὸ πρᾶγμα ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ συνεπείας εἰς τὴν γενικωτέραν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ καταργηθῇ μία ἡμέρα τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου;

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι. Νὰ συνεδριάζωμεν καὶ τὸ Σάββατον.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς τῆς Παιδείας καὶ Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ αἰτήματα ἐφημερίων Καρυστίας, ζητούντων κατάργησιν τῆς εἰς τέσσαρας κατηγορίας διακρίσεως τῶν ἐφημερίων κλπ.

§21Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Πρόκειται περὶ μιᾶς διαφορᾶς τῶν ἐφημερίων τῆς ἐπαρχίας Καρυστίας, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν των καὶ διεμαρτύροντο διὰ τὴν μισθολογικὴν διαφορὰν καὶ τὴν κατάταξίν των εἰς τέσσαρας κατηγορίας. Καὶ τὸ μὲν πρῶτον αἴτημα, παρὰ τὰς δυσχερεῖς οἰκονομικὰς συνθήκας τῆς χώρας, ἡ Κυβέρνησις τὸ ἱκανοποίησε πλήρως καὶ εἶναι εὐγνώμονες πρὸς αὐτήν. Παρακαλῶ ὅμως τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ τῶν Θρησκευμάτων νὰ καταργήσῃ τὴν μισθολογικὴν διαφοράν, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν ἐφημερίων, λόγῳ τῆς διακρίσεως αὐτῶν εἰς τέσσαρας κατηγορίας, διότι ἐνῷ οἱ ἐφημέριοι εἰς τὰ μικρὰ χωριὰ λαμβάνουν τὸ κατώτατον ὅριον, εἰς τὰς μεγάλας πόλεις λαμβάνουν τὸ τετραπλάσιον. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὅπως ἱκανοποίησε τὸ πρῶτον αἴτημά των, θὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ τὸ δεύτερον, καταργοῦσα τὴν μισθολογικὴν διαφοράν.

§22Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Νομίζω ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δικαιοῦται παντὸς ἐπαίνου, διότι προσήρμοσε τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐφημερίων καὶ τοὺς ἔδωσεν ἀπὸ 400–700.000 δραχμάς. Θέλετε νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰς 100.000; Ἀφήσατε δι’ εὐθετώτερον χρόνον τὴν ἐνδεχομένην αὐτὴν κατάργησιν τῶν κατηγοριῶν.

§23Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μοῦ ἐπιτρέπετε; Ἐκφράζω τὴν λύπην μου, διότι περὶ τοῦ ἀντιθέτου ὡμίλησα καὶ ἐξέφρασα ἐκ μέρους αὐτῶν τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία παρὰ τὰς δυσχερεῖς οἰκονομικὰς καὶ δημοσιονομικὰς συνθήκας ἀντιμετώπισε τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν των.

§24Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θέλετε νὰ καταργήσωμεν τὴν διάκρισιν;

§25Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὄχι, ἀλλὰ νὰ περιορισθῇ ἡ διάκρισις εἰς δύο κατηγορίας.

§26Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ διάκρισις ποὺ ἔγινεν ἐπέφερεν αὔξησιν τῆς δαπάνης κατὰ 12 δισεκατομμύρια, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 8, δηλαδὴ τὰ ⅔, καλύπτονται μόνον ἀπὸ τὴν 4ην κατηγορίαν. Ἐὰν ἀνεβάσωμεν, λοιπόν, τὴν 4ην κατηγορίαν ἡ δαπάνη θὰ ἀνέλθῃ ἀπὸ 12 εἰς 20 ἴσως δισεκατομμύρια.

§27Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Νὰ καταργηθῇ ἡ πρώτη.

§28Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὡς πρὸς τὰς διακρίσεις σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἡ πρωτοβουλία δὲν ἀνήκει οὔτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, οὔτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἐπρότεινε αὐτὴν τὴν διαβάθμισιν καὶ τὴν ἐδέχθημεν. Πέραν τούτου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν ἐπιτρέπουν τὰ οἰκονομικὰ τῆς χώρας. Ἀφήσατε, λοιπόν, τὸ ζήτημα δι’ εὐθετώτερον χρόνον.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πέννας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ Στρατιωτικῶν σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδικῆς γεφύρας τοῦ Στρυμῶνος.

§30Π. ΠΕΝΝΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι ποὺ θὰ ἀναπτύξω τὴν ἐρώτησίν μου ἀπόντος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων. Ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶναι ἕνα ζήτημα σοβαρόν, δι’ αὐτὸ θὰ τὸ ἀναπτύξω, ἔστω καὶ ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Ἡ ἱστορικὴ ὁδικὴ γέφυρα τοῦ Στρυμῶνος κατεστράφη, ὡς γνωστόν, λόγῳ τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος. Ἔκτοτε δὲ δὲν κατεσκευάσθη. Ἡ γέφυρα αὕτη συνέδεε τμῆμα τῆς ἐπαρχίας Σιντικῆς μετὰ τοῦ ὑπολοίπου τμήματος τοῦ Νομοῦ Σερρῶν ὡς καὶ τὴν λοιπὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν, καὶ ἦτο ζωτικῆς σημασίας διὰ τοὺς κατοίκους τῶν περιφερειῶν αὐτῶν. Παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας διαμαρτυρίας καὶ αἰτήσεις τῶν κατοίκων Σιδηροκάστρου καὶ τῶν κατοίκων Νέου Πετριτσίου, ὅπως ἐπιτραπῇ, ὡς καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, ἡ διέλευσις διὰ τῆς σιδηροδρομικῆς γεφύρας τοῦ Στρυμῶνος, μέχρι τῆς κατασκευῆς τῆς ὁδικῆς τοιαύτης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, οὔτε τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν, οὔτε τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν, οὔτε καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως ἠξίωσαν τοὺς ταλαιπωρημένους κατοίκους τῆς ἐπαρχίας Σιδηροκάστρου ἀπαντήσεως καὶ ἱκανοποιήσεως. Τελευταίως τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν προβάλλει λόγους ἀσφαλείας. Αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει βασιμότητα. Ἐπείγει ἡ ἀνάγκη τῆς κατασκευῆς τῆς ὁδικῆς γεφύρας καὶ ὁ λαὸς τοῦ Σιδηροκάστρου καὶ ὅλου τοῦ Νομοῦ Σερρῶν ἀναμένει ἀπὸ μακροῦ τὴν λύσιν αὐτήν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδίως τὸν ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ μᾶς πληροφορήσῃ εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται τὸ ζήτημα τῆς κατασκευῆς τῆς ὁδικῆς γεφύρας καὶ παρακαλεῖται ἐπίσης, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν κατασκευὴν ταύτης, ἵνα ὁ τόπος ἐπανακτήσῃ τὸν παλαιὸν οἰκονομικὸν ρυθμόν του.

§31Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι αὐτὸ τὸ ζήτημα ἐνέχει μεγάλην σημασίαν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐκάμαμεν ἀναλόγους ἐνεργείας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, τὸ ὁποῖον ἤδη διέταξε τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας νὰ ὑποβάλουν σχετικὴν μελέτην διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς γεφύρας. Ἔχομεν δὲ καὶ ἔγγραφον ἀπάντησιν, ὅτι τὰ ἀποσταλέντα ὑπομνήματα τῶν κατοίκων πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἐμελετήθησαν ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων καὶ γοργῶς προβαίνουν οὗτοι εἰς σχετικὴν μελέτην.

§32Π. ΠΕΝΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πληροφορία αὐτὴ εἶναι ἀπὸ καιροῦ, ἀλλὰ δὲν γίνεται τίποτε. Εἰς τοῦτο δὲ ἀποβλέπει ἡ ἐρώτησίς μου, νὰ ἐπισπευθῇ ἡ κατασκευὴ τῆς γεφύρας αὐτῆς.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀγγελούσης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης σχετικῶς μὲ ἀναφορὰν τοῦ συλλόγου ἐξορισθέντων καὶ φυλακισθέντων ἐπὶ κατοχῆς κατοίκων Σερρῶν κλπ...

§34Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ὡς γνωστόν, κ. Πρόεδρε, ἡ περιοχὴ τῶν Σερρῶν ἐδοκιμάσθη περισσότερον ἀπὸ ὅλας τὰς ἄλλας κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἵτινες ἐξωρίσθησαν καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἐβασανίσθησαν κλπ. Δι’ ὅλους ὅσοι ἐδοκιμάσθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς λαμβάνονται προστατευτικὰ μέτρα. Διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ὅμως δὲν ἐλήφθησαν, ἐξ ὅσων γνωρίζομεν, μέχρι σήμερον καὶ παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν ὅπως λάβῃ καὶ δι’ αὐτοὺς προστατευτικὰ μέτρα, διότι, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ κάθωνται ἐκεῖ ἐπάνω.

§35Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα εἶναι θέμα ἐξυπηρετήσεως καὶ διευκολύνσεως ὅλων τῶν ὁπωσδήποτε πληγέντων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤγετο εἰς τὴν ρύθμισιν αὐτῶν τῶν πραγμάτων καὶ ἔδιδεν ἐνισχύσεις εἰς ὅλους τοὺς πληγέντας, οὔτε προϋπολογισμὸς θὰ ὑπῆρχεν, οὔτε τίποτε. Τὸ ζήτημα εἶναι τόσον μέγα, ὥστε ὑπερβαίνει τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Οὔτε καὶ ἡ Κυβέρνησις, νομίζω, ἔχει τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἓν τοιοῦτον ζήτημα.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πέννας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν σχετικῶς μὲ παράπονα τῶν θυμάτων τῶν χωρίων Ἄνω καὶ Κάτω Κερδυλλίων, διαμαρτυρομένων διὰ περικοπὴν τῆς συντάξεώς των.

§37Π. ΠΕΝΝΑΣ. Τὰ Ἄνω καὶ Κάτω Κερδύλλια κ. Πρόεδρε, εἶναι τὸ πρῶτον θῦμα τῆς θηριωδίας τῶν κατακτητῶν. Οἱ πλεῖστοι τῶν κατοίκων των ἐσφαγιάσθησαν. Ἤδη μένουν εἰς αὐτὰ αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανά, τὰ ὁποῖα ἀποζοῦν ἀπὸ τὴν πενιχρὰν σύνταξίν των, ἡ ὁποία τώρα ὑπάγεται εἰς τὸν κυκεῶνα τοῦ νέου κώδικος συντάξεων. Ἐκεῖνο ποὺ ζητοῦν τώρα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι ἡ διευκόλυνσις ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαπίστωσιν τῶν γεγονότων. Ἔχουν ἀποφάσεις ὑπὲρ αὐτῶν, ἀλλὰ διὰ τοῦ νέου νομοσχεδίου τοὺς ἐπιβάλλονται τόσαι διατυπώσεις, ὥστε εἶναι δῶρον ἄδωρον.

§38Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Πολλαὶ διατυπώσεις, κ. συνάδελφε, δὲν ἀπαιτοῦνται. Μόνον νὰ ἀποδείξῃ ὅτι ἔχασε τὸν προστάτην της ἡ οἰκογένεια, ὅτι ἔχει ἀπορίαν καὶ ὅτι ἔχει ὡρισμένην ἡλικίαν ὁ δικαιοῦχος. Αὐτὰ τὰ τρία στοιχεῖα μόλις τὰ ἀποδείξει θὰ λάβῃ ἐκ νέου ἀναδρομικῶς τὴν σύνταξίν του. Ἄλλο ζήτημα ἐὰν τὰ κριτήρια εἶναι αὐστηρά. Ἡ ἀπόδειξις τῶν κριτηρίων εἶναι εὐκολοτάτη καὶ διατυπώσεις δὲν χρειάζονται. Πάντως δι’ ὡρισμένα μέρη, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν πολλὰς καταστροφάς, ἐμείναμεν σύμφωνοι, κατόπιν συσκέψεως μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοιν. Προνοίας, νὰ ληφθοῦν ἰδιαίτερα μέτρα. Ἡ ὁδὸς τὴν ὁποίαν καθωρίσαμεν δὲν εἶναι δύσκολος. Τὰ κριτήρια, ὁμολογουμένως εἶναι ὀλίγον αὐστηρά, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὅλος ὁ κόσμος συνταξιοῦχοι. Σᾶς βεβαιῶ, κύριε συνάδελφε, ὅτι εὐθὺς ὡς ὑποβληθοῦν τὰ στοιχεῖα ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν θὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γεροκωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς του διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Μεταφορῶν.

§40Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Φ. Χατζήμπεης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν Δικαιοσύνης ἐπὶ ἀναφορᾶς μητέρων θανατοποινιτῶν ζητούντων τὴν μετατροπὴν τῆς ποινῆς των.

§42Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἐπιβεβλημένη ἐθνικὴ ἀνάγκη, νομίζουμε, νὰ λήξῃ ἐπὶ τέλους ὁ ἀπαίσιος καὶ φρικτὸς αὐτὸς βραχνᾶς ποὺ ἐπὶ χρόνια τώρα ἐφιαλτικὰ πλακώνει τὰ στήθεια 3 καὶ πλέον χιλιάδων μανάδων καὶ λοιπῶν συγγενῶν, τῶν εἰς θάνατον καταδίκων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. Δὲν μπορεῖ νὰ ἐξακολουθήσῃ συνεχιζομένη ἡ θανάσιμη κυριολεκτικῶς αὐτὴ ἀγωνία 3.000 θανατοκαταδίκων, ἀλλὰ καὶ τῶν οἰκογενειῶν των, ποὺ οὔτε τὴ μέρα ἡσυχάζουν, οὔτε τὴ νύκτα ἠμποροῦν νὰ κλείσουν μάτι, ἀπ’ τὴν φρικτὴ σκέψη πὼς ἀπὸ στιγμὴ σὲ στιγμὴ μπορεῖ οἱ δικοί τους νὰ συρθοῦν μπροστὰ στὸ ἐκτελεστικὸ ἀπόσπασμα. Σκεφθῆτε πὼς ζοῦνε καθημερινῶς κοντὰ στὸ θάνατο. Φοβερώτερη τιμωρία ἀπὸ αὐτὴν ποὺ πέντε χρόνια τώρα ὑφίστανται οἱ κατάδικοι αὐτοὶ καὶ οἱ οἰκογένειές τους δὲν ἔχει γίνει σὲ κανένα ἄλλο μέρος τῆς γῆς. Ἡ τραγικὴ περίπτωσίς τους ποὺ δίκαια κρατᾷ σὲ διαρκῆ ἀγωνία ὁλόκληρο τὸν Ἑλληνικὸ Λαό, συνεκίνησε βαθειὰ καὶ τὴν παγκόσμια Δημοκρατικὴ κοινὴ γνώμη, ποὺ μὲ τὴν ἐπέμβασί της πέρυσι, σταμάτησε τὰς ἐκτελέσεις. Ἄπειρα διαβήματα ἔχουν γίνει μέχρι σήμερα καὶ ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἀπὸ τὶς οἰκογένειες τῶν θανατοκαταδίκων πρὸς ὅλους τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς καὶ Πρωθυπουργοὺς διὰ τὴν μετατροπὴν τῶν θανατικῶν ἀποφάσεων εἰς ἰσόβια δεσμά, καὶ ἄπειρες εἶναι οἱ ὑποσχέσεις τῶν ἐπισήμων ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνουν ἄλλες στὸ μέλλον ἐκτελέσεις. Ἀλλ’ ἀφοῦ δὲν πρόκειται νὰ γίνουν ἄλλες ἐκτελέσεις, γιατί δὲν τοὺς μετατρέπουν τὴν ποινὴν σὲ ἰσόβια δεσμά; Γιατί ἀφοῦ δὲν πρόκειται νὰ γίνουν ἄλλες ἐκτελέσεις, καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνουν ἄλλες, δὲν μετατρέπονται οἱ θανατικὲς καταδίκες, ὥστε νὰ γλυτώσουν ὁριστικὰ ἀπὸ τὸ κρύο ἄγγελμα τοῦ θανάτου οἱ 3.000 θανατοποινίτες, κι’ οἱ οἰκογένειές τους; Μήπως κινδυνεύει ἡ ἀσφάλεια τῆς χώρας; Ὄχι βέβαια ἀφοῦ μ’ αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ βγῇ κανένας ἀπὸ τὶς φυλακές. Γιατί λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ κωφεύῃ στὴν ἀγωνιώδη αὐτὴ ἐπίκλησι 3.000 οἰκογενειῶν; Περιφρονοῦσα συγχρόνως καὶ τὴν Πανελλήνιο λαϊκὴ ἐπιταγή; Δὲν τὸ καταλαβαίνει ἡ Κυβέρνησις, πὼς ἐξακολουθοῦσα νὰ συμπεριφέρεται κατ’ αὐτὸν τὸν πραγματικὰ σαδιστικὸν τρόπον, δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαὸν, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλους τοὺς λαοὺς τοῦ κόσμου, νὰ σκεφθοῦν μὲ φρίκη πὼς κρατᾷ ψύχραιμα στὴ θανάσιμη αὐτὴ ἀγωνία 3.000 πολιτικοὺς καταδίκους, λόγῳ, ποιὸς ξέρει, ποιᾶς ἔνοχης καὶ φρικώδους σκοπιμότητος;

§43Π. ΠΕΝΝΑΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§44Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Δὲν δέχομαι διακοπάς.

§45Π. ΠΕΝΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ διαμαρτυρηθῶ;

§46Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Ὅτι εἶσθε ὑπὲρ τῆς συνεχίσεως αὑτῆς τῆς καταστάσεως δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία. (Νέαι φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§47Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μᾶς προσβάλλει ὅταν μᾶς λέγῃ ὅτι εἴμεθα ὑπὲρ τῆς συνεχίσεως τῆς καταστάσεως αὑτῆς. (Φωναί, θόρυβος).

§48Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ συμπεριφορὰ τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς ἀπέναντι ἑνὸς αἰτήματος τόσον ἀνθρωπίνου καὶ δικαίου αὐξάνει ἀκόμη περισσότερον τὴν ἀπολύτως δικαιολογημένην ἀγωνίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.

§49Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἀνακαλέσῃ τὸν χαρακτηρισμόν του δέν πρόκειται νὰ ἔχῃ καμμίαν ἀπάντησιν.

§50Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Ποῖον χαρακτηρισμόν, κύριε ὑπουργέ; δὲν ὁμιλῶ εἰδικὰ διὰ σᾶς.

§51Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα. Ν’ ἀνακαλέσητε ἀμέσως.

§52Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ ἀνακαλέσῃ ἀμέσως.

§53Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ἀνακαλέσω καὶ ἄδικα φωνάζετε. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§54Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ ἀνακαλέσετε ἀμέσως.

§55Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Πολὺ εὔθικτοι εἶσθε, κύριοι συνάδελφοι.

§56Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἢ θὰ ἀνακαλέσῃ ὁ ρήτωρ ἢ δὲν θὰ συνεχίσῃ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγῃ ὅ,τι τοῦ κατεβαίνει ἀπὸ τὸ βῆμα.

§57Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε μίαν ἄλλην λέξιν, ἀλλ’ ὄχι τὴν λέξιν σαδιστικήν. Ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε τὴν λέξιν ἄδικον.

§58Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Θὰ ἠμποροῦσα νὰ συμφωνήσω μαζὶ σας ἐὰν ἦταν μόνον ἄδικος ἡ συμπεριφορὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ δυστυχῶς εἶναι πραγματικὰ ἀπάνθρωπος.

§59Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν ἠκούσθη ποτὲ τοιαύτη φράσις κατὰ Κυβερνήσεως ἐντὸς τῆς Βουλῆς.

§60Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐπειδὴ εἶσθε νέος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὀφείλετε μεγαλύτερον σεβασμόν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ ἀνακαλέσητε.

§61Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Πραγματικὰ μοῦ κάμει κατάπληξιν πῶς, μία λέξις προεκάλεσε τόσον θόρυβον καὶ σᾶς συνεκίνησε τόσο πολὺ καὶ δὲν σᾶς συγκινεῖ καθόλου τόσα χρόνια τώρα τὸ δρᾶμα 3.000 ἀνθρώπων ποὺ παραμένουν μελλοθάνατοι....

§62Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Θὰ ἀνακαλέσῃς ἀμέσως, ἄλλως δὲν ἠμπορεῖς νὰ ὁμιλήσῃς. Οἱ δολοφόνοι δὲν ἠμποροῦν νὰ ἔχουν θέσιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ καθῆστε κάτω. Ὁ ρήτωρ θὰ ἀνακαλέσῃ.

§64Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ παίζουμε μὲ τὰς λέξεις. Γιατὶ βέβαια ἂν μεταχειρισθῶ ἄλλην λέξιν δὲν πρόκειται ἀπ’ αὐτὸ καὶ μόνο τὸ ἀσήμαντο γεγονὸς νὰ ἀποκτήσουν αὐτομάτως καὶ χριστιανικὰ αἰσθήματα.

§65Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ τὴν ἀνακαλέσῃ ὁ ρήτωρ.

§66Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Ἡ ἐξακολούθησις τῆς ἐκκρεμότητος, τῆς θανάσιμης αὐτῆς ἐκκρεμότητος δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παραταθῇ περισσότερον. Δὲν ὑπάρχουν πιὰ ἄλλα περιθώρια γιὰ τὴ συνέχιση τῆς ἀνατριχιαστικῆς αὐτῆς καταστάσεως. Ἡ ἀγωνία ἀλλὰ κι’ ἡ ἀγανάκτησις τοῦ Λαοῦ ἔχουν κυριολεκτικῶς ἀποκορυφωθῆ.

§67Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πόσους ἐξετέλεσαν αὐτοί; (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§68Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Ἀφήσατέ με νὰ συνεχίσω.

§69Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐὰν δὲν ἀνακαλέσῃ, κύριε Πρόεδρε, ὁ ρήτωρ τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσῃ.

§70Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θ’ ἀνακαλέσῃ ὁ ρήτωρ ἢ ὄχι.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα ἀνεκάλεσε.

§72Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὅτι ὁ κ. Φ. Χατζήμπεης ἀνεκάλεσε τὴν λέξιν σαδιστής.

§73Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Δὲν ἔχω λόγους νὰ ἐπιμένω εἰς τὴν λέξιν ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία διερμηνεύουσα πρὸς τοῦτο τὴν Πανελλήνια θέλησι γιὰ εἰρήνευσι, ἐπιβάλει ἀμέσως στὴν Κυβέρνησιν τὴν μετατροπὴν σὲ ἰσόβια δεσμά, ὅλων τῶν καταδίκων σὲ θάνατο κι’ αὐτὸ σᾶν πρῶτο μόνο βῆμα γιὰ τὴν χορήγησι τῆς γενικῆς πολιτικῆς ἀμνηστίας.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπικάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§75Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι διότι ἡ ἐρώτησις ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν μητέρων τῶν καταδικασμένων εἰς θάνατον ἐδημιούργησε, κατ’ ἐμέ, ἔξαψιν χωρὶς λόγον. Δὲν παύει νὰ εἶναι ἕνα πραγματικὸν γεγονὸς ὅτι πολλοὶ ἄνθρωποι ἔχουν καταδικασθῆ εἰς τὴν θανατικὴν ποινὴν δι’ ἀδικήματα κατοχικά.

§76Ι. ΛΥΡΑΣ. Ἀποτελεῖτε πρόκλησιν...

§77Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριε, νὰ ἀποκτήσετε ψυχραιμίαν. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι) Εἶναι πραγματικὸν γεγονός, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ κόσμος αὐτὸς ἐνδεχομένως νὰ μὴ ἦτο ἔνοχος τῶν πράξεων, διὰ τὰς ὁποίας κατεδικάσθη καὶ διὰ τοῦτο ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις παρεδέχθη καὶ εἰσήγαγε εἰς τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον, σειρὰν νομοθετημάτων διὰ νὰ ἀποδώσῃ δικαιοσύνην. Ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι καταδικασμένοι εἰς θάνατον παραμένουν εἰς τὰς φυλακὰς καὶ εἶναι τὰ θύματα τῆς περιόδου ἐκείνης τῆς ἀνωμάλου καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὴν προηγουμένην σύνοδον εἶχε καταθέσει νομοσχέδιον ἀναθεωρήσεως τῶν ἀποφάσεων καὶ λήψεως μέτρων. Εἶναι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι διὰ τοὺς ὁποίους ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰσηγούμενος τὸν σχετικὸν νόμον εἶπεν ὅτι εἶναι μέτρον δικαιοσύνης. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ νοηθῇ ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουσι καταδικασθῆ πρὸ 4, 5 ἢ 6 ἐτῶν νὰ παραμένουν εἰς τὰς φυλακὰς ἀκόμη μὲ τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου.

§78Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Διαμαρτύρομαι, κ. Πρόεδρε, τὶ εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει.

§79Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐπεβλήθη μία ποινὴ ὁ σκοπὸς τῆς ποινῆς εἰς τὰ πεπολιτισμένα Κράτη εἶναι νὰ τεθῇ προσκαίρως ἢ ὁριστικῶς ἐκτὸς τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου ὁ ἀδικήσας. Θανατικὴ ποινή, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη πρὸ τόσων ἐτῶν δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ παραμένῃ ἐκκρεμὴς· δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἶπεν αἱ ποιναί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐξετελέσθησαν ἐπὶ τόσα ἔτη νὰ μετατραποῦν εἰς ποινὰς ἰσοβίων δεσμῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ δηλώσῃ στὴ Βουλὴ διατὶ εἶναι ἠρτημένη ἡ ποινὴ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Μήπως πρόκειται νὰ ἐκτελεσθοῦν μίαν ἡμέραν; Ἐὰν ναί, τότε ὀφείλει ἡ πολιτεία νὰ ἀποφασίσῃ καὶ νὰ διατάξῃ τὴν ἐκτέλεσιν, ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ ἐκτελεσθοῦν ὅπως λέγεται καὶ εἰς τὰς παραστάσεις τῶν μητέρων, εἶναι πρέπον εἰς τὴν πολιτείαν αὐτὴν νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ εἴπῃ μετατρέπω τὰς ποινὰς αὐτὰς εἰς ἰσόβια.

§80Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πραγματικῶς συγκινητικὸν τὸ ἐνδιαφέρον ὡρισμένων συναδέλφων ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἐκείνης (τῆς ἀριστερᾶς) διὰ τὴν τύχην ὡρισμένης κατηγορίας ἂς εἴπωμεν πολιτῶν. Δὲν δύναται κανεὶς νὰ διερωτηθῇ διατὶ τὸ ἴδιο τοὐλάχιστον ἐνδιαφέρον δὲν ἔχει ἐπιδειχθῆ καὶ πρὸς ἄλλους ἀθώους, οἱ ὁποῖοι κατὰ χιλιάδας ἐσφάγησαν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ὑπὲρ τῶν ὁποίων ὑπεραμύνονται οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι.

§81Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Εἶναι περίεργον διατὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐσκέφθησαν τὸν Δεκέμβριον νὰ φέρουν τὸ ζήτημα αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ὑπενθυμίσουν τὴν τραγωδίαν καὶ τὴν φρίκην.

§82Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Εἶπα ὅτι εἶναι περίεργον διατὶ εἶναι τόσον μονομερεῖς εἰς τὰς ἀπόψεις των καὶ δὲν ἐσκέφθησαν τὰς χιλιάδας τῶν θυμάτων τὰς ὁποίας ἐθρήνησεν ἡ Ἑλλὰς κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον καὶ τοὺς ἐθρήνησεν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Μ’ ὅλα ταῦτα ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς δήλωσιν· ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νόμου 1544 παρέσχε μίαν διπλῆν εὐχέρειαν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν παραπέμπονται εἰς ἀναθεώρησιν ὅλαι αἱ ἀποφάσεις τῶν Στρατοδικείων καὶ δεύτερον διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν θανατοποινιτῶν παρέσχε τὴν εὐχέρειαν καὶ ἐὰν αἱ σχετικαὶ αἰτήσεις ἔχουσιν ἀπορριφθῆ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Χαρίτων νὰ ἐπανέλθουν πάλιν εἰς αὐτό. Πέραν τῶν δύο αὐτῶν μέτρων οὐδὲν ἄλλο μέτρο θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Τυπογράφων Πατρῶν πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐργασίας, ζητούντων αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων των.

§84Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐρώτησις ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας. Μετὰ τὸν διπλασιασμὸν τῆς τιμῆς τῶν ἐφημερίδων ἐπῆλθεν ἀναπροσαρμογὴ τῶν μισθῶν τῶν τυπογράφων τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλ’ αὐτὴ δὲν ὑπῆρξεν ἀνάλογος καὶ διὰ τοὺς τυπογράφους τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων. Ἡ ἐρώτησίς μου γίνεται ἐξ ἀφορμῆς τῶν τυπογράφων Πατρῶν, ἀλλὰ ἀφορᾷ καὶ τοὺς τυπογράφους Θεσσαλονίκης. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ κάμῃ ἐπανόρθωσιν μιᾶς ἀδικαιολογήτου παραλείψεως, ἡ ὁποία ἐγένετο μεταξὺ τῶν τυπογράφων τῶν ἐπαρχιῶν καὶ τῶν τυπογράφων τῆς Πρωτευούσης.

§85Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἔχει ληφθῆ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως ἵνα ἐπὶ τρίμηνον, τὸ ὁποῖον λήγει τέλους Δεκεμβρίου, μὴ ἐγκριθῇ ἐπισήμως τοὐλάχιστον οὐδεμία αὔξησις τιμῶν ἡμερομισθίων καὶ ἐν γένει ἀμοιβῶν. Ἡ προθεσμία τερματίζεται μετὰ 15 ἡμέρας καὶ μαζὶ μὲ τὴν ρύθμισιν τοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀμοιβῶν τῶν ἐργαζομένων θὰ συμπεριληφθῇ καὶ τὸ αἴτημα τῶν ἐπαρχιακῶν τυπογράφων τὸ ὁποῖον εἶναι δίκαιον, διότι ἡ ὑφισταμένη κατάστασις καθιερώνει μία διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἐπαρχιῶν καὶ τῶν Ἀθηνῶν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Πανεφεδρικῆς Ἑνώσεως τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου Κρήτης, ζητούσης τὴν χορήγησιν 20–25 στρεμμάτων ἐκ τῆς ἀγροτικῆς περιουσίας τοῦ Δημοσίου κλπ.

§87Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ Πανεφεδρικὴ Ἕνωσις τοῦ νομοῦ Ἡρακλείου Κρήτης ζητεῖ τὰ ἑξῆς «..... (ἀναγινώσκει).....». Ὁ διατρέχων τὴν ἑλληνικὴν ὕπαιθρον εὑρίσκεται πρὸ ἐκτεταμένων ἐκτάσεων αἱ ὁποῖαι δὲν καλλιεργοῦνται καὶ διερωτᾶται διατί αὐτὰ τὰ κτήματα δὲν καλλιεργοῦνται, τοῦ δίδεται δὲ ἡ ἀπάντησις ὅτι αὐτὰ ἀνήκουν ἢ εἰς τὸ δημόσιον ἢ εἰς μοναστήρια. Βλέπομεν χιλιάδας ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι κατακλύζουν τὴν Πρωτεύουσαν καὶ δὲν ἔχουν κλῆρον νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας των. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν χιλιάδες στρέμματα ἀκαλλιέργητα θὰ ἦτο δυνατὸν ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν ἐνοικίασιν ἢ πάκτωσιν αὐτῶν τῶν γαιῶν δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μένουν εἰς τὰ χωρία των καὶ δὲν ἔχουν κλῆρον. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν δανείων τὸ ταχύτερον νὰ ἐγκρίνῃ τὰ ἀγροτικὰ δάνεια τὰ ὁποῖα ζητοῦν ἀπ’ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς χώρας, διότι ἀπὸ ἓξ μηνῶν οὐδὲν δάνειον ἐδόθη ἐκ τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς δανείων διὰ γεωργικὰς βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας. Νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ μέτρα αὐτὰ ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν καὶ νὰ εἶναι βεβαία, ὅτι θὰ δυνηθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ σταματήσῃ τὸ κῦμα τῆς ἀστυφιλίας, τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται τὸν τελευταῖον καιρὸν εἰς ἔτι μεγαλυτέραν ἔκτασιν ἐξ ὅλων τῶν σημείων τῆς χώρας.

§88Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν δανείων ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ὄχι μόνον τὰ προσήκοντα μέτρα, ἀλλὰ καὶ κἄτι παραπάνω καὶ εἰδικῶς παρεκάλεσε τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐπέμεινε διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ προβῇ εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι πράγματι ἀπὸ 6 μηνῶν καθυστερεῖται ὅλη αὐτὴ ἡ ἐργασία τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ λόγους, οἱ ὁποῖοι φυσικὰ δὲν βαρύνουν τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ ἠδυνάμην νὰ κάμω τὴν δήλωσιν κατόπιν τῶν συνεχῶν ἀπασχολήσεων τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο ὅτι εἶναι πολὺ πιθανὸν εἰς λίαν προσεχὲς μέλλον νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ λειτουργία τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρώτην ἐρώτησίν σας, κύριε συνάδελφε, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ ἀνταλλάξιμα κτήματα ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς κάμω τὴν δήλωσιν τὴν ἑξῆς: Τὰ ἀνταλλάξιμα κτήματα ἔχουσι διατεθῆ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἢ μᾶλλον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας καὶ παρεκάλεσε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν νὰ θέτῃ εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κατὰ τόπους Διευθυντῶν τῆς Γεωργίας νὰ διαθέτουν τὰ κτήματα αὐτὰ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Ἐννοεῖται ὅτι ἡ ἀποκατάστασις αὐτὴ θὰ γίνηται μόνον διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ ὄχι διὰ τοὺς ἀστοὺς ἢ δι’ ἄλλους σκοπούς. Ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχει ἀναλάβει πολλὰ κτήματα ἰδίως εἰς τὴν Κρήτην καὶ ἔχει προβῆ εἰς τὴν διάθεσιν καὶ ἀποκατάστασιν πολλῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν ἀγροτῶν. Ἐπίσης ἔχει παρακαλέσει ἐσχάτως τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως ἀποφύγῃ πᾶσαν διάθεσιν κτημάτων ἀνταλλαξίμων ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὅπως δυνηθῇ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὸ ταχύτερον εἰς ὁλόκληρον τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τῶν ἀνταλλαξίμων τοὺς καλλιεργητάς. Σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι πανταχόθεν ἀσχολούμεθα καὶ ὑπογράφομεν καθημερινῶς 7–8 ἀποφάσεις πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Τώρα ἀπὸ ἀπόψεως χρημάτων πῶς θὰ γίνῃ θὰ μελετήσω τὸ ζήτημα.

§89Σ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχει δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις νὰ διαθέσῃ δι’ ἐκποιήσεως τὰ κτήματα αὐτὰ εἰς τοὺς πρόσφυγας.

§90Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κάνομεν ὅτι εἶναι δυνατόν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν προέδρων τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Ἀμυνταίου καὶ Ἀναργύρων, πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Δημοσίων Ἔργων, διαμαρτυρομένων διὰ ἀναστολὴν πιστώσεως ἀποξηράνσεως ἕλους Ροῦβνικ.

§92Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀποξήρανσις τοῦ ἕλους Ροῦβνικ εἶναι ζήτημα ἐκκρεμοῦν ἀπὸ 25ετίας. Εἶχεν ἤδη κατὰ τὸ 1931 ἀποφασισθῆ ἡ ἀποξήρανσίς του. Ἐπῆλθεν ὅμως ἡ ὑποτίμησις τῆς Ἀγγλικῆς λίρας καὶ τῆς δραχμῆς ἐν συνεχείᾳ καὶ τὸ ἔργον ἐσταμάτησεν. Ὑποθέτω, ὅτι ἂν δὲν γίνῃ καὶ τώρα ποὺ ἔχομεν τὸν πακτωλὸν τὸν Ἀμερικανικόν, θὰ εἴπῃ ὅτι δὲν θὰ γίνῃ ποτέ, ὁπότε θὰ ἔπρεπε νὰ πέσουμε εἰς τὴν θάλασσαν ὅλοι ὅσοι καταγόμεθα ἐκεῖθεν καὶ νὰ πνιγοῦμε. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι μόνον τοπικοῦ ἐνδιαφέροντος, ἀλλὰ γενικωτέρου καὶ μάλιστα σήμερον ὁπότε ἀπὸ τοῦ Ἀμυνταίου καὶ Κοζάνης μέχρι Πτολεμαΐδος ὅπου πρόκειται νὰ γίνουν τὰ ἔργα ἀζώτου θερμικοῦ ἐργοστασίου, ἐξηλεκτρισμοῦ καὶ πλινθοποιήσεως λιγνίτου, τὸ λεκανοπέδιον αὐτὸ δύναται νὰ ἐμπλουτισθῇ καὶ νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὴν καλλιέργειαν 100.000 στρεμμάτων ἀρίστης γῆς πρὸς καλλιέργειαν εἰς μίαν περιοχὴν πολυκωτῳκημένην εἰς τὴν ὁποίαν γίνονται ὁμηρικοὶ καυγάδες δι’ ἕνα στρέμμα γῆς καλλιεργησίμου. Ἐκ τῆς ἀποξηράνσεως τοῦ Ροῦβνικ καὶ τῆς λίμνης τῶν Πετρῶν θὰ ἐξοικονομηθοῦν 40.000 στρεμμάτων γῆς. Ἄλλα 30.000 ἐκ τῆς ἀποξηράνσεως τοῦ ἕλους Σιριγκιὸλ καὶ περὶ τὰς 20.000 στρεμμάτων τὰ ὁποῖα ἔχει κατακλύσει ἡ ἀτίθασος καὶ δύναταί τις νὰ εἴπῃ ἄτακτη λίμνη τοῦ Ὀστρόβου, ἡ λίμνη αὐτὴ ἡ ὁποία ἀπὸ ἐτῶν ἀνεβαίνει διαρκῶς, καὶ καθὼς τὸ γνωρίζετε οἱ παλαιότεροι ἔχει ἐξαναγκάσει τοὺς σιδηροδρόμους νὰ ρίψουν ἑκατομμύρια χρυσῶν δραχμῶν διὰ νὰ ἀνεβάζουν διαρκῶς τὴν σιδηροδρομικὴν γραμμήν, ἡ ὁποία παρ’ ὅλα ταῦτα ἀπὸ μακρὸν χρονικὸν διάστημα εἶχε καταντήσει ἀμφίβιος εἰς 2½ χιλιάδας μέτρων καὶ κατὰ ἕνα πρωτότυπον τρόπον διέρχεται διὰ μέσου τῆς λίμνης. Ὑπῆρχεν ἕνα τζαμὶ εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἐγὼ ἔχω πάει ὡς παιδίον, τὸ ὁποῖον τώρα εὑρίσκεται εἰς τὸ μέσον σχεδὸν τῆς λίμνης. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα, δηλ. ἡ ἀποξήρανσις καὶ τῶν τριῶν αὐτῶν συμπλέκονται, συνδέονται μὲ τὴν λίμνην τοῦ Ὀστρόβου, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ νερὰ χύνονται. Ἑπομένως παραλλήλως θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ὅ,τι ἀποφασισθῇ. Τὸ μελετώμενον καὶ ἀποφασισθὲν ἔργον τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ θὰ πραγματοποιηθῇ διὰ τῶν ὑδατοπτώσεων τοῦ ποταμοῦ Βόδα. Πρέπει νὰ γίνῃ σῆραγξ, ἡ ὁποία θὰ μεταφέρῃ τὰ νερὰ εἰς τοὺς καταρράκτας καὶ ἔτσι θὰ ἐνισχυθοῦν αἱ ὑδατοπτώσεις σημαντικῶς. Ἀλλ’ ἐκ παραλλήλου θὰ δαμασθῇ ἡ λίμνη, θὰ σταθεροποιηθῇ ἡ ἐπιφάνειά της, ὥστε νὰ παύσουν πλέον αἱ αὐξομειώσεις τῆς στάθμης τοῦ ὕδατος καὶ αἱ πλήμμυραι καὶ θὰ ἀποδοθοῦν τοὐλάχιστον 15– 20 χιλιάδες στρέμματα εἰς τὴν καλλιέργειαν, τὰ ὁποῖα ἀπὸ εἰκοσαετίας ἔχει κατακλύσει ἡ λίμνη. Καὶ ὑπάρχουν χωριὰ εἰς τὰ ὁποῖα ἐγκατεστάθησαν πολλαὶ ἑκατοντάδες προσφύγων οἱ ὁποῖοι ἔμειναν χωρὶς γῆν. Διότι τὴν καλυτέραν γῆν τὴν κατέκλυσαν τὰ νερὰ τῆς λίμνης. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ ἐντείνῃ τὴν προσπάθειάν του ὥστε νὰ ἀρχίσῃ ἐγκαίρως ἡ ἐκτέλεσις τῶν σχεδίων διὰ τὴν ἀπόδοσιν εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν γαιῶν αὐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων εἶναι εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ συγκεντρώσῃ ἀμέριστον καὶ ἀπεριόριστον τὴν προσοχὴν καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν ἰδικήν μας. Θὰ εἴμεθα οἱ ἔσχατοι τῶν ἀνθρώπων ἐὰν τώρα μὲ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἔχομεν δὲν φροντίσωμεν νὰ πραγματοποιήσωμεν καὶ νὰ δώσωμεν ζωὴν εἰς τὰ ἔργα αὐτὰ καὶ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὰ ἔργα αὐτὰ ἀποζῇ. Δυστυχῶς ἡ ὑδραυλικὴ ὑπηρεσία, ὅπως συνήθως, εἶναι κατανεμημένη εἰς τὰ διάφορα ὑπουργεῖα. Ἔχομεν ὑπηρεσίαν ἀποξηράνσεως ὑδραυλικὴν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἔχομεν παρομοίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Ἔχομεν εἰς τὴν Μακεδονίαν τὴν ὑπηρεσίαν συντηρήσεως ἔχομεν τὴν ὑπηρεσίαν κατασκευῆς, παρομοίαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πάντοτε συμβαίνει, κάθε ὑπηρεσία νὰ εἶναι χωριστὸ καπετανᾶτο καὶ κάθε ὑπάλληλος βασιλεὺς σὲ χωριστὸ βασίλειον. Ὑποθέτω ὅτι εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ἐνταχθοῦν ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι ὑπὸ ἑνιαίαν διοίκησιν, διὰ νὰ προχωρήσωμεν γοργῶς εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αὐτῶν. Παρατηρεῖται καὶ κάτι ἄλλο, ἐνῷ ἐπρόκειτο περὶ ἔργων ἀξίας 6 ἑκατομ. δολλαρίων, περὶ ἔργων ἀξίας ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐξαρτᾶται ἡ ζωὴ καὶ τὸ μέλλον τοῦ τόπου κατὰ μέγιστον μέρος, γίνονται οἰκονομίαι. Μηχανικοὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπαραίτητοι, χωρὶς τοὺς ὁποίους δὲν ἠμποροῦμε νὰ κάνουμε οὔτε βῆμα, δὲν προσλαμβάνονται διότι ὁ μισθὸς ὁ ὁποῖος καταβάλλεται εἰς αὐτοὺς εἶναι ἐλάχιστος. Καὶ ἑπομένως προβάλλει τὸ ἐρώτημα. Πῶς θὰ γίνουν τὰ ἔργα αὐτὰ διὰ τὰ ὁποῖα θὰ δαπανήσωμεν ἑκατομμύρια δολλαρίων, ὅταν δὲν διαθέτωμεν μηχανικούς; Διότι ἔχομεν καταλήξει εἰς τὸ σημεῖον ὥστε αἱ ὑπηρεσίαι αὐταὶ νὰ ἔχουν διευθυντὰς οἱ ὁποῖοι εἶναι ἤδη ἀρκετὰ ἡλικιωμένοι καὶ νὰ μὴν ἠμποροῦμεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων ὡς ἐὰν μὴ εἴχομεν μηχανικοὺς νεωτέρους, διότι κανεὶς δὲν προσέρχεται διὰ νὰ προσληφθῇ. Νομίζω καὶ πιστεύω, ὅτι τό ζήτημα πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ σοβαρώτερον καὶ νὰ συγκεντρώσωμεν ὅλας μας τὰς προσπαθείας διὰ νὰ πραγματοποιήσωμεν τὸ ὄνειρον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνω εἶναι ἡ ζωὴ τοῦ τόπου.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σπυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§94Γ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ πρόεδροι τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Ἀμυνταίου τῶν Ἀναργύρων καὶ τῶν λοιπῶν περιφερειῶν δικαίως διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν ἀναστολὴν τῆς πιστώσεως καὶ εὑρίσκονται ἐν ἀπολύτῳ δικαίῳ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τοῦ δικαίου αὐτοῦ καὶ ταυτοχρόνως διαμαρτύρομαι καὶ θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ ὄχι μόνον νὰ προλάβῃ νὰ μὴ ἀνασταλῇ ἡ χορήγησις τῶν πιστώσεων, ἀλλὰ τοὐναντίον νὰ ἐνισχύσῃ τὸ κονδύλιον αὐτὸ διὰ τὴν ἀποξήρανσιν τοῦ ἕλους αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ δώσῃ εἰς τὴν καλλιέργειαν 100 χιλιάδας στρέμματα καὶ θὰ ἐξυπηρετήσῃ πολλὰς χιλιάδας κατοίκων τῆς Βορειοδυτικῆς Ἑλλάδος. Εἶναι ἔργον σπουδαιότατον τόσον διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῶν γαιῶν, ἀλλὰ καὶ διότι θὰ παράσχῃ τὴν εὐτυχίαν εἰς τὴν περιφέρειαν. Παρακαλῶ, ὅπως δοθῇ ἡ δέουσα προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως.

§95Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἔργον τοῦ Ροῦβνικ ἀνήκει εἰς τὸ σύμπλεγμα τῶν ἔργων τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ὑπὸ μελέτην. Κατὰ σύμπτωσιν τὸ ἔργον τοῦτο μὲ ἀνησύχησεν ἀπὸ τότε ποὺ ἤμην Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἡ μελέτη τοῦ ἔργου τοῦ Ροῦβνικ δὲν εἶναι ἁπλῆ εἶναι σύνθετος μελέτη. Παρὰ ταῦτα τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχει ὁλοκληρώσει τὴν προμελέτην καὶ παρὰ τὸ ὅτι δὲν ἔχει ὁλοκληρωθῆ πλήρης μελέτη, ἐπέτυχε ὥστε νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων 1950–51 πίστωσις μὲ τὴν ὁποίαν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀρχίσωμεν τὸ ἔργον. Ἐλπίζω ἐντὸς ὀλίγων μηνῶν νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ μελέτη ὥστε τὸ 1951–52 νὰ ἀναγραφῇ πίστωσις πληρεστέρα ὥστε νὰ ὁλοκληθῇ αὐτὸ τὸ ὄντως σπουδαῖον ἔργον.

§96Γ. ΜΟΔΗΣ. Ζητοῦμεν, κύριε ὑπουργέ, ἀρχὴν ἐκτελέσεως.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σβῶλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ὁμοσπονδίας Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίχης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τὸ Ἐργοστάσιον Σάϊφε.

§98Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεταξὺ τῶν ἀκινήτων τὰ ὁποῖα εἶχον ἱδρύσει οἱ Ἰταλοὶ εἰς τὴν Ρόδον καὶ περιῆλθον εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ὑπάρχει καὶ βιομηχανία ἐπεξεργασίας ἀμπελουργικῶν προϊόντων. Περὶ τῆς τύχης τῆς περαιτέρω λειτουργίας καὶ διαχειρίσεως αὐτοῦ τοῦ ἐργοστασίου πρόκειται. Ἡ Ὁμοσπονδία Συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης ἐκ συστήματος ἀλληλεγγύης πρὸς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμοὺς Δωδεκανήσου ζητεῖ ὅπως ἡ διαχείρισις καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις αὐτοῦ τοῦ ἐργοστασίου παραχωρηθῇ ὄχι εἰς ἰδιώτην τινὰ ἢ καμμίαν ἄλλην ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν ἀλλὰ εἰς τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Δωδεκανήσου. Εἶναι θέμα ἀρχῆς καὶ συνηγορῶ θερμῶς ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῶν Συνεταιρισμῶν Δωδεκανήσου.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§100Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Σβῶλος, διότι ἐπεσκέφθην τὸ ἐργοστάσιον καὶ ἐξήτασα καὶ τὰ ζητήματα αὐτὰ καὶ ἔχω καὶ ἐγὼ πεισθῆ ἀκραδάντως, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον τὸ καλύτερον εἶναι νὰ δοθῇ εἰς τὴν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν.

§101Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐπειδὴ γνωρίζω τὸ θέμα.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος.

§103Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ ἐργοστάσιον αὐτό, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησαν ὅλοι οἱ συνάδελφοι, εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ καλύτερον συγκεκροτημένα ἐργοστάσια ἐπεξεργασίας καὶ συντηρήσεως γεωργικῶν προϊόντων. Ἔλαβε τὸ Ὑπουργεῖον γνῶσιν τῆς αἰτήσεως τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Δωδεκανήσου. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ ἐργοστασιακὸν συγκρότημα ἀνήκει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν ἁρμοδιότητα λόγῳ τῆς Ἰταλογερμανικῆς συμβάσεως, ἀπηύθυνα ἔγγραφον καὶ συνιστῶ ἐκθύμως τὴν παραχώρησιν αὐτοῦ τοῦ συγκροτήματος εἰς τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον εἶναι κεκηρυγμένον ὑπὲρ τῆς ἀποδόσεως καὶ συνιστᾷ τὴν Ἕνωσιν ὡς ἱκανὴν νὰ τὸ διαχειρισθῇ.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῶν ἀναφορῶν καὶ

ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ.

Κατετέθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ προτάξεως τῆς συζητήσεως τῶν συναφῶν ἐπερωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 68 καὶ 69 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, τῶν σχετικῶν μὲ τὴν Κ.Ε.Π. (Ἀναγινώσκονται τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν, καὶ εὑρίσκονται παρόντες οἱ ὑπογράψαντες).

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν εἰρημένην πρότασιν;

§106ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ὁ κ. Δημάκης ἔχει τὸν λόγον.

§108Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ εἶναι συνέχεια τῆς ἐπερωτήσεως ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Σακελλαρίου· ἀφορᾷ τὸν ἔλεγχον τῶν πετρελαιοειδῶν, ἀφορᾷ τὴν Κοινοπραξίαν, δι’ αὐτὸ ἀπεφάνθη ἡ Βουλή, ὅτι πρέπει νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτῆς. Κύριοι, τὸ ζήτημα δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν, ὡς πολὺ ὀρθῶς ὁ κ. Σακελλαρίου ἀπεκάλεσεν, εἶναι πολύπλοκον, εἶναι σοβαρώτατον. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐντὸς 5 ἡμερῶν νὰ γίνῃ ὁ ἔλεγχος τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ὀργανισμοῦ, ὅστις λέγεται Κοινοπραξία Πετρελαιοειδῶν. Κύριοι, ὅπως ἠξεύρετε, ὑπῆρχον ξέναι Ἑταιρίαι ἐν Ἑλλάδι προπολεμικῶς, ἡ Σέλλ, ἡ Σόκονυ κλπ. καὶ ἀρκεταὶ Ἑλληνικαὶ αἵτινες διεξήγαγον ἐλευθέρως τὸ ἐμπόριον τῶν πετρελαιοειδῶν. Τὸν Νοέμβριον τοῦ 1944 ὁ λοχαγὸς Σίμψον, ὁ νῦν Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Στεάουα, λοχαγὸς τοῦ στρατοῦ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ἔκαμε τὴν ἕνωσιν ὅλων τῶν ξένων Ἑταιριῶν καὶ συνεκρότησε τὸν μεγάλον αὐτὸν Ὀργανισμὸν ὅστις ἀποκαλεῖται Κοινοπραξία τῶν Πετρελαιοειδῶν. Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, κύριοι, ἕνα καὶ μόνον σκοπὸν εἶχε κατὰ τὸν Σίμψον, τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμμαχικῶν στρατευμάτων τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ κατ’ ἐπέκτασιν τοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ γίνεται καὶ τροφοδότης καὶ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας. Καὶ πολὺ ὀρθῶς ἔκαμεν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Σακελλαρίου ἐντύπωσιν καὶ ὄχι μόνον εἰς τὸν κ. Σακελλαρίου, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλους μας, κύριοι βουλευταί, καὶ λέγω ὅτι μᾶς ἔκαμεν ἐντύπωσιν τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ συνεκροτεῖτο ἐπὶ τῶν κατακτητῶν ἐν Ἑλλάδι ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, καὶ ἐνῷ ὅλαι αἱ Ἑλληνικαὶ Ἑταιρίαι πετρελαίων ἐπετάχθησαν ἐκ μέρους τοῦ κατακτητοῦ, παραδόξως ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς τῆς Κοινοπραξίας, ὁ ὁποῖος ἀπετελεῖτο ἀπὸ Ἀμερικανικὰς καὶ Ἀγγλικὰς Ἑταιρίας, δὲν ὑφίσταται οὐδεμίαν καταδίωξιν, ἀντιθέτως ἐνισχύεται ἀπὸ τὸν κατακτητήν, ἐνισχύεται ὑπὸ τῶν Γερμανῶν. Διατί; Διότι καὶ ἐκεῖνοι ἐνίσχυον τὸν κατακτητὴν καὶ δι’ αὐτὸ ἔκαμεν ἐντύπωσιν καὶ κατάπληξιν εἰς τὸν συνάδελφον κ. Σακελλαρίου. Ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ πάρῃ μίαν νομιμοποίησιν, ἤτοι ν’ ἀναγνωρισθῇ ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, διότι, κύριοι, ἔλαβον χώραν καὶ πραγματικῶς ὑπῆρξαν τοιαῦται ἀτασθαλίαι καὶ ὑπερβασίαι, ὥστε ὁ Σίμψον προέβλεπε, ὅτι μίαν ἡμέραν θ’ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὴν δίωξιν καὶ τὸν ἔλεγχον. Θέλει νὰ νομιμοποιήσῃ κατά τινα τρόπον τὰς πράξεις διὰ μιᾶς συμβάσεως μὲ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Καὶ τότε, κύριοι, ἐμφανίζεται ἕνα ἔγγραφον τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρω πῶς ἔχει τὴν προέλευσίν του, ἕνα ἔγγραφον τοῦ κ. Βασιλειάδη.

§109ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τίνος Βασιλειάδη;

§110Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἑνὸς ὑπαλλήλου, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι εἶναι ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν καὶ μᾶς ἔκαμεν ἐντύπωσιν τὸ ἑξῆς: Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Μεταφορῶν δὲν ἦτο τότε ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ, διὰ τὰς συμβάσεις αὐτὰς ἦτο ἁρμόδιον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας (νόμος 1960)1949) καὶ ὄχι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Μεταφορῶν καὶ διότι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Μεταφορῶν δὲν ὑπῆρχε, συσταθὲν τὴν 20ὴν Νοεμβρίου 1944. Καὶ ἐμφανίζεται εἰς αὐτὸ τὸ ἔγγραφον ὁ κ. Βασιλειάδης καὶ λέγει, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐγγράφου νομιμοποιήσεως τῆς συμβάσεως τῆς Κοινοπραξίας μετὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ ἁπλῶς ἑνὸς σημειώματος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν. Ἀλλὰ ὁ Σίμψον λέγει, ὅτι πρόκειται περὶ συμβάσεως καὶ μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ ἑτεροβαρὲς αὐτὸ σύμφωνον ἦτο μονόπλευρον, μόνον ὁ Σίμψον τὸ ἔχει καὶ εὑρέθη τὸ ἔγγραφον αὐτὸ σὲ κάποιον συμβολαιογράφον μετὰ ἀπὸ ὁλόκληρον χρόνον. Εἰς τὸ ἔγγραφον ἐκεῖνο ἀναφέρονται ποῖαι ἦσαν αἱ ὑποχρεώσεις τῆς Κοινοπραξίας καὶ ποῖα ἦσαν τὰ δικαιώματά της. Ἀνετέθη εἰς αὐτούς, κύριοι, ἡ ἀποθήκευσις καὶ διανομὴ τῶν πετρελαιοειδῶν μὲ βάσιν, ὅτι θὰ ἐργασθοῦν χωρὶς περιθώριον κέρδους κατὰ τὸ ἄρθρον 6 καὶ 8 τῆς συμβάσεως. Σίμψον καὶ μόνον ἀναγνωρίζει γενικὰ ἔξοδα καὶ ἀποσβέσεις, τὰ ὁποῖα γενικὰ ἔξοδα εἶναι τόσον ἀσαφῆ καὶ τόσον ἀκαθόριστα, ὥστε μοῦ κάμνει κατάπληξιν τὸ γεγονὸς πῶς ἐδέχθησαν αἱ Ἑταιρεῖαι αὐταί, αἱ ὁποῖαι ἐνήργουν ἐπὶ κέρδει, ἐδέχθησαν μόνον μὲ γενικὰ ἔξοδα καὶ ἀποσβέσεις. Ἀλλά, κύριοι, θὰ σᾶς εἴπω ἕνα πρᾶγμα, ὅταν κατατεθῇ ὁλόκληρος ὁ φάκελλος, τὸν ὁποῖον ἐζήτησα νὰ κατατεθῇ καὶ ὅταν ἡ Βουλὴ λάβη γνῶσιν τοῦ φακέλλου αὐτοῦ, θὰ ἴδῃ, ὅτι εἰς τὰ γενικὰ ἔξοδα τὰ ὁποῖα εἶναι τεράστια, συμπεριλαμβάνονται παντὸς εἴδους προμήθειαι, θέλετε νὰ σᾶς εἴπω καὶ γυναικεῖα εἴδη, φορέματα κλπ. καὶ κάτι τι ἄλλο καὶ μία κλινικὴ γυναικολογική· τὰ ξεγεννήματα ἐπήγαιναν εἰς τὰ γενικὰ ἔξοδα. Ὅλα αὐτὰ περιλαμβάνονται εἰς τὰ γενικὰ ἔξοδα. Ἐπίσης λέγει διὰ μεταφορὰν 12 χιλ. τὸν τόννον, ἐνῷ ἦτο ἡ μεταφορὰ 9 χιλ. τὸν τόννον. Φαντασθεῖτε ποῖα ἦσαν τὰ τεράστια κέρδη τὰ ὁποῖα ἔβαζαν εἰς τὰ γενικὰ ἔξοδα.

§111ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔχετε στοιχεῖα;

§112Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Μάλιστα καὶ ὑπάρχουν συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ ἐζητήσαμε νὰ κατατεθῇ ὁλόκληρος ὁ φάκελλος. Καὶ ἐνῶ, κύριοι, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, λέγω, κύριοι, μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν καὶ ἕνα ἄλλο γεγονός, ὅτι ἡ κοινοπραξία, ἐνῷ γίνεται τὴν 17 Νοεμβρίου 1944 ἡ σύμβασις ἀρχίζει ἀπὸ τὴν 1ην Νοεμβρίου 1944. Κατὰ τίνα τρόπον, ἀφοῦ ἡ σύμβασις λαμβάνει χώραν τὴν 17 ἔχει ἀναδρομικὴν ἰσχὺν ἀπὸ 1ην Νοεμβρίου 1944; Ἀλλὰ ἡ σύμβασις αὐτὴ τοῦ Σίμψον ἐπειδὴ ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ ἔχῃ πολλὰ τρωτὰ καὶ τοῦτο δυστυχῶς τὸ τονίζω, τὸν Αὔγουστον τοῦ 1945 μετὰ 10 ὁλοκλήρους μῆνας γίνεται μία ἄλλη σύμβασις ἐκ μέρους μιᾶς ἄλλης Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας ἀντιπρόεδρος ἦτο ὁ κ. Βαρβαρέσος καὶ τὴν σύμβασιν τὴν ἔκαμεν ὁ κ. Βαρβαρέσος. Ἀκούσατε, κύριοι, τὴν σύμβασιν αὐτὴν καὶ νὰ κρίνετε σεῖς, ἐὰν πρέπει νὰ εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ κινηθῇ τὸ ἄρθρον 2 περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν. Ἔπρεπε λοιπόν, νὰ νομιμοποιηθῇ ἡ κατάστασις αὐτὴ καὶ νὰ ἀναλάβῃ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ κατοχυρώσῃ τὴν Κοινοπραξίαν αὐτήν. Δι’ αὐτὸ ὅπως σᾶς λέγω ἐπεδίωξαν ν’ ἀντικαταστήσουν τὴν σύμβασιν μὲ δευτέραν σύμβασιν πρὸς τὸ Δημόσιον. Συνομολογεῖται λοιπόν, διὰ τῆς συμβάσεως ἐκείνης τοῦ Βαρβαρέσου, ὅτι ἡ Κοινοπραξία ἀρχίζει τὰς ἐργασίας της ἀπὸ τῆς 1ης Ν)βρίου 1944, ἐνῷ ἡ σύμβασις τοῦ Βαρβαρέσου γίνεται τὴν 10ην Αὐγούστου 1945, ἀναδρομικῶς καὶ τὴν φέρνει ὅτι ἀρχίζει ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἔκαμε τὸ σύμφωνον ὁ κ. Σίμψον, ἤτοι πρὸ 10μηνου, ἀπὸ 1ης Ν)βρίου 1944, τῆς ἀναγνωρίζεται διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἡ διαχείρισις τῶν πετρελαιοειδῶν καὶ ἰσχύει ἀναδρομικῶς ἀπὸ τῆς 1ης Ν)βρίου 1944. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀπόψεις τοῦ Σίμψον καὶ ἀναδρομικῶς ἀπὸ 1ης Ν)βρίου 1944, Ἔχει ἡ ἑταιρία τὸ δικαίωμα ὅλων τῶν μεταφορτώσεων ἄρθρον 1 παράγρ. 3 κλπ. καὶ δὲν ἔχει οὐδένα ἔλεγχον, ἐνῷ δι’ ὅλα αὐτὰ ἔπρεπε νὰ γίνουν πρακτικά, μὲ ἄλλα λόγια ἡ ἑταιρία ἦτο τελείως ἀνεξέλεγκτος διὰ τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 1 ἐδόθη τὸ δικαίωμα (ἀναγινώσκει... εἰσπράξεις εἰς γενικὰ ἔξοδα, Διοικητικὰ κατ’ ἀναλογίαν πρὸς τὰς πωλήσεις αἵτινες ἐγένοντο ἀπὸ 1–11–44). Διὰ τῆς παραγράφου βʹ τοῦ ἄρθρου 5 παρέχεται ἄφεσις ἁμαρτιῶν καὶ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ πάσης εὐθύνης οἱασδήποτε φύσεως, διὰ τὰς γενομένας τελωνιακὰς παραβάσεις ἐκ μέρους τῆς Κοινοπραξίας, αὐτὴ εἶναι ἡ σύμβασις Βαρβαρέσου. Ἀντιλαμβάνεσθε τὴν πρεμούραν τῆς Κοινοπραξίας νὰ ἔλθῃ εἰς σύμβασιν μὲ τὸ Δημόσιον, φαντάζεσθε τί εἶχε κάμνει μὲ τὰ τελωνεῖα, ὥστε νὰ ζητήσῃ διάταξιν ρητὴν καὶ κατηγορηματικὴν διὰ τῆς ὁποίας νὰ δίδεται ἄφεσις ἁμαρτιῶν δι’ ὅσα ἔκλεψε, συγχρόνως δὲ νὰ ἀπαλλάσσεται ἐκ πάσης ποινικῆς εὐθύνης. Αὐτή, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἡ ἁμαρτωλὴ διάταξις τῆς παραγράφου Βʹ τοῦ ἄρθρου 5. Καὶ προχωρῶ περαιτέρω, ἐνῷ ἡ ἑταιρία ἐργάζεται ἄνευ κέρδους διὰ τοῦ ἄρθρου 6 τῆς ἄνω συμβάσεως δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὰς ἐπὶ κέρδει ἐργασίας γεγονὸς ὅπερ θὰ εἶναι ἀντικείμενον διαπραγματεύσεων μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Ἀγγλικῶν καὶ Ἀμερικανικῶν Ἀρχῶν.

§113Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ποῖος εἰσήγαγε τὰ πετρελαιοειδῆ, ἡ ἑταιρεία, ἡ ΕΜΕΛ ἢ οἱ σύμμαχοι;

§114Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Τὰ εἰσήγαγον τὰ συμμαχικὰ στρατεύματα διὰ τῆς ΕΜΕΛ.

§115Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Μὲ ποίαν σύμβασιν εἶχον τὸ δικαίωμα ἀναπτύξεως οἱ Ἄγγλοι καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ εἰς μίαν σύμβασιν μὲ ἰδιωτικὴν ὑπηρεσίαν;

§116Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Θὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐδιώκουν τὰ συμμαχικὰ στρατεύματα, ἦτο μία μεταπολεμικὴ περίοδος, ὅπου σχεδὸν εἶχον κυριαρχικὰ ἢ ἡμικυριαρχικὰ δικαιώματα τὰ συμμαχικὰ στρατεύματα καὶ ὅπου σχεδὸν ἦσαν καὶ νομοθέται.

§117Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Δὲν τὰ λησμονῶ ὅλα αὐτά, ἀλλὰ λέγω ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων, ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἐπρόκειτο περὶ ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων πῶς εἶχον δικαίωμα ἀναμίξεως οἱ Ἄγγλοι καὶ οἱ Ἀμερικανοί;

§118Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Οἱ σύμμαχοι τοὺς ἐχρησιμοποίησαν ὡς ὄργανά των.

§119Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Καὶ ἐνῷ τότε ὅλοι οἱ Ἕλληνες κατεστρέφοντο καὶ κατέβαλον τὸν φόρον τῆς ἐκτάκτου εἰσφορᾶς, αἱ ἑταιρεῖαι αὐταὶ τῶν πετρελαιοειδῶν ἐθησαύριζαν καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ ἀπηλλάγησαν καὶ τέλος τῆς ἐκτάκτου εἰσφορᾶς διὰ τῆς ἄνω συμβάσεως βάσει τῆς ὁποίας διὰ τῆς ἀπὸ 28 Μαρτίου 1946 συμβάσεως Μαυρίκη εἰσέπραττε κέρδη ἀναδρομικῶς ἀπὸ 1 Ὀκτωβρίου 1945 καὶ προχωρῶν παρακάτω θὰ σᾶς ὁμιλήσω καὶ διὰ δύο ἄλλας συμβάσεις ἐκ τῶν ὁποίων ἡ κοινοπραξία ἐθησαύρισεν ὑπὲρ τὸ δέον. Ἀλλὰ κύριοι, ἐρωτῶ, μήπως ἔγινε ποτὲ ἀπογραφὴ διὰ τὴν ποιοτικὴν ἢ ποσοτικὴν παραλαβὴν τῶν ἐγκαταστάσεων, ποῖαι εἶναι τοῦ Κράτους καὶ ποῖαι εἶναι τῆς Ἑταιρίας; Ἐφ’ ὅσον ἐφ’ ὅλων τούτων ἔληξεν ἡ σύμβασις τὴν 31ην Δεκεμβρίου τοῦ 1946 ὅμως ὄχι μόνον δὲν ἔληξεν ἀλλὰ συνεχίζεται. Θὰ σᾶς εἴπω καὶ δύο ἄλλας συμβάσεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κ. Μαυρίδης ὡς ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τρεῖς ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν τῆς 31ης Μαρτίου τοῦ 46. Κατὰ παράδοξον καὶ ἐγκληματικὸν τρόπον ὡς παρακατιὼν θέλω ἀποδείξει. Ἐγένοντο δύο συμβάσεις ληστρικαί, αἱ ὁποῖαι εἶναι συμπλήρωμα τῆς ἀπὸ 17ης Αὐγούστου 1945 συμβάσεως Βαρβαρέσου. Δὲν ἦσαν ἀρκετὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔδωσεν ὁ Βαρβαρέσος, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ συμπληρώσῃ τὴν ὑποδούλωσιν τῆς πατρίδος μας εἰς τὸ τράστ τῶν πετρελαιοειδῶν. Λοιπὸν ἀκοῦστε καὶ θὰ φρίξετε. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τῆς συμβάσεως Μαυρίκη ἔχει ἡ κοινοπραξία ἐπὶ πλέον τῶν γενικῶν ἐξόδων τὸ δικαίωμα κερδῶν κατὰ τόννον ἐκ τιμῶν πωλήσεως καὶ τὸ δικαίωμα τοῦτο ἀναδρομικῶς ἐπὶ ὅλης τῆς περιόδου συμβάσεως Βαρβαρέσου καὶ λέγει τὸ ἄρθρον τοῦτο, αἱ ἑταιρεῖαι Σέλλ, Σόκονυ καὶ Στεάουα ἔχουσι τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαγάγωσιν ἐλευθέρως τὰ 60 τοῖς ἑκατὸν τῶν κερδῶν των εἰς συνάλλαγμα δολλάρια ἢ λίρας μὲ ἐπίσημον τιμὴν συναλλάγματος χορηγούμενον, ἐνῷ ἡμεῖς ἔχομεν ἀνάγκην συναλλάγματος. Τὰ δὲ 40% τῶν κερδῶν θὰ παρέμενον πρὸς κάλυψιν τῶν φόρων καθαρᾶς προσόδου, νόμου 431]1945 ἐὰν δὲ τὸ 40% δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τοὺς φόρους καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ κοινοπραξία νὰ καλύπτῃ δι’ αὐξήσεως τῶν τιμῶν τῶν πετρελαιοειδῶν. Καὶ νὰ τὶ τοὺς ἔδωσεν ὁ κ. Μαυρίκης. Ἔρχεται ἀναδρομικῶς καὶ τοὺς δίδει δικαίωμα κερδῶν κατὰ τόννον, ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τῆς κοινοπραξίας, εἶχεν δηλαδὴ ἡ κοινοπραξία τὸ δικαίωμα νὰ ἐγείρῃ ἀγωγὰς κατὰ τοῦ Δημοσίου καὶ νὰ λέγῃ ὅτι δικαιοῦται καὶ ἀποζημίωσιν, διότι δὲν τῆς ἐδόθη ἐγκαίρως τὸ συνάλλαγμα, ἵνα εἰσαγάγῃ πετρελαιοειδῆ. Ἔχει εἰσαγωγὴν τόσων πετρελαίων, ὁμοίως ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τόσον κέρδος...

§120Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Γνωρίζητε ἂν αὐτὴ ἡ ἐπιχείρησις τὴν ὁποίαν ἀνέλαβεν ὁ ὑπουργὸς ἐκεῖνος εἶναι συνέπεια ἀνειλημμένης ὑποχρεώσεως παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶμαι προστάτης τῶν πετρελαιοειδῶν, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπιρρίπτητε εὐθύνην εἰς ἕνα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἐξετέλεσεν ὑποχρέωσιν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ καθάπτεσθε τῆς ὑπολήψεως τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ.

§121Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν καθάπτομαι οὐδενός, ἐγὼ ὑπερασπίζομαι τὸν ἱδρῶτα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§122Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Εἶσθε βουλευτὴς καθ’ ὅλην τὴν τετραετίαν καὶ δὲν ἀνελάβατε τὴν ὑπεράσπισιν τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ.

§123Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ ἡ ἐντιμότης τοῦ κ. Μαυρίκη καὶ τοῦ κ. Βαρβαρέσσου;

§124Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Δὲν ἠξεύρω, ἐγὼ κατηγορῶ.

§125Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Διότι ὁ κ. Τσουδερὸς σᾶς εἶπεν ὅτι, ὅ,τι ἔκαμαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, τὸ ἔπραξαν κατ’ ἐντολὴν τῶν συμμαχικῶν στρατευμάτων.

§126Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω τώρα τὸν κ. Βαρβαρέσον, ἔχω τὸν κ. Μαυρίκην.

§127Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Διότι ὅλοι ἔχομεν ὑπ’ ὄψει, ὅτι ὁ κ. Μαυρίκης εἶναι ἕνας ἔντιμος ἄνθρωπος.

§128Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἡμεῖς λέγομεν μέχρις ἀποδείξεως τοῦ ἐναντίου.

§129Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Μήπως ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ γίνεται πρὸς ἀντιπερισπασμὸν τῆς ὑποθέσεως Χατζηπάνου;

§130Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἀδικεῖτε τὸν ἑαυτόν σας λέγοντας αὐτά. Ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὴν σύμβασιν Μαυρίκη. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 ἡ Σέλλ, ἡ Σόκονυ καὶ ἡ Στεάουα ἔχασαν τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαγάγωσι τὰ 60% τῶν κερδῶν των, μὲ τὴν ἐπίσημον τιμὴν τῆς λίρας ἢ τοῦ δολλαρίου, δηλαδὴ ἐνῷ ἡμεῖς εἴμεθα πτωχοὶ καὶ δυστυχεῖς ἀπὸ συνάλλαγμα, αὐτοὶ μὲ τὴν ἐπίσημον τιμὴν τῆς λίρας, ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαγάγουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ 60% τῶν κερδῶν, τὰ δὲ 40% θὰ παραμένουν πρὸς κάλυψιν τῶν φόρων καθαρᾶς προσόδου κατὰ τὸν νόμον 431]45. Παρακολουθεῖστε τὸ σημεῖον αὐτό, κύριοι.

§131ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κατηγορῆτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀνθρώπους.

§132Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Δὲν δέχομαι διακοπάς. Ἄν ὅμως τὰ 40% δὲν ἐπαρκοῦν διὰ τοὺς φόρους, θὰ καλύπτεται δι’ αὐξήσεως τῶν τιμῶν πωλήσεως, δηλαδὴ θὰ τὰ πληρώσῃ ὁ λαός. Εἶναι σύμβασις αὐτή;

§133ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖον ἐπερωτᾶτε, κύριε συνάδελφε;

§134Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἐγὼ θὰ ζητήσω νὰ κινηθῇ ὁ νόμος περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν, γενικῶς καθ’ ὅλων οἱ ὁποῖοι εὐθύνονται ἀπὸ τοῦ 1944 καὶ ἐντεῦθεν.

§135Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Δὲν ἔχετε τὰ στοιχεῖα, δὲν κατέχετε τὸ θέμα.

§136Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε συνάδελφε, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ θεωροῦμαι ἐχθρὸς τῆς κοινοπραξίας καὶ νὰ ἔχω ἐγκαταστήσει ἕνα αὐστηρότατον ἔλεγχον. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπόν, νὰ θεωροῦμαι ὑπερασπιστής της, ἀλλὰ ἐπειδὴ δημιουργοῦνται ὡρισμέναι ἐντυπώσεις, θέλω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Διὰ τὴν πρώτην σύμβασιν, ἡ ὁποία συνήφθη καὶ τῆς ὁποίας δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἤμην συνήγορος εἰς ὅλα τὰ σημεῖα, ἐν τούτοις εἶμαι ὑποχρεωμένος πρὸς ἀπόδοσιν δικαιοσύνης νὰ ἀναφέρω ἕνα στοιχεῖον, διὰ νὰ ἴδητε ὑπὸ ποίαν ἀτμόσφαιραν καὶ ἐν ὄψει ποίων κινδύνων, εὑρέθησαν οἱ ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι ἠναγκάσθησαν νὰ ὑπογράψουν ἐκείνας τὰς συμβάσεις. Ἀκούσατε ἔγγραφον τοῦ κ. Ράνκιν, τότε ἐπιτετραμένον τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, τὸ ὁποῖον ἀπηυθύνθη τὴν 20–3–46. «Εἶναι λίαν............ ...... (ἀναγινώσκει)............». Θὰ ἤθελα λοιπόν, χωρὶς νὰ πρόκειται οὔτε τὴν σύμβασιν ἐκείνην νὰ ὑπερασπισθῶ, οὔτε τοὺς ὑπουργοὺς οἱ ὁποῖοι τὴν συνῆψαν, νὰ εἴπω ὅτι ὑπῆρχε μία τοιαύτη ἀτμόσφαιρα καὶ τοιοῦτοι κίνδυνοι παραμονῆς τῆς χώρας χωρὶς πετρελαιοειδῆ, ὥστε νὰ μὴ εἶναι εὔκολον νὰ λέγωμεν, ὅτι οἱ ὑπουργοὶ ἐκεῖνοι ὑπέγραψαν σπαταλῶντες τὸ χρῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§137Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὡς μόνην κύρωσιν ἡ ἐπιστολὴ λέγει, ὅτι αἱ ἑταιρεῖαι ἐκεῖναι δὲν θὰ ἐξακολουθήσουν ἐργαζόμεναι. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν μόνον δύο ἑταιρεῖαι, ὑπάρχουν πολλαί.

§138Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις ἐξέρχεται τῶν ὁρίων τῶν τεταγμένων. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει ἀπὸ τῆς αἰθούσης ταύτης καὶ ἀπὸ ἁρμοδίους καὶ ὑπευθύνους ὑπουργούς, νὰ ἀνακοινοῦνται ἔγγραφα τοιαύτης μορφῆς ἀνταλλασσόμενα μεταξὺ τῶν πρεσβειῶν καὶ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν.

§139Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἁπλῶς τονίζεται ἕνας κίνδυνος.

§140Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἀπορῶ, κύριοι, πῶς γίνεται ἡ συζήτησις καὶ ὑποβάλλεται ἐπερώτησις κατὰ προσώπων τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπόντα καὶ τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ δώσουν ἐξηγήσεις. Δὲν δύναται, κύριοι, κανεὶς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τοῦ ἐλευθέρου νὰ ἀπευθύνῃ μομφὰς κατὰ προσώπων τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπόντα, τὰ ὁποῖα δὲν μετέχουν τῆς συνεδριάσεως καὶ τῶν συζητήσεων τῶν κοινοβουλευτικῶν καὶ τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ δώσουν τὴν προσήκουσαν ἀπάντησιν. Κατὰ τὸν κανονισμὸν ἡ ἐπερώτησις διεξάγεται μεταξὺ τοῦ ἐπερωτῶντος καὶ τοῦ ἐπερωτωμένου ὑπουργοῦ μὲ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ὁ ἐπερωτώμενος εἶναι παρὼν καὶ εἰς θέσιν ν’ ἀπαντήσῃ. Δὲν δύνασθε λοιπόν, ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ ἀπευθύνετε μομφὰς κατὰ ἑνὸς προσώπου, τὸ ὁποῖον κατέχει σήμερον ἐπίσημον θέσιν, εἶναι γενικὸς διευθυντὴς τοῦ μεγαλυτέρου τοῦ μόνου πιστωτικοῦ ἱδρύματος τῆς χώρας, καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν εἶναι πολιτευόμενος οὔτε ὑπουργός, οὔτε εἶναι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ πρέπει νὰ σταματήσῃ καὶ ἂν ἔχετε λόγους καὶ στοιχεῖα ἐπικρίσεων ἢ καταγγελιῶν, ἠμπορεῖτε νὰ ἀκολουθήσητε ἄλλον δρόμον, ὄχι ὅμως τὸν δρόμον τοῦ βήματος αὐτοῦ, τὸ βῆμα αὐτὸ δὲν σᾶς παρέχει τὸ δικαίωμα νὰ κάμετε τοιαύτας συζητήσεις.

§141Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀναλάβῃ τὴν ὑπεράσπισιν οἱουδήποτε, ἀλλὰ τὸ βῆμα αὐτὸ μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα κατὰ παντὸς διατελέσαντος ὑπουργοῦ εἴτε εἶναι παρὼν εἴτε ἀπὼν ἐφόσον διεχειρίσθη τὰ κοινά.

§142Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς καταστήσω εὐπρεπῆ, ὅταν ὁμιλῆτε ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἐναντίον ἐκείνου τοῦ προσώπου τὸ ὁποῖον μέμφεσθε, δὲν δύνασθε νὰ τὸ θίξετε.

§143Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὑπερασπίζομαι τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον σεῖς θέλετε νὰ ἀποφύγητε. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ σᾶς εἴπω εἶναι ὅτι πᾶς ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος πταίει, θὰ λογοδοτήσῃ, εἴτε εἶναι παρὼν εἴτε ἀπὼν καὶ θὰ δώσῃ λόγον μὲ τὸν νόμον περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἔρχεσθε ἀπρόσκλητος συνήγορος ἐδῶ, δὲν δικαιοῦσθε νὰ συνεχίσητε ὁμιλοῦντες κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ δὲν ἔχετε τὸ ἀνάστημα νὰ μὲ καταστήσητε εὐπρεπῆ διότι εἶμαι τοιοῦτος. Ἀλλὰ πρῶτον νὰ καταστήσητε ὑμᾶς αὐτούς.

§144Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Θὰ παρακαλέσω τὸ κ. Πρόεδρον νὰ παρακολουθήσῃ τὴν συζήτησιν ὅπως διεξαχθῇ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν ἐπιβαλλομένων. Ἀνεφέρθησαν γεγονότα καὶ κρίσεις ἀπὸ πρόσωπα τὰ ὁποῖα δυστυχῶς δὲν ἐμελέτησαν τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἄκουσα τὴν τελευταίαν διακοπὴν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ὅτι ὅταν κατηγοροῦνται πρόσωπα ἀπόντα, κατέχοντα ἀνωτέρας θέσεις τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθὸν κοινοβουλευτικῶς. Ἄν τὸ πρᾶγμα εἶχεν οὕτως, δὲν θὰ ἔπρεπε κανεὶς νὰ κατηγορῆται μὴ παρὼν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἀλλὰ δυστυχῶς διὰ τὸν προλαλήσαντα, ὑπάρχει καὶ παρὼν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συνυπεύθυνος μετὰ τοῦ κ. Μαυρίκη κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ ἀξιότιμος κ. Τσουδερός, ὁ ὁποῖος τότε ἦτο ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ συνεπῶς δὲν βλέπω διατὶ γίνεται ὁ θόρυβος αὐτός, νὰ ἐκτρεπώμεθα εἰς ἀτέρμονας συζητήσεις, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφήσωμεν τὸν ρήτορα νὰ συνεχίσῃ.

§145Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀναφέρετε ὀνόματα προσώπων ἀπόντων ἐδῶ.

§146Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀττικῆς ναύαρχος κ. Σακελλαρίου, νομίζω, ὅτι ἔχει ἀπολύτως δίκαιον καὶ μὲ πρόλαβε, διότι ἐν περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔκανε αὐτὸς τὴν συζήτησιν αὐτήν, θὰ τὴν ἔκανα ἐγώ. Νομίζω ὅτι ὁ ὁμιλῶν εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ τάξει νὰ ἐπικρίνῃ καὶ τὸν κ. Μαυρίκην καὶ τὸν κ. Βαρβαρέσον, οὐχὶ διότι εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ ἐν τῇ οὐσίᾳ, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον θέλουν νὰ κάμουν ἔλεγχον πράξεων, τὰς ὁποίας ἔχουν ὑπογράψει, ἔστω καὶ ἀπόντες ἀπὸ τὴν Βουλήν, δικαιοῦνται νὰ τὸ κάνουν. Διαφωνῶ, διότι ὁ κ. συνάδελφος δὲν εὑρίσκεται ἐν τῇ ἀληθείᾳ, ὡς ἀξιόπιστος συζητητής, εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι ὅταν θὰ ἀκούσῃ τὴν ἀπάντησιν παρ’ ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι γνωρίζομεν τὰ πράγματα, ὁ κ. βουλευτὴς θὰ θελήσῃ νὰ ἀνακαλέσῃ τοὐλάχιστον τὰς βαρείας φράσεις τὰς ὁποίας εἶπεν ἐναντίον ἀπόντων προσώπων. Λοιπὸν συμφωνῶ ἀπολύτως, ὅτι ὁ ρήτωρ δικαιοῦται νὰ ἐξακολουθήσῃ τὰς κατηγορίας, καὶ ἂν θέλῃ, ἂς μετατοπίσῃ τὰς εὐθύνας εἰς ἐμέ.

§147Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἕτερον ἑκάτερον. Ἐγὼ βαρείας φράσεις δὲν εἶπα. Ἐγὼ ἀσχολοῦμαι μὲ τὴν σύμβασιν καὶ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου. Ἐγὼ προχωρῶ καὶ λέγω, ὅτι εἰς τὴν σύμβασιν Βαρβαρέσου, ὑπάρχει διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν ρυθμίζεται ἡ παραλαβὴ τῶν πετρελαιοειδῶν ἀπὸ τὰς δυνάμεις τὰς στρατιωτικὰς καὶ ναυτικὰς ἢ ἀεροπορικάς, μεταξὺ τῆς ἑταιρίας καὶ τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν καὶ πολὺ ὀρθῶς ὡς λέγει ὁ κ. Σακελλαρίου, ἕνας πίναξ λέγει, ὅτι ἐκ τῆς συμβάσεως ἐκείνης μεταξὺ ἑταιριῶν καὶ τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων, ἀπεκομίσθη ὠφέλεια τοῦ δημοσίου 8½ δισεκατ. δραχ. Διὰ τῆς συμβάσεως τῆς συμπληρωματικῆς τοῦ κ. Μαυρίκη, αἴρεται τὸ δικαίωμα αὐτὸ καὶ δίδεται εἰς τὴν κοινοπραξίαν τὸ δικαίωμα νὰ λαμβάνῃ κέρδη καὶ ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς καὶ ναυτικὰς δυνάμεις, κατὰ παρέκκλισιν τῆς συμβάσεως Βαρβαρέσου. Ἀλλά, κύριοι, θὰ σᾶς εἴπω καὶ κάτι ἄλλο.

§148ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶσθε ἐκτὸς τῶν πραγμάτων, διότι ἡ σύμβασις Βαρβαρέσου δὲν ἔκαμε διάκρισιν.

§149Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Πράγματι τὸ συμπλήρωμα τὸ Α. Ἀλλὰ ἐπακολουθεῖ καὶ δεύτερον συμπλήρωμα, ὁ κ. Μαυρίκης ἔκαμε καὶ δευτέραν σύμβασιν εἰς τὰς 28 3–46, διὰ τῆς ὁποίας δίδεται τὸ μονοπώλιον τῶν ἀγορῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὡς καὶ τῶν μεταφορῶν, εἰς τὴν Κοινοπραξίαν. Καὶ θὰ προσθέσω, ὅτι ὑπῆρχον καὶ ὑπάρχουν πολλὰ Ἑλληνικὰ βαπόρια, τὰ ὁποῖα προσέφερον τόσας ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἀγῶνα καὶ δὲν προυτιμήθησαν αὐτὰ διὰ τὰς μεταφοράς, ἀλλὰ ἄλλα μὲ ξένας σημαίας καὶ μὲ μεγαλείτερον ναῦλον. Αὐτὸ εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον.

§150Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Μαζὶ μὲ τὸν κ. Μαυρίκη ἀναγνωρίζονται καὶ ἄλλοι πολλοὶ παράγοντες τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Μετὰ τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ 1946.

§151Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἐμένα μὲ ἐνδιαφέρει νὰ γίνῃ ἔλεγχος.

§152Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἡ συζήτησις αὕτη, δὲν ἦλθε πρώτη φορὰ εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ πέρυσι ἠσχολήθημεν μὲ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ δὲν ἔγινε ἀποκάθαρσις τῆς ὑποθέσεως ὅπως ἐζήτησα. Συνεπῶς δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τοὺς ὑπαινιγμοὺς σας καὶ μὴ θέλετε νὰ δώσητε κομματικὴν χροιὰν εἰς τὴν ὑπόθεσιν. Ἂς ἀφήσωμεν τὸ ζήτημα μακρὰν πάσης κομματικῆς πλευρᾶς.

§153Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἄνθρωπος ἔντιμος σὰν τὸν κ. Μαυρίκη μὲ γενικὴν δημοσίαν ζωὴν ὑπέγραψε τοιαύτην σύμβασιν.

§154Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἡ κατηγορία δὲν ἀφορᾷ μόνον τὸν κ. Μαυρίκη ἀλλὰ καὶ τὸν συνυπεύθυνον τούτου κ. Πρόεδρον τῆς Ε.Π.Ε.Κ. καὶ ὅλην τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου.

§155Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Δὲν κατηγορῶ μόνον μία κατηγορίαν, κατηγορῶ γενικῶς ὅλους. Ὡς ἄνω εἶπον τοὺς διαχειρισθέντας ἀπὸ τὸν Ν)βριον 1944 καὶ ἐντεῦθεν. Αὐτὴ ἦτο ἡ ληστρικὴ σύμβασις. Δηλαδὴ τὸ Κράτος δίδει τὰ χρήματα, τὸ συνάλλαγμα, ἡ δὲ Κοινοπραξία ἐθησαύριζε. Καὶ ἔτι περαιτέρω, τῆς κάμνει καὶ δῶρον. «Τὸ δημόσιον ἀναλαμβάνει διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τῆς συμβάσεως τῆς 28–3 45 τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τῆς παράσχῃ συνάλλαγμα καὶ ἀδείας εἰσαγωγῆς, ἀλλὰ καὶ ἄλλας διευκολύνσεις νὰ εἰσαγάγῃ διάφορα ἐμπορεύματα ἢ ὑλικὰ καὶ μέσα ἐξοπλιστικὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ ἐπίσημον τιμὴν συναλλάγματος καὶ μὲ δικαίωμα νὰ τὰ εἰσαγάγῃ καὶ τὰ διαθέτει ἐλευθέρως χωρὶς περιορισμοὺς ὡς οἱ ἄλλοι ἔμποροι. Δηλαδή, ἔχει δικαίωμα χωρὶς νὰ πληρώσῃ οὐδένα δασμὸν νὰ εἰσαγάγῃ ἐλευθέρως ἄνευ περιορισμῶν.

§156Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι παραποιεῖτε τὴν σύμβασιν. Τὰ πράγματα ὑπόκεινται εἰς δασμόν.

§157Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἐπικαλοῦμαι τὸ ἄρθρον καὶ κρίνατε σεῖς, διότι ἔχει ὡς ἄνω λέγω καὶ ὄχι ὡς ὑμεῖς.

§158Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὸ ἑρμηνεύετε ἐσφαλμένως. Ἐπιτρέπεται ἐλευθέρως ἡ εἰσαγωγὴ ὡρισμένων εἰδῶν χρησίμων διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν τῆς Κ.Ε.Π. ἄνευ διατυπώσεων τῶν ἀδειῶν εἰσαγωγῆς.

§159Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν εἰδῶν ἐξοπλισμοῦ τῆς Κ.Ε.Π. τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἐλευθέρως, ἀλλὰ καὶ περὶ ἄλλων εἰδῶν.

§160Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Εἶναι ἀπόλυτον τὸ δικαίωμα εἰσαγωγῆς παντὸς εἴδους ἐμπορεύματος μὲ χρήματα τοῦ Κράτους, δηλ. ἀναμφισβητήτως, ἡ σύμβασις αὐτή, ἔλαβε χώραν εἰς τὰς 28–3–46. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Ε.Π.Ε.Κ. ἔστειλε μίαν ἐπιστολὴν τὴν 1–4–46 ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ λέγει πρὸς τὸν πρεσβευτὴν τῆς Ἀγγλίας ὅτι ὁ κ. Μαυρίκης ἔλαβεν ἐντολὴν νὰ ὑπογράψῃ τὰς συμβάσεις. Βλέπετε ὅτι λέγω καὶ ἐγὼ καὶ τὰ ὑπὲρ τοῦ κ. Μαυρίκη. Δι’ ἐμέ, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὄχι συμβάσεις, ἀλλὰ ληστρικαὶ συμβάσεις, καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὸ τονίσω τοῦτο, διότι διαβλέπω εἰς αὐτὰς τόσας χαριστικὰς πράξεις, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς παρίδῃ κανεὶς καὶ δι’ ὧν τὸ Κράτος ἐληστεύθη ἑκατοντάδες δισεκατομμυρίων. Κύριοι, διὰ τοῦ ἄρθρου 18 καθιερώθη διαιτησία καὶ ἀπηλλάσσονται πάσης ποινικῆς εὐθύνης ἀναδρομικῶς. Αἱ δὲ ἀποφάσεις τῆς διαιτησίας εἶναι ἀνέκκλητοι. Ἀφοῦ εἶναι ἀνέκκλητοι αἱ ἀποφάσεις, ἐπειδὴ δὲν ἤμην προχθὲς ἐδῶ νὰ ἀκούσω τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Ε.Π.Ε.Κ. διατί δὲν κατετέθησαν τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα κατελογίσθησαν εἰς τὴν Κοινοπραξίαν; Ἀλλά, κύριοι, δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν Ἑταιρίαν τῆς εὐθύνης διὰ δισεκατομμύρια τὰ ὁποῖα κατελογίσθησαν εἰς βάρος αὐτῆς, βάσει τῆς συμβάσεως αὐτῆς τῆς ἔστω χαριστικῆς. Καὶ ἔτι περαιτέρω, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Ε.Π.Ε.Κ. ἐκδίδει ἀπόφασιν, τὴν 9532)16–7–50, δι’ ἧς συγκροτεῖ νέαν Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν ποινικὴν ἐπίλυσιν τῆς διαφορᾶς. Καὶ ἐρωτῶ: Μὲ ποῖον δικαίωμα συγκροτεῖτε νέαν Ἐπιτροπήν, κύριε Πρόεδρε τῆς Ε.Π.Ε.Κ. καθ’ ἣν στιγμὴν κατὰ τὸ ἄρθρον 18 ρητῶς καθιεροῦτο διαιτησία; Ἡ ἀπόφασις τῆς διαιτησίας αὐτῆς εἶναι ὁριστικὴ καὶ ἀμετάκλητος ὡς λέγομεν οἱ νομικοὶ καὶ καθ’ ἧς δηλαδὴ ἀποφάσεως οὐδὲν χωρεῖ ἔνδικον μέσον. Καὶ καταλογίζεται ἡ Ἑταιρία νὰ καταβάλῃ χρηματικὰ ποσὰ, αʹ δισεκατομμύρια ὁλόκληρα, 8 ἕως 10, ὡς λέγει ὁ κ. Σακελλαρίου εἰς τὴν ἐπερώτησίν του ἐκείνην καὶ ὅμως, κατακρατεῖ τὰ ἐμπορεύματα, δὲν ὑπολογίζει τὸ Κράτος, τὰ κέρδη της τὰ βγάζει ἔξω, διότι τῆς ἔδωσε τὸ δημόσιον 60 τοῖς ἑκατὸ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶχε συνάλλαγμα νὰ βγάλῃ, ἄλλα 40% κρατεῖ διὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῶν βαρῶν της καὶ τῶν φόρων κλπ. καὶ ἐὰν δὲν ἐπαρκοῦν, νὰ φορολογήσῃ τὸν δύσμοιρον Ἑλληνικὸν λαὸν δι’ αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῶν πετρελαιοειδῶν, καὶ κατόπιν ἔρχεσθε ὑμεῖς τότε νὰ κάμετε μίαν ἐπιτροπὴν διὰ νὰ λύσωμεν φιλικῶς τὴν διαφοράν, χωρὶς νὰ ἔχετε κανένα δικαίωμα πρὸς τοῦτο, ἐφ’ ὅσον περιορίζεσθε καὶ σᾶς ἀπαγορεύεται τοῦτο, ρητῶς καὶ ἀπὸ τὸ σύνταγμα καὶ ἀπὸ τὸν νόμον καὶ αὐτὴν τὴν σύμβασιν;

§161Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Θὰ σᾶς εἴπω κατόπιν πῶς ἔχουν τὰ πράγματα καὶ θὰ ἰδῆτε ὅτι ἐστενοχωρήθητε χωρὶς λόγον.

§162Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων ποὺ ἔχω, ἅτινα εἶναι συντριπτικὰ καὶ σεῖς θὰ ἀπαντήσητε ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰδικῶν σας στοιχείων. Σᾶς ἐπικαλοῦμαι καὶ τὴν ἀπόφασίν σας τὴν ὑπ’ ἀριθ. 9532, τὴν ἀπόφασιν ποὺ ὁρίζετε νέαν ἐπιτροπὴν διὰ τὴν φιλικὴν λύσιν τῆς διαφορᾶς. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ τοὐλάχιστον νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει κλασικωτέρα περίπτωσις ποὺ νὰ ἔλαβε χώραν. Διατί κύριοι; Διατί δὲν θὰ γίνῃ μία ἐπιτροπὴ ἀνακριτικὴ καὶ ἐὰν διαπιστωθοῦν ὅλα αὐτὰ νὰ κινηθῇ ὁ νόμος περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν διὰ νὰ λογοδοτήσουν οἱ ὑπεύθυνοι; Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μένῃ καθένας ἀσύδοτος καὶ νὰ ὑπάρχῃ σήμερον μία σύμβασις, καὶ μία ληστρικὴ σύμβασις, τῆς ὁποίας ἡ ἰσχὺς ἔληξε τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1946 καὶ ἐξακολουθεῖ σήμερον νὰ λέγῃ ὅτι δι’ ἑνὸς ὑπομνήματος, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔστειλε καὶ μᾶς λέγει ὅτι κάνατε καὶ κάνατε, δύο χρόνια τώρα καὶ γίνονται διαπραγματεύσεις καὶ ἐπὶ τέλους τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1949 παρετάθη ἡ σύμβασις καὶ ἐν κατακλεῖδι διὰ τοῦ ὑπομνήματος αὐτοῦ ἀφίνεται νὰ ὑπονοηθῇ ὅτι ἀπεκόμισα κέρδη, ἀλλὰ τὰ κέρδη δὲν τὰ ἐπῆρα ἐγὼ ἀλλὰ καὶ ἄλλοι ἐπῆραν.... «Κατόπιν τοῦ ἐλέγχου.... (ἀναγινώσκει)....». Ἀφήνει ὑπονοούμενα ἐδῶ.

§163Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Εἰς τὸ Δημόσιον ἐπῆγαν.

§164Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Δὲν λέγω διὰ τὸ δημόσιον, διότι εἰς τὸ δημόσιον δὲν ἐπλήρωνον οὔτε ὀβολόν. Ὑμεῖς ἐπενέβητε παρὰ τὴν διαιτησίαν, ἡ ὁποία κατελόγησε τὰ ποσὰ αὐτὰ καὶ διὰ τῆς ἀποφάσεως ἐκείνης, ὁρίζατε μίαν νέαν ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ἐπιλύσῃ τὴν διαφορὰν μὲ τὴν Κοινοπραξίαν φιλικῶς. Διατί κύριοι; Διατί νὰ τῆς τὸ χαρίσωμεν καὶ ἐκεῖνο τὸ ψυχίον τὸ ὁποῖον ἔδωσεν εἰς τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον, τὰ τόσα τρισεκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἐπῆγαν εἰς βάρος τοῦ Λαοῦ;

§165ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς εἴπητε ποία εἶναι ἡ Ἐπιτροπή;

§166Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Δὲν γνωρίζω.

§167ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Διατί βγάζετε αὐθαίρετα συμπεράσματα;

§168Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Λέγει ὁ κ. Πρόεδρος ποία εἶναι.

§169ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Σᾶς ἠρώτησα, ποία εἶναι ἡ Ἐπιτροπή, σᾶς, τὸν τόσον κοπτόμενον διὰ νὰ ὑποστηρίξητε τὰ δικαιώματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.

§170Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τὴν εἶπε προχθὲς τὴν Ἐπιτροπήν.

§171ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω τὸν κ. Πρόεδρον, ἐγὼ γνωρίζω σεῖς καὶ ἐρωτῶ σᾶς.

§172Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Μερκούρη δὲν ἠξεύρω τί συμπεράσματα θέλετε νὰ βγάλετε ἀπὸ τὴν ἐρώτησίν σας. Τὸ μόνον ποὺ ἠμπορεῖ νὰ βγῇ, εἶναι ὅτι ὅσον ἐπισημοτέρα εἶναι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ τόσον δεσμευτικώτερα θὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησε προχθὲς ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐὰν πρόκειται νὰ ὑποστηρίξητε ὅτι τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι τοιαύτης ἀνωτερότητος καὶ τοιαῦτα κατέχουν ἀνώτατα ἀξιώματα, ὥστε ἡ γνώμη των πρέπει νὰ εἶναι σεβαστή, τότε τίθεται τὸ σαφὲς ἐρώτημα, ποῖαι θὰ εἶναι αἱ συνέπειαι τυχὸν τῶν συμβουλῶν ἢ τῶν εἰσηγήσεων ἢ τῶν σκέψεων τῆς Ἐπιτροπῆς.

§173Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ἐγὼ ἐὰν εἶχα ἕνα συμπέρασμα τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν ἐπιτροπὴν ἀδιστάκτως θὰ ἔβαζα τὴν ὑπογραφήν μου.

§174Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐδῶ ὁμιλοῦμεν περὶ παραβάσεως ἢ περὶ χαριστικῆς πράξεως;

§175Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ποῖα εἶναι τὰ μέλη τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν Ἐπιτροπήν. Κατόπιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ κ. Προέδρου, λέγω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος δὲν εἶχεν οὐδὲν δικαίωμα οὔτε ἐκ τοῦ Συντάγματος οὔτε ἐκ τῶν καθηκόντων του, τὰ ὁποῖα εἶχε, νὰ ὁρίσῃ ἐπιτροπὴν καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ ἄρθρον 18 τῆς συμβάσεως ἐκείνης τοῦ τὸ ἀπαγορεύει ρητῶς.

§176Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ἐγὼ φρονῶ, ὅτι κάθε ὑπουργός, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ συμβουλευθῇ μίαν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ οἱουδήποτε ζητήματος, εἴτε ὑπηρεσιακήν, εἴτε ἐξωϋπηρεσιακήν. Εἰς τὴν πρᾶξιν, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψα, λέγω ρητῶς, ὅτι πρὸς κατατοπισμόν μου καὶ διὰ νὰ ἐξαχθοῦν ὡρισμένα συμπεράσματα ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως, ἀναθέτω εἰς τρεῖς ἀνθρώπους ἐκ τῶν ὁποίων οἱ δύο Ἕλληνες ἐντιμότατοι καὶ γνωστότατοι, οἱ ὁποῖοι νὰ μοῦ εἰσηγηθοῦν περὶ τίνος ἀκριβῶς ἐπρόκειτο διὰ νὰ δυνηθῶ ὑπευθύνως νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὰ δέοντα. Εἶπον καὶ προχθὲς καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι οὐδεμίαν ἀνέλαβον διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου ὑποχρέωσιν, οὔτε ἐχάρισα οὔτε ὀβολὸν κἂν χρήματος τοῦ δημοσίου εἰς αὐτοὺς τοὺς κυρίους.

§177Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Μήπως ὁ Ξένος εἶναι ὑπάλληλος τῆς Ἑταιρείας τῆς ἀντιδίκου;

§178Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Θὰ τὰ εἴπω, κ. Καλκάνη.

§179Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἀπόφασις διαιτησίας καὶ καταδίκης τί τὰ θέλετε τὰ ἄλλα.

§180Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἡ ἀπόφασις τῆς διαιτησίας κατὰ τὸ ἄρθρον 18 εἶναι ὁριστικὴ καὶ ἀμετάκλητος, δὲν ἐπιδέχεται οὐδὲν ἔνδικον μέσον, δὲν ὑπάρχει τίποτε ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, οὕτως ὥστε νὰ δύνανται νὰ ἐλευθερωθοῦν τὰ χρηματικὰ ποσά, τὰ ὁποῖα κατελογίσθησαν εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἑταιρείαν. Ἀλλὰ ὑμεῖς κατηρτίσατε μίαν ἐπιτροπήν, διότι λέγετε ἐδῶ: «ὡς πρὸς τὰ καταλογισθέντα... (ἀναγινώσκει)....». Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Τί συμβιβασμὸς νὰ γίνῃ, ὅταν ἡ διαιτησία ἀπεφάνθη ἀμετακλήτως καὶ ὁριστικῶς, ὅτι πρέπει τὸ ποσὸν αὐτό, τὰ 8 δισεκατομμύρια πρέπει νὰ καταβάλῃ ἡ Ἑταιρεία; Ἐπὶ ὁλόκληρον διάστημα δὲν τὰ κατέβαλε καὶ μὲ ποῖον δικαίωμα θὰ κάμωμεν αὐτὴν τὴν ἐπιτροπὴν καὶ τὰ φιλικὰ αὐτὰ πρόσωπα νὰ ἐπέμβουν εἰς τοιοῦτον βαθμόν;

§181Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τῷ μεταξὺ ἀνεστάλη ἡ εἴσπραξις τῶν χρημάτων.

§182Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Βεβαίως.

§183Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ σύστασις τῆς Ἐπιτροπῆς φαίνεται ὅτι αὐτὸν τὸν σκοπὸν εἶχε, νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀμετακλήτου ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς. Παρομοίαν περίπτωσιν δὲν τὴν ἔχω ἴδει τοὐλάχιστον ἐγώ.

§184Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, πρῶτον καὶ κύριον, ὁμιλῶ περὶ συμβιβασμοῦ, γνωρίζω καὶ τὴν νομοθεσίαν μας, δὲν εἶμαι ξένος τῆς νομοθεσίας...

§185Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Περισσότερον ἀπὸ ἐμέ.

§186Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Τοὐλάχιστον ὅσον καὶ σεῖς. Λοιπόν, γνωρίζω ὅτι συμβιβασμὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ φυσικώτατα ἐκ μέρους μου μὲ τὴν Ἑταιρείαν καὶ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπῆρχε μία ἀδικία. Ἑπομένως, τὸ καθῆκον τοῦ ὑπουργοῦ ἦτο νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα διὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ κάμῃ τὸν συμβιβασμὸν αὐτόν. Καὶ τότε τὸ θέμα θὰ συνεζητεῖτο ἐξ ὁλοκλήρου, ἐὰν ἡ Βουλὴ εὕρισκε ὅτι ὑπάρχουν στοιχεῖα βασικὰ διὰ νὰ ὑπάρξῃ ὁ συμβιβασμὸς αὐτός. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Δὲν ἐπρόκειτο νὰ αὐθαιρετήσωμεν, ἀλλὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν πανταχόθεν, ἀπὸ πηγὰς τὰς ὁποίας ἔπρεπε νὰ σεβασθῶμεν, ἐλέγετο, ὅτι ὁ καταλογισμὸς ὑπῆρξεν ὑπερβολικός, γνωρίζομεν δέ, ὅτι οἱ ἄνθρωποι κάμουν καὶ λάθη καὶ οὐδεὶς εἶναι ἀναμάρτητος, ἔπρεπε εἷς ὑπουργὸς νὰ ἐξετάσῃ μήπως πράγματι εἶχον γίνει λάθη καὶ ἐὰν μὲν δὲν εἶχον γίνει λάθη, αἱ Ἑταιρεῖαι θὰ ἐπλήρωναν. Ἐὰν ὄχι, καὶ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ ἔφθανεν εἰς τὸ συμπέρασμα ἐὰν ἔπρεπε νὰ εἰσαγάγωμεν τὴν ὑπόθεσιν πρὸς συμβιβασμὸν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, δηλαδὴ νὰ πάρωμεν τὴν ἐξουσιοδότησιν τῆς Βουλῆς, ὁπότε νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ὑπῆρχεν οὔτε δόλος οὔτε κακαὶ πράξεις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως.

§187Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Δυνάμει τοῦ νόμου, εἴχατε ὑποχρέωσιν καὶ ὑμεῖς καὶ αἱ Ἑταιρεῖαι νὰ δεχθοῦν τὴν ἔκπτωσιν τοῦ γενικοῦ ἐλέγχου διότι ἐγένετο σύμφωνα μὲ τὸν νόμον ἡ διαιτησία, ἡ ὁποία εἶναι ὁριστικὴ καὶ ἀνέκκλητος. Κατὰ τοῦτο, λοιπόν, ὑποθέτω, ὅτι δὲν εἴχατε τὸ δικαίωμα νὰ παρέμβητε διότι αἱ Ἑταιρεῖαι δυνάμει τῆς συμβάσεως τὴν ὁποίαν ὑπέγραψαν καὶ δυνάμει τοῦ νόμου τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν ἐδῶ διὰ νὰ ἐπισημοποιήσωμεν τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν προβλεπομένην διαδικασίαν, ἐν ᾗ περιπτώσει ὑπῆρχον διαφοραὶ διὰ τῆς διαιτησίας, δυνάμει τοῦ νόμου καὶ δυνάμει τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία εἰς τὸ τμῆμα τοῦτο εἶχεν ἐπισημοποιηθῆ καὶ ἐπικυρωθῆ διὰ νόμου καὶ ὑμεῖς εἴχατε ὑποχρέωσιν νὰ δεχθῆτε τὰ ἀποτελέσματα τῆς διαιτησίας, ἀλλὰ καὶ αἱ ἑταιρεῖαι εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ πληρώσουν καὶ δὲν εἶχον οὐδὲν δικαίωμα νὰ διαμαρτυρηθοῦν.

§188Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ὁ ἰσχυρισμός σας σήμερον, εἶναι ὄψιμος, διότι εἰς τὰ πρακτικὰ τὰ ἐπίσημα, τὰ ὁποῖα ἔχω ἐνώπιόν μου, δὲν λέγετε ὅτι τὸ ζήτημα θὰ ἤρχετο εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐὰν ἀπεφάσιζεν οὕτως ἢ ἄλλως ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ μάλιστα εἰς ἐρώτησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν τοῦ κ. Ἀλεξανδρίδη, ἐὰν ἡ ἐπιτροπὴ μειώσῃ τὰ ποσά, δεσμεύεται τὸ δημόσιον; σεῖς ἀπηντήσατε: Ὄχι. Ἐδῶ δὲν ὁμιλεῖτε, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς θὰ ἤρχετο ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, ἵνα ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ. Καὶ τὸ πρῶτον ἐδῶ ἐπικαλεῖσθε ἕνα τοιοῦτον γεγονός.

§189Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Πρῶτον, διέφυγε προφανῶς τὴν προσοχὴν τῶν πρακτικογράφων νὰ τὸ σημειώσουν, ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν διέφευγε, ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ συμπληρώσω τὴν σκέψιν μου καὶ νὰ ἑρμηνεύσω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον προκειμένου περὶ συμβιβασμοῦ. Ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὴν παρατήρησίν σας — ἄλλως τε θὰ τὰ εἴπω καὶ ἀργότερον καὶ μὲ περισσότερα λόγια — ὅτι τάχατε κάνωμεν ἀναστολήν, ἤθελα νὰ εἴπω, ξεύρετε τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ὤφειλον αἱ ἑταιρεῖαι; εἰς ποῖον ποσὸν ἀνήρχετο; Μόλις εἰς 2.600.000.000 δραχ. ξεύρετε πόσον ὤφειλε τὸ δημόσιον ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἀτόκως εἰς τὴν Ἑταιρείαν; 22 δισεκατομμύρια. Ἑπομένως νομίζω, ὅτι ἠδύνατο κανεὶς νὰ κάμῃ κάποιον συμβιβασμόν.

§190Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν τὸ ἕνα μὲ τὸ ἄλλο.

§191Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἤθελα ἁπλῶς διὰ τὴν ὁμαλὴν συζήτησιν νὰ ἀποσαφηνισθῇ ἕνα σημεῖον. Νομίζω ὅτι ὑποστηρίζετε ὅτι ἡ ἐνέργειά σας ἐκείνη ἐγένετο ἐπὶ σκοπῷ, δημιουργίας συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέτρεπον συμβιβασμόν. Αὐτὰ εἴπατε.

§192Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Δὲν εἶπα αὐτά.

§193Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Σᾶς ἐξήγησε σαφῶς τὴν σκέψιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν δὲν τὴν καταλάβατε ἀπὸ ἕνα ρήτορα θὰ τὴν καταλάβετε ἀπὸ ἄλλον.

§194Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ κ. Καρτάλη. Ὁ κ. Τσουδερός δύναται νὰ ὁμιλήσῃ μόνος του. Ἐρωτῶ τοῦτο. Εἴπατε, ὅτι ἐσκέφθητε τὸν συμβιβασμὸν αὐτὸν νὰ φέρετε καὶ μέχρι τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ἐγκρίνῃ τὸν συμβιβασμὸν ἡ Βουλή. Ὅταν ἐκάμνατε αὐτὴν τὴν πρᾶξιν ἐσκέπτεσθε διὰ τὴν μείωσιν τῆς ὀφειλῆς τῆς Ἑταιρείας ἐν τῷ πνεύματι τῆς συμβιβαστικῆς λύσεως καὶ ἑπομένως ἐνέχει τὴν σκέψιν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἀνεπτύξατε τώρα, νὰ ἐξευρεθῇ δηλαδὴ ὁ τρόπος πρὸς συμβιβασμόν. Δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀξίαν νὰ ἐπικαλῆσθε τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχεν ἀπόφασις τοῦ Κράτους κατὰ τῶν ἑταιρειῶν, ἔπρεπε νὰ κάμωμεν τὸν συμβιβασμὸν αὐτόν.

§195Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐφθάσατε εἰς αὐθαίρετα συμπεράσματα, ἐπὶ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶπον. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ὡς ὑπουργός, ὁ ὁποῖος εὑρισκόμην ἐνώπιον ἀνθρώπων παραπονουμένων ἐπιμόνως, ὅτι ἠδικήθησαν καὶ οἱ ὁποῖοι ὑπεστηρίζοντο καὶ ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ προσέξωμεν, ἔπρεπε νὰ κατατοπισθῶ ἐπὶ τοῦ ἐὰν ὑπῆρχεν ἀδικία. Ἐγὼ φρονῶ ὅτι δὲν ὑπάρχει. Ἑπομένως δὲν ἔκαμον τὴν ἐπιτροπὴν μὲ τὴν πρόθεσιν νὰ δημιουργήσω ὅρους διὰ νὰ ἔλθῃ ἕνας συμβιβασμός.

§196Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ εἴπατε προηγουμένως.

§197Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Εἶπα τοῦτο....

§198Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἄλλο τὸ ζήτημα ἐὰν τὸ ἀνακαλῆτε.

§199Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Πρέπει νὰ καταλάβετε ὅτι.....

§200Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μὴ μὲ διακόπτετε, νὰ μάθετε νὰ εἶσθε εὐπρεπέστερος. Πρέπει νὰ ἀνακληθῆτε εἰς τὴν τάξιν ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον.

§201Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κατὰ ποῖον τρόπον νὰ εἶμαι εὐπρεπέστερος, ὅταν σκοπίμως δὲν θέλετε νὰ καταλάβητε ὡρισμένα πράγματα;

§202Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἰδοὺ ἡ ἀπόφασίς σας: «Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ κατατοπισμοῦ ἡμῶν ἐπὶ τῶν δυνατοτήτων τελικῆς συμβιβαστικῆς διευθετήσεως τῆς ὅλης ἐκκρεμότητος.......».

§203Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δι’ αὐτὸ σᾶς ἠρώτησα. Καὶ τὸ εἴπατε καὶ ἐδῶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Δὲν λέγω πράγματα τοῦ ἀέρος.

§204Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. «...... ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη (ἀναγινώσκει).

§205Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Δηλαδὴ ὄχι εἰς τὴν Βουλήν. Εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ τὸ φέρετε.

§206Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἢ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἢ εἰς τὴν Βουλήν.

§207Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ὑπάρχει διαφορά.

§208Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν αὐτοῦ τοῦ ἐγγράφου σας, ὑποστηρίζετε πλέον ὅτι ὀρθῶς ἀντελήφθην ὅσα εἴπατε ἢ ὄχι καὶ ὅτι ἠθελήσατε νὰ τὰ μειώσητε μόνον, ἐπενέβη δὲ ὁ φίλος σας κ. Καρτάλης, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπε ὅτι δὲν ἐκατάλαβα τὶ μοῦ εἴπατε. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν ἡ διακοπή, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔκαμον εἶναι ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ ἐγγράφου τοῦ κ. Τσουδεροῦ, ναὶ ἢ ὄχι;

§209Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ἐγὼ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ξεύρω τί γράφω καὶ ἑπομένως τί σημασίαν ἔχει τὸ ἔγγραφον.

§210Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Καὶ ὁ μακαρίτης Δεληγιάννης εἶπε κάποτε: «Τὸ πνεῦμα τὸ ἐμόν, ἡ δὲ ὑπογραφὴ ὄχι ἡ ἐμή».

§211Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος θὰ σᾶς ἐρωτήσω τοῦτο: Τὸν Νοέμβριον τοῦ 1950 εἶσθε εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἢ ὄχι;

§212Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὄχι τὸν Νοέμβριον.

§213Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Δὲν συμμετεῖχε οὔτε τὸ Κόμμα σας εἰς τὴν Κυβέρνησιν;

§214Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὄχι.

§215Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Διότι ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, ἡ ὁποία ἐπικυρώνει τὴν ἰδικήν μου πρᾶξιν.

§216Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγώ, κ. Τσουδερέ, δὲν κάμνω καμμίαν προσωπικὴν ἐπίθεσιν κατ’ οὐδενός. Ἁπλῶς διαπιστώνω μερικὰ γεγονότα. Ἐὰν προηγουμένως ἢ μεταγενεστέρως ἐπῆλθον ἄλλαι ἀποφάσεις, αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Ὁμιλῶ περὶ αὐτῆς τῆς ἀποφάσεώς σας, τῆς ὁποίας τὸ κείμενον ἀνέγνωσεν ὁ κ. Μανιαδάκης καὶ ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καθαρὰν πρότασιν συμβιβασμοῦ.

§217Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Προσέξατε, κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς τὸ τέλος τοῦ ἐγγράφου. Λέγει ὅτι οὐδεμία ὑποχρέωσις ἀναλαμβάνεται ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου ἐκ τῆς πράξεως αὐτῆς. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Μανιαδάκης θὰ ἔχῃ πρόχειρον τὸ κείμενον.

§218Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀμφισβητῶ ὅτι θὰ ἔχετε βάλει κάποιαν ἐπιφύλαξιν καθ’ ὅσον εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ἀνήκει ἡ θεωρία τῶν ἐπιφυλάξεων. Τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται ὅμως εἶναι αὐτὸ ποὺ σᾶς λέγω—καὶ τὸ ξεύρετε πολὺ καλὰ καὶ τὸ ἐτόνισε προχθὲς ὁ κ. Κωστόπουλος, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§219Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν ἡμέραν πρὸ τῆς ἀναχωρήσεώς μου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐδέχθην τὴν ἐπίσκεψιν ἀντιπροσώπων τῆς Ἀμερικανικῆς Πρεσβείας, οἱ ὁποῖοι τότε διὰ πρώτην φορὰν μὲ ἔθεσαν ἐνώπιον τοῦ ἐγγράφου καὶ τῆς ἀποφάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Ε.Π.Ε.Κ. Ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἐγνώριζα τὴν παλαιὰν σύμβασιν, ἡ ὁποία ὥριζεν ὅτι ἡ διαιτησία ἔκρινε κατὰ ὁριστικὸν καὶ ἀνέκκλητον τρόπον, ᾐσθάνθην μίαν ἔκπληξιν. Ἐν τούτοις τὸ ἔγγραφον ὑπῆρχε, γνωρίζετε δὲ ὅτι ἀπέναντι τῶν ξένων ἡ πολιτικὴ εἶναι ἑνιαία. Μοῦ ἐζητήθη, λοιπόν, νὰ δεχθῶ τὴν ἐξακολούθησιν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς. Αὐτὸ συνέβη, ἐπαναλαμβάνω, τὴν παραμονὴν τῆς ἀναχωρήσεώς μου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπεφυλάχθην νὰ συναντηθῶμεν καὶ πάλιν μετὰ τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Ἀμερικανικῆς Πρεσβείας, διὰ νὰ ἴδωμεν ποίαν ἔκτασιν θὰ εἶχεν αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ νέα ἐπιδιαιτησία, ἡ ὁποία κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπεβάλετο. Ὑπάρχουν, βέβαια, ὡρισμέναι διαφοραί, τὰς ὁποίας δὲν ἔθιξεν — ἴσως λησμονήσας τοῦτο — ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Ε.Π.Ε.Κ. Δὲν ἦτο μόνον τὸ ζήτημα τῶν ὑπερβολικῶν ποσῶν, ὡς ἰσχυρίζετο ἡ Πρεσβεία, ἀλλ’ αὐτὸ τοῦτο τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον κυρίως ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῇ ὑπὸ νέαν ἐπιδιαιτησίαν, ὅτι δηλαδὴ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν παρεπονεῖτο ἡ Κοινοπραξία ὅτι ἐθεωρήθησαν ὡς μὴ ἀποτελοῦντα γενικὰ ἔξοδα κονδύλια, τὰ ὁποῖα πραγματικῶς ἦσαν καί, ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κρίνῃ ἐπὶ τοῦ ὑπερβολικοῦ ἢ μὴ ποσοῦ, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ κατὰ πόσον ἡ Κοινοπραξία ἐτήρησε τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως. Ἐν πάσει περιπτώσει εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς φαινομένου, τὸ ὁποῖον, ὡς εἶπεν καὶ ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι ἐκτὸς ἀπολύτως τῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν ἐκυρώσαμεν καὶ διὰ νόμου.

§220Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Διότι δὲν δίδει τὸ ἄρθρον 18 δικαίωμα ἐπιδιαιτησίας καὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐκτελεστὴ ἡ ἀπόφασις αὐτή. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω σχετικῶς πρὸς τὴν ὅλην διαχείρισιν ἐκ μέρους τῆς Κοινοπραξίας ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου 1947 μέχρι τοῦ νῦν. Δὲν ἠξεύρω ποίαν ἀπόφασιν θὰ λάβετε. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ τονίσω πρὸς ὑμᾶς, εἶναι τοῦτο, ὅτι πρέπει νὰ λάβωμεν ὡς βάσιν τὸ συμφέρον τὸ γενικόν. Καὶ ἂν αὐτὴ ἡ Κοινοπραξία ἔχῃ προβῆ εἰς αὐθαιρεσίας καὶ λεηλασίας ἐναντίον τῆς Πατρίδος ἢ ἂν εὐθύνωνται πρόσωπα, τὰ ὁποῖα διεχειρίσθησαν τὰ κοινά, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ διστάσωμεν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ συγκροτήσωμεν τὰς ἀνακριτικὰς Ἐπιτροπὰς καὶ νὰ κινήσωμεν ἐν ἀνάγκῃ καὶ τὸν νόμον «περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν», ἵνα ἕκαστος δώσῃ λόγον τῶν πράξεών του.

§221Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Αὐτὸ ζητοῦμεν πάντοτε ἡμεῖς. Δι’ ὅλα τὰ ζητήματα νὰ γίνῃ ἔλεγχος καὶ νὰ ἀποκαλυφθῇ ποῖος πταίει.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μανιαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§223Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁσηνδήποτε καλὴν θέλησιν καὶ ἂν ἐπιδείξῃ ἕνας βουλευτὴς δὲν θὰ κατορθώσῃ ἐντὸς 4 ἢ 5 ἡμερῶν, ὅσες ἐμεσολάβησαν ἀπὸ τῆς παρελθούσης Τρίτης, ὅτε ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως περὶ καυσίμων, δὲν θὰ κατορθώσῃ, λέγω, νὰ ἀνεύρῃ καὶ νὰ μελετήσῃ ὅλους τοὺς φακέλλους καὶ νὰ εὕρῃ ὅλα τὰ στοιχεῖα, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὴν περίφημον καὶ πολύπλοκον ὑπόθεσιν τῶν πετρελαιοειδῶν. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα κατώρθωσα νὰ ἔχω εἰς τὸν φάκελλόν μου, τὶς λίγες αὐτὲς ἡμέρες, θὰ τὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας χωρὶς καμμίαν προκατάληψιν ἐναντίον οὐδενός. Ἐγὼ θὰ σᾶς ἀναφέρω ξηρῶς τὰ γεγονότα καὶ σεῖς θὰ βγάλητε συμπεράσματα, θὰ σχηματίσητε γνώμας καὶ κρίσεις, κατὰ πόσον ὑπάρχουν ἔνοχοι ἢ κατὰ πόσον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζονται ὡς ἔνοχοι ἠναγκάσθησαν ὑπὸ τῆς δυνάμεως τῶν πραγμάτων κατὰ τὴν Α ἢ Β ἐποχὴν νὰ κάμουν καὶ ὡρισμένας ὑπερβολὰς ἢ κατὰ πόσον ἐθεράπευσαν προσωπικὰ συμφέροντα ἢ προσωπικὰς φιλοδοξίας. Διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὴ ἡ ὅλη ὑπόθεσις τῆς Κοινοπραξίας πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς ὡς ἐν προλόγῳ: Ἀρχὰς Νοεμβρίου τοῦ 1944 ὁ ἔφεδρος λοχαγὸς τοῦ τμήματος καυσίμων τοῦ συμμαχικοῦ Στρατηγείου τῆς Μ. Ἀνατολῆς, κ. Σίμψον, ἔρχεται εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ χωρὶς νὰ ἔχῃ κανὲν δικαίωμα συγκεντρώνει πέντε ἑταιρείας καὶ δημιουργεῖ τὴν λεγομένην Κοινοπραξίαν τῶν πετρελαιοειδῶν. Αὐτὴ ἡ Κοινοπραξία ἐξηκολούθησε νὰ λειτουργῇ μέχρι τῆς 17 Αὐγούστου 1945.

§224Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Μαρτίου.

§225Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. ... Ὅτε διὰ συμβάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ πλέον Δημοσίου μὲ τὰς κοινοπρακτούσας ἑταιρείας ἐνομιμοποιήθησαν σχέσεις ὡρισμέναι μεταξὺ τῶν ἑταιρειῶν, αἱ ὁποῖαι εἶχον συμπτυχθῆ ἀπὸ τὸν Σίμψον εἰς κοινοπραξίαν, καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Εἶναι ἡ λεγομένη σύμβασις Βαρβαρέσου. Ἀλλὰ ἡ σύμβασις αὐτή, ἡ ὁποία δὲν ὥριζε λῆξιν καὶ ἡ ὁποία ὑπεισέρχεται καὶ εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν προϊόντων τῶν πετρελαιοειδῶν τῆς Οὔνρρα κατ’ ἐπέκτασιν πρὸς τὴν σύμβασιν Σίμψον, ἡ ὁποία εἶχε τὴν διαχείρισιν τῶν προϊόντων τῆς ΕΜ–ΕΛ, ἐπῆρεν ἀναδρομικὴν ἰσχὺν ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου 1914, συμπεριλαβοῦσα καὶ τὴν συμφωνίαν Σίμψον. Τρίτη σύμβασις εἶναι ἡ σύμβασις, ἂς τὴν ὀνομάσωμεν, Μαυρίκη, τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1946. Ἀλλὰ καὶ αὐτή, ἡ ὁποία ἔληγε τέλος τοῦ 1946 ἐπῆρε ἀναδρομικὴν ἰσχὺν ἀπὸ τὸ 1945. Ἐδῶ πρέπει νὰ σημειώσωμεν ὅτι τὴν ἰδίαν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπεγράφη ἡ σύμβασις Μαυρίκη, ὑπεγράφη κατὰ τρόπον τουλάχιστον περίεργον καὶ δεύτερον συμπλήρωμα τῆς συμβάσεως μὲ νέα δικαιώματα πρὸς τὴν Κοινοπραξίαν. Τελευταία σύμβασις εἶναι, ἡ τῶν κ. κ. Στεφανοπούλου, Χέλμη καὶ Ἀντωνίου τῆς 8ης Ἰανουαρίου 1949, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ παίρνει ἀναδρομικὰ ἰσχὺν καὶ ἀνατρέχει εἰς τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1947 καὶ ἡ σύμβασις αὐτὴ ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ καὶ μέχρι σήμερον ἂν καὶ εἶχε προθεσμία μόνον τριῶν μηνῶν. Ἡ Κοινοπραξία ἰσχυρίζεται εἰς ἓν ὑπόμνημά της, τὸ ὁποῖον ἔλαβον καὶ ἐγώ, ὅτι προσέφερε πολλὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον, διότι εἰς τὰς δυσκόλους μεταπολεμικὰς ἐποχὰς κατάφερε νὰ μὴ ἀφήσῃ τὸν τόπον αὐτὸν μίαν ἡμέραν χωρὶς πετρελαιοειδῆ καὶ ἴσως ζητεῖ δι’ αὐτὸ εὔσημα καὶ ἴσως νὰ ἔχῃ καὶ δίκαιον. Ἐξ ἀντιθέτου, οἱ ἀντίπαλοι τῆς Κοινοπραξίας, δηλαδὴ ὅλαι αἱ Ἑλληνικαὶ ἑταιρεῖαι, αἱ ὁποῖαι πρὸ τοῦ πολέμου ἔκαναν καὶ αὐταὶ τὸ ἐμπόριον τῶν πετρελαιοειδῶν καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν συμπεριελήφθησαν εἰς τὴν Κοινοπραξίαν ἀπὸ τὸν κ. Σίμψον, αὐτὲς λέγουν, ὅτι καὶ ὅπου ἐν τῇ συμβάσει καθορίζεται, ὅτι ἡ Κοινοπραξία ἐργάζεται χωρὶς κέρδη, ἐκεῖ τὰ κέρδη εἶναι κολοσσιαῖα, διὰ τῆς μεθόδου τῶν γενικῶν ἐξόδων. Ἡ Κοινοπραξία τοὐναντίον ἰσχυρίζεται, ὅτι εἰργάσθη τέσσαρα ἔτη χωρὶς κέρδος. Ἡμεῖς, ὅπως σᾶς εἴπωμεν, θὰ σᾶς ἀναλύσωμεν τὰ γινόμενα βάσει τῶν εἰς χεῖρας μας στοιχείων καὶ σεῖς θὰ ἐξαγάγητε τὰ συμπεράσματά σας. Εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1944 ὁ κ. Σίμψων, ἀντιπρόσωπος τοῦ Στρατηγείου Μέσης Ἀνατολῆς καὶ λοχαγὸς ἔφεδρος ἦλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα ὡς σύμβουλος τῶν καυσίμων. Ἐκάλεσε τὶς πέντε ἑταιρεῖες, ἤτοι τὴν ΣΕΛΛ, τὴν ΣΟΚΟΝΥ, τὴν ΣΟΚΟΜΠΕΛ, τὴν ΣΤΕΑΟΥΑ καὶ τὸν ΡΕΣΤΗΝ καὶ Σία καὶ ὅπως λέγει εἰς τὸ ἀνευρεθὲν μετὰ μίαν ὁλόκληρον πενταετίαν συμφωνητικὸν εἰς κάποιο συμβολαιογραφεῖον Οἰκονόμου, διότι τὸ συμφωνητικὸν αὐτό, οὐδεὶς τὸ ἐγνώριζεν. Εἰς τὴν πρώτην σελίδα τοῦ συμφωνητικοῦ αὐτοῦ, λέγει, ὅτι ἐκάλεσε τὰς πέντε ἑταιρίας καὶ τὰς ἥνωσεν εἰς Κοινοπραξίαν μὲ τὸ δικαιολογητικὸν, ὅτι αἱ ἑταιρίαι αὗται καὶ πρὸ τῆς κατοχῆς εἰργάζοντο εἰς τὰ πετρελαιοειδῆ καὶ εἶχον ὀργάνωσιν. Αὐτὸ εἶναι μὲν ἀληθές, ἀλλὰ εἶναι ἐξ ἴσου ἀληθές, ὅτι καὶ ἄλλες Ἑλληνικὲς Ἑταιρίες, ἀνώτερες κατὰ πολὺ ὡρισμένων ἑταιριῶν τῆς Κοινοπραξίας, εἰργάζοντο πρὸ τῆς κατοχῆς καὶ αἵτινες παρελήφθησαν καὶ δὲν συμπεριελήφθησαν.

§226ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ποῖες εἶναι αὐτές;

§227Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Φέρ’ εἰπεῖν, ἡ Θεοδόλ, ἡ ὁποία εἶχεν ἐγκαταστάσεις καὶ ἀποθήκας 8.000 τόννων, ἡ ὁποία εἶχεν καὶ ἰδιόκτητον πετρελαιοφόρον 1200 τόννων, εἶχεν 7 πετρελαιοφόρα αὐτοκίνητα, εἶχε μεταλλικὲς δεξαμενὲς 500 τόννων, κτλ. κτλ. ἐνῷ πολλὲς ἀπὸ τὰς κοινοπρακτούσας, ὅπως ἡ Στεάουα καὶ ὁ Ρέστης, δὲν ἔχουν οὔτε ποσοστὸν τῆς ὀντότητος τῆς Θεοδόλ.

§228Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Πῶς διεσώθη ἡ ἑταιρία αὐτὴ εἰς τὴν κατοχήν;

§229Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἡ Θεοδόλ, κύριοι, τὰ εἶχεν αὐτὰ πρὸ τῆς κατοχῆς καὶ ἔχει ἀκόμη ἀποθήκας 8.000 τόννων, ἀλλὰ τὸ μὲν πετρελαιοφόρον της, ἐπιτεταγμένον ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Στόλον, κατεστράφη εἰς τὸν Ἰταλικὸν πόλεμον, αἱ δὲ ἀποθῆκαι καὶ αἱ μετάλλιναι ἐπετάχθησαν ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ ἐδόθησαν εἰς τὴν σημερινὴν Κοινοπραξίαν καὶ δὲν εἰργάσθη εἰς τὴν κατοχήν. Διότι πρέπει νὰ σημειώσητε καὶ τοῦτο, ὅτι εἴτε ἀμέσως, εἴτε ἐμμέσως, εἴτε οἰκείᾳ βουλήσει, εἴτε διὰ τῆς βίας, τρεῖς ἐκ τῶν ἑταιριῶν αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν σήμερον τὴν Κοινοπραξίαν εἰργάσθησαν ἐξ ὁλοκλήρου μὲ τὸ ἴδιον προσωπικὸν κατὰ τὴν κατοχήν. Ὁ κ. Σίμψων ἐπῆρε τοὺς πέντε διευθυντὰς τῶν ἑταιριῶν καὶ, ὅπως λέγει τὸ συμφωνητικόν του, τοὺς ἔκαμε συμβούλιον τῆς Κοινοπραξίας, δηλαδὴ τὸν κ. Βούλγαρην τῆς Σέλλ, τὸν κ. Λαδόπουλον τῆς Σόκονυ, τὸν κ. Βάντερ Χάγκεν τῆς Σόκομπελ, τὸν κ. Κανταρζόπουλον τῆς Στεάουα καὶ τὸν κ. Ρέστην τῆς ἑταιρίας Ρέστης καὶ Σία. Εἰς τὴν Κοινοπραξίαν αὐτὴν ἀνετέθη ἀπὸ τὸν κ. Σίμψον ἡ διακίνησις ὅπως λέγουν οἱ εἰδικοί, δηλαδὴ αἱ μεταφοραὶ καὶ παράδοσις τῶν πετρελαίων εἰς τὰς συμμαχικὰς καὶ Ἑλληνικὰς δυνάμεις καθὼς καὶ εἰς τὸ κοινόν. Εἰς τὸ συμφωνητικὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀνευρέθη ἔπειτα ἀπὸ πολλὰ χρόνια, ἀναγράφεται ὅτι αἱ ἑταιρίαι αὗται θὰ ἐργασθοῦν χωρὶς ἀπολύτως κανὲν κέρδος καὶ θὰ τοὺς ἀναγνωρισθοῦν μόνον γενικὰ ἔξοδα. Ἀλλὰ τὰ ἔξοδα αὐτά, καὶ τὰς ἀποσβέσεις τὰ ἄφηνον τόσον ἀκαθόριστα, ὥστε νὰ σκανδαλίζεται καὶ ὁ πλέον τίμιος καὶ ἀθῶος πολίτης. Εἰς τὸ συμφωνητικὸν αὐτὸ τοῦ Σίμψων ἀναγράφεται, ὅτι ἡ Κοινοπραξία αὐτὴ ἀρχίζει ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου 1944 καὶ θὰ ἐξακολουθήσῃ ἐφ’ ὅσον τὸ Συμμαχικὸν Στρατηγεῖον ἔχει ἀνάγκην τῆς Κοινοπραξίας, ἄλλως θὰ τὴν εἰδοποιήσῃ νὰ σταματήσῃ.

§230Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὁ Σίμψων, ὡς ἀντιπροσωπεύων τὸ Στρατηγεῖον Μέσης Ἀνατολῆς;

§231Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Μάλιστα. Ἀλλὰ ὁ κ. Σίμψων εἶχε φαίνεται διαταγὰς τὴν Κοινοπραξίαν αὐτὴν νὰ τὴν κάμῃ ἢ νὰ τὴν ἐγκρίνῃ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Ἀπόδειξις αὐτοῦ εἶναι ὅτι ὅταν ἠναγκάσθη νὰ ζητήσῃ τὴν ἔγκρισιν καὶ τοῦ στρατηγείου τῆς Μ. Ἀνατολῆς, ἀνέφερεν ὅτι τὴν εἶχεν ἐγκρίνει ἡ Ἑλλην. Κυβέρνησις. Αὐτὸ ἀποκαλύπτεται ἐκ τῶν ὑστέρων, διότι εἰς ἕνα ἔγγραφόν του, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Σίμψων στέλνει εἰς τὰς 15–2–1946 ὑπ’ ἀριθ. 303 ἀπὸ τὴν Ἀγγλικὴν πρεσβείαν, διότι μετὰ τὸ Στρατηγεῖον ἐπῆγεν εἰς τὴν Ἀγγλικὴν πρεσβείαν ὡς ἐμπειρογνώμων σύμβουλος τῶν καυσίμων, εἰς ἕνα ἔγγραφόν του πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινοπραξίας τῶν πετρελαίων καὶ εἰς τοὺς διαφόρους συμβούλους τῆς Κοινοπραξίας τοὺς λέγει, ὅτι τὸ στρατηγεῖον τῆς Μ. Ἀνατολῆς διὰ τοῦ ἀπὸ 27 Νοεμβρίου ἐγγράφου του ἀναγνωρίζει τὴν γενομένην ὑπὸ τῆς Ἑλλην. Κυβερνήσεως κοινοπραξίαν. Ἐκεῖ ἀποκαλύπτεται, ὅτι καὶ τὸ δῆθεν σημείωμα Βασιλειάδη ἐθεωρήθη ἀπὸ τὸ Στρατηγεῖον Μέσης Ἀνατολῆς, ὡς ἐπίσημον ἔγγραφον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἀναγνωριστικὸν τῆς περιέργου αὐτῆς κοινοπραξίας. Ὅταν ἐτελείωσε καὶ ἡ Οὔνρρα κτλ. κτλ. ὁ Σίμψον τότε παρέδωκε τὰ χαρτιά. Δηλαδὴ πρωτότυπον τοῦ ἱδρυτικοῦ τῆς Κοινοπραξίας, δεύτερον, συμπλήρωμα τοῦ πρωτοτύπου, τρίτον, ἔγγραφον ἀπὸ 15–11–44 τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν ἐπιβεβαιοῦν τὴν ἀναγνώρισιν ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως τῆς Κοινοπραξίας.

§232Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δηλαδὴ ἐτελείωνεν ἡ ΕΜ–ΕΛ καὶ ἄρχιζεν ἡ Οὔνρρα.

§233Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἡ ΕΜ–ΕΛ παρέμεινε μόνον μερικοὺς μῆνας διότι ἦλθεν ἡ Οὔνρρα καὶ ἔπρεπε νὰ συνεχίσῃ ἡ Κοινοπραξία μὲ τὴν Οὔνρρα. Ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς ΕΜ-ΕΛ κ. Σίμψον ἦλθεν ἐδῶ, ἐκάλεσε 5 ἑταιρείας καὶ τοὺς εἶπε ὅτι σεῖς θὰ εἶσθε τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναλάβῃ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν. Ἐὰν αὐτὸ ἦτο καθαρῶς στρατιωτικὴ ὑπόθεσις δὲν εἶχεν ἀνάγκην οὐδεμιᾶς ἐγκρίσεως ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὁ κ. Σίμψον, ἤθελε τὴν ἔγκρισιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὄχι μόνον διότι εἶχε τοιαύτας διαταγὰς ἀπὸ τὸ συμμαχικὸ Στρατηγεῖο, ἀλλὰ καὶ διότι ἡ Κοινοπραξία θὰ παρεχώρει καύσιμα ἢ θὰ ἐπώλει πετρελαιοειδῆ καὶ εἰς τὸν ἑλληνικὸν πληθυσμόν, ὅπως καὶ πράγματι συνέβη. Ἐντεῦθεν προκύπτει σαφῶς, ὅτι ὁ χαρακτὴρ τῆς συμβάσεως Σίμψον δὲν ἦτο στρατιωτικὸς ἀφοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ πωλήσῃ καὶ εἰς τὸν λαὸν καὶ εἰς τὰς βιομηχανίας πετρελαιοειδῆ καὶ δι’ αὐτὸ τὴν Κοινοπραξίαν ἔπρεπε νὰ τὴν ἱδρύσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας σύμφωνα μὲ τοὺς ἰσχύοντας νόμους. Τότε ἐφευρέθη ὁ τρόπος νὰ γίνῃ ἡ ἔγκρισις ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἔστω καὶ ἂν δὲν εἶναι ὁ νόμιμος καὶ ἐνδεδειγμένος. Κάποιος κ. Βασιλειάδης Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνίας ὑπογράφει ἀγγλιστὶ ἕνα χαρτὶ, τὸ ὁποῖον ὑπὸ ἡμερομηνίαν 15–11–44 ἐκδίδεται καὶ ὡς Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν καὶ ὡς Ὑπουργεῖον Συγκοινωνίας καὶ ὡς Ἀρχηγεῖον ΕΜ–ΕΛ, καὶ πιστοποιεῖ, ὅτι ἡ πρότασις ἡ ὁποία ὑπεβλήθη τὴν 13 Νοεμβρίου εἰς τὴν ὑποεπιτροπὴν καυσίμων πρὸς ἵδρυσιν Κοινοπραξίας διὰ τὴν διανομὴν τῶν πετρελαιοειδῶν ἐνεκρίθη ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀναγνωρίζεται ὡς τὸ ἐπίσημον ὄργανον τῶν διανομῶν ἐντὸς Ἑλλάδος σύμφωνα μὲ τὰς ἐκδοθείσας ὁδηγίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Μεταφορῶν, τὸ ὁποῖον Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν δὲν εἶχεν ἀκόμα ἱδρυθῆ καὶ συνεπῶς ἀφοῦ δὲν ὑπῆρχεν Ὑπουργεῖον, τί ὁδηγίας ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχεν ἐκδόσει.

§234Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπῆρχεν Ὑπουργεῖον καὶ νὰ ὑπῆρχεν ὑπουργός. Ὁ κ. Παπανδρέου εἶχε κάμει τοιούτους τεμαχισμοὺς τῶν Ὑπουργείων, ἀναλόγως τῆς συμμετοχῆς τῶν ὑπουργῶν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ εἶχεν ὀνομάσει τὸν ὑπουργὸν χωρὶς νὰ εἶχε δημοσιευθῆ τὸ διάταγμα τοῦ διορισμοῦ τοῦ ὑπουργοῦ.

§235Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὁ κ. Βασιλειάδης εἰς τὸ ὑπόμνημά του ἐνώπιον τοῦ ἀνακριτοῦ λέγει ὅτι δὲν ἔστειλεν ἔγγραφον παρὰ ἕνα ἁπλοῦν σημείωμα, ἐνῶ ὅπως εἴδατε, ὁ κ. Σίμψον λέγει διὰ τὸ ἔγγραφον, ἄρα πρόκειται περὶ ἐγγράφου ἢ μᾶλλον τὸ ἐχρησιμοποίησαν ὡς ἔγγραφον ἂν καὶ δὲν ἔχει ἀριθμὸν πρωτοκόλλου διότι ἔτσι τοὺς συνέφερεν. Ἐπίσης τὸ ἔγγραφον Βασιλειάδη ὁμιλεῖ καὶ περὶ προτάσεως ὑποβληθείσης εἰς τὴν ὑποεπιτροπὴν καυσίμων. Καὶ ἐρωτᾶται ποία εἶναι αὐτὴ ἡ ὑποεπιτροπή, ποῖος τὴν συνέστησεν; Τὰ ἀγνοούσαμεν ὅλα αὐτὰ καὶ μετὰ 4 ἔτη ὅταν ὁ ἀνακριτὴς τοὺς ἔσφιξεν ἠναγκάσθησαν νὰ στείλουν ἕνα ἔγγραφον πρὸς τὸν ἀνακριτὴν εἰς τὸν ὁποῖον ἰσχυρίζονται ὅτι εἰς τὸ προσωπικὸν ἀρχεῖον τοῦ Μορφοπούλου, εὑρέθη αὐτὸ τὸ πρακτικόν. Ὁ Μορφόπουλος ἦτο ὁ διευθυντὴς τῶν καυσίμων τῆς τότε ἐποχῆς, ὁ ὁποῖος ἐφονεύθη τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944, πῶς εὑρέθη τὸ πρακτικὸν αὐτὸ ἀνυπόγραφον μετὰ μίαν τετραετίαν εἰς τὸν προσωπικόν του φάκελλον; Ποῦ ἦτο αὐτὸς ὁ φάκελλος, στὸ σπίτι του; Στὸ Ὑπουργεῖον; Ποῦ; Χωρὶς καὶ αὐτὸ τὸ περίεργον πρακτικὸν νὰ εἶναι ὑπογεγραμμένον.

§236Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ πῆτε, ποίαν ἀξίαν εἶχεν ἡ ὑπογραφὴ τοῦ κ. Βασιλειάδη; Ἐὰν παραδεχθοῦμε τὴν ἐκδοχὴν τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι ὁ τότε Πρωθυπουργὸς ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε ἀναγκῶν, διώριζεν Ὑπουργούς, θὰ ὑπῆρχεν ὑπουργὸς Μεταφορῶν. Πῶς δὲν ὑπογράφει ὁ ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν;

§237Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἐντὸς ὀλίγου μερικὰ ἔγγραφα καὶ θὰ ἰδῆτε περὶ τίνος πρόκειται...

§238Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Τώρα τὴν εὐθύνην Βασιλειάδη, τὴν καλύπτει ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι κύριοι, ἐγὼ διέτασσα αὐτὰ τὰ πράγματα. Ὅτι ὁ Βασιλειάδης ἦτο φορεὺς τῶν ἀντιλήψεών μου, διότι ἐπρόκειτο νὰ ἀντιμετωπίσω πληθώραν στρατιωτικῶν ἀναγκῶν, καὶ ἔπρεπε νὰ ἐνεργήσωμεν ὅπως, ὅπως. Αὐτὰ τὰ βεβαιοῖ καὶ εἰς ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Βασιλειάδην ἀπὸ 17 Αὐγούστου 1949, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἐνώπιον τοῦ κ. ἀνακριτοῦ ἐξέτασίν του ὁ κ. Στεφανόπουλος μᾶς λέγει, ὅτι ὁ μόνος διαχειριστὴς τῶν καυσίμων τότε ἦτο ἡ Ἐμέλ, καὶ ἑπομένως αὐτὴν τὴν Ἑλληνικὴν ὀργάνωσιν τὴν ἔκαμε προσωρινῶς καὶ μὲ τὴν σκέψιν νὰ τὰ ἐξετάσῃ ψυχραιμότερον ἀργότερα καὶ νὰ διορθώσῃ τὰ πράγματα. Θὰ ἤμην σύμφωνος μὲ αὐτὸ ποὺ λέγει ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἐὰν δὲν τὴν ἐξεχνοῦσε ὅταν τὴν συναντοῦσε ἐν συνεχείᾳ ἐργαζομένην τὴν Κοινοπραξίαν ἐπὶ ὁλόκληρα ἔτη, ἀφ’ οὗ εἰς τὸ 1949, ἤτοι μετὰ 5 χρόνια, ὑπέγραψε τὴν τελευταίαν σύμβασιν βάσει τοῦ μονοπωλιακοῦ προνομίου, τὸ ὁποῖον εἶχε πάρει ἐπ’ αὐτοῦ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1944.

§239Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι, τὸ λάθος τοῦ ὁμιλητοῦ. Δὲν ὑπῆρχε σύμβασις. Ἐπρόκειτο περὶ διοικητικῆς πράξεως, ὅπως προκύπτει ἐκ τῶν ἐγγράφων ποὺ θὰ σᾶς ἀναγνώσω. Οὔτε Ἑταιρείας ἐγνώρισα, οὔτε ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ οἱανδήποτε ἐξ αὐτῶν. Ἦλθε τὸ Ἀγγλικὸν Στρατηγεῖον τὸ ὁποῖον ἀνέλαβε μονοπωλιακῶς τὴν παροχὴν τῶν καυσίμων καὶ ἄλλων εἰδῶν, καὶ μᾶς ἐβεβαίωσεν, ὅτι παντοῦ καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ εἰς τὸ Ἀλγέριον καὶ εἰς τὴν Τύνιδα, καὶ εἰς ὅλας τὰς ἀπελευθερωθείσας χώρας, αὐτὸ τὸ σύστημα ἠκολουθεῖτο, εἶναι σύστημα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ Ἑταιρείας. Ἐπρόκειτο περὶ οἱονεὶ ἐπιτάξεως, ὅπως θὰ σᾶς ἀποδείξω. Εἶναι λοιπόν, διοικητικὴ πρᾶξις. Σύμβασις δὲν ὑπῆρχε, τὸ ξέρετε. Δὲν ἱδρύσαμεν οὐδεμίαν Ἑταιρείαν. Τὸν Σίμψον οὐδέποτε τὸν ἐγνώριζα καὶ οὔτε τὸν εἶδα ποτέ. Νά, πῶς ἔχουν τὰ πράγματα. Κατόπιν προτάσεως τοῦ Βρεταννικοῦ Στρατηγείου, συνελθοῦσα ἡ μικτὴ Ἐπιτροπὴ Καυσίμων ἀπεδέχθη τήν χρησιμοποίησιν τῶν μέσων ἀποθηκεύσεως καὶ μεταφορᾶς τῶν ὑφισταμένων ἑταιρειῶν Πετρελαιοειδῶν. Καὶ ἐτέθη ἡ πρότασις αὐτή, προϋπόθεσις διὰ τὴν ταχυτέραν καὶ πληρεστέραν διανομὴν τῶν Πετρελαιοειδῶν εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν. Οἱ παρέχοντες δωρεὰν τότε τὰ καύσιμα, δηλ. οἱ Ἄγγλοι, μᾶς ἐζήτουν καὶ προπολεμικὸν σύστημα διανομῶν. Οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ τὸ ἀρνηθῇ, ἐκτὸς ἐὰν ἤθελε νὰ παρεμποδίσῃ τὴν ταχεῖαν διανομήν. Ὁπότε ἡ εὐθύνη θὰ ἦτο βαρυτάτη. Μετὰ τὴν ἀπόφασιν, κατηρτίσθη πρακτικόν, τὸ ὁποῖον μοῦ ὑπεβλήθη καὶ ἐγὼ φυσικὰ ἀπήντησα, ὅτι «ἐγκρίνω». Δὲν ὑπῆρχε συνεπῶς καμμία σύμβασις, ἐπρόκειτο περὶ ἀποφάσεως, περὶ πράξεως διοικητικῆς. Καὶ ἔτσι ἔπρεπε νὰ γίνῃ, διότι ἄλλως θὰ εἴμεθα ἔνοχοι ἀπέναντι τοῦ Λαοῦ.

§240Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Αὐτὴ ἡ πρᾶξις τοῦ Σίμψον, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ πάρῃ τὴν ἔγκρισίν σας διὰ νὰ ἀρχίσῃ, τὸ βλέπετε σαφῶς, ὅτι ὑπῆρξεν ὡς βάσις, τῆς μέχρι σήμερον ὑπαρχούσης Κοινοπραξίας πετρελαιοειδῶν.

§241Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι δὲν εἶχε καμμίαν σχέσιν. Διότι ἐπρόκειτο περὶ κοινοπραξίας μέσων καὶ οὐχὶ εἰσαγωγῶν καὶ ἐμπορίου.

§242Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. «Σίμψον» θὰ πῇ τὸ Ἀγγλικὸ Στρατηγεῖον....

§243Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Σίμψον θὰ πῇ ἐκπρόσωπος τοῦ Γεν. Στρατηγείου, ἔφεδρος λοχαγὸς Σίμψον, θὰ πῇ ἐν συνεχείᾳ ἐμπειρογνώμων εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Πρεσβείαν, Σίμψον, θὰ πῇ ὁ κατόπιν Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Στεάουα, μὲ τὸν ὁποῖον ὑπεγράψατε τὴν σύμβασιν......

§244Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Τότε εἶναι ὑπεύθυνος ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις.

§245Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Στεάουα μὲ τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ὁ κ. Στεφανόπουλος τὴν σύμβασιν.

§246Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸν Νοέμβριον τοῦ 1944 ὡς Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος Μακεδονίας, εἰς Θεσσαλονίκην, ἐγὼ ὑπέγραψα παρὰ πολλὲς διαταγὲς διανομῆς πετρελαίων εἰς τὸν λαὸν δωρεάν.

§247Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἐγνώριζε τὴν Ἑταιρείαν ποὺ ἀπετέλει τὴν Κοινοπραξίαν πολὺ προγενεστέρως, ἀπὸ τὸ πρακτικὸν τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη.

§248Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς τὸ ξεύρετε;

§249Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἔχω ἔγγραφον, ἀπὸ 2 Νοεμβρίου, ἀπόφασιν τοῦ ὑπουργοῦ Μεταφορῶν, διὰ τῆς ὁποίας ἀποφασίζεται ἡ διανομὴ τῶν πετρελαιοειδῶν καὶ τὸ κοινοποιεῖτε εἰς τὴν Ἑταιρείαν ποὺ ἀπετέλεσε μεταγενεστέρως τὴν Κοινοπραξίαν.

§250Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἁπλούστατα ἐνέκρινα τὴν πρότασιν διανομῆς τοῦ πετρελαίου τοῦ προσφερομένου ὑπὸ τοῦ Ἀγγλικοῦ Στρατηγείου. Οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ τοῦ ἀμφισβητήσῃ τὸν τρόπον διανομῆς πετρελαίου ποὺ μᾶς παρεῖχε δωρεὰν καὶ ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας.

§251Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ξεύρετε, κ. Στεφανόπουλε, ποῦ εὑρέθη τὸ πρακτικὸν αὐτό;

§252Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Καυσίμων, νομίζω.

§253Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ὄχι. Ἡ ὑπηρεσία βεβαιοῖ τὸν ἀνακριτήν, ὅτι τὸ εὗρεν τὸ 1949 εἰς τὸν ἀτομικὸν φάκελλον τοῦ φονευθέντος Μορφοπούλου τὸ 1944. Εἶναι τόσον παράδοξον πῶς ἡ Δημοσία ὑπηρεσία δὲν εἶχεν εἰς τὸ ἀρχεῖον της αὐτὸ τὸ πρακτικόν...

§254Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ἐκάη τὸ ἀρχεῖον τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν κατὰ τὴν Δεκεμβριανὴν στάσιν.

§255Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Αἱ ἑταιρεῖαι ἐπειδὴ ἤξευραν ὅτι μὲ τὴν σύμβασιν Σίμψον δὲν κατοχυροῦνται καὶ ἐφοβοῦντο ὅτι ἴσως μίαν ἡμέραν βροῦν τὸν μπελά τους, διότι ἐὰν γίνῃ ἀνάκρισις καὶ τοὺς καταλογισθοῦν εὐθῦναι θὰ τοὺς ἀφαιρεθοῦν χρεωθέντα γενικὰ ἔξοδα καὶ δι’ αὐτὸ διετέλουν ἐν διαρκῇ ἀνησυχίᾳ καὶ ἐφρόντισαν νὰ ὑπογράψουν σύμβασιν πλέον μὲ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Ἔτσι δημιουργεῖται ἡ σύμβασις Βαρβαρέσσου, ἡ ὁποία παραδέχεται εἰς τὸ ἄρθρον 4 ὅτι αἱ τιμαὶ πωλήσεως τῶν πετρελαιοειδῶν, αἱ ὁποῖαι ἐφηρμόζοντο ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου τοῦ 1944 δηλαδὴ ἀπὸ τὴν Κοινοπραξίαν Σίμψον καλῶς ἐφηρμόσθησαν καὶ θὰ ἰσχύσουν καὶ διὰ τὴν σύμβασιν Βαρβαρέσσου. Προσεκτικὴ ἀνάγνωσις τοῦ ἄρθρου 4 σᾶς δίδει τὴν εἰκόνα ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῶν μελλόντων νὰ ἰσχύσουν καὶ ἰδιαιτέρως τῶν καλύψεων τὰς ὁποίας ἐπιτυγχάνουν οἱ κοινοπρακτοῦντες δι’ ὅ,τι ἔχουν κάμει εἰς τὸ παρελθόν.

§256Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ πετρέλαιον ἦτο Ἀγγλικὸν καὶ διετίθετο δωρεάν. Ὅταν ἐμφανίζετε ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον περικόπτετε ὅπως σᾶς ἀρέσει, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δὲν συζητοῦμεν μὲ καλὴν πίστιν...

§257Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Καμμίαν περικοπήν.

§258Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Στεφανόπουλε, ἄλλο παραχωρεῖται δωρεὰν καὶ ἄλλο ἐπὶ πληρωμῇ. Ἡ σύμβασις ὥριζε τιμὰς καὶ ὁ κ. Σίμψων εἶχε τιμὰς τὰς ὁποίας εἰσέπραττον. Ἡ σύμβασις Βαρβαρέσσου παρεδέχθη καὶ αὐτὴ τὰς τιμὰς αὐτὰς καὶ μάλιστα ἀναδρομικῶς. Ἡ ΕΜ–ΕΛ καὶ ἡ Οὔνρρα τὰ πετρελαιοειδῆ τὰ παρεχώρουν δωρεὰν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ἀλλὰ τὸ Κράτος τὰ ἐπώλει διὰ τῆς Κοινοπραξίας. Συνεπῶς τὰ πετρελαιοειδῆ ἦσαν ἐπὶ πληρωμῇ. Ἐπίσης ἡ σύμβασις ἔδιδε τεράστια ἔξοδα διὰ φορτώσεις καὶ μεταφορτώσεις καὶ γενικὰ ἔξοδα καὶ ἀποσβέσεις ἀφοῦ ἐπληρώνοντο καὶ οἱ μισθοὶ τοῦ προσωπικοῦ...

§259Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὸ προϊὸν τῆς πωλήσεως τῶν πετρελαιοειδῶν ποῦ ἐπήγαινε;

§260Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον 4 παράγραφος 5 λέγει: ὅτι τὸ Δημόσιον ἐξουσιοδοτεῖ τὴν Κοινοπραξίαν νὰ πωλῇ μόνον τοῖς μετρητοῖς τὰ πετρελαιοειδῆ βάσει τῶν τιμῶν τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἰδίου ἄρθρου, ἀλλὰ καὶ ὁσάκις συνεπείᾳ διαταγῶν τῆς Ἑλληνικῆς Ἀρχῆς παρεχωροῦντο ἐπὶ πιστώσει ἢ δωρεάν, τότε ἡ μὲν Κοινοπραξία οὐδεμίαν εὐθύνην ἔφερε διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν χρημάτων, ἐχρέωνεν ὅμως τὸ Δημόσιον μὲ τὰ δικαιώματά της ὡς ταῦτα εἶχον καθορισθῆ διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ἑπομένως ποῦ βλέπατε σεῖς δωρεὰν παραχώρησιν πετρελαιοειδῶν, ὥστε νὰ συγχωρῆται αὐτὴ ἡ...

§261Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πότε αὐτό;

§262Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Μὲ τὴν σύμβασιν Βαρβαρέσσου.

§263Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλο τὸ ἕνα καὶ ἄλλο τὸ ἄλλο. Ἄλλη ἡ σύμβασις Βαρβαρέσσου καὶ ἄλλο ὁ Νοέμβριος 1944.

§264Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἡ σύμβασις Βαρβαρέσσου ἔχει ἀναδρομικὴν ἰσχὺν ἀπὸ 1–11–44. Ἐπειδὴ ἡ σύμβασις Σίμψων ἦτο περίεργη καὶ εἶχε πολλὰ κενὰ διὰ τοῦτο ἡ Κοινοπραξία ἐφρόντιζε διὰ τῆς μετέπειτα συμβάσεως Βαρβαρέσσου ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ συμπληρώσῃ τὰ κενὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἔχῃ ἀναδρομικὴν ἰσχὺν ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου 1944 ὥστε νὰ καλυφθοῦν καὶ τὰ γενόμενα, διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 5 ἡ σύμβασις ἀνοίγει μιὰ πόρτα καὶ παρέχει ἄφεσιν ἁμαρτιῶν δι’ οἱασδήποτε φύσεως παραβάσεις τῶν τελωνειακῶν νόμων. Διὰ νὰ μπῇ αὐτὸς ὁ ὅρος φαντασθῆτε τὶ θὰ εἶχε γίνῃ! Διὰ τοῦ ἄρθρου 6 τῆς συμβάσεως Βαρβαρέσσου ἀνοίγεται νέα πόρτα καὶ δίδεται εἰς τὴν Κοινοπραξίαν τὸ δικαίωμα νὰ σταματήσουν ἐργαζόμεναι ἄνευ κέρδους. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἀναγράφει μίαν περίεργον διαδικασίαν. Λέγει δηλαδὴ ὅτι ὁ χρόνος κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἐπανέλθουν αἱ ἑταιρεῖαι εἰς τὰς ἐπὶ κέρδει ἐργασίας καθὼς καὶ τὰ περιθώρια τοῦ κέρδους κλπ. θὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον διαπραγματεύσεων τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως μὲ τὰς Βρεττανικὰς καὶ Ἀμερικανικὰς Ἀρχάς. Πότε ἄλλοτε ἔχει γίνει εἰς τὴν Ἑλλάδα τέτοια συμφωνία διὰ τὴν διακίνησιν τῶν πετρελαιοειδῶν; Εἰς τὸ δικό μου τὸ μυαλὸ τουλάχιστον δὲν χωρεῖ ὅτι ἦτο δυνατόν, ὅτι ἦτο ἐπιτρεπτὸν νὰ περιληφθῇ εἰς μίαν σύμβασιν τοῦ Δημοσίου διάταξις σύμφωνα μὲ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ συνεννοῆτο μὲ τὴν Ἀγγλικὴν καὶ Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν πόσα θὰ κερδίσῃ ὁ κ. Ρέστης ἢ ὁ οἱοσδήποτε ἄλλος ἔμπορος δι’ ἐργασίαν του ἐν Ἑλλάδι.

§265Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μήπως ἐπειδὴ παρείχοντο δωρεὰν τὰ πετρελαιοειδῆ ἐγένοντο αὐτά; Ἴσως δι’ αὐτὸ θὰ ὑπῆρχεν ὁ ὅρος αὐτός.

§266Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐπίσης οὐδεμία διάταξις τῆς συμβάσεως προβλέπει τὴν διὰ δημοπρασίας ἀνάθεσιν τῶν μεταφορῶν καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι τὰ κονδύλια τῶν μεταφορῶν εἶναι ποσὰ κολοσσιαῖα καὶ ἐν πολλοῖς ἀνεξέλεγκτα. Ἕτερον σημεῖον τῆς συμβάσεως αὐτῆς εἶναι ὅτι ἐφ’ ὅσον προβλέπονται γενικὰ ἔξοδα, ἐγκαταστάσεις, ἐπισκευαί, ἀποθῆκαι κλπ. ἐρωτῶμεν ἂν ἔγιναν πρωτόκολλα ποιοτικῆς καὶ ποσοτικῆς παραλαβῆς ὅλων αὐτῶν τῶν ἐγκαταστάσεων καὶ ἐργαλείων. Ὅλα αὐτὰ ἀντιπροσωπεύουν τεράστια ποσὰ καὶ ἐν τῷ μεταξὺ γίνονται ἀποσβέσεις, ἐπισκευαί, συμπληρώσεις, χωρὶς κανεὶς νὰ γνωρίζῃ τί λογαριασμὸν θὰ εὕρωμεν εἰς τὸ τέλος. Ἐπὶ πλέον οὔτε καὶ διὰ τὰς ἀγορὰς ἢ ἐπισκευὰς τῶν ἐγκαταστάσεων κλπ. ἡ σύμβασις προβλέπει δημοπρασίας. Τὰ ἀφήνει ὅλα εἰς τὴν καλωσύνην καὶ τὴν τιμιότητα τῆς Κοινοπραξίας. Τέλος δὲν δέχομαι τὴν σκέψιν τοῦ κ. Καρτάλη ὅτι, ἐπειδὴ τὰ πετρελαιοειδῆ παρείχοντο εἰς τὴν Ἑλλάδα δωρεὰν ὑπὸ τῶν συμμάχων, δι’ αὐτὸ ἴσως νὰ περιελήφθη ἡ διάταξις τῶν διαπραγματεύσεων μὲ τὴν Ἀγγλικὴν καὶ Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν τοῦ κέρδους τῶν ἑταιρειῶν. Ἡ Ἑλλὰς ἦτο ἡ μόνη ἁρμοδία νὰ κανονίσῃ τὸν τρόπον καὶ τὰ κέρδη τῆς διακινήσεως εἰς τὸ ἐσωτερικόν της μὲ ἑταιρείας ἐργαζομένας ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ καὶ Ἑλληνικὰς τοιαύτας. Καὶ ἤδη, κύριοι, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν σύμβασιν Μαυρίκη. Ἡ Οὔνρρα ἐσταμάτησε τὰς παραδόσεις της περὶ τὸ τέλος τοῦ 1945. Αὐτὸ ἐξάγεται ἀπὸ τὸ ἔγγραφον Σίμψον, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι τώρα ποὺ ἐσταμάτησεν ἡ Οὔνρρα πάρετε καὶ τὰ χαρτιά. Ἀλλ’ ἡ Κοινοπραξία ἐξακολουθεῖ νὰ διαχειρίζεται τὴν διακίνησιν καὶ νὰ προσπαθῇ νὰ ἐπανέλθῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὰς ἐπὶ κέρδει ἐργασίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἀναλάβῃ μονοπωλιακῶς τὴν προμήθειαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τὴν μεταφορὰν των εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἰς τὰς 28:3:1946 ὑπεγράφη μεταξὺ τοῦ κ. Μαυρίκη καὶ ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ τῶν πέντε ἑταιρειῶν ὄχι σύμβασις, ἀλλὰ συμπλήρωμα ὑπ’ ἀριθ. 1 τῆς συμβάσεως Βαρβαρέσσου, ἥτις ἔχει περιλάβει, ὡς γνωστόν, καὶ τὴν σύμβασιν Σίμψον.

§267Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μεταξὺ Αὐγούστου καὶ Μαρτίου κατὰ τὸ διάστημα ποὺ ἐμεσολάβησε, δὲν συνέβη τίποτε;

§268Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Δὲν φαίνεται τίποτε ἀπὸ τὰ εἰς χεῖρας μου ἔγγραφα.

§269Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν ἀνεμίχθησαν αἱ Ἀμερικανικαὶ καὶ Ἑλληνικαὶ ἀρχαί;

§270Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ λέγω αὐτὰ ποὺ ἔχω. Σεῖς θὰ συμπληρώσητε μὲ τὰ ἰδικά σας καὶ θὰ ἴδωμεν ἂν ἔχουν δίκαιον οἱ ἀντίπαλοι τῆς Κοινοπραξίας ἢ ἡ Κοινοπραξία...

§271Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Θὰ σᾶς δώσωμεν καὶ ἄλλα.

§272Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Εὐχαριστῶ πολύ, τὰ δέχομαι εὐχαρίστως. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἐτελειώσαμε μὲ τὴν σύμβασιν Βαρβαρέσσου καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν σύμβασιν Μαυρίκη. Τώρα πῶς ὑπεγράφη ἡ σύμβασις Μαυρίκη; Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὑπάρχουν δύο ἔγγραφα, ἕνα τοῦ κ. Ράνκιν μὲ ἡμερομηνίαν 20 Μαρτίου καὶ ἕτερον τοῦ κ. Νόρτον μὲ ἡμερομηνίαν 30 Μαρτίου. Κατὰ περίεργον δὲ τρόπον ὁ ἕνας συμφωνεῖ μὲ τὸν ἄλλον.

§273ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Περίεργον.

§274Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Εἰς τὰ ὁποῖα δίδετε σημασίαν σεῖς. Ἄλλωστε τὸ ἔγγραφον τῆς Ἀμερικῆς γράφει ὅτι ἂν δὲν κάμητε τὴν συμφωνίαν αὐτήν, θὰ παύσουν αἱ δύο ἑταιρεῖαι νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ πετρέλαια. Δὲν λέγουν τίποτε ἄλλο. Ἀλλὰ ἐὰν σταματήσουν αἱ ἑταιρεῖαι, ποῖος θὰ ἐζημιοῦτο τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἢ αἱ ἑταιρεῖαι; Ἰδοὺ τὸ θέμα.

§275Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ποῖος διηύθυνε τὰ πετρέλαια;

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ μὴ διακόπτετε.

§277Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὁ ρήτωρ δὲν διαμαρτύρεται, κύριε Πρόεδρε.

§278Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν 28ην Μαρτίου.

§279Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ποῖος ἦτο ὑπεύθυνος διαχειριστὴς τῶν πετρελαίων;

§280Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὁ κ. Μαυρίκης ἦτο ὑφυπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ, ἀλλὰ τὴν ὑπόθεσιν τὴν διεχειρίζετο ὁ κ. Τσουδερός, ὁ ὁποῖος ἔστειλεν ἐπιστολὴν εἰς τὸν κ. Μαυρίκην καὶ τοῦ γράφει νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ὑποθέσεως τῆς ἀναφερομένης εἰς τὸ ἔγγραφον Ράνκιν. Εἰς τὴν ἰδίαν ἐπιστολὴν ἀναγράφει ὅτι διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν τῆς ἀμέσου ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως, παρεκάλεσε καὶ τὸν κ. Ἄρνολντ νὰ ἐπισκεφθῇ τὸν κ. Μαυρίκην. Τὸ περίεργον εἶναι ὅτι ὁ κ. Ἄρνολντ εἶναι ὁ διορισθεὶς ὑπὸ τοῦ κ. Τσουδεροῦ μετέπειτα, ὡς θὰ ἴδωμεν, ἐπιδιαιτητὴς εἰς τοὺς καταλογισμούς, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν ἐναντίον τῆς Κοινοπραξίας. Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ τοῦ κ. Τσουδεροῦ πρὸς τὸν κ. Μαυρίκην εἶναι χωρὶς ἡμερομηνίαν. Ἡ ἐπιστολὴ τοῦ κ. Νόρτον φέρει ἡμερομηνίαν 30 Μαρτίου. Ἡ δὲ τοῦ κ. Ράνκιν φέρει χρονολογίαν 20 Μαρτίου. Ὁ κ. Τσουδερὸς ἀπαντᾷ εἰς τὸν κ. Νόρτον τὴν 1ην Ἀπριλίου καὶ τοῦ λέγει ὅτι ἡ συμφωνία μετὰ τῆς Κοινοπραξίας ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου καὶ ὅτι ὁ κ. Μαυρίκης, ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ἔλαβεν ὁδηγίας νὰ ὑπογράψῃ τὴν σχετικὴν σύμβασιν. Ἀλλὰ ἐδῶ, κύριοι βουλευταί, συμβαίνει ἕνα πολὺ περίεργον πρᾶγμα. Ὁ κ. Νόρτον μὲ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον φέρει τὰ χαρακτηριστικὰ C. S. δηλαδὴ τοῦ ὀνόματος τοῦ κ. Σίμψον καὶ μὲ ἡμερομηνίαν 30 Μαρτίου ζητεῖ τὴν ἄμεσον ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως. Ὁ κ. Τσουδερὸς μὲ ἐπιστολὴν ὑπὸ ἡμερομηνίαν 1ης Ἀπριλίου ἀπαντᾷ καὶ βεβαιοῖ τὸν κ. Νόρτον ὅτι ἔδωκεν ὁδηγίας εἰς τὸν κ. Μαυρίκην νὰ τὴν ὑπογράψῃ. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι μέχρι καὶ τῆς 1ης Ἀπριλίου τοὐλάχιστον δὲν ἔχει ὑπογραφεῖ ἡ σύμβασις. Τότε πῶς εὑρέθη ἡ σύμβασις νὰ φέρῃ ὑπογραφὴν 28 Μαρτίου; Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλούστατον. Ἡ σύμβασις ἔχει χρονολογηθῆ διὰ νὰ μὴ φανῇ ὅτι ὑπεγράφη μετὰ τὴν 1ην Ἀπριλίου, ὅτε ἡ Κυβέρνησις εἶχε παύσει κατ’ οὐσίαν καὶ κατὰ τύπους νὰ ὑφίσταται, διότι ὁ λαὸς εἰς τὰς ἐκλογὰς τῆς 1ης Ἀπριλίου εἶχε φέρει ἄλλην Κυβέρνησιν.

§281Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τί συμφέρον ὑπῆρχεν; Ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὁρκισθῆ.

§282Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὅταν ἀποδοκιμασθῇ μία Κυβέρνησις δὲν ὑπογράφει τοιαύτης ἐκτάσεως συμβάσεις καὶ ἔγγραφα διὰ τῶν ὁποίων ὄχι μόνον εἰσέρχονται αἱ ἑταιρεῖαι εἰς ἐργασίας ἐπὶ κέρδει, ἀλλὰ ταῖς δίδεται καὶ τὸ μονοπώλιον τῆς ἀγορᾶς καὶ μεταφορᾶς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τῶν πετρελαιοειδῶν, δηλαδὴ μὲ χρήματα καὶ κεφάλαια τοῦ Δημοσίου ταῖς δίδεται τὸ μονοπώλιον τῆς διαχειρίσεως καὶ τῶν κερδῶν.

§283Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ποῖος;

§284Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Θὰ ἴδωμεν. Καὶ ἐρωτῶμεν: διατὶ Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν διὰ τῆς ἐτυμηγορίας του ἀπεδοκίμασε καὶ κατήργησεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἔσπευσε νὰ ὑπογράψῃ μίαν τοιαύτης σημασίας σύμβασιν, ἐνῷ τὸ φυσικώτερον θὰ ἦτο ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον, δηλαδὴ νὰ εὕρῃ ὡς ἀφορμὴν τὰς ἐκλογὰς καὶ νὰ μετατοπίσῃ εἰς ἄλλους τὰς εὐθύνας;

§285Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Πάντως, κύριε Μανιαδάκη, δὲν εἶναι ἄσχημος ὁ Κοινοβουλευτισμός.

§286Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Καλούτσικος εἶναι. Καὶ ἡ σύμβασις, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ Μαυρίκη ἤ μᾶλλον τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 συμπλήρωμα τῆς συμβάσεως Βαρβαρέσσου, ἔχει καὶ αὐτὸ μὲ τὴν σειράν του ἀναδρομικὴν ἰσχύν, διὰ νὰ δοθοῦν ἀναδρομικῶς αἱ παροχαί.

§287Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου 1945.

§288Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Δηλαδὴ ἀπὸ 1–10–1945. Ἑπομένως ἐδούλεψαν ἐπὶ τῆς συμβάσεως Βαρβαρέσσου αἱ ἑταιρεῖαι τῆς Κοινοπραξίας μόνον 1½ μῆνα ἄνευ κέρδους, τὸν ὑπόλοιπον χρόνον τὸν ἔλαβον ἀναδρομικῶς μὲ κέρδη τὰ ὁποῖα εἶχε καθορίσει ἡ σύμβασις καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἀρκετὰ ἱκανοποιητικά. Ἀπόδειξις εἶναι ὅτι περικόπτονται εἰς τὴν τελευταίαν σύμβασιν. Διότι καταντᾷ τῇ ἀληθείᾳ σκάνδαλον νὰ ὑπάρχῃ μία ἑταιρεία, ἡ ὁποία οὔτε λεπτὰ διαθέτει, ἀλλὰ καὶ τὸ προσωπικόν της, τὰ γενικά της ἔξοδα καὶ τὰ γραφεῖα τὰ πληρώνει ὅλα τὸ Κράτος καὶ αὐτὴ νὰ εἰσπράττῃ μόνον κέρδη ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς χωρὶς κανένα ἀπὸ τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους ἔχουν οἱ ἐμπορευόμενοι. Ἀλλὰ διὰ τῆς συμβάσεως, ἃς τὴν εἴπωμεν Μαυρίκη, ἐδόθησαν καὶ ἀναδρομικῶς κέρδη. Ὄλοι, ὅσοι εἶσθε νομικοί, θὰ γνωρίζητε ὅτι ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὑπάρχουν πολλαὶ ἀποφάσεις, καθ’ ἃς εἶναι ἄκυρος πᾶσα διοικητικὴ πρᾶξις, ἡ ὁποία ἐκδίδεται μετὰ δυνάμεως ἀνατρεχούσης εἰς χρόνον προγενέστερον.

§289Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ἦτο ἀνειλημμένη ὑποχρέωσις καὶ θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω μετ’ ὀλίγον. Ἑπομένως ὑπῆρχε συμφωνία μεταξὺ τῶν δύο Κυβερνήσεων καὶ τῆς Κυβερνήσεως Βούλγαρη ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου νὰ δοθοῦν κέρδη. Ἡ σύμβασις Μαυρίκη δὲν ἔκαμε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ κυρώνῃ προϋπάρχουσαν συμφωνίαν.

§290Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Δὲν τὴν εὗρον οὐδαμοῦ αὐτὴν τὴν συμφωνίαν τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖσθε, ἀλλὰ καὶ πέραν τῶν κερδῶν, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν, διὰ τοῦ ἄρθρου 3 ὁρίζεται ὅτι οἱ τρεῖς ἑταιρεῖαι δικαιοῦνται νὰ ἐξαγάγουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς λίρας ἢ δολλάρια τὸ 60% τῶν κερδῶν των καὶ μάλιστα εἰς τὴν ἐπίσημον τιμὴν τοῦ συναλλάγματος.

§291ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐξήγαγον 115 χιλ. δολλάρια.

§292Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐκανόνιζεν ἐπίσης ὅτι τὸ 40% θὰ κρατῆται ἐδῶ εἰς δραχμάς, διὰ νὰ πληρωθοῦν οἱ φόροι. Ἐὰν δὲ τυχὸν τὸ ποσοστὸν τοῦτο δὲν ἐπαρκῇ διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος καὶ λοιπῶν φόρων, τότε δικαιοῦνται αἱ ἑταιρεῖαι νὰ ἐπιβαρύνουν τὴν τιμὴν πωλήσεως τῶν πετρελαιοειδῶν, δηλαδὴ νὰ ἐπιρρίψουν τοὺς φόρους εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ὁμολογῶ ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ἄξιοι νὰ πάρουν δίπλωμα εὑρεσιτεχνίας, διότι ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν γνωρίζω καμμίαν ἄλλην περίπτωσιν πλὴν τῆς παρούσης, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐὰν ἕνας ἔμπορος δὲν ἔχει χρήματα νὰ πληρώσῃ τοὺς φόρους νὰ δικαιοῦται νὰ τὰ εἰσπράττῃ ἀπὸ τὸν λαόν.

§293Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἔχετε παράδειγμα ἑταιρείας, ἡ ὁποία νὰ φορολογῆται ἐπάνω ἀπὸ 10%;

§294Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Αἱ ἀνώνυμοι ἑταιρεῖαι ἔχουν κεφάλαια. Ἐδῶ τὰ κεφάλαια τὰ βάζει τὸ Κράτος.

§295Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὑπάρχει ἑταιρεία ἡ ὁποία νὰ φορολογῆται πάνω ἀπὸ 10%;

§296Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὁμοίως διὰ τῆς συμβάσεως Μαυρίκη ἡ Κοινοπραξία λαμβάνει κέρδος καὶ διὰ τὰς παραδόσεις τὰς ὁποίας κάμει εἰς τὰς στρατιωτικὰς καὶ ναυτικὰς ἀρχὰς ἐπὶ πλέον τῶν συμπεφωνημένων ποσῶν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν γενικῶν ἐξόδων. Ἐνῷ διὰ τῆς συμβάσεως Βαρβαρέσσου εἶχε καθορισθῆ ὅτι τὰ ποσὰ τῶν ἐπιβαρύνσεων διὰ γενικὰ ἔξοδα θὰ καθωρίζοντο κατόπιν συμφωνίας μὲ τὰς στρατιωτικὰς καὶ ναυτικὰς ἀρχὰς καὶ βάσει αὐτοῦ ἐπηκολούθησεν ἡ συμφωνία Ἑλληνικοῦ Ναυαρχείου καὶ Κοινοπραξίας, ἡ ὁποία ὑπεβίβασε τὰς τιμὰς εἰς σημεῖον ἀφάνταστον.

§297Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Ἡ διαφορὰ εἶναι κάτω τοῦ ⅒.

§298Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἀλλ’ ἐνῷ ὑπεγράφη τὸ πρῶτον συμπλήρωμα τῆς συμβάσεως Βαρβαρέσσου, τὴν ἰδίαν ἡμέραν ὑπεγράφη καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2 συμπλήρωμα τῆς συμβάσεως, διότι ἡ Κοινοπραξία ἐγνώριζεν ὅτι δὲν δίδει πλέον ἡ Οὔνρρα πετρελαιοειδῆ καὶ ἔπρεπε νὰ δημιουργήσῃ τὸν τρόπον, ἵνα ἡ διὰ στρατιωτικοὺς λόγους, ὡς ἰσχυρίσθη ὁ κ. Στεφανόπουλος, συσταθεῖσα Κοινοπραξία, ἡ ὁποία ἔγινε τὴν 1–11–1944, νὰ ἀναλάβῃ καὶ τὴν προμήθειαν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὴν μεταφορὰν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν πετρελαιοειδῶν. Περὶ ποίας κολοσσιαίας ὑποθέσεως πρόκειται, ὁ καθεὶς τὸ ἀντιλαμβάνεται. Καὶ ναὶ μὲν τὸ Δημόσιον ἐπεφύλλαξε διὰ τὰς μεταγενεστέρας συμβάσεις τὸ θεωρητικὸν δικαίωμα καὶ ἀπὸ ἀλλοῦ ἐὰν θέλῃ νὰ ἀγοράσῃ πετρέλαια. Ἀλλ’ αὐτὸ τὸ δικαίωμα οὐδέποτε ἠσκήθη, διότι τὸ ἄρθρον 8 καθώριζεν ὅτι ἂν τὸ Δημόσιον εἶχε προσφορὰν ἄλλου προμηθευτοῦ θὰ τὴν παρουσίαζεν εἰς τὴν Κοινοπραξίαν μὲ τὰ ἔγγραφα τὰ ἀποδεικνύοντα τὴν προσφορὰν καὶ θὰ ἀπαντοῦσεν ἡ Κοινοπραξία, ἐὰν τὴν συμφέρῃ νὰ τὰ δώσῃ εἰς τὴν τιμὴν αὐτήν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Λέγεται διαγωνισμὸς αὐτό; Εἶναι φυσικὸν μετὰ ἀπὸ δύο τρεῖς προσφοράς, οἱ ἐκτὸς τῆς Κοινοπραξίας νὰ ἀπογοητευθοῦν καὶ νὰ φύγουν, ἐφ’ ὅσον τοὺς κρίνουν οἱ ἀντίπαλοί του. Τὸ γεγονὸς πάντως εἶναι ἕνα: ὅτι ἡ Κοινοπραξία ἔγινε τράστ, χειριζόμενον τὴν ἀγορὰν καὶ τὴν διακίνησιν τῶν πετρελαιοειδῶν, μὲ κεφάλαια τοῦ Δημοσίου. Λέγει τὸ ἄρθρον πρῶτον τῆς συμβάσεως Μαυρίκη, ὅτι ὑποχρεοῦται ἁπλῶς ἡ Κοινοπραξία νὰ ἀναφέρῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ τὰς τιμὰς cif καὶ νὰ προσαγάγῃ ἁπλῶς τὴν ἀλληλογραφίαν, ἡ ὁποία ἔχει διαμειφθῆ μὲ τοὺς προμηθευτὰς καὶ αὐτὴ ἡ ἀλληλογραφία εἶναι διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος τὸ μόνον τεκμήριον διὰ τὰς τιμὰς τῶν πετρελαιοειδῶν. Ὅσοι γνωρίζητε ἀπὸ ἐμπόριον κρίνατε τὸ ἄρθρον τοῦτο:

§299Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἦσαν ἐλεύθερα, κύριε συνάδελφε, τὰ πετρέλαια τότε;

§300Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Καρτάλη, νομίζω, ὅτι τὰ πετρέλαια κατ’ ἐξοχὴν κατηναλώθησαν καὶ ἦσαν δεσμευμένα διαρκοῦντος τοῦ πολέμου, ὁ ὁποῖος ἔληξε τὸ 1945 καὶ εἰς τὸ 1947 δὲν εἴχομεν πόλεμον.

§301Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὸ 1946 ἦσαν ἐλεύθερα;

§302Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Δὲν εἴχομεν πόλεμον καὶ ἀλοκασιὸν δὲν σημαίνει οὔτε δέσμευσιν, οὔτε μονοπώλιον.

§303Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἦσαν ὑπὸ κοινὴν διαχείρισιν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ὑπῆρχον τὰ πούλ τὰ ὁποῖα προσέφερον πετρέλαια κατὰ 30% φθηνότερα ἀπὸ ὅτι ἠγόραζε τὸ ἑλληνικὸν Δημόσιον.

§304Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ Δημόσιον ὑποχρεοῦτο ἐπὶ τῇ ἁπλῇ ἐπιδείξει τῆς ἀλληλογραφίας τῆς Κοινοπραξίας τῆς διαμειφθείσης μὲ τοὺς προμηθευτάς, νὰ ἀπαντήσῃ ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν καὶ νὰ προβῇ εἰς τὸ ἄνοιγμα τῆς πιστώσεως. Καὶ ὡσὰν νὰ μὴ ἤρκουν ὅλα αὐτὰ ἡ σύμβασις Μαυρίκη προέβη καὶ εἰς ἄλλας παροχὰς πρὸς τὴν Κοινοπραξίαν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τοὺς παρέχει ξένον συνάλλαγμα, ἀδείας εἰσαγωγῆς ἀλλὰ καὶ ἄλλας διευκολύνσεις, ὥστε νὰ ἐπεκτείνουν τὸ ἐμπόριόν τους διὰ τῆς εἰσαγωγῆς ὄχι μόνον ὑλικῶν καὶ μέσων ἐξοπλιστικῶν, ἀλλὰ καὶ ἐμπορευμάτων, ὥστε νὰ ἀφαιρέσουν τὸ ψωμὶ τῶν ἄλλων ἐλευθέρων εἰσαγωγέων διὰ νὰ τοὺς ἐξοντώσουν, νὰ παύσουν εἰς τὸ μέλλον νὰ ὑπάρχουν καὶ νὰ τοὺς ἐνοχλοῦν. Καὶ ὅλα αὐτὰ εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ χώρα ὑπέφερεν ἐξαιρετικὰ ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν συναλλάγματος, ὅπως βεβαιοῖ καὶ αὑτὸς ὁ ἴδιος ὁ κ. Μαυρίκης, ὁ ὁποῖος τὴν ἀποκρούει τὴν σύμβασιν ἀλλὰ τὴν ὑπογράφει κατὰ διαταγήν. Εἰς τὴν σύμβασιν αὐτὴν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἐξαγάγουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ λογικὸν περιθώριον κέρδους.

§305Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ποίας διαρκείας εἶναι ἡ σύμβασις Μαυρίκη;

§306Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Εἶναι διαρκείας ἐννέα μηνῶν.

§307Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὅλαι αἱ μετέπειτα Κυβερνήσεις ἦσαν συνένοχοι;

§308Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Αὐταὶ αἱ συμφωνίαι λήγουν τὴν 31)12)46. Δὲν φαίνεται νὰ ὑπάρχῃ ἔγγραφος ἀνανέωσις, ὅμως παρετάθησαν σιωπηρῶς μέχρι 5)1)49 ὁπότε ὑπεγράφη ἡ σύμβασις Ἀντωνίου.

§309Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Δὲν πρόκειται περὶ συμβάσεως Ἀντωνίου. Ἀναλαμβάνω τὰς εὐθύνας τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως ταύτης, ἀλλ’ ὡς εἶπον ἡ σύμβασις αὕτη ὑπῆρξε προϊὸν μακρᾶς ἐπεξεργασίας ἀπὸ εὐυπόληπτα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς πρόσωπα μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ οἱ κ. κ. Νικοσίας, Σωφρονόπουλος καὶ ἄλλοι, ἡ δὲ διάρκεια αὐτῆς ὑπῆρξε τρίμηνος.

§310Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Τρίμηνος, ἀλλ’ ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ μέχρι σήμερον.

§311Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἀκριβῶς ἰσχύει ἀκόμη διότι δὲν ἐπήρκεσε τὸ χρονικὸν διάστημα τοῦ καθορισμοῦ τῶν σχέσεων μεταξὺ Κράτους καὶ Κοινοπραξίας, τοῦ παρελθόντος.

§312Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Καὶ οὔτε θὰ ἐπαρκέσῃ, δι’ αὐτὸ εὑρισκόμεθα πρὸ τοῦ διλήμματος νὰ διαλύσωμεν ἢ ὄχι τὴν κοινοπραξίαν, ἐὰν δὲν λάβῃ ἡ Κυβέρνησις σοβαρὰ μέτρα πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος.

§313Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἀπεκαλέσατε τὴν σύμβασιν, σύμβασιν Ἀντωνίου, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα, συνειργάσθησαν εἰς τὴν σύμβασιν αὐτὴν πλεῖστοι ὅσοι παράγοντες καὶ δὴ πρόσωπα εὐυπόληπτα. Τὸ ἱστορικὸ τῆς συμβάσεως, τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ μακρὸν ἀρχίζει ἀπὸ τέλους τοῦ 1946, ὅτε ἔληξεν ἡ σύμβασις Βαρβαρέσου μὲ τὰ δύο παραρτήματα τῆς συμβάσεως Μαυρίκη. Ἀπὸ τὸ 1946 δὲν ὑπῆρξεν οὐδεμία σύμβασις διέπουσα τὴν Κοινοπραξίαν. Ἡ λήξασα σύμβασις Βαρβαρέσου παρεκάμφθη εἰς Ἐπιτροπὴν ἐξ ἐντιμοτάτων προσώπων, ἡ ὁποία κατήρτισε τὴν σύμβασιν αὐτὴν μετὰ μακρὰν καὶ ἐπίμονον ἐπεξεργασίαν. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις πρὸ τοῦ 1949 ὅτε ἐλάβομεν τὸ θάρρος νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν σύμβασιν αὐτήν. Κατόπιν ἡ σύμβασις αὕτη παρεπέμφθη εἰς Ἐπιτροπὴν ἐξ ὑπουργῶν καὶ τέλος ἀπεφάνθη ἐπ’ αὐτῆς τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον τὸ ὁποῖον τὴν εὑρῆκε συμφέρουσαν.

§314Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ πρὸς τιμὴν σας ἀπεκάλεσα τὴν σύμβασιν, σύμβασιν Ἀντωνίου.

§315Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Μετὰ τὴν ἔγκρισιν αὐτῆς ἀπὸ τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον, ὑπεγράφη ἀπὸ τὸν κ. Σ. Στεφανόπουλον ὡς ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, ἀπὸ τὸν κ. Δ. Χέλμην, ὡς ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν, καὶ ἀπὸ τὸν ὑποφαινόμενον ὡς ὑπουργὸν Ἐφοδιασμοῦ. Αὐτὰ εἶχον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ὑπαινιγμὸν σας «σύμβασις Ἀντωνίου».

§316Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἀφοῦ θεωρῆτε καὶ σεῖς τιμήν σας, τὸ ὅτι συνεβάλατε εἰς τὴν λύσιν ὅλων αὐτῶν τῶν ἐκκρεμῶν ζητημάτων, διατί σᾶς κακοφαίνεται τὸ ὅτι ὠνόμασα τὴν σύμβασιν «σύμβασιν Ἀντωνίου»; Ἐμένα, δὲν μοῦ κακοφαίνεται ἂν μοῦ εἴπητε 4η Αὐγούστου ἢ 28η Ὀκτωβρίου.

§317Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς, συνετέλεσα εἰς τὴν προστασίαν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου.

§318Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ποῖαι Ἑταιρεῖαι ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἀναλάβουν τὸ ἔργον τῆς μεταφορᾶς καὶ διέθετον ἐγκαταστάσεις;

§319Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. «Ἡ Θεοδὸλ.... (ἀναγινώσκει).....».

§320Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Μὲ τὰ μέσα αὐτά, τὰ ὁποῖα περιγράφετε ἀναλαμβάνατε σεῖς, μὲ τὴν πεῖραν καὶ ἱκανότητά σας, τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς μεταφορᾶς καὶ ἀποθηκεύσεως ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας;

§321Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἀσφαλῶς, διότι θὰ βοηθοῦσα εἰς τὸ σπάσιμο τοῦ Τράστ.

§322Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐκτὸς τῆς Κοινοπραξίας ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἀποθῆκαι ἰδιωτικαὶ ἀλλὰ καὶ ἀνήκουσαι εἰς τὸ Δημόσιον.

§323Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συζητεῖται, εἶναι τεράστιον καὶ ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν πολλῶν δισεκατομμυρίων ἐπὶ μίαν ἑξαετίαν. Ἐάν, λοιπόν, ἡ σύμβασις συνεχισθῇ καθ’ ὃν τρόπον ἤδη διεξάγεται μὲ τόσας διακοπὰς καὶ διαλογικὰς συζητήσεις, δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ. Παρακαλῶ λοιπόν, ἡ συζήτησις νὰ γίνεται κανονικὰ καὶ ἄνευ διακοπῶν διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα τέρμα.

§324ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν αὐτὴν παράκλησιν κάμνω καὶ ἐγὼ πρὸς τὸ Σῶμα.

§325Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Καὶ ἐπειδὴ πρέπει νὰ ἀπαντήσω εἰς εἰς τὸν κ. Μερκούρην, τοῦ λέγω, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχουν τὰ ἑξῆς ἀποθηκευτικὰ μέσα τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν ἐκτὸς κοινοπραξίας Ἑλλήνων:

Ἐπίσης ὑπάρχουν τοῦ Δημοσίου ἀλλὰ καὶ ἰδιωτῶν, πλωτὰ μέσα καὶ ἀποθῆκαι χωρητικότητος 34.000 τόννων. Ἐν ὅλῳ, ἀποθηκευτικὸς χῶρος 150.000 τόννων, ἐκτὸς Κοινοπραξίας.

§326Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Τῆς Λέρου καὶ τοῦ Σκαραμαγκᾶ πρέπει νὰ μὴ ὑπολογισθοῦν, διότι ἀνήκουν εἰς τὸ Πολεμικὸν Ναυτικόν.

§327Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι, ἀπὸ τὸν πρόλογον τῆς συμβάσεως τοῦ Ἀντωνίου τῆς 9ης Ἰανουαρίου 1949, παρατηρεῖ κανεὶς, ὅτι συνεζήτουν καὶ διεπραγματεύοντο ἐπὶ διετίαν ὁλόκληρον οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Κοινοπραξίας διὰ τὴν διατύπωσιν τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως. Καὶ τότε ἀναγράφει εἰς τὸν πρόλογον, ὅτι συνεφωνήθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι αἱ σχέσεις, αἱ ὁποῖαι μέλλουν νὰ προκύψουν, θὰ διέπωνται ἀπὸ τοὺς ὅρους τῆς μελλούσης συμβάσεως, καὶ ἡ Κοινοπραξία νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐργαζομένη καὶ μετὰ τὴν 31ην Δεκεμβρίου τοῦ 1946. Καὶ ἐρωτᾶται: Ποία εἶναι αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία δίδει παρατάσεις συμβάσεων καὶ συζητεῖ καὶ ἀναλαμβάνει προκαταβολικὰς δεσμεύσεις ἐπὶ ὑποθέσεων δισεκατομμυρίων; Καὶ ἐὰν δὲν κατέληγεν εἰς συμφωνίαν, πῶς θὰ ἐκαλύπτετο ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1947 μέχρι τοῦ 1949; Ἐδῶ, σᾶς παρουσιάζουν καὶ τὸν κ. Σίμψον, ὑπὸ τὴν πραγματικήν του ἰδιότητα. Παρουσιάζεται καὶ ὑπογράφει τὴν σύμβασιν ὡς Διευθυντὴς τῆς Ἑταιρίας Στεάουα. Ἐπίσης εἶδα σήμερα εἰς τὰς ἐφημερίδας νὰ ἀναγράφεται, ὅτι ὑπέγραψεν ὁ κ. Ρέστης τὴν σύμβασιν αὐτὴν ἐνῷ ἦτο φυλακισμένος. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές. Πολὺ δυνατὸς πρέπει νὰ εἶναι αὐτὸς ὁ κ. Ρέστης νὰ συμβάλλεται μὲ τὸ Δημόσιον, ἐνῷ εἶναι φυλακισμένος..........

§328Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Σᾶς τὸ διαβεβαιῶ ἐγώ, ὅτι εἶναι ἀληθές.

§329Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐπίσης, ὅπως σᾶς εἶπε καὶ ὁ κ. Δημάκης, δὲν βλέπει κανεὶς μέσα εἰς τὴν σύμβασιν, οὔτε ἕνα ὅρον διὰ τὴν προστασίαν τῶν 11 πετρελαιοφόρων καραβιῶν ποὺ ἔχουν καὶ ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες. Ὅλα τὰ Κράτη, φροντίζουν νὰ προστατεύουν τὴν ναυτιλίαν τους καὶ νὰ μεταφέρουν τὰ ἐμπορεύματά τους μὲ τὰ βαπόρια τους. Διατί ἡμεῖς τὴν ναυτιλίαν μας, ἡ ὁποία τόσον ἔχει ἀνάγκην προστασίας, δὲν ἐφροντίσαμεν νὰ τὴν προστατεύσωμεν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τῆς μεταφορᾶς χιλιάδων τόννων; Εἰς τὸ ἄρθρον 9 τῆς τελευταίας συμβάσεως, καθορίζεται ποῖαι δαπάναι θὰ βαρύνουν τὰ Γενικὰ ἔξοδα καὶ κατά τινα τρόπον θὰ γίνωνται αἱ ἀποσβέσεις. Ἀναφέρεται δὲ, ὅτι ἐὰν τυχὸν ὑπάρχουν ἐγκαταστάσεις ὁλοσχερῶς ἀποσβεσθεῖσαι, τότε δι’ αὐτὰς δὲν πρέπει νὰ γίνεται περαιτέρω ἀπόσβεσις. Δηλαδὴ μᾶς ἀφήνει νὰ ὑποπτευθῶμεν, ὅτι ἦσαν τόσον ἀθρόαι αἱ ἀποσβέσεις κατὰ τὸ διάστημα τῶν ἓξ ἐτῶν, ὥστε ἐγκαταστάσεις ὁλόκληροι τῶν Ἑταιρειῶν νὰ ἔχουν ἀποσβεσθῆ ἐξ ὁλοκλήρου. Ἀναγνωρίζεται ἐπίσης μεσημβρινὸν συσσίτιον τῶν ὑπαλλήλων ἀναδρομικῶς ἀπὸ τὴν 1–11–44 καὶ ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἡμερομηνίαν ἀναγνωρίζεται ἐπὶ πλέον καὶ πρόσθετος πλὴν τοῦ ΙΚΑ ἰατρικὴ περίθαλψις. Αὐτὰ εἶναι ἑκατομμύρια ὁλόκληρα, τὰ ὁποῖα ἠθέλησε νὰ τὰ κατοχυρώσῃ διὰ τῆς μετέπειτα συμβάσεως, διότι θὰ τὰ εἶχον ἀπορρίψῃ οἱ ἐλεγκταί. Εἰς τὸ ἄρθρον 11 ἀναφέρεται, ὅτι ἐὰν ἡ Κοινοπραξία ἔχῃ εἰς χεῖρας της χρήματα, θὰ τὰ καταθέσῃ. Ἴσως τοῦτο νὰ σημαίνῃ, ὅτι ἐκράτει καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα ὑπὸ διάφορα προσχήματα μεγάλα ποσὰ τοῦ Δημοσίου. Καὶ τώρα, ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 18, τὸ ὁποῖον ἀπαλλάσσει τὴν Κοινοπραξίαν ἀπὸ τὴν κίνησιν ἐναντίον της, οἱουδήποτε νόμου δι’ οἱανδήποτε παράβασιν, διότι ἀτονοῦν ὅλα καὶ καθιεροῦται ἀναδρομικῶς ἡ διαιτησία. Σᾶς ἀνέπτυξαν οἱ προηγούμενοι ἀγορηταί, ὅτι ἡ ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ὁ κ. Τσουδερός, εἶναι καὶ παράτυπος καὶ παράνομος, διότι, δὲν εἶχε κανὲν δικαίωμα νὰ ὑπογράψῃ τὸ χαρτὶ αὐτὸ καὶ νὰ λέγῃ αὐτὰ τὰ πράγματα εἰς δημόσιον ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ κανονισμὸν δοσοληψιῶν τοῦ Δημοσίου, ὅταν μάλιστα ἡ διαιτησία εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ ἐπέχῃ θέσιν ὁριστικῆς καὶ ἀμετακλήτου δικαστικῆς ἀποφάσεως. Τὰς φιλικὰς σχέσεις ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ τὰς χρησιμοποιῇ διὰ τὴν ἀτομικήν του περιουσίαν, καὶ διὰ τ’ ἀμπελοχώραφά του, ποτὲ διὰ τὸ Δημόσιον. Ἡ διαιτησία αὐτὴ ἀναγνωρίζεται ἀναδρομικῶς, ἀπὸ τὸν Αὔγουστον 1943, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν σύμβασιν Βαρβαρέσου, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ἀπὸ τότε ὑπάρχουν διάφοροι διαφοραί. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε δὲ ποῖαι εἶναι αἱ διαφοραὶ αὐταί, ἔχω ἐδῶ μίαν καταλογιστικὴν πρᾶξιν: ἐνοίκιον τριῶν διευθυντῶν εἰς τὸ ψυχικὸν 4.655.000. Συνδρομαὶ τηλεφώνων οἰκιῶν 872.000. Γεύματα ὑπαλλήλων καὶ μεταβάσεις εἰς τὰς κατοικίας των, καφέδες καὶ ἀναψυκτικὰ ἐχρεοῦντο καὶ αὐτὰ εἰς γενικὰ ἔξοδα. Ἀμοιβὴ δικηγόρου δι’ ὑπεράσπισιν πράκτορος κατηγορουμένου δι’ ἀξιόποινον πρᾶξιν 9.500.000. Συμμετοχὴ εἰς ἔξοδα κατασκηνώσεως προσωπικοῦ, ἀγορὰ ἐφημερίδων, φαγητὰ διανυκτερευόντων μηχανικῶν, συντήρησις ἀντλιῶν, ἐνοίκια πρατηρίων τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς βάρος τῶν πρατηριούχων 4.000.000. Ἰατρικὴ περίθαλψις μελῶν οἰκογενειῶν 15.500.000. Σανατοριακὴ περίθαλψις 5.000.000. Ἔξοδα παραμονῆς ἑνὸς προσώπου 7.200.000. Ἀποδοχαὶ ἀλλοδαπῶν ὑπαλλήλων πέραν τῶν συμφωνηθέντων 63.500.000 καὶ τὰ λοιπὰ καὶ τὰ λοιπά.....

§330Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἔχουν πληρωθῆ ὅλαι αὐταί;

§331Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἔχουν κρατηθῆ ὡς γενικὰ ἔξοδα. Ἄρα τὰ ἔχουν πληρωθῆ αἱ Ἑταιρεῖαι ἀπὸ τὰς εἰσπράξεις ποὺ ἐνεργοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι σοβαρόν. Πιθανὸν νὰ μὴ φταῖνε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ ἡμεῖς νὰ εἴμεθα ὑπερβολικοί. Πάντως ἐπιβάλλεται νὰ κινηθοῦν οἱ νόμοι καὶ ἂν ὑπάρχουν καταχρασταί, νὰ πᾶνε μέσα, ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἀνήκουν. Διότι ὅταν ἐμβαθύνῃ κανεὶς καὶ διαβάζῃ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, σκέπτεται ὅτι δὲν θὰ τὴν εἶχε διαβάσει ὁ κ. Χατζηπάνος, διότι, ἐὰν τὴν ἐδιάβαζεν, ἡ ὑπόθεσις Χατζηπάνου, μπροστὰ εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, εἶναι μία ἁπλῆ παρωνυχίς. Ἐπὶ ἓξ ἔτη μεταφέρονται ἄνευ δημοπρασίας ἑκατομμύρια τόννοι καὶ διότι ἐτόλμησεν ὁ Χατζηπάνος νὰ πειράξῃ τὴν Κοινοπραξίαν εἰς τὴν ἀνεξέλεγκτον μεταφορὰν καὶ νὰ ἐνεργήσῃ δημοπρασίαν, ἐκινήθησαν οἱ μοχλοὶ ἐναντίον του καὶ κατηγοροῦσαν τὸν κ. Χατζηπάνον, ὁ ὁποῖος ἠγνόει τὸ μέγεθος τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ τὴν δύναμιν τῶν θιγομένων. Δὲν ὑπερασπίζομαι τὸν κ. Χατζηπάνον, σημειώνω ὅμως ὅτι εἶναι ὁ μόνος ὑπουργός, ὁ ὁποῖος διενήργησε δημοπρασίαν καὶ κατήργησε τὸ ἀσύδοτον τῶν μεταφορῶν.

§332Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος τῆς Κοινοπραξίας τῶν ἑταιρειῶν πετρελαιοειδῶν, εἰδικῶς διὰ τὴν περίοδον 1944, διότι ἠκούσθησαν περὶ αὐτῆς τῆς περιόδου πράγματα, τὰ ὁποῖα πόρρω ἀπέχουν ἀπὸ τὴν πραγματικότητα καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν ψευδεῖς διατυπώσεις. Ἐν πρώτοις πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι ἐμφανίζεται μία ἄγνοια τῶν σχετικῶν μὲ τὸ ζήτημα ἐγγράφων καὶ στοιχείων, ὅπως καταφαίνεται ἄλλωστε ἀπὸ τὴν διατύπωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 68 ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου. Ἐπὶ πλέον ὅμως, κύριοι, ὑπάρχει ἀναμφισβητήτως πρόθεσις διαστροφῆς τῶν γεγονότων, ὅπως καταφαίνεται ἀπὸ τὴν δημοσιογραφικὴν ἐκστρατείαν ἑνὸς ἐντύπου τοῦ... «Δημοκρατικοῦ» ὁ ὁποῖος ὅπως συνήθως, καὶ κατὰ σύστημα πράττει, ἀναδημοσιεύων ὡρισμένα ἔγγραφα καὶ ἰδιαιτέρως μίαν ἐπιστολήν μου. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἐνόμισεν ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ περικόπτῃ ὅτι τὸν συμφέρει καὶ νὰ δημοσιεύῃ μόνον ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα χρησιμεύουν διὰ τὴν συκοφαντικήν του ἐκστρατείαν. Εἶναι γνωσταὶ εἰς ὅλους αἱ συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν μετὰ τὴν ὑποχώρησιν τῶν Γερμανῶν. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μεταφερθῆτε νοερῶς εἰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Χάος, ἐξάρθρωσις τῶν πάντων, πλήρης ἔλλειψις καὶ σπάνη ὅλων τῶν πραγμάτων. Τὸ χάος καὶ τὰ ἐρείπια προσεπάθησαν νὰ πολλαπλασιάσουν ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ἐκπροσωπεῖ σήμερον ὁ «Δημοκρατικός». Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἀμέσως τὴν ἑπομένην τῆς ἀπελευθερώσεως, τὸ Βρεττανικὸν Στρατηγεῖον ἔσπευσε νὰ ἀναλάβῃ αὐτὸ ἀποκλειστικῶς, διὰ τοῦ κλάδου τῆς ΕΜΕΛ τὸν ἐφοδιασμὸν τῆς χώρας εἰς τρόφιμα, εἰς ποικίλα ἐφόδια καὶ εἰς καύσιμα. Μᾶς εἰδοποίησε δὲ ταυτοχρόνως, ὅτι διὰ τὴν ταχυτέραν διενέργειαν τοῦ ἐφοδιασμοῦ, θὰ συνίστα Ἐπιτροπὰς μικτὰς εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα, ἐξ Ἑλλήνων καὶ ἀντιπροσώπων τοῦ Ἀγγλικοῦ Στρατηγείου εἰς τρόπον ὥστε διὰ τῶν Ἐπιτροπῶν αὐτῶν, ἀφ’ ἑνὸς μέν, νὰ διαβιβάζωνται αἱ ἀνάγκαι τοῦ ἑλληνικοῦ κοινοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δέ, κατὰ τὸ δυνατὸν νὰ ἐκτελῶνται αἱ λαμβανόμεναι ἀποφάσεις. Τὴν ἑπομένην τῆς ἀπελευθερώσεως, αἱ ἀνάγκαι ἦσαν πολλαπλαί, ἰδιαιτέρως ὅμως εἰς τὰ καύσιμα, διότι γνωρίζετε ὅτι χάρις εἰς αὐτὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προωθηθοῦν τὰ τρόφιμα, νὰ κινηθοῦν τὰ διάφορα μεταφορικὰ μέσα, νὰ ἐργασθοῦν τὰ ἐργοστάσια, νὰ φωτισθοῦν αἱ πόλεις, τὰ σπίτια καὶ αἱ ὑπηρεσίαι. Ἔκτοτε ὅπως ἐφάνη ἀπὸ τὰς πληροφορίας ποὺ τότε εἴχομεν, δηλαδή, περὶ τὰ μέσα Ὀκτωβρίου, εἶναι ἀληθές, ὅτι μετεφέρθησαν εἰς Πειραιᾶ φορτία ὁλόκληρα βενζίνης καὶ πετρελαίου ἀπὸ τὰς συμμαχικὰς ὑπηρεσίας. Ἐάν, κύριοι, τὰ πετρέλαια αὐτὰ καὶ ἡ βενζίνη, τὰ ὁποῖα ἀνῆκον ὡς ἰδιοκτησία εἰς τὸ Συμμαχικὸν Στρατηγεῖον καὶ διετίθετο διὰ τοῦ κλάδου τούτου τῆς ΕΜΕΛ, ἐὰν τὰ πετρελαιοειδῆ αὐτά, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐναποθηκεύθησαν εἰς τὰς δεξαμενὰς ὡρισμένων ἑταιρειῶν, ἐὰν παρεδόθησαν ἐκ μέρους τοῦ Στρατηγείου πρὸς φύλαξιν εἰς ὡρισμένας ἑταιρείας λειτουργούσας προηγουμένως εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἐὰν λέγω, αὐτὸ συνέβη, οὐδεὶς θὰ ὑπῆρχεν, ὁ ὁποῖος θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἐλέγξῃ τὸ Βρεττανικὸν Στρατηγεῖον, διότι ἐπροτίμησεν τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην ἑταιρείαν προκειμένου νὰ ἀποθηκεύσῃ καὶ νὰ διαχειρισθῇ τὰ ἴδια αὐτοῦ πετρέλαια. Ἐν τούτοις, ὅμως καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀφίχθησαν ἱκανοποιητικαὶ ποσότητες πετρελαίου καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι συνεχῶς ἐπιέζομεν ὅπως τροφοδοτηθῇ καὶ ἐφοδιασθῇ τὸ κοινόν, ἐν τούτοις ὅμως ἡ ἔλλειψις καὶ ἡ σπάνις ἦτο μεγάλη καὶ ἡ πίεσις, τὴν ὁποίαν ὑφιστάμεθα ἐξ αὐτοῦ τότε ἦτο ἀφόρητος. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν μόνον ἡ ἔλλειψις παντὸς εἴδους ἐφοδίων, ἀλλὰ ὑπῆρχε καὶ ἡ ἀναρχία τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἐπηύξανε τὰς γενικὰς ἀνάγκας καὶ τὴν γενικὴν σύγχυσιν. Τότε καὶ ἡμεῖς, δὲν ἐκάμαμε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ πιέζωμεν τὸ Βρεττανικὸν Στρατηγεῖον καὶ τὴν ΕΜΕΛ, νὰ ὀργανώσῃ κατὰ τρόπον καλύτερον τὴν μεταφορὰν καὶ τὴν διανομὴν πρὸς πληρέστερον ἐφοδιασμὸν τοῦ κοινοῦ διὰ καυσίμων. Πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δὲν ὑπῆρχεν Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν, ὑπῆρχε μόνον ὑπουργὸς Μεταφορῶν, ὁ ὁποῖος ἦλθεν ἐξ Αἰγύπτου καὶ τὸν ὁποῖον ἀντικατέστησεν ὁ ὑποφαινόμενος, ἐν τούτοις, ὅμως Ὑπουργεῖον δὲν εἶχε συστηθῆ, εἰργάζοντο δὲ αἱ ὑπηρεσίαι κατὰ τρόπον ὑποτυπώδη καὶ χρησιμοποιοῦσα τὰ ἔντυπα, τὰ ὁποῖα εἶχον μεταφερθῆ ἐξ Αἰγύπτου μὲ τὸν τίτλον «Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν». Τότε ἐπαναλαμβάνω ἐζητήσαμεν καὶ ἐπιέσαμεν τὸ Βρεττανικὸν Στρατηγεῖον ὅπως ἐφοδιάζῃ κατὰ τρόπον κανονικώτερον καὶ ἐπιεικέστερον τὸ κοινὸν καὶ σύμφωνα μὲ τὰς ἀνάγκας, τὰς ὁποίας τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἶχεν. Μίαν ἡμέραν, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, τὴν 12 Νοεμβρίου, ἐνεφανίσθησαν ἐνώπιόν μου δύο ὑπάλληλοι τοῦ ὑπουργείου μου, ὁ μακαρίτης Μορφόπουλος καὶ ὁ ἐπίσης μακαρίτης Γενικὸς Διευθυντὴς Παπαϊωάννου, οἱ ὁποῖοι μοῦ ἀνεκοίνωσαν τὸ πρακτικὸν μιᾶς συσκέψεως, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὴν μικτὴν ἐπιτροπὴν καυσίμων, περὶ τῆς συστάσεως, τῆς ὁποίας, σᾶς ὡμίλησα προηγουμένως καὶ διὰ τοῦ ὁποίου πρακτικοῦ, μοῦ ἀνεκοινοῦτο διὰ πρώτην φοράν, ὅτι τὸ Βρεττανικὸν Στρατηγεῖον ἀπεφάσισε νὰ ὀργανώσῃ κατὰ ὡρισμένον τρόπον τὴν ἐναποθήκευσιν καὶ τὴν μεταφορὰν καὶ τὴν διανομὴν τῶν ἰδίων αὐτοῦ πετρελαίων καὶ τῆς ἰδίας αὐτοῦ βενζίνης. Δὲν γνωρίζω, κύριοι, ἐὰν αὐτὸ τὸ ὁποῖον μοῦ δίδεται σήμερον ὡς ἀντίγραφον τοῦ πρακτικοῦ εἶναι ἀκριβές. Πάντως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκείνην, μετεῖχον καὶ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν καὶ σήμερον ἐν ζωῇ καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσουν ὅτι τῷ ὄντι ἀνεκοινώθη εἰς αὐτὰ ἐκ μέρους τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Βρεττανικοῦ Στρατηγείου, ἀπόφασις αὐτοῦ περὶ τοῦ τρόπου τῆς ὀργανώσεως τῆς ἐναποθηκεύσεως καὶ τῆς διανομῆς τῶν πετρελαίων. Σύμφωνα μὲ τὸ κείμενον τοῦ πρακτικοῦ, τὸ ὁποῖον μοῦ ἐδόθη πρὸ ὀλίγου καὶ περὶ τῆς γνησιότητος τοῦ ὁποίου δὲν δύναμαι νὰ βεβαιώσω, διότι παρῆλθον 5 ἔτη ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ὁ ὑποφαινόμενος παρέσχε τὴν συγκατάθεσίν του.......

§333Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Προφορικῶς ἢ ἐγγράφως;

§334Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ ὑποεπιτροπαὶ αὐταὶ ἦσαν μικταὶ καὶ ὑπ’ αὐτῶν ἐλαμβάνοντο ὡρισμέναι ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι κατόπιν ἀνεκοινοῦντο πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὸν ὑπουργὸν δι’ ἑνὸς πρακτικοῦ. Μοῦ ἔδωσαν ἕνα πρακτικόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βεβαιώσω ἐὰν εἶναι αὐτὸ οὗτινος ἔχω σήμερον ἀντίγραφον, διότι ὅπως γνωρίζετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν μετὰ τὴν ἔκρηξιν τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος ἐγκατεστάθησαν στρατιωτικὰ τμήματα καὶ ἐκάησαν τὰ ἀρχεῖα καὶ τὰ ἔπιπλα τοῦ ὑπουργείου καὶ εἰδικῶς τῆς Διευθύνσεως, τὴν ὁποίαν ἀφορᾷ ἡ ὑπόθεσις αὐτή.

§335Γ. ΜΟΔΗΣ. Μέχρι τοῦ Μαρτίου τοῦ 1947 τότε.....

§336Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ μὲ διακόπτετε; ἀφίσατέ με νὰ συνεχίσω.

§337Γ. ΜΟΔΗΣ. .... ἐγένετο ἡ μεταφορὰ δι’ αὐτοκινήτων τῆς ΕΜΕΛ καὶ τοῦ Ἀγγλικοῦ Στρατηγείου.

§338Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφίσατέ με νὰ συνεχίσω, εἶμαι βέβαιος ὑπὲρ τῆς συζητήσεως ἀπὸ τὴν ὁποίαν προκύπτει ἡ ἀλήθεια, ἀφίσατέ με ὅμως προηγουμένως νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις καὶ τὰς ἀντιλήψεις μου καὶ κατόπιν συζητοῦμεν ἐὰν θέλετε. Ἀναφέρει, λοιπόν, τὸ πρακτικόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ τότε ὡς ἐνθυμοῦμαι μοῦ ἀνεφέρθη ὅτι: κατόπιν εἰσηγήσεως τοῦ λοχαγοῦ Σίμψον, ὅστις μετὰ τοῦ ταγματάρχου Ἔλισσον, ἐξεπροσώπει τὸ Βρεττανικὸν Στρατηγεῖον, πρέπει νὰ ἱδρυθῇ ἐν Ἑλλάδι ὀργανισμὸς ἐκ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν πέντε Ἑταιρειῶν διανομῆς ἐν Ἑλλάδι, ὅστις θὰ εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἀποθήκευσιν καὶ διανομὴν τῶν προϊόντων, σύμφωνα μὲ τὴν γενικὴν τακτικὴν τῶν Συμμαχικῶν Στρατιωτικῶν Δυνάμεων, ὅτι κατόπιν τῆς εἰσηγήσεως ταύτης τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Βρεττανικοῦ Στρατηγείου, ἡ Μικτὴ Ὑποεπιτροπὴ ἐνέκρινεν ὁμοφώνως τὴν ἵδρυσιν Ὀργανισμοῦ τῶν Ἑταιρειῶν τῶν Πετρελαιοειδῶν. Ἀναφέρει δὲ εἰς τὸ ἐν λόγῳ πρακτικὸν καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον κατ’ ἐμὲ εἶναι οὐσιωδέστατον, δηλ. ὅτι: «Ἡ κοινοπραξία θέλει ἐργασθῆ ἄνευ οὐδενὸς διὰ τὰς ἑταιρείας ἐμπορικοῦ κέρδους, παραχωρουμένου μόνον κονδυλίου γενικῶν ἐξόδων ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ποσοτήτων...... καὶ ὅτι οἱ λογαριασμοὶ θὰ ἐλέγχωνται κατὰ μῆνα παρὰ τοῦ τμήματος πετρελαίων τοῦ Γενικοῦ Στρατηγείου.....» Μοῦ ἀνεκοινώθη ἀκόμη τότε, ἐξ ὅσων ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ἐὰν θέλωμεν τὸ Στρατηγεῖον πραγματικῶς νὰ ἐφοδιάσῃ ταχύτερον καὶ ἐπαρκέστερον τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν καὶ τὸν ἑλληνικὸν λαόν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδεχθῶμεν τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον μᾶς ἐπρότειναν δηλαδή, τὴν ὀργάνωσιν εἰς ἑνιαῖον ἐκτελεστικὸν ὄργανον φυλάξεως καὶ διανομῆς ὑγρῶν καυσίμων τῶν ἐν Ἑλλάδι ὑπαρχουσῶν ἑταιρειῶν ποὺ διαθέτουν τὰ ἀναγκαῖα μέσα καὶ τὸν ἐξοπλισμὸν καὶ τὸ ὁποῖον ὄργανον θὰ τελῇ ὑπὸ ἑνιαίαν διοίκησιν καὶ τὸν ἄμεσον ἔλεγχον τοῦ Βρετ. Στρατηγείου. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι χωρὶς οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἐνέκρινα ἀμέσως τὸ σύστημα αὐτό, ὅπως θὰ ἐνέκρινα καὶ οἱονδήποτε ἄλλο σύστημα τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐξησφάλιζε μίαν ταχυτέραν διανομὴν τῶν πετρελαίων. Κύριοι, ἔκτοτε ἐπηκολούθησαν τὰ γνωστὰ γεγονότα. Μετά τινας ἡμέρας ἡ ἔνοπλος ἐκδήλωσις τοῦ Ε.Α.Μ., αἱ καταστροφαί, ἡ σύγκρουσις. Ἡμεῖς ἔπειτα ἀπὸ ὀλίγας ἡμέρας ἀπήλθομεν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον. Μετὰ ὁλόκληρον 5ετίαν ἐμφανίζεται ὁ Σύνδεσμος τοῦ ὑπουργείου κ. Βασιλειάδης ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀπὸ τὴν Μ. Ἀνατολὴν διορισθῆ καὶ ὁ ὁποῖος ὅπως ἐμφαίνεται ἀπὸ τὸ ἔγγραφον ἦτο σύνδεσμος μεταξὺ Βρετ. Στρατηγείου καὶ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως διωρισμένος εἰδικῶς πρὸς τοῦτο καὶ ὄχι οἱοσδήποτε ὡς ἐλέχθη ὑπάλληλος, ἐμφανίζεται ὁ κ. Βασιλειάδης καὶ μοῦ λέγει: ἐνθυμεῖσθε ἄρα γε ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τοῦ τέλους 1944 ποὺ σᾶς ἐπρότεινε τὸ Ἀγγλικὸν Στρατηγεῖον μίαν κοινοπραξίαν τῶν ἑταιρειῶν πετρελαιοειδῶν καὶ σεῖς ἐγράψατε ἐπάνω εἰς τὸ πρακτικὸν ὅτι τὸ ἐγκρίνετε; Ὁμολογῶ ὅτι ἐβασάνισα τὴν μνήμην μου διότι παρῆλθεν ἔκτοτε τόσος καιρὸς ἂν καὶ δὲν εἶχον οὐδεμίαν νομικὴν ὑποχρέωσιν νὰ δώσω αὐτὴν τὴν διαβεβαίωσιν ἐν τούτοις ἐπειδὴ τῷ ὄντι ἐνεθυμήθην τὸ γεγονὸς καθ’ ἑαυτό, ἐνόμισα ὅτι δὲν μοῦ ἐπετρέπετο νὰ ἀρνηθῶ τὴν ἐπιβεβαίωσίν του. Τί ἦσαν λοιπόν, τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα τότε ἀνεκοινώθησαν εἰς τὸν ὑποφαινόμενον; Πρῶτον, ὅτι ἡ βενζίνη τοῦ Ἀγγλικοῦ Στρατηγείου καὶ τὸ πετρέλαιον θὰ παρείχοντο δωρεάν, ἀποδεσμευόμενα μόνον ἀπὸ τὴν διεύθυνσιν τῆς ΕΜ–ΕΛ. Δεύτερον, ὅτι αἱ Ἑταιρεῖαι, αἱ ὁποῖαι συνέπτυξαν αὐτὴν τὴν Κοινοπραξίαν, δὲν πρόκειται νὰ ἔχουν κανὲν ἀπολύτως ἐμπορικὸν κέρδος. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐξοχὴν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην μὲ ἔκαμε νὰ ἀποφασίσω ἀδιστάκτως διὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς προτάσεως τοῦ Ἀγγλικοῦ Στρατηγείου. Οὐδὲν κέρδος ἐμπορικόν, πλὴν τῶν γενικῶν ἐξόδων. Ἦτο, λοιπόν, κύριοι, δυνατόν, ὅταν εἶχον τὴν πρότασιν αὐτὴν ἐκ μέρους τοῦ Βρεττανικοῦ Στρατηγείου, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐδώριζε τὰ πετρέλαια, ἦτο δυνατὸν ἐγὼ Ἕλλην ὑπουργός, εἰς τὰς παραμονὰς τῶν κολοσσιαίων ἐκείνων γεγονότων, μέσα εἰς τὸ χάος καὶ τὴν ἀναρχίαν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἦτο δυνατόν, ἐγώ, νὰ ἀρνηθῶ τοιαύτην πρότασιν, ἡ ὁποία ἔλεγεν εἰς τὴν οὐσίαν ὅτι: «ἐπιθυμῶ νὰ συνενώνω τὰ ὑπάρχοντα μέσα τῶν Ἑταιρειῶν διὰ νὰ τὰ χρησιμοποιήσω χωρὶς ἐμπορικὸν κέρδος διὰ τὴν ἀποθήκευσιν καὶ διανομήν, ὑπ’ εὐθύνην καὶ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον ὄχι τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ τοῦ Ἀγγλικοῦ Στρατηγείου, τὸ ὁποῖον ἦτο καὶ ὁ ἰδιοκτήτης τῶν πετρελαίων αὐτῶν». Ἦτο δυνατὸν Ἕλλην ὑπουργὸς νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὴν ἀποδοχὴν παρομοίας προτάσεως; Διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ παρεμποδίσω τὸν ἐφοδιασμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μὲ καύσιμα —καὶ κανεὶς δὲν θὰ ἀνελάμβανε τὴν εὐθύνην αὐτὴν—ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπω εἰς τὸ Ἀγγλικὸν Στρατηγεῖον: κύριοι, μὴ καλεῖτε τὰς Ἑταιρείας αὐτὰς νὰ σᾶς δώσουν τὰ μέσα καὶ τὰς ἀποθήκας ποὺ ἔχουν χωρὶς κέρδος καὶ μὲ μόνας τὰς γενικὰς δαπάνας. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι τοῦτο θὰ ἐσήμαινεν, ἀντιθέτως, μεροληπτικὴν ἐνέργειαν ὑπὲρ τῶν Ἑταιρειῶν. Ἠσθάνθην ἐξαιρετικὴν ἱκανοποίησιν διότι τότε ποὺ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶχεν ἀπωλέσει τὸ πᾶν, ὅτι δὲν ἐσκέφθησαν εὐτυχῶς οἱ Ἄγγλοι νὰ μᾶς εἴπουν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δώσωμεν ἐμπορικὸν κέρδος εἰς τὰς Ἑταιρείας πετρελαιοειδῶν, ἀλλ’ ὅτι ἀντιθέτως, θὰ χρησιμοποιήσωμεν τὰς ἐγκαταστάσεις των δωρεάν, χωρὶς κανὲν ἀπολύτως ἐμπορικὸν κέρδος. Τὸ πετρέλαιον ἐξ ἄλλου αὐτό, ὅπως εἶπον, ἦτο ἀπόλυτος ἰδιοκτησία τοῦ Ἀγγλικοῦ Στρατηγείου. Ἐπὶ πλέον δέ, ἦτο καὶ εἶδος πολεμικόν. Ὁ πόλεμος τότε ἐσυνεχίζετο καὶ ἂν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐδῶ εἴχομεν ἐσωτερικῶς τὰς γνωστὰς συγκρούσεις, εἰς ἄλλα μέτωπα ἐξηκολούθει ἀκόμη ὁ πολεμικὸς ἀγών. Ἑπομένως δὲν ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ ἐπιτρέψουν εἰς στρατιωτικῆς φύσεως ὑλικὸν νὰ διατίθεται καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, νὰ διατίθεται κατὰ τὴν ἔμπνευσιν ἑκάστου ὑπουργοῦ ἢ σύμφωνα μὲ τὰ συμφέροντα τῶν Ἑταιρειῶν. Δι’ αὐτό, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην αἱ Ἀγγλικαὶ Ἀρχαί, δὲν περιωρίσθησαν νὰ ζητήσουν κοινοπραξίαν τῶν μέσων καὶ τῶν ἀποθηκῶν τῶν ἑταιρειῶν πετρελαίου. Ἐπεξετάθησαν ἔτι περαιτέρω καὶ ἐζήτησαν κοινοπραξίαν καὶ τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων. Ἔχομεν ἐδῶ σχετικὰ ἔγγραφα, πρὸς τὴν Κοινοπραξίαν φορτηγῶν αὐτοκινήτων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Ἐζήτησαν ὁμοίως αἱ Ἀγγλικαὶ Ἀρχαὶ κοινοπραξίαν διὰ τὰ λάστιχα, διότι ἀπετέλουν καὶ αὐτὰ πολεμικὸν εἶδος σπάνιον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ὁμοίως ἐζήτησαν ἀνάλογον ὀργάνωσιν καὶ διὰ τὰ ἱστιοφόρα καὶ τὰ καΐκια. Ὅλα αὐτὰ ἀποδεικνύουν, ὅτι ὑπῆρχε μία γενικωτέρα πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς Ἕλλην ὑπουργὸς ὑπὸ τὰς συνθήκας ἐκείνας θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρίδῃ. Ἐγὼ σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τότε, εἰς τὰς τρομερὰς καὶ δεινὰς ἐκείνας συνθήκας, εἰς τὰς ὁποίας σᾶς παρακαλῶ νὰ μεταφερθῆτε νοερῶς, θὰ ἐνέκρινα οἱονδήποτε σύστημα. Ἀλλὰ τὸ προταθὲν σύστημα ἐνέκρινα μὲ πλήρη ἱκανοποίησιν, διότι δὲν ἐξαιροῦσε τὰς μεγάλας Ἑταιρείας ἀπὸ μίαν μεταχείρισιν, τῆς ὁποίας ἔπρεπε νὰ τύχουν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δηλαδὴ τῆς ἄνευ ἐμπορικῆς ἀμοιβῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ἐγκαταστάσεων αὐτῶν. Κύριοι, αὐτὸ ἐζήτησεν ἀπὸ ἐμὲ τὸ Βρεττανικὸν στρατηγεῖον καὶ ἀπήντησα «ἐγκρίνεται». Μετὰ ταῦτα, ὅπως γνωρίζετε, μετὰ πάροδον μηνῶν πολλῶν....

§339Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐπιτρέπετε μίαν ἐρώτησιν; Ἦτο ἐν γνώσει σας, ὅτι πλὴν τῶν πέντε αὐτῶν Ἑταιρειῶν, καὶ ἄλλαι Ἑλληνικαὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συμμετάσχουν;

§340Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ὄχι. Μετὰ ταῦτα τὸ ἔμαθα. Ὑπάρχουν καὶ σχετικὰ σημειώματά μου πρὸς τὴν ἁρμοδίαν ἐπιτροπήν, κ. Ναύαρχε, διότι ἐπαναλαμβάνω τὸ ἐπληροφορήθην πολὺ ἀργότερον.

§341Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Τοῦτο μοῦ γεννᾷ τὴν ὑποψίαν ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα σᾶς ὑπέβαλον αὐτὴν τὴν σκέψιν, πιθανῶς εὑρίσκοντο ἐν δόλῳ, ἀποκρύπτοντα ὅτι ὑπῆρχον καὶ ἄλλαι Ἑταιρεῖαι. Διότι μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι διὰ τὰ στερεὰ καύσιμα, τὰ ὁποῖα ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας εἰσήγοντο, οἱ Σύμμαχοι ἔφεραν στερεὰ καύσιμα καὶ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τὰ ἀφῆκεν εἰς κοινοπραξίαν ὅλων τῶν ἐμπορευομένων προπολεμικῶς. Κατὰ τοῦτο, λοιπόν, ἡ ἀρχικὴ ἀπόφασίς σας, ἡ ὁποία κατὰ μοιραίαν σύμπωσιν ἔφερεν ὅλην αὐτὴν τὴν ἐξέλιξιν, ἔχει αὐτὸ τὸ σημεῖον — τὸ ὁποῖον σᾶς εὐχαριστοῦμεν ὅτι τὸ διηυκρινίσατε — ὅτι δὲν ἐγένετο ἀπὸ τὰ ἁρμόδια ὄργανα ὑμῶν νύξις.

§342Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνακοίνωσις ἐγένετο τοῦ Στρατηγείου, χωρὶς νὰ ζητηθῇ ἡ γνώμη μας. Ἐκ τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκείνης 2–3 μέλη ἔχουν ἀποθάνει, ἀλλὰ ζοῦν ἕνας— δυὸ ὑπάλληλοι ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι θὰ σᾶς ἐπιβεβαιώσουν τοῦτο. Ἀνεκοινώθη ἡ πρότασις ὡς ἀπόφασις τοῦ Στρατηγείου. Διὰ δὲ τοῦ Πρακτικοῦ τῆς Ἐπιτροπῆς ἀνεκοινώθη εἰς τὸν ὑπουργόν. Ὁ ὑπουργὸς ἐνέκρινε τὸ πρακτικόν. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, ναύαρχέ μου, μὲ ἐπηρέασεν ἰδιαιτέρως τὸ γεγονός, ὅτι ἄνευ ἀμοιβῆς τινὸς θὰ διετίθεντο αἱ ἀποθῆκαι καὶ τὰ μέσα τῶν Ἑταιρειῶν.

§343Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐπειδή, ἐπαναλαμβάνω, ἔχω μελετήσει τὴν ὑπόθεσιν καὶ μοῦ γεννᾶται σκληρὰ ἀμφιβολία, ὅτι οἱ εἰσηγηθέντες τὴν τοιαύτην λύσιν τῆς ὑποθέσεως ἴσως δὲν εἶναι ἀπηλλαγμένοι δόλου, διὰ τοῦτο ἐπιμένω ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως καὶ χαίρω πολὺ ποὺ ἐπῆρα τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ὑμεῖς δὲν ἐγνωρίζατε οὐδαμόθεν ὅτι ὑπῆρχον καὶ ἄλλαι ἑταιρίαι Ἑλληνικαί.

§344Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μοὶ ἀνεκοινώθη ἁπλῶς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐνέκρινα, μαζὶ μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ καταβάλωμεν ἐμπορικὸν κέρδος. Δωρεὰν μᾶς ἐδίδετο τὸ πετρέλαιον, ἐπείγουσαι ἀνάγκαι ὑπῆρχον, συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιδικῶμεν μὲ τὸ Βρεττανικὸν Στρατηγεῖον. Ἄλλωστε μετὰ 15 ἡμέρας ἐξερράγη τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα, ὁπότε ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ καὶ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν καὶ ὑπουργός. Καὶ δὲν εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν οὕτω νὰ ἐλέγξωμεν τὶ ἔννοιαν καὶ τὶ σκοπὸν εἶχεν ἡ προταθεῖσα κοινοπραξία. Ἂς ἔλθωμεν νὰ ἐξετάσωμεν ὑπὸ τὴν νομικὴν καὶ πραγματικὴν αὐτῆς μορφὴν τὴν ἐγκριθεῖσαν παρ’ ἐμοῦ ὀργάνωσιν. Ὁ ἀξιότιμος ἐπερωτῶν συνάδελφος, ἀναμφιβόλως παραπλανηθείς, ὡμίλησε περὶ συμβάσεως καταρτισθείσης τὸ 1944, ἀφήνων οὕτω νὰ ὑπονοηθῇ, ὅτι ἡμεῖς ἤλθομεν εἰς συνεννόησιν μὲ τὴν κοινοπραξίαν τῶν ἑταιρειῶν καὶ ὑπεγράψαμεν μὲ αὐτὰς σύμβασιν. Κύριε ναύαρχε, σεῖς, ὁ ὁποῖος ἐμελετήσατε τὴν ὑπόθεσιν, ἀναμφιβόλως θὰ ἠξεύρετε ὅτι ἡ ἔγκρισις ἐκ μέρους μου τοῦ πρακτικοῦ δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν παρὰ μόνον μιᾶς διοικητικῆς πράξεως, ἡ ὁποία οὔτε περιεβλήθη, οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ περιβληθῇ τὸν τύπον τῆς συμβάσεως. Σύμβασις θὰ ἦτο ἐὰν συνεννοούμην ἢ συνεβάλλομεν μὲ τὰς Ἑταιρίας, τὰς ὁποίας ὅμως ἠγνόουν. Ἐὰν εἶχον συνάψει σύμβασιν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσατε, ἀναμφιβόλως θὰ εἶχα ἔλθει εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰς Ἑταιρείας τὰς ὁποίας ἐν τούτοις οὐδέποτε συνήντησα ἢ ἐγνώρισα. Προφανῶς λοιπὸν πρόκειται περὶ διοικητικῆς πράξεως, πρόκειται περὶ ἐγκρίσεως ἑνὸς ὀργανισμοῦ συνενώσεως μέσων μεταφορᾶς καὶ ἀποθηκεύσεως καὶ μάλιστα ἄνευ ἀμοιβῆς. Κατ’ ἀκολουθίαν δὲν ὑπάρχει περίπτωσις συμβάσεως κατὰ τὸ 1944. Αὐτὴ ἔγινε μετὰ ταῦτα. Ἀλλ’ ὄχι μόνον δὲν ὑπάρχει σύμβασις: Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις οὔτε κἂν ἐμπορικῆς κοινοπραξίας, ὡς καὶ ὡμολογήθη. Διότι ἀφ’ ἧς στιγμῆς δὲν ὑπάρχει ἐμπορικὸν κέρδος, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἐμπορικῆς φύσεως κοινοπραξία. Αὐτὴ ἐγένετο μετὰ ταῦτα. Ἄλλως τε καὶ εἰς τὸ σημείωμα ποὺ ἀνέγνωσα ὑπάρχει ἡ λέξις «Συμβούλιον» καὶ ὄχι «Κοινοπραξία». Πάντως ἡ οὐσία εἶναι ὅτι πρόκειται περὶ συνενώσεως, ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Βρεττανικοῦ Στρατηγείου, ὅλων τῶν ὑπαρχόντων μέσων εἰς τὴν χώραν μας ἀποθηκεύσεως καὶ διανομῆς πετρελαίου.

§345Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἑλληνικὴ Κοινοπραξία Πετρελαίου— εἶναι τὰ ἔγγραφα τοῦ Σίμψον.

§346Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ σημείωμα λέγει «Συμβούλιον». Δὲν ἔχει καμμίαν ἄλλως τε σημασίαν ἡ ὀνομασία—ἀλλὰ ἡ οὐσία τοῦ πράγματος. Κοινοπραξίαν ὅταν λέγωμεν, ἐννοοῦμεν μίαν ἐμπορικήν, πρὸς ἐμπορικοὺς σκοπούς, συνένωσιν καὶ κοινοπραξίαν. Ἐδῶ, ἀντιθέτως, ἐπιμένω—καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια—ὅτι ἡ κοινοπραξία τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἶχε τὴν ἔννοιαν ἁπλῆς συνενώσεως, χωρὶς ἀπολύτως ἀμοιβὴν ἢ κέρδος ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Βρεττανικοῦ Στρατηγείου, ὅλων τῶν ὑπαρχόντων μέσων ἀποθηκεύσεως καὶ μεταφορᾶς πετρελαίου τῶν ὑφισταμένων ἑταιρειῶν. Καὶ τοῦτο ὁμοιάζει προφανῶς μὲ οἱονεὶ ἐπίταξιν, ἀφ’ οὗ δὲν ὑπάρχει ἐν προκειμένῳ κέρδος ἐμπορικὸν δι’ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν χρησιμοποίησιν. Καὶ ἀφοῦ δὲν ὑπῆρχεν ἐμπορικὸν κέρδος, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐμπορικῆς φύσεως κοινοπραξία. Αὐτὸ ἄλλως τε εἶναι ἡ αἰτία ποὺ κατ’ ἐξοχὴν μὲ ὤθησε, χωρὶς νὰ συζητήσω, εἰς τὴν ἔγκρισιν. Δὲν ἠμποροῦσα ἄλλως τε νὰ προέλθω εἰς συζητήσεις τὰς στιγμὰς ἐκείνας. Ἄλλως τε καὶ ἡ πρότασις ἦτο τοιαύτη, ὥστε οἱονδήποτε Ἕλληνα ὑπουργὸν θὰ τὸν ἱκανοποίει, διότι τὸ πετρέλαιον παρείχετο δωρεὰν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐχρησιμοποιοῦντο αἱ ἀποθῆκαι καὶ αἱ ἐγκαταστάσεις μεγάλων ἑταιρειῶν χωρὶς ἀπολύτως καμμίαν ἐμπορικὴν ἀμοιβήν. Ἐπὶ πλέον, κύριε Ναύαρχε, οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα εἶχε τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν νὰ προβαίνῃ εἰς κοινοπραξίας ἐμπορικῆς φύσεως. Τὸ νομοθετικὸν διάταγμα 267)41 γνωρίζετε ὅτι περιώριζε τὴν ἁρμοδιότητά του μόνον εἰς τὴν διάθεσιν τῶν καυσίμων τῶν πετρελαιοειδῶν καὶ αὐτὴν τὴν διάθεσιν ἀποκλειστικῶς ἀφεώρα ἡ πρότασις καὶ ἡ ἔγκρισίς μου. Διάθεσιν λοιπὸν εἶχεν ὡς ἀποστολήν, ἡ κακῶς λεγομένη τότε Κοινοπραξία, ἀφοῦ δὲν ὑπῆρχεν οὔτε ἐμπορικὸν κέρδος οὔτε εἰσαγωγὴ Ἄλλως θὰ ἐχειρίζετο τὸ ζήτημα το ἁρμόδιον δι’ ἐμπορικὰς Κοινοπραξίας Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ. Ἄλλως τε ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ κ. Βαρβαρέσου, ὅτε ἐδημιουργήθη πραγματικὴ ἐμπορικὴ Κοινοπραξία, ἐχειρίζετο κατ’ ἐξοχὴν τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, τὸ θέμα αὐτό. Τὸ 1944 λοιπὸν εὑρισκόμεθα ἐνώπιον διοικητικῆς πράξεως, ἡ ὁποία ὥριζε τὴν συνένωσιν καὶ χρησιμοποίησιν χωρὶς κέρδος καὶ ἀμοιβὴν ὑπὸ ἑνιαίαν διεύθυνσιν τῶν μέσων ἀποθηκεύσεως καὶ μεταφορᾶς. Μετὰ ταῦτα τὰ πράγματα ἔλαβον διαφορετικὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καὶ ἐγὼ μελετήσας περισσότερον τὸ θέμα εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ βεβαιώσω, ὅτι περιέχει πολλὰ σκοτεινὰ σημεῖα, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ πρέπῃ νὰ συστηθῇ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων ἐπιτροπή. Ὑπάρχουν πολλὰ ἐπιχειρήματα ποὺ προεβλήθησαν καὶ εἰς ἡμᾶς τότε κατὰ τὸ 1914, διὰ νὰ ἐγκρίνωμεν τὴν πρότασιν τοῦ Βρεττανικοῦ Στρατηγείου. Μᾶς ἐλέχθη τότε καὶ αὐτὸ θὰ ἐξακριβώσῃ ἐν καιρῷ ἡ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων ἐπιτροπή, ὅτι τὸ προταθὲν μέτρον τῆς κοινοπραξίας, τῆς κοινοπραξίας μέσων καὶ ἐφοδίων, ἀπετέλει γενικὴν πολιτικὴν τοῦ Βρεττανικοῦ Στρατηγείου, τὸ ὁποῖον ἐφηρμόσθη ἀμεταβλήτως καὶ ἄνευ ἐξαιρέσεως εἰς Τύνιδα, τὸ Ἀλγέριον καὶ τὴν Ἰταλίαν καὶ εἰς ὅλας τὰς ἀπελευθερωμένας χώρας, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ διαρκέσῃ κατ’ ἀρχὴν περὶ τοὺς 6 μῆνας, ὅπως καὶ εἰς τὰς λοιπὰς χώρας καὶ ὅτι μετὰ ταῦτα, μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς τάξεως καὶ τοῦ Κράτους, ὅτι θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ. Κύριοι, αὐτὰ μᾶς ἐλέχθησαν τότε καὶ αὐτὰ πρέπει νὰ ἐξακριβωθοῦν ἀπὸ τὴν ἐξεταστικὴν ἐπιτροπὴν τὴν ὁποίαν θὰ συστήσετε. Δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, ὅτι ἐπληροφορήθην— δὲν γνωρίζω ὅμως ἂν εἶναι ἀκριβές— ὅτι τὸ καθεστὼς τῆς κοινοπραξίας ὑπῆρξε προσωρινὸν διὰ τὰς ἀπελευθερωθείσας χώρας καὶ ὅτι μετὰ ταῦτα ἐπανῆλθε τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθερίας. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, ἐὰν δηλαδὴ ἀληθεύῃ ὅτι εἰς ὅλας τὰς χώρας, τὰς ὁποίας ἀνέφερα μετά τινας μῆνα ἅμα τῇ ἀποκαταστάσει τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους, ἐπανεφέρθη τὸ σύστημα ἐλευθερίας εἰσαγωγῶν τότε θὰ ἐρωτήσω πῶς συνέβη, ὥστε εἰδικῶς καὶ ἐξαιρετικῶς διὰ τὴν Ἑλλάδα νὰ συνεχισθῇ ἕνα καθεστὼς καθαρῶς πολεμικόν, τὸ ὁποῖον τότε μᾶς ἐλέχθη ὅτι ἦτο γενικὸν ἀλλὰ καὶ προσωρινόν. Καί, ἐὰν ἐσυνεχίζετο τὸ καθεστὼς ἐκεῖνο τοῦ 1944, δηλαδὴ τὸ καθεστὼς τῆς χρησιμοποιήσεως ἄνευ κερδῶν, τῶν μέσων τῶν ἑταιρειῶν καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο περὶ πετρελαίου εἰσαγομένου, εἴτε ἀπὸ τὸ Ἀγγλικὸν Στρατηγεῖον, εἴτε ἀπὸ τὴν Οὔνρα, τὸ πρᾶγμα ἴσως νὰ ἐδικαιολογεῖτο. Ἀλλὰ ἀφ’ ἧς στιγμῆς, τὰ πετρέλαια ἤρχισαν νὰ τὰ προμηθεύωμεν μὲ Ἑλληνικὰ κεφάλαια, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἤλλαξαν τόσον βασικῶς οἱ ὅροι λειτουργίας τοῦ συστήματος 1944, ἐγὼ ὁμολογῶ, ὅτι ἐὰν δὲν ὑπῆρχον ἄλλοι λόγοι, τοὺς ὁποίους θὰ ἐξακριβώσῃ ἡ ἀνακριτικὴ ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν θὰ συστήσετε, ἐγὼ ὁμολογῶ ὅτι καθιέρωσις τῆς ἐμπορικῆς Κοινοπραξίας ὑπὸ τὰς νέας συνθήκας, ἀποτελεῖ γεγονὸς τοὐλάχιστον καταπληκτικόν. Ἐκεῖνο ἐπὶ πλέον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου, ἔχω ἀκόμη νὰ συστήσω ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Βουλῆς, εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς τοῦ ἀναδρομικοῦ κέρδους. Ἐφ’ ὅσον κατὰ τὴν πρώτην τοὐλάχιστον περίοδον ἡ πρότασις τοῦ Βρεττανικοῦ Στρατηγείου ἐγένετο δεκτὴ ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς μὴ παροχῆς ἐμπορικοῦ κέρδους καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ πετρελαιοειδῆ ἀνῆκον εἰς τοὺς Συμμάχους καὶ οὐχὶ εἰς τὰς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι τὸ ἐναποθήκευον, πῶς θὰ ἐδικαιολογεῖτο διὰ τὴν περίοδον αὐτὴν ἀναδρομικὸν κέρδος; Καὶ ἐδῶ ὁμολογῶ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα, διότι, ἐὰν δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι λόγοι ἰσχυρότεροι, τοὺς ὁποίους θὰ ἀνεύρῃ ἡ ἐξεταστικὴ ἐπιτροπή, τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀναμφιβόλως εἶναι ἄξιον ἐπικρίσεως. Κύριοι, ἐξ ὅσων ἐνταῦθα ἐξετέθησαν σχετικῶς μὲ τὴν περίοδον τοῦ 1944 νομίζω, ὅτι ὅλοι θὰ συμφωνήσητε, ὅτι περίπτωσις συμβάσεως διὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ὑπῆρχε. Δὲν ἐγνωρίσαμεν καμμίαν ἑταιρείαν, οὔτε συνεβλήθημεν μαζί της. Ὅτι τὸ σύστημα αὐτὸ ἦτο ἀνεπίληπτον, καὶ ὅτι τὸ σύστημα αὐτό, ἐὰν ἐσυνεχίζετο ὡς ἀρχικῶς ὠργανώθη θὰ εἶχε σαφῆ καὶ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα καὶ δὲν θὰ ἔδιδεν ἀφορμὴν οὔτε εἰς κέρδη, οὔτε εἰς σκάνδαλα, τὸ σύστημα αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ μεταβληθῇ μαζὶ μὲ τὰς περιστάσεις, καὶ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ ἐλευθερία ἀπεκαθίστατο, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθῃ καὶ ἡ ἐλευθερία ἐμπορίου τῶν πετρελαιοειδῶν. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ καὶ τὸ θέμα τῆς δυνατότητος τοῦ ἐφοδιασμοῦ τῆς χώρας εἰς ὑγρὰ καύσιμα. Θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἡ δυνατότης τῆς μεταβάσεως ἀπὸ ἕνα καθεστὼς κοινοπρακτικὸν εἰς ἕνα καθεστὼς ἀπολύτου ἐλευθερίας καὶ ἀνταγωνισμοῦ. Δι’ αὐτὸ ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι, ἐπειδὴ τὸ πρόβλημα εἶναι τεράστιον, ἐπειδὴ ἔχει πλείστας ὅσας πτυχάς, ἐπειδὴ ἀνεμίχθησαν πλεῖστοι ὅσοι παράγοντες καὶ γίνονται καὶ ὡρισμένοι ὑπαινιγμοὶ ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Ε.Π.Ε.Κ. νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ χρήζει μεγαλυτέρας προσοχῆς, χρειάζεται νὰ γνωρίσωμεν τὰ γεγονότα, χρειάζεται νὰ ζητήσωμεν ἔγγραφα καὶ στοιχεῖα διὰ νὰ μὴ περιπλακῶμεν εἰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἠμπορεῖ νὰ δημιουργήσουν ἐντυπώσεις, ἀλλὰ δὲν θὰ μᾶς ὁδηγήσουν εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς ἀληθείας, δι’ αὐτὸ θὰ κάμω ἀνεπιφυλάκτως μίαν πρότασιν: Ἀντὶ νὰ συζητῶμεν καὶ νὰ διαπληκτιζώμεθα ἐπὶ ἡμέρας ἀναιροῦντες οἱ μὲν τοὺς δέ, χωρὶς ἐπαρκῆ γνῶσιν τῶν γεγονότων, θὰ ἐπρότεινα ὅπως ἀμέσως χωρήσωμεν εἰς τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς καὶ νὰ τάξωμεν εἰς αὐτὴν μίαν προθεσμίαν ἑνὸς φέρ’ εἰπεῖν μηνός. Αὐτὴ ἡ ἐπιτροπὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἐξετάσῃ ὅλας τὰς πτυχὰς τοῦ πολυπλόκου ὑπὸ συζήτησιν ζητήματος καὶ ὅταν θὰ καταθέσῃ τὸ πόρισμα αὐτῆς εἰς τὴν Βουλήν, τότε νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ συζήτησις εὐρυτάτη. Θὰ πρόκειται τότε πραγματικῶς περὶ συζητήσεως ἡ ὁποία θὰ διαφωτίσῃ καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὸν λαόν, τότε μόνον θὰ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ἐν πλήρει γνώσει τῆς καταστάσεως ἐὰν ὑφίστανται εὐθῦναι καὶ τότε θὰ ἠμποροῦμεν νὰ ζητήσωμεν κυρώσεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασίς μου, τὴν ὁποίαν ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἐὰν ἐξαντληθῶμεν εἰς μακρὰς συζητήσεις καὶ ἐὰν περάσουν αἱ ἑορταὶ καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ νέον ἔτος φοβοῦμαι, ὅτι δι’ ὅλους μας θὰ παραμείνουν δισταγμοὶ καὶ ἀμφιβολίαι ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς κοινοπραξίας τῶν ἑταιρειῶν πετρελαίου. Κύριοι, προτοῦ κατέλθω τοῦ βήματος ὀφείλω νὰ εἴπω δύο λέξεις διὰ τὴν ἐκστρατείαν τὴν ὁποίαν ἓν ὡρισμένον ἔντυπον ἀνέλαβεν ἀναδημοσιεῦσαν ἔγγραφα κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ δημιουργῆται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἐδημιουργήσαμεν μίαν κοινοπραξίαν καθαρῶς ἐμπορικῆς φύσεως καὶ μὲ ἐμπορικὰ κέρδη. Διότι, ἀπέκρυψεν τὸ ἔντυπον αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ἐκίνησεν εἰς τὴν ἔγκρισιν ἄνευ δισταγμοῦ τοῦ πρακτικοῦ δηλαδὴ τὸ ὅτι ἄνευ ἐμπορικοῦ κέρδους θὰ ἐχρησιμοποιούσαμεν τὰ μέσα τῶν ἑταιρειῶν πετρελαίου. Καὶ ἐν τούτοις ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τὸ ἐν λόγῳ ἔντυπον ἐδημοσίευσε κατὰ τοιοῦτον τρόπον περικεκομμένην τὴν ἐπιστολήν μου, ὥστε νὰ δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι πρόκειται περὶ πραγματικῆς πλαστογραφίας. Βεβαίως δὲν ἀπηντήσαμεν εἰς αὐτό: Περιφρόνησις ἀξίζει διὰ τοιούτου εἴδους συμπεριφοράν. Ὁ ἁρμόδιος ὅμως ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ἐσυκοφαντήθη, μοῦ ἐδήλωσεν, ὅτι ὑπέβαλε μήνυσιν ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης, ἡ ὁποία θὰ κρίνῃ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἐὰν νομίζουν, οἱ κύριοι τοῦ ἐντύπου, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν συκοφαντικὸν τρόπον νὰ ἀρχίσουν ἕνα νέον ἀγῶνα, ὁ ὁποῖος ἴσως ὑποδεικνύεται καὶ ἐπιβάλλεται ἀπὸ τοὺς ξένους αὐθέντας των, τότε θὰ πρέπῃ νὰ γνωρίζουν, ὅτι καὶ τὴν φορὰν αὐτὴν θὰ εὕρουν ἀντιμέτωπον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ὅτι θὰ συντριβοῦν διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ἀλλ’ αὐτὴν τὴν φορὰν ὁριστικῶς καὶ ἀνεπανορθώτως. (Χειροκροτήματα)

§347ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις σήμερον ἢ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν;

§348ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὴν Παρασκευήν.

§349ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.10′ μ.μ.).