1950.05.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 14η

Δευτέρα 8 Μαΐου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ κ. Γραμματεὺς ν’ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαβάζω κάποιαν διακοπήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Γρηγοριάδης καὶ ἔδωσα μίαν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία δυστυχῶς δὲν ἀναγράφεται. Ἢ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ καὶ αὐτὴ ἡ διακοπή, ἢ πρέπει νὰ γραφοῦν ὅλα.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δώσατε ἕνα σημείωμα, ὥστε κατὰ τὴν ἀνατύπωσιν νὰ τεθῇ.

§4Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλήν, τὰ ἑξῆς: Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων κλπ.» Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 35293) 10.4.1950 ἐγγράφου του, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ ποινικῆς Δικογραφίας καὶ λοιπῶν σχετικῶν, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης καὶ τέως Ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Μακεδονίας κ. Κ. Ροδοπούλου, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος καὶ ζητοῦντος τὴν παραπομπὴν τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 80 τοῦ Συντάγματος περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Φυματικῶν τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας, ζητούσης ἄμεσον ἀποπεράτωσιν τοῦ ἡμιτελοῦς Σανατορίου Ζαστόβης. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Γ. Τηλικίδης καταθέτει ἀναφορὰν διαφόρων ὀργανώσεων πόλεως Γιαννιτσῶν, ζητουσῶν ἄμεσον κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Γιαννιτσῶν–Σχοινᾶ– Γιδᾶ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συλλόγου πολυτέκνων καὶ ἀπόρων κηδεμόνων Κρεσταίνων, διαμαρτυρομένων δι’ ἄδικον ἀπόφασιν καταβολῆς ὑπὸ μαθητῶν Γυμνασίων ἐκτάκτου εἰσφορᾶς κ.λ.π. Οἱ Γονεῖς καὶ Κηδεμόνες μαθητῶν καὶ μαθητριῶν Γυμνασίων Σερρῶν, Λεβαδείας καὶ Ἐδέσσης, διαμαρτύρονται δι’ ἐπιβολὴν εἰσφορᾶς εἰς τοὺς μαθητὰς μέσης ἐκπαιδεύσεως. Ἀνάπηροι καὶ Θύματα πολέμου 1912–22 καὶ 1940– 49 διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην τροποποίησιν ὑφισταμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας καὶ ζητοῦν αὔξησιν συντάξεων κατὰ 30%. Οἱ ὑπάλληλοι Υ.Ε.Κ.Α. Θεσσαλονίκης διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην διάλυσίν της. Αὐτοκινητισταὶ Λαμίας, Μώλου, Καμμένων Βούρλων καὶ Ἀταλάντης, διαμαρτύρονται διὰ παντελῆ ἐγκατάλειψιν ἐθνικῆς ὁδοῦ Λαμίας, Μώλου, Καμμένων Βούρλων, Ἀταλάντης καὶ Δαυλίας καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἐπισκευὴν ὁδοῦ ἐξυπηρετούσης Λουτροπόλεις Καμμένων Βούρλων, Θερμοπυλῶν. Ὁ Καπνοπαραγωγικὸς κόσμος Νομοῦ Πιερίας διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην χορήγησιν ἀδειῶν καλλιεργείας εἰς ἐπιχειρηματίας μὴ κατοίκους Νομοῦ. Ὁ Κ. Παυλόπουλος, κάτοικος Πελεκανάδος–Πυλίας Μεσσηνίας, ζητεῖ ἄμεσον ἀποκατάστασίν του εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς δυνάμει τοῦ Α. Ν. 1039)46, ἄρθρον 5. Ὁ Πρόεδρος τῶν Ἑλλήνων Ἀσυρματιστῶν Πειραιῶς διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἄστοργον ἀπόλυσιν ἀξιωματικῶν καὶ πληρωμάτων ἐξ ἑλληνικῶν πλοίων κλπ. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Κοζάνης ζητεῖ ἄμεσον ἀπορρόφησιν ὑπολοίπων καπνῶν ἐσοδείας 1949. Ἡ Ἕνωσις Μεσσηνίων Πειραιῶς διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην καταβολὴν ὑπὸ μαθητῶν 220.000 δραχμῶν πρὸς πληρωμὴν ἐκπαιδευτικοῦ ἐπιδόματος. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Γ. Γεώργας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς σταφιδικῆς ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Κιάτου, ζητούσης ἄμεσον καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας σουλτανίνας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προέδρου σχολικῆς ἐφορίας Ἀθηνῶν ζητοῦντος ἄμεσον ἐπιδιόρθωσιν 5ου Δημοτικοῦ Σχολείου Περιστερίου. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 254275)19.11.49 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος Ὑποκατάστημα Λέσβου διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχμῶν 150.000.000 πρὸς τὸν Συνεταιρισμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Λέσβου. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 241675)30.9.49 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορήγησιν πιστώσεως δραχμῶν 90.000.000.000 πρὸς τὸν Α.Σ.Ο. δι’ ἐξαγορὰν σταφίδος ἐσοδείας 1949 καὶ δι’ ἔξοδα συγκεντρώσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 329519)23.12.49 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χορήγησιν παρὰ ταύτης δανείου εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Τηλεπικοινωνιῶν Ἑλλάδος ἐκ δραχμῶν 6.400.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 197189)8.8.49 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος Ὑποκατάστημα Βόλου διὰ τὴν παρὰ ταύτης χορήγησιν πιστώσεως δραχμῶν 220.000.000 πρὸς τὸν Συνεταιρισμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ Συνταξιούχων Νομοῦ Μαγνησίας. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 146078)11.11.49 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν συμπληρωματικῆς πιστώσεως δραχμῶν 125.000.000 πρὸς τὸν Συνεταιρισμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Κοζάνης. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 257956)19.11.49 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος Θεσσαλονίκης διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχμῶν 50.000.000 πρὸς τὸν Συνεταιρισμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Καστοριᾶς. Ἐπίσης ἀνακοινῶ τὰς κάτωθι ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ συναφῶν ἐρωτήσεων. 1. Τοῦ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ἀλιπράντη, ἀριθ. 10, ἔχουσα οὕτω: Ἀριθ. πρωτ. 70973. Πρὸς Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Δ)σιν Νομοθετικῶν καὶ Νομοπαρασκευαστικῶν Ἐργασιῶν Τμῆμα Νομοθ. Ἐργασίας Ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπάντησιν ἡμῶν εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1449)942 τῆς 29.4.50 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 10 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ἀλιπράντη ὅσον ἀφορᾶ τὴν σιδηροβιομηχανίαν καὶ σιδηροτεχνίαν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀνακοινώσητε αὐτῷ ταύτην.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΜΕΛΑΣ

Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σιδηροβιομηχανίαν καὶ σιδηροτεχνίαν. α) Ἡ ὑφισταμένη προστατευτικὴ νομοθεσία τῆς βιομηχανίας καὶ τῆς βιομηχανικῆς ἰδίᾳ παραγωγῆς, ἐφαρμόζεται παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀπολύτως παρὰ τὰς ὑφισταμένας ἐνίοτε ἀντιξόους συνθήκας. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας θεωρεῖ τὴν σιδηροβιομηχανίαν ὡς σπονδυλικὴν στήλην τῆς βιομηχανίας τῆς Χώρας, ἐπιδεικνῦον ὅλως ἰδιαιτέραν περὶ αὐτῆς μέριμναν. Κυριώτερον μέτρον ἀσκήσεως τῆς προστατευτικῆς τῆς σιδηροβιομηχανίας πολιτικῆς ἀποτελεῖ ἡ ἀπαγόρευσις εἰσαγωγῆς εἰδῶν καταλλήλως ὑπὸ ταύτης κατασκευαζομένων. Κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις (Ν. 5426)1932), ἀπαγορεύεται ἡ εἰσαγωγὴ μηχανημάτων, ἐργαλείων ἀνταλλακτικῶν καταλλήλως κατασκευαζομένων ἐν Ἑλλάδι, γνωμοδοτοῦντος σχετικῶς τοῦ Συμβουλίου Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας εἰς ὃ σημειωτέον μετέχει μετὰ ψήφου καὶ ἀντιπρόσωπος τῶν Ἑλλήνων Σιδηροβιομηχάνων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λοιπὰ κατασκευαζόμενα παρὰ τῆς ἐγχωρίου σιδηροβιομηχανίας εἴδη (σιδηροσωλῆνας, σίδηρα μπετό, σύρματα κλπ. ὡρισμένων διαστάσεων) ἐπιθυμοῦμεν νὰ τονίσωμεν ὅτι εἰς τὰ ἑκάστοτε ἑξαμηνιαῖα προγράμματα εἰσαγωγῶν δὲν περιλαμβάνονται κονδύλια διὰ τὴν εἰσαγωγὴν αὐτῶν. Ὁσάκις ἀναφύονται εἰδικὰ ζητήματα ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταλληλότητα ἢ ἐπάρκειαν τῶν κατασκευαζομένων παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Σιδηροβιομηχανίας εἰδῶν, συνιστῶνται πρὸς μελέτην των εἰδικαὶ ἐπιτροπαὶ συμμετοχῇ ἁρμοδίων διοικητικῶν καὶ τεχνικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἀντιπροσώπων τῶν κατασκευαστῶν. Τὴν τοιαύτην Ἐμπορικὴν πολιτικήν, ἥτις δι’ ἀπαγορεύσεως εἰσαγωγῆς προστατεύει τὴν Ἑλληνικὴν Σιδηροβιομηχανίαν, ἐφήρμοσε μέχρι τοῦδε τὸ Ὑπουργεῖον λαμβάνον ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἂν ἡ σιδηροβιομηχανία ἐπροστατεύετο μόνον διὰ τῶν ἐν ἰσχύϊ τελωνειακῶν δασμῶν, θὰ εὑρίσκετο ἐνώπιον πραγματικῶν κινδύνων. Οὐχ ἧττον λόγῳ τῆς ἀσκήσεως τῆς τοιαύτης ἐμπορικῆς πολιτικῆς ξέναι χῶραι μεθ’ ὧν συμβατικῶς συνδεόμεθα καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἰσαγάγωμεν ἐξ αὐτῶν ὡρισμένας ἐτησίως ποσότητας προϊόντων τῆς εἰδικῆς των σιδηροβιομηχανίας, ἅτινα καθ’ ἡμᾶς κατασκευάζονται ἐν Ἑλλάδι, ὀχλοῦσι τὸ Ὑπουργεῖον συνεχῶς καὶ διαμαρτύρονται διὰ τὴν εἰς τοιαύτην ἔκτασιν ἀσκουμένην προστασίαν τῆς Ἑλληνικῆς Σιδηροβιομηχανίας. β) Ὅσον ἀφορᾷ τὰς δημοπρασίας προμηθείας παρὰ τοῦ Δημοσίου εἰδῶν σιδηροβιομηχανίας κατασκευαζομένων ἐν Ἑλλάδι διαπιστοῦται τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ τιμαὶ μεταξὺ προσφορῶν ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, αἵτινες ὀφείλουν νὰ μὴ ἀφίστανται ποσοστοῦ 20%, ἤτοι ἡ Ἑλληνικὴ τιμὴ νὰ μὴ εἶναι περισσότερον τοῦ 20%, ἐν τούτοις συμβαίνει ἐν τῇ πραγματικότητι αἱ ἑλληνικαὶ τιμαὶ νὰ εἶναι κατὰ πολὺ ἀνώτεραι τῆς δικαιολογημένης αὐτῆς διαφορᾶς τῆς 20%. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εὑρέθη πολλάκις εἰς τὴν δυσχερῆ θέσιν, προκειμένου νὰ ἐγκρίνῃ κατακύρωσιν διαγωνισμοῦ καθ’ ὅσον διαπιστοῦται ἡ τοιαύτη σοβαρὰ ἀπόστασις μεταξὺ Ἑλληνικῶν καὶ Ἐξωτερικῶν τιμῶν, ἐν τούτοις τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀσκεῖ τὴν προστατευτικήν του πολιτικήν, ἐγκρίνον εἰς πολλὰς περιπτώσεις δημοπρασίας διεξαχθείσας παρὰ ἄλλων Ὑπουργείων εἰς τὰς ὁποίας αἱ τιμαὶ τῆς Ἑλληνικῆς προσφορᾶς ἦσαν ἀνώτεραι τοῦ Ἐξωτερικοῦ καὶ τοῦ ποσοστοῦ 20%. Πλὴν καὶ ἡ τοιαύτη πολιτικὴ ἀποτελεῖ ἀντικείμενον ἐντόνων διαμαρτυριῶν τῶν διπλωματικῶν ἀντιπροσώπων τῶν ξένων χωρῶν. γ) Εἰσαγωγαὶ δι’ ἰδιωτικοῦ συναλλάγματος ὁπωσδήποτε δὲν εἶναι ἐπιτετραμμέναι, πλὴν τῶν εἰδῶν ἐκείνων τὰ ὁποῖα συμφώνως πρὸς τὸ πρόγραμμα τῶν εἰσαγωγῶν εἰσάγονται ἐλευθέρως. δ) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρηματοδότησιν τῆς Ἑλληνικῆς Σιδηροβιομηχανίας τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀντιπροσωπευόμενον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας παρὰ τῇ Νομισματικῇ Ἐπιτροπῇ ὑπεστήριξε πάντοτε τὰς αἰτήσεις χρηματοδοτήσεως σιδηροβιομηχανίας, τόσον ὡς πρὸς τὸ σύνολον τοῦ πιστωτικοῦ διὰ τὸν κλάδον ὁρίου, ὅσον καὶ διὰ τὰς καθ’ ἕκαστον εἰδικὰς περιπτώσεις. 2. Τοῦ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ Τ.Τ.Τ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1950. Ἀριθ. 152505. Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Δ)νσιν Νομοθετικῶν καὶ Νομοπαρ. Ἐργασιῶν Τμῆμα Νομοθετικῆς Ἐργασίας Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικοβοιωτίας κ. Λ. Κουτσοπετάλου, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1380 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅ,τι μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Ν. Δ. 1049)49 «περὶ ὀργανώσεως τῶν Τηλεπικοινωνιῶν τῆς Ἑλλάδος» ἡ διάταξις τῆς Τηλεφωνικῆς Συμβάσεως περὶ παροχῆς ἐκπτώσεως εἰς τὰς τηλεφωνικὰς συνδέσεις τῶν βουλευτῶν καθὼς καὶ αἱ διατάξεις τῶν νόμων «περὶ τηλεγραφικῆς καὶ τηλεφωνικῆς ἀνταποκρίσεως», αἵ παρέχουσαι ἔκπτωσιν εἰς τὰς ὑπὸ τῶν βουλευτῶν πραγματοποιουμένας ὑπεραστικὰς συνδιαλέξεις καὶ ἀποστελλόμενα τηλεγραφήματα, κατηργήθησαν. Ἐπὶ τῇ βάσει ἐν τούτοις τῶν διατάξεων τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. 1049)49 καὶ κατόπιν ἐφαρμογῆς τῆς ἐν αὐτῷ περιγραφομένης εἰδικῆς διαδικασίας, παρεσχέθη ἐκ νέου ἔκπτωσις 50% ἐπὶ τοῦ τιμολογίου τῶν τηλεγραφημάτων καὶ τῶν ὑπεραστικῶν συνδιαλέξεων διὰ τοὺς κ. κ. Βουλευτάς, ἀπηυθύναμεν δὲ ἐρώτημα πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν Τηλεπικοινωνιῶν Ἑλλάδος καὶ θέλομεν ζητήσει κατὰ τὴν αὐτὴν ἐν ἰσχύϊ διαδικασίαν τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ Συμβουλίου διὰ τὴν παροχὴν ἐκπτώσεως 50% καὶ εἰς τὰ τέλη τῶν ἀστικῶν συνδέσμων τῶν κ. κ. Βουλευτῶν, ἥτις θέλει ἰσχύσει ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς παρούσης Βουλευτικῆς Συνόδου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΨΑΡΡΟΣ

§6Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§8Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα νὰ ὁρισθῇ εἰδικὴ ἡμέρα συζητήσεως τοῦ καπνικοῦ, τὴν δὲ συνεννόησιν θὰ τὴν ἐκάματε σεῖς. Ἤδη τὴν συνεννόησιν τὴν ἔκαμα ἐγὼ μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποδέχεται, διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τοῦτο. Συνεπῶς θὰ παρακαλέσω νὰ ὁρισθῇ ἡ ἡμέρα τῆς συζητήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας εἶπεν ὅτι διὰ τὴν προσεχῆ Πέμπτην ἢ τὴν Δευτέραν εἶναι πρόθυμος νὰ συζητήσῃ.

§9Ι. ΜΕΛΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις.

§10Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ὁρισθῇ δηλαδὴ ἡμέρα ἐλέγχου;

§11Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Θέλετε ἡμέραν ἐλέγχου;

§12Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ συζήτησις ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐλέγχου, ἀλλὰ εἴπομεν νὰ ὁρισθῇ εἰδικὴ ἡμέρα συζητήσεως τοῦ καπνικοῦ.

§13Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θέλετε τὴν προσεχῆ Τετάρτην;

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Μπερδελῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Μεταφορῶν.

§16Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἀναμένω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μου.

§17Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπ. Μεταφορῶν). Δὲν εἶμαι ἕτοιμος νὰ δώσω σήμερον τὴν ἀπάντησιν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἀναβάλεται. Ὁ κ. Γεροκωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Γεωργίας διὰ τὴν καταβολὴν συμπληρωματικοῦ τιμήματος εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς ἀπὸ τὸν Α.Σ.Ο.

§19Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπηυθύνθην πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Ἐθν. Οἰκονομίας καὶ ἀναμένω ἀπάντησιν.

§20Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἐρώτησίς σας δὲν ἀφορᾷ μόνον ἐμέ, ἀλλὰ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Οἰκονομίας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν μοῦ λέγει ὁ συνάδελφός μου τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἔλαβε γνῶσιν τῆς ἐρωτήσεώς σας καὶ συνεπῶς δὲν ἔχει τὰ στοιχεῖα.

§21ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τὴν συζητήσωμεν τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλεται. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀρ. 4 ἐρωτήσεως ὁ κ. Κάντζιας.

§23Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, διὰ νὰ ζητήσω μερικὰ στοιχεῖα. Παρακαλῶ νὰ τὴν ἀναβάλωμεν διὰ τὴν Παρασκευήν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, ἀναβάλεται. Ὁ κ. Τηλικίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Στρατιωτικῶν καὶ Οἰκονομικῶν διὰ τὴν μελετωμένην ἀναθεώρησιν καὶ περικοπὴν τῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου.

§25Γ. ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ. Τὸ θέμα, περὶ τοῦ ὁποίου κάμνομεν τὴν ἐρώτησιν, μελετᾶται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ δοθῇ λύσις ἱκανοποιητική. Θὰ ἤθελα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς εἴπῃ τὸ ἑξῆς: Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, αἱ δηλώσεις ποὺ ἐκάματε διὰ τὸ ζήτημα τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν συνταξιούχων ἀφοροῦν τοὺς συνταξιούχους τοῦ παρελθόντος ἢ τοῦ μέλλοντος; Διότι ἐὰν ὁ κῶδιξ, τὸν ὁποῖον ἑτοιμάζετε, ἀφορᾷ τοὺς μελλοντικοὺς συνταξιούχους, ὄχι τοὺς σημερινοὺς καὶ τοὺς ἀναπήρους, ἐὰν αὐτὸ εἶναι ἀληθές, τότε δίδεται μία ρεαλιστικὴ πραγματικῶς βάσις. Οἱ συνταξιοῦχοι νομίζουν ὅτι θὰ περικοποῦν αἱ συντάξεις των. Εἴπατε εἰς τὰς δηλώσεις σας ὅτι αὐτὸ ἀφορᾷ τοὺς μελλοντικοὺς συνταξιούχους.

§26Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, θὰ γίνῃ αὔριον μία ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τῶν μελλοντικῶν συντάξεων. Διὰ τὰς σημερινὰς συντάξεις δὲν ἔγινεν οὐδεμία σκέψις ἀκόμη.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Τ.Τ.Τ. καὶ ἀφορώσης ἀπαλλοτρίωσιν οἰκοπέδου πρὸς ἀνέγερσιν μεγάρου τηλεπικοινωνιῶν.

§28Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρεκάλουν ὅπως εἰσακούσητε τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Πατρῶν διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν οἰκοπέδων, ἵνα δυνηθοῦν οὕτω καὶ αἱ Πάτραι νὰ ἀποκτήσουν Ταχυδρομεῖον.

§29Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπ. Μεταφορῶν). Μὴ προχωρῆτε. Ἀπὸ τῆς 27ης Ἀπριλίου ὑπέγραψα τὴν διαταγὴν διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει ἀντικείμενον.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πέννας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς καπνεργατικῶν σωματείων Θεσσαλονίκης διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν καπνεργατῶν, ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Ἐργασίας.

§31Π. ΠΕΝΝΑΣ. Δὲν ξεύρομεν τί ἀπόφασιν ἔλαβε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν. Αὐτὸ τὸ πρόβλημα δὲν ἀφορᾷ μόνον τοὺς καπνεργάτας Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ καὶ τῆς Καβάλλας καὶ τῶν Σερρῶν καὶ ὅπου ὑπάρχουν καπνεργάται. Ὑπάρχει δὲ λόγῳ τῆς καπνικῆς κρίσεως, μία κατηγορία ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι μαστίζονται κυριολεκτικῶς ἀπὸ τὴν πεῖναν.

§32Θ. ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συναφὴς μὲ τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν εἶναι καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 30. Οἱ καπνεργάται τελοῦν εἰς ἀπόγνωσιν καὶ ἔχουν ἀνάγκην ἐπιδοτήσεως ἀνεργίας, διὰ τὴν ὁποίαν κάμνουν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Τὴν αἴτησιν αὐτὴν συνιστῶ καὶ ἐγὼ θερμῶς.

§33Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι Βουλευταί, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἀπὸ μακροῦ ἔλαβε γνῶσιν, ὅτι οἱ καπνεργάται ἔχουν ἀνάγκην ἐπιδοτήσεως. Ἐζήτησαν νὰ ἐπιδοτηθοῦν μὲ 30 ἡμερομίσθια. Βεβαίως αὐτὸ τὸ ζήτημα ἐξετάζεται καὶ ἐξετάζεται μὲ εὐμενῆ ἄποψιν ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν. Πιθανὸν νὰ μὴ δοθοῦν ὅλα τὰ 30 ἡμερομίσθια, πάντως ὅμως μελετῶμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν, ἔστω καὶ ἐν μέρει, τὴν δικαίαν αὐτὴν ἀξίωσιν τῶν καπνεργατῶν. Νομίζω ὅτι συντόμως θὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Φορτοεκφορτωτῶν λιμένος Θεσσαλονίκης, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐμπορ. Ναυτιλίας καὶ Ἐργασίας, διὰ τὴν ἀπαλλαγήν τῶν ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν κατωχυρωμένων ἐργατῶν.

§35Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς γνωρίζει τὸ θέμα τῶν φορτοεκφορτωτῶν. 30 ἐργάται ἐκμεταλλεύονται 500 ἐργάτας εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Δικαίωμα προστασίας τῆς ἐργασίας ἀναγνωρίζομεν, ἀλλὰ προνόμια εἶναι ἀπαράδεκτα. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δώσῃ τὴν πρέπουσαν λύσιν.

§36Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ θέματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσατε, ἔστειλα ἤδη διαταγὰς περὶ τοῦ τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ προσλαμβάνωνται οἱ ἐργάται. Ἐπίσης ἀπέστειλα καὶ δύο ἔγγραφα πρὸς τὸν λιμενάρχην Θεσσαλονίκης, τῶν ὁποίων σᾶς κατονομάζω τοὺς ἀριθμούς. Ἐὰν ἐν τῷ μεταξὺ δὲν ἐφαρμοσθοῦν αὐτοὶ οἱ νόμοι, πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν θὰ μεταβῶ ὁ ἴδιος εἰς Θεσσαλονίκην, διὰ νὰ λύσω τὸ ζήτημα. Ἀντιλαμβάνομαι καὶ ἐγώ, ὅτι πράγματι ἐκεῖ γίνεται μία ἐκμετάλλευσις τῶν ἐλευθέρων ἐργατῶν ἐκ μέρους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατωχυρωμένοι. Ἡ ἀπόφασίς μου εἶναι νὰ ἀποδοθῇ περισσοτέρα ἐλευθερία εἰς τὸ νὰ προσλαμβάνωνται οἱ ἐλεύθεροι ἐργάται, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἀδικία, ἡ ὁποία πράγματι παρατηρεῖται. Ἔδωσα αὐτὴν τὴν λύσιν, τὴν ὁποίαν σᾶς εἶπον. Ἐὰν δὲν εἶναι σύμφωνος ἡ ἐνέργεια μὲ τὸ πνεῦμα τὸ γενικὸν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ τῆς Κυβερνήσεως, νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι θὰ μεταβῶ ἐπιτοπίως ἵνα λύσω τὸ ζήτημα.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν αὐτοκινητιστῶν περιφερείας Λεχαινῶν, αἰτούντων ἄμεσον κατάργησιν Κοινῶν Ταμείων φορτηγῶν αὐτοκινήτων καὶ ἀπευθυνομένην πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Μεταφορῶν.

§38Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Μεταφορῶν, εἶναι ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον πλήττει ἀναμφισβητήτως καὶ τὸν παραγωγικὸν κόσμον καὶ τὸν αὐτοκινητιστικὸν κόσμον. Εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ κοινοῦ ταμείου. Προχθὲς ἐπῆγα εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου καὶ εἶδον τὸν κόσμον διαμαρτυρόμενον διὰ τὴν σύστασιν τοῦ κοινοῦ αὐτοῦ ταμείου, τὸ ὁποῖον ἔχει καταστῆ πραγματικὴ μάστιξ. Πιστεύω μάλιστα, ὅτι τὸ κοινὸν αὐτὸ ταμεῖον ἱδρύθη διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ὄχι τοῦ σωματείου τῶν αὐτοκινητιστῶν, ἀλλὰ κυρίως διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ὡρισμένων ἀτόμων, τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν κυριαρχίαν μέσα εἰς τὴν ἕνωσιν αὐτὴν καὶ λυμαίνονται κυριολεκτικῶς καὶ τὸν μεταφερόμενον κόσμον, ἀλλὰ καὶ τὸν κόσμον τὸν αὐτοκινητιστικόν, ὁ ὁποῖος διαμαρτύρεται, διότι καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν δύνανται νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα, ἐὰν δὲν μποῦν μέσα εἰς τὸν κορβανᾶν αὐτοῦ τοῦ ταμείου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν πηγὴν τῆς ἐκμεταλλεύσεως ὡρισμένων ἀνθρώπων. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἔχει ἀναστατώσει γενικώτερον τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν, ἐὰν μάλιστα συμβῇ, κ. Ὑπουργέ, νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ σκέψις τὴν ὁποίαν ἠκούσαμεν, ὅτι πρόκειται νὰ καταργήσητε καὶ τὴν ΥΕΚΑ, σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἡ ὕπαρξις τοῦ κοινοῦ ταμείου δὲν θὰ σημαίνῃ τίποτε ἄλλο, παρὰ φοβερὰν ὕψωσιν τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς καὶ ἐξαιρετικὰς δυσκολίας εἰς τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας. Θέλω νὰ ἐπικοινωνήσητε μὲ τὸν παραγωγικὸν κόσμον, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τί φοβερὰ κατάστασις ἔχει δημιουργηθῆ ἐξ αἰτίας αὐτῶν τῶν κοινῶν ταμείων καὶ θὰ πεισθῆτε ὅτι ἡ διαμαρτυρία μου εἶναι ἀπολύτως βάσιμος. Οἱ ἄνθρωποι διαμαρτύρονται σωρηδόν. Δέκα σωματεῖα τῶν Λεχαινῶν διαμαρτύρονται δι’ αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ ἐπιληφθῆτε σοβαρώτερον τοῦ ζητήματος καὶ νὰ μὴ τελῆτε ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν τῶν κυρίων αὐτοκινητιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἐννοοῦν νὰ ἐκμεταλλεύωνται κατὰ τρόπον ἀποκλειστικὸν τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν.

§39Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ ἀπολύτως εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. ἐξ Ἀχαΐας Βουλευτής. Εἶναι ἀνάγκη νὰ καταργηθῇ τὸ κοινὸν ταμεῖον.

§40Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι Βουλευταί, νὰ ὑψώσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου φωνὴν διαμαρτυρίας τοῦ ἀγροτικοῦ κυρίως κόσμου διὰ τὰ ταμεῖα αὐτὰ τὰ κοινὰ τῶν αὐτοκινητιστῶν. Παρακαλῶ νὰ ἐπιστηθῇ ὁλόκληρος ἡ προσοχὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν, πρὸς τὸν ὁποῖον τρέφω ἀπεριόριστον τὴν ἐκτίμησιν, λόγῳ τῆς μορφώσεώς του, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως παρακαλῶ νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχή. Διέρχονται τὰ γεωργικὰ προϊόντα μίαν κρίσιν ἐξωφρενικήν, ἡ ὁποία σπανίως ἄλλοτε ἐνεφανίσθη. Ὁ οἶνος, ὁ καπνός, τὰ σιτηρά, ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα πλήττονται βαρέως ἐκ τῆς συστάσεως τῶν κοινῶν ταμείων. Τὰ κόμιστρα ἔχουν φθάσει εἰς τὸ ὑπέρτατον σημεῖον, καὶ τοῦτο δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ αὐξάνῃ τὸν τιμάριθμον τῆς ζωῆς τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, καὶ τοῦτο πρὸς ζημίαν τοῦ γεωργικοῦ παραγωγικοῦ κόσμου, ὅσον καὶ τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ, ἀλλὰ καὶ τῶν παραγωγῶν τὰ συμφέροντα ζημιοῦνται ἐκ τῆς συστάσεως τῶν κοινῶν αὐτῶν ταμείων. Εἶναι γνωστὸν ὅτι λειτουργοῦν κατὰ τρόπον περίεργον τὰ κοινὰ αὐτὰ ταμεῖα. Εἰς τὴν Κοζάνην δὲν ἐπιτρέπεται νὰ πάρουν ἀπὸ ἐκεῖ ἐμπορεύματα καὶ νὰ τὰ φέρουν ἐδῶ. Κατὰ συνέπειαν ἐπιβαρύνονται τὰ κόμιστρα εἰς τὸ διπλάσιον, καὶ ἐκ μόνου τοῦ λόγου τούτου ἔχομεν διπλάσια κόμιστρα. Εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι ἡ αὔξησις αὐτὴ τῶν κομίστρων θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τοῦ παραγωγοῦ, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς καὶ ἐπὶ τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ.

§41Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀσύδοτα τὰ ταμεῖα αὐτὰ καὶ ἐπιβάλλουν αὐθαιρέτως τὰς θελήσεις των.

§42Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εὐχαρίστως, βλέπω ὅτι συμφωνεῖτε μαζί μου. Ὑπάρχει μία δικαιολογία, ἡ ὁποία εἶναι τόσον ἀσθενής, ὥστε δύναται νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ γίνῃ λόγος περὶ αὐτῆς, ὅτι δηλαδὴ δὲν ὑπάρχει ἔλεγχος τῶν μεταφορῶν καὶ συνεπῶς ἡ οἰκονομικὴ ἐφορία δὲν δύναται νὰ ἐξακριβώσῃ τὰ ποσά. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ τὸ παράπαν, δεδομένου ὄντως ὅτι δύναται νὰ ὑπάρχῃ εἷς ἔλεγχος ἀπὸ οἱονδήποτε ἐφοριακὸν ἢ οἰκονομικὸν ὑπάλληλον. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, λόγῳ τῆς βαρυτάτης καὶ τῆς ἄκρας σημασίας τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ θέμα, τόσον διὰ τὸν γεωργικὸν καὶ τὸν παραγωγικὸν κόσμον, ὅσον καὶ διὰ τὸν καταναλωτικὸν κόσμον, διότι εἶναι τὸ ζήτημα ὑψίστης σημασίας καὶ θὰ διευκολύνῃ τεραστίως τὰ πράγματα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κρίσιν ποὺ ὑπάρχει εἰς τὰ γεωργικὰ προϊόντα, ἡ κατάργησις τῶν ταμείων αὐτῶν, ἐνῷ τὸ ἀντίθετον ἐπιχείρημα εἶναι ἐντελῶς ἀσταθὲς καὶ ἕωλον. Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τόσον σοβαροῦ ζητήματος θὰ σταθμίσῃ τὰ πράγματα κατὰ τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἀδικῆται ὁ γεωργικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος τόσα δεινὰ ὑπέφερεν. Ἐνῷ δι’ ὅλα τὰ εἴδη, τὰ βιομηχανικὰ κυρίως, ὁ τιμάριθμος ἔχει φθάσει εἰς τὰ 150–500%, εἰς τὰ προϊόντα τὰ γεωργικὰ μόλις καὶ μετὰ βίας εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ τὸ 200%. Θὰ σᾶς φέρω δὲ ἕνα παράδειγμα, ὅτι διὰ νὰ κάμῃ ὁ παραγωγὸς ἕνα κοστοῦμι ροῦχα, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δώσῃ 100 ὀκάδας λάδι, ἢ 1000 ὀκάδας σιτάρι, ὅση εἶναι ἡ παραγωγή του, καὶ αὐτὴ ἡ ἀναλογία εἶναι διὰ νὰ κάμῃ ἕνα ζευγάρι παπούτσια. Πρέπει νὰ δώσῃ ὁλόκληρον τὴν παραγωγήν του διὰ νὰ κάμῃ ἕνα ζευγάρι παπούτσια αὐτός, ἢ οἰκογένειά του καὶ τὸ παιδί του ἢ μιὰ φορεσιὰ ροῦχα. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐπιστηθῇ ἀμέριστος ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔχομεν τὴν ἀσφαλῆ πεποίθησιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ τὰ δέοντα μέτρα.

§43Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ποὺ ἀνεπτύξατε εἶναι ὀρθόν, ἀλλὰ τὸ ζήτημα τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, εἶναι ζήτημα γεωργικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἐφηρμόσατε κατὰ τὴν παρελθοῦσαν τετραετίαν.

§44Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὅσα ἐφηρμόσαμεν ἡμεῖς, ἐπηγγέλθη ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ τὰ διορθώσῃ. Ἡμεῖς παρέσχομεν πᾶσαν δυνατὴν συνδρομὴν εἰς τὸν γεωργικὸν κόσμον. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς συστάσεως τῶν κοινῶν ταμείων δὲν γίνεται τίποτε ἄλλο, παρὰ πλήσσεται ἀμέσως ὁ γεωργικὸς κόσμος καὶ τὸ καταναλωτικὸν κοινόν.

§45Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς ὑπερθεματίζομεν διὰ τὴν διάλυσιν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κάντζιας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§47Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔρχεται πρὸς συζήτησιν, κύριοι Βουλευταί, ὑπὸ μορφὴν μιᾶς ἁπλῆς ἀναφορᾶς, εἶναι θέμα μεγάλης σημασίας καὶ ἠλπίζαμεν ὅτι θὰ ἐδίδετο κάποτε ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὸ συζητήσῃ ἐν ὅλῃ του τῇ ἐκτάσει. Ἐθεσπίσθη δι’ ἀναγκαστικοῦ νόμου μία διάταξις, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν σύστασιν τῶν κοινῶν ταμείων καὶ ὁ ἀναγκαστικὸς αὐτὸς νόμος δὲν ἦλθεν ἀκόμη πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Προεβλέψαμεν ἔκτοτε, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο θὰ ἔπληττε τὴν παραγωγὴν καὶ γενικώτερον τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Ἐπανειλημμένως καὶ ἐγγράφως ὑπεβάλαμεν τὰς ἀπόψεις μας εἰς τοὺς τότε ἁρμοδίους Ὑπουργούς, ἀλλὰ δὲν ἐγένοντο δεκταί, μὲ τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι ἦτο ἐπιβεβλημένη ἡ λῆψις τοῦ μέτρου τούτου, διὰ τὸν ἔλεγχον τὸν φορολογικόν. Ἀλλὰ ἡ ζημία, ἡ ὁποία προκύπτει ἐκ τοῦ μέτρου τούτου καὶ βαρύνει τὸν παραγωγὸν καὶ τὴν κατανάλωσιν, εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε τὸ Κράτος θὰ πρέπῃ νὰ ἀποφασίσῃ νὰ θυσιάσῃ κάθε ἄλλο συμφέρον πρὸ τοῦ μεγάλου καὶ τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος τῆς οἰκονομίας. Διὰ τὰ κοινὰ ταμεῖα θὰ ἤθελα μὲ δύο λόγια νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι μέχρι τινὸς οἱ αὐτοκινητισταὶ ἐκινοῦντο ὡς μεμονωμένοι μεταφορεῖς, μὲ ἰδίαν εὐθύνην καὶ μὲ ἕνα πνεῦμα συναγωνισμοῦ, ὥστε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, πρὸ ἑνὸς ἔτους, ἡ μεταφορὰ ἑνὸς εἴδους—ἄς πάρωμεν ἕνα εἶδος νωπόν, τὴν ντομάταν—ἀπὸ τὴν Κόρινθον εἰς τὰς Ἀθήνας, ἐστοίχιζε 50 δρχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ μὲ τὴν σύστασιν τοῦ ταμείου ἔφθασεν 100 καὶ 150 δραχμάς. Τὸ αὐτοκίνητον τοῦ κοινοῦ ταμείου δὲν παρέχει τὰς εὐκολίας εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ τὴν παραγωγήν, τὰς ὁποίας παρεῖχε προηγουμένως. Παραδείγματος χάριν, ἐνῷ ἔδιδον μίαν ὥραν συναντήσεως τὴν 6ην ὥραν τὸ πρωΐ, διὰ τὴν παραλαβὴν τοῦ ἐμπορεύματος, ἐπήγαιναν τὸ ἀπόγευμα ἢ καὶ τὴν ἄλλην ἡμέραν τὸ πρωΐ ἢ δὲν ἐπήγαιναν καθόλου, διότι ἡ εὐθύνη καὶ τὸ συμφέρον εἶχεν ἀπολεσθῆ μέσα εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν κοινῶν ταμείων. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο. Τὸ μέγα θέμα, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει αὐτὰς τὰς δυσκολίας εἰς τὴν μεταφοράν, εἶναι τοῦτο. Προηγουμένως ὑπῆρχον 8.000–9.000 αὐτοκίνητα. Τόσος περίπου ἦτο ὁ ἀριθμὸς τῶν αὐτοκινήτων, τὰ ὁποῖα ἐκινοῦντο εἰς τὴν Ἑλλάδα. Μὲ τὰ αὐτοκίνητα αὐτὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν πλήρως αἱ ἀνάγκαι τῆς παραγωγῆς καὶ αἱ ἀνάγκαι τῆς οἰκονομίας μας. Εἶχον ἐκδοθῆ ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως ἄδειαι φορτηγῶν αὐτοκινήτων πολὺ πέραν τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 14 καὶ 15 χιλιάδων. Κακῶς. Αὐτὰ τὰ αὐτοκίνητα, τὰ πέραν τῶν 8.000 ἕως 9.000 ἔμεναν παρωπλισμένα, διότι εὑρίσκοντο εἰς τὴν κατοχὴν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν καὶ ἄλλο ἐπάγγελμα. Μὲ τὴν σύστασιν τῶν κοινῶν αὐτῶν ταμείων ἐπανέρχονται ὅλα αὐτὰ τὰ παρωπλισμένα αὐτοκίνητα καὶ οἱ αὐτοκινητισταί, κάτοχοι τῶν αὐτοκινήτων αὐτῶν, ἀποτελοῦν μέλη τῶν κοινῶν ταμείων. Βαρύνεται δηλαδὴ ὁ ὄγκος τῶν μεταφορῶν καὶ μὲ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν αὐτοκινήτων αὐτῶν, μὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταβάλουν καὶ τὰ ἔξοδα τῶν αὐτοκινήτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα μέχρι τῆς συστάσεως τῶν κοινῶν ταμείων ἦσαν παρωπλισμένα. Αὐτὸ ἐπιβαρύνει καὶ τὴν κατανάλωσιν καὶ τὸν παραγωγόν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕν συγκεκριμένον γεγονός: Ἤκουσα διαμαρτυρόμενα μερικὰ μέλη τοῦ Συν)σμοῦ Οἰνοπαραγωγῶν Μεγάρων εἰς κάποιαν συγκέντρωσιν. Ἠρώτησα διατί. Διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ μεταφέρωμεν τὸ κρασί μας εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ἡ μεταφορὰ εἶναι τόσον δυσχερής, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ ἡ παλαιὰ ἐπαφή, ἡ ἐμπορική, τῶν Μεγάρων μὲ τὴν Θεσσαλονίκην, διότι τὰ αὐτοκίνητα εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ ἐπιστρέφουν κενά. Τὰ σημερινὰ κοινὰ ταμεῖα, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δὲν ἐξυπηρετοῦν κανένα, οὔτε τοὺς πραγματικοὺς αὐτοκινητιστάς, οἱ ὁποῖοι ἀσχολούμενοι κατὰ κύριον ἐπάγγελμα εἰς τὰ ἔργα αὐτά, ἔχουν ζημιωθῆ καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὴν σύστασιν τῶν κοινῶν ταμείων. Ἔχω τὴν γνώμην, κ. Ὑπουργὲ τῶν Μεταφορῶν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ θελήσητε νὰ ἐνδιαφερθῆτε καὶ νὰ μελετήσητε τὸ ὅλον θέμα μὲ τὴν ἀπόφασιν νὰ καταργηθοῦν τὰ κοινὰ ταμεῖα, ἀπόφασιν, ἡ ὁποία θὰ προσφέρῃ μίαν μεγάλην ὑπηρεσίαν κατὰ τὰς σημερινὰς δυσκόλους στιγμὰς ποὺ διέρχεται ἡ χώρα μας.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν.

§49Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπ. Μεταφορῶν). Μία μεγάλη ἀνησυχία τοῦ Ὑπουργείου τῶν Μεταφορῶν εἶναι ἡ κρίσις τοῦ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου, διότι δὲν εἶναι μόνον ὁ σχετικὸς διπλασιασμὸς τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων, ἀλλὰ καὶ τὸ τοννὰζ τῶν αὐτοκινήτων αὐτῶν εἶναι πολλαπλάσιον. Τὸ θέμα ἀπασχολεῖ ὄχι μόνον τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἶναι μία κληρονομία τοῦ παρελθόντος, τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ ἐκκαθαρίσωμεν. Ἡ δυστυχία τοῦ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου εἶναι ἀπερίγραπτος, ἀλλὰ καὶ αἱ ἀπόψεις τῶν αὐτοκινητιστῶν εἶναι διχασμέναι. Πρὸ ὀλίγου καιροῦ τὸ συνέδριον τῶν αὐτοκινητιστῶν ἐκηρύχθη ὑπὲρ τῶν κοινῶν ταμείων, ἐνῷ ἀντιθέτως οἱ μικροὶ αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ οἱ περισσότεροι, ἀντιτίθενται ἀπολύτως εἰς τὴν ὕπαρξιν τῶν κοινῶν ταμείων. Ἡ ὑπόθεσις τοῦ αὐτοκινήτου, ἐπαναλαμβάνω, ἀπασχολεῖ σοβαρώτατα ὄχι μόνον ἐμέ, ὡς Ὑπουργὸν τῶν Μεταφορῶν, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν. Ἀπασχολούμεθα σοβαρῶς, μελετῶμεν τὸ ζήτημα καὶ προσπαθοῦμεν νὰ εὕρωμεν μίαν λύσιν, ἡ ὁποία νὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ τὸν παραγωγικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος καταδυναστεύεται ἀπὸ τὰ κοινὰ ταμεῖα, ἀλλὰ καὶ τὸ μέγα πλῆθος τῶν αὐτοκινητιστῶν. Ἐλπίζομεν λίαν προσεχῶς, ὅτι θὰ δώσωμεν τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος, ὡς Κυβέρνησις.

§50Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Μὴ νομίζετε ὅτι εἶναι ἀναγκαία ἡ κατοχύρωσις τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ αὐτοκινητιστοῦ. Διατί νὰ μὴ μείνῃ ἐλεύθερον τὸ ἐπάγγελμα;

§51Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπ. Μεταφορῶν). Εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα ζήτημα.

§52Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὰ διάφορα ταμεῖα τῆς κατοχυρώσεως μᾶς ἔφεραν εἰς αὐτὰ τὰ χάλια.

§53Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπ. Μεταφορῶν). Εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ἀντιμετωπίσωμεν.

§54Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶπε καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι θὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ ζητήματος.

§55Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω ὅσα εἶπεν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός. Τὸ θέμα καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἔχει σοβαρὰν σημασίαν. Μελετᾶται καὶ ἀπὸ τὸ Κυβερνητικὸν Συμβούλιον καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Ἐλπίζω, ὅτι ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος θὰ ἀνακοινωθοῦν αἱ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ εὑρίσκωνται εἰς ἁρμονίαν μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ Σώματος.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν σωματείων στιλβωτῶν, πιλοκαθαριστῶν κ.λ.π. Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν ὑπὸ τῆς Οἰκον. Ἐφορίας Θεσσ)νίκης.

§57Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ ὅλην τὴν Ἑλλάδα φθάνουν κραυγαὶ ἀπογνώσεως. Ὅλα τὰ μικροεπαγγέλματα παραπονοῦνται ὅτι φορολογοῦνται ἀγρίως. Θὰ ἐνόμιζε κανεὶς, ὅτι οἱ φοροτεχνικοὶ ὑπάλληλοι ἐνεργοῦν ὡς πράκτορες, διὰ νὰ προλεταριοποιήσουν ὅλους τοὺς μικρονοικοκυραίους. Ἡ τακτικὴ αὐτή, κ. Πρόεδρε καὶ ἀξιότιμε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ διότι πολλὰ λέγονται διὰ πολλοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἴσως διότι δὲν εἶναι εὔκολον ὅλα αὐτὰ νὰ ἀποδειχθοῦν· εἰς τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν εἴχομεν ὑποδείξει τὴν ἀντικατάστασιν ὡρισμένων φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων, διότι πολλὰ ἐλέγοντο δι’ αὐτούς. Ἡμεῖς δὲν ὑποστηρίζομεν ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγονται εἶναι ἀληθῆ ἢ ὄχι, ἀλλ’ ἐπιμένομεν εἰς τὴν προτέραν μας πρότασιν, νὰ ἀντικατασταθοῦν ὡρισμένοι φοροτεχνικοὶ ὑπάλληλοι, διὰ τοὺς ὁποίους λέγονται πλεῖστα ὅσα, καὶ οἱ νέοι ποὺ θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα νὰ προσέξουν σοβαρώτερον τὸ ζήτημα. Ἤδη ἐκηρύχθησαν εἰς διωγμὸν ὅλα τὰ μικροεπαγγέλματα. Θέλομεν νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ θελήσῃ νὰ καταπιασθῇ σοβαρῶς μὲ τὸ θέμα αὐτό. Γνωρίζομεν ὅτι αὐτὰς τὰς ἡμέρας ἀπεστάλη εἰδικὸς ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου του διὰ νὰ μελετήσῃ αὐτὰ τὰ πράγματα. Θὰ ἠθέλαμεν ὅμως νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν παλαιάν μας πρότασιν, νὰ ἀντικατασταθοῦν δηλαδὴ ἢ νὰ γίνῃ μία ἀμοιβαία μετάθεσις ὡρισμένων φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων.

§58ΠΡ. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ὅλοι οἱ βουλευταὶ λαμβάνουν τέτοιες διαμαρτυρίες.

§59Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι ὑποβάλλετε δύο ἐρωτήσεις: Μίαν ὡς πρὸς τὴν φορολογίαν καὶ μίαν ὡς πρὸς τὰ ὄργανα τῆς φορολογίας. Θὰ σᾶς ἤμην εὐγνώμων, ἐὰν μοῦ ἐδίδετε στοιχεῖα διὰ τὴν μὴ ἐκτέλεσιν καθήκοντος οἱουδήποτε φοροτεχνικοῦ ἢ ἐφοριακοῦ ὑπαλλήλου. Ὡς πρὸς τὴν φορολογίαν, γνωρίζετε ὅτι ἀπέστειλα ἐπιθεωρητὴν εἰς τὴν Θεσ)νίκην διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὰ παράπονα τῶν ἐπαγγελματιῶν.

§60Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ἴσως ἐν καιρῷ, κ. Ὑπουργέ, νὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς φέρω ὡρισμένα στοιχεῖα. Εἶπον ὅμως καὶ προηγουμένως, ὅτι τοῦτο εἶναι δύσκολον πρᾶγμα. Ἐάν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπιμένω εἰς τὴν ἀντικατάστασιν ὡρισμένων φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων, εἶναι διότι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἔζησαν ἐκεῖ κατὰ τὰς ζοφερὰς ἡμέρας τῆς κατοχῆς καὶ ὅλοι γνωρίζομεν πῶς ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἔζων οἱ μισθοσυντήρητοι. Δὲν μᾶς πείθει κανεὶς σήμερον ὅτι ἤλλαξαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν, θὰ σᾶς φέρωμεν στοιχεῖα.

§61Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Καὶ ὑπονοίας ἁπλῶς ἐὰν ἔχετε, κ. συνάδελφε, θὰ ἤμην εὐτυχὴς νὰ σᾶς ἀκούσω. Παρακαλῶ ὅλους τοὺς κ. Βουλευτὰς νὰ μὲ βοηθήσουν εἰς τοῦτο.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου ἐργατῶν–τεχνιτῶν ἐλαστικοῦ Θεσσαλονίκης, ζητούντων καταβολὴν ἡμερομισθίων ἀπεργίας.

§63Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ συνηγορήσῃ δι’ ἕν θέμα, τὸ ὁποῖον καὶ ὁ ἴδιος γνωρίζει. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀπήργησαν οἱ ἐργάται ἐλαστικοῦ. Ἀπὸ τὸ Σύνταγμά μας προβλέπεται ἡ ἔμπρακτος αὐτὴ διαμαρτυρία, ἡ ἀπεργία. Ἐντὸς τῶν ὁρίων, λοιπόν, τῆς νομιμότητος ἀπήργησαν οἱ ἐργάται τοῦ ἐργοστασίου ἐλαστικοῦ. Ὁ ἐργοδότης ἐπροτίμησε νὰ μὴ τοὺς πληρώσῃ τὸ ἡμερομίσθιον καὶ νὰ τοὺς ἐκδιώξῃ. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ συνηγορήσῃ, διότι καὶ δίκαια καὶ νόμιμα εἶναι τὰ παράπονα.

§64Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἔχω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἀπεστάλη τηλεγραφικὴ διαταγὴ εἰς ἁρμόδιον ἐπόπτην ἐκεῖ νὰ ἐρευνήσῃ τὸ ζήτημα, μάλιστα μὲ τὴν ἐντολὴν ὅπως φροντίσῃ νὰ καταβληθοῦν τὰ τέσσαρα ἡμερομίσθια, τὰ ὁποῖα ζητοῦν λόγῳ τῆς ἀπεργίας, μολονότι αὐτό, ὡς γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος, δὲν εἶναι καὶ ὀρθόν, οὐχ’ ἧττον ὅμως, ἀπὸ εὔνοιαν πρὸς τοὺς ἐργάτας, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας διέταξεν ὁπωσδήποτε καὶ αὐτὸ τὸ ζήτημα νὰ ἐξετασθῇ εὐμενῶς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀπολυθέντα ἐργάτην Λιούπην, διετάχθη ὅπως ἐπαναπροσληφθῇ εἰς τὴν θέσιν του.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Κουπαροῦσος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, σχετικῶς μὲ τὴν ἄρνησιν τῆς Συγκλήτου τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης διὰ τὴν ἐγγραφὴν ὡς πρωτοετῶν φοιτητῶν τῶν ἐπιτυχόντων κατὰ τὰς ἐξετάσεις.

§66Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἡ ἐπερώτησίς μου ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Πρόκειται περὶ περυσινῶν ἀποτυχόντων φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐνεγράφησαν. Οἱ ἐπιτυχόντες φοιτηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης πέρυσι, οἱ ὑπὲρ τὸν ὁρισθέντα ἀριθμόν, δὲν ἐνεγράφησαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, μολονότι οἱ συνάδελφοί των ὑποψήφιοι τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ἐνεγράφησαν. Καὶ παρουσιάζεται τὸ ἑξῆς φαινόμενον. Ὁ ἴδιος νόμος νὰ ἐφαρμόζεται εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα καὶ νὰ μὴ ἐφαρμόζηται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Εἶναι κάτι τι τὸ παράλογον, διότι ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἀρνεῖται νὰ ἐφαρμόσῃ εἰς τὸν νόμον προσφυγὴν μάλιστα τῶν φοιτητῶν αὐτῶν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας παραδόξως ἔκρινε τὸν νόμον τοῦτον ἄκυρον. Δὲν δύναται νὰ νοηθῇ δι’ ἡμᾶς τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς Βορείου Ἑλλάδος νὰ δεχθῶμεν ὅπως ὑπάρχουν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Τὸ ἴδιον, τὸ ὁποῖον ἔγινεν εἰς τὰς Ἀθήνας νὰ γίνῃ καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Εἶναι κάτι τι ἄς εἴπω παράξενον, διὰ νὰ μὴ μεταχειρισθῶ καμμίαν βαρυτέραν φράσιν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι κάθε χρόνον τὸ ἴδιον συμβαίνει δι’ ὅλους τοὺς ὑποψηφίους φοιτητὰς τῶν δύο Πανεπιστημίων, τοὺς ὑπὲρ τὸν καθωρισμένον ἀριθμὸν ἐπιτυγχάνοντας, ἡ ἰδία ἀνωμαλία παρουσιάζεται. Τὸ ζήτημα ἔχει σοβαρὰν καὶ βαθυτέραν σημασίαν. Τὰ αἴτια εἶναι γνωστά. Πταίει ἡ στεῖρα ἐκπαίδευσις, τὴν ὁποίαν δίδομεν εἰς τοὺς Ἑλληνόπαιδας. Πταίουν τὰ πολλὰ Γυμνάσια, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήσαμεν καὶ ἱδρύομεν κάθε μέρα καὶ βγάζομεν χιλιάδας ἀποφοίτους τῶν Γυμνασίων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ γίνουν εἴτε ἐπιστήμονες, εἴτε ὑπάλληλοι. Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς Συγκλήτου τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης νὰ ἐγγράψῃ τοὺς φοιτητὰς αὐτούς. Ἐπίσης θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξετάσῃ τὸ σοβαρὸν ζήτημα, τοῦ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ Ἕλληνες σήμερον, ἔπειτα ἀπὸ δύο πολέμους καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὸν πόλεμον αὐτὸν τὸν μεγάλον, νὰ ἐξακολουθήσουν νὰ μορφώνωνται μὲ στεῖραν ἐκπαίδευσιν. Παντοῦ, εἰς ὅλον τὸν κόσμον, τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα εἶναι ἀνοικτὰ δι’ ὅλον τὸν λαόν. Παραδόξως εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐδημιουργήσαμεν μίαν προνομιοῦχον τάξιν καὶ ἰδίως τῶν ἐγκατεστημένων εἰς τὰς Ἀθήνας, οἱ ὁποῖοι μὲ τὰ φροντιστήριά των καταλαμβάνουν τὰς θέσεις τῶν φοιτητῶν τῶν ἐπαρχιῶν, τὰ δὲ ἀγροτόπαιδα νὰ μὴ δύνανται νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἄς χτυπήσωμεν τὸ κακὸν στὴν βάσιν του. Νὰ περιορίσωμεν τὴν πληθώραν τῶν ἀποφοίτων τῶν Γυμνασίων. Νὰ λαμβάνωνται αὐστηρὰ μέτρα κατὰ τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις εἰς τὰ Γυμνάσια περιορίζοντες τοιουτοτρόπως τὸν ἀριθμὸν τῶν μαθητῶν τῶν Γυμνασίων. Τὸ ἰσχῦον σύστημα τῶν πολλῶν ἀποφοίτων τοῦ Γυμνασίου κλείει τὰς θύρας τῶν ἀνωτάτων ἱδρυμάτων εἰς τὰ πτωχὰ παιδιὰ τῆς ἐπαρχίας. Νομίζω ὅτι ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταργήσωμεν τὰ μισὰ Γυμνάσια, νὰ μὴ παρουσιάζεται τὸ ἀνιαρὸν θέαμα εἰς ἡμᾶς τοὺς Βουλευτὰς νὰ ζητοῦμεν ἀδιακόπως νέους διορισμοὺς εἰς διαφόρους θέσεις τοῦ Δημοσίου. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶχεν 27.000 ὑπαλλήλους, ὅταν τὰ σύνορά μας ἦσαν εἰς τὴν Ἄγκυραν, ἐνῷ σήμερον ἔχομεν 80.000 ὑπαλλήλους. Ὅλα αὐτὰ προέρχονται ἀπὸ τοὺς ἀποφοίτους τῶν Γυμνασίων, οἱ ὁποῖοι τροφοδοτοῦν τὸ διανοούμενον προλεταριᾶτον τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Ἄς μὴ ἀπατώμεθα. Ἐὰν τὰ Γυμνάσιά μας λειτουργήσουν ὡς λειτουργοῦν καὶ ἐὰν βγάζωμεν κάθε χρόνο χιλιάδας ἀποφοίτων, ἀργὰ ἢ γρήγορα αὐτὰ τὰ παιδιὰ θὰ προστεθοῦν εἰς τὰς τάξεις τῶν κομμουνιστῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν ἄλλον λόγον τὸν ἠθικόν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμόζηται ἕνας νόμος εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα καὶ νὰ μὴ ἐφαρμόζηται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Τὸν παρακαλῶ νὰ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς Συγκλήτου τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ὥστε νὰ ἐγγραφοῦν οἱ φοιτηταί, περὶ τῶν ὁποίων ἡ ἐπερώτησίς μου, ὅπως ἐνεγράφησαν καὶ οἱ φοιτηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.

§67ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἡ ἴση μεταχείρισις ποὺ εἶπεν ἡ Κυβέρνησις.

§68Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐὰν ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου, ἢ μᾶλλον οἱ καθηγηταὶ οἱ ἀποτελοῦντες τὴν Σύγκλητον, φέρουν ἀντίρρησιν καὶ εἴπουν ὅτι θὰ παραιτηθοῦν, τότε θὰ σᾶς εἴπω τὴν λαϊκὴν ρῆσιν: «τὸ μοναστῆρι νὰ εἶναι καλὰ καὶ οἱ καλόγηροι βρίσκονται». Ἄς σαλπίσωμεν εἰς τὴν πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος καὶ θὰ εὕρωμεν καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου, οἱ ὁποῖοι ὑπὲρ πάντα ἄλλον θὰ πρέπῃ νὰ σέβωνται αὐτοὺς τοὺς νόμους, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγεται κανεὶς καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου, ὅταν αὐτὸς δίδῃ τὸ παράδειγμα τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σπυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§70Γ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ κατηγορία τῶν 28 φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης εἶναι πολὺ διαφορετικὴ τῆς κατηγορίας τῶν ἄλλων φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι δυνάμει τοῦ νόμου 1079 ἐνεγράφησαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. Ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσ)νίκης ναὶ μὲν δὲν ἐδέχθη τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 1079 εἰς Θεσσαλονίκην, διότι ἐθεώρησε τὸν νόμον αὐτὸν ἀνήθικον καὶ μὴ νόμιμον, ἀλλ’ ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει ὅλως ἀδικαιολογήτως ἐφήρμοσε διὰ τοὺς φοιτητὰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπιτυχόντες, καθ’ ὅσον ἔλαβον βαθμὸν 20 καὶ εἰς τὰ βασικὰ μαθήματα 10 καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ τοὺς διέταξε νὰ συνεχίσουν τὰ μαθήματα καὶ νὰ ἐκτελέσουν τὰς ἐργαστηριακάς των σπουδάς. Ἐπὶ πλέον δὲ δὲν προσκρούει εἰς κανὲν κώλυμα ἡ ἐγγραφὴ αὐτῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης, ὁ ἀριθμὸς δὲ τῶν 28 φοιτητῶν εἶναι τόσον μικρός, ὥστε δὲν δημιουργεῖ ζητήματα οἰκονομικῆς φύσεως εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης, ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ μὴ ἐγγραφὴ αὐτῶν τῶν φοιτητῶν δημιουργεῖ τὸ αἴσθημα τῆς ἀδικίας καὶ τῆς μὴ ἴσης μεταχειρίσεως τῶν φοιτητῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος πρὸς τοὺς φοιτητὰς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν νόμον τὸν λεγόμενον ἀνήθικον ἐνεγράφησαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. Πρέπει δὲ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ ζήτημα αὐτό, διότι αἱ βόρειοι ἐπαρχίαι κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ συμμοριτισμοῦ εὑρέθησαν εἰς τοιαύτας δυσχερεῖς ἀνάγκας, ὥστε δὲν ἦτο δυνατὸν οἱ ὑποψήφιοι φοιτηταὶ νὰ μελετήσουν, νὰ παρακολουθήσουν μαθήματα καὶ νὰ δώσουν ἐξετάσεις μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ ἐπιτύχουν ἢ ὄχι.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη αἴτησις περὶ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Κουπαρούσου. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή. Λέγεται τὴν γενίκευσιν τῆς ἐπερωτήσεως;

§72Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Εἶχε ληφθῆ ἀπόφασις νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν Παρασκευήν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλήφθη ἀπόφασις τῆς Βουλῆς νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν Παρασκευήν.

§74Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι Βουλευταί, παρεκάλεσα κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις, ἐὰν πραγματικὸς σκοπὸς τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ ἐξεύρωμεν κἄποιον τρόπον ὁριστικῆς διευθετήσεως αὐτῶν τῶν ζητημάτων καὶ ἐκκαθαρίσεως αὐτῆς τῆς πληγῆς, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ. Ἔχω νὰ σᾶς παρατηρήσω, ὅτι γίνεται μία βασικὴ παρεξήγησις, τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ προσέξωμεν. Δὲν πρόκειται περὶ εἰσιτηρίων ἐξετάσεων, εἶναι ἕνας διαγωνισμὸς πρὸς ἐπιτυχίαν ὡρισμένων φοιτητῶν. Δὲν ἔχουν οὐδὲν κεκτημένον δικαίωμα νὰ εἰσάγωνται ὅσοι ἔλαβον τὴν βάσιν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ συμφώνου μετὰ τῶν Πανεπιστημίων ὁρίζει τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων φοιτητῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀνάγκης τῆς χώρας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δυνατοτήτων τῶν Πανεπιστημίων νὰ τοὺς ἀσκήσουν. Ὁρίζει ἕνα ἀριθμὸν 150, ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτύχουν 500, δὲν σημαίνει ὅτι εἶναι κεκτημένον δικαίωμα, διότι ἐπέτυχον νὰ εἰσέλθουν διὰ τῆς βίας. Εἶναι διαγωνισμὸς μὲ ὡρισμένον ἀριθμὸν φοιτητῶν, δὲν γίνονται εἰσιτήριοι ἐξετάσεις. Συνεπῶς, ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀμύνεται κατὰ τῆς ὑπερβασίας αὐτῆς, ἡ ὁποία παρατηρεῖται, ὥστε κάθε χρόνο νὰ εἰσάγωνται τριπλάσιοι καὶ τετραπλάσιοι φοιτηταί, χωρὶς νὰ εἶναι εἰς θέσιν τὰ Πανεπιστήμια νὰ τοὺς διδάξουν. Ἐπειδὴ ὅμως ἐδημιουργήθη τὸ κακὸν προηγούμενον ἐνθυμεῖσθε ὅτι τὸ Πολυτεχνεῖον εἶχε κηρύξει ἀπεργίαν καὶ ἐν τέλει ἐνίκησε τὸ Πολυτεχνεῖον καὶ ἠναγκάσθη ἡ Βουλὴ νὰ ἀπαλλάξῃ τὸ Πολυτεχνεῖον ἀπὸ τοῦ φόρτου τῶν φοιτητῶν τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἠρνήθη νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον καὶ προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἠκύρωσε τὸν νόμον. Συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης νὰ δεχθῇ ἐπὶ τῇ βάσει ἀκύρου νόμου, νὰ εἰσαχθοῦν οἱ ὑπεράριθμοι φοιτηταί.

§75Γ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ νόμος 1071 προβλέπει διὰ τοὺς φοιτητὰς τοὺς μὴ ἐπιτυχόντας. Εἰς τὴν περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερα, πρόκειται περὶ φοιτητῶν ἐπιτυχόντων.

§76Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Εἶναι ἐπιτυχόντες, ἀλλὰ ὑπεράριθμοι. Δὲν εἶναι εἰσιτήριοι ἐξετάσεις, εἶναι διαγωνισμός.

§77Γ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν φοιτητῶν εἶναι τόσον ἐλάχιστος, 28 τὸν ἀριθμόν, καὶ ἐπειδὴ οἱ φοιτηταὶ αὐτοὶ προέρχονται ἀπὸ τὰς βορείους ἐπαρχίας, γνωρίζετε ὅτι ἡ μὴ εἰσαγωγὴ θὰ τοὺς φέρῃ πικρίαν. Θὰ ἦτο ἐγκληματικὸν διὰ τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, θὰ τοὺς ἀπογοητεύσῃ τελείως.

§78Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ. Κατ’ ἐντολὴν τῆς Συγκλήτου ἐφοίτησαν κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος.

§79Γ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μία καὶ μόνη ἐντολὴ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τοὺς ἐντάξῃ.

§80Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Ὄχι, κ. συνάδελφε, ἐπεκοινώνησα τηλεφωνικῶς μὲ τὸν κ. Πρύτανιν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ἐμμένει εἰς τὴν ἀπόφασίν του. Μὴ λησμονῆτε ὅτι ὑπάρχει μία αὐτονομία εἰς τὰ Ἀνώτερα Ἱδρύματα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλωμεν τὰς ἀπόψεις μας.

§81Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἀφοῦ φέρονται ὡς ἐπιτυχόντες νὰ ληφθῇ μέτρον εἰς τὸ προσεχὲς ἀκαδημαϊκὸν ἔτος νὰ εἰσέλθουν ἐκ τῶν πρώτων, ἄνευ ἐξετάσεων.

§82Γ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος αὐτοὶ ὑπέστησαν διωγμοὺς καὶ ἐν τούτοις κατώρθωσαν νὰ ἐπιτύχουν.

§83Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Εἶπον ὅτι πράγματι ἐξ ὅλων αὐτῶν τῶν περιπτώσεων ὑπάρχει μία ἀδικία εἰς βάρος τῶν φοιτητῶν τῶν βορείων ἐπαρχιῶν.

§84Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας νὰ ἐφαρμόσῃ τὰ εὐεργετικὰ μέτρα δι’ ὅλους. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ ὅτι αὐταὶ εἶναι αἱ προϋποθέσεις, ὑπὸ τὰς ὁποίας θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον οἱ φοιτηταί. Ἀλλὰ διὰ τὰ προηγούμενα ἔτη νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἰδία μεταχείρισις δι’ ὅλους.

§85Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ ἰσονομία ἀπαιτεῖ ἴσην μεταχείρισιν. Κύριε Ὑπουργέ. Ἐφ’ ὅσον, κατὰ συνέπειαν, ἐλήφθη κακῶς ἢ καλῶς εὐεργετικὸν μέτρον διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, τοῦτο πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσ)νίκης.

§86Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Παρακαλῶ, κύριοι Βουλευταί, ὅπως μοῦ δώσητε χρόνον ἵνα ἐξεύρω μίαν λύσιν συμβιβαστικήν, σᾶς πληροφορῶ ὅμως, δυστυχῶς, ὅτι ἐὰν ἐπιμένῃ ἡ Σύγκλητος, δὲν θὰ δυνηθῶ διὰ τῆς βίας νὰ ἐπιβάλω τὸ μέτρον τοῦτο.

§87Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ ἀναγκασθῇ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης νὰ δεχθῇ τὸ αἴτημά μας καὶ μάλιστα, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ὑπόσχεται ἰσονομίαν, δικαιοσύνην καὶ ἴσην μεταχείρισιν, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐφαρμόσῃ τὰς αὐτὰς ὑποσχέσεις καὶ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα.

§88Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Εἶναι τοῦτο σπουδαιότατον ζήτημα, κύριε Ὑπουργέ, καὶ νομίζω ὅτι δύναται νὰ ἐξευρεθῇ λύσις μὲ τὰς δύο Συγκλήτους τῶν Πανεπιστημίων, ἡ λύσις δὲ αὕτη εἶναι ὅλοι οἱ ἐπιτυχόντες ἐφέτος νὰ εἰσαχθοῦν, εἰς τὸ μέλλον δὲ διὰ νόμου νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ ὑπεραρίθμων.

§89Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Κύριοι Βουλευταί, πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας καὶ τὸ ὅτι ἔχομεν 7.000 ἰατροὺς καὶ χρειαζόμεθα μόνον 3.500. Αὐτὸ δὲ εἶναι συνέπεια τῶν ὑποχωρήσεων τῶν διαφόρων Κυβερνήσεων. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, πάντως, δὲν θέλω νὰ ἀνοίξω νέας πληγὰς εἰς τὸ πολυπαθὲς Κράτος.

§90Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ. Εἶναι ἄδικον καὶ ἄνισος ἡ μεταχείρισις, οἱ φοιτηταὶ τῶν Ἀθηνῶν τῆς αὐτῆς κατηγορίας νὰ ἐγγράφωνται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ νὰ φοιτοῦν, οἱ δὲ φοιτηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης νὰ μὴ φοιτοῦν.

§91Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ σέβωνται κάπως τὴν αὐτονομίαν τῶν Πανεπιστημίων καὶ νὰ μὴ πιέζωμεν αὐτά, ἵνα δυνηθοῦν τὰ ἀνώτατα ταῦτα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα ἐλευθέρως καὶ ἀπερισπάστως νὰ μᾶς ἀποδώσουν ἐπιστήμονας χρησίμους εἰς τὴν κοινωνίαν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς παρεκάλεσεν ἐν ἀρχῇ νὰ μὴν ἐπεκταθῇ ἡ συζήτησις καὶ ν’ ἀναβληθῇ διὰ τὴν Παρασκευήν. Ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Παιδείας καὶ Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἔκτακτον εἰσφορὰν τῶν 220.000 δραχμῶν.

§93Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐπερώτησίς μου ἀφορᾷ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔχει συγκινήσει ὁλόκληρον τὴν μαθητιῶσαν νεολαίαν καὶ ὁλόκληρον τὴν Κοινὴν Γνώμην. Πρόκειται περὶ τῆς ἐπιβληθείσης ἐκτάκτου εἰσφορᾶς τῶν 220.000 δραχμῶν εἰς τοὺς μαθητὰς τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ νόμος 1359 τῆς 26)11)49 περιέχει νομίζω σαφεῖς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ὁρίζουν τὰ ἑξῆς: Ἐπιβάλλεται εἰς τοὺς λειτουργοὺς τῆς Μέσης καὶ τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως ἐπαναληπτικὴ διδασκαλία τῶν μαθημάτων εἰς τοὺς μαθητάς. Ὁ χρόνος, ὁ τρόπος καὶ ὁ τόπος παροχῆς τῆς ἐπαναληπτικῆς ταύτης διδασκαλίας θὰ καθορισθοῦν δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Ὡς ἀντάλλαγμα διὰ τὴν ἐπαναληπτικὴν ταύτην διδασκαλίαν οἱ λειτουργοὶ δικαιοῦνται προσθέτου ἀμοιβῆς, καθοριζομένης ἐπίσης δι’ ὑπουργικῆς ἀποφάσεως. Διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς προσθέτου ταύτης ἀμοιβῆς ἐπιβάλλεται πρόσθετος παγία εἰσφορὰ εἰς τοὺς μαθητὰς Μέσης, ἀνερχομένη εἰς δραχ. 300.000. Σκοπὸς τοῦ νόμου ἦτο νὰ διορθωθῇ τὸ μέχρι τοῦδε παρατηρούμενον ἄτοπον τῶν ἰδιωτικῶν παραδόσεων τῶν ἰδιωτικῶν φροντιστηρίων, ἅτινα ἤσκουν ὡρισμένοι μόνον ἐκπαιδευτικοί, μία μικρὰ μερὶς αὐτῶν. Ἡ κατάστασις αὕτη εἶχε δημιουργήσει διπλῆν ἀνισότητα. Εἶχε δημιουργήσει προνομιούχους καθηγητάς, οἱ ὁποῖοι χάρις εἰς τὰ μέσα ποὺ διέθετον καὶ τὰς γνωριμίας των, συνεκέντρωναν τὰς ἰδιωτικὰς παραδόσεις, ἀπολαμβάνοντες οὕτω πολλαπλάσια τοῦ μισθοῦ των, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν εἶχον βελτιώσει σοβαρῶς τὰς ἀποδοχάς των ἐν συγκρίσει μὲ τὴν μᾶζαν τοῦ Σώματος τῶν ἐκπαιδευτικῶν, οἱ ὁποῖοι ἠμείβοντο γλίσχρως. Ἐξ ἑτέρου εἶχε δημιουργηθῆ καὶ μία προνομιοῦχος τάξις τῶν πλουσίων μαθητῶν, οἵτινες διαθέτοντες τὰ οἰκονομικὰ μέσα, συνεπλήρωναν τὴν ἐκπαίδευσίν των, ἥτις εἰς τὰ σχολεῖα ἦτο ἐλλειπὴς λόγῳ τοῦ πολλοῦ ἀριθμοῦ τῶν μαθητῶν καὶ τὴν ἔλλειψιν διδακτικοῦ προσωπικοῦ. Ὁ σκοπὸς αὐτὸς ἐξάγεται ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου τοῦ νόμου 1359, ἀλλὰ ἐκ τῆς 3ης παραγράφου αὐτοῦ, ἥτις λέγει: «Ἐφεξῆς ἡ κατ’ οἶκον διδασκαλία ὑπὸ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἐκπαιδευτικῶν ἀπαγορεύεται, ἐπιβαλλομένων ποινῶν εἰς τοὺς παραβάτας». Ὁ νόμος οὗτος δὲν ἐφηρμόσθη μέχρι σήμερον, κατόπιν ἐξεγέρσεως καὶ τῆς τότε Βουλῆς καὶ τῶν γονέων τῶν μαθητῶν, μὴ δυναμένων νὰ καταβάλλουν τὴν εἰσφορὰν ταύτην Ἐνῷ δὲ οὗτος ὁ νόμος ἐθεωρεῖτο ἀτονήσας, ἦλθεν ἡ τελευταία ὑπουργικὴ ἀπόφασις νὰ τὸν ἐφαρμόσῃ ἀναδρομικῶς. Ἡ ἀπόφασις αὕτη εἶναι προφανῶς ἀντίθετος πρὸς τὸν νόμον καὶ τὸν παραβιάζει. 1) Ἐπιβάλλεται εἰσφορά, ὄχι διὰ τὴν ἐπαναληπτικὴν διδασκαλίαν, ὡς ρητῶς ἐπιτάσσει ὁ νόμος, καὶ δὴ ἀσχέτως πρὸς πᾶσαν τοιαύτην διδασκαλίαν. 2) Τὴν ἐπιβάλλει ἀναδρομικῶς καὶ διὰ χρόνον καθ’ ὅν οὐδεμία τοιαύτη διδασκαλία παρεσχέθη. Καὶ 3) Τὴν ἐπιβάλλει ἐφ’ ἅπαξ, παρὰ τὴν ἀντίθετον ἐπιταγὴν τοῦ νόμου περὶ διμήνων δόσεων. Νομίζω ὅτι ἡ τοιαύτη ἀπόφασις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ, προσβαλλομένη ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Αὐτὴ εἶναι ἡ νομικὴ ἄποψις τοῦ ζητήματος. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ οὐσιαστικὴ ἄποψις αὐτοῦ. Ὅπως ἀνέφερα εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν φαίνεται νὰ ἔχῃ πλήρη τὴν συνείδησιν τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ δὴ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἀγνοεῖ ὅτι 700.000 συμμοριόπληκτοι ἐπανῆλθον εἰς τὰς ἑστίας των γυμνοὶ καὶ ἀνυπόδητοι καὶ τοὺς ὁποίους τὸ Κράτος εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἐνισχύσῃ καὶ τοὺς παράσχῃ τὰ στοιχειώδη μέσα συντηρήσεως καὶ ἀποκαταστάσεώς των. Καὶ καλοῦνται αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, εἰς τοιαύτην οἰκτρὰν κατάστασιν εὑρισκόμενοι, νὰ πληρώσουν ἕνα μεγάλο ποσὸν διὰ τὰ παιδιά των. Ἕνα ποσὸν 225.000 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον μάλιστα καλοῦνται νὰ καταβάλουν ἐφ’ ἅπαξ... Σημειωτέον ὅτι ἡ ἀπόφασις ἡ ὑπουργικὴ καὶ αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ παρουσιάζουν σαφῆ ἀντινομίαν, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς μὲν τὰς δηλώσεις του ὁμιλεῖ περὶ προσωρινοῦ μέτρου, ἐνῷ καὶ ὁ νόμος καὶ ἡ ἀπόφασις τὴν ὁποίαν ἐξέδωκε καὶ τὴν ὁποίαν θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ, δὲν ὁμιλεῖ περὶ προσωρινοῦ μέτρου, παρὰ περὶ παγίου τοιούτου. Λέγει ὅτι ἀπὸ τοῦ οἰκονομικοῦ αὐτοῦ ἔτους 1949–1950 ἐπιβαρύνονται παγίως οἱ μαθηταί. Εἶναι δύο ζητήματα, εἶναι τὸ ζήτημα τὸ προσωρινὸν καὶ τῆς ἐφ’ ἅπαξ εἰσφορᾶς τῶν 225.000 δραχμῶν καὶ τῆς ἐν τῷ μέλλοντι τοιαύτης. Ὅταν, κύριοι Βουλευταί, ἔχομεν ν’ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν αὐτήν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα ἀνωτέρω, ὅταν ἔχωμεν ἐπὶ παραδείγματι τὴν ἐπαρχίαν τῶν Καλαβρύτων, ἡ ὁποία εἶναι ἐντελῶς κατεστραμένη, ὅπου οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖ εἶναι γυμνοὶ καὶ ἀνυπόδητοι καὶ ὅπου, ἐκτὸς τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν, τὰ ὁποῖα αὐξάνονται, καλοῦνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ πληρώνουν διὰ τὰ παιδιὰ των 225.000 δραχμάς, ὅταν ἔχωμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, εὑρίσκετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τοῦτο εἶναι λογικόν, εἶναι ἀνεκτόν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ καταβληθῇ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐφ’ ἅπαξ καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ διὰ τὸ μέλλον; Καὶ ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ μέτρου; Ἐδῶ βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα, ὅπου τέλος πάντων ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις εἶναι μὲν δυσχερής, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ συγκριθῇ μὲ τὴν κατάστασιν τῆς ὑπαίθρου, βλέπετε ποίαν ἐξέγερσιν προεκάλεσε τὸ μέτρον. Φαντάζεσθε τί εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ δὲν ἔχετε τοὐλάχιστον, κύριε Ὑπουργέ, πληροφορίας ποίαν κατάστασιν ἐδημιούργησε τὸ μέτρον τοῦτο, ὅπου ἀναμφισβητήτως εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν πλήρη ἀποχὴν ἀπὸ τῶν μαθημάτων, ὄχι διὰ λόγους ἀπεργίας, ἀλλὰ διὰ λόγους ἀδυναμίας καταβολὴ αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ. Τὸ σύνολον τῶν μαθητῶν τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων ἀπεχώρησεν, διότι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσῃ. Ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα, ἐὰν ἐπιμένῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς μέχρι τέλους; Θὰ εἶναι ὅτι εἰς τὴν ὕπαιθρον ἀναμφισβητήτως θὰ διακοπῇ ἡ μέση ἐκπαίδευσις. Εἰς τὰ Γυμνάσια τῶν ἐπαρχιῶν τῆς ὑπαίθρου, ἐπὶ 500 μαθητῶν εἶναι ζήτημα ἐὰν μία δωδεκὰς εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσῃ τὸ ποσὸν αὐτό. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου οὔτε δύο δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσουν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἰσηγήθη εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον μίαν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας ἡ εἰσφορὰ τῶν 225.000 δραχμῶν νὰ μὴ καταβληθῇ ἐφ’ ἅπαξ, ἀλλὰ εἰς δόσεις. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι οὔτε αὐτὸ δὲν σώζει τὴν κατάστασιν, διότι παραμένει τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ δόσεις πρέπει νὰ καταβληθοῦν μέχρι τοῦ Ἰουλίου καὶ ἡ εἰσφορὰ παραμένει παγία. Ὥστε, ἐπαναλαμβάνω, τὸ μέτρον τοῦτο εἶναι ἄστοχον, βεβιασμένον καὶ ἐντελῶς ἀδύνατον νὰ ἐφαρμοσθῇ. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἀποφάσεις της. Ὅλοι εἴμεθα ὑπὲρ τῶν λειτουργῶν τῆς ἐκπαιδεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται ὀλιγώτερον παντὸς ἄλλου, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι τὰ ζητήματα αὐτὰ λύονται δι’ αὐτοῦ τοῦ ἀφελοῦς τρόπου, ὁ ὁποῖος ἐνθυμίζει τὴν γνωστὴν λαϊκὴν παροιμίαν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν του καὶ νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν εἴσπραξιν τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς, ἡ ὁποία οὔτε πρόκειται νὰ εἰσπραχθῇ, τοὐλάχιστον εἰς τὴν ὕπαιθρον, καὶ ἐπὶ πλέον κρατεῖ ἐν δεδικαιολογημένῃ ἐξεγέρσει ὁλόκληρον τὸν πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ Βουλευτῶν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως. Ἀλλ’ ὡς διαπιστοῦται, ἀπουσιάζουν τινὲς ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν καὶ ἑπομένως αὕτη ἀπορρίπτεται. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας.

§95Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχῃ νὰ κάμῃ ἀνακοινώσεις, εἶναι περιττὴ ἡ γενίκευσις.

§96Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Εἶχα νὰ παρακαλέσω νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις καὶ διὰ τὰ δύο θέματα, διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν, ὁπότε θὰ εἴχαμε συγκεκριμένα πορίσματα. Ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος ἐψηφίσθη ὑπὸ τὴν ἀμείλικτον πίεσιν τῶν πραγμάτων. Ὡς μὲ ἐπληροφόρησεν ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἅπαντες οἱ γονεῖς καὶ κηδεμόνες τῶν Ἀθηνῶν, τοῦ Πειραιῶς καὶ ὅλης τῆς Ἑλλάδος διὰ τηλεγραφημάτων των ἀπεδέχθησαν τὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτήν.

§97Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ νόμος δὲν εἶχε σχέσιν μὲ τὴν ἀπεργίαν.

§98Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀπεργίας, ἡ ὁποία δὲν ἠξεύρω ἂν ἐπραγματοποιήθη, ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς αὔξησιν τοῦ ποσοῦ εἰς 500.000 δραχμάς. Ἦτο ἑνιαῖον μέτρον ληφθὲν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως. Οἱ γονεῖς καὶ κηδεμόνες τότε ἦσαν σύμφωνοι.

§99Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Οἱ ἐκπαιδευτικοί μας παραδίδουν μαθήματα καὶ αἱ ἀποδοχαί των εἶναι πολὺ μεγαλύτεραι ἀπὸ τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων. Ὑπάρχουν Διευθυνταὶ τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας τῶν Ὑπουργείων, ποὺ παίρνουν ὀλιγώτερα τῶν διδασκάλων.

§100Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Δὲν εἶναι ἀκριβὲς τοῦτο. Εἶναι βεβαίως ἀληθές, ὅτι εἰς τὰς μεγάλας πόλεις ὡρισμένοι καθηγηταὶ παραδίδουν μαθήματα κατ’ οἶκον καὶ πρὸς τοῦτο ἐξέδωσα σχετικὴν διαταγήν. Ἐλπίζω ὅτι κατόπιν τούτου, τὸ κακὸν τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι γενικόν, θὰ περιορισθῇ.

§101Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Οἱ καθηγηταὶ ἀμείβονται ὀλιγώτερον.

§102Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουρ. Παιδείας). Μοῦ ἐδόθη εὐκαιρία νὰ διαπιστώσω, ὅτι πράγματι πένονται. Δὲν δύναμαι νὰ παρίδω τὸ γεγονός, ὅτι εἶναι τραγικωτάτη ἡ κατάστασις τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Καὶ ὅταν ἀνεκινήθη τὸ ζήτημα καὶ σήμερον καταβάλλονται προσπάθειαι πρὸς ρύθμισιν τοῦ θέματος. Ἡ προσπάθεια αὐτὴ καθιστᾷ τὸ μέτρον τῶν ἐπιδομάτων προσωρινόν, διότι δὲν δύνανται νὰ συνεχισθοῦν τὰ ἐπιδόματα. Ὁ νόμος αὐτὸς ἔχει πολλὰ πρῶτα. Δὲν εὐχαριστεῖ ὁ νόμος αὐτὸς οὐδένα, καθὼς καὶ τὸν ἐκπαιδευτικὸν κλάδον, διότι ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ὁ νόμος αὐτὸς εἶχεν εἰς τὴν συνείδησιν καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὸν ἐθέσπισαν καὶ ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι τὸν ἐφαρμόζομεν, τὸν χαρακτῆρα τῆς προσωρινότητος. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἐζητήθη ἀπὸ τοὺς καθηγητὰς πρόσθετος ἐργασία. Πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ὅταν εἰς ὅλους τοὺς καθηγητὰς καὶ διδασκάλους ἐπεβάλαμεν νὰ διδάσκουν κατὰ μέσον ὅρον 64 παιδιὰ ἕκαστος, ἀντὶ 40 ποὺ ἔπρεπε, ὑπάρχει ὑπερωρία καθημερινῶς. Αὐτὸ τοῦτο τὸ γεγονὸς ἀποτελεῖ πραγματικήν, ἐπαναλαμβάνω, ὑπερωρίαν, τὴν ὁποίαν δὲν ἠξεύρω ἂν ἄλλοι ὑπάλληλοι ἔχοντες δικαίωμα ὑπερωρίας, προσφέρουν τόσην πρόσθετον ἐργασίαν ὡς οἱ ἐκπαιδευτικοί.

§103Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ καθηγηταὶ ἠξίωσαν νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ νόμου; Ὑπάρχει μεταγενέστερον αἴτημα τῶν καθηγητῶν; Διότι ὅταν ἐγένετο ὁ νόμος, οἱ καθηγηταὶ συνεφώνησαν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§104Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουρ. Παιδείας). Ὑπῆρξαν ὡρισμένοι καθηγηταί, οἱ ὁποῖοι ἠξίωσαν τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως, ἀλλὰ καὶ ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰς εἰδικὰς συνθήκας τῶν καθηγητῶν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴν ἀποδεχθῶ τὸ λογικὸν αὐτὸ αἴτημα. Ἡ Ὁμοσπονδία ἠξίωσεν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν, μὴ ἀποδεχθεῖσα τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου καὶ πρὸ τῆς πιέσεως ἀπεργίας, ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ κάμῃ Κυβερνητικὴν πρᾶξιν, διὰ τῆς ὁποίας ηὔξησε τὸ ἐπίδομα εἰς 500.000 διὰ τοὺς ἀνωτέρους καὶ 300.000 διὰ τοὺς κατωτέρους βαθμούς. Δὲν ἐνεκρίθη ὅμως αὕτη καὶ δὲν ἐφηρμόσθη. Συνεπῶς εἰσέπραξαν οἱ καθηγηταὶ ἐπίδομα διὰ 15 ἡμέρας τοῦ Δεκεμβρίου μόνον, διότι οὔτε ὁ νόμος, οὔτε ἡ ὑπουργικὴ ἀπόφασις ἐφηρμόσθη. Θὰ ἤθελον, κύριοι, νὰ κάμω μίαν διευκρίνησιν. Γίνεται μία παρεξήγησις. Πουθενὰ δὲν παρέχεται ἡ μέση ἐκπαίδευσις δωρεάν. Ἔχομεν 3.700 καθηγητὰς καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ὑπάρχουν 3.000 κενά. Καθημερινῶς ἔχομεν ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας ἀξιώσεις νὰ ἱδρύσωμεν νέα Γυμνάσια καὶ νὰ συμπληρώσωμεν τὰς κενὰς θέσεις τῶν ὑπαρχόντων Γυμνασίων. Πῶς λοιπὸν εἶναι δυνατὸν νὰ πλαισιώσωμεν τὰ κενὰ αὐτὰ καὶ νὰ καταστήσωμεν τὴν μέσην ἐκπαίδευσιν ἀδάπανον;

§105Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Αὐτὸ ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὰς δηλώσεις σας περὶ προσωρινότητος τοῦ μέτρου.

§106Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουρ. Παιδείας). Δυστυχῶς εἶχα ζητήσει νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις καὶ δὲν ἐπερίμενα νὰ ἐπεκταθῇ σήμερον, ὥστε νὰ ἔχω μαζί μου τὸν σχετικὸν φάκελλον. Νομίζω ὅμως, ὅτι τὰ προπολεμικῶς καταβαλλόμενα τέλη δὲν φθάνουν τὸ ποσὸν τῶν σημερινῶν τελῶν καὶ ἐπιδομάτων. Συνεπῶς δὲν εὐσταθεῖ οὐδὲν παράπονον.

§107Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον καὶ Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ λέγω ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἔχει τὴν ἔννοιαν προοδευτικῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα εἶναι ἀντικοινωνικόν. Δὲν ἐπιτρέπεται οὕτω τὰ παιδιὰ τοῦ ἀγρότου καὶ ἐργάτου νὰ στεροῦνται τῆς παιδείας. Δὲν νομίζω ὅτι εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἐπιτρέπεται ἡ λῆψις τοιούτου μέτρου. Τὰ παιδιὰ πρέπει νὰ εὑρίσκωνται ὅλα εἰς τὴν ἰδίαν μοῖραν, πτωχὰ καὶ πλούσια. Θὰ πρέπῃ τὸ Κράτος νὰ εὕρῃ ἄλλον τρόπον πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ κόσμου.

§108Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Θὰ ἐξαιρέσωμεν τοὺς ἀπόρους.

§109Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ἐξαιροῦνται μόνον οἱ Δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ οἱ ἀνταρτόπληκτοι.

§110Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουρ. Παιδείας). Ὁ νόμος προβλέπει μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑποχρέων μέχρι 35%, ἐνῷ μέχρι τοῦδε ἐξῃρέθησαν ὀλιγώτεροι. Συνεπῶς ὑπάρχει δυνατότης ἐπεκτάσεως τῶν ἐξαιρέσεων.

§111Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Οἱ πολύτεκνοι δὲν ἐξαιροῦνται, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι πάσης προστασίας.

§112Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουρ. Παιδείας). Οἱ πολύτεκνοι ἐξαιροῦνται.

§113Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Οἱ σεισμόπληκτοι δὲν δύνανται νὰ διαθρέψουν ἑαυτούς, ὄχι νὰ πληρώσουν καὶ τὸ ποσοστὸν τοῦτο. Δὲν θὰ τοὺς ἐξαιρέσητε;

§114Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ πρέπῃ νὰ ληφθῇ ἀπὸ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ὑπάρχουν περιφέρειαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς ἀθλίαν κατάστασιν, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ εἰσφέρουν οὐδὲ ὀβολόν.

§115Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Θὰ πρέπῃ νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ μαθηταὶ τοῦ Γυμνασίου Μελιγαλᾶ, ὅπου ἐφονεύθησαν ὑπὸ τῶν κομμουνιστῶν 2.000 ἐθνικόφρονες πολῖται καὶ οἱ ἄνθρωποι στεροῦνται τῶν πάντων.

§116Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νὰ ἐξαιρεθοῦν καὶ οἱ σεισμόπληκτοι Χίου, διότι στεροῦνται καὶ τοῦ ἄρτου.

§117Γ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Τὸ συζητούμενον μέτρον εἶναι ἀντιλαϊκὸν καὶ δὲν θὰ πρέπῃ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ τὸ ὑποστηρίξῃ.

§118Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουρ. Παιδείας). Δὲν δύναται νὰ γίνῃ τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ περιληφθοῦν καὶ ἄλλαι κατηγορίαι, ὥστε τὸ ποσοστὸν τῶν ἐξαιρουμένων νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ 35%.

§119Α. ΣΒΩΛΟΣ. Εἶναι ἀναμφίβολον ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἀσυμπαθής, καὶ δικαίως. Καὶ θὰ ἔπρεπε μετὰ θάρρους νὰ τὸ ὁμολογήσητε, διότι διὰ τὸ μέτρον αὐτὸ δὲν εἶσθε σεῖς ὑπεύθυνος, κ. Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, διότι ἐλήφθη ὑπὸ τοῦ προκατόχου σας. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ ἄν τὸ μέτρον ἐξαιρῇ πολλὰς ἢ ὀλίγας κατηγορίας. Τὸ ζήτημα θὰ πρέπῃ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἄλλως καὶ ἡ συζήτησις θὰ πρέπῃ νὰ περιστραφῇ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νόμου καὶ ὄχι εἰς τὰς ἐξαιρέσεις. Ὁ νόμος αὐτός, πράγματι, μεταβάλλει τὴν κοινωνικὴν θέσιν τῆς μέσης παιδείας καὶ τὴν σχέσιν της μὲ τὴν ἐκπαιδευτικὴν πολιτικήν. Βέβαια, ἡ μέση παιδεία δὲν εἶναι κατὰ τὸ Σύνταγμά μας δωρεάν, ὅπως ἡ δημοτική. Καὶ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι εἰς ἄλλας χώρας ἡ μέση παιδεία δὲν παρέχεται κατὰ τὸ Σύνταγμα δωρεάν. Δι’ ὡρισμένας χώρας εἶναι τοῦτο ἀκριβές. Δι’ ἄλλας ὄχι. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ πολιτικὴ αὐτή, πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ σχέσις, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον μας μεταξὺ δημοτικῆς παιδείας καὶ μέσης παιδείας. Οὐδεὶς ἀπὸ ἡμᾶς ἀγνοεῖ, ὅτι ἡ δημοτικὴ παιδεία δὲν εἶναι ἐπαρκὴς παρ’ ἡμῖν, διὰ νὰ δώσῃ εἰς τὸν μαθητὴν τὰ στοιχειώδη ἐφόδια γνώσεων καὶ τὰ στοιχεῖα τῶν ἀξιῶν, τὰ ὁποῖα δίδει ἀλλοῦ ἡ δημοτικὴ ἐκπαίδευσις. Τὰ ἔτη ἄλλως τε τῆς δημοτικῆς παιδείας φέρονται εἰς ἄλλας χώρας πρὸς τὰ ὀκτώ, διότι δὲν ἀρκοῦν πλέον τὰ ἕξ. Ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηριχθῇ διὰ τὴν χώραν μας, ὅτι ἡ δημοτικὴ ἐκπαίδευσις ὑπῆρξε ποτὲ ἢ εἶναι καὶ τώρα ἐπαρκὴς ἀπὸ τῶν ἀπόψεων αὐτῶν τῆς ποιότητος καὶ τοῦ χρόνου, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ σημασίαν ἄν ἡ μέση παιδεία εἶναι εὐθηνὴ ἢ ἀκριβή; Εἰς τὴν χώραν μας ἀνέκαθεν κάθε γονεὺς ἔχει τὴν φιλοδοξίαν νὰ στείλῃ μὲ κάθε τρόπον τὸ παιδί του εἰς τὴν μέσην ἐκπαίδευσιν, ὄχι μόνον διὰ νὰ ἀποκτήσῃ ἕνα προσόν, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ λάβῃ ἐπαρκῆ μόρφωσιν. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον καὶ ἡ Πολιτεία εἰς αὐτὴν τὴν λαϊκὴν ἀπαίτησιν ὑπείκουσα, τὴν μέσην παιδείαν τὴν ἔχει κάμει ἀνέκαθεν ἀρκετὰ προσιτήν, ἀρκετὰ εὐθηνήν. Ὁ νόμος, περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλοῦμεν, μεταβάλλει τὴν μέσην παιδείαν σχεδὸν εἰς ἰδιωτικήν, διότι δὲν τῆς αὐξάνει μόνον τὰ τέλη, ἀλλὰ τῆς ἐπιβάλλει καὶ μίαν φορολογίαν ἀρκετὰ σημαντικήν. Καὶ δὲν τὴν μεταβάλλει ἐκτάκτως, διὰ μίαν σχολικὴν περίοδον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ μέλλον. Διότι, κ. Ὑπουργέ, ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος ἐπιβάλλει τὴν φορολογίαν καὶ διὰ τὸ μέλλον, προβλέπων ὅτι θὰ καθορίζεται κατ’ ἔτος. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα ἐπιχείρημα, κύριοι συνάδελφοι, ἐναντίον τῆς γνώμης, ἡ ὁποία διατυποῦται, νὰ κυρωθοῦν οἱ ἀναγκαστικοὶ νόμοι καὶ τὰ ψηφίσματα συλλήβδην, ἄνευ συζητήσεως ἑνὸς ἑκάστου. Καὶ ἔτσι βαδίζομεν πρὸς μεταβολὴν τῆς κοινωνικῆς σημασίας καὶ τῆς φύσεως τῆς μέσης παιδείας. Διὰ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ ἀνάγκη τῶν ἐκπαιδευτικῶν, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν. Τοὐναντίον μάλιστα, ἐὰν πράγματι θέλωμεν, ὅπως εἶπεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις, νὰ καλλιεργήσωμεν ὑπὸ τὴν Ἀκρόπολιν τὸ πνεῦμα, πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργούς, μὴ στερουμένους οὐ μόνον τῶν ἐφοδίων τῆς ζωῆς, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα συντελοῦν εἰς τὴν καθόλου ἀνύψωσιν τῆς ζωῆς των. Ἀλλ’ ἐρωτῶ: Εἰς τοῦτο θὰ συντελέσῃ ἡ μέθοδος τῆς φορολογίας τοῦ μαθητοῦ; Διότι σημειωτέον, ἡ φορολογία ἐπιβάλλεται ἐπὶ τοῦ μαθητοῦ καὶ ὄχι ἐπὶ τοῦ γονέως, καὶ αἱ κυρώσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι σκληραί, ἐπιβάλλονται ἐναντίον τοῦ μαθητοῦ καὶ ἀφοροῦν τὸ μέλλον τοῦ παιδιοῦ, ἀφοῦ ὁ καθυστερῶν τὴν καταβολὴν τοῦ φόρου μαθητὴς ἀποβάλλεται ἀπὸ τὸ σχολεῖον καὶ χάνει τὸ ἔτος του. Εἶναι ἄξιον θαυμασμοῦ πῶς ἐφευρέθη τόσον σκληρόν, ἀντικοινωνικὸν καὶ ἀντιπνευματικὸν μέτρον. Καὶ διερωτῶμαι πῶς σεῖς, κ. Ὑπουργέ, μὲ τὴν γνωστήν σας πνευματικὴν ἰδιοσυστασίαν, ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε οἱανδήποτε ἐπιείκειαν ἀπέναντι τοιούτου νόμου; Εἶναι ἀσυμβίβαστον, λοιπόν, τὸ νομοθέτημα, ὄχι μόνον πρὸς τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰς στοιχειώδεις ἀξιώσεις τοῦ λαοῦ μιᾶς Δημοκρατίας. Καὶ ἂν ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀρχῆς, εἶναι ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν βασικὸν κοινωνικὸν λόγον. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πολλὰ χρόνια τώρα, καλλιεργεῖται μέσα εἰς τοὺς κύκλους ποὺ ἀνέκαθεν μισοῦν τὸν λαόν, ἡ ἰδέα ὅτι τὰ πολλὰ γράμματα δὲν χρειάζονται εἰς τὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ, ὅτι δὲν εἶναι διὰ τοὺς πτωχούς, ἀλλὰ μόνον διὰ τοὺς πλουσίους, εἴτε πρόκειται περὶ τῆς μέσης παιδείας, εἴτε, κατὰ μείζονα λόγον, διὰ τὸ Πανεπιστήμιον. Τοιαύτας ἀντιλήψεις ὅμως εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνεχθῇ κανείς, ἄν θέλῃ νὰ λέγεται ἔστω καὶ στοιχειωδῶς προοδευτικός. Καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε τὸ Ὑπουργεῖον ὄχι νὰ ζητήσῃ νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν ἀντιλαϊκὸν αὐτὸν νόμον, ἀλλὰ νὰ ἐπιληφθῇ οἱασδήποτε εὐκαιρίας διὰ τὴν καταδίκην καὶ τὴν κατάργησίν του.

§120Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, ἐθίξατε γενικώτερον τὸ πρόβλημα τῆς παιδείας. Πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι πράγματι ἡ παιδεία μας νοσεῖ βαρέως καὶ ἔχομεν καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν νὰ διαγνώσωμεν τὴν νόσον καὶ νὰ θεραπεύσωμεν αὐτὴν ἀποφασιστικῶς. Δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἀρξαμένην προσπάθειαν διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς παιδείας. Πρέπει νὰ θέσωμεν τὴν παιδείαν εἰς τὸ ὕψος της, διότι ἔχει παρεξηγηθῆ καὶ ὅλοι οἱ νέοι ζητοῦν νὰ λάβουν ἕνα ἀπολυτήριον διὰ νὰ καταλάβουν μίαν δημοσίαν θέσιν. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Πρέπει νὰ συνεργασθῶμεν ὅλοι εἰλικρινῶς, διὰ νὰ ἐνισχύσωμεν καὶ νὰ τονώσωμεν τὴν παιδείαν. Ἀλλὰ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ μοῦ δώσετε μικρὰν πίστωσιν χρόνου διὰ νὰ καταλήξω εἰς τὰς ἀποφάσεις καὶ νὰ δώσωμεν τὴν ἐνδεδειγμένην λύσιν. Ἐλπίζω ὅτι μὲ ὀλίγην καλὴν θέλησιν, ἐὰν ἀφήσωμεν καὶ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος βάσει τῆς κυβερνητικῆς ἀποφάσεως, θὰ φθάσωμεν εἰς καλὸν ἀποτέλεσμα.

§121Γ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Τὸ μέτρον αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, προκαλεῖ τὴν ἀγανάκτησιν τῶν κηδεμόνων καὶ τῶν γονέων, διότι τὸ Κράτος κάμνει τὸν κουβαρδᾶν μὲ τὴν ἰδικήν των τσέπην, ὅταν δὲ ἔστειλαν τὰ παιδιά των εἰς τὸ σχολεῖον δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει των τὴν εἰσφορὰν αὐτήν. Οἱ γονεῖς εὑρίσκονται κυριολεκτικῶς ἐν ἀγανακτήσει καὶ ἔχουν ἐπαναστατήσει, διότι ἀπειλοῦνται τὰ παιδιά των νὰ διωχθοῦν ἀπὸ τὰ Γυμνάσια.

§122Γ. ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ. Ἡ δαπάνη αὐτὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ καλυφθῇ ἀπὸ τὰ 3000 κενὰ τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως, τὰ ὁποῖα, ὅπως εἴπατε, ὑπάρχουν;

§123Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Δὲν ὑπάρχει πίστωσις δι’ αὐτούς, ἑπομένως δὲν ὑπάρχει δαπάνη.

§124Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δὲν νομίζετε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι οἱ καθηγηταὶ ἐκ πατριωτισμοῦ καὶ ἐν συνειδήσει τοῦ καθήκοντός των πρέπει νὰ κάμουν ὀλίγην ὑπομονήν, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις, ὡς ἐδηλώσατε, ἐντὸς διμήνου θὰ ρυθμίσῃ τὸ ὅλον ὑπαλληλικὸν ζήτημα;

§125Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Οὐδεμία περιοχὴ τοῦ Κράτους δὲν ὑπάρχει ποὺ νὰ μὴν ἔχῃ καταστραφῆ. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ κατεστραμμένοι αὐτοὶ ἄνθρωποι νὰ πληρώσουν τὴν εἰσφοράν.

§126Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Ἡ Κυβέρνησις, κ. Βουλευταί, ἐξήτασε τὸ ζήτημα ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς του καὶ ἔφθασεν εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν μὲ τὰς ἐξαιρέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ διευκολύνουν πολλοὺς ἐκ τῶν ἀπόρων μαθητῶν. Παρακαλῶ, μὴν ἐπιμείνετε. Προσεπαθήσαμεν νὰ συμβιβάσωμεν τὰ πράγματα. Ἀφήσατε νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ κυβερνητικὴ ἀπόφασις. Ἔχομεν τὰ πρῶτα ἀποτελέσματα τῆς ἐφαρμογῆς αὐτῆς καὶ ἐλπίζομεν ὅτι θὰ πᾶνε ὅλα καλά.

§127Α. ΖΑΚΚΑΣ. Οἱ ὑπάλληλοι καὶ οἱ ἐργάται, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων των, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἐπιβαρύνωμεν. Σκεφθῆτε, μήπως ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ διὰ τὰ ἐκπαιδευτικὰ τέλη εἶναι δυνατὸν νὰ πληρωθῇ ἀπὸ τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα των.

§128Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὅλα τὰ θέματα συνεζητήθησαν. Ἡ Κυβέρνησις, λέγω, διὰ τῆς ἀποφάσεως τὴν ὁποίαν ἔλαβε, θὰ διευκολύνῃ τὰ πράγματα. Εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ διευκολυνθοῦν τὰ πράγματα διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς καὶ οἱ πραγματικῶς ἄποροι καὶ καλοὶ μαθηταὶ θὰ ἐξαιρεθοῦν τῆς εἰσφορᾶς.

§129Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Οἱ πραγματικῶς ἄποροι θὰ ἐλεγχθοῦν βάσει τῶν πιστοποιητικῶν ἀπορίας;

§130Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουρ. Παιδείας). Μάλιστα. Καὶ οἱ καλοὶ μαθηταὶ διὰ τῆς βαθμολογίας των.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δημάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ ἀφορώσης τὸ Γυμνάσιον Σπάρτης.

§132Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἡ ἐπερώτησίς μου, κύριοι Βουλευταί, εἶναι συνέχεια τῆς προηγουμένης συζητήσεως καὶ ἀφορᾷ τὸ Γυμνάσιον Σπάρτης. Ὑπάρχει εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου ἕνα καὶ μόνον Γυμνάσιον, τὸ ὁποῖον ἀριθμεῖ 1600 μαθητάς, τὸ δὲ διδακτικὸν προσωπικὸν δὲν εἶναι οὔτε τὸ τέταρτον τοῦ ἀπαιτουμένου. Κάθε τάξις ἔχει περὶ τοὺς 150–200 μαθητάς. Εἰς τὴν Λακωνίαν, ὅπως γνωρίζετε, ὁ συμμοριτισμὸς ἦτο εἰς ὀξυτάτην μορφήν, ὅπως καὶ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα.

§133Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Αὐτὸ συνέβαινεν εἰς ὅλα τὰ Γυμνάσια.

§134Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Λέγω, ὅτι ὅλη ἡ περιοχή, πλὴν τῆς Σπάρτης, κατείχετο ἀπὸ τοὺς ἀντάρτας καὶ οἱ μαθηταὶ συνεκεντρώθησαν εἰς τὴν Σπάρτην. Ὅλοι οἱ καθηγηταὶ ἐφρόντισαν διὰ διαφόρων μέσων καὶ ἀπεσπάσθησαν εἰς τὰ κέντρα. Ἐρωτῶ, τὰ παιδιὰ αὐτὰ θὰ μάθουν γράμματα ὅταν δὲν ἔχουν καθηγητάς; Ἐξηντλήθη ἡ ὑπομονὴ ὅλου τοῦ κόσμου. Ἢ πρέπει νὰ κλείσωμεν τὸ Γυμνάσιον, ἢ πρέπει νὰ στείλωμεν καθηγητάς. Δὲν ἔχομεν Κράτος Δικαίου, ὅταν ἔχωμεν ὡρισμένα Γυμνάσια προνομιοῦχα καὶ κυρίως τῶν κέντρων καὶ ἄλλων περιφερειῶν τὰ Γυμνάσια νὰ μὴν ἔχουν καθηγητάς. Διότι ἐνῷ ἡ περιφέρειά μας εἶχεν ἄλλοτε καὶ ὀκτατάξιον Γυμνάσιον σήμερον οἱ κάτοικοι ἀναγκάζονται νὰ ὑποβάλλωνται εἰς τόσας καὶ τόσας δαπάνας νὰ στέλλουν τὰ παιδιά των εἰς ἄλλα Γυμνάσια καὶ αὐτὰ νὰ μὴν ἔχουν καθηγητάς. Τὸ Καστόρι π. χ., τὸ ὁποῖον εἶναι μία ὡραία πόλις, διατί νὰ μὴν ἔχῃ ἕνα ἡμιγυμνάσιον; Εἴδομεν τὴν κρίσιν τὴν οἰκονομικήν, τὴν ὁποίαν διέρχονται οἱ καθηγηταί. Δὲν ζητοῦμεν νὰ διορίσητε ἄλλους, ἀλλὰ ζητοῦμεν ἀπὸ τὰ Γυμνάσια, τὰ ὁποῖα εἶναι πλήρη, νὰ γίνῃ μία ἀποσυμφόρησις καὶ νὰ τοποθετηθοῦν μερικοὶ καθηγηταὶ εἰς ἐκεῖνο τὸ δύσμοιρο Γυμνάσιο τῆς Σπάρτης. Εἶναι μαθηταί, οἱ ὁποῖοι κρίνονται βάσει τῶν γραπτῶν καὶ οὐχὶ προφορικῶς. Πρέπει νὰ ἀποδοθῇ τὸ δίκαιον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ θελήσῃ νὰ μὴν ἀναγνωρίσῃ τὸ δίκαιον αὐτό.

§135Π. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναγνωρίζομεν τὴν τεραστίαν δυσκολίαν τῆς συμπληρώσεως τῶν κανόνων τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ὑποθέτω ὅτι καὶ σεῖς δὲν θὰ παραγνωρίζητε τὴν ἐλαττωματικὴν λειτουργίαν ὅλων τῶν Γυμνασίων ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος. Θὰ σᾶς κάμω μίαν στατιστικὴν διὰ τὸ περυσινὸν ἀκαδημαϊκὸν ἔτος. Ἐκ τοῦ Γυμνασίου Σπάρτης ἀπεφοίτησαν περὶ τοὺς 150 μαθηταί, ἔλαβον τὴν ἄγουσαν πρὸς τὰς ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τῶν ἀνωτάτων ἱδρυμάτων. Ἐκ τῶν 100 μαθητῶν εἰσῆλθον μόνον 5, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὰς Σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου. Τὰ συμπεράσματα εἶναι θλιβερώτατα. Τὸ συμπέρασμα εἶναι σαφές. Παρὰ τὴν φιλότιμον προσπάθειαν τῶν καθηγητῶν, ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν εἶναι ἀνεπαρκής. Πρέπει νὰ εὑρεθῇ κάποιο μέτρον ἢ λύσις, ἡ ὁποία νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν θλιβερὰν αὐτὴν διαπίστωσιν, ἐκ τῆς ὁποίας θὰ ἔχωμεν ἀποτελέσματα θλιβερώτερα.

§136Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Εἶμαι σύμφωνος. Ἡ παιδεία μας νοσεῖ, πρέπει νὰ διαγνώσωμεν τὴν νόσον καὶ νὰ τὴν θεραπεύσωμεν. Ἡ κατάστασις τῶν σχολείων τῆς Λακωνίας παρουσιάζει, ἀπὸ ἐτῶν, ἀνάγκην ἐπανδρώσεως. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἴσως εἶχον εἰς τὸ παρελθὸν εὐκαιρίαν νὰ ἔχουν διορθώσει τὸ κακὸν καὶ νὰ ἔχουν ἱδρύσει καὶ τὰ ἡμιγυμνάσια αὐτά. Σήμερον ὅμως, δύο μῆνας πρὸ τῶν ἐξετάσεων, ὅταν ὅλα τὰ Γυμνάσια ἔχουν ἀνάγκην προσωπικοῦ, εἶναι ἀδύνατον εἰς παραμονὰς ἐξετάσεων νὰ ἀποσπάσω καθηγητὰς ἀπὸ ἄλλα Γυμνάσια, διὰ νὰ ἐπανδρώσω ἄλλα, διότι αὐτὸ ζημιώνει καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα καλῶς λειτουργοῦν, χωρὶς νὰ βελτιωθῇ ἡ κατάστασις ἐκείνων τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν κακῶς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἵδρυσιν ἄλλων Γυμνασίων, τὰ πράγματα δὲν εἶναι τόσον εὔκολα. Ἡ ἔλλειψις προσωπικοῦ πολλαπλασιάζεται ἐφ’ ὅσον ἱδρύονται νέα Γυμνάσια. Ἀλλά, ὅπως προηγουμένως ἐτόνισα, τὸ ὅλον ἐκπαιδευτικὸν πρόβλημα, ὅπως διεμορφώθη ἀπὸ τὰς τελευταίας περιστάσεις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ προχείρως. Εἰς ξένας χώρας, μετὰ τὸ τέρμα τοῦ πολέμου, ἤρχισαν νὰ συζητοῦν κατὰ σοβαρὸν τρόπον καὶ ἔχουν παρέλθει 4 χρόνια καὶ δὲν ἔφθασαν ἀκόμη εἰς συμπεράσματα, κατὰ ποῖον τρόπον πρέπει νὰ ἀνασυγκροτήσουν τὴν παιδείαν. Μόλις χθὲς εἰς τὴν Ἰταλικὴν Βουλὴν ὁ Ὑπουργὸς εἰσήγαγε τὰς μεταρρυθμίσεις, τὰς ὁποίας ἐπὶ 4 χρόνια συνεζήτουν. Θὰ εἶμαι εὐτυχής, ἐὰν μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία καὶ ἐγὼ νὰ εἰσηγηθῶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου εἰς τὴν Βουλήν, ὁπότε θὰ συζητηθῇ, διὰ νὰ ἐξεύρωμεν τὸν καλλίτερον τρόπον πρὸς λύσιν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ ζητήματος. Εἰς παραμονὰς ἐξετάσεων, μὴ μοῦ ζητῆτε οὔτε καθηγητάς, οὔτε διδασκάλους. Ἀγωνίζομαι, κύριοι, καθημερινῶς μὲ πραγματικὴν ἀγωνίαν στῆθος πρὸς στῆθος. Ὑπάρχουν ἑκατοντάδες ἀποσπάσεις, αἱ ὁποῖαι αὐξάνουν εἰς κάθε μεταβολὴν Ὑπουργοῦ. Πρέπει νὰ εἰσέλθωμεν εἰς ἕνα δρόμον πειθαρχημένον καὶ νὰ ἐκλείψουν τὰ κακὰ αὐτά. Συνεπῶς θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ βεβαιώσωσι καὶ τοὺς πατριώτας των, ὅτι εἰς τὰς παραμονὰς ἐξετάσεων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοικονομήσωμεν προσωπικόν, ὥστε νὰ τοὺς ἐνισχύσωμεν. Ἄς ἐλπίσωμεν νὰ τὸ πράξωμεν εἰς τὸ μέλλον καὶ νὰ συμπληρώσωμεν τὰ κενά. Καμμία ἀνασυγκρότησις τῆς χώρας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἑδραιωθῇ, ἐὰν δὲν προβῶμεν εἰς τὴν ἀνόρθωσιν τῆς παιδείας. Καὶ ἀνόρθωσις τῆς παιδείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, ἐὰν δὲν προβῶμεν εἰς τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν κενῶν πρῶτον τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως καὶ ὕστερα τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως. Χαίρω, διότι σᾶς εὑρίσκω συμφώνους εἰς τὰς ἀπόψεις αὐτάς.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν διὰ τὸν διορισμὸν τοῦ Π. Κερασώτη.

§138Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἔχω ζητήσει διὰ τῆς ἐπερωτήσεως τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου τοῦ ἐν λόγῳ ὑπαλλήλου. Ἐπῆγα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δυστυχῶς ὁ ἁρμόδιος προσωπάρχης μοῦ εἶπε, δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς τὸν δώσω. Ἔρχομαι τώρα πρὸς ὑμᾶς καὶ τὴν Βουλὴν καὶ ζητῶ νὰ κατατεθῇ ὁ φάκελλος. Ὁ κ. Πρόεδρος ἐζήτησε τὸν φάκελλον, δὲν ἠξεύρω ὅμως διὰ ποῖον λόγον δὲν κατατίθεται ὁ φάκελλος, ἵνα λάβω γνῶσιν αὐτοῦ.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν πληροφοροῦμαι ὅτι μόλις κατετέθη ὁ φάκελλος.

§140Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἔχει καλῶς. Θὰ παραλάβω τὸν φάκελλον, τὸν ὁποῖον ζητῶ ἀπὸ ἓξ ἡμερῶν.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δημάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Γεωργίας διὰ τὴν μὴ λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν πληγέντων ἐκ τοῦ πάγου ἰδιοκτητῶν ἑσπεριδοειδῶν.

§142Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Δημάκη μόλις σήμερον εἰς τὰς 11 τὸ πρωΐ ἔφθασεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἀπησχολημένος εἰς διαφόρους συνεργασίας, δὲν εἶχα τὸν καιρὸν νὰ μελετήσω τὸ θέμα. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μοῦ δοθῇ χρόνος τοὐλάχιστον μιᾶς ἡμέρας διὰ νὰ ἀπαντήσω.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Ντάγγας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν, Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Πρόεδρον Κυβερνήσεως.

§144Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, μέ ἔφερεν εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν ὑπόθεσις ἐκτάκτως σοβαρὰ καὶ ἐξαιρετικῶς ἐπείγουσα, ἀφορῶσα τὴν διατήρησιν τῆς στέγης ἢ τὸ ἄμεσον ξεσπίτωμα 400 περίπου πτωχῶν ἀτόμων κατοίκων τῆς πόλεως Νικαίας. Τὸ ἱστορικὸν ἐν συντομίᾳ τῆς ὑποθέσεως ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἔκτασις περίπου 10.000 τεκτονικῶν τ. π. ἔχει πωληθῆ μὲ ἰδιωτικὰ προσύμφωνα πρὸ 20ετίας περίπου ἀπὸ τοὺς κυρίους καὶ κατόχους τούτων καὶ διαφόρους ἐργάτας καὶ ἄλλους πρόσφυγας οἰκιστὰς τῆς περιοχῆς ἐκείνης τοῦ ἰδιοκτήτου καὶ πωλητοῦ ταύτης εἰσπράξαντος τμηματικῶς τὸ σύνολον τοῦ τιμήματος. Ὁ ἰδιοκτήτης Β. Ράλλης, ἀποβιώσας ἐκληρονομήθη ἀπὸ τὸν υἱόν του Σ. Ράλλην, ὁ ὁποῖος ἔκρινε σκόπιμον νὰ μεταβιβάσῃ εἰκονικῶς τὴν ὅλην ἔκτασιν εἰς ἕνα ὀνόματι Λαμπίρην καὶ ὁ Λαμπίρης ἐν συνεχείᾳ δι’ ἑνὸς εἰκονικοῦ χρέους πρὸς ἕνα Παναγόπουλον ἀφῆκεν ὅλην αὐτὴν τὴν ἔκτασιν νὰ φθάσῃ εἰς πλειστηριασμόν, ὅστις καὶ κατεκυρώθη εἰς τὸν Γ. Παναγόπουλον, ὁ ὁποῖος δυνάμει περιλήψεως κατακυρωτικῆς ἐκθέσεως ἐνεφανίσθη κύριος τῆς ἐκτάσεως ταύτης ἐκ πλειστηριασμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔγινεν ἐν συμπαιγνίᾳ καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀνεγείρει κτίσματα καὶ κατώκουν εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην, εὑρέθησαν πρὸ τοῦ κινδύνου νὰ ὑποστοῦν τὴν ἀποβολήν. Ἔσπευσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς καὶ ἐξεδόθη πρὸς προστασίαν αὐτῶν ἀρχικῶς τὸ Ν. Δ. 673)41, τὸ ὁποῖον ρητῶς καθώρισεν ὅτι κρίνεται ἡ ἔκδοσις τούτου ἀναγκαία διὰ τὴν ἀποκατάστασιν, συντήρησιν καὶ ὁμαλὴν λειτουργίαν τῆς δημοσίας τάξεως καὶ τοῦ δημοσίου βίου τῆς χώρας καὶ ἐπέτρεπε τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῆς ὅλης ἐκτάσεως πρὸς στέγασιν τῶν ἐργατῶν καὶ ἀπόρων ἐν γένει οἰκογενειῶν τῆς περιοχῆς ἐκείνης, οἱ ὁποῖοι ἐν τῷ μεταξὺ εἶχον καταβάλει ὁλόκληρον τὴν ἀξίαν εἰς τοὺς ἀρχικοὺς ἰδιοκτήτας. Ἐπεβλήθη εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου τούτου ἡ ἀναγκαστικὴ ἀπαλλοτρίωσις μὲ ἕνα Διάταγμα τοῦ 1943. Ἀλλὰ διότι τὸ Δημόσιον καίτοι καθωρίσθη ἡ τιμὴ μονάδος ἀποζημιώσεως τοῦ ἰδιοκτήτου παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Προέδρου τοῦ Πρωτοδικείου Πειραιῶς, δὲν κατέβαλε τὴν ἀποζημίωσιν, ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἐθεωρήθη ὡς ἀνακληθεῖσα δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 297)48 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία οὕτως ἀπεφάνθη καὶ εὑρέθησαν οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι εἰς τὴν δυσχερῆ θέσιν νὰ ἀποβληθοῦν καὶ πάλιν περὶ τὰ τέλη τοῦ 1948. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας πρὸς ἀναχαίτισιν τοῦ κινδύνου ἀποβολῆς, ὁ ὁποῖος πράγματι ὑφίστατο διὰ τὰ 400 αὐτὰ ἄτομα, διότι πρόκειται περὶ 50 οἰκογενειῶν, προέβη εἰς ἐπίταξιν μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 470 ἀπόφασιν τῆς 3.1.49 καὶ δυνάμει τῆς ἀποφάσεως ταύτης ὑφίσταται ἡ κατάστασις αὐτή. Ἀλλὰ βραδύτερον ἐξεδόθη ὁ ὑπ’ ἀριθ. 938 Α. Ν., ὁ ὁποῖος ἐπεκύρωσε τὸ κατοχικὸν Διάταγμα 673)41 καὶ ἐπανέλαβε ρητῶς ὅτι ἡ ἔκτασις αὐτὴ πρέπει νὰ ἀπαλλοτριωθῇ ὑπὲρ τῶν ἰδιωτῶν οἰκιστῶν καὶ καθώρισε καὶ τὸν τρόπον ἀπαλλοτριώσεως. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ κατάστασις εὑρίσκετο τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1949, ὅτε ἐξεδόθη ὁ ἀναγκαστικὸς αὐτὸς νόμος καὶ συνεχίζετο μέχρι τῆς 18.4.50, ὁπότε αἰφνιδίως τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δι’ ἑνὸς ἐγγράφου του ὑπ’ ἀριθ. 8.8.44 ἐζήτησε παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἀντὶ νὰ σπεύσῃ νὰ ἐπιβάλῃ νέαν ἀπαλλοτρίωσιν ὅπως ἔλεγεν ὁ νόμος, τὴν ἄρσιν τῆς ἐπιτάξεως, ὅπερ σημαίνει ὅτι ἐὰν πράγματι ἤθελεν αὐτὸ πραγματοποιηθῇ, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τὴν ἑπομένην δυνάμει ἀποφάσεων, τὰς ὁποίας εἶχεν ἐξασφαλίσει ὁ Παναγόπουλος, θὰ εὑρίσκοντο ἄστεγοι. Θέλω νὰ πιστεύω, καὶ δι’ αὐτὸ ὑποβάλω τὴν ὑπὸ συζήτησιν ἐπερώτησιν, ὅτι ἡ ἐνέργεια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ἐν προκειμένῳ ὑπῆρξε τὸ ὀλιγώτερον βεβιασμένη, διότι οὐδὲν ἔρεισμα ἠθικὸν ὑπάρχει εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν διὰ νὰ ἀποβληθοῦν 400 ἄτομα ἀπὸ τὰς κατοικίας των, ὅταν οὐσιαστικῶς ταῦτα ἔχουν καταβάλει τὸ τίμημα τῶν οἰκοπέδων καὶ ἔχουν ἐγείρει κτίσματα ἐπ’ αὐτῶν πρὸ 20ετίας λέγω. Νομικὸν ἔρεισμα δὲν νομίζω ὅτι ὑφίσταται, διότι ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος 938 εἶναι ἰσχυρός, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν ἔχῃ κυρωθῆ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, διότι ρυθμίζει ζήτημα ἐκτάκτως ἐπεῖγον, ἀναγόμενον εἰς τὴν διατήρησιν τῆς δημοσίας τάξεως. Δὲν στηρίζομαι εἰς τὸ γεγονὸς καὶ μόνον, ὅτι ἐφ’ ὅσον καὶ ὁ προηγούμενος νόμος διὰ τὴν φορολογίαν τῶν γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν μαθητῶν, ποὺ εἶναι ἀναγκαστικὸς νόμος κρίνεται συνταγματικός, ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον θὰ ἔπρεπε καὶ ὁ νόμος αὐτός, καίτοι μὴ κυρωθείς, νὰ θεωρηθῇ ἐν ἰσχύϊ, ἀλλὰ στηρίζομαι εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἐπαγίωσε τὴν νομολογίαν του, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο λόγῳ ἐκτάκτων ἀναγκῶν καὶ περιστάσεων καὶ λόγῳ τοῦ κατεπείγοντος, νὰ ἐκδώσῃ ἀναγκαστικοὺς νόμους. Καὶ προβάλλει τὸ ἐρώτημα ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ θεωρηθῇ ὁ νόμος αὐτὸς ὡς ἰσχύων, ὁ ὁποῖος νόμος ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν ὑψίστου κοινωνικοῦ συμφέροντος καὶ ἀφορᾷ ζήτημα δημοσίας τάξεως. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ βεβιασμένως ἐνήργησε καὶ ἡ ὅλη του ἐνέργεια, ἡ περιορισθεῖσα εἰς τὴν ἐπιζήτησιν τῆς ἀνακλήσεως τῆς γενομένης ἐπιτάξεως, τείνει εἰς τὸ ἔμμεσον ξεσπίτωμα 400 ἀτόμων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι θὰ κρίνητε καὶ σεῖς ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον, καθ’ ὅσον οὐδὲν ἔννομον συμφέρον θίγεται τρίτων, διότι ἀπεδείχθη ὅτι οἱ δικαιοπάροχοι τοῦ Γ. Παναγοπούλου εἶχον εἰσπράξει τὸ ἀρχικὸν τίμημα παρὰ τῶν οἰκιστῶν, οὗτος δὲ ἐτέλει ἐν γνώσει ὅτι ἡ ἔκτασις αὐτὴ ἦτο κατεχομένη ἀπὸ 50 περίπου οἰκογενείας καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ὁπωσδήποτε ἡ ἔκτασις αὐτὴ νὰ ἀνήκῃ εἰς ἐκείνους, οἵτινες εἶχον εἰσπράξει τὸ τίμημα ἔστω καὶ δι’ ἰδιωτικῶν προσυμφώνων. Στρέφομαι διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μου καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, διότι καὶ οὗτος εἶχεν ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος 938)49 ἴσχυε, νὰ προκαλέσῃ τὴν διὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν συνεννόησιν τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, ὥστε νὰ ἐκδώσουν τὸ νέον Διάταγμα τῆς ἀπαλλοτριώσεως, δοθέντος ὅτι ἐφ’ ὅσον οἱ οἰκισταὶ οὗτοι, ἐνῷ δὲν εἶχον ὑποχρέωσιν, καὶ παρὰ ταῦτα προσφέρονται νὰ καταβάλωσιν ἡμῖν ἤδη ἐκ νέου τὸ τίμημα, οὐδεμίαν ζημίαν θὰ ὑφίστατο τὸ Δημόσιον. Καὶ ἀπευθύνομαι καὶ πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ παρακαλῶ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ πὼς ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ ὅλον πρόβλημα τὸ οἰκιστικὸν ὡρισμένων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας ἀποβαλλόμενοι ἀπὸ τὰς οἰκίας των, θὰ καταλήξουν εἰς τὸ νὰ εὑρεθοῦν ἄστεγοι, ἐνῷ θὰ πρέπῃ τὸ Κράτος νὰ λάβῃ πρόνοιαν ὑπὲρ αὐτῶν, τὴν ὁποίαν καὶ ἐπιδιώκω διὰ τῆς ἐπερωτήσεως.

§145Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι Βουλευταί, νομίζω ὅτι ὁ συνάδελφος ἔχει τὰς ἀρίστας τῶν προθέσεων καὶ νομίζω ὅτι καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας εἶναι ἀπολύτως σύμφωνα μαζί του. Ἡ διαφορά, νομίζω, μὲ τὸν κ. συνάδελφον εἶναι διαφορὰ ὀφειλομένη εἰς μίαν παρεξήγησιν, διότι οὐδέποτε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐζήτησε τὴν ἄρσιν τῆς ἀποφάσεως ἐπιτάξεως. Ἐζήτησεν ἁπλῶς τὴν ἀνάκλησιν τοῦ ἀκυρωθέντος Διατάγματος ἀπαλλοτριώσεως, διότι νομίζω ὅτι ὁ κ. Στεφανόπουλος, ποὺ εἶναι παρὼν ἐδῶ, εἶχε μηνυθῆ ἀπὸ τὸν Παναγόπουλον, διότι εἶχεν ἀρνηθῆ νὰ ἐκτελέσῃ ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἀπηλλάγησαν δὲ τότε οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ βουλεύματος, καὶ νομικῶς ἡ κατάστασις ἔχει οὕτω: Αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκομαι πρὸ τῆς ἀνάγκης νὰ ἐκτελέσω τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ ἀνακλήσεως τοῦ Διατάγματος ἀπαλλοτριώσεως. Ἡ ἐπίταξις τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀνάκλησιν αὐτήν. Δυνάμεθα νὰ ἀνακαλέσωμεν τὸ Διάταγμα τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ νὰ μείνῃ ἐπιτεταγμένον αὐτὸ ὅσον καιρὸν θέλετε. Ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν νέου Διατάγματος καὶ ὡς ἐκ τούτου οὐδὲν ὑπάρχει ζήτημα.

§146Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Τὴν ἐπιβολὴν νέας ἀπαλλοτριώσεως δὲν ἐζητήσατε.

§147Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). «Ὡς τυγχάνει ....... (Ἀναγινώσκει)». Λοιπὸν βλέπετε ὅτι ὁ σκοπός μας εἶναι αὐτός. Καὶ ἡμεῖς καὶ σεῖς θέλομεν νὰ παραμείνουν οἱ 400 αὐτοὶ ἄνθρωποι ἐκεῖ. Ἀλλὰ δυστυχῶς, πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας νὰ ἐκδώσῃ ἕνα Διάταγμα ἀπαλλοτριώσεως. Πάντως ὅμως τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ὀφείλει νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας.

§148Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Ἐὰν ὑμεῖς, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἔχητε ἀντίρρησιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας δὲν δύναται νὰ ἔχῃ διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ νέου Διατάγματος ἀπαλλοτριώσεως.

§149Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ δηλῶ ἐπισήμως, ὅτι δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν.

§150Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Διότι ἀναγράφεται πίστωσις εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν θὰ πρέπῃ νὰ γνωρίσητε τοῦτο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος.

§151Ι. ΧΑΒΟΥΤΗΣ. Ἔπειτα ἀπὸ 10 ἔτη, ἐφ’ ὅσον ἔχουν κτίσει, πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ οἱ κύριοι νὰ χάσουν τὰ σπίτια των; Εἶμαι καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὴν Κοκκινιὰ καὶ ἦλθε μία ἐπιτροπὴ ἀπὸ 50 ἄτομα καὶ μοῦ παρεπονέθησαν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Εἶναι δυνατὸν ὕστερα ἀπὸ 50 ἔτη νὰ τὰ χάσουν;

§152Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ποῖος σᾶς εἶπε νὰ τὰ χάσουν;

§153Ι. ΧΑΒΟΥΤΗΣ. Μετεχειρίσθησαν αὐτοὶ οἱ κύριοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὰ οἰκόπεδα, πᾶν μέσον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω πάρα πολύ, ὅπως διορθωθῇ ἡ κατάστασις αὐτή.

§154Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουρ. Οἰκονομ.). Διατί ἐξάπτεσθε, κύριε συνάδελφε. Οὐδεὶς ἐζήτησεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§155Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Μήπως γνωρίζετε ἐὰν ὁ ἰδιοκτήτης στέργῃ διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν κτημάτων καὶ ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως, ὁπότε οὔτε οἱ ἄνθρωποι θὰ φύγουν, οὔτε τίποτε θὰ γίνῃ;

§156Ι. ΧΑΒΟΥΤΗΣ. Πόσοι ἰδιοκτῆται παρουσιάσθησαν; Νομίζω πολλοί.

§157Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Μένετε σύμφωνοι νὰ μείνουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί;

§158Ι. ΧΑΒΟΥΤΗΣ. Τὰ οἰκόπεδα νὰ μείνουν ἰδικά των. Τὰ σπίτια αὐτὰ τὰ ἔκαμαν μόνοι τους.

§159Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ζητεῖ τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἀπαλλοτριώσῃ καὶ τὸν χῶρον;

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαντᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, σχετικῶς μὲ τὰς ἀπαλλοτριώσεις εἰς βάρος τῶν γεωργῶν τοῦ Δήμου Ἀχαρνῶν.

§161Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἡ ἐπερώτησίς μου, κύριοι Βουλευταί, εἶναι σχετικὴ μὲ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν, ἡ ὁποία ἐγένετο 2.212 στρεμμάτων εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Δήμου Ἀχαρνῶν. Ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν τὸ Κράτος ἀπεφάσισε νὰ καταστήσῃ τοὺς γεωργοὺς τοῦ Δήμου Ἀχαρνῶν ἀκτήμονας. Κατὰ πρῶτον λόγον, πρὸ πολλῶν ἐτῶν ἀπηλλοτριώθησαν 5.000 στρέμματα διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ ἀεροδρομίου Τατοΐου. Ἐκτὸς τῆς ἀπαλλοτριώσεως αὐτῆς, προέβη εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἑτέρων 700 στρεμμάτων διὰ τὴν ἀνέγερσιν στρατώνων τεθωρακισμένων καὶ στρατώνων τοῦ κέντρου ἐκπαιδεύσεως. Ἀλλὰ ἐκτὸς τούτου, προέβη καὶ εἰς ἑτέραν ἀπαλλοτρίωσιν ἑτέρων 500 στρεμμάτων διὰ παρακαμπτηρίους γραμμὰς εἰς τοὺς σιδηροδρομικοὺς σταθμοὺς τοῦ Τατοΐου καὶ Ἀμαλίας. Τελευταίως, τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1949, προέβη εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν 220 στρεμμάτων διὰ τὴν ἐγκατάστασιν καὶ ἀνέγερσιν ἀποθηκῶν ὑλικοῦ πολέμου. Ἐὰν δὲ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει καὶ τὰς παρακαμπτηρίους γραμμάς, αἱ ὁποῖαι θὰ ἑνώνωνται ἀπὸ τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς μέχρι τῶν στρατώνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀνεγερθοῦν, καὶ τῶν ἀποθηκῶν, αἱ ἀπαλλοτριωθεῖσαι ἐκτάσεις ἀνέρχονται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 10.000 στρεμμάτων. Ἡ ἀστοργία τοῦ Κράτους, τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύει ἔναντι τῶν γεωργῶν τῆς περιφερείας ἐκείνης, εἶναι τοιαύτη, ὥστε διὰ τῶν ἀπαλλοτριώσεων αὐτῶν θὰ καταστοῦν ἀκτήμονες ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς γεωργῶν. Τὰ 80% ἐκ τοῦ πληθυσμοῦ τῶν 10.500, ποὺ ἀριθμεῖ ὁ Δῆμος Ἀχαρνῶν, θὰ καταστοῦν ἀκτήμονες, μεταξὺ δὲ αὐτῶν πολλοὶ παλαιοὶ πολεμισταὶ καὶ θύματα τῶν παρελθόντων καὶ τοῦ τελευταίου πολέμου. Οἱ κάτοικοι ἠδύναντο, ἐκ τῶν ὑφισταμένων διατάξεων τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, νὰ κάμουν χρῆσιν τῶν δικαιωμάτων, τῶν ἀπορρεόντων ἐκ τῶν ἄρθρων 282, 283, 295 καὶ 985 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, δηλαδὴ νὰ ἀρνηθοῦν τὴν ἐγκατάστασιν τῶν ὀργάνων τοῦ Κράτους, τὰ ὁποῖα βιαίως κατέλαβον τὰς ἐκτάσεις αὐτάς, χωρὶς νὰ τηρηθοῦν αἱ διατυπώσεις τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συν)τος. Ἀλλὰ καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, χωρὶς νὰ τηρηθοῦν ὅλαι αἱ διαδικασίαι, τὰς ὁποίας προβλέπουν οἱ σχετικοὶ νόμοι, ὅτι δηλαδή, διὰ νὰ γίνῃ μία ἀπαλλοτρίωσις, πρέπει προηγουμένως νὰ καταβληθῇ ἡ ἀποζημίωσις εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν, ἡ δὲ πρᾶξις τῆς παρακαταθέσεως πρέπει νὰ δημοσιευθῇ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Τίποτε ἀπὸ αὐτὰ δὲν ἐγένετο, ἀλλ’ αἱ στρατιωτικαὶ Ἀρχαὶ μετέβησαν καὶ ἤρχισαν νὰ μεταφέρουν ὑλικὰ πρὸς ἀνέγερσιν ἀποθηκῶν. Ἐναντίον τῆς πράξεως αὐτῆς καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 1539, εἷς ἐκ τῶν γεωργῶν ἔκαμε προσωρινὰ μέτρα διὰ τοῦ Εἰσαγγελέως. Ἐκοινοποίησε τὴν 5ην Ἀπριλίου τὴν αἴτησιν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα καὶ ὡρίσθη συζήτησις τῆς αἰτήσεως ταύτης. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου εἰδικῶς ἐπερωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Ἀμύνης, πῶς, δηλαδή, κατὰ τὸν χρόνον τῆς διαδικασίας καὶ ἐφ’ ὅσον εἶχεν ὁρισθῆ δικάσιμος, ὑπέγραψεν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας ἔκαμεν ἐπίταξιν ὁλοκλήρου τοῦ χώρου ἐκείνου; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπερώτησίς μου, αὐτὴν τὴν κατηγορίαν ἀπευθύνω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, πῶς ἐπέτρεψεν εἰς τοὺς διευθυντὰς τῶν ὑπηρεσιῶν νὰ τοῦ εἰσηγηθοῦν τοιοῦτον μέτρον, ὅταν εὑρίσκετο ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης ἡ ὑπόθεσις. Ἐξέδωκε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 92504 τῆς 8ης Ἀπριλίου ἀπόφασιν, δηλαδὴ μετὰ τὴν κοινοποίησιν τῆς αἰτήσεως ὅπως ὁ Εἰσαγγελεὺς λάβῃ τὰ προσωρινὰ μέτρα. Αὐτὴ εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, ἡ κατηγορία, τὴν ὁποίαν ἀπευθύνω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν οἱ πολῖται, οἱ ὁποῖοι ἄν καὶ ἠδύναντο νὰ ἀσκήσουν ὅλα τὰ ἐκ τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος ἀπορρέοντα δικαιώματα, ἠκολούθησαν τὴν ὁδὸν αὐτὴν καὶ ἀπετάθησαν εἰς τὴν Δικαιοσύνην, δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν τὸ Κράτος καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις τόσον διὰ τοῦ Προέδρου ὅσον καὶ διὰ τοῦ Ἀντιπροέδρου αὐτῆς, μᾶς ἐδήλωσαν ὅτι θέλουν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων, ἰσοπολιτείαν καὶ ἐπιβολὴν τοῦ κράτους τοῦ νόμου, νὰ ἔρχεται τὸ ἴδιον τὸ Κράτος, πρὶν ἐκπνεύσῃ ἡ ἠχὼ τῶν δηλώσεων αὐτῶν, καὶ νὰ καταργῇ καὶ νὰ παραβιάζῃ τὴν ἀρχὴν αὐτήν. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐνδιαφέρει καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, καθ’ ὅσον ἡ γενομένη ἐπίταξις ἦτο παράνομος, διότι, συμφώνως πρὸς τὸν νόμον, ἔπρεπε νὰ φέρῃ καὶ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος οὐδὲ κἂν ἠρωτήθη. Διὰ τοῦτο, ἀπευθυνόμενος καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τοῦ ὁποίου γνωρίζω τὰ αἰσθήματα ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι πρέπει νὰ ἀντιδράσῃ εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν αὐτήν, ἡ ὁποία καθιστᾷ ἀκτήμονας τόσους ἀνθρώπους. Τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι ὁμιλοῦμεν περὶ ἐφαρμογῆς γεωργικῆς πολιτικῆς καὶ περὶ τοῦ πῶς θὰ γίνῃ δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς τὸν ἀγρότην περισσοτέραν γῆν, ἐρχόμεθα ἡμεῖς, ἔξω τῶν Ἀθηνῶν, καὶ ἀπαλλοτριώνομεν 2.200 στρέμματα! Εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ μεταβληθῇ ὅλη ἡ περιφέρεια αὐτὴ εἰς μίαν πόλιν στρατιωτικήν; Εἶναι δυνατὸν νὰ καταστήσωμεν ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ἀκτήμονας; Ἔχομεν ἤδη τὸ θέαμα ποὺ παρουσιάζουν οἱ ἀγρόται, νὰ περιφέρωνται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ νὰ πωλοῦν διάφορα εἴδη, διὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰ ἔξοδα τῆς καθημερινῆς των ζωῆς. Παρ’ ὅλας τὰς διαμαρτυρίας, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, δὲν ἐλήφθη μέχρι σήμερον καμμία ἀπόφασις, καίτοι μὲ διεβεβαίωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Ἀμύνης ὅτι ἔχει τὸ ζήτημα ὑπ’ ὄψει καὶ ὅτι ἐλήφθησαν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν. Ἀλλ’ ἡ ἐπίταξις, κύριοι, ἡ ὁποία ἐγένετο, καὶ ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἦσαν παράνομοι. Περισσότερον δὲ παράνομος ὑπῆρξεν ἡ τελευταία ἐπίταξις, ἡ ὁποία ἐγένετο παρὰ πᾶσαν ἠθικὴν ἀρχήν, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν ὁ πολίτης προσφεύγῃ εἰς τὰ δικαστήρια, νὰ ἔρχεται τὸ Κράτος, διὰ νὰ ματαιώσῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ δικαστηρίου, καὶ νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν ἐπίταξιν. Ἡ διαφορὰ δὲ μεταξὺ ἐπιτάξεως καὶ ἀπαλλοτριώσεως, ὡς γνωρίζετε, κύριοι Βουλευταί, εἶναι ἡ ἑξῆς: Εἰς μὲν τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἔπρεπε προηγουμένως νὰ ἔχῃ καταβληθῆ τὸ τίμημα, ἐφαρμοζομένων τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συν)τος, καὶ νὰ ἔχῃ καταβληθῆ εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Θὰ ἰσχυρισθοῦν ἴσως αἱ Ἀρχαὶ ὅτι δὲν ἐγνώριζον τοὺς ἰδιοκτήτας. Ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὅταν δὲν γνωρίζουν τοὺς ἰδιοκτήτας, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ καταθέσουν τὸ τίμημα εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν, δημοσιευομένης τῆς σχετικῆς πράξεως καταθέσεως εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Προκειμένου ὅμως περὶ προσωρινῆς ἐπιτάξεως, δὲν εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Δημόσιον νὰ καταβάλῃ τὸ τίμημα. Αὐτὴ ἦτο ἡ πρᾶξις, τὴν ὁποίαν ἔκαμε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Ἀμύνης, ἡ πρώτη πρᾶξις, τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ, θὰ εἶναι ἡ ἀκύρωσις τῆς ἀποφάσεως τῆς προσωρινῆς ἐπιτάξεως. Εἰς τοῦτο, πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ βοηθηθῇ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τὸν ὁποῖον ἐνδιαφέρει ἴσως περισσότερον τὸ ζήτημα. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ καταστοῦν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του ἀκτήμονες τόσοι ἄνθρωποι εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Δήμου Ἀχαρνῶν. Φαντασθῆτε, κύριοι, ὅτι ἀμπελῶνες ἀπηλλοτριώθησαν, ἐλαῖαι ἐξερριζώθησαν, διὰ νὰ γίνουν στρατῶνες, τὸ δὲ σῶμα τῶν τεθωρακισμένων κάμνει γυμνάσια μέσα εἰς τὰ χωράφια, χωρὶς νὰ δύνανται οἱ πολῖται νὰ διαμαρτυρηθοῦν διὰ τὴν τοιαύτην κατάστασιν. Περιμένω δὲ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Ἀμύνης νὰ ἄρῃ τὸ μέτρον τῆς προσωρινῆς ἐπιτάξεως, διότι ἀποτελεῖ τοῦτο κατάχρησιν ἐξουσίας, διότι ὅταν ὁ πολίτης πηγαίνῃ εἰς τὸ δικαστήριον διὰ νὰ ζητήσῃ τὸ δίκαιόν του καὶ ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ διὰ μιᾶς πράξεως ματαιώνει τὴν ἔκδοσιν ἀποφάσεως τοῦ δικαστηρίου, διότι ἐπηκολούθησεν ἡ προσωρινὴ ἐπίταξις, τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, ἀποτελεῖ κατάχρησιν τῆς ἐξουσίας καὶ τοῦτο κατηγορῶ. Πιστεύω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ βραδύνῃ νὰ ἄρῃ τὴν προσωρινὴν ταύτην ἐπίταξιν· εἶμαι δὲ πεπεισμένος ὅτι τὸ ὅλον ζήτημα θὰ ἐρευνηθῇ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι γνωρίζω ὅτι ἔχει ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος καὶ ἀπορῶ μάλιστα πῶς ὑπέγραψε τὴν προσωρινὴν ἐπίταξιν. Θὰ περιμένω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθν. Ἀμύνης, διὰ νὰ γνωρίζω ἐὰν θὰ ἄρῃ τὴν προσωρινὴν ἐπίταξιν, διότι διὰ τῆς προσωρινῆς ἐπιτάξεως κατωρθώσατε νὰ μὴ ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις τῶν προσωρινῶν μέτρων τοῦ κ. Εἰσαγγελέως, ἡ ὁποία θὰ ἔλυε τὸ ζήτημα, χωρὶς νὰ μέ φέρῃ εἰς τὸ βῆμα τοῦτο, διὰ νὰ κατηγορῶ ὑμᾶς διὰ τὴν πρᾶξιν αὐτὴν τῆς προσωρινῆς ἐπιτάξεως.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Ἀμύνης.

§163Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ (Ὑπουργ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀποκρούω τὰς κατηγορίας, τὰς ὁποίας μετὰ τόσης δριμύτητος μοῦ ἀπηύθυνεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπερωτῶν συνάδελφος. Εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ πλάνῃ. Δὲν ὑπέγραψα καμμίαν διαταγήν, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅτι τὴν 5ην Ἀπριλίου δὲν ἤμην Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Ἀμύνης. Μοῦ ἀπηυθύνατε μίαν κατηγορίαν μὲ μίαν ἡμερομηνίαν. Λέγετε ὅτι ὑπέγραψα μίαν διαταγὴν ἐπιτάξεως τὴν 5–4–1950. Σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι τὴν 5ην Ἀπριλίου δὲν ἤμην Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Ἀμύνης. Αὐτὸ δὲν τὸ λέγω διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπαντήσω ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ ζητήματος, ἀλλ’ ἀνατρέπω μίαν ἀνακρίβειαν, τὴν ὁποίαν ὑποθέτω ὅτι κατόπιν κακῆς εἰσηγήσεως ἀνεπτύξατε ἀπὸ τοῦ βήματος. Αἱ ἀπαλλοτριώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο διὰ τὴν Κοινότητα Μενιδίου, καὶ διὰ τὰς ὁποίας καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μαζί σας ὅτι κακῶς ἐγένοντο, δὲν ἐγένοντο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Αἱ ἀπαλλοτριώσεις αὐταὶ ἐγένοντο εἰς τρία τμήματα, ὡς ἀναφέρει ἡ ἐπερώτησις. Ἐγένοντο εἰς πολὺ παλαιοτέραν ἐποχὴν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐρωτήσετε τοὺς ὑπευθύνους τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, διότι ἐπέτρεψαν τὰς ἀπαλλοτριώσεις αὐτάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τελευταίαν ἀπαλλοτρίωσιν, καίτοι δὲν ἀφορᾷ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, διότι τὸ Βασ. Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐπέτρεψε τὰς ἀπαλλοτριώσεις τῶν 2.200 στρεμμάτων, ὑπεγράφη τὸν παρελθόντα Δεκέμβριον τοῦ 1949. Βεβαίως συμφωνῶ ἀπολύτως, ὅτι διὰ τῆς σειρᾶς αὐτῆς τῶν ἀπαλλοτριώσεων κινδυνεύει ἡ Κοινότης τοῦ Μενιδίου νὰ μετατραπῇ εἰς περιοχὴν οὐχὶ πλέον ἀγροτικήν, ὡς εἶναι ἀπὸ τὸν καιρὸν ποὺ ὑπάρχει, καὶ δὲν μένει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ τὴν μεταφέρωμεν εἰς τὴν παραλίαν, διὰ νὰ γίνουν ἁλιεῖς οἱ Μενιδιᾶται. Ἀλλ’ αἱ ἀπαλλοτριώσεις αὐταὶ ἐγένοντο εἰς παρῳχημένην ἐποχὴν καὶ ἔπρεπε τέλος πάντων οἱ τότε ὑπεύθυνοι νὰ ἐλεγχθοῦν, ἢ νὰ καταβληθῇ μία προσπάθεια ἐκ μέρους τῶν πολιτευομένων τοῦ τόπου, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶσθε καὶ ὑμεῖς, οὕτως ὥστε νὰ ἀποτραπῇ τὸ κακὸν τῶν συνεχῶν ἀπαλλοτριώσεων. Ἡ τελευταία ἀπαλλοτρίωσις, ἐπὶ τῆς ὁποίας περιωρίσθητε νὰ μὲ ἐλέγξητε, ἐγένετο τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1949. Μόλις ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον, διέταξα ἀμέσως, διότι τὸ πρᾶγμα μοῦ κατηγγέλθη οὐχὶ ἀπὸ ὑμᾶς, οὔτε ἔλαβον γνῶσιν τοῦ ζητήματος ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία μόλις σήμερον μοῦ ἀνεκοινώθη καὶ μόλις προχθὲς κατετέθη, ἀλλὰ ἀπὸ πολὺ ἐνωρίτερον, ἀπὸ πολιτευομένους τοῦ τόπου, ἀπὸ τὸν κ. Βαρελᾶν, τὸν σημερινὸν γενικὸν γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, καὶ ἀπὸ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἰδίου τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, καὶ διέταξα ἀμέσως καὶ κατηρτίσθη μία ἐπιτροπή, μὲ πρόεδρον ἀνώτερον στρατιωτικὸν καὶ μὲ δύο ὑπαλλήλους, ἕνα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἕνα τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ἡ ὁποία ἐπιτροπὴ μὲ ταχύτητα ἠλεκτρικήν, μὲ τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι συνηθισμέναι αἱ κρατικαὶ ὑπηρεσίαι, τὸ παρελθὸν Σάββατον συνῆλθε καὶ δὲν μοῦ ὑπέβαλεν ἀκόμη τὸ πρακτικόν της. Ὑπάρχει κάθε συμπάθεια πρὸς τὴν Κοινότητα τοῦ Μενιδίου, ἀλλὰ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον κατηγορήθην δὲν ἦτο ὁ συνήθης. Δὲν εἶμαι ἐγώ, ὁ ὁποῖος φέρω τὰς εὐθύνας ὅλης αὐτῆς τῆς καταστάσεως. Ἔπρεπε νὰ μὲ εὐχαριστήσητε, διότι ἐγὼ ἔσπευσα ἀμέσως νὰ ἀναθέσω εἰς μίαν ἐπιτροπὴν τὸ ζήτημα. Τὰ ἔκαμα δὲ ὅλα αὐτά, διότι ἔχω, ἄν ὄχι μεγαλύτερον, ἐξ ἴσου μὲ ὑμᾶς ἐνδιαφέρον διὰ τὴν Κοινότητα τοῦ Μενιδίου καὶ διαβεβαιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, καὶ ἐὰν δὲν εἶναι ἀκόμη εὐνοϊκὴ ἡ ἀπόφασις τῆς ἐπιτροπῆς, ἐγὼ σκοπεύω νὰ δώσω εὐνοϊκὴν λύσιν εἰς τὸ ζήτημα.

§164Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουρ. Γεωργίας). Ἐλπίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ εὕρῃ ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶναι ἀρτία. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. συναδέλφου Ἀττικοβοιωτίας δὲν εἶχε σκοπὸν νὰ μεμφθῇ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Ἀμύνης, ἀλλὰ σκοπὸν εἶχε νὰ νὰ διερμηνεύσῃ ἕνα πόνον. Ἡ ὑπόθεσις μᾶς εἶναι συμπαθής. Τὸ σφάλμα σας, ἀγαπητὲ συνάδελφε, εἶναι ὅτι ἐνῷ ἐπικαλεῖσθε τὴν παρέμβασιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, παρελείψατε νὰ κάμετε μίαν κατ’ αὐτοῦ ἐπερώτησιν, νὰ ἔλθῃ καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον μου, ὥστε νὰ εἶμαι ἕτοιμος νὰ σᾶς δώσω τὰ σχετικὰ στοιχεῖα. Πάντως, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ὑπόθεσις εἶναι συμπαθής. Δὲν εἶναι μόνον ἡ Κοινότης Μενιδίου, ἡ ὁποία ὑφίσταται αὐτὰς τὰς ἀπαλλοτριώσεις, εἶναι καὶ ἀλλοῦ καὶ καλὸν εἶναι, χωρὶς νὰ παρεμβάλλωμεν προσκόμματα εἰς τὸ ἔργον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, καλὸν εἶναι νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψει καὶ αἱ κοινωνικαὶ ἀνάγκαι τῶν πολιτῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται ἀποκληρώσεις τῶν χωρικῶν ἀπὸ τὴν ἐργασίαν των καὶ τὰ κτήματά των. Ἐλπίζω ὅτι θὰ ἔχετε καὶ τὸ ἰδικόν μου ἐνδιαφέρον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν.

§165Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Δὲν ἐστράφην προσωπικῶς κατὰ τοῦ νῦν Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐστράφην κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ ποὺ ὑπέγραψε τὴν ἀπόφασιν καὶ κατ’ ἐκείνων ποὺ εἰσηγήθησαν τὴν ὑπογραφὴν τῆς παρανόμου ἀποφάσεως περὶ ἐπιτάξεως.

§166Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, σᾶς εὐχαριστῶ, τόσον ὑμᾶς, ὅσον καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας, διότι ἀπὸ τὴν συζήτησιν διεπιστώθη ὅτι ὑπάρχει κατανόησις τοῦ σοβαροῦ τούτου θέματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἀποτελεῖ παρονυχίδα, ἀφοῦ διὰ τῆς μελετωμένης ἀπαλλοτριώσεως πλήσσεται μία μεγάλη Κοινότης ὡς ἡ τοῦ Μενιδίου καὶ ἀπειλεῖται μία μεγάλη κωμόπολις μὲ ἀφανισμόν.

§167Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Αἱ στρατιωτικαὶ ἀποθῆκαι Μενιδίου δύνανται νὰ μεταφερθοῦν εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Μπογιατίου. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ἀπὸ τοῦ Τατοΐου μέχρι τοῦ Μπάφη ὑπάρχουν πολλαὶ ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι καταλληλόταται, ὥστε καὶ αἱ στρατιωτικαὶ Ἀρχαὶ θὰ εἶναι εὐχαριστημέναι καὶ οἱ γεωργοὶ τῆς περιφερείας τοῦ Μενιδίου θὰ ἱκανοποιηθοῦν.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπαρμπαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν διακοπὴν τῶν σιγαρέττων τῆς Χωροφυλακῆς.

§169Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουρ. Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις, διότι ὑπάρχουν ἄλλαι τρεῖς συναφεῖς ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι μοὶ ἐπεδόθησαν σήμερον τὸ πρωΐ, καὶ θέλω νὰ ἐξετάσω τὸ θέμα.

§170Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Μάλιστα.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Προνοίας, Ἀνοικοδομήσεως, Γεωργίας καὶ Παιδείας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐγκατάστασιν συμμοσιοπλήκτων κλπ.

§172Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου, διότι ἐκτὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, οἱ ἄλλοι ἐκ τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν ἀπουσιάζουν.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἀναβάλλονται καὶ αἱ ἄλλαι ἐπερωτήσεις τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Μὴ ὑπαρχούσης ἄλλης συζητήσεως, λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τετάρτην καὶ ὥραν 6ην μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφορὰς καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9.40′ μ. μ.)