1950.05.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 17η

Τρίτη 16 Μαΐου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.35′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλῶ τὸν κ. Γραμματέα ν’ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 40035) 6–5–50 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας καὶ λοιπῶν σχετικῶν κατὰ τοῦ Βουλευτοῦ Ἀρκαδίας κ. Θ. Τουρκοβασίλη, κατηγορουμένου ἐπὶ τραύμασι ἐκ προμελέτης καὶ ἐξυβρίσει τοῦ Δ)ντοῦ τῆς ἐφημερίδος «Ἑστία» Ἀχ. Κύρου καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 41809) 8–5–50 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας καὶ λοιπῶν σχετικῶν κατὰ τοῦ Βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Η. Τσιριμώκου, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 13 παρ. 1 νόμου 5060 καὶ Α. Ν. 1092)38 καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 40786) 4–5–50 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας καὶ λοιπῶν σχετικῶν κατὰ τοῦ Βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Η. Τσιριμώκου, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ νόμου περὶ Τύπου καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 42785) 8–5–50 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσ)νίκης μετὰ ποινικῆς δικογραφίας καὶ λοιπῶν σχετικῶν κατὰ τοῦ Βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Ἀθαν. Μπουκουβάλα, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει τοῦ Ἐπάρχου Σιδηροκάστρου κ. Ἠλία Τσιρκινίδου καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 40029) 6–5–50 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας καὶ λοιπῶν σχετικῶν κατὰ τοῦ Βουλευτοῦ Κοζάνης κ. Ν. Κουπαρούσου, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἀγορανομικοῦ κώδικος καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ Βουλευτὴς Πέλλης κ. Γ. Τηλικίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συνδέσμου τῶν Κοινοτήτων Ἀλμωπίας, ζητοῦντος ἄμεσον ἀποστολὴν μηχανημάτων ἐκσκαφέων πρὸς διαρρύθμισιν τῶν διαρρεόντων τὴν ἐπαρχίαν των ποταμῶν, κατασκευαζομένων καὶ τῶν ἀπαραιτήτων τεχνικῶν ἔργων. Ὁ Βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Ἀγγελούσης καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς γονέων καὶ κηδεμόνων Νέας Ζίχνης, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν εἰσφορὰν εἰς μαθητὰς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ Βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Ἀγγελούσης καταθέτει: ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Νιγρίτης, διαμαρτυρομένης διὰ χορηγηθείσας ἀδείας εἰσαγωγῆς βαμβακοσπόρου καὶ ζητούσης ἀναστολὴν χορηγηθεισῶν ἀδειῶν, μέχρις ἀπορροφήσεως ἐγχωρίας παραγωγῆς. Ὁ Βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ψήφισμα τοῦ Παγκαπνεργατικοῦ Σωματείου Θεσσαλονίκης, τμήματος Π.Κ.Ο., ζητοῦντος ἄμεσον ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν, λῆψιν μέτρων ἐξαναγκασμοῦ τῶν καπνεμπόρων ὅπως ἀρχίσουν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν καπνῶν των πρὸς ἀπορρόφησιν ἀνέργων κλπ. Ὁ Βουλευτὴς Πέλλης κ. Γ. Τηλικίδης καταθέτει ἀναφορὰν 340 οἰκογενειῶν ἀκτημόνων Γιαννιτσῶν προσφύγων ἐκ Ρωσίας, ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν γεωργικοῦ κλήρου ἐκ τῶν διαθεσίμων γαιῶν τῆς τέως λίμνης Γιαννιτσῶν. Ὁ Βουλευτὴς Πέλλης κ. Γ. Τηλικίδης καταθέτει ἀναφορὰν πυροπαθῶν οἰκοπεδούχων Ἐδέσσης, ζητούντων ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς ἐπίτευξιν ἀνοικοδομήσεως. Ὁ Βουλευτὴς Λαρίσης κ. Α. Νικολαΐδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Ἁγίου Ἰωάννου (Χατζιόμπαση) Φαρσάλων, ζητούντων τὴν ἀποκατάστασίν των, καθ’ ὅσον ὑπάρχουν ἐκεῖ πλέον τῶν 10.000 στρεμμάτων ἀγροκτήματα. Ὁ Βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Κορκολῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ δημαρχοῦντος Λετρίνων καὶ Προέδρων διαφόρων Συλλόγων Πύργου, διαμαρτυρομένων διὰ ληφθεῖσαν ἀπόφασιν Ἐπιτροπῆς Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων διὰ ματαίωσιν παρακαμπτηρίου ὁδοῦ Πύργου ἀπὸ σταθμὸν ΣΠΑΠ μέχρι ναϊδρίου Ἁγίας Παρασκευῆς. Ὁ Βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Κορκολῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντεχνίας ἀρτοποιῶν Πύργου, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ Α. Ν. 405)36 καὶ τὴν ἀντικατάστασιν αὐτοῦ διὰ τοῦ Ν. Δ. 135)1946. Ὁ Βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Π. Κάντζιας καταθέτει τηλεγράφημα ἐκπροσώπων αὐτοκινητιστῶν Β. Ἑλλάδος καὶ Βόλου, ζητούντων τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 911 καὶ τὴν διάλυσιν τῶν κοινῶν Ταμείων. Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Ν. Μπουραντᾶς καὶ Κ. Καλαμαρᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων Ἀθηνῶν, ἀποκλεισθέντων τοῦ Α. Ν. 1351)1949 καὶ ζητούντων ἄμεσον σύστασιν ἐπικουρικοῦ Ταμείου ὑπαλλήλων Ἀστυνομίας Πόλεων. Ὁ Βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Λουκᾶς Κουτσοπέταλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἄρτι ἐπαναπατρισθέντων κατοίκων τοῦ χωρίου Χωστίων Θηβῶν, ζητούντων ἄμεσον ἀναστολὴν διώξεως πολιτῶν, εὑρισκομένων εἰς ἀπελπιστικὴν κατάστασιν λόγῳ καταστροφῆς πλήρους τῶν οἰκιῶν των καὶ ἐφοδίων των παρὰ τῶν Γερμανῶν καὶ θεομηνιῶν. Ὁ Βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Γ. Ἀριστείδου καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν Ἀμυνταίου, Φλωρίνης καὶ Ἄργους Ὀρεστικοῦ, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν εἰς μαθητὰς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ Βουλευτὴς Λακωνίας κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Συνδέσμου Καφεζαχαροπλαστῶν καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Γυθείου, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν βαρυτάτην φορολογίαν ἐπιτηδεύματος. Ὁ Βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Σ. Χατζήμπεης καταθέτει ἀναφορὰν ἀνέργων ναυτεργατῶν Πειραιῶς, ζητούντων τὴν κατάργησιν τῶν διακρίσεων καὶ τῶν περιορισμῶν εἰς τὰς ναυτολογήσεις, τὴν καθιέρωσιν ἐπιδόματος ἀνεργίας, τὴν παῦσιν τῆς διώξεως συνδικαλιστικῶν ἡγετῶν καὶ τὴν παροχὴν πλήρους περιθάλψεως ἀπὸ τὸν Οἶκον τοῦ Ναύτου. Ὁμοίως ἀνακοινῶ τὰς κάτωθι ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ὑποβληθεισῶν ἐρωτήσεων. Α) Τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν. 1) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29 ἐρωτήσεως τοῦ Βουλευτοῦ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Γ. Μπουρδάρα: α) Πράγματι εἰς τὰς φυλακὰς Λαμίας κρατοῦνται 17 κάτοικοι τοῦ χωρίου Καλεσμένου Εὐρυτανίας καὶ εἷς εἰσέτι κάτοικος τῆς περιοχῆς, κατηγορούμενοι ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Γʹ ψηφίσματος 1946 «περὶ ἐκτάκτων μέτρων ἀφορώντων τὴν δημοσίαν τάξιν κλπ.», διότι ἅπαντες ἦσαν μέλη τῆς αὐτοαμύνης τοῦ χωρίου Καλεσμένου, ἀναπτύξαντες σημαντικὴν δρᾶσιν. β) Ἡ κατ’ αὐτῶν ὑπόθεσις προσδιωρίσθη τὸ πρῶτον τὴν 17–7–48 ἐνώπιον τοῦ Ἐκτάκτου Στρατοδικείου Λαμίας, ἀναβληθεῖσα λόγῳ τῆς μὴ προσελεύσεως τῶν μαρτύρων. Τὴν 30–10–48 ἡ ὑπόθεσις προσδιωρίσθη καὶ πάλιν, πλὴν ὅμως οἱ κατηγορούμενοι διὰ τῶν συνηγόρων των ἰσχυρίσθησαν ὅτι θὰ προσάγουν βεβαίωσιν τοῦ ἀνθ)γοῦ Λαμπρινίδη, δι’ ἧς θὰ ἐβεβαιοῦτο παρ’ αὐτοῦ, ὅτι οἱ κατηγορούμενοι προσῆλθον αὐθορμήτως εἰς τὸ ὑπ’ αὐτὸν τμῆμα στρατοῦ, ἐνῷ ἐκ τῶν στοιχείων τῆς δικογραφίας προέκυπτεν ὅτι οὗτοι συνελήφθησαν ὑπὸ τμημάτων τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ, ὑπέβαλον δὲ πρὸς τὸν Βασιλ. Ἐπίτροπον παράκλησιν ὅπως ἀποσυρθῇ ἡ ὑπόθεσίς των. Συνεπείᾳ τῆς ἀνωτέρω παραστάσεως, θεωρηθέντος ὑπὸ τοῦ Βασ. Ἐπιτρόπου σοβαροῦ τοῦ ἰσχυρισμοῦ τῶν κατηγορουμένων, ἡ ὑπόθεσις ἀπεσύρθη ὑπ’ αὐτοῦ. γ) Μετὰ ταῦτα καὶ ἐν ἀναμονῇ τῆς προσαγωγῆς νεωτέρων στοιχείων, παρέμεινεν ἐκκρεμής. Ἐν συνεχείᾳ καὶ συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 158984 1)2)99) 6–12–48 δ)γὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, δὲν εἰσήχθησαν εἰς δίκην, καθ’ ὅσον διὰ ταύτης διετάχθη ὅπως προτιμῶνται καὶ εἰσάγωνται εἰς δίκην οἱ συλλαμβανόμενοι. Παρέμεινε δὲ ὡς ἐκ τούτου καὶ πάλιν ἐκκρεμὴς ἡ ὑπόθεσις μέχρι τῆς ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος τοῦ Γʹ ψηφίσματος, ὅτε πλέον δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ ἐκδίκασίς της. δ) Ἤδη διαρκούσης τῆς ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος τοῦ Γʹ ψηφίσματος, οἱ κατηγορούμενοι ἠδύναντο νὰ ὑποβάλωσιν αἴτησιν διακοπῆς τῆς προφυλακίσεώς των, ὅπερ ὅμως δὲν ἔπραξαν, προφανῶς διότι τὰ εἰς βάρος των στοιχεῖα δὲν ἐπιτρέπουσι τὴν διακοπὴν τῆς προφυλακίσεώς των. ε) Ἡ ἄποψις ὅτι οὗτοι δὲν εἰσήχθησαν εἰς δίκην, διότι δὲν ὑπάρχουν στοιχεῖα εἰς βάρος των, δὲν εὐσταθεῖ, καθ’ ὅσον ἡ ὑπόθεσίς των ἀπεσύρθη τῇ αἰτήσει τῶν ἰδίων κατηγορουμένων, οἵτινες ἄν εἰσήγοντο εἰς δίκην τὴν ἐποχὴν καθ’ ἥν συνελήφθησαν, ἀσφαλῶς θὰ κατεδικάζοντο εἰς βαρυτάτας ποινάς, λόγῳ τῶν εἰς βάρος των συντριπτικῶν στοιχείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαΐου 1950

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΣΠΑΗΣ

2) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 37)5–5–50 ἐρωτήσεως τοῦ Βουλευτοῦ Λαρίσσης κ. Α. Νικολαΐδη. Εἰς τὸ Πήλιον διετέθησαν πρὸ πολλοῦ ἐπαρκεῖς δυνάμεις Στρατοῦ καὶ Χωρ)κῆς, αἵτινες διεξάγουν ἐκκαθαριστικὰς ἐπιχειρήσεις. Διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν ἐνεργουμένων ἐπιχειρήσεων καὶ τὴν ἀποτελεσματικὴν ἀσφάλειαν τῶν χωρίων εἶναι ἀπαραίτητος ἡ στενὴ συνεργασία μετὰ τῶν στρατιωτικῶν τμημάτων τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς, τοὐλάχιστον διὰ τῆς παροχῆς ὑπὸ τούτων ἐγκαίρων πληροφοριῶν. Δυστυχῶς μέχρι σήμερον δὲν παρατηρεῖται ἡ ἐνδεικνυομένη προθυμία ἐκ μέρους τῶν κατοίκων νὰ συνδράμουν τὸν Στρατὸν, ὅπως τοῦτο ἐγένετο εἰς ἄλλας περιοχάς. Β.Σ.Τ. 902)10 Μαΐου 1950.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΣΠΑΗΣ

3) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐρωτήσεως τῶν Βουλευτῶν κ. κ. Θ. Δεσύλλα καὶ Σ. Βελλιανίτη, σᾶς πληροφοροῦμεν τὰ κάτωθι: α) Δὲν ἐλήφθη ὁριστικὴ ἀπόφασις μετακινήσεως τῆς Σ.Ε.Α. Κερκύρας εἰς Χίον καὶ τῆς Π.Σ.Υ. εἰς Κέρκυραν, ἀλλὰ μελετᾶται τοιαύτη ἐν συνδυασμῷ καὶ μὲ ἄλλας μετακινήσεις Ἐκπαιδευτικῶν Κέντρων πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς βαθμιαίας μεταστάσεως τοῦ Στρατοῦ ἐκ τῆς ἐμπολέμου καταστάσεώς του εἰς τὴν ἐν εἰρήνῃ τοιαύτην. β) Εἰς περίπτωσιν πραγματοποιήσεως ταύτης, δέον νὰ τονισθῇ ὅτι ἡ Κέρκυρα ἦτο καὶ προπολεμικῶς ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἕδρα τῆς Π.Σ. Ὑπαξιωματικῶν ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς της καὶ οὐδόλως μειοῦται ἡ σημασία τῆς νήσου ὡς ἀκρογωνιαίου Ἑλληνικοῦ Σταθμοῦ καὶ λόγῳ τῆς σπουδαιότητος τῆς Π.Σ.Τ. καὶ δεδομένου ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν φοιτώντων εἰς ταύτην εἶναι μεγαλύτερος τῶν μαθητῶν τῆς Σ.Ε.Α. Κερκύρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1950

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΣΠΑΗΣ

Β) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 1657)6–5–1950 ἐρωτήσεως τοῦ Βουλευτοῦ κ. Σ. Χατζήμπεη. Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Τμῆμα Νομ. Ἐργασίας Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 1657 τῆς 6–5–1950 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τοῦ Βουλευτοῦ κ. Σ. Χατζήμπεη, ὅτι ἤδη ὑπεγράφη ἡ σχετικὴ ἀπόφασις περὶ ἀναθέσεως εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος τῆς ἐργασίας τῆς ἐκτυπώσεως νέων κερματικῶν γραμματίων τοῦ Δημοσίου πρὸς ἀντικατάστασιν τῶν ἐν κυκλοφορίᾳ τοιούτων. Ὅσον ἀφορᾷ εἰδικῶς τὴν θέσιν εἰς κυκλοφορίαν μεταλλικῶν κερμάτων, γνωρίζομεν ὅτι συγκεντροῦνται στοιχεῖα ἐκ διαφόρων χωρῶν σχετικῶς μὲ τὴν μεταλλικὴν σύνθεσιν καὶ τὸ κόστος τῶν μεταπολεμικῶς τεθέντων εἰς κυκλοφορίαν νομισμάτων, ἵνα συντόμως μεταβληθῇ καὶ ἡ ἄποψις αὕτη.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ

Γ) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. 1) Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Ἐργασίας, Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπὶ ζητημάτων ἀφορώντων τὴν Ἑλληνικὴν Σιδηροβιομηχανίαν. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει πλήρως τὴν βασικὴν σημασίαν τοῦ κλάδου τῆς Σιδηροβιομηχανίας διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς τεχνικῆς στάθμης, καθὼς καὶ τὸ δίκαιον τῶν παρουσιαζομένων προβλημάτων καὶ τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους συνεπάγεται ἡ μὴ ἀντιμετώπισίς των. Ὡς γνωστόν, ἡ Κυβέρνησις ὑπεστήριξεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὴν ἀνάγκην ἀναπτύξεως καὶ ἐφαρμογῆς ἑνιαίας οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἀπὸ δὲ τὴν διαπίστωσιν τῆς ἐρωτήσεως, ἡ ὁποία γίνεται, ἐμφαίνεται ἀκριβῶς ἡ ἔλλειψις ἑνιαίας οἰκονομικῆς πολιτικῆς, συνδυαζούσης ἅπαντα τὰ φαινόμενα εἰς ἕν ἑνιαῖον σύνολον. Μέχρι σήμερον ἔχουν γίνει διάφοροι προσπάθειαι, κατόπιν αἰτημάτων τῶν σιδηροβιομηχάνων, πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀναπτύξεως καὶ ἐνισχύσεως τῆς Σιδηροβιομηχανίας ἐν γένει καὶ ἰδιαιτέρως τῆς ναυπηγικῆς σιδηροβιομηχανίας. Τὸ σχέδιον ἀνασυγκροτήσεως προβλέπει σημαντικὰ ποσὰ πρὸς χορήγησιν δανείου εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις τοῦ κλάδου αὐτοῦ, ἐξεπονήθησαν δὲ καὶ σχετικαὶ μελέται. Οὕτω ἐλπίζεται ὅτι θὰ ἐπιτευχθῇ, ὡς ἐδήλωσαν καὶ οἱ ἴδιοι ἐνδιαφερόμενοι ἐκπρόσωποι τοῦ κλάδου αὐτοῦ, οἰκονομικωτέρα παραγωγή, ἐπιτρέπουσα εἰς αὐτοὺς νὰ συναγωνισθοῦν εἰς δυνατότητα τὴν παρεχομένην ὑπὸ τῶν ξένων Χωρῶν. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω, ἐλπίζεται ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θέλουν ἤδη ληφθῆ πρὸς βαθμιαίαν ἐφαρμογὴν οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἀποβλεπούσης εἰς πτῶσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν καλυτέραν ρύθμισιν τῶν διαφόρων παραγόντων, οἱ ὁποῖοι ἐπιβαρύνουν ταύτην, θὰ διευκολυνθῇ ἡ Ἑλληνικὴ Σιδηροβιομηχανία νὰ ἀποκτήσῃ τὴν δυνατότητα νὰ συναγωνισθῇ τὴν τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Διὰ τὸ ἐνδιάμεσον διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον τὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν τῶν Ἑλληνικῶν κατασκευῶν θὰ εἶναι ὑψηλότερον τοῦ τῶν ξένων ἀγορῶν, λαμβάνεται μέτρον πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος ἐπὶ τῆς ἑξῆς βάσεως: Θὰ δοθῇ τοιοῦτον περιθώριον προστασίας τῶν Ἑλληνικῶν κατασκευῶν ἔναντι τῶν ξένων, ἀντίστοιχον πρὸς τοὺς δασμοὺς καὶ τὰς ἐπιβαρύνσεις, τὰς ὁποίας ὑφίσταται ἰδιαιτέρως ἐν Ἑλλάδι σήμερον ὁ κλάδος αὐτῆς τῆς παραγωγῆς, οὕτως ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν τὰ προϊόντα νὰ συναγωνισθοῦν τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα. Τονίζεται πάντως, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν εἶναι παρὰ προσωρινοῦ χαρακτῆρος, μέχρις ὅτου ἐπιλυθῇ τὸ γενικώτερον πρόβλημα.

Ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ

Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ

2) Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ Βουλευτοῦ Φλωρίνης κ. Μόδη τῆς 2ας τρέχοντος μηνὸς ὡς πρὸς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν λιγνιτῶν Πτολεμαΐδος καὶ τὴν παραγωγὴν ἀζώτου, διευκρινίζομεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν λιγνιτῶν Πτολεμαΐδος ἐξετάζεται: α) Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς μηχανικῆς ἐξορύξεως καὶ πλινθοποιήσεως. β) Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ἐξευγενισμοῦ τοῦ λιγνίτου δι’ ἐξαεριώσεως καὶ κοκκοποιήσεως. Ἀμφότεραι αἱ ἀνωτέρω περιπτώσεις ἐδόθησαν πρὸς μελέτην εἰς ξένους εἰδικοὺς Οἴκους κατὰ τὰ τέλη 1949 ὑπὸ τῆς τότε Κυβερνήσεως καὶ συγκεκριμένως ἡ 1η εἰς τὸν Ἀγγλικὸν Οἶκον Πόουλ Ντάρφουν, ἡ δὲ 2α εἰς τὸν Οἶκον Πένιντκο (Πανευρώπιαν Ἰντούστριαλ Κορπορέισιον). Ἡ μελέτη τοῦ Οἴκου Ντάρφουν ὑπεβλήθη μόλις τὴν 8ην τρέχοντος μηνός, ἡ δὲ μελέτη τῆς ἐξαεριώσεως πρὸ ἡμερῶν καὶ ἀναμένεται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν νὰ ὑποβληθῇ καὶ ἡ μελέτη κοκκοποιήσεως τοῦ λιγνίτου. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν της πρόκειται νὰ ἐξετάσῃ τὰς ὡς ἄνω μελέτας, μὲ σκοπὸν τὴν ταχυτέραν προώθησιν τῶν ζητημάτων. Ἐν τῷ μεταξὺ ἔχουν καταρτισθῆ συνεργεῖα γεωλογικῶν καὶ γεωφυσικῶν ἐρευνῶν, ἐπὶ κεφαλῆς Ἑλλήνων εἰδικῶν ἐπιστημόνων, τὰ ὁποῖα ἐργάζονται εἰς τὴν περιοχὴν Πτολεμαΐδος ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τρέχοντος ἔτους ἐντατικῶς, ὅσον αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι ἐπιτρέπουν, ἵνα προσδιορίσουν ἐπακριβῶς πλέον τὴν γεωλογικὴν κατασκευὴν τῆς λιγνιτοφόρου λεκάνης, ὥστε νὰ καθορισθῇ τελικῶς ἡ πλέον ὀρθολογιστικὴ ἐκμετάλλευσις τοῦ ἐκτεταμένου τούτου κοιτάσματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐργοστασίου ἀζώτου, γνωρίζομεν ὅτι κατὰ τὰς ἀρχὰς Ἀπριλίου ὑπεβλήθη ἡ ἀνατεθεῖσα εἰς τὸν ξένον Οἶκον Λοῦργκι μελέτη. Αὕτη ἐξετάζεται ὑπὸ ὁμάδος Ἑλλήνων ἐπιστημόνων μετὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ τὰ πορίσματά των θὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐντὸς τῶν ἡμερῶν. Πάντως, ἡ παραγωγὴ ἀζώτου θὰ στηριχθῇ εἰς τὴν χρησιμοποίησιν λιγνίτου, καὶ διὰ τοῦτο ἡ λιγνιτοφόρος λεκάνη τῆς Πτολεμαΐδος, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ κόστος ἐξορύξεως θὰ εἶναι πολὺ χαμηλὸν (λόγῳ τῆς δι’ ἀποκαλύψεως) παρουσιάζει πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπηρεάσουν σοβαρῶς τὰς ἀποφάσεις ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς τῆς θέσεως τοῦ ἐργοστασίου ἀζώτου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν καθυστέρησιν, δέον νὰ λεχθῇ ὅτι αἱ ἐπικρατοῦσαι μέχρι τοῦ τέλους τοῦ παρελθόντος θέρους συνθῆκαι ἀσφαλείας εἰς τὴν περιοχὴν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτρέπουν τὴν ἐγκατάστασιν συνεργείων μελέτης καὶ ἐρεύνης.

Ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ

Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ

Ἀθῆναι τῇ 5 Μαΐου 1950. Δ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας: Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1449)942 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 10 τοῦ Βουλευτοῦ Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Ἀλιπράντη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσωμεν ὡς ἑξῆς: Πολὺ πρὸ τῶν λαβουσῶν χώραν συσκέψεων ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας τῆς 9 καὶ 16 Αὐγούστου 1949, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐνδιαφερόμενον τὰ μέγιστα διὰ τὴν πρόοδον ἰδίᾳ τῆς Ναυτικῆς Σιδηροβιομηχανίας τοῦ Πειραιῶς, προεκάλεσε σύσκεψιν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Θ. Κιζάνη, τὴν 2 Ὀκτωβρίου 1948, εἰς ἣν μετέσχον, πλὴν τῶν ἁρμοδίων τοῦ Υ.Ε.Ν., ὁ τότε ἀντιπρόεδρος τοῦ Α.Σ.Α. κ. Κ. Γουναράκης μετὰ τοῦ ἐκτάκτου συνεργάτου τοῦ Α.Σ.Α. μηχανικοῦ κ. Α. Πολίτου, ἐκπρόσωπος τοῦ ΟΛΙΣΥ, ὁ μηχανικὸς κ. Γ. Λάβδας καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως τῶν Ἑλλήνων Σιδηροβιομηχάνων κ. Θεοφανίδης, μετὰ τῶν μελῶν τῆς Ἑνώσεως Ι. Ροντήρη, Δ. Κανέλλου, Π. Νομικοῦ, Σ. Ἀναργύρου καὶ Π. Τσεπελῆ. Κατὰ τὴν σύσκεψιν ταύτην καὶ τὰς ἐπακολουθησάσας τοιαύτας, διεπιστώθη ἡ ἀνάγκη α) τοῦ ἐφοδιασμοῦ τῶν ἐργοστασίων ναυτικῶν κατασκευῶν διὰ συγχρονισμένου μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ, εἴτε ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, εἴτε ἐκ τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, β) τῆς προσκτήσεως πλωτῶν μέσων δεξαμενισμοῦ τῶν πλοίων, ἀπαραιτήτου παράγοντος διὰ τὰς ναυτικὰς ἐπισκευάς, γ) τῆς ἐνεργείας διαφόρων λιμενικῶν ἔργων ἐν Πειραιεῖ, ἀπαραιτήτων διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῶν ναυτικῶν ἐπισκευῶν. Ἐγένετο γνωστὸν εἰς τὴν Ἕνωσιν Σιδηροβιομηχάνων, ὅτι οὗτοι ἠδύναντο νὰ προμηθευθῶσιν ἐκ Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων μηχανήματα καινουργῆ καὶ συγχρονισμένα, ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προμηθευθοῦν ἐκ τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων ὁλόκληρον συγκρότημα ἐργοστασίου ἐὰν ἦτο ἐφικτὴ ἡ συνένωσις ἀριθμοῦ τινος ἐργοστασίων σιδηροβιομηχανίας τοῦ Πειραιῶς, ὑπὸ οἱονδήποτε τύπον, ἤτοι ἑταιρικὴν μορφήν. Ἐπίσης ἐγένετο γνωστὸν εἰς τὴν αὐτὴν Ἕνωσιν, ὅτι ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς θὰ ἀποκτήσῃ μέσα δεξαμενισμοῦ τῶν πλοίων, ἐπιτευχθείσης ἐν τῷ μεταξὺ τῆς προσκτήσεως ἐκ τῶν πόρων τοῦ σχεδίου Μάρσαλ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 84 πλωτῆς δεξαμενῆς, ἥτις ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους καὶ δὴ κατ’ Αὔγουστον, θὰ ρυμουλκηθῇ ἐκ Γερμανίας, περατωθεισῶν τῶν διασκευῶν της. Ἀπεφασίσθη δέ, ἅμα τῇ ἐπιτεύξει συνενώσεως τῶν ἐργοστασίων, ἀνεγερθῇ μέγα ἐργοστασιακὸν συγκρότημα ἐπισκευῶν πλοίων ἐκ τῶν πόρων τοῦ σχεδίου Μάρσαλ εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς, κριθείσης ὡς τῆς καταλληλοτέρας πρὸς τοῦτο τοποθεσίας τοῦ χώρου ἀπὸ τῆς νηοδόχου τῶν φορτηγίδων μέχρι τῆς ἀρχῆς τοῦ λιμενοβραχίονος Θεμιστοκλέους. Διὰ τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν τὸ Υ.Ε.Ν. ἀπηύθυνε πρὸς τὸν Ο.Λ.Π. τὸ ὑπ’ ἀριθ. 57608)5130 τῆς 11–11–49 ἔγγραφόν του, δι’ οὗ ἐζήτει τὴν παραχώρησιν τοῦ ἀνωτέρω χώρου. Πράγματι, ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ὁ Ο.Λ.Π. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8426)2491 τῆς 31 Αὐγούστου 1949 ἐγγράφου του, τὸ Διοικητικόν του Συμβούλιον ἀπεφάσισε τὴν παραχώρησιν τοῦ χώρου Βασιλικοῦ Περιπτέρου διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν ἐργοστασίων σιδηροβιομηχανίας. Ἡ ἀπόφασις αὕτη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπιπροσθέτως ὁ Ο.Λ.Π. ἐζήτησε τὴν συνδρομήν μας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀπαραιτήτων λιμενικῶν ἔργων, ἅτινα κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς τεχνικῆς του ὑπηρεσίας, θὰ ἀνήρχοντο εἰς 25 δισεκατ. δραχμῶν. Τὸ Υ.Ε.Ν. ἀμέσως ὑπεστήριξε θερμῶς τὴν ἐν λόγῳ αἴτησιν τοῦ Ο.Λ.Π. πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ Υ.Σ.Ε.Σ.Α. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 49581)4401 ἐγγράφου τῆς 7–9–1949, ἵνα τὸ ἐν λόγῳ ποσὸν καλυφθῇ ἐκ τῶν πόρων τοῦ προγράμματος Ἀνασυγκροτήσεως. Σημειωτέον ὅτι ὁ χῶρος τοῦ Βασιλικοῦ Περιπτέρου, εἰς ὅν θὰ ἀνεγερθῇ τὸ ἐργοστασιακὸν συγκρότημα γενικῶν ἐπισκευῶν πλοίων, ἐπροτείναμεν ὅπως χαρακτηρισθῇ παράρτημα τῆς ἐλευθέρας τελωνειακῆς ζώνης τοῦ λιμένος, ἵνα διευκολύνωνται αἱ ἐπισκευαὶ τῶν πλοίων διὰ τῆς ἐναποθηκεύσεως τῶν πρὸς ἐπισκευὴν ὑλικῶν, ἀτελῶς καὶ ἐλαττοῦται τὸ κόστος ἐπισκευῆς κατὰ τὸ δυνατόν. Ἐζητήσαμεν ἐπίσης διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 28117)2724 τῆς 28–5–49 καὶ 44896)4071 τῆς 11–8–49 ἐγγράφων μας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ Υ.Σ.Ε.Σ.Α. ὅπως, ὡς προϊστάμενον Ὑπουργεῖον τῆς ἐν γένει ἀνασυγκροτήσεως τῶν πλουτοπαραγωγικῶν κλάδων τῆς χώρας, προκαλέσῃ σύσκεψιν, πρὸς ἐξέτασιν τῶν ζητημάτων τῆς σιδηροβιομηχανίας, πάντων τῶν δυναμένων νὰ ἔχουν γνώμην Κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, ὀργανισμῶν κλπ. καὶ ὡς τοιούτους ὑπεδείξαμεν 1) τὰ Ὑπουργεῖα Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν, Δημοσίων Ἔργων, Ἐργασίας, Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, 2) τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, 3) τοῦ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς, 4) τοῦ Ο.Λ.Π., 5) τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Σιδηροβιομηχάνων, 6) τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος, 7) τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου, 8) τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν. Κατὰ ταῦτα, ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία δὲν παρέλειψε νὰ ἐνεργήσῃ ὅ,τι τῇ ἁρμοδιότητί της ἐπεβάλλετο, πρὸς ὑποστήριξιν καὶ ἐνίσχυσιν τῆς Σιδηροβιομηχανίας ἰδίᾳ τῶν ναυτικῶν κατασκευῶν, πρᾶγμα ὅπερ καὶ ἀνεγνωρίσθη παρὰ τῆς Ἑνώσεως τῶν Ἑλλήνων σιδηροβιομηχάνων εἰς τὰ ἐπανειλημμένα πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν μας ἔγγραφα καὶ ὑπομνήματα. Εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐρωτῶντος Βουλευτοῦ Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Ἀλιπράντη καὶ τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων θέτομεν τὸν σχετικὸν φάκελλον τῆς ὑπηρεσίας μας πρὸς πλήρη διαφώτισιν ἐπὶ τῆς προκειμένης ἐρωτήσεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Καὶ Ε) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ Βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδου διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ λιγνίτου. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας διὰ τὸ θέμα τῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ λιγνίτου ἐνδιαφέρεται ἰδιαιτέρως, διότι οὕτω θὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἀπασχόλησις εἰς τοὺς λιγνιτορύχους. Ἀλλ’ ὡς γνωστόν, ἄλλαι ὑπηρεσίαι τοῦ Κράτους εἶναι ἁρμόδιαι νὰ ἀποφασίσωσιν ἐπὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα θέτει ὁ ἀξιότιμος κ. Βουλευτὴς Εὐβοίας. Συμμεριζόμεθα ἀπολύτως τὴν γνώμην, ὅτι εἶναι συμφέρον καὶ ἐπείγουσα ἀνάγκη τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας νὰ ἀξιοποιηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λιγνίτης, διότι οὕτω θὰ περιορισθῇ σημαντικὰ ἡ αἱμοραγία τῆς ἐξόδου τοῦ συναλλάγματος δι’ ὑγρὰ καὶ στερεὰ καύσιμα καὶ θὰ παρασχεθῇ εὐχέρεια βιοπορισμοῦ εἰς σημαντικὸν ἀριθμὸν ἀποχειροβιώτων. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ὅσον ἀφορᾷ τὸν κύκλον τῆς ἁρμοδιότητος αὐτοῦ, ἔχει ἤδη ἐπεκτείνει τὴν ἀσφάλισιν ἐνεργείας εἰς τὰ λιγνιτορυχεῖα τῆς Εὐβοίας. Ἐπίσης ἐφρόντισεν ὅπως τὸ ἀσφάλιστρον διὰ τὸν κλάδον τῆς ἀνεργίας περιορισθῇ εἰς 1%.

Ὁ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Ὑπουργὸς

Ι. ΜΙΧΑΗΛ

Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§4Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι Βουλευταί. Καταθέτω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ σχεδίου τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος καὶ τῆς Ποινικῆς Δικονομίας», τὰ ὁποῖα συνέταξαν εἰδικαὶ Ἐπιτροπαί, συσταθεῖσαι διὰ τοῦ Νομ. Διατάγματος 222 τοῦ 1947, κατὰ τὴν διαδικασίαν τὴν προβλεπομένην ἐν ἄρθρῳ 56 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1927, ὅπερ διετηρήθη ἐν ἰσχύϊ δυνάμει τῆς ἀπὸ 28 Ὀκτωβρίου 1935 Ζʹ Συντακτικῆς Πράξεως. Μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν νόμων τῶν κυρούντων τὸν νέον Ποινικὸν Κώδικα καὶ τὴν νέαν Ποινικὴν Δικονομίαν, δύο κείμενα, τὸ κείμενον τοῦ παλαιοῦ Ποινικοῦ Νόμου καὶ τῆς παλαιᾶς Ποινικῆς Δικονομίας, θὰ παύσουν ν’ ἀποτελοῦν στοιχεῖα τοῦ ἰσχύοντος δικαίου καὶ θὰ περιέλθουν εἰς τὴν ἱστορίαν. Ὁ παλαιὸς Ποινικὸς Νόμος ἴσχυσεν ἀπὸ 19 Ἀπριλίου 1834. Ἡ παλαιὰ Ποινικὴ Δικονομία ἴσχυσεν ἀπὸ τῆς 25 Ἰανουαρίου 1835. Τὰ πρωτότυπα ἀμφοτέρων συνετάγησαν ἀπὸ τὸν Μάουερ εἰς Γερμανικὴν γλῶσσαν. Καὶ ὁ μὲν Ποινικὸς Νόμος εἶχεν ὡς πρωτότυπον τὸν πρόσφατον τότε Βαυαρικὸν Κώδικα τοῦ 1813 καὶ τὰ πρὸς μεταρρύθμισιν αὐτοῦ καταρτισθέντα σχέδια τῶν ἐτῶν 1822, 1827 καὶ 1831, ἅτινα ὑπῆρξαν ἔργα πρὸ παντὸς τοῦ Φένερμπαχ. Ἐπὶ πλέον ὁ Μάουερ εἶχεν ὑπ’ ὄψει του—καὶ τοῦτο ἔχει ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον διαφύγει τῆς προσοχῆς τῶν ἀσχοληθέντων περὶ τὸ θέμα—καὶ τὸν πρῶτον Ποινικὸν Νόμον τῆς Ἑλλάδος, «τὸ Ἀπάνθισμα τῶν Ἐγκληματικῶν» τοῦ ἔτους 1824, ὅπερ συνετάγη ὑπὸ ἐννεαμελοῦς Ἐπιτροπῆς, ἐπὶ τῇ βάσει κυρίως τοῦ Γαλλικοῦ Ποινικοῦ Κώδικος τοῦ 1810. Ἡ Ποινικὴ Δικονομία εἶχεν ὡς πρότυπον τὴν Γαλλικὴν Ποινικὴν Δικονομίαν—τὴν ὁποίαν ὁ Μάουερ ἐγνώριζε καλῶς, διότι εἶχε συμπληρώσει τὰς σπουδάς του ἐν Παρισίοις — καὶ τὰ τότε ὑπὸ κατάρτισιν διάφορα Γερμανικὰ σχέδια. Τὰ Γερμανικὰ κείμενα μετεφράσθησαν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὑπὸ τοῦ Πολυζωΐδου καὶ τοῦ Σχινᾶ καὶ ἐδημοσιεύθησαν συγχρόνως εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ Ἑλληνικὸν κείμενον τοῦ Ποινικοῦ Νόμου διωρθώθη καὶ αἱ γενόμεναι διορθώσεις ἐνεκρίθησαν διὰ Β. Διαταγμάτων. Τὸ διωρθωμένον κείμενον ἀνεδημοσιεύθη τὴν 3ην Νοεμβρίου 1836 καὶ ἔκτοτε ἰσχύει τοῦτο μόνον, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Δ)τος τῆς 24ης Ἰουνίου 1835. Τὸ ἔργον τοῦ Μάουερ ἦτο ἐπιμελὲς καὶ δύναται νὰ εἴπῃ τις, ὅτι ὀρθῶς ἰσχυρίσθη ὁ ἴδιος ὅτι ἦτο τὸ τελειότερον ποινικὸν νομοθέτημα τῆς ἐποχῆς του. Ἀλλὰ δὲν ἦτο προϊὸν Ἑλληνικῆς διανοίας, οὔτε μελέτης τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων καὶ διὰ τοῦτο ἡ ἐφαρμογή του ὑπῆρξε δυσχερής, διότι ἀδιαμόρφωτος ἦτο πλέον ἡ ζωὴ μετὰ τὴν Ἐπανάστασιν. Πνευματικῶς ἡ Ἑλλὰς ἐβάδιζε πλέον πρὸς τὴν Δύσιν, ἀλλ’ ἦτο χωρὶς πραγματικὴν εἰσέτι ἐπαφὴν πρὸς τὸ πνεῦμα. Ἐστερεῖτο δὲ ἰδίως παραδόσεως ὡς πρὸς τὸ Ποινικὸν Δίκαιον. Τὸ ἔργον τοῦ Μάουερ ἐξηλληνίσθη ὅμως σὺν τῷ χρόνῳ ἀπὸ τὴν νομολογίαν τῶν δικαστηρίων μας. Ὅσοι ἐφήρμοσαν τὸ Δίκαιον, γνωρίζουν ὅτι ὁ νόμος δίδει μόνον ἀφηρημένην εἰκόνα τῆς ἐννόμου τάξεως, τὴν ὁποίαν πράγματι συμπληροῖ ἡ νομολογία τῶν δικαστηρίων. Μέγα ὑπῆρξε τὸ ἔργον τῶν Ἑλλήνων δικαστῶν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ Ποινικοῦ Νόμου καὶ τῆς Ποινικῆς Δικονομίας. Ἡ ἑρμηνεία, αἱ παρασχεθεῖσαι διακρίσεις καὶ ὁ τρόπος τῆς συσχετίσεως τῶν διαφόρων διατάξεων, διεμόρφωσαν ἴδιον σύνολον ἐννοιῶν καὶ συλλογισμῶν. Ἀλλ’ εἰς τὸ Ποινικὸν Δίκαιον, ἡ δικαιοπλαστικὴ ἐνέργεια τῆς νομολογίας περιορίζεται ἀπὸ αὐστηροὺς ἑρμηνευτικοὺς κανόνας καὶ διὰ τοῦτο τὸ ἔργον τοῦ Μάουερ δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐξελιχθῇ. Αἱ τροπολογίαι καὶ αἱ συμπληρώσεις διὰ νεωτέρων νόμων ὑπῆρξαν ἀξιόλογοι, ἀλλὰ δὲν ἐστάθη δυνατὸν νὰ ἀνανεώσουν τὸ ὅλον ἔργον. Ἀπὸ τὰ τελευταῖα ἔτη τοῦ παρελθόντος αἰῶνος ριζικαὶ ἐπῆλθον μεταβολαὶ εἰς τὰς κρατούσας ἐν τῇ ἐπιστήμῃ τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου ἀντιλήψεις, κατόπιν τῶν ὁποίων οἱ νομοθέται ὅλων τῶν χωρῶν ἔσπευσαν νὰ ἀνακαινίσουν τὰς ποινικὰς τῶν νομοθεσίας. Εἰς τὴν διεθνῆ ταύτην ἐπιστημονικὴν κίνησιν συμμετέσχε καὶ ἡ Ἑλλὰς ἤδη ἀπὸ τοῦ 1911. Κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο ὁ Ν. Δημητρακόπουλος, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, συνέστησε τριμελῆ Ἐπιτροπὴν ἐκ τοῦ καθηγητοῦ Τιμολέοντος Ἠλιοπούλου, τοῦ Ἀνδρέα Μιχαλακοπούλου καὶ τοῦ κ. Π. Γιωτοπούλου διὰ τὴν σύνταξιν νέου Ποινικοῦ Κώδικος. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη, μετὰ διαφόρους μεταβολὰς ὡς πρὸς τὰ πρόσωπα, ἐδημοσίευσε τὸ πρῶτον σχέδιον ἐν ἔτει 1924. Τὸ σχέδιον τοῦτο ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ μετ’ ὀλίγον ἀπεσύρθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὑπεβλήθη εἰς νέαν ἐπεξεργασίαν, μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁποίας ἐδημοσιεύθη τὸ σχέδιον τοῦ 1933, μετὰ ἐκτενοῦς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως. Τὰ μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης σχέδια ἦσαν αὐστηρῶς προσκεκολλημένα εἰς τὴν Γερμανικὴν ἐπιστήμην καὶ ἰδίᾳ εἰς τὰ Γερμανικὰ προπολεμικὰ σχέδια τῶν ἐτῶν 1909 καὶ 1911. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως τὸ Ποινικὸν Δίκαιον εἶχε σημειώσει σημαντικὴν ἐξέλιξιν, σπουδαῖα δὲ νομοθετήματα εἶδον τὸ φῶς εὐθὺς ἅμα τῇ πέρατι τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Διὰ τοῦτο παρέστη ἀνάγκη περαιτέρω ἀναθεωρήσεως τοῦ ἡμετέρου σχεδίου. Οὕτω ἐδημοσιεύθησαν τὰ σχέδια τῶν ἐτῶν 1935, 1937, 1940. Τέλος τὸ 1947, ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Νομοθετικοῦ Δ)τος 222 κατήρτισε τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν σχέδιον Κώδικος. Τὸ σχέδιον τοῦτο εἶναι ἔργον τῆς Ἑλληνικῆς ποινικῆς ἐπιστήμης. Τὸ σχέδιον Ποινικῆς Δικονομίας εἶναι ὡσαύτως προϊὸν πολυετοῦς ἐργασίας, ἡ ὁποία ἤρξατο ἐν ἔτει 1931. Τὸ ἑπόμενον ἔτος εἶδε τὸ φῶς τὸ «Διάγραμμα τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας», εἰς τὸ ὁποῖον μὲ ἁδρὰς γραμμὰς ἐκτίθενται αἱ ἀναγκαῖαι καινοτομίαι εἰς τὸ ἰσχῦον δίκαιον, διὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκεται ἡ ταχυτέρα ἀπονομὴ τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης καὶ ἡ ἀποτελεσματικωτέρα προστασία τῆς κοινωνίας, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ἐξασφάλισιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀτόμου. Τὸ 1934 ἐδημοσιεύθη τὸ πρῶτον σχέδιον Ποινικῆς Δικονομίας καὶ ἡ αἰτιολογικὴ αὐτοῦ ἔκθεσις. Τὴν δημοσίευσιν τοῦ σχεδίου ἐπηκολούθησαν μακραὶ συζητήσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἔλαβον μέρος οἱ ἐπιφανέστεροι τῶν θεωρητικῶς καὶ πρακτικῶς ἀσχολουμένων μὲ τὴν ἀπονομὴν τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης. Μετὰ τὰς συζητήσεις ταύτας, ἤρχισε νέα ἀναθεώρησις ἐν ἔτει 1938, μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁποίας ἐδημοσιεύθη τὸ σχέδιον τὸ 1940. Τοῦτο τελικῶς ἐπεξειργάσθη ἡ πενταμελὴς ἐπιτροπὴ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 222. Τὰ ἐν λόγῳ σχέδια, ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τοῦ τραγικοῦ του θανάτου, κατέθεσεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ὁ ἀείμνηστος Χρῆστος Λαδᾶς. Βραδύτερον τὰ σχέδια κατετέθησαν ἐκ νέου ἐνώπιον τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ὑπὸ τοῦ κ. Γ. Μελᾶ. Αἱ ἐναλλαγαὶ τῆς πολιτικῆς ζωῆς δὲν ἐπέτρεψαν μέχρι τοῦδε τὴν ψήφισιν τῶν νομοθετημάτων τούτων, εἰς τοὺς δύο προηγηθέντας ἐμοῦ εἰς τὴν ἐνέργειαν ταύτην Ὑπουργούς, περισσότερον ἐμοῦ δικαιουμένους νὰ ἔχουν τὴν τιμὴν νὰ ἴδουν τὸ ἔργον τοῦτο περαιούμενον. Καταθέτων ἤδη ταῦτα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην νὰ συστήσω τὴν ἐπιψήφισιν αὐτῶν καὶ δηλῶ ὅτι ἔλαβον ἤδη μέτρα διὰ νὰ συντελεσθῇ ὅσον εἶναι δυνατὸν πληρέστερον ἡ προπαρασκευαστικὴ ἐργασία μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ νέου Ποινικοῦ Κώδικος καὶ τῆς Νέας Ποινικῆς Δικονομίας, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν καλυτέραν ἐφαρμογήν των, ἐὰν ἡ Βουλὴ προβῇ εἰς τὴν ζητουμένην ἐπιψήφισιν. (Χειροκροτήματα).

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Πρώτη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 394)43 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 394)43 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Λιμενικοῦ Ταμείου Χίου».

§8Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημοσ. Ἔργων). Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν μὲ μίαν μικρὰν τροπολογίαν, διὰ νὰ περιληφθοῦν οἱ προσληφθησόμενοι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ νὰ πάρουν σύνταξιν, διότι δὲν παίρνουν τίποτε. Καὶ ἐπίσης μὲ μίαν ἄλλην τροπολογίαν διὰ τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον εἰσέπραττεν ἡ Ἑταιρεία καὶ τὰ ὁποῖα θὰ περιέλθουν εἰς τὸ Κράτος. (Ἀναγινώσκει).

§9Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 ὑπάρχει μία διάταξις, τὴν ὁποίαν ἔχετε θέσει σεῖς καὶ ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). «Τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Χίου ὑποχρεοῦται ......» Ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις, σημαίνει ὅτι δὲν θὰ προσλάβῃ ὅλους τοὺς ἐπὶ μίαν τεσσαρακονταετίαν ἐργαζομένους. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπάλληλοι ὑπηρετήσαντες ὑπὸ τὴν Ὀθωμανικὴν Αὐτοκρατορίαν καὶ ἀπὸ τοῦ 1912, ὅτε ἡ Χίος προσηρτήθη εἰς τὴν Ἑλλάδα, σήμερον, ὅταν τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Χίου περιέρχεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Δημοσίου, νὰ ἀπολυθοῦν. Δὲν πρέπει νὰ ἀπολυθῇ ἔστω καὶ εἷς ὑπάλληλος.

§10Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημοσ. Ἔργων). Μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν φόρων, τὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα, ὅπως ξεύρετε, ἐνισχύονται ἀπὸ τὸ Κράτος.

§11Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Οἱ συνάδελφοι ἐκ Χίου δὲν ἐπρόσεξαν τὴν παράγραφον αὐτήν.

§12Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Περιλαμβάνεται ὁλόκληρον τὸ προσωπικόν;

§13Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημοσ. Ἔργων). Δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο.

§14Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ὅταν τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον διοικῆται σήμερον μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν 10 ὑπαλλήλων .....

§15Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημοσ. Ἔργων). Κατηργήθησαν ὅλοι οἱ φόροι τῶν Λιμενικῶν Ταμείων καὶ οἱ φοροτεχνικοὶ ὑπάλληλοι εἶναι ἔξω. Εἶναι διάταξις τοῦ νόμου νὰ προσληφθοῦν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἰς τὴν Πρέβεζαν καὶ δὲν δύναται νὰ τοὺς προσλάβῃ ὁ Δῆμος. Εἶναι ζήτημα γενικόν.

§16Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Δὲν ἐγένετο πουθενὰ μέχρι τοῦδε. Ἐὰν συνιστᾶται ἕνα νέον Ταμεῖον, μία νέα ὑπηρεσία καὶ τίθεται ὑπὸ τὴν ἁρμοδιότητά σας μία νέα ὑπηρεσία καὶ τὸ προσωπικὸν ὁλόκληρον .......

§17Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημοσ. Ἔργων). Δὲν εἶναι Κρατικὴ ὑπηρεσία. Ἦτο μία ἰδιωτικὴ Ἑταιρία, ἡ ὁποία εἶχεν ἀναλάβει τὴν ἐκμετάλλευσιν .....

§18Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προσληφθῇ ὁλόκληρον τὸ προσωπικὸν τὸ ὑφιστάμενον.

§19Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημοσ. Ἔργων). Κατὰ ποῖον τρόπον;

§20Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Τὸ νομοσχέδιόν σας εἶναι ἐλλειπές, διότι δὲν διαγράφει τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο.

§21Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημοσ. Ἔργων). Εἶναι πλῆρες τὸ νομοσχέδιον τοῦτο.

§22Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Οὐδεμία πρόνοια ἐλήφθη διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς.

§23Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημοσ. Ἔργων). Εἶναι ἰδιωτικαὶ Ἑταιρίαι πάμπολλαι. Ἄν τὸ Κράτος ἔλθῃ καὶ πάρῃ μίαν Ἑταιρίαν, θὰ πάρῃ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους της;

§24Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι δυνατὸν νὰ πεταχθοῦν μετὰ 40 ἔτη οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς τὸν δρόμον;

§25Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημοσ. Ἔργων). Ἀπὸ ποῖον πετάγονται εἰς τὸν δρόμον; Ἦσαν ὑπάλληλοι τοῦ Κράτους;

§26Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι διάδοχος τὸ Δημόσιον εἰς τὰ δικαιώματα καὶ τὰς ὑποχρεώσεις.

§27Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι 12 ἐν ὅλῳ ὑπάλληλοι.

§28Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημοσ. Ἔργων). Καὶ ὁ Ὀργανισμὸς τοῦ Λιμένος Πειραιῶς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ προσλάβῃ τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους καὶ δὲν δύναται νὰ τοὺς προσλάβῃ καὶ εἶναι ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν 20 ἐτῶν ὑπηρεσίαν.

§29Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πρέπει νὰ λάβῃ πρόνοιαν ἡ Κυβέρνησις.

§30Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Νὰ ληφθῇ μεταγενεστέρως μία νομοθετικὴ πρόνοια ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§32Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠρωτήσατε τὴν Βουλήν. Νὰ ἐρωτήσετε τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν μου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Χίου .....

§33Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημοσ. Ἔργων). Νὰ ἐρωτηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν δαπάνην.

§34Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Δὲν ἔχει σχέσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§35Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημοσ. Ἔργων). Ἀπορῶ πῶς δὲν τὸ γνωρίζετε σεῖς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔχει σχέσιν;

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, κρατεῖται τὸ νομοσχέδιον τοῦτο διὰ νὰ συζητηθῇ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων κ.λ.π.». Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος, ὡς εἰσηγητής, ἔχει τὸν λόγον.

§37Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δοκιμάζω πολλὴν εὐχαρίστησιν, διότι ἡ νομοθετικὴ ἐργασία εἰς τὴν Βουλὴν ἐγκαινιάζεται δι’ ἰδικῆς μου εἰσηγήσεως, πολὺ δὲ περισσότερον διότι τὸ θέμα τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἀναφέρεται εἰς τὸ κοινοβουλευτικόν μας ἀντιπροσωπευτικὸν πολίτευμα, διὰ τὴν γνησιωτέραν ἐκπροσώπησιν τοῦ λαοῦ. Θὰ ἤθελα, κύριοι Βουλευταί, παρενθετικῶς νὰ ἐκφράσω μίαν εὐχήν: Ἡ παροῦσα Βουλὴ εἰς τὸ νομοθετικόν της ἔργον νὰ εἶναι εὐτυχεστέρα τῆς προηγουμένης, ἡ ὁποία ἐπέσυρεν ἐναντίον της πολλὰς κατηγορίας, καὶ ἐὰν αἱ πλεῖσται τούτων δὲν εἶναι ἀληθεῖς, ἐν τούτοις εἶναι κάπως βάσιμος ἡ κατηγορία, ὅτι τὸ νομοθετικόν της ἔργον δὲν ἐπήρκεσεν ὅσον θὰ ἔπρεπε. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς πλείστας αἰτίας. Ἡ ὀλιγώτερον ὅμως σημαντικὴ δὲν εἶναι ἐκείνη, κατὰ τὴν ὁποίαν προσωπικότητας σπουδαίας ὁλκῆς πράγματι τὰς διέκρινεν ἡ ἐπιθυμία νὰ καταναλίσκουν τὸν χρόνον τῆς Βουλῆς ἐκείνης εἰς ἐκτεταμένας συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐν τέλει κατέληγον εἰς τὴν κατάχρησιν τοῦ Βήματος. Ἄς χρησιμεύσῃ, λοιπόν, τὸ παράδειγμα τῆς Βουλῆς ἐκείνης ὡς ἀφορμὴ εἰς τὴν παροῦσαν Βουλήν, ὥστε ὁ χρόνος νὰ χρησιμοποιῆται κατὰ τρόπον γονιμώτερον καὶ τὸ ἔργον μας νὰ εἶναι ἀποδοτικώτερον. Δὲν δύναται νὰ ἀρνηθῇ τις, κύριοι Βουλευταί, ὅτι ἡ παρελθοῦσα Βουλὴ συγκατέλεγε μεταξὺ τῶν μελῶν της προσωπικότητας ἀξίας πάσης ἐκτιμήσεως, μὲ κατάρτισιν πλήρη καὶ ὅτι τῶν προσωπικοτήτων ἐκείνων ἡ ἀπουσία δημιουργεῖ θλίψιν εἰς ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐκ τοῦ σύνεγγυς τοὺς ἐγνωρίσαμεν καὶ μαζί των συνειργάσθημεν. Ἄς εὐχώμεθα ὅπως τὸ ἔργον τῆς παρούσης Βουλῆς ἀποβῇ γονιμώτερον τῆς παρελθούσης Βουλῆς. Ἡ ἀρχὴ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, κύριοι Βουλευταί, ἐγένετο ὁμοφώνως δεκτὴ ἀπὸ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ἀποβλέπει εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, τὸ μὲν διὰ τῆς διορθώσεως τῶν κακῶς ἐγγεγραμμένων, τὸ δὲ διὰ τῆς ἐγγραφῆς τῶν κακῶς παραλειφθέντων ἢ τῶν κακῶς διαγραφέντων. Ἡ συμπλήρωσις γίνεται, ἐπαναλαμβάνω, διὰ τῆς διαγραφῆς τῶν κακῶς ἐγγεγραμμένων, τῶν μὴ πληρούντων τὰς νομίμους προϋποθέσεις καὶ παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ὁρίσῃ τὰς προθεσμίας, αἱ ὁποῖαι θὰ τηρηθοῦν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ Ἐπιτροπὴ εὑρέθη ἐν διαφωνίᾳ καὶ ἀπεφασίσθη ὅπως ὁμοφώνως ἐκφρασθῇ ἡ εὐχὴ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἵνα, εἰ δυνατόν, συμπληρωθῇ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὸ νομοσχέδιον διὰ τῆς ἐγγραφῆς ὡρισμένων προθεσμιῶν.

§38Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τί διαφωνία ὑπῆρξε;

§39Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 ἀναφέρεται ὅτι αἱ προθεσμίαι ὅσον ἀφορᾷ τὰς αἰτήσεις ἐγγραφῆς καὶ τὰς ἐνστάσεις, θέλουν ὁρισθῇ δι’ ἀποφάσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, χωρὶς δηλαδὴ νὰ ἀναγράφωνται. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐξέφρασε τὴν εὐχὴν ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀποδεχθῇ τὴν ἐγγραφὴν τῶν προθεσμιῶν, τοῦ μάξιμουμ καὶ τοῦ μίνιμουμ αὐτῶν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐμφανίζεται τὸ νομοσχέδιον πληρέστερον.

§40Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἔχῃ κάποιαν εὐχέρειαν ὁ κ. Ὑπουργός;

§41Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως.

§42Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἡ Ἐπιτροπή σας, εἴπατε, διεφώνησεν ὅσον ἀφορᾷ τὰς προθεσμίας. Σεῖς θέλετε νὰ τεθοῦν τακταὶ προθεσμίαι. Ἐὰν ὑπάρχῃ κάτι, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ λείψῃ ἀπὸ τὸν παρόντα νόμον, εἶναι αἱ τακταὶ προθεσμίαι, διότι αὐτοῦ ἐγένετο κακὴ χρῆσις κατὰ τὸ ἄμεσον παρελθόν. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο.

§43Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ εἶπον τοῦτο, ὅτι μέλη τινὰ τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξέφρασαν διαφωνίαν ὅσον ἀφορᾷ τὸ σημεῖον τοῦτο τοῦ νομοσχεδίου, κατὰ τὸ ὁποῖον δὲν ὁρίζονται αἱ προθεσμίαι, ἀλλ’ ὁ καθορισμός των ἐπαφίεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐξεφράσθη δὲ, ἡ εὐχή, ἀπὸ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατόν, συμμορφωθῇ πρὸς τὴν εὐχὴν ταύτην καὶ καθορίσῃ ὄχι τακτὰς προθεσμίας, ἀλλ’ ὡρισμένα χρονικὰ περιθώρια, ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ δύναται νὰ κινηθῇ.

§44Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Μέχρι τῆς τελευταίας ὥρας πρέπει νὰ ἔχῃ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ παρατείνῃ τὰς προθεσμίας τῆς ἐγγραφῆς ἢ τῆς διαγραφῆς.

§45Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον, κύριοι Βουλευταί, εἶναι ἡ συμπλήρωσις τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, διὰ τῆς ἐπανεγγραφῆς μερικῶν ἀνυποτάκτων, οἱ ὁποῖοι διεγράφησαν διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην, χωρὶς ὅμως ἡ κατηγορία νὰ εἶναι ἀληθής. Ἐπὶ πλέον, ἡ Ἐπιτροπὴ διὰ μιᾶς προσθήκης ἐπεδίωξεν ὅπως ἡ ἐπανεγγραφὴ τῶν διὰ τὸν λόγον αὐτὸν διαγραφέντων ἐκ τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, διευκολυνθῇ ἔτι μᾶλλον, προτείνουσα ὅπως τοῦτο ἐπιτυγχάνεται καὶ διὰ τῆς προσαγωγῆς ὄχι μόνον ἀπολυτηρίου—διότι εἶναι ἐνδεχόμενον αὐτοὶ νὰ ἐκηρύχθησαν ἀνυπότακτοι, χωρὶς νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ προσέλθουν, ἀλλὰ καὶ διὰ πιστοποιητικοῦ τοῦ οἰκείου Στρατολογικοῦ Γραφείου, ὅτι εἶναι στρατολογικῶς ἐν τάξει. Ἐπὶ πλέον, ἡ Ἐπιτροπὴ ἠθέλησεν ἔτι μᾶλλον νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐπανεγγραφήν, προτείνουσα ἰδιαιτέραν παράγραφον, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιτρέπεται ἡ αἴτησις τῆς ἐπανεγγραφῆς νὰ γίνεται καὶ ὑπὸ οἱουδήποτε μέλους τῆς οἰκογενείας τοῦ διαγραφέντος.

§46Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Αὐτὸ ἀφορᾷ τοὺς στρατευμένους.

§47Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὴν εὐχέρειαν τῆς αὐτοπροσώπου ἐμφανίσεως.

§48Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Παλαιότερον ἐλαμβάνετο πρόνοια ἐκ τοῦ νόμου, δηλαδὴ δι’ ὅσους ἐπήγαιναν στρατιῶται, τὸ Στρατολογικὸν Γραφεῖον ἔφερε τὴν μεταβολὴν καὶ ἐνεγράφοντο εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους.

§49Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Καὶ σήμερον ὑπάρχει αὐτό.

§50Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖ πρόκειται περὶ ἀρχικῆς ἐγγραφῆς. Ἐδῶ πρόκειται περὶ διαγραφῆς λόγῳ ἀνυποταξίας. Ὁ νόμος ζητεῖ τὴν αὐτοπρόσωπον ἐμφάνισιν, εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι στρατευμένοι, παρέχεται ἡ εὐχέρεια τὴν ἐγγραφήν των νὰ ζητήσῃ οἱονδήποτε μέλος τῆς οἰκογενείας των.

§51Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Διατί ὁ νόμος θέλει τὴν αὐτοπρόσωπον ἐμφάνισιν; Εἰς καμμίαν περίπτωσιν δὲν ἀπαιτεῖται αὐτοπρόσωπος ἐμφάνισις. Εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους Τριπόλεως μᾶς διέγραψαν ὅλους ἡμᾶς. Πρέπει νὰ πᾶμε τώρα εἰς τὴν Τρίπολιν νὰ ἐγγραφῶμεν ἢ νὰ στείλωμεν μίαν αἴτησιν; Αὐτὴ ἡ αὐτοπρόσωπος ἐμφάνισις πρέπει νὰ λείψῃ ἀπὸ τὸ κείμενον τοῦ νόμου.

§52ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ἐγγραφὴ δι’ ἀντιπροσώπου;

§53Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δι’ ὑποβολῆς αἰτήσεως.

§54Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ σημεῖον ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικοφρόνων ἐγένετο μακρὰ συζήτησις εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, διότι ὑπάρχει ἕν ἄρθρον εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, κατὰ τὸ ὁποῖον οἱ διαγραφέντες ἐκ τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τῶν περιφερειῶν ἐκ τῶν ὁποίων κατάγονται, λόγῳ δῆθεν ἐγγραφῆς των εἰς τὸν τόπον τῆς ἐγκαταστάσεώς των, ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐπανεγγραφῆς εἰς τοὺς ἀρχικοὺς καταλόγους τοῦ τόπου τῆς καταγωγῆς των, δηλαδή, ἐὰν προσαγάγουν μίαν ἁπλῆν βεβαίωσίν των, ὅτι δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὸν τόπον, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχουν ἤδη ἐγκατασταθῆ. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὸ νομοσχέδιον μὲ εὗρεν ἐντελῶς ἀντίθετον. Ὑπεστήριξα, δηλαδή, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ πρέπει τελείως νὰ διαγραφῇ, διότι ὑποθάλπει νοθείαν, ὑποθάλπει ἔλλειψιν γνησιότητος τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων καὶ εἶναι ἐπικίνδυνον διὰ τὰ ἐκλογικὰ ἀποτελέσματα. Δηλαδὴ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ εὐκόλως τὸ ἑξῆς: Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ἐγκατεστημένοι εἰς Ἀθήνας καὶ ἄλλας μεγαλουπόλεις, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἐκ διαφόρων ἐπαρχιῶν. Εἰς τὸν τόπον τῆς ἐγκαταστάσεώς των ἀπέκτησαν δικαίωμα ψήφου, ἀλλὰ διεγράφησαν, κατὰ τὸν νόμον, ἀπὸ τοὺς τόπους τῆς καταγωγῆς των, ὅπου ἦσαν προηγουμένως ἐγγεγραμμένοι, λόγῳ τῆς μονίμου ἐγκαταστάσεώς των εἰς ἄλλον τόπον. Αὐτοὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀπευθυνθοῦν τώρα εἰς τὴν περιφέρειάν των καὶ νὰ ζητήσουν τὴν ἐγγραφήν των ἐκεῖ, προσάγοντες μίαν ἁπλῆν βεβαίωσιν.....

§55Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ βεβαίωσις ὑποβάλλεται εἰς τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν.....

§56Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. ..... Ὁ ὁποῖος, χωρὶς καμμίαν ἔρευναν περὶ τῆς ἀληθείας τῆς βεβαιώσεως, ὅτι δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τὸν τόπον ποὺ ἔχει ἐγκατασταθῆ, διαβιβάζει τὴν αἴτησιν εἰς τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν τοῦ τόπου τῆς περιφερείας του, ὁ ὁποῖος βάσει τῆς βεβαιώσεως καὶ μόνης τοῦ αἰτοῦντος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὸν ἐγγράψῃ. Τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω περικλείει πολλὰ ἐλαττώματα καὶ ὑποθάλπει τὴν νοθείαν, διότι ἔλεγχος αὐτῶν τῶν ὑπευθύνων βεβαιώσεων, ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων δι’ ἡμᾶς τοὺς ἔχοντας τοὐλάχιστον τὴν πεῖραν, δὲν εἶναι δυνατός. Εἶναι, λοιπόν, ἐνδεχόμενον νὰ ὑποβληθοῦν ἀπὸ μέρους τῶν κατοικούντων ἐν Ἀθήναις καὶ προερχομένων ἐκ διαφόρων ἐπαρχιῶν ὑπεύθυνοι δηλώσεις καὶ αἰτήσεις ἐγγραφῆς εἰς τοὺς τόπους τῆς καταγωγῆς των καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἀποκτήσουν τοιουτοτρόπως διπλῆν ἢ καὶ τριπλῆν ψῆφον. Ἀντιλαμβάνεσθε ποῖον κίνδυνον διατρέχει ἐκ τούτου ἡ γνησιότης τῆς ἐκδηλώσεως τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος, ὅταν ὡρισμένοι ἄνθρωποι ἔχουν τὸ προνόμιον νὰ ψηφίζουν δὶς καὶ τρίς. Ὁ κίνδυνος δὲ αὐτὸς καθίσταται ἔτι προφανέστερος εἰς τὰς πόλεις τὰς γειτνιαζούσας, ὡς αἱ πόλεις τοῦ Πύργου καὶ τῶν Πατρῶν, ἡ μεταξὺ τῶν ὁποίων ἀπόστασις εἶναι μία ὥρα. Εὐκόλως, ἑπομένως, θὰ δύνανται οἱ ἐν Πάτραις κατοικοῦντες Ἠλεῖοι νὰ μεταβαίνουν νὰ ψηφίζουν καὶ εἰς τὴν περιφέρειάν των καὶ ἀντιθέτως. Αὐτὸν τὸν κίνδυνον τὸν διαβλέπω καθαρά, ἐπείσθην δὲ καὶ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, διότι καὶ αὐτὴ εἶχε τὰς ἀντιρρήσεις της καὶ συνεφώνει μὲ τὴν ἄποψίν μου, ὅτι τοιουτοτρόπως ὑποθάλπεται ἡ νοθεία, οὐδέποτε δὲ συνηγόρησεν ὑπὲρ τῆς θεσπίσεως αὐτῆς τῆς διατάξεως, ἀλλὰ παραδόξως ἐγένετο ἀποδεκτή.

§57Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Μίαν βεβαίωσιν τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ὅτι δὲν ἔχουν ἐγγραφῆ εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς μονίμου ἐγκαταστάσεώς των.

§58Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται περὶ τῶν διαγραφέντων λόγῳ μονίμου ἐγκαταστάσεως εἰς ἄλλον τόπον. Δηλαδὴ σεῖς ὁ καταγόμενος ἐκ Τριπόλεως καὶ ἔχων δικαίωμα ψήφου εἰς Τρίπολιν, ἐγκατεστάθητε εἰς Ἀθήνας, ἐνεγράφητε εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους....

§59Ν. ΔΕΛΗΒΟΡΙΑΣ. Ἐὰν ἐνεγράφην θὰ ὑποβάλω τὸ βιβλιάριόν μου.

§60Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς διεγράφητε ἀπὸ τὸν κατάλογον τῆς Τριπόλεως, λόγῳ τοῦ γεγονότος ὅτι ἐγκατεστάθητε εἰς Ἀθήνας. Διὰ τοῦτο ἤδη ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ἐπανέλθητε εἰς τὴν Τρίπολιν μὲ μίαν ὑπεύθυνον δήλωσιν, ὅτι δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος εἰς τὰς Ἀθήνας, ὄχι μὲ πιστοποιητικὸν καμμιᾶς ἀρχῆς, ἀλλὰ μὲ ὑπεύθυνον δήλωσιν ἰδικήν σας.

§61Ν. ΔΕΛΗΒΟΡΙΑΣ. Ὁ φόβος σας δὲν εἶναι δικαιολογημένος, διότι ἐὰν ἤμουν ἐγγεγραμμένος εἰς τὰς Ἀθήνας θὰ εἶχε σταλῆ ἔγγραφον εἰς τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν Τριπόλεως.

§62Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τί σημασίαν ἔχει αὐτό. Ἤδη ὑμεῖς εὑρίσκεσθε ὑπὸ τὴν ἑξῆς κατάστασιν. Ὅτι ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας εἶσθε ἐγγεγραμμένος, εἰς δὲ τὴν ἐπαρχίαν σας διεγράφητε. Κάμνετε λοιπὸν μίαν ὑπεύθυνον δήλωσιν σεῖς εἰς τὸν Πρόεδρον ἐδῶ καὶ λέγετε ὅτι ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐγγεγραμμένος εἰς Ἀθήνας καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἐγγραφῶ εἰς Τρίπολιν. Ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς καὶ μόνον τῆς ὑπευθύνου δηλώσεως, μὲ τὴν διάταξιν τὴν θεσπιζομένην εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον.....

§63Ν. ΔΕΛΗΒΟΡΙΑΣ. Θὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ τὸ διορθώσωμεν.

§64Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔτσι ἔχει τὸ πρᾶγμα καὶ διὰ τοῦτο ἐγείρω τὰς ἀντιρρήσεις μου. Διόρθωσιν μερικὴν τοῦ πράγματος δυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν διὰ μιᾶς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβάλω. «Ὁ Πρόεδρος ἐνεργεῖ ἐκ τῶν ἐνόντων ἔρευναν .......» Καὶ τοῦτο, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, δὲν διορθώνει τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ὕποπτον ἀπὸ ἀπόψεως ἐκδηλώσεως τῆς γνησιότητος τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων.

§65Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Διατί νὰ περιορισθῶμεν μόνον εἰς αὐτὸ ποὺ λέγετε, τοὐτέστιν ὁ Πρόεδρος ἐκ τῶν ἐνόντων νὰ ἐξακριβώνῃ τὴν ἀκρίβειαν τῆς δηλώσεως, καὶ νὰ μὴ κάμωμεν κάτι καλύτερον, αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ τόπου νὰ ἐπαληθεύουν τὴν διαγραφὴν ἢ τὴν ἐγγραφήν.

§66Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ἐπεκράτησε τόσον εἰς τοὺς συντάκτας τοῦ νόμου, ὅσον καὶ εἰς τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, ἦτο πῶς θὰ κατορθωθῇ νὰ ἀπαλλάξωμεν τὸν ἐκλογέα τῶν πολλῶν δυσχερειῶν καὶ τῶν πολλῶν μεριμνῶν. Νὰ μὴ τὸν ὑποχρεώσωμεν δηλαδὴ εἰς προσαγωγὴν πολλῶν χαρτιῶν, καὶ διὰ τοῦτο εἰς πλεῖστα σημεῖα ἡ Ἐπιτροπὴ υἱοθέτησε μέθοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν τὴν εὐθύνην τῆς ἐξακριβώσεως θὰ τὴν ἀναλαμβάνουν αὐταὶ αἱ Ἀρχαὶ καὶ νὰ μὴ ὑποχρεώσωμεν τὸν ἐκλογέα νὰ συλλέξῃ τὰ στοιχεῖα του καὶ νὰ ἐπαληθεύῃ τὰς προϋποθέσεις. Δι’ αὐτὸ λοιπὸν εἰς τὴν τροπολογίαν, ἔθεσα τοῦτο, ὅτι ἐκ τῶν ἐνόντων ὁ Πρόεδρος νὰ ἐρευνᾷ, διότι τὸ νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τὸν ἐκλογέα νὰ προσαγάγῃ τὰ χαρτιά, δημιουργεῖ μεγάλας δυσχερείας, ὁ ὁποῖος ἐκλογεὺς εἰς τὸ τέλος δὲν θὰ ἐγγραφῇ.

§67Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ἅμα γίνῃ αὐτὸ ποὺ λέγετε, δὲν προσθέτομεν μεγάλα πράγματα εἰς αὐτὸ ποὺ θέλετε νὰ διορθώσωμεν. Εἰς τὴν πραγματικότητα ποτὲ ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν δὲν θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ βεβαιώσῃ αὐτὰ τὰ πράγματα. Συνεπῶς ὅλα αὐτὰ εἶναι δῶρον ἄδωρον.

§68Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄς σκεφθῶμεν κάτι καλύτερον. Προσέτι, κύριοι Βουλευταί, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐν τῇ μερίμνῃ της νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐγγραφὴν καὶ τῶν γυναικῶν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, ἐσκέφθη ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαλλάξῃ τὰς κυρίας ἀπὸ τὸ νὰ ἀναγκάζωνται νὰ προσαγάγουν πιστοποιητικά, ἐκ τῶν ὁποίων νὰ ἐμφαίνηται ἡ πραγματική των ἡλικία καὶ διὰ τοῦτο ἠρκέσθημεν εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ πιστοποιητικοῦ ὅτι ἔχει τὴν νόμιμον ἡλικίαν ἁπλῶς, χωρὶς νὰ ἀναγράφηται ἡ πραγματικὴ ἡλικία. Πρὸς τοῦτο, κατ’ αἴτησιν μέλους τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς μία ἄλλη προσθήκη εἰς τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὰς μικρὰς Κοινότητας, τὰς ἀπομεμακρυσμένας ἀπὸ τὰς ἕδρας τῶν Πρωτοδικείων, νὰ μὴ ἀπαιτῆται ἐκ μέρους τῶν γυναικῶν ἡ προσαγωγὴ πιστοποιητικοῦ τῆς ποινικῆς των καταστάσεως, διότι τοῦτο εἶναι δυσκολώτατον καὶ ἀπετέλει δυσχέρειαν καὶ κώλυμα εἰς τὰς γυναίκας αἱ ὁποῖαι θὰ ἐγγραφοῦν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, κύριοι Βουλευταί, εἶναι κάπως καινοφανὲς εἰς τὸ σχέδιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶναι ἡ θέσις διατάξεως, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ χρειασθῇ ἡ ἐπαλήθευσις τῶν προϋποθέσεων τῶν ἐγγραφέντων εἰς τοὺς Δήμους Ἀθηνῶν, Θεσσαλονίκης καὶ Πειραιῶς, τῶν προϋποθέσεων, αἱ ὁποῖαι ἀπῃτοῦντο διὰ τὴν ἐγγραφήν των κατὰ τὸ ἔτος 1945, δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν κατὰ τὰ ἔτη 1949 καὶ 1950. Δηλαδὴ ὅτι εἶχον ἐγκατάστασιν εἰς Ἀθήνας πρὸ τοῦ ἔτους 1945. Ἐνόμισε, δηλαδή, ἡ Ἐπιτροπὴ κατὰ τεκμήριον, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐνισχυθῇ αὐτὴ ἡ τάσις τῶν διαφόρων Ἑλλήνων νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν πρωτεύουσαν καὶ νὰ νομίζουν ὅτι ἀποκτοῦν καὶ ἐκλογικὰ δικαιώματα ἐὰν παραμείνουν ὀλίγον χρόνον ἐδῶ. Κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν παρετηρήθη μία τοιαύτη τάσις καὶ ἔχομεν μίαν μεγάλην αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐκλογέων ἐν Ἀθήναις, Πειραιεῖ καὶ Θεσσαλονίκῃ καὶ εἰς ἄλλας μεγάλας πόλεις. Τὸ κακὸν τοῦτο πρέπει νὰ ἐκλείψῃ καὶ διὰ τοῦτο ἐθεσπίσθη ἡ διάταξις αὐτὴ ἀπὸ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ συστήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι τακτοποιεῖ καλύτερον τὴν ἐκλογικὴν κατάστασιν τῶν Ἑλλήνων. Ἐπίσης εἶναι μία ἄλλη ἐλαφρὰ τροπολογία λόγῳ τῆς συγχύσεως, ἡ ὁποία ἐπῆλθεν εἴς τινας ἐνορίας Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης καὶ προσθέτομεν τὰ ἑξῆς: «Ἄνω τῶν 30.000 κατοίκων». Καὶ τέλος προσθέτομεν ἄρθρον, διὰ τοῦ ὁποίου τακτοποιεῖται τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ὑπαλλήλων τῶν λαβόντων μέρος εἰς τὴν ἀνασύνταξιν. Μάλιστα δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτῶν δὲν εἶναι μικρὰ καὶ ἰδίως οἱ κόποι, εἰς τοὺς ὁποίους θὰ ὑποβληθοῦν ὡρισμένοι ὑπάλληλοι διὰ τὴν ἐπαλήθευσιν τῆς ἐγκαταστάσεως εἰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, θὰ εἶναι μεγάλη. Δέον ὅμως νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ἀπὸ μέρους τοῦ Σώματος, ὅτι καὶ εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν προέβη ἐλαφρᾷ τῇ συνειδήσει. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον τὸ ἔργον αὐτὸ τὸ ἀνέθεσεν εἰς αὐτεπάγγελτον ἐνέργειαν τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν, ὁ ὁποῖος ὑποχρεοῦται νὰ ἀναζητήσῃ ἀπὸ τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχὰς νὰ στείλουν τὰς ἀναγκαίας βεβαιώσεις ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας, ἥτις ἐὰν παρέλθῃ ἄπρακτος, εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἐγγεγραμμένου ἐκλογέως. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν μετατίθεται τὸ βάρος τῆς βεβαιώσεως ἀπὸ τὸν ἐκλογέα εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν.

§69Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ εἰπῆτε τὸ ἑξῆς: Θὰ παρετηρήσατε ὅτι αὐθαιρέτως εἶχον διαγραφῆ ἐκλογεῖς εἰς τὰ χωρία των, χωρὶς νὰ ἔχουν γνῶσιν. Δὲν νομίζετε ὅτι αὐτοὶ πρέπει νὰ ἐγγραφοῦν; Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις εἰς τὰ κοινοτικὰ ἐκεῖνα Συμβούλια, τὰ ὁποῖα αὐθαιρέτως διέγραψαν πολίτας. Νομίζω ὅτι πρέπει ἀμέσως νὰ ἐγγραφοῦν αὐτοὶ εἰς τοὺς καταλόγους.

§70Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα δὲν ὑπῆρχε Κοινότης, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ μὴ ἠμποροῦσαν νὰ ψηφίσουν πλῆθος ἀνθρώπων, διότι διεγράφησαν αὐθαιρέτως. Νὰ διαταχθοῦν αἱ ἐπιτροπαί, αἵτινες ἔχουσαι ὑπ’ ὄψει τοὺς καταλόγους τοῦ 1946, νὰ τοὺς ἐπανεγγράψουν.

§71Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Αὐτοὶ διεγράφησαν, διότι τὸ ὁρίζει ὁ νόμος δι’ ὅσους ἀπὸ τοῦ 1940 καὶ ἐντεῦθεν δὲν εἶναι κάτοικοι τῆς περιφερείας των.

§72Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους ὑπῆρχε καὶ πλῆθος ὀνομάτων πολιτῶν, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα ἦσαν παραποιημένα.

§73Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἔχετε τροπολογίας, νὰ τὰς ὑποβάλετε. Μεταξὺ τῶν ἄλλων τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἀποδεκτὰς ἡ Ἐπιτροπή, εἶναι ἡ τροπολογία τοῦ κ. Γεώργα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπαιτεῖται κατὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς αἰτήσεως νὰ τηρῆται βιβλίον ὑπὸ τοῦ εἰρηνοδίκου, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἀναγράφωνται κατὰ σειρὰν ὑποβολῆς αἱ σχετικαὶ αἰτήσεις, θὰ λαμβάνουν δὲ οἱ ὑποβάλλοντες ταύτας καὶ μίαν ἀπόδειξιν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν πρόσθετον ἐγγύησιν, ὅτι ἡ ὑποβαλλομένη αἴτησις δὲν πρόκειται νὰ χαθῇ καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὁ ἔλεγχος τῆς τυχὸν ἀπωλείας. Αὐταὶ ἦσαν αἱ τροποποιήσεις τῆς Ἐπιτροπῆς. Κατὰ τὰ ἄλλα ἡ Ἐπιτροπὴ βλέπει τὸ νομοσχέδιον ἄρτιον καὶ πλῆρες καὶ συνιστᾷ τὴν ἀποδοχήν του εἰς μίαν μόνον ἀνάγνωσιν.

§74Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐπιθυμῶ ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εὐχαριστῶ τὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὰς τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ὑπέδειξε καὶ τὰς ὁποίας ἀποδέχομαι. Ἐπιθυμῶ ἀκόμη νὰ προσθέσω τοῦτο, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν καθορισμὸν τῶν προθεσμιῶν, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος ἔκαμε μίαν ἐπιτυχῆ παρατήρησιν. Δὲν εἶναι ἀναγκαία καὶ διὰ τοῦ νόμου δέσμευσις. Νὰ δεχθῶμεν τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ν’ ἀναγνωρισθῇ ἡ εὐχέρεια τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ κινηθῇ ἐντὸς μιᾶς προθεσμίας. Ἄλλωστε ὁ καθορισμὸς τῆς ἡμερομηνίας τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἐκλογῶν, τὴν ὁποίαν θὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν, προσδιορίζει τὰς προθεσμίας. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε καὶ ὑπέγραψεν ἤδη τὸ σχετικὸν Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου αἱ δημοτικαὶ καὶ κοινοτικαὶ ἐκλογαὶ θὰ ἐνεργηθοῦν τὴν 3ην Σεπτεμβρίου.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἕτερος τῶν εἰσηγητῶν κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§76Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ ἀνάγκη τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοθετήματος εἶναι ἀπαραίτητος, διότι παρετηρήθη ὅτι κατὰ τὰς προηγουμένας ἐκλογὰς ὑπῆρξαν πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἐστερήθησαν τοῦ δικαιώματος τῆς ψήφου των ἐκ διαφόρων ἀσυστάτων αἰτίων. Ὑπῆρξαν πολλοὶ διαγραφέντες ἐκ τῶν καταλόγων ὡς ἀποβιώσαντες, ἐνῷ ἔζων, ὑπῆρχον οἱ στρατιῶται οἱ ἀπολυθέντες κατὰ τὸ 1949 καὶ ἐνῷ ἐδικαιοῦντο νὰ ψηφίσουν, ἐν τούτοις ἐστερήθησαν τῆς ψήφου των, διότι δὲν ἦσαν ἐγγεγραμμένοι εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους. Ὑπῆρχον ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ οὐδέποτε μετεκινήθησαν τῆς ἰδιαιτέρας των πατρίδος, ἐν τούτοις διεγράφησαν τῶν καταλόγων, χωρὶς καμμίαν ἀπολύτως δικαιολογίαν. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀποσκοπεῖ ἔκτακτον ἀναθεώρησιν τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων καὶ νὰ διορθώσῃ τὰς γενομένας παραβάσεις τῶν στοιχειωδῶν βάσεων τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Ὡς εἰσηγητὴς ἐμελέτησα τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐπέφερα κατὰ τὴν κρίσιν μου ὡρισμένας τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ δι’ ἐλαχίστων νὰ ἀναπτύξω. Δὲν ὑπάρχει διαφωνία εἰς τὸ ἄρθρον 112. Διὰ τὸ ζήτημα τῶν προθεσμιῶν, ἐζήτησα νὰ τεθοῦν ὡρισμέναι προθεσμίαι δι’ ὅλας τὰς περιπτώσεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Τοῦτο τὸ ἐζήτησα, διότι νομοτεχνικῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τίθενται διατάξεις, χωρὶς νὰ τίθενται καὶ αἱ ἐπιβαλλόμεναι προθεσμίαι. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἐκλογικὸς νόμος ἢ Διάταγμα ἀφορῶν τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, ποὺ νὰ μὴ τίθεται προθεσμία. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς εἶναι τοῦτο ἐπιβεβλημένον. Ἡ παρατήρησίς μου αὕτη εἶναι ἐνδεδειγμένη διὰ τὴν πλήρη ἐμφάνισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ δὲν νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν εἰς τὴν ἀρτίαν ἐμφάνισιν τοῦ νομοσχεδίου του. Τὸ ἄρθρον 4 λέγει: (Ἀναγινώσκει) ....... Τὸ αὐτοπρόσωπον μὲ ξενίζει. Γιὰ φαντασθῆτε, τί χρόνος ἀπαιτεῖται, ὁ διαμένων ἐπὶ παραδείγματι κάτοικος Φλωρίνης νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Ἱεράπετραν τῆς Κρήτης, ὅπου εἶναι δημότης. Δηλαδὴ τὸ αὐτοπροσώπως κατ’ οὐσίαν εἶναι στέρησις τοῦ δικαιώματος τοῦ ψηφίζειν. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν ὅπως τὸ ἄρθρον τοῦτο διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει) ....... Τί τούτου ἁπλούστερον, ἀντὶ νὰ χρειασθῇ τις νὰ διασχίσῃ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Νομίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου.

§77ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ.............

§78Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὁπουδήποτε εὑρίσκεται ὁ ἐκλογεὺς νὰ δύναται νὰ ὑποβάλλῃ αἴτησιν.

§79Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἄς μεταβῇ εἰς ἕνα συμβολαιογραφεῖον. Δὲν πρόκειται περὶ μεγάλης δαπάνης.

§80Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὑποτίθεται ὅτι θὰ συντάξῃ τὴν αἴτησιν ἐνώπιον τοῦ εἰρηνοδίκου ἢ τοῦ ἀστυνόμου. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 μετὰ τὴν φράσιν «δύναται......» νὰ τεθῶσιν αἱ φράσεις: (Ἀναγινώσκει «.......»

§81Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλετε τὴν μὴ αὐτοπρόσωπον ἐμφάνισιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διεγράφησαν, διότι ἐγκατεστάθησαν ἀλλοῦ;

§82Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ κωλύεται, εἴτε διότι ὑπέστη φέρ’ εἰπεῖν ἐγχείρησιν ἡ σύζυγός του καὶ ἀπουσιάζει εἰς Ἀθήνας.

§83Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Πρόκειται περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διεγράφησαν ὡς μὴ κατοικοῦντες μονίμως. Ἄν ὅμως ὑποτεθῇ ὅτι κακῶς διεγράφησαν, θὰ πρέπῃ δι’ αὐτοὺς κατὰ τὴν ἀναθεώρησιν νὰ μὴ ἀπαιτοῦνται αἱ διατυπώσεις αὐταί, ἡ αὐτοπρόσωπος ἐμφάνισις.

§84Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶναι καὶ ἡ περίπτωσις τῶν ναυτικῶν, οἱ ὁποῖοι ταξιδεύουν συνεχῶς.

§85Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 6 προτείνω τὸ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει) «.......» Ἐπίσης εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον 6 § 1 (Ἀναγινώσκει) «.............» Τοῦτο τὸ ἀπεδέχθη καὶ ἡ Ἐπιτροπή. Συνεπῶς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν. Μετὰ τὴν παράγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 6 νὰ προστεθῇ § 3 ἔχουσα οὕτω: (Ἀναγινώσκει) «.............» Δηλ. ἄν εἷς ὑπηρετῇ εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἄδειαν νὰ πάρῃ. Συνεπῶς νὰ δύναται εἷς συγγενής του νὰ ὑποβάλῃ τὴν αἴτησιν, μὲ τὴν βεβαίωσιν τῆς ἁρμοδίας στρατιωτικῆς Ἀρχῆς ὅτι ὑπηρετεῖ εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ. Ὡς εἰς τὴν § 4ην τοῦ ἄρθρου 6 προτείνω: (Ἀναγινώσκει) «...........» Ἀπὸ τὸ 1940 εἶναι γνωστὸν ὅτι μύρια ὅσα κακὰ ὑπέστη ἡ Ἑλλάς, συνεπείᾳ τῶν ὁποίων ἐγένετο τόσον ὑδροκέφαλος ἡ πρωτεύουσα. Δι’ αὐτὸ λέγομεν «οἱ πρὸ τοῦ 1940 δέον νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς ἑστίας των». Ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἀπεδέχθη τοῦτο, ἀλλὰ τὸ πρὸ τοῦ 1945. Ἐνῷ ὅμως ἀπεδέχθη τοῦτο, εἰς τὸ σχέδιον τῆς Ἐπιτροπῆς, ἴσως ἐκ παραδρομῆς, ἀνεγράφη «πρὸ τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1945». Νομίζω ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ διορθωθῇ ὡς ἀπεφασίσθη. Δηλαδὴ πρὸ τῆς 1)1)1945. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὰ μητρῶα τῶν ἀρρένων τῶν Δήμων. Πρέπει νὰ εἴπητε «οἱ μὴ ἐγγεγραμμένοι εἰς τὰ μητρῶα τῶν ἀρρένων». Αὐτὸ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν.

§86ΑΛ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Παρετήρησα ὅτι κατὰ τὰς τελευταίας δύο βουλευτικὰς ἐκλογὰς πολλοὶ ἐκλογεῖς δὲν εἶχον ἐγγραφῆ εἰς τοὺς καταλόγους, ἴσως ἐξ ἀγνοίας τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει ὡρισμένας ὑποχρεώσεις. Θὰ ἐπεβάλλετο ὅθεν διὰ τοῦ νόμου τούτου νὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ Δήμαρχοι ἢ οἱ Πρόεδροι Κοινοτήτων νὰ κάμουν εὐρυτέραν τὴν γνῶσιν τοῦ νόμου κατά τινα τρόπον, ὥστε διὰ τοιχοκολλήσεων, εἴτε ἄλλως πῶς, ὥστε νὰ μάθουν τὰς ὑποχρεώσεις των οἱ πολῖται. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου περιπτώσεις κατὰ τὴν τελευταίαν ἐκλογήν, ὅτι εἰς πολλὰς Κοινότητας τοῦ Νομοῦ Ἀττικοβοιωτίας τὸ ποσοστὸν τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδύναντο νὰ ψηφίσουν λόγῳ ἀγνοίας τῶν λεπτομερειῶν τοῦ νόμου, ὑπερέβαινε τὸ 20% καὶ φαντάζομαι ὅτι τὸ ποσοστὸν αὐτὸ θὰ εἶναι μεγαλύτερον διὰ τὰς ἀπομεμακρυσμένας περιοχάς, ὅπου ἡ ἐπικοινωνία μὲ τὴν νομοθετικὴν μηχανὴν εἶναι δυσκολωτέρα. Ἔχω μίαν σχετικὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβάλω καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ γίνῃ δεκτή, διότι θεωρῶ τὸ θέμα τοῦτο σοβαρώτατον.

§87Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν περιφέρειάν μου, τὴν Ἠλείαν, πολλοὶ ἀδίκως καὶ παραλόγως διεγράφησαν, ἐνῷ εἰς τὰς προηγουμένας ἐκλογὰς ἐψήφισαν. Κατόπιν παραστάσεων καὶ διαβημάτων, ὁ Νομάρχης ἐπέτρεψε νὰ ψηφίσουν καὶ ἐψήφισαν. Ἀλλ’ ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἠλείας νομίζει ὅτι κακῶς ἐψήφισαν καὶ ἤσκησε ποινικὴν δίωξιν ἐναντίον των. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ προστατεύσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς ἀπαλλάξωμεν τῆς εὐθύνης.

§88Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐγὼ θὰ ἐπεθύμουν, ἐὰν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχῃ τὸ κουράγιο, νὰ διαγράφῃ τὰς γυναῖκας ἀπὸ τοῦ νὰ ἔχουν δικαίωμα. Θὰ κάμῃ μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσῃ τίτλον καὶ ὄχι τὸν μικρότερον τίτλον τιμῆς διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν ἔχῃ τὸ κουράγιο ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἂς τὰς διαγράφῃ. Θὰ τὸν χειροκροτήσωμεν. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἔχωμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν εἰς τὴν νομοθεσίαν μας, ἡ ὁποία ἀτυχῶς ἐγένετο ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν δύο Κομμάτων, μὲ τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἀκόμη ἰδιαιτέρως μὲ τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ τότε κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι τὸ αἴσθημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ θὰ ἱκανοποιηθῇ ἀπολύτως, ἐὰν θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ διαγράφῃ αὐτὸ ἀπὸ τὸ ὑπάρχον νομοσχέδιον. Νὰ εἴπῃ «καταργεῖται τὸ δικαίωμα τῆς ψήφου τῶν γυναικῶν».

§89Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7. Θὰ ἤθελον νὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀρκαδίας πολιτευτής, τὸ ὁποῖον εἶναι διφορούμενον ἐὰν εἶναι ὑπὲρ ἢ κατὰ τῶν γυναικῶν, διότι ἡ ἄποψις τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου θέλει τὰς γυναῖκας πολὺ γυναῖκας καὶ νὰ μὴ ἀνακατεύωνται εἰς τὴν πολιτικήν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ ἐγγραφὴ εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐκ τοῦ νόμου τὸ ἐκλογικὸν δικαίωμα, πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ διὰ τὰς γυναῖκας. Δηλαδὴ παράλειψις τοῦ νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους δύναται νὰ ἔχῃ συνεπείας, αἱ ὁποῖαι πιθανὸν εἰς τὸν ἰδιωτικὸν βίον νὰ εἶναι σοβαραί, διότι ἰδοὺ τί παρατηρεῖται. Μία τάξις σπεύδει καὶ ἐγγράφεται καὶ ἄλλη δὲν ἐγγράφεται. Νὰ εἶναι λοιπὸν ὑποχρεωτικὴ ἡ ἐγγραφὴ εἰς πάντας, μέχρι στερήσεως ἀκόμη καὶ τοῦ δελτίου τροφίμων ἢ μέχρι στερήσεως τῆς ἐκδόσεως μιᾶς ἀδείας δι’ οἱανδήποτε χρῆσιν, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένοι. Κύριε Πρόεδρε, ὑποβάλλω αὐτὴν τὴν τροπολογίαν καὶ παρακαλῶ πολὺ ἢ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἢ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἀνακοινώσῃ ἐὰν τὴν δέχεται ἢ ὄχι (Ἀναγινώσκει) «........»

§90ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ ὁρισθοῦν καὶ κυρώσεις.

§91Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὅπου προσάγεται πιστοποιητικὸν Δήμου ἢ Κοινότητος, νὰ προσάγηται συγχρόνως καὶ πιστοποιητικὸν ἐγγραφῆς εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους.

§92Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παρομοία τροπολογία εἰς ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχει εἰδικὸν σκοπὸν νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐγγραφὴν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Αὐτὸ θέλει μακρὰν συζήτησιν καὶ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ.

§93Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐμελετήθη τὸ ζήτημα τῆς ἀποσυμφορήσεως τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ μεγαλύτερον κακὸ ποὺ ἠμπορεῖ νὰ φαντασθῇ κανείς, ὥστε νὰ ἀσκηθῇ μία πίεσις εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παραμένουν εἰς τὰς Ἀθήνας, διὰ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς ἐπαρχίας των. Πρέπει νὰ ἀσχοληθῇ σοβαρῶς καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Κοινοβούλιον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι νομίζω ὅτι ἡ κατὰ τρόπον ἀνώμαλον ἐπαύξησις τοῦ πληθυσμοῦ τῶν Ἀθηνῶν διὰ τῆς εἰσροῆς ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα θὰ προσέφερον μεγαλυτέρας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον των καὶ ἡ παραμονή των εἰς τὰς πόλεις ἀποτελεῖ μίαν πληγήν. Νὰ ἔρχωνται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ νὰ πωλοῦν χαρτοφάκελλα, φαινόμενον τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἕνα παρασιτισμόν, ὁ ὁποῖος προξενεῖ μεγάλην ζημίαν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ νομίζω ὅτι ψηφιζομένου τοῦ νομοθετήματος τούτου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεσπισθοῦν διατάξεις τινές, διὰ τῶν ὁποίων νὰ πειθαναγκασθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς ἐπαρχίας των.

§94Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον θίγει ὁ κ. συνάδελφος εἶναι σοβαρόν. Ἀπασχολεῖ τὴν Κυβέρνησιν καὶ θὰ ἠκούαμεν εὐχαρίστως τὴν σχετικὴν γνώμην τῆς Βουλῆς. Προφανῶς ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ παρεμπιπτόντως εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τῆς ἀναθεωρήσεως. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου ἐκ Φθιωτιδοφωκίδος, ἀναγνωρίζω τὴν σοβαρότητα τῆς προτάσεως. Καὶ εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας ὑπάρχει πράγματι ἡ ἔννοια τῆς ὑποχρεωτικότητος, διότι ἡ ψῆφος εἶναι καὶ δικαίωμα καὶ καθῆκον εἰς τὴν Δημοκρατίαν. Νομίζω ὅμως ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. εἰσηγητοῦ ἔχει καλῶς. Πρόκειται περὶ μιᾶς τροποποιήσεως καὶ μιᾶς ἐκτάκτου ἀναθεωρήσεως. Τὸ θέμα πρέπει νὰ ἔλθῃ ὅταν θὰ πρόκηται αἱ ὀργανικαὶ διατάξεις νὰ διατυπωθοῦν, διότι εἶναι θέμα γενικωτέρας ἀρχῆς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου ἐξ Ἀρκαδίας, δηλῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δυσκολεύεται νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν τῆς διαγραφῆς τῶν γυναικῶν καὶ ὑποθέτω ὅτι εἰς τοῦτο καὶ ἡ μεγίστη πλειοψηφία τῆς Βουλῆς εἶναι σύμφωνος.

§95ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§96Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν προκαλῶ τὰς ἐκδηλώσεις τῆς Βουλῆς, εἶναι διὰ νὰ βεβαιωθῶ, ὅτι εἰς τὰς ἡμέρας μας εἶναι ἀδύνατον νὰ τίθεται ὑπὸ ἀμφισβήτησιν ἡ ἠθικὴ καὶ νομικὴ ὁμοτιμία τῶν φύλων. (Χειροκροτήματα).

§97Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι δὲν ἐννοεῖ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ θέση εἰς ὑποτίμησιν τὰς Ἑλληνίδας. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι. Ἡμεῖς δὲν ὑποτιμῶμεν παντάπασι τὴν Ἑλληνίδα, οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως πνευματικῆς, οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῆς, εὑρίσκομεν ὅμως ὅτι ὑπὸ τὰς περιστάσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας διατελοῦμεν σήμερον, ἡ παροχὴ ψήφου εἰς τὰς γυναῖκας θὰ γίνῃ πρόξενος ἀνωμαλιῶν. Νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὸ Σύνταγμα ἢ νὰ δοθῇ διὰ νόμου, ἀλλὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν ὄχι. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὴν ἀνάγκην αὐτὴν ὑπὲρ πάντα ἄλλον κατανοεῖ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀπισθοχώρησις, δὲν εἶναι καθυστέρησις, δὲν εἶναι μεσαιωνικόν, αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἀρνηθῶμεν τὸ δικαίωμα ψήφου εἰς τὰς γυναῖκας. Ἐὰν ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ὁ εἷς ἕκαστος χωριστά, ἐκτὸς ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰς γνωστὰς ἀντιθέτους μὲ ἡμᾶς κοινωνικὰς ἰδέας, ἀσφαλῶς, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι καὶ ἐὰν ἐρωτηθῇ ἡ Ἑλληνὶς γυναῖκα, ἐὰν πρέπῃ νὰ τῆς παραχωρηθῇ τὸ δικαίωμα, αἱ σοβαρῶς σκεπτόμεναι καὶ ἐνδιαφερόμεναι δι’ οἰκογένειαν, αἱ ἐνδιαφερόμεναι διὰ τὰς ἑστίας των, θὰ ἀρνηθοῦν νὰ τοὺς παραχωρηθῇ τὸ δικαίωμα αὐτό.

§98Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, φοβοῦμαι ὅτι γίνεται σύγχυσις δύο διακεκριμένων θεμάτων, τοῦ θέματος τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς, ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς, φαίνεται ὅτι καὶ βραδυπορῶν, προχωρεῖ ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀρκαδίας συνάδελφος, ὅσον ἀφορᾷ τὸ συγκεκριμένον θέμα τῆς ἀρχῆς δὲν θὰ ἔχετε ἀντιρρήσεις.

§99Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Σωστά, σωστά.

§100Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὸ συγκεκριμένον περιστατικὸν μᾶς ἀνησυχεῖ. Χαίρω διότι εἰς τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς φαίνεται ὅτι ἐπιτυγχάνεται κατά τινα τρόπον ὁμοφωνία. Προχωροῦμεν εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα. Πράγματι ὑπῆρξε καθυστέρησις ἐγγραφῆς μεγάλου ἀριθμοῦ γυναικῶν, ἐπανορθώνεται δὲ αὕτη μὲ τὸ σχέδιον νόμου, διότι, ἐφ’ ὅσον διεπιστώσαμεν ὅτι τὸ ὄρος δὲν μεταβαίνει εἰς τὸν Μωάμεθ, τὸ σχέδιον προχωρεῖ, ὁ Μωάμεθ νὰ μεταβῇ εἰς τὸ ὄρος. Ἀντὶ αἱ γυναῖκες νὰ καταδιώκουν τὸ βιβλιάριον, τὸ ὁποῖον φαίνεται τόσον δυσχερῶς νὰ ἀποκτοῦν, καταρτίζονται Ἐπιτροπαί, αἱ ὁποῖαι θὰ τὸ προσφέρουν. Ἑπομένως ἐξασφαλίζομεν τὴν γενικὴν ἐγγραφὴν διὰ τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς. Ἡ πρόνοια ἔχει ληφθῆ.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Κύριε Βασιλειάδη, ἐπιμένετε ἐπὶ τῆς τροπολογίας σας εἰς τὸ ἄρθρον 1;

§102Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι δὲν δύναται νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἐπιφυλασσόμεθα νὰ τὴν ὑποβάλωμεν ἐν καιρῷ.

§103Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Εἰς μίαν ἔκτακτον ἀναθεώρησιν, τὴν ὁποίαν ἐνδεικνύει τὸ προσεχὲς τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσωμεν ὅλα τὰ πράγματα. Ἄς εὐχηθῶμεν νὰ γίνῃ μία ἀπογραφὴ τοῦ Κράτους καὶ νὰ γίνῃ κατόπιν μία τακτοποίησις ὅλων αὐτῶν τῶν ἀνωμαλιῶν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§105Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἐὰν οἱ κατὰ τὰς ἐκλογικὰς διατάξεις δικαιούμενοι νὰ ἐγγραφῶσιν, ἔχουν καὶ τὸ δικαίωμα νὰ μεταφέρουν τὰ πολιτικά των δικαιώματα.

§106Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἶναι πλήρης ἄσκησις τοῦ δικαιώματος, αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια. Καὶ ἡ ἐγγραφὴ καὶ ἡ μεταφορά.

§107Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Νὰ ἀναγραφῇ, λοιπόν, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 2 περιλαμβάνεται ἡ ἄσκησις παντὸς δικαιώματος.

§108Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δικαιοῦνται νὰ μεταφέρουν.

§109Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Βεβαίως. Νὰ τεθῇ ὡς ἑρμηνεία, ὅτι εἰς τὴν λέξιν «ἐγγραφὴ» ἐννοεῖται καὶ ἡ μεταφορὰ πολιτικῶν δικαιωμάτων εἰς ἄλλην περιφέρειαν.

§110Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Εἶναι δηλαδὴ ἑρμηνεία καὶ τῆς Βουλῆς, ὅτι ἀποτελεῖ ὄχι μόνον πρωτογενῆ ἐγγραφήν, ἀλλὰ καὶ μεταφορὰν ἀπὸ περιφερείας εἰς περιφέρειαν.

§111Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§112Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν λέγωμεν ὅτι ἔχομεν δικαίωμα μεταφορᾶς τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων, σημαίνει ὅτι ἠμπορεῖ ὁ καθένας ἀπὸ οἱονδήποτε μέρος νὰ μεταφέρῃ τὰ πολιτικά του δικαιώματα εἰς ἄλλο, χωρὶς νὰ τηρήσῃ ἄλλας προϋποθέσεις;

§113Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Λέγει τὸ ἄρθρον «κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις».

§114Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ συγκεκριμένον ἐρώτημα τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη, μεταφραζόμενον εἰς τὴν πραγματικότητα, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὁ Α., δημότης Νάξου, ἐγγεγραμμένος ἐκεῖ, ἦλθεν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἐγκατεστάθη ἐνταῦθα ἐπὶ 10 ἢ 5 ἔτη, ἐγκαταλείψας τὴν νόμιμον κατοικίαν, τὴν Νάξον, καὶ ἐνεγράφη εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων. Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, βάσει τοῦ ἄρθρου 2, δικαιοῦται νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν νὰ μεταγραφῇ ἐκεῖ;

§115Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ, διότι δὲν ἔχει τὴν νόμιμον κατοικίαν του ἐκεῖ.

§116Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐὰν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νόμου 900, ὁ ὁποῖος ἐκυρώθη ἀπὸ τὸ Ν. Δ. 1134, λέγει ὅτι ἠμποροῦν νὰ ἐγγραφοῦν κατὰ τὴν ἐτησίαν ἀναθεώρησιν οἱ ἔχοντες....... (Ἀναγινώσκει). Λοιπὸν εἰς αὐτὴν τὴν δευτέραν περίπτωσιν, ἔχει ὁ ἐκλογεὺς τὸ δικαίωμα νὰ ἐγγραφῇ—ἄρα καὶ τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ τὴν μεταφορὰν τῶν ἐκλογικῶν του δικαιωμάτων ἀπὸ τὸν τόπον τῆς νομίμου κατοικίας του εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς του. Καὶ ἐρωτῶ: αὐτὸ τὸ δικαίωμα τὸ ἔχει καὶ κατὰ τὴν ἔκτακτον αὐτὴν ἀναθεώρησιν;

§117Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Βεβαιότατα.

§118Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχει γίνει ἀντιληπτὸν ἐπαρκῶς τὸ ἑξῆς: Ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προβλέπει ὡρισμένας διευκολύνσεις διὰ παραλείψεις καὶ κενά, τὰ ὁποῖα παρουσιάσθησαν κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ γίνεται ἡ τακτικὴ ἀναθεώρησις, ἡ ὁποία προβλέπεται εἰς τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ κάτω παρέχονται ὡρισμέναι εὐκολίαι.

§119Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Συνεπῶς, ἅπαντα τὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν ἐκ τοῦ Ν. Δ. 1134 παρέχονται καὶ δι’ αὐτοῦ. Τώρα θὰ ἤθελα, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ποὺ ὡμίλησα διὰ τὸν νόμον 900, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ ἄρθρον 2 λέγει ὅτι «ὁ αἰτῶν τὴν ἐγγραφὴν ὀφείλει παρουσιαζόμενος αὐτοπροσώπως ... (Ἀναγινώσκει) νὰ ἀποσαφηνισθῇ ποῖος εἶναι ὁ «ἁρμόδιος δικαστικὸς λειτουργός»; Ἕως τώρα ἐθεωρήθη ὡς τοιοῦτος ὁ εἰρηνοδίκης τοῦ τόπου ὅπου ζητεῖ ὁ ἐκλογεὺς νὰ ἐγγραφῇ. Ζητῶ νὰ θεωρηθῇ ἁρμόδιος δικαστικὸς λειτουργὸς καὶ ὁ εἰρηνοδίκης τοῦ τόπου, ὅπου αἰτεῖται ἡ ἐγγραφὴ καὶ ὁ εἰρηνοδίκης τῆς μονίμου ἢ προσωρινῆς κατοικίας τοῦ αἰτουμένου τὴν ἐγγραφήν, ὁπότε ἠμποροῦμεν νὰ ἀφήσωμεν τότε τὸ «αὐτοπροσώπως». Διότι ἡ περίπτωσις, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τοῦ ταξειδιώτου τοῦ κ. Καλκάνη ἁπλουστεύεται, καθ’ ὅσον θὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸν εἰρηνοδίκην τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ θὰ εἴπῃ «θέλω νὰ ἐγγραφῶ κλπ.»

§120Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἡ παγία νομοθεσία περὶ ἀναθεωρήσεως εἶναι μεγάλη καὶ μακρὰ καὶ λεπτομερής. Τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ν. 900 «ὁ αἰτῶν τὴν ἐγγραφὴν κλπ.» ὑπονοεῖ τοῦ ἁρμοδίου δικαστικοῦ λειτουργοῦ, ὁ ὁποῖος προβλέπεται κατὰ τὴν παγίαν νομοθεσίαν.

§121Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Καὶ ὁ ὁποῖος ποῖος εἶναι;

§122Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Εἰς πᾶσαν περίπτωσιν εἰδικὴν ὁ πάγιος νόμος περὶ ἀναθεωρήσεως ἀναγράφει ποῖος εἶναι ὁ ἁρμόδιος;

§123Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ποῖος εἶναι ἐδῶ;

§124Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ν. 900 προβλέπει περὶ τῆς τακτικῆς ἀναθεωρήσεως καὶ, συνεπῶς, παραπέμπει εἰς ὅλους τοὺς νόμους — ὄχι τὸν 900, ἀλλὰ καὶ τοὺς προηγουμένους.

§125Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἰπέτε μας ποῖος εἶναι ἁρμόδιος;

§126Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Πᾶς ἁρμόδιος διὰ πᾶσαν περίπτωσιν προβλεπομένην ἀπὸ τὴν παγίαν νομοθεσίαν.

§127Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ὁ ἐγκατεστημένος ἐν Ἀθήναις θέλει, προκειμένου νὰ ἐπανεγγραφῇ εἰς τὰ Χανιά, νὰ ἀποφύγῃ τὸ διπλοῦν ταξίδι.....

§128Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὑπάρχουν τὰ παρακατιόντα ἄρθρα.

§129Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Προκειμένου νὰ μεταβῇ αὐτοπροσώπως εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς του διὰ νὰ ἐπανεγγραφῇ, νὰ δώσωμεν εἰς τὸν δικαστικὸν τῆς μονίμου κατοικίας του τὴν ἁρμοδιότητα νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιόν του καὶ νὰ δώσῃ τὴν αἴτησιν, ἡ ὁποία νὰ διαβιβασθῇ ἐκεῖ.

§130Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ζητῶ νὰ μὴ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια αὐτὴ μόνον εἰς τὰς περιπτώσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ γενικώτερον εἰς ὅλους. Δηλαδὴ νὰ καταστῇ ἁρμόδιος δικαστικὸς λειτουργὸς καὶ ὁ εἰρηνοδίκης τοῦ τόπου τῆς καταγωγῆς.

§131Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἔχει καὶ μίαν βάσιν. Ἐπαναφέρομεν τὸν σύνδεσμον πρὸς τὴν ἐπαρχίαν.

§132Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ ἄποψις ἔχει μίαν σοβαρότητα, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ παρόντος πρόκειται περὶ τῆς συγκεκριμένης αὐτῆς περιπτώσεως τῆς προσεχοῦς ἀναθεωρήσεως καὶ ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ζαΐμης, πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, τώρα δὲν πρόκειται νὰ προβῶμεν εἰς μεταβολὰς τοῦ ὀργανικοῦ νόμου τῆς ἀναθεωρήσεως. Διευθετοῦμεν τὰ ἄμεσα θέματα, τὰ ὁποῖα προέκυψαν κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ τὸ εὐρύνωμεν, διότι ὁ φόρτος τῆς ἐργασίας, ὅπως διαπιστώνει ἡ ὑπηρεσία, εἰς τὰ κέντρα θὰ εἶναι ἀφόρητος καὶ θὰ ἐμποδίζῃ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ γενικωτέρου σκοποῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Διὰ τοῦτο ἄς μείνῃ ἡ τροποποίησις αὐτὴ διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς συζητήσεως τοῦ βασικοῦ νόμου.

§133Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τί θὰ χάσητε, ἐὰν παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια νὰ γίνῃ ἡ ἐγγραφὴ εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς τῶν ἐργατῶν καὶ λοιπῶν ἐπαρχιωτῶν, οἱ ὁποῖοι διαμένουν κατ’ ἀνάγκην εἰς τὰς Ἀθήνας; Διὰ πληρεξουσίου ἢ καὶ δι’ ἁπλῆς αἰτήσεως. Ἐγὼ νομίζω ὅτι οὕτω παρέχεται μεγαλυτέρα ἐγγύησις.

§134ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Διὰ συμβολαιογραφικῆς πράξεως εἶναι δαπανηρόν.

§135Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἡ συμβολαιογραφικὴ πρᾶξις δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸν ψηφοφόρον, διότι θὰ πληρώσῃ καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ συμβολαιογράφου καὶ θὰ χάσῃ καὶ ὁλόκληρον τὴν ἡμέραν του. Προτιμότερον εἶναι νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν εἰς τὴν Ἀστυνομίαν.

§136Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Αἱ διευκολύνσεις γίνονται διὰ τὴν περίπτωσιν ποὺ ἦσαν ἐγγεγραμμένοι καὶ κακῶς διεγράφησαν. Δὲν εἶναι εὔκολον νὰ γίνῃ τὸ ἴδιον διὰ τοὺς διὰ πρώτην φορὰν ἐγγεγραμμένους.

§137Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἐὰν γίνῃ δεκτὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε, κύριε συνάδελφε, θὰ συμβῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζει ὁ κ. Ζαΐμης. Δηλαδὴ ἕνας ἐγγεγραμμένος ἐδῶ λέγει ὅτι θέλει νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸ χωριό του. Θὰ στείλῃ μίαν αἴτησιν εἰς τὸ χωριό του διὰ νὰ ἐγγραφῇ καὶ ἐκεῖ καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ψηφίσῃ καὶ ἐδῶ καὶ ἐκεῖ. Ἐνῷ τὰ ἄλλα ἄρθρα ὁρίζουν ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος διεγράφη κακῶς, θὰ κάμῃ μίαν ὑπεύθυνον δήλωσιν εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς, θὰ κάμῃ μίαν αἴτησιν εἰς τὸν ἁρμόδιον δικαστὴν καὶ θὰ εἴπῃ ὅτι κακῶς διεγράφη ἀπὸ τὸ χωριό του. Στέλλω τὰ δικαιολογητικά μου καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ ἐγγράψητε.

§138Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης εἶπεν ὅτι ἀντὶ νὰ ἐμφανίζηται αὐτοπροσώπως εἰς τὸν δικαστικὸν λειτουργὸν τοῦ τόπου τῆς καταγωγῆς του, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον οἱοσδήποτε ἐκλογεὺς ἐπιθυμεῖ νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς του, νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς αὐτοπροσώπου ἐμφανίσεως καὶ νὰ ἁπλουστευθῇ ἡ ἐγγραφή του εἴτε διὰ πληρεξουσίου, εἴτε δι’ αἰτήσεως, βεβαιωθείσης τῆς ὑπογραφῆς του ὑπὸ τῆς Ἀστυνομίας. Σήμερον μὲ τὰς ταυτότητας ἡ γνησιότης θὰ εἶναι μεγαλυτέρα διὰ τῆς θεωρήσεως παρὰ τῆς Ἀστυνομίας, παρὰ διὰ τοῦ πληρεξουσίου.

§139Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Σεῖς πηγαίνετε πιὸ πέρα. Ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος. Ἐπὶ τούτου θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξηγηθῶμεν καλῶς. Δηλαδὴ συνεφωνήσαμεν ὅτι αἱ διευκολύνσεις αἱ ὁποῖαι παρέχονται δι’ ὡρισμένας κατηγορίας ψηφοφόρων, θέλουν παρασχεθῆ εἰς ὅλους. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ παρασχεθοῦν εἰς ὅλους.

§140Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ διὰ τοὺς διὰ πρώτην φορὰν παρουσιαζομένους; Δηλαδὴ νὰ μὴ τηρήσωμεν καμμίαν διαδικασίαν τοῦ παγίου νόμου; Ὅπως λέγετε σεῖς, θὰ ἐπέλθῃ μία ἀναστάτωσις.

§141Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ δυνηθοῦν νὰ ψηφίσουν ὅλοι.

§142Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἄρθρου, κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ ἐπανορθώσωμεν τὴν ἀδικίαν ἐκείνην, διὰ τὴν ὁποίαν ὡμιλήσαμεν προηγουμένως καὶ διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔπταισαν καθόλου οἱ ἀδικηθέντες, προτείνω παράγραφον ὡς τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 2 ἔχουσαν ὡς ἑξῆς καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν ἀκούσητε: (Ἀναγινώσκει). «Οἱ μὴ ἐγγεγραμμένοι εἰς τοὺς ἤδη ἰσχύοντας ἐκλογικοὺς καταλόγους, ὡς διαγραφέντες οὐχὶ νομίμως ἢ φερόμενοι μὲ ἠλλοιωμένα τὰ ὀνόματά των, ἐνῷ ἦσαν ἐγγεγραμμένοι ἢ ἐφέροντο οὐχὶ μὲ ἠλλοιωμένα ὀνόματα εἰς τοὺς καταλόγους τοὺς ἰσχύσαντας κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 31)3)1946, βεβαιουμένου τούτου δι’ ἀντιπαραβολῆς τῶν ἤδη ἰσχυόντων καταλόγων πρὸς τοὺς τέως ἰσχύσαντας κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 31)3) 1946, ἐν ἐλλείψει δὲ τούτων, δι’ ἐνόρκου βεβαιώσεως 2 ἐκλογέων τῆς αὐτῆς Κοινότητος ἐνώπιον τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος, ἐπανεγγράφονται εἰς τοὺς διὰ τοῦ παρόντος ἀναθεωρουμένους καταλόγους οἴκοθεν ἐπιμελείᾳ τῶν οἰκείων Προέδρων τῶν Κοινοτήτων. Οἱ τυχὸν ἀμελήσαντες Πρόεδροι διώκονται καὶ τιμωροῦνται ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος». Ἐδῶ ἀνεγνωρίσαμεν ὅλοι καὶ ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην ὅτι συνέβη μία ἀδικία ἀρκετὰ σοβαρᾶς ἐκτάσεως. Εἰς τοὺς καταλόγους, δυνάμει τῶν ὁποίων ἐψήφισαν εἰς τὰς προσφάτους ἐκλογὰς πολῖται, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐγγεγραμμένοι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς τοὺς καταλόγους καὶ ἤσκουν τὸ δικαίωμά των, εὑρέθησαν διαγεγραμμένοι χωρὶς νὰ πταίουν εἰς τίποτε. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διὰ ποῖον λόγον θὰ πρέπῃ νὰ ὑποβληθοῦν τώρα εἰς ἄλλας δαπάνας ἐκ νέου ἐγγραφῆς, ἐφ’ ὅσον δὲν πταίουν καθόλου καὶ ἔπταισαν εἴτε δικαιολογημένως, εἴτε ἐξ ἀμελείας τὰ ἐντεταλμένα ὄργανα τῆς Πολιτείας; Χρέος ἔχομεν, ἐφ’ ὅσον συζητοῦμεν ἕνα τοιοῦτον νομοσχέδιον, νὰ ἐπανορθώσωμεν μίαν ἀδικίαν καὶ νὰ κατοχυρώσωμεν τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εἰς τὰ δικαιώματά των, ἐπιμελείᾳ οἴκοθεν τῶν ἐντεταλμένων ἀρχῶν τῆς Πολιτείας, δηλαδὴ τῶν ἁρμοδίων Προέδρων τῶν Κοινοτήτων.

§143Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Οἱ δικαστικοί, διότι ἄλλως δὲν θὰ γίνῃ τίποτε.

§144Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ἐὰν δὲν γίνῃ τίποτε, τότε θὰ πᾶνε φυλακή. Δὲν δυνάμεθα ν’ ἀναθέσωμεν τὴν διόρθωσιν εἰς κοινοτικὰς καὶ δημοτικὰς ἀρχάς, ἀλλ’ εἰς τ’ ἁρμόδια δικαστικὰ ὄργανα. Νὰ τὴν ἀναθέσωμεν εἰς τὸν εἰρηνοδίκην τοῦ τόπου, ὁ ὁποῖος οἴκοθεν νὰ μεριμνήσῃ.

§145Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἐδῶ τὸ νομοσχέδιον προβλέπει ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀδικαιολογήτως διαγραφέντας. Εἶναι μία πρᾶξις κολάσιμος τῶν ὀργάνων, τὰ ὁποῖα διέπραξαν μίαν τοιαύτην πρᾶξιν, διότι ὤφειλε νὰ ὑπάρχῃ ἡ δικαιολογία τῆς διαγραφῆς. Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὸν κ. συνάδελφον, ἐὰν ὁ ἐνδιαφερόμενος δὲν θέλῃ νὰ ἐγγραφῇ, διότι ἔχει ἐγγραφῆ ἀλλοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσῃ κανεὶς αὐτὴν τὴν κατάστασιν;

§146Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Ζαΐμης δὲν ἔχει λάβει χώραν εἰς τὴν πραγματικότητα, διότι ἀπὸ τὰς προσφάτους ἐκλογὰς καὶ ἀπὸ τὴν ἰσχὺν τῆς τελευταίας ἀναθεωρήσεως, εἰς οὐδένα πολίτην παρείχετο τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ ἐγγραφήν του ὁπουδήποτε τῆς χώρας.

§147Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Καὶ κατὰ τὸ 1949 καὶ κατὰ τὸ 1950 εἶχε δικαίωμα νὰ ἐγγραφῇ ὁπουδήποτε τῆς χώρας.

§148Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Θέλετε εἰς τὸ ἄρθρον 4 νὰ προσθέσωμεν καὶ περίπτωσιν διὰ τοὺς ἐξ ἀβλεψίας διαγραφέντας;

§149Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Οἱ διαγεγραμμένοι οἱ θέλοντες νὰ ἐπανέλθουν προστατεύονται ἀπὸ τὸν νόμον. Μὲ τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην συνεφωνήσαμεν εἰς τὸ ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς καταγόμενον ἐξ ἐπαρχίας καὶ ἐγκατεστημένον εἰς οἱανδήποτε ἄλλην πόλιν νὰ ἐπανέλθῃ διὰ τῆς διαγραφῆς του ὡς ὁ νόμος ὁρίζει εἰς τὴν ἐπαρχίαν του, ἐζητήσαμεν νὰ τεθῇ ὅτι θὰ δύναται εἴτε δι’ ἐκπροσώπου δι’ εἰδικοῦ πληρεξουσίου, εἴτε δι’ αἰτήσεως, θεωρουμένης τῆς ὑπογραφῆς του παρὰ τῆς Ἀστυνομίας, νὰ δύναται, ὡς ὁ νόμος ὁρίζει, νὰ διαγραφῇ ἐξ Ἀθηνῶν καὶ ἐξ ἄλλης πόλεως καὶ νὰ ἐπανεγγραφῇ εἰς τὴν ἐπαρχίαν του. Τοῦτ’ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς νεοσυλλέκτους, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν καὶ ἐργάζονται καὶ ἄλλους ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον διαγραφῆ. Πρόκειται περὶ μιᾶς μεγάλης κατηγορίας ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἐγγραφοῦν. Ἡ θεώρησις δὲ καὶ ἐπὶ τῆς αἰτήσεως ὑπογραφῆς ὑπὸ τῆς Ἀστυνομίας, παρέχει μεγαλύτερα ἐχέγγυα παρὰ τὸ εἰδικὸν πληρεξούσιον.

§150Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παρουσιάζεται πρακτικὴ δυσχέρεια, ἰδίᾳ εἰς τὰ κέντρα, διότι φοβούμεθα τὸν φόρτον. Ἡ ἀρχὴ ἔχει καλῶς. Ἐφ’ ὅσον ἀποδεχόμεθα τὴν ἀρχὴν διὰ τὴν ἐπανεγγραφήν, ὀρθὸν εἶναι νὰ τὴν δεχθῶμεν καὶ διὰ τὴν ἐγγραφήν. Διότι αὐτὴ εἶναι ἡ προσθήκη καὶ νομίζω ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ τὴν δεχθῶμεν ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις καὶ τὰς ἐγγυήσεις τὰς ὁποίας προβλέπει ὁ νόμος.

§151Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ὁ ἰσχύων νόμος.

§152Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ ἐπιθυμία μας εἶναι ἡ γνησιότης τῆς ἐγγραφῆς. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἀποδεχόμεθα τὴν ἀθρόαν ἐπανεγγραφήν, διότι δὲν γνωρίζομεν μήπως συνέβη ἄλλη ἐγγραφή. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τῆς τηρήσεως ὅλων τῶν ἐγγυήσεων τῆς γνησιότητος τὰς ὁποίας διαγράφει ὁ νόμος, ἀποδεχόμεθα νὰ ἰσχύσῃ ἡ ἀρχὴ αὐτὴ καὶ διὰ τὴν ἐπανεγγραφὴν καὶ διὰ τὴν ἐγγραφήν.

§153Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε δὲν δέχεσθε τὴν πρότασιν τὴν ἰδικήν μου;

§154Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Προτιμῶ καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν τὴν ἀτομικὴν διαδικασίαν.

§155Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Πῶς θὰ τοὺς δικαιολογήσωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, κύριε Πρόεδρε, διότι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν ἔπταισαν.

§156Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, ἐλέχθη ὀρθῶς, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν καθιερώσωμεν τὸ ὑποχρεωτικὸν τῆς ἐγγραφῆς καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, ἀναγνωρίζομεν τὴν ἀτομικὴν πρωτοβουλίαν. Κύριε συνάδελφε, εἶναι βέβαιον ὅτι ὅσοι εὑρέθησαν διαγεγραμμένοι, τὸ ἐπληροφορήθησαν εἰς τὰς ἐκλογὰς καὶ τὸ ἐπληροφορήθησαν πικρῶς. Εἶναι ἑπομένως ἄγρυπνοι διὰ τὴν διεκδίκησιν τοῦ δικαιώματός των. Εἶναι περιττὴ ἡ ἀνησυχία ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀμελήσουν, ἀφοῦ ἠγανάκτησαν εἰς τὸ παρελθόν.

§157Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Δυστυχῶς δὲν εἶναι ἔτσι, διότι ὁ ἀγὼν διὰ τὴν ζωὴν εἰς τὴν ὕπαιθρον εἶναι τόσον σκληρός, ὥστε δὲν ἔχουν καιρὸν οἱ ἀγρόται νὰ μεριμνοῦν διὰ τὰ ζητήματα αὐτά.

§158Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δυστυχῶς, κύριε Πρόεδρε, διεγράφησαν ἄνθρωποι ἐν ζωῇ. Εἷς στρατηγὸς διεγράφη ἀπὸ τὴν Λάρισαν, μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι ἀπεβίωσε καὶ λέγει ὁ κ. Ζαΐμης ὅτι καταχωρεῖται αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τῆς διαγραφῆς. Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ζῇ εἰς τὴν πλατεῖαν τῆς Λαρίσης, εἶναι πασίγνωστος, ἐν τούτοις διεγράφη. Διεγράφη ἄνθρωπος πασίγνωστος ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος. Ἐὰν ὅμως ἀναρτᾶται ὁ πίναξ αὐτός, τότε οὐδεὶς τῶν Ἑλλήνων τρέχει εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες εἴμεθα ἀμελεῖς καὶ μάλιστα ὅταν κατέχωμεν τὸ βιβλιάριον τοῦ ἐκλογέως. Δὲν φανταζόμεθα ὅτι θὰ μᾶς διαγράψουν λόγῳ θανάτου. Ἡ στέρησις τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος πρέπει νὰ γίνεται μὲ βεβαίωσιν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος. Νὰ μὴ κοινοποιῆται πρὸς αὐτὸν ὅτι διεγράφη διὰ τὸν α ἢ β λόγον; Καὶ διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι ἄν δεχθῆτε τὴν διάταξιν αὐτήν, δὲν θὰ εὑρεθῆτε εἰς τὴν θέσιν νὰ λέγητε ὅτι θὰ διαγραφῇ λόγῳ θανάτου.

§159Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Ὀρθὴ εἶναι ἡ κοινοποίησις.

§160Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν περιπτώσεις προσώπων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφανισθοῦν αὐτοπροσώπως καὶ παίρνω παράδειγμα τοὺς ἐν ἐκτοπίσει καὶ ἐν φυλακαῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπώλεσαν τὸ ἐκλογικόν των δικαίωμα. Πῶς θὰ ἐγγραφοῦν αὐτοί, ἐπιθυμοῦντες τὴν ἐγγραφήν των; Θὰ κάμουν αἴτησιν καὶ θὰ τὴν ὑποβάλουν ποῦ; Εἰς τὸν στρατοπεδάρχην, εἰς τὸν διευθυντὴν τῶν φυλακῶν ἢ θὰ τὴν διαβιβάσουν εἰς τὸν Δῆμον τῆς κατοικίας των διὰ νὰ ἐγγραφοῦν;

§161Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Οὐδέποτε οἱ ἐκλογικοὶ νόμοι προβλέπουν διὰ τὴν ἐγγραφὴν τῶν κρατουμένων εἰς τὰς φυλακάς. Μόνον ὅταν ἀπολυθοῦν ἀπὸ τὰς φυλακὰς ἀκολουθεῖται ἡ σχετικὴ διαδικασία περὶ ἐγγραφῆς αὐτῶν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἡ Βουλὴ καὶ ἡ νομοθεσία ἀσχολῆται διὰ νὰ εὕρῃ τρόπον ἐγγραφῆς τῶν ἐγκληματιῶν.!

§162Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἐγκληματίαι. Διὰ τοὺς ἐγκληματίας προβλέπεται ὅτι χάνουν τὸ ἐκλογικόν των δικαίωμα ἅμα καταδικασθοῦν εἰς εἱρκτήν. Οἱ ἄλλοι δὲν ἔχουν χάσει τὸ ἐκλογικόν των δικαίωμα, ἀλλὰ ὁμιλῶ κυρίως περὶ τῶν ἐν ἐκτοπίσει, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἔγινε πρόβλεψις κατὰ τίνα τρόπον θὰ ἐγγραφοῦν.

§163Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράτασιν διὰ τοὺς εὑρισκομένους εἰς τὰς φυλακὰς καὶ ὑπὸ ἐκτόπισιν, νομίζω ὅτι δύνανται νὰ κάμουν ὑπομονὴν καὶ ἀπολυόμενοι νὰ χρησιμοποιήσουν τὴν πρώτην εὐκαιρίαν τῆς ἀναθεωρήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Δεξιᾶς).

§164Γ. ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τοὺς ναυτικοὺς κύριε Πρόεδρε, τί θὰ γίνῃ;

§165Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Διὰ τοὺς ναυτικοὺς εἶναι σημαντικὸν καὶ χρειάζεται μία στοργικὴ μέριμνα. Ἔχετε δίκαιον.

§166Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Εἶναι τὰ πληρώματα πλοίων ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς ξένας θαλάσσας.

§167Γ. ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΗΣ. Ὅταν ἔγιναν οἱ ἐκλογικοὶ κατάλογοι εἰς τὰ Δωδεκάνησα δὲν παρουσιάσθη κανείς, διότι ἀπουσίαζον εἰς τὰς ἐργασίας των.

§168Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἔχω ζωηρὰν ἐπιθυμίαν νὰ ἱκανοποιήσω αὐτὸ τὸ αἴτημα. Δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ σᾶς ἀκούσω.

§169Γ. ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΗΣ. Ἐκρίθη καλὸν ἀπὸ τοὺς προηγουμένους Ὑπουργοὺς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ διέταξαν ἰδιαιτέρως καὶ κατ’ ἐξαίρεσιν εἰς τὰ Δωδεκάνησα, ὅπου ἔκαμαν τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους ἀπὸ τὰ μητρῷα ἀντιγράφοντες μόνοι των Αὐτὸ εἶχεν ἄριστον ἀποτέλεσμα καὶ δὲν ἐφηρμόσθη εἰς τὰς γυναῖκας καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἐνεγράφησαν πολλαί. Τώρα εἶναι δύο ἡλικίαι αἱ ὁποῖαι δὲν ἐνεγράφησαν, διότι δὲν ἀνέλαβε τὴν πρωτοβουλίαν ὁ δικαστὴς ἢ διότι ἠμποδίσθη ἀπὸ τὸν νόμον. Οἱ ἄνθρωποι λοιπὸν αὐτοὶ ταξιδεύοντες εἰς τὰς θαλάσσας δὲν ἦσαν παρόντες ἢ δὲν ὑπέβαλον αἰτήσεις. Ἔχομεν ἕως τώρα τρεῖς ἡλικίας καὶ δὲν ἐνεγράφησαν.

§170Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τί νὰ κάμωμεν;

§171Γ. ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΗΣ. Νὰ ἀναλάβῃ τὸ Ὑπουργεῖον τὴν πρωτοβουλίαν, ὥστε ὁ δικαστὴς ἐκεῖ μαζὶ μὲ μίαν ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ μετέχῃ καὶ ὁ δήμαρχος, νὰ τοὺς ἐγγράψουν κατόπιν αἰτήσεώς των, ἢ δι’ αἰτήσεως τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας των.

§172Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 6 ὑπάρχει μία εἰδικὴ πρόβλεψις, καὶ εἰς τὸ σχέδιον τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς καὶ εἰς τὸ σχέδιόν σας. Ὑπάρχει μία πρόβλεψις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις ἀνυποτάκτους. Δι’ αὐτοὺς γίνεται εἰδικὴ πρόβλεψις ὑποβολῆς αἰτήσεως πρὸς ἐγγραφὴν ἐκ μέρους τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας των. Νομίζω ὅτι ἡ ἰδία μέριμνα πρέπει νὰ ληφθῇ ἀπαραιτήτως, ἐκτὸς τῆς κατηγορίας τῶν σπογγαλιέων Δωδεκανήσου, καὶ διὰ τοὺς ναυτικούς, οἱ ὁποῖοι προσωρινῶς εὑρίσκονται μὲν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐργάζονται ὅμως ἐπὶ πλοίων τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ πρόβλεψις εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐγγραφῆς των δι’ ὑποβολῆς αἰτήσεως ἐκ μέρους μέλους τῆς οἰκογενείας των ἐπὶ προσαγωγῇ βεβαιώσεως, ἀτελῶς συντασσομένης, ἐκ μέρους τῆς ἁρμοδίας λιμενικῆς ὑπηρεσίας.

§173Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ τὸ διατυπώσητε;

§174Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας μου ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ὑπάρχει διάταξις ἀπὸ τὸ 1946, ἐν τούτοις ὅμως δέχεται νὰ τεθῇ ὡς δευτέρα διάταξις. Ἤδη πληροφοροῦμαι ὅτι δὲν τὴν προσυπογράφει ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο, τὸ ὅτι ὑπῆρξεν ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ἀλλὰ αὐτοί, διὰ τοὺς ὁποίους καὶ μεριμνᾷ τὸ ἄρθρον 3, διεγράφησαν τὸ 1949 εἰς τὴν ἀναθεώρησιν τῶν καταλόγων ὡς ἀποβιώσαντες καὶ ὡς μετοικήσαντες. Ἡ ἄλλη διάταξις τῆς κοινοποιήσεως ἐξασφαλίζει πλέον τὴν γενικὴν κατάστασιν.

§175Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, ἔχετε δίκαιον, ἀποτελεῖ χρέος τῶν ἀρχῶν ἡ ἀπάντησις. Πρέπει ὁ πολίτης νὰ εἶναι πληροφορημένος. Δὲν εἶναι διατεθειμένος διαρκῶς νὰ ἀναζητῇ. Ἀποδέχομαι τὴν πρότασίν σας.

§176ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐν σχέσει μὲ τὴν προσθήκην, τὴν ὁποίαν προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἐδάφιον 1, τί θὰ γίνῃ;

§177Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 2. Ἐὰν λήξῃ ἡ συζήτησις, τότε προχωροῦμεν. Εἴπομεν ἡ διατύπωσις θὰ γίνῃ εἰς τὸ τέλος. Νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 3.

§178Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι αἱ διατυπώσεις πρέπει νὰ γίνωνται ἀπὸ τώρα, διότι ἄλλως θὰ ἐπανέλθωμεν.

§179Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Νὰ προχωρήσωμεν καὶ ἐν τῷ μεταξὺ γίνεται ἡ διατύπωσις. Ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης ἔκαμε μίαν πρότασιν τροπολογίας εἰς τὸ ἄρθρον 2.

§180ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ τροπολογία εἶναι ἡ ἑξῆς: «Ἡ περὶ ἐγγραφῆς αἴτησις δύναται νὰ ὑποβληθῇ καὶ πρὸς τὸν εἰρηνοδίκην ἢ τὴν ἀστυνομικὴν ἀρχὴν τῆς προσωρινῆς τοῦ αἰτοῦντος διαμονῆς. Εἰς τὴν αἴτησιν πρέπει νὰ περιλαμβάνεται ὑπεύθυνος δήλωσις τοῦ αἰτοῦντος ὅτι δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τὸν ἐκλογικὸν κατάλογον ἄλλου Δήμου ἢ κοινότητος, ἢ δήλωσις ὅτι ὑπέβαλεν αἴτησιν περὶ διαγραφῆς του ἐκ τοῦ ἑτέρου ἐκλογικοῦ καταλόγου. Ἡ αἴτησις αὕτη διαβιβάζεται ἄνευ ἀναβολῆς εἰς τὸν ἁρμόδιον διὰ τὴν ἐγγραφὴν δικαστικὸν λειτουργόν».

§181Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Χρειάζονται καὶ ἄλλα δικαιολογητικὰ καὶ ἔτσι, κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀπασχοληθοῦν διὰ μίαν ἐγγραφὴν δύο ὑπηρεσίαι. Ἡ μία ἀρχή, ἡ ὁποία θὰ διατυπώσῃ τὴν διαγραφήν, καὶ ἡ ἄλλη ποὺ θὰ ἐνεργήσῃ τὴν ἐγγραφὴν καὶ ἀμφιβάλλω ἐὰν θὰ φθάσωμεν ἐγκαίρως εἰς τὰς ἐκλογάς. Ἡ βασικὴ ἀρχὴ εἶναι αὐτοπρόσωπος ἐμφάνισις τοῦ ἐκλογέως, βασικὴ ἀρχή, ἡ ὁποία ἐτηρήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ μᾶς ἀπησχόλησεν εὐρύτατα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ κ. Λιανόπουλος μᾶς διεβεβαίωσεν ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τηρεῖ ὡς βασικὴν ἀρχὴν τὴν αὐτοπρόσωπον ἐγγραφὴν τοῦ ἐκλογέως.

§182Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς ἀντιτιθέμεθα εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ τὴν θεωροῦμεν λίαν ἐπικίνδυνον. Μοῦ κάμνει δὲ ἐντύπωσιν πῶς ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης ὑποστηρίζει αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία δημιουργεῖ μίαν νοθείαν. Θὰ φθάσουν τὰ δύο ἑκατομμύρια οἱ Ἕλληνες ψηφοφόροι.

§183ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μέγας ἀριθμὸς ψηφοφόρων καταγομένων ἰδίως ἀπὸ τὰ νησιά, τῶν ὁποίων ὁ πληθυσμὸς δὲν ἔχει αὐξηθῆ ἀπὸ τὸ 1889, διότι ἀκριβῶς δὲν ἠμποροῦν νὰ ζήσουν οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖ καὶ ἔρχονται εἰς τὰς μεγάλας πόλεις νὰ ἐργασθοῦν ἢ πηγαίνουν ὡς ναυτικοὶ εἰς τὰ πλοῖα, μέγας, λέγω, ἀριθμὸς ἐκλογέων τῶν νήσων δὲν εὑρίσκεται τὴν ὥραν τῆς ἐγγραφῆς εἰς τὸν τόπον ὅπου θέλει νὰ ἐγγραφῇ, εἰς τὸν τόπον δηλαδὴ τῆς καταγωγῆς των. Ἀναγκάζεται ὁ ἐκλογεὺς νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸ χωριό του διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐργασθῇ καὶ νὰ στείλῃ ὀλίγα χρήματα εἰς τὴν οἰκογένειάν του. Τοὐλάχιστον ἐκείνους τοὺς μικροὺς δεσμοὺς ποὺ ἠμπορεῖ νὰ διατηρήσῃ μὲ τὸ χωριό του πρέπει νὰ τὸν διευκολύνωμεν νὰ τοὺς διατηρήσῃ. Ἕνας ἀπὸ τοὺς δεσμοὺς αὐτοὺς εἶναι καὶ ἡ ἄσκησις τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος. Πρέπει νὰ παράσχωμεν κάθε εὐκολίαν εἰς τὸν πτωχὸν αὐτὸν νησιώτην, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐγγραφῇ πίσω πάλιν εἰς τὸ χωριό του ἐφ’ ὅσον τὸ θέλει. Κατ’ ἀρχὴν παρέχεται εὐχέρεια ἀπὸ τὸν νόμον νὰ ἐγγράφεται ὁ ἐκλογεὺς ἢ ἐκεῖ ποὺ εἶναι μόνιμος κάτοικος ἢ εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς του, ἐὰν ὅμως τὸν ὑποχρεώσητε νὰ μεταβῇ εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς του διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν ἐγγραφήν του εἶναι ὡς νὰ τοῦ λέγωμεν μὴ ἐγγραφῇς ποτὲ εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς σου. Δι’ αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, ἐζήτησα νὰ θεωρηθῇ ὡς ἁρμόδιος δικαστικὸς λειτουργὸς καὶ ὁ δικαστικὸς λειτουργὸς τοῦ τόπου τῆς μονίμου κατοικίας τοῦ ἐκλογέως. Εἶπα ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐκρίθη ὅτι ἐπαρκὴς εἶναι ἡ αὐτοπρόσωπος ἐμφάνισις τοῦ ἐκλογέως εἰς τὸν δικαστικὸν λειτουργὸν τοῦ τόπου τῆς καταγωγῆς του, ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτραπῇ καὶ ἡ αὐτοπρόσωπος ἐμφάνισίς του εἰς τὸν δικαστικὸν λειτουργὸν τοῦ τόπου τῆς μονίμου κατοικίας του.

§184Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον εἰσήχθη τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐκ τῶν ἐνόντων, λόγῳ τοῦ κατεπείγοντος νὰ ἀποφευχθοῦν ὡρισμέναι ἀδικίαι, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν εἰς τὸ παρελθόν. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ προσθέσωμεν διατάξεις αἱ ὁποῖαι θὰ δημιουργήσουν τὸν κίνδυνον διπλοψηφίας. Ἐὰν ὁ ἐκλογεὺς δὲν πηγαίνῃ εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς του διὰ νὰ ἐγγραφῇ πῶς θὰ ὑπάγῃ διὰ νὰ ψηφίσῃ; Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπορριφθῇ αὐτὴ ἡ τροπολογία.

§185Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ὁ ἐκλογεὺς δὲν πηγαίνει διὰ νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἐνῷ πηγαίνει διὰ νὰ ψηφίσῃ. Ἡ πρότασίς μου ἦτο ὅτι πρέπει ἀπαραιτήτως ἀντὶ τῆς αὐτοπροσώπου ἐμφανίσεως νὰ ὑποβάλλεται αἴτησις θεωρημένη ἀπὸ τὴν ἀστυνομικὴν ἀρχὴν τοῦ τόπου τῆς κατοικίας. Ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ διπλοψηφίσῃ πηγαίνει μόνος του εἰς τὸν τόπον τῆς κατοικίας.

§186Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀρκετὸν ἐὰν ὁ ἐκλογεὺς προσκομίζῃ βεβαίωσιν θεωρημένην ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ἀρχὰς τοῦ τόπου τῆς μονίμου κατοικίας του ὅτι δὲν ἔχει ἐγγραφῆ εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους τοῦ τόπου τῆς κατοικίας του. Ἐὰν αὐτὴν τὴν βεβαίωσιν προσκομίζῃ εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ τόπου τῆς καταγωγῆς του, θὰ ἀποφύγωμεν τὴν διπλοψηφίαν.

§187Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν οἱ ἐκλογεῖς παρουσιάζουν κάποιαν ἀπροθυμίαν σχετικῶς μὲ τὰς ἐκλογὰς καὶ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματός των. Ἐὰν ἐπαυξήσωμεν τὰς ταλαιπωρίας θὰ αὐξηθῇ καὶ ἡ ἀπροθυμία των νὰ ἀσκήσουν τὰ ἐκλογικά των δικαιώματα. Δι’ αὐτὸ πρέπει ὁ νόμος νὰ διέπεται ἀπὸ πνεῦμα διευκολύνσεως, ἀλλὰ νὰ προστεθῇ διάταξις ὅτι στεροῦνται ἐφ’ ὅρου ζωῆς τοῦ ἐκλογικοῦ των δικαιώματος οἱ διπλοψηφοῦντες.

§188Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ὑπάρχουν κυρώσεις, ἀλλὰ εἶναι δύσκολος ἡ ἀνακάλυψις καὶ ἡ καταγγελία.

§189Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Πάντως αἱ κυρώσεις δὲν εἶναι οἷαι ἔπρεπε νὰ εἶναι. Νὰ στερῆται ἐφ’ ὅρου ζωῆς τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων καὶ νὰ τιμωρῆται ποινικῶς.

§190Ι. ΠΡΟΚΟΠΑΚΗΣ. Δὲν ἐξασφαλίζεται ἡ γνησιότης, κύριοι, μὲ μίαν ἁπλῆν αἴτησιν, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἀνάλογος βεβαίωσις πιστοποιοῦσα τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς των.

§191Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Νομίζω ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ληφθῇ μία ἀπόφασις διὰ νὰ προχωρήσωμεν. Ἡ ἄποψίς μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Θὰ πρέπῃ κατὰ τὴν γνώμην μου νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἐγγραφὴν καὶ τὴν ἐπανεγγραφήν, ἀλλὰ ταυτοχρόνως νὰ ὑπάρχουν καὶ αἱ ἐγγυήσεις, ἔναντι τῆς διπλῆς ἐγγραφῆς καὶ τῆς διπλῆς ψηφίσεως. Εἰς ποῖον τόπον εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἐγγράφεται ὁ ἐκλογεύς, εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς, ἢ εἰς τὸν τόπον τῆς διαμονῆς; Ἑπομένως ὅταν θέλῃ νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς, θὰ πρέπῃ νὰ προσκομίσῃ πιστοποιητικὸν τοῦ τόπου τῆς διαμονῆς, ὅτι δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένος ἐκεῖ.

§192Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἀπὸ ποῦ θὰ τὸ πάρῃ;

§193Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἀπὸ τὴν δημοτικὴν Ἀρχήν. Θεωροῦμεν καθῆκον μας νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἄσκησιν τοῦ δικαιώματος τούτου. Εἶναι ἀρχὴ δημοκρατική. Δὲν πρέπει νὰ παρουσιάζωμεν ἐμπόδια. Ἀλλὰ ὅσον τοῦτο εἶναι ἀληθές, εἶναι ἐξ ἴσου ἐπιβεβλημένον νὰ ὑπάρξουν αἱ ἐγγυήσεις τῆς γνησιότητος. Ὑποστηρίζωμεν ἑπομένως ἀμφότερα. Καὶ τὴν εὐκολίαν τῆς ἐγγραφῆς καὶ ἐπανεγγραφῆς, ἀλλὰ ὑπὸ συνθήκας πλήρους γνησιότητος. Διὰ τοῦτο δέχομαι ὅτι: Ἀρκεῖ ἡ παρουσία ἐνώπιον τῆς Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς καὶ ἡ πιστοποίησις ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ταυτότητος, τῆς ἐγγραφῆς ἢ ἐπανεγγραφῆς. Ἀλλὰ θὰ προσκομίζεται ταυτοχρόνως πιστοποιητικὸν ὅτι ὑπέβαλεν αἴτησιν διαγραφῆς, ἢ ἔχει διαγραφῆ, διότι τότε ὑπάρχει ἐγγύησις. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μου.

§194Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ παροχὴ πιστοποιητικοῦ ὅτι δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους εἶναι δυσχερής.

§195Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἂς κάμῃ αὐτὸν τὸν κόπον ὁ ἐκλογεύς.

§196Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἡ ἄποψίς σας αὐτὴ εἶναι ὀρθοτάτη, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἔφυγαν ἀπὸ τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς των καὶ διαμένουν μακρὰν αὐτοῦ νὰ ζητοῦν τὴν ἐπανεγγραφήν των.

§197Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἡ γνώμη σας εἶναι ἀρίστη ὅταν ἀναφέρεται εἰς τὸν πάγιον νόμον. Ἀλλὰ τώρα ἐκτάκτως λαμβάνεται ἕνα μέτρον διὰ τὰ λάθη καὶ ὡς ἐκ περισσοῦ λέγετε διὰ τοὺς μὴ ἐγγραφέντας. Μὲ τὴν καθιέρωσιν τῆς διαδικασίας αὐτῆς ναυαγεῖ τὸ νομοσχέδιον. Διότι φαντασθῆτε τί πλῆθος αἰτήσεις θὰ ὑποβληθοῦν. Ὅλα αὐτὰ σκεφθῆτε τα καὶ ἀναθεωρήσετε τὰς ἀπόψεις σας.

§198Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Ποία εἶναι ἡ γνώμη τῆς Κυβερνήσεως ἐξεδηλώθη εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον καὶ εἰς τὰς προτάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐφόσον ὅμως ὑπεστηρίχθη ἀπὸ μερίδα τῆς Βουλῆς ἡ ἀνάγκη τῆς εὐρυτέρας διευθετήσεως, ἐξήγησα ὑπὸ ποίας προϋποθέσεις θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ τὴν δεχθῶ. Ἐὰν ἐπιμένουν οἱ συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι τὴν ἐπρότειναν, ἡ Κυβέρνησις τὴν δέχεται μόνον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν ἐξήγησα. Ἐὰν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν δὲν τοὺς ἱκανοποιεῖ, ἐπανέρχομαι εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφασίσῃ.

§199Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε, νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς ἡ τροπολογία: (Ἀναγινώσκει).

§200ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ τεθοῦν εἰς ψηφοφορίαν αἱ προτάσεις καὶ ἡ μία καὶ ἡ ἄλλη. Ἀλλ’ ὅμως αὐτὲς οἱ τροπολογίες ἠμποροῦν νὰ συζητηθοῦν ὅταν θὰ ὑποβληθῇ ὁ βασικὸς νόμος.

§201Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Ἂς ἀκολουθήσωμεν μίαν διαδικασίαν τερματισμοῦ. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται πρῶτον τὴν διατύπωσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ὡς εἶχε καὶ ἐὰν δὲν δέχεται ἐκείνην τὴν διατύπωσιν, τότε θὰ προχωρήσωμεν.

§202Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ κανονικὴ διαδικασία εἶναι νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς ἀπωτέρας προτάσεως.

§203Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὴν τροπολογίαν. Τὸ θέμα, κ. συνάδελφοι, ἐξηντλήθη μέχρις ὑπερβολῆς.

§204Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νὰ δώσητε εἰς τὸν Δήμαρχον μίαν προθεσμίαν νὰ ἐγκρίνῃ τὸ πιστοποιητικόν.

§205Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Ἡ ἄποψις ἡ ἰδική σας ἐξητάσθη ἐπανειλημμένως. Τίθεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς ψήφισιν ἡ τροπολογία κατ’ ἀρχήν. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ σχεδίου τῆς Ἐπιτροπῆς ἢ δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὴν τροπολογίαν;

§206Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ὑπάρχουν πολλαὶ συναφεῖς τροπολογίαι. Αὐταὶ ὅλαι τὴν στιγμὴν αὐτὴν τίθενται εἰς ψηφοφορίαν μὲ μίαν γενικὴν πρότασιν ἐὰν δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ τροποποιηθῇ ἡ παγία νομοθεσία περὶ ἀναθεωρήσεως καταλόγων. Ἀφοῦ ψηφισθῇ ἡ γενικὴ αὐτὴ διάταξις θὰ συζητήσωμεν τὰς τροπολογίας.

§207Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Ὀρθῶς τὸ ἔθεσεν ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς: Ἡ Βουλὴ δέχεται νὰ τροποποιηθῇ ἡ βασικὴ αὐτὴ διάταξις ναὶ ἢ ὄχι;

§208Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἡ τακτικὴ διαδικασία αὐτὴ ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται.

§209Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Εἰς τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔχει κατατεθῆ καμμία τροπολογία. Ἐὰν θέλετε αὐστηρῶς τὸν κανονισμὸν ὀφείλετε νὰ καταθέσετε τὴν τροπολογίαν καὶ τὸ Προεδρεῖον θὰ κρίνῃ ποία θὰ εἶναι ἡ ἀπωτέρα.

§210Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἔπρεπε ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ δοθῇ πρὸ ἑνὸς εἰκοσιτετραώρου κατὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ ὄχι τὴν τελευταίαν στιγμήν. Ἡ συζήτησις εἶναι ἀπαράδεκτος.

§211Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Δὲν πρόκειται νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς δικονομικὴν διαμάχην. Ὑπάρχουν δύο ἀπόψεις ἀντιμαχόμεναι. Ἡ ἄποψις μιᾶς μερίδος τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ μείνῃ ἡ βασικὴ διάταξις ἀτροποποίητος καὶ νὰ ληφθοῦν μόνον περιστατικὰ μέτρα διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν. Ἡ βασικὴ τροποποίησις τοῦ ὀργανικοῦ νόμου νὰ ἀφεθῇ διὰ τὴν ὥραν τῆς συζητήσεως τοῦ ὀργανικοῦ νόμου. Ἡ ἄλλη ἄποψις εἶναι νὰ ἐπέλθῃ βασικὴ τροποποίησις ὄχι μόνον διὰ τὸ θέμα τῆς ἐπανεγγραφῆς ἀλλὰ καὶ τὸ θέμα τῆς ἀρχικῆς ἐγγραφῆς εἰς τοὺς καταλόγους. Ἐπροχωρήσαμεν εἰς μίαν οὐσιαστικὴν συζήτησιν. Δὲν μᾶς χωρίζουν πολιτικαὶ ἀντιλήψεις ἀλλ’ ἐπιζητοῦμεν τὸν καλύτερον τρόπον τῆς διατυπώσεως διὰ νὰ εἶναι γνησιώτεραι αἱ ἐκλογαί. Καὶ ἀπὸ τὰς τάξεις τὰς ἰδικάς μου ἐμφανίζονται διάφοροι γνῶμαι. Δὲν ὑπάρχει θέμα παρατάξεων εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν. Εἰς αὐτὸ ὀφείλεται καὶ ὁ ἰδικός μου τόνος. Ἐπανέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν. Ἡ Βουλὴ παρακαλεῖται νὰ ἀποφανθῇ. Ἐννοεῖ νὰ ἐμμείνῃ εἰς τὸ σχέδιον τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς ἢ ἀποδέχεται τὴν ἐπελθοῦσαν τροπολογίαν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς συζητήσεως ὁπότε ἐξετάζομεν τὸ συγκεκριμένον περιεχόμενον. Θὰ παρεκάλουν νὰ δώσωμεν λύσιν εἰς τὸ οὐσιαστικὸν αὐτὸ θέμα. Νομίζω ὅτι αὕτη εἶναι καλῆς πίστεως συζήτησις πέραν τῆς δικονομίας καὶ ὅτι πράγματι ἡ ὥρα εἶναι ὥρα μιᾶς διευθετήσεως τῶν ἐπικειμένων ἐκλογῶν. Κύριοι, ἐπανερχόμενος εἰς τὴν συνοπτικὴν διατύπωσιν τῆς γνώμης μου νομίζω, ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ ἐντοπισθῶμεν εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν καὶ νὰ μὴ προσθέσωμεν ὀργανικὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἐνδεχομένως θὰ ἐδημιούργουν φόρτον, ἔστω καὶ ἂν ἦσαν ὀρθαὶ καὶ ἀκόμη θὰ ἐδημιούργουν μίαν δυσχέρειαν τηρήσεως τῶν προθεσμιῶν, αἱ ὁποῖαι λογικῶς θὰ ὑπάρξουν, διὰ νὰ πραγματοποιηθοῦν τὴν 3ην Σεπτεμβρίου αἱ ἐκλογαί, ἡμερομηνίαν τὴν ὁποίαν ἀνεκοίνωσα εἰς τὴν Βουλήν. Ὅταν μία μερὶς τῆς Βουλῆς ὑπεστήριζε τὴν ἀνάγκην τροποποιήσεως, εἶπον ὅτι, ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐδέχετο αὐτὴν τὴν ἀρχήν, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔστεργεν εἰς τὴν διάταξιν μόνον ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς πλήρους ἐγγυήσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς ἰδικῆς μου ἀπαντήσεως. Προτιμῶ τὸ σχέδιον τῆς Ἐπιτροπῆς. Εἰς περίπτωσιν ἀντιθέτου πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς δηλῶ, ὑπὸ πᾶσαν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ τὸ ἐδεχόμην.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν ἀποδέχεται τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς.

§213Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ Βουλὴ θὰ πρέπῃ νὰ ἐρωτηθῇ ἐὰν ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν παροχῆς διευκολύνσεων.

§214Σ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Θὰ ἤθελον καὶ ἡ πλευρὰ αὐτὴ νὰ πληροφορηθῇ τι περὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς διότι, ὡς διεξήχθη ἡ συζήτησις ἐντελῶς οἰκογενειακῶς, δὲν ἠκούσαμεν τὰς κυβερνητικὰς ἀπόψεις ἐπ’ αὐτῆς.

§215Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Νομίζω, ὅτι θὰ πταίῃ ἡ βαρηκοΐα τῆς ἀριστερᾶς, διότι ἡ κραυγὴ τῆς δεξιᾶς καὶ τοῦ κέντρου ὑπῆρξε σφοδρά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀνταποκρίνομαι καὶ εἰς αὐτὸ τὸ αἴτημα καὶ ἐπαναλαμβάνω τὴν διαφορὰν τῶν ἀπόψεων: Εἰς τὸ κείμενον αἱ βασικαὶ διατάξεις ὁρίζουν ὅτι, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἐγγραφῇ πηγαίνει αὐτοπροσώπως εἰς τὸν τόπον, εἰς τὰς Ἀρχὰς ὅπου ζητεῖ νὰ ἐγγραφῇ. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασικὴ διάταξις. Ἐπροτάθη ἐντεῦθεν νὰ μὴ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ μεταβαίνῃ αὐτοπροσώπως, ἀλλὰ νὰ δύναται καὶ εἰς τὸν τόπον ὅπου εὑρίσκεται, εἴτε διαμένει, νὰ προσέρχεται εἰς τὴν ἀστυνομικὴν ἢ τὴν δικαστικὴν Ἀρχὴν καὶ ἐκεῖθεν νὰ γίνεται μία βεβαίωσις ἡ ὁποία νὰ ἀποστέλλεται εἰς τὸν τόπον ὅπου θέλει νὰ ἐγγραφῇ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς αἰτήσεως αὐτῆς νὰ γίνεται ἡ ἐγγραφή. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ τῶν δύο ἀπόψεων. Ὑποθέτω ὅτι εἶναι σαφές. Καὶ ἐκεῖθεν πάλιν, στηρίζεται ἡ ἑξῆς ἄποψις: Πρόκειται περὶ μιᾶς βασικῆς μεταβολῆς κανόνων ἰσχυόντων εἰς τὰς παγίας διατάξεις τῆς ἀναθεωρήσεως καὶ διὰ τοῦτο δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδιωχθῇ σήμερον, τόσον εἰς αὐτὸ τὸ κεφάλαιον καθὼς καὶ εἰς ἄλλα ριζικὴ τροποποίησις. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἀντιμετωπίζουσι δυσχερείας καὶ ἐλλείψεις διαπιστωθείσας κατὰ τὰς προσφάτους ἐκλογὰς καὶ νὰ μὴ ἐπιβαρύνωμεν μὲ ὑπέρμετρον φόρτον τὰς Ἀρχὰς καὶ μὲ προθεσμίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠμπόδιζον τὴν ἔγκαιρον ἐνέργειαν τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν. Αὗται εἶναι αἱ ἀπόψεις καὶ διὰ τοῦτο τίθεται ἐν ὄψει τῆς Βουλῆς ἡ τροπολογία. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 2, ναὶ ἢ ὄχι, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ποὺ εἴπομεν;

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν θέλῃ νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§217Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Ἐπιτρέψατέ μου νὰ συντομεύσω τὸ ἐρώτημα. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 2. Ναὶ ἢ ὄχι;

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσοι δέχονται τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 2 παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Καὶ ἀντιστρόφως: Οἱ παραδεχόμενοι νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Τὸ ἄρθρον 2 παραμένει ὡς ἔχει.

§219Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§221Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία. Δυστυχῶς διὰ τῆς συντόμου αὐτῆς διαδικασίας, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἐπῆλθε σαφήνεια. Θὰ παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία.

§222Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶχε συνείδησιν ἡ Βουλὴ τῆς ἀποφάσεώς της;

§223Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Μᾶς κάμνει κατάπληξιν τὸ γεγονός, πῶς ὁ κ. συνάδελφος ἐπιμένει δι’ ἓν μέτρον διὰ τὸ ὁποῖον ἐλήφθη ἀπόφασις καὶ δὲν ἐπέμενεν ὅταν ἐγένοντο οἱ νόμοι αὐτοί.

§224Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος τὸ 1946, ἐπέμενα πάρα πολὺ ἐναντίον τῆς διαγραφῆς αὐτῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ παρακαλέσω νὰ ἐφαρμόσητε τὸν Κανονισμὸν καὶ νὰ ἀναγνώσητε τὴν τροπολογίαν.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἀναφερθῶμεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ, ἠξεύρετε ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἐγκαίρως νὰ εἶχον κατατεθῆ καὶ διανεμηθῆ αἱ τροπολογίαι.

§226Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς διενεμήθη σήμερον καὶ ὄχι πρὸ 24ώρου.

§227Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶχε κάμει κατ’ ἀρχὴν ἀποδεκτὴν τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη καὶ ἁπλῶς ἠρκέσθη νὰ κάμῃ τὴν παρατήρησιν καὶ νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ εἰς τὸν εἰσηγητὴν νὰ διατυπώσῃ τὴν τροπολογίαν.

§228ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν τὴν ἐδέχθη ἡ Βουλή.

§229Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία μου. Ἔχω δικαίωμα νὰ τὸ ζητήσω αὐτό.

§230Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Θὰ δώσω τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν, ὅτι ἡ ψηφοφορία, ἔστω καὶ παρὰ τὸν Κανονισμόν, ἐγένετο διπλῆ καὶ συνεπῶς ὅταν σεῖς εἴπατε ὅτι οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει ἄνευ τροπολογιῶν, εἴχομεν συνείδησιν ὅτι καθήμενοι ἐψηφίσαμεν ἐναντίον πάσης τροπολογίας. Συνεπῶς εἶναι πλήρης ἡ συνείδησις τῆς Βουλῆς περὶ τῆς ψηφοφορίας καὶ εἶναι ἐντελῶς σαφὴς ἡ γνώμη της ὅτι θέλει τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει.

§231Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, κύριε Πρόεδρε, διότι δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψει της τὸ κείμενον τῆς τροπολογίας.

§232Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Γενικῶς ἡ Βουλὴ δὲν ἐδέχθη οὐδεμίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου.

§233Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι, διότι δὲν τηρεῖται ὁ Κανονισμός.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 δεκτόν. Τὸ ἄρθρον 3 «... (Ἀναγινώσκει).......» Ὁ κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§235Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰσηγούμενος τὸ ἄρθρον αὐτό, ἐζήτησα διὰ τὴν νομοτεχνικὴν ἐμφάνισιν τοῦ νόμου, ὅπως ὁρισθῇ μία προθεσμία, δυναμένη νὰ παραταθῇ. Δὲν ὑπάρχει οὐδὲν νομοθέτημα, ἔχον σχέσιν μὲ ἐκλογικὸν νόμον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴν τάσσῃ προθεσμίαν. Εἶναι πρωτοφανὲς ἐντελῶς τὸ ζήτημα τοῦτο. Δὲν θέλω νὰ θίξω ἀπολύτως κανένα, οὔτε τὴν ὑπηρεσίαν, οὔτε τὸν Ὑπουργόν. Λέγω τοῦτο ὅτι ἀφίεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ὁρίσῃ μόνος του οἱανδήποτε προθεσμίαν θέλει, τὴν ὁποίαν εὐχαρίστως νὰ τοῦ δώσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ τὴν παρατείνῃ.

§236ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Καλῶς ἔχει τὸ ἄρθρον.

§237Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ διαφωνία δὲν εἶναι οὐσιώδης. Παρακαλῶ τὸν κ. συνάδελφον νὰ μὴν ἐπιμένῃ, διότι εἶπον ὅτι ἀφ’ ἧς ὡρίσθη ἡ ἡμέρα τῶν ἐκλογῶν, ἀναδρομικῶς, εἶναι περίπου ὑποχρεωτικὸς ὁ προσδιορισμὸς τῶν προθεσμιῶν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον ἐκ τοῦ νόμου νὰ ἔχῃ ὁρισθῆ, δεδομένου ὅτι ἀναγνωρίζει καὶ ὁ κ. συνάδελφος εἰς τὸν Ὑπουργὸν τὸ δικαίωμα νὰ τροποποιήσῃ τὴν διὰ τοῦ νόμου καθωρισμένην προθεσμίαν. Ἡ πρόβλεψις εἶναι προθεσμία ἑνὸς μηνός. Νομίζω ὅτι εἶναι λάθος ὁ νομοθετικὸς προσδιορισμός. Ὅταν ὁρίζωμεν ὅτι ἡ 3η Σεπτεμβρίου εἶναι ἡμέρα τῶν ἐκλογῶν, εἶναι φανερὸν ὅτι θὰ γίνῃ χρήσιμος διανομὴ τοῦ καθωρισμένου χρόνου.

§238Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἴπατε ὅτι ἡ προθεσμία θὰ εἶναι τοὐλάχιστον ἑνὸς μηνός.

§239Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μάλιστα, ἡ προθεσμία θὰ εἶναι τοὐλάχιστον ἑνὸς μηνός.

§240Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἔχει. Τὸ ἄρθρον 4. «...... (Ἀναγινώσκει).....»

§242Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐν σχέσει μὲ τὴν προσθήκην τὴν προτεινομένην ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 4, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἀκόλουθα. Ἡ προσθήκη εἶναι ὅτι πλὴν τῆς αὐτοπροσώπου ἐμφανίσεως, ἀπαιτεῖται καὶ βεβαίωσις τῆς οἰκείας ἀστυνομικῆς, δημοτικῆς ἢ κοινοτικῆς ἀρχῆς. Νομίζω ὅτι ἡ προσθήκη εἶναι καὶ περιττὴ καὶ ἐπικίνδυνος. Εἶναι περιττή, διότι ἀρκετὴ εἶναι ἡ ἐγγύησις τῆς αὐτοπροσώπου ἐμφανίσεως τοῦ αἰτοῦντος τὴν ἐπανεγγραφὴν ἐκλογέως, εἶναι δὲ καὶ ἐπικίνδυνος, διότι εἶναι πλέον ἢ βέβαιον ὅτι αἱ ἀθρόαι διαγραφαὶ αἱ γενόμεναι κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1946 ποσοστοῦ μέχρι 20% ἐκλογέων ζώντων καὶ παραμενόντων εἰς τὸν τόπον τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος, ὀφείλονται εἰς πρότασιν καὶ βεβαίωσιν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων. Καὶ ἐρωτᾶται, πῶς ὁ ἴδιος Πρόεδρος τυχὸν παραμένων μέχρι σήμερον εἰς τὴν θέσιν του, θὰ χορηγήσῃ ἀντίθετον βεβαίωσιν εἰς τὸν ἐκλογέα, τὸν ὁποῖον ἐσκεμμένως, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, διέγραψε διὰ τῆς βεβαιώσεώς του τότε ἐκ τοῦ ἐκλογικοῦ καταλόγου; Νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον παρέχεται ἡ ἐγγύησις ἐκ τῆς ἀρχικῆς διατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου τῆς αὐτοπροσώπου ἐμφανίσεως, εἶναι ἐντελῶς περιττὴ καὶ ἐπικίνδυνος ἡ προσθήκη ἡ προτεινομένη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Διότι οὕτω δημιουργεῖται ἕνα ἐμπόδιον σοβαρώτατον νὰ ἐπανεγγραφοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπεστερήθησαν κατὰ τρόπον οὐχὶ πρέποντα ἀπὸ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματός των κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς. Δὲν πρέπει δι’ αὐτὸ νὰ ἐπιβάλλεται καὶ τιμωρία, ἀλλὰ εἰ δυνατὸν νὰ ἐπανωρθωθῇ ἡ ἀδικία κατὰ τρόπον ὀλιγώτερον ὀδυνηρὸν δι’ αὐτούς.

§243Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶπον πρὸ ὀλίγου, ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον μετὰ τὴν λέξιν «αὐτοπροσώπως» νὰ προστεθῇ «ἢ δι’ εἰδικοῦ πληρεξουσίου ....... (Ἀναγινώσκει).........» Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ ἀπεδέχθη καὶ ὑποθέτω ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ θὰ τὸ δεχθῇ.

§244Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοὺς ἀποθανόντας, ἐνῷ ζῶσιν, «αὐτοπρόσωπος ἐμφάνισις εἶναι ἀρκετὴ διὰ νὰ πείσῃ ὅτι δὲν ἀπεβίωσαν, ἀλλὰ ζοῦν. Ἀλλὰ διὰ τὴν δευτέραν περίπτωσιν οἱ ἀπομακρυνθέντες τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος ....... (Ἀναγινώσκει)......» Ἡ αὐτοπρόσωπος ἐμφάνισις δὲν παρέχει οὐδεμίαν πιστοποίησιν. Γίνεται ἡ αὐτοπρόσωπος ἐμφάνισις καὶ ὅμως ἀληθεύει ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον διεγράφη. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐκ προνοίας ἡ Ἐπιτροπὴ προσέθεσε καὶ τὴν βεβαίωσιν τῆς οἰκείας ἀστυνομικῆς, δημοτικῆς ἢ κοινοτικῆς ἀρχῆς. Βλέπετε εἰς τὴν βεβαίωσιν αὐτὴν τίποτε τὸ ἀνυπέρβλητον ἐμπόδιον;

§245Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Νομίζω ὅτι ὅταν παρέχεται ἡ δυνατότης, εἴτε ἡ κοινοτική, εἴτε ἡ δημοτική, εἴτε ἡ ἀστυνομικὴ ὑπεκφεύγει ἀπὸ τὸν δόλον τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος.

§246Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ μέρους τῆς ὑπηρεσίας ἐγένετο ἡ ἑξῆς δικαιολογημένη παρατήρησις, ὅτι αὐτὸ τὸ κοινοτικὸν καὶ δημοτικὸν εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνον. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ νὰ διευκολύνῃ ἡ Ἐπιτροπὴ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον, ἔθεσε τὴν διάταξιν αὐτήν.

§247Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐζήτησα, κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ δεκτὸν ὅτι ἀκριβῶς γίνεται εἰς τὸ ἄρθρον 6, τὸ ὁποῖον θὰ συζητηθῇ μετ’ ὀλίγον διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Δηλαδὴ ποὺ παρέχει τὸ δικαίωμα τῆς ἐγγραφῆς καὶ κατόπιν τῆς αἰτήσεως μέλους τῆς οἰκογενείας καὶ βεβαιώσεως τῆς στρατιωτικῆς ἀρχῆς. Ἐζήτησα νὰ γίνῃ προσθήκη εἰς τὸ ἄρθρον 4 παράγραφος 4, ἡ ὁποία διατυποῦται ὡς ἑξῆς: «..... (Ἀναγινώσκει).....» Διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν ναυτικῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι πολυάριθμοι, δὲν πρέπει νὰ μὴ γίνῃ πρόβλεψις, κύριε Ὑπουργέ, συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Διότι αὐτοὶ ἔχουν φύγει πρὸ ἑνὸς ἢ πέντε μηνῶν καὶ ἐπανέρχονται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Πρέπει ἡ κατηγορία αὐτῶν τῶν ναυτικῶν νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§248Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Νὰ φύγῃ ὅμως ἡ λέξις: «ἐν τῷ ἐξωτερικῷ».

§249Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κατ’ ἀρχὴν ἀπέβλεψα εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν εὑρισκομένων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ δέχομαι νὰ περιορισθῇ ἡ τροπολογία αὐτὴ καὶ ν’ ἀφαιρεθῇ ἡ φράσις «εἰς τὸ ἐξωτερικόν».

§250Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἔχει καλῶς.

§251Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Τὸ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε περίπου νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τοὺς σπουδαστὰς τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνδέχεται κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς ἀναθεωρήσεως νὰ μὴν εἶναι εἰς τὰ μέρη των, ἀλλὰ κατὰ τὸν χρόνον τῶν ἐκλογῶν νὰ εἶναι ἐκεῖ.

§252Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 4 διατυπώνεται ἡ ἑξῆς φράσις: (Ἀναγινώσκει)..... «Καὶ τὴν νομιμότητα τῆς ἐγγραφῆς αὐτῶν ἐν τῷ παλαιῷ καταλόγῳ»..... Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅτι ἀφετηρία τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 4 ἦτο ἡ ἑξῆς: ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διεγράφησαν διότι ἐθεωρήθησαν θανόντες ἢ ἀπουσιάζοντες καὶ ὅτι αὐτὰ τὰ δύο γεγονότα ἀποδεικνύονται ἀνατρεπόμενα, νομίζω ὅτι περιττεύει ἡ διατύπωσις καὶ θὰ πρέπῃ νὰ τεθῇ ἡ ἑξῆς φράσις: (Ἀναγινώσκει). «Εἰς τὴν βασιμότητα τῆς αἰτήσεως τῶν ἐπαναγραφομένων».

§253Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ συνεζητήθη εὐρύτατα εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§254Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἔχει καλῶς, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον. Ἐγὼ ἀποδέχομαι τὸ σχέδιον τῆς Ἐπιτροπῆς.

§255Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 δὲν ἐγένετο δεκτὴ ἡ τροπολογία περὶ τῆς μὴ αὐτοπροσώπου ἐμφανίσεως τοῦ ἐκλογέως, ἀλλὰ τῆς δι’ εἰδικοῦ πληρεξουσίου ἢ τῆς ὑποβολῆς αἰτήσεως, διότι, ὡς ἐλέχθη, θὰ πρόκειται περὶ μεταβολῆς τοῦ ὀργανικοῦ νόμου. Ἡ τροπολογία ὅμως αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτὴ εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό.

§256Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Τὸ θέμα ἐτέθη προηγουμένως καὶ ἐδήλωσα ὅτι ἐὰν ἡ Βουλὴ θὰ ἦτο σύμφωνος, ἐγὼ θὰ τὸ ἐδεχόμην, διότι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ τὸ δεχθῶ καὶ ν’ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον. Ἐδήλωσα ὅμως ὅτι ὡς ὀργανικὴ διάταξις ἔχει καλῶς καὶ θὰ ηὐχόμην νὰ μὴν ἔλθῃ σήμερον. Ἐὰν ὅμως ἡ Βουλὴ τὸ ἐδέχετο, θὰ τὸ ἐδεχόμην καὶ ἐγώ. Ἡ Βουλὴ ὅμως τὸ ἀπέρριψε καὶ τὸ θέμα ἔληξε. Εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι συνεζητήθη τὸ θέμα ὅταν ἐψηφίζαμεν τὸ οὐσιαστικὸν θέμα τῆς αὐτοπροσώπου ἐμφανίσεως εἰς τὸν τόπον τῆς διαμονῆς; Ὁπουδήποτε καὶ ἄν τὸ συναντήσωμεν θὰ ἔχῃ τὴν αὐτὴν τύχην. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπανερχώμεθα ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§257Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶναι δυνατὸν ἕνας ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς Ἑλλάδος νὰ πάῃ εἰς τὸ ἄλλο ἄκρον τῆς Ἑλλάδος ἀποκλειστικῶς διὰ νὰ ψηφίσῃ; Ἐὰν τὸ δέχεσθε αὐτό, ἔχει καλῶς, ἄλλως εἶναι στέρησις ἐκλογικοῦ δικαιώματος καὶ τότε κάμνομεν ἀντιδημοκρατικὴν πολιτικήν, ἔχομεν Κράτος ἀδικίας καὶ ὄχι Κράτος δικαίου.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4, δεκτὸν μετὰ τῆς προταθείσης ὑπὸ τοῦ κ. Στεφανίδου τροπολογίας. Τὸ ἄρθρον 5.

§259Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει μία τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἀποδεκτὴν ὁ κ. Πρόεδρος. Εἴπομεν: «Ὁ Πρόεδρος νὰ ἐξετάζῃ ἐκ τῶν ἐνόντων ὅτι ὁ ἐγγραφεὶς δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς καταλόγους ἄλλης Κοινότητος ἢ Δήμου».

§260Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δεκτή.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ ἄρθρου 5 ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ὁ Πρόεδρος.... (Ἀναγινώσκει)....»

§262ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 6ον.

§264ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει ἐν τῷ σχεδίῳ τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 7ον.

§266Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, δημιουργεῖται ἕνα ζήτημα εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι θεραπεύεται διὰ μιᾶς προσθήκης. Πρόκειται περὶ γυναικῶν, μονίμων κατοίκων ὡρισμένων πόλεων, αἱ ὁποῖαι ἦλθον εἰς γάμον μὲ ἑτεροδημότας. Ἐνῷ οἱ ἑτεροδημόται ψηφίζουν εἰς τὰς πόλεις Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἱ σύζυγοί των δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πάρουν ἐκλογικὸν βιβλιάριον ἐδῶ, ἄν προηγουμένως δὲν ἐγγραφοῦν εἰς τοὺς Δήμους, εἰς τοὺς ὁποίους οἱ σύζυγοί των εἶναι ἐγγεγραμμένοι. Δημιουργεῖται λοιπὸν μία ἀντίφασις. Ὁ σύζυγος δικαιοῦται νὰ ψηφίσῃ καὶ ἡ σύζυγος, παλαιὰ δημότης τῆς πόλεως εἰς τὴν ὁποίαν κατοικεῖ καὶ εὑρίσκεται σήμερον, δὲν δύναται νὰ ψηφίσῃ. Φρονῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι δύναται ἡ ὅλη αὐτὴ ὑπόθεσις νὰ θεραπευθῇ μὲ μίαν προσθήκην τῆς παραγράφου 3 εἰς τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἀκολούθως: «Αἱ σύζυγοι ἑτεροδημοτῶν....... «Ἀναγινώσκει).......»

§267Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Οὐσιαστικῶς ἔχει δίκαιον, ἀλλὰ ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν ἀρχὴν ὅτι αἱ γυναῖκες ἀκολουθοῦν τὴν δημοτικότητα τοῦ ἀνδρός.

§268Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν, εἰς τὰς ὁποίας εὑρισκόμεθα σήμερον καὶ τῶν ἀντιλήψεων περὶ μεγαλειτέρας δημοκρατικῆς θέσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὰς γυναίκας νὰ μὴ ἀναγνωρίζωμεν τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῆς αὐτοτελοῦς δημοτικῆς ἐκλογῆς. Τοὺς δίδομεν καὶ ψῆφον, τοὺς δίδομεν τὰ πάντα, ἀλλὰ ἄς μὴ τὰς ὑποχρεώσωμεν νὰ σπεύσουν διὰ νὰ ἀποκτήσουν τὸ δικαίωμα αὐτὸ νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὸν Δῆμον ὅπου εἶναι ἐγγεγραμμένοι οἱ σύζυγοί των. Καθίσταται ἀνενεργὲς τὸ δικαίωμα ποὺ παρέχεται εἰς τὰς γυναίκας ψηφοφόρους ὅταν τὰς ὑποχρεώνομεν νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὰς διατυπώσεις, εἰς τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβληθοῦν καὶ οὐσιαστικῶς ἀντιστρατευόμεθα εἰς Συνταγματικὴν διάταξιν. Εἶναι δῶρον ἄδωρον.

§269Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Συνηγοροῦμεν καὶ ἡμεῖς ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ κ. συναδέλφου, διότι ἀντιφάσκομεν εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου.

§270Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τί ὑποστηρίζετε;

§271Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§272Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ζοῦν μαζί; Διατί δὲν ψηφίζουν μαζί;

§273Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Ἐκεῖ ἔφεραν τὰ χαρτιά των.

§274Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἰς τὴν ἀναθεώρησιν δύνανται νὰ συναντηθοῦν.

§275Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ὁ σύζυγος κατοικεῖ εἰς ἕνα μέρος τῆς Πελοποννήσου, εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἡ σύζυγος, δημότης Θεσσαλονίκης, δὲν δύναται νὰ ψηφίσῃ, διότι πρέπει νὰ πάῃ νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸ χωρίον τοῦ συζύγου της καὶ νὰ φέρῃ ἀπὸ ἐκεῖ πιστοποιητικά. Ἡμεῖς θέλομεν νὰ μὴ γίνῃ αὐτό, διότι ἄλλως ἀντιφάσκομεν πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου.

§276Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ ὑπηρεσία μὲ βεβαιώνει ὅτι ἡ διαδικασία αὐτὴ δὲν εἶναι ἀπαραίτητος.

§277Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Πληροφοροῦμεν τὴν ὑπηρεσίαν, ὅτι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὅλαι αἱ γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἑτεροδημότας συζύγους, δὲν ἐνεγράφησαν εἰς τοὺς καταλόγους.

§278Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Πληροφοροῦμεν τὴν ὑπηρεσίαν ὅτι εἰς τὸν Πειραιᾶ τὸ αὐτὸ ἔγινε.

§279Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ὑπάρχουν ὀργανικαὶ διατάξεις περὶ συντάξεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τῶν γυναικῶν εἰς τὸ Διάταγμα τῆς 4–6–49, τὸ ὁποῖον εἰσηγήθη ὁ κ. Ζαΐμης ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη βάσει νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως παρεχομένης ἀπὸ τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον 959. Ἐὰν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θέλῃ νὰ εἶναι συνεπὴς εἰς ὅσα ἐλέχθησαν προηγουμένως, νομίζω ὅτι καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ πρέπει νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὴν προηγουμένην ληφθεῖσαν ἀπόφασιν, ὅτι αἱ ὀργανικαὶ πάγιαι διατάξεις τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων παρεμπιπτόντως καὶ ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐφετεινῆς ἐκτάκτου ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων δὲν θίγονται.

§280Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μάλιστα.

§281ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ 7ον ἄρθρον γίνεται δεκτὸν ἄνευ τῆς τροπολογίας καὶ ὡς ἔχει ἐν τῷ σχεδίῳ τῆς Ἐπιτροπῆς.

§282Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ὥστε δὲν θὰ ψηφίσουν αἱ γυναῖκες ποὺ ἔχουν τὸ ἀτύχημα νὰ ἔχουν ἑτεροδημότας ἄνδρας; Θέλομεν νὰ γνωρίζωμεν τὴν τύχην τῆς προτάσεώς μας.

§283Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ πρότασις δὲν γίνεται δεκτή. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὑπῆρχε τοπικὴ σύγχυσις εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων θὰ τοῦ δοθοῦν ὁδηγίαι πρὸς ἐφαρμογὴν τῶν κειμένων αὐτῶν νόμων, αἱ ὁποῖαι νὰ καθιστοῦν δυνατὸν τὸ πρᾶγμα αὐτό. Μέχρι τοῦδε ἔγινεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην αὐτό, ἀλλὰ ἀπὸ ἐσφαλμένην ἀντίληψιν τῶν τοπικῶν ἀρχῶν.

§284Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ἔχει καλῶς. Νὰ διατυπωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὅτι θὰ ἐκδοθῇ ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου σχετικῶς.

§285ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ντάγγα;

§286ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 8ον. Ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία: «Βιβλία καταχωρήσεως...... (Ἀναγινώσκει)......»

§288Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή.

§289ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτὸν μετὰ τῆς ὑπὸ τοῦ κ. Γεώργα προταθείσης τροπολογίας περὶ τηρήσεως βιβλίων ὑπὸ τῶν εἰρηνοδικῶν, εἰς ἃ θὰ ἀναγράφωνται κατὰ σειρὰν ὑποβολῆς αἱ αἰτήσεις ἐγγραφῆς. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9 ἄρθρον. Δεκτόν. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 10 ἄρθρον. Δεκτόν. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 11 ἄρθρον. Δεκτόν. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 12 ἄρθρον. Δεκτόν. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 13 ἄρθρον.

§290Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὑπεστήριξα καὶ ἤδη ἐπαναλαμβάνω ἐνώπιόν σας, ὅτι δὲν βλέπω τὴν σκοπιμότητα τῆς προσθήκης τοῦ ἄρθρου τούτου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοῆτε ὑμεῖς, ὅτι κατὰ γνωστὸν τρόπον συνωστίζονται πλεῖστοι ὅσοι πολῖται εἰς τὰ Πρωτοδικεῖα Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς διὰ νὰ λάβουν τὰ βιβλιάριά των καὶ ὑμεῖς εἴχατε μεσολαβήσει καὶ ἐγένοντο ἐπανειλημμένως παρατάσεις τῶν προθεσμιῶν τούτων. Ὅταν ἀναλογισθῆτε τὰς ταλαιπωρίας, εἰς τὰς ὁποίας ὑπεβλήθησαν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ὑποβάλητε τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς εἰς νέας ταλαιπωρίας, αἵτινες ἰσοδυναμοῦν μὲ τὴν ἀπώλειαν τοῦ ἐκλογικοῦ των δικαιώματος. Ὅσοι ἔλαβον βιβλιάρια, τὰ ἔλαβον βάσει βεβαιώσεως ὅτι ἦσαν ἐγκατεστημένοι μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου 1945. Δὲν νομίζω ὅτι τὸ προτεινόμενον μέτρον ἐξυπηρετεῖ τίποτε πέραν ἑνὸς φόρτου ἐργασίας, τὴν ὁποίαν θὰ προσθέσῃ εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, προτείνω τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 13, διότι δὲν ἐξυπηρετεῖ ἀπολύτως τίποτε.

§291ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπακωνσταντίνου ἔχει τὸν λόγον.

§292Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Χαρακτηριστικὸν τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος καὶ βασικὴ προϋπόθεσις αὐτοῦ εἶναι ἡ γνησιότης τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ δὲ αὕτη, πολλάκις οἱ πολῖται ὑπεβλήθησαν εἰς ταλαιπωρίας. Ὑπενθυμίζω τὴν ἀνασύνταξιν τοῦ 1945 καὶ τὰς γνωστὰς ταλαιπωρίας ποὺ ὑπέστησαν ὅλοι οἱ ψηφοφόροι. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν εἶναι γνωσταὶ αἱ ταλαιπωρίαι κατὰ τὸ παρελθὸν τῶν ψηφοφόρων πρὸς διασφάλισιν τῆς γνησιότητος τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων δὲν βλέπω τὸν λόγον διατί θὰ διστάσωμεν νὰ ὑποβάλωμεν εἰς μίαν πρόσθετον ἀπασχόλησιν τοὺς νέους ψηφοφόρους, διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν γνησιότητα τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως ἐδέχθη τὴν προσθήκην τοῦ ἄρθρου 13. Ἡ ὁμοφωνία κρίνεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν παρόντων. Ἐγεννήθησαν πολλαὶ ὑπόνοιαι διὰ τὰς ἐγγραφὰς τοῦ 1949–50. Προκειμένου λοιπὸν νὰ διασφαλισθῇ ἡ γνησιότης τῶν καταλόγων, δίκαιον εἶναι νὰ ὑποβληθοῦν εἰς ὡρισμένας ταλαιπωρίας. Ἐκεῖνοι ποὺ κυρίως θὰ ὑποβληθοῦν εἰς ταλαιπωρίας εἶναι τὰ κρατικὰ ὄργανα. Ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 13 νομίζω κατὰ ἕν σημεῖον δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ ὅσα ἐδέχθη ἡ Ἐπιτροπή. Εἴπομεν νὰ γίνῃ ἡ ἐπαλήθευσις τῆς ἐγγραφῆς τοῦ 1949–50 διὰ τοὺς ἐγγραφέντας εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας τῶν τέως Δήμων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης καὶ ὄχι ὅλων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων.

§293ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§294Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ πραγματικὴ πρόθεσις ἦτο νὰ ἐλεγχθοῦν οἱ ἐγγραφέντες μέχρι τοῦ 1940, ἀλλὰ κατόπιν ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τοὺς ἐγγραφέντας μέχρι τοῦ 1945. Καὶ εἰς τὴν τελευταίαν αὐτὴν πρότασιν ἦτο ὁμόφωνος ἡ Ἐπιτροπή. Αἱ δυσχέρειαι τοῦ ἔργου τούτου δὲν εἶναι διὰ τοὺς ἐγγραφέντας τόσον, ὅσον διὰ τοὺς Προέδρους Πρωτοδικῶν καὶ τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχάς, ἀλλὰ οἱ διαγραφόμενοι ἔχουν δικαίωμα προσφυγῆς. Πρὸς τί λοιπὸν αἱ διαμαρτυρίαι; Ἐπιδιώκουν οἱ δικαιούμενοι κατὰ τὰς διατάξεις νὰ παραμείνουν ἐγγεγραμμένοι εἰς τοὺς καταλόγους ὅσοι δὲν εἶχον τὰ δικαιολογητικά των πρὸς ἐγγραφήν. Συνεπῶς αἱ ἀντιρρήσεις δὲν εἶναι δεδικαιολογημέναι καὶ τὸ ἄρθρον πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν ὅπως ἐπροτάθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς.

§295Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραμείνῃ τὸ ἄρθρον 13, διότι ἡ τροπολογία ποὺ ἔχω ὑποβάλει εἶναι ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς παραδοχῆς του, ὑπὲρ ἧς δὲν τάσσομαι. Οἱ δὲ πρόσθετοι λόγοι, πέραν ἐκείνων ποὺ εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Ντάγγας, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, εἶναι οἱ ἑξῆς: Διότι ἄλλη μιὰ φορὰ θὰ γίνῃ ἀναθεώρησις καὶ ἐπιβεβαίωσις ἐπὶ γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἐξηκριβώθησαν κατὰ νόμιμον τρόπον. Αὐτὸ μοῦ εἶναι ἀκατανόητον. Δεύτερον, διότι τὸ τιθέμενον διὰ τοῦ ἄρθρου 13 ἀντιφάσκει πρὸς τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον ἔχει γενικὴν πρόβλεψιν. Διότι, κατὰ τὸ ἄρθρον 3, προβλέπεται προθεσμία ὑποβολῆς ἐνστάσεων, ἐγγραφῆς, διαγραφῆς καὶ ὅλα τὰ νόμιμα. Ὥστε, ἐὰν συντρέχουν περιπτώσεις λαθῶν, ἐσφαλμένων ἐγγραφῶν ἢ οἱωνδήποτε ἄλλων, αὐταὶ προβλέπονται ὑπὸ τὸ ἄρθρον 3 κατὰ τὴν νόμιμον διαδικασίαν. Διατί εἰδικῶς δι’ ὅσους ἐνεγράφησαν τελευταίως, μέχρι 31–12–1945, νὰ προβλέπεται ἡ εἰδικὴ καὶ ἐξαιρετικὴ αὐτὴ διαδικασία τοῦ ἄρθρου 13 ἐν ἀποκλειστικότητι, χωρὶς νὰ δεχθῶμεν τὴν γενικότητα τοῦ ἄρθρου 3;

§296Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἀφορᾷ τὴν ἐγγραφήν, ἐνῷ ἐδῶ πᾶμε νὰ διαγράψωμεν τὸ κακῶς ἐγγραφὲν ἄτομον.

§297Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ἐπιμείνετε καὶ ἀποδεχθῇ καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τὴν παραμονὴν τοῦ ἄρθρου 13, τότε γεννᾶται ἕν ἄλλο ζήτημα λίαν σπουδαῖον, τὸ ἑξῆς: Τίθεται ἐδῶ ὡς προϋπόθεσις, ὅτι διὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ ὀρθοῦ ἢ μὴ τῆς ἐγγραφῆς εἶναι ἡ ἀστυνομικὴ βεβαίωσις. Μὴ κρυπτώμεθα, κύριοι, ὄπισθεν τοῦ δακτύλου μας! Ὡς δικηγόρος, θὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς—καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν παντὸς παρισταμένου δικηγόρου, ὅτι εἰς διαδικασίαν ἐκ τῶν ἐνόντων ἐνώπιον τῶν Προέδρων Πρωτοδικῶν παρουσιάζονται περὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου ἀστυνομικαὶ βεβαιώσεις συγκρουόμεναι πρὸς ἀλλήλας! Π. χ. εἰς τὴν Ν. Ἰωνίαν ἢ τὴν Καισαριανὴν «βεβαιοῦται κλπ.—μὲ ὅλας τὰς ἐπισημότητας—ὅτι ὁ τάδε ἐγκατεστάθη ἀπὸ τότε. Ἔρχεται ἄλλη, ἕξ μῆνας ὕστερα, μὲ ἄλλον ἀστυνομικὸν προϊστάμενον: «βεβαιοῦται ὅτι ἐγκατεστάθη ἀπὸ τότε»—διαφορὰ ἕνα, δύο, τρία, τέσσερα χρόνια! Ποῦ ὀφείλεται αὐτό; Εἰς κακὴν πίστιν; Ὄχι! Εἰς ἐπιπολαιότητα. Ἂν δώσετε μίαν αἴτησιν εἰς τὴν Ἀστυνομίαν, διὰ νὰ ἐξακριβώσῃ ἕν πραγματικὸν γεγονός, θὰ στείλῃ ἕνα χωροφύλακα ἢ ἡ Ἀστυνομία Πόλεων θὰ κάμῃ τὴν πολυτέλειαν νὰ στείλῃ ἕνα ἀστυφύλακα. Θὰ πιάσῃ τὸν πρῶτον γείτονα: «Ὁ κ. Α. ἀπὸ πότε διαμένει ἐδῶ»;—Κάνα δυὸ χρόνια. Τὰ δυὸ χρόνια τὰ κάμνει αὐτὸς 18 ἢ 20 μῆνες. Ρωτάει ἄλλον ἕνα γείτονα— αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξακρίβωσις. Θὰ συμβῇ, λοιπόν, τώρα τὸ ἑξῆς: Ἐνῷ ἡ ἰδία Ἀστυνομία μὲ ἕνα προηγούμενον προϊστάμενον ἔβγαλε πιστοποιητικόν, ὅταν ἐξεδόθη τὸ προηγούμενον βιβλιάριον, ὅτι πράγματι ὁ τάδε εἶναι ἐγκατεστημένος πρὸ τῆς 31–12–1945, θὰ δῆτε τώρα ἡ ἰδία Ἀστυνομικὴ Ἀρχή, μὲ ἄλλον προϊστάμενον, νὰ λέγῃ τὰ ἀντίθετα.

§298Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχουν δικαίωμα ἐνστάσεων.

§299Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἐὰν ἐπιμείνετε—πρᾶγμα ποὺ ἐγὼ δὲν θέλω—εἰς τὸ νὰ παραμείνῃ τὸ ἄρθρον 13, πρέπει νὰ δοθοῦν αἱ δυνατότητες καὶ εἰς ἐκεῖνον καθ’ οὗ στρέφεται ἡ διαγραφὴ νὰ ἔχῃ τὸν λόγον.

§300Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφοῦ τὸ ξέρει ὅτι εἶναι ἐγγεγραμμένος τόσα χρόνια, ἔχει δικαίωμα ὑποβολῆς ἐνστάσεως κατὰ τῆς διαγραφῆς του.

§301Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Ὅσοι, δηλαδή, ἐνεγράφησαν τὸ 1949–50, πρέπει νὰ πᾶνε καὶ νὰ φυλᾶνε σκοποὶ εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, διὰ νὰ ἴδουν μήπως τοὺς διαγράψουν! Δι’ αὐτὸ προτείνω τὴν ἑξῆς ὑπὸ αἵρεσιν τροπολογίαν, ἐὰν πρόκειται δηλ. νὰ παραμείνῃ τὸ ἄρθρον 13: «Ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἐπιτρέπεται ....... (Ἀναγινώσκει). Αὐτὸ λέγει τὸ πνεῦμα τῆς δικαιοσύνης καὶ ὄχι τῆς αὐθαιρεσίας. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀξιώσωμεν ἀπὸ τὸν κόσμον νὰ στέκεται φρουρὸς ἔξω ἀπὸ τὰς Ἐπιτροπάς, μὴ τυχὸν καὶ τὸν διαγράψουν.

§302Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ἀντὶ τούτου, νὰ τὸν εἰδοποιοῦν, κ. συνάδελφε, ὅτι διεγράφη καὶ νὰ πάῃ νὰ κάμῃ ἔνστασιν.

§303Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Ὄχι, ἀλλὰ νὰ τοῦ εἴπουν: «Σὺ δὲν εἶσαι κανονικὰ ἐγγεγραμμένος, ἔλα νὰ μᾶς φέρῃς τὰ νόμιμα δικαιολογητικά σου».

§304Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ ἰδική μου πρότασις ἦτο διὰ τοὺς μέχρι τοῦ 1949 ἐγκατασταθέντας, ἀλλ’ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη μέχρι τοῦ 1945. Ὅπως ὅμως εἶναι διατυπωμένον, εἶναι μέχρι τοῦ 1946. Νομίζω, συνεπῶς, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ «μέχρι 1–1–1945».

§305Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μέχρι τέλους Δ)βρίου 1945.

§306Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ πρότασίς μου μέχρι τοῦ 1940, ἀπερρίφθη μὲ μίαν ψῆφον καὶ ἐδέχθημεν οἱ μέχρι τοῦ 1945 ἐγγεγραμμένοι.

§307Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Μέχρι 31 Δεκεμβρίου.

§308Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν ὠνομάσαμεν «31 Δ)βρίου».

§309Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ὁ πάγιος νόμος 1381 ὁρίζει προθεσμίαν 31–12–1945. Συνεπῶς ἐνεγράφησαν κατὰ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Ἰανουαρίου 1950 οἱ ἐγκατασταθέντες μονίμως μέχρι τῆς 31–12–1945. Τὸ πνεῦμα τῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο σαφές, νὰ μὴ ἀφαιρέσωμεν ἐκλογικὸν δικαίωμα ἀπὸ ἐκλογεῖς, οἱ ὁποῖοι τὸ ἀπέκτησαν. Συνεπῶς δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει κανένα ζήτημα ἐν προκειμένῳ.

§310Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐγὼ λέγω τί ἐψηφίσαμεν. Πάντως πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ «μὴ ἐγγεγραμμένοι εἰς τὰ μητρῷα τῶν ἀρρένων».

§311Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ζήτημα φόρτου ἐργασίας ἀπὸ τὸ Πρωτοδικεῖον. Διὰ πρώτην φορὰν ἐνεγράφησαν ἀπὸ τὸ 1940–1945 κατὰ Ἰανουάριον τοῦ 1950. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει κανεὶς κατὰ τὸ ἔτος 1949 ἐγγραφείς.

§312ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον 13;

§313ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§314ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Χριστάκου;

§315ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§316ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 13 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει.

§317Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ἀντὶ τούτου, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη τὸ ἑξῆς: Αὐτὸς ποὺ θὰ διαγραφῇ, θὰ λαμβάνῃ κοινοποίησιν τῆς διαγραφῆς του, ὥστε νὰ δύναται νὰ ὑποβάλῃ ἔνστασιν.

§318Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Νὰ τεθῇ αὐτὸ μέσα εἰς τὸν νόμον, ὅτι ἡ διαγραφὴ δέον νὰ τοῦ κοινοποιῆται.

§319Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐδέχθην ὅτι πρέπει νὰ κοινοποιῆται ἡ διαγραφὴ καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ προστεθῇ «κατὰ τῆς διαγραφῆς, κοινοποιουμένης, ὑποβάλλεται ἔνστασις ἐντὸς τῶν νομίμων προθεσμιῶν».

§320Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 13.

§321Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐγένετο δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτὴ εἰς τὸ ἄρθρον 2.

§322ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε τὸ ἄρθρον 13 δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 14.

§323ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§324ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 δεκτόν. Ἄρθρον 15.

§325ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§326ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 δεκτόν. Ἄρθρον 16.

§327ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§328ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 16 δεκτόν. Ἄρθρον 17.

§329ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§330ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 17 δεκτόν. Ἄρθρον 18 καὶ 19.

§331ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτά, δεκτά.

§332Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει πρόβλεψις διὰ τὴν ἀτέλειαν τῶν βεβαιώσεων ἢ πιστοποιητικῶν.

§333Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κάμνομεν δήλωσιν, ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν εἶναι ἀτελῆ.

§334ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Σακελλαρίου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 16, ἀλλὰ μοῦ φαίνεται ὅτι αἱ ἀρχαὶ εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ τὸ κάμουν αὐτό.

§335Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή.

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει καὶ ἄλλη μία τροπολογία τοῦ κ. Τσούμπα, ἡ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). «Οἱ κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς παραγράφου 10 ..........»

§337Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Δὲν εἶναι δεκτὸν αὐτό.

§338ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ὑπέβαλα τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὴν ἀναπτύξω. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Διεγράφησαν ἀπὸ τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους κατὰ τὰς παρελθούσας ἐκλογὰς πολλοὶ χωρὶς νὰ πρέπῃ, διότι οὔτε εἶχον ἀποδημήσει, οὔτε εἶχον στερηθῆ τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων των. Ἐπὶ τῆς διαγραφῆς αὐτῆς ἠγέρθησαν παράπονα ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα καὶ παρενέβη ὁ κ. Νομάρχης, ὁ ὁποῖος εἰς τοὺς κακῶς διαγραφέντας ἐπέτρεψε νὰ ψηφίσουν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐψήφισαν, ἀλλ’ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία, ἡ ὁποία ἀσκεῖ ποινικὴν ἀγωγήν, ἤσκησε δίωξιν ἐναντίον των καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πρόκειται νὰ δικασθοῦν. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προλάβωμεν τὴν καταδίκην τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§339Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πῶς θὰ εἰδικευθῇ τοῦτο εἰς τὸ νομοσχέδιον;

§340ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς.

§341Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἄς τὸ ἐξετάσωμεν.

§342Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία αὐτὴ νὰ σταλῇ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διὰ νὰ εἰσηγηθῇ σχετικὸν νόμον.

§343Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐγὼ νομίζω ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ συζήτησις εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι χρήσιμος εἰς τὴν Δικαιοσύνην καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ἐφ’ ὅσον ὁ Νομάρχης διέταξε νὰ ψηφίσουν, δὲν εἶναι δίκαιον νὰ ζητοῦνται εὐθῦναι, κατὰ τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς.

§344ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων κ.λ.π.», κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή. Γίνεται δεκτὸν καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸ νομοσχέδιον;

§345ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§346ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἔγινε δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων κλπ.». Δέχεται ἡ Βουλὴ ν’ ἀναβάλωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§347ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§348ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ. μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις. (Ὥρα 11.15′ μ. μ.)