1950.04.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 10η

Παρασκευὴ 28 Ἀπριλίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.20′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλῶ τὸν κ. Γραμματέα ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶν χθὲς τὸ βράδυ ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀναφερόμενος εἰς τὸ κεφάλαιον, τὸ σχέσιν ἔχον μὲ τοὺς ἐργάτας, εἶπον ὅτι ἡ Κυβέρνησις καί, ἰδιαιτέρως, τὰ Κόμματα ποὺ ἀπαρτίζουν ταύτην κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον ἐπηγγέλθησαν τόσον πολλὰ πράγματα διὰ τοὺς ἐργάτας, ὥστε ἐπίστευα ὅτι αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἀφιέρωναν μέγα μέρος των ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν. Ἀλλὰ εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις δὲν ἀναφέρουν τίποτε σχεδὸν καὶ τοῦτο προκαλεῖ ἀπογοήτευσιν. Παραδόξως ὅμως εἰς τὰ πρακτικὰ δὲν ἀναγράφονται αὐτά.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συμπληρωθοῦν.

§4Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τῶν χθεσινῶν πρακτικῶν, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ νὰ προσέξωσι πολὺ οἱ πρακτικογράφοι. Ὁ συνάδελφος ἐκ Φλωρίνης ὁμιλῶν ἐπὶ τῶν χθεσινῶν πρακτικῶν ἀνέπτυξε μίαν διακοπήν του γενομένην πρὸς ἐμὲ ἀγορεύοντα ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπαγωγὴν ὁλοκλήρων χωρίων τῆς παραμεθορίου γραμμῆς. Ἥνωσα καὶ ἐγὼ ὅπως ἐνθυμεῖσθε χθὲς τὴν φωνήν μου εἰς τὴν φωνὴν τῆς διαμαρτυρίας τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Φλωρίνης καὶ παρεκάλεσα τὴν Κυβέρνησιν ὅπως λάβῃ θέσιν σχετικῶς. Ὅμως θὰ ἤθελα νὰ κάμω τὴν ἑξῆς διευκρίνησιν. Ἤνωσα τὴν φωνὴν εἰς τὴν γενομένην διαμαρτυρίαν δι’ ἐκείνους ἐκ τοῦ πληθυσμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἀπήχθησαν βιαίως ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν. Καὶ κάμνω αὐτὴν τὴν διάκρισιν, διότι ὑπάρχουν καὶ πληθυσμοὶ τῆς παραμεθορίου γραμμῆς ἔχοντες ρευστὴν τὴν συνείδησιν, ἑνωθέντες ἐπὶ κατοχῆς μὲ τοὺς κατακτητὰς καὶ βλάψαντες τὴν Πατρίδα. Εἶναι οἱ σλαυόφωνοι οἱ ὁποῖοι ἐγκληματήσαντες ἐπὶ κατοχῆς καὶ συμμοριοκρατίας ἠκολούθησαν μὲ τὴν θέλησίν των τοὺς συμμορίτας, φοβούμενοι τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Αὐτοὺς κατ’ οὐδεμίαν περίπτωσιν θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἐπανίδωμεν ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους. Διὰ τὴν παλιννόστησιν αὐτῶν ἐφρόντισαν οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν τετάρτην Γενικὴν Συνέλευσιν τοῦ Ο.Η.Ε. ἐν Ἀμερικῇ. (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν.

§6Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Τετάρτης εἰς παρατήρησιν τοῦ κ. Μερκούρη, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι οἱ ὑπογράψαντες τὴν συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας Περικλῆς Ράλλης καὶ Ἰ. Μακρόπουλος ἦσαν ἐπίλεκτα μέλη τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, σηκώθηκα ἀπὸ τὴν θέσιν μου καὶ εἶπα ὅτι δὲν ἦσαν Λαϊκοί. Κακῶς ὁ κ. Μερκούρης ἢ Γρηγορίου ἤκουσαν τὴν λέξιν «προδόται», ἐνῷ δὲν ἐλέχθη τοιοῦτόν τι ἀπὸ ἐμέ. Ἐν συνεχείᾳ, μετὰ τὸν κ. Γρηγορίου, λαμβάνει τὸν λόγον ὁ συνάδελφος ἐκ Δωδεκανήσου, νομίζω—οὔτε κατ’ ὄψιν τὸν γνωρίζω—ὁ ὁποῖος ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κ. Παπαδόπουλον, δηλ. πρὸς ἐμέ, κατὰ τὰ πρακτικά, λέγει: «Εἶσαι ἕνας Γερμανός, ἕνας δολοφόνος, ἕνας προδότης». Πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Βάσει τοῦ Ηʹ Ψηφίσματος ἔχει γίνει ἀναγνώρισις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀπονομὴ ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τοὺς ἐθνικῶς ἀγωνισθέντας. Βάσει αὐτοῦ ἀναγνωριζόμεθα καὶ ἡμεῖς διὰ τῶν ἑξῆς: «Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Ἀνταρτικῶν Ὁμάδων... (Ἀναγινώσκει). ........................................». Καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐγὼ ὁ προδότης, κατὰ τὸν συνάδελφον κ. Χατζησταυρῆν, ὀφείλω νὰ σᾶς ἀποκαλύψω καὶ τὸ ἑξῆς ἔγγραφον τοῦ Ε.Λ.Α.Σ.: «Ἐθνικὸς Λαϊκὸς Ἀπελευθερωτικὸς Στρατὸς (ΕΛΑΣ) Ὁμὰς Μεραρχιῶν Μακεδονίας (ΟΜΜ) Τμῆμα Ε.Δ.Α. Γραφεῖον 2. Ἀριθ. 235)3.4.44 Ἀπόρρητος Διαταγὴ Πρὸς Καπεταναίους Μεραρχιῶν Κοινοποίησις: 1) Γενικὸν Ἀρχηγεῖον. 2) Μακεδονικὸν Γραφεῖον. Ἡ Κεντρικὴ ἐπιτροπὴ τῆς Ἐθνικῆς Διαφώτισης Ἀντάρτου (ΕΔΑ) διατύπωσε πὼς ἡ κομματική μας διαφώτιση πάνω στοὺς μαχητὰς τοῦ ΕΛΑΣ ξεπέρασε τὶς χαραγμένες βάσεις ποὺ διατυπώσαμε στὴν 7ην περιφερειακὴ ὁλομέλεια τῶν κομματικῶν μας στελεχῶν. Φανερὰ χωρὶς καμουφλαρίσματα τὰ στελέχη τοῦ ΚΚΕ μεταδίδουν στὸν ΕΛΑΣ, πὼς ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ ΕΑΜ δὲν εἶναι τόσο ἡ ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδας, ἀλλὰ ἡ ἐπικράτηση τῆς Μαρξιστικῆς θεωρίας. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ μεταδίδεται ἀπὸ τὸ πέρασμα τοῦ ΕΛΑΣ στὰ χωριά, καὶ σ’ ὅλον τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, πρᾶγμα ἐγκληματικὸν διὰ τὴν κομματικήν μας ἐπικράτησι. Διότι οἱ ἀντιλαϊκὲς ἀντικομμουνιστικὲς ὁμάδες τὸ παίρνουν ὡς μέσον καὶ ντοκουμέντο διὰ τὴν ἐθνοφασιστικήν των προπαγάνδα, τὴν ὁποίαν μεταδίδουν στὸν λαόν μας, μὲ σοβαρὲς ἐπιδράσεις πάνω στὶς γενικές μας γραμμές. Ἡ ἀντιλαϊκὴ φασιστικὴ ὀργάνωση τῆς Κεντρικῆς Μακεδονίας–Ἐθνικὸς Ἑλληνικὸς Στρατὸς (ΕΕΣ) μὲ ἡγέτην τὸν Κώστα Παπαδόπουλο καὶ τοὺς γνωστοὺς συνεργάτας του, μεταδίδουν τὸν σκοπὸν τοῦ ΕΑΜ φανατίζοντας τοὺς ὀπαδούς των ποὺ τὰ 80% ἀποτελοῦνται ἀπὸ θύματα τῶν ἀντικομμουνιστικῶν ὁμάδων πρὸς τὸν ἀγῶνα. Ὁ μοναρχοφασίστας Κώστας Παπαδόπουλος τὴν 22.3.44 εἰς τὴν περιοχὴν Κιλκὶς αἰχμαλώτισε ὁμάδα Γερμανικῆς περιπόλου, ἀφώπλισε αὐτὴν καὶ ἐφόνευσε τοὺς στρατιώτας. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀποτελεῖ σημάδι μεγάλης σημασίας, ἐπικίνδυνο διὰ τὴν κομματικήν μας ἐπικράτησι, δεδομένου ὅτι ἡ περιοχὴ Κιλκὶς ἀποτελεῖ τὸ νεκρὸ σημεῖο τῆς κομματικῆς μας δράσης σ’ ὅλη τὴν Μακεδονία. Νὰ σταματήσῃ ἡ ἀνοιχτὴ διαφώτιση καὶ νὰ γίνεται μεμονωμένα καὶ μεθοδικὰ σύμφωνα μὲ τὶς παρμένες ἀποφάσεις τῆς 7ης περιφερειακῆς (2.1.44). Γιὰ τὴν πιστὴ ἐφαρμογὴ καθιστῶμεν ὑπευθύνους τοὺς Καπεταναίους Μεραρχιῶν, Συνταγμάτων, Ταγμάτων καὶ Λόχων. Κάθε παράβασις θ’ ἀναφέρεται διὰ τοῦ κομματικοῦ συνδέσμου καὶ οὐχὶ διὰ τοῦ συνδέσμου ΕΛΑΣ–ΕΑΜ εἰς τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Ε.Δ.Α. Κάπου ἀπὸ τὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα Οἱ συναγωνιστὲς Μ. Βαφειάδης–Λασσάνης» Διὰ τὴν ἀκρίβειαν Τ. Σ. Ὁμὰς Μεραρχιῶν Μακεδονίας Λεωνίδας Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόρρητος διαταγὴ τοῦ Μάρκου. Ἐπιτρέπεται νὰ λέγωνται τέτοια πράγματα ἀπὸ ἕνα συνάδελφον, τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζω κατ’ ὄψιν; Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅπως διορθωθοῦν τὰ πρακτικὰ καὶ ὁ κ. συνάδελφος ἀνακαλέσῃ αὐτὰ ποὺ εἶπε.

§7Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἄλλοτε φράσεις βαρεῖαι δὲν ἀνεγράφοντο εἰς τὰ πρακτικά, κύριε Πρόεδρε.

§8Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Βλέπετε φανερὰ τὶ ἔκαμα, τὰ λέγει ὁ Μάρκος καὶ ὄχι ἄλλος τις. (Χειροκροτήματα).

§9Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ διαγραφοῦν αἱ φράσεις αὐταὶ ἀπὸ τὰ πρακτικά.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω, κύριοι συνάδελφοι, ὑποβληθείσας δηλώσεις ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Κοτζιᾶ, Σ. Χούτα, Δ. Ἰωάννου καὶ Α. Σιτρᾶ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Α. Σιτρᾶς ἀπέστειλε τηλεγράφημα ἔχον οὕτω: «Πρόεδρον Βουλῆς, Ἀθήνας. Ἀδυνατῶν λόγῳ ἀσθενείας προσέλθω Βουλὴν, παρακαλῶ ἀνακοινώσητε Σῶμα, ὅτι παρέχω ἀνεπιφύλακτον ψῆφον ἐμπιστοσύνης Κυβέρνησιν Ἐθνικοῦ Κέντρου ὑπὸ Προεδρίαν ἀρχηγοῦ στρατηγοῦ Πλαστήρα. Ἀντώνιος Σιτρᾶς, βουλευτὴς Λαρίσης». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Χούτας καὶ Δ. Ἰωάννου ὑπέβαλον δήλωσιν ἔχουσαν οὕτω: «Πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ἐνταῦθα. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τὸ Σῶμα τὴν κάτωθι δήλωσίν μας. Μετὰ τιμῆς Σ. Χούτας–Δ. Ἰωάννου Εἰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως σοβαρὰς ἐπεσημάναμεν παραλείψεις, ἐπὶ κεφαλαιωδῶν θεμάτων, γενικωτέρου ἐθνικοῦ καὶ κοινωνικοῦ ἐνδιαφέροντος, ἐν οἷς καὶ τὸ θέμα τῆς προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν θυμάτων καὶ ἀναπήρων ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Λαμβάνοντες ὅμως ἐν ταὐτῷ ὑπ’ ὄψει τὴν ἰδιότυπον σύνθεσιν τῆς σημερινῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ τὰς διαγραφομένας ὡς ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς συνθέσεώς της δυνατότητας, πρὸς ἀπόδοσιν μιᾶς κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον βιωσίμου Κυβερνήσεως, ἧς ἐπιτακτικὴν τὸ Ἔθνος ἔχει σήμερον ἀνάγκην, φρονοῦμεν ὅτι τὸ ἐν ὄψει κυβερνητικὸν σχῆμα ἀποτελεῖ καὶ τὴν μόνην ἐπὶ τοῦ παρόντος λύσιν τοῦ μετεκλογικοῦ κυβερνητικοῦ προβλήματος δι’ ὃ καὶ μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ὁ ἀναμφισβήτητος πατριωτισμὸς τῶν ἀπαρτιζόντων τὴν Κυβέρνησιν θέλει συντόμως ὠθήσει αὐτοὺς εἰς τὴν ἀπόφασιν μιᾶς δικαίας ρυθμίσεως τῶν ζητημάτων τούτων, δηλοῦμεν ὅτι θέλομεν παράσχει ψῆφον ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Οἱ δηλοῦντες ἀνεξάρτητοι βουλευταὶ Στυλιανὸς Χούτας–Δημήτριος Ἰωάννου Ἀνακοινῶ, τέλος, τὴν ἑξῆς δήλωσιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Κοτζιᾶ: Κύριοι Βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ ἐκταθῶ εἰς λεπτομερεῖς κρίσεις ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τοῦτο καὶ προκειμένου νὰ δικαιολογήσω τὴν ψῆφον μου, ὡς μεμονωμένου ἀνεξαρτήτου, περιορίζομαι νὰ ἐξηγήσω ὅτι, οὔτε ἡ σύνθεσις, οὔτε ὁ τρόπος τῆς συνθέσεως τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργείου, οὔτε αἱ πρῶται αὐτοῦ ἐνέργειαι, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὸ σύνολον τῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὑπὸ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἀορίστων καὶ ἀντιφατικῶν ἐν πολλοῖς ἐπαγγελιῶν ἱκανοποιοῦν τὴν μεγάλην πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὅπως αὕτη πράγματι ἐξεφράσθη διὰ τῶν τελευταίων ἐκλογῶν. Ἡ χώρα ἔχει ἀνάγκην ἐσωτερικῆς ἑνότητος καὶ γαλήνης, ἐξ ἴσου δὲ πειθαρχίας καὶ τάξεως διὰ νὰ μὴ ἀπολεσθοῦν ὅσα μὲ τὰς θυσίας δύο πολέμων καὶ τῆς νικηφόρου ἀντιμετωπίσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ στασιασμοῦ ἀπέκτησεν ὁ λαὸς τῆς Ἑλλάδος. Ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις τῆς ὁποίας προεδρεύει ὁ κ. Ν. Πλαστήρας οὐδεμίαν τῶν προϋποθέσεων τούτων ἐξασφαλίζει, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τῆς ἀρνηθῶ τὴν ἐμπιστοσύνην μου.

Κ. ΚΟΤΖΙΑΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν Ἐπειδή, κύριοι Βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων εἶναι προσκεκλημένοι εἰς τὰς 7 μ. μ. εἰς δεξίωσιν εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Πρεσβείαν, θὰ παρακαλέσω νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν ἐπὶ 1½ ὥραν.

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 8ην μ. μ.

(Ὥρα 6.20 μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 8.30 μ. μ.)

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Νικόλαος Πλαστήρας, ἔχει τὸν λόγον.

§14Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριοι Βουλευταί. Θεωρῶ ὑποχρέωσιν μετὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων νὰ ἐξάρω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὸν ἀνώτερον πατριωτικὸν τόνον καὶ τὴν περιωπὴν μὲ τὴν ὁποίαν διεξήχθησαν αἱ πολιτικαὶ συζητήσεις ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Τὸ πνεῦμα τῆς ἀμοιβαίας ἀνοχῆς ποὺ ἐπρυτάνευσε κατὰ τὰς συζητήσεις ἀπέδειξεν ὅτι οἱ Ἀντιπρόσωποι τοῦ Λαοῦ, εἰς οἱανδήποτε παράταξιν καὶ ἂν ἀνήκουν ὄχι μόνον ἔχουν ἐπίγνωσιν τῶν καθηκόντων των, ἀλλὰ εἶναι καὶ εἰς θέσιν νὰ ὑψώνωνται ὑπεράνω τῶν παθῶν καὶ τῶν ἀντιθέσεων, προκειμένου νὰ συμβάλλουν πρὸς τὸ γενικὸν καλόν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Προσωπικῶς εἶμαι εὐγνώμων πρὸς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, τῶν μὴ συμμετεχόντων εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅσοι ἐν τῇ εὐγενεῖ καλωσύνῃ των δὲν παρέλειψαν νὰ μοῦ ἀποδώσουν τόσον ἐπαινετικοὺς χαρακτηρισμούς, ὥστε νὰ ὁμολογῶ ὅτι διστάζω νὰ τοὺς ἀποδεχθῶ, μήπως δὲν φανῶ ἄξιος τῶν προσδοκιῶν των ἐν τῇ ἐξασκήσει τῶν Πρωθυπουργικῶν καθηκόντων μου. Ὁπωσδήποτε ὅμως παίρνω θάρρος ἀπὸ τὰς φιλικωτάτας αὐτὰς φιλοφρονήσεις διὰ νὰ διαθέσω ἐξ ὁλοκλήρου τὰς δυνάμεις μου εἰς τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον ἀπὸ κοινοῦ ἀνελάβομεν ὡς Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους εἰς τὰς κρισίμους αὐτὰς στιγμὰς νὰ τὸν φέρωμεν εἰς αἴσιον πέρας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Εἶμαι ἰδιαιτέρως εὐτυχής, διότι ὅλοι σχεδὸν οἱ συνάδελφοι τῆς αἰθούσης ταύτης, Ἀρχηγοὶ Κομμάτων ἢ Ὁμάδων, ὅσοι ἔλαβον τὸν λόγον, ἀνεγνώρισαν καὶ εἰς ἐμὲ Ἐθνικὰ αἰσθήματα. Ἂν δὲ ὑπῆρξαν εἴς τινας τῶν ἐν τῇ Αἰθούσῃ ταύτῃ δισταγμοί τινες, εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐν τῇ παρόδῳ τοῦ χρόνου θὰ ἀναγνωρίσουν τὴν ἀδικίαν καὶ θὰ αἰσθανθοῦν καὶ αὐτοὶ ὡς καλοὶ Ἕλληνες καὶ φίλοι τὴν ἀνάγκην νὰ μὲ θεωρήσουν «Ἐθνικῶς παραδεκτόν...» (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Ἀλλὰ θεωρῶ, κύριοι Βουλευταί, ὑποχρέωσιν νὰ δώσω καὶ μίαν ἐξήγησιν εἰς ἕνα ἄλλο σημεῖον, τὴν προσωπικὴν θέσιν μου ἀπέναντι τοῦ Κομμουνισμοῦ, ἂν καὶ δὲν θὰ ἐχρειάζετο νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διότι εἶναι γνωσταὶ αἱ ἰδέαι μου περὶ αὐτοῦ. Μὲ τὸν Κομμουνισμὸν εὑρίσκομαι εἰς βασικὴν ἀντίθεσιν. Διότι ἐγὼ πιστεύω εἰς τὴν Λαϊκὴν κυριαρχίαν, εἰς τὰς ἐλευθερίας τοῦ ἀτόμου καὶ εἰς τοὺς Δημοκρατικοὺς θεσμούς, ἐνῷ ἀντιθέτως ὁ Κομμουνισμὸς εἶναι καθεστὼς ὁλοκληρωτικὸν καὶ στηρίζεται ἐπὶ τῆς θελήσεως τῶν ὀλίγων καὶ συνεπῶς ἐπὶ ἀρχῶν μὴ συμβιβαζομένων μὲ τὰς ἀρχὰς τῶν ἐλευθέρων ἰδεῶν. Πρὸς τὴν Δεξιὰν πτέρυγα δὲν διαφωνῶ ὡς πρὸς τὰς ἀρχάς, διαφωνῶ μόνον ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ Κομμουνισμοῦ. Διότι δὲν χρειάζεται διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ Κομμουνισμοῦ οὔτε ἡ βία, οὔτε ἡ τυφλὴ ἀδιαλλαξία. Διότι ἡ βία προκαλεῖ τὴν βίαν. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ Κομμουνισμοῦ ἐπιτυγχάνεται μόνον μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων, τῶν νομίμων δυνάμεων τοῦ Κράτους καὶ ἰδίως τῶν κοινωνικῶν βελτιώσεων, τῆς Ἰσοπολιτείας καὶ τῆς Δικαιοσύνης. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Κύριοι Βουλευταί, μοῦ προσῆψαν καὶ μίαν ἄλλην κατηγορίαν—δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν ἐν τῇ Βουλῇ—ὅτι παρέμεινα ἀμέτοχος κατὰ τὴν ἐποχὴν ποὺ διεξήγετο ὁ ἀγὼν κατὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ. Ἀλλὰ ποίου εἴδους ἀνάμιξιν ἤθελον νὰ κάμω; Μήπως εἶχα κάποιο ἀξίωμα, ὥστε νὰ δικαιοῦμαι νὰ ἀναμιχθῶ; Ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1946 εἶχον ἀποσυρθῆ ἀπὸ τὸν Δημόσιον βίον. Καὶ μόνον τὸν Ἰούνιον τοῦ 1949 προέβην, ἕνεκεν τῆς στερήσεως τοῦ αἰτηθέντος διαβατηρίου μου, εἰς δηλώσεις διαμαρτυρίας, μὴ ἐχούσας οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὸν Ἐθνικὸν ἀγῶνα. Καὶ ἐν τούτοις μερὶς κιτρίνου τύπου μὲ παρουσίασεν ὡς βυσσοδομοῦντα ἐναντίον τοῦ Στρατοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐθεώρησα καθῆκον, ἐν τῇ ἀνησυχίᾳ μου, ἦτο νὰ ἀποστείλω ἐμπιστευτικὸν ὑπόμνημα πρὸς τοὺς διατελέσαντας Πρωθυπουργούς, εἰς τὸ ὁποῖον ἐξέθετον τὰς γνώμας μου πῶς ἔδει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὁ συμμοριτισμός. Ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἐγενόμην ἀκουστός. Κύριοι Βουλευταί, αὐτὰ διὰ τὸ παρελθόν. Τώρα μᾶς ἐνδιαφέρει τὸ παρὸν καὶ τὸ ἄμεσον μέλλον. Ἄς ἀφοσιωθῶμεν ὅλοι εἰς τὸ ἔργον τῆς Ἀνασυγκροτήσεως τῆς ἐρειπωμένης χώρας μας, εἴτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀνήκομεν, εἴτε εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἀμφότεροι ἀνήκομεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος. Ὅλοι ἐργαζόμεθα διὰ τὸν ἴδιον σκοπόν, διὰ τὴν εἰρήνευσιν καὶ εὐημερίαν τῆς χώρας. Οἱ μὲν ὡς Κυβέρνησις, ὡς ἀνώτατοι λειτουργοὶ τοῦ Κράτους, οἱ δὲ ὡς Ἀντιπολίτευσις μὲ καλόπιστον ἔλεγχον. Ἀμφότεροι προσφέρομεν ἐξ ἴσου ὑπηρεσίας, κάποτε οἱ δεύτεροι περισσοτέρας καὶ ἀπὸ τοὺς πρώτους. Δείξατε, κύριοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι εἶσθε ἄξιοι τῶν κρισίμων στιγμῶν τῆς Πατρίδος καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὄχι μόνον ἡμεῖς ὡς Κυβέρνησις θὰ ὁμολογήσωμεν τὰς ὑπηρεσίας σας, ἀλλὰ θὰ εἶναι καὶ ὁ Λαὸς ἐκεῖνος ποὺ θὰ τὸ ἀναγνωρίσῃ, προσφέρων εἰς Σᾶς τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας. Αὐτὸ γιὰ μένα θὰ εἶναι ἡ μεγαλυτέρα χαρὰ τῆς ζωῆς μου, διότι θὰ ἐπανέλθω εἰς τὸν ἰδιωτικὸν βίον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἄθελα ἀπεσπάσθην, μὲ τὴν συνείδησιν ἱκανοποιημένην ὅτι ἔπραξα καὶ αὐτὴν τὴν φορὰν τὸ καθῆκον μου ἐντίμως καὶ εὐόρκως. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Θὰ ἐπεθύμουν νὰ προσθέσω καὶ τὰ ἀκόλουθα. Πιστεύομεν ὅτι τὸ Σῶμα ἐπληροφορήθη μὲ ἱκανοποίησιν τὰς δηλώσεις τοῦ Στρατάρχου Τίτο πρὸς τὴν Σκουψίναν, ὅπου οὗτος ἀνεκοίνωσεν ὅτι θὰ ὁρίσῃ κατ’ αὐτὰς νέον Πρεσβευτὴν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δηλοῦμεν ὅτι καὶ ἡμεῖς ἀποβλέπομεν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὁμαλότητος εἰς τὰς σχέσεις τῶν δύο χωρῶν, καὶ πιστεύομεν ὅτι ἡ μεταξύ των εἰρηνικὴ συνεργασία θὰ ὠφελήσῃ οὐσιωδῶς ἀμφοτέρας τὰς χώρας. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ ὁρίσῃ νέον Πρεσβευτὴν ἐν Βελιγραδίῳ. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§16Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Παλαιὸς γνώριμος τοῦ βήματος τούτου, κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ ὅτι ἔχω χάσει τὴν εὐχέρειαν, τὴν ὁποίαν πιθανὸν νὰ εἶχον. Ἄλλωστε χειριζόμενος ἀπόψε δυσχερὲς θέμα, τὸ ζήτημα τῶν οἰκονομικῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μεταχειρισθῶ ἀριθμοὺς καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ μοῦ συγχωρήσητε νὰ χρησιμοποιήσω κατὰ τὸ πλεῖστον μέρος τοῦ λόγου μου χειρόγραφα, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνουν ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος κύριος Κωνσταντῖνος Τσαλδάρης, καθὼς καὶ ὁ τέως Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κύριος Στεφανόπουλος ἔθιξαν διάφορα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸν τομέα τοῦ ὁποίου προΐσταμαι, τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα τῆς Χώρας. Ἐπ’ αὐτῶν ἔχω νὰ δώσω ὡρισμένας πληροφορίας καὶ ἐκφράσω σκέψεις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ θέσω κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὑπ’ ὄψιν τῆς χώρας ποῦ εὑρισκόμεθα σήμερον καὶ κατὰ συνέπειαν ἐν τῇ ἐξελίξει τῶν καθηκόντων μας, νὰ γνωρίζῃ ἀπὸ ποὺ ἠρχίσαμεν καὶ ποὺ θὰ φθάσωμεν ὑπηρετοῦντες τὴν χώραν. Κύριοι Βουλευταί, ἐλέχθη ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος κ. Κωνστ. Τσαλδάρην καὶ ἀπὸ τὴν πλευράν, ἡ ὁποία ἔχει τὴν διάθεσιν νὰ ἐπικρίνῃ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν κάμει ἀπογραφὴν τῶν οἰκονομικῶν ἐρειπίων, τὰ ὁποῖα παρελάβομεν ἀπὸ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν τῆς τετραετίας. Προσετέθη μάλιστα ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δώσωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τῶν ἐρειπίων, τὰ ὁποῖα παρεδώσαμεν κατὰ τὴν 31ην Μαρτίου 1946. Ἄν καὶ ὑπάρχῃ κοινὴ συνείδησις τοῦ ἐπιτελεσθέντος ἔργου τῆς Κυβερνήσεως Κέντρου κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὅπως καὶ καθολικὴ ἀντίληψις τῆς κληρονομουμένης ἀθλίας ἀπὸ πάσης πλευρᾶς οἰκονομικῆς καταστάσεως ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἐν τούτοις δὲν θεωρῶ ἄσκοπον νὰ διαφωτίσω πλήρως τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν σημείων αὐτῶν οὐχὶ δι’ ἀφηρημένων ἐννοιῶν, ὅπως ἐγένετο ἡ ἐπίκρισις, ἀλλὰ διὰ συγκεκριμένων στοιχείων καθ’ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς οἰκονομίας μας. Ὄπως εἶναι γνωστόν, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ὑπὸ τὸν ἀείμνηστον Σοφούλην καὶ Ἀντιπρόεδρον ἐμὲ ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν περὶ τὰ τέλη Νοεμβρίου τοῦ 1945. Ἡ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην χαρακτηριστικὴ εἰκών, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε ὅλοι σας, ἦτο ἡ ἀπότομος ἐπιδείνωσις τῆς οἰκονομικῆς μας καταστάσεως, ποὺ ἐξεδηλοῦτο εἰς τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῆς χρυσῆς λίρας, ἀνελθούσης ἀπὸ δραχμὰς 15.000, κατὰ τὸ τέλος τοῦ θέρους 1945, εἰς δραχμὰς 180.000, μὲ ὅλα τὰ ἐπακόλουθά της, ὅπως εἶναι ἡ ἄνοδος τοῦ τιμαρίθμου ἀπὸ 10,8 εἰς 158. Ἐπίσης ἡ ἔκδοσις πληθωρικοῦ χαρτονομίσματος καὶ συνεπείᾳ τούτου ἡ πιεστικὴ τάσις ἐπὶ τῆς παραγωγικῆς δραστηριότητος. Βεβαίως ὡς συνεπακόλουθον ὅλων αὐτῶν ἦτο ἡ ἀπότομος καὶ μεγάλη πτῶσις τοῦ πραγματικοῦ μισθοῦ, ποὺ κατῆλθε τὸν μὲν Νοέμβριον τοῦ 1945 εἰς 58,6% τοῦ προπολεμικοῦ, τὸν δὲ Δεκέμβριον τοῦ αὐτοῦ ἔτους εἰς 30,8%. Εὐθὺς ἀμέσως ἐπελήφθην τῆς συστηματικῆς καὶ δι’ ὀργανικῶν μέτρων ἐξυγιάνσεως καὶ ἀνορθώσεως τῆς οἰκονομίας μας. Τὰ μέτρα αὐτὰ κατ’ ἀρχὴν ἦσαν, ὅπως θὰ πρέπῃ νὰ ἐνθυμῆσθε, ἡ ἀνασταθεροποίησις τῆς δραχμῆς καὶ τῶν ἡμερομισθίων, καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ συγκράτησις τοῦ τιμαρίθμου διὰ τῆς καθιερώσεως τοῦ μέτρου τῆς πωλήσεως χρυσῶν λιρῶν, τῆς ἱδρύσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, πρὸς συστηματοποίησιν τῆς ἀνυπάρκτου ἕως τότε πιστωτικῆς πολιτικῆς, καὶ τῆς ἐγκαινιάσεως πολιτικῆς ἐμπλουτισμοῦ τῆς ἀγορᾶς διὰ περισσοτέρων ἀγαθῶν ἐξ εἰσαγωγῆς καὶ παραγωγῆς καὶ οὐχὶ διὰ μέτρων νομισματικῶν ἢ ἄλλων ἀστυνομικῆς φύσεως. Τὰ μέτρα αὐτὰ ἐφαρμοσθέντα ἀπέδωσαν ἱκανοποιητικώτατα ἀποτελέσματα, ἐκδηλωθέντα ὄχι μόνον εἰς τὴν ἀπόλυτον συγκράτησιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν σημαντικὴν κάμψιν καὶ ἐν συνεχείᾳ σταθεροποίησιν τῆς χρυσῆς λίρας καὶ τοῦ τιμαρίθμου. Τοῦτο ἐμφαίνεται καὶ ἀπὸ τὸν τότε δείκτην τῶν πραγματικῶν μισθῶν, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ Φεβρουαρίου ἀνῆλθεν εἰς 68% περίπου τοῦ προπολεμικοῦ, ἔναντι 31% κατὰ Δεκέμβριον 1945. Τὰ ἀποτελέσματα τῶν μέτρων αὐτῶν ἐξηκολούθησαν ἐκδηλούμενα καὶ μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐξουσίας ὑπὸ τῆς πρώτης Κυβερνήσεως τῆς τετραετίας καὶ χαρακτηριστικὸν εἶναι ὅτι ἡ ἐποχὴ αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ πρώτη περίοδος οἰκονομικῆς σταθερότητος, τὴν ὁποίαν ἐγνώρισεν ἡ χώρα μεταπολεμικῶς, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀκόμη συνέλθῃ ἀπὸ τὴν καταστροφὴν τῆς Κατοχῆς καὶ τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος καὶ συνεπῶς χωρὶς νὰ ἔχῃ δυνηθῆ νὰ ἀναπτύξῃ ἀπὸ παντοειδεῖς ἐλλείψεις τὴν παραγωγικήν της δραστηριότητα καθολικά. Ἐξ ὅλων αὐτῶν καταδεικνύεται ὅτι εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἐκληροδοτήσαμεν μίαν κατάστασιν σταθερότητος μὲ προϋποθέσεις διατηρήσεώς της. Δυστυχῶς, ἀντὶ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ αἱ Κυβερνήσεις τῆς τετραετίας νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα τοῦ τόπου μὲ τὸ πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ἀντιθέτως ἀπεδείχθησαν ἀνίκανοι νὰ συλλάβουν τὰ προβλήματα τοῦ τόπου καὶ νὰ ἐφαρμόσουν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα μιᾶς ὡλοκληρωμένης καὶ συστηματικῆς πολιτικῆς. Ἔτσι ἠρκέσθησαν εἰς τὴν λῆψιν σπασμωδικῶν μέτρων καὶ τὴν υἱοθέτησιν συμπτωματικῶν λύσεων ὑπὸ τὴν πίεσιν προσώπων καὶ πραγμάτων μὲ τὰ ἑξῆς ἀποτελέσματα: Δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω εἰς ἀναλύσεις ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Γενικῶς μόνον θὰ εἴπω ὅτι ἐξέτασις τῶν προϋπολογισμῶν τῶν ἐτῶν τῆς τετραετίας παρουσιάζει συνεχῆ ἄνοδον τῶν ἐσόδων, ἡ ὁποία κατὰ μίαν στατιστικὴν ἀνέρχεται εἰς τὰ 24% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τῶν ἐτῶν 1949– 50, μὲ παράλληλον αὔξησιν τῶν ἐξόδων. Ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ ἀναλυομένη, βλέπομεν ὅτι ἐπιβαρύνει τὰς λαϊκὰς τάξεις, διότι προέρχεται κυρίως ἐκ τῶν ἐμμέσων φόρων. Φόροι, οἱ ὁποῖοι ἐπεβλήθησαν διὰ τοὺς πλουτήσαντας ἐπὶ κατοχῆς, ἐπεβλήθησαν μέν, δὲν κατωρθώθη ὅμως, καίτοι ἀσήμαντοι, μέχρι σήμερον νὰ εἰσπραχθοῦν ἐξ ὁλοκλήρου. Ἐπίσης καὶ ὁ φόρος ὁ ἐπιβληθεὶς ἐπὶ τῶν εὐπόρων, ἐντελῶς ἀψυχολόγητος καὶ οὐχὶ μὲ ἐπαρκῆ κριτήρια, ἀπέδωσε τὸ ἥμισυ τοῦ προϋπολογισθέντος, χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ μείωσις τῆς ἀξίας τῆς ἀποδόσεως συνεπείᾳ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Μία φορολογικὴ ἀταξία διέκρινε τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἕνας ἐμπειρισμός. Ἡ βραδύτης περὶ τὴν μεταρρύθμισιν τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος, ἀρξαμένη μόλις κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος, εἶχεν ὡς συνέπειαν ὄχι μόνον τὴν ἀποστέρησιν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τὴν συνέχισιν ἑνὸς αἰσθήματος φοροδιαφυγῆς. Τούτου ἀποτέλεσμα ἦτο ἡ συνεχὴς αὔξησις τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀνερχομένου εἰς 2 τρισεκατομμύρια περίπου, καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς διαρκοῦς προσφυγῆς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν δημοσιονομικῶν ἀναγκῶν εἰς βάρος τοῦ ἔργου τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέτω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, ὅτι τὸ χρέος τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἀνήρχετο τὴν 15ην Ἀπριλίου 1950 εἰς 1915 δισεκατομμύρια, ὁ λογαριασμὸς τῶν ἐφοδίων ἐνεφάνιζε κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμερομηνίαν χρεωστικὸν ὑπόλοιπον 1202 δισεκατομμύρια. Χαρακτηριστικὸν τῆς ἀταξίας αὐτῆς εἶναι ὅτι εἰς τὸ τέλος Φεβρουαρίου 1950 ἔχουν ἀπομείνει πρὸς εἴσπραξιν 240 δισεκατομμύρια φόρων, κυρίως ἐξ ἀμέσων παρελθουσῶν χρήσεων. Ὡσαύτως ὑπάρχουν βάσιμοι φόβοι ὅτι καὶ ἡ μὴ ὁλοκλήρωσις τῆς βεβαιωτικῆς ἐργασίας θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν μὴ πραγματοποίησιν ὅλων τῶν προβλεφθέντων ἐσόδων ἐκ τῆς ἀμέσου φορολογίας. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ἡ ὕπαρξις ἐξωπροϋπολογιστικῶν δαπανῶν διασπᾶ τὴν ἑνότητα τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ καθιστᾶ ἀπατηλὴν τὴν εἰκόνα τῆς δημοσιονομικῆς μας καταστάσεως. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος τὸ τέλος Μαρτίου 1946 παρεδώσαμεν τὸν τιμάριθμον εἰς 139, διὰ νὰ τὸν ἴδωμεν συνεχῶς ἀνυψούμενον μέχρι καὶ τοῦ ἐπιπέδου 301 τοῦ Μαρτίου 1950, πρᾶγμα πού, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, σημαίνει ὅτι τὸ νόμισμα ἔχασε, χάρις εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς τετραετίας τὰ ⅗ τῆς ἀξίας του. Ἡ νομισματικὴ κυκλοφορία παρεδόθη εἰς τὸ ὕψος 280 δισεκατομμυρίων, διὰ νὰ τὴν ἀνεύρωμεν εἰς τὰς ἀρχὰς Ἀπριλίου 1950 εἰς ἕν τρισεκατομμύριον 600 περίπου δισεκατομμύρια, ἤτοι πλέον τοῦ πενταπλασίου τῆς ἐποχῆς ποὺ τὴν ἀφήκαμεν. Ἐπίσης θὰ πρέπῃ νὰ τονίσωμεν, ὅτι ἡ ἐπίσημος τιμὴ τοῦ δολλαρίου ἐν τῷ μεταξὺ ἐτριπλασιάσθη, ἤτοι ἀπὸ 5 χιλιάδες ἀνῆλθεν εἰς 15 χιλιάδες, διὰ νὰ μὴ ὑπεισέλθωμεν εἰς τὰς σχέσεις τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Ἐπίσης ἡ τιμὴ τῆς χρυσῆς λίρας, τὴν ὁποίαν εἴχαμεν σταθεροποιήσει εἰς τὸ ὕψος τῶν 135 χιλιάδων δραχμῶν, ἐξέφυγε καὶ αὐτὴ τῶν χειρῶν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἀνέλθῃ καὶ νὰ μᾶς παραδοθῇ εἰς τὸ ὕψος τῶν 226 χιλιάδων. Συνεπείᾳ ὅλων αὐτῶν, ἑπόμενον ἦτο καὶ ὁ συντελεστής σταθερότητος τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων νὰ μὴ συγκρατηθῇ εἰς τὰ παραδοθέντα ὅρια καὶ νὰ ἀνέλθῃ παραλλήλως πρὸς τὰς τιμάς. Αἱ Κυβερνήσεις τῆς τετραετίας εἶχον τὴν τύχην νὰ ἴδουν ἀπὸ τῆς ἀνόδου των εἰς τὴν ἐξουσίαν ὄχι μόνον συστηματοποιημένην καὶ πλέον ὁριστικὴν τὴν ἔξωθεν βοήθειαν τῶν μεγάλων συμμάχων μας, ἀλλὰ καὶ σημαντικῶς αὐξηθεῖσαν. Χωρὶς νὰ παραγνωρίζω τὰς ἐκ τῆς ξενοκινήτου ἀνταρσίας δυσκολίας πρὸς παραγωγικὴν ἀξιοποίησιν τῆς βοηθείας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ἐφ’ ὅσον ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἰσχυρίσθη ὅτι παρέδωσε ρόδινον τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς Χώρας, ὅτι ἡ παρασχεθεῖσα βοήθεια δὲν ἐχρησιμοποιήθη καθ’ ὅ ποσοστὸν ἦτο δυνατόν, ὅπως ἔπρεπε καὶ δὴ πρὸς αὔξησιν τῆς παραγωγῆς τῆς Χώρας μας. Τὸ τεράστιον πρόβλημα τῆς ἐξαρτήσεως τῆς Χώρας μας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὄχι μόνον δὲν ἠμβλύνθη, ἀφ’ ἧς παρεδώσαμεν τὴν ἐξουσίαν, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐπεδεινώθη εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε μὲ τὰ ὑπάρχοντα σήμερον στοιχεῖα καὶ προβλέψεις, νὰ ἐμφανίζεται δυστυχῶς δυσεπίλυτον καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἀπειλητικὸν διὰ τὴν βιωσιμότητα τῆς φυλῆς. Τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου λογαριασμῶν, ἀντὶ νὰ μειοῦται ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος, μὲ ταυτόχρονον αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ τῶν ἀδήλων πόρων συναλλάγματος, βλέπομεν, παρακολουθοῦντες τὴν ἐξέλιξιν αὐτοῦ κατὰ τὰ ἔτη 1947, 1948, 1949 καὶ 1949–50, νὰ αὐξάνῃ συνεχῶς, μὲ ταυτόχρονον μείωσιν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τοῦ ἐξ ἀδήλων πόρων συναλλάγματος. Οὕτω διὰ νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον, βλέπομεν ὅτι ἡ παθητικότης του ὑπῆρξε τεραστία καὶ δὴ 204 ἑκατομμύρια δολλάρια κατὰ τὸ 1947, 301 ἑκατομμύρια δολλάρια τὸ 1948 καὶ 284 ἑκατομμύρια δολλάρια κατὰ τὸ 1949, χωρὶς εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν νὰ περιλαμβάνωνται αἱ εἰσαγωγαὶ τῆς ἀνασυγκροτήσεως, ποὺ δὲν ἐπραγματοποιήθησαν, ὡς ὤφειλον. Καὶ τὸ ἀκόμη χειρότερον εἶναι ὅτι αἱ ἐξαγωγαὶ ἀντὶ νὰ αὐξάνουν ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος μὲ τὰ γνωστὰ εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα καὶ διὰ τὴν παραγωγήν μας, ἔχουν καθηλωθῆ μεταξὺ 80–90 ἑκατομμύρια δολλαρίων, μὲ τάσιν ὑποβιβασμοῦ, ἀντὶ αὐξήσεως καὶ μὲ τὸν πραγματοποιηθέντα πλέον κίνδυνον τοῦ ὑπερφαλαγγισμοῦ τῆς ἐξαγωγικῆς δυνατότητος τῆς χώρας μας ἀπὸ ἄλλας χώρας παραγωγοὺς ὁμοειδῶν ἢ ὑποκαταστάτων. Αὐτοῦ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε καὶ ἡ ἀνάγκη καλύψεως τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἰσοζυγίου καὶ ἐκ τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος τῆς χώρας, μέχρι τελείου ἐξαφανισμοῦ του. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, τὸ μόνον συναλλαγματικὸν κάλυμμα ποὺ ἀπομένει εἰς τὴν χώραν, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἐξησφάλισε διὰ τῆς συμφωνίας τοῦ Λονδίνου, τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1946. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνασυγκρότησιν, ἡ πορεία τῆς ὁποίας τόσον συγκινεῖ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἐκαυχήθη ὅτι βαίνει ἐξ ἴσου καλῶς μὲ τοὺς ἄλλους τομεῖς τῆς οἰκονομίας μας, ἀφοῦ ὑπεγράφησαν 132 συμβάσεις ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὸ ἀρχικὸν πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως 1948– 1952, περιόδου βοηθείας Μάρσαλ, καὶ ἂν ἐξετελεῖτο τοῦτο ἐξ ὁλοκλήρου, τὸ 1952, ἔτος λήξεως τῆς βοηθείας Μάρσαλ, τὸ ἔλλειμμα τοῦ Ἰσοζυγίου μας θὰ ἀνήρχετο εἰς ἄνω τῶν 70 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Δυστυχῶς ὅμως τὸ ἀρχικὸν αὐτὸ πρόγραμμα περιεκόπη κατὰ 38% καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι συνεπείᾳ αὐτοῦ τὸ ἔλλειμμα κατὰ τὸ 1952 προβλέπεται σημαντικὰ ηὐξημένον. Ἀλλὰ τὸ ἀκόμη χειρότερον τῆς κληρονομίας τῆς τετραετίας εἰς τὸν τομέα αὐτὸν εἶναι ὅτι ὄχι μόνον τὸ ὡς ἄνω ἔλλειμμα θὰ ἦτο πολὺ μεγαλύτερον τοῦ προϋπολογισθέντος, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ περιορισθὲν πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως κατὰ τὰ δύο πρῶτα ἔτη τῆς βοηθείας δὲν ἐξετελέσθη ἐξ ὁλοκλήρου, διότι τὸ ἀπαιτούμενον πρὸς ἐκτέλεσιν εἰς δραχμὰς ποσὸν κατεβλήθη κατὰ μέγα μέρος πρὸς κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἔτσι, εἰσερχόμενοι ὅσον οὔπω εἰς τὸ τρίτον ἔτος τῆς βοηθείας, βλέπομεν ὅτι τὸ μέχρι τέλους τοῦ δευτέρου ἔτους τῆς βοηθείας ὑπολογιζόμενον νὰ ἐκτελεσθῇ ἔργον ἀποτελεῖ τὸ ¼ τοῦ ὅλου ἀρχικοῦ ἔργου καὶ περίπου τὸ 40% τοῦ περικεκομμένου τετραετοῦς. Πάντως ἄξιον σημειώσεως καὶ πάλιν εἶναι, ὅτι καὶ αὐτὸ ἀναφέρεται εἰς ἔργα ἀποκαταστάσεως τῆς οἰκονομίας μας καὶ οὐχὶ εἰς ἔργα ἀναδιαρθρώσεως αὐτῆς, διὰ τὰ ὁποῖα δυστυχῶς οὔτε καὶ ἐπαρκεῖς μελέται ἔχουν καταρτισθῆ. Εἰδικώτερον διὰ τὰς ὑπογραφείσας συμβάσεις ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν ὅτι αὐταὶ ἀποτελοῦν ἀσήμαντον τμῆμα τοῦ ὅλου προγράμματος, ἀνερχομένης ἐν συνόλῳ τῆς ἀξίας των εἰς 21 περίπου ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἐπειδὴ ὅμως ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς ἐπικριτὰς τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως ὡς πρὸς τὸν οἰκονομικὸν τομέα καὶ κυρίως ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος κ. Σβῶλον, ὅτι δὲν ὑφίσταται κεντρικὴ οἰκονομικὴ σκέψις εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ παρατηρήσωμεν ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Σαφῶς εἰς αὐτὰς τοποθετεῖται καὶ ἡ κεντρικὴ ἰδέα καὶ αἱ ἐπὶ μέρους ἐνέργειαι. Κύριοι Βουλευταί. Σᾶς ἀναγινώσκω ὅ,τι ἔγραψα πρὸ ἡμερῶν: «Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει ὅτι ὑποκατάστασις τοῦ Κράτους εἰς τὰς ἐμπορικὰς καὶ παραγωγικὰς ἐνεργείας τοῦ ἀτόμου, ὅταν μάλιστα τοῦτο εἶναι ἀνοργάνωτον καὶ δὲν διαθέτει κατάλληλον προσωπικόν, δὲν ἀποτελεῖ ἐνδεδειγμένην κυβερνητικὴν ἐνέργειαν, ὡς τόσον ὅμως ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους, ἐλέγχοντος διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν τῶν οἰκονομικῶν νόμων πρὸς ὄφελος τοῦ συνόλου, ἀποτελεῖ ἐπιτακτικὴν ὑποχρέωσιν τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπὸ τὴν γενικὴν αὐτὴν ἀντίληψιν καὶ μὲ σκοπὸν τὸν ἐξαφανισμὸν τῶν μονοπωλίων καὶ προνομίων, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐφαρμόσῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, ὥστε ἐν καιρῷ οἱ οἰκονομικοὶ νόμοι νὰ λειτουργήσουν ἀβιάστως καὶ ἄνευ δεσμευτικῶν ἢ περιοριστικῶν παρεμβολῶν τοῦ Κράτους». Παραλλήλως ἡ ἀξιοποίησις τῆς βοηθείας διὰ τῆς διοχετεύσεώς της εἰς τὴν βάσιν τῆς παραγωγῆς, δηλαδὴ εἰς τὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς καὶ βιομηχανικῆς παραγωγῆς, νομίζομεν ὅτι ἀποτελεῖ πλέον ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην τῆς οἰκονομίας μας καὶ κοινὴν συνείδησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρὸς τοῦτο καὶ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς οἰκονομικῆς ἀποστολῆς, θὰ ληφθοῦν μέτρα οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεως καὶ ἀναμορφώσεως καὶ ἄλλα διοικητικῆς μορφῆς καὶ ὀργανώσεως. Ἐκ τούτων, ἄλλα μὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν ἀμέσως καὶ νὰ ἀποδώσουν, δι’ ἄλλα δὲ θὰ ἀπαιτηθῇ χρονικόν τι διάστημα πρὸς πληρεστέραν μελέτην καὶ προσαρμογὴν πρὸς τὰς Ἑλληνικὰς συνθήκας. Πιστεύω ὅτι ἡ ἐπιτυχία ἑνὸς μέτρου θίγοντος ὑφισταμένας καταστάσεις καὶ συνηθείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ διὰ τῆς ἀστυνομικῆς ἐπιβολῆς, ἀλλὰ προαπαιτεῖ καὶ τὴν συμπαράστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ τῆς ἀποδοχῆς αὐτοῦ ὡς δικαίου καὶ ἐπιβεβλημένου. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ προγράμματος της θὰ ἐπιβλέψῃ εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν καθ’ ἕκαστα μέτρων καὶ ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πάντως ἡ αὔξησις τῶν δημοσίων ἐσόδων διὰ περιορισμοῦ τῶν δαπανῶν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τῆς αὐξήσεως τῶν φόρων ποὺ πλήττουν τὰς οἰκονομικῶς ἰσχυρὰς τάξεις καὶ τοὺς πάσης φύσεως προνομιούχους, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποδεσμευθοῦν περισσότεραι δραχμαὶ ἐκ τῆς βοηθείας διὰ νὰ διατεθοῦν εἰς ἔργα ἀνασυγκροτήσεως, θὰ ἀποτελέσῃ ἄμεσον ἐπιδίωξιν τῆς Κυβερνήσεως. Πιστεύω ἐπίσης, ὅτι πρέπει ὅλοι νὰ ἀντιληφθῶμεν ὅτι ἡ αὔξησις τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, βιομηχανικῆς καὶ γεωργικῆς, ὅπως καὶ ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν, μαζὶ μὲ τὴν αὔξησιν τῶν πάσης φύσεως ἀδήλων πόρων, ἀποτελοῦν τὰ μοναδικὰ μέσα μειώσεως τοῦ ἐλλείμματος εἰς τὸ ἰσοζύγιον τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον ὀρθοῦται ἀπειλητικὸν διὰ τὴν ὅλην οἰκονομίαν μας. Καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν θὰ στρέψῃ ὅλην τὴν προσοχήν της ἡ Κυβέρνησις. Δὲν παραγνωρίζομεν ὅμως, ὅτι τὰ πρὸς ἐξαγωγὴν Ἑλληνικὰ προϊόντα, λόγῳ τῆς μὴ ἀνορθώσεως ἐν τῷ συνόλῳ τῆς οἰκονομίας μας, ὅπως καὶ λόγῳ τοῦ συναγωνισμοῦ τῶν ἀπὸ ἄλλας χώρας παραγωγῆς ὁμοειδῶν ἢ ὑποκαταστάτων, ἐμφανίζουν ὀργανικὴν ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀδυναμίαν, λόγῳ τοῦ ἐμφανιζομένου ὑψηλοῦ κόστους. Βεβαίως ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα μειώσεως τοῦ κόστους τῶν παραγομένων προϊόντων, ὅπως καὶ θὰ ἀναπτύξῃ κάθε δραστηριότητα διὰ τὴν σύναψιν ἐμπορικῶν συμβάσεων πρὸς τοποθέτησιν αὐτῶν εἰς ὅλας τὰς χώρας. Ἐν τούτοις καὶ διὰ μεταβατικόν τι χρονικὸν διάστημα, νομίζω ὅτι θὰ χρειασθῇ πρὸς κἄποιαν ἱκανοποιητικὴν λύσιν τοῦ ζητήματος, ἡ λῆψις εἰδικῶν μέτρων, τῶν ὁποίων ἡ ἐπιβολὴ καὶ ἐφαρμογὴ δὲν θὰ ἐξαρτηθῇ μόνον ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Ἐν συνεχείᾳ ἡ Κυβέρνησις πιστεύει σταθερῶς, ὅτι μόνη ἡ ἀνάπτυξις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, μαζὶ μὲ τὴν ἐξυπηρετοῦσαν αὐτὴν ἐλαφρὰν βιομηχανίαν, δὲν ἀποτελεῖ λύσιν τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος τῆς Χώρας. Ἡ βιομηχανικὴ ἀνάπτυξις τῆς Ἑλλάδος ἀποτελεῖ ἀναγκαίαν προϋπόθεσιν πάσης οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως καὶ κυρίως ἐξασφάλισιν τῆς βιωσιμότητος τῆς φυλῆς. Ὡστόσον ἡ βιομηχανικὴ ἀνάπτυξις πρέπει νὰ γίνῃ προσεκτικὴ καὶ μελετημένη καὶ κυρίως θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὰ ὑδροηλεκτρικὰ καὶ θερμοηλεκτρικὰ ἔργα πρὸς παραγωγὴν ἐπαρκοῦς καὶ εὐθηνῆς ἠλεκτρικῆς δυνάμεως, παραλλήλως δὲ ἢ ἐν συνεχείᾳ διὰ τῆς ἱδρύσεως ἄλλων βιομηχανιῶν καὶ δὴ ἀζώτου, ποὺ τὸ οἰκονομικῶς σκόπιμον θὰ ἔχῃ πλήρως διερευνηθῆ. Δυστυχῶς αἱ Κυβερνήσεις τῆς τετραετίας οὔτε κἂν ἐμελέτησαν, ὡς ὤφειλον, τὰς ὑπὸ ἵδρυσιν βιομηχανίας. Αὐτό, κύριοι Βουλευταί, εἶναι τὸ ἐπιτελεσθησόμενον ἔργον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ οἰκονομικὸν πρόγραμμά της. Ἐκ τῶν ἐκτεθέντων διαφαίνονται πλήρως τὰ προβλήματα, ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ ἀπελπιστικὴ σήμερον οἰκονομική μας κατάστασις καὶ οὐδεὶς καλῆς πίστεως εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ τὰς δυσχερείας τὰς ὁποίας θὰ συναντήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἐκ τῆς ἀναλύσεως, εἰς τὴν ὁποίαν προέβην, διαφαίνεται ἐπίσης, ὅτι ἔχομεν πλήρως διερευνήσει τὴν οἰκονομικήν μας κατάστασιν καὶ τὰς αἰτίας τῆς νοσηρότητός της καὶ διὰ τῶν δηλώσεών μας διεγράψαμεν σαφῶς ὄχι μόνον τὴν κεντρικήν μας σκέψιν, ἀλλὰ καὶ τὰς λύσεις ποὺ θὰ ἐπιδιώξωμεν εἰς τὰ θεμελιώδη ζητήματα. Ἐλπίζομεν, ὅπως καὶ προηγουμένως ἐτόνισα, ὅτι μὲ τὴν κατανόησιν τῆς Βουλῆς καὶ τῶν συμμάχων μας καὶ τὴν συμπαράστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὰ ἐπὶ μέρους μέτρα, πρὸς ἀγαθὸν ὅλων μας. Εἰσερχόμεθα τώρα εἰδικώτερον εἰς ὅσα εἶπεν ὁ τέως Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κ. Σ. Στεφανόπουλος. Ἔχομεν ἐνδοιασμοὺς διὰ τὴν ἀκρίβειαν τῶν στοιχείων, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐξετιμήθη τὸ ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τοῦ προκατόχου μου ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Συντονισμοῦ ἀναφερθὲν ὕψος τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἡμεῖς ἐπιζητήσαντες τὴν παροχὴν στοιχείων τινῶν, δὲν ἠδυνήθημεν νὰ εὕρωμεν οὔτε ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Συντονισμοῦ, οὔτε ἐν τῷ Γενικῷ Λογιστηρίῳ, ὑπηρεσίαν ἁρμοδίαν νὰ μᾶς παράσχῃ ἀριθμοὺς ἀκριβεῖς περὶ τοῦ συνολικοῦ ὕψους τῶν πραγματοποιουμένων ὑπὲρ τρίτων ἢ ὑπὲρ εἰδικῶν λογαριασμῶν προσθέτων φόρων, οὔτε καὶ αἱ κατ’ ἰδίαν ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι ἠδυνήθησαν νὰ μᾶς παράσχωσι στοιχεῖα ἀκριβῆ περὶ τῆς ἀποδόσεως ἑκάστου εἰδικοῦ προσθέτου φόρου. Ὅλα κατ’ ἐκτίμησιν καὶ οὐχὶ σύγχρονα.

§17Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ γνωρίζετε ὅτι ὑπάρχει εἰδικὴ ἐπιτροπὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἡ ὁποία ἐτερμάτισε τὰς ἐργασίας της πλέον καὶ πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων ὑπέβαλε καὶ τὸ ἀποτέλεσμα σχετικῶς μὲ τὸ εἰσόδημα τῶν ἐτῶν 1945, 1946, 1947, 1948, 1949; Εἶναι ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι ὑπεβλήθησαν ἔξω καὶ θὰ τοὺς εὕρετε ἐμπρός σας εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας. Ἐπὶ πλέον δὲ ἐπετέλεσεν ἡ ἐν λόγῳ ἐπιτροπὴ φιλότιμον ἔργον καὶ ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἐπενδύσεως. Ἀπορῶ πῶς ἀγνοεῖτε τὴν ἐπιτροπὴν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ, κατ’ ἐμέ, ἕνα βασικὸν θεσμὸν τοῦ ὅλου μας προγράμματος καὶ τῆς οἰκονομικῆς μας πολιτικῆς, τὸν ὁποῖον θὰ θελήσετε σεῖς ἔξω νὰ ἀναπτύξετε.

§18Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὑπὸ τοῦ κ. Στεφανοπούλου ἐγένετο, μετὰ τόνου, σύγκρισις τῶν δεικτῶν τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς, μεταξὺ τοῦ χρόνου τῆς ὑφ’ ἡμῶν παραδόσεως τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ χρόνου τῆς ὑπὸ τῶν Κυβερνήσεων τῆς τετραετίας τοιαύτης. Ἀπήντησα καὶ παραπάνω, ὅτι ἡ σύγκρισις εἶναι ἄστοχος, δοθέντος ὅτι ἡ ὑφ’ ἡμῶν διακυβέρνησις τῆς χώρας κατὰ τὸ 1945–46 διήρκεσε μόνον τετράμηνον περίπου, ἔναντι ἑνδεκαπλασίου χρόνου, καθ’ ὅν ὁ τέως ὑπουργὸς Συντονισμοῦ διεχειρίσθη τὴν γενικὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Χώρας. Σήμερον, συνεχίζων, παρατηρῶ ὅτι ὁ κ. Στεφανόπουλος μονοπωλεῖ ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεώς του τὴν δύναμιν τῆς μετὰ τὸν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος χρόνον φυσικῆς ἐπανακινήσεως τῆς οἰκονομίας, ὄχι παραγνωρίζων, ἀλλὰ μὴ ἐπιτρέπων οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην συμβολὴν εἰς τὸ μεταπολεμικὸν αὐτὸ ξεκίνημα τῆς οἰκονομίας τῶν κυρίων συντελεστῶν τοῦ ξεκινήματος τούτου, ἤτοι τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, τῆς ἐργασίας τοῦ Ἕλληνος εἰς τὰ ἐργοστάσια καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν γῆν, τῶν συγκεκροτημένων ἁρμοδίων κρατικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν τεχνικῶν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Ἡμεῖς τοὐλάχιστον, ἀδυνατοῦμεν νὰ πιστεύσωμεν ὅτι ἡ βιομηχανικὴ παραγωγή, ἡ γεωργικὴ παραγωγή, ἡ δασικὴ παραγωγή, ηὐξήθησαν ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1946 βάσει διαταγῶν τοῦ τέως Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τῶν ἄλλων Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεώς του. Ὁ Ἕλλην ἀγρότης, κύριε Στεφανόπουλε, εἴτε τὸ ἠθέλατε, εἴτε δὲν τὸ ἠθέλατε, ἐπεδόθη καὶ πάλιν μετὰ τὸν πόλεμον εἰς τὴν καλλιέργειαν τῆς γῆς του, ἀγνοῶν τὴν Κυβέρνησίν σας, ὅπως τὸ ἀπέδειξε μὲ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν τελευταίων ἐκλογῶν.

§19Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὴ λησμονεῖτε ὅτι ὅταν τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ἀνέλαβε τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας, παρέλαβε τὴν γεωργίαν τῆς Χώρας τελείως κατεστραμμένην, μὲ γεωργοὺς πεινῶντας καὶ γυμνώττοντας, στερουμένους στέγης, ζώων ἀροτριώντων, γεωργικῶν ἐργαλείων καὶ αὐτοῦ τοῦ σπόρου καὶ ἐν τούτοις τὸ Ὑπουργεῖον μὲ τὰ ὀλίγα τότε μέσα τὰ ὁποῖα μᾶς ἐδόθησαν ἔξωθεν, κατώρθωσε, καὶ μὲ τὴν ἀναμφισβήτητον ἀνάπτυξιν καὶ ἔντασιν τῆς δραστηριότητος τῶν γεωργῶν, νὰ ἐξυψώσῃ τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, τὴν δὲ καλλιεργηθεῖσαν ἔκτασιν νὰ φθάσῃ εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ 1948 εἰς τὰ ἐπίπεδα τὰ προπολεμικά. Ὑπῆρξε τοιαύτη, τόσον ἀποδοτικὴ ἡ δρᾶσις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὥστε νὰ ἐπισύρῃ θερμὰ τὰ συγχαρητήρια τοῦ τότε Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὸν ὁμιλοῦντα Ὑπουργὸν αὐτοῦ. Δὲν ἠρκέσθη μάλιστα εἰς αὐτό, ἀλλὰ εἰς τὴν συνταγεῖσαν ἔκθεσιν τῶν πεπραγμένων κατὰ τὴν διετίαν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, ἐθεώρησεν ὀρθὸν ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ νὰ μεταφράσῃ ἡ ἰδία εἰς τὴν Ἀγγλικὴν γλῶσσαν καὶ δημοσιευθῇ εἰς τεῦχος, ἐξαίρουσα οὕτω τὸ ἔργον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§20Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὑπεραμυνόμενος τῆς δημοσιονομικῆς του πολιτικῆς, ἀνέφερεν ὅτι μᾶς παρεδόθη προϋπολογισμὸς ἐσόδων, εἰς τὸν ὁποῖον ἡ συμμετοχὴ τῶν ἀμέσων φόρων ἀνέρχεται εἰς τὰ 29,8%. Προφανῶς ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὲν ἀνέγνωσε τὴν ὑπὸ τοῦ ὑπ’ αὐτὸν Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν συνταχθεῖσαν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ 1949–50, ἔνθα τὸ ποσοστὸν τῆς συμμετοχῆς τῶν ἀμέσων φόρων εἰς τὰ δημόσια ἔσοδα διὰ τὸ τρέχον ἔτος ὑπολογίζεται εἰς 27,1%, ἀντὶ τοῦ 29,8%. Ἀλλὰ τοῦ συγχωροῦμεν τὴν μικρὰν ταύτην διαφοράν, μολονότι, ἀφοῦ αὐτὸς ἤρχισε τὴν σύγκρισιν τῆς τετραμήνου οἰκονομικῆς μας διοικήσεως τῆς Χώρας μὲ τὴν 44μηνον ἰδικήν του, θὰ εἴχομεν κάθε δικαίωμα νὰ τοῦ ἀντιπαρατηρήσωμεν, ὅτι ἡ συμμετοχὴ τῶν ἀμέσων φόρων τοῦ 1945 –46 εἰς τὰ δημόσια ἔσοδα ἀνῆλθεν εἰς 36,5%. Ἀλλὰ θὰ τοῦ ἀποδείξωμεν, ὅτι ἡ μεταξὺ τοῦ ἰδικοῦ μας 36,5% καὶ τοῦ ἰδικοῦ του 27,1% διαφορὰ εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα εἰς βάρος του, ἄν ἐξετάσωμεν τὴν μέχρι τέλους Φεβρουαρίου 1950 ἐκτέλεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῆς Κυβερνήσεώς του. Ἀπὸ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτὴν διαπιστοῦται ὅτι τὸ ποσοστὸν τῆς συμμετοχῆς τῶν ἀμέσων φόρων εἰς τὰ δημόσια ἔσοδα ἀνέρχεται ὄχι εἰς τὰ ἰδικά του 29,8%, οὔτε εἰς τὰ 27,1% τοῦ ὑπ’ αὐτὸν Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ πολὺ κάτω τῶν ποσοστῶν τούτων, εἰς 20,5% κ. Βουλευταί. Τί σημαίνει τοῦτο; Ἢ ὅτι εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν ἐνεγράφησαν ἀπίθανοι προβλέψεις, ἢ ὅτι ἡ τέως Κυβέρνησις, ἡ ἀπὸ τὸν χρόνον τῆς ὑπ’ αὐτῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς διατυμπανίσασα μετατοπίσεις τῶν φορολογικῶν βαρῶν ἀπὸ τοὺς ὤμους τῶν ἀπόρων εἰς τοὺς ὤμους τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυρῶν καὶ ἐξαναγκασθεῖσα εἰς τὴν λῆψιν τῶν σχετικῶν φορολογικῶν μέτρων μόλις εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ἀποχωρήσεώς της ἀπὸ τῆς ἀρχῆς, δὲν κατέβαλε καὶ τὴν ἐπιβαλλομένην προσπάθειαν πρὸς πραγματοποίησιν τῆς μετατοπίσεως ταύτης. Τοῦτο ἄλλως τε ἀποδεικνύει ἡ σοβαρὰ καθυστέρησις τῆς βεβαιώσεως τῶν ἀμέσων φόρων ἔναντι τῶν προβλεφθέντων τοιούτων, ἀφοῦ ἔναντι τῶν γενομένων προβλέψεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ 1949–50, ἐκ φορολογιῶν τῶν καθαρῶν προσόδων, ἀνερχομένων εἰς 600 δισεκατ. δραχ., ἐβεβαιώθησαν μόνον 240 δισεκατ. κατὰ τοὺς 8 πρώτους μῆνας.

§21Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοὺς ἕξ μῆνας ἔπρεπε νὰ μᾶς εἴπητε πόσον εἶναι αὐτὸ τὸ ἔλλειμμα. Δὲν δυνάμεθα ν’ ἀναλάβωμεν τὴν εὐθύνην διὰ τὸ τελευταῖον τρίμηνον. Οἱ ἀριθμοὶ εἰς τοὺς ὁποίους στέκομεν, εἶναι οἱ ἀριθμοὶ τῆς 31ης Δεκεμβρίου. Ἀκούσατε ποῖοι εἶναι οἱ ἀριθμοί, τὶ λέγει ἡ ἔκθεσίς σας καὶ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Ἐνῷ θέλετε σεῖς νὰ εἶναι 27% καὶ 29% ἡ συμμετοχὴ τῶν ἀμέσων φόρων, ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν ἔκθεσιν ἡ ὁποία ὑπεβάλατε εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Εὐρωπαϊκῆς Συνεργασίας εἰς τὸ Παρίσι, εἶναι 34%, ἡ συμμετοχὴ αὐτὴ κατὰ τὸ διάστημα τοῦ ἑξαμήνου. Διότι εἰς τὸ ἑξάμηνον αὐτὸ εἴχομεν εἰσπράξεις, κατὰ τύχην, ἐκ τῶν ἀμέσων φόρων μεγαλυτέρας. Ἐπειδὴ δὲ τὰ ἔσοδα εἶναι 1655 δισεκατομμύρια, αἱ δὲ δαπάναι 2065 δισεκατομ., ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἑξαμήνου —διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πᾶμε στὸ ἐννεάμηνον, καὶ δὲν ἔχετε οὔτε σεῖς, οὔτε ἐγὼ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ὑπεραμυνθῶμεν τοῦ τριμήνου, τὸ ὁποῖον τρίμηνον φοβοῦμαι ὅτι θὰ ἔχῃ, ὅπως τὸ εἶπον καὶ χθές, ὀλεθρίας συνεπείας διὰ τὰ δημόσια οἰκονομικά,— κατὰ τὸ διάστημα ἐκεῖνο μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου, σύμφωνα μὲ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ Γενικοῦ σας Λογιστηρίου, ἐμφανίζεται τὸ ἔλλειμμα αὐτὸ περιοριζόμενον εἰς 410 δισεκατομμύρια.

§22Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Πάντως, κύριε Βουλευτά, αὐτὰ εἶναι...

§23Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει «πάντως», αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀριθμοί.

§24Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Οἱ ἀριθμοὶ μέχρι 31ης Δεκεμβρίου. Ὁμιλῶ περὶ τῶν ἀριθμῶν μέχρι σήμερον. Περὶ ἐκείνων τὰ ὁποῖα παρελάβομεν σήμερον. Περιγράφω τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν ὅπως ἐμφανίζεται σήμερον. Ἄν ἐπιθυμῇ ὁ κ. Στεφανόπουλος νὰ μάθῃ καὶ πόσα εἰσεπράχθησαν ἔναντι τῶν 600 τούτων δισεκατομμυρίων, μετὰ λύπης μας τὸν πληροφοροῦμεν ὅτι μόλις ἐπέτυχε τὴν εἴσπραξιν 160 δισεκατ. Ἀλλὰ μήπως ἡ ἀποτυχία αὐτὴ τῆς δημοσιονομικῆς του προσπαθείας περιορίζεται μόνον εἰς τὰ ἔσοδα τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους; Ὄχι. Τὸν πληροφορῶ ὅτι ἄφησεν ἀνεισπράκτους ἀμέσους φόρους προηγουμένων ἐτῶν 250 δισεκ. περίπου, μὴ συμπεριλαμβανομένων εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο καὶ 150 δισεκατομμυρίων ἐκ τῆς τόσας μεταμορφώσεις λαβούσης ἐκτάκτου φορολογίας ἐπὶ τῶν εὐπόρων. Τί σημαίνουν οἱ ἀριθμοὶ οὗτοι, ἄν μὴ δημοσιονομικὴν ἀποτυχίαν! Γνωρίζει ἀσφαλῶς ὁ κ. Στεφανόπουλος τὰς γενικωτέρας συνεπείας τῆς ἀποτυχίας του ταύτης; Γνωρίζει ὅτι ἡ στέρησις τῶν εἰσπράξεων σημαίνει αὔξησιν τοῦ ἐλλείμματος, αὔξησις τοῦ ἐλλείμματος σημαίνει προσφυγὴν εἰς προκαταβολὰς ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, δηλαδὴ αὔξησιν τοῦ χρέους τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν, ἀνελθόντος ἀπὸ 504 δισεκατομμύρια τῆς 31ης Μαρτίου 1946 εἰς 1512 δισεκατομμύρια τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1949, σημαίνει διόγκωσιν ἀγόνου κυκλοφορίας καὶ ἀποστέρησιν κατὰ τὸ ποσὸν τῆς αὐξήσεως τῶν κεφαλαίων τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἀνάλογον καθυστέρησιν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προγράμματος αὐτῆς.

§25Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς διακόψω καὶ πάλιν, διότι ἡ ἑρμηνεία σας εἶναι πολὺ κακή.

§26ΦΩΝΑΙ. Μὴ διακόπτετε.

§27Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι ἡ ἑρμηνεία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ πράγματα.

§28Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἐπιθυμῶ τὰς διακοπὰς αὐτάς. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει, τὸ νὰ συζητῇ ἐλευθέρως.

§29Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργέ, ὀφείλετε νὰ γνωρίζητε, ὅπως ὀφείλει νὰ γνωρίζῃ καὶ ἡ Βουλή, ὅτι ἐὰν τὸ χρέος τοῦ Δημοσίου ἀνῆλθεν εἰς τὰ ὕψη αὐτά, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς καλύπτουν τὰ ἐλλείμματα, μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν μᾶς παρεχώρησαν παρὰ μικρὸν ποσοστὸν ἐκείνου τὸ ὁποῖον μᾶς ὀφείλουν—εἶναι τρόπος τοῦ λέγειν—διὰ νὰ συμπληρώσωμεν τὸ ἔλλειμμα καί, κατ’ ἀκολουθίαν, ἐπειδὴ δὲν ἐλάβομεν τὴν παροχὴν ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, δι’ αὐτὸ προσεφύγαμεν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, διότι ἡ συζήτησις θὰ ἔλθῃ μὲ ὅλας τὰς λεπτομερείας εἰς τὴν Βουλήν, νὰ καταθέσῃ ποῖα εἶναι τὰ ἐλλείμματα καὶ ποῖον εἶναι μέχρι τῆς στιγμῆς τὸ ποσοστὸν δραχμῶν, τὸ ὁποῖον εἰσεπράξαμεν ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν. Διότι ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν ὅτι τὸ περασμένον ἔτος ἐπήραμε 800.000.000.000, εἰς τὴν οὐσίαν ὅμως εἴχομεν πάρει 500.000.000.000. Διατί; Εἶναι ζητήματα πληθωρισμοῦ καὶ ἄλλης φύσεως, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν θέλω νὰ ὑπεισέλθω. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ διάκρισις. Δὲν εἴχομεν κανένα λόγον νὰ προσφύγωμεν κἂν εἰς τὴν ἐκδοτικὴν μηχανήν, ἀφοῦ τὰ καλύπτει ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ἡ ὁποία τὰς ἐκ τῶν δολλαρίων δραχμὰς μᾶς τὰς δίδει διὰ νὰ καλύψωμεν τὸ ἔλλειμμα τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Λέγετε, ὅτι δὲν ἐκαλύφθη καὶ προσεφύγαμεν εἰς τὴν Τράπεζαν. Ἄρα δὲν μᾶς ἐκάλυψεν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὸ ἔλλειμμα καὶ προσεφύγαμεν εἰς τὴν Τράπεζαν. Ὄχι. Ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ἐνῷ μᾶς εἶχεν ὑποσχεθῆ, δὲν μᾶς ἔδωσε παρὰ ἕν τμῆμα. Τὸ ὑπόλοιπον τμῆμα μᾶς τὸ ὀφείλει λογιστικῶς. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου προέρχεται ἡ προσφυγὴ εἰς τὴν ἐκδοτικὴν μηχανήν. Ὅταν θὰ καταθέσητε τοὺς ἀριθμοὺς εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἀντιληφθῇ ἡ Βουλὴ ὅτι ἡ ἰδική μου ἑρμηνεία εἶναι σωστὴ καὶ ὄχι ἡ ἰδική σας.

§30Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Ὁπωσδήποτε, ἐγὼ διαπιστῶ μίαν κατάστασιν καὶ ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν αὐτῆς ὁμιλῶ. Θὰ ἤμην πολὺ εὐτυχὴς ἐὰν αἱ προβλέψεις σας πραγματοποιηθοῦν, ὥστε αὐτὰ τὰ ἐλλείμματα καὶ τὰ ἀνοίγματα ἔναντι τῆς Τραπέζης νὰ καλυφθοῦν.

§31Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βλέπετε ὅτι ἀποδίδω τὰ τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι. Ἡ τριμηνία αὐτὴ ὑπῆρξεν, ὅπως ἐπληροφορήθην, ὀλεθρία διὰ τὰ δημόσια οἰκονομικά. Σεῖς τὸ ξεύρετε καλλίτερον. Θὰ μᾶς φέρετε τοὺς ἀριθμοὺς καὶ θὰ κάμωμεν συζήτησιν καὶ ἑρμηνείαν αὐτῶν, ὥστε νὰ φωτισθῇ ἡ Βουλή. Ἡμεῖς σᾶς βεβαιοῦμεν ὅτι θὰ φέρωμεν τὴν συζήτησιν καὶ θὰ ἴδητε ποία εἶναι ἡ πραγματικότης.

§32Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. Συντ.). Ὁ κ. Στεφανόπουλος ἐξυμνῶν τὰ ἀποτελέσματα τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεώς του, μᾶς ἐτόνισε χθὲς ὅτι κατὰ τοὺς πρώτους 6 μῆνας, ἤτοι μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1949, ἐκτέλεσις τοῦ τελευταίου Προϋπολογισμοῦ ἄφησεν ἔλλειμμα 495 δισεκατομ. ἔναντι τοῦ προβλεφθέντος ὑπὸ τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἐκ 1650 δισεκ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ φίλος τέως συνάδελφός μου νὰ τὸν χαρακτηρίσω ὡς εὐτυχῆ, διότι δὲν διετέλεσε καὶ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νὰ τοῦ ἀποδώσω τὸ ἐλαφρυντικὸν τῆς καλῇ τῇ πίστει ἀγνοίας του ἐπὶ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Τὸν πληροφορῶ λοιπὸν πρῶτον, ὅτι τὸ ἔλλειμμα τοῦ Προϋπολογισμοῦ κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον δὲν εἶναι 495, ἀλλὰ 410 δισεκ. (διαφορὰ μεταξὺ εἰσπράξεων 1655 καὶ πληρωμῶν 2065). Ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ἀγνοεῖ ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι εἰς τὰ στοιχεῖα τῆς ἐκτελέσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1949, ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτει τὸ ἔλλειμμα τοῦτο, δὲν περιλαμβάνεται τὸ μέχρι τῆς αὐτῆς χρονολογίας ἔλλειμμα ἐκ τῆς ἐπιδοτήσεως ὡρισμένων εἰδῶν τοῦ ἰδιωτικοῦ ἐμπορίου καὶ ἡ τακτοποίησις πληρωμῶν ἐκ παγίων προκαταβολῶν. Συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν ἐλλειμμάτων τούτων, τὸ ἀνωτέρω ἔλλειμμα τῶν 410 δισεκ. δυστυχῶς φθάνει τὰ 800 δισεκατ.

§33Α. ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ κ. Ὑπουργὲ ὡμιλήσατε περὶ ἐφοδίων, μήπως δύνασθε νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλὴν ποῖον ποσοστὸν ἐκ τοῦ συνόλου τοῦ ποσοῦ τῶν εἰσαχθέντων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐφοδίων ἀπέδωκε λογιστικῶς εἰς τὸ Κράτος;

§34Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. Συντ.). Δὲν γνωρίζω.

§35Α. ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐρωτῶ, διότι ἀπὸ ἀνώτερον Κρατικὸν ὑπάλληλον εἶχον λάβει τὴν πληροφορίαν, ὅτι μόνον τὸ 60% τῶν ἐφοδίων ἀπέδωκε λογιστικῶς, τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἢ ἐκλάπη ἢ κατεστράφη ἢ κατεποντίσθη εἰς τὴν θάλασσαν καὶ προσεφέρθη ὡς τροφὴ τῶν ἰχθύων τοῦ Σαρωνικοῦ.

§36Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Σᾶς εὐχαριστῶ. Θὰ πρέπῃ ὡσαύτως νὰ πληροφορήσω ἐγὼ τὸν κ. Στεφανόπουλον, ἀφοῦ ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργός του δὲν ἔκαμε τοῦτο, ὅτι αἱ ἀρχικαὶ προβλέψεις τοῦ ἐλλείμματος τοῦ Προϋπολογισμοῦ 1949–50 μετεβλήθησαν πρὸς τὰ ἄνω, λόγῳ τῆς ἀνάγκης αὐξήσεως ὡρισμένων πιστώσεων διὰ δαπάνας, ἡ διὰ τὴν περαιτέρω ἀποφυγὴν τῶν ὁποίων σκληρὰ μοῖρα ἔπεσεν ἐπὶ τῆς ὑπὸ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων προκατόχου Κυβερνήσεως, ἡ παράδοσις δὲ εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν τῆς κληρονομίας τῆς εἰσπράξεως μὴ ἐγκαίρως εἰσπραχθέντων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Στεφανοπούλου φόρων τόσον τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους ὅσον καὶ τῶν προηγουμένων τοιούτων πολλοὺς φόβους παρέχει περὶ τοῦ τελικοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἐκτελουμένου Προϋπολογισμοῦ καὶ εἰς τὴν ἐξουδετέρωσιν τῶν ὁποίων, παρὰ τὸ βραχὺ ἀπομένον χρονικὸν διάστημα τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους θέλει καταβάλλει πᾶσαν προσπάθειαν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Ἐπὶ τῶν ὑδροηλεκτρικῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεμένετο ἡ ἐξαγγελία τῆς ἐνάρξεως τῶν ἔργων, δεδομένου ὅτι γνωρίζουν καλῶς αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις, ὅτι ἐνῷ ἡ συμφωνία τῆς χρηματοδοτήσεως εἶχεν ἤδη ἐπιτευχθῇ ἀπὸ τὴν 14ην Μαρτίου, οὐδεμία συμφωνία διὰ τὴν ἀνάληψιν τῶν ἔργων ἀπὸ Οἴκους μεγάλους εἶχε γίνει, οὔτε κἂν εἶχεν ἐξασφαλισθῇ ὁ κατάλληλος Τεχνικὸς Σύμβουλος διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Τὸ θέμα αὐτὴν τὴν στιγμὴν συζητεῖται ἐν Οὐάσιγκτων καὶ Ἀθήνας, ἐλπίζομεν δὲ συντομώτατα ὅτι θὰ εἴμεθα εἰς τὴν θέσιν νὰ ἐξαγγείλωμεν τὴν ἔναρξιν τῶν ἔργων. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ λησμονῶμεν ὅτι καὶ ἡ ἔναρξις θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν ἐκπλήρωσιν μερικῶν βασικῶν ὅρων, οἱ ὁποῖοι τίθενται διὰ τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Πρεσβευτοῦ Γκρέηντυ, ὅρων, τὴν ἀνάγκην τῆς θέσεως τῶν ὁποίων προὐκάλεσε, βεβαίως, ὄχι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἀλλὰ αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος μὴ ἐπιλύσασαι οὐσιώδη προβλήματα τοῦ τόπου. Διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν. Ἡ πίστις τῆς Κυβερνήσεως εἰς αὐτήν, τὴν ἀνάγκην της καὶ τὸ ὅτι θὰ ἐπιτευχθῇ, εἶναι ἀπόλυτος. Δὲν πρέπει νὰ κριθῶμεν ἀπὸ τὸν τόνον, τὸν ὁποῖον θέλουν νὰ μᾶς ἀποδώσουν, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ οὐσιαστικὰ ἔργα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτύχωμεν καὶ εἰς αὐτὸ νομίζομεν ὅτι ἡ ἀνακοίνωσις τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀποστολῆς κ. Πόρτερ, πείθει ἀπολύτως, ὅτι εἴμεθα ἀπολύτως αἰσιόδοξοι καὶ ἀπολύτως σύμφωνοι μὲ τὴν Ἀποστολήν, τόσον ὡς πρὸς τὴν ἀνάγκην τῆς ἐκβιομηχανίσεως, ὡς καὶ πρὸς τὴν ταχεῖαν ἐπίτευξίν της. Πλὴν τῶν βασικῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐλπίζομεν ὅτι θὰ ἀρχίσουν ὅλαι συντόμως, τοὐλάχιστον δὲ πλεῖσται ἐξ αὐτῶν θὰ ἀρχίσουν κατασκευαζόμεναι τοὺς προσεχεῖς μῆνας, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι πολὺ σύντομα θὰ ἀρχίσουν νὰ γίνωνται. α) Βιομηχανία σιδήρου—χάλυβος καὶ ὑλικὰ σιδηρομεταλλουργίας ἐξ ἐπανορθώσεων. β) Βιομηχανία διϋλίσεως πετρελαίου καὶ ἔρευνα διὰ πηγάς. γ) Βιομηχανία ἀζώτου. δ) Βιομηχανία σόδας. ε) Βιομηχανία ἐξευγενισμοῦ λιγνίτου. στ) Βιομηχανία ἀλουμινίου. ζ) Βιομηχανία Μαγνησίου. Ἐπίσης ἀναφέρομεν τὰς βιομηχανίας αἱ ὁποῖαι προωθοῦνται: 1) Ἐπεξεργασία μετάλλων, μηχανουργεῖα, ναυπηγεῖα, ἐφαρμογαὶ ἠλεκτρισμοῦ ὅπου εὑρισκόμεθα ἤδη εἰς τὸ διπλάσιον τοῦ προγράμματος. 2) Ἐλαφρὰ χημικὴ βιομηχανία, ὅπου ἔχομεν προχωρήσει καλῶς. 3) Βιομηχανία τσιμέντων, ὅπου ἔχουν ἐγκριθῆ δάνεια διὰ σημαντικὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καλύπτοντα σχεδὸν τὸ σύνολον τοῦ προγράμματος καὶ ἐλπίζομεν ὅτι μὲ μίαν μονάδα ποὺ θὰ προσθέσωμεν, θὰ ὑπερβῶμεν καὶ τὸ πρόγραμμα. 4) Ὑπερφωσφορικὰ λιπάσματα καὶ θειϊκὸν ὀξὺ διὰ τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν δάνεια, ὥστε νὰ αὐξηθῇ σημαντικῶς ἡ παραγωγή. 5) Ὑαλουργία, ἡ ὁποία ἐπίσης θὰ ἀναπτυχθῇ, εἶναι μία βιομηχανία μὲ παράδοσιν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Κατόπιν διάφοροι βιομηχανικοὶ κλάδοι, οἱ ὁποῖοι, ἂν καὶ ὄχι πολὺ σημαντικοί, ἔχουν ἰδιαιτέραν σημασίαν καὶ παράδοσιν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εὐρύτητα καὶ λαμβάνονται τώρα ὑπ’ ὄψει καὶ ἀναπτύσσονται. Καὶ τὰ μεταλλεῖα, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχει ἰδιαιτέρα φροντίς. Ὑπάρχουν 18 ὀρυκτὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐκ τῶν ὁποίων 5 εἶναι εἰς τὸν κατάλογον τῶν σπανιζόντων εἰδῶν διεθνῶς καὶ θὰ ἀναπτυχθοῦν ἰδιαιτέρως.

§37Γ. ΜΟΔΗΣ. Διὰ τοὺς λιγνίτας τῆς Πτολεμαΐδος;

§38Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ σᾶς ὁμιλήσω διὰ τοὺς λιγνίτας τῆς Πτολεμαΐδος. Ὡμίλησα κατὰ γενικὸν τρόπον διὰ τὸ ζήτημα. Ἐὰν ἐπιθυμῆτε νὰ ἔχετε περισσοτέρας πληροφορίας, εἶμαι πρόθυμος νὰ σᾶς προσκομίσω τὰς πληροφορίας ποὺ θὰ ζητήσητε.

§39Γ. ΜΟΔΗΣ. Μᾶς ἐνδιαφέρει τὸ ζήτημα ἐντελῶς καὶ ζωτικῶς.

§40Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. Συντ.). Κύριοι Βουλευταί, ὁ τόπος περνᾷ δύσκολες περιστάσεις. Οἱ πόλεμοι, ἡ ἀνταρσία, αἱ ἐπιβουλαὶ κατὰ τῆς Χώρας, τῆς ὁποίας τὰ ἀποτελέσματα θὰ ἦσαν ὀλέθρια ἐὰν δὲν ἤρχετο ἡ ἐκ μέρους τῶν συμμάχων μας — κατ’ ἀρχὰς τῆς Μεγ. Βρεταννίας καὶ κατόπιν τῆς Ἀμερικῆς — οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις διὰ νὰ συντελέσῃ, ὥστε τὸ οἰκονομικὸν χάος, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρισκόμεθα, νὰ καταστῇ ὀλιγώτερον ἐπικίνδυνον διὰ τὴν Χώραν. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὴν τελευταίαν ἀνταρσίαν εἰς τὸν τόπον, ἀναμφισβητήτως, πλὴν τῆς ἐγκληματικότητος, τὴν ὁποίαν περιεῖχεν ἡ πρᾶξις των, συνετέλεσαν πολὺ εἰς τὸ νὰ ὁδηγήσουν τὴν Χώραν εἰς ἕνα κατήφορον ἐπικίνδυνον. Εὐτυχῶς, ἡ γενναιότης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ συνετέλεσεν, ὥστε ἡ ἀνταρσία νὰ τερματισθῇ. Ἐλπίζω, ὅτι εὑρισκόμεθα ὁριστικῶς εἰς τὸ τέλος αὐτῆς. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει κανεὶς νὰ συστήσῃ εἰς τὸν λαὸν — διότι οἱ ἀντιπρόσωποί του αἰσθάνονται τὸ καθῆκον αὐτὸ — εἶναι νὰ διατηρηθῇ ἡ τάξις εἰς τὴν Χώραν, ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον. Μᾶς ἀπομένει ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα μέχρι πέρατος τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας καὶ νομίζομεν, ὅτι ἐντὸς τῶν χρονικῶν αὐτῶν ὁρίων, πρέπει ἡ Χώρα νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ μέγιστον δυνατὸν ὄφελος καὶ πρὸς τοῦτο ἀπαιτεῖται σύμπνοια, τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τὸν τομέα αὐτόν. Αὐτὸ μᾶς ὑπεσχέθη ἐκ μέρους καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Ἠλείας. Ἐὰν τυχὸν δὲν ἀντιληφθῶμεν τὸ καθῆκον αὐτὸ καὶ δὲν συνεργασθῶμεν ὅλοι, οἱ μὲν θετικῶς — ὅσοι κυβερνῶμεν — οἱ ἄλλοι διὰ τῆς καλοπίστου καὶ λογικῆς ἀντιπολιτεύσεως, βεβαίως ὁ τόπος ἄνευ μιᾶς τοιαύτης συνεργασίας καὶ ἄνευ μιᾶς τοιαύτης πολιτικῆς, ἔχει νὰ διατρέξῃ μεγάλους κινδύνους. Ἐὰν δὲν ἀντιληφθῶμεν ὅτι πρέπει ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον νὰ ἐκμεταλλευθῶμεν τὰς οἰκονομικὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι μᾶς παρέχονται ἀπὸ τὴν γενναιοδωρίαν τῆς μεγάλης συμμάχου Ἀμερικῆς, νομίζω ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ βαδίσωμεν ἕνα δρόμον, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι πάρα πολὺ κατηφορικός. Ἐχάρηκα δι’ αὐτὸ ὅλως ἰδιαιτέρως μὲ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔκαμε χθὲς ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Ἠλείας κ. Στεφανόπουλος καὶ ἐκφράζω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὰς εὐχαριστίας μου καὶ εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν. (Χειροκροτήματα).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§42Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ θὰ μείνουν ἄνευ ἀπαντήσεως, κ. Πρόεδρε;

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετά.

§44Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι Βουλευταί ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ἠκούσθησαν ἐπικρίσεις ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Αἱ ἐπικρίσεις ἀφεώρων ὀλιγώτερον τὰς προγραμματικάς μας δηλώσεις καὶ περισσότερον αὐτὴν τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπεκρίθη ἡ σύνθεσις, ἡ ἐπωνυμία, ἡ ἱστορία τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἀπαντήσωμεν. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἐπικρίνων τὴν Κυβέρνησιν, εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ καὶ συνεχίζει καθ’ ὅλην τὴν γραμμὴν τὸ πρόγραμμα τῆς προηγουμένης τετραετίας. Καὶ εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τοῦ εἴπω καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα: Ἀφοῦ ἀκολουθοῦμεν καὶ συνεχίζομεν τὸ ἰδικόν του πρόγραμμα, τότε διατί μᾶς ἐπέκρινεν; Εἶπεν ἀκόμη ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὅτι «θὰ ἤθελε νὰ γνωρίσῃ ἐὰν προεκλογικῶς τὸ Δημοκρατικὸν Σοσιαλιστικὸν Κόμμα, ἀπευθυνόμενον εἰς τοὺς ἐκλογεῖς, ἔλαβεν ὅλας τὰς ἐντολάς, τὰς ὁποίας φέρεται σήμερον ἐκτελοῦν, ἐν τῇ Κυβερνήσει εὑρισκόμενον». Καὶ εἶναι προφανές, ὅτι ἤθελε μᾶλλον νὰ ἐπισημάνῃ τὸ κεφάλαιον τῆς εἰρηνεύσεως, τῶν μέτρων ἐπιεικείας. Θὰ ἀνταποκριθῶ εἰς τὴν ἐπιθυμίαν του. Θὰ ἀναγνώσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν σχετικὴν περικοπὴν τοῦ προεκλογικοῦ μου λόγου, τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησα εἰς τὴν Πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος, ἐνώπιον μυριάδων πολιτῶν. Ἔλεγον τότε: «Ἀπέναντι τῶν ἐγκλημάτων τοῦ κομμουνισμοῦ ἔχομεν λάβει ἀνέκαθεν σαφῆ θέσιν. Διαχωρίζομεν τὴν προδοτικὴν ἡγεσίαν ἀπὸ τὰ θύματα. Μὲ τὴν προδοτικὴν ἡγεσίαν δὲν ὑπάρχει, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ καμμία συνδιαλλαγή, καμμία ἀμνηστία. Εἶναι πράκτορες τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. Ἀλλὰ θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἀνακτήσωμεν ὅσον ἠμποροῦμεν περισσότερα θύματα, κάτω ἀπὸ τὴν σημαίαν τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος, διὰ νὰ ἀπομονώσωμεν τὴν προδοτικὴν ἡγεσίαν καὶ νὰ τὴν καταστήσωμεν ἀκίνδυνον διὰ τὸ μέλλον». Ἰδού, ἀξιότιμε Ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὅτι αἱ προεκλογικαί μου ἐπαγγελίαι ταὐτίζονται μὲ τὰς σημερινὰς προγραμματικάς μας ἐπαγγελίας (Χειροκροτήματα). Εἶπεν ἀκόμη ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος: «Χαρακτηρίζονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν θύματα οἱ ἀποσυμφορούμενοι καὶ λησμονοῦνται τὰ πραγματικὰ θύματα, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός». Ἀλλὰ ἠδίκησε τὴν μνήμην του ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, διότι ἐὰν ἤθελε νὰ ἐνθυμηθῇ, θὰ ἐνεθυμεῖτο ὅτι οἱ πρῶτοι λόγοι τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως ἀποτίουν φόρον τιμῆς πρὸς τοὺς ἥρωας, οἱ ὁποῖοι ἔσωσαν τὴν Πατρίδα. Καὶ ὑπεκλίθημεν μὲ εὐλάβειαν ἐνώπιον μυριάδων νεκρῶν μας, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν θυσίαν των ἐξησφάλισαν τὴν αἰωνιότητα τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν κάμωμεν λόγον διὰ τὰ θύματα αὐτοῦ τοῦ εἴδους, ἐννοοῦμεν τὰ θύματα τῆς ἡγεσίας των, ἀπὸ τὸν θανάσιμον ἐναγκαλισμὸν τῆς ὁποίας θέλομεν νὰ τὰ ἀποσπάσωμεν, διὰ νὰ τὰ ἐπαναφέρωμεν εἰς τοὺς κόλπους τῆς ἐθνικῆς μας οἰκογενείας καὶ νὰ ἀπομονώσωμεν τὴν προδοτικὴν ἡγεσίαν καὶ νὰ τὴν καταστήσωμεν ἀκίνδυνον διὰ τὸ μέλλον. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ εἶπεν ἀκόμη ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος: «Ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἰσέρχεται εἰς τὴν περίοδον τῆς εἰρήνης μὲ μειωμένον τὸ ἐθνικόν της αἴσθημα». Ἡ περικοπὴ αὐτή, ἀξιότιμε Ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, εἶναι ἀπαράδεκτος. Εἰς οὐδένα ἀναγνωρίζομεν τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ παρουσία τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἐπιβεβαιώνει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἰσερχόμεθα εἰς τὴν περίοδον τῆς εἰρήνης μὲ μειωμένον τὸ ἐθνικὸν αἴσθημα. Ἀναγνωρίζομεν τὸν πατριωτισμόν σας, ἀλλὰ δὲν σᾶς ἀναγνωρίζομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀμφισβητήσητε τὸν ἰδικόν μας. (Χειροκροτήματα). Δὲν ἐπιτρέπεται πλειοδοσία πατριωτισμοῦ. Κανεὶς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ διεκδικήσῃ οὔτε διὰ τὸν ἑαυτόν του, οὔτε διὰ τοὺς φίλους του τὸ προνόμιον, ὅτι ρέει εἰς τὰς φλέβας του ἑλληνικώτερον αἷμα. Ὅλα τὰ ἐθνικὰ κόμματα εἶναι οὔτε διὰ τοὺς φίλους του τὸ προνόμιον, ὅτι ρέει εἰς τὰς φλέβας ἑλληνικώτερον αἷμα. Ὅλα τὰ ἐθνικὰ κόμματα εἶναι ἐξ ἴσου πατριωτικὰ καὶ αἱ διαφοραὶ αἱ ὁποῖαι μᾶς χωρίζουν δὲν εἶναι διαφοραὶ πατριωτισμοῦ, ἀλλὰ κυβερνητικῆς ἱκανότητος καὶ μεθόδων πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐχθροῦ. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὰς παρατηρήσεις τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος, τοῦ κ. Κανελλοπούλου. Εἶπεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος, ὁ ὁποῖος διὰ τὴν προσωπικήν του ἐπίθεσιν ἐναντίον τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ἔλαβε πρὸ ὀλίγου ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν ἴδιον. Εἶπεν ὅτι «τὴν ὁριστικὴν στάσιν μας δὲν ἐμπνέει καμμία προκατάληψις». Δὲν γνωρίζομεν, ἐὰν ὑπῆρξεν ἢ ὄχι προκατάληψις εἰς τοὺς λόγους του. Ἡμεῖς ἀπεκομίσαμεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὑπῆρχε προσωπικὴ πικρία καὶ ἔλλειψις ψυχραιμίας. Εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὅτι «τὸ σχῆμα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἐφευρέθη τυχαίως κατὰ τὴν νύκτα καὶ ἀποτελεῖ παρέκκλισιν ἀπὸ τῆς λαϊκῆς ἐντολῆς». Ἀξιότιμοι ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, δὲν γνωρίζω ἐὰν ἐφευρέθη νύκτα ἢ ἡμέραν, ἀλλὰ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐφευρέθη ἔπειτα ἀπὸ τὰς ἐκλογάς. Καὶ ἐφευρέθη ἔπειτα ἀπὸ τὰς ἐκλογάς, διότι ἦτο ἀδύνατον νὰ ἔχῃ ὑπάρξῃ πρὸ τῶν ἐκλογῶν! Καὶ εἶναι περίεργον ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος δὲν ἠθέλησε νὰ τὸ ἔχῃ ἀντιληφθῆ. Διατί, Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἦτο ἀδύνατον νὰ ἔχῃ ὑπάρξει πρὸ τῶν ἐκλογῶν; Διὰ δύο λόγους: Πρῶτον, διότι πρὸ τῶν ἐκλογῶν ἕκαστον Κόμμα διεκδικεῖ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ μόνον διὰ λογαριασμόν του. Καὶ αὐτὸς ὑπῆρξεν ὁ λόγος — εὔλογος λόγος — διὰ τὸν ὁποῖον ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἶχε διακηρύξεις, ὅτι μὲ ἓν ἀπὸ τὰ ἄλλα Κόμματα δὲν ἤθελε νὰ συνεργασθῇ, προφανῶς, διὰ νὰ διαφωτίσῃ τοὺς φίλους του, ὅπως ὤφειλε νὰ τὸ πράξῃ, ὅτι πρόκειται περὶ χωριστοῦ Κόμματος καὶ ἤθελε νὰ διαλύσῃ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐνδεχομένως εἶναι αὐτονόητος ἡ συνεργασία καὶ ἑπομένως θὰ ἠδύνατο νὰ ψηφισθῇ μὲ ἴσην εὐκολίαν τὸ ἓν ἢ τὸ ἄλλο Κόμμα. Ἕκαστον Κόμμα πρὸ τῶν ἐκλογῶν διεκδικεῖ τὴν ἀποκλειστικὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ καὶ εἶναι εὔλογον ὅτι εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὰ ἄλλα Κόμματα. Ἰδοὺ διατὶ προεκλογικῶς δὲν ἀναγγέλλονται αἱ συνεργασίαι. Ἀλλ’ ὑπῆρχε καὶ ἄλλος λόγος. Πῶς εἶναι δυνατόν, Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἄνθρωποι πολιτικοί, οἱ ὁποῖοι γνωρίζετε τὸ θέμα, πῶς εἶναι δυνατὸν πρὸ τῶν ἐκλογῶν νὰ ὑπάρχῃ ἀπόφασις διὰ μετεκλογικὰς κυβερνητικὰς συνεργασίας, ὅταν εἶναι ἄγνωστοι οἱ ἀριθμοὶ τῶν ἐκλογικῶν ἀποτελεσμάτων; Ὁ σχηματισμὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐξηρτημένος ἀπὸ τὴν ἀναλογίαν τῶν ἀριθμῶν καὶ οἱ ἀριθμοὶ εἶναι γνωστοὶ μόνον τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν. Ἰδοὺ διατὶ μέχρι τῶν ἐκλογῶν ἕκαστος διεκδικεῖ διὰ λογαριασμόν του τὴν ἐμπιστοσύνην καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὰς ἐκλογάς, ἐνώπιον τῶν δεδομένων ἐκλογικῶν ἀποτελεσμάτων, λαμβάνονται αἱ ἀποφάσεις. Καὶ τοῦτο συνέβη. Ποῖα ὑπῆρξαν τὰ δεδομένα μετὰ τὰς ἐκλογάς; Τὰ δεδομένα ὑπῆρξαν, ὅτι δύο Κόμματα δὲν ἠδύναντο νὰ σχηματίσουν Κυβέρνησιν, ἔπρεπε νὰ εἶναι τοὐλάχιστον τρία. Καὶ τότε ἐνώπιον τῆς ἰδικῆς μου συνειδήσεως, διότι ἐκφράζω τώρα τὰς προσωπικάς μου ἀπόψεις εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς μου συνειδήσεως, ἐτέθη τὸ θέμα: Ποῖον κυβερνητικὸν σχῆμα ὑπηρετεῖ περισσότερον τὸ γενικώτερον ἐθνικὸν καὶ πολιτικὸν συμφέρον τῆς Χώρας; Δύο ὑπῆρξαν αἱ λύσεις: Ἡ συνεργασία μὲ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ἢ συνεργασία μὲ τὴν ΕΠΕΚ. Διότι ἡ συνεργασία μὲ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἦτο περίπου ἱστορικῶς δεδομένη, ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι καὶ εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1946 εἴχομεν συμπράξει ἐκλογικῶς καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τετραετίας εἴχομεν περίπου παράλληλον πολιτικὴν πορείαν. Ἐσταθμίσαμεν, κύριοι Βουλευταί, ὅτι τὸ γενικώτερον ἐθνικὸν καὶ πολιτικὸν συμφέρον ὑπηγόρευε τὸ σημερινὸν σχῆμα διὰ δύο λόγους: Ὁ πρῶτος λόγος ἦτο, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν ὑπηγόρευε τὴν ἀνάγκην τῆς ἀλλαγῆς. Καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς ἀλλαγῆς ἐξεφράζετο ἀπὸ τὸ γεγονὸς τῆς ἐλαττώσεως τῆς ἐκλογικῆς δυνάμεως τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἑρμηνεύων τὴν σχετικὴν ἐλάττωσιν τῆς δυνάμεως τῶν Φιλελευθέρων τὴν ἀπέδωσεν εἰς τὴν συνεργασίαν μὲ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, συνομολογῶν, ὅτι τὸ αἴτημα τοῦ λαοῦ ἦτο αἴτημα ἀλλαγῆς. Ἐὰν ὅμως ἐπρόκειτο νὰ ὑπάρξῃ τὸ κυβερνητικὸν σχῆμα Φιλελευθέρων, Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος καὶ Λαϊκῶν, ἡ ἐντύπωσις ἡ ὁποία θὰ παρήγετο, θὰ ἦτο ἐντύπωσις συνεχείας καὶ ἡ ἐντύπωσις αὐτὴ ἀντεστρατεύετο πρὸς τὴν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ, πρὸς τὸ αἴτημα τῆς ἀλλαγῆς. Ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχε μόνον αὐτὸς ὁ λόγος. Τοιοῦτος κυβερνητικὸς σχηματισμὸς θὰ ὡδήγει τὴν σημερινὴν Βουλὴν εἰς διχοτόμησιν· θὰ ὑπῆρχεν ἡ Κυβέρνησις, θὰ ὑπῆρχεν Ἀντιπολίτευσις, ἀλλὰ Κέντρον δὲν θὰ ὑπῆρχε. Καὶ ἔκρινα, κατὰ συνείδησιν, ὅτι τὸ γενικώτερον ἐθνικὸν καὶ πολιτικὸν συμφέρον ὑπηγόρευσε τριχοτόμησιν τῆς Βουλῆς, Κέντρον, Δεξιὰν καὶ Ἀριστεράν. Αὐτοὶ ὑπῆρξαν οἱ δύο λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν εἰς τὴν ἐθνικήν μου συνείδησιν τὴν προτίμησιν τοῦ σημερινοῦ σχήματος. Καὶ ἡ πεῖρα τῶν πραγμάτων μὲ πείθει, ὅτι ἡ εὕρεσις, ἡ ἐπιδίωξις, ἦτο πράγματι εὐτυχής. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπελείπετο πρὸς πραγματοποίησιν τοῦ σημερινοῦ κυβερνητικοῦ σχήματος ἦτο ἡ διαπίστωσις, ὅτι ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης κοινοῦ προγράμματος. Καὶ εἰς τοῦτο ἀπησχολήθημεν κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας. Καὶ ὑπήρξαμεν εὐτυχεῖς, διαπιστώσαντες ὅτι ὑπῆρχεν ἀσφαλῶς δεδομένη ἡ ἑνότης βλέψεων διὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ κοινοῦ προγράμματος, τὰς βάσεις τοῦ ὁποίου ἐθέσαμεν μὲ τὸ πρακτικὸν τῆς 12ης Μαρτίου. Ἀλλ’ εἶπεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος, δὲν εἶναι μόνον τὸ κοινὸν πρόγραμμα διὰ τὸ μέλλον, εἶναι καὶ ἡ ἱστορία τοῦ παρελθόντος ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ἐμποδίσῃ. Τοῦ ἀπαντῶμεν: Ὅταν ὑπάρχουν Κυβερνήσεις Συνασπισμοῦ εἶναι προφανές, ὅτι ἀπαρτίζονται ἀπὸ περισσότερα Κόμματα καὶ εἶναι ἐπίσης προφανὲς ὅτι τὰ Κόμματα εἰς τὸ παρελθὸν ἔχουν χωριστὴν ἱστορίαν. Ἀλλὰ ἡ ἔννοια τῆς συνεργασίας δὲν ἀφορᾷ τὴν ἀναδρομικὴν ἀλληλεγγύην, ἀφορᾷ ἀλληλεγγύην διὰ τὸ μέλλον. (Χειροκροτήματα). Ἐπιθυμῶ νὰ δώσω ἀκόμη καὶ μίαν ἄλλην ἀπάντησιν. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν παρατάξεις πολιτικαί, Κόμματα πολιτικά, συναπήρτισαν Κυβέρνησιν. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τετραετίας ἔχομεν παράδειγμα τῆς συνεργασίας τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος μὲ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Συνέβη τότε νὰ ὑπάρχῃ βασικὴ διαφωνία κατευθύνσεως καὶ ὄχι ἀφορῶσα τὸ παρελθόν, ἀλλὰ ἀφορῶσα τὸ παρόν, τὸν διεξαγόμενον ἀγῶνα. Καὶ ὅμως συνέβη ἡ κυβερνητικὴ συνεργασία. Καὶ ὄχι μόνον συνέβη ἡ συνεργασία, ἀλλὰ ἔγινε ἀπὸ τὸ πλειοψηφοῦν Κόμμα δεκτὴ καὶ ἡ πολιτικὴ τοῦ Κόμματος τῆς μειοψηφίας, ἡ πολιτικὴ τοῦ Κατευνασμοῦ ὡς πρώτη δοκιμὴ, μετὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐβάδιζον, ὅπως ἐβάδισαν εἰς τὸν συναγερμόν, διὰ τὴν τελικὴν νίκην τοῦ Ἔθνους. Ἰδοὺ διατὶ τὰ πρόσφατα ἀκόμη παραδείγματα ἔπρεπε νὰ ἀποτρέψουν τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος ὅπως ἀπευθύνῃ ἐπίκρισιν διὰ τὸ σημερινὸν κυβερνητικὸν σχῆμα, τὰ Κόμματα τοῦ ὁποίου εἶχον ἐνδεχομένως διαφόρους ἀπόψεις εἰς τὸ παρελθόν, τὰ ὁποῖα ὅμως συναντῶνται σήμερον διὰ νὰ βαδίσουν ἀπὸ κοινοῦ πρὸς τὸ μέλλον. Εἶπεν ἀκόμη ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος, ὅτι κατὰ τὴν διάμεσον περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐσχηματίσθη ἡ ὁμοιογενὴς Κυβέρνησις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ὑπὸ τὸν κ. Σοφοκλῆν Βενιζέλον ἐδημιουργήθη μία ἀτμόσφαιρα πνιγηρά, ἐστήθησαν παγίδες εἰς τους ξένους, ἐνθυμίζουσαι Μέσην Ἀνατολήν, καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπωφελήθη τοῦ σκότους! Ἐκπλήσσομαι δι’ ὅλον αὐτὸ τὸ περίεργον ὕφος. Κύριοι Βουλευταί, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων μετέχει εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀποτελεῖ ζωηρὰν ἐπιθυμίαν μου, ὄχι ἡ δημιουργία παρεξηγήσεων, ἀλλὰ ἡ δημιουργία ἑνότητος, ἡ ὁποία νὰ στερεώσῃ τὴν συνεργασίαν μας καὶ διὰ τὸ παρὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Ἐὰν ἀναφέρωμαι εἰς αὐτὴν τὴν περικοπὴν, εἶναι μόνον διὰ νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ νὰ εἴπω ὅτι εἶμαι ἀμέτοχος οἱωνδήποτε παγίδων, οἱωνδήποτε βυσσοδομήσεων, οἱουδήποτε σκότους. Ἡ συνήθεια τῆς πολιτικῆς μου ζωῆς εἶναι τὸ φῶς. Καὶ εἰς τὰ κείμενα καὶ εἰς τοὺς λόγους καὶ εἰς τὰς πράξεις μου προτιμῶ τὴν σαφήνειαν. Γνωρίζω, ὅταν διεξάγωνται πολιτικοὶ ἀγῶνες, νὰ ὑπερασπίζω κατὰ μέτωπον τὰς ἀπόψεις μου. Καὶ εἰς αὐτὴν τὴν τελευταίαν περίοδον δὲν ἐγκατέλειψα τὴν προσφιλῆ μου συνήθειαν τῆς μονώσεως. Οὐδένα ἐπεσκέφθην, ὑπερήσπισα μὲ τὸ θάρρος τῶν πεποιθήσεών μου εἰς τὴν δημοσιότητα τὰς γνώμας μου καὶ διὰ τοῦτο, καθ’ ὅσον μὲ ἀφορᾷ, ἀπορρίπτω μὲ ἀγανάκτησιν ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀπαραδέκτους ὑπαινιγμούς. Ἀλλὰ ἔχομεν ἐπίσης τώρα καὶ τὴν ἐθνικὴν ἀμφισβήτησιν τοῦ Κέντρου. Τὸ σημερινὸν Κέντρον, κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος «ἔχει τὴν ἔννοιαν ἠλαττωμένης ἀντιστάσεως ἀπέναντι τοῦ κομμουνισμοῦ». Κύριοι Βουλευταί ποία εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ Κέντρου; — Ἀντικειμενικῶς δεδομένοι δὲν εἶναι βεβαίως, οἱ ὅροι καὶ οἱ ὁρισμοὶ — ἀλλὰ θὰ ἠδυνάμεθα περίπου νὰ προσδιορίσωμεν ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ Κέντρου εἶναι ἔννοια πολιτικὴ καὶ κοινωνική. Ὡς ἔννοια πολιτικὴ σημαίνει χρησιμοποίησιν δημοκρατικῶν μεθόδων, εἰς τὸν πολιτικὸν βίον. Ὡς ἔννοια κοινωνικὴ σημαίνει ὑποταγὴν τῶν συμφερόντων τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας εἰς τὰ γενικώτερα συμφέροντα τοῦ ἀνωνύμου λαοῦ, τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων. (Χειροκροτήματα). Καὶ εἰς τὰς δύο αὐτὰς ἐννοίας ἀνταποκρίνεται τὸ σημερινὸν Κέντρον, ὅπως πιστοποιεῖται ἀπὸ τὸ κείμενον, καθὼς καὶ ἀπὸ τὴν ἱστορίαν τῶν συνεργαζομένων Κομμάτων. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀρνούμεθα καὶ διὰ τὸ ὁποῖον διαμαρτυρόμεθα, εἶναι ἡ ἐκδοχή, ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ σημερινὸν Κέντρον νὰ σημαίνῃ ἠλαττωμένην ἀντίστασιν ἀπέναντι τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἀποτελεῖ ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς μίαν ἐπανάληψιν τῆς ἀτυχοῦς φράσεως τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὅτι βαδίζομεν πρὸς τὸ μέλλον μὲ μειωμένον τὸ ἐθνικὸν αἴσθημα. Καὶ διὰ τοῦτο ἀνήκει καὶ εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Εἶπεν ἀκόμη ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος, ὅτι αἱ πρῶται ἐκδηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ἀποβλέπουν «νὰ κολακεύσουν τὴν Ἀριστερὰν» καὶ ὑπηνίχθη δημοσιεύσεις εἰς τὰς ἐφημερίδας περὶ σκέψεων δι’ ἀποφυλάκισιν κρατουμένων κομμουνιστῶν. Ἀλλὰ θὰ ἐπεθύμουν νὰ τοῦ ἀπευθύνω τὴν ἐρώτησιν, διότι ἡ μνήμη του φαίνεται ἔχει ἐξασθενήσει. Ἐνθυμεῖται, ὅτι κατὰ τὴν ὀλιγοήμερον περίοδον τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας ἦτο Ἀντιπρόεδρος καὶ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δὶς τριμελὴς Ἐπιτροπὴ Ὑπουργῶν ἐπεσκέφθη τὴν Μακρόνησον; Ἡμεῖς ἐγκρίνομεν ἐκείνην τὴν πρωτοβουλίαν. Ἀλλὰ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος πῶς συμβιβάζει ἐκείνην τὴν σπουδὴν μὲ τὴν ἐπίκρισιν τῆς ἰδικῆς μας οὐσιαστικῆς ἀπουσίας ἀπὸ τὸ θέμα; Ἰδοὺ διατί, ἀξιότιμοι Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ἐπιβεβαιοῦται ἡ ρῆσις: «Ἕκαστος τῶν ἀνθρώπων δύο πείρας φέρει...» (Χειροκροτήματα). Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως τῶν Δημοκρατικῶν Ἀριστερῶν. Κύριοι Βουλευταί, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι αἱ δηλώσεις του χαρακτηρίζονται ἀπὸ σαφήνειαν καὶ ἑνότητα. Ἀποτελοῦν σύστημα ἰδεῶν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἐθνικόν μας ἀγῶνα, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως τῶν Δημοκρατικῶν Ἀριστερῶν, ὑπῆρξεν ἀνεπιφύλακτος. Τὸν ὀνομάζει «ἐμφύλιον πόλεμον». Εἰς τὸ ἐρώτημα ποῖος ἔχει τὴν ὑπαιτιότητα, ὑπῆρξεν ἐπίσης ἀνεπιφύλακτος. Εἶπεν εἰς τὰς ἀρχὰς διστάζων: «δὲν εἶναι τοῦ παρόντος νὰ ἐξετάσωμεν ποῖος εἶναι ὑπεύθυνος τοῦ ἐθνικοῦ διχασμοῦ», ἀλλ’ ἀμέσως κατόπιν ἐπεκαλέσθη δύο λόγους, οἱ ὁποῖοι πιστοποιοῦν τὸ ποῖος εἶναι ὑπεύθυνος. Εἶπεν ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Ἀριστερῶν: «Ἄν ἡ Ἑλλὰς ἠκολούθει τὴν σώφρονα πολιτικήν, τὴν ὁποίαν τῆς ὑπηγόρευον τὰ πράγματα, θὰ ἀπέφευγε τὰ δεινὰ τοῦ ἐσωτερικοῦ διχασμοῦ». Τὸ ὁποῖον σημαίνει, Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ὅτι ἡ ἔλλειψις σώφρονος πολιτικῆς ἐκ μέρους μας εἶναι ὑπαίτιος τριετοῦς τραγωδίας. Ἡμεῖς πταίομεν, διότι δὲν εἴχαμεν σώφρονα πολιτικήν! Δὲν πταίει ἡ εἰσβολή. Δὲν πταίει ὁ κομμουνισμός. Δὲν πταίουν οἱ Βόρειοι γείτονες. Καὶ εἶναι ψευδεῖς αἱ βεβαιώσεις καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ τῆς Βαλκανικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι ὑπῆρξεν εἰσβολή, ὅτι ἡ ὑπαιτιότης βαρύνει τοὺς ἄλλους. Ἐνῷ τὸ Ἔθνος εἶναι πρωτομάρτυς εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτόν, ἔρχονται τὰ τέκνα του νὰ βεβαιώνουν, «ἡ Ἑλλὰς πταίει!...». (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὸς ὁ ἰσχυρισμός. Ὑπάρχει καὶ ὁ ἄλλος. Προσέθεσεν ὅτι «ἂν συνεχισθῇ ἡ ἐχθρότης μας πρὸς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, θὰ ὑποστῶμεν πολλά». Καὶ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὑψώσω καὶ πάλιν ἐξ ὀνόματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ Ἔθνους ὁλοκλήρου φωνὴν διαμαρτυρίας, διότι εἰς τὴν Αἴθουσαν αὐτὴν ἠκούσθη ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ἡ Ἑλλὰς πταίει, ὅτι Ἑλλὰς ἀκολουθεῖ πολιτικὴν ἐχθρότητος ἔναντι τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Ὄχι, Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους. Ἡ Ἑλλὰς ἠκολούθησε, θέλει νὰ ἀκολουθήσῃ πολιτικὴν φιλίας. Ἡ Ἑλλὰς τείνει τὴν χεῖρα, ἀλλὰ δὲν συναντᾷ χεῖρα, συναντᾷ ὅπλον, τὸ ὁποῖον ἐκπυρσοκροτεῖ ἐναντίον της... (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν παρέχονται αὐταὶ αἱ διαβεβαιώσεις. Ἀποτελεῖ διὰ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως τῶν Δημοκρατικῶν Ἀριστερῶν παλαιὰν παράδοσιν αὐτὴ ἡ πολιτική. Πρὶν ἀπὸ τὸν πόλεμον, ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ὑπεστήριξε τὸ φάντασμα τοῦ τριγώνου: Τὴν πολιτικὴν Ἑνώσεως Γερμανίας–Ρωσίας–Τουρκίας. Καὶ ἦλθαν τὰ πράγματα μὲ σκληρότητα νὰ διαψεύσουν τὰς προβλέψεις, διότι τὸ τρίγωνον δὲν διελύθη κἂν εἰς δύο, διελύθη εἰς τρία μέρη. Ἡ Γερμανία ἐπετέθη ἐναντίον τῆς Ρωσίας καὶ ἡ Τουρκία ἔμεινεν οὐδετέρα. Ἔκτοτε, ἀφ’ ὅτου τὸ προσφιλὲς αὐτὸ σχῆμα διελύθη, ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Ἀριστερῶν προσεχώρησεν εἰς τὴν νέαν αὐτὴν σύλληψιν, τὴν γεωπολιτικήν. Ὅτι ἡ Ἑλλάς, ἀφ’ ἧς κατέστη χώρα Βαλκανική, ὀφείλει νὰ ὑποταγῇ εἰς τὸν Βαλκανικὸν χῶρον. Τὸ θέμα εἶχεν ἔλθει εἰς συζήτησιν ἐξ ἀφορμῆς ἐπίσης τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Ἀριστερῶν Δημοκρατικῶν, ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς τῶν Ἐξωτερικῶν, τὸν Ἰούνιον τοῦ 1945. Καὶ ἐθεωρήσαμεν τότε καθῆκον μας νὰ δώσωμεν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν θὰ παρακαλέσω τοὺς Ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους νὰ μοῦ ἐπιτρέψουν νὰ ἀναγνώσω, διότι καὶ σήμερον εἶναι ἐπίκαιρος (Ἀναγινώσκει). Ἰδού, κύριοι Βουλευταί, ὅτι ἀνέκαθεν ἐπανέρχεται ἐκ μέρους τοῦ κ. Σοφιανοπούλου ἡ βεβαίωσις τῆς ὑπαιτιότητος τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅτι εἷς μόνον τρόπος ὑπάρχει νὰ παύσῃ: Νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Ἑλλὰς δίζυγον πολιτικὴν καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ γενικὴν ἀμνηστίαν. Διότι κατὰ τοῦτο ἡ πολιτικὴ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Ἀριστερῶν Δημοκρατικῶν ἔχει ἑνότητα. Συνδυάζει τὴν γενικὴν ἀμνηστίαν μὲ τὴν δίζυγον πολιτικήν, μὲ τὴν ἀλλαγὴν προσανατολισμοῦ καὶ τοιουτοτρόπως πράγματι ὁλοκληρώνει μίαν γραμμὴν πολιτικήν, τὴν γραμμὴν τῆς Τσεχοσλοβακίας... Κύριοι Βουλευταί, ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὡς πολιτικὴν οὐδετερότητος, ὡς πολιτικὴν δίζυγον, εἶναι φανταστική, περισσότερον φανταστικὴ ἀπὸ ὅσον ἦτο ἡ παλαιὰ πολιτικὴ τοῦ τριγώνου, εἶναι πολιτικὴ οὐτοπία. «Οὐ τόπος» διὰ τοιαύτην πολιτικήν. Ἓν ἐκ τῶν δύο πρόκειται νὰ συμβῇ. Ἢ βαδίζομεν πρὸς διεθνῆ κατευνασμόν, ἢ βαδίζομεν πρὸς διεθνῆ πόλεμον. Ἐὰν βαδίσωμεν πρὸς διεθνῆ κατευνασμόν, δὲν χρειάζεται καμμία δίζυγος πολιτική. Ἡ πολιτικὴ ὅλων τῶν Χωρῶν τοῦ κόσμου θέλει καταστῇ δίζυγος, διότι τοῦτο σημαίνει παγκόσμιος κατευνασμός. Ἢ βαδίζομεν πρὸς παγκόσμιον πόλεμον καὶ τότε δὲν ἔχει καμμίαν ἔννοιαν ἡ δίζυγος πολιτική. Τὸ μέγα πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος, τὸ μέγα πρόβλημα ὅλων τῶν ἐλευθέρων Χωρῶν, εἶναι πρόβλημα μήπως κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ψυχροῦ πολέμου, ἀπολεσθῶμεν διὰ τῆς μεθόδου τῆς διεισδύσεως, ὅπως συνέβη εἰς τὴν Τσεχοσλοβακίαν, ὅπως συνέβη εἰς τὴν Κίναν, ὅπως ἠπειλήθη νὰ συμβῇ καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἔχει δίκαιον, ὅταν εἶπεν ὅτι πρέπει «νὰ προσέξωμεν». Ἀλλὰ ὄχι νὰ προσέξωμεν μήπως δίδωμεν παρεξηγήσεις, ὥστε διαρκῶς νὰ ἐνδίδωμεν, διὰ νὰ πέσωμεν τελικῶς εἰς τὸ βάραθρον. Νὰ προσέξωμεν, μήπως ἀπολεσθῶμεν, πρὶν, εἴτε ἀπὸ τὸν κατευνασμόν, εἴτε ἀπὸ τὸν πόλεμον τῶν δύο Παγκοσμίων Συνασπισμῶν. Τοῦτο ἀποτελεῖ τὴν μεγάλην ἀποστολὴν καὶ τὴν μεγάλην εὐθύνην τῶν Ἑλλήνων Κυβερνητῶν. Καὶ διὰ τοῦτο ἀποτελεῖ ἐγγύησιν ἡ πρόθυμος θυσία τῶν τέκνων τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ ἡ πρόθυμος βοήθεια τῶν μεγάλων Συμμάχων μας. (Χειροκροτήματα). Δὲν εἶναι ἡ δίζυγος πολιτική, ἡ ὁποία θὰ μᾶς σώσῃ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ψυχροῦ πολέμου, εἶναι ἡ ἐπαγρύπνησις, ἡ ὀργάνωσις τῆς δυνάμεως τοῦ Κράτους. Εἶναι ἡ ἄγρυπνος ἔντασις τοῦ Ἐθνικοῦ αἰσθήματος, εἶναι ἡ ἀλληλεγγύη τῶν Μεγάλων Συμμάχων, πρὸς τοὺς ὁποίους πρέπει πάντοτε καὶ μὲ λόγους καὶ μέ ἔργα νὰ ἐκφράζωμεν τὴν αἰωνίαν εὐγνωμοσύνην μας. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος τῆς Ε.Λ.Δ. Θὰ κρίνωμεν ὄχι μόνον τὰς δηλώσεις του, ἀλλὰ ἐπίσης καὶ τὰς παραλείψεις του. Μὲ τὸν Πρόεδρον τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος τῆς Ἑλλάδος εἴχομεν συναντηθῆ εἰς κρίσιμον ὥραν καὶ ἐγνωρίσθημεν εἰς κρισιμωτέραν ὥραν. Καὶ σήμερον, συναντώμεθα καὶ πάλιν. Ἦλθεν ἴσως ἡ ὥρα τῶν ἐξηγήσεων. Εἶπεν ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος: «Τὸ Κράτος Δικαίου, τὸ ὁποῖον ἐπαγγέλλονται αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι δυνατὸν νὰ συμβιβάζεται μὲ τὴν ὕπαρξιν καὶ τὴν συνέχειαν τῆς λειτουργίας τῶν ἐκτάκτων Στρατοδικείων»; Ἀλλὰ ἔλαβε τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν. Τοῦ ἐλέχθη, ὅτι καὶ τὰ ἔκτακτα Στρατοδικεῖα ἠμποροῦν ἄριστα νὰ εἶναι Κράτος Δικαίου, φθάνει νὰ ἐφαρμόζουν μὲ δίκαιον τρόπον τὸν κείμενον νόμον. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις, ὅτι τὸ Κράτος Δικαίου ἐπιτρέπει τὴν λῆψιν τῶν μέτρων τῆς ἀσφαλείας. Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι, ἑπομένως, ἐὰν συμβιβάζεται μὲ τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους Δικαίου τὸ ἔκτακτον Στρατοδικεῖον, ἀλλὰ εἶναι πραγματικόν, ἐὰν ἡ ἀντικειμενική, πραγματικὴ κατάστασις ὑπαγορεύει καὶ τὴν ὕπαρξιν τῶν ἐκτάκτων Στρατοδικείων. Δὲν εἶναι, ἑπομένως, ζήτημα ἀρχῆς, εἶναι ζήτημα πραγματικόν. Ἀνεφέρθη ὁ κ. Σβῶλος καὶ εἰς τὸν Βασιλικὸν λόγον, ὅστις ἐνεκαινίασε τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς «ὑπὸ τὸ ἔμβλημα τῆς εἰρήνης» καὶ εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὰς ὁποίας ἀναγράφεται ὅτι «τὸ Ἔθνος θέλομεν νὰ ἐλπίζῃ ὅτι εἰσέρχεται ἐπὶ τέλους εἰς τὴν περίοδον εἰρήνης». Καὶ εἶναι ἀμφότερα βάσιμα. Ὁ πόλεμος, ὁ ἀληθινὸς πόλεμος, ὅστις διεξήγετο εἰς τὰ μέτωπα τῶν συνόρων ἔπαυσεν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀκόμη ἐντελῶς βέβαιον, ὅτι ἔπαυσεν ἐντελῶς ἡ δρᾶσις τοῦ συμμοριτισμοῦ. Ποῖος ἔχει ἁρμοδιότητα νὰ διαπιστώσῃ τὴν πραγματικὴν αὐτὴν κατάστασιν; Ἔχομεν τὴν στρατιωτικὴν Ἡγεσίαν, τὴν ὁποίαν περιβάλλει καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον μὲ πλήρη ἐμπιστοσύνην. Εἰς τὴν ἰδικήν της γνωμοδότησιν ἀπόκειται ἡ διαπίστωσις ἐὰν ἔπαυσε πράγματι ὁ συμμοριτικὸς ἀγών, ὁπότε αὐτομάτως θὰ ἐξέλιπε καὶ ἡ λειτουργία τῶν ἐκτάκτων Στρατοδικείων. Δὲν ὑπάρχει, ἑπομένως, μεταξὺ ἡμῶν θεωρητικὴ ἀμφισβήτησις, ὑπάρχει ἐκτίμησις πραγματικῶν γεγονότων καὶ ἡ ἐκτίμησις τῶν πραγματικῶν αὐτῶν γεγονότων θὰ πρέπῃ νὰ γίνῃ ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εὐθύνην τοῦ ἀγῶνος καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ ἁρμόδιοι τῆς πολιτείας.

§45Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω. Ὅταν ἔκαμε τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐζήτησε τὴν γνωμοδότησιν τῆς στρατιωτικῆς Ἡγεσίας;

§46Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Σᾶς ἀπαντῶ. Εἶναι γεγονὸς ὅτι δὲν ὑπάρχουν παρὰ μόνον ὑπόλοιπα ἐνόπλου συμμοριτισμοῦ. Τὸ θέμα εἶναι ὑπὸ ἐξέτασιν καὶ ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς ἐπικοινωνίαν μὲ τὰς στρατιωτικὰς ἀρχάς. Ἐδηλώθη εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι εὐθὺς ὡς ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ ὑπεύθυνον εἰσήγησιν, ὅτι πράγματι ἐτεοματίσθη ὁ ἔνοπλος συμμοριτισμός, αὐτομάτως θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἄρσις τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ τῶν ἐκτάκτων στρατοδικείων. Αὐτὴ εἶναι ἡ δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ὑπάρχει πέραν τοῦ θέματος τῶν ἐκτάκτων Στρατοδικείων καὶ τὸ ἐρώτημα τῆς Μακρονήσου. Καὶ θέλομεν καὶ εἰς τοῦτο νὰ δώσωμεν ἀπάντησιν. Ὁ θεσμὸς τῆς Μακρονήσου ὑπῆρχε διὰ τοὺς στρατιωτικούς, προσφάτως δὲ, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ὀκτωβρίου, ὠργανώθη καὶ διὰ τοὺς πολιτικοὺς κρατουμένους. Διὰ τοὺς στρατιωτικοὺς οὐδέποτε ἐγεννήθη ζήτημα. Καὶ σήμερον δὲν ὑφίσταται. Μένει μόνον τὸ θέμα τῶν πολιτικῶν κρατουμένων. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ θεσμοῦ τῆς Μακρονήσου εἶναι ἔννοια μέτρου ἐπιεικείας. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος τὸ ἐτόνισεν εἰς τὴν προχθεσινὴν ἀγόρευσίν του. Ὠργανώθη ὡς μέτρον ἐπιεικείας ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι κατάδικοι καὶ κρατούμενοι ὑφιστάμενοι τὴν διαπαιδαγώγησιν, θὰ ἀπεφυλακίζοντο καὶ θὰ ἀφήνοντο ἐλεύθεροι. Τίθεται τώρα τὸ ἐρώτημα: Ὁ σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον ἱδρύθη ἡ Μακρόνησος, πράγματι ἐξεπληρώθη; Τὸ θέμα εἶναι ὑπὸ μελέτην. Ὑπάρχουν ἐνδείξεις, ὅτι ὁ σκοπὸς κατὰ μέγα μέρος δὲν ἔχει ἐκπληρωθῆ. Καὶ ἀνεφέρθη καὶ τὸ περιστατικὸν τῆς τελευταίας ψηφοφορίας, ὁπότε κατὰ μέγα μέρος ἐψηφίσθη ἡ Δημοκρατικὴ Παράταξις. Ποίαν ἀπόδοσιν, λοιπόν, ἔχει ἡ «διαπαιδαγώγησις», ὅταν μ’ ὅλα ταῦτα, μετὰ τόσον χρόνον, διαπιστοῦται ἡ ἐμμονὴ εἰς τὰς πεποιθήσεις, αἱ ὁποῖαι τοὺς ὡδήγησαν εἰς τὰς φυλακὰς τῆς Μακρονήσου; Ὁριστικὴν ἀπόφασιν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει λάβει. Εὑρίσκεται τὸ θέμα ὑπὸ ἐξέτασιν. Ἀπεκόμισεν ὅμως τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ βασικὸς σκοπὸς δὲν ἔχει ἐπιτευχθῆ καὶ ἐὰν τὰ τελικὰ πορίσματα τῶν ὑπηρεσιακῶν Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι μετέβησαν καὶ ἐξήτασαν τὰ πράγματα τὸ ἐπιβεβαιώσουν, τότε ἡ Μακρόνησος θὰ παύσῃ νὰ εἶναι τόπος διὰ τοὺς πολιτικοὺς κρατουμένους, διὰ νὰ παύσῃ καὶ ὁ θόρυβος τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἡ δυσφήμησις τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἔθεσεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος ΕΛΔ καὶ ἄλλο ἐρώτημα: Ἀναγράφεται εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι «ἡ φυσικὴ θέσις τῆς Ἑλλάδος εἶναι εἰς τὸ πλευρὸν τῶν Δυτικῶν Δημοκρατιῶν». Καὶ εἶπεν ὅτι «φυσικὴ θέσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ σημαίνῃ μόνον πολιτικὴν τοποθέτησιν, ἀλλὰ ὅτι ἀποδεχόμεθα καὶ ἡμεῖς τὸν τρόπον τῆς ζωῆς, τὰς ἀρχὰς τῶν Δημοκρατιῶν αὐτῶν. Καὶ ἀρχὴ τῶν Δημοκρατιῶν αὐτῶν εἶναι ἡ «ἀνθρωπίνη ἀξιοπρέπεια». Καὶ ἔχει δίκαιον ὁ κ. Σβῶλος. Πράγματι. Ἡ οὐσία τῆς Δημοκρατίας εἶναι ἡ ἀνθρωπίνη ἀξιοπρέπεια. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ποῖον εἶναι τὸ καθῆκον μας, Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους; Νὰ ὑπερασπίσωμεν, νὰ προστατεύσωμεν, νὰ ἐπιζήσῃ ἡ ἀνθρωπίνη ἀξιοπρέπεια! Ὁ Πρόεδρος τῆς ΕΛΔ ἐν ὀνόματι τῆς ἀνθρωπίνης ἀξιοπρεπείας προτείνει γενικὴν ἀμνηστίαν, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ ἀνασύνταξιν τῶν δυνάμεων τοῦ ἐχθροῦ καὶ δημιουργίαν νέων κινδύνων διὰ τὸ Ἔθνος καὶ τὸν λαόν μας. Ἐὰν ἐτονίσαμεν, κ. Πρόεδρε τῆς ΕΛΔ, ὡς ποῶτον αἴτημα τὴν ἀσφάλειαν, τὸ ἐκάμαμεν ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας, ἐν ὀνόματι τῆς ἐλευθερίας, ἐν ὀνόματι τῆς ἀνθρωπίνης ἀξιοπρεπείας. Ὅσοι πιστεύουν εἰς τὰ ἰδεώδη των, τὰ ὑπερασπίζουν. Διότι πιστεύομεν εἰς τὴν ἀνθρωπίνην ἀξιοπρέπειαν, καὶ θὰ τὴν ὑπερασπίσωμεν ἔναντι ὅλων τῶν ἐχθρῶν της. Γνωρίζω, κ. Πρόεδρε τῆς ΕΛΔ, τὴν προσωπικήν σας γραμμήν. Ὑπερασπίζεσθε τὴν Δημοκρατίαν, καταγγέλλετε τὸν Φασισμόν. Ἀλλ’ ἡ μομφή, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀπευθύνω, εἶναι ὅτι καταγγέλλετε μόνον τὸν Φασισμὸν τῆς μιᾶς πλευρᾶς, τὸν Φασισμὸν τῆς δεξιᾶς. Δὲν ἐνθυμοῦμαι νὰ ἔχετε καταγγείλει τὸν ἐρυθρὸν Φασισμόν (χειροκροτήματα), τὴν προδοσίαν, τὸ ἔγκλημα τοῦ συμμοριτισμοῦ ἐναντίον τῆς μαρτυρικῆς μας Πατρίδος καὶ τοῦ λαοῦ μας. Αὐτὴ εἶναι ἡ παράλειψίς σας. Δίκαιον ἔχετε, ὅτι πρέπει νὰ παραδώσωμεν τὸ παρελθὸν εἰς τὴν ἱστορίαν καὶ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ μέλλον. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν κάμει διάγνωσιν τῶν κινδύνων. Καὶ ἡ διάγνωσις τῶν κινδύνων ἐπιβάλλει τὴν ἀναγνώρισιν, ὅτι ἡ ὑπαιτιότης βαρύνει τὸν κομμουνισμὸν καὶ ὅτι ἡ τριετὴς τραγωδία ὑπῆρξεν εὐθύνη τοῦ ξενοκινήτου συμμοριτισμοῦ. Ὅλοι ἡμεῖς τὰ ἐθνικὰ Κόμματα εἴμεθα σύμφωνοι. Ἐὰν διαφωνοῦμεν, δὲν διαφωνοῦμεν εἰς τὴν διάγνωσιν, ἀλλὰ τὰς μεθόδους, εἰς τὰ μέσα τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ ἐχθροῦ. Μόνον πρὸς ἐκείνην τὴν πλευρὰν ὑπάρχει ἡ διαφωνία μας. Ἡ διαφωνία πρὸς τὸ Σοσιαλιστικὸν Κόμμα τῆς ΕΛΔ, τὸ ὁποῖον σιωπᾷ καὶ ἡ διαφωνία πρὸς τὸν ἡγέτην τῶν Ἀριστερῶν Δημοκρατικῶν, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ καὶ διακηρύττει, ὅτι δὲν πταίει ὁ κομμουνισμός, ἀλλὰ τὸ μαρτυρικὸν Ἔθνος καὶ ὁ μεγαλομάρτυς λαός μας. Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, κατηγγέλθημεν ἀπὸ τὴν Δεξιὰν ὅτι θωπεύομεν τὴν Ἀριστεράν, κατηγγέλθημεν ἀπὸ τὴν Ἀριστεράν, ὅτι προσπαθοῦμεν νὰ διαπιστευθῶμεν εἰς τὴν Δεξιάν. Δὲν εἶναι ἀληθὴς καμμία κατηγορία. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἀκολουθοῦμεν τὴν εὐθεῖαν πορείαν μας. Πιστεύομεν, ὅτι τὸ πρῶτον μέλημα τῆς ἀληθοῦς πολιτείας εἶναι ἡ Ἀσφάλεια. Καὶ ἡ γραμμὴ τὴν ὁποίαν χαράσσομεν εἶναι διαυγής. Ἔχουν αἱ δηλώσεις μας τὸ ἐλάττωμα τῆς σαφηνείας, τὸ ὁποῖον μᾶς κατελόγιζε καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Διακηρύττομεν ὅτι θὰ ὑπερασπισθῶμεν τὴν ἀσφάλειαν τῆς Πατρίδος, ἀλλὰ μὲ μέσα καὶ μεθόδους δημοκρατικάς, μὲ τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἰσοπολιτείαν. Καὶ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχουν αἱ δηλώσεις μας διὰ τὰ μέτρα τῆς εἰρηνεύσεως. Θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἀνακτήσωμεν ὅσους ἠμποροῦμεν περισσοτέρους ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρεσύρθησαν ἀπὸ τὴν προδοσίαν τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὅταν ἐλπίσωμεν — καὶ βάσις θὰ εἶναι αἱ εἰσηγήσεις τῶν ὑπηρεσιῶν, ὄχι αὐθαίρετος γνώμη τῆς Κυβερνήσεως — ὅταν ἐλπίσωμεν, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ τοὺς ἀνακτήσωμεν, θὰ προσπαθήσωμεν νὰ τοὺς ἀνακτήσωμεν, διὰ νὰ αὐξήσωμεν τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς μας οἰκογενείας καὶ νὰ ἀπομονώσωμεν τὴν προδοτικὴν ἡγεσίαν τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ νὰ τὴν καταστήσωμεν ἀκίνδυνον διὰ τὸ μέλλον. Ἀλλ’ ὅσοι διαπιστωθῇ, ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνοι, ὅτι ἐμμένουν καὶ πρόκειται νὰ ἐκτελοῦν τὰς ἐντολὰς τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος, οἱ ὁποῖοι γνωρίζομεν, ὅτι προσπαθοῦν καὶ πάλιν νὰ ἀνασυγκροτηθοῦν, αὐτοὶ δὲν πρόκειται, βεβαίως, νὰ γίνουν ἐλεύθεροι. Καὶ ἀρνούμεθα τὴν γενικὴν ἀμνηστίαν. Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, τίποτε δὲν θὰ ἦτο εὐχερέστερον καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τὴν Χώραν, ἀπὸ τὸ νὰ ὑπάρξουν αἱ προϋποθέσεις πραγματοποιήσεως τῆς γενικῆς ἀμνηστίας. Ἀλλὰ πότε ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ ἡ γενικὴ ἀμνηστία; Ὅταν πράγματι ἀποτελέσῃ τὴν ὁροθέτησιν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Σβῶλος, μεταξὺ τοῦ παρελθόντος καὶ τοῦ μέλλοντος. Ἀλλὰ ὅταν γνωρίζωμεν ὅτι τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα δέχεται διαταγάς, ὄχι ἀπὸ τὴν φωνὴν τῆς Ἐθνικῆς συνειδήσεως, ὥστε νὰ συγκινηθῇ ἀπὸ τὴν γενναιοφροσύνην τὴν ὁποίαν θὰ προσφέρωμεν, ὅταν δέχεται διαταγὰς ἀπὸ τὴν Κομινφόρμ, ποίαν σημασίαν θὰ εἶχεν ἡ μονομερὴς χειρονομία τῆς ἰδικῆς μας γενικῆς ἀμνηστίας; Θὰ ἦτο μόνον ἀφέλεια, ἡ ὁποία θὰ μετεβάλλετο εἰς στρατολόγον τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. Μόνον ὅταν ὑπάρχουν γενικώτεραι συνθῆκαι αἱ ὁποῖαι θὰ πείσουν ὅτι μία γενικὴ ἀμνηστία τερματίζει τὴν ὑποχθόνιον ὑπονόμευσιν, τὴν ὁποίαν ἐπιχειρεῖ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, μόνον τότε ὑπὸ τὴν σημαίαν γενικωτέρου κατευνασμοῦ, ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ πράγματι ἔννοιαν. Καὶ εὐχόμεθα νὰ ἔλθῃ συντόμως ἐκείνη ἡ ὥρα. Ἀλλ’ ἕως τότε τὸ καθῆκον μας εἶναι ἡ Ἀσφάλεια. Τὸ καθῆκον μας εἶναι νὰ ἀγρυπνοῦμεν, διὰ νὰ ὑπάρξῃ, διὰ νὰ διαρκέσῃ, διὰ νὰ ζήσῃ ἡ Ἑλλάς. Τὰ μεγάλα ἐμβλήματα, κάτω ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐμφανίζεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶναι τὸ Ἔθνος καὶ ὁ Λαός. Εἴμεθα εὐγνώμονες πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, πρὸς τὴν ὁποίαν καὶ ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπηύθυνεν ἤδη τὰς εὐχαριστίας του. Γνωρίζομεν ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ βασιζώμεθα μόνον εἰς τὰς ψήφους τῆς ἰδικῆς μας πλειοψηφίας. Ἀλλὰ διεπιστώσαμεν τὴν γενικὴν καλὴν θέλησιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸ Σῶμα διὰ νὰ βοηθήσῃ τὸ ἔργον μας. Βασιζόμεθα εἰς τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Λαοῦ, εἰς τὴν ἰδικήν σας καλὴν θέλησιν καὶ εἰς τὴν συμπαράστασιν τῶν Μεγάλων Συμμάχων μας. Βαδίζομεν μὲ αἰσιοδοξίαν πρὸς τὸ μέλλον. Φιλοδοξοῦμεν νὰ ἀνεγείρωμεν τὸ νέον Ἐθνικὸν οἰκοδόμημα τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὸ ἀέτωμα τοῦ ὁποίου θὰ κυματίζῃ πάντοτε ἡ γαλανόλευκος καὶ εἰς τὰ θεμέλια θὰ ὑπάρχῃ ἡ εὐημερία τοῦ Λαοῦ μας. Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἡ Ἑλλὰς θὰ ζήσῃ. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§48Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἔκκλησις ἡ ἀποψινὴ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὅπως περιωρισθῶμεν εἰς συζητήσεις τοῦ παρόντος καὶ τοῦ μέλλοντος καὶ ἀποφύγωμεν τὸ παρελθόν, εὗρεν ἄμεσον ἀπήχησιν εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔσπευσε μὲ ὀρμαθὸν χειρογράφων νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὴν περίοδον τοῦ 1945 –1946, μὴ περιοριζόμενος μόνον εἰς στοιχεῖα ἐπὶ ἐκείνων τὰ ὁποῖα μᾶς παρέδωκεν, ἀλλὰ ἐπεκτεινόμενος καὶ ἀνατέμνων καὶ ὁλόκληρον τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν. Ἡμεῖς ἀπηντήσαμεν προκειμένου περὶ ἐρειπίων τί παρεδώσαμεν εἰς ἀριθμούς. Ἀντιθέτως αὐτὸς ἠθέλησε νὰ φθάσῃ μέχρι τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἠσκήσαμεν καὶ τὴν ὁποίαν καὶ αὐτὸς ἤσκησεν. Ἐπ’ αὐτοῦ ἀναμφιβόλως θὰ ὑπάρξῃ συζήτησις εἰς τὸ μέλλον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πινάκων καὶ τῶν ἐγγράφων τὰ ὁποῖα ζητοῦμεν νὰ καταθέσῃ. Τώρα λέγομεν πρὸς αὐτόν: Ἐὰν δὲν ἐβιάζετο νὰ ὁμιλήσῃ περὶ τῆς πολιτικῆς του αἰφνιδιαστικῶς, θὰ ἀνεγνωρίζομεν ἡμεῖς πρῶτοι, οἱ ὁποῖοι κρίνομεν μὲ ἀντικειμενικότητα καὶ ἔχομεν τὴν ἀπόφασιν νὰ κρίνωμεν μὲ ἀντικειμενικότητα τὰ οἰκονομικά μας θέματα καὶ τὰ θέματα τῆς ἀνασυγκροτήσεως θὰ ἀνεγνωρίζομεν ἡμεῖς πρῶτοι, ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ κ. Τσουδεροῦ κατὰ τὸ τέλος τοῦ 1945, ὅταν ἦλθε μετὰ τὸ περίφημον ἐκεῖνο πείραμα Βαρβαρέσσου, τὸ ὁποῖον ἀνέτρεψεν ὁλοσχερῶς, ἀναμφισβητήτως ἦτο ἡ ὀρθὴ καὶ ἐνδεδειγμένη. Ἐν τούτοις, ἐφ’ ὅσον ἐπιθυμεῖ νὰ προχωρήσῃ περισσότερον, ζητοῦμεν νὰ καταθέσῃ ἐκεῖνα τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἐζητήσαμεν διὰ νὰ γίνῃ διαφωτιστικὴ συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν τούτοις δὲν ὑπῆρξεν ἡ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ἔκθεσις τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς τετραετίας ἀντικειμενική. Ἡμεῖς ἐδώσαμεν ἀριθμούς. Ἠμφισβήτησεν ὄχι βέβαια τοὺς ἀριθμούς, ἀλλὰ τὴν ἀξίαν τῶν στατιστικῶν. Καὶ ὅταν εἴπομεν ὅτι τὰς στατιστικὰς τὰς καταρτίζουν αἱ ὑπηρεσίαι του, ἠμφισβήτησε καὶ αὐτὴν τὴν ὕπαρξιν τῶν ὑπηρεσιῶν του. Προηγουμένως ὤφειλε νὰ γνωρίσῃ καὶ νὰ μάθῃ ποῖαι εἶναι αἱ ὑπηρεσίαι του. Καὶ ἔπειτα, ἐν τῇ ἀναπτύξει, περιέπεσεν ὅπως ἦτο ἑπόμενον λόγῳ τῆς ἐλλείψεως ἀντικειμενικότητος καὶ εἰς παραλείψεις καὶ εἰς ἀντιφάσεις. Περιέπεσεν εἰς τὴν παράλειψιν ἐνῷ ἀνέλυε τὰς δαπάνας τῶν προϋπολογισμῶν τῆς τετραετίας καὶ ἔλεγεν ὅτι ἀνῆλθον εἰς ὕψη δυσθεώρητα, παρέλειψε νὰ μᾶς εἴπῃ ποία ἦτο ἡ κυριωτέρα ἀφορμὴ τῆς ὑψώσεως αὐτῆς. Ἐὰν δὲν παρέλειπε τοῦτο, θὰ ἔλεγεν, ὅτι αἱ δαπάναι εἰς δραχμὰς τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων τὰς ὁποίας ἡμεῖς ἀνελάβομεν ἐκ τοῦ πτωχοῦ μας βαλαντίου καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν βοήθειαν τῆς Ἀμερικῆς, θὰ ἔλεγεν, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος τῆς ὑψώσεως τῶν δαπανῶν τῶν προϋπολογισμῶν μας κατὰ τὴν τετραετίαν. Ἀγνοεῖ ἆρα γε ὅτι αἱ δαπάναι εἰς δραχμὰς δὲν καταβάλλονται ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Προϋπολογισμόν; Γνωρίζει ἐπίσης πόθεν ἦτο τὸ ὕψος τῶν δαπανῶν αὐτῶν; Εἶναι πέντε τρισεκατομμύρια δραχμῶν περίπου. Καὶ παρακαλῶ νὰ καταθέσῃ τὸν σχετικὸν πίνακα διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ συζητήσωμεν εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ μετὰ ταῦτα ἐνεπλάκη εἰς μίαν ἀντίφασιν ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν κατώρθωσε νὰ ἐξέλθῃ. Διότι εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ Βοήθεια ἡ καλύπτουσα τὰ ἐλλείμματα τοῦ προϋπολογισμοῦ, δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ περαιτέρω ὅτι τὰ ἐλλείμματα τοῦ προϋπολογισμοῦ καλύπτονται ἀπὸ τὴν ἐκδοτικὴν μηχανήν. Λοιπόν, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, τὸ ἔλλειμμα τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἢ καλύπτεται ἀπὸ τὴν ἐκδοτικὴν μηχανὴν ἢ καλύπτεται ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν. Ἢ τὸ ἓν ἢ τὸ ἄλλο θὰ συμβαίνῃ. Ἐφ’ ὅσον βλέπετε ὅτι λαμβάνουν χώραν τὰ δύο θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχατε τοὐλάχιστον τὴν περιέργειαν νὰ ἐρωτήσητε τὰς ὑπηρεσίας σας τί συμβαίνει ἐν τῷ προκειμένῳ καὶ πῶς προκύπτει ὥστε νὰ φαίνωνται καλυπτόμενα καὶ ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν ἀποστολὴν καὶ ἀπὸ τὴν ἐκδοτικὴν μηχανὴν καὶ νὰ διαφωτίσητε ἐπὶ τούτου τὴν Βουλήν. Αὐτὸ μόνον τὸ γεγονὸς ἀποδεικνύει ὅτι, παρὰ τὰ χειρόγραφα τὰ ὁποῖα μᾶς ἐφέρατε, δὲν ὑπῆρξεν οὔτε πλήρης οὔτε ἐπαρκὴς ἡ ἔκθεσις τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς τελευταίας τετραετίας. Μᾶς ὁμιλεῖτε ἀκόμη καὶ περὶ μελετῶν τῶν μεγάλων βιομηχανιῶν, διὰ τὰς ὁποίας θὰ σᾶς ἀποδείξω ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς συζητήσεως κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Χόφφμαν, ὅτι ὅλαι αἱ τεχνικαὶ μελέται θὰ ἔπρεπε νὰ λάβουν χώραν μετὰ τὴν εἰρήνευσιν τοῦ τόπου. Καὶ ἐν τούτοις αἱ ὑπηρεσίαι σας τὰς ὁποίας δὲν συνεβουλεύθητε προφανῶς, θὰ σᾶς ἔλεγαν ὅτι δι’ ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς μελέτας ἀπὸ ξένους οἴκους εἰδικοὺς τῶν βασικῶν μας βιομηχανιῶν, ὑπεγράφησαν συμβάσεις ἀπὸ τὸν ὑποφαινόμενον καὶ ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τῶν μελετῶν αὐτῶν ἔχουν ὑποβληθῆ κατὰ τὸ πλεῖστον πρὸς ὑμᾶς: ἡ μελέτη τῆς χαλυβουργίας, ὅπως ἡ μελέτη τῆς Πτολεμαΐδος, ὅπως καὶ ἡ μελέτη διὰ τὸν ἀργιλίτην ἐκ μέρους ἑνὸς Ἑλβετικοῦ οἴκου. Αἱ λοιπαὶ ὑποβάλλονται ταχέως. Ὅλα αὐτὰ ἀποδεικνύουν ὅτι δὲν ἔχετε ἀκόμη ἐπαρκῶς κατατοπισθῆ ἀπὸ τὰς Ὑπηρεσίας σας. Ἐὰν εἶχον ὡρισμένας ἀμφιβολίας προκειμένου περὶ τῆς ἱκανότητος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα, ὁμολογῶ ὅτι μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ αἱ ἀμφιβολίαι αὗται ἔτι μᾶλλον ἐνισχύθησαν. Διότι διὰ τῆς διακηρύξεως τῆς δυσπιστίας του πρὸς τὰς στατιστικὰς καὶ τῆς ἀπεχθείας του πρὸς τοὺς ἀριθμούς, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀποδεικνύει ὄχι μόνον ἄγνοιαν τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα μᾶς χρειάζονται διὰ τὴν ὑπεράσπισιν αὔριον τῆς ὑποθέσεώς μας εἰς τοὺς Διεθνεῖς ὀργανισμούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους λαμβάνομεν τὴν βοήθειαν, ἀλλ’ ἐπὶ πλέον ἀτυχῶς ἀποδεικνύει ἄγνοιαν καὶ αὐτῆς τῆς ἐννοίας τοῦ προγραμματισμοῦ, ἐν τούτοις ὁ προγραμματισμὸς καὶ τὸ προγράμματα γίνονται πάντοτε ἐπὶ τῇ βάσει στατιστικῶν καὶ ἀριθμῶν. Ὁ δὲ προγραμματισμὸς εἶναι ἡ βάσις τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τοῦ παρόντος καὶ τοῦ μέλλοντος. Διότι πρόγραμμα ἔχουν ὑποβάλει αἱ χῶραι αἵτινες ζητοῦν βοήθειαν. Πρόγραμμα ἔχουν ὑποβάλει αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, αἵτινες παρέχουν βοήθειαν: τὸ πρόγραμμα Μάρσαλ. Καὶ ὡσαύτως πρόγραμμα παρασκευάζει σήμερον ὁ Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἐπὶ τοῦ λεγομένου 4ου σημείου. Μὴ ἔχων λοιπὸν ἐμπιστοσύνην πρὸς τοὺς ἀριθμοὺς καὶ τὰς στατιστικὰς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀποδεικνύει ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ἑλληνικὸν οἰκονομικὸν πρόβλημα, ἀλλὰ καὶ οὔτε νὰ κατανοήσῃ τὰς συγχρόνους μεθόδους τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων, αἵτινες βασίζονται ἐπὶ τοῦ προγραμματισμοῦ. Σήμερον τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα δὲν ἀντιμετωπίζονται μὲ βάσιν μόνον τὸ ἐθνικὸν πρόβλημα, ἀλλὰ μὲ βάσιν τοῦ ἀντικτύπου ποὺ συνεπάγονται ἐπὶ τῆς διεθνοῦς οἰκονομίας. Ἐὰν λοιπὸν δὲν εἴμεθα προπαρασκευασμένοι διὰ στατιστικῶν καὶ διὰ στοιχείων νὰ καταδείξωμεν τὸν ἀντίκτυπον αὐτόν, θὰ μᾶς εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπερασπίσωμεν καὶ τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα. Εἶναι τοῦτο ἕνας πρόσθετος λόγος ὁ ὁποῖος ἐνισχύει τὰς ἀμφιβολίας μου σχετικῶς μὲ τὴν ἱκανότητα τῆς Κυβερνήσεως νὰ συλλάβῃ καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὑπὸ τὸ σύγχρονον πρῖσμα τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα. (Χειροκροτήματα).

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁ ἀνεξάρτητος συνάδελφος κ. Α. Μπουκουβάλας ἀπέστειλε τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Πρὸς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων

Ἐνταῦθα

ΔΗΛΩΣΙΣ

Κύριε Πρόεδρε, Πεισθέντες ἐκ τῶν διεξαχθεισῶν συζητήσεων ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Πρῶτον: Ὅτι οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν πρόκειται νὰ χαλαρωθῶσι τὰ μέτρα τὰ ἐξασφαλίζοντα τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς δημοσίας τάξεως. Δεύτερον: Ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει τηρήσῃ καὶ ἐφαρμόσῃ τὴν οὐσίαν τοῦ ΟΓʹ ψηφίσματος τοῦ ἔτους 1949, ὡς πρὸς τὴν ἀμνήστευσιν τῶν μεταμεληθέντων καὶ ἐν γένει τῶν παρασυρθέντων ὑπὸ τῶν ἡγετικῶν στελεχῶν τοῦ συμμοριτισμοῦ, ἐναντίον τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις ὑπόσχεται ὅτι θὰ λάβῃ σκληρὰ μέτρα διὰ τὴν ἐξουδετέρωσιν πάσης τυχὸν νέας ἀποπείρας των πρὸς διατάραξιν τῆς ἡσυχίας καὶ τῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας μας. Τρίτον: Ὅτι θὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ περὶ ἠθικοῦ καθαρμοῦ καθολικὸν αἴτημα τοῦ λαοῦ, ἐξαντλοῦσα ὅλην τὴν αὐστηρότητα τῶν κειμένων νόμων διὰ τὴν παραδειγματικὴν τιμωρίαν τῶν διαχειρισθέντων ἰδιοτελῶς τὰ κοινά, πρᾶγμα ὅπερ ἐδημιούργησεν ἀληθῆ σάλον καὶ δικαίαν ἀγανάκτησιν εἰς τὰς πολυπαθεῖς λαϊκὰς μάζας. Τέταρτον: Ὅτι θὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν ὅπως ἐξυψώσῃ τὴν Ἐθνικὴν Παιδείαν εἰς βαθμὸν πληρότητος τοιοῦτον, ὥστε ἡ ἐκπαίδευσις τῆς νεότητος νὰ κατευθύνηται ἀπὸ τὰς ἰδέας, τὸ πνεῦμα καὶ τὴν πίστιν τοῦ λαοῦ μας, μὲ ἀντίστοιχον ἐνίσχυσιν τοῦ Κλήρου καὶ τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Πέμπτον: Ὅτι θέλει λάβῃ ἐπίσης θετικὰ μέτρα προαγωγῆς τῶν ἀδιαφιλονεικήτων συμφερόντων τῶν ἀγροτῶν, ἐργατῶν, ὑπαλλήλων—ἰδίως δὲ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ριζικὴν ἀνακαίνισιν τοῦ ὑπάρχοντος γραφειοκρατικοῦ συστήματος τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, ἐπεκτεινομένων μάλιστα καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας —προβαίνουσα εἰς τὴν πραγματοποίησιν μιᾶς θαρραλέας κοινωνικῆς πολιτικῆς πρὸς προαγωγὴν τῶν πτωχῶν λαϊκῶν μαζῶν, ἔχουσα πρὸς τοῦτο ὅλας τὰς δυνατότητας καὶ τὴν εὐθύνην τῶν ἰδίων αὐτῆς ὑποσχέσεων, δηλοῦμεν ὅτι θὰ παράσχωμεν ψήφων ἐμπιστοσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1950.

ΑΘΑΝ. ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ

Ἀνεξάρτητος Βουλευτὴς Νομοῦ Σερρῶν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, περατωθείσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Τὸ ἐρώτημα τίθεται ὡς ἑξῆς: Οἱ ἐγκρίνοντες τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ παρέχοντες ψῆφον ἐμπιστοσύνης πρὸς αὐτήν, λέγουν ΝΑΙ. Οἱ μὴ ἐγκρίνοντες αὐτὰς καὶ μὴ παρέχοντες ψῆφον ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, λέγουν ΟΧΙ. Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Πολυχρονίδης καὶ Κ. Παπαδόπουλος.

§51Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ βουλευταὶ πρέπει νὰ κάθηνται καὶ ἐγειρόμενοι νὰ ψηφίζουν. Διαμαρτύρομαι καὶ παρακαλῶ ἡ διαμαρτυρία μου νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά. (Διεξαχθείσης δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, προέκυψε τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα:)

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 239. Ἐκ τούτων εἶπον ΝΑΙ 140 καὶ ΟΧΙ 99, ὡς ἀκολούθως:

Συνεπῶς, κύριοι Βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἔτυχε ψήφου ἐμπιστοσύνης τῆς Βουλῆς. Ἀνακοινῶ ὅτι κατηρτίσθησαν συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 8 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, αἱ κάτωθι Ἐπιτροπαί: Α) Ἡ Διαρκὴς Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ἐκ τῶν βουλευτῶν κ. κ. 1) Φ. Ζαΐμη, 2) Γρηγ. Κασιμάτη, 3) Π. Πολυχρονίδη, 4) Στ. Ἀλλαμανῆ, 5) Ν. Ἐξάρχου, 6) Ἀχιλ. Γεροκωστοπούλου καὶ 7) Βασ. Στεφανοπούλου. Β) Ἡ ἐπὶ τοῦ Λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς, ἐκ τῶν βουλευτῶν κ. κ. 1) Κ. Βουδούρη, 2) Φ. Ζαΐμη, 3) Στ. Μερκούρη, 4) Ν. Δεληβοριᾶ καὶ 5) Χρ. Γουλοπούλου. Γ) Ἡ Ἐφορευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Βιβλιοθήκης, ἐκ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γεωργ. Μαύρου, Ν. Βέη καὶ Ἀθαν. Ταλιαδούρου. Ὡσαύτως αἱ ἀκόλουθοι κοινοβουλευτικαὶ καθ’ Ὑπουργεῖα Ἐπιτροπαί:

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Παπαθανάσης Ἀθανάσιος, Γουλόπουλος Χρῆστος, Βρεττᾶκος Λεωνίδας, Μαντᾶς Μιλτιάδης, Νικολαΐδης Ἀδαμάντιος, Κεφαλογιάννης Ἐμμανουήλ, Παπακωνσταντίνου Κωνσταντῖνος, Καραθόδωρος Ἀλέξανδρος, Κουτσοπέταλος Λουκᾶς; Λουλακάκης Ἐμμανουήλ, Μπακατσέλος Γεώργιος, Μαλαμίδας Εὐστάθιος, Ἀλεξανδρίδης Κοσμᾶς, Ἀντωνίου Ἀπόστολος, Βουδούρης Κων)νος, Τσουδερὸς Γεώργιος, Ἀλλαμανῆς Στυλιανός, Μαυρίδης Ἀθανάσιος, Παλάσκας Γεώργιος, Χλουβεράκης Μιχαὴλ, Ἔξαρχος Νικόλαος, Τσιτσάρας Κλεομένης, Μπέλλας Κων)νος, Βγενόπουλος Ἀναστάσιος, Μπουραντᾶς Νικόλαος, Γεροκωστόπουλος Ἀχιλλεύς, Θανόπουλος Δημήτριος, Λευκίας Θείελπις, Γρηγοριάδης Νεόκοσμος, Μπαλτατζῆς Ἀλέξανδρος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ

Καλκάνης Κων)νος, Βρεττᾶκος Λεωνίδας, Ἀριστείδου Γεώργιος, Λύρας Ἰωάννης, Παπαδόπουλος Κων)νος, Πέγιος Ἀθανάσιος, Καλαντζάκος Ἀλέξανδρος, Κορκολῆς Διονύσιος, Κατσώτας Παυσανίας, Ρέντης Κων)νος, Φουντουλάκης Γεώργιος, Βασιλειάδης Γεράσιμος, Ταλιαδούρης Κων)νος, Τσαντίρης Γεώργιος, Μερκούρης Σταμάτιος, Πολυχρονίδης Πολυχρόνης, Βασαρδάνης Κων)νος, Παλάσκας Γεώργιος, Ἀνδρουλακάκης Γεώργιος, Σπαῆς Λεωνίδας, Δενδρινὸς Εὐάγγελος, Σερπᾶνος Γεώργιος, Δεληβοριᾶς Νικόλαος, Θεολογίτης Αὔγουστος, Μπουραντᾶς Νικόλαος, Πάρρης Τιμολέων, Σπεντζάρης Νικόλαος, Μακέδος Ἀπόστολος, Μπικάκης Ἀνδρέας, Κρανιᾶς Ἀριστείδης.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ

Στρᾶτος Γεώργιος, Βογιατζῆς Γεώργιος, Καρρὲρ Διονύσιος, Παπαδόγιαννης Ἐμμανουήλ, Ρίζος Χριστόδουλος, Μητσόπουλος Βασίλειος, Δερδεμέζης Ἀνδρέας, Κόκκινος Κων)νος, Ρουχωτᾶς Γεράσιμος, Μαλαμίδας Εὐστάθιος, Στεφανίδης Μιχαὴλ, Τερζόγλου Νικόλαος, Σπυρόπουλος Γεώργιος, Παπαθανάσης Ἀλέξανδρος, Μπουρδάρας Γεώργιος, Κώνστας Ἰωάννης, Ἀνδρικόπουλος Χάκος, Σπαῆς Λεωνίδας, Ἀνδρουλακάκης Γεώργιος, Κοΐνης Γεώργιος, Θεολογίτης Αὔγουστος, Τσιτσάρας Κλεομένης, Παπαθανασιάδης Ἡρακλῆς, Μπαρμπαλιᾶς Δημήτριος, Πολυζωγόπουλος Σταῦρος, Θανόπουλος Δημήτριος, Λευκίας Θείελπις, Χατζήμπεης Φίλιππος, Μυλωνᾶς Δημήτριος, Ἰωάννου Δημήτριος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Γιαννόπουλος Δημήτριος, Χατζηπᾶνος Πᾶνος, Παπαρρηγόπουλος Βασίλειος, Καλκάνης Κων)νος, Στεφανόπουλος Βασίλειος, Ἀριστείδου Γεώργιος, Ράλλης Γεώργιος, Ἀντωνόπουλος Ἀθανάσιος, Μαῦρος Γεώργιος, Μπακόπουλος Νικόλαος, Ζάννας Ἀλέξανδρος, Κοθρῆς Ἐμμανουήλ, Μητσοτάκης Κων)νος, Κασιμάτης Γρηγόριος, Ἀναγνωστόπουλος Γεώργιος, Γαληνὸς Μιχ. Μίμης, Παπασπύρου Δημήτριος, Τοσουνίδης Μιχαὴλ, Ἰωσὴφ Ἀνδρέας, Ζάκκας Ἀνδρέας, Λαγάκος Ἠλίας, Κοΐνης Γεώργιος, Γιαννόπουλος Ἰωάννης, Παπαθανασιάδης Ἡρακλῆς, Καλαμαρᾶς Κων)νος, Πολυζωγόπουλος Σταῦρος, Τσιριμῶκος Ἠλίας, Γεωργιάδης Γεώργιος, Μπουκουβάλας Ἀθανάσιος, Καλατζῆς Εὐάγγελος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Κάντζιας Παναγιώτης, Δεσύλλας Θεόδωρος, Εὐταξίας Λάμπρος, Καραπιπέρης Χρυσόστομος, Στεφανόπουλος Στέφανος, Θεοχαρίδης Δημήτριος, Λαντζούνης Δημήτριος, Λύρας Ἰωάννης, Μαῦρος Γεώργιος, Κωτιάδης Στυλιανός, Ἀβέρωφ Εὐάγγελος, Νικολαΐδης Σταῦρος, Παπαμιχαλόπουλος Δημήτριος, Μπακατσέλος Γεώργιος, Εὐριπαῖος Πέτρος, Μαυρίδης Ἀθανάσιος, Γρηγορίου Γεώργιος, Κουπαροῦσος Νικόλαος, Βλασακούδης Ἀπόστολος, Βοραζάνης Γεώργιος, Λαμπρόπουλος Ἀνδρέας, Δερτιλῆς Λεωνίδας, Γιαννόπουλος Ἰωάννης, Μπουρνιᾶς Λεωνίδας, Δεμενόπουλος Γεώργιος, Πάρρης Τιμολέων, Τσιριμῶκος Ἠλίας, Σοφιανόπουλος Ἰωάννης, Κοτζιᾶς Κων)νος, Στρᾶτος Ἀνδρέας.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΗΣ

Στρᾶτος Γεώργιος, Πρωτοπαπαδάκης Ἀριστείδης, Βουρδουμπᾶς Δημήτριος, Παπαδόγιαννης Ἐμμανουήλ, Δερδεμέζης Ἀνδρέας, Μαρινᾶκος Ἰωάννης, Ροδόπουλος Κων)νος, Κεφαλογιάννης Ἐμμανουήλ, Κατσώτας Παυσανίας, Πετρακογεώργης Γεώργιος, Ζάννας Ἀλέξανδρος, Κιζάνης Θεόδωρος, Βασιλειάδης Γεράσιμος, Φουντουλάκης Γεώργιος, Μερκούρης Σταμάτιος, Σπαῆς Λεωνίδας, Χατζησταυρῆς Γεώργιος, Μπουρδάρας Γεώργιος, Κώνστας Ἰωάννης, Παλάσκας Γεώργιος, Λαμπριανίδης Λάμπρος, Μπερδελῆς Δημήτριος, Κωνσταντινίδης Ἀγαθοκλῆς, Παπαθανασιάδης Ἡρακλῆς, Μπουραντᾶς Νικόλαος, Γεροκωστόπουλος Ἀχιλλεύς, Τσιριμῶκος Ἠλίας, Μάντακας Ἐμμανουήλ, Κρανιᾶς Ἀριστείδης, Σακελλαρίου Ἀλέξανδρος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ

Πρωτοπαπαδάκης Ἀριστείδης, Ἀλιπράντης Εὐστράτιος, Καρρὲρ Διονύσιος, Βελλιανίτης Σπυρίδων, Κάντζιας Παναγιώτης, Ἰωαννίδης Γεώργιος, Λαζανᾶς Γεώργιος, Στεφανίδης Μιχαὴλ, Τσαντίρης Γεώργιος, Κιζάνης Θεόδωρος, Βασιλειάδης Γεράσιμος, Παπαμιχαλόπουλος Δημήτριος, Παπαγεωργίου Νικόλαος, Ζορμπᾶς Νικόλαος, Εὐριπαῖος Πέτρος, Γρηγορίου Γεώργιος, Ἀλλαμανῆς Στέλιος, Ἀρβανιτάκης Εὐάγγελος, Ἀνδρικόπουλος Χᾶκος, Μπουρνιᾶς Λεωνίδας, Λιαροῦτσος Πάρρης, Μπερδελῆς Δημήτριος, Ἀλιπράντης Δημήτριος, Ἀποσκίτης Κωνσταντῖνος, Πάρρης Τιμολέων, Καζαντζῆς Εὐριπίδης, Ντάγγας Δημήτριος, Γιαννικώστας Ἰωάννης, Καλαντζῆς Εὐάγγελος, Σακελλαρίου Ἀλέξανδρος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ

Αἰλιανὸς Μιχαὴλ, Εὐταξίας Λάμπρος, Καραμανλῆς Κωνσταντῖνος, Ράλλης Γεώργιος, Ροδόπουλος Κωνσταντῖνος, Στεφανόπουλος Βασίλειος, Χατζηπᾶνος Πᾶνος, Πρωτοπαδάκης Ἀριστείδης, Κασιμάτης Γρηγόριος, Μαῦρος Γεώργιος, Ρέντης Κωνσταντῖνος, Ζίγδης Ἰωάννης, Λουλακάκης Ἐμμανουήλ, Λύχνος Γεράσιμος, Μερκούρης Σταμάτιος, Ἰωσὴφ Ἀνδρέας, Βοραζάνης Γεώργιος, Ζάκκας Ἀνδρέας, Μπουρδάρας Γεώργιος, Παπαθανάσης Ἀλέξανδρος, Λαμπριανίδης Λάμπρος, Μόδης Γεώργιος, Κωστόπουλος Ἀλέξανδρος, Λαγάκος Ἠλίας, Σταθόπουλος Παναγιώτης, Γεροκωστόπουλος Ἀχιλλεύς, Τσιριμῶκος Ἠλίας, Σοφιαννόπουλος Ἰωάννης, Στρᾶτος Ἀνδρέας, Χρηστάκος Διονύσιος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Πρωτοπαπαδάκης Ἀριστείδης, Θεοχαρίδης Δημήτριος, Ταλιαδοῦρος Ἀθανάσιος, Ἀνδριανόπουλος Γεώργιος, Πέννας Πέτρος, Παπαδόπετρος Γρηγόριος, Καραπιπέρης, Χρυσόστομος, Παπαρρηγόπουλος Βασίλειος, Κουτσοπέταλος Λουκᾶς, Κωτιάδης Στυλιανός, Στεφανίδης Μιχαὴλ, Σπηλιωτόπουλος Ἰωάννης, Λουλακάκης Ἐμμανουήλ, Βεζυρζόγλου Μιχαὴλ, Βουδούρης Κων)νος, Ζάκκας Ἀνδρέας, Πατρίκιος Μηνᾶς, Γαληνὸς Μιχαὴλ, Γοργίας Χριστόπουλος, Χαβούτης Ἰωάννης, Λαγάκος Ἠλίας, Σαραφιανὸς Λυσίμαχος, Γιώργας Γεώργιος, Δενδρινὸς Εὐάγγελος, Ζάρας Γεώργιος, Τσούμπας Δημήτριος, Μακέδος Ἀπόστολος, Καραμαούνας Λεωνίδας, Χούτας Στυλιανός, Στρᾶτος Ἀνδρέας.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Γιαννόπουλος Δημήτριος, Παπαθανάσης Ἀθανάσιος, Γουλόπουλος Χρῆστος, Μουτζουρίδης Πραξιτέλης, Καλκάνης Κωνσταντῖνος, Παπακωνσταντίνου Κωνσταντῖνος, Ταλιαδοῦρος Ἀθανάσιος, Κυρόζης Ἰωάννης, Μπακόπουλος Νικόλαος, Ζαΐμης Φωκίων, Μητσοτάκης Κωνσταντῖνος, Κουτσοπέταλος Λουκᾶς, Μαλαμίδας Εὐστάθιος, Κοθρῆς Ἐμμανουήλ, Εὐριπαῖος Πέτρος, Παπαθανάσης Ἀλέξανδρος, Ζάκκας Ἀνδρέας, Πατρίκιος Μηνᾶς, Ἀνδρουλακάκης Γεώργιος, Ζορμπᾶς Νικόλαος, Βγενόπουλος Ἀναστάσιος, Ἀγγελούσης Ἄγγελος, Γεώργας Γεώργιος, Γιαννόπουλος Ἰωάννης, Καλαμαρᾶς Κωνσταντῖνος, Πάρρης Τιμολέων, Ντάγγας Δημήτριος, Χρηστᾶκος Διονύσιος, Κοτζιᾶς Κωνσταντῖνος, Γουδελῆς Σταῦρος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓ. ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ–ΔΙΑΝΟΜΩΝ

Θεοχαρίδης Δημήτριος, Μανωλόπουλος Θεόδωρος, Βύζας Βασίλειος, Δημάκης Ἀλέξανδρος, Φεχμῆ Χουσαμετὶν Ὀτμανλῆ, Βασιλειάδης Ἀθανάσιος, Κορκολῆς Διονύσιος, Ἀβέρωφ Εὐάγγελος, Τρύφων Θεόδωρος, Ἀντωνίου Ἀπόστολος, Μποῦτος Ἰωάννης, Μπακατσέλος Γεώργιος, Προκοπάκης Ἰωάννης, Ἀνδρικόπουλος Χᾶκος, Δημητρόπουλος Ἰωάννης, Ζάκκας Ἀνδρέας, Τσουνίδης Μιχαὴλ, Χαβούτης Ἰωάννης, Κουπαροῦσος Νικόλαος, Ζησόπουλος Δημήτριος, Σερπᾶνος Γεώργιος, Δερτιλῆς Λεωνίδας, Μπερτσεκᾶς Παντελῆς, Ζάρας Γεώργιος, Τσούμπας Δημήτριος, Καζαντζῆς Εὐριπίδης, Ντάγγας Δημήτριος, Χατζήμπεης Σταμάτιος, Κακαρᾶς Ἀντώνιος, Ἰωάννου Δημήτριος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ

ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Βουρδουμπᾶς Δημήτριος, Πλατῆς Γεώργιος, Κωτούζας Φώτιος, Νικολαΐδης Ἀδαμάντιος, Δερδεμέζης Ἀνδρέας, Ἀνδριανόπουλος Γεώργιος, Βελλιανίτης Σπυρίδων, Νικολαΐδης Σταῦρος, Τρύφων Θεόδωρος, Σπύρου Ἰωάννης, Ὀσμὰν Οὐστουνέρ, Τιρρῆς Ἰωάννης, Μουράτογλου Βασίλειος, Παπασπύρου Δημήτριος, Ἰωσὴφ Ἀνδρέας, Τηλικίδης Γρηγόριος, Ταρπάζης Γεώργιος, Βασαρδάκης Κωνσταντῖνος, Καλπακτσόγλου Παντελῆς, Ἔξαρχος Νικόλαος, Κοΐνης Γεώργιος, Ἀλιπράντης Δημήτριος, Λαμπρόπουλος Ἀνδρέας, Ἀποσκίτης Κωνσταντῖνος, Τσούμπας Δημήτριος, Καζαντζῆς Εὐριπίδης, Βέης Νικόλαος, Θυμιογιάννης Χαρίλαος, Σπέντζας Νικόλαος, Μυλωνᾶς Δημήτριος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ Τ.Τ.Τ.

Μαντᾶς Μιλτιάδης, Βασιλειάδης Ἀθανάσιος, Βασιλικὸς Βασίλειος, Καζαντζῆς Νικόλαος, Πλατῆς Γεώργιος, Βύζας Βασίλειος, Μητσόπουλος Βασίλειος, Κωτούζας Φώτιος, Κατσώτας Παυσανίας, Σπηλιωτόπουλος Ἰωάννης, Ρουχωτᾶς Γεράσιμος, Ταλιαδούρης Κωνσταντῖνος, Παπαμιχαλόπουλος Δημήτριος, Ἀντωνίου Ἀπόστολος, Κώνστας Ἰωάννης, Ἀναγνωστόπουλος Γεώργιος, Ἀνδρικόπουλος Χᾶκος, Μπουρδάρας Γεώργιος, Ἀνδρουλακάκης Γεώργιος, Μαυρίδης Ἀθανάσιος, Θεολογίτης Αὔγουστος, Ζησόπουλος Δημήτριος, Μπερδελῆς Δημήτριος, Μπερτσεκᾶς Παντελῆς, Δεμενόπουλος Γεώργιος, Πολυζωγόπουλος Σταῦρος, Πανσέληνος Ἀσημάκης, Γρηγοριάδης Νεόκοσμος, Μπαλτατζῆς Ἀλέξανδρος, Κακαρᾶς Ἀντώνιος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Στεφανόπουλος Στέφανος, Στεφανόπουλος Βασίλειος, Ἀντωνόπουλος Ἀθανάσιος, Κάντζιας Παναγιώτης, Δεσύλλας Θεόδωρος, Εὐταξίας Λάμπρος, Πέγιος Ἀθανάσιος, Λαζανᾶς Γεώργιος, Κασιμάτης Γρηγόριος, Μαῦρος Γεώργιος, Ζαΐμης Φωκίων, Ζίγδης Ἰωάννης, Μητσοτάκης Κωνσταντῖνος, Λύχνος Γεράσιμος, Βουδούρης Κωνσταντῖνος, Ἀλλαμανῆς Στέλιος, Βοραζάνης Γεώργιος, Γοργίας Χριστόφορος, Καλπακτσόγλου Παντελῆς, Γρηγορίου Γεώργιος, Λαμπρόπουλος Ἀνδρέας, Δερτιλῆς Λεωνίδας, Λαγάκος Ἠλίας, Γιαννόπουλος Ἰωάννης, Ἀποσκίτης Κωνσταντῖνος, Γεροκωστόπουλος Ἀχιλλεύς, Σβῶλος Ἀλέξανδρος, Καραμαούνας Λεωνίδας, Μπουκουβάλας Ἀθανάσιος, Μπαλτατζῆς Ἀλέξανδρος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

Στεφανόπουλος Στέφανος, Βογιατζῆς Γεώργιος, Ράλλης Γεώργιος, Αἰλιανὸς Μιχαὴλ, Καραθόδωρος Ἀλέξανδρος, Λαζανᾶς Γεώργιος, Ταλιαδοῦρος Ἀθανάσιος, Μαῦρος Γεώργιος, Ζίγδης Ἰωάννης, Κασιμάτης Γρηγόριος, Κουθρῆς Ἐμμανουήλ, Κωτιάδης Στέλιος, Ἀντωνίου Ἀπόστολος, Εὐριπαῖος Πέτρος, Ἀλλαμανῆς Στέργιος, Βουδούρης Κωνσταντῖνος, Ζάκκας Ἀνδρέας, Γοργίας Χριστόδουλος, Βασαρδάνης Κωνσταντῖνος, Λαμπρόπουλος Ἀνδρέας, Δερτιλῆς Λεωνίδας, Ἀλιπράντης Δημήτριος, Ἀγγελούσης Ἄγγελος, Καλαμαρᾶς Κωνσταντῖνος, Πολυζωγόπουλος Σταῦρος, Κακαγιάννης Γεώργιος, Σβῶλος Ἀλέξανδρος, Σοφιανόπουλος Ἰωάννης, Κοτζιᾶς Κωνσταντῖνος, Σακελλαρίου Ἀλέξανδρος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΩΝ

ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝ. ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ

ΟΙΚΙΣΜΟΥ–ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕΩΣ

Καραμανλῆς Κωνσταντῖνος, Καραθόδωρος Ἀλέξανδρος, Ἀλιπράντης Εὐστράτιος, Καλαντζᾶκος Ἀλέξανδρος, Μαρινᾶκος Ἰωάννης, Ἰωαννίδης Γεώργιος, Μανωλόπουλος Γεώργιος, Πέννας Πέτρος, Κόκκινος Κωνσταντῖνος, Σπύρου Ἰωάννης, Ταλιαδούρης Κωνσταντῖνος, Σπυρόπουλος Γεώργιος, Μαλαμίδας Εὐστάθιος, Δασκαλάκης Εὐάγγελος, Βουδούρης Κωνσταντῖνος, Γρηγορίου Γεώργιος, Τσουδερὸς Γεώργιος, Χλουβεράκης Μιχαὴλ, Μαυρίδης Ἀθανάσιος, Ἀρβανιτάκης Εὐάγγελος, Βλαχοθανάσης Κωνσταντῖνος, Τσιτσάρας Κλεομένης, Κωστόπουλος Ἀλέξανδρος, Μπερδελῆς Δημήτριος, Σταθόπουλος Παναγιώτης, Κατσαφάδος Γεώργιος, Σπεντζάρης Νικόλαος, Χατζήμπεης Σταμάτιος, Χούτας Στυλιανός, Κακαρᾶς Ἀντώνιος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

Αἰλιανὸς Μιχαὴλ, Βασιλικὸς Βασίλειος, Κυρόζης Ἰωάννης, Νικολαΐδης Ἀδαμάντιος, Βρεττάκος Λεωνίδας, Ροδόπουλος Κων)νος, Καρρὲρ Διονύσιος, Λύχνος Γεράσιμος, Κασιμάτης Γρηγόριος, Κουρῆς Ἐμμανουήλ, Λουλακάκης Ἐμμανουήλ, Σπύρου Ἰωάννης, Μαῦρος Γεώργιος, Ἰωσὴφ Ἀνδρέας, Ἀνδρουλακάκης Γεώργιος, Δημητρόπουλος Ἰωάννης, Βλασακούδης Ἀπόστολος, Γαληνὸς Μιχ. Μίμης, Ζορμπᾶς Νικόλαος, Ἀλιπράντης Δημήτριος, Λιαροῦτσος Πάρης, Κωστόπουλος Ἀλέξανδρος, Μπουρνιᾶς Λεωνίδας, Μπαρμπαλιᾶς Δημήτριος, Κατσαφάδος Γεώργιος, Κακαγιάννης Γεώργιος, Βέης Νικόλαος, Μπικάκης Ἀνδρέας, Σπέντζας Νικόλαος, Μπουκουβάλας Ἀθανάσιος.

ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΩ

Παπαθανάσης Ἀθανάσιος, Ρῖζος Χριστόδουλος, Λαντζούνης Δημήτριος, Παπαδόπετρος Γρηγόριος, Δημάκης Ἀλέξανδρος, Χατζηπᾶνος Πᾶνος, Καζαντζῆς Νικόλαος, Κοθρῆς Ἐμμανουήλ, Ἀντωνίου Ἀπόστολος, Ζίγδης Ἰωάννης, Κωτιάδης Στέλιος, Στεφανίδης Μιχαὴλ, Μπακατσέλος Γεώργιος, Ἀλλαμανῆς Στέλιος, Τομπάζης Γεώργιος, Πολυχρονίδης Πολυχρόνης, Ἰωσὴφ Ἀνδρέας, Παλάσκας Γεώργιος, Ἀποστόλου Ἰωάννης, Δεληβοριᾶς Νικόλαος, Σαραφιανὸς Λυσίμαχος, Ἀγγελούσης Ἄγγελος, Ζησόπουλος Δημήτριος, Σταθόπουλος Παναγιώτης, Τσούμπας Δημήτριος, Θανόπουλος Δημήτριος, Λευκίας Θείελπις, Γεωργιάδης Γεώργιος, Γουδελῆς Σταῦρος, Σπέντζας Νικόλαος.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν, δέχεται νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην;

§54ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην, 2αν Μαΐου καὶ ὥραν 6ην μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 0.20′ πρωϊνὴ)