1950.07.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 61η

Πέμπτη 20 Ἰουλίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.40′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μαρῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΑΡΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Ἀποσκίτης, Κ. Ἀλεξανδρίδης καὶ Α. Μαυρίδης ζητοῦν ἄδειαν προκειμένου νὰ μεταβοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὰς αἰτηθείσας ἀδείας εἰς τοὺς βουλευτὰς κ.κ. Κ. Ἀποσκίτην, Κ. Ἀλεξανδρίδην καὶ Α. Μαυρίδην μεταβάσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Λιαροῦτσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μαυρίδης καὶ Κ. Ἀλεξανδρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Γαζόρου ζητοῦντος τὴν παραμονὴν τοῦ ἐκσκαφέως καὶ συνέχισιν παρὰ τῆς ὑπηρεσίας Υ.Ε.Υ. Ε. Μ. τοῦ ἔργου καὶ ἄνωθεν τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μαυρίδης καὶ Κ. Ἀλεξανδρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἰδιοκτητῶν Λεωφορείων Αὐτοκινήτων Ὑπεραστικῶν συγκοινωνιῶν Νομοῦ Σερρῶν ζητοῦντες τὴν μὴ διέλευσιν ἐκ τοῦ ὁδικοῦ δικτύου Νομοῦ Σερρῶν τῶν λεωφορείων τῆς ὑπεραστικῆς γραμμῆς Δράμας–Θεσσαλονίκης πρὸς περιφρούρησιν συμφερόντων των. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Μανωλόπουλος καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Καβάλας καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Χρυσοχωρίου διαμαρτυρομένων δι’ ἀποκλεισμὸν Νομοῦ Καβάλας καὶ εἰδικώτερον Κέντρου Χρυσουπόλεως ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν σικάλεως. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας κ. κ. Θ. Δεσύλλας καὶ Σ. Βελλιανίτης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Κερκύρας διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην προώθησιν στεγαστικῶν ὑλικῶν ἀπὸ Κερκύρας εἰς Ἡγουμενίτσαν καὶ ζητούσης ἀνάκλησιν τῆς ἐκδοθείσης διαταγῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Ν. Μπακόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Νικολαΐδου κτηματίου κατοίκου Σερρῶν ζητοῦντος ἄμεσον κατάργησιν τοῦ νόμου 1142)42 καὶ ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τῶν ἄρθρων 19 καὶ 20 τοῦ νόμου 1010 περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανὸς καταθέτει ἀναφοοὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἁγίου Νικολάου Χαλκιδικῆς ζητοῦντος τὴν ἀπαλλαγὴν τῆς Κοινότητός των ἀπὸ τοὺς ἀναδρομικοὺς φόρους τῶν ἐτῶν 1946 –50. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης καταθέτει ἀναφορὰν Μεσοδασικῶν ὑπαλλήλων Πατρῶν ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν τεχνικοῦ ἐπιδόματος. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Χ. Γουλόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ὑπαλλήλων Δήμου Κοζάνης ζητούντων τὴν βαθμολογικήν των ἐξέλιξιν. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Γ. Τηλικίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἄγρας ζητοῦντος ἄμεσον ἀποστολὴν ἐκσκαφέως πρὸς ἀπόδοσιν εἰς τὴν καλλιέργειαν ἄνω τῶν 16.000 στρεμμάτων ἐκ τῶν ὁποίων καὶ μόνον ἀποζοῦν πλέον τῶν 1.000 οἰκογενειῶν τῆς περιοχῆς ταύτης. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν Διπλωματούχων Μηχανικῶν πλοίων ὑπηρετησάντων ἐπὶ πολεμικῶν σκαφῶν κατὰ τὴν ἀπὸ 1945–49 ἐμπόλεμον περίοδον ζητούντων ἀναγνώρισιν τῆς πολεμικῆς ὑπηρεσίας των διὰ τὴν ἀπονομὴν διπλώματος μηχανικοῦ Γʹ τάξεως. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἀμίσθων δικαστικῶν κλητήρων Πρωτοδικείου Καλαμῶν ζητούντων ὅπως εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ὀργανώσεως τῆς γραμματείας τῶν δικαστηρίων τοῦ Κράτους συμπεριληφθῇ καὶ τὸ Πταισματοδικεῖον Καλαμῶν εἰς τὴν νέαν δημιουργουμένην θέσιν τοῦ Ἀρχικλητῆρος. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἐρατύρας ζητοῦντος ἄμεσον συνταξιοδότησιν τῶν θυμάτων τῶν φονευθέντων εἰς τὰς μάχας τῆς κωμοπόλεως, οἰκονομικὴν διὰ δανείων ἐνίσχυσιν τῶν ἐμπόρων καὶ βιοτεχνῶν, ἵδρυσιν Κοινοτικοῦ ἰατροφαρμακείου κατασκευὴν τοῦ ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν καταστραφέντος ὑδραγωγείου κλπ. Οἱ βουλευταὶ Τρικάλων κ.κ. Α. Ταλιαδοῦρος καὶ Φ. Κωτούζας καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν κατοίκων Καλαμπάκας ζητούντων παραχώρησιν ἐπὶ πληρωμῇ τῶν κατεχομένων κοινοχρήστων ἐκτάσεων Ἁγίας Μονῆς Καλαμπάκας πρὸς ἐξάσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματός των. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Παπαχρήστου τμηματάρχου Σ. Ε. Κ. κατοίκου Ἀθηνῶν ζητοῦντος προαγωγήν του εἰς τὴν κενωθεῖσαν θέσιν τοῦ ὑποπροϊσταμένου τῆς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν δημοδιδασκάλων μετατεθέντων ἐκ σχολείων τῶν ἐκπαιδευτικῶν περιφερειῶν Θεσσαλονίκης εἰς σχολεῖα τῆς ὑπαίθρου δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ Θʹ ψηφίσματος ζητούντων τὴν ἐπανατοποθέτησίν των εἰς ἃς θέσεις κατεῖχον πρότερον καὶ ἀποκατάστασιν τῆς προσγενομένης αὐτοῖς ἀδικίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Γαργαλιάνων ζητούσης ὅπως ὡς κέντρον συγκεντρώσεως σίτου ὁρισθῇ ἡ πόλις τῶν Γαργαλιάνων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Συνδέσμου θυμάτων πολέμου 1940– 1941 καὶ τῆς Γενικῆς Ἑνώσεως ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Μεσσηνίας ζητούντων ἄμεσον ἐπικύρωσιν παρὰ τῆς Βουλῆς τοῦ Α. Ν. 1324)49. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ συναφῶν ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. 1. Τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς: Ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως 218 τοῦ βουλευτοῦ Ρεθύμνης κ. Παπαδόγιαννη φέρομεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον καταβάλλει πᾶσαν μέριμναν πρὸς βελτίωσιν τῶν βιοτικῶν των συνθηκῶν τῶν εἰς τὰ λεπροκομεῖα τοῦ Κράτους νοσηλευομένων λεπρῶν, ἐντὸς βεβαίως τῶν ὁρίων τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων. Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀθρόα ἔξοδος λεπρῶν ὡς εἶναι ἡ ἐπιθυμία των λόγῳ τῆς ἔστω καὶ βραδέως μεταδοτικότητος τῆς νόσου. Πάντως ἡ Ὑπηρεσία ἡμῶν χορηγεῖ ἀδείας ἀναλόγως τῆς μορφῆς τῆς νόσου τῶν αἰτούντων καὶ τῶν ἀποτελεσμάτων ἐργαστηριακῶν ἐξετάσεων. Ἡ ἐπιθυμία μας καὶ ἡ προσπάθειά μας εἶναι πῶς ἡ διαβίωσις αὐτῶν θὰ καταστῇ ἀνετωτέρα.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

Καὶ 2. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ: Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 219 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λέσβου κ. Γ. Λαζανᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, εἰς προσεχῆ συνεδρίασίν του, πρόκειται νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ προτάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας περὶ τῆς καταργήσεως τῆς ὑπὸ τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 481)1947 προβλεπομένης ὑποχρεώσεως τῶν ἐξαγωγέων καπνῶν ἐσοδείας 1946 καὶ παλαιοτέρων, πωληθέντων ὑπὸ τῶν παραγωγῶν πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ἀνωτέρω Ν. Δ. ὅπως προκειμένου περὶ πωλήσεως συναλλάγματος προερχομένου ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἀνωτέρω καπνῶν, καταβάλλουν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος 60% τῆς εἰς δρχ. ἀξίας τῶν παραδιδομένων εἰς αὐτὴν ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΕΜΜ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ

Ὁ κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ Διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐκδόσεως Σχολικῶν Βιβλίων». Ὁ κ. Ι. Μελᾶς (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 590)1937 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων καὶ ἐν γένει εἰδῶν Καπνοβιομηχανίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Μερκούρης, Δ. Ντάγγας καὶ Ι. Χαβίνης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως διὰ Β. Δ. τῶν ἀποδοχῶν δημοσίων ἐν γένει ὑπαλλήλων κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Θεοχαρίδης, Ι. Λύρας, Δ. Λαντζούνης κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως πολυθεσίας καὶ τῶν ὑπερβολικῶν προσθέτων ἀμοιβῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλκάνης καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν λειτουργίαν τῆς Σχολῆς Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῶν κατὰ παρέκκλισιν τῶν διὰ τῶν διατάξεων περὶ προαγωγῶν ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ, ὁριζομένων γενομένων προαγωγῶν ὀργάνων Δημοσίας Ἀσφαλείας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, Γ. Βασιλειάδης, Γ. Στρᾶτος, Θ. Μανωλόπουλος καὶ Π. Μουτζουρίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν κατὰ παρέκκλισιν τῶν διὰ τῶν διατάξεων περὶ προαγωγῶν ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ ὁριζομένων, γενομένων προαγωγῶν ὀργάνων Δημοσίας Ἀσφαλείας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κουπαροῦσος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐπαγγελματικῶν ἀδειῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Μπαρδελῆς, Γ. Μπουρδάρας, Μ. Χλουβεράκης, Ι. Σπύρου καὶ Θ. Τρύφων καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐπαγγελματικῶν ἀδειῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μπουρδάρας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανισμοῦ ὑπηρεσίας Δημοσίων Ἔργων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας Γεωπόνων Τακτικῶν Καθηγητῶν τῆς Ἀνωτάτης Γεωπονικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 150 τοῦ 1948 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 150 τοῦ 1948 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τοῦ προσωπικοῦ τῆς Κρατικῆς Ὀρχήστρας Ἀθηνῶν».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τοῦ προσωπικοῦ τῆς Κρατικῆς Ὀρχήστρας Ἀθηνῶν». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς Πανεπιστημιακῆς νομοθεσίας καὶ ἐπαναφορᾶς εἰς ἰσχὺν τῶν ἀντιστοίχων διατάξεων τοῦ νόμου 5343)1932».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς Πανεπιστημιακῆς Νομοθεσίας καὶ ἐπαναφορᾶς εἰς ἰσχὺν τῶν ἀντιστοίχων διατάξεων τοῦ νόμου 5343)1932». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 463)11– 6–49 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 463)11–6–49 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου» ὡς ἐτροποποιήθη.

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ πρώτου ἐδαφίου τῆς παραγράφου 8 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 291)1947 «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 645)1945 «περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ τοῦ πολέμου ζημιῶν τῶν σιδηροδρόμων».

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ πρώτου ἐδαφίου τῆς παραγράφου 8 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 291)47 «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ἀναγκ. Νόμου 645) 1945 «περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ τοῦ πολέμου ζημιῶν τῶν σιδηροδρόμων». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 142)46».

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 142)46». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ ἀποχετεύσεως τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης».

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ ἀποχετεύσεως τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1055)49 «περὶ ἐπαγγελματικῆς προστασίας ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων ὑπηρετούντων εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ».

§24Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ὑπάρχει μία τροπολογία τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἐκάματε δεκτήν, κύριε Ὑπουργέ.

§25Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐργολάβοι στρατευθέντες οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐργολαβίας, δύνανται νὰ ἐξακολουθήσουν τὰς ἐργολαβίας των, ἀλλ’ ἡ δυνητικὴ αὐτὴ διάταξις δὲν ἐφηρμόσθη λόγῳ ὑπαρχουσῶν ἀντιρρήσεων.

§26Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν εἴχατε κάμει δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§27Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Μάλιστα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1055)49 «περὶ ἐπαγγελματικῆς προστασίας ἐργοληπτῶν δημοσίων ἔργων ὑπηρετούντων εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ φορτωτικῶν ἐργασιῶν τῶν λιμένων ἰσχυουσῶν διατάξεων».

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ φορτοεκφορτωτικῶν ἐργασιῶν τῶν λιμένων ἰσχυουσῶν διατάξεων». Συνέχεια τῆς συζητήσεως, ἐπὶ τῆς προτάσεως τῆς Προανακριτικῆς Ἐπιτροπῆς, περὶ παραπομπῆς εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον τοῦ βουλευτοῦ τέως Ὑπουργοῦ κ. Π. Χατζηπάνου. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§31Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, ὁμολογῶ συντετριμμένος τὴν καρδίαν διὰ τὴν παραπομπὴν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Χατζηπάνου καὶ ἀνέχομαι δὲ οὐχὶ διὰ νὰ κατηγορήσω, ἀλλ’ οὔτε καὶ νὰ ὑποστηρίξω τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον. Ἐμελέτησα λεπτομερῶς ὅλην τὴν ἔκθεσιν τὴν εἰσηγητικὴν τῆς ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων βουλευτῶν. Πράγματι ἐκ τῆς ὅλης αὐτῆς ἐξετάσεως ἀποδεικνύεται ὅτι ὑπῆρξαν παραλείψεις ἐντελῶς τυπικαί, αἱ ὁποῖαι παραλείψεις ἄνευ ἀναμφισβητήτως οὐσιαστικοῦ περιεχομένου, ἔφερον ἐνώπιον ἡμῶν ὡς θέμα τὴν παραπομπὴν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου. Νομίζω ὅμως ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὕτη ἀνεξαρτήτως τῆς προσωπικῆς γνώμης ἑκάστου ἔλαβεν ἤδη πανελλήνιον μορφὴν σκανδάλου καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ὁλόκληρος ὁ ἡμερήσιος Ἑλληνικὸς τύπος ἔδωσε κολοσσιαίαν σημασίαν, ἡ δὲ Ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη, εὐλόγως ἀναμένει ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ Κοινοβουλίου νὰ ἀποδείξῃ πράγματι ὅτι, ἐὰν μὲν εὐθύνεται ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Χατζηπάνος, νὰ παραπέμψῃ, ἐὰν δὲ δὲν εὐθύνεται πρᾶγμα ἀπίστευτον παρ’ αὐτῆς νὰ ἀφήσῃ ἡμᾶς ἐλευθέρους διὰ νὰ δοκιμασθῇ κατὰ τὴν κρίσιν της τὸ σημερινὸν καθεστὼς τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀκριβῶς χάριν τῆς σταθερότητος τοῦ σημερινοῦ πολιτεύματος καὶ σημερινοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος καὶ τῆς κοινῆς γνώμης, νομίζω ὅτι μία καὶ μόνη ἠθικὴ ὑποχρέωσις ὑπάρχει ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ τὸν παραπέμψῃ. Καὶ ἂς παρακαλέσῃ καὶ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Χατζηπάνον ὅπως χάριν αὐτοῦ τοῦ ἰδίου καὶ ἐὰν ἀκόμη ἡ Βουλὴ ἐδέχετο κακῶς τὴν μὴ παραπομπήν του, ὅπως μὴ ἀποδεχθῇ ταύτην. Διότι πρέπει, κ. βουλευταί, τὰ στενὰ κομματικὰ κριτήρια καὶ ἡ συναδελφικὴ ἀλληλεγγύη νὰ μὴ ἐπηρεάσουν τὴν Βουλήν, διότι ὁμολογῶ ὅτι καὶ ἐγὼ εἶμαι ἄκρως συγκεκινημένος ἀπὸ τὴν πραότητα καὶ τὴν ψυχικὴν ἀγωνίαν τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου, ποὺ ἐπέδειξε, καθ’ ὅλην τὴν πορείαν τῆς ἐξετάσεως, καὶ αἱ ὁποῖαι χαρακτηρίζουν ὅτι ἴσως ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος δὲν εὐθύνεται καὶ ἴσως καὶ νὰ παρεσύρθη τυπικῶς ὑπὲρ προσώπων φίλα προσκειμένων χωρὶς νὰ ἔχῃ οὐσιαστικὴν εὐθύνην ὁ κ. συνάδελφος. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου νὰ τίθεται ὑπόδικον ὁλόκληρον τὸ Κοινοβούλιον ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ κ. Χατζηπάνου, ὑπάρχει τεραστία διαφορά. Διότι ὑπάρχει καλῶς ἢ κακῶς παραπεμπτικὸν βούλευμα τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν διὰ χαριστικὰς πράξεις τοῦ τέως Ὑπουργοῦ καὶ συναδέλφου κ. Χατζηπάνου ἡ δὲ μανιακὴ ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου κ. Λαζανᾶ ὑποστήριξις δίδει αἰχμὴν ἐνοχῆς καὶ διὰ τοῦτο ἡ ἀνωτέρα Δικαιοσύνη τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος πρέπει καὶ μόνον νὰ θέσῃ τὴν σφραγῖδα τῆς ἀθωότητος ἢ μὴ τοῦ ὑπὸ κατηγορίαν συναδέλφου. Κύριοι βουλευταί, εἴμεθα ἐπαναλαμβάνω ὑπόδικοι ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Βουλὴ πρέπει ἀνενδοιάστως νὰ παραπέμψῃ τὸν κ. συνάδελφον ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ ἀνακριτικὴ κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀποτελουμένη ἀπὸ πρόσωπα ἠθικὰ καὶ κύρους ἀναμφισβητήτου, ἐτάχθη ὑπὲρ τῆς παραπομπῆς. Ἡ μὴ παραπομπὴ τοῦ κ. Χατζηπάνου θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα στῖγμα αἰώνιον καὶ εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τὴν οἰκογένειάν του. Χάριν ἀκόμη κ. συνάδελφε τοῦ κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκετε, τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος καὶ τῆς ἀναμενούσης κοινῆς γνώμης ἡ ὁποία τόσον φαίνεται φωτισθεῖσα ἀπὸ τὸν ἡμερήσιον τύπον καὶ ἡ ὁποία ἀναμένει ἐναγωνίως νὰ κρίνῃ ἐπὶ τῆς ἀποφάσεώς μας, μὴ ἀποδεχθῆτε ἐνδεχομένην ἀθώωσίν σας ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ἡμεῖς δὲν δεχθῶμεν τὴν παραπομπήν, μὴ νομίζετε ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ εὐχαριστηθῇ ἀπὸ τὴν ἀθώωσιν αὐτήν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἰς μίαν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος μεταξὺ ἀνθρώπων τοῦ λαοῦ εἶπεν ὁ εἷς, τί περιμένετε; κόραξ κοράκου μάτι δὲν βγάζει. Αὐτὸ θὰ εἰπῇ ὅτι ἡμεῖς, κατὰ τὴν γνώμην των, θὰ προσπαθήσωμεν νὰ συγκαλύψωμεν τὸν κ. Χατζηπᾶνον. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν τὴν ἐμπιστοσύνην διὰ τὸ σημερινὸν κοινοβουλευτικὸν καθεστὼς, καὶ διὰ νὰ μὴ δίδωμεν ὅπλα καὶ τροφὴν εἰς τὸν κομμουνισμόν, ὅτι θέλομεν νὰ συγκαλύψωμεν τοιαύτην, ὡς νομίζεται, σκανδαλώδη ὑπόθεσιν. Τὸ δικαστήριον θὰ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ δώσῃ τὴν σφραγῖδα τῆς ἀληθοῦς πραγματικότητος. Παρακαλῶ ἑπομένως τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Χατζηπᾶνον, ὅπως ἀκριβῶς ἔπραξεν ὁ Στρατηγὸς καὶ Ἀρχηγός μας Πλαστήρας ἐπὶ τοῦ ζητήματος Πιστολάκη, ποὺ ἐνῷ εἶχεν ἐκπεφρασμένην γνώμην ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα, τιμίως δὲ καὶ εὐθαρσῶς ἀπέσυρε τὴν ὑποψηφιότητά του ἀπὸ τὴν διοίκησιν τῆς Ἀγροτικῆς καὶ τοῦτο ἀπετέλεσεν ἱστορικὴν κοινοβουλευτικὴν ἔξαρσιν καὶ ἀπέδειξεν ὅτι δὲν πρέπει ποτὲ νὰ σκεπτώμεθα δικτατορικῶς καὶ νὰ ἀγνοοῦμεν τὴν κοινὴν γνώμην—καίτοι εἰς οὐδὲν ἐβαρύνετο ὁ κ. Πιστολάκης—τὸ αὐτὸ ὀφείλει νὰ πράξῃ καὶ ὁ κ. Χατζηπᾶνος χάριν αὐτοῦ τοῦ ἰδίου συμφέροντος, χάριν τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, νὰ ζητήσῃ ὁ ἴδιος τὴν παραπομπήν του διότι δὲν θέλει καλυτέραν τροφὴν ὁ κομμουνισμὸς ἀπὸ τὴν τροφὴν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἐνδεχομένως θὰ δώσωμεν ἐὰν δὲν παραπέμψωμεν τὸν κ. Χατζηπᾶνον. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν δώσῃ τὴν συγκατάθεσίν της εἰς τὸ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ ἀνώτατον δικαστήριον ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ λάμψῃ καὶ μόνον ἡ ἀλήθεια, εἶμαι ὑποχρεωμένος, λέγω, νὰ δηλώσω ἐπισήμως ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ βήματος ὅτι τότε θὰ παραιτηθῶ τοῦ βουλευτικοῦ μου ἀξιώματος, χάριν τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας τῆς σημερινῆς ὑποθέσεως, διὰ νὰ εἶμαι ὄντως ἀπολύτως συνεπὴς ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος εὐλόγως ἀναμένει τὴν ἀπόφασιν τοῦ ἐθνικοῦ κοινοβουλίου.

§32Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας δὲν ἐψηφίσθη, ἐκρατήθη.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφίσθη, ὁ κ. Θεοχαρίδης εἶχεν ἀντιρρήσεις, συνεννοήθη μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐθεωρήθη ψηφισθέν.

§34Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐκ δύο πλευρῶν ὑπῆρξαν ἀντιρρήσεις καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Κάντζια.

§35Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐγὼ τὸ θεωρῶ κρατηθὲν κ. Πρόεδρε. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἐξ ὑφαρπαγῆς νὰ ψηφίζεται νομοσχέδιον, τὸ νομοσχέδιον ἐκρατήθη.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Ὁ κ. Στράτος ἔχει τὸν λόγον.

§37Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, θὰ ἠδυνάμην νὰ παραιτηθῶ τοῦ λόγου μου τὴν χθεσινὴν ἑσπέραν ἐὰν μὴ προέκυπτον ὡρισμένα σημεῖα τὰ ὁποῖα θὰ ἤθελα νὰ διαλευκάνω διὰ τῆς ἀσθενοῦς μου ἀγορεύσεως. Ἐκ τῆς μακρᾶς ἐρεύνης ἡ ὁποία διεξήχθη ὑπὸ τῆς Ἀνακριτικῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς προέκυψαν ἀναμφισβήτητα γεγονότα τὰ ἑξῆς: Ὁ ὑπὸ κρίσιν Ὑπουργὸς παρέλαβε τὸ κόμιστρον τῆς διακινήσεως τῶν καυσίμων εἰς τιμὰς τῶν 600 δραχ. διὰ τὰ βυτιοφόρα καὶ 520 δραχμῶν διὰ τὰ βαρέλια κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον διπλῆς διαδρομῆς καὶ ἀπὸ τῆς 6.4.49 δι’ ἀποφάσεώς του ἀνεβίβασε τὸ κόμιστρον εἰς 750 δραχμὰς διὰ τὰ βαρέλια καὶ εἰς 900 δρχ. διὰ τὰ βυτιοφόρα. Κατεκρίθη καὶ ἡ πρᾶξις αὕτη, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὑπῆρξε σκόπιμος, ἀλλὰ ὅπως ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας συνάδελφος βουλευτὴς Λέσβου κ. Λαζανᾶς σᾶς ἀνέπτυξεν, εἶχε δικαίωμα ἀπόλυτον, ὁ Ὑπουργὸς καὶ κατὰ τὸν νόμον καὶ κατὰ τὰ ἰσχύοντα διατάγματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν, νὰ πράξῃ τοῦτο. Ἐπὶ πλέον, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τυπικῶς ἔτι ἡ διακίνησις τῶν καυσίμων ὑπήγετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τὸ ὁποῖον ἠρωτήθη ὑπὸ τῆς Κ.Ε.Π. ἂν πρέπει νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ τιμολόγιον τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν. Καὶ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ συμφωνούσης τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ἀπήντησε καταφατικῶς. Ποῦ λοιπὸν ὑπάρχει ἡ αἰχμὴ ἐναντίον τοῦ κρινομένου Ὑπουργοῦ ὅτι ἐνήργησεν ἐσκεμμένως; Ἐκτὸς ἂν δεχθῶμεν ὅτι καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ εἶναι συνένοχος μετὰ τοῦ κρινομένου Ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ τοιοῦτόν τι, κύριοι, δὲν προέκυψεν οὔτε ἐκ τῆς ἀνακρίσεως, οὔτε ἐκ τῆς δικογραφίας. Προέκυψεν ἀκόμη ἐκ τῆς μακρᾶς ἀνακρίσεως, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀναμφισβητήτως προετιμᾶτο τὸ βυτιοφόρον διὰ τὰς χερσαίας μεταφοράς. Ἀκόμη προέκυψεν ἐκ πολλῶν ἐγγράφων τῆς Κοινοπραξίας ὅτι ὑπῆρχεν ἀνεπάρκεια βαρελίων, ἀνεπάρκεια τὴν ὁποίαν διεπίστωσε καὶ ἡ ΕΦΕΞ ὅταν ἐξετέλει τὴν διακίνησιν τῶν καυσίμων. Καὶ διὰ τοῦτο ἔδωκε διαταγὴν εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν τῆς Κ.Ε.Π. νὰ ἐκτελῇ τὴν διακίνησιν, τὴν διακίνησιν τῶν καυσίμων πρὸς τὰ μεγάλα κέντρα διὰ βυτιοφόρων. Ταῦτα, κύριοι βουλευταί, ἀποδεικνύονται διὰ τῆς καταθέσεως ἀξιοπίστων μαρτύρων, τοῦ κ. Τζανετοπούλου, τοῦ κ. Μπαζιώτου καὶ τοῦ κ. Πασπαλιάρη. Πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως εὑρίσκετο ὁ κρινόμενος Ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν, πρὸ τῆς προτιμήσεως δηλονότι πανθομολογουμένως τῶν βυτιοφόρων, πρὸ τῆς ἀνεπαρκείας τῶν βαρελίων καὶ πρὸ τῆς ἐπιθυμίας τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐνδομύχως νὰ ἐλαττώσῃ τὴν τιμὴν τῆς διακινήσεως τῶν καυσίμων. Καὶ προῆλθε, κύριοι βουλευταί, ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν τῇ συμβουλῇ —πρέπει νὰ τονισθῇ—καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς προωθήσεως τῶν καυσίμων, κατὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1949 εἰς τὴν διακήρυξιν τῆς μειοδοτικῆς δημοπρασίας διὰ τὴν διακίνησιν τῶν καυσίμων, μολονότι οἱ μέχρι τότε μεταφορεῖς διεμαρτύροντο, ὑπέβαλον δὲ ὑπομνήματα εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν, ὑπέβαλον καὶ γνωματεύσεις ἐξεχόντων Νομικῶν, ὅπως τοῦ κ. Μπαλῆ καὶ ἄλλων. Καὶ αὐτὸς ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν ἐφρόνει ὅτι ὁ Ὑπουργὸς εἶναι δεσμευμένος, ὡς πρὸς τὰς μεταφορὰς καὶ δὲν δύναται νὰ δημοπρατήσῃ τὴν διακίνησιν τῶν καυσίμων. Ἐν τούτοις ὁ κρινόμενος Ὑπουργὸς προέβη εἰς τὴν διακήρυξιν τῆς Δημοπρασίας παρὰ τὸ ὅτι καὶ ὁ τότε Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν ἐπέμενεν ἐπὶ τῶν γνωματεύσεων. Ἡ πρώτη, κύριοι, δημοπρασία, διενηργήθη τὴν 4 καὶ 5 Ἰουλίου καὶ δὲν ἐτονίσθη τοῦτο ἐπαρκῶς ἀπὸ τοὺς ἄριστα χειριζομένους τὸν λόγον καὶ παρελάσαντας ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Παρουσιάσθησαν βυτιοφορεῖς μόνον 12 βυτιοφόρα κατέχοντες. Ὁ δὲ κ. Μπλαζιώτης ἐρωτώμενος εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος, νομίζω ἀπὸ τὸν κ. Λαζανᾶν, ἀπήντησεν ὅτι πράγματι «τὰ βυτιοφόρα δὲν ἦσαν ἐπαρκῆ διὰ τὴν διακίνησιν τῶν καυσίμων καὶ αἰτιολογεῖ περαιτέρω τοῦτο λέγων ὅτι εἰς τὴν διακίνησιν ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιηθοῦν καὶ τὰ ἄλλα μέσα, τὰ βαρέλια δηλονότι καὶ τὰ θαλάσσια μέσα». Ἐν πάσῃ περιπτώσει διαπιστώνει ἀναμφισβητήτως τὴν ἀνεπάρκειαν τῶν βυτιοφόρων.

§38Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Πόσα βυτιοφόρα παρουσιάσθησαν εἰς τόν πρῶτον διαγωνισμόν;

§39Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δώδεκα.

§40Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἡ Ἕνωσις μόνον ἡ ὁποία ἀνεκηρύχθη μειοδότης εἶχεν 9. Τρία τῆς ἠλεκτρικῆς ἑταιρείας, τοῦ Ταμπάογλου τέσσαρα, τοῦ Διπλάδη τρία, ὁ Σ.Π.Α. εἶχε δύο.

§41Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἔχομεν ἐδῶ μαρτυρίας ἀξιοπίστων μαρτύρων εἰς τοὺς ὁποίους ἐστηρίχθη ἡ κατηγορία, οἱ ὁποῖοι ὁμολογοῦν ἐνώπιον τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς ὅτι δέον νὰ προτιμῶνται τὰ βυτιοφόρα διὰ χερσαίας μεταφορὰς ὄχι μόνον ἐπὶ ἴσοις ὅροις, ἀλλά, λέγει ὁ κ. Μακρυνικόλας ἐρωτώμενος νομίζω ἀπὸ τὸν κ. Μπικάκην, καὶ μὲ τιμὰς κατά τι ἀνωτέρας. Ποῦ εἶναι λοιπὸν τὸ ἀδίκημα τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν, ὁ ὁποῖος προτιμᾷ τὰς μεταφορὰς διὰ τῶν βυτιοφόρων; Κύριοι, τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν ἀσκεῖ μίαν πολιτικὴν τὴν τῆς σταδιοδρομίας τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ αὐτοκινήτου καὶ διὰ τοῦτο ἡ Ὑπηρεσία ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ καθορίσῃ κατώτερον ὅριον τιμῆς διακινήσεως καυσίμων κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον καὶ ἐζήτησεν ἀπὸ ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα τὰ ἀναμιγνυόμενα εἰς τὴν διακίνησιν τῶν καυσίμων νὰ ἐγκρίνουν τὴν κατωτάτην τιμὴν τῆς διακινήσεως 20% κάτω τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου συμφωνούντων καὶ τῶν Ἀμερικανῶν συμβούλων. Τὸ ἔγγραφον τοῦτο ἀνεκοινώθη εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ, μὲ συγχωρεῖτε, εἰς τὸν Μπεζαχτὰν δηλαδή, ἡ ὁποία ὅμως ἀπήντησεν ἀρνητικῶς. Δὲν ἔγινεν ἀποδεκτὸν νὰ μείνῃ ἡ διατήρησις τῶν καυσίμων ἄνευ κατωτάτου ὁρίου, ἦτο δὲ τὸ κατώτατον τοῦτο ὅριον 20% συναινούντων καὶ τῶν Ἀμερικανῶν Συμβούλων τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν. Πρὸ τοιαύτης καταστάσεως εὑρίσκετο ὁ κρινόμενος Ὑπουργὸς τὴν ἑπομένην τῆς δημοπρασίας τῆς 4 καὶ 5 Ἰουνίου.

§42Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἡ Βουλὴ τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἶναι πολιορκημένη ἀπὸ τοὺς συνταξιούχους καὶ τοὺς ἀναπήρους καὶ γεγονότα σοβαρὰ διαδραματίζονται. Ἐκτυπήθησαν χωροφύλακες ὅπως ἐκτυπήθησαν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν. Συνεπῶς γεννᾶται ζήτημα τάξεως. Ἀνάπηροι εὑρίσκονται ἐν ἀναστατώσει διὰ τὴν μὴ ἐπιψήφισιν εἰσέτι τοῦ σχετικοῦ νόμου. Θὰ παρακαλέσω τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ λάβουν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, ὄχι διὰ τὴν ἀσφάλειαν ἡμῶν ἀλλὰ διὰ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται.

§43Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προσερχόμενος εἰς τὴν Βουλὴν, ἠναγκάσθην νὰ ζητήσω ἄλλην εἴσοδον, διότι τὸ πρὸ τῆς Βουλῆς φαινόμενον πραγματικῶς ἦτο καταπληκτικόν. Εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἔγιναν ἐπανειλημμένως συζητήσεις. Εἴχομεν ζητήσει ὅλοι νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος περὶ προστασίας ἀναπήρων. Χθὲς καὶ προχθὲς πάλιν τὸ ἐσυζητήσαμεν, ἀλλὰ ὁ νόμος δὲν ὑποβάλλεται ἀκόμη πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ συγκινηθῇ ἀπὸ τὰς κραυγὰς τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι πράγματι ἀδικοῦνται. Ζητῶ νὰ δώσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἡ Κυβέρνησις ὑπευθύνως, διὰ τοῦ Προέδρου αὐτῆς, μίαν ἐξήγησιν καὶ νὰ διευκρινήσῃ ἂν θὰ εἰσαγάγῃ τὸν νόμον πρὸς ψήφισιν. Ναὶ ἢ ὄχι; Οὕτω θὰ δοθῇ μία ἀπάντησις εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν τῶν ἀναπήρων, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν εἰς τὴν Πατρίδα τὰ πάντα.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοὺς ἐδώσαμεν ἀπάντησιν.

§45Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀπευθύνομαι εἰς ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε. Δὲν εἶσθε βεβαίως ὁ ἁρμόδιος νὰ μοῦ δώσητε οἱανδήποτε ἀπάντησιν, διότι εἶναι ζήτημα τῆς Κυβερνήσεως νὰ γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἐὰν θὰ εἰσαγάγῃ τὸν νόμον πρὸς κύρωσιν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν εἰσήγαγεν. Αὔριον τὸ πρωΐ θὰ περάσῃ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν.

§47Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ, ἐπὶ τοῦ παρεμπεσόντος θέματος.

§48Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἀνάπηροι διατελοῦν ἐν ἐξεγέρσει διὰ τὴν πλήρη ἀδιαφορία πρὸς αὐτοὺς τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ συγκινηθῇ μὲ τὸ δρᾶμα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Εἶναι δύο μῆνες τώρα ποὺ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἠκύρωσε τὸν Ἀναγκαστικὸν νόμον 1324 καὶ δὲν ἐγένετο οὔτε κἂν τίποτε διὰ τὴν κύρωσίν του. Δὲν συνεκινήθη ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ δρᾶμα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν λέγω ὅπως δὲν συνεκινήθη καὶ μὲ τὴν ματαίωσιν τοῦ νόμου 751. Τριάκοντα χιλιάδες πολεμισταὶ γυρίζουν εἰς τοὺς διαδρόμους τῶν Ὑπουργείων. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ ἀνάπηροι πολεμισταὶ ἀπολύονται ἀπὸ δημοσίας θέσεις (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Διαμαρτύρομαι, τὸ λέγω τοῦτο ὑπευθύνως, διότι οἱ πολεμισταὶ καταδιώκονται. Ἀπελύθησαν ἀπὸ τὴν ΥΕΚΑ, τὸν ΟΔΙΣΥ, τὸν ΟΛΠ καὶ διορίζονται ἀρχόσχολοι κομμουνισταί. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§49Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ δημοκοπίαι δὲν ἐπιτρέπονται ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Τὸ ἐνδιαφέρον μας ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων, εἶναι ἐξ ἴσου ἔντονον ὅπως καὶ ὑμῶν.

§50Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι λυπηρὸν ὅτι ἐξ ἀφορμῆς τοῦ προβλήματος τῶν ἀναπήρων δημιουργεῖται πολιτικὴ ἀντίθεσις εἰς τὴν Βουλήν. Νομίζω, ὅτι ἀντὶ τῶν ἀντεγκλήσεων αὐτῶν θὰ πρέπει νὰ ἐκδηλώσωμεν ὅλοι τὴν ὁμόφωνον ἐπιθυμίαν, ὅπως αὔριον ἢ τὴν Δευτέραν, διότι αὔριον εἶναι ἡμέρα Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, νὰ ὑποβληθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§51ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπόψε, ἀπόψε.

§52Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πληροφορηθεὶς τὰ δυσάρεστα ἐπεισόδια τὰ ὁποῖα ἐσημειώθησαν πρὸ ὀλίγου ἔξω ἐπλησίασα τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ τὸν ἠρώτησα πῶς δὲν εὑρίσκεται ἀκόμη ἐνώπιον ἡμῶν τὸ νομοσχέδιον καὶ μοῦ εἶπεν ὅτι δὲν ἐπέρασεν ἀκόμη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, αὔριον θὰ περάσῃ καὶ κατόπιν ἄνευ τροπολογιῶν θὰ ψηφισθῇ ὁμοθύμως ἀπὸ τὴν Βουλήν. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι καλὸν εἶναι νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. Πρόεδρον ὅπως ἐξ ὀνόματος ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς βεβαιώσῃ τοὺς ἔξωθεν τῆς Βουλῆς εὑρισκομένους ἀναπήρους ὅτι αὔριον θὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σήμερον τὴν πρωΐαν τοὺς τὰ εἶπον ὅλα.

§54Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ μονοπώλησις τοῦ ἐνδιαφέροντος ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων, ὅπως ἐξεδηλώθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος σήμερον εἶναι ἀδικαιολόγητος, διότι ὅλη ἡ Βουλὴ γνωρίζει ὅτι προχθὲς ἀκόμη ἤχθη τὸ ζήτημα τῆς ψηφίσεως ἐπειγόντως τοῦ σχεδίου νόμου αὐτοῦ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τόσον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ὅτι εἶναι σύμφωνος; ἡ Κυβέρνησις ὅσον καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν ἄλλων πλευρῶν τῆς Βουλῆς καὶ εἰδικώτερον τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἀνήκει ὁ ἀξιότιμος κ. Ρέντης, ἐξεδήλωσε τὴν θέλησιν τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ὑπὲρ τῆς ταχείας, ταχυτάτης ψηφίσεως τοῦ νόμου. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον αἱ πλευραὶ τῆς Βουλῆς ἐξεδήλωσαν ὁμόφωνον τὴν γνώμην των περὶ τῆς ἀμέσου ψηφίσεως τοῦ νόμου καὶ ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν ὅτι θὰ τὸ δεχθῇ ἄνευ τροπολογιῶν, ἐπαναλαμβάνω ἡ ἀπόπειρα τοῦ ἐνδιαφέροντος ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων, ἀπὸ μέρους τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, εἶναι καὶ ἀδικαιολόγητος καὶ ἄσκοπος (χειροκροτήματα).

§55Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ ὅσων ἀνακριβειῶν εἶπεν ὁ φίλτατός μου κ. Μπακόπουλος. Εἴμεθα ἐδῶ ἀρκετοὶ βουλευταὶ διὰ νὰ πιστοποιήσωμεν ἐὰν ἐγὼ ἀπόψε, ἀναφερόμενος πρὸς ὑμᾶς, ἀπέβλεψα εἰς τὴν μονοπώλησιν τοῦ ζητήματος. Ἁπλούστατα εἶπα ὅτι εἰσερχόμενος εἰς τὴν Βουλὴν παρημποδίσθην ἀπὸ τοὺς ἀναπήρους καὶ σᾶς παρεκάλεσα νὰ μᾶς ἀνακοινώσητε ἐὰν ἔχετε τίποτε νεώτερον, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὰ διετύπωσα. Τώρα ἂν τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, θεωρῇ ὅτι ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ τὸν κ. Μπακόπουλον ἐν τῇ ἐννοίᾳ τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ κ. Μπακόπουλος, λυποῦμαι καὶ ὀφείλω νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὴν θέσιν του ἀπέναντι ἐμοῦ διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ ὁ κ. Μπακόπουλος ὅτι ἠθέλησα νὰ μονοπωλήσω τὸ ζήτημα τῶν ἀναπήρων. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πολλὰ τὰ ἔτη ποὺ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δὲν ἐζητήσαμε νὰ μονοπωλήσωμεν τίποτε. Εἶναι λυπηρὸν νὰ ὑπάρχουν συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι ν’ ἀποδίδουν παρομοίας διαθέσεις εἰς τὸ Λαϊκὸν κόμμα τὸ ὁποῖον ἐκπροσωπῶ. Ἐπιθυμῶ νὰ μοῦ δηλώσῃ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἂν ἐγὼ ἐξεδήλωσα ποτὲ τοιαύτας διαθέσεις μονοπωλήσεως, εἶσθε δὲ σεῖς κ. Πρόεδρε ὁ κατάλληλος νὰ μοῦ ἀπαντήσητε ἐπ’ αὐτοῦ. Εἶναι λυπηρὸν διότι ὁ ἀγαπητὸς καὶ φίλτατός μου ἐπαναλαμβάνω κ. Μπακόπουλος ἀφῆκε τοιαύτας λέξεις νὰ ἐκφύγουν τοῦ ἕρκους τῶν ὀδόντων του.

§56Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος πρὸ ὀλίγου ἐπετέθη δριμύτατα κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν ἔφερε καὶ σήμερον ἀκόμη τὸ νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν. Ἐὰν ἐγὼ ὡμίλησα περὶ τῆς στάσεως τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων δὲν τὸ ἔπραξα διότι θέλω εἴτε τὸ ρόλον τοῦ ἀρχηγοῦ εἴτε τὸν ρόλον τοῦ ὑποκαταστάτου νὰ παίξω. Μοῦ ἀρκεῖ ὁ ρόλος τοῦ ὀπαδοῦ τοῦ κόμματος. Τὸ ἔπραξα διότι ὁ ἀρχηγός μου ἔλειπεν ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ ὁ κ. Ρέντης ἀπουσίαζεν. Ἔλαβον δὲ τὸν λόγον κατόπιν τῆς προσπαθείας τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, τῆς ἐπιθέσεως τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν ἐπὶ τέλους καὶ ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ὅτι παραμελεῖ τὰ συμφέροντα τῶν ἀναπήρων, ὅτι δὲν ἐνδιαφερόμεθα δι’ αὐτοὺς καὶ ὅτι ἂν δὲν ὑπῆρχε τὸ Λαϊκὸν κόμμα τὰ συμφέροντα τῶν ἀναπήρων θὰ παρέμενον ἔκθετα καὶ παρημελημένα.

§57Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ ἀφήσητε νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Τὸ νομοσχέδιον ἔφθασε σήμερον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν, τὴν ἐκάλεσα δι’ αὔριον, θὰ κηρυχθῇ κατεπεῖγον καὶ εἰς τὴν πρώτην ἡμερησίαν διάταξιν θὰ ἐγγραφῇ.

§58Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συνεπῶς ἂν τὸ νομοσχέδιον δὲν ἤχθη σήμερον εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν, κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς, διακεκριμένου μέλους τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἀντικειμενικὴν ἀδυναμίαν νὰ τὸ ἐπεξεργασθῇ ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν, καὶ ταῦτα διὰ τὴν ἀλήθειαν.

§59Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Σήμερον τὸ ἀπόγευμα θὰ ἔλθῃ.

§60Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δέν σᾶς θίγω, ἀλλὰ σᾶς βραβεύω, ἀλλὰ νὰ μὴ ρίπτεται ἡ εὐθύνη εἰς ἡμᾶς.

§61Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι κάποια ὑπάρχει δόσις ὑπερβολῆς, ἂν μὴ ἀπόλυτος, εἰς τὴν ἐπίκρισιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Ἀρκαδίας, σχετικῶς μὲ τὴν στάσιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος πράγματι ἔχει τόσην σεμνότητα, ὥστε ποτὲ δὲν ἐζήτησε νὰ ἐκμεταλλευθῇ τίποτε ἀπολύτως. Τοὐναντίον ἀφῆκε ζητήματα νὰ τοῦ διαφύγουν χωρὶς νὰ κάμῃ καμμίαν ἐκμετάλλευσιν.

§62ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶπε πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν ἠκούσατε.

§63Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἀπευθύνω σύστασιν εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθον τὸ πρῶτον εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὀλιγώτερον θορυβώδεις καὶ νὰ ἔχουν τὴν ὑπομονὴν νὰ ἀκούουν τοὺς πρεσβυτέρους, διότι δὲν εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ των νὰ ἔχουν αὐτὴν τὴν προπέτειαν καὶ νὰ θέλουν νὰ ἐπικρίνουν γνώμας, τὰς ὁποίας ἀκούουν ἀπὸ συναδέλφους τῶν ὁποίων αἱ τρίχες ἄσπρισαν ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν ἐπὶ 30 ἔτη. Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα τῶν ἀναπήρων, τὸ ἄφησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξελιχθῇ εἰς κομματικὸν ζήτημα. Σᾶς βεβαιῶ, κ. Πρόεδρε, ὅτι μοῦ ἔκαμε κακὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐπεχείρησα νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσέλθω ἀπὸ τὸν κλοιὸν ποὺ εἶχον κάνει οἱ ἀνάπηροι καὶ πολὺ φοβοῦμαι ὅτι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν θὰ εἶναι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύουν εἰς τὴν ἰδέαν τῆς Πατρίδος. Καὶ τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ὅλη ἡ Βουλὴ ἐξεδήλωσεν ἀμέριστον τὸ ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων διότι ἐκτιμᾶ τὰς ὑπηρεσίας των, τὰς ὁποίας προσέφερον εἰς τὴν Πατρίδα, δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ τοιοῦτον τρόπον νὰ διεκδικοῦνται τὰ δικαιώματά των, διότι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον τὰ διεκδικοῦν καθιστοῦν ἀσυμπαθῆ τὰ δικαιώματα αὐτά, καίτοι εἶναι τόσον δίκαια. Ἡ Κυβέρνησις ἐξ ἄλλου, κ. Πρόεδρε, ὀφείλει μὲ πᾶσαν σπουδὴν νὰ ἱκανοποιήσῃ ἕνα δίκαιον αἴτημα τῶν ἀναπήρων πολέμου καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφήσῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ ἐκτραχυνθῇ διὰ νὰ λάβῃ τὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Σᾶς ὁμολογῶ κ. συνάδελφοι, ὅτι μοῦ κάμνει τὴν χειρίστην ἐντύπωσιν νὰ ἐπιχειρῶ νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ μὴ εὕρω θύραν ἀνοικτήν, διότι τὰς ἀπέκλεισαν οἱ ἀνάπηροι. Τί κατάστασις εἶναι αὐτή, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιτρέπῃ αὐτὴν τὴν κατάστασιν; Ἡ Κυβέρνησις ἔχει εὐθύνην καὶ ἂν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἐπετέθη κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, καλῶς τὸ ἔπραξεν.

§64Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἐπετέθην ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον.

§65Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Καὶ ἂν ἐπιτίθεσθε, θὰ ἐκάμνατε καλῶς, διότι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ λύσῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπὸ τὰ πρῶτα. Τὸ Συμβούλιον ἠκύρωσε μίαν πρᾶξιν ἡ ὁποία στηρίζεται εἰς τὸν νόμον περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποχρέωσιν εὐθὺς ἀμέσως νὰ φέρῃ τὸν νόμον αὐτὸν πρὸς κύρωσιν καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ εἶναι νόμος τοῦ Κράτους, ὥστε νὰ μὴ ἴδωμεν τὰ ἔκτροπα τὰ ὁποῖα εἴδαμε καὶ τὰ ὁποῖα μᾶς κάμνουν τὴν χειρίστην ἐντύπωσιν. Ἔχω νὰ εἴπω πρὸς τοὺς φιλτάτους αὐτοὺς ἀναπήρους, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ζητοῦν τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ ζητήματός των τὸ καθιστᾷ ἀσυμπαθὲς καὶ θὰ ἤθελον κ. Πρόεδρε νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ τοὺς εἴπω ὅτι ἡ Βουλὴ σύσσωμος αἰσθάνεται ἀγανάκτησιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ τὸν τρόπον διεκδικήσεως τῶν δικαιωμάτων των. Νὰ διαλυθοῦν ἡσύχως καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ θὰ πράξουν τὸ καθῆκον των ἔναντι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔπραξαν τὸ καθῆκον καὶ ἐστερήθησαν τὸ αἷμα τοῦ σώματός των διὰ νὰ εἴμεθα σήμερον ἐλεύθερον Κράτος. (Χειροκροτήματα).

§66Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὀφείλω νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν ἡ ὁποία θὰ σᾶς εἶναι χρήσιμος διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ποῖος πταίει. Τὴν παρελθοῦσαν Δευτέραν συνηντήθην ἴσως τυχαίως μὲ Ἐπιτροπὴν ἀναπήρων, ἡ ὁποία μὲ ἐπληροφόρησε παρόντος τοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ ὅτι 80 ἀνάπηροι ἔχουν ἐξαπλωθῆ εἰς τὰ μάρμαρα τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου καὶ ὅτι δὲν θὰ φύγουν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ὅτι ἀνέμενον νὰ ἔλθουν καὶ ἄλλαι ὁμάδες ἀναπήρων πολέμου. Ἐπειδὴ ξεύρω κατὰ ποῖον τρόπον δημιουργοῦνται αἱ συγκεντρώσεις αὐταὶ καὶ κατὰ ποῖον τρόπον εἰσχωρεῖ εἰς τοιαύτας περιπτώσεις ὁ ἰνστρούχτορας διὰ νὰ ἐκμεταλλευθῇ ἕνα δίκαιον αἴτημα, εἶπα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν «δὲν μοῦ ἀρέσει αὐτὸ ποὺ κάνετε, βλέπω ἀπὸ κάτω τὸν καθοδηγητήν». Καὶ εἰδοποίησα τὸν κ. Πρόεδρον νὰ εἰδοποιήσῃ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ὁ κ. Λαμπριανίδης ἐπεκοινώνησε ἂν δὲν ἀπατῶμαι, τηλεφωνικῶς μὲ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, παρὰ τοῦ ὁποίου ἔλαβε τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι ὁ νόμος θὰ περάσῃ. Ἐπειδὴ ὅμως οἱ ἀνάπηροι δυσπιστοῦν καὶ δὲν ἔχουν ἑνιαίαν ἀντίληψιν καὶ γραμμήν, δὲν ἐννοοῦν νὰ πιστεύσουν εἰς αὐτά, καὶ πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ ἀσχημία ἡ ὁποία τείνει νὰ πάρῃ τὴν μορφὴν διαδηλώσεως ἀνθρώπων χωρὶς μέλη μέσα στὸ μνημεῖον τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου, κατ’ ἀπομίμησιν ὁμοίας πράξεως εἰς τὴν Γαλλίαν. Ἑπομένως ὑπὸ τὴν Δευτέραν ἕως σήμερον, νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶχε τὸν καιρὸν νὰ προλάβῃ τὴν ἀσχημίαν, τὴν δρᾶσιν τῶν Ἰνστρουχτόρων, διότι ἡ ἀξία τῆς Κυβερνήσεως ἐν τούτῳ ἔγκειται, νὰ προλάβῃ αὐτὰ τὰ ὁποῖα γίνονται ἔξω καὶ θὰ γράψῃ αὔριον φερ’ εἰπεῖν ἡ «Μάχη» ὅτι ἐπολιορκήθη ἡ Βουλὴ ἀπὸ ἀνθρώπους ἀκρωτηριασμένους καὶ ὅλα αὐτὰ εἰς ἐποχὴν πολὺ κρίσιμον. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω κύριοι βουλευταὶ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε καὶ ἂν ἀκόμη ὁ τόνος ὡρισμένων ρητόρων ὑπῆρξε κάπως ἔντονος, ἦτο δεδικαιολογημένος.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.

§68Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἦτο περιττὸν ἴσως καὶ ἐγὼ νὰ προσθέσω πόσον συμπαθὴς μᾶς εἶναι ἡ τάξις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, τῶν ἀναπήρων. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ προσέφερον τὸ αἷμα των διὰ τὴν ἐλευθερίαν ὅλων μας, καὶ δὲν νομίζω ὅτι κανὲν κόμμα δικαιοῦται νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐνδιαφέρεται περισσότερον ἀπὸ τὸ ἄλλον διὰ τοὺς ἀναπήρους. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας διὰ τῆς ὁποίας ἠκυρώθη ὁ νόμος ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἐπὶ Κυβερνήσεως Διομήδη, ἔχει τοῦτο τὸ καλόν, ὅτι χρῄζει μεταρρυθμίσεως ὁ νόμος. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὸν ἐπεξεργασθῶμεν κατὰ τρόπον ὥστε ὅλοι οἱ ἀνάπηροι νὰ τυγχάνουν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νόμου. Διότι δυστυχῶς οἱ ἐν Ἀθήναις εὑρισκόμενοι ἀνάπηροι ἔχουν ἀπέναντι τῶν ἄλλων πλεονεκτήματα τὰ ὁποῖα δὲν νομίζω ὅτι εἶναι σωστὸ νὰ ἔχουν. Καὶ θὰ εἶναι μία εὐκαιρία αὐτὴ διὰ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ ὑποστῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μίαν ἐπεξεργασίαν, ὥστε πράγματι νὰ ἀποβῇ ἐξ ἴσου εὐεργετικὴ δι’ ὅλους τοὺς ἀναπήρους. (Χειροκροτήματα).

§69Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πρέπει νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§71Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ. (Πρ. Κυβερν.). Κύριοι Βουλευταί, τὸ ἐπεισόδιον αὐτὸ τὸ συμβαῖνον ἀπόψε εἶναι θλιβερὸν. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν τὸ ἐπερίμενα. Πολλοὶ εἶναι ὑπαίτιοι τοῦ ὅτι ἐδημιουργήθη ἓν θλιβερὸν ἐπεισόδιον σὰν κι’ αὐτό. Θὰ φροντίσω νὰ ἀποκαλυφθοῦν. Δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς ποὺ νὰ νομίζῃ ὅτι ὀλιγώτερον ἀπὸ ὅλους σας λυποῦμαι ἐγὼ καὶ ἐνδιαφέρομαι διὰ τὴν τύχην τῶν ἀναπήρων. Ἔχω κι’ ἐγὼ τὴν εὐαισθησίαν τὴν ὁποίαν ἔχετε ὅλοι σας καὶ ἐνδιαφέρομαι δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν τὸ αἷμα τους διὰ τὴν Πατρίδα, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ἔχουν δίκαιον σήμερον οἱ ἀνάπηροι ὅσον συμπαθεῖς καὶ ἐὰν εἶναι νὰ θελήσουν νὰ ἐπιβληθοῦν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ καὶ νὰ ζητοῦν τὰ δίκαιά τους. Ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἐψηφίζετο κατόπιν συζητήσεως. Θὰ προσδιορίζωνται δὲ ἀκριβῶς τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ ὑπάρξῃ μία ἄνετη ζωὴ εἰς τοὺς ἀτυχεῖς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι διέθεσαν τὸ πᾶν διὰ τὴν Πατρίδα. Ἀπὸ τὰ ὀλίγα πού ἠμπόρεσα νὰ ἐξακριβώσω βλέπω ὅτι τὸ ζήτημα δὲν εἶναι εὔκολον. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῆς χώρας εὑρίσκεται εἰς σημεῖον, τὸ ὁποῖον ὅλοι σας γνωρίζετε καὶ τὰ ποσὰ τὰ προσδιωρισμένα διὰ τὴν σύνταξιν τῶν ἀναπήρων δὲν κατανέμονται κατὰ δίκαιον τρόπον ἐλλείψει νόμου, ὁ ὁποῖος νὰ ἀποδίδῃ δικαίως αὐτὰ τὰ ὁποῖα προσφέρει ἡ Πατρίς. Εἶναι ἁμαρτίαι τοῦ παρελθόντος. Ἔπρεπε αἱ παρελθοῦσαι Κυβερνήσεις νὰ μεριμνήσουν, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ νόμος, ὁ ὁποῖος νὰ καθορίζῃ καὶ τὰς λεπτομερείας, ὥστε οἱ ἀνάπηροι εἴτε εἰς Ἀθήνας εὑρίσκονται, εἴτε εἰς ἐπαρχίας νὰ ἀμείβωνται ἐξ ἴσου καλῶς. Νομίζω ὅτι ἀφέθη τὸ ζήτημα αὐτὸ χωρὶς νὰ δοθῇ ἀνάλογος προσοχὴ καὶ εὑρίσκονται ἀνάπηροι, οἱ ὁποῖοι ἐξεμεταλλεύθησαν καὶ περίπτερα καὶ ἄλλα εὐεργετήματα, τὰ ὁποῖα προσέφερε τὸ Κράτος εἰς βάρος ὅλων τῶν ἄλλων. Καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι θὰ χρειασθῇ ἕνας ἰδιαίτερος ὀργανισμὸς νὰ σχηματισθῇ ὁ ὁποῖος θὰ συγκεντρώσῃ ὅλα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἕως τώρα προσδιορισθῆ διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως τῶν ἀναπήρων, ἀλλὰ θὰ χρειασθῇ νὰ μελετηθῇ ὁ νόμος, ὥστε ὅλα ὅσα θὰ δίδωνται ἀπὸ τὸ Κράτος νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς ἓν κοινὸν Ταμεῖον ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου νὰ κατανέμωνται ἐξ ἴσου εἰς ὅλους τοὺς ἀναπήρους. Νομίζω ὅτι καὶ εὔκολον εἶναι αὐτὸ καὶ θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀποφύγωμεν εἰς τὸ μέλλον, θλιβερὰ ἐπεισόδια, ὅπως τὸ σημερινόν. Δὲν θὰ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπεισέρχονται εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν διὰ νὰ δημιουργοῦν ἐπίτηδες καταστάσεις δυσμενεῖς καὶ ἀνωμάλους, δὲν θὰ ἔχουν πλέον τὸν τρόπον, δὲν θὰ ἔχουν τὴν εὐκολίαν νὰ ὑπεισέρχονται ἐντὸς τοῦ Σώματος τῶν ἀναπήρων καὶ νὰ τοὺς δημιουργοῦν φανατισμοὺς καὶ ἐξάψεις καὶ νὰ δημιουργοῦν ἐπεισόδια θλιβερὰ ὡς τὸ σημερινόν. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἀφήσῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ τὸ μελετήσῃ ἐντὸς τῆς αὔριον νὰ ἴδωμεν μὲ ποῖον τρόπον, μὲ μίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα.

§72Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἐγκαταλείπει τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον;

§73Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ. (Πρ. Κυβερν.). Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκὲς τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον. Ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ ἐπιφέρωμεν τὰς δεούσας τροποποιήσεις. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι θὰ χρειασθῇ νὰ καταρτίσωμεν ἕνα τέλειον νόμον, ὁ ὁποῖος νὰ ἐξυπηρετῇ τοὺς ἀναπήρους.

§74Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχει κατατεθῆ καὶ τὸ ὁποῖον ἱκανοποιεῖ τὰ δίκαια παράπονα τῶν ἀναπήρων εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ἐντὸς τῆς αὔριον.

§75Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ (Πρ. Κυβερν.). Δὲν ἐξυπηρετεῖ ὅλους τοὺς ἀναπήρους, διότι ἄλλοι ἐδῶ ἔχουν φτιάσει, ὡς λέγουν, πολυκατοικίας καὶ ἄλλοι πένονται.

§76Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Οἱ ἀνάπηροι τῶν ἐπαρχιῶν διαμαρτύρονται διότι ὅλα τὰ εὐεργετήματα δίδονται εἰς τοὺς ἀναπήρους τῶν Ἀθηνῶν. Πρὸ ἡμερῶν παρουσιάσθη εἰς ἐμὲ μία Ἐπιτροπὴ ἀναπήρων καὶ μοῦ ἐζήτησαν νὰ ὑποστηρίξω τὸ νομοσχέδιον μὲ ἐπὶ κεφαλῆς ἕνα καλοβαλμένον κύριον. Τοὺς εἶπα θὰ ὑποστηρίξω τοὺς ἀναπήρους, ἀλλὰ τοὺς ἀναπήρους ὅλης τῆς Ἑλλάδος καὶ τοὺς προσέθεσα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐκμεταλλεύεσθε τοὺς ἀναπήρους ὅλης τῆς Ἑλλάδος διότι οἱ ἀνάπηροι τῶν Ἀθηνῶν ἐπῆραν περισσότερα καὶ τὰ ἐπώλησαν. Εἰς αὐτὰ ὅλα ποὺ εἶπα ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἐπιτροπῆς εἶπε εἰς τοὺς ἄλλους πηγαίνομεν. Ἡ Βουλὴ ἔχει καθῆκον νὰ κάμῃ τὸν νόμον τὸ ταχύτερον διὰ τὴν ἐξ ἴσου διανομὴν τῶν εὐεργετημάτων μεταξὺ τῶν ἀναπήρων. Δὲν ἐπιτρέπεται 150–200 ἀνάπηροι τῶν Ἀθηνῶν νὰ ἐκμεταλλεύωνται τοὺς ἄλλους. Ἐλπίζω εἰς αὐτὸ θὰ εἶναι σύμφωνος ὁλόκληρος ἡ ἀντιπροσωπεία.

§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς δὲν θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του τὸν νόμον ὁ ὁποῖος ἐδημοσιεύθη πρὸ 6–8 μηνῶν ἐπὶ Κυβερνήσεως Διομήδη, ὅστις προέρχεται ἀπὸ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὸ Λαϊκὸν κι’ ἐμὲ μετέχοντα τῆς Κυβερνήσεως ὡς εἰσηγητοῦ αὐτοῦ διότι ἤμην τότε ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Δι’ αὐτὸ ἀπορῶ διὰ τὰς διενέξεις μεταξὺ τοῦ κόματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ τῶν Λαϊκῶν αἵτινες εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου διότι ἀμφότερα τὰ κόμματα εἶχον συμβάλει εἰς τὴν δημοσίευσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ὁ νόμος αὐτὸς προβλέπει δι’ ὅλους τοὺς ἀναπήρους Ἀθηνῶν καὶ ἐπαρχιῶν καὶ προῆλθε ἀπὸ Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, ἡ ὁποία ἐμελέτησε ἐπὶ τρίμηνον τὸ θέμα. Ὁ νόμος οὗτος προσεβλήθη καὶ διὰ λόγους τυπικοὺς ἐθεωρήθη ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὡς τυπικῶς ἄκυρος. Ὁ νόμος αὐτὸς ἀποτελεῖ ἕνα σταθμόν. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν ὅπως μὴ ἐπιμένῃ νὰ γίνουν δεκταὶ οἱ τροπολογίαι ἀλλὰ νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει καὶ μετὰ ταῦτα νὰ προτείνῃ τὰς τροποποιήσεις αἵτινες θὰ καθίστων αὐτὸν πλήρη, ἄλλως θὰ ἔχωμεν ἀνωμαλίας.

§78Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ (Πρ. Κυβερν.). Ἐγὼ θὰ τὰς διέλυον εἰς ἓν λεπτὸν ἀλλὰ ἦσαν ἀνάπηροι ποὺ προσέφεραν τὸ αἷμα των. Ξεύρετε δὲ πῶς διαλύει ὁ Πλαστήρας.

§79Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ πολιορκία ποὺ ἔκαναν οἱ ἀνάπηροι μᾶς συνεκίνησεν ἀλλὰ αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν προσπάθειαν τὴν ἰδικήν σας τὴν φιλοκομμουνιστικὴν ἀφ’ ἧς ἀνελάβατε τὴν Κυβέρνησιν. (Θόρυβος–φωναὶ–Κωδωνοκρουσίαι)

§80Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Μὴν μονοπωλεῖτε τὸν πατριωτισμόν. Ξεύρετε ὅτι μᾶς ἔχουν ἐπικηρύξει οἱ κομμουνισταί.

§81Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὰ ¾ τοῦ χρόνου Κυβέρνησις καὶ Βουλὴ καταναλίσκουν, συζητοῦσαι μέτρα ἐπιεικείας διὰ τοὺς κομμουνιστάς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου. Φιλοκομμουνιστικὴν πολιτικὴν εἰς μίαν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ διεθνὴς κομμουνισμὸς ἀπειλεῖ τόσον σοβαρῶς τὸν ἀνθρώπινον πολιτισμόν. (Χειροκροτήματα).

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Στρᾶτος παρακαλεῖται νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀγόρευσίν του.

§83Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἔλεγον πρὸ τοῦ παρεμπεσόντος ζητήματος ὅτι ὑπάρχει ὑπόλιτος ὁμοφωνία τῶν μαρτύρων ὅτι τὰ βιτιοφόρα δέον νὰ προτιμῶνται διὰ τὰς χερσαίας μεταφοράς. Ἐπίσης ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν ἠθέλησε νὰ ἔχῃ κατωτάτην τιμὴν κομίστρων καὶ ἀπηύθυνε ἔγγραφον πρὸς τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα ὅπως κανονίσουν τὰ κόμιστρα 2% κάτω τῆς ἐπισήμου τιμῆς. Ἀλλὰ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἠρνήθη νὰ δώσῃ τὴν συγκατάθεσίν του. Εἰς τὰς δημοπρασίας τῆς 4ης καὶ 5ης Ἰουλίου ἡ ἑταιρεία ΕΜΥΚ καὶ Σκόπας ἀπεχώρησαν κατὰ τὴν συνέχισιν τῆς δημοπρασίας διὰ προφορικῶν προσφορῶν καί ὑπέβαλον μετά τινας ἡμέρας ἐγγράφους προτάσεις προτείνοντες νὰ ἀναλάβουν τὰς μεταφορὰς μὲ κόμιστρα 30% κάτω τοῦ ἐπισήμου κομίστρου. Ὁ κρινόμενος Ὑπουργὸς ἐπεθύμει νὰ ἐλαττώσῃ τὸ κόμιστρον τῶν καυσίμων καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὰς διὰ βυτιοφόρων μεταφορᾶς.

§84Π. ΚΑΛΠΑΚΤΣΟΓΛΟΥ. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἑταιρειῶν ἀλλὰ περὶ συμμοριῶν.

§85Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὸ Κράτος ἀπὸ τὸ 1945 ἠθέλησε νὰ γίνεται ἡ μεταφορὰ διὰ τῆς ΚΕΠ.

§86Π. ΚΑΛΠΑΚΤΣΟΓΛΟΥ. Εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι πιστεύουν εἰς τὴν ἐντιμότητα τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλὰ ἐληστεύθη ἀπὸ μίαν σπεῖραν ἀπατεώνων.

§87Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Εἶχε τὰς προθέσεις αὐτὰς ὁ Ὑπουργὸς ὡς ὁ ἴδιος ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐδήλωσε, προθέσεις αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀπολύτως ἐν τάξει καὶ ἔντιμοι, ὅπως μειώσῃ τὸ κόμιστρον τῆς μεταφορᾶς καὶ ἐπιβάλῃ τὰς μεταφορὰς διὰ τῶν βυτιοφόρων. Καὶ ἐξέδωκε μετὰ μακρὰν σκέψιν, καὶ τοῦτο παρεξηγήθη ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς πλειοψηφίας, διαταγὴν ὅπως τὰ καύσιμα διακινηθῦν διὰ τῆς ἑταιρίας ΕΜΥΚ καὶ Σκόπα διοθετόντων ἀξιόλογον ἀριθμὸν βυτιοφόρων ἀνεξαρτήτως πῶς ἐξευρεθέντων.

§88Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Εἴπατε ὅτι τότε ἐπροτιμήθη νὰ ἐκτελεσθοῦν αἱ μεταφοραὶ διὰ τῶν ἑταιρειῶν ΕΜΥΚ καὶ Σκόπα. Ὑπῆρχε τότε ἑταιρεία Σκόπα καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει πόσα βυτιοφόρα διέθετε, πόσα εἶχε δηλώσει;

§89Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Διέθετε 24 βυτιοφόρα.

§90Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριε συνάδελφε, ἐδήλωσε 29 ἐξ ὧν ἕνα ἐπιβατικόν, ἕνα λεωφορεῖον καὶ 27 φορτηγά. Οὐδὲν δὲ βυτιοφόρον.

§91Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Εἰς τὴν αἴτησίν του πρὸς τὸν Ὑπουργὸν ἔχει δηλώσει μέγα ἀριθμὸν βυτιοφόρων. Εὑρίσκονται ἐνώπιον ἡμῶν δύο πλευραὶ αἱ ὁποῖαι ἱκανοποιοῦν τὰς προθέσεις του. Καὶ αἱ προθέσεις του εἶναι νὰ ἐλαττώσῃ τὸ κόμιστρον καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν τῶν βυτιοφόρων ἐπὶ πλέον πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ διὰ τῶν ὁποίων αἱ μεταφοραὶ ἀνετίθεντο εἰς τὴν ΕΜΥΚ καὶ Σκόπα οἱ ὁποῖοι διέθετον ἱκανὸν ἀριθμὸν βυτιοφόρων αἱ μεταφοραὶ ὑπελογίζοντο ἀπὸ τῆς πλατείας τῆς Ὁμονοίας διὰ τῶν ἀποθηκῶν τῶν ὑγρῶν καυσίμων πρὸς τὸν προορισμόν των, διὰ τῶν προτάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ ὑπελογίζοντο πλέον οἱ μεταφοραὶ ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὰς ἀποθήκας τῶν πετρελαιοειδῶν καὶ εἶναι καὶ τοῦτο μία οἰκονομία πολλῶν χιλιομέτρων. Πέραν τούτου κατὰ τὴν κρινουμένην ἐποχὴν ἐμαίνετο ὁ συμμοριτικὸς ἀγὼν ὁ ἔξωθεν ἐπιβληθεὶς εἰς τὸ ἔθνος εἰς τὰς περιοχὰς τῆς Ἠπείρου. Εἰς τὴν Ἤπειρον δὲ τὰ κέντρα Πατρῶν, Ἀγρινίου καὶ Ναυπάκτου ἀπέστελον καύσιμα ἐκεῖ δὲ διεξήγετο τότε ὁ κρισιμώτατος ἀγὼν κατὰ τῶν συμμοριτῶν. Πᾶσα συνεπῶς ἐπιβράδυνσις τῆς διακινήσεως τῶν πετρελαιοειδῶν ἦτο καὶ ἐθνικῶς ἀπαράδεκτος. Ἐπιβράδυνσις δὲ ἀναμφιβόλως θὰ ἐπήρχετο ἐὰν αἱ μεταφοραὶ τῶν καυσίμων ἀνετίθεντο εἰς τοὺς μειοδότας τῆς δημοπρασίας διότι ἐὰν οἱ μειοδόται δὲν ἦσαν εἰ θέσιν νὰ ἐκτελέσουν τὰς ὑποχρεώσεις των λόγῳ τῆς ἀνεπαρκείας τῶν βυτιοφόρων, τότε ἐκ τούτου θὰ ἐπήρχετο ἀρκετὴ βραδύτης. Ὀρθῶς συνεπῶς ὁ Ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν ἀσκῶν τὴν διακριτικήν του ἐξουσίαν ἐξέδωκε τὴν διαταγὴν αὐτὴν τῆς ἀναθέσεως τῆς μεταφορᾶς εἰς ΕΜΥΚ καὶ Σκόπαν οἵτινες διέθετον ἐπαρκῆ ἀριθμὸν βυτιοφόρων. Σᾶς εἶπον καὶ οἱ ἄλλοι μάρτυρες καὶ ὁ κατηγορῶν δὲν τὸ ἀρνεῖται, ὅτι ὁ ἀξιόπιστος μάρτυς διευθυντὴς τῶν μεταφορῶν Βακκᾶς εἶπεν ὅτι τὴν Δημοπρασίαν ὁ Ὑπουργὸς ἐχρησιμοποίησεν ὡς μέσον πρὸς μείωσιν τῶν τιμῶν καὶ ὄχι ὡς σκοπόν. Κύριοι Βουλευταί, ἐδῶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν παρέκβασιν διότι τὸ θέμα εἶναι ἀρκετὰ σοβαρόν. Τὸ Ὑπουργεῖον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει μακρὰν ἐπιστημονικὴν καὶ ὑπηρεσιακὴν παράδοσιν, τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, οὐδέποτε δημοπρατεῖ μὲ μειοδοτικὰς δημοπρασίας, τὰ δημόσια ἔργα. Δημοπρατεῖ μὲ ὅριον, τοῦτο δὲ ἦτο τὸ ὀρθὸν διότι αἱ μειοδοτικαὶ δημοπρασίαι ἄγουσιν εἰς καταστροφὰς ἀνεπανορθώτους. Τοῦτο πράττει καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως. Ἦτο δὲ ἀπόλυτον δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ ἐγκρίνῃ ἢ ἀπορρίψῃ τὴν δημοπρασίαν, ὅπως ὁ αὐτὸς μάρτυς κ. Βακκᾶς ἀναφέρῃ εἰς τὴν κατάθεσίν του. Ἀλλὰ ἡ κατηγορία ἦτο ὅτι ὁ Σκόπας δὲν ἦτο μεταφορεύς. Ἐν τούτοις ἐξ ἐπισήμων ἐγγράφων εὑρισκομένων εἰς τὴν δικογραφίαν ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ Σκόπας ἐξετέλει μεταφορὰς ἀπὸ τοῦ 1945. Συνεπῶς ὁ Σκόπας ἦτο μεταφορεύς. Ἀλλὰ καὶ ἂν δεχθῶμεν ὅτι ἦτο ἐπιχειρηματίας, ἔχομεν πάλιν μαρτυρίαν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν κ. Βακκᾶ ὅτι καὶ ἐγὼ ἂν ἤμουν εἰς τὴν θέσιν τοῦ Ὑπουργοῦ θὰ ἐδεχόμην καὶ ἐπιχειρηματίας, καὶ τοῦτο ἔπραξεν ὁ κρινόμενος Ὑπουργός. Τοῦτ’ αὐτό, κύριοι, συνέβη καὶ μὲ τὰς δημοπρασίας τῆς 4ης καὶ 5ης Αὐγούστου μετὰ τὰς ὁποίας ὁ Ὑπουργὸς ἐξέδωκε ἀπόφασιν ὅπως παραδοθοῦν αἱ μεταφοραὶ εἰς τὸν Σκόπα καὶ τὴν ΕΜΥΚ καὶ εἰς 4 ἄλλους γνωστοὺς μεταφορεῖς. Ἀλλά, Κύριοι, ἡ κατηγορία ἐστηρίχθη καὶ ὑπελόγισεν ἐπὶ πολὺ ἐπὶ τῆς προσφορᾶς Γερογιάννη. Ὁ Γερογιάννης δύο μῆνας μετὰ τὴν πρώτην ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ 20 ἡμέρας μετὰ τὴν δευτέραν ὑπέβαλεν μίαν αἴτησιν μὲ 450 δραχμὰς κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον διπλῆς διαδρομῆς, καὶ ἐζήτει νὰ τοῦ διατεθοῦν ὅλαι αἱ μεταφοραί. Διακόπτων τὸν κ. συνάδελφον ἐκ τῶν εἰσηγητῶν τῆς πλειοψηφίας τὴν ἑσπέραν τῆς χθὲς τὸν παρεκάλεσα νὰ ἀναγνώσῃ τὴν κατάθεσιν τοῦ Γερογιάννη. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος δὲν τὸ ἔπραξε καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ τὴν ἀκούσετε. Λέγει λοιπὸν ὁ Γερογιάννης: «Ἀπὸ τοῦ 1945 ἐκτελῶ μεταφορὰς ὑγρῶν καυσίμων...... (Ἀναγινώσκει)...........». Περαιτέρω καταθέτει ὁ Γερογιάννης, διατὶ ἔκαμε αὐτὴν τὴν προσφοράν: «Ἡ προσφορὰ αὐτὴ δὲν μὲ συνέφερε, τὴν ἔκαμα ὅμως, διότι μοῦ ἐπῆρε τὴν δουλειὰ ὁ Χατζηπᾶνος. Ἐὰν τὴν ἔπαιρνα τὴν δουλειὰ μὲ 250 δραχμὰς θὰ ἐζημιωνόμην, θὰ ἐζημιωνόμην ὅμως πολὺ ὀλιγώτερον ἀπ’ ὅτι ἐζημιώθην, διότι διετήρουν προσωπικὸν 70 ἀνθρώπων. Ἡ τιμὴ τῶν 450 δραχμῶν εἶναι ἐπιζημία διὰ πάντα. Ἡ τιμὴ τῶν 600 δραχμῶν εἶναι καλή». Εἰς ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀπαντᾶ: «Δὲν ἐπληρώθην ποτὲ μὲ 900 δραχμὰς καὶ ἀκόμη ζητῶ τὸ ὑπόλοιπον». Περαιτέρω: «Ἡ τιμὴ τῶν 630 δραχμῶν μὲ συνέφερε». Ἰδοὺ λοιπόν, κύριοι, ὅτι ὁ Γερογιάννης, εἰς τὸν ὁποῖον ἐστηρίχθη ἡ κατηγορία διότι ὁ Ὑπουργὸς δὲν ἔσπευσε νὰ παραδώσῃ τὰς μεταφορὰς εἰς αὐτόν, ὅλας τὰς μεταφοράς, τὰς ὁποίας ἐζήτει, ὁ ἴδιος ὁ Γερογιάννης ὁμολογεῖ ὅτι τὴν πρότασιν τὴν ἔκαμε μόνον καὶ μόνον διότι ὁ Χατζηπᾶνος τοῦ ἐπῆρε τὴν δουλειὰ καὶ θὰ ἐζημιοῦτο, ἀλλὰ θὰ ἐζημιοῦτο ὀλιγώτερον, διότι διέθετε προσωπικὸν 70 ἀνθρώπων. Τὰ αὐτά, κύριοι, ὁμολογοῦν ἐπίσης οἱ μάρτυρες κ. κ. Παπαλέκκας, Βακράτσας καὶ Νατσούλης. Ἀλλά, κύριοι, ὑπεστηρίχθη ἀκόμη ὅτι, διατί, ἀφοῦ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν, ἤθελε νὰ κάμῃ τὴν πολιτικὴν τοῦ βυτιοφόρου ἢ τὴν πολιτικὴν τῆς τιμῆς τῶν 30% κάτω τῆς ἐπισήμου τιμῆς, διατί δὲν παρέδωκε τὰς μεταφορὰς εἰς τοὺς τελευταίους μειοδότας; Διότι, κύριοι, προκύπτει ἐξ αὐτῶν τούτων τῶν ἐγγράφων καὶ τῶν καταθέσεων τῶν μαρτύρων ὅτι οἱ τελευταῖοι μειοδόται δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν διακίνησιν ὁλοκλήρου τῆς ποσότητος τῶν καυσίμων. Δὲν ἦτο μόνον ἡ ζημιογόνος τιμή, ἡ ὁποία ἀπέκλειε τοὺς τελευταίους μειοδότας, ἦτο ἀκόμη ὅτι δὲν ἦσαν εἰς θέσιν, λόγῳ τῶν μικρῶν ἀριθμῶν τῶν βυτιοφόρων νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν διακίνησιν τῶν καυσίμων. Κατὰ τὴν ἐποχὴν δὲ ἐκείνην διετηρεῖτο ἀκόμη ὁ συμμοριτικὸς ἀγών. Κύριοι, δὲν γνωρίζω ποίαν γνώμην ἐσχηματίσατε. Ἐγὼ ὅμως τοὐλάχιστον, ὁ ὁποῖος μακρὰν κομματικῶν ἐπιρροῶν, μακρὰν πάσης ἄλλης ἰδέας, ἐμελέτησα τὴν δικογραφίαν καὶ ἐξήτασα εὐσυνειδήτως ὅσους ἠδυνήθην νὰ ἐξετάσω μάρτυρας, ἐξήγαγα τὸ συμπέρασμα ὅτι οὐδεμία χαριστικὴ πρᾶξις ὑπάρχει εἰς τὴν ὑπόθεσιν καὶ συνεπῶς ὁ Ὑπουργὸς ὀρθῶς ἐνήργησεν ἀσκῶν τὴν διακριτικήν του ἐξουσίαν. Κύριοι, ὑπεστηρίχθη χθὲς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἰς μίαν διακοπήν μου, πάλιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ τῶν εἰσηγητῶν τῆς πλειοψηφίας, ὅτι δὲν ἐστηρίχθη ἡ κατηγορία ἐπὶ τοῦ μάρτυρος Μακρυνικόλα. Εἶπον χθὲς ὅτι ἀσθενήσας ἀπὸ βαρυτάτην ἀσθένειαν ἐπὶ εἰκοσαήμερον καὶ μὴ παρακολουθήσας τοὺς μάρτυρας, ὅταν ἐπανῆλθον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἀνέγνωσα τὰς μαρτυρικὰς καταθέσεις καὶ εὗρον μίαν μεταξὺ αὐτῶν ἑνὸς Μενάνδρου Παπαδοπούλου καὶ παρεκάλεσα τὸν ἀξιότιμον ἐκ τῶν εἰσηγητῶν τῆς πλειψηφίας συνάδελφον καὶ φίλον, ἐὰν θέλῃ, παρὰ τὰς ἀντιθέτους ἰδέας, οἱ ὁποῖαι μᾶς χωρίζουν, νὰ ἀναγνώσῃ καὶ τὴν κατάθεσιν τοῦ Παπαδοπούλου. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος μὲ ἀπηξίωσε. Θὰ σᾶς τὴν ἀναγνώσω, κύριοι, διότι πρέπει νὰ λάβητε γνῶσιν.

§92Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ὁ Παπαδόπουλος παρεπέμφθη.

§93Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ἔχει σχέσιν τοῦτο καὶ τοῦ καταδικασθέντος εἰς θάνατον λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει καὶ ἐρευνᾶται ἡ κατάθεσις ὅταν προσκομίζῃ νέα στοιχεῖα χρήσιμα.

§94Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Καὶ ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἔχει καταδικασθῆ εἰς θάνατον.

§95Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Λέγει λοιπὸν ὁ Παπαδόπουλος...... (Ἀναγινώσκει τὴν κατάθεσιν τοῦ μάρτυρος Μ. Παπαδοπούλου ἥτις ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἔνορκος Ἔκθεσις ἐξετάσεως μάρτυρος Ἐν Ἀθήναις σήμερον τὴν 26ην τοῦ μηνὸς Ἰουνίου τοῦ ἔτους 1950, ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος Δευτέραν καὶ ὥραν 7ην μ.μ. καὶ ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 73 αἰθούσῃ τοῦ βουλευτηρίου, ἐνώπιον τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Νόμου ΦΠΣΤʹ ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῶν ὑγρῶν καυσίμων παρισταμένων τῶν κ.κ. Γεω. Βασιλειάδη, Προέδρου, Ἀχιλ. Γεροκωστοπούλου, εἰσηγητοῦ, Ἀνδρ. Μπικάκη, γραμματέως καὶ τῶν μελῶν Γεωργ. Στράτου, Γεωργ. Λαζανᾶ, Κωνστ. Ἀποσκίτη, Πραξ. Μουτζουρίδη, Ἀναστ. Βγενοπούλου, Κωνστ. Μητσοτάκη, Π. Εὐριπαίου, Δ. Ντάγγα, Π. Πολυχρονίδη, κληθεὶς πρὸς ἐξέτασιν ἐνεφανίσθη ὁ κατωτέρω μάρτυς, ὅστις ἐρωτηθεὶς περὶ τῆς ταυτότητός του ἀπεκρίθη ὅτι ὀνομάζεται Μένανδρος Βικεντίου Παπαδόπουλος, ἐγεννήθη ἐν Κωνσταντινουπόλει καὶ κατοικεῖ ἐν Ἀθήναις ὁδὸς (Γεωργίου Γεναδίου) διαγράφονται δύο λέξεις) Γʹ Στάσις (Προάστειον Χολαργὸς) ἐτῶν 49 ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστής καί Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος, ὅστις ὁρκισθεὶς ἐπὶ τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου κατὰ τὰ ἄρθρα 121 καὶ 124 τῆς Π.Δ. ἐξητάσθη ὡς ἕπεται: Ἀπ. Ἀσκῶ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ μεταφορέως ἀπὸ τοῦ ἔτους 1933 συγχρόνως εἰργαζόμην εἰς τὴν ἑταιρείαν Σὲλλ ὡς ὑπάλληλος. Μετὰ τῶν συνεταίρων μου διέθετον, κατὰ τό ἔτος 1949, 48 αὐτοκίνητα. Οἱ συνεταῖροί μου ἦσαν Δημήτριος Τσικλέας, Κερκυλᾶς Δημήτριος, Δημήτριος Σάμιος, Γεώργιος Περγάμαλης, Ἰωάννης Σπηλιωτόπουλος, Παναγιώτης Σωτήρας. Πάντες οὗτοι ἦσαν ἐπαγγελματίαι αὐτοκινητισταί. Τούτους προσέλαβα ὡς συνεταίρους ἀπὸ τοῦ ἔτους 1947–48 καὶ ἔχομεν καὶ σήμερον τὴν ἑταιρείαν ὑφισταμένην δυνάμει ἰδιωτικοῦ ἐγγράφου. Πρὶν τῆς ἑταιρείας ταύτης εἶχον συμπήξει τὴν ἑταιρείαν Ε.Μ.Υ.Κ. μὲ συνεταίρους τοὺς Δημήτριον Σάμιον καὶ Φώτιον Ταμπάογλου, ὁ ὁποῖος ἀπεχώρησε κατὰ τὸ 1947. Ἡ ἵδρυσις τῆς ἑταιρείας ταύτης μὲ τοὺς ἄλλους δύο ἐγένετο τὴν 22αν Ὀκτωβρίου 1945. Ἀλληλοδιαδόχως δὲ ἐγὼ ὡς διευθυντὴς καὶ διαχειριστὴς τῆς ἑταιρείας ταύτης κατὰ διάφορα χρονικὰ διαστήματα προσέλαβον τοὺς ἀνωτέρω συνεταίρους ἀποδεχομένους τὸ λογικὸν καταστατικὸν τῆς ἑταιρείας μὲ τὴν προσωνυμίαν Ε.Μ.Υ.Κ. Ἡ πρόσληψις ἐγένετο δι’ ἰδιωτικῶν ἐγγράφων μὴ δημοσιευθέντων εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν. Ἡ ἑταιρεία μου εἶναι ἡ μόνη ἐν Ἑλλάδι ἑταιρεία βυτιοφόρων αὐτοκινήτων ἐπαγγελματικὴ ἐπὶ κομίστρῳ. Ἀνεγνωρίσθη δὲ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου ἡ ἐπαγγελματικότης τῆς ἑταιρείας ὡς μεταφορικῆς τοιαύτης ἐπὶ κομίστρῳ. Μὲ τὸν Σκέπαν ἐγνωρίσθην τὴν ἡμέραν τῆς δημοπρασίας τῆς 4ης καὶ 5ης Ἰουλίου 1949 προηγουμένως δὲν εἶχον καμμίαν σχέσιν. Ἐπληροφορήθην δὲ μόνον ὅτι ἤρχετο εἰς ἐπαφὴν μὲ βυτιοφόρους αὐτοκινητιστάς, πρὶν νὰ μετάσχῃ εἰς τὰς δημοπρασίας καὶ τὸν γνωρίσω. Ἐγὼ μετέσχον τῆς δημοπρασίας τῆς 4ης Ἰουλίου καὶ μόνον εἰς τὸ στάδιον τῶν ἐγγράφων προσφορῶν μὴ συμμετασχὼν ἀπὸ τῆς μετατροπῆς της εἰς προφορικὴν καὶ προσέφερα τιμὴν 720 δραχμῶν κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον διπλῆς διαδρομῆς εἰς τὰ ἐν τῇ προσφορᾷ μου ἀναγραφόμενα μέρη. Δὲν ἔλαβα δὲ μέρος εἰς τὸν προφορικὸν διαγωνισμὸν διότι εἶχον συμβατικὰ δικαιώματα μετὰ τῆς κοινοπραξίας καὶ εἰδικώτερον μετὰ τῆς ἑταιρείας ΣΕΛΛ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1948 καὶ διὰ τοῦτο ἐπεφυλάχθην εἰς τὴν ἔγγραφον προσφοράν μου Εἶχον δὲ κοινοποιήσει καὶ πρὸ τῶν δημοπρασιῶν πρὸς τὴν Κ.Ε.Π. ἐξώδικον διαμαρτυρίαν ἀξιῶν νὰ συνεχίσω τὰς μεταφορὰς τῶν μερῶν εἰς τὰ ὁποῖα ἀπὸ ἐτῶν ἐγὼ ἐνήργησα μεταφορὰς καὶ προπολεμικῶς. Εἶχον μάλιστα καὶ γνωματεύσεις τῶν καθηγητῶν τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου. Μπαλῆ, Τριανταφυλλοπούλου, Ράμμου καὶ Σούρλα καὶ ἐπιπροσθέτως ὁ Πάρεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Μεταφορῶν κ. Μαγγιῶρος εἶχεν ὡσαύτως ἀποφανθῆ ὅτι εἶχον δικαίωμα ἀποκλειστικὸν συνεχίσεως τῶν μεταφορῶν ἅς ἀπὸ ἐτῶν ἐνήργουν. Τὰς γνωματεύσεις ταύτας πολὺ πρὸ τῆς δημοπρασίας καὶ ὅταν ἔμαθα περὶ μελετωμένης ἐνεργείας των κατὰ τὰς ἀρχὰς Ἰουνίου 1949 τὰς ὑπέβαλον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν μετ’ ἄλλων σχετικῶν ἐγγράφων καὶ τὴν 12ην Ἰουνίου 1949 ἀπεφάνθη ὡς ἀνωτέρω εἶπον, ἐπ’ αὐτῶν καὶ ὁ κ. Μαγγιῶρος. Παρὰ ταῦτα βλέπων ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἡ Κ.Ε.Π. ἐπροχώρουν εἰς τὴν διενέργειαν τῶν διαγωνισμῶν καίτοι ἐπιφυλασσόμενος μετέσχον. Ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους μετέσχον καὶ τῆς δημοπρασίας τῆς 5ης Ἰουλίου καὶ μόνον εἰς τὸ γραπτὸν στάδιον αὐτῆς καὶ προσέφερον τιμὴν πάλιν 720 κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον, πλὴν τῶν δι’ Ἰτέαν καὶ Ἄμφισσαν μεταφορῶν διὰ τὰς ὁποίας προσέφερα τιμὴν κατὰ τόννον καθαροῦ βάρους δραχμῶν ὅσων ἀναγράφεται εἰς τὴν προσφοράν, διὰ τὰ ὁποῖα μέρη ἀνεκηρύχθην καὶ μειοδότης. Ἔκαμον ὅμως πάλιν ἔγγραφον ἐπιφύλαξιν τῶν δικαιωμάτων μου τῆς ἀποκλειστικότητος μεταφορᾶς ὡς ἀνωτέρω ἐξέθεσα. Διὰ ποῖα μέρη ἀκριβῶς προσέφερα δὲν δύναμαι νὰ ἐνθυμοῦμαι αὐτὴν τὴν στιγμήν. Φαίνεται ὅμως εἰς τὰ πρακτικὰ τῶν δημοπρασιῶν, διότι παρῆλθεν πολὺς χρόνος καὶ πιθανὸν νὰ κάμω σύγχυσιν τῶν ἡμερομηνιῶν. Ἐνθυμοῦμαι νῦν ὅτι μόνον εἰς τὰς δημοπρασίας τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1949 ὑπῆρξα τελευταῖος μειοδότης διὰ τὴν Ἰτέαν Ἄμφισσαν ποὺ ἀναφέρω ἀνωτέρω. Ἐπίσης μετέσχον τῆς διὰ Πάτρας δημοπρασίας τῆς 28ης Ἰουλίου 1949 προσφέρας καὶ πάλιν τὴν τιμὴν τῶν δραχμῶν 720 κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον διπλῆς διαδρομῆς χωρὶς νὰ εἶμαι πάλιν τελευταῖος μειοδότης. Παρηκολούθουν τὴν ἐξέλιξιν τῆς καταστάσεως ἐν τῷ Ὑπουργείῳ δι’ ὑπαλλήλου μου ὀνομαζομένου Σπυρίδωνος Μιγοπούλου, ὅστις τὴν 18ην Ἰουλίου 1949 τὸ πρωΐ μοὶ ἀνεκοίνωσεν ὅτι ὑπεβλήθη παρὰ τοῦ Βασιλείου Σκόπα αἴτησις διὰ τῆς ὁποίας προσεφέρετο τιμὴ 630 δραχμῶν κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν μεταφορῶν καὶ ἀμέσως ἔδωσα ἐντολὴν καὶ συνετάγη ἡ αἴτησις ἡ δική μου διὰ τῆς ὁποίας ἐζήτουν τὴν εἰς ἐμὲ ἀνάθεσιν τῆς συνεχίσεως τῶν μεταφορῶν μὲ τιμὴν 30% κάτω τοῦ ἐπισήμου κρατικοῦ τιμολογίου. Ὑπέγραψα τὴν αἴτησιν καὶ ὁ ρηθεὶς ὑπάλληλός μου τὴν πῆγε στὸ Ὑπουργεῖον. Ἔκτοτε δὲν ἔκαμα οὐδεμίαν ἐνέργειαν παρὰ τῷ Ὑπουργῷ τῶν Μεταφορῶν οὔτε αὐτοπροσώπως, οὔτε δι’ ὑπαλλήλου μου, οὔτε δι’ ἄλλου τινὸς προσώπου. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν 77408 τῆς 30 Ἰουλίου ἐκοινοποιήθη εἰς τὸ γραφεῖον μου τὴν ἑπομένην καὶ τότε ἔλαβον γνῶσιν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τὴν Κ.Ε.Π. Τὴν 1ην Αὐγούστου εἶχε κοινοποιηθῆ ἡ διαταγὴ τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ εἰς τὴν Κοινοπραξίαν. (τμῆμα Γενικῆς Γραμματείας). Τὴν ἀνωτέρω αἴτησίν μου ὑπέβαλον εἰς τὴν Διεύθυνσιν Καυσίμων που προηγουμένως εἶχεν ὑποβληθῆ ὡς ἀνωτέρω εἶπον καὶ ἡ αἴτησις Σκόπα. Τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῆς σειρᾶς, ὡς μὲ ἐρωτᾶτε, τῶν φύλλων χαρτοσήμου τῶν αἰτήσεων ἐμοῦ καὶ τοῦ Σκόπα εἶναι συνεχής, τοῦτο μοῦ εἶπεν καὶ ὁ ἀνακριτὴς κατὰ τὴν ἐνώπιόν του ἐξέτασίν μου, καὶ ἀπήντησα ὅτι ὀφείλεται εἰς ἁπλῆν σύμπτωσιν, τοῦθ’ ὅπερ ἐπαναλαμβάνω καὶ εἰς ὑμᾶς. Μὲ τὸν Σκόπαν ἦλθον εἰς ἐπαφὴν τὴν ἡμέραν τῆς δημοπρασίας καὶ μοι ἐπέδειξε συμφωνητικὰ τὰ ὁποῖα εἶχεν με βυτιοφορεῖς καὶ τότε ἐγὼ διὰ νὰ μὴ χάσω τὴν δουλειὰ ἂν τὴν ἀνελάμβανε αὐτὸς τοῦ εἶπον νὰ τοῦ δώσω καὶ ἐγὼ 10 αὐτοκίνητα. Ταῦτα ἔλαβον χώραν εἰς τὴν δημοπρασίαν τῆς 5ης Ἰουλίου. Τὴν παραχώρησίν μου εἰς τὸν Σκόπα τῶν 10 αὐτοκινήτων ἔκαμα διὰ νὰ μὴ κάμουν ἐργασίαν οἱ μετ’ αὐτοῦ κατὰ τὰ ἐπιδειχθέντα μοι παρὰ τοῦ Σκόπα κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς δημοπρασίας συμφωνητικά, συμβληθέντες (ὀκτὼ διεγράφη μία λέξις) ἰδιοκτῆται ὀκτὼ βυτιοφόρων, Διπλάρης, Παυλίδης καὶ Συνεργατικὴ Ἕνωσις τοῦ Πειραιῶς. Συνεφώνησα δὲ μετὰ τοῦ Σκόπα νὰ μὴ χρησιμοποιήσῃ τὰ αὐτοκίνητα τῶν εἰρημένων, ἀλλὰ τὰ ἰδικά μου καὶ ἀποκλείσει αὐτοὺς ἵνα ἀνταποδώσω αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ κάμουν αὐτοὶ εἰς ἐμέ, συναγωνισθέντες με διὰ τῶν συμβάσεων μὲ τὸν Σκόπαν. Αἱ συμβάσεις τοῦ Σκόπα μετὰ τῶν εἰρημένων, ἐκυμαίνετο εἰς 400 περίπου δραχμὰς (διαγράφονται 4 λέξεις καὶ εἷς ἀριθμός). Ὡς πρὸς τὴν συνεργατικὴν μὲν ἦσαν νὰ λαμβάνῃ αὕτη 500 δραχμὰς κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον διπλῆς διαδρομῆς, ὡς πρὸς τὸν Διπλάρην δὲ καὶ Παυλίδην 500 κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον διπλῆς διαδρομῆς. Ἐγὼ συνεφώνησα γενικῶς 500 δραχμὰς κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον διπλῆς διαδρομῆς. Ἔκτοτε οὐδεμίαν ἐπαφὴν ἐκράτησα μετὰ τοῦ Σκόπα καὶ οὐδέποτε συνηντήθην, οὔτε καὶ διὰ μέσου προσώπου ἤλθομεν εἰς διαπραγμάτευσίν τινα. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν δὲν μὲ ἤγαγε εἰς οὐδεμίαν σκέψιν ὅταν τὴν εἶδον καὶ ἀνέγραφε τὸν Σκόπαν ὡς πρόσωπον εἰς τὸ ὁποῖον ἀνετίθεντο αἱ ἐν αὐτῇ μεταφοραί. Διότι δὲν ἠδυνάμην νὰ ἐμβαθύνω εἰς τὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους ἐννοῶν τὸν Ὑπουργὸν τῶν Μεταφορῶν. Οὔτε δύναμαι νὰ δώσω ἐξήγησίν τινα περὶ τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργοῦ. Ὡς πρὸς τὸν Σκαρλῆν ἀναφέρω ὅτι οὗτος εἶναι συνεταῖρος τοῦ Μακρυνικόλα, ἐλεγκτοῦ παρὰ τῇ Κ.Ε. Π. καὶ εὐνοεῖται παρ’ αὐτοῦ σκανδαλωδῶς. Τὴν ἡμέραν τῆς δημοπρασίας ὁ Σκαρλῆς εἶχεν μόνον ἕνα αὐτοκίνητον 10 τόννων καὶ οὐδὲν ἄλλο, οὐδέποτε δὲ ὑπῆρξε μεταφορεὺς προηγουμένως ἐμφανισθεὶς μόνον τὴν 4ην Ἰουλίου εἰς τὰς δημοπρασίας. Τὸν παρελθόντα Μάρτιον ἐνῷ ἡ μεταφορὰ τῶν καυσίμων ἐγίνετο παρὰ τῶν Σ.Ε.Κ. διὰ Λαμίαν μὲ 85.000 κατὰ τόννον κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Στυλιανίδη, ὁ Μακρυνικόλας ἀνέθεσε κατὰ συνέχειαν μεταφορὰς πρὸς Λαμίαν μὲ τιμὴν δραχμῶν 240.000 κατὰ τόννον. Ἐπίσης ὁ αὐτὸς Μακρυνικόλας συνεργάζεται μετὰ τοῦ Κωνσταντοπούλου, ὅστις εἶναι ἁπλοῦς πράκτωρ μεταφορῶν καὶ δὲν ἔχει καθόλου αὐτοκίνητα μᾶς τὸν ἐπέβαλε δὲ πρὸ 2ετίας καὶ ἀνελάμβανε μεταφοράς, διὰ μισθουμένων παρ’ αὐτοῦ αὐτοκινήτων ἦτο δὲ εὐνοούμενος του, διότι αὐτὸς εἶχε τὴν ἐπαφὴν μετὰ τοῦ Μακρυνικόλα καὶ μᾶς μετεβίβαζε τὰς ἀντιλήψεις του. Μετεβαίναμεν δὲ εἰς Πειραιᾶ πρὶν ἢ ἀκόμη γίνῃ ἐλεγκτὴς τῆς Κ.Ε.Π. ὅταν εἶχε τὰς διὰ θαλάσσης μεταφορὰς ὁ Μακρυνικόλας καὶ εἴχομεν σαφῆ ἀντίληψιν τῆς εὐνοίας του πρὸς τὸν Κωνσταντόπουλον διότι, ὅ,τι ὑπεδείκνυεν ὁ Κωνσταντόπουλος καὶ ἐζήτει ἀπὸ τὸν Μακρυνικόλαν ἐγίνετο. Ὅταν καμμιὰ φορὰ ἐπηγαίναμε οἱ ἄλλοι μεταφορεῖς, ἐγώ, ὁ Ταμπάογλου καὶ ὁ Γερογιάννης, ἡ πρώτη κουβέντα τοῦ Μακρυνικόλα ἦτο «ποῦ εἶναι ὁ Κωνσταντόπουλος». Ἐπίσης βεβαιῶ ὅτι ὅλας τὰς μεταφορὰς τὰς ἀστικὰς ἐντὸς τοῦ Πειραιῶς τῶν ἐκφορτωμένων ἐμπορευμάτων τῆς ΟΥΝΡΑ ἀνέθετεν ὁ Μακρυνικόλας ἀποκλειστικῶς εἰς τὸν Κωνσταντόπουλον καὶ τὸν συνεταῖρον αὐτοῦ Καλαντζόπουλον. Ἐντεῦθεν οὐδεμίαν ἔχω ἀμφιβολίαν ὅτι ὁ Μακρυνικόλας ἔχει συνεργασίαν μὲ ἀμφοτέρους τοὺς ἀνωτέρω Σκαρλῆν καὶ Κωνσταντόπουλον. Ἀναφέρω δὲ ἐπίσης ὅτι ὁ Σκαρλῆς εἰς τὴν πρώτην αἴτησίν του κατὰ τὰς δημοπρασίας τῆς 4ης καὶ 5ης Ἰουλίου, ἐνῷ ἀνέφερεν τὴν ἀλήθειαν καὶ εἰς τὰς δύο αἰτήσεις του ὅτι εἶναι ἰδιοκτήτης ἑνὸς μεγάλου καὶ ἑνὸς μικροῦ βυτιοφόρου κάτωθεν τῆς ὑπευθύνου δηλώσεώς του ἐκ τῶν ὑστέρων προσέθεσεν ἄλλα ὀκτὼ αὐτοκίνητα μὲ μολύβι. Ἡ παραποίησις αὐτὴ τῆς δηλώσεως διὰ τῆς προσθήκης δὲν ἐξηγεῖται ἄλλως εἰμὴ μόνον ἐκ τῆς σχέσεως συνεργασίας Μακρυνικόλα– Σκαρλῆ ἡ ὁποία καὶ συνεχίζεται μέχρι σήμερον. Ἐπιπροσθέτως καὶ ἡ τελευταία προσφορὰ τοῦ Σκαρλῆ διὰ τὰς πρὸς Πάτρας καὶ Λαμίαν μεταφορὰς μὲ 480 δραχ. κατὰ τόννον ἐγένετο τῇ συνεργασίᾳ καὶ τῇ καθοδηγήσει του Μακρυνικόλα εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ ὁποίου συνετάχθη καὶ ἡ σχετικὴ αἴτησις. Τὰ αὐτοκίνητα τὰ ὁποῖα διέθετεν ὁ Σκαρλῆς ἦσαν 12 καὶ 16 τόννων. Ὁ Ταμπάογλου ἀπεσύρθη ἀπὸ τὴν προσφορὰν αὐτήν, ἔμεινε δὲ μόνος του ὁ Σκαρλῆς. Ἐνταῦθα παρελθούσης τῆς ὥρας διακόπτεται ἡ ἐξέτασις τοῦ μάρτυρος δι’ αὔριον Τρίτην (27 Ἰουνίου 1950) καὶ ὥραν 6ην μεταμεσημβρινήν. Τῷ ἀνεγνώσθη καὶ βεβαιωθεῖσα ὑπογράφεται. Ὁ Πρόεδρος Ὁ Γραμματεύς Ὁ Ἐξετασθεὶς Ἔνορκος Ἔκθεσις ἐξετάσεως μάρτυρος Ἐν Ἀθήναις σήμερον τὴν 27ην τοῦ μηνὸς Ἰουνίου τοῦ ἔτους 1950, ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος Τρίτην καὶ ὥραν 6ην μ.μ. καὶ ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 73 αἰθούσῃ τοῦ Βουλευτηρίου, ἐνώπιον τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου ΦΠΣΤʹ ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῶν ὑγρῶν καυσίμων παρισταμένων τῶν κ.κ. Γερ. Βασιλειάδη, Προέδρου, Ἀχιλ. Γεροκωστοπούλου, εἰσηγητοῦ, Ἀνδρ. Μπικάκη, Γραμματέως καὶ τῶν μελῶν Γεωργ. Στράτου, Γεωργ. Λαζανᾶ, Κωνστ. Ἀποσκίτη, Πραξ. Μουτζουρίδη, Ἀναστ. Βγενοπούλου, Κωνστ. Μητσοτάκη, Π. Εὐριπαίου, Δ. Ντάγγα, Π. Πολυχρονίδη, μεθ’ ὃ συνεχίζεται ἡ κατάθεσις τοῦ μάρτυρος Μενάνδρου Βικεντίου Παπαδοπούλου, ὅστις ἐρωτηθεὶς δεόντως κατέθεσε τὰ ἀκόλουθα: Ἀπ. Ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω τὰ ἑξῆς: Προκειμένου περὶ τῶν ἀστικῶν μεταφορῶν καυσίμων ἐντὸς τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς ὅπου ἡ μεταφορὰ ἐνεργεῖται ἐν μέρει μέχρι 80% ἀπὸ τὰς ἑταιρείας πετρελαίων δι’ ἰδιοκτήτων βυτιοφόρων, ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1949 καὶ ἐφεξῆς ἐκάμαμε διαβήματα εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καυσίμων καὶ ἰδιαίτατα εἰς τὸν Μακρυνικόλαν καὶ Μπαζιώτην, διὰ νὰ ἀνατεθοῦν εἰς ἡμᾶς αἱ μεταφοραὶ αὗται ἐν τῷ συνόλῳ των καὶ προσεφέραμεν κόμιστρον 20% μικρότερον ἀπὸ τὸ κόστος μὲ τὸ ὁποῖον λόγῳ μεταφορικῶν ἐπεβάρυναν τὰ καύσιμα αἱ ἑταιρεῖαι ἐν σχέσει μὲ τὰς μεταφερομένας ποσότητας, ὁ συντελεστὴς κατὰ τόννον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἀνήρχετο κατὰ τόννον εἰς δραχμὰς περίπου 40.000 καὶ ἐπὶ τούτων ἡμεῖς προετείναμεν τὴν ὡς ἄνω ἔκπτωσιν. Ἐκ τῆς τοιαύτης διαφορᾶς τὸ Κράτος ζημιοῦται μηνιαίως 100.000.000 δρχ. Περὶ τῶν προσφορῶν μας τούτων ὑπεβάλαμεν ἔγγραφον αἴτησιν διὰ τῆς Γεν. Συνομοσπονδίας Αὐτοκινητιστῶν εἰς τὸν κ. Μπαζιώτην κατὰ Φεβρουάριον 1949. Δὲν ἐτύχομεν οὐδεμιᾶς ἀπαντήσεως καὶ κατεφύγομεν εἰς τὸν κ. Μακρυνικόλαν ἐλεγκτὴν τοῦ Κράτους, πιεσθεὶς δὲ ἀπὸ ἡμᾶς ἠναγκάσθη νὰ κάμῃ σῆμα ἔγγραφον ἀπὸ 7 Ἰουλίου 1949 πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν προωθήσεως κ. Μπαζιώτην, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζήτει τὴν δημοπράτησιν τῶν ἀστικῶν μεταφορῶν τῶν διενεργουμένων διὰ τῶν ἰδιοκτήτων αὐτοκινήτων τῆς Κ.Ε.Π. Ἐπανήλθομεν ἐπὶ τοῦ ἄνω θέματος ἐπανειλημμένως καὶ διεμαρτυρήθημεν εἰς τὸν κ. Μπαζιώτην ὁ ὁποῖος ὅμως δὲν ἔκαμε δημοπρασίαν, ἀποκρύψας τὰς αἰτήσεις μου αὐτὰς ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Ἡ προκύψασα ζημία ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς προσφορᾶς μέχρι σήμερον ἀνέρχεται ἄνω τοῦ ἑνὸς δισεκατομμυρίου ἑπτακοσίων ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Μεταφέρονται μηνιαίως δι’ ἀστικῶν αὐτοκινήτων βυτιοφόρων 15.000 τόννοι περίπου ἐκ τῶν ὁποίων 12.000 τόννοι μεταφέρονται ἀπὸ τὴν Κ.Ε.Π. καὶ 3.000 ἀπὸ τοὺς ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστάς. Καὶ ἡ μὲν ΚΕΠ πληρώνεται 40.000 κατὰ τόννον, ἐνῷ οἱ ἐπαγγελματίαι πληρώνονται 27.000 κατὰ τόννον. Σχετικῶς μὲ τὸ 8% τῶν βυτιοφόρων εἰσπράττει ἡ Ἕνωσις μηνιαίως περὶ τὰ 32.000.000 περίπου, ἔχομεν δὲ ἔξοδα γενικὰ εἰς μισθοὺς περὶ τὰ 17.000.000, 1% δηλ. περὶ τὰ 4.000.000 περίπου, εἶναι χαρτόσημα, ἄλλο 1% δηλ. 4.000.000 περίπου κρατοῦμεν μὲ τὴν προοπτικήν, ὅτι ἡ Ἕνωσις τῶν βυτιοφόρων θὰ ἀποτελέσῃ Κοινὰ Ταμεῖα καὶ συμφώνως τῷ νόμῳ ,911 πρέπει νὰ κατατεθῇ τὸ 1% τοῦτο ὡς παρακράτιμα. Ἔχομεν ἀκόμη ἔξοδα ἐνοικίων (φωτισμοῦ διαγράφεται μία λέξις) 3.000.000, φωτισμόν, γραφικὴν ὕλην κλπ. 2.000.000 δραχμαί. Ἔχομεν ἐπίσης ἐλλείμματα καυσίμων κατὰ τὰς μεταφορὰς λόγῳ αὐτομάτου ἐξατμίσεως μὲ τὰ ὁποῖα χρεώνονται τὰ αὐτοκίνητα καὶ τὰ ἐλλείμματα ταῦτα φθάνουν πολλάκις τὰ 3.000.000 δραχμάς. Διαψεύδω κατηγοριματικῶς (ὅτι τὸ διαγράφονται δύο λέξεις) τὸ λεχθὲν ὅτι διατίθεται ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου ποσόν τι πρὸς ὡρισμένα πρόσωπα οἱ ὁποῖοι ὑποβοηθοῦν τὴν ἐπιχείρησίν μας. Ἄλλο τι δὲν ἔχω νὰ προσθέσω καὶ γράμματα γνωρίζω. Ἐφ’ ᾧ συνετάγη ἡ παροῦσα ἥτις ἀναγνωσθεῖσα καὶ βεβαιωθεῖσα, ὑπογράφεται ὡς ἕπεται. Ὁ Πρόεδρος Ὁ Γραμματεὺς Ὁ ἐξετασθεὶς

§96Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἀντελήφθημεν καλῶς. Ἠμπορεῖτε νὰ τὰ διαβάσετε πάλι;

§97Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Νὰ σᾶς τὰ ἐπαναλάβω. Ὁ κ. Παπαδόπουλος, κ. Πρόεδρε, ὁ ὁποῖος εἶναι μάρτυς εἰς τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἐξητάσθη ἐνόρκως, καταθέτει τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει καὶ πάλιν τὴν κατάθεσιν). «............ ὁ Μακρυνικόλας ἔχει συνεταῖρον τὸν Σκαρλῆν...................................».

§98Π. ΚΑΛΠΑΚΤΣΟΓΛΟΥ. Οὔτε καὶ αὐτὸς ὁ Παπαδόπουλος ὑπῆρξε μεταφορεύς.

§99Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν πρόκειται, κ. συνάδελφε, περὶ τοῦ μεταφορέως Παπαδοπούλου ἀλλὰ περὶ τῆς καταγγελίας Παπαδοπούλου ἐναντίον Μακρυνικόλα «........ ...... (συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν τῆς καταθέσεως Παπαδοπούλου).........». Κύριοι, αὐτὴν τὴν κατάθεσιν ἀναγνώσας κατὰ τὴν τελευταίαν ἡμέραν, ὅπως εἶπον καὶ χθές, τῆς ἀνακρίσεως, ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ κληθῇ ὁ κ. Μακρυνικόλας διὰ νὰ δώσῃ τοὐλάχιστον ἐξηγήσεις ἐπ’ αὐτῶν τῶν κατηγοριῶν. Κύριοι, ὡς μὴ ὤφειλεν ἡ Ἐπιτροπὴ—καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρός της καὶ ἀγαπητὸς φίλος ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων νὰ τὸ τονίσω—ὡς μὴ ὤφειλε, λέγω, διότι μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης οὐδέποτε ἠρνήθη τὴν πρόσκλησιν μάρτυρος ἢ τὴν ἐπαναπρόσκλησιν ἢ τὴν κατ’ ἀντιπαράστασιν ἐξέτασιν, ὅταν τοῦτο ἐζητεῖτο, χωρὶς νὰ θέτῃ τὸ ζήτημα εἰς ψηφοφορίαν, τὴν πρότασιν τὴν ἰδικήν μου τὴν ἔθεσεν εἰς ψηφοφορίαν καὶ ἀπερρίφθη μὲ 5 κατὰ 7...Οὕτω δὲν ἐκλήθη ὁ Μακρυνικόλας.

§100Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἁπλῶς, διὰ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὴν τελευταίαν ἡμέραν τῆς προθεσμίας ποὺ μᾶς εἶχε δώσει ἡ Βουλή.

§101Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὸ εἶπα, κ. συνάδελφε.

§102Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Καὶ εἴπομεν, ἐὰν ἀρχίσωμεν τώρα νέαν ἐπανεξέτασιν μαρτύρων, θὰ πᾶμε τοὐλάχιστον ἄλλες πέντε ἡμέρες, ἀλλὰ ἂς ἴδωμεν τί λέγει ὁ Μακρυνικόλας, πού θέλομεν νὰ τὸν ἐπανεξετάσωμεν. Ἐδιαβάσαμεν τὴν κατάθεσίν του καὶ δὲν εὕρομεν τίποτε. Ἡ μόνη ὑπόνοια ἦτο ἐὰν αὐτά, τὰ ὁποῖα ὁ Παπαδόπουλος καταθέτει, ἦσαν ἀληθῆ, ὅτι δηλαδὴ ὁ Μακρυνικόλας ἐνδιεφέρετο διὰ τὸν Κωνσταντόπουλον κλπ. Λέγω πρῶτον, ἕνας ὁ ὁποῖος ἤξευρε μὲν ὅτι ἐξητάζετο ὡς μάρτυς ἁπλοῦς, διότι ὅλοι ὡς μάρτυρες ἐξητάσθησαν, ἀλλ’ εἶχε τὴν συναίσθησιν ὅτι εἶναι κατηγορούμενος καὶ ὅτι ἀπὸ τὸν τακτικὸν ἀνακριτὴν ὡς κατηγορούμενος ἐφέρετο, εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ ὅτι καὶ ἐγὼ καὶ ὁ κ. Στρᾶτος εἴμεθα συνεταῖροι πότε μὲ τὸν Κωνσταντόπουλον καὶ πότε μὲ τὸν Σκαρλῆν. Δὲν ἐδεσμεύετο νὰ εἴπῃ ὅτι ἤθελε. Ἑπομένως θὰ προσήρχετο ὁ Μακρυνικόλας καὶ θὰ μᾶς ἔλεγεν, ὅτι αὐτὰ εἶναι ψευδέστατα, καθὼς γνωρίζω σε εἶπε «δῶσε μου τὴν κατάθεσιν τοῦ Παπαδοπούλου διὰ νὰ ὑποβάλω μήνυσιν ἐναντίον του». Θέλω μὲ αὐτὰ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ διελευκανθῇ περαιτέρω ἡ ὑπόθεσις. Δι’ αὐτὸ ἡ ἐπιτροπὴ ἔκρινε κατὰ πλειοψηφίαν ὅτι δὲν ἦτο ἀπαραίτητον νὰ κληθῇ ἐκ νέου ὁ Μακρυνικόλας.

§103Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μεθ’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βασιλειάδης, νομίζω —καὶ ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνο ποὺ παρεκάλεσα καὶ προχθές, ἀλλὰ δὲν γίνεται— ἡ κατάθεσις αὐτή, ἡ ὁποία ἀνεγνώσθη ἀπὸ τὸν κ. Στρᾶτον, πρέπει νὰ ἀναγραφῇ ὁλόκληρος εἰς τὰ Πρακτικὰ διὰ τὸν εἰδικὸν λόγον, τὸν ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Βασιλειάδης, νὰ λάβῃ ἀφορμὴν δηλαδὴ ὁ κ. Μακρυνικόλας, ἀνώτερος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν κατὰ τῶν ψευδῶν αὐτῶν καταθέσεων. Πρέπει, λοιπόν, ὁλόκληρος αὐτὴ ἡ κατάθεσις νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ Πρακτικὰ —νομίζω ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ εἴμεθα σύμφωνοι— διὰ νὰ δοθῇ ἀφορμὴ εἰς τὸν κ. Μακρυνικόλαν νὰ ὑποβάλῃ τὴν μήνυσίν του.

§104Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συνήντησα σήμερον τὸν κ. Μακρυνικόλαν καὶ τοῦ ἀνεκοίνωσα ὅ,τι ἐλέχθη χθὲς εἰς τὴν Βουλὴν περὶ τῆς καταθέσεως Παπαδοπούλου καὶ μοῦ εἶπεν ὅτι θὰ ζητήσῃ ἀντίγραφον τῆς καταθέσεως διὰ νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν.

§105Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κατ’ ἐμὲ ἦτο ἀπρεπὲς νὰ κληθῇ ὁ Μακρυνικόλας, ὅταν ὁ Παπαδόπουλος, καθ’ ἣν ἐποχὴν διενηργεῖτο ἡ ἀνάκρισις αὐτή, ἐφαίνετο διαθέτων ἄφθονα τὰ οἰκονομικὰ μέσα καὶ ἐξέδωκε καὶ ἐφημερίδα ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Τὰ καύσιμα», εἰς τὴν ὁποίαν ἔγραφε ὅ,τι ἤθελε. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι ὡς κατηγορούμενος ᾐσθάνετο τὸν ἑαυτόν του καὶ ἠδύνατο νὰ εἴπῃ καὶ νὰ γράφῃ ὅ,τι ἤθελε.

§106Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Διατὶ ὁ Μακρυνικόλας δὲν τὸν ἐμήνυσε;

§107Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Δὲν ἔγραφε δι’ αὐτά.

§108Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ὁ Μακρυνικόλας προσῆλθε καὶ ἐζήτησεν ἀντίγραφον τῆς καταθέσεως ὅταν διεδόθη αὐτή. Τοῦ ἐδήλωσα ὅτι ἡ ἀνάκρισις εἶναι μυστικὴ καὶ μέχρις οὗ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ πόρισμά της δὲν δύναται νὰ τοῦ χορηγηθῇ ἀντίγραφον. Μοῦ ἐζήτησε νὰ τὸν πληροφορήσω διὰ τὸ περιεχόμενον τῶν κατηγοριῶν. Καὶ αὐτό, τοῦ εἶπον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὸν κ. ρήτορα, αἱ κατηγορίαι κατὰ Μακρυνικόλα εἶναι ὅτι ἔδιδε μεταφορὰς εἰς τὸν Σκαρλῆν καὶ Κωνσταντόπουλον, ὅτι συνειργάζετο μετ’ αὐτῶν καὶ τοὺς ηὐνόει.

§109Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἦτο ἐλέγχων καὶ ἐλεγχόμενος δηλαδή.

§110Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Εἶχε καμμίαν ἁρμοδιότητα ὁ Μακρυνικόλας νὰ δώσῃ ἢ νὰ μὴ δώσῃ μεταφοράν τινα, ναὶ ἢ ὄχι; Διότι ἐκεῖθεν θὰ κριθῇ ἡ ἀλήθεια.

§111Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἀφῆστε κ. συνάδελφε. Ἐλᾶτε πάλιν εἰς τὸ βῆμα νὰ τὰ εἴπητε, διότι ἔτσι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τελειώσωμεν.

§112Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Εἶχεν ἁρμοδιότητα; Καὶ δεύτερον, ὁ Μακρυνικόλας, ἔχων μοναδικὴν ἁρμοδιότητα νὰ ἐλέγχῃ τὰ χαρτιὰ τῶν πληρωμῶν τῆς Κοινοπραξίας, ποίαν ἀνάμιξιν εἶχεν; Ἂν θέλετε, μοῦ ἀπαντᾶτε.

§113Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος ἐκ τῶν εἰσηγητῶν τῆς πλειοψηφίας χθὲς τὴν ἑσπέραν εἶπε καὶ τοῦτο, μὴ θέλων νὰ ἀναγνώσῃ τὴν κατάθεσιν, τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου ἠκούσατε, περὶ Παπαδοπούλου. Εἶπεν ὅτι ἐπὶ τέλους δὲν στηρίζεται ἡ κατηγορία ἐπὶ τῆς καταθέσεως τοῦ Μακρυνικόλα.

§114Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Δὲν εἶπα αὐτό, ἀλλ’ εἶπον ὅτι φαίνεται ἐξοφθάλμως ἡ κατηγορία.

§115Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁ Μακρυνικόλας εἶναι ὁ σημαντικώτερος καὶ ὁ σπουδαιότερος μάρτυς κατηγορίας, διότι εἶναι ὁ μόνος ἀπὸ τοὺς 37 μάρτυρας, οἱ ὁποῖοι παρήλασαν πρὸ ἡμῶν, ὁ ὁποῖος ρητῶς δηλοῖ, ὅτι ὁ ὑπὸ κρίσιν Ὑπουργὸς ἔκαμε χαριστικὴν πρᾶξιν. Εἶναι ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος μὲ τὰς προσθαφαιρέσεις τοῦ μπεζαχτᾶ ἀναβιβάζει τὴν ζημίαν τοῦ Δημοσίου, εἰς δὲν ξεύρω πόσας, χιλιάδας ἑκατομμυρίων. Εἶναι λοιπὸν σημαντικὸς μάρτυς ὁ Μακρυνικόλας καὶ ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ Μακρυνικόλα ἐζήτησα ἐγὼ ὄχι κατηγορίαν νὰ ἀπαγγείλω, ἀλλὰ νὰ κληθῇ διὰ νὰ ἐξηγήσῃ τὰς κατηγορίας, τὰς ὁποίας τοῦ ἀπέδωκεν ὁ μάρτυς Παπαδόπουλος, διότι ἀνώτατος ὢν οἰκονομικὸς ὑπάλληλος θὰ ἐτίθετο ἀναμφισβητήτως ὑπὸ τοῦ ὑπηρεσιακοῦ του συμβουλίου εἰς σύνταξιν αὐτεπαγγέλτως.

§116Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε......

§117Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν δέχομαι διακοπάς. Αὐτὸς λοιπὸν εἶναι ὁ μάρτυς, κύριοι, ὁ ὁποῖος ἐθεμελίωσε τὴν κατηγορίαν τῆς χαριστικῆς πράξεως. Ὅσον ἀφορᾷ, κύριοι, τὴν ζημίαν τοῦ Δημοσίου........

§118Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἐπειδὴ θίγεται ἡ τιμὴ ἀνωτάτου ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησεν ὑπὸ τὰς διαταγάς μου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀδάμαντος, ὅτι πρόκειται περὶ ἀνθρώπου ἐντιμωτάτου, περὶ ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος μόνον αὐτὸς ἐστάθη ἱκανὸς νὰ καθαρίσῃ τὴν ὑπόθεσιν τῆς κοινοπραξίας τῶν πετρελαίων.

§119Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ δὲν κατηγορῶ τὸν κ. Μακρυνικόλαν. Ἐγὼ παραπονοῦμαι πρὸς τὸν Πρόεδρον καὶ ἀγαπητόν μου συνάδελφον κ. Βασιλειάδην καὶ πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι εἰς αἴτησίν μου ὅπως κληθῇ ὁ κ. κ. Μακρυνικόλας διὰ νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις εἰς τὰς κατηγορίας τὰς ὁποίας ἐξετόξευσεν ὁ μάρτυς Παπαδόπουλος ἐναντίον του, ἔθεσε τὴν πρότασίν μου ὑπὸ ψηφοφορίαν πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης δὲν ἐγένετο, κύριε Ἀβέρωφ. Ἐγὼ δὲν κατηγορῶ τὸν κ. Μακρυνικόλαν. Συνεπῶς ἡ διακοπή σας ἦτο ἐντελῶς περιττή.

§120Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ ἐζήτησα νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ κατάθεσις αὐτή, ὥστε νὰ λάβῃ ἀφορμὴν ὁ κ. Μακρυνικόλας νὰ κάμῃ μήνυσιν. Ἀκριβῶς ἐζήτησα ἐν τῷ πνεύματι τῆς προστασίας ἑνὸς Δημοσίου ὑπαλλήλου ὅσα καταγγέλλονται νὰ καταχωρηθοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ὁ κ. Μακρυνικόλας νὰ ἀσκήσῃ μήνυσιν.

§121Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Δὲν συνήντησα κανένα ἄλλον Δημόσιον ὑπάλληλον ὡσὰν τὸν Μακρυνικόλαν καὶ παρακαλῶ αὐτὰ νὰ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά.

§122Α. ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἦτο ἄσκοπος ἡ περαιτέρω ἀνάκρισις. Διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὰς κατηγορίας τοῦ Παπαδοπούλου, ὁ ὁποῖος τὸ 1945 εἶχε ἕνα αὐτοκίνητο καί τώρα ἔχει 30.

§123Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐγὼ τοὐλάχιστον, κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω ὅτι προέκυψεν ἐκ τῆς ἀνακρίσεως πρᾶξις χαριστικὴ τοῦ Ὑπουργοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ζημίαν τοῦ Δημοσίου τὴν ὁποίαν ἰσχυρίσθη ὁ Μακρυνικόλας, παρήλασε πρὸ ἡμῶν, κύριοι βουλευταί, σωρεία μαρτύρων δυναμένων νὰ γνωρίζουν, μαρτύρων ἐπιστημόνων, μαρτύρων ἐμπείρων, οἱ ὁποῖοι μᾶς εἶπον: Κύριοι τὸ κόστος τῆς μεταφορᾶς ἐξαρτᾶται ἀπὸ πλείστους παράγοντας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπολογισθῇ γενικῶς διὰ πᾶν αὐτοκίνητον, διότι ἕκαστον αὐτοκίνητον, διότι ἕκαστον αὐτοκίνητον ἔχει ἴδιον κόστος. Ὅταν λοιπὸν λέγωμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐπῆλθε ζημία τοῦ Δημοσίου τόσων μάλιστα ἑκατομμυρίων τόσων χιλιάδων καὶ τόσων δραχμῶν ἢ καὶ λεπτῶν, πρέπει πρὸ παντὸς νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει τὸ κόστος τῆς τιμῆς τῆς μεταφορᾶς διὰ νὰ προσθέσωμεν εἰς αὐτὸ τὸ κέρδος, τὸ ἀνεκτόν, τὸ ὁποῖον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Μεταφορῶν δίδει εἰς τούς αὐτοκινητιστὰς καὶ ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης νὰ ἀνεύρωμεν τὴν ζημίαν τοῦ Δημοσίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτέ, κύριοι, ἀπὸ τὰς κατωτάτας τιμὰς τῆς μονάδος νὰ ὁρίσωμεν τὴν ζημίαν ἢ τὸ κέρδος τοῦ Δημοσίου. Σᾶς εἶπον προηγουμένως ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τὸ ὁποῖον διαθέτει καὶ ἐπιστημονικὴν πεῖραν καὶ μακρὰν ὑπηρεσιακὴν τοιαύτην ἔπαυσε πρὸ πολλοῦ νὰ δημοπρατῇ τὰ ἔργα μὲ μειοδοτικοὺς διαγωνισμούς.

§124Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ποῖον Ὑπουργεῖον;

§125Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. ... τῶν Δημοσίων Ἔργων, δημοπρατεῖ μὲ ὅριον. Ἀλλά, τώρα ἐπανερχόμενος καί ἐπιμένων ἐπὶ τῆς χαριστικῆς πράξεως φέρω εἰς ὑμᾶς καὶ τοῦτο τὸ ἐπιχείρημα. Διατὶ ὁ ὑπὸ κρίσιν Ὑπουργός, ἐὰν ἤθελε νὰ κάμῃ χαριστικὴν πρᾶξιν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὴν ἀπόλυτον ἐξουσίαν του ἦτο νὰ παραδώσῃ τὰς μεταφορὰς μὲ τὸ ὑψηλότατον κόμιστρον τῶν 900 δραχμῶν κατὰ χλμ. τόννον διπλῆς διαδρομῆς εἰς τοὺς εὐνοουμένους του, δὲν τὸ ἔκαμε; Καὶ διατὶ προέβη εἰς τὴν δημοπρασίαν καὶ κατόπιν, λέγει ἡ κατηγορία, ὅτι ἐπροτίμησε τὸν Σκόπαν ἢ τὴν ΕΜΥΚ; Διατὶ δὲν θὰ παρέδιδε τὰς μεταφορὰς μὲ τὸ ἐπίσημον ἐκεῖνο κόμιστρον τὸ ὁποῖον εἶχεν ὁρισθῆ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν συναινοῦντος καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ; Νομίζω, κύριοι ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς χαριστικῆς πράξεως εἶναι ἐντελῶς ἕωλος. Κύριοι, ἰδιοτέλεια ἀποκλείεται ὁμοφώνως παρὰ πάντων τῶν μαρτύρων καί παρὰ πάντων τῶν κατηγόρων. Συνεπῶς, ὅταν ἀποκλείεται ἡ ἰδιοτέλεια, ὅταν δὲν ὑφίσταται χαριστικὴ πρᾶξις, ὅταν ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου δὲν ὑφίσταται, διότι ἔχομεν ἕνα πραγματικὸν γεγονός, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν παρέλαβε τὰς μεταφορὰς εἰς 900 καὶ 750 δραχμὰς καὶ τὰς κατεβίβασεν εἰς τὰς 630 δραχμὰς καὶ 550 καὶ ἑδραίωσε τὴν πολιτικὴν τοῦ βυτιοφόρου εἰς τὰς χερσαίας μεταφοράς. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεμελιωθῇ ἀδίκημα; Ἔκτοτε οἱ διάδοχοί του δὲν ἠδυνήθησαν νὰ μεταβάλουν τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἐθεμελίωσε, παρὰ μόνον μὲ ὀλίγας δεκάδας δραχμῶν κατὰ τὸν Ἰανουάριον 1950 ὁ ἄμεσος διάδοχός του κατώρθωσε νὰ φθάσῃ εἰς τὰς 1180 δραχμὰς κατὰ χλμ. τόννον ἁπλῆς διαδρομῆς. Κύριοι βουλευταὶ ἐβασανίσθη ἡ Ἐπιτροπὴ πράγματι, ἐβασανίσθη πολὺ διὰ νὰ ἀνεύρῃ στοιχεῖα καὶ ἀοράτους δυνάμεις. Ὁ Σκόπας ὁ προβαλλόμενος ὡς εὐνοούμενος ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι ἄγνωστος εἰς τὸν Ὑπουργόν. Ὁ Ὑπουργὸς ἔλαβε γνῶσιν τοῦ Σκόπα ἀπὸ τὴν ἔγγραφον προσφοράν. Ἀλλὰ τώρα κύριοι τείνει νὰ θεμελιωθῇ μία κατηγορία ἐπὶ ἑνὸς συμβολαίου. Ἀλλὰ πρὸ τούτου ζητοῦμεν μάρτυρας νὰ ἀποδείξωμεν τί; ὅτι ὁ Σκόπας περιδιαβάζων τὰ ἀγυιὰς καὶ τὰς ρύμας διέδιδεν ἀπὸ μακροῦ ὅτι διαθέτει πολιτικὰ μέσα καί θὰ ἀναλάβῃ τὰς μεταφορὰς τῶν καυσίμων. Κύριοι βουλευταί, οἱ πλεῖστοι τῶν παρόντων διεχειρίσθητε τὸ ὑπουργικὸν ἀξίωμα καὶ ἐρωτῶ καὶ ζητῶ ἀπάντησιν εἰλικρινῆ, πολλάκις δὲν ἦλθεν εἰς τὰ ὦτά σας ὅτι ἀνόητοι φίλοι ἢ κακόπιστοι ἀντίπαλοι διέδιδον εἰς τοὺς διαδρόμους κακοήθεις φήμας διὰ τῶν ὁποίων ἴσως ἀπέβλεπον εἰς ἰδιοτέλειαν; Δὲν ἀμφισβητῶ τὴν ἀξιοπιστίαν τοῦ μάρτυρος ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι ἤκουσε τὸν Σκόπαν νὰ διαδίδῃ ὅτι θὰ ἀναλάβῃ τὰς μεταφοράς, ἀλλὰ γνωρίζετε τί συμβαίνει. Κύριοι, ἡ ὑπόθεσις εἶναι σοβαρωτάτη καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν εἶχα καὶ τὴν ρητορικὴν ἱκανότητα τῶν προλαλησάντων ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ τὴν ἀντοχὴν διὰ νὰ σᾶς ἀναλύσω ὁλόκληρον τὸ κατηγορητήριον διότι πρέπει νὰ τὸ ζήσετε τὸ κατηγορητήριον διὰ νὰ πεισθῆτε καὶ σεῖς ὅπως ἐγὼ ἐπείσθην ἐνσυνειδήτως ὅτι ὁ Χατζηπᾶνος εἶναι λευκός. Δυστυχῶς οὔτε τὴν δύναμιν, οὔτε τὴν ρητορικὴν ἱκανότητα ἔχω ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἐπειδὴ πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου θέματος νὰ ἀνατρέξω ὀλίγον εἰς τὸ παρελθὸν διὰ νὰ ἴδωμεν τί ἐνήργησε τὸ κράτος εἰς παρομοίας περιπτώσεις. Θὰ σᾶς ἀναφέρω δύο περιπτώσεις καὶ μίαν ἄλλην ἀντίθετον ἐκ τῆς ὁποίας θὰ ἀποδειχθῇ πόσον εἶναι καταστρεπτικαὶ αἱ μειοδοτικαὶ δημοπρασίαι. Ἡ πρώτη περίπτωσις εἶναι ἡ ὑπόθεσις τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ σεισμοπαθῶν Κορίνθου, τὸ διοικητικὸν συμβούλιον προηδρεύετο ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον Μακαριώτατον Ἀθηνῶν τότε Μητροπολίτην Κορινθίας Δαμασκηνόν. Εἰς τὴν πρώτην αὐτοῦ συνεδρίασιν ἔλαβε τὴν ρητὴν ἀπόφασιν ὅτι πᾶν ἔργον εἴτε οἰκοδομικὸν εἴτε ἠλεκτρικὸν εἴτε κτηματογραφικὸν θὰ τὸ δημοπρατῇ καὶ ὥρισε καί μίαν Ἐπιτροπὴν δημοπρασιῶν. Ἐν τούτοις εἰς προκήρυξιν δημοπρασίας διὰ τὴν 23 καὶ 24 Φεβρουαρίου τοῦ ἔτους 1929 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων 20 ἑκατομ. σταθεροποιημένων δραχμ. παρέδωσε τὸ ἔργον εἰς ὡρισμένον ἐργολήπτην πρὸ τῆς ἡμέρας τῆς δημοπρασίας. Εἰς ἄλλην περίπτωσιν διὰ δημοπρασίαν 135 ἑκατομμυρίων δραχμ. προτίμησε οὐχὶ τὸν τελευταῖον μειοδότην ἀλλὰ ἐκείνους τοὺς ὁποίους ὁ Ὀργανισμὸς ἐνόμιζεν ὅτι ἦσαν ἱκανοὶ νὰ ἀποπερατώσουν τὸ ἔργον. Ἠγέρθη τότε θόρυβος ἀλλὰ τὸ Κράτος θεωρῆσαν ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἤσκει διακριτικὴν ἐξουσίαν ἐπί τοῦ ζητήματος δὲν ἔπραξε τίποτε περαιτέρω. Εἰς ἄλλην ἐποχὴν ἐπὶ δικατορίας τοῦ ἀειμνήστου Μεταξᾶ ὅτε κατεσκευάζετο ἡ ὀχυρωματικὴ γραμμὴ τῶν Ἑλληνοβουλγαρικῶν συνόρων ἡ ὀνομασθεῖσα γραμμὴ Μεταξᾶ, ὁ τότε Διοικητὴς τοῦ Φρουρίου Θεσσαλονίκης, ὁ Στρατηγὸς Στρίμπερ δημοπρατῶν τὴν κατασκευὴν τοῦ φρουρίου Ἰστίμπεη ἀφοῦ εἶχεν ἐπιλέξει κατὰ τὰ εἰωθότα εἰς στρατιωτικὰ ἔργα τοὺς ἐργολάβους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐνέπνεον ἐμπιστοσύνην, δὲν παρέδωσε τὸ ἔργον εἰς τὸν τελευταῖον μειοδότην ὁ ὁποῖος ἔδωσε τιμὴν 12% κάτω τῆς ἐπισήμου τιμῆς, ἀλλὰ παρέδωσε τὸ ἔργον εἰς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἔδωσε τιμὴν 7% κάτω τῆς ἐπισήμου τιμῆς καὶ ὁ τελευταῖος μειοδότης ἦτο γαμβρὸς ἐπ’ ἀδελφῇ πανισχύρου τότε Ὑπουργοῦ καὶ σήμερον ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας τοῦ κ. Μανιαδάκη. Παρὰ τὸν θόρυβον ὁ ὁποῖος ἐγένετο ἦλθεν ὁ Ὑπουργὸς καὶ εἶπεν ἐγὼ μετεβίβασα τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν εἰς τὸν Διοικητὴν τοῦ Φρουρίου Θεσσαλονίκης καὶ ὀρθῶς ἐκεῖνος ἔπραξεν.

§126Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐπιβεβαιῶ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Στρᾶτος, ἐν σχέσει μὲ τὴν δημοπρασίαν τοῦ ὀχυροῦ Ἰστίμπεη καὶ παρέχω ἐπὶ πλέον τὰς ἑξῆς συμπληρωματικὰς πληροφορίας ἀπολύτως χρησίμους διὰ νὰ κρίνητε μέχρι ποίου σημείου ἡ Κυβέρνησις τοῦ Μεταξᾶ ἐσέβετο τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν, τὴν ὁποίαν εἶχε μεταβιβάσει εἰς ὡρισμένας ὑπηρεσίας διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν προβλημάτων καί τῶν θεμάτων. Τὸ Φρούριον Θεσσαλονίκης ὑπὸ τὸν Στρατηγὸν Στρίμπερ ἦτο ἡ ὀργάνωσις ἐκείνη ἡ ὁποία εἶχε τὴν εὐθύνην τῆς κατασκευῆς τῶν ἔργων τῶν ὀχυρῶν τῆς γραμμῆς Μεταξᾶ. Ἐκ τῶν 2.500 Ἑλλήνων ἐργολάβων εἶχεν ἐπιλεγῆ ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ἕνας ἀριθμὸς ὀλιγώτερον τῶν 100 οἱ ὁποῖοι ἐθεωροῦντο ἀπὸ πάσης ἀπόψεως καὶ πλευρᾶς ἱκανοὶ καὶ ἔμπιστοι διὰ νὰ ἐκτελοῦν τοιαύτης φύσεως ἔργα. Μεταξύ τῶν ἐκλεκτῶν ἦτο καὶ ὁ γαμβρός μου ὁ πρώην ἀξιωματικὸς κ. Ε. Παπανικολάου, ὁ ὁποῖος καὶ προσῆλθε καὶ ἐμειοδότησεν εἰς τὴν δημοπρασίαν τῶν ὀχυρῶν Ἰστίμπεη ἀξίας μείζονος τῶν 30.000 χιλ. λιρῶν προσενεγκὼν ἔκπτωσιν ἐπὶ τοῦ τιμολογίου τῶν τιμῶν 12%. Παρὰ ταῦτα ὁ Διοικητὴς τοῦ Φρουρίου Θεσσαλονίκης δὲν τὴν κατεκύρωσεν εἰς τὸν γαμβρόν μου, ὁ ὁποῖος ἦτο τελευταῖος μειοδότης ἀλλ’ εἰς τὸν κ. Κωττάκην ὁ ὁποῖος εἶχε μειοδοτήσει μόνον κατὰ 7% καὶ συνεπῶς ἦτο ἀκριβότερος κατὰ 5%, τὸ ὁποῖον σημαίνει ἀρκετὰς χιλιάδας λίρας διαφορὰ εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου. Παρὰ ταῦτα καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐγὼ τότε ἤμην ὡς γνωστὸν πανίσχυρος Ὑπουργὸς ἐσεβάσθημεν ἀπόλυτα τὴν ληφθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ Φρουρίου Θεσσαλονίκης ἀπόφασιν διότι οὕτως καὶ ἐκεῖνος ὡς ὑπεύθυνος ἐνόμιζεν ἐν τῇ χρήσει τῆς διακριτικῆς του ἐξουσίας. Αὐτοὶ εἴμαστε ἡμεῖς κύριοι καὶ μὲ αὐτὴν τὴν τιμιότητα διεχειριζόμεθα τὰ κοινά.

§127Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ τρίτον παράδειγμα εἶναι τοῦτο. Ἐπί τινος τῶν προκατόχων μου, δὲν ἐνθυμοῦμαι ἐὰν ἦτο ὁ κ. Δραγούμης, ἢ ὁ κ. Μαυρομιχάλης ἐδημοπρατήθη τὸ μέγα καὶ ἔξοχον ἐργοστάσιον αὐτοκινήτων τὸ λειτουργοῦν σήμερον εἰς τὰ Λιόσια ὑπ’ ἀριθ. 301. Ἐδημοπρατήθη ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῶν Στρατιωτικῶν Ἔργων καὶ παρουσιάσθησαν δύο μειοδόται. Ὁ πρῶτος μειοδότης μὲ 33% κάτω τῆς ἐπισήμου τιμῆς ὁ ἕτερος 12% κάτω τῆς ἐπισήμου τιμῆς. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἔκπληκτος εὑρεθεῖσα πρὸ τοῦ 33% κάτω τῆς ἐπισήμου τιμῆς; μὴ δυναμένη δὲ νὰ προκρύνῃ ὡς ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον τὴν τιμὴν τοῦ 12%, τὴν ὁποίαν ἐθεώρει λογικήν, παρουσιάσθη εἰς τὸν Ὑπουργὸν καὶ εἶπε: Κύριε Ὑπουργέ, ἐδῶ παρουσιάζεται κάποιο θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λύσωμεν κατ’ ἄλλον τρόπον. Νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ φέρωμεν λόγους τυπικῆς ἀκυρώσεως τῆς δημοπρασίας, διότι μὲ τὸ 30% κάτω τῆς ἐπισήμου τιμῆς δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἐργολάβος ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του. Τὸ 12% εἶναι ἀνεκτὴ τιμή, ἀλλ’ ἡμεῖς ὡς ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον δὲν δυνάμεθα νὰ τὴν ἀποδεχθῶμεν. Ἡ κεντρικὴ Ὑπηρεσία, κύριοι βουλευταί, διαπνεομένη ὑπὸ ἀκατάληπτον ὀρθοδοξίαν παρεμέρισε τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Στρατιωτικῶν ἔργων καὶ κατεκύρωσε τὴν δημοπρασίαν εἰς τὸν τελευταῖον μειοδότην τοῦ 33% κάτω τῆς ἐπισήμου τιμῆς. Δισδεχθεὶς τὸν προκάτοχόν μου καὶ ἐκτελῶν τὴν σύμβασιν ἀναγκάζομαι, κύριοι βουλευταί, νὰ δώσω πεντάκις παράτασιν, διότι ἦτο ἀδύνατον, φυσικῶς ἀδύνατον, ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις της ἡ Ἑταιρεία ἐκείνη ἡ ὁποία ἀνέλαβε τὴν κατασκευὴν καὶ ἐν τέλει πιεζόμενος ὑπὸ τοῦ νόμου ἠναγκάσθην νὰ τὴν κηρύξω ἔκπτωτον καὶ νὰ δημοπρατήσω τὸ ἔργον εἰς βάρος της εἰς ἄλλην Ἑταιρείαν. Κύριοι βουλευταί, ἡ πανίσχυρος αὐτὴ Ἑταιρεία ἡ ὁποία ἀνελάμβανε τεράστια ἔργα, εὑρίσκεται σήμερον ἀλητεύουσα. Αὐτά, κύριοι, συμβαίνουν ὅταν τίθεται ὡς βάσις ὑπολογισμοῦ τῆς ζημίας τοῦ Δημοσίου ἡ κατωτέρα τιμὴ τῆς μειοδοτικῆς δημοπρασίας. Διὰ τοῦτο ἐπαναλαμβάνω, ἐκεῖνο τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐπιστημονικὴν καὶ ὑπηρεσιακὴν παράδοσιν αἰῶνος κατέληξε νὰ δημοπρατῇ τὸ ἔργον, οὐχὶ μὲ τὴν μειοδοτικὴν δημοπρασίαν ἀλλὰ μὲ δημοπρασίαν καὶ ὅριον. Ὅταν, λοιπόν, κύριοι, τὸ Κράτος οὕτως ἐσκέφθη διὰ κατωτέρας ὑπηρεσίας ἀσκούσας διακριτικὴν ἐξουσίαν, ὡς εἶναι ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς Κορίνθου καὶ ὡς ὁ Διοικητὴς Φρουρίου Θεσσαλονίκης, πῶς θὰ ἔλθετε νὰ δικάσητε τὸν ὑπὸ κρίσιν Ὑπουργόν, πῶς θὰ ἔλθετε νὰ δικάσητε τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν, διότι ἄλλο τίποτε δὲν προέκυψε παρὰ ὅτι πρὸ τῆς Βουλῆς δικάζεται ἡ διακριτικὴ ἐξουσία ἑνὸς Ὑπουργοῦ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν πρὸ τριῶν γενεῶν οἱ Δημόσιοι ἐκεῖνοι Ἕλληνες ἄνδρες ἐψήφισαν τὸν νόμον ΦΠΣΤ ἠθέλησαν ὅπως τὰ ἀδικήματα τὰ τυχὸν ὑπὸ Ὑπουργῶν διαπραττόμενα κριθοῦν ὑπὸ ἀνδρῶν πολιτικῶν ἐχόντων εὐρεῖαν τὴν συνείδησιν καὶ ἐχόντων συνείδησιν τῶν βαρυτάτων εὐθυνῶν αἱ ὁποῖαι περικυκλοῦν ἕναν ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος χειρίζεται ἕνα κλάδον τῆς Πολιτείας. Ὁ δὲ νόμος 3398 ὁ ἀπορρέων ἐκ τοῦ Συντάγματος τῆς ἀβασιλεύτου Δημοκρατίας προχωρεῖ ἔτι περαιτέρω, θέλει καὶ τὸ Δικαστήριον ἀποτελούμενον ἐκ πολιτικῶν ἀνδρῶν. Δὲν δυνάμεθα, κύριοι, νὰ κρίνωμεν ὡς Πταισματοδίκαι ἢ ὡς Ἀνακριταὶ Πλημμελειοδικῶν. Θὰ κρίνωμεν μὲ ἀνώτερον πνεῦμα. Κατ’ ἐμὲ εἶμαι εὐτυχὴς διότι κατηργήθη ὁ νόμος 3398, διότι ἐὰν ὅπερ δὲν πιστεύω, ἡ ἐτυμηγορία τῆς Βουλῆς ἀποβῇ ἐναντίον τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ὑπουργοῦ, τὴν ὑπόθεσιν δὲν θὰ κρίνῃ πολιτικὸν Δικαστήριον, διότι ὅπως εἶπεν ὁ ἄρτι κατελθὼν ἐκ τοῦ βήματος συνάδελφος, ὅτι θὰ ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι τὰ ἐφτειάξαμε μεταξύ μας, διότι κόρακας κοράκου μάτι δὲν βγάζει κατὰ τὴν παροιμίαν. Καὶ εἶμαι εὐτυχής, ἐὰν ὅπερ δὲν πιστεύω, καταλήξητε εἰς τὴν ἐτυμηγορίαν πρὸς παραπομπὴν τοῦ Ὑπουργοῦ, εἶμαι εὐτυχὴς ὅτι θὰ δικασθῇ ἀπὸ Ἀνωτάτους δικαστικούς, διότι πέραν τοῦ ὅτι θὰ ἀποδοθῇ ἀθῶος εἰς τὴν οἰκογένειάν του, ἀθῶος εἰς τὴν Πολιτείαν, ἀθῶος εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον, τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ ἐπίλεκτον μέλος ἀπὸ μιᾶς εἰκοσιπενταετίας, θὰ καταπέσῃ εἰς ἐρείπια καὶ συντρίμματα τὸ παράδοξον ἐκεῖνο βούλευμα τῶν Πλημ)κῶν, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖον ἐνῷ ἐγνώριζον τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἡ ὁποία ἐξεδόθη ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς κατ’ ἐμοῦ μηνύσεως ἐνῷ ἐγνώριζαν ὅτι ἰσχύει ὁ περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν νόμος, προέβησαν δῆθεν εἰς ἀνάκρισιν κατὰ τῶν συνεργῶν, ἐνῷ καὶ τὸ Συμβούλιον τῶν Ἐφετῶν τὸ ὁποῖον ἐκηρύχθη ἀναρμόδιον δι’ ἐμέ, δὲν προέβη εἰς ἀνάκρισιν κατὰ τῶν φερομένων ὡς ἰδικῶν μου συνεργῶν.

§128Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν εἶναι γνωστὴ ἡ ἰδική σας κατηγορία εἰς τὴν Βουλὴν. Σᾶς παρακαλῶ ὅπως τὴν ἐκθέσητε δι’ ὀλίγων.

§129Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Μάλιστα. Κατηγορήθην ὡς Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι παρέβην τὸν νόμον περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, διότι δὲν ἐπανέφερα εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν ἀξιωματικοὺς ἀπομακρυνθέντας ἐπὶ τῶν προκατόχων μου. Ἐθεώρησα, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ἔθνος διεξῆγε ἕνα ἀγῶνα ἔξωθεν ἐπιβληθέντα τοσούτῳ σκληρόν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναμοχλεύσω ζητήματα ἀρχαιότητος καὶ ζητήματα ἐπετηρίδων καὶ μολονότι οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ ἦσαν προσωπικοί μου φίλοι τοὺς εἶπον, κύριοι, σταθεῖτε ἔξω ἀπὸ τὸ στράτευμα κάμετε ὅτι θέλετε, ἴσως αὔριον ἀποκατασταθεῖτε οἰκονομικῶς, ἀλλ’ ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ φέρω αὐτὴν τὴν ἀνησυχίαν μέσα εἰς τὸ Στράτευμα. Ἀνέλαβον πᾶσαν τὴν εὐθύνην καὶ κατηγγέλθην διὰ τοῦτο καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο ὅτι τὸ Πενταμελὲς Ἐφετεῖον ἐκήρυξεν ἑαυτὸ ἀναρμόδιον δι’ Ὑπουργόν, διότι εἶπεν ὅτι ἰσχύει ὁ περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν νόμος, ἀλλὰ δὲν ἐπροχώρησεν εἰς ἀνάκρισιν ἐναντίον τῶν συνεργῶν μου ἀντιστρατήγων. Ἐπειδὴ τὸ Πλημμελειοδικεῖον ἄλλως ἔπραξεν, ἐπειδὴ ἐξετόξευσεν ἐναντίον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἀνιέρους νύξεις λαμβάνων πληροφορίας ἀπὸ τὸν κίτρινον τύπον διὰ τοῦτο λέγω ὅτι εἶμαι εὐτυχὴς ὅτι ὁ κ. Χατζηπᾶνος ἐὰν παραπεμφθῇ, ὅπερ δὲν πιστεύω, θὰ δικασθῇ ὑπὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον θὰ καταρρίψῃ εἰς συντρίμματα, εἰς ἐρείπια, ὡς παράνομον καὶ παράδοξον τὸ βούλευμα τοῦ Συμβουλίου τῶν Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. Ἐπὶ μακρὸν ἀπησχόλησα τὴν Βουλήν. Θὰ κάμω μίαν ἔκκλησιν. Ὡς σᾶς εἶπον δικάζομεν τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ, ἐὰν ἡ ἀπόφασις εἶναι καταδικαστικὴ εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ εὑρεθῇ ἄνθρωπος, ὄχι μεγάλης ἀξίας, ἀλλὰ ποιᾶς τινος ἀξίας γνωρίζων γράμματα, ὁ ὁποῖος θὰ θελήσῃ νὰ ἀναλάβῃ ἀξίωμα Ὑπουργοῦ, διότι διὰ τῆς ἀποφάσεώς σας θὰ καταργήσητε τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ. Πρὸς Θεοῦ μὴν καταργεῖτε πᾶσαν ἔννοιαν Κυβερνητικῆς ἐξουσίας μὴ ἐγκαθιστᾶτε ὑπαλληλικὴν δικτατορίαν διότι θὰ τὸ πληρώσῃ ἀκριβὰ ἡ Ἑλλάς. (Χειροκροτήματα).

§130Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Θὰ ἤθελα μίαν πληροφορίαν. Αἱ δημοπρασίαι εἰς τὴν διακήρυξίν των προέβλεπον ὅτι θὰ ἐγένετο ἐν συνεχείᾳ διαγωνισμὸς δι’ ἀνοικτῶν προσφορῶν τῶν ἐργολάβων ἐπὶ τόπου, οὕτως εἰπεῖν, διὰ συναγωνισμοῦ. Ἐὰν αἱ διακηρύξεις ἐγένοντο ὑπὸ τύπον κλειστῶν εἰσφορῶν θὰ εἴχομεν ἄλλας συνεπείας. Ἐπίσης ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι ἡ ἐγγύησις τῶν 2 ἑκατομμυρίων ἦτο γελοῖα.

§131Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἡ ἐγγύησις τῶν 2 ἑκατομμυρίων ἀφεώρα μόνον εἰς τὸ νὰ λάβουν μέρος ἐὰν ὅμως ἀνετίθετο μεταφορὰ τότε κατετίθετο ἐγγύησις 5% ἐπὶ τῆς μελλούσης μεταφορᾶς.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Χατζηπᾶνος ἔχει τὸν λόγον.

§133Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρόν, ἀντιθέτως θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι σύντομος, διότι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀνέπτυξα τὸ θέμα κατὰ τὴν συνεδρίαν τῆς 25ης Μαΐου εἰς τρόπον ὥστε νὰ πιστεύω ὅτι ὑπῆρξα ἀρκετὰ σαφὴς διὰ νὰ καταστήσω νοητὰς τὰς ἀπόψεις μου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι τὸ θέμα ἐξηντλήθη ἀρκετὰ καὶ ἀπὸ τὰς 2 πλευρὰς καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς κατηγορίας τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἡ πλειοψηφία τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ὑπερασπίσεως, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἡ μειοψηφία τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης. Διὰ τοῦτο θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς διευκρινήσεις καὶ ἀπαντήσεις ἐπὶ ὡρισμένων ζητημάτων τὰ ὁποῖα ἐνεφανίσθησαν πρὸ ἡμῶν καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν τυχὸν ἀμφιβολίαι τινὲς ἢ ἀμφισβητήσεις. Ἀλλὰ πρὸ τούτου αἰσθάνομαι τὸ καθῆκον νὰ διαδηλώσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὅτι ἐκ τῆς ὅλης συζητήσεως μοῦ ἀπέμεινεν ἕνα μικρὸν παράπονον, ἀπὸ μίαν καὶ μόνην φράσιν λεχθεῖσαν κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν καὶ τὸ παράπονον αὐτὸ νομίζω ὅτι εἶναι παράπονον ὅλων μας ἀνεξαρτήτως τῆς πτέρυγος εἰς ἣν ἕκαστος ἀνήκει. Καὶ τοῦτο εἶναι ὅτι μέλος τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ κ. Μητσοτάκης, εἶπε «νὰ ἐδῶ ὅλα τὰ κόμματα εἶναι ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ μόνον τὸ Λαϊκὸν κόμμα εἶναι ὑπὲρ αὐτοῦ». Εἶναι ὁμολογῶ ἡ μόνη ἄποψις τὴν ὁποίαν δὲν ἐφαντάσθην ποτὲ ὄχι μόνον λεγομένην ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀλλὰ μήτε κἂν ὑπάρχουσαν ἐν νῷ εἰς οὐδένα ἐξ ὑμῶν. Νομίζω ὅτι ἔχω καθῆκον νὰ δηλώσω ὅτι ἐὰν πράγματι οὕτως εἶχον τὰ πράγματα —ὅπερ ἐγὼ ἀποκλείω– τότε ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ἡ ἐκπροσωπηθεῖσα ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς θὰ πρέπει νὰ ἀποφασίσῃ τὴν παραπομπήν μου. Ζητῶ ἐγὼ ὁ ἴδιος νὰ παραπεμφθῶ ἐὰν τοιαύτη ἐπεκράτει ἄποψις ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν ὄχι μόνον νὰ νοηθῇ ὡς σκέψις, ἀλλὰ καὶ νὰ λεχθῇ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Κατηγοροῦμαι ὅτι ἔκαμα πρᾶξιν χαριστικήν. Αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα τῆς κατηγορίας. Διότι ἐκ τοῦ φακέλλου δὲν προέκυψε τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον αὐτὸ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐβασίσθη ὅλος αὐτὸς ὁ θόρυβος ὁ ὁποῖος μὲ ταλαιπωρεῖ ἐπὶ μῆνας ὁλοκλήρους. Κατηγοροῦμαι, ὅτι δὲν ἐπεκύρωσα τὰ ἀποτελέσματα τῶν δημοπρασιῶν ἀλλὰ ὑπέγραψα ἀποφάσεις δι’ ὧν ἀνέθεσα τὰς μεταφορὰς εἰς μὴ μειοδότας ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ ὡρισμένους ὅρους, ἄνευ δεσμεύσεως τοῦ Δημοσίου. Τί χρειάζεται νὰ προσθέσω εἰς ὅσα ἐλέχθησαν παρὰ τοῦ κ. ἀγορητοῦ τῆς μειοψηφίας; Ἓν μόνον ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἀκόμη καὶ τώρα μετὰ τὸν θόρυβον καὶ τὴν τυμπανοκρουσίαν, ἐὰν μοῦ ἐζητεῖτο καὶ τώρα νὰ ἐπικυρώσω τὰς δημοπρασίας αὐτάς, δὲν θὰ τὰς ἐπεκύρωνα, διότι δὲν συνέφερον εἰς τὸ Δημόσιον. Εἶχε δίκαιον ὁ ἀξιότιμος κ. Στρᾶτος λέγων καθὼς καὶ ἄλλοι ἀξιότιμοι κ.κ. συνάδελφοι καὶ χθὲς καὶ προχθὲς τὸ εἶπον, ὅτι ἀποφασίζετε τὴν στιγμὴν αὐτὴν τὴν κατάργησιν τῆς διακριτικῆς ἐξουσίας τοῦ ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ ἀσχέτως μὲ τοῦτο πρὶν ἀποφασίσετε πρέπει νὰ ἀκούσητε ὀλίγα λόγια διὰ νὰ πεισθῆτε ὅτι δὲν ἦτο δυνατὴ ποτὲ ἡ ἐπικύρωσις τοιούτων δημοπρασιῶν. Ὡς Ὑπουργὸς τότε ἠθέλησα προθύμως νὰ προχωρήσω εἰς προκήρυξιν δημοπρασιῶν, κατόπιν εἰσηγήσεως τῶν ἁρμοδίων Ἐπιτροπῶν, καὶ ἐδήλωσα ὅτι, ἠθέλησα νὰ ψηλαφίσω τὰς δυνατότητας ἐξασφαλίσεως καλυτέρας μεταφορᾶς μὲ τὸ χαμηλότερον τότε δυνατὸν καὶ συμφέρον κόμιστρον. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ νὰ μὲ κατηγοροῦν ὅτι δὲν ἐπεκύρωσα τὰς δημοπρασίας αὐτὰς τὰς ὁποίας οὔτε ἐκ τοῦ νόμου οὔτε ἐκ τῆς συμβάσεως μὲ τὴν κοινοπραξίαν, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς προκηρύξεως, ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ κάμω, ἡ ἀπόστασις εἶναι κολοσσιαία. Πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν ὅτι αἱ δημοπρασίαι ἦσαν ἔγγραφοι καὶ προφορικαί. Ὁ ἀξιότιμος ἐξ Εὐβοίας συνάδελφος ἁρμόδιος ἄλλωστε, ὡς τεχνικὸς ἠρώτησε ἐὰν ὑπῆρχον εἰς τὰς προκηρύξεις καὶ προφορικοὶ διαγωνισμοὶ καὶ ἀπαντῶ, ἐπειδὴ δὲν ἀπήντησεν ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Στρᾶτος, ὅτι ἐπετρέποντο καὶ ἔγγραφοι καὶ προφορικοί. Ἀλλὰ τί συνέβη; Οὐδεμία ἀπολύτως ἔγγραφος προσφορὰ ἐγένετο δεκτὴ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Συνέβη ὅμως καὶ κάτι περισσότερον. Ὅτι οἱ φάκελλοι τῶν ἐγγράφων προσφορῶν, (εἰς τὰς ὁποίας ὡς φαίνεται ἐκ τῶν πρακτικῶν καὶ ἐκ τῶν καταθέσεων τῶν μαρτύρων, ἦσαν μειοδόται οἱ κυριώτεροι τῶν βυτιοφορέων) ἠνοίγοντο καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεφαίνετο ὅτι δὲν θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐξέτασιν αὐτῶν ἀλλ’ ὅτι ἀποφασίζει τὴν συνέχισιν τῆς δημοπρασίας εἰς προφορικοὺς διαγωνισμούς. Καὶ ἐκεῖ ἐμαζεύετο τὸ τσοῦρμο τῶν σωφφέρ, μὲ συγχωρεῖτε διὰ τὴν φράσιν, οἱ ὁποῖοι ἐνόμιζον ὅτι ἠμποροῦσαν νὰ κάμουν ὅ,τι θέλουν, μέσα εἰς τὴν μανίαν τοῦ ἀνταγωνισμοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καταστήσουν τὸ σύνολον τῶν δημοπρασιῶν ἀνεκτέλεστον ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τῆς ἐξασφαλίσεως σοβαρῶν καὶ ἀπροσκόπτων μεταφορῶν. Δὲν θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ διότι ἀνεπτύχθη ἐπαρκῶς καὶ κατὰ τὴν πρώτην ἀγόρευσίν μου καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀγορητὰς τῆς μειοψηφίας καὶ ἐκ τῶν στοιχείων τοῦ φακέλλου προκύπτει, πρέπει μόνον νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἡ ἀνεπάρκεια τῶν βαρελίων εἶναι ἀποδεδειγμένη ἐξ ἀπειρίας ἐγγράφων τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνεγνώσθησαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν φάκελλον τῆς δικογραφίας εὑρίσκονται. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῆ νὰ ἐπιμείνω ἀκόμη εἰς τὴν πεποίθησίν μου περὶ τῆς ἀδυναμίας τῆς ἐκτελέσεως τῶν μεταφορῶν μὲ τοὺς μειοδότας, οἱ ὁποῖοι παρουσιάσθησαν εἰς τὰς δημοπρασίας, καθόσον ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἐπρόκειτο περὶ προσφορῶν μὲ βαρέλια, ὅλως δὲ ἀνεπαρκεῖς ἦσαν αἱ προσφοραὶ μὲ βυτιοφόρα. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἀπεφάσισα νὰ καθιερώσω ὁριστικῶς τὸ σύστημα μεταφορῶν διὰ βυτιοφόρων, τὸ ὁποῖον τολμῶ νὰ εἴπω ἐπέτυχε πλήρως καὶ ἐφαρμόζεται μέχρι σήμερον μὲ τὴν αὐτὴν ἐπιτυχίαν, δὲν ἠμποροῦσα πλέον νὰ σκεφθῶ παρὰ μόνον διὰ τοὺς μειοδότας, τοὺς βυτιοφορεῖς. Εἰς αὐτὰς τὰς δημοπρασίας, μόνον πέντε μειοδόται μὲ 12 βυτιοφόρα παρουσιάσθησαν, παρ’ ὅλας τὰς ἀμφισβητήσεις, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐγνώριζα ὅτι ὑπῆρχον ἐπιχειρήσεις βυτιοφόρων μὲ 150 περίπου βυτιοφόρα, ἐπιχειρήσεις τὰς ὁποίας ἐχρησιμοποίει τότε ἡ Κοινοπραξία καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἦτο νοητὸν νὰ μένουν ἔξω τοῦ μόχθου τῆς μεταφορᾶς, εἰς ἐποχὴν μάλιστα κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ τόπος μας ἔπασχεν ἀπὸ τὸν συμμοριτισμὸν καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἦτο ἁπλῶς ἡ Ἐθνικὴ Οἰκονομία, ἡ ὁποία ἠμποροῦσε νὰ πάθῃ ἀλλ’ ἦσαν καὶ αἱ στρατιωτικαὶ ἀνάγκαι. Κύριοι Βουλευταί, καὶ αὐτὴ ἡ ἔκθεσις τῆς πλειοψηφίας μοῦ ἀναγνωρίζει, καὶ ὀρθῶς πράττει, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῶν βυτιοφόρων εἶναι ἡ ἀρίστη καὶ ἡ προτιμοτέρα. Ἀφοῦ λοιπὸν ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς ἦτο ἀδύνατον νὰ προχωρήσω εἰς ἀπόφασιν, ἡ ὁποία διὰ τῆς ἐπικυρώσεως τῶν δημοπρασιῶν, θὰ καθίστα ἀνεκτελέστους τὰς μεταφοράς, ἀνεφάρμοστον αὐτὴν ταύτην τὴν ἀπόφασίν μου, δὲν θὰ συνέβαινε τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον αἱ ὑποχωρήσεις τῶν βυτιοφόρων αἱ ὁποῖαι εἶχον τὰ πραγματικὰ καὶ ἀσφαλῆ μέσα τῆς μεταφορᾶς τῶν καυσίμων, μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τὴν ὁποίαν θὰ εἶχα. Θὰ μὲ ἐξηνάγκαζον νὰ ἐπανέλθω εἰς τὰ κόμιστρα εἰς τὰ ὁποῖα εὑρῆκα τὰς μεταφορὰς τῶν καυσίμων. Καὶ πράγματι, κύριοι, ὅπως σᾶς εἶναι γνωστόν, τὴν μεταφορὰν τῶν καυσίμων τὴν εὑρῆκα μὲ διατίμησιν 900 δραχμῶν ὡς ἀνώτατον ὅριον διπλῆς διαδρομῆς κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον. Ἐφηρμόζετο δὲ τὸ ὅριον τοῦτο ἀπὸ τὴν SOCONY μὲ μεταφορικὸν ἔργον τῆς ἑταιρείας Γ.Ε.Π.Α. καὶ μὲ 850 δραχμ. κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον διπλῆς διαδρομῆς, ἀπὸ τὴν SHELL. Τί εἶπον τότε; Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προσεπάθησα νὰ κάμω καὶ τὸ ὁποῖον ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἶπεν καὶ ὁ κ. Βακκᾶς. Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὁποίου ὑπάγεται ἡ ὑπηρεσία τῶν καυσίμων. Ὅτι δηλαδὴ δὲν εἶχον ὡς σκοπὸν ἀλλὰ ὡς μέσον τὴν δημοπρασίαν καὶ ὄχι μόνον ἐγὼ ἀλλὰ καὶ ἡ Ἐπιτροπή. Ἀφοῦ κατετοπίσθην πλήρως ἐπὶ τῆς πραγματικῆς καταστάσεως καὶ τῶν δυνατοτήτων τὰς ὁποίας εἶχον πρὸς ἐξασφάλισιν καλυτέρων κομίστρων, ἔπρεπε νὰ πάρω μίαν ἀπόφασιν καὶ ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον, νὰ ὁρίσω 30% κάτω τῆς διατιμήσεως ὡς γενικὸν ἑνιαῖον κόμιστρον. Καὶ εἶπον ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ κόμιστρον καὶ ὅτι ἀναθέτω μεταφορὰς εἰς ὅλους, ὅσοι προσφέρουν αὐτὴν τὴν τιμὴν ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ εἶναι βυτιοφορεῖς. Κύριοι βουλευταί, λέγει ἡ ἔκθεσις τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς πλειοψηφίας, ὅτι ἂν εἶχα δηλώσει ὅτι ὅλοι ὅσοι προσέρχονται μὲ 630 δραχμὰς θὰ γίνουν δεκτοί, τότε διατί δὲν ἐδέχθην τὰς προσφορὰς τῶν Πουλοπούλου καὶ Ταμπάογλου τὴν μίαν τῆς 5 Αὐγούστου καὶ τὴν ἄλλην τῆς 8 Αὐγούστου; Σημειώσατε ὅτι Πουλόπουλος εἶναι ἕνα βυτιοφόρον καὶ Ταμπάογλου εἶναι 4 βυτιοφόρα. Ἀλλ’ ἀσχέτως αὐτοῦ ὅταν ἐζήτησα ἀπὸ τὸν ἀνακριτικὸν φάκελλον νὰ ἴδω τὰς αἰτήσεις αὐτάς, τὰς ὁποίας δὲν ἤξευρα κἂν ὅτι ὑπάρχουν, παρετήρησα μετ’ ἐκπλήξεως ὅτι ἡ μὲν μία ἐξ αὐτῶν ἦτο ἀπρωτοκόλλητος ἑπομένως ἄγνωστος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δὲν ἠξεύρω κἂν πῶς εὑρέθη εἰς τὸν φάκελλον τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ δὲ ἄλλη προσφορὰ ἡ πρωτοκολλημένη ἦτο ἀόριστος χωρὶς νὰ ἀναφέρῃ ὅτι δέχεται τὸ καθορισθὲν κόμιστρον. Ἐγὼ ὅμως εἶχον δηλώσει ὅτι θὰ δεχθῶ προσφορὰς εἰς ἃς νὰ καθορίζεται ἡ ἀποδοχὴ τῶν 630 κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον διπλῆς διαδρομῆς. Ἀλλὰ τὸ ὅλον θέμα δὲν ἐδημιουργήθη, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τὴν προσπάθειάν μου καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν ἐνέργειάν μου ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῆς ἀναθέσεως τῶν μεταφορῶν καυσίμων. Εἶμαι βέβαιος ὅτι οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν τὸ πιστεύει αὐτό. Τὸ δῆθεν σκάνδαλον ἐδημιουργήθη ἐκ τῶν ὑστέρων ὅταν ἐγνώσθη ὅτι ὑπάρχει κάποιο συμβόλαιον τὸ ὁποῖον ἔγινεν 47 ἡμέρας μετὰ τὴν πρώτην μου ἀπόφασιν ἀναθέσεως μεταφορᾶς καὶ ἐκεῖθεν ἐδημιουργήθη ὅλος ὁ θόρυβος, ἀλλὰ καὶ αἱ ὑπόνοιαι. Ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τῆς πλειοψηφίας συνάγομεν τί ἀκριβῶς συνέβη, τί δηλαδὴ μὲ κατέστησεν ὕποπτον. Τὸ ὅτι μετὰ 1½ μῆνα ἀπὸ τῆς ἀποφάσεώς μου ἔγινε ἕνα συμβόλαιον ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποδεικνύεται ὅτι μὲ τὸν Σκόπαν συνεταιρίσθη ἡ κ. Κυριαζοπούλου. Αὐτὸ δηλαδή, εἶναι τὸ θέμα, καὶ οὐδεμία θὰ προέκυπτε ποτὲ ἀμφισβήτησις περὶ τὴν ἰδικήν μου διαχείρισιν τῆς ἀναθέσεως μεταφορῶν καυσίμων, ἂν δὲν ὑπῆρχε τὸ ξένον πρὸς ἐμὲ αὐτὸ συμβόλαιον. Εἶχα καὶ τότε δηλώσει. κύριοι βουλευταί, καὶ δηλώνω καὶ πάλιν ὅτι τὸν Σκόπαν δὲν τὸν ἔχω γνωρίσει ἀκόμη, μήτε κατ’ ὄψιν. Δὲν ἔτυχε νὰ τὸν γνωρίσω καὶ παρ’ ὅλον τὸν θόρυβον μέχρι σήμερον. Καὶ ὅμως ὁ Σκόπας λέγουν ὅτι διέδιδε καὶ ἐκαυχᾶτο ὅτι εἶχε τὰ μέσα. Καὶ ἐνῷ ἐγὼ ὁ Ὑπουργὸς δὲν τὸν γνωρίζω κἂν τὸν ἄνθρωπον, εἶμαι ὑπεύθυνος διότι ἕνας ἐπιτήδειος ἐπιχειρηματίας εἶχε κατορθώσει νὰ πείσῃ τούς πάντας ὅτι εἶχεν τὰ μέσα. Ἄν αὐτὸ χρησιμεύῃ ὡς ἔνδειξις ὑπονοίας διὰ τὸν Σκόπαν, ἀμφιβάλλει οὐτὴ ἡ ἰδία ἡ ἔκθεσις τῆς πλειοψηφίας, ἡ ὁποία λέγει «ποῖα τὰ μέσα τοῦ Σκόπα δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξακριβωθῶσι», ἀλλὰ λέγει καὶ περαιτέρω ἡ ἔκθεσις «ἂν δὲν τὸν γνωρίζῃ τὸν Σκόπα καὶ δὲν ὑπάρχει Σκόπας, τότε θὰ ὑπάρχῃ κάποιος ἄλλος». Ὁ ἄλλος αὐτὸς ποῖος θὰ εἶναι; Θὰ εἶναι ἡ κ. Κυριαζοπούλου. Διατί; διότι τὸ συμβόλαιον ἦτο Κυριαζοπούλου–Σκόπα. Καὶ πταίει ὁ Ὑπουργὸς διότι ἔγινεν αὐτὸ τὸ συμβόλαιον μετὰ 1½ μῆνα καὶ ἔπρεπε νὰ προβλέψῃ ὁ Ὑπουργὸς ὅτι ὁ Σκόπας ἐπιχειρηματίας ὢν καὶ ἀναλαβὼν μίαν μεταφοράν, θὰ συνεβάλλετο μὲ τὸν Α ἢ τὸν Β; Καὶ ἐδήλωσα τότε καὶ ἐδήλωσα καὶ ἐνώπιον τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς ὅτι τὴν κ. Κυριαζοπούλου τὴν γνωρίζω ἁπλῶς, τυπικῶς, οὔτε κἂν ἀντηλλάξαμεν ποτὲ οἰκογενειακὴν ἐπίσκεψιν, ὅτι τὴν εἶχα γνωρίσει εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ κ. Τσαλδάρη καὶ ὅτι τὴν ἔβλεπα ἐκεῖ σπανιώτατα ὡς γείτονα αὐτοῦ. Πῶς ἡ κυρία Κυριαζοπούλου θὰ μποροῦσε νὰ ἀσκήσῃ ἐπ’ ἐμοῦ πίεσιν διὰ πειθοῦς καὶ φορτικότητος καὶ νὰ μεταχειρισθῇ ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέσα τὰ ὁποῖα διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἀδικήματος, ἀπαιτεῖ ὁ νόμος διὰ νὰ κάμω μίαν χαριστικὴν πρᾶξιν ὁμολογῶ, μήτε ὡς παλαιὸς καὶ ἐγὼ Δικηγόρος, ἠμπορῶ νὰ κατανοήσω. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον διατὶ ἡ ἔκθεσις τῆς πλειοψηφίας τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς ἀφίνει περιέργως τὸ αὐτὸ κενὸν τὸ ὁποῖον ἀφίνει καὶ τὸ βούλευμα; Διότι μήτε τὸ βούλευμα μήτε ἡ ἔκθεσις τῆς πλειοψηφίας τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς θέλουν κἂν νὰ μνημονεύσουν ὅτι ἡ κυρία Κυριαζοπούλου κατὰ τὸν ὑπὸ κρίσιν ἀκριβῶς χρόνον, δηλαδὴ ἀπὸ τῶν ἀρχῶν Ἰουλίου μέχρι τέλους Αὐγούστου, δὲν ἦτο κἂν εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἐὰν λάβητε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ κυρία Κυριαζοπούλου ἔφυγεν εἰς τὰς 7 Ἰουλίου ὅτε, καίτοι εἶχον προκηρυχθῆ αἱ δημοπρασίαι, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἠρνεῖτο ἀκόμη τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη μόνον τὴν 14ην Ἰουλίου. Ἄν λάβετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ κυρία Κυριαζοπούλου ἀνεχώρησε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ διαβατήριον (τὸ ὁποῖον κατέθεσεν εἰς τὴν ἀνάκρισιν) τὴν 7 Ἰουλίου καὶ ἐπέστρεψε τὴν 25ην περίπου Αὐγούστου, ἐγὼ δὲ εἶχον ὑπογράψει τὴν ὑπὸ κρίσιν ἀπόφασιν εἰς τὰς 30 Ἰουλίου, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ κανεὶς ὅτι ἡ πειθὼ καὶ ἡ φορτικότης ἠσκήθησαν ἐπ’ ἐμοῦ ἀπὸ τὴν ἀποῦσαν κυρίαν Κυριαζοπούλου; Ὁμολογῶ ὅτι οὔτε αὐτὸ δύναμαι νὰ ἐννοήσω. Ἐξακολουθεῖ δὲ νὰ παραμένῃ κενὸν μέσα εἰς τὴν σκέψιν μου, τὸ ὅτι δὲν ἀναφέρεται κἂν τὸ Διαβατήριον εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς πλειοψηφίας τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς. Λέγει ὅμως καὶ κάτι ἄλλον ἡ ἔκθεσις τῆς πλειοψηφίας τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ δώσῃ ἴσως κάποιον τόνον εἰς τὴν ἔκθεσιν της, διὰ νὰ παρουσιάσῃ κάτι τι τὸ πλέον ζωντανόν. Λέγει «λόγῳ τῆς στενῆς φιλίας τῆς Κυριαζοπούλου μὲ τὸν Χατζηπάνον». Ἔχω δηλώσει ἀπὸ τῆς 25ης Μαΐου, ποῖαι εἶναι αἱ τυπικαί, αἱ τυπικώταται σχέσεις μου μὲ τὴν Κυριαζοπούλου. Ἡ κυρία Κυριαζοπούλου εἶχεν εἴπει τὸ ἴδιον ὅταν ἀνεκρίθη εἰς τὸ Δικαστήριον, ὅταν ἐγὼ οὔτε παρηκολούθουν, οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ γνωρίζω τὰ τῆς τότε γενομένης ἀνακρίσεως. Ἐπὶ πλέον ἀπὸ κανένα ἀπολύτως μάρτυρα ἀναφέρεται ὅτι ἐγνωριζόμεθα οὔτε φαίνεται ἀπὸ τὸν φάκελλον τῆς δικογραφίας νὰ εἴπῃ τις ὅτι ξεύρει ὅτι ὁ Χατζηπᾶνος ἐπῆγε ἔστω καὶ μίαν φορὰν νὰ γευματίσῃ μὲ τὴν οἰκογένειαν Κυριαζοπούλου ἢ ὅτι ἔκαμεν ἔστω καὶ μίαν φορὰν ἐπίσκεψιν εἰς τὴν οἰκογένειάν της. Πόθεν λοιπὸν ἐβγῆκεν αὐτὴ ἡ «στενὴ» σχέσις, τὴν ὁποίαν τονίζει ἡ ἔκθεσις; Θέλω νὰ πιστεύσω ὅτι εἰς τὴν διατύπωσιν ἐχρειάσθη κάποια προσπάθεια, διὰ νὰ ἀνευρεθῇ ἡ στενὴ αὐτὴ σχέσις. Καὶ ἦτο φυσικὸν νὰ καταβληθῇ αὐτὴ ἡ μεγάλη προσπάθεια, διότι, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀποδεδειγμένον πλήρως ὅτι μοῦ εἶναι τελείως ἄγνωστος ὁ Σκόπας, ἐπέμενεν ἡ κυρία Κυριαζοπούλου. Ἐὰν ἁπλῶς τὴν ἐγνώριζα, δὲν θὰ ἦτο ἀρκετὸν, ἔπρεπε νὰ τὴν γνωρίζω πολύ, ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ «στενὴ» σχέσις μεταξύ μας. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς διὰ τὴν προσπάθειαν αὐτήν, ἀλλὰ καὶ πάλιν τονίζω κατηγορηματικῶς ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἀκριβῆ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐδήλωσα τὴν 25ην Μαΐου καὶ τὰ ὁποῖα δηλώνω καὶ σήμερον. Ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο. Ὑπάρχει καὶ συγκατηγορούμενος, ὁ κ. Παπαδόπουλος, ὁ ὁποῖος εἶναι διευθυντὴς τῆς ΕΜΥΚ, ὅπως ἐλέχθη καὶ ἄλλοτε, τῆς μεγαλυτέρας ἑταιρίας βυτιοφόρων εἰς τὰς Ἀθήνας. Διατὶ εἶναι κατηγορούμενος; Εἶναι κατηγορούμενος ὁ Παπαδόπουλος καὶ αὐτὸς ὡς ἠθικὸς αὐτουργός, μετὰ πειθοῦς καὶ φορτικότητος πιέσας με νὰ κάμω τὴν χαριστικὴν πρᾶξιν. Ὁ Παπαδόπουλος, Διευθυντὴς τῆς ΕΜΥΚ, ἦτο τότε ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἴπῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπε μὲ τόσην ἁπλότητα ὁ Γερογιάννης, ὁ Διευθυντὴς τῆς ἐπίσης μεγάλης σχετικῶς ἑταιρίας ΓΕΠΑ ὁ ὁποῖος ἠκούσατε ἀπὸ τὸν κ. Στρᾶτον, τί εἶπε. Διατὶ ἔδωσε τὴν τόσον τότε χαμηλὴν τιμὴν τῶν 450 δραχμῶν; Εἶπεν, ἐγὼ τὸ ἔκαμα ἀπὸ καπρίτσιο διὰ τὸν Χατζηπᾶνον, γιατὶ μοῦ ἐπῆρε τὴν δουλειά. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν Παπαδόπουλον, ὁ ὁποῖος ἦτο ὁ μοναδικὸς μεταφορεὺς τῆς ΣΕΛΛ, τοῦ ἐπῆρα τὴν δουλειὰ καὶ ὄχι μόνον τοῦ ἐπῆρα τὴν δουλειά, ἀλλ’ ἐνῷ μετέφερε μὲ τὴν παλαιὰν διατίμησιν καὶ μοῦ ἔφερε γνωμοδοτήσεις ἐγκρίτων νομομαθῶν, ἐγὼ ἐπέμεινα εἰς τὸ νὰ κατεβάσω τὴν τιμὴν κατὰ 30% καὶ τὸν ὑπεχρέωσα νὰ δεχθῇ τὰς 630 δραχμάς. Πῶς εὑρέθη λοιπὸν ὡς ἠθικὸς αὐτουργὸς καὶ πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ ἐπ’ ἐμοῦ πειθὼ καὶ φορτικότητα ὁ Παπαδόπουλος ἀφοῦ ἡ τοιαύτη πίεσίς του θὰ ἦτο ἐναντίον τῶν συμφερόντων του; Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ ὡμίλησα περὶ τοῦ Γερογιάννη, εἶναι ἀνάγκη νὰ προσθέσω ὀλίγα εἰς ὅσα οἱ κ.κ. Λαζανᾶς, Μουτζουρίδης καὶ Στρᾶτος τόσον καλῶς ἀνέπτυξαν. Ἀνεξαρτήτως τῆς καταθέσεώς του, ἡ ὁποία εἶναι τόσον σαφὴς καὶ κατηγορηματική, καὶ λέγει ὅτι τὸ ἔκαμε γιὰ καπρίτσιο διότι δὲν ἐπῆρε τὴν δουλειὰ καὶ ὅτι ἡ τιμὴ δὲν τὸν συνέφερε, ἀνεξαρτήτως ὅλων αὐτῶν σᾶς ἐρωτῶ: Κατέθεσε τὴν προσφορὰν ὁ Γερογιάννης εἰς τὰ 22 Ὀκτωβρίου. Τὴν εἰσήγαγον εἰς τὸ 12μελὲς Συμβούλιον, μόνον ἁρμόδιον νὰ κρίνῃ τεχνικῶς, ἐὰν εἶναι συμφέρουσα ἡ προσφορά. Καὶ τὸ 12 μελὲς Συμβούλιον ἀπεφάνθη, μετὰ 18 ἡμέρας, ὅπως ἐλέχθη χθές, ὅτι δὲν εἶναι συμφέρουσα. Ἐρωτῶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς εἶχα τὴν γνωμάτευσιν τοῦ μόνου ἁρμοδίου ὀργάνου; Ὅλαι αἱ περαιτέρω ἀναλύσεις καὶ ὅλα τὰ λεχθέντα χθὲς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου περὶ ὑπονοιῶν ὅτι ἡ πλειοψηφία τοῦ 12μελοῦς κακῶς ἀπεφάσισεν, ὅτι κακῶς ἐρρύθμισε τὸ κόμιστρον, ὅτι δὲν εἶναι συμφέρον, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ εἶναι συμφέρον κατὰ τί ἀφορῶσι τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ; Ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὴ τεχνικοὺς τόσαι ἀμφισβητήσεις. Ὁ κ. Βακράτσης, ὁ ὁποῖος εἶναι Σύμβουλος τεχνικὸς τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἄριστος ἐπιστήμων ἁπλῶς ἠμφισβήτησε τὸ κονδύλιον δαπανῶν διοικήσεως, αἱ ὁποῖαι ὅμως παίζουν ἐλάχιστον ρόλον ἐπὶ τοῦ κομίστρου. Διότι τὸ κόμιστρον, κύριοι βουλευταί, δὲν ἐπηρεάζεται πολὺ ἀπὸ τὰ ὀλιγώτερα ἢ περισσότερα ἔξοδα τῆς διοικήσεως, ἀλλὰ κανονίζεται κυρίως ἀπὸ τὸ φορτίον ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὴν διανυομένην ἀπόστασιν ἀπ’ ἑτέρου. Καὶ ἐν προκειμένῳ, κατόπιν προσκλήσεως αὐτῆς ταύτης τῆς διευθύνσεως καυσίμων, διὰ νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀποδοχὴ τῆς τιμῆς ἀπὸ τὸ 12μελὲς Συμβούλιον ἔγινε δεκτὸν νὰ ληφθῇ ὡς βάσις ὑπολογισμοῦ τοῦ κομίστρου, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὰς προσωπικὰς καταθέσεις, διανυομένη ἀπόστασις 200 χιλιομέτρων ἡμερησίως, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι οἱ ὑπολογισμοὶ τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων, γίνονται ἐπὶ τῇ βάσει ὑπολογισμοῦ 60 μόνον χιλιομέτρων ἡμερησίως. Τὸ 12μελὲς συμβούλιον, φροντίζει, πῶς νὰ καταστήσῃ δυνατὴν τὴν ἀποδοχὴν τῆς προσφορᾶς, ὅταν βλέπῃ ταύτην, κατὰ πλειοψηφίαν, ἀδύνατον, τῶν μειοψηφούντων μὴ ἐχόντων ἀντίθετον γνώμην, ἀλλὰ λεγόντων ἁπλῶς. ἄς ἀφίσωμεν νὰ ἴδωμεν, πὼς τὸ βλέπει αὐτὸ ὁ Γερογιάννης. Παρέλκυσις δηλαδὴ τῆς ἀποφάσεως ἁπλῶς, διὰ νὰ ἐρωτήσουν τὸν Γερογιάννην, πῶς βλέπει ὅτι θὰ τὰ βγάλῃ πέρα μὲ τὰς 450 δραχμάς. Ἐὰν θὰ συμφέρῃ τώρα τὸν Σκαρλῆν εἰς τὸν ὁποῖον ἀνέθεσεν ὁ νῦν Ὑπουργὸς κ. Ψαρρός, ὀρθῶς κατὰ τὴν γνώμην μου, μεταφορὰς μὲ αὐτὴν τὴν τιμήν, εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἀσχέτως ἐὰν αὐτὸ ἐγένετο εἰς βάρος ὅλων τῶν βυτιοφορέων, οἱ ὁποῖοι ἠδικήθησαν. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα πολιτικῆς. Ἐγὼ ὄχι μόνον δὲν ψέγω τὴν πολιτικὴν τοῦ κ. Ψαρροῦ, ἀλλ’ ἀντιθέτως τὴν ἐπαινῶ, διότι εἶναι καὶ αὐτὴ μία προσπάθεια, ὅπως τότε ἡ ἰδική μου, περαιτέρω ἐκπτώσεως τῶν τιμῶν, ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατόν. Ἀλλ’ ὁ ὑπολογισμὸς ὅπως εἴπομεν γίνεται βάσει δύο παραγόντων, βάσει τῆς διανυομένης ἀποστάσεως καὶ τοῦ φορτίου. Τὰ δὲ δύο αὐτοκίνητα τοῦ Σκαρλῆ (τότε εἶχε μόνον ἕν) ὡς θὰ γνωρίζῃ καλῶς ὁ κ. Ψαρρός, νομίζω ὅτι εἶναι 12 καὶ 15 τόννων. Ἀντιλαμβάνεσθε τί σημασίαν ἔχει αὐτὸ ὅταν ὁ ὑπολογισμὸς γίνεται μὲ βάσιν 12 καὶ 15 τόννων φορτίου ἀπέναντι τῶν ἄλλων οἱ ὁποῖοι ἔχουν 3½ καὶ 5 καὶ τὸ πολὺ 7 τόννους. Πάντως, ἀσχέτως ἂν ὑπῆρξε τόσον ἐχθρικὰ ἐπιθετικὸς ἐναντίον μου ὁ Σκαρλῆς, αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ μὲ ἐπηρεάζῃ νὰ κρίνω ἀνώτερος ἀπὸ πάσης ἐχθρότητος, ὅτι ἂν κατώρθωσε καὶ ἀνέλαβε τὰς μεταφορὰς τῶν Πατρῶν μὲ 450 δραχμὰς διασπάσας τὴν ἕνωσιν τῶν βυτιοφορέων εἰς τὴν ὁποίαν καὶ αὐτὸς ἀνῆκεν ἂν ἡ βάσις εἶναι φορτίου 12 καὶ 15 τόννων, ὁ ὑπολογισμὸς εἶναι ἐντελῶς διάφορος μὲ τὴν βάσιν μὲ τὴν ὁποίαν κανονίζονται τὰ αὐτοκίνητα 3½ ἢ 5 ἢ 7 τόννων τὰ ὁποῖα παρουσίαζεν ὁ Γερογιάννης. Εἴχομεν λοιπὸν δύο παράγοντας ἐντελῶς ἀνομοίους. Ὁ εἷς παράγων τὸ φορτίον, ἀπὸ τὸ ἓν μέρος μέγα φορτίον τῶν 12 καὶ 15 τόννων, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος φορτίων τῶν 3½ καὶ 5, τὸ πολὺ 7 τόννων. Καὶ ἔχομεν πλέον τὴν διαφορὰν εἰς τὸν ὑπολογισμὸν Γερογιάννη εἰς τὸν ὁποῖον ἐλήφθη ὡς βάσις τὸ ἀνώτατον δυνατὸν ὅριον διαδρομῆς τῶν 200 χιλιομέτρων ἡμερησίως, τὸ ὁποῖον κατὰ τοὺς τεχνικοὺς τοὺς ὁποίους ἠρώτησα, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐκτελεσθῇ ἐν τῇ πραγματικότητι. Λέγει ἡ ἔκθεσις κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς ὡς πολιτικὸν πρόσωπον δὲν δεσμεύεται ὑπὸ τῶν δημοπρασιῶν, δὲν εὐσταθεῖ. Ἀλλὰ τί θέλει νὰ εἴπῃ μὲ αὐτὸ ἡ ἔκθεσις; Ὅταν λέγῃ ὅτι δὲν εὐσταθεῖ ὡς πολιτικὸν πρόσωπον ὁ Ὑπουργὸς νὰ δεσμευθῇ ἢ νὰ μὴ δεσμευθῇ; Ἐννοεῖ δηλαδὴ ὡς πολιτικὴν πρᾶξιν; Διότι ἐὰν τὸ ἐννοῇ ὡς πολιτικὴν πρᾶξιν, δὲν ὑπάγει τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον νὰ ἠμπορῇ κανεὶς νὰ παρέμβῃ εἰς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ, ἐνεργοῦντος ὡς πολιτικοῦ προσώπου. Ἐὰν πάλιν ἀναφέρεται εἰς τὸ ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς ἐφήρμοσεν ἢ ὄχι τοὺς νόμους, ἐὰν ἐφήρμοσεν ἢ ὄχι τὴν σύμβασιν, ἐὰν ἐφήρμοσεν ἢ ὄχι τὴν προκήρυξιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἴδιος, εἶχον τὴν τιμὴν πρὸ ὀλίγου νὰ σᾶς εἴπω ὅτι μήτε νόμος τὸν δεσμεύει, μήτε ἡ σύμβασις κοινοπραξίας τὸν δεσμεύει, μήτε ἡ προκήρυξις τὸν ἐδέσμευεν. Συνεπῶς δι’ ἐμὲ ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ἀκατανόητος ἡ φράσις αὐτή. Ἔγινεν ἐπίσης κάποιος ὑπαινιγμός, κύριοι βουλευταί, ὄχι τόσον εἰς τὴν ἔκθεσιν ἀλλ’ ἀπὸ τὸν ἀναλύσαντα τὴν ἔκθεσιν χθὲς ἀξιότιμον κ. Εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας ὅτι ἐγὼ ὁ Ὑπουργὸς ὁ ἴδιος ὕψωσα τὰς τιμὰς κατ’ Ἀπρίλιον 1949 καὶ ἑπομένως δὲν ἠμπορῶ νὰ ὑπολογίσω τὴν ἔκπτωσιν, ἡ ὁποία ἀπὸ τῶν τιμῶν αὐτῶν μέχρι τῶν ἀποφάσεών μου τοῦ τέλους Ἰανουαρίου 1949 ἐπετεύχθη. Εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς δώσω μερικὰς ἐξηγήσεις ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον ἀποδίδω βέβαια καὶ ἐγὼ μεγάλην σημασίαν. Πρῶτον, ὅπως εἶπον χθές, διακόπτων, δὲν ὑπῆρχεν ἀκόμη ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπ. Μεταφορῶν τὴν 18 Ἀπριλίου ἑπομένως ἀσχέτως ἐὰν τοιαύτη σκέψις ἦτο δυνατὸν νὰ περάσῃ ἀπὸ τὸν νοῦν μου, δὲν ἦτο νοητὸν ὅτι ἐγὼ θὰ ηὔξανον τὰς τιμὰς τὸν Ἀπρίλιον, διὰ νὰ κάμω κατόπιν τὴν ἔκπτωσιν τὸν Ἰούλιον διότι δὲν εἶχον ἀκόμη τότε περιέλθει αἱ ἁρμοδιότητες. Ἁπλῶς ὑπῆρχε μία ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργ. Συμβουλίου, ἡ ὁποία δὲν ἐγένετο δεκτὴ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ ἦτο ἐπίμονος ἡ ἔρευνα τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, δι’ ὀλίγων, νὰ σᾶς εἰσαγάγω λεπτομερῶς εἰς τὸ πῶς ἔγιναν αἱ αὐξήσεις αὐταὶ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1949. Σημειώσατε ὅτι ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1947, εἰδικῶς διὰ τὰ πετρελαιοειδῆ, διότι ὑπῆρχεν εἰδικὸν κόμιστρον, τοῦτο ἦτο 720 δραχμαὶ διὰ τὰ βυτιοφόρα, ἀναφέρω μόνον τὰ βυτιοφόρα, διότι αὐτὰ μᾶς ἐνδιαφέρουν. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω δύο ἄρθρα τῶν νόμων, βάσει τῶν ὁποίων χειρίζεται αὐτὰ τὰ ζητήματα ὁ Ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν. Εἶναι πρῶτον τὸ ἄρθρον 21 τοῦ Ν. 4831)1930, τὸ ὁποῖον λέγει, τὸ ἀντίτιμον τῶν εἰσιτηρίων — πρόκειται περὶ λεωφορείων — κανονίζεται παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας, μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου. Εἰδικῶς λοιπὸν μόνον διὰ τὰ λεωφορεῖα ἀπαιτεῖται γνώμη τοῦ Συμβουλίου. Ὁ Νόμος 462)1936, ἐν ἄρθρῳ 5 λέγει τὰ ἑξῆς: Παρακαλῶ ἰδιαιτέρως νὰ προσέξητε αὐτό, διότι εἶναι, ὡς εἴδομεν, νόμος, ὁ ὁποῖος συγχρόνως εἶναι καί καθοδήγησις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν εἰς τὸ ἔργον του (ἀναγινώσκει). «Δι’ ἀποφάσεώς του ὁ Ὑπουργὸς κανονίζει τὰ τιμολόγια τῆς μεταφορᾶς διὰ γενικῶν διατάξεων, καθοριζουσῶν ὅρια μεγίστου καὶ ἐλαχίστου, ἐντὸς τῶν ὁποίων αἱ μεταφορικαὶ ἐπιχειρήσεις ὀφείλουσι νὰ καταρτίζωσι τὰ λεπτομερειακὰ τιμολόγια μεταφορᾶς. Διὰ τῶν Γεν. Διατάξεων τὸ Ὑπουργεῖον προνοεῖ ὅπως παρέχεται εἰς τὴν Ἐθν. Οἰκονομίαν κατὰ τὸ ἐφικτὸν εὔωνος, ἀσφαλής, ἄνετος καί ἐπίκαιρος μεταφορὰ καὶ ταυτοχρόνως ἀφίνεται εἰς τὰς μεταφορικὰς ἐπιχειρήσεις ἀνεκτὸν περιθώριον συντηρήσεως καὶ προοδευτικῆς ἐξελίξεως». Ὑπάρχει καὶ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ Α. Ν. 1197, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι ὁ Ὑπουργὸς μόνος κανονίζει δι’ ἀποφάσεώς του καὶ ὑπάρχει, ἐπαναλαμβανομένη, ἡ αὐτὴ διάταξις εἰς τὸ διάταγμα τῆς 16)22 Φεβρ. 1940, τὸ ὁποῖον εἶναι κωδικοποίησις τῶν νόμων 646)1937 καὶ 1197)1938. Συνεπῶς ὁ Ὑπουργὸς διὰ μὲν τὰ λεωφορεῖα ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ζητῇ τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου διὰ νὰ κανονίζῃ τὸ κόμιστρον, διὰ δὲ τὰ φορτηγὰ δὲν ἔχει καμμίαν ὑποχρέωσιν. Τί συνέβη ἐν προκειμένῳ: Ἀπὸ τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου 1948 ὅλα τὰ αὐτοκίνητα, δηλαδὴ ἡ Συνομοσπονδία τῶν Αὐτοκινητιστῶν, προέβαλε δικαίαν ἀπαίτησιν αὐξήσεως τῶν κομίστρων γενικῶς κατὰ 30% — ἀπειλήσασα καὶ ἀπεργίαν — διότι εἶχε εἰδικοὺς λόγους, αὔξησιν τοῦ μισθολογίου τοῦ προσωπικοῦ, αὔξησιν τῆς τιμῆς τῆς βενζίνης, αὔξησιν τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς διὰ τὰ ἐλαστικὰ καὶ τὰ ἀνταλλακτικά, εἰσφορὰς στρατευσίμων καὶ ἄλλας νέας ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπεβλήθησαν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας αὐτοκινητιστὰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Τὴν αὔξησιν αὐτὴν ἐγὼ δὲν ἠδυνάμην νὰ δώσω, διότι ἡ αὔξησις τῶν κομίστρων καί, μάλιστα, τῶν εἰσιτηρίων ἐν Ἀθήναις τοῦ ἔλεγεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τότε — καὶ ὀρθῶς — ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὸ Ὑπουργ. Συμβούλιον, ὅτι εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν ὅλην οἰκονομίαν τοῦ τόπου καὶ μὲ τὴν τύχην τῆς δραχμῆς. Καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τῶν κ. Ἀρχηγῶν Κομμάτων καὶ Ὑπουργῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν ἔφερα τὸ ζήτημα, ἐπὶ σειρὰν μηνῶν, δηλαδὴ κατὰ Ἰανουάριον–Φεβρουάριον καὶ Μάρτιον, καὶ ἐνώπιον τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐνώπιον τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ τῆς Ἀποστολῆς.

§134Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἐπιβεβαιοῦμεν ἀπολύτως.

§135Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ. Αὐτή, λοιπόν, ἦτο μία σειρὰ προσπαθειῶν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ δικαιώσω τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔπασχον, πράγματι ζημιούμενοι,—διότι ἤξευρα πολὺ καλὰ ὅτι καὶ τὰ μισθολόγια εἶχον αὐξηθῆ καὶ ἡ βενζίνη καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι συντελεσταὶ ποὺ ἀνέφερα, ἀλλὰ ἀφ’ ἑτέρου, ὀρθῶς μοῦ ἔλεγεν ὁ τότε Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ: «Πρόσεξε, διότι οἱαδήποτε αὔξησις σήμερα θὰ ἔχῃ σοβαρὰν σημασίαν ἐπὶ τῆς τύχης τοῦ τιμαρίθμου». Δὲν ἠμποροῦσα, λοιπόν, ἐγὼ παρὰ νὰ ἀναμείνω τὴν ἀπόφασιν τῶν ἁρμοδίων οἰκονομολόγων καὶ τεχνικῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠμποροῦσαν νὰ μοῦ δώσουν τὸ δικαίωμα νὰ χορηγήσω τὴν αὔξησιν αὐτήν. Καὶ τὸ ἐπέτυχα αὐτό, κ. βουλευταί, μόλις μετὰ τρεῖς μῆνας, μετὰ μακρὰς συζητήσεις. Ἂν ἐνθυμοῦνται οἱ κύριοι ποὺ ἦσαν τότε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, μὲ τοὺς ὁποίους ἤρχοντο καὶ οἱ τεχνικοὶ ἀκόμη τοῦ Ὑπουργείου καὶ συνειργάζοντο μαζί, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ λύσωμεν ὅλον αὐτὸ τὸ ζήτημα χωρὶς βλάβην τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας καὶ τοῦ τιμαρίθμου. Καὶ τέλος ἀπεφασίσθη καὶ ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν καὶ ὑπὸ τὸ Συντονιστικὸν Κυβερνητικὸν Συμβούλιον, κατὰ Μάρτιον 1949, νὰ γίνῃ γενικὴ αὔξησις κατὰ 20%. Καὶ μόλις, διακανονισθεισῶν καὶ τῶν διαφόρων λεπτομερειῶν τὰς ὁποίας συνεπήγετο ἡ τοιαύτη ἀπόφασις, ἐξέδωσα τὴν 6ην Ἀπριλίου διαδοχικὰς ἀποφάσεις διὰ μὲν τὰ ἀστικὰ λεωφορεῖα, κατόπιν γνωματεύσεως καὶ τοῦ Συμβουλίου, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον καὶ δι’ ὅλα τὰ ἄλλα, σύμφωνα μὲ τὴν γενικὴν ἀπόφασιν τοῦ Κυβερνητικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Οἱ ἀριθμοὶ τῶν σχετικῶν ἀποφάσεων εἶναι 30.383 84, 85, 86, 87 καὶ 88 δι’ ἀστικά, ὑπεραστικά, ταξί, ἀγοραῖα καὶ φορτηγὰ ἡ αὔξησις δὲ τῶν τελευταίων κατὰ 20% ἀνεβίβαζε τὸ κόμιστρον εἰς 1.000 δραχμάς. Ὅταν, διὰ νὰ ἔλθωμεν εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει, καὶ μὴ ἀσχολούμεθα μὲ πράγματα γενικώτερα, ὅταν τὰ βυτιοφόρα ἐζήτησαν καὶ αὐτὰ νὰ πληρωθοῦν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν γενικῶν αὐξήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ὄχι ἀποφάσει μου, ἀλλ’ ἀποφάσει τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατόπιν ὅλης αὐτῆς τῆς προσπαθείας, τὴν ὁποίαν ὅλοι τότε κατεβάλομεν, ὅταν, λέγω, ἔφθασαν εἰς τὸ νὰ ζητοῦν τὴν εἴσπραξιν τῶν σχετικῶν μὲ τὰ φορτηγὰ κομίστρων, τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, τὸ ἐλέγχον ἀκόμη — διότι εἴμεθα εἰς τὸν Ἀπρίλιον— τὸ ἐλέγχον ἀκόμη τὰς μεταφοράς, διότι αἱ σχετικαὶ ἁρμοδιότητες ἔφθασαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Μεταφορῶν μόλις εἰς τὰς 14 Ἰουλίου, ὅπως εἶπον, ἠρνήθη — καὶ ὀρθῶς — ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι τὰ κόμιστρα τῶν φορτηγῶν γενικοῦ φορτίου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν ἐπὶ τῶν βυτιοφόρων καὶ γενικώτερον ἐπὶ τῶν πετρελαιοειδῶν, διότι τὰ εἰδικὰ κόμιστρα αὐτὰ ἔχουν μίαν προϋπόθεσιν, τὴν ὁποίαν τὰ ἄλλα αὐτοκίνητα, τὰ φορτηγά, δὲν ἔχουν. Καὶ ἡ προϋπόθεσις αὐτὴ εἶναι ἡ προκαταβολικῶς καταβαλλομένη —ὄχι καταβαλλομένη, ἀλλὰ συνυπολογιζομένη — ἐπιστροφή. Διότι ἐπὶ τῶν πετρελαιοειδῶν, κ. βουλευταί, τὰ κόμιστρα δὲν κανονίζονται ὅπως ἐπὶ τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων ἁπλῆς διαδρομῆς, ἀλλὰ κανονίζονται διπλῆς διαδρομῆς. Καὶ τοῦτο διότι ἡ ἐπιστροφὴ κενοῦ εἴτε τοῦ βυτιοφόρου, εἴτε τοῦ φορτηγοῦ μὲ βαρέλια, συνεπάγεται δαπάνας τοῦ αὐτοκινήτου, αἱ ὁποῖαι δὲν ἠμπορεῖ νὰ μείνουν ἄνευ καταβολῆς τῆς σχετικῆς ἀποζημιώσεως. Ἔχει δὲ γενικῶς κανονισθῆ πάντοτε, ἀπὸ μακροῦ, ὅτι ὁ ὑπολογισμὸς αὐτὸς γίνεται διὰ μὲν τὴν ἄνοδον μὲ τὸ κόμιστρον, τὸ ὁποῖον καθορίζεται, διὰ δὲ τὴν ἐπιστροφὴν μὲ τὸ ἥμισυ τοῦ κομίστρου. Λοιπὸν πολὺ ὀρθῶς —καὶ τοῦτο διὰ τὰ βαρέλια — πολὺ ὀρθῶς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ εἶπεν: «Ὄχι. Δὲν ἠμπορῶ ἐγὼ νὰ πληρώσω ἢ, μᾶλλον, ἐπειδὴ τὰ πληρώνει ἡ Κοινοπραξία, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐγκρίνω τὴν πληρωμὴν ἐφ’ ὅσον δὲν μοῦ φέρετε εἰδικὸν τιμολόγιον διὰ τὰ κόμιστρα τῶν πετρελαιοειδῶν». Τὴν ὀρθοτάτην αὐτὴν ἄποψιν αἱ Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἐγὼ ἀπεδέχθημεν καὶ ἐκάμαμεν εἰδικὸν τιμολόγιον, βάσει τῆς ἀποφάσεως 30.748 τῆς 18.4.1949 διὰ τὰ περτελαιοειδῆ, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπελογίσθησαν αἱ τιμαὶ ὡς ἑξῆς: Αἱ γενικαὶ τιμαί, εἴπομεν, τῶν φορτηγῶν ἦσαν 1.000 δρ. καὶ 500 ἡ ἐπιστροφή, 1.500. Ἡ διπλῆ διαδρομὴ 750 διὰ τὰ βαρέλια, μὲ 20% ποὺ ἔχουν ἐπὶ πλέον πάντοτε τὰ βυτιοφόρα λόγῳ τῶν εὐκολιῶν ποὺ ἔχουν, ὡρίσθησαν 900 δρχ. Αὐτὸ δὲν ἔγινε διὰ πρώτην φοράν. Πάντοτε ἔτσι γίνεται. Διότι, ἐὰν π.χ. ἀνατρέξωμεν εἰς τὰς τιμὰς τοῦ 1947, ποὺ ἤμην πάλιν Ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν, τότε ἡμεῖς πάλιν εἴχομεν ὁρίσει τὴν τιμὴν τῶν 720 δραχμῶν, βάσει ὅμως 800 δρχ. τῶν φορτηγῶν. Καὶ εἴπομεν 800 + 400 = 1200, τὸ ἥμισυ: 600 διὰ τὰ βαρέλια σὺν 20% ἐπὶ τῶν 600, ἄλλας 120, 720 διὰ τὰ βυτιοφόρα. Καὶ πρέπει νὰ σημειώσητε ἀκόμη, ἐπὶ τοῦ ἀκριβῶς παρομοίου τύπου ὑπολογισμοῦ ποὺ ἐκάμομεν, τὸ Συμβούλιον εἶχεν ἀποφανθῆ εἰδικῶς διὰ τὰ βυτιοφόρα, κατόπιν ἰδικοῦ μας ἐρωτήματος γενικώτερον διὰ τὰ φορτηγά, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι 1.000 δραχμαί. Τότε ὅμως τῷ 1947 ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε δεχθῆ περισσότερον ἀπὸ 800. Ὅταν λοιπὸν τὸ συμβούλιον εἶχε δεχθῆ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1947 τὰς χιλίας δραχμὰς καὶ ἡμεῖς τὰς ἐκάμαμεν 800, ἐρχόμεθα τὸ 1949, ὕστερα ἀπὸ τὰς ὑποχρεωτικὰς πλέον αὐξήσεις ὅλων ἐν γένει τῶν αὐτοκινήτων, καὶ ἀμφισβητοῦμεν, λυποῦμαι νὰ εἴπω, τὴν ἐντιμότητα τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τὸν καθιστῶμεν ὕποπτον διότι κατὰ τὸν χρόνον ἐκεῖνον ηὐξήθησαν τὰ κόμιστρα τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1949, ἀπὸ 720 εἰς 900 δραχμάς, διὰ τὰ βυτιοφόρα. Φοβοῦμαι, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀρκετὰ σᾶς ἐκούρασα, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορῶ νὰ ἀντιπαρέλθω καὶ νὰ κατέλθω τοῦ βήματος τούτου χωρὶς νὰ θίξω ἀκόμη δύο ζητήματα, τὰ ὁποῖα κατ’ ἐμὲ εἶναι σοβαρώτατα. Ὀφείλω καὶ ἐγὼ νὰ διαδηλώσω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον οἱ ἀξιότιμοι ἀγορηταὶ τῆς μειοψηφίας κ. κ. Στράτος, Μουτζουρίδης καὶ Λαζανᾶς, ὅτι μεγαλυτέρα ἀδικία ἀπὸ ἐκείνην, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὸν μάρτυρα Παπαδάμ, δὲν ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ. Ὀφείλω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν, ὅτι οὐδέποτε εἶχα συμβουλευτικὸν ὄργανον τὸν Παπαδὰμ ἐγώ, μήτε μίαν φοράν, διότι ἦτο Τμηματάρχης καὶ συμβουλευτικὰ ὄργανα τοῦ Ὑπουργοῦ ἦσαν ὁ Διευθυντὴς κ. Μπαζιώτης καὶ ὁ Γεν. Διευθυντὴς κ. Βακᾶς. Ἑπομένως ἠδικήθη ὁ κ. Παπαδὰμ διότι ἠθέλησεν ἐν συνειδήσει νὰ καταθέσῃ ὅσα κατέθεσεν ὑπερασπίζων ὄχι ἐμέ, ἀλλὰ τὸ δίκαιον. Καὶ κατέθεσεν ἀληθείας αἱ ὁποῖαι πράγματι ἀνέτρεψαν ὅλας τὰς καταθέσεις, καὶ τοῦ κ. Μακρυνικόλα καὶ τοῦ κ. Μπαζιώτη. Τοῦ μὲν πρώτου τὸν ὁποῖον ἐγὼ μήτε δικαίωμα μήτε πρόθεσιν ἔχω νὰ θίξω ἐλάχιστα δὲ γνωρίζω, καίτοι πατριώτης μου, ἀλλ’ ὁμολογῶ ὅτι ἴσως τὸν ἔχω δυσηρεστημένον διότι ἐπέμεινεν ὡς ἐπληροφορήθην τότε νὰ δοθοῦν μεταφοραὶ εἰς τὴν Συνεργατικὴν Ἕνωσιν Πειραιῶς, μίαν Ἑταιρείαν, ἡ ὁποία εἶχεν ὑποβάλει μὲ τρία βυτιοφόρα κατὰ τὰς δημοπρασίας 9 προσφορὰς εἰς πλείστας περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος καὶ ἠρνήθην. Ἐννοεῖται ὅτι δὲν εἶχα κανένα λόγον εἰδικῶς νὰ θίξω κανένα, ἀλλ’ ἁπλῶς δὲν ἠδυνάμην γενικῶς νὰ δεχθῶ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν δημοπρασιῶν καὶ συνεπῶς ἐδήλωσα, ὄχι βέβαια εἰς τὸν ἴδιον, τὸν ὁποῖον δὲν ἐνθυμοῦμαι ποτὲ νὰ εἶδον ὅταν διηύθυνα τὸ Ὑπουργεῖον, ἀλλ’ εἰς ἄλλον ὑπαινιχθέντα παράπονά του διὰ τὴν μὴ ἐπικύρωσιν τῶν δημοπρασιῶν ἥτις δὲν ἐγένετο δι’ οὕς λόγους ἀνωτέρω ἀνέπτυξα. Μάλιστα ὁ κ. Μακρυνικόλας, δὲν γνωρίζω καλῶς ἢ κακῶς, δὲν ἄφησε τὴν Συνεργατικὴν Ἕνωσιν, ὡς ἐπληροφορήθην μεταγενεστέρως νὰ ὑποβάλῃ προσφορὰν μὲ τὸ ἑνιαῖον τιμολόγιον τῶν 630 δραχ. καὶ ἐπροτίμησεν ἡ Ἑταιρεία αὕτη νὰ συνεργασθῇ διὰ τῶν βυτιοφόρων της μὲ τὴν ΕΜΥΚ, ἡ ὁποία εἶχεν ἀναλάβει μεταφοράς, παρὰ νὰ ὑποβάλῃ προσφορὰν καὶ νὰ ἀναλάβῃ τοιαύτας ἀπ’ εὐθείας. Δὲν γνωρίζω πάντως εἰς τί ὀφείλεται ἡ μῆνις τοῦ κ. Μακρυνικόλα. Εἶναι ὅμως ὁ μόνος μάρτυς ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι ἡ πρᾶξις μου ὡς Ὑπουργοῦ ὑπῆρξε χαριστική. Ἀλλὰ γνωρίζετε πῶς τὸ λέγει; Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς τὸ ἀναγνώσω, ἄλλωστε δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἄλλος μάρτυς, ὁ ὁποῖος νὰ ὁμιλῇ περὶ χαριστικῆς πράξεως. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν σχετικὴν παράγραφον. (Ἀναγινώσκει). «Τὴν ἀνάθεσιν τῶν μεταφορῶν, οὐχὶ βάσει τοῦ ἀποτελέσματος τοῦ διαγωνισμοῦ εἰς τοὺς τελευταίους μειοδότας τὴν θεωρῶ, οὐχὶ ὡς πρᾶξιν κανονικὴν καὶ μᾶλλον ὅσον ἀφορᾷ τὸν Σκόπαν τὴν χαρακτηρίζω ὡς χαριστικὴν διότι δὲν ἦτο αὐτοκινητιστής, ἐνῷ διὰ τὰς ἄλλας δὲν τὴν θεωρῶ χαριστικὴν διότι ἦσαν αὐτοκινητισταί, πλὴν ὅμως ἀντικανονικὴν καὶ δι’ αὐτούς». Αὐτὰ λέγει ὁ κ. Μακρυνικόλας, ὁ μόνος δηλαδή, ὁ ὁποῖος ἔφθασε νὰ εἴπῃ ὅτι ἔκαμα χαριστικὴν πρᾶξιν. Τὸ εἶπε κατὰ λάθος ὁ ἄνθρωπος καὶ διατὶ τὸ εἶπε κατὰ λάθος, διότι ἡ ἰδία ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς ὁποίας μετεῖχεν εἶχεν ἀποφασίσει νὰ μὴ ἐνδιαφερθῇ ἐὰν εἶναι αὐτοκινητιστὴς ἢ ὄχι, ἢ ἰδιοκτήτης αὐτοκινήτων κἂν ὁ λαμβάνων μέρος εἰς τὰς δημοπρασίας, ἀλλ’ ἁπλῶς νὰ εἶναι κάτοχος, ὁ δὲ Σκόπας ἦτο πράκτωρ μεταφορῶν, ὅπως μὲ εἶχον τότε βεβαιώσει, καὶ εἶχε δηλώσει 27 αὐτοκίνητα, ὅπως μοῦ εἶχον ἀναφέρει τότε καὶ ὅπως εἶδον καὶ ἀπὸ τὴν δικογραφίαν. Ἐκ σφάλματος λοιπὸν καὶ ὁ κ. Μακρυνικόλας ἀκόμη, εἶπεν ὅτι ὑπῆρξε χαριστικὴ ἡ πρᾶξις διὰ τὸν Σκόπαν διότι δὲν ἦτο αὐτοκινητιστής, ἀφοῦ δὲν ὑπῆρχε καμμία ἀπολύτως δέσμευσις νὰ ἦτο ὁ ἴδιος αὐτοκινητιστής. Καὶ τώρα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μὲ ἐλάχιστα λόγια ἀκόμη νὰ συμπληρώσω ὅτι οὐδεμία προέκυψε ζημία διὰ τὸ Δημόσιον ἐκ τῆς διαχειρίσεως τῆς ἰδικῆς μου, ἀλλὰ ὠφέλεια. Ἡ πλειοψηφία τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς θεωρεῖ ὡς ζημίαν τὴν διαφορὰν ἀπὸ τὸ τί θὰ ἠμποροῦσε νὰ κοστίσῃ, ἐὰν ἐγὼ ἐπεκύρωνα τὰς δημοπρασίας, μὲ τὸ τί ἐδέχθην μὲ τὴν ἀπόφασιν. Αὐτὴν τὴν διαφορὰν θέλει μόνον νὰ ὑπολογίσῃ δηλαδὴ μεταξὺ τῆς τιμῆς τῶν 630 δραχμῶν καὶ κάτω.

§136Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αὐτὸ δὲν ἀμφισβητεῖται ἀπὸ κανένα.

§137Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πῶς δὲν ἀμφισβητεῖται, ἡ ἔκθεσις λέγει ὅτι τὸ δημόσιον ἐζημιώθη 900 ἑκατομμύρια.

§138Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ. Αὐτὸ θέλω νὰ εἴπω, χωρὶς νὰ ἐξετάσῃ καθόλου ὅτι ἐγὼ τὰ εὑρῆκα 900 δρχ. καὶ 850 δρχ. Ἐὰν λοιπὸν ὑπολογίσωμεν τὸ κατώτατον τότε πληρωνόμενον τῶν 850 τῆς Σὲλλ τῆς SOCONY ἦτο 900 ἐγὼ ἐκόμισα ὠφέλειαν εἰς τὸ Δημόσιον, διὰ μὲν τοὺς 5 μῆνας, κατὰ τοὺς ὁποίους ἤμην ἀκόμη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, μέχρι δηλαδὴ τῆς 5 Ἰανουαρίου 1950, ἕνα δισεκατομμύριον 125 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ὠφέλειαν, ἡ ὁποία προκύπτει ἀπὸ τοὺς ἐπισήμους στατιστικοὺς πίνακας, τοὺς ὁποίους παρουσίαζεν ἡ κοινοπραξία διὰ τὰς πληρωμάς, τὰς ὁποίας κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν κατέβαλλεν. Καὶ θέλει καὶ ἐπιμένει καὶ μὲ λύπην μου τὸ βλέπω αὐτὸ εἰλικρινῶς, νὰ παρουσιάσῃ ὁπωδήποτε ζημίαν ἡ πλειοψηφία τῆς Ἐπιτροπῆς, λησμονοῦσα καὶ παραβλέπουσα ἐντελῶς τὴν κολοσσιαίαν αὐτὴν διαφορὰν καὶ βασιζομένη μόνον εἰς τὸ τί θὰ ἐγένετο ἐὰν ἐγὼ ἐπεκύρωνα τὴν δημοπρασίαν, ἀσχέτως ἐὰν ἐγὼ εἶχα τὸ δικαίωμα ἢ δὲν εἶχα νὰ ἐπικυρώσω τὴν δημοπρασίαν καὶ ἀσχέτως ἐὰν ἐγὼ καλῶς ἢ κακῶς τὴν δημοπρασίαν δὲν τὴν ἐπεκύρωσα ἢ τὴν ἐπεκύρωσα κατὰ τὴν κρίσιν μου ὡς ἀσκοῦντος διακριτικὴν ἐξουσίαν Ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ δὲν κάμνει τοῦτο μόνον ἡ ἔκθεσις τῆς πλειοψηφίας τῆς Ἐπιτροπῆς, παραλείπει καὶ κάτι ἄλλο, δὲν ὑπολογίζει κἂν μὲ εἰδικούς, νὰ εἴπῃ δηλ. ἡ Ἐπιτροπή: παραβλέπω τὸ τὶ ἐκέρδισεν τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὸ κόμιστρον τῶν 900 μέχρι τῶν 630 κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον. Μὲ ἐνδιαφέρει νὰ ὑπολογίσω τὸ τί ποσὸν εἶναι ἀπὸ τὰς 630 μέχρι τῶν καθ’ ἕκαστα λεπτομερῶς κονδυλίων τῶν προσφορῶν τῶν μειοδοτῶν. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἐζήτει ὑπολογισμὸν ἀπὸ εἰδικοὺς οἱ ὁποῖοι θὰ ἔλεγον μὲ 630 δρχ. ἑνιαῖον κόμιστρον ἐπλήρωσεν τὸ Δημόσιον τόσα, ἐὰν ἐδεχόμην τὰς δημοπρασίας ὅλας μαζὶ τὸ Δημόσιον θὰ ἐπλήρωνε τόσα. Ἀντὶ ὅμως νὰ κάμῃ αὐτὸ ἡ Ἐπιτροπή, ἀντιγράφει τὸ βούλευμα τὸ ὁποῖον ἐβασίσθη ἐπὶ τῆς καταθέσεως τοῦ κ. Μακρυνικόλα καὶ ἐπαναλαμβάνει ὅτι ἡ ζημία διὰ τὸ Δημόσιον εἶναι 145.778.120 μηνιαίως, ἀκριβῶς δηλ. τὸ ποσόν, καὶ μὲ τὰς μονάδας ἀκόμη, τὸ ὁποῖον ἀναγράφει τὸ βούλευμα. Καὶ δὲν προσέχει τοὐλάχιστον ἢ δὲν ἐνθυμεῖται ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπα καὶ ἐδήλωσα κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου τῆς 25 Μαΐου ἐ. ἔ. ὅτι ἐστάλη ἐπίσημον ἔγγραφον εἰς τὸν ἀνακριτὴν μεταγενέστερον τῆς ὑποβολῆς τῶν καταστάσεων πληρωμῶν εἰς τοὺς μεταφορεῖς, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Κοινοπραξία ἐδήλου ὅτι παρεισέφρυσεν ἕν σημαντικὸν λογιστικὸν λάθος 301 ἑκατ. δρχ. εἰς τὰς καταστάσεις της. Ἀλλὰ ποῖος δίκαιος ἄνθρωπος θὰ μοῦ ἀμφισβητήσῃ ὅτι ἡ διαχείρισίς μου ὡς Ὑπουργοῦ εἶναι ἑνιαία καὶ ὅτι ἐὰν ἀκόμη ὑποθέσωμεν ὅτι ἐπλανήθην διὰ τὴν μὴ ἐπικύρωσιν τῶν δημοπρασιῶν ὡς Ὑπουργός, πάντως κατεβίβασα τὰς τιμὰς ἀπὸ 850 εἰς 630. Ἐὰν δὲν κατώρθωσα νὰ τὰς καταβιβάσω ἀκόμη ὀλιγώτερον καί ὁ αὐστηρότερος ἀκόμη κριτὴς θὰ ὑπελόγιζε τὸ τὶ ἐκέρδισε τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὰς 850 μέχρι τῶν 630. Καὶ ὄχι μόνον ἡ ὠφέλεια αὐτὴ ὑπῆρξεν ὠφέλεια ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ ἡ ὠφέλεια ἐξακολουθεῖ νὰ προστίθεται μέχρι σήμερον ἀκόμη ἐκ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς τὴν ὁποίαν συνέχισαν καὶ συνεχίζουν οἱ διάδοχοί μου κ.κ. Ὑπουργοὶ νὰ ἐφαρμόζουν. Δὲν βλέπω λοιπὸν διατὶ δὲν ἠθέλησαν τοὐλάχιστον νὰ μοῦ καταλογίσουν καὶ νὰ μοῦ ἀναγνωρίσουν ἔστω καὶ τὸ ἐλάχιστον αὐτὸ νὰ μοῦ ἀφαιρέσουν δηλ. τὴν ζημίαν ἀπὸ τὸ κέρδος. Δεδομένου ὅμως ὅτι οὐδεμία γίνεται μνεία αὐτοῦ ἐν τῇ ἐκθέσει, θὰ πρέπει νὰ σκεφθῇ κανεὶς ὅτι ἀσφαλῶς διέφυγεν ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν φαντάζομαι ποτὲ ὅτι τὸ ἐσκέφθη διότι τότε θὰ εὑρίσκετο πρὸ τῆς διαπιστώσεως ὅτι δὲν ὑπῆρξε καμμία ζημία, καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχε ζημία, δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀδίκημα καί δὲν θὰ συνεζήτει ἐπὶ μακρὸν ἡ Βουλὴ καὶ δὲν θὰ ἐτυραννούμην διὰ νὰ ἀποδείξω ἕνα δίκαιον τὸ ὁποῖον αἰσθάνομαι ὅτι ἔχω καὶ τὸ ὁποῖον εἶμαι βέβαιος ὅτι ὅλοι αἰσθάνεσθε ὅτι ἔχω. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως τῆς Προανακριτικῆς Ἐπιτροπῆς, περὶ παραπομπῆς εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον τοῦ βουλευτοῦ, τέως Ὑπουργοῦ, κ. Π. Χατζηπάνου, ἐτερματίσθη. Διὰ τὴν ψηφοφορίαν, ἡ ὁποία θὰ ἐπακολουθήσῃ, καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ. κ. Ν. Δεληβοριᾶς καὶ Γ. Γεωργιάδης, ἐπὶ δὲ τοῦ καταλόγου, οἱ κ. κ. Ι. Δημητρόπουλος καὶ Α. Δερδεμέζης. Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίρησις ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ὅπως τὸ θέμα τῆς ψηφοφορίας γίνῃ ἑνιαῖον.

§140Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὁ νόμος λέγει, ὅτι ἐνδέχεται νὰ παραπεμφθῇ ὁ ἕνας καὶ νὰ μὴ παραπεμφθῇ ὁ ἄλλος. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ ἑνιαῖον θέμα;

§141Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Πρέπει νὰ τεθῇ, ὡς πρωταρχικὸν θέμα, ἐὰν εἶναι ἔνοχος ἢ ὄχι ὁ τέως Ὑπουργὸς, ὁπότε, ἐὰν ἀθωωθῇ, καταρρίπτονται τὰ λοιπά, ἐὰν ὅμως παραπεμφθῇ, τότε θὰ γίνουν ξεχωρισταὶ ψηφοφορίαι.

§142Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ θὰ ὑπάρξῃ διαφορὰ γνώμης εἰς τὰ πρόσωπα δηλῶ, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ, κατὰ πλειοψηφίαν παραπέμπει ὅλους.

§143Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καλὸν εἶναι νὰ τηρήσωμεν πιστῶς τὸν νόμον. Ὁ νόμος λέγει ὅτι ψηφίζεται ἡ πρότασις παραπομπῆς τῆς ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς κατὰ κεφάλαια. Πρῶτον κεφάλαιον τῆς προτάσεως τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ βασικόν, εἶναι τὸ κεφάλαιον περὶ παραπομπῆς, ἢ μὴ κατ’ ἀρχὴν τοῦ Ὑπουργοῦ. Ἐὰν, λοιπόν, ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ ὑπὲρ τῆς παραπομπῆς τοῦ Ὑπουργοῦ θὰ προχωρήσῃ εἰς τὰ περαιτέρω κεφάλαια καὶ κατηγορίας διὰ τοὺς ἄλλους συγκατηγορουμένους. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ περὶ ἀπαλλαγῆς τοῦ τέως Ὑπουργοῦ, τότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ περαιτέρω θέμα τοὐλάχιστον διὰ τὴν ἠθικὴν αὐτουργίαν, ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ὡς γνωστόν, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ φυσικὴ τοιαύτη.

§144Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν τινές, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν τὴν παραπομπὴν τῶν συνεργῶν. Ἐὰν εἶναι ἑνιαία ἡ πρότασις πῶς θὰ ψηφίσωμεν;

§145Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλήφθη ἀπόφασις; πῶς θὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία;

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως.

§147Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ φέρομεν ὅλοι τὴν εὐθύνην, πρέπει νὰ εἶναι ὅλοι παρόντες. Δι’ αὐτὸ προτείνω αὔριον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως νὰ γίνῃ ψηφοφορία, διότι τὸ ζήτημα παρουσιάζει κομματικὸν χαρακτῆρα. Ἱστορικὴ θὰ εἶναι ἡ εὐθύνη τὴν ὁποίαν θὰ πάρετε ὡς Προεδρεῖον διὰ τὴν ἀποψινὴν ψηφοφορίαν, διότι μᾶς ἀπεδόθη ἡ μομφὴ τοῦ κομματισμοῦ, τὴν ὁποίαν ἀπεκρούσαμεν καὶ εἶναι ἀπαράδεκτος διὰ τὴν συμπολίτευσιν.

§148Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Δὲν λέγει ἡ ἡμερησία διάταξις διὰ ψηφοφορίαν.

§149Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὑρισκόμεθα ἐν συνεδριάσει ἢ διεκόψαμεν; Διότι βλέπω πολλοὺς τῶν κ. κ. συναδέλφων νὰ καπνίζουν.

§150Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν διὰ 5 λεπτὰ τὴν συνεδρίασιν.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν ἐπὶ 5 λεπτά.

(Ὥρα 10.35′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 10.50′ μ. μ.)

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§153Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς θὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία; πῶς θὰ τεθοῦν τὰ ἐρωτήματα; Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ ὑπὲρ τοῦ κ. Χατζηπάνου καὶ εἰς τὰ ἄλλα ἐρωτήματα εἴπῃ ναὶ τί θὰ γίνῃ;

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα διάφοροι ψηφοφορίαι θὰ γίνουν.

§155Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἡ πρότασις τῆς Ἐπιτροπῆς εἶνε ἑνιαία ἢ θὰ τὴν δεχθῶμεν ἢ θὰ τὴν ἀπορρίψωμεν. Τὴν Βουλὴν ἐνδιαφέρει ἡ εὐθύνη τοῦ Ὑπουργοῦ. Ὁ χωρισμὸς τῆς προτάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς εἰς κεφάλαια δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς κανένα σκοπὸν καὶ δὲν εἶναι ἐντὸς τοῦ σκοποῦ τοῦ νόμου. Πρέπει νὰ γίνῃ μία ψηφοφορία. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσωμεν ὡς Συμβούλιον Πλημμελειοδικῶν. (Φωναὶ—θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι)

§156Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Θέτετε τέσσαρας προτάσεις κ. Πρόεδρε;

§157Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἀναφέρεται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ὅτι θὰ γίνῃ ψηφοφορία καὶ δι’ αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν σήμερον εἰς τὴν ψηφοφορίαν.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀγωνιζόμεθα 3 ἡμέρας διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Ἄρχεται ἡ ψηφοφορία. (Φωναὶ–Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§159Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπουσιάζει ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις. Πῶς θὰ γίνῃ ψηφοφορία; Καί ἀπουσιάζει, διότι δὲν ἀναγράφεται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ὅτι θὰ γίνῃ ψηφοφορία ἀπόψε.

§160Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πολλοὶ ἐκ τῶν συναδέλφων ἀπουσιάζουν, διότι δὲν ἐγνώριζον ὅτι θὰ γίνῃ ψηφοφορία ἀπόψε, ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν ἀναγράφεται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ὅτι θὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία αὔριον, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἐπαρκὴς ἀριθμὸς βουλευτῶν, ἀνάλογος μὲ τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος. Ἄλλως, ἐὰν προχωρήσητε εἰς τὴν ψηφοφορίαν ἀπόψε, χωρὶς μάλιστα νὰ ἀναγράφεται τοῦτο εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ἀναλαμβάνετε εὐθύνην. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἐγείρονται οἱ κ. κ. βουλευταὶ καὶ τινὲς μὲν ἐξ αὐτῶν ζητοῦν νὰ γίνῃ ἀπόψε ἡ ψηφοφορία, ἐνῷ οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ἐπιμένουν νὰ ἀναβληθῇ αὕτη δι’ αὔριον, διότι δὲν ὑπάρχει ἐπαρκὴς ἀριθμὸς βουλευτῶν ἀνάλογος πρὸς τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος. Συνεπείᾳ τούτου, διεξάγεται ζωηρὰ διαλογικὴ συζήτησις μεταξὺ τῶν βουλευτῶν καὶ δημιουργεῖται θόρυβος. Ὁ κ. Πρόεδρος, διὰ συνεχῶν κωδωνοκρουσιῶν, καλεῖ ἐπιμόνως τοὺς κ.κ. βουλευτὰς νὰ καθήσουν εἰς τὰς θέσεις των, διὰ νὰ ἐπέλθῃ τάξις καὶ ἠρεμία. Οἱ κ.κ. βουλευταὶ ὅμως ἐξακολουθοῦν νὰ ἵστανται ὄρθριοι καὶ νὰ κάμνουν ζωηρὰν διαλογικὴν συζήτησιν καὶ νὰ διαμαρτύρωνται τινὲς μὲν ἐξ αὐτῶν ζητοῦντες νὰ γίνῃ ἀπόψε ἡ ψηφοφορία, οἱ περισσότεροι ὅμως ἐπιμένοντες νὰ ἀναβληθῇ αὕτη δι’ αὔριον).

§161ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συνεδρίασις καὶ παρακαλοῦμεν, ὅπως λυθῇ δι’ αὔριον.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ψηφοφορίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως τῆς Προανακριτικῆς Ἐπιτροπῆς, «περὶ παραπομπῆς εἰς εἰδικὸν δικαστήριον τοῦ βουλευτοῦ, τέως Ὑπουργοῦ κ. Π. Χατζηπάνου» καὶ ἐν συνεχείᾳ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11,15′ μ. μ.).