1950.07.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 57η

Παρασκευὴ 14 Ἰουλίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Λιαροῦτσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀνδρικόπουλος καὶ Δ. Μπερδελῆς ζητοῦν ἄδειαν ἀπουσίας ἵνα μεταβοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνονται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὰς αἰτηθείσας ἀδείας ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Ἀνδρικοπούλου καὶ Δ. Μπερδελῆ ἀπουσίας των εἰς τὸ ἐξωτερικὸν Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Μποῦτος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§6Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀργ)θίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Καραγωγέων Θεσ)νίκης «Ὁ Ἅγιος Δημήτριος» ζητούσης ἄμεσον ἐπαναφορὰν τῆς ἰσχυούσης διατάξεως καθ’ ἣν ἀπαγορεύεται εἰς τὸ αὐτοκίνητον νὰ ἐνεργῇ ἀστικὰς μεταφορὰς ἐμπορευμάτων ἐντὸς τῆς πόλεως Θεσ)νίκης εἰς ἀκτῖνα μικροτέραν τῶν 5 χιλιομέτρων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δυτικομακεδόνων «Ἡ Ἕνωσις Θεσ)νίκης» ζητοῦντος ταχεῖαν ἵδρυσιν θερμοηλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων εἰς Πτολεμαΐδα. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου καὶ διαφόρων Ὀργανώσεων Θεσσαλονίκης ζητούντων ἄμεσον ἐγκατάστασιν Θερμικοῦ ἐργοστασίου εἰς Πτολεμαΐδα. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Ἰ. Ἀποστόλου καταθέτει ἀναφορὰν Μεσοδασικῶν Ὑπαλλήλων Β. Ἑλλάδος ζητούντων χορήγησιν τεχνικοῦ ἐπιδόματος. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ἰ. Ἀποστόλου καταθέτει ἀναφορὰν Μεσοδασικῶν Ὑπαλλήλων Β. Ἑλλάδος, ζητούντων ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Κώδικος Δημοσίων Ὑπαλλήλων περιληφθῇ διάταξις καθ’ ἣν οἱ πτυχιοῦχοι Νομικῶν Ἐπιστημῶν Ταχυδρομικοὶ ὑπάλληλοι νὰ τυγχάνουν τῶν αὐτῶν εὐεργετημάτων οἵων καὶ οἱ λοιποὶ πτυχιοῦχοι Ἀνωτάτων Σχολῶν τῶν λοιπῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Εὐβοίας ζητοῦντος ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν λόγῳ καταστροφῆς τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς τῆς περιφερείας ταύτης ἐκ πυρκαϊᾶς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Λίμνης Εὐβοίας διαμαρτυρομένης δι’ ἐπιβληθεῖσαν αὐτοῖς βαρυτάτην φορολογίαν ἐπιτηδεύματος. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀναπήρων Θυμάτων Πολέμου Φιλιατρῶν, ζητούντων ἄμεσον αὔξησιν τῶν πολεμικῶν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Ι. Σπύρου δι’ ἀναφορᾶς του πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην μεταφορὰν ἐξορίστων εἰς Ἰκαρίαν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Ἀνδρικόπουλος, Σ. Γουδελῆς καὶ Α. Μπαλτατζῆς καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Βορείου Ἑλλάδος ζητούντων ἄμεσον καταβολὴν εἰς τοὺς δικαιούχους παραγωγοὺς τῶν ὀφειλομένων καπνικῶν πρὶμ παρελθόντων ἐτῶν, συγκέντρωσιν τῶν εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν παραμενόντων ἀποθεμάτων καπνοῦ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους ὑπὸ τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Πατεριανάκη κατοίκου Βώνη Ἡρακλείου Κρήτης ζητοῦντος ἄμεσον ἀπονομὴν πολεμικῆς συντάξεως διὰ τὸν θάνατον τοῦ υἱοῦ του Μ. Πατεριανάκη ἐφέδρου Ἀνθυπολοχαγοῦ τυφεκισθέντος παρὰ τῶν Γερμανῶν. Τὸ Σωματεῖον Καφεπωλῶν Πύργου ζητεῖ ἄμεσον ἐξίσωσιν τῆς τιμῆς τοῦ καφέ, τεΐου, ἀφεψημάτων καὶ ἀναψυκτικῶν μὲ τιμὰς καφενείων Πρωτευούσης μείωσιν τοῦ φιλοδωρήματος τῶν ὑπαλλήλων τῶν καφενείων ἀπὸ 15% εἰς 10% κλπ. Ὁ γεωργικὸς συνεταιρισμὸς Λεχαίου (Κορίνθου) ζητεῖ ἄμεσον κατάργησιν κοινῶν ταμείων φορτηγῶν αὐτοκινήτων, λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ σουλτανοπαραγωγῶν κλπ. Οἱ κάτοικοι Ὀρεινῆς Ὀλυμπίας διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην κατάργησιν τοῦ Δασαρχείου Ἀνδριτσαίνης καὶ ἵδρυσιν τούτου εἰς Κρέσταινα. Γονεῖς καὶ κηδεμόνες μαθητῶν τοῦ Γυμνασίου Ἀνδριτσαίνης ζητοῦν ἀπαλλαγὴν των ἐκ τῆς ἐπιβληθείσης εἰς τοὺς μαθητὰς ἐκτάκτου εἰσφορᾶς λόγῳ οἰκονομικῶν δυσχερειῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων Κοινοτήτων Ἡραίας Γορτυνίας παραπονουμένων διὰ τὴν παντελῆ ἐγκατάλειψιν τῆς ὅλης περιοχῆς Ἡραίας ἐπικαλουμένων τὴν στοργὴν τοῦ Κράτους καὶ ἰδίᾳ διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Ζατούνης– Μπερτσᾶς–Λάδωνος κεχαραγμένης ὡς ὑπ’ ἀριθ. 227 τοιαύτης καὶ ἀφεθείσης ἡμετελοῦς μελλούσης δὲ νὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ γενικώτερον τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Τριόδου ζητοῦντος ἄμεσον ἀποζημίωσιν διὰ τὰ ἀπαλλοτριωθέντα ὑπὸ τοῦ Κράτους κτήματα τῶν κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ ἀεροδρομίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Π. Σταθόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Παλαιοπαναγιᾶς, Ποταμιᾶς, Λευκοχώματος, Καμινίων, Κουρτσούνης, Κολοβίτσης καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ξηροκαμπίου ζητούντων ἄμεσον ἵδρυσιν Γυμνασίου εἰς Ξηροκάμπιον. Ὁ βουλευτὴς Ἀργ)θίας κ. Π. Μουτζουρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν Ἀθηναϊκοῦ Τύπου διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ χορήγησιν δελτίων ἐλευθέρας κυκλοφορίας παρὰ Ὑπουργείου Μεταφορῶν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐπαγγέλματός των. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανώσεως τῆς ὑπηρεσίας τῶν Δημοσίων Ἔργων κειμένων διατάξεων». 2) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθ. 1 τοῦ Νόμου 1055)49 «περὶ ἐπαγγελματικῆς προστασίας Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων ὑπηρετούντων εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ» καὶ 3) «Περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως τῆς περιοχῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης».

§7Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸ δεύτερον νομοσχέδιον παρακαλῶ νὰ κηρυχθῇ ὑπηρεσιακὸν καὶ νὰ ψηφισθῇ πρὸ τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς διότι πιστώσεις δὲν ὑπάρχουν διὰ τὴν ἀποχέτευσιν παρὰ διὰ 5–6 μῆνας μόνον, μετὰ τὴν παρέλευσιν τῶν ὁποίων θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀπολύσωμεν προσωπικὸν περίπου 700 καὶ πλέον ἐργατῶν. Ἐξ ἄλλου, ἡ συντήρησις τῶν ὑπαρχουσῶν ὑπονόμων καὶ ἡ περαιτέρω ἐκτέλεσις τῶν ἔργων τῶν ὑπονόμων θὰ καταστῇ προβληματική. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ δημιουργηθῇ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, νὰ δημιουργηθοῦν μερικαὶ εἰσπράξεις καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποχετεύσεως τῆς περιοχῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Διὰ τοῦτο, παρακαλῶ νὰ κηρυχθῇ ὑπηρεσιακόν.

§8Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Στ. Χούτας, Π. Πέννας, Γ. Μπουρδάρας, Μ. Μαντᾶς, Ι. Δημητρόπουλος, Δ. Μπαρμπαλιᾶς κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως ἀναπήρων πολέμου Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν τοῦ νόμου 362)43 καὶ Ἀναπήρων Ὁπλιτῶν καὶ Θυμάτων πολέμου ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν καὶ Ὁπλιτῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων». Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Β. Στεφανόπουλος καὶ Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς δυνάμει τοῦ Θʹ Ψηφίσματος ἀπολυθέντας ὑπαλλήλους». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Βογιατζῆς καὶ Χ. Ἀνδρικόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐργατικῶν τινῶν νόμων».

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλειάδης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§10Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐλπίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ἐπιδειχθεῖσα παρὰ τῆς Βουλῆς ἐπιείκεια διὰ τῆς χορηγήσεως τετραημέρου παρατάσεως τῆς προθεσμίας εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὅπως ὑποβάλῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν ἔκθεσίν της, εἶναι δεδικαιολογημένη, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει ὅτι, ὡς ἀνέφερον καὶ προχθές, 650 ἔγγραφα ἔδει νὰ ταξινομηθοῦν, ἡ δὲ ἔκθεσις ἀποτελεῖ τόμον ἐξ 75 πολυγραφημένων σελίδων καὶ οἱ κ. κ. εἰσηγηταὶ εἰργάσθησαν ἐπὶ 42 ἐν συνόλῳ ὥρας. Θὰ ἀναγνώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν ἔκθεσιν, παραλείπων μερικὰ τμήματα αὐτῆς, τὰ ὁποῖα, δεδομένου ὅτι θὰ ἐκτυπωθῇ ἡ ἔκθεσις, θὰ διανεμηθοῦν εἰς ὅλους τοὺς βουλευτὰς καὶ θὰ ἀπησχόλουν τὴν ὥραν τῆς Βουλῆς διὰ τῆς ἀναγνώσεως ὁλοκλήρου τοῦ κειμένου τῆς ἐκθέσεως. «Ἡ ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως........ ...... (Ἀναγινώσκει)............».

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν συμφωνῇ ἡ Βουλὴ νὰ διαβάσῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ διὰ ταῦτα.

§12Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἤκουσα παρατήρησιν ἐκ μέρους συναδέλφου ὅτι ὁ νόμος λέγει νὰ ἀναγνωσθῇ ὁλόκληρος ἡ ἔκθεσις. Ὁ νόμος ὁμιλεῖ περὶ καταθέσεως τῆς ἐκθέσεως.

§13Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ σᾶς ἀναγνώσω μερικὰ ἀκόμη. Ὑπάρχει, κύριοι, ἐκτενὴς ἡ ἔκθεσις τῶν ἀπόψεων τῆς πλειοψηφίας. Ὑπάρχει ἐπίσης ἀρκετὰ ἐκτενὴς ἡ ἔκθεσις τῶν ἀπόψεων τῆς μειοψηφίας.

§14Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ὁ νόμος λέγει ὅτι κατατίθεται τὸ πόρισμα τῆς πλεισιψηφίας καὶ τῆς μειοψηφίας. Τοῦτο δὲν σιμαίνει ἀνάγνωσιν τῆς ἐκθέσεως, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον θὰ τυπωθῇ ἡ ἔκθεσις.

§15Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐπειδὴ ἀναπτύσσονται αἱ ἀπόψεις τῶν μελῶν τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς μειοψηφίας ἡ ἀνακριτικὴ ἐπιτροπὴ κατέληξεν εἰς τὸ ἑξῆς συμπέρασμα: «Διὰ ταῦτα, τὰ πλειοψηφοῦντα μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς.... (Ἀναγινώσκει)............» Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω τὴν παροῦσαν ἔκθεσιν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς.

§16Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἔχετε καὶ τῆς μειοψηφίας τὴν ἔκθεσιν τὴν ὁποίαν δὲν ἐδιαβάσετε.

§17Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εἶναι ὁλόκληρος ἡ ἔκθεσις καὶ τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς μειοψηφίας.

§18Γ. ΛΑΖΑΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ ἔκθεσις τῆς μειοψηφίας.

§19Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Μαντᾶ, εἶπα ὅτι τὰ πλειοψηφοῦντα μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς.

§20Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ὑπάρχει καὶ πρότασις τῆς μειοψηφίας τὴν ὁποίαν δὲν ἀνεγνώσατε. Ὅλα θὰ ἀναγνωσθοῦν.

§21Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Ἐν τῷ πορίσματι διατυποῦται ἡ γνώμη τῆς μειοψηφίας, ναὶ ἢ ὄχι; Ἐὰν διατυποῦται θὰ ἠθέλαμεν νὰ λάβωμεν γνῶσιν αὐτῆς.

§22Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ἡ ἔκθεσις τῆς μειοψηφίας καταλήγει ὅτι δὲν εὑρίσκει καμμίαν κατηγορίαν.

§23Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. «Ἐπειδὴ κατὰ τὴν γνώμην τῆς μειοψηφίας .......(Ἀναγινώσκει)........». Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη τῆς μειοψηφίας.

§24Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σήμερον θὰ γίνῃ ἡ συζήτησις;

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§26Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον κατετέθη ἡ ἔκθεσις σήμερον, παρακαλῶ νὰ ὁρισθῇ μία ἡμέρα συζητήσεως.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ὁρίσωμεν τὴν προσεχῆ Τρίτην ὡς ἡμέραν συζητήσεως.

§28Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁ σχετικὸς νόμος ὁρίζει ὅτι ἐντὸς πενθημέρου ἀπὸ τῆς καταθέσεως πρέπει νὰ γίνῃ συζήτησις. Νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐκτυπωθῇ ἡ ἔκθεσις νὰ διανεμηθῇ εἰς τοὺς κ. κ. βουλευτὰς καὶ νὰ συζητήσωμεν τὸ ζήτημα τὴν Δευτέραν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεθαύριον εἶναι Κυριακὴ καὶ ἐνδέχεται διὰ τεχνικοὺς λόγους νὰ μὴ καταστῇ δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἐκτύπωσις καὶ ἡ διανομὴ τῆς ἐκθέσεως μέχρι τῆς Δευτέρας, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ ἐὰν θέλετε νὰ ὁρίσωμεν τὴν Τρίτην ὡς ἡμέρα συζητήσεως.

§30Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μετὰ τὴν συζήτησιν καὶ τὴν τυχὸν παραπομπὴν πρέπει νὰ παρέλθουν τρεῖς ἡμέραι διὰ νὰ γίνῃ ἡ κλήρωσις τοῦ δικαστηρίου κλπ. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι τερματιζομένης τῆς συζητήσεως τὴν Τρίτην πρέπει νὰ ἔχωμεν συνεδρίασιν καὶ τὴν Παρασκευὴν διὰ νὰ γίνῃ ἡ κλήρωσις, δι’ αὐτὸ ἡ παράκλησις ἡ ἰδική μου εἶναι τὴν ἐρχομένη Δευτέρα νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν τὴν Δευτέραν. Θὰ παρακαλέσω τὴν Τρίτην καὶ θὰ ἔχωμεν συνεδρίασιν καὶ τὴν Παρασκευήν.

§32Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι εἰδικὸν, ἠμποροῦμεν νὰ ὁρίσωμεν εἰδικὴν ὥραν τῆς συνεδριάσεως.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ ὁρισθῇ ἡ ἕκτη ἀπογευματινὴ τῆς Τρίτης διὰ τὸ ζήτημα τῆς παραπομπῆς τοῦ κ. Χατζηπάνου κλπ.;

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὸν ὅτι θὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς τὴν προσεχῆ Τρίτην καὶ ὥραν 6 μ. μ. ἀκριβῶς.

§36Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ 1½ ἔτους ὑπῆρχε μία ἄλλη ἐπιτροπὴ ἐρεύνης διὰ τὸ συνάλλαγμα. Ἐπειδὴ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν εἶνε ἐκτεθειμένοι καὶ πρώην καὶ νῦν συνάδελφοι, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία σύστασις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν—ἢ μᾶλλον νὰ καθορισθῇ χρόνος— νὰ φέρῃ τὸ ταχύτερον εἰς τὴν Βουλὴν τὸ πόρισμά της.

§37Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἔχω ὁρισθῆ εἰσηγητὴς ὅπως καὶ ὁ κ. Καλκάνης. Τὴν εἰσήγησίν μου τὴν ἔχω ἑτοιμάσει καὶ περιμένω τὸν κ. Καλκάνην νὰ καλέσῃ τὴν Ἐπιτροπήν.

§38Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς τὴν Βουλὴν ὀφείλω μίαν ἐξήγησιν. Ἡ ἐπὶ τοῦ συναλλάγματος ἐπιτροπὴ τῆς προηγουμένης Βουλῆς εἰργάσθη μετὰ ζήλου ἐξαιρετικοῦ διὰ νὰ φέρῃ εἰς φῶς διάφορα γεγονότα προκύπτοντα ἀπὸ τὴν δικογραφίαν. Ἐνεφιλοχώρησε χρονικὸν διάστημα 3, 4 μηνῶν, διακοπῆς, διότι ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου διεκόπησαν αἱ ἐργασία τοῦ Σώματος, κατόπιν δὲ ἐπηκολούθησεν ἡ διάλυσις τῆς Βουλῆς καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐβράδυνε νὰ συγκροτηθῇ ἡ νέα Ἐπιτροπὴ Ὀφείλω νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ νέα Ἐπιτροπὴ ἀπετελέσθη κυρίως ἀπὸ νέα πρόσωπα ἐκτὸς ἐμοῦ, τοῦ κ. Σταθοπούλου καὶ τοῦ κ. Ἀριστείδου. Ἐκάλεσα δὶς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ παρεκάλεσα ἰδιαιτέρως νὰ λάβουν γνῶσιν τῆς δικογραφίας. Ἡ δικογραφία εἶναι ὀγκώδης, συμπαρομαρτοῦν δὲ καὶ πολλαὶ ἄλλαι δικογραφίαι, τὰς ὁποίας ἐπεξεργάσθησαν τὰ δικαστήρια. Προσεπάθησα νὰ πείσω τὰ μέλη ὅτι πρέπει τοὐλάχιστον νὰ ἀναγνωσθοῦν ἐνώπιόν των αἱ καταθέσεις τῶν μαρτύρων διὰ νὰ λάβουν μίαν ἰδέαν καὶ ἐπεχείρησα ὁ ἴδιος νὰ ἀναγνώσω εἰς τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς 3, 4 ἐκ τῶν πολυσέλιδων ἐκείνων καταθέσεων καὶ τότε μοῦ ἀπήντησαν ὅλοι ὅτι ἔλαβον μίαν ἰδέαν ἐκ τῶν 3 καταθέσεων. Ἔκτοτε οὐδεὶς τῶν μελῶν ἠθέλησε νὰ λάβῃ γνῶσιν τῆς δικογραφίας. Εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν κατόπιν τῆς ἐπιμονῆς των ἐζήτησα νὰ ὁρισθοῦν εἰσηγηταὶ ἵνα οἱ εἰσηγηταὶ κάμουν εἰσήγησιν καὶ κατατοπίσουν τὴν Ἐπιτροπήν. Τοὺς ἐδήλωσα ρητῶς, σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς ὅτι δὲν δύνανται ἐὰν τοὐλάχιστον δὲν ἀναγνωσθοῦν ἔστω καὶ ἀκροθιγῶς αἱ διάφοροι καταθέσεις νὰ σχηματίσουν ἀντίληψιν ἐκ τῶν ἐκθέσεων τῶν εἰσηγητῶν καὶ μόνον. Ἡ ἐπιμονή των ἦτο κάπως ἐξαιρετικὴ καὶ περίεργος. Ἠννόουν ἄνευ οὐδεμιᾶς μελέτης, οὔτε τῶν φακέλλων, οὔτε τῶν καταθέσεων τῶν μαρτύρων νὰ ἀποφανθοῦν ὡς ἀπὸ τρίποδος. Κατόπιν τῆς ἐπιμονῆς των ὡρίσθησαν εἰσηγηταὶ ὁ κ. Γοργίας καὶ ἐγώ. Μετὰ παρέλευσιν ὀλίγων ἡμερῶν ὁ κ. Γοργίας μοῦ ἔφερε σχέδιον τῆς εἰσηγήσεώς του διὰ νὰ λάβω γνῶσιν τοῦ περιεχομένου. Ἦτο μία εἰσήγησις, ἡ ὁποία κατὰ τὰ ⅘ ἀνεφέρετο σχετικῶς μόνον εἰς τὸ ζήτημα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Περὶ ὅλων τῶν ἄλλων προσώπων δὲν ἀνέφερεν οὐδὲ λέξιν. Διὰ δύο μόνον ἐκ τῶν πολιτικῶν προσώπων ἁπλῶς νομίζει ὅτι δὲν προκύπτουν στοιχεῖα. Εἶπον εἰς τὸν κ. Γοργίαν ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, διότι πρόκειται περὶ τόσον σοβαροῦ θέματος, τὸ πρᾶγμα νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς χωρὶς αἰτιολογίαν εἴτε ἀπαλλακτικὴν, εἴτε παραπεμπτικήν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι σκόπιμον, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐμφανισθῇ ἁπλῶς κατὰ τύπους τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἐμπεριστατωμένη ἐξέτασις τοῦ θέματος. Ἡ ἔκθεσις, ἡ ὁποία θὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι ἀναγκαία διὰ νὰ κατατοπισθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν περιέχῃ στοιχεῖα. Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ τί εἶπεν ὁ α ἢ ὁ β μάρτυς.

§39Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ δηλαδὴ δὲν ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκον της.

§40Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἶσθε Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς κ. Καλκάνη;

§41Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Μάλιστα.

§42Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Πόσες φορὲς ἐκαλέσατε τὴν Ἐπιτροπήν;

§43Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τρεῖς ἢ τέσσαρες.

§44Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δὲν συνῆλθεν ἡ Ἐπιτροπή;

§45Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχατε ἀκούσει ὅτι εἶπον ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἠθέλησε κατ’ οὐδεμίαν ἐκδοχὴν νὰ λάβῃ γνῶσιν τῆς δικογραφίας οὔτε τῶν καταθέσεων τῶν μαρτύρων, οὔτε οὐδενὸς ἄλλου στοιχείου. Ἀλλά, ἐπέμεινεν ἀνενδότως νὰ ὁρισθῇ ὁ κ. Γοργίας νὰ κάμῃ τὴν εἰσήγησίν του. Εἶναι τοῦτο κάτι τὸ ἀσύλληπτον διανοητικῶς, νὰ μὴ λάβουν γνῶσιν τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν καταθέσεων. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ λυθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἡ οὐσία εἶναι ὅτι ἡ ἔκθεσις, ἡ ὁποία θὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ἔχει σκοπὸν μοναδικὸν νὰ κατατοπίσῃ τὴν Βουλὴν, διὰ τοῦτο πρέπει νὰ εἶναι ἐμπεριστατωμένη. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγῃ ὅτι δὲν προέκυψε τίποτε ἢ ὅτι προέκυψε τοῦτο ἢ ἐκεῖνο ἐκ τοῦ συνόλου. Πρέπει νὰ δικαιολογήσῃ τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην ἐκδοχὴν ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων. Εἶναι ἐπαναλαμβάνω περίεργος ἡ ἀντίληψις ὡρισμένων μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ ἀποφανθοῦν χωρὶς νὰ λάβουν γνῶσιν τῆς δικογραφίας καὶ νὰ στηριχθοῦν εἰς μίαν ἔκθεσιν μόνον. Κατὰ συνέπειαν νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ ὀφείλει νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἄποψιν ὅτι πρέπει ἡ εἰσήγησις νὰ εἶναι ἐμπεριστατωμένη καὶ διὰ νὰ εἶναι ἐμπεριστατωμένη θὰ παρακαλέσω, θὰ κάμω ἐὰν θέλετε ἔκκλησιν εἰς τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ καταγίνουν ἐπί τι χρονικὸν διάστημα εἰς τὴν μελέτην τῶν φακέλλων τῆς δικογραφίας. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀπαλλακτικὴ ἡ πρότασις, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρέλθῃ εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν ἄνευ σοβαρᾶς δικαιολογίας. Δὲν θὰ εἶναι πρὸς τιμὴν τῶν ἐκπροσώπων τοῦ ἔθνους νὰ ἔλθωμεν νὰ εἴπωμεν χωρὶς νὰ αἰτιολογήσωμεν εἴτε τὴν μίαν εἴτε τὴν ἄλλην πλευράν.

§46Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Σεῖς εἶσθε εἰσηγητής, συνεπῶς ἠμπορεῖτε νὰ περιλάβετε ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα εἰς τὴν εἰσήγησίν σας.

§47Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τουλάχιστον θὰ πρέπῃ νὰ ἔχωμεν ἓν χρονικὸν διάστημα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡρίσατε, σεῖς, κ. Καλκάνη, τὸν χρόνον.

§49Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐγὼ τοὐλάχιστον νομίζω ὅτι ἀπαιτοῦνται τρεῖς μῆνες τοὐλάχιστον.

§50Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριε Καλκάνη, ἀπὸ πόσον χρόνον ἔχετε ἀναλάβει ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς;

§51Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1949.

§52Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Σᾶς χαρίζω τὸ διάστημα τοῦτο. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς, ἀφ’ ἧς συνεκροτήθη ἡ παροῦσα συνέλευσις εἶσθε Πρόεδρος;

§53Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Βεβαίως.

§54Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Καὶ ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ὁ κ. Μερκούρης τώρα νὰ ὑπομνήσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ὅτι οὐδὲν ἔκαμε μέχρι σήμερον ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία συνεκροτήθη διὰ τόσον σοβαρὸν θέμα, διὰ νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλὴ ὅτι τίποτε δὲν ἔχει κάμει; Νομίζω ὅτι ὀφείλω νὰ καταλογίσω καὶ εἰς σᾶς εὐθύνην διατὶ δὲν ὠχλήσατε τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὥστε νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλὴ αὐτὴν τὴν ἀδιαφορίαν τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ λάβῃ τὰ μέτρα της.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποίαν ἀδιαφορίαν τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς;

§56Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ἐντὸς τοῦ χρονικοῦ διαστήματος τῶν 3 μηνῶν θὰ δύναται νὰ περατωθῇ τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος ἔχει τὸν λόγον.

§58Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁ ἄρτι κατελθὼν ἀπὸ τὸ βῆμα ἀξιότιμος συνάδελφος ἀνέπτυξε μίαν περίεργον θεωρίαν ὅτι ὁ ἴδιος ἔχει δικαιώματα ἐντελῶς ηὐξημένα ἔναντι τῶν ἄλλων μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὥστε νὰ κρίνῃ ἐὰν τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς ἔκαμον ὅλα τὸ καθῆκον των ἢ ὄχι. Ἔχω νὰ εἴπω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι εἷς ἐκ τῶν εἰσηγητῶν, τοὺς ὁποίους ὡρίσαμεν, ἐτερμάτισεν ἤδη τὴν ἐργασίαν του καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Καλκάνην νὰ καλέσῃ τὴν ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ἀκούσωμεν τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Γοργία οἱαδήποτε κι’ ἂν εἶναι αὐτή, καὶ νὰ λάβωμεν ἀποφάσεις ἐπ’ αὐτῆς. Ὁ κ. Καλκάνης ἀπήντησεν ὅτι καλῶ τὴν Ἐπιτροπὴν διότι δὲν μοῦ ἀρέσει ἡ εἰσήγησις τοῦ κ. Γοργία καὶ τοῦ εἶπα ὅτι δὲν εἶναι ἰδικόν σας ζήτημα· ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ κληθῇ. Ἐν συνεχείᾳ μοῦ εἶπεν ὅτι ὁ κ. Γοργίας δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του ὅλα τὰ ἔγγραφα. Τοῦ εἶπα καὶ αὐτὸ δὲν εἶνε ἔργον ἰδικόν σας νὰ κρίνετε· εἴμεθα ὅλοι μέλη ἰσότιμα εἰς τὴν Ἐπιτροπήν· εἶναι ἔργον τῆς ἐπιτροπῆς νὰ τὸ κρίνῃ. Σεῖς ἔχετε ἁπλῶς δικαίωμα νὰ καλῆτε τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τίποτε πέραν αὐτοῦ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς ὅτι γίνεται ἀτυχῶς μία προσπάθεια παρελκύσεως αὐτοῦ τοῦ ζητήματος. Ἡ ὑπόθεσις τῶν καυσίμων συγκρινομένη μὲ αὐτὴν ἔχει ὑλικὸν δεκαπλάσιον καὶ ἐν τούτοις ἡ ἐπιτροπὴ ἐκείνη ἐργασθεῖσα ἐπὶ 222 ὥρας ἐτερμάτισεν τὸ ἔργον της εἰς τόσον ὀλίγον σχετικῶς χρονικὸν διάστημα. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ὑπάρχουν ἐκκρεμῆ θέματα τιμῆς θίγοντα πολιτικὰ πρόσωπα εἶναι ἀνάγκη νὰ τερματίζωνται τὰ ζητήματα τὸ ταχύτερον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἐκκρεμότης νὰ παρατείνεται ἐπὶ ἔτος. Πρέπει ἐντὸς ὀλίγων ἑβδομάδων νὰ τερματίζεται τὸ ζήτημα, ὅπως ἐκάμαμεν καὶ εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῶν καυσίμων. Ἐὰν ὁ κ. Καλκάνης δὲν νομίζει ὅτι εἶναι εἰς θέσιν ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸ ἔργον τῆς ἐπιτροπῆς ταχέως ὀφείλει νὰ ἀποχωρήσῃ καὶ ὄχι νὰ ἀποδίδῃ μομφὴν εἰς τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς ὅτι δὲν κάμουν τὸ ἔργον των.

§59Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, νομίζω ὅτι κακῶς ἐτέθη τὸ ζήτημα ἀπόψε διότι διὰ τῆς συζητήσεως αὐτῆς καὶ τὸ κῦρος τῆς ἐπιτροπῆς καταπίπτει καὶ ἡ Βουλὴ θίγεται διότι συνέστησε Ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία δὲν προωθεῖ τὸ ἔργον της καὶ μάλιστα εἰς τοιαύτην περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θίγονται ὑπολήψεις πολιτικῶν προσώπων τὰ ὁποῖα κατέχουν ὑψηλὰς θέσεις εἰς τὴν κρατικὴν ἱεραρχίαν. Νομίζω ὅτι οὔτε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς ἔθεσε τὸ ζήτημα ἀπολύτως ὡς ἔχει, οὔτε οἱ ἄλλοι συνάδελφοι ἐτοποθέτησαν τὸ ζήτημα ὡς ἔπρεπε νὰ τὸ τοποθετήσουν. Εἶμαι μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ὑπῆρξα τακτικὸς εἰς ὅλας τὰς συνεδριάσεις, ἐδέχθην ὅλας τὰς ἀπόψεις καὶ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Καλκάνη νὰ ἀναγνωσθοῦν ὅλαι αἱ καταθέσεις καὶ τὴν ἄποψιν τῶν ἄλλων συναδέλφων οἱ ὁποῖοι ἔλεγον νὰ ὁρισθοῦν εἰσηγηταὶ καὶ μετὰ τὴν εἰσήγησιν νὰ ἐπακολουθήσῃ συζήτησις καὶ ἐὰν ὑπάρχουν κενὰ νὰ συμπληρωθοῦν.

§60Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι δικασταί. Ἡ ἐπιτροπὴ εἶναι ἀνακριτικὴ καὶ τὰ πορίσματά της πρέπει νὰ στηρίζωνται ἐπὶ στοιχείων.

§61Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἕκαστος θὰ ἀσκήσῃ τὸ καθῆκον του ὡς αὐτὸς τὸ ἀντιλαμβάνεται. Δὲν ἔπρεπε νὰ γεννηθῇ τὸ ζήτημα ὡς ἐγεννήθη ἀπόψε εἰς τὴν συνεδρίασιν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς παρεκλήθη νὰ καλέσῃ τὴν ἐπιτροπὴν τὴν προσεχῆ Πέμπτην ἵνα ὁ κ. Γοργίας ἀναπτύξῃ τὴν εἰσήγησίν του.

§62Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὰ προσκομισθέντα στοιχεῖα εἶναι ἀνεπαρκῆ καὶ ἔδωσα ἐντολὴν νὰ προσκομισθοῦν περισσότερα ἀπὸ τὴν Τράπεζαν. Δὲν ἐκαλέσαμεν χθὲς τοὺς δύο διευθυντὰς τῶν Τραπεζῶν, καὶ δὲν ἀνέλαβον τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μᾶς φέρουν ὡρισμένα στοιχεῖα;

§63Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Αὐτὸ δὲν μᾶς ἐμποδίζει ἀπὸ τὸ νὰ συνεχίσωμεν τὸ ἔργον μας. Λυποῦμαι πάρα πολὺ διότι ἀναγκαζόμεθα λόγῳ τῆς συζητήσεως ἡ ὁποία προεκλήθη νὰ εἰσερχώμεθα εἰς λεπτομερείας τοῦ ἔργου τῆς ἐπιτροπῆς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπομένει εἶναι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς νὰ καλέσῃ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς ἐπιτροπῆς καὶ νὰ τὸν παρακαλέσῃ νὰ ἐπισπεύσῃ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἀνέλαβεν διὰ τῆς ἀποπερατώσεως τῆς ὅλης διαδικασίας ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ μὴ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ τώρα δεδομένου ὅτι καὶ τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκθέτει καὶ τὴν Βουλὴν θίγει καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς ἐπιτροπῆς νὰ προσπαθήσῃ νὰ φθάσωμεν τὸ συντομώτερον εἰς ἕνα συμπέρασμα.

§64Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Δὲν ἔχει δικαίωμα ἡ Βουλὴ νὰ ὁρίσῃ προθεσμίαν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά της;

§65Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Βεβαίως ἔχει. Ὑπῆρξαν ὡρισμέναι διαφωνίαι ἐπὶ τῆς διαδικασίας αἱ ὁποῖαι ὅμως δὲν ἔπρεπε νὰ φθάσουν εἰς τὴν ὀξύτητα ποὺ ἔφθασαν. Δὲν πρόκειται οὔτε περὶ ἀντιδράσεων οὔτε περὶ διαφωνιῶν ριζικῶν λυποῦμαι μάλιστα διότι ἠναγκάσθημεν νὰ ἀπασχολήσωμεν τὴν Βουλὴν ἀπόψε μὲ ὅλο αὐτὸ τὸ θέμα.

§66Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς λαθρεμπορίας τοῦ συναλλάγματος ἔχουσι ὁρισθῇ δύο εἰσηγηταὶ ὁ κ. Καλκάνης καὶ ἐγώ. Πράγματι ὁ κ. Καλκάνης συνέστησε κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς νὰ λάβουν γνῶσιν τῆς δικογραφίας. Τελικῶς ἀπεφασίσθη οἱ δύο εἰσηγηταὶ νὰ κάμουν τὴν εἰσήγησίν των εἰς τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς ἵνα βάσει τῶν εἰσηγήσεων αὐτῶν ἀποφανθῇ ἡ ἐπιτροπή. Τὴν εἰσήγησίν μου ἔχω ἑτοιμάσει ἤδη καὶ λόγῳ λεπτότητος τὴν ἔδωσα εἰς τὸν κ. Καλκάνην καὶ τὴν ἀνέγνωσε. Δὲν ξέρω πῶς θέλει νὰ ἐξαγάγῃ ὁ κ. Καλκάνης συμπεράσματα ἐπ’ αὐτῆς.

§67Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Διὰ νὰ γίνῃ ἡ εἰσήγησις ἡ ἰδική μου πρέπει νὰ ὑπάρχουν στοιχεῖα καὶ ἀπὸ τὴν μία ἄποψιν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν ὅτι πρέπει νὰ ρίχνωμεν στάχτη εἰς τὰ μάτια προκειμένου περὶ μιᾶς τοιαύτης ὑποθέσεως.

§68Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὴν εἰσήγησίν μου τὴν ἔχω ἑτοιμάσει καὶ λόγῳ λεπτότητος τὴν ἔθεσα ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Καλκάνη. Δὲν γνωρίζω διὰ ποίους λόγους ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἐδήλωσεν ὅτι ἡ ἔκθεσίς μου διὰ τὸν ἄλφα ἢ βῆτα λόγον δὲν τοῦ ἀρέσει. (Θόρυβος)....

§69Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Σᾶς εἶπα, κ. Γοργία....

§70Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Καλκάνης δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποφανθῇ ἐὰν ἡ εἰσήγησίς μου εἶναι καλὴ ἢ ὄχι· πρέπει νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς.

§71Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς εἶχα παρακαλέσει νὰ μοῦ κάμετε τὴν τιμὴν νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Ὅλα τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν ἀπόψε ἀλλὰ καὶ τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἐθίξαμεν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἐργασιῶν μας τῆς τελευταίας ἑβδομάδος εἶναι ἀναμφισβητήτως σοβαρὰ καὶ σπουδαῖα, ἀλλὰ δευτερευούσης σημασίας. Ὑπάρχει ζήτημα, κ. Πρόεδρε, τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι φλεγούσης ἐπικαιρότητος. Τὸ ζήτημα αὐτό, κ. Πρόεδρε, εἶναι τὸ ἐθνικὸν ζήτημα. Ἀπό τινος χρόνου ὑπάρχει μία κατάστασις ἐσωτερική, ἡ ὁποία προκαλεῖ πολλὰς ἀνησυχίας εἰς εὐρύτατα τμήματα τῆς κοινῆς γνώμης. Ἡ κατάστασις αὐτὴ ἐπεδεινώθη ἀπὸ τὰ γεγονότα τῆς Μ. Ἀνατολῆς. Καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν ἀπὸ ὅλα τὰ Κράτη λαμβάνονται μέτρα προνοίας, ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ Κυβέρνησις ἀσχολεῖται μὲ ὅλα τὰ ἄλλα πλὴν αὐτοῦ. Ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ μὴ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ ζήτημα αὐτὸ διὰ νὰ ἀφυπνίσῃ τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ τὸν λήθαργον εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκεται. Ἡ κατάστασις, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνος καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς πιστεύει ὅτι ἡμεῖς ὡς Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία κάτι κάμνομεν. Ἀλλὰ δὲν κάμνομεν τίποτε ἀπολύτως. Ἐὰν διαβάσητε τὰς ἐφημερίδας θὰ ἴδητε ὅτι τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον ἠσχολήθη μὲ τὸ ζήτημα τῶν μέτρων ἐπιεικείας. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι). Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἀναπτύξω τὸ θέμα.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν Δευτέραν, κ. συνάδελφε, θὰ συζητηθῇ τὸ θέμα αὐτό.

§73Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἔχει καλῶς.

§74Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Τὶ ἔχομεν νὰ εἴπωμεν ἡμεῖς, κ. Πρόεδρε, περὶ τῆς Κορέας, ἢ περὶ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Τρούμαν.

§75Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τοῦ συναλλάγματος νὰ ταχθῇ μία προθεσμία εἰς τὴν ἐπιτροπὴν νὰ ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά της.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Σβῶλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Δημοσίων Ἔργων καί Συντονισμοῦ, ἀφορώσης τὴν ἀποξήρανσιν τῶν Βρωμολιμνῶν ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ.

§77Α. ΣΒΩΛΟΣ. Τὸ θέμα θὰ εἶνε γνωστὸν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, μολονότι ἡ ἐρώτησις ἀπευθύνεται εἰς πλείονας τοῦ ἑνὸς Ὑπουργούς, διότι καθὼς εἶναι κατανεμημέναι αἱ ἁρμοδιότητες πράγματι ὁ βουλευτὴς δὲν ἠξεύρει ποῦ ν’ ἀποτανθῇ δι’ ἕνα ζήτημα. Διὰ τὴν ἀποξήρανσιν τῶν περιφερειῶν Βρωμολιμνῶν τῆς Β.Δ. Μακεδονίας διὰ τὰς ὁποίας ἐνδιαφέρεται πολὺς κόσμος ἀγροτῶν τῶν περιοίκων ἔχουν γίνει καὶ συνέδρια συνεταιριστικὰ–γεωργικὰ τῆς περιφερείας καὶ ἔχει γίνει καὶ μία ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία κατέβηκε εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ παρακαλέσῃ τὸ Κράτος νὰ ἐπέμβῃ. Μελέται ἔχουν γίνει, ὑποσχέσεις πολλαὶ ἔχουν δοθῆ, εἰς τὴν πρᾶξιν ὅμως δὲν ἔχει γίνει τίποτε. Ζητοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὅλοι καὶ συγχρόνως καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὴν ὑπόθεσιν καὶ τώρα ποὺ ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν της ἡ χώρα τὰς πιστώσεις ἀπὸ τὸ σχέδιον ἀνασυγκροτήσεως, νὰ δώσῃ μίαν λύσιν εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο.

§78Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἔχει μελετηθῆ ἀλλ’ αἱ ἀπαιτούμεναι δαπάναι εἶναι τεράστιαι καὶ χρήματα δὲν ὑπάρχουν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐντὸς ἑνὸς ἔτους τοῦ 1951 ἕως 1952 νὰ γίνουν ὅλοι οἱ δρόμοι, ὅλα τὰ λιμάνια, τὰ γεφύρια, τὰ σπίτια κλπ.

§79Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τίποτε δὲν ἔγινε μέχρι τώρα.

§80Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἔγιναν πολλά, κ. συνάδελφε. Ἔχουν γίνει πέντε ἐγκαίνια ἀποξηραντικῶν ἔργων ἐντὸς 2½ μηνῶν, γίνονται ἔργα ὁδοποιΐας τεράστια, γίνονται αἱ γέφυραι τοῦ Ὄρλιακο, τοῦ Νέστου κλπ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ὅλα ἀμέσως. Πρέπει νὰ παρέλθουν πολλὰ ἔτη διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ τὸ συγκοινωνιακὸν δίκτυον τῆς χώρας ὅπως ἦτο πρὸ τοῦ πολέμου.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Οἰκονομικῶν ἀφορώσης τὰ διατεθέντα χρηματικὰ ποσὰ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν τσιμεντοβιομηχανιῶν.

§82Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τῆς ἐρωτήσεώς μου παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ πληροφορήσουν τὴν Βουλὴν ἐὰν εἶναι ἀληθὲς ὅτι πρὸ μηνῶν, πρὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ὅλα τὰ ποσὰ τὰ προορισθέντα ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν ἀμερικανικὴν βοήθειαν διὰ τὴν ἀναδημιουργίαν καὶ ἐνίσχυσιν τῶν ἑλληνικῶν τσιμεντοβιομηχανιῶν, ὅλα τὰ ποσὰ αὐτὰ διετέθησαν ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν δανείων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς δύο μεγάλας βιομηχανίας τσιμέντου τῶν Ἀθηνῶν «ΤΙΤΑΝ» καὶ «ΗΡΑΚΛΗΣ», χωρὶς νὰ παρασχεθῇ ἡ ἐλαχίστη οἰκονομικὴ συνδρομὴ εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχιακὰς ὁμοειδεῖς βιομηχανίας. Ἀφορμὴν διὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς ἔλαβον ἀπὸ μίαν ἔντονον διαμαρτυρίαν ὅλων τῶν ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων τῆς Χαλκίδος, διότι αἴτησις χορηγήσεως δανείου ἀπὸ τὴν ἐκεῖ τόσον καλὰ ὠργανωμένην Ἑταιρίαν Τσιμέντων διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν βιομηχανικῶν της ἐγκαταστάσεων ἀπερρίφθη ἄνευ αἰτιολογίας, ἐνῷ ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῶν 5 δισεκατομμυρίων δολλαρίων διετέθη διὰ τὰς ἀνωτέρω δύο μεγάλας βιομηχανίας. Ἡ σημασία τῆς ἐρωτήσεώς μου εἶναι πιθανῶς εὐρυτέρα καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ τεθῇ ἐπὶ τάπητος τὸ σοβαρώτατον θέμα τῆς ἐγκαταλείψεως τῶν ἑλληνικῶν ἐπαρχιῶν. Ἡ σημασία λέγω τῆς ἐπερωτήσεώς μου εἶναι εὐρυτέρα καὶ δικαίως τίθεται ἐπὶ τάπητος σπουδαιότατον θέμα μεγίστης ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς σημασίας, τὸ θέμα δηλαδὴ τῆς ἐγκαταλείψεως τοῦ νομοῦ καὶ τῆς ἐπαρχίας, ἔναντι τῆς προνομιούχου θέσεως τῆς πρωτευούσης, ἡ ὁποία συστηματικῶς ἀπὸ 10ετίας ἀπορροφᾷ καὶ συγκεντρώνει ὁλόκληρον τὴν οἰκονομικὴν δραστηριότητα τῆς χώρας.

§83Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Διὰ νὰ δώσω ἀπόδειξιν τῶν ὅσων λέγει ὁ ρήτωρ καὶ νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Βουλή, τὴν ἔκτασιν τῆς ἐγκαταλείψεως τῆς ἐπαρχίας, τὴν πληροφορῶ, ὅτι ἐκ τῶν 8 δισεκατομμυρίων τὰ ὁποῖα διετέθησαν διὰ τὰς κατασκηνώσεις, τὰ τέσσαρα δισεκατομμύρια εἶναι διὰ τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης καὶ τὰ ἄλλα 4 δισεκατομμύρια δι’ ὁλόκληρον τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα.

§84Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Αἶσχος.

§85Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὅμως ἡ Ἑλληνικὴ ἐπαρχία, ἡ ὁποία ἐπειδὴ ὑπέστη τὰς μεγαλυτέρας καταστροφὰς εἰς τὸν τομέαν αὐτὸν τὸν οἰκονομικὸν καὶ τὸν βιομηχανικόν, καταδικάζεται εἰς πλήρη οἰκονομικὴν ἀπονέκρωσιν. Δι’ αὐτὸ ἐφιστῶ τὴν ἰδιαιτέραν ὅλως προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ συνιστῶ νὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν δικαιοτέραν κατανομὴν τῶν πιστώσεων εἰς ὅλους τοὺς παραγωγικοὺς κλάδους τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ νὰ ἐπιδείξῃ σοβαρὰν μέριμναν διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν καὶ ἐπέκτασιν τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν καὶ τὴν ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν παραγωγικῶν ἔργων, διότι μόνον ὅταν δύναται νὰ προστατευθῇ ὁ ἄξιος στηρίγματος ἄνεργος ἐργατικὸς κόσμος καὶ ὁ εὑρισκόμενος εἰς πλήρη ἐξαθλίωσιν πληθυσμὸς τῶν ἐπαρχιῶν τότε μόνον ἠμπορεῖ νὰ σταματήσῃ ἡ ἀστυφιλία ἡ ὀλεθρία διὰ τὸ μέλλον τοῦ Ἔθνους. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ πανελλήνιον αὐτὸ αἴτημα καὶ θὰ ὁρισθῇ ἀπὸ τοῦδε μία ἡμέρα εὐρυτάτης συζητήσεως τοῦ θέματος καὶ παρακαλῶ πρὸς τοῦτο διερμηνεύων τὰ αἰσθήματα ὅλων τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τὸν κ. Πρόεδρον νὰ προκαλέσῃ σχετικὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. (Χειροκροτήματα).

§86Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Εἶναι τόσης κολοσσιαίας σημασίας τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος, ὥστε νομίζω ὅτι θὰ ἐκπληρώσητε καὶ πρὸς τὸν ἑαυτόν σας καὶ πρὸς τὴν ἱστορίαν καὶ πρὸς τὸ Σῶμα, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, μέγα καθῆκον, ἐὰν ὁρίσητε μίαν τοιαύτην ἡμέραν, τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα πρὸς συζήτησιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι εἶναι ἐξαιρετικωτάτης σημασίας, διὰ νὰ ἀκουσθῇ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἡ δικαία ἀγανάκτησις καὶ διαμαρτυρία της, διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν ἐπαρχιῶν. (Χειροκροτήματα).

§87Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβ.). Κύριε Πρόεδρε, ἠκούσαμεν μὲ μεγάλην προσοχὴν ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος. Ἡ Κυβέρνησις συμμερίζεται ἀνεπιφυλάκτως τὰς ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν καὶ παρηκολούθησεν ἐπίσης μὲ προσοχὴν τὴν εὔλογον συγκίνησιν τῆς Βουλῆς ὑπὲρ τῆς ἑλληνικῆς ἐπαρχίας. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ χαρῶμεν νὰ ὁρισθῇ ἡμέρα πρὸς συζήτησιν ὥστε νὰ ἀκούσωμεν ὅλας τὰς ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι θὰ συντελέσουν εἰς τὸ νὰ πραγματοποιηθῇ ἐπὶ τέλους τὸ δίκαιον καὶ πανελλήνιον αἴτημα ἡ ζωογόνησις τῆς ἐγκαταλελειμμένης ἑλληνικῆς ἐπαρχίας.

§88Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Νὰ ὁρίσῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἡμέραν πρὸς συζήτησιν.

§89Δ. ΤΣΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλοῦμεν καὶ ἡμεῖς, ἡ ἡμέρα συζητήσεως τοῦ ἐν λόγῳ θέματος νὰ ὁρισθῇ ἡ Δευτέρα.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν θέλῃ νὰ συζητηθῇ τὴν Δευτέραν τὸ θέμα τῆς ἑλληνικῆς ἐπαρχίας.

§91ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλειάδη διαγράφονται αἱ ὑπ’ ἀριθ. 45 καὶ 46 ἐρωτήσεις τῆς ἡμερησίας Διατάξεως. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης σχετικῶς μὲ τὸν Α. Ν. περὶ ἀγοραπωλησιῶν.

§93Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Μετὰ τὰς ἀντιφατικὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τῆς Συντακτικῆς Πράξεως περὶ ἀγοραπωλησιῶν, ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐπιτακτικὴν ὑποχρέωσιν νὰ φέρῃ τὸν νόμον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἵνα ἀφ’ ἑνὸς τύχῃ κυρώσεως αὐτὴ καὶ ἀρθοῦν πολλαὶ ἀτέλειαι τὰς ὁποίας ἔχει, ἀφ’ ἑτέρου, διότι ὁ νόμος αὐτὸς ἔφερε τοιαύτην ἀναστάτωσιν ὥστε ἐκλόνισε τὴν πίστιν ἐπὶ τῶν συναλλαγῶν τῶν ἀκινήτων. Εἶναι ζήτημα δημοσίας τάξεως. Ἀκούομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ καὶ ἐπιδιώκει νὰ διακόψῃ τὰς συνεδριάσεις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, λόγῳ δῆθεν τοῦ θέρους διὰ νὰ ρυθμίσῃ δι’ Ἀναγκαστικῶν Νόμων ἀνεξελέγκτως ζητήματα τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους, εἰς στιγμὴν μάλιστα κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἐχθρὸς ἐλλοχεύει εἰς τὰ σύνορα.

§94Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος περὶ ἀκυρώσεως τῶν ἐπὶ κατοχῆς γενομένων ἀγοραπωλησιῶν, δὲν εἶναι ἔργον οὔτε τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, οὔτε τῆς παρούσης Βουλῆς καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ὅταν πλέον ὁ νόμος εἶχεν ἀρχίσει νὰ ἐφαρμόζεται καὶ νὰ παράγῃ τὰ ἀποτελέσματά του. Ἡ ἐπέμβασις τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, ὁσάκις νόμοι τοιαύτης ἐκτάσεως, τελοῦν ἤδη ἐν ἐφαρμογῇ, πρέπει νὰ γίνεται μὲ μεγίστην προσοχήν, διὰ νὰ μὴ δημιουργῆται ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἐπιδιώκεται ἡ διὰ νόμου ἐπίλυσις ἐκκρεμουσῶν ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων ὑποθέσεων. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἠκολούθησα ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος τὴν ἑξῆς τακτικήν. Προσεπάθησα νὰ παραμείνουν ἀπολύτως ἀνεπηρέαστα ἀπὸ οἱανδήποτε ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἀπὸ οἱανδήποτε συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος τὰ δικαστήρια διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ κρίνουν. Ἀναμφισβητήτως ἡ ὕπαρξις δύο δικαστικῶν ἱεραρχιῶν, τῆς δικαστικῆς ἱεραρχίας τῶν πολιτικῶν δικαστηρίων καὶ τῆς ἱεραρχίας τῶν διοικητικῶν δικαστηρίων, ἡ ὁποία δὲν συναντᾶται εἰς μίαν ἑνιαίαν κορυφὴν δικαστικήν, εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἐκδοθοῦν ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐγκυρότητος τοῦ νόμου ἀπεφάνθησαν ἀκριβῶς τὰ ἀντίθετα. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀκόμη ὁ χρόνος, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει τὴν ἐπέμβασιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας. Μόνον ἂν ἀπέληγε καὶ τὰ πολιτικὰ δικαστήρια νὰ ὑποστοῦν τὸν ἐπηρεασμὸν τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας θὰ προέκυπτε θέμα διὰ τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν. Διὰ τοῦτο ἡ ἀπάντησίς μου περιορίζεται εἰς μόνην τὴν ἄρνησιν τῆς ἐπεμβάσεως, ἐφ’ ὅσον ἐκκρεμοῦν ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων ἤδη χιλιάδες ὑποθέσεις.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀνα-

φορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§96Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Πρὸ τῆς εἰσόδου εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ἔχω νὰ ὑπομνήσω εἰς ὑμᾶς τοῦτο. Τὴν Δευτέραν ποὺ μᾶς ἐπέρασε, ἐγένετο πρότασις περὶ προτάξεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ θέμα τῶν συμμοριοπλήκτων καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω, διότι εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ ὁρίσετε ὡς ἡμέραν τακτὴν τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς τὴν Παρασκευήν, ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ προταχθῇ, διότι τὸ θέμα εἶναι ἐξ ἴσου σοβαρόν, ὅπως ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον εἴχατε δεχθῆ ὡς ἡμέραν συζητήσεως τὴν προσεχῆ Δευτέραν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπίστευα ὅτι θὰ ἔχῃ περατωθῆ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν Γιούρων καὶ δι’ αὐτὸ ὥρισα τὴν Παρασκευήν. Σήμερον, ἐφ’ ὅσον παρατείνεται ἡ ἐπερώτησις ἐκείνη δι’ ἐμὲ εἶναι δυσχερές.

§98Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἐπειδὴ φρονῶ ὅμως ὅτι ἡ ἐπερώτησις τῶν Γιούρων ἐκράτησε πάρα πολύ, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ κηρύξωμεν τὴν ἐπερώτησιν ἐκείνην τερματισθεῖσαν καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἐπερώτησιν τῶν συμμοριοπλήκτων.

§99Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἐπειδὴ τὴν Δευτέραν ὡρίσθη ἡ συζήτησις διὰ τὴν ἐπαρχίαν, ἡ δὲ ἐπερώτησις τῶν συμμοριοπλήκτων ἀφορᾷ κυρίως τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἤδη ἀπουσιάζει ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ὁ ἐπερωτώμενος, θὰ παρακαλέσω νὰ συνεχισθοῦν αἱ δύο ἐπερωτήσεις καὶ νὰ συζητηθοῦν καὶ αἱ δύο τὴν Δευτέραν.

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μὲ κατέχει βαθὺς σκεπτικισμὸς ὅσον ἀφορᾷ ὅλας αὐτὰς τὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ γίνουν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν συζήτησιν περὶ τῆς ἐπαρχίας καὶ τὴν συζήτησιν περὶ τῶν συμμοριοπλήκτων. Ὅπως θὰ διαπιστώσητε θὰ ἐγγραφοῦν, εἶναι μοιραῖον, εἶναι ψυχολογικόν, εἶναι ἀναπότρεπτον, νὰ ἐγγραφοῦν ὅλοι σχεδὸν οἱ ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν βουλευταί. Ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Θὰ εἶναι ἐπὶ ὁλόκληρον μῆνα νὰ γίνῃ μία συζήτησις, ἄνευ ἀντικειμένου οὐσιαστικοῦ, διότι τὸ ἀντικείμενον τὸ οὐσιαστικὸν θὰ ξεφύγῃ, διότι τὸ ἀντικείμενον τὸ οὐσιαστικὸν δὲν εἶναι ἀντικείμενον ἰδικῆς μας συζητήσεως, ἀλλὰ εἶναι ἀντικείμενον δράσεως καὶ πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν ἂν εἶναι δυνατὸν ἀντὶ νὰ ἐγγραφοῦν ὅλοι, νὰ ὁμιλήσουν μόνον 2–3 ἐπὶ ἑκάστου ἐκ τῶν δύο θεμάτων καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὸν λόγον καὶ νὰ εἴπῃ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τί σκέπτεται νὰ πράξῃ καὶ τὶ εἶνε δυνατὸν νὰ πράξῃ καὶ ἐπὶ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου θέματος καὶ μετὰ τὴν δήλωσιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως ἂς συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπ’ ἄπειρον. Ἀλλὰ νὰ μὴ ἀναμείνωμεν ὅπως συνέβη μὲ τὸν καπνόν, τὴν ἐξάντλησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐγγεγραμμένων, διὰ νὰ ὁμιλήσῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἡ ἐξάντλησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐγγεγραμμένων, σημαίνει ἐξάντλησιν ὄχι τοῦ θέματος, ἀλλὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῶν ἀκροατῶν καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὁρίσῃ λοιπὸν ἡ Βουλὴ δύο ἐξ ἑκάστου κόμματος.

§102Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει ἡ ἑξῆς πρακτικὴ λύσις. Ἐπειδὴ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποτραπῇ ἡ ἐγγραφὴ πολλῶν βουλευτῶν, νὰ διατυπώσωμεν ὡς Βουλὴ τὴν παράκλησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, μετὰ τὰς ὁμιλίας τῶν ἐπερωτώντων, νὰ παρέμβῃ ἡ Κυβέρνησις ὅπως λάβῃ τὸν λόγον, λάβῃ δηλαδὴ θέσιν συγκεκριμένην, ἠμπορεῖ δὲ νὰ κριθοῦν ἐπαρκῶς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ προτείνῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ μὴ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις.

§103Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις ὑποτίθεται ὅτι παρακολουθεῖ καὶ τὰ δύο αὐτὰ θέματα. Θὰ ἦτο ὀλέθριον νὰ πιστευθῇ ὅτι συγκινεῖται ἡ Βουλὴ καὶ ἡ ἀντιπροσωπεία τοῦ ἔθνους καὶ διὰ τὸ ἕνα καὶ διὰ τὸ ἄλλο θέμα καὶ μένει ἀσυγκίνητος ἡ Κυβέρνησις. Πιστεύω ὅτι ἡ ἰδία συγκίνησις κατέχει τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ ἠδύνατο ἀσφαλῶς νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ πρότασις ἡ ὁποία ἐγένετο προηγουμένως ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Κανελλόπουλον, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν εἴχομεν ἔστω καὶ τὴν ἐλαχίστην ἀμφιβολίαν ὅτι ἔχει ἀπολείψει τὸ ἐνδιαφέρον ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, σχετικῶς μὲ τὰ δύο αὐτὰ γενικὰ ζητήματα. Τοῦτο μόνον θὰ ἠμπορούσαμε νὰ εἴπωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν σήμερον. Εἶναι εἰς θέσιν τὴν προσεχῆ Δευτέραν νὰ ἔλθῃ νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ ποῖαι αἱ σκέψεις της σχετικῶς καὶ μὲ τὰ δύο ὑπὸ κρίσιν ζητήματα; Καὶ τότε ἡ Βουλὴ λαμβάνει τὴν ἀπόφασιν νὰ φθάσῃ εἰς τὸν περιορισμὸν τῶν ὁμιλητῶν ὥστε νὰ ὑπάρξῃ σχεδὸν τὸ ἀγαθὸν ἀποτέλεσμα ἄνευ ἀπεραντολογιῶν νὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα συμπέρασμα.

§104Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως δι’ ἕκαστον θέμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μετρηθῇ μὲ τὴν σειρὰν τῶν συζητήσεων αἱ ὁποῖαι διεξάγονται κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Συνεπῶς ἐκ τῆς σειρᾶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναχθῇ ἡ ἔκτασις τοῦ κυβερνητικοῦ ἐνδιαφέροντος δι’ ἕκαστον θέμα καὶ ἡ ἱεραρχία εἰς τὴν συνείδησιν τῆς Κυβερνήσεως τῆς σπουδαιότητος ἑκάστου θέματος. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον θέμα, νομίζω ὅτι ἀπεφασίσθη νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τοὺς βουλευτὰς τῶν ἐπαρχιῶν νὰ ἐκθέσουν τὰς ἀπόψεις των καὶ μετὰ τὴν συζήτησιν αὐτὴν θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκθέσῃ καὶ αὐτὴ τὰς ἀπόψεις της. Δὲν ἐπιδιώκεται ἡ ἔκθεσις τῶν ἀπόψεων τῆς Κυβερνήσεως, ἐπιδιώκεται ἡ διεξαγωγὴ συζητήσεως συμπέρασμα τῆς ὁποίας θὰ εἶναι ἡ ἔκθεσις τῶν ἀπόψεων τῆς Κυβερνήσεως.

§105Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ μίαν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Βασιλικοῦ, ἐγεννήθη τὸ ζήτημα τῶν ἐπαρχιῶν, τὸ ζήτημα ὅμως αὐτὸ μᾶς θέλγει. Θέλει ἡ ἐπαρχία νὰ τύχῃ μιᾶς ἐξαιρετικῆς προσοχῆς, ἰδίως δὲ διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν βιομηχανιῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας ἀπὸ ἀπόψεως χορηγήσεως δανείων ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ εἰς τὴν ἐπαρχίαν κλπ. Ὅλο λοιπὸν τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι σοβαρώτατον. Ἀλλὰ δὲν ἔχομεν καμμίαν ἐπερώτησιν βάσει τῆς ὁποίας νὰ ὁμιλήσωμεν, οὔτε στοιχεῖα ἔχομεν, διότι διὰ νὰ κρίνωμεν τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ ἔχωμεν στοιχεῖα, ποῖα δάνεια χορηγοῦμεν εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας, χορηγοῦμεν ἐπαρκῆ ποσὰ ἢ ὄχι;

§106Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἄν θέλετε στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχετε, διατυπώσατε ἐρωτήματα.

§107Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχομεν οὔτε στοιχεῖα οὔτε ἐπερώτησιν. Πρέπει λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον ἐξεδηλώθη αὐτὴ ἡ ἐπιθυμία, προκειμένου ὅλοι οἱ βουλευταὶ νὰ ἀνέλθωμεν ἐπὶ τοῦ βήματος, καὶ νὰ μὴ τελειώσωμεν ποτέ, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ μᾶς χορηγήσῃ τὰ στοιχεῖα ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀποδειχθῇ περιτράνως ἡ πολιτικὴ της καὶ μετὰ τὴν κατάθεσιν τῶν στοιχείων θὰ ὁρισθῇ τότε μία ἡμέρα διὰ νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίζομεν τὴν Δευτέραν ὡς ἡμέραν συζητήσεως τῶν ζητημάτων ἐπαρχιῶν καὶ συμμοριοπλήκτων. Ἐρχόμεθα πάλιν πρὸς ἐπανασυζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τῶν Γιούρων.

§109Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποθέτω ὅτι συνεννοήθημεν καὶ ἀπεφασίσατε ὅπως τὴν Δευτέραν μοῦ δώσετε τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ ἄνευ ἐλέγχου. Ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν νάρκης. Πρέπει νὰ τὴν ἀφυπνήσωμεν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐν τῷ μεταξὺ ἀπεφάσισε τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος τῆς ἐπαρχίας καὶ τῶν συμμοριοπλήκτων.

§111Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Ἀπὸ μηνὸς ἐκκρεμεῖ ἐπερώτησίς μου, διὰ τὴν τοποθέτησιν τοῦ κ. Παπανούτσου ὡς γενικοῦ γραμματέως τοῦ Ὑπουρ. Παιδείας. Ἐπειδὴ θεωροῦμεν ἡμεῖς τὸ ζήτημα ὡς καθαρῶς ἐθνικὸν νὰ καθορισθῇ πότε θὰ γίνῃ διότι τὴν Δευτέραν ὁρίζομεν ἄλλο θέμα.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προηγοῦνται ἄλλα θέματα σπουδαιότερα. Ὁ κ. Α. Νικολαΐδης ἔχει τὸν λόγον.

§113Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Μετὰ τὴν συντριπτικὴν διευκρίνησιν τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ τῶν ἐπερωτώντων, δι’ ἧς οὐ μόνον ἀνέτρεψεν ἄρδην ὅλα τὰ ἐντεῦθεν ἐκτεθέντα ἀνακριβῆ γεγονότα καὶ συκοφαντίας κατὰ τῆς Ἑλλάδος ἀλλὰ καὶ ἀπέδειξε δι’ ἀκαταμαχήτων ἐπιχειρημάτων καὶ ἐγγράφων ὅτι ὅλαι αἱ ἀνωμαλίαι αἱ δημιουργηθεῖσαι εἰς τὰς φυλακὰς τῆς Ἑλλάδος ἦσαν ἀποτέλεσμα προδιαγεγραμμένου σχεδίου καὶ ἀκριβὴς ἐκτέλεσις τῶν διδομένων ὑπὸ τοῦ Κ.Κ.Ε. ἐντολῶν, ὡς καὶ αὐτὴ ἡ ἀπεργία πείνης ἀπεκαλύφθη ἐκ κατασχεθέντος ἐγγράφου ὅτι ἐγένετο κατὰ ρητὴν καὶ σαφῆ ἐντολὴν ἐκ τῆς Κόμινφορμ. Μετά, λέγω τὰς ἀποκαλύψεις εἰς ἃς ἐπὶ τῶν ἀπαισίων σχεδίων τῶν συμμοριτῶν κατὰ τῆς πατρίδος προέβη ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν κ. Βουρδουμπᾶς καὶ ἐκείνας εἰς ἃς προέβη ὁ κ. Μανιαδάκης, δι’ ὧν ἀπέδειξεν ὅτι ἡ ἐπερώτησις περὶ Γιούρων ἦτο ἀντίγραφον τῆς διαμαρτυρίας τῶν ἀπαισίων Βουλγάρων, μετά, ἐπαναλαμβάνω, ὅλα ταῦτα ἐσκέφθην, ὅτι ἔπρεπε νὰ παραιτηθῶ τοῦ λόγου, πλὴν ἀναγκάζομαι νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ πρὸς τοὺς ἐπερωτῶντας. Εἰς μάτην κ. βουλευταὶ ἀνεζήτησα εἰς τὸν κατάλογον τῶν ἐπερωτήσεων καὶ τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἀναφορῶν νὰ ἀναγνώσω ἔστω καὶ μίαν ἐκ μέρους τῶν ἐπερωτώντων ἐπερώτησιν καὶ διαμαρτυρίαν διὰ τοὺς ἀτυχεῖς ἀνταρτοπλήκτους, διὰ τὰς σφαγάς, τὰς δηώσεις, τὰς ἀπαγωγὰς τῶν παιδιῶν καὶ γυναικῶν, τὰς ἀτιμάσεις τῶν γυναικῶν, τὸ κρέμασμα τῶν ἱερέων, τὴν βεβήλωσιν τῶν Ναῶν καὶ τὸ χείριστον ὅλων διὰ τὴν σύμπραξιν τῶν συμμοριτῶν μετὰ τῶν Βουλγάρων τῶν ἐπιζητούντων νὰ ἀφαιρέσωσι τὴν πλουτοφόρον Θράκην, μετὰ τῶν Γιουγκοσλάβων τῶν ἐπιδιωκόντων νὰ μᾶς ἀφαιρέσωσι τὴν ὡραίαν Μακεδονίαν καὶ μετὰ τῶν Ἀλβανῶν τῶν προσπαθούντων νὰ μᾶς πάρουν τὴν πολυπαθῆ καὶ ἡρωϊκὴν Ἤπειρον. Οὐδαμοῦ κ. βουλευταί, ἀνεῦρον μίαν τοιαύτην διαμαρτυρίαν καὶ μίαν φωνὴν ἀπεγνωσμένην κατὰ τῶν ἀπαισίων δολοφόνων καὶ ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος τῶν ἐρημωσάντων τὴν ὕπαιθρον ὁλόκληρον, παρὰ μόνον ἀνεῦρον ἐπερωτήσεις περὶ τῶν κρατουμένων εἰς τὰς φυλακὰς Γιούρων Μακρονήσου καὶ τὰς ἄλλας φυλακὰς καὶ ἐναντίον τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ἅτινα διὰ τῆς ἡρωϊκῆς των στάσεως καὶ αὐτοθυσίας των ἐματαίωσαν τὰ ἀνθελληνικὰ καὶ ἀντιπατριωτικὰ σχέδιά των. Διὰ τῆς ἐπερωτήσεως οἱ ἐπερωτῶντες δὲν ἔκαμον ἄλλο τι παρὰ ἔφερον ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ τούτου βήματος τὰ φληναφήματα τοῦ Ριζοσπάστου καὶ ἄλλων ἐντύπων ἀπὸ ἐτῶν λεγόμενα καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μεταβιβαζόμενα καὶ ὑπὸ τῶν Βουλγάρων διασπειρόμενα κατὰ τῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ ἐκτελέσωσι τὰς ἐντολὰς τῶν ἐντολέων των καὶ νὰ δυσφημήσωσιν Ἕλληνες δῆθεν Βουλευταὶ αὐτοί, τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ τονώσωσιν τοὺς ἀμετανοήτους. Διαμαρτύρονται ἐπὶ τρεῖς συνεχεῖς ἑβδομάδας ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου διότι οἱ θῦτες, οἱ προδόται τῆς Πατρίδος, οἱ σταυρώσαντες τοὺς ἱερεῖς, οἱ ἐκτελέσαντες κατὰ χιλιάδας τοὺς ἐθνικόφρονας πολίτας ἐτρέφοντο κακῶς μὲ 2000 θερμίδας καὶ δὲν διαμαρτύρονται κατὰ τῶν ἀτυχῶν ἀνταρτοπλήκτων ὅπου πειναλέοι καὶ γυμνοὶ ἐγύριζον εἰς τὰς πόλεις, διότι οἱ ἀπαίσιοι σύντροφοί των, ἀφοῦ τοὺς ἔκαυσαν τὰ σπίτια, τοὺς ἀφήρεσαν τὰ ζῶα καὶ τὰ ροῦχα των. Διαμαρτύρονται διότι δῆθεν δὲν τρέφονται καλῶς καὶ δὲν διαμαρτύρονται διότι οἱ ἀνταρτόπληκτοι τὰ θύματά των ἐλάμβανον μόνον 1000 δραχ. τὴν ἡμέραν πρὸς συντήρησιν; Διαμαρτύρονται διὰ τὴν χωρητικότητα τῶν φυλακῶν καὶ διότι ἔμειναν εἰς τὰς σκηνὰς οἱ δολοφόνοι οἱ προδόται καὶ δὲν διαμαρτύρονται διὰ τοὺς ἀνταρτοπλήκτους οἵτινες ἀνὰ 30 καὶ 40 ἔμειναν εἰς ἓν δωμάτιον χωρὶς κουβέρτες καὶ ἐν καιρῷ χειμῶνος εἰς τὺς σκηνάς; Διαμαρτύρονται διότι ἀπὸ τὸ γάλα ἔπαθον μερικοὶ δηλητηρίασιν δῆθεν καὶ λησμονοῦν ὅτι πρό τινος 80 ἄτομα ἐν Ἀθήναις ἐστάλησαν εἰς τὸν σταθμὸν τῶν πρώτων βοηθειῶν ἀπὸ δηλητηρίασιν ἀπὸ τὸ γάλα. Γάλα οἱ φονεῖς εἰς τὰς φυλακὰς καὶ οἱ ἀνταρτόπληκτοι νήστεις. Διαμαρτύρονται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου διότι οἱ ἐγκληματίαι δὲν ἔχουν νερὸ ἐνῶ οἱ ἐπαναπατριζόμενοι καὶ εἰς τὰ χωριά των ἐπιστρέφοντες δὲν εὑρίσκουν νερὸ διότι τὰ ὑδραγωγεῖα τὰ κατέστρεψαν, τὰς δεξαμενὰς ἀνετίναξαν καὶ τὰ πηγάδια τὰ ἐμόλυναν μὲ τὰ πτώματα τῶν συγγενῶν των, τῶν τέκνων των καὶ τῶν γονέων των. Ὁμιλοῦν περὶ ἐλευθεριῶν τοῦ πνεύματος αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔσφαξαν τὸν ἀτυχῆ Τρικούπην, τὸν Στρατηγὸν Μπάκον, τὸν Στρατηγὸν Καβράκον καὶ μυριάδας ἄλλους Ἕλληνας διότι δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀκολουθήσωσι τὰς πολιτικάς των ἀρχάς. Ὁμιλοῦν περὶ ἐλευθερίας τοῦ πνεύματος αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔσφαξαν, ἐκρέμασαν, κατέστρεψαν τοὺς ἀτυχεῖς ἀγρότας διότι δὲν ἠθέλησαν νὰ τοὺς ἀκολουθήσουν καὶ ἔμειναν πιστοὶ εἰς τὴν Πατρίδα τὴν θρησκείαν καὶ τὴν ἔντιμον Ἑλληνικὴν οἰκογένειαν. Γνωρίζουν κ. βουλευταὶ ὅτι ὅλα αὐτὰ ποὺ λέγουν ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης εἶναι συκοφαντίαι κατὰ τῆς Ἑλλάδος, πλὴν τὰ λέγουν διὰ νὰ δυσφημήσουν τὴν Ἑλλάδα μας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ ἐνισχύσουν καὶ ἐμψυχώσουν τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ νὰ τοὺς ἀνασυντάξουν. Αὐτὸς καὶ μόνος εἶναι ὁ σκοπός των καὶ ὅτι ἂν τοὺς εἴπωμεν ἡμεῖς καὶ ὅσας ἀποκαλύψεις ἂν κάμῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, αὐτοὶ τὴν δουλειάν των τὴν ἔκαμαν, τὴν ἐντολὴν τὴν ἐξετέλεσαν.

§114ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τίνος ἐντολήν;

§115Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τῆς Κόμινφορμ. Ὁ σκοπός των ἐπέτυχε. Χθὲς ἀνέγνωσα εἰς μίαν ἐφημερίδα ὅτι καλοῦνται οἱ ἀνάπηροι τοῦ ΕΛΑΣ νὰ περάσουν ἀπὸ τὰ γραφεῖα τοῦ κόμματος τῶν Ἀριστερῶν Φιλελευθέρων, καὶ τὴν ἑπομένην εἰς τὴν αὐτὴν ἐφημερίδα «νὰ περάσουν ἀπὸ τὰ γραφεῖα νὰ ἐγγραφοῦν οἱ ὀπαδοὶ τοῦ ΕΛΑΣ». Εἷς τῶν ἐπερωτώντων ἐστράφη πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ εἶπεν: «Ὑψώνω τὰς χεῖρας καὶ κλίνω τὸ γόνυ ὑπὲρ τῶν κρατουμένων!». Ἀπαντῶ εἰς αὐτὸν καὶ λέγω. Ὅταν οἱ χῆρες, τὰ ὀρφανά, οἱ γέροι ὕψωναν τὰς χεῖρας καὶ ἐζήτουν ἔλεος, οἱ κρατούμενοι δολοφόνοι καὶ ἄλλοι σύντροφοί των τοὺς ἔκοβαν τὸν λαιμὸν μὲ τὴν κονσέρβαν. Ὅταν αἱ ἐθνικόφρονες μητέρες ἔκλινον τὸ γόνυ καὶ ἱκέτευον τοὺς συντρόφους των νὰ φεισθῶσι τῆς ζωῆς τῶν τέκνων των αὐτοὶ μὲ τὸ τσεκοῦρι καὶ τὸν μπαλτᾶν τοὺς ἔκοβαν τὸν σβέρκον καὶ κατὰ ἑκατοντάδας τοὺς ἔρριπτον εἰς Φαινεόν, τὸ Πηγάδι τοῦ Μελιγαλᾶ καὶ εἰς ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος. Διεμαρτυρήθησαν διότι οἱ προδόται κρατούμενοι ἠναγκάσθησαν νὰ βαδίσουν 250 μέτρα καὶ λησμονοῦν ὅτι οἱ γέροντες καὶ αἱ γυναῖκες καὶ οἱ ἀσθενεῖς ἀπὸ τὰς Ἀθήνας ἠναγκάζοντο νὰ βαδίσουν χωρὶς παπούτσια μέχρι Δομοκοῦ καὶ ὅσοι λόγου γήρατος ἢ νόσου δὲν ἠδύναντο νὰ ἀκολουθήσουν τοὺς συμμορίτας ἐξετελοῦντο ἐπὶ τόπου. Ἔφθασαν οἱ ἐπερωτῶντες νὰ ἐπικαλεσθῶσι τὸν ἀνθρωπισμὸν τοῦ Κράτους καὶ λησμονοῦν ὅτι ἐκεῖνοι ὑπὲρ τῶν ὁποίων ζητοῦν ἀνθρωπισμὸν ἐστερήθησαν παντὸς ἀνθρωπιστικοῦ αἰσθήματος καὶ διέπραξαν κτηνώδη ἐγκλήματα, κρεμάσαντες ἱερεῖς, ξεκοιλιάσαντες γυναῖκας, γδάραντες ζῶντας ἐθνικιστὰς καὶ μετεχειρίσθησαν ὅλα τὰ κτηνώδη ἔνστικτά των. Δὲν διεμαρτυρήθησαν ἐναντίον ἐκείνων, οἵτινες ἠθέλησαν νὰ ἀτιμάσουν τὴν χώραν μας καὶ νὰ παραδώσουν εἰς τοὺς Βουλγάρους τὴν Θράκην, εἰς τοὺς Γιουγκοσλάβους τὴν Μακεδονίαν καὶ εἰς τοὺς Ἀλβανοὺς τὴν Ἤπειρον. Διαμαρτύρονται ἐναντίον τῆς Μακρονήσου διότι ἐκεῖ ἀπεσπάσθησαν διὰ τῆς διδασκαλίας τὰ παιδιὰ τῶν ὁποίων εἶχον διαφθείρει τὸν νοῦν καὶ ὄχι τὴν ψυχὴν ἀπὸ τὰς τάξεις των καὶ μὲ τὸ ὅπλον ἐπολέμησαν ἡρωϊκῶς ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος, ὑπὲρ τῆς Πατρίδος των, εἶχον συσκοτίσει μόνον τὸν νοῦν καὶ δὲν εἶχον κατορθώσει νὰ διαφθείρουν τὴν ψυχὴν καὶ εἰς τὴν Μακρόνησον ἀνένηψαν καὶ ἐδιδάχθησαν νὰ πολεμοῦν καὶ νὰ θυσιάζωνται διὰ τὴν ἐλευθερίαν τῆς Πατρίδος των. Καὶ τώρα θὰ στραφῶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς ἀπουσιάζει, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὅπως μεταβιβάσει ταῦτα πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸς ὅλα τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ ἔντιμος καὶ γενναῖος καὶ ἀνεκτίμητος στρατηγὸς Βὰν Φλήτ, ὅστις ἐγνώρισεν ἐκ τοῦ σύνεγγυς ὅλας τὰς κατὰ τῆς Ἑλλάδος ἐγκληματικὰς πράξεις τῶν συμμοριτῶν καὶ ἐκείνων ὑπὲρ ὧν κόπτονται οἱ ἐπερωτῶντες, ἐξέθηκε ὅτι ἐπιδιώκουν τὴν ἐπίτευξιν τῶν σκοπῶν των: 1) Μὲ τὴν καθαρῶς κτηνώδη δύναμιν τῶν ὅπλων, 2) τὴν ἄνανδρον ἐπίθεσιν, 3) τὰ ἀναιδῆ ψεύδη καὶ προπαγάνδας, 4) τὴν διείσδυσιν προδοτῶν 5) τὰς ψευδεῖς ὑποσχέσεις, αἱ ὁποῖαι καλύπτουν ἀπαίσια σχέδια καὶ ἀνεφώνησε περαιτέρω. «Ἡ μεγαλυτέρα ἀνησυχία μου καὶ συμβουλὴ πρὸς πάντας τοὺς νομιμόφρονας καὶ πατριώτας Ἕλληνας εἶναι νὰ ἀγρυπνοῦν ἰδιαιτέρως τὰς ἡμέρας αὐτὰς διὰ νὰ προληφθῇ ἡ ἐρυθρὰ διείσδυσις». Αὐτὰ λέγει ὁ στρατηγὸς Βὰν Φλήτ πρὸς ἡμᾶς ἀλλὰ καὶ ἐγὼ λέγω πρὸς αὐτὸν ὅτι ὀφείλει νὰ τὰ εἴπῃ καὶ πρὸς τοὺς συμμάχους Ἀμερικανούς, τὴν Κυβέρνησίν του καὶ τοὺς πρέσβεις διὰ νὰ κατανοήσουν καὶ ἐκεῖνοι ὅπως κατενόησε καὶ αὐτὸς ὁ ἔντιμος στρατηγὸς ποία ἦτο ἡ κατὰ τῆς Ἑλλάδος ἐπίθεσις καὶ ποῖοι σκοποὶ τῶν γειτόνων μας καὶ τῶν ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ρυθμίσουν καὶ αὐτοὶ ἀναλόγως τὴν στάσιν των ἔναντι τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἀπευθύνομαι τώρα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαίτατα πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἢ μᾶλλον πρὸς τὸν στρατηγὸν Πλαστήραν, ὄχι ὡς πολιτικὸν ἀλλ’ ὡς στρατηγὸν καὶ λέγω πρὸς αὐτόν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς κινδυνεύει, οἱ ἐχθροὶ συνομωτοῦν, νέφη δὲ μελανὰ ἐκάλυψαν ὁλόκληρον τὸν κόσμον καὶ ἰδιαίτατα τὸν ὁρίζοντα τῆς Ἑλλάδος. Ἂς ἀπαλλαγῇ ὁ στρατηγὸς Πλαστήρας μετὰ τοῦ ὁποίου συνυπηρέτησα ὡς ὑπαξιωματικὸς τῶν ἀσπόνδων φίλων του καὶ ἂς λησμονήσῃ τὰς προεκλογικάς του πολιτικὰς ὑποσχέσεις διὰ σήμερον, διότι ἡ Ἑλλὰς κινδυνεύει καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμοσθοῦν. Ἡ ἐξωτερικὴ καὶ ἐσωτερικὴ κατάστασις μετεβλήθη καὶ ζοφερὰ νέφη ἐκάλυψαν ὁλόκληρον τὸν κόσμον. Ὅταν διαλυθοῦν τὰ νέφη καὶ ὁ ἥλιος τῆς εἰρήνης φωτίσῃ τὸν κόσμον ὁλόκληρον καὶ τὴν Ἑλλάδα, τότε, ἂς ἐκπληρώσῃ ὁ στρατηγὸς Πλαστήρας τὰς προεκλογικάς του ὑποσχέσεις. Ἂς ἀναμετρήσῃ ὁ στρατηγὸς Πλαστήρας καὶ ἡ Κυβέρνησις τοὺς κινδύνους, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἀπειλοῦν καὶ ἂς λάβῃ ἀνάλογα μέτρα διότι ἡ κατάστασις εἶναι πολὺ διαφορετικὴ ἀπὸ ἐκείνην ἡ ὁποία ἦτο πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Σήμερον οἱ κίνδυνοι μᾶς περιβάλλουν πανταχόθεν. Ἂς ἀναλογισθῇ ὁ στρατηγὸς Πλαστήρας καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἡ Πατρὶς κινδυνεύει καὶ ὅτι πρέπει ὅλοι νὰ εἴμεθα ἡνωμένοι. Δὲν ὁμιλῶ ὡς ἀντιπολιτευόμενος, ἀλλ’ ὡς Ἕλλην βουλευτὴς μεταδίδων τὴν ἀγωνίαν τοῦ Λαοῦ καὶ βροντοφωνῶν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσέξῃ διότι ἡ Πατρὶς εὑρίσκεται ἐν κινδύνῳ. (Χειροκροτήματα).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἠ. Τσιριμῶκος ἔχει τὸν λόγον.

§117Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν εἶμαι μεταξὺ τῶν ἐπερωτώντων. Γενικευθείσης τῆς συζητήσεως ἀπεφάσισα νὰ λάβω τὸν λόγον διὰ νὰ ὁμιλήσω ὄχι μόνον ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν τρόπον τῆς ὑποδοχῆς τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐπὶ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τῆς ὑποδοχῆς θὰ ἤθελα νὰ κάμω μερικὰς παρατηρήσεις. Παρατήρησις πρώτη: Δὲν νομίζω ὅτι διαφωνεῖ κανεὶς ὅτι τὸ θέμα ποὺ ἐτέθη διὰ τῆς ἐπερωτήσεως, δὲν εἶναι τὸ μόνον ποὺ πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν. Διότι ὑπάρχουν καὶ πλεῖστα ἄλλα πολὺ σοβαρά, ὅπως π. χ. αὐτὸ περὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο λόγος πρὸ ὀλίγου δηλ. περὶ τῆς καταστάσεως τῶν ἐπαναπατριζομένων καὶ πλεῖστα ἄλλα τὰ ὁποῖα δι’ ἐπερωτήσεων τίθενται ἢ ἔπρεπε νὰ τεθοῦν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ νομοσχεδίων ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας.

§118Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Διατὶ δὲν λέτε τὴν λέξιν συμμοριόπληκτοι;

§119Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐὰν ὁρκίζεσθε ἀπὸ τώρα, κύριε συνάδελφε, διερωτῶμαι τί θὰ συμβῇ περαιτέρω. Ὁ ἐπαναπατρισμὸς εἶναι ὅρος ἑλληνικὸς ἐπίσημος ἢ ξένος; Ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν νὰ μὴ ὁμιλῶ περὶ ἐπαναπατρισμοῦ;

§120Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, ὅτι τόσον σᾶς βλάπτει ἡ λέξις συμμοριόπληκτοι, ὥστε νὰ μὴ τὴν χρησιμοποιῆτε;

§121Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἔλεγα λοιπὸν ὅτι ὑπάρχουν ἀναμφισβητήτως ἄπειρα θέματα, τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς καταστάσεως τῶν φυλακῶν, ἡ ὑπόθεσις τῆς ἐκκαθαρίσεως τοῦ ζητήματος τῆς Μακρονήσου δὲν ἀποτελεῖ θέμα, ποὺ ἀξίζει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν. Θέματα, τὰ ὁποῖα συζητοῦνται ἔξω τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας καὶ ἀποτελοῦν ἀντικείμενα πολιτικῆς διαμάχης διερωτῶμαι διατὶ ἡ ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία δὲν πρέπει νὰ τὰ ἀντιμετωπίζῃ; Βεβαίως ἡ ἀντίδρασις πρὸς τὸ θέμα ἀπὸ μέρους μιᾶς πλευρᾶς τῆς Βουλῆς εἶναι λογική, ἡ ἀντίδρασις ἀπὸ τὴν πλευρὰν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος κυρίως, διότι ἐφ’ ὅσον ἐπὶ τετραετίαν εὑρίσκετο εἰς τὴν ἐξουσίαν εἶναι μοιραῖον ὅτι ἔχει κάποιαν εὐαισθησίαν εἰς τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα θίγουν, ὄχι ἁπλῶς ἐνεργείας ἢ παραλείψεις τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, τῶν ὁποίων τὸ Λαϊκὸν κόμμα μετεῖχεν, ἢ τὰς ὁποίας διηύθυνεν. Ἀντιλαμβάνομαι πολὺ ὀλιγώτερον τὴν ἀντίδρασιν ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως. Πράγματι μοῦ ἔκαμε κακὴν ἐντύπωσιν προχθὲς ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς μίαν στιγμὴν εἶπεν ὅτι δὲν δυνάμεθα «νὰ ταλαιπωρῶμεν τὸ Ἔθνος μὲ τὰ εὐγενῆ θύματα τὰ ὁποῖα σήπονται εἰς τὰς φυλακάς». Νομίζω ὅτι ἦτο ἀτυχὲς εἰδικῶς ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως αὐτὸ ποὺ εἶπε, διότι εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς τύχης τῶν ἀνθρώπων ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακὰς ἢ τὴν ἐξορίαν ἐνεφανίσθη ὡς τμῆμα οὐσιῶδες τοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἀκόμη διατηρῶ ζωηρὰν τὴν ἐντύπωσιν ἀπὸ τὰς ἐπικρίσεις ποὺ διετυπώθησαν εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως τόσον ἐκ μέρους τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος (τὸ ὁποῖον ἑδρεύει εἰς τὴν δεξιάν, ἀλλὰ δὲν δέχεται ν’ ἀποτελῇ τὴν δεξιάν, διότι ὡς λέγει δεξιὰ δὲν ὑπάρχει ἐν Ἑλλάδι), ὅσον καὶ ἐκ μέρους τοῦ Ἐθνικοῦ Ἑνωτικοῦ κόμματος (τὸ ὁποῖον ἑδρεύει εἰς τὸ κέντρον ἀλλὰ κατεψήφισε τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κέντρου ὑπὸ τὰ ραγδαῖα χειροκροτήματα τῆς δεξιᾶς). Καὶ ἐκ μέρους τῶν δύο ἔγιναν σφοδραὶ ἐπικρίσεις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ὅτι πρὶν ἀκόμη τὸ Ἔθνος ἀσφαλισθῇ ἀπέναντι τῶν ἐθνικῶν κινδύνων, πρὶν «παγιωθῇ ἡ νίκη τοῦ Ἔθνους», ἡ Κυβέρνησις δὲν σκέπτεται παρὰ πῶς θὰ διευκολύνῃ τοὺς ὑποδίκους, ἢ καταδίκους ἢ τοὺς ἐξορίστους. Ἄρα διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἀποτελεῖ πρόγραμμα ἡ ἐκκαθάρισις τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, ὥστε δὲν ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ θίγεται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι δι’ ἐπερωτήσεως ἕνα τμῆμα τῆς ἀντιπολιτεύσεως; τὸ ὁποῖον καὶ ἐκεῖνο παρουσιάσθη μὲ συγκεκριμένον πρόγραμμα εἰς τὰς ἐκλογὰς καὶ βάσει τοῦ προγράμματος αὐτοῦ εὑρίσκεται μέσα εἰς τὴν Βουλήν, φέρει τὸ θέμα τοῦτο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Παρατήρησις δευτέρα: Αὐτὴ ἀπευθύνεται εἰς ὡρισμένα ἐπερωτήματα ἢ καὶ μερικὰς διακοπάς. Ἀπεκλήθη ἡ ἐπερώτησις ὡς ἀντεθνικὴ διότι δι’ αὐτῆς καταγγέλλονται γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐκθέτουν διεθνῶς τὴν χώραν, εἴτε βεβαιοῦται ὅτι εἰς τὰς φυλακὰς δὲν ὑπάρχει καλὴ χρησιμοποίησις τῶν κρατουμένων, ὅπως αἱ ἀρχαὶ τῆς Δημοκρατίας ἢ τοῦ ἀνθρωπισμοῦ ἐπιβάλλουν, εἴτε διότι θίγεται ὁ θεσμὸς τῆς Μακρονήσου ποὺ δὲν εἶναι καὶ τόσον σύμφωνος πρὸς τὰς ἀξιώσεις τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ ἀνθρωπισμοῦ. Ἀλλ’ ἐὰν ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ ὀνομάζηται ἀντεθνικὴ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, τότε θὰ εἴπω ὅτι πᾶσα ἐπερώτησις πρέπει νὰ εἶναι ἀντεθνικὴ διότι ὑποτίθεται ὅτι ἡ ἐπερώτησις ἀποτελεῖ ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν ἐγκαλεῖ, διότι ὡρισμένα θέματα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὴν χώραν, δὲν τὰ χειρίζεται κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν διὰ τὸν λαὸν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην. Ἄς ἀναφερθῶμεν π.χ. εἰς τὴν ἐπερώτησιν διὰ τοὺς συμμοριοπλήκτους, ἢ ἀνταρτοπλήκτους ἢ ἐπαναπατριζομένους. Ἐὰν αὔριον ἐγερθοῦν 5 ἢ 10 βουλευταὶ καὶ εἴπουν ὅτι οἱ ἐπαναπατριζόμενοι εἶναι τελείως ἐγκαταλελειμμένη, ὅτι δὲν τοὺς ἔχει δοθῆ τίποτε, ὅτι στεροῦνται καὶ στοιχειωδῶν πραγμάτων καὶ ὅ,τι ἄλλο ἠμπορεῖ ὁ καθένας νὰ εἴπῃ, αὐτὸ ἐκθέτει ἢ δὲν ἐκθέτει τὴν χώραν;

§122Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§123Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὄχι, δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς. Κύριε συνάδελφε, συλλογισμὸν ἀναπτύσσω, πιθανὸν νὰ μὴ εἶναι καλός, σειρὰ ὑπάρχει, ἐγγραφῆτε διὰ νὰ ἀπαντήσητε εἰς τὸν συλλογισμόν. Ἔλεγα λοιπὸν ὅτι, ἐὰν καὶ δι’ αὐτὸ τὸ θέμα ὅπως καὶ δι’ ὅλα τὰ ἄλλα, ἐγερθοῦν βουλευταὶ καὶ καταγγείλουν παραλείψεις τῆς Κυβερνήσεως, ἀναμφισβητήτως δύναται νὰ λεχθῇ ὅτι τοῦτο ἐκθέτει τὸ Κράτος καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν, διότι ἐμφανίζεται τὸ Κράτος ἐγκαταλεῖπον ἐκείνους, ποὺ ἔπρεπε μὲ περισσοτέραν στοργὴν νὰ περιβάλῃ.

§124Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ εἶμαι καὶ ἐγὼ μεταξὺ αὐτῶν... (κωδωνοκρουσίαι) ....... σᾶς λέγω ὅτι ὡς πρὸς τοὺς συμμοριοπλήκτους δὲν γίνεται ἀσφαλῶς καμμία προπαγάνδα.

§125Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Λάθος κάμνετε, διότι τὸ ραδιόφωνον τῆς Μόσχας ὁμιλεῖ καὶ περὶ συμμοριοπλήκτων, ὅπως καὶ περὶ παντὸς θέματος, ὅπως ὅλα τὰ ραδιόφωνα καὶ ὅλαι αἱ ἐφημερίδες τοῦ κόσμου. Δυστυχῶς ἡ ἀντίδρασις αὐτὴ κατὰ τοῦ ἐλέγχου ποὺ γίνεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, δεικνύει ὅτι, μολονότι ἔχομεν παράδοσιν δημοκρατικήν, εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχουν κάπως ἀμβλυνθῆ τινῶν ἐξ ἡμῶν τὰ δημοκρατικὰ αἰσθήματα, εἰς αὐτὸν δὲ τὸν λόγον ὀφείλεται καὶ ἡ παρατηρουμένη ἔλλειψις ἀνοχῆς τοῦ ἐλέγχου. Ἡ δύναμις τῶν δημοκρατιῶν, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀκριβῶς ὅτι δὲν κρύβουν τίποτε, ὅτι ζοῦν δημοσίᾳ. Κάθε μέρα ἀναγινώσκομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας ἀκόμη καὶ τὰς λεπτομερείας τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς τῶν κυβερνητῶν τῶν δημοκρατιῶν. Αἱ δημοκρατίαι δὲν ἀποκρύπτουν τὴν ζωήν τους καὶ τὴν ἐμφανίζουν δημοσίᾳ, ἀκριβῶς διότι ἐπιδιώκουν τὴν διόρθωσιν παντὸς κακοῦ διὰ τῶν μέσων τῶν δημοκρατικῶν καὶ δὲν ἐπιδιώκουν νὰ κρύψουν τὰ ἐλαττώματά των, ἀκριβῶς διότι ἐπιδιώκουν νὰ τὰ διορθώσουν. Ἄλλωστε ἀποτελεῖ ἀφέλειαν ἡ ἰδέα ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα δύνανται νὰ μείνουν κρυφά. Τίποτε δὲν μένει κρυπτόν. Νομίζετε ὅτι ἂν δὲν ἔφθαναν ἕως ἐδῶ δὲν θὰ ἦσαν γνωστὰ ἢ ὅτι δὲν ἦσαν γνωστὰ πρὶν φθάσουν εἰς τὴν Βουλήν;

§126Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Συμφωνῶ μὲ ὅσα λέγετε, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ καλοπίστου ἐλέγχου. Ἐκεῖνο ποὺ προκαλεῖ ἀγανάκτησιν δὲν εἶναι ὁ καλόπιστος ἔλεγχος, τὸν ὁποῖον ἐδήλωσα ὅτι ἐπιζητῶ, εἶναι ὁ ἔλεγχος ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ περὶ 92% φυματικῶν καὶ περὶ συρίγγων μολυσμένων.

§127Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἁπλούστατα, ὅτι ἂν πράγματι μία ἐπερώτησις δὲν στηρίζεται εἰς ἀληθῆ στοιχεῖα, πρέπει νὰ εἶναι χαρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ, ὅτι τοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία δημοσίᾳ νὰ ἀπαντήσῃ καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν σιωπὴν ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος.

§128Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν ἠμπορεῖ ὅμως νὰ λέγωνται ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς αὐτά.

§129Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Λέγονται ἄπειρα ἄλλα ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Ὡμίλησα ἐπὶ τῆς ἀντιδράσεως ἥτις ἐσημειώθη ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Διότι ἐνθυμεῖσθε ὅτι ἂν ἐξακολουθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τόσον χρόνον, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς μόλις ἤρχισεν ὁμιλῶν, μόλις ἤνοιξε τὸ στόμα του ὁ ἐπερωτήσας βουλευτὴς ἐξηγέρθη ἓν τμῆμα τῆς Βουλῆς, ἰσχυριζόμενον ὅτι δὲν δύναται οὗτος νὰ ὁμιλῇ δι’ αὐτὰ τὰ πράγματα, ὅτι εἶναι ἀντεθνικὴ ἡ ἐπερώτησις, πρὶν ἀκούσῃ κανεὶς τί ἐπρόκειτο νὰ εἴπῃ.

§130Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Ἡ Βουλὴ ἐξηγέρθη διότι ἤρχισε νὰ συκοφαντῇ.

§131Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Οὔτε τὴν ἀγανάκτησιν κακίζω, κύριε συνάδελφε, οὔτε τὴν συχνὴν ἀγανάκτησιν κακίζω. Κακίζω μόνον τὴν συστηματικὴν ἀγανάκτησιν, διότι νομίζω ὅτι ζημιώνει τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς. Παρατήρησις τρίτη καὶ τελευταία, ἡ ὁποία ἐνδιαφέρει ἐντελῶς τὸ κόμμα μου καὶ δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν κάμω ἅπαξ καὶ διὰ παντός. Ἀποκρούομεν καὶ ἀποδοκιμάζομεν τὸν ὑπαινιγμὸν τὸν ριπτόμενον, ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει εἰς τὸν ἑαυτόν του νὰ ὁμιλῇ εἴτε περὶ Μακρονήσου εἴτε περὶ φυλακῶν, εἴτε περὶ παραπλησίων θεμάτων, ἐξυπηρετεῖ θεληματικὰ ἢ ἄθελά του τοὺς σκοποὺς τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Ἀποκρούομεν τὸν ὑπαινιγμὸν καὶ ἀποδοκιμάζομεν αὐτὴν τὴν μέθοδον τῆς συζητήσεως. Διεκδικοῦμεν τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς γνώμης μας ὄχι μόνον ἀπέναντι τοῦ Κ.Κ.Ε., διεκδικοῦμεν τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς γνώμης μας καὶ ἀπέναντι παντὸς ἐκβιασμοῦ ὁποθενδήποτε καὶ ἂν γίνεται πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ παύσωμεν νὰ ἔχωμεν ἐφ’ ὅλων τῶν ζητημάτων γνώμας, συμφώνως πρὸς τὰς ἀρχὰς τοῦ δημοκρατικοῦ σοσιαλισμοῦ, τὰς ὁποίας ἐξυπηρετοῦμεν. Καὶ δὲν δεχόμεθα τοιοῦτον ὑπαινιγμόν, διότι ὁτιδήποτε λέγομεν, ὁτιδήποτε θέλομεν νὰ καταγγείλωμεν, εἶναι δυνατὸν νὰ λέγεται καὶ νὰ καταγγέλλεται ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλο κόμμα, συγκεκριμένως ἀπὸ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνεκα τοῦ γεγονότος τούτου νὰ σιωπῶμεν ἐπὶ θεμάτων ζωτικῶν διὰ τὴν δημοκρατίαν καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ Λαοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαρτᾶται ἡ πολιτική μας ἀπὸ τὸ Κ.Κ.Ε. οὔτε θετικῶς, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἀρνητικῶς. Δὲν δεχόμεθα οὔτε νὰ καθοδηγούμεθα ἀπὸ τὸν ραδιοφωνικὸν σταθμὸν τοῦ Κ.Κ.Ε., οὔτε ὅμως καὶ νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὴν δημοκρατικὴν πολιτικήν μας ὑπὸ τὸν ἐκβιασμὸν τῆς κατηγορίας ὅτι εἴμεθα συνοδοιπόροι, ἐπειδὴ τάχα ὁ ραδιοσταθμὸς αὐτὸς ἐπαναλαμβάνει τὰ ὅσα λέγομεν. Αὐτὴ ἡ ἱστορία τοῦ ἐκβιασμοῦ τῆς συνοδοιπορίας πρέπει νὰ σταματήσῃ, διότι ὁδηγεῖ εἰς ψύχωσιν, ἡ ὁποία μόνον τὸ Κ.Κ.Ε. δὲν ζημιοῖ. Ἰδοὺ ἕνα πρόσφατον παράδειγμα Ἕνας γνωστὸς συνταγματάρχης, ὁ κ. Μπενηψάλτης, κατήγγειλε, ποῖον νομίζετε, ὅτι εἶναι ὄργανον τοῦ Κ.Κ.; Τὸν ἀρχηγὸν τῆς ἀστυνομίας κ. Ἔβερτ! Καὶ ἐχρειάσθη νὰ γίνῃ προανάκρισις, νὰ ἐκδοθῇ πόρισμα τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ κουβέντα τοῦ κ. Μπενηψάλτη, ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἀστυνομίας εἶναι ὄργανον τοῦ κομμουνισμοῦ. Διὰ νὰ ἴδωμεν μέχρι ποίου σημείου ἠμπορεῖ νὰ φθάσῃ ἡ ψύχωσις, δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ διαπιστώσωμεν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄνθρωπος δημοκρατικός, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ καταγγέλλεται ὅτι εἶναι πράκτωρ τοῦ κομμουνισμοῦ. Καὶ θὰ ἀναφέρω ἕνα τελευταῖον παράδειγμα διὰ νὰ πείσω τὴν Βουλήν, ὅτι πρέπει νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ τακτικὴ καὶ νὰ μεταβληθῇ αὐτὴ ἡ νοοτροπία. Δὲν εἶναι πολὺς καιρὸς ποὺ ἤρχισε νὰ ἐκδηλώνεται μέσα εἰς τὴν Βουλὴν ἀνησυχία διὰ τὰς τυχὸν βλέψεις τῆς Γιουγκοσλαβίας ἐπὶ τῆς Μακεδονίας τοῦ Αἰγαίου καὶ διὰ τὴν προπαγάνδαν ἡ ὁποία γίνεται διὰ τὰς μειονότητας. Ταὐτοχρόνως ἐξεδηλώνετο ἡ ἐπίθεσις τοῦ Κ.Κ. ἐναντίον τοῦ Τίτο μὲ βάσιν τὰς βλέψεις τοῦ στρατάρχου ἐπὶ τῆς Μακεδονίας τοῦ Αἰγαίου. Ἐσκέφθη κανεὶς ἐξ ὑμῶν ὅτι δὲν πρέπει νὰ διαμαρτυρηθῇ διὰ τὴν γιουγκοσλαβικὴν προπαγάνδαν, διότι τάχα αὐτὸ ἐξυπηρετεῖ τοὺς σκοποὺς τῆς Κόμινφορμ, ἡ ὁποία δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ ἀποκατασταθοῦν αἱ σχέσεις μὲ τὴν Γιουγκοσλαβίαν; Ἀλλοίμονον ἐὰν ὑπὸ τὸ κράτος τῶν ψυχώσεων αὐτῶν γίνωνται ὅλαι αἱ συζητήσεις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐτερμάτισα τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς ὑποδοχῆς τῆς ἐπερωτήσεως.

§132Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἔχετε ἀποδοκιμάσει καμμίαν φορὰν τὸ Κ.Κ., δὰ νὰ παύσῃ ἡ ψύχωσις;

§133Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν μᾶς κάμνετε τὴν τιμήν, ὡς φαίνεται, νὰ παρακολουθῆτε τὴν πολιτικήν μας, διότι ἂν τὴν παρηκολουθήσατε θὰ εἴχατε τὸ δικαίωμα, ὡς πᾶς ἄνθρωπος, νὰ κρίνητε ὅτι εἶνε καλὴ ἢ κακή, ἴσως καὶ ἐγὼ ἔχω τὰς γνώμας μου περὶ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἔκαμε τὸ Λαϊκὸν κόμμα δὲν θὰ εἴχατε ὅμως τὸ δικαίωμα νὰ ἀγνοῆτε τὴν πολιτικὴν τοῦ κόμματός μου. Καὶ ἐπειδὴ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶμαι ἐγὼ ὁ ἐπερωτώμενος ἀλλὰ μᾶλλον ἡ Κυβέρνησις νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσω ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπερώτησιν. Ἔρχομαι εἰς τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς. Ἐπειδὴ ἔχω ὑποσχεθῆ νὰ εἶμαι σύντομος θὰ ἀφήσω τὸ θέμα τῶν Γιούρων μὲ τὴν παρατήρησιν ὅτι διερωτῶμαι διατὶ ὁ ἐπερωτῶν ἔδωσε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι περιωρίσθη εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῶν Γιούρων καὶ δὲν ἀπησχολήθη γενικώτερα καὶ πληρέστερα μὲ ὁλόκληρον τὸ πρόβλημα τῆς κακῆς καταστάσεως τῶν φυλακῶν τοῦ Κράτους. Ἠδύνατο ἄλλωστε νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα καὶ ὑπὸ τύπον ἐρωτήσεως, διὰ νὰ δώσῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης τὴν ἀφορμὴν νὰ κάμῃ μερικὰς ἀπὸ τὰς δηλώσεις, ποὺ ἔκαμεν, αἱ ὁποῖαι, ὡς πρὸς τὰς ἀρχὰς ποὺ διετύπωσε, μὲ εὑρίσκουν ἀπολύτως σύμφωνον. Αἱ ἀρχαὶ ποὺ διετύπωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀπαντοῦν εἰς ἐκεῖνα ποὺ καὶ πρὸ ὀλίγου ἀκόμη ἐλέχθησαν ἐδῶ καὶ εἰς ἐκεῖνα ποὺ ἐλέχθησαν καὶ κατὰ τὰς διακοπάς. Δηλαδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶπεν, ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ ποῖος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ποὺ φυλακίζεται, ἡ πολιτεία ἔχει χρέος, ἀπὸ τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εὑρίσκεται εἰς τὰς χεῖρας της, νὰ φερθῇ πρὸς αὐτὸν σύμφωνα μὲ τὰς ἀρχάς, ποὺ διέπουν τὰς δημοκρατικὰς πολιτείας. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀρκετή, θὰ ἔλεγον ἀποστομωτική, ἀπάντησις εἰς ὅλας τὰς κραυγὰς ποὺ ἠκούσθησαν ἐδῶ. Δὲν εἶναι, κ. συνάδελφοι, καλὸν διὰ τὸν τόπον, δὲν λέγω ὅτι θὰ ἦτο ἀντεθνικὸν—τὸ μονοπώλιον τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν λέξεων ἐθνικὸν καὶ ἀντεθνικὸν προτιμῶ νὰ τὸ ἀφήσω εἰς ἄλλους—λέγω ὅτι δὲν εἶναι καλὸν διὰ τὸν τόπον νὰ ἀκούεται μέσα εἰς τὴν Βουλήν, ὅ,τιδήποτε καὶ ἂν ἔχῃ προκληθῆ, νὰ ἀκούεται ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνεται λόγος δι’ ἀνθρωπισμὸν εἰς τὰς φιλακάς, ἐπειδή, σύμφωνα μὲ τοὺς ἐκθέτοντας τοιαύτας ἀντιλήψεις εἶναι τάχα γνωστὸν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακὰς ἔχουν διαπράξει φρικαλέα ἐγκλήματα. Οὐδέποτε ἐθεωρήθη ὅτι εἰς τὰς φυλακὰς κατοικοῦν οἱ ἁγνότεροι τῶν πολιτῶν καὶ ἐν τούτοις οὐδέποτε ἐλέχθη ὅτι εἶναι ἀδιάφορον ποίαν συμπεριφορὰν θὰ τηρήσῃ τὸ Κράτος ἀπέναντί των, διότι τὸ τοιοῦτον θὰ ἦτο ἀντίθετον πρὸς τὰς βάσεις τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος. Ἀποδεικνύει νοοτροπίαν, ποὺ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ εἰς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Περαιτέρω, ἀνεξαρτήτως τῶν ἰδικῶν μου γνωμῶν περὶ τῶν κρατουμένων αὐτῶν ποὺ θ’ ἀναπτύξω ἐξ ἀφορμῆς τῶν μέτρων ἐπιεικείας, πιστεύω ὅτι ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις, εἰσηγουμένη σχέδιον νόμου, περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν δικῶν τῶν ἐκτάκτων στρατοδικείων, ἐδέχθη ἤδη ὅτι μέσα εἰς αὐτὸν τὸν κόσμον τῶν φυλακισμένων καὶ τῶν ὑποδίκων ὑπάρχει ποσοστὸν ἄγνωστον ἀνθρώπων, ποὺ δὲν εἶναι ἴσως «εὐγενῆ θύματα», ὅπως λέγει ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἶναι ἀναμφισβητήτως ἄνθρωποι ἀδικηθέντες εἰς τοὺς ὁποίους δίδεται κάποια ἱκανοποίησις διὰ τῆς δικαστικῆς ὁδοῦ. Εἶναι βέβαιον ὅτι καὶ αὐτὸ εἶναι στοιχεῖον ἠθικὸν ποὺ συντελεῖ εἰς τὴν ὑποχρέωσιν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα μὲ περισσοτέραν φροντίδα. Ἀλλά, θὰ ἔλεγον, κ. συνάδελφοι, ὅτι πρέπει νὰ προσέξωμεν κατὰ τοῦτο. Δὲν εἶναι οὔτε ἐξαιρετικῶς ριζοσπαστικὴ οὔτε ἰδιαιτέρως σοσιαλιστικὴ ἡ ἄποψις ποὺ ἐξέφρασεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης διὰ τὴν συμπεριφορὰν τοῦ Κράτους ἀπέναντι τῶν κρατουμένων. Ἀπὸ καταβολῆς κόσμου διὰ τοὺς λαοὺς ὁ ἐγκληματίας εἶναι ἀπεχθής, ἀλλ’ εἶναι ἀπεχθέστερος ὁ δήμιος. Δὲν δέχεται ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου ἔναντι ἐκείνου, ποὺ διὰ τὸν α ἢ β λόγον ἐγκλημάτισε, δὲν δέχεται ἀπέναντι αὐτοῦ δήμιον σκληρόν, ἀντιδρᾷ ἀπέναντι τοῦ δημίου πολὺ περισσότερον παρὰ ἀπέναντι τοῦ κακούργου, διότι ὁ κακοῦργος ἔχει ἴσως ἐλαφρυντικά, ποὺ δύνανται ν’ ἀναζητηθοῦν εἰς τὰς κοινωνικὰς συνθήκας ἢ εἰς τὴν ἀνθρωπίνην ψυχήν. Ὁ δήμιος ὅμως δὲν ἔχει οὐδὲν ἐλαφρυντικόν, διότι ἐνεργεῖ ἐν ψυχρῷ καὶ ἐνεργεῖ ἀνάνδρως ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς πολιτείας. Ποτὲ εἰς οὐδεμίαν πολιτείαν δὲν ὑπῆρξε ταύτισις τοῦ ἐγκληματίου καὶ τῶν ὀργάνων τοῦ Κράτους καὶ οὐδέποτε οὐδεμία εὐνομουμένη πολιτεία ἐδέχθη τὰ ὄργανά της νὰ εἶναι δήμιοι. Καὶ τέτοια εἶναι ἡ βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ στηριχθῶμεν καὶ πρέπει νὰ εἶναι ὁμόθυμος ἡ γνώμη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ὅτι αὐτὴ ἡ ἀρχὴ πρέπει νὰ διέπῃ τὴν συμπεριφορὰν τῶν φυλάκων ἔναντι τῶν κρατουμένων. Ταῦτα περὶ φυλακῶν γενικῶς. Θὰ ἤθελον μόνον εἰς τὸ θέμα τῆς Μακρονήσου νὰ ἐνδιατρίψω κάπως ἰδιαίτερα.

§134Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Θὰ δεχθῆτε ὑποθέτω ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν κρατουμένων εἶναι δήμιοι.

§135Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὅτι κάποτε εἰς τὰς φυλακὰς ὅπου ἐκρατούμην ἐγώ, ὁ κ. Τσιριμῶκος, ὡς Ὑπουργὸς τότε τῆς Δικαιοσύνης, ἐχρησιμοποίησε δημίους καὶ ἤξευρεν ὅτι ἐγὼ ἤμην μεταξὺ τῶν κρατουμένων καὶ εἴμεθα καὶ συμβουλευταὶ εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ 1936 καὶ ἐγνώριζεν ὅτι ἐκρατούμην ἐγώ, ὅταν ἦτο Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐν τούτοις ἐχρησιμοποίησε δημίους διὰ φύλαξίν μου.

§136Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω, ὅτι πρώτην φορὰν ἀκούω ὅτι ὑπήρξατε ποτὲ κρατούμενος.

§137Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1944 εἶσθε Ὑπουργὸς τῆς Π.Ε.Ε.Α.;

§138Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω: Πρώτην φορὰν ἀκούω αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι εἶσθε κρατούμενος. Τί θέλετε νὰ σᾶς εἴπω περισσότερον;

§139Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Πολλοὶ συνάδελφοι παρόντες εἰς τὴν Βουλὴν αὐτήν, ἦσαν τότε κρατούμενοι.

§140Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἐγκρίνω αὐτὰς τὰς παρεμβάσεις ποὺ θὰ ἔκαμνον νὰ μακρύνω τὸν λόγον μου καὶ δὴ ἔξω τοῦ θέματος. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι γίνονται ἐπίτηδες καὶ ἀποσκοποῦν νὰ φέρουν τὴν συζήτησιν ἐπὶ ἄλλων θεμάτων. Ἀλλὰ, πάντως δὲν παύουν νὰ εἶναι ἔξω τοῦ ζητήματος. Ἕκαστος ἐξ ἡμῶν εὑρίσκεται ἐδῶ μὲ τὴν ἱστορίαν του ὁλόκληρον καὶ ἐὰν τὸ ἤθελεν ἀκόμη, δὲν θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ τὴν ἐγκαταλείψῃ. Λέγω, ἕκαστος καὶ αὐτὸ ἰσχύει δι’ ὅλους.

§141ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Καὶ δι’ ὑμᾶς.

§142Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Καὶ δι’ ἐμὲ ἀσφαλῶς. Ἐγὼ τὴν ἱστορίαν μου δὲν πρόκειται νὰ τὴν ἀπαρνηθῶ, ἀλλὰ, θὰ εἴπω ἄλλην μίαν φορὰν ἐκεῖνο ποὺ εἶπεν ὁ πρόεδρος τοῦ κόμματός μας: «Εἴμαστε ἕτοιμοι διὰ μίαν γενικὴν συζήτησιν περὶ τοῦ παρελθόντος, ὅπου καὶ θὰ κρίνωμεν καὶ θὰ κριθῶμεν. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν τὴν ἀλαζονείαν τοῦ ἀλαθήτου, διότι δὲν πιστεύω ὅτι ὑπάρχουν πολιτικαὶ ὀργανώσεις ἢ ἄνθρωποι ἄνευ λαθῶν μέσα εἰς τὴν σταδιοδρομίαν των, ἰδίως εἰς ἐποχὰς, ὡς αὐταὶ ποὺ ἐπεράσαμεν». Ἀλλὰ δὲν δέχομαι ὅτι εἴμεθα ἡμεῖς μόνοι οἱ κρατούμενοι. Ἐὰν ἔλθῃ ἡ ὥρα νὰ κριθῶμεν, θὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὰς κρίσεις δι’ ὅλας τὰς περιόδους τῆς προσφάτου ἱστορίας. Ἐγὼ ὡμίλησα αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ προσωπικὸν γεγονὸς ἀφορῶν τὸν κ. Γιαννόπουλον μὲ τὸν ὁποῖον ἐνθυμοῦμαι ὅτι εἴμαστε μαζὶ βουλευταὶ καὶ ἐνθυμοῦμαι ὅτι μαζὶ εἴχαμε ψηφίσει τὴν κατάργησιν τῆς διὰ πολιτικοὺς λόγους ἐκτοπίσεως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Συντάγματος τοῦ 1936 καὶ τοῦ ἀπήντησα ὅτι, πρώτην φορὰν ἀκούω ὅτι ἦτο κρατούμενος ὁ κ. Γιαννόπουλος. Δὲν ἐπιδιώκω δι’ αὐτοῦ νὰ τερματίσω τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἰδικῆς μου ἱστορίας. Τὴν ἰδικήν μου ἱστορίαν τὴν γνωρίζω πολὺ καλά, ἀλλὰ, εἶναι βέβαιον ὅτι γνωρίζω καλὰ καὶ τὴν ἱστορίαν τῶν ἄλλων καὶ θὰ ἐγνώριζον ἐπίσης νὰ ἀπαντήσω εἰς αὐτούς. Ἂς ἔλθωμεν λοιπὸν εἰς τὸ θέμα τῆς Μακρονήσου, τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει.

§143Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ὁ κ. Γιαννόπουλος εἶπεν ὅτι τὸν εἴχατε κρατούμενον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι κλπ.).

§144Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφε, μίαν διακοπήν; Ὅταν ἐκφράζετε τὴν λύπην σας, δὲν νομίζω, ὅτι τακτοποιεῖσθε ἀπολύτως. Δὲν ἐγνωρίζατε ὅτι ὁ κ. Γιαννόπουλος ἦτο κρατούμενος;

§145Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κάνετε λάθος. Δὲν νομίζω ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν οὔτε σκοπεύω νὰ τακτοποιηθῶ οὔτε ἀπέναντί σας οὔτε ἀπέναντι οὐδενός. Ἄλλωστε σᾶς πληροφορῶ, κ. συνάδελφε, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρι τοῦ 1950 εὑρίσκομαι ἐν Ἀθήναις ὄχι ὡς ἄγνωστος, ἀλλὰ μὲ δημοσίαν καὶ δημοσιογραφικὴν ζωήν. Καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν ὅλων αὐτῶν τῶν ἐτῶν ὑπῆρξαν δικαστήρια, ἐνώπιον τῶν ὁποίων ἠδυνάμεθα νὰ ἀχθῶμεν, ἐὰν ὑπῆρχε καὶ ἴχνος δυνατότητος ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ μᾶς ἀπαγγελθῇ οἱαδήποτε κατηγορία. Ὑπάρχει ὑπόμνημα ἰδικόν μας πρὸς ὅλας τὰς μεταδεκεμβριανὰς κυβερνήσεις ὅτι δὲν δεχόμεθα νὰ κατηγορούμεθα δίχως νὰ δικαζώμεθα καὶ δὲν δεχόμεθα ἀκόμη νὰ δικάζωνται ἄνθρωποι διὰ πράξεις ὄχι ἀτομικὰς ποὺ δὲν υἱοθετοῦμεν, ἀλλὰ διατεταγμένας χωρὶς νὰ δικαζώμεθα ἡμεῖς. Καὶ ἐθεώρησα καὶ ἐχαρακτήρισα ἄνανδρον καὶ θεωρῶ ἄνανδρον νὰ κατηγοροῦνται ἄνθρωποι χωρὶς νὰ καλοῦνται νὰ ἀπολογηθοῦν. Καὶ καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν τετραετίαν καὶ καθ’ ὅλον τὸ διάστημα ἀπὸ τοῦ πολέμου καθημερινῶς εἰς τὸν τύπον τῆς δεξιᾶς μᾶς ἀπεδίδοντο φοβεραὶ κατηγορίαι, ἀλλ’ οὐδὲ ἴχνος παρανόμου πράξεως ἠδυνήθη ἐπισήμως νὰ μᾶς προσαφθῇ.

§146Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Διακόπτει μὴ ἀκουόμενος).

§147Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Βεβαιωθῆτε ὅτι ὁσασδήποτε προσπαθείας καὶ ἂν καταβάλητε, αὐτὴν τὴν στιγμὴν κρίνεται ἡ Μακρόνησος καὶ ὄχι ἐγώ. Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει δὲν εἶναι ἡ γνώμη σας περὶ τοῦ ὁμιλοῦντος, ἀλλ’ ἡ ἀλήθεια τῶν λεγομένων. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς Μακρονήσου, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀπείρως εὐχερέστερον διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀφ’ ἧς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὰς προγραμματικάς του δηλώσεις καὶ ἰδίως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν ἀπάντησιν εἰς τὰς ἐπικρίσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐδήλωσαν, ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς Μακρονήσου ἀπέτυχε καὶ τὸ στρατόπεδον τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων θὰ διαλυθῇ καὶ ἀφ’ ἧς ἡ Κυβέρνησις κατέθεσε Σχέδιον νόμου καταργήσεως τοῦ ΟΓʹ Ψηφίσματος, μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, (ἡ ὁποία, ὅσον κομψὴ καὶ μεμετρημένη καὶ ἐὰν ἦτο, περιέχει ρητὴν καταδίκην)— ὅτι ὁ θεσμὸς εἶναι ἀντιδημοκρατικός. Ὅμως φαίνεται ὅτι δὲν ἐσχηματίσθη μία ἀντικειμενικὴ ἀντίληψις μέσα εἰς τὴν Βουλήν. Θὰ ἔλεγα ὅτι τὸ θέμα τῆς Μακρονήσου ἔχει δύο πτυχάς. Ἡ μία εἶναι τὸ ΟΓʹ Ψήφισμα καὶ τὸ περιεχόμενόν του, τὸ ὁποῖον πράγματι εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὸ Σύνταγμα. Ἀλλ’ εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν δὲν θέλω νὰ ἀσχοληθῶ σήμερον, διότι ἐφ’ ὅσον ἔχει ὑποβληθῆ σχέδιον νόμου καταργήσεώς του, ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ συζητηθῇ τοῦτο, θὰ εἶναι καταλληλοτέρα διὰ νὰ ἀναπτύξω τὴν γνώμην μου. Τὸ δεύτερον ζήτημα εἶναι ποῖαι μέθοδοι ἐχρησιμοποιήθησαν εἰς τὴν Μακρόνησον. Καὶ αὐτὸ τὸ οὐσιῶδες θέμα ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἐπίκρισιν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ὄχι διότι αὕτη εὐθύνεται διὰ τὰς μεθόδους ποὺ ἐχρησιμοποιήθησαν ἐπὶ προηγουμένων Κυβερνήσεων, ἀλλὰ διότι παρέλειψε ὡρισμένας πράξεις, τὰς ὁποίας θὰ ἀναφέρω ἐλέγχων εἰς τὸ τέλος τὴν Κυβέρνησιν. Τὸ ΟΓʹ Ψήφισμα κύριοι, δὲν ἀποτελεῖ τὸ ἀντικείμενον τῆς τωρινῆς μας ἀπασχολήσεως. Ἀπετέλεσεν ὅμως τὴν ἀφετηρίαν τῆς πολεμικῆς μας ἐναντίον τῆς Μακρονήσου. Εἴχομεν τὴν πεποίθησιν ὅτι ἐπὶ κακῶν ἀρχῶν δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ στηριχθοῦν κακαὶ μέθοδοι. Καὶ ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐψηφίσθη τὸ ΟΓʹ Ψήφισμα, εἴχομεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἡ συνέχεια νὰ εἶναι οἰκτρά. Πράγματι, οἱ πολιτικοὶ ἐξόριστοι, μέχρι τῆς στιγμῆς ποὺ ἐψηφίσθη τὸ ΟΓʹ Ψήφισμα, εὑρίσκοντο εἰς ἰδιαίτερον στρατόπεδον ὑπὸ τὴν Διοίκησιν τῆς Χωροφυλακῆς. Πρέπει νὰ εἴπω ὅτι εἰς οὐδεμίαν στιγμήν, οὐδεμία ὑπῆρξε ποτὲ καταγγελία ἢ παράπονον ὅτι εἰς τὸ στρατόπεδον τὸ διοικούμενον ἀπὸ τὴν Χωροφυλακὴν ἔλαβον χώραν βασανισμοί. Δὲν ἔλειψαν βεβαίως αἱ πιέσεις οὔτε παράπονα τὰ ὁποῖα καὶ μέχρι τινὸς ἐδημοσιεύοντο εἰς τὰς ἐφημερίδας, διότι δὲν ὑπήγετο τὸ πολιτικὸν στρατόπεδον εἰς τὰς στρατιωτικὰς ἀρχὰς καὶ ἑπομένως δὲν ὑφίστατο δι’ αὐτὰ ἡ στρατιωτικὴ λογοκρισία. Τί συνέβη ὅμως; Διὰ τοῦ ΟΓʹ Ψηφίσματος ἀπεφασίσθη ἡ μεταφορὰ ὅλων τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων εἰς τὸ στρατόπεδον τὸ λεγόμενον Ἀναμορφωτήριον τῆς Μακρονήσου. Ἡ μεταφορὰ ἤρχισε εἰς τὰς ἀρχὰς Ὀκτωβρίου καὶ εὐθὺς ἀμέσως ἦλθεν ἡ πληροφορία, ὅτι τὴν μεταφορὰν αὐτὴν ἐπηκολούθησε μία ραγδαία «ἀναμόρφωσις» ἐπιτυγχανομένη διὰ βαρβάρων μεθόδων. Ἤδη μὲ εἶχεν ἀνησυχήσει ὅτι εἰς μίαν ἐφημερίδα τῆς 5ης Νοεμβρίου, εἶχεν ὑπάρξει μία δήλωσις τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Βʹ τάγματος, τοῦ λεγομένου «Βέτο», ἡ ὁποία ἔλεγεν, ὅτι ἀφ’ ἧς ἀπεφασίσθη ἡ μεταφορὰ τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων τὰ 8)10 τοὐλάχιστον αὐτῶν θὰ ἀνανήψουν καὶ μάλιστα πολὺ γρηγορώτερα ἀπὸ ὅ,τι φαντάζεται ἡ Κοινὴ Γνώμη. Ἡ δήλωσις αὐτὴ μὲ εἶχε τρομάξει ὅπως καὶ ἡ πληροφορία ὅτι εὐθὺς μετὰ τὴν μεταφοράν, μετὰ 24 ἢ 48 ὥρας, πλῆθος ὑπῆρξαν αἱ δηλώσεις μετανοίας ἀπὸ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι, ὡς ἐκείνην τὴν στιγμήν, δὲν εἶχον ἀνανήψει.

§148Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ σᾶς τρόμαξε αὐτό;

§149Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Βεβαίως, διότι ἐπίστευα ὅτι αὐτὸ δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ ἐλπίζω ὅτι καὶ σεῖς τὸ πιστεύετε. Πράγματι ἠθελήσαμε νὰ ἐξακριβώσωμεν τὰ πράγματα, ὄχι μόνον διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐμφανισθοῦν ἀμέσως εἰς τὴν δημοσιότητα τὰ γεγονότα, ἀλλὰ διότι ἠθέλαμε νὰ εἴμεθα ἀπολύτως πεπεισμένοι, πρὶν προβῶμεν εἰς περαιτέρω ἐνεργείας. Καὶ εὕρομεν τὸν τρόπον νὰ διασταυρώσωμεν τὰς πληροφορίας μας καὶ ἐφθάσαμε μέχρι κρατικῶν ὀργάνων, δηλαδὴ ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι ἠδύναντο νὰ πιστεύσουν ὅτι τὰς πληροφορίας τὰς ἠθέλομεν δι’ ἐνεργείας παρὰ τῇ Κυβερνήσει. Μία βάρβαρος ἐπίθεσις ἔγινε καθ’ ὅλων τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων, ἕνεκα τῆς ὁποίας καὶ ὑπῆρχον καὶ αἱ δηλώσεις μετανοίας καὶ οἱ τραυματίαι καὶ οἱ τρελλοὶ περὶ τῶν ὁποίων θὰ σᾶς ὁμιλήσω. Καὶ τότε πρὶν προβῶμεν εἰς οἱανδήποτε ἄλλην ἐνέργειαν ἐκάμαμεν ἕνα ὑπόμνημα καὶ τὸ ἐπεδώκαμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ παρεκαλέσαμεν ἐφ’ ὅσον ἐκρίθη σκόπιμος ἡ δημιουργία ἑνὸς πρωτοφανοῦς εἰς τὸν κόσμον «αὐτονόμου ὀργανισμοῦ» — διὰ τὸν ὁποῖον ἔχουν ἁρμοδιότητα 5 Ὑπουργοὶ δηλαδὴ οὐδεὶς — ἀναμορφώσεως καὶ ἀνανήψεως τῶν πολιτικῶν κρατουμένων ἐξορίστων, νὰ φροντίσουν τοὐλάχιστον νὰ μάθουν κατὰ ποῖον τρόπον μὲ ρόπαλα καὶ συρμάτινες ράβδους ἐπετέθησαν οἱ ἀναμορφωταὶ ἐναντίον τῶν ἐξορίστων διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν καλουμένην κεραυνοβόλον ἀναμόρφωσιν. Δὲν θὰ ἀναφέρω ὅλα τὰ ὀνόματα τραυματιῶν. Προκαλεῖ ἰδιαιτέρως φρικτὴν ἐντύπωσιν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνθρώπων ποὺ ὑπέστησαν νευρικὸν κλονισμόν. Ὄταν ἐγένετο μία δίκη τῆς «Μάχης» ὁ ἐξετασθεὶς ὡς μάρτυς Μπαϊρακτάρης ἐρωτηθεὶς διατὶ τόσος μεγάλος ἀριθμὸς τρελλῶν, ἀπήντησεν ὅτι εἰς 20 χιλιάδας ἀνθρώπους ὑπάρχει πάντοτε ἕνα ποσοστὸν ψυχοπαθῶν. Αὐτὴ ἦτο ἡ μόνη ἀπάντησις, ποὺ ἠδυνήθη νὰ ἐφεύρῃ.

§150Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Θέλετε νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ;

§151Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὄχι.

§152Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Διατὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποθέσητε ὅτι ἡ ψυχοπάθεια τῶν κρατουμένων αὐτῶν δὲν προέρχεται ἀπὸ τὴν φρίκην, ἡ ὁποία προεκλήθη εἰς αὐτοὺς ἀπὸ τοὺς βασανισμοὺς καὶ τὰς φρικαλεότητας τῶν ἀπειραρίθμων ἐγκλημάτων τὰ ὁποῖα διέπραξαν ἢ εἶδον νὰ διαπράττωνται, δὲν εἶναι φυσικὸν τοῦτο νὰ ἐπέδρασεν ἐπὶ τῆς ψυχῆς τῶν κακούργων αὐτῶν ὁσονδήποτε καὶ ἂν αὕτη ἦτο πεπωρωμένη;

§153Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐπὶ μῆνας δημοσιεύονται εἰς τὴν «Μάχην» λεπτομερῆ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ζητημάτων αὐτῶν καὶ οὐδεμία ὑπεύθυνος διάψευσις εἶδε τὸ φῶς. Ἀντὶ τούτου ἔγιναν δίκαι τῆς «Μάχης», ὅπου ὅμως ἀντὶ διαψεύσεως ὑπῆρξε ἐπιβεβαίωσις τῶν καταγγελιῶν μας.

§154Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Εἰς τὴν Πηγάδα, τὸν Ταΰγετον καὶ ἀλλαχοῦ ἐγένοντο φοβερὰ ἐγκλήματα ἐκ μέρους τῶν κομμουνιστῶν. Δι’ αὐτὰς τὰς πράξεις δὲν διαμαρτύρεσθε;

§155Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὁ ἔλεγχος ποὺ γίνεται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅτι ἔπρεπε αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν νὰ τὴν ἐκκαθαρίσῃ ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως ὄχι διὰ νὰ τακτοποιήσῃ ἡμᾶς ἀλλὰ διὰ νὰ τακτοποιήσῃ τὴν ἰδικήν της θέσιν. Διότι διερωτῶμαι διατὶ κατηργήθη τὸ στρατόπεδον καὶ τὸ ΟΓʹ Ψήφισμα ἐὰν αὐταὶ αἱ μέθοδοι δὲν ὑπῆρχον; Διατὶ μερικὰ κόμματα τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως φωναχτὰ καὶ ἄλλα ψιθυριστὰ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς προεκλογικῆς περιόδου ὑπέσχοντο τὴν κατάργησιν τῆς Μακρονήσου; Διότι ἐγνώριζον περὶ τίνος ἐπρόκειτο καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν νὰ λέγεται τώρα, ὅτι ἡ Μακρόνησος εἶναι ἀναμορφωτικὸν σχολεῖον καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ὅτι εἶναι τόπος βασανιστηρίων χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ μία μόνη ἀλήθεια ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅτι ἐνῷ κατέχει ὅλα τὰ στοιχεῖα δὲν ἐπισημοποιεῖ τὴν ἀλήθειαν. Πρέπει τώρα νὰ ὑπογραμμίσω ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἐν προκειμένῳ ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι περὶ ἐγκληματιῶν ὁμιλοῦμεν. Πρόκειται περὶ ἐξορίστων, δηλαδὴ περὶ «ἐπικινδύνων» περὶ «ὑπόπτων». Καὶ ὁ κ. Ρέντης εἶπε προχθὲς εἰς μίαν διακοπήν: Μεταξὺ τῶν ὑπόπτων ὑπάρχουν πλεῖστοι ἀθῶοι, ὅτι οἱ ὕποπτοι συνελαμβάνοντο διὰ λόγους προφυλάξεως, ἐπειδὴ ἐπρόκειτο περὶ ἐπικινδύνου περιόδου. Καὶ ἀπαντῶ: Οἱ ὕποπτοι συνελήφθησαν τὸν καιρὸν τοῦ πολέμου καὶ ἐκρατήθησαν ὡς ἐξόριστοι. Ἀλλὰ τὸ ΟΓʹ Ψήφισμα, ἐψηφίσθη μετὰ τὸ «παύσατε πῦρ» καὶ ἡ ἀναμόρφωσις ἔγινε τὸν Νοέμβριον τοῦ 1949 καὶ ὄχι κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ πολέμου. Τὴν στιγμὴν ποὺ ἔπρεπε νὰ παύσουν αἱ διώξεις καὶ ν’ ἀπολυθοῦν οἱ ὕποπτοι, τότε ἔγινεν ἡ βάρβαρος εἰς Μακρόνησον ἀναμόρφωσις. Καὶ τοῦτο ἐπιδεινώνει ἔτι μᾶλλον ἠθικῶς τὴν θέσιν τῶν ὑπευθύνων διὰ τοὺς βασανισμούς. Ἀπὸ τοὺς ὑπόπτους καὶ ἐξορίστους αὐτούς, ἀπεσπάσθη μία δήλωσις τῆς ὁποίας τὴν ἀξίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως λέγων, ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς Μακρονήσου ἀπέτυχε. Ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι παρέλειψε νὰ εἴπῃ σαφῶς τὴν ἀλήθειαν καὶ νὰ τιμωρήσῃ τοὺς ὑπευθύνους διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἀπόδειξις ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καταδικάζει ὄντως τὰς παρεκτροπὰς καὶ βαδίζει ἤδη πρὸς τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθοῦς Δημοκρατίας, ὅπου χρῆσις τοιούτων μεθόδων δὲν θὰ ἐπαναληφθῇ. Τοῦτο θὰ προεκάλει ἀληθῆ ἱκανοποίησιν καὶ ἀνακούφισιν εἰς τὴν Κοινὴν Γνώμην.

§156Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Μετὰ τὴν συντριβὴν τοῦ συμμοριτισμοῦ, ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ βαδίσωμεν εἰς μέτρα ἐπιεικείας, ἀπέναντι ὅλων τῶν κρατουμένων καὶ πολιτικῶν ἐξορίστων. Ἔναντι τῶν κρατουμένων πολιτῶν δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καμμία πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐφαρμόσῃ μέτρα ἐκδικήσεως ἢ πιέσεως, πρὸς ἀπόσπασιν μιᾶς δηλώσεως. Ὅσοι ἐκ τῶν ἐκτοπισμένων ἐπέμενον εἰς τὰς ἰδέας των, δὲν ἐπρόκειτο νὰ ὑποστοῦν καμμίαν πίεσιν. Αἱ συνεννοήσεις μεταξὺ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ἀπέβλεπον εἰς τὸ νὰ δοθῇ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἀνέμενον εἰς τὴν Κομμουνιστικὴν ἰδεολογίαν, μία ἀνθρωπινωτέρα διαμονὴ καὶ μεταχείρισις εἰς τὸν τόπον τῆς ἐκτοπίσεώς των. Συνεπῶς καὶ ἡ ἀναμόρφωσις ἀπέβλεπεν εἰς τὸ νὰ προπαρασκευασθοῦν ἰδεολογικῶς ὅσοι ἐπρόκειτο νὰ ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι ἀπὸ τοὺς ὑποβαλόντας δηλώσεις καὶ ἐγίνοντο πρὸς τοῦτο ὡρισμέναι διαλέξεις. Ἔναντι δὲ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑπογράψει δηλώσεις, ἡ συμπεριφορὰ ὑπῆρξεν ἄψογος. Ἠκούσαμεν ὅμως καὶ διαμαρτυρίας, ὅτι συνέβησαν ἔκτροπα. Ἐζητήσαμεν τότε πληροφορίας καὶ διετάξαμε νὰ γίνουν ἀνακρίσεις, διότι οὐδέποτε πρόθεσίς μας ἦτο νὰ ἐφαρμόσωμεν βίαια μέτρα διὰ νὰ ἀποσπάσωμεν δηλώσεις. Οὐδέποτε ὑπῆρξε πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐφαρμόσῃ νέας μεθόδους κακομεταχειρίσεως καὶ ἐὰν ἐσημειώθησαν ἐκ μέρους μερικῶν ὀργάνων ἔκτροπα, θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα καὶ νὰ ἐπιβληθοῦν αἱ δέουσαι κυρώσεις. Δὲν εἶναι σπάνιον οὔτε καταπληκτικὸν δι’ οἱανδήποτε χώραν τελοῦσαν ἐπὶ μακρὸν εἰς ἔνοπλον ἀγῶνα ἐντὸς τοῦ ἐδάφους της, νὰ συμβοῦν παρεκτροπαί. Ἐὰν πράγματι συνέβησαν παρεκτροπαί, τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι ὑπῆρξεν θέλησις καὶ ἡμῶν καὶ τῶν συντακτῶν τοῦ ΟΓʹ Ψηφίσματος. Ἡμεῖς ἀπεβλέπαμεν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως τῶν ὑπὸ ἐκτόπισιν καὶ ὄχι εἰς τὴν χειροτέρευσιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξήγησις, τὴν ὁποίαν ἤθελον νὰ δώσω διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐψήφισε τότε ἡ Κυβέρνησις τῆς ὁποίας μετεῖχον καὶ τῆς νέας ὁδοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν εἴχομεν εἰσέλθει τότε, ὁδοῦ ἀποβλεπούσης εἰς τὴν εἰρήνευσιν τὴν ἐσωτερικήν.

§157Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Ρέντης ὁ ὁποῖος ὅταν συνέβησαν τὰ πρῶτα ἐπεισόδια εἰς τὴν Μακρόνησον ἦτο τότε Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως δὲν γνωρίζει τὶ ἀκριβῶς συνέβη εἰς τὰς 12.10.49 τὴν ἡμέραν δηλαδὴ κατὰ τὴν ὁποίαν παρεδόθη ἀπὸ τὸν ἐκεῖ Ἀντ)ρχην Χωρ)κῆς Σιφάκην ἡ πρώτη ὁμὰς τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων καὶ κρατουμένων εἰς τὸ στρατόπεδον τῆς πειθαρχημένης διαβιώσεως. Ὁ κ. Ρέντης ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὅτι οἱ ὑπὸ ἐκτόπισιν διατελοῦντες ἰδιῶται εἶχαν ὀργανωθῆ κατὰ ἀχτίδες εἰς πλήρη κομμουνιστικὴν ὀργάνωσιν, τοιαύτην ὥστε ὅλο ἐκεῖνο τὸ πλῆθος τῶν 10.500 κρατουμένων ἰδιωτῶν νὰ ἔχῃ μεταβληθῆ εἰς μίαν μᾶζαν ἀνθρώπων ἀβούλων, χωρὶς ἰδίαν σκέψιν καὶ χωρὶς ἰδίαν βούλησιν, ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ὑπήκουον εἰς ὅ,τι οἱ ἡγέται κομμουνισταὶ τοὺς διέτασσαν. Τὸ στρατόπεδον τῶν ἰδιωτῶν εἶχεν ὀνομασθῆ στρατόπεδον Ρέντη ἢ μικρὴ Μόσχα καὶ ὑπήγετο μὲν ὑπὸ τὴν χωροφυλακὴν πράγματι ὅμως διοικεῖτο ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ποία ἦτο ἡ ἐπιρροὴ τῶν κομμουνιστῶν ἐπὶ τῆς μάζης, σᾶς δίδω μίαν μικρὰν εἰκόνα τῶν συμβάντων κατὰ τὴν πρώτην παράδοσιν. Ὅταν ὁ Ἀντ)ρχης Σιφάκης παρέδιδεν εἰς τὸν στρατὸν τοὺς 630 πρώτους ἰδιώτας, ἐθεώρησεν ὑποχρέωσίν του νὰ τοὺς ἐκφωνήσῃ ἕνα μικρὸ λογίδριον καὶ νὰ τοὺς συστήσῃ νὰ προσαρμοσθοῦν καὶ αὐτοὶ πρὸς τὸ Ἐθνικὸν σύνολον. Τελευτῶν ὁ Ἀντ)ρχης ἐφώναξε: «Ζήτω ἡ Ἑλλὰς» ἀλλὰ ὁ ἄβουλος αὐτὸς ὄχλος τῶν ἰδιωτῶν κομμουνιστῶν, ἀπήντησε μὲ ἕνα ἄγριο μούγκρισμα καὶ μὲ ὕβρεις καὶ μὲ λοιδωρίες. Ἔπειτα ἀπὸ ὀλίγον ἐδόθη εἰς τοὺς ἰδιώτας τὸ σύνθημα τῆς αὐτοάμυνας καὶ τότε συνεκεντρώθησαν εἰς κύκλους μὲ τὶς πλάτες πρὸς τὰ ἔξω καὶ τὰς κεφαλὰς κυπτούσας, μέχρις ὅτου δι’ ἑτέρου συνθήματος οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν ἤρχισαν νὰ τρέχουν πρὸς τὰ ὑψώματα ἐνῷ ἄλλοι ἔτρεχαν πρὸς τὴν θάλασσαν. Παρουσίασαν φαινόμενον καθαρᾶς ἐπαναστάσεως διότι φαίνεται εἶχον ἐντολὰς νὰ προκαλέσουν ἐπεισόδια διὰ νὰ δυσφημισθῇ ὁ νέος ὀργανισμὸς τῆς Μακρονήσου καὶ νὰ δημιουργηθοῦν μολωπισμοί. Ἐπηκολούθησε συμπλοκὴ κατὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι ἐτραυματίσθησαν καὶ 28 φύλακες ἀπὸ τοὺς ἐκμανέντας κομμουνιστάς. Ἀλλὰ περὶ τοῦ τραυματισμοῦ τῶν φυλάκων, οὔτε ὁ κ. Τσιριμῶκος, οὔτε ὁ κ. Χριστᾶκος μᾶς εἶπαν τίποτε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔπειτα ἀπὸ ὀλίγας ἡμέρας τὰ 9)10 τοῦ πρώτου αὐτοῦ γκροὺπ εἶχαν ὑποβάλει δηλώσεις μετανοίας καὶ εἶχον ἐπανέλθει εἰς τὸ Ἐθνικὸν σύνολον.

§158Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσῃ πρῶτον ὁ κ. Ρέντης, διότι κατηγορεῖται ὅτι ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως τὸν κομμουνισμόν.

§159Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Τὸ Ψήφισμα ΟΓʹ ἐψηφίσθη μετὰ τὴν καταστολὴν τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ ἐτέθησαν ὑπὸ ἀναμόρφωσιν οἱ κρατούμενοι εἰς τὴν Μακρόνησον, ἵνα ἀπαλλαγοῦν τῆς βίας καὶ ψυχολογικῆς ἐπιβολῆς ἀπὸ τοὺς καθοδηγητὰς τῶν κομμουνιστῶν. Ἀποτέλεσμα τοῦ Ἀναμορφωτηρίου ἦτο νὰ ἀπαλλαγοῦν 12.000, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἐγίνετο ποτέ.

§160Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Καὶ αἱ ἑκατοντάδες τραυματιῶν καὶ ψυχοπαθῶν;

§161Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἡ καρδιά σας πονεῖ δι’ αὐτούς.

§162Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν μὲ πονεῖ διὰ κανένα ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ὁποίους ὑπαινίσσεσθε. Μὲ πονεῖ διὰ τὴν Χώραν καὶ διὰ τὴν Δημοκρατίαν. Σᾶς πληροφορῶ δέ, ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς ὁ ὁποῖος ὑπεδέχθη τοὺς ἐξορίστους ὀνόματι Βασιλόπουλος, ὑπῆρξε κατάδικος εἰς 9½ ἐτῶν εἱρκτὴν καὶ διὰ τὸν λόγον ὅτι ἔκλεπτε τὸ συσσίτιον τῶν στρατιωτῶν. Ἦτο λοιπὸν ταὐτοχρόνως, κατάδικος καὶ ἀξιωματικὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ ἐκοινοποιήθη ἡ Βασιλικὴ χάρις, καθ’ ὃν χρόνον ἐπὶ κεφαλῆς τάγματος εἰς τὴν Μακρόνησον, ἠσχολεῖτο μὲ τὴν ἀναμόρφωσιν τῶν κρατουμένων.

§163Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει τί ὑπῆρξεν ὁ κ. Βασιλόπουλος.

§164Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Τὰ ὅσα ἐλέχθησαν διὰ τὸν τρόπον τῆς διαβιώσεως τῶν πολιτικῶν κρατουμένων ὑπὸ φρουρῶν χωροφυλάκων, νομίζω ὅτι εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς χωροφυλακῆς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Πράγματι οἱ νόμοι περὶ ἐκτοπίσεως πολιτικῶν κρατουμένων δίδουν δικαίωμα ἐλευθερίας εἰς τὸν τόπον τῆς ἐκτοπίσεως. Οἱ πολιτικοὶ κρατούμενοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο εἰς τὴν Ἰκαρίαν, ἦσαν πράγματι ἐλεύθεροι εἰς τὴν νῆσον, σύμφωνα μὲ τοὺς ἰσχύοντας νόμους.

§165ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπέδρασεν ὁ Παρτσαλίδης.

§166Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἦτο καλύτερον νὰ φύγῃ ἕνας Παρτσαλίδης, παρὰ νὰ τραυματισθοῦν καὶ νὰ τρελλαθοῦν τόσοι ἄλλοι.

§167Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπὸ τὴν ἐλευθερίαν διαβιώσεως εἰς τόπον τῆς ἐκτοπίσεως συνέβη, εἶναι ὅτι πράγματι οἱ κομμουνισταί, ὅσοι ἦσαν κομμουνισταὶ μεταξὺ τῶν ἐκτοπισθέντων, ἔκαναν διαφώτισιν ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐκτοπισμένων καὶ ἐδημιουργεῖτο τρόπον τινὰ κίνδυνος νὰ μεταδοθοῦν τὰ φρονήματα τὰ κομμουνιστικὰ καὶ εἰς πολίτας, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐκτοπισμένοι καὶ δὲν ἦσαν κομμουνισταί. Ἐφθάσαμεν ὡς ἐκ τούτου εἰς τὴν σκέψιν καταργήσεως τῆς Ἰκαρίας ὡς τόπου ἐκτοπίσεως καὶ μεταφορᾶς ὅλων τῶν ἐκτοπισμένων εἰς τὴν Μακρόνησον, ὅπου θὰ ἐγένετο μία ἐπιλογή. Οἱ μὲν γνωστοὶ καὶ φανατικοὶ κομμουνισταὶ νὰ τεθοῦν χωριστά, καὶ οἱ ἄλλοι χωριστά, οὕτως ὥστε, πρόσωπα τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν κομμουνισταὶ νὰ μὴν ὑφίστανται τὴν ἐπίδρασιν καὶ τὴν διαφώτισιν ἐκ μέρους τῶν κομμουνιστῶν. Πράγματι δὲ ὑπῆρξαν πολλοὶ ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μετεφέρθησαν εἰς τὴν Μακρόνησον, οἱ ὁποῖοι μετεστράφησαν καὶ ἀπελύθησαν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἐνέμενον εἰς τὰς πεποιθήσεις καὶ τὰς ἰδέας των, δὲν νομίζω ὅτι ἡ μέθοδος τῆς βίας εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἠμποροῦσε νὰ τοὺς μεταβάλῃ τὰ φρονήματα. Διὰ τῆς βίας δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μετατρέψητε τὰς πολιτικὰς πεποιθήσεις ἑνὸς ἀνθρώπου, ἐκτὸς τούτου δὲ ἡ βία ἀποτελεῖ μέθοδον τὴν ὁποίαν δὲν παραδέχεται τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Οὐδέποτε ἠθελήσαμεν διὰ τοιούτων μεθόδων νὰ μεταβάλωμεν τὰς γνώμας τῶν πολιτῶν. Ἐάν τις παραβῇ τὸν νόμον, ὑπάρχουν τὰ δικαστήρια τὰ ὁποῖα τοῦ ἐπιβάλλουν ποινήν. Συνεπῶς, ἐὰν συνέβησαν εἰς τὴν Μακρόνησον πιέσεις ἢ σωματικαὶ κακώσεις ἐναντίον κομμουνιστῶν ἐκτοπισμένων, αὐτὸ ἀποτελεῖ παράβασιν νόμου καὶ δέον νὰ κολασθῇ.

§168Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδῶ εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι χιλιάδες τῶν μεταστραφέντων στρατιωτῶν τῆς Μακρονήσου, ἐπῆγαν καὶ ἐπολέμησαν ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν. Ἐρωτῶ, αὐτοὶ μετεστράφησαν διὰ τῶν μέσων τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. συνάδελφος; Αὐτὸ δὲν σᾶς πείθει ὅτι τὰ ὅσα ἀναφέρατε εἶναι μεμονωμένα ἐπεισόδια;

§169Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Πρῶτον δὲν ἐλέγχω κανένα ἄλλον πλὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία βεβαιοῖ δημοσίᾳ τὰ γεγονότα. Καὶ ἐὰν ἐζητήθη ὑπ’ ἐμοῦ κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, διὰ ν’ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ ζήτημα, ἐξ ὅλων τῶν κομμάτων, πρὶν γίνῃ ἡ ἐπερώτησις, διὰ τῆς ἐφημερίδος «Μάχη», τὸ ἐζήτησα διότι δὲν θὰ ἤθελα νὰ ὑπάρχῃ οὐδενὸς εἴδους ὑπόνοια, ὅτι οἱαδήποτε ἔρευνα γίνεται μεμονωμένως καὶ ἤθελα νὰ ὑπάρχουν ὅλα τὰ κόμματα μέσα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ἰδοῦν ὅλοι, ποία εἶναι ἡ ἀλήθεια. Δὲν πρόκειται ἁπλῶς περὶ πιθανῶν πραγμάτων. Αὐτὰ τὰ κατήγγειλα ρητῶς, διότι τὰ εἶχα ἐξακριβώσει. Καὶ ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι κατέχει ὅλα τὰ στοιχεῖα ποὺ ἐπιβεβαιοῦν τὰ ὅσα κατήγγειλα. Δεύτερον. Οἱονδήποτε καὶ ἂν ὑπῆρξε τὸ ἀποτέλεσμα τῶν βασανισμῶν, κύριε Παπαρρηγόπουλε, εἶμαι ἀντίθετος πρὸς αὐτὰς τὰς μεθόδους, διότι εἰς τὰς δημοκρατίας οὐδέποτε ὁ σκοπὸς ἁγιάζει τὰ μέσα. Ἐὰν δεχώμεθα τὴν ἀντίθετον ἀρχήν, θὰ ἐνεκρίναμεν τὰς μεθόδους παντὸς ἀντιδημοκρατικοῦ καθεστῶτος. Δὲν δικαιούμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι διὰ νὰ ἀποκτήσωμεν στρατὸν ἠμποροῦμεν νὰ βασανίζωμεν τοὺς καλουμένους ὑπὸ τὰ ὅπλα. Τρίτον. Εἶσθε βέβαιοι ὅτι τὰ δέκα αὐτὰ τάγματα τὰ ὁποῖα λέγεται ὅτι ἀνεμορφώθησαν καὶ ἐπολέμησαν, εἶσθε βέβαιοι ὅτι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἐπῆγαν εἰς τὴν Μακρόνησον, ἐὰν ἐστρατεύοντο κανονικῶς καὶ δὲν ἀπεστέλλοντο πρὸς ἀναμόρφωσιν δὲν θὰ ὑπηρέτουν ὑπὸ τὰ ὅπλα καὶ δὲν θὰ ἐπολέμων; Ὑπῆρξαν μέλη τοῦ κόμματός μας κρατούμενοι εἰς τὴν Μακρόνησον οἱ ὁποῖοι δὲν ἔδωσαν καμμίαν ἀφορμὴν καὶ εἰς οὐδεμίαν στιγμὴν ἔδειξαν διάθεσιν παρανομίας· καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ὑπῆρξαν μέλη τοῦ κόμματός μας τὰ ὁποῖα ὑπηρέτησαν ὡς ἔφεδροι ἀξ)κοὶ ἢ στρατιῶται εἰς τὸν στρατόν, διότι οὐδεὶς ἐσκέφθη νὰ τοὺς στείλῃ εἰς τὴν Μακρόνησον, ὡς ὑπόπτους. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι οἱ πλεῖστοι ἀπὸ τοὺς ἐμφανισθέντας ὡς ἀνανήψαντας καὶ μαχομένους, ἐὰν ἐστρατεύοντο κανονικῶς θὰ ὑπηρέτουν ἀνεξαρτήτως τῆς γνώμης των, περὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως Τσαλδάρη, ὅπως ἄλλοι παρέστησαν τὸν ἀνανήψαντα διὰ νὰ γλυτώσουν ἀπὸ τὴν κόλασιν καί, τέλος, ὅτι πολλοὶ ποὺ δὲν ἐπῆγαν εἰς τὴν Μακρόνησον, ἀλλ’ ὑπηρέτησαν κανονικῶς εἶχαν ἀκριβῶς τὰς ἰδίας ἀντιλήψεις περὶ τῆς πολιτικῆς Κυβερνήσεως μὲ τοὺς Μακρονησιώτας. Ἡ τύχη τῶν ἀστυνομικῶν διώξεων, ἐρύθμισε τὴν τύχην τῶν περισσοτέρων κληρωτῶν. Καὶ πρέπει κάποτε νὰ γίνῃ ἀντιληπτόν, ὅτι ἡ μεγάλη μᾶζα τῶν κληρωτῶν αὐτῶν ὅπως καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, οὔτε τὴν κυβερνητικὴν πολιτικὴν ἐνέκρινεν, ἀλλ’ οὔτε εἰς τὴν ἔνοπλον ἐξέγερσιν ἤθελε νὰ μετάσχῃ. Δι’ αὐτὸ ἔμενε νομιμόφρων, ἀλλ’ ὄχι κυβερνητική. Τὸ πλῆθος τῶν διωκομένων — πολιτῶν ἢ στρατιωτῶν — προῆλθεν ἀπὸ τὴν προσπάθειαν τῆς ταὐτίσεως Ἔθνους καὶ Κυβερνήσεως διὰ τῆς ἀντιδημοκρατικῆς μεθόδου τῶν «δηλώσεων». Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελα διὰ νὰ τελειώσω νὰ εἴπω δύο λέξεις. Οἱ ὑπανιγμοὶ καὶ αἱ διακοπαὶ ὅτι κομματικὰ ἢ ἀλλότρια ἐλατήρια μᾶς ὠθοῦν εἰς τὴν πολεμικήν μας αὐτήν, εἶναι ἀπαράδεκτοι. Ἡμεῖς μοναδικὸν σκοπὸν ἔχομεν νὰ κάμωμεν, ὥστε ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀποκτήσῃ τὴν πλήρη δημοκρατικὴν ἐλευθερίαν. Δὲν νομίζομεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐξοπλισμὸς ἠθικὸς μιᾶς Δημοκρατίας εἶναι ἡ κατάργησις τῶν δημοκρατικῶν μεθόδων· ἀντιθέτως πιστεύομεν ὅτι ἐξοπλισμὸν ἠθικὸν τῆς Δημοκρατίας, ἀποτελεῖ ἡ πλήρης λειτουργία τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν. Δὲν ἀποτελεῖ ἀδυναμίαν ἡ ἐλευθερία. Οἱοσδήποτε ἄνθρωπος εἰς αὐτὸν τὸν κόσμον δύναται νὰ παριστᾷ τὸν ἰσχυρὸν ἄνδρα, ὅταν τοῦ δώσετε τὰ μέσα τῆς βίας. Μεγάλοι ὅμως ἄνδρες εἶναι μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μέσα εἰς τὴν ἐλευθερίαν κατορθώνουν νὰ διοικοῦν καὶ νὰ νικοῦν. Εἰς δύο μεγάλους πολέμους τοῦ 1914 καὶ τοῦ 1939 δὲν ἐνίκησεν ὁ αὐταρχισμὸς, ἀλλὰ αἱ Δημοκρατίαι καὶ μεγάλοι ἄνδρες δὲν ἀνεδείχθησαν οὔτε ὁ Χίτλερ οὔτε ὁ Μουσολίνι, ἀλλὰ οἱ ἡγέται τῶν δημοκρατικῶν λαῶν, ποὺ ὡδήγησαν εἰς τὴν νίκην. Ἀποθέωσιν τῆς Δημοκρατίας ἀπετέλεσαν αἱ στιγμαί, καθ’ ἃς ὁ Τσῶρτσιλ, τοῦ ὁποίου μισῶ τὰς ἰδέας, ἀλλὰ οὐδεὶς ἀρνεῖται τὴν λαμπρὰν πολεμικὴν ἡγεσίαν του κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ἔλεγεν εἰς τὸν Βρεττανικὸν λαὸν ἀδιστάκτως, ὅτι μόνον δάκρυα, ἱδρῶτα καὶ αἷμα τοῦ προσφέρει. Ταῦτα πάντα ἔχουν ἀξίαν, ἐὰν θέλωμεν νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἡ σταθερότης τὴν ὁποίαν ἐγγυᾶται ἡ Δημοκρατία, ποὺ καταργεῖ τὰς ἀφορμὰς καὶ τὰς δυνατότητας τῶν ἐνόπλων ἐξεγέρσεων. Ἄλλως ἀποδεχόμεθα μίαν προσωρινὴν διαμόρφωσιν τῶν πραγμάτων μὲ ἄγνωστον διαδοχήν. Καὶ κάμνομεν, ὥστε σήμερον νὰ δύναται ὁ εἷς νὰ μεταχειρίζεται τὴν βίαν καὶ αὔριον ὁ ἄλλος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§171Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ἔθνος, κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν διῆλθεν ἀπὸ μίαν βαρεῖαν περιπέτειαν. Τὴν περιπέτειαν αὐτὴν τοῦ Ἔθνους δὲν τὴν ἐπροκάλεσαν ἐσωτερικαὶ δυνάμεις, ὁδηγήσασαι εἰς ἐμφύλιον πόλεμον, ἀλλὰ τὴν προεκάλεσε παγκόσμιος δύναμις, ἀποβλέπουσα εἰς τὴν ἀνατροπήν, ὄχι μόνον ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ πανταχοῦ τῆς γῆς, εἰς τὴν ἀνατροπὴν τῆς Δημοκρατίας καὶ αὐτῶν τούτων τῶν βασικῶν ἀρχῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ Χριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ. Ἡ Ἑλλὰς ἀντιμετώπισε τὴν περιπέτειαν δι’ ὅλων τῶν ὑλικῶν καὶ ἠθικῶν δυνάμεων, τὰς ὁποίας διέθετεν. Ἀντιμετώπισε τὴν περιπέτειαν, ὑποβληθεῖσα εἰς βαρυτάτας θυσίας, ἐκτεθεῖσα εἰς δοκιμασίας ἀνηκούστους, ἀναλαβοῦσα οὕτως εἰπεῖν μίαν παγκόσμιον πρωτοβουλίαν, ὅπως ἀνέλαβε πάντοτε, κατὰ τὰς κρισίμους τῆς Ἱστορίας ὥρας, πρωτοβουλίαν ἡ ὁποία δὲν ἀφεώρα μόνον τὴν ἰδίαν αὐτῆς ἱστορίαν, ἀλλὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ κόσμου. Ἐλεγχόμεθα, ἡ κριτικὴ ἡ ὁποία ἀσκεῖται, ἀσκεῖται εἰς βάρος ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐξεπλήρωσαν τὸ ἐθνικόν των χρέος κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ εἶμαι ὑπερήφανος διότι συγκαταλέγομαι μεταξὺ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐλεγχόμεθα διότι διεξηγάγομεν τὸν ἀγῶνα αὐτὸν ἐναντίον τῶν δυνάμεων αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀνατροπὴν ὄχι μόνον τῆς Δημοκρατίας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν καταπάτησιν τῶν στοιχειωδῶν ἀρχῶν τοῦ ἀνθρωπισμοῦ, διότι λέγω, διεξηγάγομεν τὸν ἀγῶνα αὐτὸν μὲ τὰ ἁπαλώτερα καὶ ἀνθρωπιστικώτερα μέσα. (Χειροκροτήματα). Δὲν νομίζω ὅτι ἔπρεπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὁ κ. Τσιριμῶκος, νὰ λάβῃ τὴν θέσιν, ἣν ἔλαβε. Λυποῦμαι διὰ λογαριασμόν του, διότι κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν παρὰ τὴν ὄντως ἐθνικὴν παράδοσιν πρὸς τὴν ὁποίαν εἶναι συνηφασμένη ἡ οἰκογένειά του, δὲν ἔλαβεν ἐνεργὸν μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα. Βεβαίως παραδέχομαι ὅτι δὲν ἔλαβε καὶ μέρος εὐθέως ἀντίθετον. Παραδέχομαι ὅτι ὑπῆρξεν οὐδέτερος. Ἀλλὰ ἡ οὐδετερότης αὐτή, θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. συνάδελφος νὰ εἴπω ὅτι ἐξεδηλώθη καὶ διὰ τῶν φράσεων τὰς ὁποίας μετεχειρίσθη καὶ ἀπόψε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου.......

§172Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐγὼ προσωπικῶς, δηλαδή, ὅταν λέγω ἐγώ, δὲν ἐννοῶ προσωπικῶς τὸν ἑαυτόν μου, ἀλλὰ τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, δὲν ἑρμηνεύω τὴν στάσιν αὐτήν, ὡς οὐδετερότητα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν ὑμεῖς τοποθετεῖτε. Πέραν αὐτῶν δύνασθε τὴν ἑρμηνείαν σας νὰ τὴν ἐξακολουθήσετε.

§173Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἐδώσατε καὶ καμμίαν ἄλλην ἐξήγησιν εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς οὐδετερότητος διὰ τῆς διακοπῆς τὴν ὁποίαν μοῦ ἐκάματε. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀπόψε προβαίνοντες εἰς ἀντιδιαστολὴν μεταξὺ τοῦ Ἔθνους, τῆς Πατρίδος καὶ τῆς Α ἢ Β Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐτάχθη ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ψήφου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς κρισίμους περιστάσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν, προβαίνοντες εἰς τὴν ἀντιδιαστολὴν αὐτήν, ὡμολογήσατε ὅτι τὸ ὅλον θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἀφεώρα μόνον τὴν Πατρίδα μας, ἀλλὰ ἀφορᾷ τὸν κόσμον ὁλόκληρον, τὸ θέμα τῆς διασώσεως τοῦ ἀνθρωπισμοῦ εἰς τὸν κόσμον, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται, δὲν τὸ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅπως ἔπρεπε, βάσει τῶν ἐθνικῶν παραδόσεων καὶ τῶν ἀνθρωπιστικῶν παραδόσεων τοῦ Ἑλληνισμοῦ νὰ τὸ ἀντιληφθῆτε. Πάντως ὅμως ἐγένετο σεβαστὴ ὑπὸ τῶν κυβερνήσεων τὰς ὁποίας κατηγορεῖτε, ἡ οὐδετερότης σας, οὐδετερότης μὴ θεωρουμένη ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Σόλωνος ὡς θεμιτή. Διεξηγάγομεν, κύριοι τὸν ἀγῶνα ἐκτιθέμενοι εἰς τοὺς ὑπερτάτους τῶν κινδύνων. Σφαγαί, λεηλασίαι, ἐμπρησμοὶ ἀποτελοῦν τὰ μεγάλα κεφάλαια τῆς Ἱστορίας τῶν τελευταίων ἐτῶν. Δὲν ἐσφάξαμεν ἐμεῖς ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐκαύσαμεν ἡμεῖς χωρία, δὲν ἐδολοφονήσαμεν ἡμεῖς οὔτε ἕναν κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν. Ἴσως εἰς κανένα ἀπόμερον μέρος τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐσημειώθη κάποια ἐκδίκησις ἢ ἀντεκδίκησις, ἀλλ’ ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅπου ζοῦν ἑκατοντάδες χιλιάδων ἐθνικόφρονες, δὲν εὑρέθη εἷς, ὁ ὁποῖος, ὑπὸ τὴν πίεσιν μιᾶς ψυχικῆς ἀγανακτήσεως, νὰ προβῇ εἰς οἱανδήποτε ἀντεκδίκησιν. Διετηρήσαμεν τὴν ψυχραιμίαν ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐπέβαλλεν ἡ Ἱστορία μας, διετηρήσαμεν τὴν ψυχραιμίαν, τὴν ὁποίαν ἐπέβαλλεν ἡ δημοκρατικὴ καὶ ἀνθρωπιστικὴ συνείδησις. Κατὰ τὸ 1947, ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Στράτος καὶ ὁ τότε ἀρχηγὸς τοῦ ἐπιτελείου στρατηγὸς κ. Βεντήρης, εὑρεθέντες ἐνώπιον ἑνὸς προβλήματος δυσχερεστάτου ὅπως εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς Ἐθνικῆς ἀκεραιότητος τοῦ στρατοῦ, ὁ ὁποῖος διεξῆγε τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ Κομμουνισμοῦ, ἐσκέφθησαν καὶ ἀπεφάσισαν — καὶ ἡ ἀπόφασις ἦτο ἀπολύτως θεμιτὴ καὶ μάλιστα ἱστορικῶς εὐτυχής, — νὰ ἱδρύσουν τὸ λεγόμενον στρατόπεδον τῆς Μακρονήσου. Λέγω τὸ «λεγόμενον» στρατόπεδον τῆς Μακρονήσου, διότι κατ’ οὐσίαν ἡ Μακρόνησος δὲν πρέπει νὰ ὀνομάζεται στρατόπεδον. Ἡ Μακρόνησος ἦτο καὶ εἶναι σχολεῖον Ἐθνικόν. Ἱδρύθη, ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, τὸ στρατόπεδον αὐτὸ διότι ἐκεῖνο τὸ ποσοστὸν τῶν ὑπὸ τὰ ὅπλα καλουμένων — καὶ ἔχομεν ὡς γνωστὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑποχρεωτικὴν θητείαν — ἕν ἐλάχιστον ἔστω ποσοστὸν ὡς πρὸς τὸ ὁποῖον δὲν ὑπῆρχεν ἀπόλυτος ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ Κράτους, ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ Ἔθνους ἂν θὰ προέβαινεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐντολῶν τὰς ὁποίας ἐντολὰς διετύπου ὄχι μόνον μία Κυβέρνησις, ἀλλὰ ἡ συνείδησις τοῦ Ἔθνους, αὐτὸ τὸ ποσοστὸν ἔπρεπε νὰ μὴ παραμείνῃ εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, διότι ἡ Ἑλλὰς ἔπρεπε νὰ μὴ εἶναι μία ἀνόητος καὶ μωρὰ παρθένος Δημοκρατία, ἀλλ’ ἔπρεπε νὰ εἶναι — καὶ ἔγινε τοιαύτη καὶ ἔδωσε τὸ σύνθημα εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον — μία μαχητικὴ καὶ ἐνεργὸς Δημοκρατία. (Χειροκροτήματα). Ἡ ἀποστολὴ εἰς τὴν Μακρόνησον τῶν ὑπόπτων ἐγίνετο βάσει βεβαίως ὡρισμένων ἐρευνῶν εἰς τὰς ὁποίας προέβαινον αἱ τοπικαὶ ἀρχαὶ καὶ εἶναι λίαν πιθανὸν νὰ ἐγένοντο σφάλματα, γνωρίζω δὲ ὅτι ἐγένοντο τοιαῦτα σφάλματα καὶ ὑπῆρξαν προσωπικοὶ ἰδικοί μου φίλοι, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν εἰς τὴν Μακρόνησον, ἀλλὰ δὲν ἔχασαν τὴν πίστιν των εἰς τὴν Ἑλλάδα διότι ὡδηγήθησαν ἐκεῖ. Τὸ ἔργον πάντως τῶν τοπικῶν ἀρχῶν ἠλέγχετο μετὰ ταῦτα ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς ἀρχάς. Εἰς τὴν Μακρόνησον, ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, κατὰ τὸ διάστημα τῶν τριῶν τελευταίων ἐτῶν, ἀπὸ τοῦ 1947 ἀφ’ ἧς ἱδρύθη ἡ Μακρόνησος μέχρι σήμερον, εἰσῆλθον 27.777 ἄνδρες. Ὁμιλῶ περὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑποχρέωσιν στρατιωτικῆς θητείας. Ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἶναι ὁ ἀριθμὸς ὁ ὁποῖος ἰσχύει μέχρι τοῦ Μαρτίου, μέχρι μᾶλλον τοῦ Ἀπριλίου 1950. Ἐκ τῶν 27.777 ὁπλιτῶν ἀμετανόητοι ἀπεδείχθησαν μόνον 300 καὶ ἐκ τῶν 300 αὐτῶν 200 ἀπελύθησαν κατὰ τὸ διάστημα τῶν τριῶν τελευταίων ἐτῶν πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ ἔμειναν 100, ἐπειδὴ αἱ κλάσεις τῶν ἐξηκολούθουν ὑπηρετοῦσαι, μόνον 100 παρέμειναν εἰς εἰδικὸν τμῆμα τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται καὶ εὑρίσκεται ἴσως ἀκόμη — δὲν γνωρίζω τὴν παροῦσαν ἐν Μακρονήσῳ κατάστασιν — ἐν ἀπομονώσει, δηλαδὴ δὲν εἶναι ἕκαστος ἐξ ἐκείνων ποὺ ἀνήκουν εἰς τὸ τμῆμα αὐτὸ ἐν ἀπομονώσει, ἀλλὰ καὶ οἱ 100 μαζὶ ἀποτελοῦν μίαν εἰδικὴν μονάδα ἐργασίας. Καὶ αὐτὸ ἀκόμη τὸ γεγονὸς ὅτι ἐν ὥρᾳ πολέμου, ἀγῶνος κρισιμωτάτου, οἱ 200 τῶν ὁποίων αἱ κλάσεις ἀπελύθησαν, ἀντὶ νὰ παραμείνουν ἐκεῖ, ἀπελύθησαν καὶ ἀπεστάλησαν καὶ πάλιν εἰς τὰς οἰκογενείας των καὶ εἰς τὸν τόπον τῆς κατοικίας των, καὶ αὐτὸ ἀκόμη ἀποδεικνύει πόση ὑπῆρξεν ἡ αὐτοπεποίθησις τοῦ Ἔθνους, αὐτοπεποίθησις ἡ ὁποία καὶ ἐπηλήθευσεν. Ἐκ τῶν 27.777 ποὺ ἐξυγιάνθησαν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐμπράκτου μετανοίας, διότι ἀπεστάλησαν καὶ ἔλαβον μέρος εἰς μονάδας ποὺ ἐπολέμησαν, οἱ 15400 ἔλαβον μέρος εἰς στρατιωτικὰς μονάδας αἱ ὁποῖαι ἐπολέμησαν καὶ 6613 δὲν ἀπεστάλησαν εἰς τὸ μέτωπον τῆς δράσεως καὶ τοῦ ἀγῶνος ἀλλ’ ἀπελύθησαν καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὰς ἑστίας των. Οἱ ἀριθμοὶ οὗτοι ἀφοροῦν τοὺς ὁπλίτας. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀξιωματικούς, εἰς Μακρόνησον εἰσῆλθον 1100 ἐν ὅλῳ ἀξιωματικοὶ ἔφεδροι. Ἐκ τούτων, ἐξέπεσαν τοῦ βαθμοῦ των ὡς ἀμετανόητοι μόνον 100,800 ἐτοποθετήθησαν εἰς μονάδας ἐκτὸς τῆς Μακρονήσου, εἰς Μεραρχίας καὶ Ταξιαρχίας καὶ ἐπολέμησαν, 200 δὲ παρέμειναν εἰς τὴν Μακρόνησον ὡς ἐπόπται τῶν μονάδων, τῶν λόχων καὶ τῶν διμοιριῶν, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὴν Μακρόνησον.

§174Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὑπάρχουν καὶ 600 ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι ἀπετέλεσαν εἰδικὸν τμῆμα ὡς ἁπλοῖ μαχηταί.

§175Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως. Ἐκ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν τοὺς ὁποίους θέτω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς συνάγεται ὅτι τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπετελέσθη εἰς τὴν Μακρόνησον, ὑπῆρξεν σπουδαῖον. Βεβαίως εἶναι πιθανόν, καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Τσιριμῶκον, τινὲς ἐξ αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἐστάλησαν εἰς Μακρόνησον, νὰ μὴ εἶχον ἀνάγκην κἂν ἐξυγιάνσεως, εἶναι πιθανὸν τοῦτο ἢ μᾶλλον βέβαιον, διότι ἔτυχε νὰ σταλοῦν καὶ φίλοι ἰδικοί μου, ἀλλὰ ἐθεώρησα καθῆκον μου, εἰς τὴν ὥραν τῆς κρίσεως νὰ ὑποστῶ αὐτὴν τὴν ψυχικὴν ὀδύνην καὶ νὰ ἴδω φίλους ἀποστελλομένους ἐκεῖ λόγῳ παρεξηγήσεως ἢ λόγῳ παλαιῶν των σχέσεων μὲ τὸν κομμουνισμόν. Καὶ ὑπέστην αὐτὴν τὴν ὀδύνην καὶ τὴν ὑπέστησαν καὶ οἱ ἴδιοι, χωρὶς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ ἀποτελέσῃ πειρασμὸν ἀντεθνικῆς ἀγανακτήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ 1948, πρὶν ἢ ἀναλάβω τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν καὶ πρέπει εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐπεκύρωσα 100% ὅλα τὰ μέτρα ἐκεῖνα ποὺ εἶχαν ληφθῆ ὑπὸ τοῦ πρὸ ἐμοῦ διατελέσαντος Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, πρὶν ἢ ἀναλάβω τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν. Ἀρξαμένων τῶν ἐπιχειρήσεων, εἰς τὴν Πελοπόννησον, ἐπιχειρήσεων αἱ ὁποῖαι διὰ πρώτην φορὰν προσέλαβον τὴν μορφὴν ὁριστικῶν ἐκκαθαριστικῶν ἐπιχειρήσεων, ἀπεφασίσθη ἡ προληπτικὴ σύλληψις ὡρισμένου ἀριθμοῦ πολιτῶν. Ἡ προληπτικὴ αὐτὴ σύλληψις προεκάλεσεν ὅπως ἦτο φυσικόν, σάλον. Ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, θὰ ἐνθυμεῖται ὅτι οἱ βουλευταὶ ὅλων τῶν κομμάτων, ὄχι μόνον τῆς λεγομένης ἀριστερᾶς διεμαρτυρήθησαν διότι συνέβη πράγματι νὰ συλληφθοῦν καὶ φίλοι των, ἀλλὰ αἱ ἐπιχειρήσεις ἔπρεπε νὰ γίνουν καὶ ἔπρεπε νὰ ἐπιτύχουν, ἦτο ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ὑποβληθοῦν ὡρισμένοι πολῖται καὶ εἰς θυσίας, θυσίας ἐν πάσῃ περιπτώσει μικροτέρας ἐκείνων εἰς τὰς ὁποίας ὑπεβλήθησαν ὅσοι ἔχασαν τὴν ζωήν των, ἢ ἔχασαν τὴν σωματικήν των ἀκεραιότητα. Καὶ μάλιστα ὅταν παρέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, ἐθεώρησα καθῆκον μου, μεταβὰς εἰς τὴν Μακρόνησον, καὶ ὑπῆρξα συχνὸς ἐπισκέπτης τῆς Μακρονήσου, νὰ συγκεντρώσω τοὺς 6.700 οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο ἐκεῖ, καὶ μάλιστα οἱ ὁποῖοι προήρχοντο κατ’ ἐξοχὴν ἀπὸ τὴν Πελοπόννησον, μικρὸς ἀριθμὸς προήρχετο τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἀπὸ τὴν Θεσσαλίαν καὶ ἄλλας περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος. Συνεκέντρωσα ὅλους αὐτοὺς, τοὺς ἐξήγησα μὲ ἀπολύτως ἀδελφικὸν καὶ πατρικὸν τόνον τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον καὶ τὴν ἄδικον ἐνδεχομένως μεταχείρισιν πολλῶν ἐξ αὐτῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ τακτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν ἡμεῖς. Καὶ ὅταν ἀγαπητοί, κύριοι συνάδελφοι, τοὺς εἶπα ὅτι ὅπως ἄλλοι τινάζονται στὸν ἀέρα ἀπὸ τὰς νάρκας, ὅπως ἄλλοι χάνουν τὰς ἑστίας των αἱ ὁποῖαι γίνονται παρανάλωμα τοῦ πυρὸς, ἔτσι καὶ σεῖς πρέπει νὰ ὑποβληθῆτε εἰς τὴν μικρὰν αὐτὴν θυσίαν τῆς ἀπωλείας, τῆς προσωρινῆς ἀπωλείας τῆς προσωπικῆς σας ἐλευθερίας. Ὅταν προέβην ἐνώπιον τῶν 7.000 κρατουμένων εἰς τὰς δηλώσεις αὐτάς, ἔπρεπε νὰ εὑρίσκεσθε ἐκεῖ — ὁ κ. Τσιριμῶκος ἀπεσύρθη καὶ δὲν μὲ ἀκούει, ἀλλὰ παρακαλῶ τὸν κ. Σβῶλον νὰ λάβῃ ἰδιαιτέρως ὑπ’ ὄψιν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω — ἔπρεπε νὰ εὑρίσκεσθε ἐκεῖ καὶ νὰ μὴ ἀρκεῖσθε εἰς τὰς κακοβούλους πληροφορίας ποὺ σᾶς δίδουν, καὶ νὰ ἐβλέπατε τὸν ἐνθουσιασμὸν ὁ ὁποῖος κατέλαβε αὐτοὺς τοὺς 7.000 ἀνθρώπους, ἔπρεπε νὰ ἰδῆτε πῶς ἐζητωκραύγαζον, μὲ ποίαν πραγματικὰ ψυχικὴν ἀνάτασιν προέβησαν εἰς τὴν ἐκδήλωσιν τῶν αἰσθημάτων των. Καὶ πρέπει νὰ σᾶς βεβαιώσω, ἐὰν δὲν τὸ γνωρίζετε, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι παλαιὰ ἡ προσωπική μας φιλία καὶ γνωριμία, ἐὰν δὲν τὸ γνωρίζετε, πρέπει νὰ σᾶς βεβαιώσω, κύριε Σβῶλο, ὅτι δὲν διέτρεχον κανένα ἀπὸ ἐμὲ κίνδυνον, οὔτε κἂν ἀπὸ τοὺς ἐκεῖ εὑρισκομένους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑφίσταντο βαρείας τὰς κυρώσεις, ἐὰν μετὰ τὴν ἀναχώρησίν μου προέβαινον εἰς οἱανδήποτε ἐνέργειαν εἰς βάρος οἱουδήποτε ἐκ τῶν πολιτῶν αὐτῶν. Μεταξὺ τῶν πολιτῶν αὐτῶν ὑπῆρχον καὶ ὡρισμένοι οἱ ὁποῖοι ἀπετέλουν στελέχη τοῦ Ἐθνικοῦ Ἑνωτικοῦ κόμματος. Καὶ ὑπῆρξεν μεταξὺ αὐτῶν συγκεκριμένως στέλεχος ἐκ τῆς κάτω Ἀχαΐας, τὸ ὁποῖον εἶχε τὴν ψυχικὴν ὑπερηφάνειαν νὰ μοῦ εἴπῃ: «Δὲν θέλω νὰ λάβῃς ἰδιαίτερα μέτρα ὑπὲρ ἐμοῦ. Ἐγένετο λάθος. Ἴσως ἡ τοπικὴ ἀρχὴ διὰ λόγους προσωπικούς, ἢ μᾶλλον παρασυρθεῖσα ἀπὸ συκοφαντίας ὡρισμένων κακοβούλων νὰ μὲ ἀπέστειλαν ἐδῶ. Δὲν θέλω νὰ προβῇς εἰς ἐξαιρετικὴν ὑπὲρ ἐμοῦ πρᾶξιν. Θὰ παραμείνω ἐδῶ ὅσο καὶ ὅλοι». Εἶναι πρὸς τιμὴν αὐτοῦ τοῦ ἀνδρός, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε πάντοτε ἐθνικόφρων — καὶ ὁ ὁποῖος ἔπεσε εἰς τὴν παγίδα μιᾶς συκοφαντίας — εἶναι πρὸς τιμήν του ὅτι ἐτήρησε τὴν στάσιν αὐτήν. Μετὰ τὴν λῆξιν τῶν ἐπιχειρήσεων εἰς τὴν Πελοπόννησον, οἱ 3.500 πολῖται ποὺ εἶχον συλληφθῆ εἰς τὴν Πελοπόννησον, ἀπελύθησαν ἅπαντες καὶ εἰς τὴν Κόρινθον ἐγένοντο δεκτοὶ ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ — παρετάχθη καὶ τμῆμα στρατοῦ καὶ ἡ στρατιωτικὴ μουσικὴ ἐπαιάνιζε — ὁ δὲ στρατηγὸς Πετζόπουλος ἐθεώρησε ὑποχρέωσίν του νὰ ἀπευθύνῃ τὸν λόγον πρὸς αὐτοὺς διότι ἐγνώριζε ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατὰ ἕνα ὡρισμένον ποσοστὸν πράγματι, ὑπεβλήθησαν εἰς θυσίαν χάριν τοῦ Ἔθνους. Καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐπανῆλθον εἰς τὰς ἑστίας των ὑπερήφανοι καὶ χωρὶς νὰ ὑποστοῦν καμμίαν ἀπολύτως μείωσιν. Ἀπ’ ἐναντίας μάλιστα πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, τοὺς εἶδα κατὰ τὰς περιοδείας μου εἰς τὰς ὁποίας προέβην προεκλογικῶς καὶ μετεκλογικῶς, πολλοὶ ἐξ αὐτῶν θεωροῦν τὴν περιπέτειαν εἰς τὴν ὁποίαν ἐξετέθησαν ὡς μίαν θυσίαν ἀνάλογον πρὸς ἐκείνας εἰς τὰς ὁποίας ὑπεβλήθησαν οἱ πολεμήσαντες στρατιῶται. Δὲν ἤκουσα, ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, τὸ παραμικρὸ παράπονο ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἐπεκοινώνησα μὲ ἀπόλυτον οἰκειότητα μαζί τους καὶ ὅταν εὑρίσκοντο εἰς τὴν Μακρόνησον καὶ ὅταν ἐξῆλθον τῆς Μακρονήσου. Κύριοι Βουλευταί, κατὰ τὸν Ὀκτώβριον 1949 ἀπεφασίσθη ὅπως λόγῳ τῆς ἐπιτυχίας τὴν ὁποίαν ἐσημείωσεν ἡ ἀκολουθουμένη εἰς τὴν Μακρόνησον τακτική, ὅπως ἀποσταλοῦν εἰς τὴν Μακρόνησον καὶ ἐνταχθοῦν εἰς τὴν στρατιωτικὴν οὕτως εἰπεῖν οἰκογένειαν τῆς Μακρονήσου καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι βάσει ἀποφάσεων τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀσφαλείας εἶχον ἐξορισθῆ εἰς διαφόρους νήσους. Ὁ σκοπὸς ὁ ὁποῖος ἐδέσποζε τῆς σκέψεως ἡμῶν, ὅταν προέβημεν εἰς τὴν λῆψιν αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως ἦτο διττός. Ἀπεβλέψαμεν ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὸ νὰ δοθῇ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καλλιτέρα μεταχείρισις, διότι εἰς τὰς νήσους πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἐπένοντο ἐνῷ εἰς τὴν Μακρόνησον ἡ ὀργάνωσις ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἦτο ἀρτία καὶ ἀπὸ ἀπόψεως διατροφῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ψυχαγωγίας. Ὁ δεύτερος δὲ σκοπὸς ὑπῆρξε σκοπὸς ἀσφαλείας, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ποὺ ἀπεστέλλοντο βάσει τῶν ἀποφάσεων τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀσφαλείας εἰς τὰς νήσους, ὄχι μόνον προέβαινον εἰς τὴν ἔντονον μεταξὺ των καλλιέργειαν τῆς Κομμουνιστικῆς ἰδεολογίας ἀλλὰ προσεπάθουν νὰ μυήσουν πρὸς κατευθύνσεις καὶ πρὸς ἰδεολογίας ἀντεθνικὰς καὶ τὸ κοινωνικὸν περιβάλλον ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἔζων, δηλαδὴ τοὺς κατοίκους τῶν νήσων. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐνώπιον τῆς ὁποίας ἔφερα ἐγὼ ἀκριβῶς τὸ σχέδιον ἐκεῖνο τοῦ ψηφίσματος κατὰ τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον, ἢ μᾶλλον κατὰ τὰ τέλη τοῦ παρελθόντος Σεπτεμβρίου, συνεφωνήσαμεν ὅτι ἔπρεπε καὶ διὰ τοὺς λόγους τῆς ἀσφαλείας, τοὺς ὁποίους πρὸ ὀλίγου δι’ ἐλαχίστων διετύπωσα, ἀλλὰ καὶ χάριν αὐτῶν τούτων τῶν ἐξορίστων, ὅτι διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἔπρεπε ὅλοι αὐτοὶ νὰ μεταφερθοῦν ἐπίσης εἰς τὴν Μακρόνησον. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρᾶξις αὐτὴ κατεκρίθη, καὶ ὑπῆρξαν μάλιστα ἀρκετοὶ Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν ὅτι ἐδικαιοῦντο ἐν ὥρᾳ νίκης τοῦ Ἔθνους νὰ συκοφαντήσουν τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν καὶ νὰ δημιουργήσουν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ Ἑλλάς, ἡ μόνη χώρα ἡ ὁποία μέχρι τοῦδε ἐκέρδισε τὸν ὑπὲρ τῆς Δημοκρατίας ἀγῶνα μὲ τὸ αἷμα της κατὰ τρόπον ὁριστικόν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς μετεχειρίσθη βιαίας καὶ ἀπανθρώπους μεθόδους, εἰς τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον διεξήγαγε. Κύριοι συνάδελφοι τῆς ἀριστερᾶς, εἶναι πράγματι ἀνήκουστον καὶ κάμνω ἔκκλησιν εἰς τὰ αἰσθήματά σας τὰ ὁποῖα ὑποθέτω ὡς ὑπαρκτά, καὶ ἐπιθυμῶ νὰ τὰ ὑποθέτω ὑπαρκτά, εἶναι πράγματι ἀνήκουστον ἠθικῶς νὰ ὀνομάζετε τὴν Μακρόνησον Νταχάου.

§176Α. ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ. Τὸ Νταχάου ἦτο ἠπιώτερον.

§177Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐπίσης ἀγνοεῖτε, ἢ μᾶλλον δὲν θέλετε νὰ γνωρίζετε ἀπὸ ἕνα πεῖσμα ἀναληθείας, τὸ ὁποῖον σᾶς κατέχει, τὶ σημαίνουν τὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν.

§178Α. ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ. Σὲ κανένα Γερμανικὸ στρατόπεδο δὲν ἐπεχειρήθη ἡ βιαία διαστροφή, ἡ ψυχικὴ καταρράκωσις τῶν ἀνθρώπων.

§179Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἦσαν σύμμαχοι μὲ τοὺς Γερμανοὺς δι’ αὐτὸ τὸ λέγουν.

§180Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ γίνουν ἐπεισόδια, νὰ μὲ ἀφήσετε νὰ ἀπαντήσω μόνος. Θὰ δίδω τὸ δικαίωμα τῶν διακοπῶν ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι δὲν θὰ παρεμβαίνῃ ἄλλος τις.

§181Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αὐτὸ σημαίνει μεροληψίαν, διότι καὶ ἐγὼ ἐζήτησα διακοπήν.

§182Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δέχομαι τὰς διακοπὰς, εἰς τὰς ὁποίας ἐπιθυμῶ νὰ δώσω ἀπάντησιν, ἐνῷ σεῖς θὰ μὲ διακόψετε διὰ νὰ συμφωνήσετε μαζί μου.

§183Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Μακρόνησος ἐπεθεωρήθη ἀπὸ Ἀμερικανοὺς καὶ Ἄγγλους.

§184Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἀπὸ Σουηδούς.

§185Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Οἱ ὁποῖοι ἐπεβεβαίωσαν ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς προτύπου ἀναμορφωτηρίου ἀξίου πρὸς μίμησιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις πρὸς τὰ βδελύγματα αὐτά.

§186Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ πιστεύω, κύριοι, πάντοτε, καὶ πιστεύω κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄσχετος πρὸς οἱανδήποτε πολιτικὴν ἢ ἐθνικὴν ἐὰν θέλετε σκοπιμότητα, ὅτι πράγματι ἡ ἀλήθεια εἶναι αὐτή. Ἡ Μακρόνησος ὑπῆρξε καὶ εἶναι ἕνα πρότυπον ἐκπαιδευτήριον. Τὰ λεγόμενα περὶ βιαίας μετατροπῆς τῶν πεποιθήσεων ἀποτελοῦν ψεύδη, τὰ ὁποῖα ψεύδη ἐπαναλαμβάνονται εἰς τὴν Βουλήν....

§187Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ζητῶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα καταγγέλω, νὰ ἐξακριβωθοῦν. Διότι θέλω νὰ πιστεύω εἰς τὴν καλὴν σας πίστιν, ἄλλως τὸ πεῖσμα τῆς ἀναληθείας σᾶς τὸ ἐπιστρέφω διότι σᾶς ἀνήκει.

§188Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀποδέχομαι τὴν ἐπιστροφὴν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ἐκείνην ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις ὀνομάζει τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐκτὸς τοῦ παραπετάσματος, ὡς μὴ δημοκρατίας καὶ τὸν ἑαυτὸν της ὡς δημοκρατίαν. (Χειροκροτήματα).

§189Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Πρὸ ὀλίγου μόλις χρόνου μετεῖχον εἰς τὴν Διεθνῆ Σοσιαλιστικὴν Διάσκεψιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔγινε λόγος καὶ καταγγελία τῶν στρατοπέδων, ὁπουδήποτε καὶ ἂν εὑρίσκωνται, ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν, ὥστε αὐτὸ δὲν μὲ ἀφορᾷ. Καὶ δὲν ἀφορᾷ κανένα, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ περὶ τῆς Μακρονήσου, ἀνεξαρτήτως οἱασδήποτε παρομοιώσεως μὲ οἱονδήποτε στρατόπεδον οἱασδήποτε χώρας, διότι μᾶς ἐνδιαφέρει τί γίνεται εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§190Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι σᾶς ἀφορᾷ.

§191Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ ἀναμνησθῶμεν τῶν στρατοπέδων τοῦ Ἐὰμ κατὰ τὴν κατοχήν.

§192Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀγαπητοί, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰ στρατόπεδα τοῦ Ἐάμ κατὰ τὴν κατοχὴν ἐγένοντο καὶ ἀποκοπαὶ μελῶν τοῦ σώματος. Αὐτὸ τὸ γνωρίζω ἐξ ἐπιτοπίου μεταβάσεως εἰς Πελοπόννησον τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1944. Ὑπῆρξαν ἄνθρωποι, τῶν ὁποίων ἀπεκόπησαν αἱ ρίνες, ἄνθρωποι, τῶν ὁποίων ἀπεκόπησαν ὁλόκληρα τμήματα τοῦ σώματος. Δι’ αὐτὸ κύριε Τσιριμῶκο, νομίζω, ὅτι κατὰ τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως εἰς τὸ Σοσιαλιστικὸν Συνέδριον, εἰς τὸ ὁποῖον μετείχατε, δὲν εἴχατε, ὡς Ἕλλην, τὸ δικαίωμα νὰ προβῆτε εἰς ἐξομοίωσιν τοῦ στρατοπέδου Μακρονήσου μὲ τὰ στρατόπεδα, τὰ ὁποῖα κατεδικάσθησαν ἐκεῖ. Προβάντες εἰς τὴν ἐξομοίωσιν αὐτήν, διεπράξατε πρᾶξιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀξία Ἕλληνος. (Χειροκροτήματα).

§193Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν τὸ ἔπραξα διὰ νὰ ἀποσπάσετε χειροκροτήματα. Λέγετε ἀναληθείας. Εἰς τὴν Διεθνῆ Σοσιαλιστικὴν Διάσκεψιν ἐπῆγα καὶ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα καὶ μετὰ συγκινήσεως εἶπον ὅτι «κύριοι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἔχω τὴν βοήθειαν σας περαιτέρω εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς Μακρονήσου, διότι εὐτυχῶς μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 5ης Μαρτίου, ἔχω τὴν δύναμιν νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου μέσα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν καὶ ὑπάρχει ἀρκετὴ ἐλευθεροτυπία διὰ νὰ διατυπώσω τὰς γνώμας μου». Καὶ δὲν ὑπάρχει μέσα εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, ἀπόφασις περὶ Μακρονήσου, ὑπάρχει μόνον εἰδικὴ ἀπόφασις χωριστή, ποὺ λέγει ὅτι ἡ Διεθνὴς Σοσιαλιστικὴ Συνδιάσκεψις μετὰ τὴν ἀγόρευσίν μου, ἐκφράζει τὴν χαράν της διότι ὁ Ἕλλην ἀντιπρόσωπος ἀνήγγειλεν ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καταργεῖ τὴν Μακρόνησον καὶ ἐλπίζει ὅτι αὐτὸ τὸ θέμα θὰ λήξῃ ὁριστικὰ ἐν Ἑλλάδι. Αὐτὸ ἔπραξα μεταβαίνων εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§194Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐφ’ ὅσον σᾶς ἔδωσα τὴν εὐκαιρίαν νὰ προβῆτε εἰς τὰς ἀνακοινώσεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄξιαι πολλῆς προσοχῆς, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μοῦ εἶσθε καὶ ὑπόχρεος, διότι ὅπως εἴπατε δὲν ἐθέσατε ἐκεῖ ζήτημα Μακρονήσου, εἶμαι δὲ εὐτυχὴς ὅτι ἀντὶ τούτου προέβητε εἰς τὴν δήλωσιν αὐτήν. Παρὰ ταῦτα, ἐὰν ὁ λόγος σας διετυπώθη ὅπως τὸν ἐπαναλάβατε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐδῶ, περιέχει ἐπίσης μίαν συκοφαντίαν εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος, διότι εἴπατε, ἐὰν εἴπατε πράγματι εἰς τὸν λόγον σας εἰς τὸ Σοσιαλιστικὸν Συνέδριον, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς κατηργήθη ἡ Μακρόνησος, ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει πλέον τέτοιο πρόβλημα. Καὶ προτοῦ καταργηθῇ κ. συνάδελφε, ἡ Μακρόνησος, ἡ Ἑλλὰς ἦτο Δημοκρατία, ἦτο ἀρτία Δημοκρατία, ἀλλὰ δὲν ἦτο Δημοκρατία ὅπως τὴν θέλετε σεῖς, δηλαδὴ Δημοκρατία ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς ὁποίας νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ἡ ἀνατροπὴ τῆς Δημοκρατίας, ἀλλ’ ἦτο Δημοκρατία, εἶναι καὶ θὰ μείνῃ, παρὰ τὸ πεῖσμα σας τὸ ἀντίθετον, θὰ μείνῃ Δημοκρατία, ἡ ὁποία εἰς ὥρας μάλιστα ἱστορικὰς καὶ χρησίμους δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀναβίωσιν τῶν ἀντιδημοκρατικῶν καὶ ὁλοκληρωτικῶν δυνάμεων. Ἡ Μακρόνησος καὶ πρὶν ἢ καταργηθῇ τὸ τμῆμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον περιελάμβανε τοὺς πολιτικοὺς κρατουμένους, ἦτο ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος οὐδεμίαν ἔχει σχέσιν πρὸς τὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως ὅπου οὐδεμία βία ἠσκήθη. Ἐὰν ἐγένοντο ὡρισμένα ἐπεισόδια, ἐὰν ἐσημειώθησαν κατὰ τὴν τριετίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Μακρόνησος λειτουργεῖ μεμονωμένα, τινὰ περιστατικὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προκαλέσουν τὴν ψυχικὴν ἀντίδρασιν καὶ μάλιστα τοῦ μᾶλλον ἐθνικόφρονος Ἕλληνος, ἐὰν ἐσημειώθησαν δύο τρία τοιαῦτα περιστατικά, σᾶς βεβαιῶ, διότι ἤμην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι ὅταν ἔγινεν ἕνα ἐκ τῶν περιστατικῶν αὐτῶν, τόσον ὁ Ἀρχιστράτηγος, ὅσον καὶ ἐγώ, διετάξαμεν ἀμέσως ἀνακρίσεις καὶ διεπιστώθη ὅτι τὸ περιστατικὸν ἐκεῖνο οὐδεμίαν εἶχε σχέσιν μὲ τὴν διοίκησιν τῆς Μακρονήσου. Ἐσημειώθη ἁπλούστατα μία σύρραξις μεταξὺ ὡρισμένων ἀνανηψάντων στρατιωτῶν καὶ ὡρισμένων ἐξορίστων, οἱ ὁποῖοι μετεφέρθησαν ἐκεῖ, σύρραξις ἀνάλογος ἐκείνων αἱ ὁποῖαι σημειοῦνται εἰς τὰς μεγαλοπόλεις τὰς δημοκρατικὰς καὶ ἐκ τῆς συρράξεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ἦτο αὐθόρμητος καὶ ἡ ὁποία προεκλήθη ἐκ τῆς ἀρνήσεως τῶν κομμουνιστῶν ὅπως ζητωκραυγάσουν ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Ἑλλάδος, ἐκ τῆς συρράξεως αὐτῆς προέκυψαν καὶ ὡρισμένα, εὐτυχῶς ἐλάχιστα, θύματα. Διεπιστώθη μὲ ἀπόλυτον ἀκρίβειαν καὶ ἀντικειμενικότητα, ἀκρίβειαν καὶ ἀντικειμενικότητα διὰ τὴν ὁποίαν ἐγγύησιν ἀποτελεῖ, ἂν ὄχι ἐγώ, τοὐλάχιστον ὁ Ἀρχιστράτηγος Ἀλέξανδρος Παπάγος ὅτι τὸ ἐπεισόδιον δὲν ἐβάρυνε τὴν Διοίκησιν τῆς Μακρονήσου. Ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε ἐπιτετραμμένον ἠθικῶς, νὰ προβαίνετε εἰς τοιαύτην κριτικήν, ἡ ὁποία μειώνει τὸ κῦρος τῆς Πατρίδος μας, ἡμᾶς τοὺς ἰδίους ὡς πολίτας, ἡ ὁποία σᾶς μειώνει καὶ ὡς βουλευτὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους.

§195Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Αἱ κατηγορίαι ἐναντίον τῆς Μακρονήσου ποὺ ἠκούσθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Χριστάκον καὶ ἀπὸ τὸν κ. Τσιριμῶκον εἶναι αἱ ἴδιαι κατηγορίαι ποὺ ἠκούσθησαν καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ δικαστηρίου, κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς δίκης τῆς «Μάχης». Καὶ ὅπως ἐδῶ ὁ βουλευτὴς κ. Χατζήμπεης ὠνόμασε τὴν Μακρόνησον Νταχάου, ἔτσι καὶ εἰς τὸ Δικαστήριον πρὸ ἐλαχίστων ἡμερῶν ὁ βουλευτὴς κ. Χριστάκος κατέθεσεν ὅτι ἡ Μακρόνησος εἶναι ὠργανωμένον συνεργεῖον θανάτου καὶ ὅτι ἐκεῖ ἀσκεῖται κατὰ σύστημα ὠργανωμένη κακουργία. Ἀλλὰ τὸ σοβαρώτερον ἀπὸ ὅλα εἶναι ὅτι, διὰ νὰ διαφωτισθῇ τὸ δικαστήριον ἐκλήθησαν ὡς μάρτυρες κατάδικοι καὶ εἰς θάνατον διὰ φοβερὰ ἐγκλήματα, ὅπως οἱ Φαληρέας, Μποζαντζίδης, Μεταξωτός, καθὼς καὶ ὁ περίφημος Γιουλτσῆς διὰ τὸν ὁποῖον ὁ ραδιοφωνικὸς σταθμὸς τοῦ Κ.Κ.Ε. ἔδωσε μήνυμα νὰ ψηφισθῇ τιμῆς ἕνεκεν κατὰ τὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς, ἔστω καὶ ἂν τὰ ψηφοδέλτια θὰ ἦσαν ἄκυρα. Δὲν γνωρίζω ἐὰν οἱ κακοῦργοι αὐτοὶ μάρτυρες ἐξητάσθησαν καὶ ἐνόρκως παρὰ πάντα νόμον, ἐφιστῶ ὅμως ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐξετάσῃ τὴν ὅλην περίεργον ὑπόθεσιν.

§196Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἔγινε μία μήνυσις ἐναντίον μας καὶ ἐκλήθησαν αὐτοὶ οἱ μάρτυρες διὰ νὰ ἀποδείξουν ὅτι δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ κακὴ κατάστασις εἰς τὰς φυλακάς, ἀλλὰ οἱ μάρτυρες εἶπαν τὸ ἀντίθετον.

§197Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Μακρόνησος ὑπῆρξε καὶ εἶναι δεῖγμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ.

§198Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Νὰ γίνῃ διακομματικὴ ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ ἰδοῦμε ποὺ εἶναι ἡ ἀλήθεια.

§199Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Μακρόνησος ἀποτελεῖ δεῖγμα Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ. Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος μετεχειρίσθη τοὺς ἐκεῖ διαβιοῦντας κατὰ τρόπον ἀνθρωπινώτατον καὶ θ’ ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα ποὺ γνωρίζει ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῆς ΕΛΔ. Ἐκρατεῖτο κοινός μας φίλος καὶ μάλιστα εἰς τὴν ὁμάδα τῶν 100 ἀπομεμονωμένων χωρὶς ποτὲ αὐτὸς καὶ οἱ οἰκεῖοι του νὰ παραπονεθοῦν. Λυποῦμαι μάλιστα ὅτι τὸ πεῖσμα του δὲν τοῦ ἐπέτρεψεν ὄχι νὰ κηρυχθῇ ὑπὲρ τῆς Αʹ ἢ Βʹ κατευθύνσεως, ἀλλὰ νὰ κηρυχθῇ ἁπλῶς ἐχθρὸς τοῦ κομμουνισμοῦ. Καὶ ὅμως οὗτος οὐδεμίαν κακομεταχείρισιν ὑπέστη, παρ’ ὅλον ὅτι εὑρίσκετο εἰς τὴν ὁμάδα τῶν ἀμετανοήτων ἐπὶ τρία ἔτη. Πρόκειται περὶ τοῦ ὑφηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου.

§200Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἀναφέρατε ἕνα κοινὸν φίλον ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ ἰδικόν σας ἐνδιαφέρον θὰ ἠμποροῦσε νὰ τοῦ βελτιώσῃ τὴν κατάστασιν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ σᾶς ἐρωτήσω ἐὰν ξέρετε εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκεται τὸ δεξὶ χέρι αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

§201Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἀκούω αὐτὸ ποὺ λέγει ὁ κ. Σβῶλος. Καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς ὑπουργίας μου εὑρισκόμην εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν ἀδελφόν του καὶ τὴν οἰκογένειάν του καὶ οὐδέποτε, σᾶς δηλῶ ὑπευθύνως μοῦ εἶπον ταῦτα δὰ τὸ χέρι του ἢ παράπονόν τι. Ἐνδιαφερόμεθα δι’ ὅλους τοὺς κρατουμένους καὶ ὁ κ. Ρέντης καὶ ὁ κ. Στρᾶτος καὶ ἐγὼ καὶ ὁ διοικητὴς τῆς Μακρονήσου.

§202Α. ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ. Καὶ ἂν δὲν ἔγινεν ἐπὶ ὑπουργίας σας δὲν εἶναι εἰς βάρος σας.

§203Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Πρὸ ὀλίγου καιροῦ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ συναντήσω τὸν κ. Δεσποτόπουλον καὶ ἀντηλλάξαμεν καὶ χειραψίαν καὶ δὲν ἀντελήφθην νὰ ἔχῃ τι τὸ χέρι του.

§204Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κατόπιν αὐτῆς τῆς δηλώσεως περιττὴ περαιτέρω ἐξέτασις αὐτοῦ τοῦ θέματος.

§205Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Τοῦ τὸ ἔσπασαν τὸ χέρι ἐπειδὴ δὲν ὑπέγραφε.

§206Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὑφίστατο κάταγμα θὰ τὸ ἐγνώριζα, θὰ μοῦ τὸ ἔλεγεν ὁ ἀδελφός του. Ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα. Ἡ Μακρόνησος ὑπῆρξε καὶ εἶναι δεῖγμα πολιτισμοῦ καὶ ὀφείλομεν νὰ εὐχαριστήσωμεν τὸν στρατηγὸν Βεντήρην ὅστις εἶχε τὴν ἔμπνευσιν ὅπως καὶ τὴν εὐθύνην τῆς ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Μακρονήσου.

§207Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Μὴ λησμονῆτε τὸν Μπαϊρακτάρην ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὸ καθῆκον του.

§208Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ μὲ τὴν παρατήρησίν σας. Ἐὰν ἡ Ἑλλὰς ἔχῃ στρατὸν ὁ ὁποῖος διεξήγαγεν ἐπιτυχῆ τὸν ἀγῶνα τῆς Δημοκρατίας κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς θέσιν νὰ κερδίσῃ καὶ νέους ἀγῶνας ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Δημοκρατία δὲν ὑπῆρξε μωρὰ καὶ ἀσύνετος, ἀλλ’ ὑπῆρξε Δημοκρατία ἡ ὁποία γνωρίζει νὰ ὑπερασπίζῃ ἑαυτήν. Ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς βασίζεται ἐπὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς θητείας καὶ χάρις εἰς τὴν Μακρόνησον τὸ ποσοστὸν τῶν μὴ ἐχόντων θέσιν εἰς αὐτὸν συνεχῶς μειοῦται καὶ ἀπὸ δύο ἕως τρία τοῖς ἑκατὸν ἔφθασε τὸ 1%. Ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς ἀποτελεῖ Στρατὸν ὁ ὁποῖος εἶνε ἕτοιμος ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ προασπίσῃ τὰ Ἑλληνικὰ σύνορα, τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ σύνορα ὅλων τῶν ἐλευθέρων λαῶν. (Χειροκροτήματα). Καὶ αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν αἱ γοεραὶ κραυγαὶ τῆς «Μάχης», τῆς ἐφημερίδος τῆς ἀριστερᾶς, ἀλλὰ ὑπηκούσαμεν εἰς τὴν ἐντολὴν τῆς ἱστορίας μας, εἰς τὴν ἐντολὴν τῆς συνειδήσεώς μας. (Χειροκροτήματα).

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§210Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐσκέφθην πολὺ ἐὰν ἔπρεπε νὰ μετάσχω εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. ἐξ Ἀθηνῶν συναδέλφου. Διότι πιστεύω—διαφωνῶ πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Τσιριμώκου—ὅτι εἶναι μία ἐπερώτησις ἡ ὁποία δὲν προάγει τὸν τόπον καὶ δὲν συντελεῖ εἰς τὴν βαθμιαίαν λήθην τοῦ παρελθόντος. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ὁ κ. Χριστᾶκος καὶ ἄλλος συνάδελφος τῆς ἀριστερᾶς ἐπέμεινον εἰς τὰς συκοφαντικὰς κατηγορίας, ἡ φράσις δὲν εἶναι ἰδική μου —εἶναι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης—ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ διαμαρτυρηθῶ ὄχι ὡς βουλευτὴς τῆς συμπολιτεύσεως—διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀνάγκην τῆς ὑποστηρίξεώς μου, ἀλλὰ ὡς Ἕλλην βουλευτὴς διὰ τὰς κατηγορίας τὰς ὁποίας ἠκούσαμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐναντίον τῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος. Διότι οὐδέποτε εἶχε καὶ οὐδέποτε θὰ ἔχῃ ἡ Ἑλληνικὴ πατρὶς φύλακας βασανιστάς, οὔτε δικαστήρια ποὺ καταδικάζουν ἀθώους πολίτας, οὔτε ποτὲ εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῶ ὅτι ἔγιναν ἐνέσεις μεταδόσεως μικροβίων εἰς κρατουμένους. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι διήλθομεν μίαν ἀνώμαλον ἐποχὴν διὰ τὴν ὁποίαν ἐὰν εἴπω «ὁ ἀναμάρτητος πρῶτος τὸν λίθον βαλέτω» θὰ κάμω φιλοφρόνησιν πρὸς τὸ Κομμ. Κόμμα. Εἶναι πιθανὸν κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτὴν νὰ διεπράχθησαν καὶ δικαστικαὶ πλάναι καὶ νὰ ἐτιμωρήθησαν ἀθῶοι, ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ νὰ λέγεται ὅτι τὸ ἐπίσημον Κράτος ἔχει ὄργανα βασανιστὰς καὶ ὅτι εἰς τὰς φυλακὰς μεταδίδονται μικρόβια συφιλίδος, ὅπως εἰς τὰ στρατόπεδα τῶν Γερμανῶν, ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις καὶ τὴν ἀπόστασιν αὐτὴν τὴν διήνυσεν ὁ κ. Χριστᾶκος μὲ ἐκπληκτικὴν εὐχέρειαν διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸν σκοπόν του.

§211Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Δὲν εἶπα ὅτι μετέδωσαν ἀλλὰ ὅτι ἐγένετο ἀπόπειρα μεταδόσεως.

§212Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Τὴν πρώτην φορὰν εἴπατε ὅτι ἐγένετο μετάδοσις, τὴν δευτέραν διεψεύσατε τὸν ἑαυτόν σας. Καὶ τὴν πρώτην φορὰν καὶ τὴν δευτέραν διεβεβαιώσατε ψεύδη.

§213Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Πολλοὶ συνάδελφοι διεμαρτυρήθησαν καὶ ἐζήτησαν νὰ περιορισθῇ ὁ ρήτωρ εἰς τὸ θέμα, εἰς τὸν ἔλεγχον δηλ. τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, καθ’ ἧς δὲν ἠκούσθησαν συγκεκριμέναι κατηγορίαι διότι ἐγνώριζεν ἢ ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ ὁ ἐπερωτῶν καὶ οἱ ὁμόφρονές του ὅτι ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις καὶ βελτίωσις συσσιτίου τῶν κρατουμένων ἐγένετο καὶ αὔξησις ἡμερομισθίων τῶν ἐργαζομένων καὶ ὑγιεινὴ περίθαλψις παρεσχέθη πλήρης καὶ κουβέρται καὶ σκηναὶ ἀπεστάλησαν καὶ πολλὰ ἀκόμη ἐγένοντο ὑπὲρ τῶν κρατουμένων. Δὲν ἦτο λοιπὸν σκοπὸς τῆς ἐπερωτήσεως ὁ ἔλεγχος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἄλλη, ἡ δυσφήμησις τῆς Χώρας μας. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλοι θὰ ἠθέλαμεν μίαν λήθην τοῦ παρελθόντος καὶ ἐγὼ πρῶτος τὴν εὔχομαι ὁλοψύχως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν αὐτὴν τὴν λήθην ὅταν ἀκούωμεν νὰ λέγωνται τοιαῦτα πράγματα. Καὶ ἐὰν πράγματι τὴν λήθην τὴν ἐπιθυμοῦν καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς ἀριστερᾶς, πρέπει νὰ δεχθοῦν ὅτι ἡ σημερινή των ἐπερώτησις δὲν τὴν ἐξυπηρετεῖ ποσῶς. Μόνον βαθμιαίως καὶ μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου καὶ ὄχι ἀνοίγοντες τὰς πύλας τῶν φυλακῶν διὰ νὰ φέρωμεν εἰς τὰς πόλεις σφαγεῖς καὶ δολοφόνους, ὅπως ἐπιδιώκεται διὰ τῆς διευρύνσεως τῶν μέτρων ἐπιεικείας, εἶναι δυνατὸν νὰ λησμονήσωμεν καὶ νὰ προχωρήσωμεν πρὸς τὸ μέλλον. Πολλοὶ συνάδελφοι, ἀγανακτήσαντες εὐλόγως, ὑπενθύμισαν εἰς τὸν κ. Χριστᾶκον καὶ εἰς τοὺς ἄλλους ὁμόφρονάς του τὰ ἐγκλήματα τοῦ Κομμουνισμοῦ. Νομίζω ὅτι ἔσφαλλον καὶ ἔσφαλλον, διότι ἔδωσαν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἀποδέχονται τὰς κατηγορίας καὶ οἱονεὶ πρὸς συμψηφισμὸν προβάλλουν τὰ ἐγκλήματα τῶν κομμουνιστῶν. Ἐνῷ εἶναι ἀληθὲς ὅτι οὔτε αἱ κατηγορίαι ὑπῆρξαν ἀκριβεῖς καὶ διεψεύσθησαν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης μὲ ἀδιάσειστα στοιχεῖα, οὔτε εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ συμψηφισθοῦν τὰ ἐγκλήματα τῶν κομμουνιστῶν εἰς τὰς οἱασδήποτε παρεκτροπὰς ἢ καὶ ὑπερβάσεις ἢ καὶ ἀδίκους ἔστω πράξεις ἀσυνειδήτων κρατικῶν ὀργάνων. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλοι ὁμιλοῦμεν περὶ πατριωτισμοῦ ἀλλ’ ὀφείλομεν νὰ κάμωμεν πρᾶξιν τὸν πατριωτισμὸν ἀσχολούμενοι μὲ τὰ μεγάλα προβλήματα τοῦ Λαοῦ μας ἀντὶ νὰ ἀναλισκώμεθα εἰς ἀσκόπους καὶ ἐπικινδύνους συζητήσεις. Πολὺ ὀρθῶς μίαν ἑσπέραν ὁ Ναύαρχος Σακελλαρίου εἶπεν ὅτι τὸ βῆμα τοῦτο κατέχεται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀπὸ ρήτορας οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ ἐπουσιώδη θέματα. Δὲν εἶναι πατριωτισμὸς αὐτός, οὔτε αἱ ὑστερικαὶ κραυγαὶ ἢ ἡ θορυβώδης ἐπίδειξις ἐθνικοφροσύνης ἢ ἡ ἄρνησις κάθε ἀξίας ποὺ εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὰς ἰδέας μας. Πατριωτισμὸς εἶναι νὰ δίδωμεν λύσεις εἰς τὰ ἀγωνιώδη προβλήματα τοῦ λαοῦ μας καὶ νὰ μὴ κάμνωμεν κατάχρησιν τοῦ βήματος. Καλὴ εἶναι ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου καὶ πράγματι πρέπει νὰ τὴν διατηρήσωμεν διότι εἶναι καρπὸς τῆς Δημοκρατίας. Ἀλλὰ ἄλλο ἐλευθερία τοῦ λόγου καὶ ἄλλο κατάχρησις, πρόκλησις καὶ ἀσυδοσία, ὅπως συνέβη μὲ τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν. Εὐτυχῶς ὑπάρχουν μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πολλοὶ συνάδελφοι, παλαιότεροι καὶ νέοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑπενθυμίζουν πάντοτε εἰς τοὺς ἀνερχομένους εἰς τὸ βῆμα αὐτὸ ὅτι ὑπάρχει καὶ ὑφίσταται χάριν τῆς πατρίδος καὶ ὄχι χάριν τῶν ἐχθρῶν της. (Χειροκροτήματα).

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§215Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῇ βάσει πραγματικῶν στοιχείων, ὀφείλω νὰ καταστήσω γνωστὰ εἰς τὴν Βουλὴν ἐπιπροσθέτως τὰ ἑξῆς: Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν μολυσμένων βελονῶν, αἱ ὁποῖαι δῆθεν ἐχρησιμοποιήθησαν εἰς τὰ Γιοῦρα, προκύπτει ἀπὸ ἔκθεσιν τοῦ ἐνεργήσαντος τὴν διοικητικὴν ἀνάκρισιν καὶ ἤδη ὑποδιευθυντοῦ τῶν φυλακῶν Χατζηκώστα, τότε ὑποδιευθυντοῦ τῶν φυλακῶν Γιούρων, Καρανιᾶ, ὅτι οὐδεὶς ἀπολύτως ἐκ τῶν ἐξετασθέντων μαρτύρων ἐπεβεβαίωσε τὴν γενομένην ὑποκινήσει τοῦ κομμουνιστοῦ ἰατροῦ καταγγελίαν. Προκύπτει ἐπίσης ὅτι οἱ καταγγείλαντες τὸ τοιοῦτον προσήγαγον ἕνα καὶ μόνον μάρτυρα ὀνόματι Μῆδρον. Ὁ μάρτυς οὗτος νοσοκόμος, ἐκτίει ποινὴν προσκαίρων δεσμῶν, ἦτο μέλος τῆς Ὀχράνα καὶ κατεδικάσθη δι’ ἀδικήματα τὰ ὁποῖα διέπραξεν ἐναντίον Ἑλλήνων. Ἀνακρινόμενος εὑρέθη καὶ αὐτὸς εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἐπιβεβαιώσῃ τὸ καταγγελθὲν γεγονός. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν ἐπελθόντα θάνατον ἀριθμοῦ τινὸς καταδίκων εἰς τὰς φυλακὰς Κεφαλληνίας τὸ 1949 προκύπτει ἐκ τοῦ σχετικοῦ φακέλλου ὅτι κατὰ μῆνα Ἰούνιον, ἐγένετο ἀπεργία θανάτου—καὶ λέγω ἀπεργία θανάτου, διότι ὁσάκις ἡ ἀπεργία πείνης πρόκειται ν’ ἀχθῇ μέχρι θανάτου ἀποκαλεῖται οὕτω.......

§216Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. (Δὲν ἠκούσθη).

§217Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, τὰ ὅσα λέγω, προκύπτουν ἐξ ἐγγράφων. Καὶ θὰ ἀντιληφθῆτε κ. Χατζήμπεη, ὅτι θὰ ἦτο σκόπιμον κατὰ τὴν πρώτην ἀγόρευσίν σας νὰ εἴχατε ἐπιδείξει περισσοτέραν ἐπιμέλειαν περὶ τὴν συλλογὴν τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἐπικαλεῖσθε διὰ νὰ εἶσθε περισσότερον ἀκριβής.

§218Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Ἔχω στοιχεῖα κ. Ὑπουργὲ καὶ τὰ ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας. Νὰ σᾶς τὰ δώσω.

§219Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἀναμείνατε, μὴ τὰ χρησιμοποιῆτε. Βραδύτερον. Ἴσως, ἄλλως τε, κρίνετε σκόπιμον νὰ μὴ τὰ χρησιμοποιήσητε. Πράγματι, ἐκ τοῦ φακέλλου προκύπτει διὰ τηλεγραφήματος τῆς 29–5–49 πρὸς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἀνηγγέλλετο ὅτι ἐκηρύχθη ἡ ἀπεργία πείνης. Ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κ. Γ. Μελᾶς ἐπιληφθεὶς προσωπικῶς τοῦ θέματος διέταξε τὴν 4 Ἰουνίου τηλεγραφικῶς τὴν ἐφαρμογὴν προϋπαρχούσης σχετικῆς ἐγκυκλίου, διὰ τῆς ὁποίας διατάσσεται ἡ ἀναγκαστικὴ σίτισις ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν ἰατρῶν, καὶ διέταξεν ἐπὶ πλέον τὴν ὑποβολὴν καθημερινῆς τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς. Καθ’ ἑκάστην δὲ ὑπεβάλλετο—καὶ ὑπάρχουν εἰς τὸν φάκελλον— τηλεγραφικὴ ἀναφορὰ τοῦ Διευθυντοῦ τῶν φυλακῶν ἐπὶ ἐξελίξεως τῆς ἀπεργίας πείνης καὶ τῆς καταστάσεως τῶν ἀπεργῶν. Τὴν 9ην Ἰουνίου ἀναγγέλλεται πρῶτον, ὁ θάνατος ἐκ συγκοπῆς καρδίας ἑνὸς καταδίκου εἰς θάνατον.

§220Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ. Ἕξη. Ὁ θάνατος ἕξη.

§221Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, εἶσθε νέος καὶ στερεῖσθε κοινοβουλευτικῆς ἀγωγῆς, ἀλλὰ προσπαθήσατε νὰ εἶσθε κάπως ψυχραιμότερος. Εἶπον «πρῶτον». Ὁ πρῶτος λοιπόν, κατάδικος ἀποθνήσκει ἐκ συγκοπῆς τῆς καρδίας καὶ ὄχι λόγῳ ἀποπνιγμοῦ, ἕνεκα τῆς ἀναγκαστικῆς σιτίσεως. Ἰατροὶ θὰ βεβαιώσουν ἐὰν ἐνδέχεται ἡ καρδιακὴ ἐξάντλησις νὰ ἐπῆλθε συνεπείᾳ τῆς ἀσιτίας. Δεύτερος ἀποθνήσκει κατάδικος εἰς εἰκοσαετῆ πρόσκαιρα δεσμὰ ἐξ ἀκατασχέτου ἐντερικῆς αἱμορραγίας ἐκ λανθάνοντος ἕλκους. Τέλος τὴν 11 Ἰουνίου διὰ τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς ἀναγγέλλεται ὅτι ἀπέθανον τρεῖς κατάδικοι εἰς θάνατον λόγῳ ἐξαντλήσεων καὶ τοῦτο παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι πέραν τῆς ἀναγκαστικῆς σιτίσεως, ἐδίδετο καὶ χυμὸς ὀπωρῶν καὶ ὕδωρ, ἐμπλουτισμένον διὰ ζακχάρεως καὶ παρείχετο καὶ πρόσθετος φαρμακευτικὴ περίθαλψις. Οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐπισυμβάντων θανάτων συνδέεται πρὸς τὴν παροχὴν αὐτῆς ταύτης τῆς ἀναγκαστικῆς σιτίσεως κατὰ τὰ ὑφιστάμενα εἰς τὸν φάκελλον στοιχεῖα. Δύναμαι συνεπῶς νὰ εἴπω ὅτι ἡ σχετικὴ ἀντίθετος βεβαίωσις τοῦ κ. Χατζήμπεη δὲν εἶναι ἀληθής. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως τῆς νήσου Γυάρου προσθέτω, ὅτι τὸ σημερινὸν τηλεγράφημα ἀνήγγειλε τὴν ἄφιξιν δύο πλοίων εἰς Γυάρον προσκομισάντων, τοῦ μὲν 180 τόννους ὕδατος, τοῦ δὲ 160 τόννους, ἤτοι τοῦ ὁπλιταγωγοῦ «Σάμος» καὶ τῆς ὑδροφόρου «Ὄσσας», ἡ ὁποία ἔχει ἐπισκευασθῆ καὶ θὰ ἐπαναλάβῃ κανονικῶς τὰ δρομολόγιά της. Τὸ ὕδωρ τοῦτο ἔχει ἐναποθηκευθῆ καὶ θὰ χρησιμεύσῃ ὡς ἀπόθεμα ἀσφαλείας διὰ τὰς εἰς πόσιμον ὕδωρ ἀνάγκας τῆς νήσου. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν κατάστασιν εἰς τὸ Σανατόριον–Φυλακὴ «Σωτηρίας» παρέχω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν πληροφορίαν ὅτι κατὰ τὸν κανονισμόν, τοῦ ὁποίου ἡ τήρησις παρακολουθεῖται ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ἐπιθεωρητοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι εἷς ἐκ τῶν ἱκανωτέρων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου, τὸ συσσίτιον τοῦ Σανατορίου–Φυλακαὶ «Σωτηρίας» ἀποτελεῖται καθ’ ἑβδομάδα ἀπὸ τρία συσσίτια κρέατος, ἓν συσσίτιον ἰχθύος, ἓν ὀσπρίων, τρία ζυμαρικῶν, δύο ὀρύζης, δύο γεωμήλων καὶ δύο λαχανικῶν. Τοῦτο συμπληροῦται διὰ τεσσάρων ᾠῶν, τριῶν μερίδων τυροῦ, δύο μερίδων ἐλαιῶν, ἓξ μερίδων νωπῶν καρπῶν, ἑπτὰ μερίδων γαλακτερῶν, 100 δραμίων γάλακτος, 100 δραμίων ἄρτου καὶ 8 δραμίων ἐλαίου.

§222Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Εἰς τὸ νοσοκομεῖον «Σωτηρία», κύριε Ὑπουργέ, παρέχεται ἓξ ἡμέρας τὴν ἑβδομάδα κρέας, κατὰ συνέπειαν, θὰ ἔπρεπε καὶ εἰς τὰς «Φυλακὰς Σανατορίου» νὰ παρέχεται καὶ ἐκεῖ ἓξ φορὰς τὴν ἑβδομάδα κρέας. Ὅμως παρέχεται κρέας μόνον τρεῖς φορὰς καὶ τὰς δύο φοράς, ἀπὸ τὰς τρεῖς, ὑπὸ μορφὴν κιμᾶ. Ταῦτα σᾶς τὰ λέγω, διότι ἐπήγαμε μαζὶ μὲ τὸν κ. Κατωπόδην, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὴν ἐπιθεώρησιν.

§223Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Σᾶς ἔδωσα προηγουμένως κ. συνάδελφε τὴν συμβουλήν, ἐπειδὴ εἶσθε νέος, νὰ μὴ βιάζεσθε, διότι τὰ ὅσα λέγω ἐγὼ προκύπτουν ἐξ ἐνυπογράφου ἐκθέσεως τοῦ κ. Κατωπόδη, τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθητε. Δεύτερον, θὰ σᾶς προσέθετον τὰ ἑξῆς: Εἶναι ἀνακριβὲς ὅτι εἰς τοὺς ἀσθενεῖς τῆς «Σωτηρίας» παρέχεται πλουσιωτέρα καὶ καλυτέρα τροφή. (Ἀναγινώσκει). Ἐὰν θέλετε τὴν σύγκρισιν μὲ τὸ νοσοκομεῖον «Σωτηρία» θὰ τὴν κάμω ἐγὼ κ. συνάδελφε. Ἡ θνησιμότης εἰς τὸ σανατόριον εἶναι 16%, ἐπὶ τῶν ἐτησίως εἰσερχομένων, ἐνῷ ἡ θνησιμότης εἰς τὸ «Σανατόριον Φυλακὴ» εἶναι μόνον 12% ἐπὶ τῶν ἐτησίως εἰσερχομένων, ἤτοι κατὰ 4% μικροτέρα. Αὐτὰ λέγουν οἱ ἀριθμοί, τῶν ὁποίων δύνασθε νὰ λάβητε γνῶσιν, ὅταν θὰ θελήσητε νὰ εἶσθε ἀντικειμενικὸς κριτὴς τῶν πραγμάτων.

§224Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Εἰς τὰς «Φυλακὰς–Σανατόριον» πρῶτα–πρῶτα τὸ συσσίτιον δὲν παρασκευάζεται καθόλου καλό. (Γέλωτες). Τὰ κελιὰ εἰς τὰ ὁποῖα μένουν οἱ κρατούμενοι δὲν εἶναι κατάλληλα, διότι κλείνονται ὅλην τὴν νύκτα καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἀνθυγιεινά. Μεταξὺ τῶν 82 φυματικῶν κρατουμένων οἱ πλεῖστοι ἔχουν ἀνοικτὴν φυματίωσιν καὶ πνευμονοθώρακα καὶ ἀπὸ τὰς ἀναθυμιάσεις ὅλην τὴν νύκτα κινδυνεύουν νὰ ἐπιδεινωθῇ ἡ ὑγεία τους. Παρεκάλεσαν νὰ εἶναι ὅλην τὴν νύκτα ἀνοικτὲς οἱ πόρτες τῶν κελιῶν, ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἐπετεύχθη.

§225Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέπετε μίαν ἐρώτησιν καὶ εἰς ἐμέ; Ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἔχουν τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς τὰς φυλακὰς τῆς «Σωτηρίας»;

§226Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Πρόκειται περὶ βαρύτατα ἀσθενῶν κρατουμένων.

§227Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Τοῦτο ὑπογραμμίζει τὴν σημασίαν τῶν ἀριθμῶν τοὺς ὁποίους ἀνέφερα προηγουμένως καὶ τὴν ὁποίαν δὲν ἀντελήφθητε. Πάντως ὀφείλω νὰ βεβαιώσω ὅτι τὸ Ἵδρυμα «Φυλακαὶ Σανατόριον» εἶναι πρότυπον, ἡ λειτουργία του ἀποτελεῖ τιμὴν διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, τὸ ὁποῖον καταβάλλει δαπάνας σοβαρωτάτας, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συντηρηθῇ εἰς τὸ ἐπιστημονικὸν ἐπίπεδον εἰς τὸ ὁποῖον ὑφίσταται. Ματαία εἶναι ἡ ἐπιδίωξις νὰ καταστῇ ἀντικείμενον ἐπικρίσεων ἀπὸ μέρους σας.

§228Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Δὲν εἶναι ἀντικείμενον ἐπικρίσεων.

§229Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι ἡ μόνη ὀρθὴ φράσις σας. Ἡ λειτουργία τῆς «Φυλακῆς Σανατορίου» εἶναι μέτρον τῆς προσπαθείας, ἡ ὁποία καταβάλλεται διὰ νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν διὰ τοὺς φυματικοὺς καταδίκους ἓν ἵδρυμα φιλανθρωπικὸν καὶ πολιτισμένον καὶ ἡ προσπάθειά σας νὰ ἐμφανίσετε τὸ ἵδρυμα τοῦτο ὡς θέμα ἐπικρίσεως, ἀποτελεῖ πλὴν ἄλλων καὶ πλάνην εἰς τὴν ὁποίαν ὑποπέσατε. Διότι μὴ νομίσετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι θὰ εἶναι ἡ ἰδική μου φωνὴ ἀσθενεστέρα τῆς ἰδικῆς σας προκειμένου νὰ διακηρύξω τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ παντὸς θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχω ἁρμοδιότητα. Δὲν θὰ δυνηθῇ οὐδεμία φωνὴ νὰ καταπνίξῃ τὴν ἰδικήν μου καὶ ὁσάκις θὰ βεβαιώσητε πράγματα, τὰ ὁποῖα εἴτε συσκοτίζουν τὴν ἀλήθειαν, εἴτε τὴν διαστρέφουν, θὰ εἶμαι πάντοτε εἰς θέσιν νὰ ἀποκαταστήσω τὴν ἀλήθειαν καὶ νὰ σᾶς πείσω ὅτι ἡ σιωπὴ θὰ ἦτο προτιμοτέρα ἐκ μέρους σας.

§230Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Διὰ τὰς φυλακὰς Ἀκροναυπλίας, κύριε Ὑπουργέ, τί ἔχετε νὰ εἴπητε;

§231Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Διὰ τὰς φυλακὰς Ἀκροναυπλίας σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι οὐδεὶς τῶν δηλητηριασθέντων κρατουμένων ἔπαθέ τι. Ἐπρόκειτο περὶ δηλητηριάσεως ἐλαφρᾶς μορφῆς. Σᾶς παρέχω ἀκόμη τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὁ παραλαβὼν ἀπὸ τὸν προμηθευτὴν τὸ γάλα μάγειρος, εἶναι κομμουνιστής. Ὅσον ἀφορᾶ τὰς εὐθύνας, ἐὰν εἶχε συμβῆ τὸ ἀντίθετον καὶ εἶχον δηλητηριασθῆ οἱ ἀνανήψαντες, θὰ ἐλέγατε πάλιν ὅτι ὑπῆρξε τοῦτο σκόπιμον; Διατὶ τόσον πολὺ ξενίζεσθε διὰ τὴν σύμπτωσιν αὐτήν, καὶ δὲν ἔχετε τὴν ὑπομονὴν ν’ ἀναμείνητε τὸ πόρισμα τῆς διεξαγομένης διοικητικῆς ἀνακρίσεως, τῆς ὁποίας δὲν δύναμαι ἀκόμη νὰ γνωρίζω τὸ ἀποτέλεσμα; Περιμείνατε λοιπόν, ἐπ’ ὀλίγον. Ταῦτα, κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὰ συγκεκριμένα στοιχεῖα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων χρήσιμον εἶναι νὰ διεξάγεται ἡ συζήτησις. Ἐπιθυμῶ ν’ ἀπαντήσω καὶ εἰς ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ κ. Τσιριμῶκος. Νὰ ἀπαντήσω ἐν ὀλίγοις καὶ εἰς τὸν αὐτὸν τόνον, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνέπτυξε τὰς ἰδικάς του ἀπόψεις πρὸς τὰς ὁποίας ὅμως δὲν συμφωνῶ. Ἀλλὰ ἡ μὴ σύμπτωσις γνωμῶν δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν συμμερίζομαι τὸ αἴσθημα τοῦ ἀνθρωπισμοῦ, τὸ ὁποῖον συνέπεσε, ἂς σημειωθῇ, κατὰ τὴν παροῦσαν συζήτησιν νὰ διακηρύξω πρῶτος. Τὸ αἴσθημα τοῦτο ἔδει νὰ ἔχῃ διαπνεύσει ὅλους τοὺς μετασχόντας εἰς τὴν συζήτησιν. Τοῦτο δὲν νομίζω ὅτι ἐγένετο. Νομίζω, ὅτι ὑπῆρξεν ἔκδηλος ἡ προσπάθεια ἐμφανίσεως γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἦσαν πράγματι φρικαλέα καὶ τερατώδη, γεγονότων, τῶν ὁποίων δὲν προσεκομίσθησαν αἱ ἀποδείξεις καὶ τῶν ὁποίων, ἀντιθέτως ἦτο ἔκδηλος ἡ ἀναλήθεια καὶ γεγονότων, τῶν ὁποίων ἡ χρησιμοποίησις σκοπὸν εἶχε μόνον νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις. Αὐτὸς ὑπῆρξεν ὁ λόγος, κ. συνάδελφε, διὰ τὸν ὁποῖον καὶ ἐγὼ ἐχαρακτήρισα τὴν ἐπερώτησίν σας ὡς ἐπιδιώκουσαν σκοποὺς ἀντεθνικούς, διότι ἀπὸ ἐσωτερικῆς ἀπόψεως ἐπεδίωκεν ἡ ἐπερώτησίς σας τὸν ἠθικὸν ἐξαναγκασμὸν τῆς Κυβερνήσεως νὰ προβῇ εἰς ἀθρόαν καὶ ἀλόγιστον ἀπόλυσιν κρατουμένων, λόγῳ τῆς καταργήσεως τῶν φυλακῶν Γυάρου, καὶ ἀνέφερα τὰ γενικὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ κατάργησις τῶν φυλακῶν Γυάρου σημαίνει ἐν πολλοῖς ἀπόλυσιν κρατουμένων, διότι δὲν ὑπάρχει διαθέσιμος χῶρος εἰς τὰς ἄλλας φυλακὰς διὰ μεταταχθοῦν οἱ κρατούμενοι τῆς Γυάρου, ἐὰν καταργηθοῦν αἱ φυλακαὶ Γυάρου. Ἀπὸ ἐξωτερικῆς δὲ ἀπόψεως, εἶπον, ὅτι ἐπιδιώκετε νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα αἱ φυλακαὶ λειτουργοῦν κακῶς καὶ εἶναι μέσον ἐκδικήσεως ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν διέπραξαν ἐγκλήματα, ἀλλ’ ἠττήθησαν, καὶ ὅτι εἶνε τρόπος ἠρέμου ἐξοντώσεως τῶν κρατουμένων. Δὲν θὰ χρειασθῇ οὔτε πολὺ καλὴ πίστις, οὔτε πολὺ εἰλικρίνεια διὰ νὰ δεχθῇ κανεὶς ὅτι καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἶχον ληφθῆ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τὰ ὁποῖα δὲν δικαιοῦμαι νὰ ἐπικαλεσθῶ, ὡς τίτλον τιμῆς, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ ὁποῖα οὔτε εὐθύνην φέρω, ἀλλὰ καὶ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι μέτρα τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους γενικῶς ἀλλὰ καὶ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως εἰδικώτερον εἰς τὸ θέμα τοῦτο, διέπεται ἀπὸ πνεῦμα ὑψηλοῦ ἀνθρωπισμοῦ, ἀπὸ τὸ αἴσθημα, ὅτι τηροῦντες τοὺς κανονισμοὺς καὶ τοὺς νόμους καὶ καταβάλλοντες πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τῆς καταστάσεως τῶν φυλακῶν, ἐκπληροῦμεν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν ἀπέναντι ἡμῶν τῶν ἰδίων καὶ τοῦ ἰδικοῦ μας πολιτισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς διαχειρίσεως τοῦ ὅλου θέματος εἰς τὴν Βουλήν, νομίζω, ὅτι ἔχει καταστῆ σαφὲς καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης καὶ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι ὑπῆρξε μία θεμελιώδης διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἐπερωτησάντων καὶ τοῦ ἀπαντήσαντος. Τὸ θέμα τῶν φυλακῶν ὑπῆρξε δι’ ἐκείνους μὲν θέμα πολιτικῆς καὶ κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ δι’ ἡμᾶς ὑπῆρξεν ἀντικείμενον κρατικῆς ἐπιμελείας διὰ νὰ ὑπάρξῃ καὶ εἰς τὰς φυλακὰς τὸ πνεῦμα ἐκεῖνο, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ διέπεται ἡ δημοκρατική μας χώρα. Νομίζω, ὅτι τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης συνέτεινεν, εἰς τὸ νὰ ἐκφρασθῇ ὡς ἐνέργεια καὶ ὡς πρᾶξις τὸ πνεῦμα τοῦτο εἰς τὰς φυλακάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Τσιριμῶκον, θὰ ἐπεθύμουν μόνον νὰ ἔχῃ συμπληρώσει τὰ ὅσα εἶπε μὲ τὴν ρητὴν ἀναγνώρισιν τῆς προσπαθείας ταύτης, ὄχι ἁπλῶς τὴν ἀναγνώρισιν ὅτι ἔπραξα ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ. Τέλος ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς Μακρονήσου. Εἰς τὸ θέμα τοῦτο δύναμαι νὰ εἴπω, τὰ ἑξῆς: Θέμα Μακρονήσου δὲν ὑφίσταται πλέον ἐφ’ ὅσον ἔχει ἀποφασισθῆ ἡ κατάργησις Μακρονήσου καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἐκτελεῖται ἤδη. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸν ἔλεγχον περὶ ὑπάρξεως ἢ μὴ ὑπευθύνων δι’ ἀδικήματα διαπραχθέντα ἐναντίον τῶν κρατουμένων καὶ τῶν ἐκτοπισθέντων, ἐνεργοῦνται ἀνακρίσεις καὶ τὸ πόρισμά των θὰ ἀνακοινωθῇ ἐν καιρῷ καὶ θὰ ἀποδειχθῇ ἐὰν ὑπῆρξαν ἢ δὲν ὑπῆρξαν αἱ παρεκτροπαί, καὶ ποίας ἐκτάσεως ἦσαν καὶ ἐὰν ἦσαν παρεκτροπαὶ παραβιάζουσαι τὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι ἔδει νὰ διέπουν τὸ ἵδρυμα ἢ ὑπῆρξαν ἐκδήλωσις αὐτοῦ τούτου τοῦ πνεύματος τὸ ὁποῖον διέπει τὴν Μακρόνησον. Ἡ διαφορὰ εἶναι οὐσιώδης. Τὸ ἐνδεχόμενον παρεκτροπῶν οὐδεὶς δύναται ν’ ἀποκλείσῃ διότι ἐκεῖνος ὅστις θὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ οἱοσδήποτε θεσμὸς χωρὶς νὰ ὑπάρξουν παρεκτροπαὶ ἀπὸ τὸν νόμον καὶ τὸ πνεῦμα του, ζῇ ἐκτὸς τοῦ κόσμου τούτου. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ θελήσῃ νὰ ταυτίσῃ τὴν παρεκτροπὴν πρὸς τὸν ὅλον θεσμόν, δὲν εἶναι εἰλικρινής. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι σεῖς μετὰ τὸ πόρισμα τῆς ἀνακρίσεως θὰ ὑπάρξητε εἰλικρινὴς καὶ θ’ ἀποδεχθῆτε τὸ πόρισμά της. Ὄσον ἀφορᾶ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς τὴν ἀποκρούω. Ἀποκρούω δὲ τὴν ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν, διότι γνωρίζω ὅτι μεταβαίνουσα εἰς τὰς φυλακὰς θὰ διαταράξῃ αὕτη τὴν ἀπαραίτητον πειθαρχίαν καὶ θὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς κομμουνιστικὰς ἐκδηλώσεις ὑποθαλπομένας ἐν μέρει ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελῆται καὶ ἀπὸ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἀγνοοῦν ἢ προσποιοῦνται ὅτι ἀγνοοῦν τὰ πράγματα. Ἡ ἔλλειψις καλῆς πίστεως ἡ ὁποία ἐπεδείχθη κατὰ τὴν παροῦσαν συζήτησιν κατέστησεν ἄλλως τε προφανὲς ὅτι σκοπὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐμπιστεύονται ἐν προκειμένῳ τὸ Κράτος, εἶναι ὄχι νὰ διαπιστώσουν ἀλλὰ νὰ δημιουργήσουν γεγονότα. Τοῦτο θὰ δημιουργήσῃ ἀναρχίαν μέσα εἰς τὰς φυλακάς. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι ὁ ἔλεγχος τῆς καλῆς λειτουργίας τῶν φυλακῶν, ὁ ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ἐνεργούμενος, εἶναι ἀπολύτως ἐπαρκὴς καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν τὴν ἀφέλειαν νὰ ἐγκαταστήσωμεν ὑπεράνω τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν τὸν κ. Χατζήμπεην καὶ τὸν κ. Χριστᾶκον διὰ νὰ δώσουν καὶ νέα δείγματα τῆς ἰδιοτύπου καλῆς πίστεως καὶ εἰλικρινείας.

§232Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ Διοικητὴς τοῦ Ἀναμορφωτηρίου Μακρονήσου εἰς τὰς 11)2)50 ἔστειλεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ἓν ἔγγραφον τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς»: «Οὐδέποτε εἴχομεν οὔτε ἔχομεν........... ............ (ἀναγινώσκει)..............».

§233ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Ποῖος τὸ λέγει αὐτό;

§234Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ Μπαϊρακτάρης. Ζητεῖ νὰ σχηματισθῇ Ἐπιτροπὴ ἀπὸ ὅλα τὰ πεπολιτισμένα κράτη.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δημάκης ἔχει τὸν λόγον.

§236Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, ἐζήτησα, ἀφοῦ ἔλαβον τὸν λόγον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον, νὰ θεωρηθῇ περαιωμένη ἡ προηγουμένη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Χριστάκου, μετὰ τὴν ὄντως συντριπτικὴν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὅστις κατέρριψεν ὅλας τὰς συκοφαντίας τοῦ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ, αἵτινες ἀπεδείχθησαν ὅτι ἦσαν ὄχι μόνον συκοφαντίαι, ἀλλὰ συκοφαντίαι κατ’ ἐπιταγήν. Καὶ λέγω, κύριοι βουλευταί, συκοφαντίαι κατ’ ἐπιταγὴν καὶ λέγω ὅτι πρόκειται περὶ ἐπερωτήσεως ἀντεθνικῆς, ἀντικρούων εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὸν κ. Τσιριμῶκον, διότι, πῶς ἦτο δυνατὸν τὴν στιγμὴν καθ’ ἥν ὡμίλει ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὁ ἐπερωτῶν βουλευτής, οἱ δύο ραδιοσταθμοὶ τοῦ Ἀνατολικοῦ Παραπετάσματος νὰ ὁμιλοῦν ταυτοχρόνως περὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς καὶ νὰ ἀποδίδουν MOT A MOT τὰ λεγόμενα; Πῶς καὶ κατὰ τίνα τρόπον; Ἐκτὸς ἐὰν οἱ ραδιοσταθμοὶ ἐκεῖνοι εἶχον συνδεθῆ μὲ τὴν Βουλὴν τὴν ἰδικήν μας τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ὡμίλει ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπερωτῶν βουλευτής. Ἰδού, διατὶ πολὺ σωστὰ ἀπεκλήθη ἀντεθνικὴ ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ καὶ ἐπερώτησις κατ’ ἐπιταγήν. Δὲν εἶχον ἄλλον σκοπὸν οἱ ἐπερωτήσαντες βουλευταὶ τῆς Ἀριστερᾶς, τοῦ Κομμ. κόμματος παρὰ νὰ ἐκβιάσουν τὴν Κυβέρνησιν, ὡς πολὺ ὀρθῶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἵνα προχωρήσῃ ἔτι περαιτέρω εἰς τὰ μέτρα ἐπιεικείας καὶ ἐπιτύχωσι τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν προεκλογικῶν ὑποσχέσεων τῆς Κυβερνήσεως περὶ παροχῆς γενικῆς ἀμνηστείας. Κύριοι Βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἐπροχώρησε πολὺ εἰς τὰ μέτρα ἐπιεικείας καὶ δὲν ἠρκέσθησαν οἱ βουλευταὶ τῆς ἀριστερᾶς εἰς τὸ δῶρον αὐτό, εἰς τὴν μεγαλοψυχίαν αὐτὴν τοῦ Κράτους καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ζητοῦν νὰ ἐξέλθωσιν ἐκ τῶν φυλακῶν, διὰ γενικῆς ἀμνηστείας, ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐδολοφόνησαν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι βαρύνονται ἄλλος μὲ περισσότερα, ἄλλος μὲ ὀλιγώτερα, πολλοὶ δὲ ἀπὸ αὐτοὺς μὲ 50 καὶ 100 καὶ πλέον ἐγκλήματα.

§237ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Ποίους ἐδολοφόνησαν εἰς τὴν Λακεδαίμονα;

§238Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Διαμαρτύρεται ὁ βουλευτὴς τοῦ Κομμ. κόμματος καὶ λέγει, ποίους ἐδολοφόνησαν εἰς τὴν Λακεδαίμονα. Καὶ τοῦ ἀπαντῶ. Εἰς τὴν Λακεδαίμονα ἐδολοφόνησαν 5.000 ἄτομα. 52 ἔγκριτοι πολῖται τῆς πόλεως τῶν Μολάων ἐρρίφθησαν ἀπὸ τὰ ὄργανά σας ζῶντες εἰς τὸν Καιάδα ἐκεῖνον, δικηγόροι, ἰατροί, ἔμποροι καὶ πᾶν ὅτι ἐπίλεκτον εἶχε νὰ παρουσιάσῃ ἡ περιφέρεια ἐκείνη. Εἰς τὸν Μυστρᾶν, μετὰ τὴν ἄτιμον πρᾶξιν των, ὅταν ἔδωσαν τὸν λόγον τῆς τιμῆς των ὅτι δὲν θὰ θίξουν κανένα, ἔσφαξαν, ὑπὸ τὰ ὄμματα τῶν μητέρων καὶ ἀδελφῶν των, σαράντα Ἁγιαννιῶτες, τὰ καλλίτερα παλληκάρια τῆς περιφερείας ἐκείνης. Ἐγέμισαν αἱ χαράδραι τοῦ Ταϋγέτου καὶ τοῦ Πάρνωνος ἀπὸ τὰ πτώματα χιλιάδων ἀτόμων καὶ τὰ ἀνταρτοδικεῖα τοῦ Λάτση καὶ τοῦ Κοντογιάννη κατεδίκασαν εἰς θάνατον ἄνω τῶν 4.000 ἐντίμων ἐθνικοφρόνων πολιτῶν, διότι δὲν ἦσαν προδόται καὶ ἀπάτριδες. Ἡ Πηγάδα τοῦ Μελιγαλᾶ ἀκόμη στενάζει ἀπὸ τὸ μέγεθος τῆς σωρείας τῶν πτωμάτων. Πατριῶται ἔντιμοι καὶ διαλεκτοί, ὅπως ὁ βουλευτὴς Μποῦτος, ὁ πατὴρ τοῦ νεαροῦ συνεδέλφου, ὁ Περρωτῆς καὶ τόσοι ἄλλοι ἐκρεμάσθησαν καὶ ἐδολοφονήθησαν ἐν μέσῃ πλατείᾳ τῶν Καλαμῶν. Καὶ τί ἀφήσατε ὄρθιον, ὥστε νὰ ἔχετε τὴν θρασύτητα καὶ τὴν τόλμην καὶ τὴν ἀναίδειαν νὰ ἐμφανίζεσθε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ βήματος καὶ νὰ ἐλέγχετε — ποῖοι; οἱ δολοφόνοι τοὺς τιμίους Ἕλληνας, ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον δὲν σᾶς ἐπέβαλον καμμίαν τιμωρίαν διὰ τὰ ἐγκλήματά σας αὐτά, ἀλλ’ ἀντιθέτως σᾶς ἀποδίδουν εἰς τὴν κοινωνίαν. Κατηγοροῦν τὴν Δικαιοσύνην, κατηγοροῦν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὰ Γιοῦρα. Ἀκούσατε νὰ σᾶς εἴπω κάτι τι διὰ τὰ Γιοῦρα. Ἐκεῖ ἡ ἰατρικὴ ὑπηρεσία ἦτο ἰδική των. Ὅταν τὸ Κράτος τελευταίως ἀντικατέστησε τὴν ὑπηρεσίαν τῶν κομμουνιστῶν διὰ τῶν στρατιωτικῶν ἰατρῶν, ἐτοποθετήθη ἐκεῖ καὶ εἷς ἔφεδρος ἀνθυπίατρος, ὀνόματι Κωστάκης ἐκ Σπάρτης. Πρό τινων ἡμερῶν ἦλθεν ἀπὸ τὰ Γιοῦρα μὲ ἀναρρωτικὴν ἄδειαν κατηγανακτισμένος καὶ διαμαρτυρόμενος. Τί τρέχει; τὸν ἠρώτησα. Ἡ θέσις μου, μοῦ εἶπεν, εἶναι ἀπελπιστική. Αὐτοὶ ἐκεῖ ἔχουν διαταγὰς νὰ βγαίνουν ὅλοι ἀσθενεῖς, διὰ νὰ μᾶς καταπονοῦν. Ὄχι ἕνας καὶ δύο, χιλιάδες βλέπετε εἰς τὸ βιβλίον, χωρὶς νὰ ἔχουν τίποτε. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ μᾶς ἐπιτίθενται καὶ μᾶς ὑβρίζουν. Αὐτὰς τὰς διαταγὰς ἔχουν διὰ νὰ διαμαρτύρωνται κατόπιν ὅτι δὲν τοὺς παρέχεται ἰατρικὴ περίθαλψις καὶ δι’ αὐτὸ δὲν τοὺς ἄρεσε τὸ Νοσοκομεῖον τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ καὶ δὲν τοὺς ἀρέσει ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος τόσον ἀφειδῶς τοὺς παρέχει. Ἔχουν λάβει διαταγὰς διὰ νὰ δημιουργοῦν αὐτὰς τὰς συκοφαντίας περὶ μεταδόσεως τῆς συφιλίδος διὰ συρίγγων κλπ. Αὐτὸ θέλουν, δὲν θέλουν πραγματικὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν. Καὶ ἔρχεται ὁ κ. Τσιριμῶκος, ὅστις κατηνάλωσε μίαν καὶ πλέον ὥραν ἐπὶ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἀπολογούμενος μόνον, χωρὶς νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ θέμα. Ἀλλὰ ποῖος ἀπολογεῖται, κύριε Τσιριμῶκο; Μόνον ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος αἰσθάνεται τὸν ἑαυτόν του ἔνοχον, αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην νὰ δικαιολογηθῇ καὶ νὰ ἀπολογηθῇ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ κόμματος ὑπῆρξε λίαν ἐπιεικὴς ὅταν εἶπεν ὅτι ὁ κ. Τσιριμῶκος παρέμεινεν οὐδέτερος κατὰ τὸν σκληρὸν ἀγῶνα τῆς ἐπιβιώσεως τῆς φυλῆς, τὸν ὁποῖον μᾶς ἐπέβαλαν αὐτοὶ οἱ κύριοι. Ἄς μὴ λησμονῶμεν ὅτι ὁ κ. Τσιριμῶκος ἦτο Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τῆς ΠΕΕΑ, ὅτι ἦτο μαζὶ μὲ τὸν Κόκκαλην καὶ τοὺς ἄλλους εἰς τὰ βουνὰ καὶ ὅτι ἔργον του εἶναι ἡ δημιουργία τῶν διαφόρων στρατοπέδων εἰς τὰ ὁποῖα κατεδικάσθησαν καὶ ἐξετελέσθησαν κατὰ χιλιάδας οἱ ἐθνικόφρονες πολῖται. Ἀλλ’ ἐὰν, κύριοι, ἡ Ἑλληνικὴ πατρὶς ἐπέδειξεν εὐμένειαν πρὸς τοὺς ἐγκληματίες ὀπαδούς σας, ἔτι μεγαλυτέραν ἐπέδειξε πρὸς ὑμᾶς. Διότι ἐφ’ ὅσον τὸ Κ.Κ.Ε. ἔχει τεθῆ ἐκτὸς νόμου εἰς τὴν Ἑλλάδα, σεῖς παρανόμως παρακάθησθε εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν καὶ τοῦτο, διότι δὲν ὑπεβλήθη ἔνστασις καθ’ ὑμῶν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον εἶσθε μέλη τοῦ Κ.Κ.Ε. δὲν πρέπει νὰ παρακάθηστε εἰς τὴν Ἑλληνικὴν αὐτὴν Βουλήν, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχετε ἀποβληθῆ τοῦ Σώματος αὐτοῦ. (Διαμαρτυρία ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς–θόρυβος– κωδωνοκρουσίαι). Πρέπει νὰ εὐγνωμονῆτε τοὺς Ἕλληνας βουλευτάς, σᾶς τὸ λέγω καὶ σᾶς τὸ τονίζω, διότι δὲν ὑπέβαλον οὐδεμίαν ἔνστασιν καθ’ ὑμῶν, διότι τότε δὲν θὰ ἐκάθησθε εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν καὶ νὰ συκοφαντῆτε τὴν Ἑλληνικὴν Πατρίδα, ἀντὶ νὰ προσέλθητε ἐδῶ μετανοιωμένοι καὶ συντετριμμένοι καὶ ἀναγνωρίζοντες τὰ σφάλματα ὑμῶν, νὰ προσπαθήσετε νὰ τὰ ἐπανορθώσητε.

§239ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν, κύριε Πρόεδρε.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν Δευτέραν καὶ ὥραν 6 μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 1η πρωϊνὴ)