1950.05.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 16η

Δευτέρα 15 Μαΐου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλῶ τὸν κ. Γραμματέα ν’ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως.

§2Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι συμφώνως πρὸς ληφθείσας ἀποφάσεις, προέβην εἰς τὴν κατάρτισιν τῶν ἑξῆς Διακομματικῶν Ἐπιτροπῶν: 1) Διὰ τὴν μελέτην τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, ἀπαρτιζομένην ἐκ τῶν κ. κ. 1) Α. Παπαθανάση, 2) Δ. Θεοχαρίδη, 3) Κ. Καραμανλῆ, 4) Β. Μητσοπούλου, 5) Π. Πέννα, 6) Σ. Νικολαΐδη, 7) Κ. Ἀλεξανδρίδη, 8) Ε. Ἀβέρωφ, 9) Γ. Μαύρου, 10) Ι. Τιρρῆ, 11) Σ. Ἀλαμανῆ, 12) Α. Μαυρίδη, 13) Ν. Κουπαρούσου, 14) Γ. Βοραζάνη, 15) Α. Θεολογίτη, 16) Γ. Σερπάνου, 17) Γ. Κοΐνη, 18) Γ. Γεωργιάδη, 19) Κ. Καλαμαρᾶ, 20) Η. Τσιριμώκου, 21) Σ. Πολυζωγοπούλου, 22) Δ. Θανοπούλου, 23) Α. Μπαλτατζῆ, 24) Α. Στράτου καὶ 25) Σ. Χούτα. 2) Διὰ τὴν μελέτην καὶ ὑπόδειξιν μέτρων προστασίας ἑσπεριδοειδῶν, ἀπαρτιζομένην ἐκ τῶν κ. κ. 1) Χ. Ρίζου, 2) Γ. Παπαδόπετρου, 3) Ι. Λύρα, 4) Π. Μουτζουρίδη, 5) Κ. Κοκκίνου, 6) Ι. Ζίγδη, 7) Ε. Λουλακάκη, 8) Κ. Μητσοτάκη, 9) Γ. Ἀνδρουλακάκη, 10) Π. Εὐριπαίου, 11) Ν. Ζορμπᾶ, 12) Η. Λαγάκου, 13) Α. Βγενοπούλου, 14) Λ. Μπουρνιᾶ, 15) Σταμ. Χατζήμπεη, 16) Π. Σταθοπούλου, 17) Α. Πανσελήνου, 18) Α. Τσούμπα, 19) Εὐρ. Καζαντζῆ καὶ 20) Ν. Σπέντζα. 3) Διὰ τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαιολάδου, ἀπαρτιζομένην ἐκ τῶν κ. κ. 1) Κ. Καλκάνη, 2) Θ. Δεσύλλα, 3) Ε. Παπαδόγιαννη, 4) Γ. Λαζανᾶ, 5) Γ. Λύχνου, 6) Θ. Τρύφωνος, 7) Ἐμμ. Κοθρῆ, 8) Κ. Μητσοτάκη, 9) Γ. Ἀνδρουλακάκη, 10) Μ. Γαληνοῦ, 11) Ι. Κώνστα, 12) Ἠλία Λαγάκου, 13) Α. Λαμπροπούλου, 14) Α. Βγενοπούλου, 15) Ε. Μάντακα, 16) Π. Σταθοπούλου, 17) Θ. Λευκία, 18) Ν. Σπεντζάρη, 19) Ν. Σπέντζα καὶ 20) Α. Κακαρᾶ. 4) Διὰ τὴν μελέτην τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος, ἀπαρτιζομένην ἐκ τῶν κ. κ. 1) Β. Στεφανοπούλου, 2) Κ. Παπακωνσταντίνου, 3) Ε. Κεφαλογιάννη, 4) Ἀθαν. Ἀντωνοπούλου, 5) Ἀλ. Καλαντζάκου, 6) Κων. Ρέντη, 7) Φωκ. Ζαΐμη, 8) Ἐμ. Λουλακάκη, 9) Γεωρ. Πετρακογεώργη, 10) Ἰωάν. Δημητροπούλου, 11) Κων. Βουδούρη, 12) Κων. Μαρῆ, 13) Γ. Γεώργα, 14) Ἰωάν. Γιαννοπούλου, 15) Κ. Γκότση, 16) Α. Μπικάκη, 17) Γ. Ζάρα, 18) Σ. Πολυζωγοπούλου, 19) Σ. Σπεντζάρη καὶ 20) Ν. Σπέντζα. 5) Διὰ τὴν μελέτην καὶ ὑπόδειξιν μέτρων προστασίας οἴνου, ἀπαρτιζομένην ἐκ τῶν κ. κ. 1) Μ. Μαντᾶ, 2) Κ. Καλκάνη, 3) Κ. Παπακωνσταντίνου, 4) Ε. Κεφαλογιάννη, 5) Λ. Βουρδουμπᾶ, 6) Ἰωάν. Ζίγδη, 7) Ε. Κοθρῆ, 8) Κ. Μητσοτάκη, 9) Ι. Σπύρου, 10) Μ. Στεφανίδη, 11) Κ. Βασαρδάνη, 12) Α. Πανσελήνου, 13) Π. Πολυχρονίδη, 14) Δ. Μπερδελῆ, 15) Κ. Βλαχοθανάση, 16) Α. Βγενοπούλου, 17) Ε. Μάντακα, 18) Ν. Μπουραντᾶ, 19) Α. Γεροκωστοπούλου καὶ 20) Α. Κακαρᾶ. Ὡσαύτως ἀνακοινῶ τὴν κατάθεσιν τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: Ὁ κ. Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν παραβόλων τῶν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἀσκουμένων αἰτήσεων». Οἱ κ. κ. Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1946– 47, 1947–48 καὶ 1948–49 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1949 –1950». Ὁ κ. Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ διορισμοῦ Γενικῶν Διοικητικῶν Ἐπιθεωρητῶν καὶ Γενικῶν Διοικητῶν». 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 9)10 Μαΐου 1923 «περὶ διοικήσεως τῶν Νομῶν». 3) «Περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἁρμοδιότητος τῶν Νομαρχῶν» καὶ 4) «Περὶ τῆς ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχῶν». Ὁ κ. Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1949–50, οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, οἰκονομικοῦ ἔτους 1949–50». Ὁ κ. Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ μετονομασίας τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὀργανώσεως αὐτοῦ καὶ τῶν ἐξ αὐτοῦ ἐξαρτωμένων Ὑπηρεσιῶν διατάξεων». Ὁ κ. Φ. ΜΑΝΟΤΗΛΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τεχνιτῶν ὁπλιτῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς». Ὁ κ. Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβούλων καὶ παρέδρων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας».

§4Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι Βουλευταί, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶναι τὸ Δικαστήριον ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον βαθμιαίως προστίθενται κατ’ ἀνάγκην ἁρμοδιότητες, διότι ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Κράτους αὐξάνει καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶναι τὸ Δικαστήριον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κρίνει τὰς αἰτήσεις ἀκυρώσεως τὰς στρεφομένας κατὰ τῶν ἐκτελεστῶν ἀποφάσεων τῆς Διοικήσεως. Ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαζομένων ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ὑποθέσεων ἐν συσχετίσει πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑποθέσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδικάζοντο πρὸ τοῦ πολέμου, ἔχει περίπου τριπλασιασθῆ. Συγχρόνως ἤρχισε καὶ πάλιν νὰ λειτουργῇ κανονικῶς ὁ θεσμὸς τῆς ἐπεξεργασίας τῶν Κανονιστικῶν Διαταγμάτων ἀπὸ τετραετίας περίπου καὶ τοιουτοτρόπως, ὁ φόρτος τῆς ἐργασίας ἔχει καταστῆ δυσβάστακτος ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπηρετούντων σήμερον Συμβούλων τῆς Ἐπικρατείας. Διὰ τοῦτο καταθέτω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἐλπίζω ὅτι θὰ τύχῃ τῆς ἐγκρίσεως τῆς Βουλῆς, διὰ τοῦ ὁποίου αὐξάνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν Συμβούλων τῆς Ἐπικρατείας, οὕτως ὥστε νὰ μὴ παρατηρῆται ἡ καθυστέρησις, ἡ ὁποία παρατηρεῖται σήμερον εἰς ὑποθέσεις διοικητικῆς φύσεως, ἐπὶ ζημίᾳ καὶ τῶν δικαζομένων καὶ πολλάκις τοῦ Δημοσίου, τὸ ὁποῖον, μὴ εὑρισκόμενον πρὸ μιᾶς ἐγκύρου ἀκυρωτικῆς ἀποφάσεως, ἐκτίθεται βραδύτερον εἰς βαρείας ὑποχρεώσεις ἀποζημιώσεως τῶν καταφευγόντων εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Λ. Βρεττάκος, Δ. Λαντζούνης, Α. Κρανιᾶς, Ε. Κεφαλογιάννης, Α. Δημάκης καὶ Ν. Μπουραντᾶς καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ εὐεργετημάτων εἰς στρατευθέντας σπουδαστάς». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων κ.λ.π.». Ἡ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 394)1943 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς». Ἡ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Λιμενικοῦ Ταμείου Χίου». Ὁ Βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Μαλαμίδας καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν Δομοκοῦ, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν πρὸς τοὺς μαθητὰς εἰσφοράν. Ὁ Βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικὸς καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς γονέων Βάλτης, διαμαρτυρομένων διὰ παράλογον καὶ ἄδικον ἀξίωσιν νόμου 1359 περὶ εἰσφορᾶς ἐκπαιδευτικοῦ ἐπιδόματος. Οἱ Βουλευταὶ Αἰτωλοακαρνανίας κ. κ. Α. Παπαθανάσης καὶ Α. Στρᾶτος καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων τῆς περιοχῆς Ἀστακοῦ καὶ τῆς ἐπαρχίας Βονίτσης–Ξηρομέρου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀθρόαν ἔκδοσιν ἀδειῶν ὑλοτομίας τῶν βαλανιοδένδρων. Οἱ Βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ. κ. Κ. Μπέλλας καὶ Α. Κωστόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Νέου Ρυσίου Θεσ)νίκης, ζητούντων ὅπως τοῖς ἐπιτραπῇ ἡ βοσκὴ εἰς τὰ παρὰ τὸ Πολιτικὸν Ἀεροδρόμιον Μίκρας δεσμευθέντα χωράφια των. Ὁ Βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ἀπολυθέντων ἐκπαιδευτικῶν Θεσ)νίκης κατὰ τὸ ἔτος 1948, ζητούντων ἄμεσον ἐπαναπρόσληψίν των. Ὁ Βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Σ. Χατζήμπεης καταθέτει ἀναφορὰν ἐργατῶν λιμένος Πειραιῶς, ζητούντων τὴν ἄρσιν ἀδικαιολογήτου ἀπαγορεύσεως προσλήψεώς των εἰς τὰς ἐκτάκτους ἐργασίας τοῦ λιμένος. Ὁ Βουλευτὴς Τρικκάλων κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Σοφάδων καὶ ἐπιτροπῆς γονέων καὶ κηδεμόνων Σοφάδων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐπιβολὴν εἰσφορᾶς δραχμῶν 220.000 εἰς τοὺς μαθητὰς τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ ζητούντων ἀπαλλαγὴν ἀπὸ ταύτης. Ὁ Βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Ντάγγας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν μαθητῶν Γυμνασίου Νικαίας ἀρρένων καὶ θηλέων, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν εἰς τοὺς μαθητὰς ὑποχρεωτικὴν εἰσφορὰν καὶ ζητούντων τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν τέκνων των ἐκ τῆς εἰσφορᾶς, καθ’ ὅσον τυγχάνοντες ἄποροι, εὑρίσκονται ἐν πραγματικῇ ἀδυναμίᾳ πρὸς καταβολὴν ταύτης. Ὁ Βουλευτὴς Λαρίσης κ. Α. Νικολαΐδης καταθέτει τηλεγράφημα γονέων δημοτικῶν ὑπαλλήλων Παγασῶν, ζητούντων ἀπαλλαγὴν τῶν τέκνων των ἐκ τῆς καταβολῆς διδάκτρων. Ὁ Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἐνοίκων ἐγκαταλειφθέντων Ἰσραηλιτικῶν λαϊκῶν κατοικιῶν Θεσσαλονίκης, ζητούντων τὴν εἰς αὐτοὺς παραχώρησίν των. Ὁ Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς ἐκπροσώπων διανομῆς οἰκοπέδων συνοικισμοῦ Καλλιθέας Θεσσαλονίκης ζητούντων τὴν παραχώρησιν οἰκοπέδων εἰς τὸν ἐν λόγῳ συνοικισμόν. Ὁ Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς ἰδιοκτητῶν ξενοδοχείων Θεσσαλονίκης, ζητούντων τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐν αὐτῇ αἰτημάτων των. Ὁ Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀρχιτεχνιτῶν ἀξ)κῶν καὶ ἀνθ)στῶν Β. Ἑλλάδος, ἀποστρατευθέντων αὐτεπαγγέλτως βάσει τοῦ Α. Ν. 888)49 «περὶ καθορισμοῦ ὅπλων καὶ σωμάτων στρατοῦ», καὶ ζητούντων τὴν ἐπαναφοράν των εἰς τὸ στράτευμα καὶ βαθμολογικὴν ἀποκατάστασιν. Ὁ Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν θεωρουμένων ὡς ἐπιτυχόντων ὑπὸ τοῦ νόμου 1074)49 ὑποψηφίων φοιτητῶν Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ μὴ ἐγγραφέντων εἰσέτι, ζητούντων δὲ ὅπως διαταχθῇ ἡ ἄμεσος ἐγγραφή των. Ὁ Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ναυτικῆς Ὁμοσπονδίας Θεσσαλονίκης, ζητούσης ἀπαγόρευσιν μεταφορᾶς πληρωμάτων εἰς Θεσσαλονίκην ἐξ ἄλλων λιμένων, συμμετοχὴν τῶν ἀνέργων ναυτεργατῶν Θράκης εἰς ἀποστολὰς ἐξωτερικοῦ, ἐπέκτασιν τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου ἐν Θεσσαλονίκῃ κ.λ.π. Ὁ Βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὑπαιθρίων Πωλητῶν Ἀεριούχων Ποτῶν Θεσ)νίκης, ζητούντων τὴν ἀποκατάστασίν των. Ὁ Βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἰδιωτῶν Καπνοπωλῶν Θεσ)νίκης, ζητοῦντος τὴν ἀκύρωσιν καὶ τροποποίησιν τοῦ νόμου 1324) 49 «περὶ προστασίας ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου καὶ αὔξησιν ποσοστοῦ κέρδους». Ὁ Βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἀναπήρου πολέμου Γ. Ἰωαννίδου, ἐπαγγελματίου ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου Θεσ)νίκης, ζητοῦντος χορήγησιν ἀδείας κυκλοφορίας ἀστικοῦ λεωφορείου. Οἱ Βουλευταὶ Φθιωτ)δος κ. κ. Ε. Καλαντζῆς καὶ Α. Κρανιᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν Γυμνασίων Λιδωρικίου καὶ Δομοκοῦ, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβολὴν φορολογίας ἐπὶ μαθητῶν ὑπὲρ ἐπιδόματος ἐκπαιδευτικῶν. Ὁ Βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Βομβοπλήκτων πόλεως Ἡρακλείου καὶ περιχώρων, ζητούντων ἄμεσον παραχώρησιν οἰκοπέδων τοῦ Δημοσίου εἰς τοὺς βομβοπλήκτους τοὺς ὑποστάντας ὁλικὰς καταστροφὰς ἐκ τῶν βομβαρδισμῶν, χορήγησιν οἰκοδομικῶν δανείων ἀπὸ 10 ἕως 20 ἑκατομμυρίων δραχ., χορήγησιν στεγαστικῶν ὑλικῶν κλπ. Οἱ γονεῖς καὶ κηδεμόνες μαθητῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Πατρῶν διαμαρτύρονται δι’ ἐπιβληθεῖσαν ἐπαχθῆ εἰσφορὰν εἰς μαθητὰς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ Βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ν. Σπέντζας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Καλαμῶν, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην κατάργησιν τῆς Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς Παραρτήματος Ταμείου Ἀνεργίας Καλαμῶν καὶ ὑπαγωγὴν ὑπηρεσιῶν τούτου εἰς παράρτημα Πατρῶν. Οἱ Βουλευταὶ Ἀρκαδίας κ. κ. Κ. Ἀποσκίτης καὶ Δ. Μπαρμπαλιᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου Δημητσάνης, ζητοῦντος κατάργησιν κοινῶν Ταμείων φορτηγῶν αὐτοκινήτων. Ὁ Βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Ἑνώσεων Ναυπάκτου, Μεσολογγίου καὶ Δωρίδος, διαμαρτυρομένων δι’ εἰσαγωγὴν ἔξωθεν τριφυλλοσπόρου. Ὁ Βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου Μεσσηνίας, ζητοῦντος τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 911 περὶ ἱδρύσεως κοινῶν Ταμείων, ἀπόδοσιν ἐλευθέρας ἐργασίας καὶ ἐφαρμογὴν νόμου 810. Ὁ Βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν διαφόρων Σωματείων Λιμενεργατῶν Θεσ)νίκης, διαμαρτυρομένων διὰ συκοφαντικὴν ἐπίθεσιν ἥν ἤσκησε κατ’ ἐργαζομένων λιμενεργατῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ὁ Βουλευτὴς κ. Κ. Μπέλλας. Ὁ Βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γαλακτοκτηνοτροφικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πατρῶν, διαμαρτυρομένου δι’ ἀδικαιολόγητον βραδύτητα χορηγήσεως ἀγελαδοτροφικῶν δανείων. Ὁ Βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν Ἑνώσεως Γονέων μαθητιώσης νεολαίας Χαλκίδος, διὰ τὴν ἐπιβολὴν φορολογίας εἰς μαθητὰς σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Οἱ Βουλευταὶ Εὐβοίας κ. κ. Μ. Στεφανίδης καὶ Α. Κακαρᾶς καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν καὶ διαμαρτυρίαν Συν)σμῶν Ἀμπελοκτημόνων Χαλκίδος, δι’ ἐπιβολὴν βαρυτάτης φορολογίας καθαρᾶς προσόδου ἐπὶ γεωργικῶν προϊόντων. Ὁ Βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν Ἑνώσεως Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Κύμης καὶ περιχώρων, δι’ ἐπιβληθεῖσαν εἰς αὐτοὺς ὑπέρογκον φορολογίαν ἐπιτηδεύματος. Ὁ Βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Ι. Μαρινάκος καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν κατοίκων Λεωνιδίου Κυνουρίας, δι’ ἀπόφασιν Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας περὶ μειώσεως κονδυλίου προγράμματος «Πρόνοια Ἐργασία» καὶ ζητούντων ἀνάκλησιν ἀποφάσεως. Ὁ Βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν Θέρμου, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν εἰσφορὰν εἰς μαθητὰς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ Βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν Ἄνω Προστοβᾶς, διαμαρτυρομένων δι’ ἐγκατάλειψιν 400 μαθητῶν τοῦ Γυμνασίου Θέρμου εἰς τέσσαρας μόνον καθηγητὰς καὶ ζητούντων ἄμεσον ἐνίσχυσιν διδακτικοῦ προσωπικοῦ. Ὁ Βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Ἑνώσεων Ναυπάκτου, Δωρίδος καὶ Μεσολογγίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τριφυλλίου καὶ τριφυλλοχόρτου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ στρατοῦ, ἐπὶ ζημίᾳ τάξεώς των καὶ ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ Βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀγρινίου, ζητούντων χρηματοδότησιν καπνοβιομηχανιῶν πρὸς ἀγορὰν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως κ.λ.π. Ὁ Βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Γ. Κοΐνης καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς ἐπαναπατριζομένων Ἀρτοτίνης–Δωρίδος, διαμαρτυρομένων δι’ ἄστοργον μεταχείρισιν καὶ σκεπτομένων νὰ καταφύγωσι πάλιν πρὸς τὰ κέντρα, καθ’ ὅσον στεροῦνται στέγης, τροφίμων, φαρμάκων, ἰατρῶν, γεωργικῶν ἐργαλείων, σπόρων κ.λ.π. Ὁ Βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Λ. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν περιφερείας Γυμνασίου παραρτήματος Καμαρῶν, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν εἰς τοὺς μαθητὰς βαρυτάτην ἔκτακτον εἰσφοράν. Ὁ Βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γαλακτοκτηνοτροφικοῦ Συν)σμοῦ Πατρῶν, διαμαρτυρομένου δι’ ἀδικαιολόγητον βραδύτητα χορηγήσεως δανείων. Ὁ Βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συν)σμοῦ Ἀσπροχώματος, τῆς Κτηματικῆς Ἀδελφότητος καὶ τοῦ Συν)σμοῦ πωλήσεως κηπευτικῶν προϊόντων Καλαμῶν, διαμαρτυρομένων ἐντόνως διὰ μείωσιν δελτίου πατάτας. Ὁ Βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν εἰς τοὺς μαθητὰς Γυμνασίου ἔκτακτον εἰσφορὰν καὶ ζητοῦντος τὴν ἀκύρωσιν ἀποφάσεως καταβολῆς ταύτης. Ὁ Βουλευτὴς Τρικάλων κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Βραγκιανῶν, ζητούντων ἄμεσον αὐτοστέγασίν των. Ὁ Βουλευτὴς Τρικάλων κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Γεφύρας Καρδίτσης, ζητούντων ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ σπορὰ καπνοῦ εἰς τὸ χωρίον των. Ὁ Βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πληγέντων Φοροτεχνικῶν Ὑπαλλήλων Διοδίων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ζητούντων τὴν τακτοποίησίν των εἰς ἑτέρας φοροτεχνικὰς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους, καθ’ ὅσον μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν φόρων διοδίων, παραμένουν ἄνεργοι καὶ ἔχουν περιέλθει εἰς οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν. Ὁ Βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπιτηδευματιῶν Αἰδηψοῦ, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν βαρυτάτην φορολογίαν ἐκ μέρους Ἐφορίας Ἱστιαίας καὶ ζητούντων μείωσιν τῆς φορολογίας ἐπιτηδεύματος. Ὁ Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς γονέων καὶ κηδεμόνων Γυμνασίου Ναούσης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν εἰς βάρος τῶν μαθητῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 187538)8–8–49 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἀπ’ εὐθείας ἢ μέσῳ ἑτέρων Τραπεζῶν χορήγησιν δανείων μέχρι ποσοῦ συνολικοῦ 3.000.000.000 εἰς τοὺς πληγέντας βιοτέχνας καὶ ἐπαγγελματίας πόλεως Ἡρακλείου Κρήτης. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 166267)7–7–49 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τοῦ Ταμείου Συντάξεως Νομικῶν, χορήγησιν δανείου μέχρι ποσοῦ 275.000.000 δραχμῶν εἰς τὸν Δικηγορικὸν Σύλλογον Καρδίτσης. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 141766)12–7–49 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, Ὑποκατάστημα Λαρίσης, διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχμῶν 70.000.000 πρὸς τὸν Συν)σμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Λαρίσης. Ὁ Βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν διαφόρων γεωργικῶν ὀργανώσεων καὶ παραγωγῶν Κυπαρισσίας, διαμαρτυρομένων κατὰ Κοινῆς Διευθύνσεως φορτηγῶν αὐτοκινήτων Κυπαρισσίας, ἀξιούντων ὑπέρογκα κόμιστρα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παραμείνῃ ἡ παραγωγὴ ἀδιάθετος.

§6Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Εἰς μίαν τῶν συνεδριάσεων τῆς τελευταίας Βουλῆς ἔθιξα τὸ ζήτημα τῶν συντάξεων καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ συνέστησε καὶ ἡ τότε Κυβέρνησις ὑπεσχέθη ὅτι θὰ ἐξετάσῃ μετὰ πάσης εὐμενείας τὸ φλέγον τοῦτο ζήτημα. Ἐπιθυμῶ νὰ συστήσω καὶ αὖθις εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ποὺ ἐξετάζεται κατ’ αὐτὰς τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, νὰ συνδυάσῃ μετὰ τοῦ δικαίου αὐτοῦ αἰτήματος καὶ τὸ δικαιότατον ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων. Διότι δὲν πρέπει νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι μόνον ὑπὸ τὴν πίεσιν ἢ τὴν ἀπειλὴν ἀπεργίας τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων ἐξετάζεται μόνον τοῦτο τὸ θέμα, ἐνῷ οἱ ἀνίσχυροι καὶ ἐγκαταλελειμμένοι συνταξιοῦχοι παραμερίζονται. Καὶ ὅμως οἱ συνταξιοῦχοι Δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ οἱ στρατιωτικοί, οἱ συρόμενοι σήμερον εἰς τὰ ταμεῖα τὴν πρώτην ἑκάστου μηνὸς διὰ νὰ εἰσπράξουν τὰ ὀλίγα ἐφθαρμένα χαρτονομίσματα—δεῖγμα καὶ αὐτὸ τῆς κακομοιριᾶς—εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἠνάλωσαν ἑαυτοὺς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους. Νομίζω μάλιστα, ὅτι οἱ Δημόσιοι ὑπάλληλοι, ζητοῦντες τὸ δίκαιον, ὅπως εἶπον, αἴτημα τῆς αὐξήσεως τῆς μισθοδοσίας των, θὰ πρέπῃ νὰ θέσουν ὡς πρῶτον θέμα τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων, ἐνισχύοντες τὴν τάξιν, εἰς τὴν ὁποίαν μοιραίως θὰ περιπέσουν ὅταν ἔλθῃ τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου. Δὲν πιστεύω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ νὰ λύσῃ τὸ δημογραφικὸν πρόβλημα ἢ μέρος αὐτοῦ μὲ τὴν ἐξαφάνισιν τῶν συνταξιούχων, τοὐναντίον πιστεύω ὅτι οἱ συνταξιοῦχοι θὰ ἴδουν καλυτέρας ἡμέρας, καὶ ἐπὶ τούτου θὰ ἤθελα νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησιν, ἀλλὰ ἀπάντησιν σαφῆ.

§7Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς, ἀκόμη καὶ κατὰ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἠκούσαμεν πολλὰ λόγια ἐνδιαφέροντος διὰ τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ τοὺς συνταξιούχους, πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικούς. Καὶ ἡ μὲν Δʹ Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ παρέλειψεν ἀδικαιολογήτως, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, καὶ ἔψεξα ταύτην πλειστάκις, νὰ πράξῃ τὸ καθῆκον της ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν ὁλόκληρον τὴν ζωήν των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος. Ἡ παροῦσα ὅμως Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐπηγγέλθη τὴν δημιουργίαν Κράτους Δικαίου, θέλομεν νὰ πιστεύσωμεν ὅτι δὲν θὰ μιμηθῇ τὸ παράδειγμα τῆς προκατόχου τοιαύτης, θέλομεν νὰ πιστεύσωμεν ὅτι ἐν τῇ μελέτῃ τοῦ ζητήματος τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν μισθῶν τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της τὸ δρᾶμα τῶν συνταξιούχων, πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν. Ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι οἱ συνταξιοῦχοι δὲν ἔχουν ἀφήσει τίποτε, τὸ ὁποῖον εἶχον ἀποκτήσει κατὰ τὸ διάστημα τῆς πολυχρονίου ὑπηρεσίας των, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἔχουν ἐκποιήσει, ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι αἱ συντάξεις εἶναι συντάξεις θανάτου καὶ ἐλπίζομεν ὅτι δὲν θὰ μείνῃ γράμμα κενὸν ἡ ἐπαγγελία τῆς δημιουργίας Κράτους Δικαίου καὶ ὅτι θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐφαρμογή του ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὸ θέμα αὐτό, ἡ τακτοποίησις τοῦ ὁποίου θὰ ἀνακουφίσῃ τὴν ἀξίαν πάσης στοργῆς τάξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων.

§8Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἄλλοτε ἐτονίσαμεν, ὅτι τὸ ζήτημα τῶν συντάξεων καὶ τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων πρέπει νὰ κριθῇ τὴν αὐτὴν στιγμήν, διότι εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ζωὴν τῶν ἰδίων ἀνθρώπων. Δυστυχῶς, εἰς προηγουμένην συζήτησιν, ἂν καὶ τὸ ἐτόνισα, δὲν ἐγένετο ἡ ἀντίληψίς μου αὐτὴ δεκτὴ καὶ ηὐξήθησαν κατά τι οἱ μισθοὶ τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, χωρὶς νὰ ληφθῇ καμμία πρόνοια διὰ τοὺς συνταξιούχους. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος μᾶς ὑπεσχέθη νὰ δημιουργήσῃ τὸ Κράτος Δικαίου, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ συσχετίσῃ τὰ δύο αὐτὰ ζητήματα καὶ νὰ δώσῃ τὴν ἐμπρέπουσαν λύσιν. Οἱ συνταξιοῦχοι ἔχουν τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ κάμουν τίποτε, διότι αὐτοὶ δὲν ἔχουν τὴν δύναμιν, οὔτε τὸ ὅπλον τῆς ἀπεργίας, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ Δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐπηρεάζουν τὸ Κράτος. Αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν πρέπει νὰ τὴν ἐξαλείψητε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν εἰς τὰ ζητήματα αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων τῶν μισθοσυντηρήτων δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, τὸ θέμα εἶναι ἑνιαῖον καὶ εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως καὶ πρέπει τὸ Κράτος νὰ καταπολεμήσῃ τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἐπειδὴ οἱ ὑπάλληλοι ἔχουν τὸ μέσον τῆς ἀπεργίας, γίνονται ἀκουστοί, ἐνῷ οἱ δυστυχεῖς συνταξιοῦχοι δὲν ἔχουν οὐδὲν ὅπλον νὰ ἐπιβάλουν τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ δικαίου αἰτήματός των. (Φωναὶ ἐκ τοῦ Κέντρου).

§9Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὅλα αὐτὰ θὰ γίνουν εἰς ἕνα μῆνα, ἐνῷ ἐσεῖς ὁλόκληρον τετραετίαν δὲν ἠδυνήθητε νὰ τὰ φέρητε εἰς πέρας;

§10Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Εὐχόμεθα καὶ εἰς σᾶς νὰ παραμείνητε ὁλόκληρον τετραετίαν εἰς τὴν Ἀρχὴν καὶ νὰ λύσητε τὰ ζητήματα αὐτά.

§11Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐπαγγέλλεται τόσον ὡραῖα πράγματα, πρέπει νὰ προβῇ καὶ εἰς διόρθωσιν τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§12Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι Βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι παλαιὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι νέα. (Χειροκροτήματα). Ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸ θέμα μὲ ἀπεριόριστον ἐκτίμησιν καὶ συμπάθειαν πρὸς τὴν τάξιν τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ συνταξιούχων, ἠκούσαμεν μὲ προσοχὴν ὅσα ἐλέχθησαν καὶ ἐλπίζει συντομώτατα νὰ εἰσηγηθῇ τὰς δεούσας λύσεις.

§13Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ (Ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς Κυβερνητικοὺς Βουλευτάς). Βλέπετε, ὅτι ἡ ὡραία ἀπάντησις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου σᾶς ἀποδεικνύει ὅτι ἐσφάλατε θορυβοῦντες. Ἄλλως τε, ὁ ἴδιος εἰς ἄλλην συνεδρίασιν εἶπεν ὅτι ἡ βοὴ ἀνήκει εἰς τοὺς μὴ ἔχοντας δίκαιον. Ὥστε μὴ θορυβῆτε ὅταν ἡ Ἀντιπολίτευσις λέγῃ τι δυσάρεστον. Ὑπάρχει τὸ βῆμα πρὸς ἀπάντησιν καὶ ὄχι ἡ βοή, ἥν ἀποκλείει καὶ ὁ Κανονισμός.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§15Γ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ αἱ ἡμέραι αὐταί, τὰς ὁποίας διερχόμεθα, μᾶς ὑπενθυμίζουν τὸ ἐγγὺς παρελθόν, δηλαδὴ τὰς ἀντιστοίχους ἡμέρας τοῦ παρελθόντος ἔτους, κατὰ τὰς ὁποίας αἱ σκληραὶ καὶ αἱ δραματικαὶ ἐκεῖναι συνθῆκαι, τὰς ὁποίας ἀντιμετώπισεν ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἰδιαιτέρως ὁ λαὸς τῆς παραμεθορίου, ὁ ὁποῖος τὰς ἀντιμετώπισε μετὰ τῆς γνωστῆς καρτερίας καὶ αὐτοθυσίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παρακαλέσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν ἀδικήματος, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Παρακαλῶ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν νὰ διορθώσῃ τὸ σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἡ ὁποία εἴτε λόγῳ ἀμελείας, εἴτε λόγῳ ἀδιαφορίας, δὲν ἠθέλησε νὰ ἐκτιμήσῃ, νὰ ἀξιοποιήσῃ τὰς θυσίας, τὰς ὁποίας προσέφερεν εἰς τὸν ἀγῶνα ὁ ἄμαχος Ἑλληνικὸς λαός, καὶ ἰδίως ὁ λαὸς τῆς παραμεθορίου καὶ οὕτω ἐδημιουργήθη τὸ δίκαιον παράπονον καὶ ἡ πικρία τοῦ λαοῦ ἐκείνου διὰ τὴν μὴ ἀναγνώρισιν τῶν θυσιῶν του. Πρόκειται περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν. Κύριοι Βουλευταί, Μετὰ τὴν καταστολὴν τοῦ ἐθνοκτόνου ξενοκινήτου συμμοριακοῦ κινήματος καὶ ὕστερα ἀπὸ τόσους ἀγῶνας καὶ τόσας θυσίας, τὰς ὁποίας ὁ Ἑλληνικὸς λαός, παράλληλα πρὸς ἐκείνας τὰς μεγαλειώδεις θυσίας τοῦ Ἐθνικοῦ μας στρατοῦ, θυσίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαράμιλλοι εἰς ἡρωϊσμὸν καὶ αὐτοθυσίαν, ὕστερα, λέγω, ἀπὸ τόσας θυσίας, τὰς ὁποίας προσέφερεν ὁ ἀστράτευτος Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς ὅλην μὲν τὴν Ἑλλάδα γενικῶς, ἀλλὰ εἰς ὡρισμένας περιοχὰς ἰδιαιτέρως, ὅπως π. χ. εἰς Κόνιτσαν, Καρδίτσαν, Καρπενῆσι, Νάουσαν, Γράμμον, κορυφογραμμὰς Καϊμακτσαλὰν καὶ Βιτσίου καὶ Φλώριναν, δὲν θὰ πρέπῃ καὶ δὲν πρέπει ποτὲ νὰ λησμονοῦμεν τὴν συμβολὴν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ λαός μας, τόσον διὰ τῆς ἐνεργοῦ του δράσεως, ὅσον καὶ διὰ τῆς ἠθικῆς του συμπαρυσστάσεως. Ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν, κ. Βουλευταί, ὄχι μόνον ἁπλῶς νὰ ἐνθυμούμεθα καὶ νὰ μνημονεύωμεν τὰ ὀνόματα τῶν δοξασμένων καὶ θρυλικῶν πόλεων, χωρίων καὶ περιοχῶν, ἀλλὰ καὶ νὰ πράττωμεν πᾶν ὅ,τι εἶναι δυνατόν, καὶ πρὸ παντὸς ὅ,τι ἐπιβάλλεται, τόσον ὡς ἄτομα ὅσον καὶ ὡς Κράτος, διὰ νὰ ἀποδεικνύωμεν ὅτι πάντοτε θὰ παραμένωμεν μνήμονες τῶν ἐξαιρέτων πράξεων καὶ τῶν μεγαλειωδῶν γεγονότων. Κύριοι Βουλευταί, ἡ Φλώρινα, ἡ θρυλικὴ καὶ ἔνδοξος πόλις τῆς Β.Δ. μας Ἑλλάδος, τῆς ἀκριτικῆς μας ἐκείνης περιφερείας, ἡ ὁποία ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεώς της δὲν ἐγνώρισε παρὰ ἐπιδρομάς, ἐπιβουλὰς καὶ εἰσβολάς, εἶχε καὶ τελευταίως τὴν ἐθνικὴν εὐτυχίαν νὰ ὑποστῇ ἐπὶ τῆς κατοχῆς μὲν τὸ μεγαλύτερον βάρος εἰς σκληρότητα, βαρβαρότητα καὶ ἐγκληματικότητα ἀπὸ τὸν βάρβαρον κατακτητήν, ὅστις μετὰ τῆς συμμάχου του Βουλγαρίας ἐπεδίωξε διὰ τῶν σκληροτέρων μέσων, διὰ διώξεων, σφαγῶν καὶ καταστροφῶν νὰ ἀλλοιώσῃ τὴν ἐθνολογικὴν σύνθεσιν τῆς χώρας, διὰ τῆς ἐξοντώσεως τῶν Ἑλληνικῶν πληθυσμῶν, ἐπὶ δὲ τῆς ἐποχῆς τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος εἶχε τὴν ἐθνικὴν εὐτυχίαν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν μεγαλύτερον ὄγκον τῶν δυνάμεων τοῦ συμμοριτισμοῦ, τοῦ ὁποίου τελευταίως ὁ ἀρχηγὸς Ζαχαριάδης εἶχε μεταφέρει καὶ εἶχε στήσει τὸ κρησφύγετόν του ἔξωθι τῆς Φλωρίνης καὶ εἰς ἀπόστασιν ὀλίγων χιλιομέτρων. Ἡ Φλώρινα, λέγω, κατὰ τὰ τελευταῖα ὀκτὼ συνεχῆ ἔτη καὶ ἰδίως κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος, ἐπέδειξε τοιαύτην εὐψυχίαν καὶ τοιοῦτον ψυχικὸν σθένος, ὥστε πολὺ δικαίως νὰ θαυμάζεται διὰ τὸ ζωηρὸν καὶ ἀκμαῖον ἠθικὸν τοῦ λαοῦ της, ὁ ὁποῖος ἐν ὄψει τοῦ τρομεροῦ κινδύνου ὁ ὁποῖος τὴν ἠπείλει καὶ ἐν γνώσει, ἀλλὰ καὶ ἐν ἀναμονῇ τῶν δραματικῶν ἀποτελεσμάτων τὰ ὁποῖα τὸν ἀνέμενον, ἐὰν καὶ πρὸς στιγμήν τινα, ἔστω καὶ ὀλίγων ὡρῶν, εἰσήρχοντο οἱ συμμορῖται εἰς τὴν πόλιν, ἐν ἐπιγνώσει, λέγω, τῶν κινδύνων τοὺς ὁποίους διέτρεχεν, ὄχι μόνον δὲν ἐδειλίασε καὶ δὲν ἐκάμφθη διὰ νὰ ἐκκενώσῃ καὶ ἐγκαταλείψῃ τὴν πόλιν, ἀλλὰ τοὐναντίον παρέμεινεν ἐκεῖ ἀγέρωχος καὶ ὑπερήφανος, προσφέρων εἰς τὸν γενναῖον μας ἐθνικὸν στρατὸν τὴν συμβολήν του τόσον διὰ τῆς ἐνεργοῦ δράσεώς του, ὅσον καὶ καὶ διὰ τοῦ ἀκάμπτου ἠθικοῦ του. Εἶναι ὀλιγώτερον τῆς πραγματικότητος, ἐὰν σᾶς εἴπω, κύριοι Βουλευταί, ὅτι πλέον τῶν 2 χιλιάδων πολιτῶν, ἀνδρῶν, γυναικῶν, γερόντων καὶ παιδίων εἰργάζοντο νυχθημερὸν εἰς τὰς κορυφογραμμὰς πρὸς κατασκευὴν δρόμων καὶ πολυβολείων, ἀναμένοντες τὴν ἡμέραν τῆς προελάσεως, διὰ νὰ ἑορτάσουν βραδύτερον τὴν ἀπελευθέρωσίν των. Κύριοι Βουλευταί, δὲν ἀρκεῖ νὰ τιμῶμεν καὶ νὰ σεβώμεθα τοὺς ἥρωάς μας, τὰ γενναῖα μας παλληκάρια, τὰ ὁποῖα διὰ τῆς θυσίας τοῦ αἵματός των καὶ τῆς ζωῆς των μᾶς ἐξησφάλισαν τὴν ἀνεξαρτησίαν μας καὶ τὴν ἀκεραιότητα τῆς χώρας μας. Δὲν ἀρκεῖ, λέγω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ εὐγνωμοσύνη θὰ παραμένῃ αἰωνία πρὸς τοὺς θρυλικοὺς ἥρωάς μας, ἀλλὰ θὰ πρέπῃ καὶ τὰς πόλεις νὰ τιμῶμεν δι’ ἀναλόγων μεταλλίων καὶ παρασήμων ἐξαιρέτων πράξεων. Ἐπειδὴ ἡ ἀκριτική μας καὶ θρυλικὴ Φλώρινα δὲν ἔτυχε μέχρι σήμερον μιᾶς τοιαύτης, καθὼς θὰ ἔπρεπεν, ἐξαιρετικῆς τιμῆς, καὶ τοῦτο τὸ τονίζω διὰ νὰ καταλογίσω εἰς βάρος, εἰς τὸ παθητικὸν τῶν κυβερνητῶν καὶ εἰδικῶς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, διὰ τοῦτο ἀπὸ τοῦ Βήματος τούτου παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος καλῶς γνωρίζει τὴν περιοχὴν ἐκείνην, ὅπως μεριμνήσῃ νὰ δοθῇ εἰς τὴν Φλώριναν τὸ τίμημα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τῆς ἀνήκει καὶ τὸ ὁποῖον πράγματι θὰ πιστοποιῇ, ὅτι ἐκεῖ ἐπάνω εἰς τὰ βόρεια σύνορά μας ὑφίσταται, ὑπάρχει πάντοτε τὸ φλογερὸ καὶ ἄσβεστο ἐθνικὸ καμίνι, ὅπου πυρακτοῦνται οἱ χαρακτῆρες καὶ χαλυβδοῦνται αἱ συνειδήσεις εἰς ἐθνισμόν, πατριωτισμόν, καὶ αὐτοθυσίαν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀριστείδου ἔχει τὸν λόγον.

§17Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπιτρέψετε καὶ εἰς ἐμέ, μὲ τὴν σειράν μου, μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου, νὰ ζητήσω νὰ γίνῃ μία παρέκκλισις ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, δίδοντάς μοι τὸν λόγον. Ὁ κ. συνάδελφος ὡμίλησε περὶ τῶν θυσιῶν, τὰς ὁποίας προσέφερον οἱ ἀνώνυμοι ἥρωες τῆς ἡρωϊκῆς περιοχῆς τῆς Φλωρίνης. Εἶναι ἀξία ἰδιαιτέρας προσοχῆς ἡ περιοχὴ αὐτή, τόσον διὰ τὸν ἡρωϊσμόν της, ὅσον καὶ διὰ τὰς τεραστίας θυσίας της. Ἔχω νὰ σᾶς εἴπω μόνον τὸ ἀκόλουθον: ὅτι εὑρισκόμενος κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος εἰς τὴν λουτρόπολιν τῆς Αἰδηψοῦ, ἀνεγίνωσκον ἐπὶ τοῦ τοίχου μιᾶς ὡραίας οἰκοδομῆς τὰς ἀκολούθους ἐπιγραμματικὰς φράσεις, ἀναγινωσκομένας μετὰ προσοχῆς καὶ ἐθνικῆς ὑπερηφανείας ὑπὸ τῶν διαβατῶν: «Φάροι φωτεινοὶ πολιτισμοῦ καὶ ἀνθρωπίνης ἐλευθερίας: Μαραθών, Γράμμος, Φλώρινα, Βίτσι». Αἱ φράσεις αὗται συμβολίζουν τὸν ἐπικὸν ἀγῶνα τῆς πόλεως Φλωρίνης καὶ ὁλοκλήρου τῆς περιοχῆς. Ἡ πόλις τῆς Φλωρίνης, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἡ γενέτειρά μου, παρακαλῶ νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ τονίσω, ὅτι εἶναι ἀξία τῆς τιμῆς νὰ τύχῃ τοῦ παρασήμου, ὡς ἡρωϊκῆς πόλεως, ἡ ὁποία ἔδωκε τὴν πρώτην μεγάλην νίκην κατὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Πατρίδα, εἰς ἔνδειξιν τιμῆς καὶ εὐγνωμοσύνης πρὸς τοὺς ἀξίους ὑπερασπιστὰς τοιούτων ἡρωϊκῶν πόλεων.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καραμανλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§19Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. Ἐπέστρεψα σήμερον ἀπὸ τὴν περιοχὴν τῶν Κερδυλίων καὶ ὀφείλω νὰ πληροφορήσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὁλόκληρος ἡ περιφέρεια διατελεῖ ἐν ἀναστατώσει, συνεπείᾳ τῆς προσφάτου δράσεως τῶν συμμοριτῶν. Τὴν τελευταίαν ἑβδομάδα προσέβαλον 6 Κοινότητας, ὑπῆρχον δὲ πληροφορίαι ὅτι ἀποτελοῦνται ἀπὸ νεοσυλλέκτους συμμορίτας. Θὰ πρέπῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὰ μέτρα της, διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἀσφάλειαν εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, διότι ὑπάρχει κίνδυνος ἐπιδεινώσεως τῆς καταστάσεως.

§20Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ (Ὑπουργ. Δημ. Τάξεως). Διὰ τὴν περιφέρειαν, τὴν ὁποίαν ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, ἔχουν αἱ στρατιωτικαὶ ἀρχαί, καὶ συγκεκριμένως τὸ Γʹ Σῶμα Στρατοῦ, ἀναλάβει τὴν τήρησιν τῆς ἀσφαλείας.

§21Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. Δὲν καταλογίζω εὐθύνας, ἁπλῶς τὴν Κυβέρνησιν ἐνημέρωσα.

§22Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ (Ὑπουρ. Δημ. Τάξεως). Εἰς Θεσσαλονίκην μὲ ἐβεβαίωσεν ὁ κ. Σωματάρχης, ὅτι παρακολουθεῖ ἀγρύπνως τὴν τήρησιν τῆς ἀσφαλείας καὶ ὅτι ἐλήφθησαν τὰ κατάλληλα μέτρα.

§23Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. συναδέλφου σχετικῶς μὲ τὴν ἀπονομὴν ἠθικῆς ἀμοιβῆς εἰς τὴν πόλιν τῆς Φλωρίνης.

§24Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὸ θέμα τῆς ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἶναι γενικώτερον. Εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν εὑρίσκεται ἡ Φλώρινα, τὴν δόξαν τῆς ὁποίας περιβάλλει μὲ βαθεῖαν συμπάθειαν τὸ Ἔθνος. Ἀλλὰ εἶναι φυσικόν, ὅταν ἡ Κυβέρνησις φθάσῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν χορηγήσεως ἠθικῶν ἀμοιβῶν, νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα γενικώτερον καὶ ὄχι ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν μιᾶς συγκεκριμένης προτάσεως αὐτῆς τῆς ἑσπέρας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μας.

§25Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Βάσει τῆς ἀπαντήσεως, μᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξετάσωμεν τὸ θέμα.

§26Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας δὲν ἱκανοποιεῖ τὸ Σῶμα. Οὐδεὶς ἐμέμφθη τὸν Στρατὸν καὶ τὴν Χωροφυλακήν. Αὐτὸ εἶναι θέμα διαμοιρασμοῦ εὐθυνῶν. Πληροφορῶ τὸ Σῶμα, ὅτι ὄχι μόνον τὰ Κερδύλια, ἀλλὰ καὶ τὰ περίχωρα τῆς Θεσσαλονίκης μαστίζονται ἀπὸ συμμορίας, αἱ ὁποῖαι ἐνεφανίσθησαν χάρις εἰς τὰ μέτρα ἐπιεικείας, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις.

§27Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἑνιαία καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ὀρθῶς ἀπήντησε, διότι προσωπικῶς ἀνεφέρθη καὶ ὤφειλε νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου του. Καὶ προσέθεσε τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ γνωρίσῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὁ ἁρμόδιος Σωματάρχης Θεσσαλονίκης. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀσφαλείας, ὡς ἀνεφέρθη εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἀποτελεῖ τὸ πρῶτον καθῆκον της. Ἐπιθυμῶ ἐπίσης νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς ὅσα ἐλέχθησαν. Οὐδὲν θὰ ἀμεληθῇ, διὰ νὰ εἶναι πλήρης ἡ ἐγγύησις τῆς ἀσφαλείας. Παρατηρῶ μὲ ἀπορίαν, ὅτι ὁσάκις ἀναγγέλλεται ἐμφάνισις συμμοριῶν, ὑποδεικνύεται τὸ γεγονὸς μὲ ἔμφασιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Οὐδέποτε ἡ Κυβέρνησις παρέσχε τὴν βεβαίωσιν ὅτι ἐγγυᾶται τὴν μὴ ἐμφάνισιν οἱασδήποτε συμμορίας. Ποία θὰ εἶναι ἡ τύχη τῶν συμμοριῶν δὲν εἶναι ἐνημερότης τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἐνημερότης τῆς Κομινφόρμ. Ἐνημερότης τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ λῆψις ὅλων τῶν μέτρων τῆς ἀσφαλείας καὶ αὐτὸ τὸ καθῆκον ἐπιτελοῦμεν. (Χειροκροτήματα).

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Τουρκοβασίλης ἔχει τὸν λόγον.

§29Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία γίνεται, δὲν εἶναι ἄνευ σημασίας. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων διεβεβαίωσεν ὅτι θὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν διὰ νὰ διατηρηθῶσι τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐπῆλθον ἐκ τῶν νικῶν τοῦ Στρατοῦ. Ἀλλὰ ἐδήλωσεν ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ λάβῃ μέτρα ἐπιεικείας. Οἱ κ. συνάδελφοι εἶπον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ ἐξαγγελία τῆς λήψεως μέτρων ἔδωσε νέαν ἀναζωογόνησιν εἰς τὸν συμμοριτισμὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπῃ νὰ λάβῃ μέτρα. Ποῖα εἶναι τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως; Σήμερον μᾶς ἐξήγγειλε τὸ ραδιόφωνον ὅτι κατήργησε τὴν Μακρόνησον. Δηλαδὴ προβαίνει εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθη εἰς τὴν Βουλήν, μόνον ἀπὸ ἀπόψεως μέτρων ἐπιεικείας, ὄχι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως μέτρων ἀσφαλείας. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι εἰς τὰ Κερδύλια προσεβλήθησαν 6 Κοινότητες. Ὁ κ. Καραθόδωρος εἶπεν ὅτι εἰς τὰ περίχωρα τῆς Θεσσαλονίκης παρουσιάσθησαν ὠργανωμέναι συμμορίαι. Σᾶς καθιστῶμεν ὑπευθύνους, κύριοι κυβερνῆται, ὅτι ἂν συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή, δὲν δύνασθε νὰ σκέπτεσθε περὶ μέτρων ἐπιεικείας.

§30Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Δὲν εἶναι βοηθητικὸν Σῶμα ἡ Χωροφυλακή, ἡ ὁποία ἐπέδειξεν ἀφάνταστον ἡρωϊσμὸν καὶ αὐτοθυσίαν.

§31Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ (Ὑπουρ. Δημ. Τάξεως). Δὲν εἶπον ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ εἶναι Σῶμα βοηθητικόν, ἀλλ’ ὅτι τὴν πρωτοβουλίαν τῆς ἀσφαλείας τῶν Κερδυλίων τὴν ἔχει ὁ Στρατός. Ὀφείλω ὅμως νὰ κάμω τὴν ἑξῆς διευκρίνησιν: Δὲν πρόκειται περὶ ἐμφανίσεως νέων συμμοριῶν εἰς τὰ Κερδύλια. Εἶναι γνωστόν, ὅτι παρέμειναν ὡρισμένοι συμμορῖται, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται ὁσάκις πρόκειται νὰ διαρπάσουν τρόφιμα. Πρόκειται περὶ παλαιῶν συμμοριῶν. Νέαι συμμορίαι δὲν ἐνεφανίσθησαν.

§32Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς παρελθούσης Δευτέρας ἦτο ἐγγεγραμμένη ἡ ἐπερώτησις ἡ ἰδική μου καὶ τοῦ συναδέλφου κ. Ζάρα διὰ τὴν κατάργησιν τῶν σιγαρέττων τῆς Χωροφυλακῆς. Εἰς τὴν σημερινὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν δὲν ἀναγράφεται.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζάρας, μὲ τὸν ὁποῖον ἔχετε συνυποβάλει τὴν ἐρώτησιν, μὲ παρεκάλεσε νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§34Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Τὴν παρελθοῦσαν Τετάρτην εἶχε ζητηθῆ ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀκριβείας τοῦ κόστους τῶν λιπασμάτων. Ὑπεσχέθητε ὅτι θὰ συνεζητεῖτο. Παραδόξως ὅμως δὲν τὴν βλέπομεν ἀναγραφομένην.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπρόκειτο περὶ ἐρωτήσεως. Νὰ ὑποβάλετε κανονικὴν ἐπερώτησιν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Πειραιῶς κλπ., διαμαρτυρομένου δι’ ἐπιβληθεῖσαν αὔξησιν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν.

§36Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ 1½ ὥραν εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Τί τοῦτο σημαίνει διὰ τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ τονίσω ἰδιαιτέρως. Τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἀναπτύξω, ἔχει σχέσιν μὲ μίαν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Πειραιῶς σχετικῶς μὲ τὴν μαθητικὴν εἰσφοράν. Τὸ θέμα τοῦτο συνεζητήθη βεβαίως προχθὲς κατὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου. Ἀλλὰ δὲν φαίνεται νὰ ἱκανοποίησεν ἡ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως τὸ δημόσιον αἴσθημα, διότι καθημερινῶς καταφθάνουν διαμαρτυρίαι ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἑλλάδος. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ σημειώσητε ἀκόμη καὶ τοῦτο, ὅτι δὲν ἱκανοποιήθη οὔτε αὐτὸς ὁ διδασκαλικὸς κόσμος, διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ὁποίου καὶ καθιερώθη τὸ μέτρον. Προχθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἐτόνισεν ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι ὁριστικῶς λελυμένον. Μὲ τὴν καταβολὴν ἀπὸ μέρους τῶν μαθητῶν 70–80 χιλ. θὰ ἔχωμεν ἀπόδοσιν 5½ δισεκατομ. περίπου, ἐὰν ὑπολογίσωμεν τοὺς μαθητὰς τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως εἰς 70–80 χιλιάδας, δεδομένου ὅτι δὲν θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν καταβολὴν ἀπὸ μέρους ὅλου τοῦ μαθητικοῦ κόσμου. Ἐὰν ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ὑπολογίσωμεν τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται, δηλαδὴ 3½ δισεκατομμύρια διὰ τοὺς καθηγητὰς τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως καὶ 5 δισεκατομμύρια διὰ τοὺς δημοδιδασκάλους, βλέπομεν ὅτι διὰ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς δὲν πρόκειται νὰ καλυφθῇ ἡ ἀνάγκη διὰ τὴν ὁποίαν ἐπεβλήθη. Πέραν αὐτῶν, τὸ ληφθὲν μέτρον δὲν ἱκανοποιεῖ καὶ τοὺς δημοδιδασκάλους. Οἱ δημοδιδάσκαλοι εὑρίσκονται εἰς μίαν ἀγανάκτησιν, διότι τίθενται εἰς ἥσσονα μοῖραν ἀπέναντι τῶν καθηγητῶν τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως, μὲ τοὺς ὁποίους, λέγουν, προσφέρουν τὰς ἰδίας ὑπηρεσίας. Καὶ προκύπτει ἡ ἑξῆς ἀδικία: Δι’ ἕνα τμηματάρχην–δημοδιδάσκαλον, ἡ αὔξησις εἶναι δραχ. 120.000 καὶ δι’ ἕνα εἰσηγητὴν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἀνέρχεται εἰς δρχ. 300.000.

§37Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πότε ἔγινεν ὁ νόμος;

§38Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὸν Νοέμβριον. Ἀλλ’ ἐγὼ ἀδιαφορῶ ποῖον βαρύνει ἡ εὐθύνη.

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καλὸν εἶναι νὰ γνωρίζωμεν τὸν χρόνον καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν οὐσίαν.

§40Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ νόμος ἐνεκρίθη ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μᾶς κατηγορεῖτε διότι τὸν ἀπεδέχθημεν;

§42Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Χαίρω πολὺ διὰ τὸ ἔργον σας.

§44Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε διατί τὸν ἐφαρμόζετε;

§45Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὁ νόμος εἶναι τῆς Κυβερνήσεως τῶν δύο Κομμάτων. Ἡ κοινὴ ἀπόφασις εἶναι τῆς Κυβερνήσεως Βενιζέλου. Ἡ ἐκδήλωσις καὶ τοῦ νόμου καὶ τῆς ἀποφάσεως εἶναι ἐπὶ σημερινῆς Κυβερνήσεως. Σημασίαν ἔχει τὸ ποῖος ἐφαρμόζει τὸν νόμον.

§46Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μεταξὺ τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἐδημιουργήθη ζήτημα ὀξύτατον. Οἱ δημοδιδάσκαλοι ὑποστηρίζουν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς τοὺς ἀφαιρεῖ τὴν ὄρεξιν νὰ ἐργασθοῦν, καὶ εἰς ἄλλους δημιουργεῖ ἕνα αἴσθημα κατωτερότητος. Πλὴν τούτου, εἶναι καὶ ὡρισμένοι ἀκόμη ἐκπαιδευτικοὶ τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως, οἱ ὁποῖοι δὲν λαμβάνουν τὸ ἐπίδομα. Διότι ναὶ μὲν τυπικῶς ἀναφέρεται εἰς τὸν νόμον, ὅτι δίδεται διὰ τὴν ἐπαναληπτικὴν διδασκαλίαν δύο ὡρῶν καθ’ ἡμέραν ἐπίδομα, ἀλλὰ διὰ τοὺς διατελοῦντας εἰς ἀναρρωτικὴν ἄδειαν, τοὺς ἀσθενήσαντας ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντός των, δὲν δίδεται τὸ ἐπίδομα αὐτό. Ἐνῷ, ὅπως εἶπον, αὐτὸ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ πληρωθῇ ἕνας τύπος διὰ νὰ δοθῇ τὸ ἐπίδομα. Δὲν θέλω, κύριοι Βουλευταί, νὰ ἀναφέρω περισσότερα. Ἐξ ὅσων εἶπον προκύπτει ὅτι οὔτε τὸν διδασκαλικὸν κόσμον, οὔτε τὸ προσωπικὸν τῆς Παιδείας, οὔτε τῆς Μέσης, οὔτε τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως ἱκανοποιεῖ ἡ περίπτωσις αὐτή. Τὴν σημασίαν τῆς Παιδείας τὴν γνωρίζομεν ὅλοι. Ἔθνος χωρὶς Παιδείαν, χωρὶς Στρατόν, δὲν δύναται νὰ ζήσῃ καὶ νὰ ἐπιβιώσῃ. Θὰ παρακαλέσω νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῶν σκέψεων τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ θέμα αὐτό, ἀφ’ ἑνὸς ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν μαθητῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ πῶς σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν διδακτικὸν κόσμον. Ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον, θὰ παρεκάλουν εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν νὰ κατατοπισθῇ ἡ Βουλή. Θὰ ἤθελον νὰ τονίσω τοῦτο μόνον: Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἐξήγγειλε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ παρεκάλουν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν Πειραιᾶ, νὰ ἐξαντλήσῃ ὁλόκληρον τὸ ὅριον τοῦ 35%, διότι οὗτος κατοικεῖται ἀπὸ ἐργατικοὺς ἀνθρώπους καὶ οὔτε αὐτὸ τὸ ποσοστὸν δὲν πρόκειται νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς τάξεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται πρὸ δυσχερῶν πραγματικῶς οἰκονομικῶν. Παρακαλῶ, τὴν τελευταίαν αὐτὴν ἀνακούφισιν νὰ τὴν παραχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§47Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι Βουλευταί, καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν αἰσθάνεται καμμίαν συμπάθειαν πρὸς τὸ εἶδος αὐτοῦ τοῦ νόμου. Εἶναι δὲ πράγματι πρωτότυπον καὶ ὀφείλεται προφανῶς εἰς μίαν οἰκονομικὴν στενοχωρίαν τοῦ καιροῦ ποὺ ἀπεφασίσθη. Ἡ Κυβέρνησις τὸ εὗρε καὶ ἠλάττωσε τὸ βάρος, διότι, ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Πειραιῶς ἀνεκοίνωσεν, αἱ δόσεις αἱ ἀποφασισθεῖσαι διὰ τοὺς τελευταίους μῆνας εἶναι ὀλιγώτεραι. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις, εἶναι τοῦτο: Πρόκειται περὶ τῆς τελευταίας ἀποφάσεως, νὰ κάμῃ μόνον μίαν προσωρινὴν καὶ πρόχειρον διευθέτησιν τῶν ὑπολειπομένων δύο μηνῶν, μέχρι τοῦ τερματισμοῦ τοῦ σχολικοῦ ἔτους. Ἀρχίζει κατόπιν ὁ νέος προϋπολογισμός. Εἶναι ἀδύνατον εἰς τὸν προϋπολογισμὸν νὰ ἐμφανισθῇ αὐτὸ τὸ σχῆμα. Ὁ νέος προϋπολογισμὸς θὰ περιέχῃ τὴν κανονικὴν κατάταξιν καὶ τὴν ἐκπαιδευτικήν, ὅπως καὶ ὅλων τῶν ἄλλων Δημοσίων ὑπαλλήλων, μὲ ἀντίκρυσμα ὡρισμένας παγίας ἀποδοχάς. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη, ἡ βασική μας ἀπάντησις. Πέραν αὐτῆς, ἡ Κυβέρνησις, τὰ Κόμματα τοῦ Κέντρου, εἶχον ὑποσχεθῆ, ὅτι εἰς τοὺς ἀριστεύοντας ἀπόρους μαθητὰς πρέπει νὰ παρέχωνται ὑποτροφίαι, διὰ νὰ διευκολύνωνται αἱ σπουδαί των καὶ εἰς ἐκτέλεσιν αὐτῆς τῆς ἐπαγγελίας, τὸ κατατεθὲν ἀπόψε νομοσχέδιον τῆς Νομαρχιακῆς αὐτοδιοικήσεως περιέχει εἰδικὴν διάταξιν, ὁρίζουσαν ὅτι καθίσταται διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ νόμου ὑποχρεωτικαὶ αἱ ὑποτροφίαι, εἰς τὴν Μέσην καὶ τὴν Ἀνωτάτην Παιδείαν, ὅλων τῶν ἀριστευόντων ἀπόρων μαθητῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§49Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἐδήλωσε καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι σύμφωνος μὲ τὸν νόμον τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς τῶν σπουδαστῶν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι πρώτη φορὰ σύμφωνος, ἡ κοινὴ γνώμη οὐδ’ ἐπὶ μίαν στιγμὴν δὲν συνεφώνησε μὲ τὸν νόμον αὐτόν. Λυποῦμαι, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐσκέφθη νὰ ἐξαιρέσῃ τὰ παιδιὰ τῶν ἐργατῶν. Ὁμιλεῖ ἡ ἀπόφασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν περὶ ἐξαιρέσεως τῶν ἀπόρων, ἀλλ’ ὡς γνωρίζει ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καμμία Κυβέρνησις μέχρι τῆς στιγμῆς τοὺς ἐργάτας δὲν τοὺς ἐθεώρησεν ὡς ἀπόρους. Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ ἐντολὴν εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργὸν ὅπως ἐκδώσῃ συμπληρωματικὴν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας νὰ θεωροῦνται τὰ παιδιὰ τῶν ἐργατῶν ὅλων ἀπολύτως ἄπορα.

§50Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναλάβῃ τὴν γενναιότητα νὰ μὴν ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον αὐτόν, ἐφ’ ὅσον δὲν συμφωνεῖ.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§52Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνέπτυξα τὸ θέμα εἰς προηγουμένην μου ἀγόρευσιν. Ἤδη τὸ ἀνέπτυξε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Κάντζιας καὶ δὲν ἔχω νὰ προσθέσω ἄλλο τίποτε.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ταλιαδοῦρος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς διαφόρων ὀργανώσεων Σοφάδων πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων.

§54Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, εἰς μίαν μικρὰν κωμόπολιν πλησίον τῆς Καρδίτσης, εὑρίσκεται ἡ κεντρικὴ ὁδὸς αὐτῆς, ἡ ἐμπορική, ἡ ὁποία ἔχει πλάτος 12 μέτρα. Αἱ διάφοροι ὀργανώσεις τῆς κωμοπόλεως ζητοῦν ὅπως παραμείνῃ τὸ αὐτὸ πλάτος, ἵνα μὴ τροποποιηθῇ τὸ σχέδιον τῆς πόλεως. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ ἄποψις τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς κυκλοφορίας, εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ ὑπάρχουν περιπτώσεις ὅπως ἡ προκειμένη τῆς μικρᾶς αὐτῆς κωμοπόλεως. Παραλλήλως πρὸς τὸν κεντρικὸν αὐτὸν δρόμον ὑπάρχει μία ἄλλη ἀρτηρία, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ὑπὸ κατασκευὴν καὶ ἡ ὁποία ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἑνώσῃ τὴν δυτικὴν Θεσσαλίαν μὲ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἡ νέα αὐτὴ ἀρτηρία βαίνει παραλλήλως πρὸς τὴν ὁδὸν αὐτήν, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἀνοικοδομήσεως νὰ δεχθῇ νὰ παραμείνῃ τὸ ἴδιον πλάτος τῆς κεντρικῆς ὁδοῦ, ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι τόσον τῆς κωμοπόλεως ὅσον καὶ τῆς δυτικῆς Θεσσαλίας θὰ ἐξυπηρετηθοῦν διὰ τῆς νέας ὑπὸ κατασκευὴν ὁδοῦ.

§55Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Σᾶς ἐπληροφόρησα ὅτι θὰ παραμείνῃ ἡ ὁδὸς 12 μέτρα.

§56Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἐπιμένει τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι ἡ ὁδὸς αὐτὴ θὰ γίνῃ 16 μέτρα.

§57Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Θὰ διέλθῃ ἐκτὸς τῶν Σοφάδων καὶ θὰ μείνῃ 12 μέτρα.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§59Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ θερμῶς ὑπὲρ τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν ὀργανώσεων Σοφάδων περὶ μειώσεως τοῦ πλάτους τῆς ἐμπορικῆς ὁδοῦ εἰς 12 μέτρα.

§60Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἡ ὁδὸς θὰ γίνῃ 12 μέτρα καὶ θὰ διέλθῃ ἐκτὸς τῶν Σοφάδων. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολαΐδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου διὰ τὴν μελετωμένην τροποποίησιν συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας.

§62Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Οἱ ἀνάπηροι καὶ τὰ θύματα πολέμου λαμβάνοντες γνῶσιν μιᾶς ἀποφάσεως, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι πρόκειται νὰ μεταβληθοῦν αἱ συντάξεις κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ περικοποῦν αἱ συντάξεις τῶν θυμάτων μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε νὰ ἀποβοῦν ἀνίκανοι εἰς τὸ νὰ συντηρηθοῦν, διαμαρτύρονται καὶ παρακαλοῦν ὅπως κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νόμου περὶ συντάξεων, νὰ μὴ γίνῃ ὄχι μόνον μεταβολὴ τῶν συντάξεων, ἀλλὰ νὰ ρυθμισθοῦν αἱ συντάξεις κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε οἱ ἀνάπηροι καὶ τὰ θύματα πολέμου νὰ δύνανται νὰ ζήσουν ὁπωσδήποτε ἱκανοποιητικά. Ἡ θέσις αὐτῶν εἶναι τοιαύτη, ὥστε αἱ σημεριναὶ συντάξεις ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἶναι τοιαῦται, ὥστε εἶναι ἀδύνατος ἡ συντήρησις αὐτῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν των. Ὑπάρχουν θύματα πολέμου, τὰ ὁποῖα ἔχουν 4–5 μέλη καὶ ἡ σύνταξις ἡ παρεχομένη εἶναι παντελῶς ἀνεπαρκής. Φαντάζονται καὶ φοβοῦνται μὲ τὰ μελετώμενα μέτρα, μήπως καὶ αὐτὴ ἡ γλίσχρος σύνταξις περιορισθῇ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐπειδὴ τὸ θέμα τοῦτο εἶναι πανελλήνιον, νὰ τὸ προσέξῃ τόσον πολύ, ὥστε τὰ θύματα καὶ οἱ ἀνάπηροι πολέμου νὰ μὴ φθάσουν εἰς τὴν πενίαν, ἀλλὰ ἀπεναντίας αἱ συντάξεις αὐτῶν νὰ βελτιωθοῦν κατά τι περισσότερον τῶν ἄλλων συντάξεων τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§64Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸ αἴτημα αὐτὸ εἶναι τοσοῦτον δίκαιον, ὥστε πιστεύω ὅτι αἱ συστάσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου διερμηνεύουν τὴν γνώμην ἁπάσης τῆς Βουλῆς.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§66Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ πρὸς τὰς ἐκτεθείσας ἀπόψεις καὶ παρακαλῶ ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της ὅτι δὲν πρέπει νὰ σκεφθῇ κἂν περὶ περικοπῆς τῶν συντάξεων ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, οἱ ὁποῖοι προσέφεραν τὸ αἷμα των καὶ τὴν ἀκεραιότητά των εἰς τὸν βωμὸν τῆς πατρίδος.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γεώργας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§68Γ. ΓΕΩΡΓΑΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ ἀνάπηροι καὶ τὰ θύματα πρέπει νὰ τύχουν προστασίας. Δὲν πιστεύω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία νὰ υἱοθετήσῃ μέτρα ἐναντίον αὐτῶν, τὰ ὁποῖα αὐτοὶ φοβοῦνται, ἀπεναντίας, διότι καὶ ἄν ὑπάρξῃ Κυβέρνησις, δὲν θὰ ὑπάρξῃ Βουλή, ἡ ὁποία θὰ τὰ ἐγκρίνῃ. Ἀπεναντίας πιστεύω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ θὰ σπεύσῃ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν τάξιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν θεωροῦν οὗτοι τάξιν ἀποκλήρων τοῦ Κράτους, καὶ τοῦτο βέβαια ὀφείλεται εἰς σφάλματα τοῦ παρελθόντος.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπερτσεκᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§70Π. ΜΠΕΡΤΣΕΚΑΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως μὴ προβῇ εἰς τροποποίησιν τῆς συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας, ἀκόμη περισσότερον ἐὰν πρόκειται νὰ θίξῃ τὰς γυναίκας καὶ τὰς ἀδελφὰς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐθυσιάσθησαν ὑπὲρ πατρίδος. Διότι δὲν εἶναι μόνον ἠθικῶς ἀπαράδεκτον, ἀλλὰ καὶ ἐθνικῶς ἐπικίνδυνον, ἡ Πατρὶς νὰ καλῇ τὰ παιδιά της εἰς τὰς θυσίας καὶ νὰ ὁδηγῇ τοὺς γονεῖς ἢ τὰς ἀδελφάς των εἰς τὸν δρόμον τῆς «Σωτηρίας» ἢ τῆς ἐπαιτείας. Προσωπικῶς θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ προβῇ εἰς τὴν λῆψιν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ πλήξουν ὅλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν τοὺς γονεῖς καὶ τοὺς ἀδελφούς των καὶ ἀφῆκαν τὰ κουφάρια τους δρόσημον εἰς τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς ἀνεξαρτησίας καὶ τῆς σωτηρίας τῆς Πατρίδος.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀνδρουλακάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§72Γ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἀκριβῶς θέλω νὰ παρακαλέσω διὰ τοὺς ἀναπήρους καὶ τὰ θύματα πολέμου, δεδομένου ὅτι ἔχει διαδοθῆ ὅτι πρόκειται νὰ γίνουν περικοπαὶ συντάξεων καὶ αὐτὸ τοὺς ἔχει ἀνησυχήσει, εἰς τρόπον ὥστε τόσον δι’ ἐπιστολῶν, ὅσον καὶ μὲ ἐπιτροπὰς ἔχουν προκαλέσει διαμαρτυρίας. Θὰ παρεκάλουν νὰ δοθῇ κατηγορηματικὴ διαβεβαίωσις, ὅτι τόσον διὰ τοὺς ἀναπήρους πολέμου, ὅσον καὶ διὰ τὰ θύματα πολέμου δὲν πρόκειται νὰ περικοποῦν αἱ συντάξεις, ἀπεναντίας θὰ ληφθοῦν μέτρα, ὅταν βέβαια θὰ ἐπιτρέψουν αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὥστε ὄχι μόνον περικοπὴ νὰ μὴ γίνῃ, ἀλλὰ ἀπεναντίας βελτίωσις ἐπὶ πλέον. Ἐπειδὴ ζητοῦν τὴν ἵδρυσιν ἀνεξαρτήτου Ὑπουργείου θυμάτων καὶ ἀναπήρων πολέμου, θὰ παρεκάλουν εἰ δυνατὸν τοὐλάχιστον μία Γενικὴ Διεύθυνσις νὰ συνιστᾶτο καὶ ἡ ὁποία νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δεδομένου ὅτι εἶναι οἱ ἁρμοδιώτεροι, οἱ ὁποῖοι αἰσθάνονται πραγματικῶς τὰς ἀνάγκας τῶν ἀναπήρων πολέμου καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λάβουν μέτρα οὐσιαστικὰ καὶ νὰ τονώσουν πραγματικὰ τὴν τάξιν τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν θυμάτων πολέμου, ὥστε νὰ ἀντιμετωπίζωνται τὰ πράγματα μὲ ρεαλισμόν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Προέδρων Κοινοτήτων κλπ. περιοχῆς Τζουμέρκων καὶ Καστανοχωρίων, διαμαρτυρομένων πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Μεταφορῶν.

§74Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἡ διαμαρτυρία τῶν κατοίκων τῶν Τζουμέρκων εἶναι ἡ αὐτὴ μὲ τὴν διαμαρτυρίαν τῶν κατοίκων τῆς Λάκκας Σουλίου. Ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Μεταφορῶν τὴν τραγικὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται μερικοὶ ἀνταρτόπληκτοι κάτοικοι τῶν περιοχῶν αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι ὀρειναί. Οἱ κάτοικοι τῶν περιοχῶν αὐτῶν εἶναι ὑποχρεωμένοι διὰ νὰ συμπληρώνουν τὰς πολλαπλὰς ἐλλείψεις τὰς ὁποίας ἔχουν, νὰ μεταβαίνουν εἰς Ἰωάννινα. Εἶναι ὑποχρεωμένοι ὡς ἐκ τούτου νὰ χρησιμοποιοῦν τὸ αὐτοκίνητον, τὸ ὁποῖον πηγαίνει μέσα εἰς δρόμους, οἱ ὁποῖοι γίνονται ἀπὸ τὴν Πρόνοιαν καὶ Ἐργασίαν. Αὐτοὶ οἱ δρόμοι ἐξυπηρετοῦνται ἀπὸ τὴν ΥΕΚΑ. Δυστυχῶς οἱ αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν λεωφορεῖα, ὑποχρεοῦνται μὲ μίαν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν νὰ μὴ κάμουν τὰ δρομολόγια αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶναι εὐεργετικὰ διὰ τοὺς ἀνταρτοπλήκτους. Ὑποχρεοῦνται μὲ τὰ λεωφορεῖα ἀφ’ ἑνὸς νὰ μὴ παίρνουν τὸ βάρος τῶν 20 καὶ 30 ὀκάδων, τὰς ὁποίας λαμβάνουν μεθ’ ἑαυτῶν διὰ νὰ τὰς πωλήσουν εἰς τὰ Ἰωάννινα καὶ ἀφ’ ἑτέρου πληρώνουν 20.000–30.000 δραχ. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ τὰ δρομολόγια αὐτὰ ἡ ΥΕΚΑ, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄλλως τε προσωρινά.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§76Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡρισμέναι περιοχαὶ εὑρίσκονται εἰς ἐξαιρετικὰς περιστάσεις καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς γενικοὺς κανόνας. Οἱ γενικοὶ κανόνες ἐπιβάλλονται ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει ἡ ὁμοιομορφία τῶν περιστάσεων καὶ περιπτώσεων. Προκειμένου ὅμως περὶ τῆς περιοχῆς Τζουμέρκων, εἶναι ἐντελῶς ἐξαιρετικαὶ αἱ συνθῆκαι. Πρόκειται περὶ συμμοριοπλήκτων, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται τῶν πάντων. Δὲν εἶναι τρόπος τοῦ λέγειν, εἶναι κυριολεξία, ὅτι στεροῦνται τῶν πάντων καὶ κατεσκεύασαν διὰ προσωπικῆς ἐργασίας δρόμους, οἱ ὁποῖοι ἐξυπηρετοῦνται μὲ τὰ δρομολόγια τῆς ΥΕΚΑ. Ἐὰν ἀπαγορεύεται τοῦτο δι’ οἱανδήποτε ἄλλην περιοχήν, ἐξαιρετικῶς διὰ τὰς περιοχὰς αὐτὰς πρέπει νὰ ληφθοῦν ἐξαιρετικὰ μέτρα, ἀνάλογα τῶν περιστάσεων. Κατὰ συνέπειαν, ἐνδείκνυται ὅπως ἐξακολουθήσῃ ἡ συγκοινωνία διὰ τῆς ΥΕΚΑ καὶ νὰ μὴ εἰσακουσθοῦν ὡρισμένοι λεωφορειοῦχοι.

§77Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπουργὸς Μεταφορῶν). Ἀναγνωρίζω, κύριοι, τὴν δύσκολον θέσιν τῆς περιοχῆς αὐτῆς καὶ θὰ προσπαθήσω κατὰ παρέκκλισιν νὰ ἐξυπηρετήσω τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἐστερήθησαν τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς ΥΕΚΑ. Παρακαλῶ τοὺς ἐνδιαφερομένους κ. κ. Βουλευτὰς νὰ συνεννοηθῶμεν μαζί, νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον νὰ τοὺς ἐξυπηρετήσωμεν, διότι ἡ ἀπαίτησίς των εἶναι δικαία.

§78Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Σχετικόν, κ. Ὑπουργέ, εἶναι καὶ τὸ θέμα τῶν κοινῶν ταμείων, καὶ παρακαλῶ νὰ μᾶς δώσητε ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος μίαν ἀπάντησιν.

§79Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπουργὸς Μεταφορῶν). Ἡ Κυβέρνησις ἀπασχολεῖται μὲ τὸ θέμα τῶν κοινῶν ταμείων καὶ παρακαλῶ νὰ μᾶς δοθῇ πίστωσις χρόνου διὰ νὰ τὸ μελετήσωμεν.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Κουπαροῦσος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας σχετικῶς μὲ τὴν ἐγγραφὴν φοιτητῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης.

§81Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Καὶ πρὸ ἡμερῶν, κύριοι Βουλευταί, ἔλαβον τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου ζητήματος τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἐπιτυχόντων ὑπὲρ τὸν ἀριθμὸν τὸν ὁρισθέντα ἐν Θεσσαλονίκῃ φοιτητῶν τῆς Ἰατρικῆς καὶ τῶν ἄλλων Σχολῶν καὶ ἐτόνισα ὅτι δίκαιον καὶ λογικὸν καὶ ἠθικὸν εἶναι, ἐφ’ ὅσον κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη αἱ Σύγκλητοι τῶν δύο Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης ἐδέχθησαν οἱ ἀποτυχόντες νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὰ Πανεπιστήμια αὐτά, δίκαιον καὶ λογικὸν εἶναι, λέγω, καὶ κατὰ τὸ τρίτον ἔτος οἱ ἐπιτυχόντες ὑπὲρ τὸν καθορισθέντα ἀριθμὸν νὰ ἐγγραφοῦν καὶ αὐτοὶ ὡς ὑπεράριθμοι εἰς τὰς Σχολὰς ταύτας. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην μάλιστα ὁ ἀριθμὸς τῶν φοιτητῶν, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ ἐγγραφῇ, εἶναι ἐλάχιστος. Ἔχουν δὲ δίκαιον οἱ φοιτηταὶ αὐτοί, διότι εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν ἐνεγράφησαν οἱ τῆς ἰδίας κατηγορίας. Ἡ Σύγκλητος μάλιστα τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ὡς πληροφοροῦμαι, εἶναι διῃρημένη καὶ ἄλλοι μὲν ἐκ τῶν καθηγητῶν εἶναι σύμφωνοι νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐγγραφὴ τῶν φοιτητῶν τούτων, θεωροῦντες τὸν νόμον ὡς ἔγκυρον καὶ τὸ αἴτημα τῶν φοιτητῶν ὡς δίκαιον, λογικὸν καὶ ἠθικόν, ἄλλοι δὲ ἀνθίστανται καὶ ἀνθίστανται ἴσως ἐκ πείσματος γεροντικοῦ, διότι παρετηρήθη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ὅτι καθηγηταί τινες τῶν Πανεπιστημίων, τῶν ὁποίων τὰ ἔτη ζυγώνουν πρὸς τὸ τέρμα τοῦ βίου των, καταλαμβάνονται ὑπὸ γεροντικοῦ πείσματος. Δι’ ἡμᾶς ὅμως τοὺς Βουλευτὰς τῆς Βορ. Ἑλλάδος παρουσιάζονται καὶ αἱ ἑξῆς ὑποχρεώσεις: Εἶναι ζήτημα τιμῆς δι’ ἡμᾶς, ἢ θὰ ἐγγραφοῦν καὶ οἱ φοιτηταὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, ὅπως ἐνεγράφησαν οἱ φοιτηταὶ ἁπάσης τῆς Νοτίου Ἑλλάδος καὶ τῶν Νήσων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, ἢ ἐὰν δὲν ἐγγραφοῦν οἱ φοιτηταὶ οἱ ἰδικοί μας, ἔχομεν τὴν ἀπαίτησιν νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος καὶ διὰ τοὺς φοιτητὰς τῆς Νοτίου Ἑλλάδος καὶ νὰ διαγραφοῦν καὶ οὗτοι ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν.

§82Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὑπάρχει ἡ διάκρισις αὐτή;

§83Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Βεβαίως!

§84Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὅλοι διαμαρτυρόμεθα δι’ αὐτό.

§85Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν ἐνέγραψε πολλαπλασίους φοιτητὰς ἀπὸ τὰς ὀλίγας δεκάδας τῶν φοιτητῶν τῶν ἰδικῶν μας τῆς ἰδίας κατηγορίας. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δηλώσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ προσέξῃ τὸ ζήτημα, διότι μᾶς θέτει εἰς ἥσσονα μοῖραν καὶ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἄλλων περιφερειῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶμεν ἡμεῖς, διότι ἐτύχομεν τῆς ψήφου τοῦ λαοῦ τῆς Β. Ἑλλάδος, τοιαύτην μεταχείρισιν, ὁθενδήποτε προερχομένην, ἔστω καὶ ἐὰν προέρχεται ἀπὸ Κυβέρνησιν ἰδικήν μας καὶ ἀπὸ Ὑπουργοὺς ἰδικούς μας. Διαμαρτυρόμεθα ἐναντίον αὐτῆς τῆς καταστάσεως.

§86Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶναι μεγάλος ὁ ἀριθμός;

§87Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. 28, ἐνῷ ἐδῶ εἶναι 200 τῆς ἰδίας κατηγορίας, οἱ ὁποῖοι καὶ ἐνεγράφησαν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται μόνον περὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν ἐν Ἀθήναις φοιτηταί, ὅπως εἶναι τῆς Φαρμακευτικῆς, μετρούμενοι εἰς τὰ δάκτυλα, 14 ἐν ὅλῳ, καὶ δὲν ἐπιτρέπει ἡ Σύγκλητος τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, καίτοι ἐπέτυχον, ἐνῷ πέρυσι ἐπέτρεψε τὴν εἰσαγωγὴν φοιτητῶν τῆς Φαρμακευτικῆς ἀποτυχόντων, κατωτέρων δηλαδὴ διανοητικῶς ἀπὸ τοὺς σήμερον ἐπιτυχόντας, καὶ πρέπει νὰ ἠξεύρητε, κύριοι Βουλευταί, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχουν 180 φαρμακεῖα κλειστὰ εἰς τὴν ὕπαιθρον, διότι δὲν ὑπάρχουν φαρμακοποιοί. Ὑπάρχουν υἱοὶ γηραιῶν φαρμακοποιῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ παιδιά των ἐπιτυχόντα καὶ δὲν τὰ δέχεται ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Θὰ πρέπῃ καὶ ἐφέτος νὰ διαταχθῇ ἡ καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ ὡρισμένου ἀριθμοῦ εἰσαγωγὴ τῶν φοιτητῶν τῆς Φαρμακευτικῆς. Εἶχον τὴν τιμὴν πρὸ ἡμερῶν νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἄλλη εἶναι ἡ αἰτία, διὰ τὴν ὁποίαν παρουσιάζεται ἡ ἀνωμαλία τῆς εἰσαγωγῆς φοιτητῶν εἰς τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα κάθε χρόνον. Δὲν δυνάμεθα, ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα πολιτισμένος λαός, νὰ κλείσωμεν τὰς θύρας τῶν ἀνωτάτων ἱδρυμάτων. Ἐὰν θέλωμεν νὰ μὴ βλέπωμεν τὸ ἀηδὲς αὐτὸ θέαμα, κάθε χρόνον οἱ ἀπόφοιτοι τῶν Γυμνασίων νὰ ἀδημονοῦν διὰ τὴν ζωήν των καὶ τὸ μέλλον των, διότι ἡ παιδεία μας εἶναι στεῖρα καὶ δὲν τοὺς δίδει τὰ χρήσιμα ἐφόδια νὰ ζήσουν, ἡμεῖς δὲ νὰ τοὺς κλείωμεν τὰς θύρας τῆς ἀνωτάτης ἐκπαιδεύσεως, θὰ πρέπῃ νὰ λάβωμεν μέτρα εἰδικὰ διὰ τὴν πληθώραν τῶν Γυμνασίων μας. Ἔχομεν πληθώραν Γυμνασίων, εἰς τὰ ὁποῖα ἡ μόρφωσις εἶναι στεῖρα. Ἐκεῖ πρέπει νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της ἡ Κυβέρνησις, πὼς εἶναι δυνατὸν νὰ περιορίσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν τελειοφοίτων τῶν Γυμνασίων καὶ πὼς θὰ φέρῃ μίαν μεταρρύθμισιν ἐκπαιδευτικήν. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος πρὸ πολλῶν ἐτῶν ὑπῆρξε μεταρρυθμιστὴς τῆς παιδείας, καλεῖται καὶ σήμερον, ἐφ’ ὅσον ὑπόσχεται ἡ Κυβέρνησις ἀλλαγὴν καταστάσεως, μαζὶ μὲ τὸν φωτισμένον Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ λάβῃ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπιτευχθῇ νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ ἀποθήκη τῶν τελειοφοίτων τοῦ Γυμνασίου, ἡ ὁποία πλουτίζει τὸ ψευτοδιανοούμενον προλεταριᾶτον, καὶ νὰ δώσῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν μίαν μόρφωσιν τοιαύτην, ὥστε νὰ ἔχῃ ὅλα τὰ ἐφόδια νὰ ζήσῃ εἰς τὸν μετέπειτα βίον καὶ νὰ μὴ ἔρχεται καθημερινῶς εἰς τὰ γραφεῖά μας ἡ νεολαία νὰ ζητῇ θέσιν καὶ εἴσοδον εἰς τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα. Τὰς συστάσεις αὐτὰς ἤθελον νὰ κάμω εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος γνωρίζει πολὺ καλὰ τὸ ἐκπαιδευτικὸν πρόβλημα τῆς χώρας μας. Ὁπωσδήποτε ὅμως θὰ πρέπῃ νὰ πιστεύσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβάλλῃ τὴν συζήτησιν αὐτὴν ἐπὶ εἰκοσαήμερον καὶ νὰ κρατῇ εἰς κατάστασιν ἀγωνίας τόσον τὸν πληθυσμὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ὅσον καὶ ἡμᾶς τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς Βορείου Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι δὲν δυνάμεθα νὰ μεταβῶμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας καὶ νὰ ἀντικρύσωμεν τὸν λαὸν τῆς Β. Ἑλλάδος, ὅταν κατὰ τοιοῦτον τρόπον μᾶς μεταχειρίζεται ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινή.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλπακτσόγλου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§89Π. ΚΑΛΠΑΚΤΣΟΓΛΟΥ. Κύριοι Βουλευταί, εἶναι λυπηρὸν στὸν 20ὸν αἰῶνα νὰ κρούουν τὰς θύρας τῶν Πανεπιστημίων καὶ νὰ θέλουν νὰ μορφωθοῦν, νὰ θέλουν νὰ προσφέρουν εἰς τὴν κοινωνίαν τὸ εἶναι τους καὶ νὰ ἐκδιώκωνται, νὰ ἐκδιώκωνται οἱ φοιτηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, διότι σήμερον γίνεται διάκρισις μεταξὺ νοτίων καὶ βορείων. Ἐκπλήσσομαι, τῇ ἀληθείᾳ, σὰν νὰ ὑπάρχουν μαῦροι καὶ ἄσπροι. Δὲν ἠξεύρω εἰς ποίαν κατάταξιν βάζει τοὺς νοτίους, δεδομένου ὅτι οἱ φοιτηταὶ τῶν Ἀθηνῶν ἐγένοντο δεκτοὶ βάσει τοῦ ἰδίου νόμου, οἱ δὲ φοιτηταὶ Θεσσαλονίκης μέχρι σήμερον κρούουν τὰς θύρας τῶν Ὑπουργείων καὶ εὑρίσκονται 70 ὁλοκλήρους ἡμέρας εἰς τὰς Ἀθήνας, χωρὶς νὰ ἠμποροῦν τὰ αἰτήματά των νὰ γίνουν ἀποδεκτά. Περιμένομεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δώσῃ τὰς δεούσας ἐξηγήσεις, διότι εἶναι πρωτοφανὲς νὰ βλέπωμεν αὐτὸ τὸ κατάντημα, διότι εἶναι πραγματικὸν κατάντημα. Ἡμεῖς οἱ Βορειοελλαδῖται, πλὴν τῆς διαμαρτυρίας, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ κάμωμεν, δηλοῦμεν ὅτι εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν θὰ δεχθῶμεν αὐτὴν τὴν ὕβριν.

§90Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν εἶχεν ὑποβληθῆ αἴτησις γενικεύσεως τῆς συζητήσεως.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν ἔχω ἐδῶ, κύριε συνάδελφε. Ὁ κ. Ι. Σπηλιωτόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§92Ι. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, ὅταν ἔρχωνται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ ὅταν βγάζουν λόγους, τόσον οἱ Ὑπουργοί, ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις, νὰ λέγῃ ὅτι θεωρεῖ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἴσην μὲ τὴν Νότιον Ἑλλάδα καὶ ὅταν πρόκειται νὰ λαμβάνουν μέτρα καὶ νὰ ψηφίζουν νόμους, νὰ βγάζουν ἀποφάσεις, νὰ γίνεται τοιαύτη διάκρισις, σὰν νὰ εἶναι ἀπόπαιδο ἡ Βόρειος Ἑλλάς. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐγγράφωνται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον οἱ φοιτηταὶ οἱ ὁποῖοι ἀπέτυχον καὶ νὰ μὴ ἐγγράφωνται φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον. Εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Ἀθηνῶν, κατόπιν τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου, ἐνεγράφησαν 98 ἀπὸ τοὺς πέρυσι ἀποτυχόντας φοιτητὰς τῆς Ἰατρικῆς καὶ δὲν ἐφηρμόσθη ὁ νόμος αὐτὸς εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, διὰ 22 φοιτητάς, διότι ἰσχυρίζεται ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου ὅτι δὲν ἔχει χῶρον καὶ ἐργαστήρια καὶ δὲν δύναται νὰ τοὺς ἐγγράψῃ. Νομίζω ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ πρέπει νὰ ἰσχύσῃ δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐπιβάλλεται, ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἶπον οἱ προλαλήσαντες κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ζήτημα τιμῆς καὶ δι’ ἡμᾶς τοὺς Βορειοελλαδίτας Βουλευτάς, ὅτι πρέπει νὰ ἐγγραφοῦν καὶ οἱ 22 περυσινοὶ αὐτοὶ φοιτηταὶ τῆς Ἰατρικῆς καὶ νὰ ἐγγραφοῦν καὶ ἄλλοι 22, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον καὶ ἦλθον μὲ τὸν αὐτὸν βαθμὸν εἰς τὸν διαγωνισμὸν ποὺ ἔδωσαν.

§93ΓΡΗΓ. ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἡ Σύγκλητος ἐπέτρεψεν εἰς τοὺς φοιτητὰς αὐτοὺς νὰ παρακολουθήσουν τὰ μαθήματα εἰς τὰ ἐργαστήρια καὶ τὰς Σχολάς;

§94Ι. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. 18 ἦσαν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν ὑπεράριθμοι. Αὐτοί, λοιπόν, ἀφοῦ παρηκολούθησαν τὰς σπουδάς των καὶ τὰς ἐργαστηριακάς των ἐξετάσεις, ἔχει διχασθῆ ἡ γνώμη τῆς Συγκλήτου τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης δι’ αὐτούς. Καὶ ἄλλοι λέγουν ὅτι θὰ τοὺς πάρουμε καὶ ἄλλοι λέγουν τὸ ἑξῆς: ὅτι ἐὰν ἐνεγράφησαν οἱ ὑποτυχόντες πέρυσι καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας, θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἐγγράψωμεν καὶ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐθεωρήθησαν ὡς ὑπεράριθμοι. Δι’ αὐτό, λοιπόν, παρακαλεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ ἐντολὴν εἰς τὸν Ὑπουργὸν καὶ νὰ διορθωθῇ τὸ πρᾶγμα, διότι μεγάλα παράπονα ἀκούονται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, καὶ ὁσάκις λαμβάνονται μέτρα, πρέπει νὰ λαμβάνωνται ἐξ ἴσου, διὰ τὴν Νότιον καὶ Βόρειον Ἑλλάδα. Δὲν πρέπει νὰ μᾶς λαμβάνετε ὑπ’ ὄψει μόνον ὅταν ἔρχεσθε καὶ βγάζετε λόγους καὶ νὰ λέγετε ὅτι ἡ Βόρειος Ἑλλὰς εἶναι ὁ κορμὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ πρέπει νὰ μᾶς θεωρῆτε ἰσοτίμους καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὰ Ὑπουργεῖα καὶ εἰς τὰς ἀποφάσεις τὰς ὁποίας λαμβάνετε.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ τῶν Βουλευτῶν, περὶ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως.

§96Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐπερώτησίς μου εἶναι συναφής, ἔχει δὲ ὑποβληθῆ πρότασις γενικεύσεως τῆς συζητήσεως καὶ δι’ αὐτήν. Δι’ αὐτό, ὀρθὸν εἶναι νὰ γίνῃ συζήτησις καὶ ἐπὶ τῶν δύο.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον εἶναι συναφεῖς. Ὁ κ. Καραθόδωρος ἔχει τὸν λόγον.

§98Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν διατρέχω τὸν κίνδυνον νὰ παρεξηγηθῶ ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν συζήτησιν μιᾶς προηγουμένης ἀναφορᾶς, εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι νέα καὶ τὰ ἔργα εἶναι παλαιά, διότι, ὅπως βλέπω, ἡ ἐπερώτησις ὑποβάλλεται ἀπὸ συναδέλφους τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι εἷς, ὁ ὁποῖος κατέχει Ὑπουργικὸν ἀξίωμα. Ἡμεῖς, γενικευθείσης τῆς συζητήσεως, ἁπλῶς μετέχομεν εἰς αὐτήν. Πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, περὶ 28 συγκεκριμένας φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1948–49 καὶ δὲν ἐνεγράφησαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ὡς συγκεντρώσαντες βασικὴν γενικὴν βαθμολογίαν 18,9. Βάσει τοῦ Ν. Δ. 1074 τοῦ 1949, οἱ διαγωνισθέντες ἐθεωρήθησαν ἐπιτυχόντες, εἰς ἐκτέλεσιν δὲ τοῦ ἰδίου Διατάγματος, τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν ἐνέγραψεν ὅλους τοὺς συναδέλφους των, πολλαπλασίους τὸν ἀριθμόν, τῆς κατηγορίας ταύτης. Τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἠρνήθη τὴν ἐγγραφήν, προφασιζόμενον διάφορα ἐπιχειρήματα, πρῶτον τὴν οἰκονομικὴν ἀνεπάρκειαν, δεύτερον τὴν ἔλλειψιν ἐργαστηρίων καὶ τρίτον, τὴν ἀντισυνταγματικότητα τοῦ νόμου. Ὡς πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἀνεπάρκειαν, παρέχω εἰς τὸ Σῶμα τὴν πληροφορίαν, ὅτι τελευταίως ἐβελτιώθη ἡ οἰκονομικὴ θέσις τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Θεσσαλονίκης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔλλειψιν τῶν ἐργαστηρίων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραπονῆται ἡ Σύγκλητος, ἀφοῦ ἐπέτρεψεν εἰς τὸ σύνολον τῶν φοιτητῶν αὐτῶν νὰ ἀσκηθοῦν καὶ παρακολουθήσουν τὰ ἐργαστηριακὰ μαθήματα. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν ἀντισυνταγματικότητα τοῦ νόμου, δίδομεν τὴν ἀπάντησιν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ νόμος νὰ θεωρηθῇ ἀντισυνταγματικὸς διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης καὶ συνταγματικὸς διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἰδίας ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν ἐγὼ δὲν παρηκολούθησα, ἀπουσιάζων εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, εἶδα ὅμως εἰς τὰ πρακτικὰ νὰ λέγῃ, ὅτι, «ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης νὰ ἐπιμένῃ, ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ μετέλθω βίαν διὰ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ μέτρου αὐτοῦ». Θὰ παρεκάλουν ὅμως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα πῶς εἰς ἄλλας περιπτώσεις εὑρίσκει τρόπον νὰ τακτοποιήσῃ διαφόρους Παπανούτσους καὶ δὲν ἐπιδεικνύει τὴν ἰδίαν εὐθιξίαν καὶ ἐκεῖ, τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύει καὶ ἐδῶ, διὰ νὰ μὴ θίξῃ δῆθεν τὴν Πανεπιστημιακὴν αὐτοτέλειαν;

§99Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν ἔκαμε καμμίαν τακτοποίησιν, μὴ ἀδικῆτε τὸν Ὑπουργόν.

§100Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας)....... (δὲν ἠκούσθη).....

§101Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Ἐγὼ τοὐλάχιστον, χωρὶς νὰ γνωρίζω τὸν κ. Παπανοῦτσον, ἐπληροφορήθην τὸ ποιόν του διὰ τῶν ἐφημερίδων τὸ πρῶτον. Μάλιστα ἀνέγνωσα εἰς αὐτὰς καὶ ἀνακοινωθὲν ἰδικόν σας, τὸ ὁποῖον θεωρεῖ τὸν κ. Παπανοῦτσον ἐθνικῶς ὕποπτον καὶ ὅτι ὡς τοιοῦτος ἀπελύθη βάσει τοῦ ψηφίσματος περὶ ἐξυγιάνσεως.

§102Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Διαμαρτύρομαι ἀπὸ τοῦδε. Εἶναι κορυφαῖος ἐκπαιδευτικὸς τῆς χώρας, ἄμεμπτος.

§103Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Ὅταν θὰ ἔλθῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα, τότε νὰ εἶσθε ἀπολύτως βέβαιος ὅτι θὰ παρουσιάσωμεν καὶ ἡμεῖς τὰ στοιχεῖα μας.

§104Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἀλλοίμονον ἄν οἱ κορυφαῖοι εὑρίσκοντο εἰς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ Παπανοῦτσος καὶ ἀλλοίμονον ἄν οἱ ἐκπαιδευτικοί μας λειτουργοὶ εἶχον τὰς ἰδέας, τὰς ὁποίας ἔχει ὁ κ. Παπανοῦτσος. Ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν θὰ ἐξέφυγεν ἡ φράσις, ἢ δὲν θὰ γνωρίζῃ τὶ ἐστὶ Παπανοῦτσος!....

§105Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, εἰσερχόμεθα καὶ πάλιν εἰς τὸ θέμα. Προβάλλει ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ὅπως ἔγινε καὶ διὰ τοὺς συναδέλφους των τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως ἀπέναντι τῶν παιδιῶν αὐτῶν τῆς Μακεδονίας, διὰ τὰ ὁποῖα ὄχι μόνον ἄνισος μεταχείρισις δὲν ἐπιτρέπεται, ἀλλὰ θὰ ἐδικαιολογεῖτο ἴσως καὶ μία ἰδιαιτέρα εὔνοια τῆς Κυβερνήσεως, διότι εἶναι γνωσταὶ αἱ συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι ἐπεκράτουν εἰς τὴν πατρίδα των. Ἀναμένομεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἐπισφράγισιν δι’ ἔργων τῶν λόγων της περὶ Κράτους Δικαίου, καὶ ἰσοπολιτείας. Ἡμεῖς, οἱ ἐκ τῆς Βορείου Ἑλλάδος καταγόμενοι, οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ μαρτυρικοῦ αὐτοῦ λαοῦ, ὡς καὶ ὁ προλαλήσας συνάδελφος εἶπεν, ὁ ἀνήκων εἰς τὴν πτέρυγα ἐκείνην, δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ἀνεχθῶμεν περαιτέρω τὴν κακομεταχείρισιν αὐτήν. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὁσάκις πρόκειται περὶ λόγων, ἡ Μακεδονία νὰ ἀποκαλῆται ὅτε μὲν ὁ πνεύμων καὶ ἡ σπονδυλικὴ στήλη τῆς Ἑλλάδος, ὅτε δὲ κορμὸς καὶ ἡ ρίζα τοῦ δένδρου, ὅταν δὲ πρόκειται δι’ ἔργα νὰ διαχωρίζεται ταῦτα εἰς μητροπολιτικά, διὰ νὰ μὴ εἴπω μίαν ἄλλην κακόηχον φράσιν (ἀποικιακὰ) καὶ εἰς ἐπαρχιακά. Ἐάν, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως καὶ κ. Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, ἐξακολουθήσῃ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης νὰ ἰσχυρίζεται ὅτι ὑπάρχουν ἐλλείψεις, πρέπει νὰ σπεύσητε νὰ συμπληρώσητε τὰς ἐλλείψεις αὐτάς. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν χώραν αὐτὴν νὰ ὑπάρχουν δύο Πανεπιστήμια, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ ἕν νὰ λέγεται μικρὸν καὶ τὸ ἄλλο μεγάλο. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ἕν νὰ λέγεται καλύτερον καὶ τὸ ἄλλο χειρότερον, τὸ ἕν νὰ ἔχῃ ἐργαστήρια καὶ τὸ ἄλλο ὄχι. Καὶ ἄν ἡ διάκρισις αὐτὴ πρόκειται νὰ διατηρηθῇ, ἀντιληφθῆτε τὸ καλά, κυβερνῆται τῆς Χώρας, ὅτι μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν Πανεπιστημίων ἐκεῖνο πρέπει νὰ εἶναι τὸ καλύτερον καὶ τὸ μεγαλύτερον, διότι αὐτὸ ἐπιβάλλουν αἱ σημεριναὶ ἐθνικαὶ ἀνάγκαι.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαδόγιαννης ἔχει τὸν λόγον.

§107Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν μὲ ἔφερεν εἰς τὸ Βῆμα ἀντιπολιτευτικὴ διάθεσις πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Τοὐναντίον, μάλιστα, ὅταν πρὸ ἡμερῶν ἦλθε τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν, ἀπεδέχθην τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅπως ἀναβληθῇ διὰ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν καὶ διότι δὲν εἰργάσθη τότε ἡ Βουλή, ἔρχεται σήμερον πρὸς συζήτησιν. Ἐφ’ ὅσον ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις καὶ ἐκρίθη ἀναγκαῖον νὰ συζητηθοῦν αἱ δύο ἐπερωτήσεις ταὐτοχρόνως, ὀφείλω νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις δι’ ἀμφοτέρας. Ὁ βασικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος διέπει τὰ ζητήματα τῶν φοιτητῶν, εἶναι ὁ νόμος 1362)1938. Βάσει Διατάγματος τῆς 6–9–1948, ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου καθορίζει κατ’ ἔτος τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσαγομένων εἰς ἑκάστην Πανεπιστημιακὴν Σχολήν. Κατὰ παρέκκλισιν τῆς διατάξεως ταύτης, ἐκρίθη ἀναγκαῖον, κατόπιν αἰτήσεων τῶν φοιτητῶν ἀμφοτέρων τῶν Πανεπιστημίων, νὰ δημοσιευθῇ ὁ νόμος 1074, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπετράπη νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὰ Πανεπιστήμια σπουδασταὶ ὄχι πλέον ἐπιτυχόντες, ἀλλ’ ἐπιλαχόντες καὶ οὕτω κατέστη δυνατὸν κατὰ τὸ 1948 νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν σπουδασταί, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον λάβει τὴν βάσιν. Αὐτὸς ὁ νόμος δὲν ἐφηρμόσθη εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Ἀναντιρρήτως, ἡ φωνὴ τῶν συναδέλφων τῆς Βορείου Ἑλλάδος εἶναι δικαία καὶ τὸ αἴτημα τῶν σπουδαστῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον δώσει ἐξετάσεις εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης, πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν διὰ λόγους ἰσότητος. Διότι ὅλοι μας γνωρίζομεν ὅτι ἡ προσβολὴ τοῦ δικαιώματος τῆς ἰσότητος ἐξεγείρει περισσότερον καὶ ἀπὸ τὴν προσβολὴν τοῦ δικαιώματος τῆς δικαιοσύνης ἀκόμη. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ὀφείλει νὰ ἐξεύρῃ τρόπον, διὰ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ ἐγγραφοῦν οἱ σπουδασταὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι, καίτοι ἀποτυχόντες, ἔπρεπε νὰ εἰσαχθοῦν βάσει τοῦ νόμου 1074. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου, ὡμίλησε περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 1074 ἐκ μέρους τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ἐδώσατε ἀπάντησιν εἰς ἐμὲ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀποτυχόντας, ἐνῷ ἡ περίπτωσις, περὶ τῆς ὁποίας θὰ ὁμιλήσω, δὲν ἀφορᾷ ἀποτυχόντας, ἀλλ’ ἐπιτυχόντας. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῇ τρόπος, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐφηρμόσθη εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, νὰ ἐφαρμοσθῇ, διὰ λόγους ἰσότητος, καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσ)νίκης, διότι ἀλλέως, παρουσιάζεται τὸ Κράτος μεταχειριζόμενον δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι τελείως ἀπαράδεκτον. Τώρα εἰσέρχομαι εἰς τὴν ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς σπουδαστάς, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ τρέχον ἀκαδημαϊκὸν ἔτος, δηλαδὴ κατὰ τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον, προσῆλθον καὶ ἔδωσαν ἐξετάσεις εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. Οἱ σπουδασταὶ αὐτοὶ κατέβαλον φιλοτίμους προσπαθείας καὶ ἔσχον ἐξαιρετικὴν ἐπιτυχίαν, μέχρι τοῦ σημείου ὥστε ἐκ τῶν ἐπιτυχόντων νὰ εἰσαχθοῦν οἱ ἔχοντες βαθμὸν 26½, ἐνῷ σπουδασταὶ ἔχοντες βαθμὸν 22, 23, 24 καὶ 25 δὲν εἰσήχθησαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Εὐθὺς ἀμέσως οἱ σπουδασταὶ αὐτοὶ ὑπέβαλον αἴτημα εἰς τὴν πρὸ τῶν ἐκλογῶν Κυβέρνησιν καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας κ. Κ. Τσάτσος ἀπεδέχθη τὴν ἄποψιν τῶν σπουδαστῶν καὶ ἐπρόκειτο νὰ εἰσαχθοῦν. Ἀτυχῶς ὑπῆρξεν ἡ ἀντίρρησις ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ ἕνεκα τούτου ἐκινδύνευσε νὰ ἀποτραπῇ ἡ παραχώρησις μιᾶς πιστώσεως 300.000 δολλαρίων. Καθ’ ὅσον γνωρίζω, καὶ ὁ λόγος αὐτὸς ἀπετέλεσεν ἀφορμὴν νὰ μὴ εἰσαχθοῦν αὐτοὶ οἱ σπουδασταὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ἐνῷ πανταχόθεν ἐκρίθη ὅτι, ἐφ’ ὅσον εἶχον τόσον ἐξαιρετικὴν ἐπίδοσιν καὶ ἐφ’ ὅσον εἶχον εἰσαχθῆ κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος, ὄχι πλέον ἐπιτυχόντες, ἀλλ’ ἀποτυχόντες, θὰ ἔπρεπεν αὐτοί, ἔστω καὶ ὡς ὑπεράριθμοι, νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον.

§108Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὡμιλήσατε περὶ Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Εἰς ποῖον σημεῖον;

§109Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶπον ὅτι, ἐπειδὴ ἡ Ἰατρικὴ Σχολὴ εἶχεν ἀντίρρησιν ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν σπουδαστῶν, διότι τὸ Πανεπιστήμιον προεκήρυξεν ἐξετάσεις καὶ ἐζήτησε νὰ εἰσαχθοῦν 163.

§110Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Εἴπατε δηλαδὴ ὅτι ἐζητήσαμεν 300.000 δολλάρια διὰ νὰ ἐξαγοράσωμεν τὴν εἰσαγωγὴν τῶν σπουδαστῶν.

§111Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶπα τέτοιο πρᾶγμα. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχω νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι τοῦτο, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων σπουδαστῶν εἶναι ἔργον τῆς Συγκλήτου καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ ἠδύνατο ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δι’ ἀποφάσεώς του καὶ κατόπιν γνώμης καὶ τῆς Συγκλήτου, ἠδύνατο βάσει τοῦ Διατάγματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως, καὶ τοῦ νόμου 1362, νὰ αὐξήσῃ τὸν ἀριθμόν, ἀλλὰ δὲν τὸν ηὔξησε λόγῳ τῶν ἀντιρρήσεων. Ἐν συνεχείᾳ πληροφορῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἤρθη ἡ ἀντίρρησις διὰ μιᾶς ἐπιστολῆς, ἡ ὁποία ἀπεστάλη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ ἑπομένως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει πλήρη ἁρμοδιότητα νὰ στέρξῃ εἰς τὸ νὰ εἰσαχθοῦν αὐτοὶ οἱ σπουδασταί, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν, ἐφ’ ὅσον τόσον λαμπρὰν ἐπίδοσιν ἔσχον κατὰ τὴν εἰσιτήριον αὐτῶν ἐξέτασιν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει καὶ τὸ προηγούμενον ὅτι εἰσήχθησαν ἀποτυχόντες, ἐνῷ ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον καὶ ἔχουν ἐξαιρετικὴν ἐπίδοσιν καὶ ἐφ’ ὅσον κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη εἰσήχθησαν κατ’ ἐπιείκειαν ἀποτυχόντες, κατὰ μείζονα λόγον καὶ χωρὶς πολλὴν ἐπιείκειαν πρέπει νὰ εἰσαχθῶσιν οἱ μετ’ αὐστηρὰν δοκιμασίαν ἐπιτυχόντες, οἱ ὁποῖοι δὲν εἰσήχθησαν λόγῳ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων, κριθέντες ὑπεράριθμοι.

§112Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δηλαδὴ τὸ θέμα παρουσιάζει δύο ἀντιφάσεις, μίαν τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ τῆς μὴ ἐγγραφῆς τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ. Δεύτερον θέμα εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συνηγωνίσθησαν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀποτύχει τὸ πρῶτον, περιελήφθησαν εἰς τὸν ἄνω νόμον. Μὴ διστάζοντες, ἢ μᾶλλον ἀμφιβάλλοντες ἐὰν θὰ ἐγγραφοῦν, μετέσχον εἰς τὰς ἐξετάσεις, ἀπέτυχον καὶ οἱ μὲν ἐπιτυχόντες τῶν προηγουμένων ἐτῶν δυνάμει τοῦ Α. Νόμου ἐπρόκειτο νὰ ἐγγραφοῦν, ἐπειδὴ δὲ ἐν τῷ μεταξὺ ὑπῆρχον ἀντιρρήσεις εἰς τὸ νὰ τοὺς ἐγγράψωμεν, αὐτοὶ μετέσχον τῶν ἐξετάσεων τοῦ Σεπτεμβρίου καὶ κατὰ τὰς ἐξετάσεις αὐτὰς ἀπέτυχον, χρησιμοποιήσαντες ὅμως τὸν Ἀν. Νόμον ἐνεγράφησαν κατόπιν, ἐνῷ οἱ ἐπιτυχόντες δὲν ἐγγράφονται, διότι δὲν ἐπροστατεύοντο ἀπὸ τὸν Ἀν. Νόμον. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§113Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Οἱ λαβόντες 18 λέγονται ἐπιλαχόντες, δὲν λέγονται ἐπιτυχόντες.

§114Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δηλαδὴ οἱ διὰ τοῦ Ἀν. Νόμου ἦσαν ἐπιλαχόντες, ἐνῷ οἱ μὴ εἰσαχθέντες εἶναι ἐπιτυχόντες.

§115Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ ὡμίλησα διὰ τὴν πρώτην ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία ἔχει ἐπιτυχόντας καὶ ἀποτυχόντας. Εἰς τὴν δευτέραν ἐπερώτησιν δὲν ὁμιλῶ περὶ ἀποτυχόντων, οὔτε περὶ ἐπιλαχόντων, ὁμιλῶ περὶ σπουδαστῶν, οἱ ὁποῖοι προσῆλθον εἰς ἐξετάσεις, ἔσχον ἐξαιρετικὴν ἐπίδοσιν καὶ ἔλαβον τὴν βάσιν. Διότι ἔλαβον ἀπὸ 22–26 βαθμολογίαν καὶ ἐνῷ εἶναι ἐπιτυχόντες, δὲν εἰσάγονται, διότι ἐκρίθησαν ὡς ὑπεράριθμοι. Αὐτὴ εἶναι ἡ περίπτωσις, περὶ τῆς ὁποίας ἐγὼ ὁμιλῶ. Εἶναι ξεκαθαρισμένον τὸ θέμα. Ὁμιλῶ περὶ ἐπιτυχόντων, οἱ ὁποῖοι ἔσχον ἐξαιρετικὴν ἐπίδοσιν καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἀξίωσιν, ἐφ’ ὅσον εἰσήχθησαν ἄλλοι προγενεστέρως, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον τὴν βάσιν, νὰ εἰσαχθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, διότι αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς κρείσσονα θέσιν, διότι εἶναι ἐπιτυχόντες. Καὶ τώρα ἐρχόμεθα εἰς τὰς ἀντιρρήσεις τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀρθῆ καὶ ἡ ὁποία Ἀποστολὴ ἐδήλωσε κατηγορηματικῶς, ὅτι δὲν σχετίζει τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσαγομένων σπουδαστῶν. Καὶ ἐρχόμεθα πλέον εἰς τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ Πανεπιστημίου. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας μᾶς εἶχε δώσει τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ μᾶς ἀνεκοίνωνε τὰς ἀποφάσεις τῆς Συγκλήτου, ἡ ὁποία θὰ συνήρχετο τὴν παρελθοῦσαν Τρίτην, ἀλλὰ δὲν μᾶς ἀνεκοίνωσε τὰς ἀποφάσεις αὐτῆς. Εὑρισκόμεθα ἀντίθετοι ἀπὸ τὰς εἰσηγήσεις τοῦ Πανεπιστημίου, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἔχομεν καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν νὰ σεβασθῶμεν τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὸ δημόσιον αἴσθημα. Ἡ εἰσαγωγὴ τῶν ἐπιτυχόντων σπουδαστῶν εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν ἀποτελεῖ κοινὴν συνείδησιν, τὴν ὁποίαν ὀφείλει τὸ Κράτος καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ σεβασθῇ καὶ νὰ μὴ παρασυρθῇ ἀπὸ τὴν πρόληψιν ὅτι πρέπει νὰ σεβασθῇ τὴν γνώμην τοῦ Πανεπιστημίου, ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἐπιδεικνύει ἀδικαιολόγητον ἐπιμονὴν καὶ ἀκαμψίαν. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τοὺς διευκολύνωμεν, διὰ νὰ συνεχίσουν τὰς σπουδὰς των αὐτοὶ οἱ νέοι, οἱ ὁποῖοι ἐμελέτησαν καὶ ἐπέτυχον εἰς τὰς ἐξετάσεις καὶ πρέπει νὰ τύχουν καλυτέρας μεταχειρίσεως. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι αἱ ἀντιρρήσεις τοῦ Πανεπιστημίου, ὅτι δὲν ἔχει ἐργαστήρια, εἶναι μὲν πράγματα τὰ ὁποῖα λέγονται, ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν εὐσταθοῦν καὶ δὲν πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει, κ. Ὑπουργέ, ταυτότητας σπουδαστῶν, ἐκ τῶν ὁποίων ἐμφαίνεται ὅτι φοιτοῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης καὶ ἄλλοι εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, καὶ ἑπομένως δύνανται νὰ παρακολουθοῦν, ἄρα αἴρεται αὐτὴ ἡ ἀντίρρησις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα, νομίζω ὅτι δὲν ἐμποδίζει οὔτε αὐτό. Ἀντιλαμβάνομαι βέβαια καὶ ἐγώ, ὅτι νοσεῖ ἡ ἐκπαίδευσις τῆς χώρας μας, διότι ὅλη ἡ νεότης τῆς Ἑλλάδος ἔχει ἐπιδοθῆ εἰς τὰ ἐλεύθερα ἐπαγγέλματα καὶ τὴν κλασσικὴν ἐκπαίδευσιν καὶ οὕτω ἐδημιουργήθησαν αὐταὶ αἱ συνέπειαι. Ὁ βασικὸς λόγος τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος περιορίζει τὸν ἀριθμὸν τῶν φοιτητῶν, ἔχει αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, ὅπως περιορίσῃ τὴν κλίσιν τῆς νεότητος πρὸς τὰς κλασικὰς ἐπιστήμας, διὰ νὰ ἐπιδοθοῦν πρὸς ἄλλα πλέον πρακτικὰ καὶ ἐξυπηρετικὰ τῆς κοινωνίας καὶ τοῦ Κράτους ἐπαγγέλματα. Ὀρθὸν αὐτό, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον τὸ Πανεπιστήμιον καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἀντιμετωπίζουν τὸ πρόβλημα, εἶναι ἀνελεύθερος καὶ ἀντιδημοκρατικός, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ Κράτος αὐθαιρέτως νὰ ἐμποδίζῃ τὴν νεότητα νὰ ἐπιδίδεται πρὸς τὴν ἐπιστήμην καὶ πρὸς τὴν κλίσιν ἣν ἔχει ἕκαστος καὶ πρέπει νὰ ἐξεύρωμεν ἄλλον τρόπον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὠθήσωμεν τὴν Ἑλληνικὴν νεότητα πρὸς πρακτικὰ ἐπαγγέλματα. Καὶ σᾶς λέγω τοῦτο, διότι ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως κατὰ τὴν λήξασαν τετραετίαν, εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ παρακολουθήσω τὰ σχετικὰ θέματα, διότι εἶχα ὅλην τὴν προθυμίαν νὰ ἀναπτύξω τὸ ἔργον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ παρακολουθήσουν πρακτικὰ ἐπαγγέλματα. Τὸ ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Βασιλέως Ἐθνικὸν Ἵδρυμα ἔχει ἱδρύσει πολλὰς πρακτικὰς σχολὰς καὶ ἡ νεότης ἐπιδίδεται εἰς πρακτικὰ ἔργα καὶ γίνονται τεχνῖται. Ἐκτὸς αὐτοῦ, σᾶς εἶπα καὶ προχθὲς καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μὲ πρωτοβουλίαν τοῦ Πολυτεχνείου ἔχουσι ἱδρυθῆ Μέσαι Τεχνικαὶ Σχολαὶ καὶ ἔχουν ἐπεκταθῆ πρό τινων ἐτῶν εἰς τὸν Βόλον, τὸ παρελθὸν ἔτος εἰς Ἡράκλειον Κρήτης καὶ εἰς τὰς Πάτρας καὶ, ἄν δὲν κάμνω λάθος, καὶ εἰς τὴν Κεφαλληνίαν, καὶ ὑπάρχει κοινὸν τὸ αἴτημα ὅπως ἐπεκταθοῦν αἱ σχολαὶ αὐταὶ καὶ εἰς ἄλλα μέρη, διὰ νὰ καταρτισθοῦν ἐπιστήμονες–ἐργοδηγοί, διὰ νὰ ἐνισχυθοῦν τὰ βιομηχανικὰ ἐργοστάσια καὶ ἡ γεωργικὴ βιομηχανία, διὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐνδιαφέρομαι ἐξαιρετικῶς, διότι δὲν ὑπάρχουν εἰδικευμένοι ἐργοδηγοὶ καὶ μηχανολόγοι διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν ἐλαιουργείων, τῶν ψυγείων καὶ τῶν ἄλλων ἐργοστασίων, τὰ ὁποῖα σκοπὸν ἔχουν τὴν βιομηχανίαν τῶν γεωργικῶν καὶ κτηνοτροφικῶν προϊόντων τῆς Δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ σᾶς ἀπασχολήσῃ, τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ γνωρίζω ὅτι ὑπάρχει πρόβλεψις πιστώσεων διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν μέσων τεχνικῶν αὐτῶν σχολῶν, θὰ πρέπῃ νὰ ἀπασχοληθῇ μὲ αὐτὸ τὸ Κράτος καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ὥστε νὰ ἀποφύγωμεν τὴν πρὸς τὸ Πανεπιστήμιον ροπὴν καὶ οὕτω νὰ ὠθήσῃ τὸ Κράτος τὴν νεότητα πρὸς τὰς μέσας τεχνικὰς σχολάς, ὅπου μορφώνεται ἐπωφελῶς καὶ πρακτικῶς καὶ ὄχι μὲ τὰ ἀνελεύθερα μέτρα τοῦ περιορισμοῦ τῶν εἰς τὰ Πανεπιστήμια εἰσαγομένων. Δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ σᾶς ἀπασχολήσῃ, ἵνα στραφοῦν οἱ νέοι πρὸς πρακτικὰς ἐπιστήμας, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ὀργανώσεως τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως. Σήμερον ἡ μέριμνα αὕτη εἶναι κατεσπαρμένη εἰς διάφορα Ὑπουργεῖα, διότι πλεῖστα Ὑπουργεῖα ἵδρυσαν μέσας ἢ καὶ κατωτέρας τεχνικὰς σχολὰς καὶ δὲν ὑπάρχει ἡ πρέπουσα ἐπίβλεψις, οὔτε ἀνάλογος συντονισμὸς καὶ ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς συνεζητήθη τὸ θέμα καὶ καθ’ ὅσον γνωρίζω καὶ τώρα μελετᾶται καὶ πρέπει νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις διὰ τὴν πληρεστέραν ὀργάνωσιν τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως, ὁπόταν οἱ νέοι θὰ τρέπωνται πρὸς τὰ ἐκεῖ φυσιολογικῶς. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ σᾶς παρασύρῃ ἡ γνώμη τῆς Συγκλήτου, διότι ἐκείνη βλέπει τὰ πράγματα μὲ κάποιαν στενότητα, ἐνῷ τοιούτου εἴδους ζητήματα πρέπει νὰ ἐξετάζωνται μὲ εὐρύτητα ἀντιλήψεων. Ἔχω ἐδῶ προχείρως μίαν ἐφημερίδα τῶν Πατρῶν, ἡ ὁποία λέγει δι’ ἕνα συνέδριον τὰ ἑξῆς: «..... (Ἀναγινώσκει).... Ἔχει καταγγελθῆ ἁρμοδίως, ὅτι ὁλόκληροι ἀγροτικαὶ περιφέρειαι, ἀριθμοῦσαι 20–30 χιλ. κατοίκων, ὄχι μόνον δὲν ἔχουν ἕνα ἰατρόν.... ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα φαρμακεῖον...».

§116Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Νὰ σταματήσῃ τὸ ἐπικρατοῦν πνεῦμα τοῦ κορεσμοῦ, διότι ἡ νέα γενεά, ὁπουδήποτε καὶ ἂν στραφῇ, παντοῦ θὰ συναντήσῃ κορεσμόν.

§117Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔχω μίαν στατιστικήν, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης ἀναλογεῖ 1 ἰατρὸς εἰς 5.000 κατοίκους, εἰς Θράκην 1 ἰατρὸς εἰς 4.500 κατοίκους, εἰς τὸν Νομὸν Κιλκὶς 1 ἰατρὸς εἰς 7.500 κατοίκους καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ἁγυιᾶς 1 ἰατρὸς εἰς 12.500 κατοίκους κλπ. Ἡ στατιστικὴ αὐτὴ ἀποδεικνύει ὄχι μόνον ὅτι δὲν ὑπάρχει κορεσμός, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐλλιπὴς καὶ πλημμελὴς ἰατρικὴ περίθαλψις. Ἑπομένως δὲν εἶναι τόσον μεγάλος ὁ κορεσμός, διὰ τὸν ὁποῖον ὁμιλεῖ τὸ Πανεπιστήμιον. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ συμμερισθῇ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Βουλῆς καὶ τὸν πληροφορῶ ὅτι ὑπεγράφη πρότασις νόμου, φέρουσα ὑπερεκατὸν ὑπογραφάς, ἡ ὁποία ρυθμίζει τὸ ζήτημα. Παραλλήλως ἄς στρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν προσοχήν του πρὸς τὰς πρακτικὰς σχολάς, διότι συμβαίνει νὰ ἱδρύωνται νέα ἐργοστάσια καὶ δὲν ὑπάρχουν οὔτε ἐργοδηγοί, οὔτε μηχανολόγοι. Οὕτω θὰ δυνηθῶμεν νὰ στρέψωμεν τὴν νεότητα πρὸς τὰ συναφῆ αὐτὰ ἐπαγγέλματα, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὸν κορεσμὸν αὐτὸν εἰς τὰς κλασσικὰς ἐπιστήμας. Ἡ ἀποτροπὴ ὅμως τῶν νέων ἀπὸ τὰς ἐπιστήμας μὲ μέσα ἀνελεύθερα καὶ ἀντιδημοκρατικὰ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ θελήσῃ νὰ διευκολύνῃ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν ἐπιτυχόντων, ἐνισχύων ταυτοχρόνως καὶ τὰς πρακτικὰς σχολάς, εἰς τρόπον ὥστε νὰ τραποῦν καὶ πρὸς τὰ ἐκεῖ οἱ νέοι.

§118Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἀντιλέγων. Πρόκειται περὶ ἀδικίας γενομένης εἰς φοιτητὰς ἐπιτυχόντας εἰς τὰς ἐξετάσεις. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ συμμορφωθῇ μὲ τὴν θέλησιν τῆς Βουλῆς.

§119Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐπὶ 7½ χιλιάδων ἰατρῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα, οἱ 5.000 εἶναι εἰς τὰς Ἀθήνας, 1500 εἰς τὰς πόλεις καὶ 700 μόνον εἰς τὰ χωρία.

§120Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Σημειωτέον ὅτι ὅλων τῶν ἄλλων Σχολῶν οἱ ἐπιτυχόντες εἰσήχθησαν ὡς ὑπεράριθμοι καὶ μόνον οἱ τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς παρακωλύονται κατ’ ἐπιμονὴν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς. Ἀλλ’ ἡ ἐπιμονὴ αὕτη εἶναι ἀδικαιολόγητος καὶ ἀπαράδεκτος.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀποσκίτης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῶν αὐτῶν ἐπερωτήσεων.

§122Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Τὸ συζητούμενον, κύριοι, θέμα εἶναι σοβαρώτατον καὶ δικαίως συνεκίνησε τὴν Βουλήν. Πρόκειται περὶ ἑνὸς καρκινώματος, τὸ ὁποῖον καὶ τὸ κῦρος τοῦ Κράτους ὑποσκάπτει καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Πανεπιστημίου κλονίζει καὶ ἕνα μεγάλον ἀριθμὸν νέων ταλανίζει. Θὰ προσπαθήσω νὰ ἀνασκοπήσω τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, διότι τὸ ἔχω ζήσει καὶ ἔχει ἀπασχολήσει τὸ θέμα τοῦτο πολλοὺς Ὑπουργούς. Ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας οὐδεμίαν φέρει εὐθύνην διὰ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν. Πρόκειται περὶ παλαιῶν εὐθυνῶν, τὰς ὁποίας εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ πληρώσῃ, διότι θὰ πρέπῃ νὰ δώσῃ λύσιν θετικὴν καὶ ἄμεσον. Δυστυχῶς, ὅπως ἔχουν ἐξελιχθῆ τὰ πράγματα, μία λύσις εἶναι δυνατή, τὴν ὁποίαν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἰσηγηθῶ. Τὸ κακὸν προῆλθεν ἀπὸ ἕνα κατοχικὸν νόμον, τὸν 775)41, ὁ ὁποῖος ὥριζεν ὅτι ἐπιτυχόντες εἰς τὸ Πανεπιστήμιον θεωροῦνται καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔλαβον ½ μονάδα κάτω τῆς βάσεως. Τὴν ½ αὐτὴν μονάδα τὴν ἐπεξέτειναν εἰς ὅλα τὰ μαθήματα διὰ σχετικῆς ἑρμηνείας τὴν ὁποίαν ἔδωσαν, ἐνῷ ὁ τότε νομοθέτης ἠννόει προφανῶς ὅτι οἱ λαβόντες 19½ θεωροῦνται ἐπιτυχόντες. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, εἰς τὸ ὁποῖον προσέφυγον, ἀπεφάνθη ὅτι ἡ ½ μονὰς ἀφεώρα ὅλα τὰ μαθήματα καὶ ὄχι τὸ 19½ ἔναντι τοῦ 20. Τὸ 1945 μετεβλήθη καὶ πάλιν τὸ ζήτημα τῶν ἐξετάσεων, ὡρίσθη βάσις τὸ 10 διὰ τὰ δύο βασικὰ μαθήματα καὶ τοῦτο ἀνεξαρτήτως τῆς γενικῆς βάσεως. Καὶ τοῦτο παρεπέμφθη εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ 20 γίνεται 18, καὶ διὰ τὰ βασικὰ τὸ 10 θὰ γίνῃ 9. Εἶχα εἰσηγηθῆ τότε εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ καταργήσῃ ἀμέσως τὸν νόμον αὐτόν, διότι ἐδημιουργοῦντο ζητήματα. Δυστυχῶς, διὰ λόγους πολλούς, τοὺς ὁποίους εἶναι περιττὸν νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Βουλήν, δὲν κατηργήθη αὐτὴ ἡ διάταξις καὶ κατόπιν αὐτοῦ τὸ 1947–48 αὐτοὶ οἱ ἀποτυχόντες οὐσιαστικῶς ἐθεωρήθησαν ὡς ἐπιτυχόντες καὶ βάσει νόμων, τοὺς ὁποίους δυστυχῶς ἡ Βουλὴ ἐψήφισεν, ἄνευ γνώμης τῆς Συγκλήτου καὶ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, εἰσήχθησαν καὶ αὐτοὶ ὅλοι. Ἔτσι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ 1948– 49, ὁπότε καὶ πάλιν ἐλήφθη μέτρον διὰ τοὺς ἀποτυχόντας, ἀλλὰ θεωρηθέντας ὡς ἐπιτυχόντας βάσει τῆς διατάξεως αὐτῆς καὶ τῶν ἑρμηνειῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, καὶ εἰσήχθησαν ὅλοι εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, ἔμειναν μόνον ἔξω οἱ τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Θεσσαλονίκης. Εἰς τὴν Βουλὴν θὰ δώσω καὶ ἓν νέον στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον καθιστᾷ ἔτι μεγαλυτέραν τὴν ἀδικίαν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς βάρος τῶν Θεσσαλονικέων, τὸ ἑξῆς: Εἶχον παραστῆ ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1949 εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσ)νίκης. Εἶχε μόλις τότε δημοσιευθῆ τὸ Ν. Διάταγμα 1074 καὶ ἐπειδὴ ἤκουσα διαφόρους ψιθύρους καὶ ἐδῶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ εἰς τὴν Θεσ)νίκην, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον τὰ Πανεπιστήμια νὰ ἀρνηθοῦν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν τότε ἐὰν πρέπῃ νὰ διαβεβαιώσω τοὺς ὑποψηφίους, ὅτι ὁ νόμος θὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ δὲν διέτρεχον τὸν κίνδυνον νὰ μείνουν ἔξω, ἢ ἄλλως νὰ δώσουν ἐξετάσεις τὸ 1949–50. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠπόρησε διὰ τὴν ἐρώτησίν μου καὶ μοῦ εἶπεν: «Ἀπορῶ, κύριε Ἀποσκίτη, πῶς ἐρωτᾶτε ἐὰν θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος». Οἱ πρῶτοι, οἱ ὁποῖοι μὲ ὑπεδέχθησαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσ)νίκης, ἦσαν οἱ ἀποτυχόντες τοῦ 1948–1949, οἱ ὁποῖοι μὲ ἠρώτησαν τὴν παραμονὴν τῶν ἐξετάσεων ἐὰν πρέπῃ νὰ μετάσχουν τῶν ἐξετάσεων τοῦ νέου ἔτους. Βεβαίως δὲν τοὺς διεβεβαίωσα, ὡς ὤφειλα, κατηγορηματικὰ ὅτι ὁ νόμος θὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ τοὺς παρέπεμψα εἰς τὴν Σύγκλητον, ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖ εὗρον κάποιαν ἐπιφυλακτικότητα ἐκ μέρους τοῦ Πρυτάνεως, μετέσχον, ἀλλὰ οἱ πλεῖστοι ἀπέσχον τῶν ἐξετάσεων, μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ ἐγγραφοῦν ὡς ἐπιλαχόντες τοῦ 1948–49 διὰ τὸ 1949–50, βάσει τοῦ Ἀν. Νόμου. Οὕτως ἔχει τὸ ζήτημα ὡς πρὸς τοὺς ἐπιτυχόντας, ὡς πρὸς τοὺς θεωρηθέντας ἐπιτυχόντας τοῦ Πανεπιστημίου Θεσ)νίκης, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐλάχιστοι ἐν συγκρίσει μὲ τὴν πληθώραν τῆς ἰδίας κατηγορίας συναδέλφων των τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν ὅλοι ἀνεξαιρέτως καὶ δι’ ὅλας τὰς Σχολάς, θετικὰς καὶ θεωρητικάς.

§123Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κατηργήθη τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1949 ὁ νόμος αὐτός.

§124Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κατηργήθη τὴν 28–9–49.

§125Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ὥστε τοῦ λοιποῦ δὲν γεννᾶται ζήτημα τοῦ 18 καὶ 9.

§126Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἀσφαλῶς ὄχι. Καὶ θὰ περίμενε κανεὶς οἱ τοῦ 1949–50 νὰ μὴ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν νόμον αὐτόν, ἀλλὰ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶπεν ὅτι καὶ αὐτοὶ ἔδωσαν ἐξετάσεις ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ ἐφηρμόσθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ δι’ αὐτούς. Ἑπομένως εἶναι καὶ αὐτοὶ τῆς ὁμοίας κατηγορίας τῶν ἄλλων συναδέλφων των τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία κατηγορία τῶν δικαίως παραπονουμένων φοιτητῶν καὶ ἡ ἄλλη εἶναι ἡ κατηγορία τῶν ὑποψηφίων φοιτητῶν τῆς Ἰατρικῆς μόνον τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν τοῦ παρελθόντος ἔτους, δηλαδὴ τοῦ 1949–50. Ὁ ἀριθμός των, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἀνέρχεται εἰς τοὺς 163 μαζὶ καὶ τῆς Φαρμακευτικῆς. Αὐτοὶ δὲν εἶναι πλέον ἐπιτυχόντες βάσει τοῦ κατοχικοῦ νόμου, ἀλλ’ εἶναι πραγματικὰ ἐπιτυχόντες βάσει τῶν διατάξεων τοῦ τελευταίου Διατάγματος καὶ ἔχουν συγκεντρώσει 20 γενικὴν βαθμολογίαν καὶ 10 εἰς τὰ βασικὰ μαθήματα, μάλιστα πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἔχουν 26 βαθμολογίαν. Καὶ παρουσιάζεται, κύριοι Βουλευταί, τὸ ἑξῆς ἄτοπον: Ὅλοι οἱ θεωρηθέντες ὡς ἐπιτυχόντες τοῦ 1948–49 τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ἐνεγράφησαν διὰ τὸ ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1949 –50, ἑκατοντάδες αὐτῶν ἔλαβον 18,9 καὶ ἀποκλείονται οἱ διαγωνισθέντες τὸ 1949–50, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 26 μονάδες συγκεντρώσει γενικὴν βαθμολογίαν. Βεβαίως, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἐδῶ πρόκειται περὶ διαγωνισμοῦ καὶ ἑπομένως ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων ὁρίζεται ἑκάστοτε καὶ ὅσοι εἶναι ἐκτὸς τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ θεωροῦνται ἐπιλαχόντες, ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι τοῦτο: Ἐρωτᾶται, ἐὰν δὲν ἐνεγράφετο ἡ πληθώρα αὐτὴ τῶν 18,9 διὰ τὸ ἔτος 1949–50, δὲν θὰ ὑπῆρχον δυνατότητες νὰ αὐξηθοῦν αἱ θέσεις τῶν εἰσακτέων, οἱ ὁποῖοι διηγωνίσθησαν κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο; Ἀσφαλῶς θὰ ὑπῆρχον. Ἑπομένως δύο εἶναι αἱ κατηγορίαι τῶν ἀδικουμένων ὑποψηφίων φοιτητῶν, μία τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τοῦ 48–49 καὶ μία τοῦ 1949–50 τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.

§127Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑποψηφίων τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσ)νίκης εἶναι μεγάλος;

§128Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. 180.

§129Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. 180, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ περισσότεροι εἶναι τῆς Ἰατρικῆς.

§130Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αὐτοὶ ἔχουν συγκεντρώσει βαθμολογίαν 26;

§131Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἀπὸ 20–26. Πάντως οἱ τελευταίως εἰσαχθέντες εἶναι μὲ βαθμολογίαν 26½ καὶ ὅλοι ποὺ ἔμειναν ἔξω εἶναι ἀπὸ 22–26. Δηλαδὴ τὸ θέμα εἶναι τοῦτο. Ὄχι μόνον τὴν ἔννοιαν τοῦ δικαίου καταρρακώνει, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς ψυχὰς τῶν νέων αὐτῶν δημιουργεῖ ἕνα αἴσθημα πικρίας καὶ ἀμβλύνει τὴν εὐαισθησίαν τῶν νέων πρὸς τὸ δίκαιον καὶ δεδομένου ὅτι ἔχουν ὑπ’ ὄψει των τὰ προηγούμενα, δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι κάθε φορὰν τὸ δίκαιον μορφοποιεῖται κατὰ τὰς διαθέσεις τῶν κρατούντων καὶ τῶν δυναμένων. Βεβαίως δὲν θὰ ἐπεκταθῶ, ἀλλὰ ἔχουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑπ’ ὄψει των ὅ,τι ἔγινε τὸ 1946–47 καὶ τὸ 1947–48. Ὑπάρχει ἕνας τρόπος καὶ μία λύσις, ἡ ὁποία λύσις εἶναι ἀπολύτως ἐντὸς τοῦ πνεύματος καὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν λήθην ἐφαρμόζει, ἀλλὰ καὶ τὴν ἴσην μεταχείρισιν καὶ τὸ Κράτος Δικαίου ἐμφανίζει. Ἡ λύσις εἶναι μία, κύριε Ὑπουργέ, αὐτοὶ ἀπαραιτήτως πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν. Ἐν ἐσχάτῃ ἀνάγκῃ, δὲν πρέπει νὰ γίνουν διὰ τὰς ὡρισμένας αὐτὰς Σχολάς, τὰς ὁποίας βαρύνουν ἐπιλαχόντες, δὲν πρέπει νὰ γίνουν ἐξετάσεις διὰ τὸ ἐρχόμενον ἀκαδημαϊκὸν ἔτος, καθόλου εἰσιτήριοι ἐξετάσεις. Βεβαίως αὐτὸ θὰ προκαλέσῃ ἐντόνους διαμαρτυρίας, ἀλλ’ ὑπάρχουν ἰσχυρότατα ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα πείθουν καὶ θὰ πρέπῃ νὰ ἀναγκάσουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ προτιμήσῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, τοὺς νέους οἱ ὁποῖοι θὰ βγοῦν ἐφέτος ἀπὸ τὸ Γυμνάσιον καὶ οἱ ὁποῖοι ἴσως δὲν ἔχουν ὑποστῆ τὰς ταλαιπωρίας τῶν παλαιοτέρων τοῦ 48–49 καὶ 49–50 καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ὅλοι στρατευμένοι ἢ ὑπὸ στράτευσιν. Θὰ εἶναι προτιμότερον νὰ μὴ γίνουν ἐξετάσεις καὶ νὰ προστατευθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Ἔχουν καιρὸν οἱ μέλλοντες νὰ ἀποφοιτήσουν ἐφέτος ἀπὸ τὰ Γυμνάσια, νὰ περιμένουν, ἀφοῦ ἄλλωστε εἶναι γνωστὸν ὅτι διὰ πρώτην φορὰν οὐδεὶς εἰσάγεται ἐὰν δὲν ὑποστῇ φροντιστήριον, πλὴν ἐλαχίστων. Καὶ αὐτοὶ δυστυχῶς δὲν εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἔπρεπε νὰ εἶναι. Γίνεται τὰ τελευταῖα χρόνια μία τρομερὰ ἀδικία. Ἔχω εἰς χεῖρας μου στατιστικήν, ἐκ τῆς ὁποίας ἀποδεικνύεται ὅτι πέρυσι ἐκ τῶν 100 ὑποψηφίων διὰ τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα ἀποφοίτων τοῦ Γυμνασίου Λακωνίας, μόνον δύο ἐπέτυχον. Ἀπὸ τὸ Γυμνάσιον Δημητσάνης κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια οὐδεὶς ἐπέτυχεν εἰς ἀνώτατον ἐκπαιδευτικὸν ἵδρυμα, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι προπολεμικῶς οἱ ἀπόφοιτοι τοῦ Γυμνασίου τούτου ἤρχοντο πρῶτοι εἰς τὰς ἐξετάσεις, διότι καὶ τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν ἦτο ἐπαρκὲς δι’ ὅλα τὰ Γυμνάσια καὶ τὰ ἐποπτικὰ ὄργανα ἦσαν πολλὰ καὶ δὲν ἐβασανίζοντο τότε οἱ πληθυσμοί μας ἀπὸ τὸν συμμοριτισμόν.

§132Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ ὁμιλία σας εἶναι διαφωτιστική, κ. συνάδελφε. Ἤθελα ὅμως νὰ μάθω ἀπὸ σᾶς, ὁ ὁποῖος ἐχειρίσθητε τὰ ζητήματα αὐτά, διατί ἐπὶ μίαν διετίαν παρέμεινε τὸ ζήτημα ἐκκρεμὲς καὶ τώρα πίπτει εἰς τοὺς ὤμους τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει καμμίαν εὐθύνην. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν συλλαμβάνομεν κάποιον ὑπεύθυνον.

§133Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠθέλησα νὰ τὸ ἀποφύγω αὐτὸ καὶ μάλιστα καὶ καθ’ ὅλην τὴν τετραετίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἀντιμετώπιζον καὶ ἀνελάμβανα εὐθύνας—μάλιστα δὲν γνωρίζω ἐὰν ὑπάρχουν ἐδῶ ἐνδιαφερόμενοι ὑποψήφιοι φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι μὲ ἔκπληξιν θὰ μὲ ἀκούουν συνηγοροῦντα ὑπὲρ τῶν ἀπόψεών των. Πάντοτε ἤμουν ὁ δημόσιος κατήγορός των, διότι ἤθελα νὰ προστατεύσω τὸ κῦρος τοῦ Κράτους εἰς βάρος τοῦ προσωπικοῦ μου κύρους. Διότι δὲν ἠθέλησα ποτὲ ὡς ὑπάλληλος νὰ λέγω ἐκεῖνο ποὺ ἔλεγε τέως συνάδελφός μου, ὅτι «ἔχεις δίκαιον, ἀλλὰ δὲν εἶναι νόμιμον αὐτὸ ποὺ ζητεῖς», διότι αὐτὸ εἶναι ὀξύμωρον δι’ ἐμὲ καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγεται. Τὸ ζήτημα, ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρέπει νὰ λυθῇ μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ. Καὶ τοῦτο θὰ εἶναι ἐντὸς τοῦ πνεύματος τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Πρέπει νὰ εἰσαχθῇ νόμος εἰς τὴν Βουλήν, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ καθορίζηται ὁ τρόπος εἰσαγωγῆς καὶ πρὸ παντὸς νὰ καταργηθῇ ἡ ἰσχύουσα διάταξις, βάσει τῆς ὁποίας ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων ὁρίζεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ, μετὰ γνώμην τῆς Συγκλήτου, μετὰ γνώμην ἁπλῆν, οὔτε κἂν σύμφωνον. Καὶ βεβαίως καταλαβαίνετε τί σημαίνει αὐτό, ὅταν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἠμπορῇ νὰ ὁρίζῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων καὶ νὰ λέγῃ διὰ τὴν Χημικὴν Σχολὴν π. χ., ἡ ὁποία εἶναι γνωστὸν ὅτι μὲ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν της δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξυπηρετήσῃ πέραν τῶν 15 φοιτητῶν, νὰ λέγῃ ὅτι θὰ εἰσαγάγῃ 60 ἢ 70 καὶ νὰ παίρνῃ καθ’ ὑπέρβασιν ὑποψηφίους τῆς ἀλλοδαπῆς, οἱ ὁποῖοι μᾶς εἶναι συμπαθέστατοι, ἀλλὰ δὲν εἶναι νοητὸν νὰ προστατεύωνται μόνον αὐτοί, καθ’ ἥν στιγμὴν οὐδεμία διευκόλυνσις παρέχεται οὔτε εἰς τοὺς τραυματίας. Σημειώσατε ὅτι ἀντιμετώπισα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μου ἀνθρώπους μὲ δεκανίκια, οἱ ὁποῖοι εἶχαν πάρει 19½ καὶ δὲν ἠμποροῦσαν νὰ εἰσαχθοῦν. Διὰ νὰ τελειώνω: Πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ μία λύσις διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ταλανίζονται ἐπὶ τρία χρόνια καὶ ἔχουν διαβεβαιώσεις ἀπὸ Ὑπουργούς, ἀπὸ Πανεπιστήμια, ἀπὸ Συγκλήτους κ.τ.λ. ὅτι θὰ εἰσαχθοῦν ὁπωσδήποτε εἰς τὸ Πανεπιστήμιον.

§134Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶναι βέβαιον, ὅτι αὐτοὶ παρηκολούθησαν φροντιστήρια;

§135Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Μοῦ ἔχουν δώσει οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ ἀποδείξεις φοιτήσεως εἰς φροντιστήρια.

§136Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἑπομένως τὸ ἐπιχείρημα ὅτι δὲν ἔχουν παρακολουθήσει φροντιστήρια δὲν στέκεται.

§137Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Μὲ διεβεβαίωσαν ὅτι πρόκειται περὶ ἀκροατῶν μόνον.

§138Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν πὼς εἶναι τόσον σκληρὰ ἡ ἀδικία ποὺ προσγίγνεται εἰς τοὺς φοιτητὰς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ὥστε μᾶς συνεκίνησεν ὅλους. Πῶς εἶναι δυνατὸν τὰ παιδιὰ αὐτά, 28 τὸν ἀριθμὸν μόνον, νὰ ἀποκλείωνται ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον, ὅταν εἰσῆλθον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἄλλοι συνάδελφοί των μὲ μικροτέραν βαθμολογίαν, εἰς δὲ τὰς Ἀθήνας εἰσῆλθον ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως; Δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ τοὺς ἰσχυρισμοὺς ὅτι γίνεται διάκρισις μεταξὺ Ν. καὶ Β. Ἑλλάδος. Αὐτὸ πρέπει νὰ λείψῃ ἐντελῶς, διότι οὐδεὶς Ἕλλην δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ διάκρισιν μεταξὺ Ν. καὶ Β. Ἑλλάδος. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι μία καὶ ἡ Μακεδονία ὁλόκληρος ἀνήκει εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἑπομένως δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ γίνεται λόγος περὶ Β. καὶ Ν. Ἑλλάδος, ἀλλὰ πρὸς μίαν ἐξαφάνισιν καὶ αὐτοῦ τοῦ ἐπιχειρήματος, καὶ αὐτὸς ὁ λόγος ἀποτελεῖ ἕνα πρόσθετον ἐπιχείρημα. Διὰ νὰ λύσητε τὴν διαφορὰν αὐτήν, πρέπει νὰ εἴπω ὅτι τὸν νόμον «περὶ παρελθόντων ἐτῶν» τὸν ἔχω κάμει ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμωμεν μίαν ἐκκαθάρισιν τῆς ἐκπαιδεύσεως ἀπὸ ἐκείνους τῶν παρελθόντων ἐτῶν, διὰ νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις εἰς τὴν Παιδείαν, ἀλλὰ ὁ νόμος αὐτὸς ἐπαναλαμβάνεται κάθε ἔτος καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ ἕνα τέρμα εἰς τὴν παροχὴν διευκολύνσεως, διότι αἱ παροχαὶ διευκολύνσεως αἱ συνεχεῖς ἔχουν ὡς ἀναπότρεπτον ἀποτέλεσμα τὴν μείωσιν τοῦ μορφωτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐπιστημόνων. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ θέματος ποὺ συζητεῖται τὴν ἑσπέραν ταύτην, ὑπάρχει διαφορὰ καὶ ἑπομένως τὸ δίκαιον ὁλόκληρον ἀνήκει εἰς τὸ αἴτημα τῶν φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

§139Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ εἶναι γενικώτερον θέμα. Ἀπόψε ἡ συζήτησις περιωρίσθη εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν εἰσακτέων καὶ εἶναι ἐντοπισμένη ἐντελῶς. Εἶναι δύο αἱ κατηγορίαι αὐταί: Εἶναι ὡρισμένου ἀριθμοῦ 28 ἡ πρώτη καὶ 160–180 ἡ ἄλλη. Αὐτὸ μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἠμπορεῖ νὰ λυθῇ. Σήμερον οὐδεμία δικαιολογία δὲν ὑπάρχει διὰ νὰ ἐπαναληφθῇ τὸ εὐεργέτημα αὐτὸ διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν εἰσακτέων. Καὶ αὐτὸ θὰ εἶχε λήξει ἀπὸ τὸ 1945, ἐὰν ἡ τότε κατάστασις ἐπεθύμει νὰ καταργήσῃ ἐγκαίρως τὸν νόμον 775, διότι αὐτὸς ἐδημιούργει τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν. Ἑπομένως αὐτὸ εἶναι τῶν παρελθόντων ἐτῶν καὶ εἶναι γενικώτερον θέμα.

§140Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ εἶπον, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει ὅτι ἐπὶ τέλους πρέπει νὰ τερματισθῇ ἡ κατάστασις, αἰρομένης τῆς ἀδικίας ἡ ὁποία προφανῶς ὑπάρχει. (Χειροκροτήματα).

§141Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Τὸ ζήτημα λύεται μόνον διὰ τοῦ τρόπου τὸν ὁποῖον ἀνέφερα. (Χειροκροτήματα).

§142Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. συναδέλφου ἦτο ὀρθή, ἀλλὰ περισσότερον χειροκροτεῖται ἡ συναδέλφωσις Ὑπουργοῦ καὶ ἀγορητοῦ, ἡ ὁποία ἐνέχει τὴν σημασίαν ὅτι ἡ Βουλὴ ἐπικροτεῖ τὴν ἐπίλυσιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. (Χειροκροτήματα).

§143Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὰ συγχαρητήριά μου ἀπηυθύνθησαν πρὸς τὸν κ. συνάδελφον διὰ τὸν παρθενικόν του λόγον.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§145ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον Τρίτην καὶ ὥραν 6ην μ. μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.15′ μ. μ.)