1949.12.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 18η

Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 1949

Προεδρία κ. Π. Γ. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗ

(Ὥρα 7.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Γκίνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΓΚΙΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος κ. Ν. Ζέρβας, δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Θυμάτων Ἀναπήρων Πολέμου Ἀμάχου Πληθυσμοῦ Θεσ)νίκης, ζητούντων ἄμεσον ὑπαγωγὴν θυμάτων ἀναπήρων ἀμάχου πληθυσμοῦ, εἰς Α. Ν. προστασίας ἀναπήρων θυμάτων. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος κ. Ν. Ζέρβας, δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμοῦ Κρεσταίνων, διαμαρτυρομένης διὰ συμμετοχὴν ἀντιπροσώπων Ἑνώσεως ἐξαγωγέων, εἰς διοίκησιν Α.Σ.Ο. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπαγγελματιῶν Μεγάλης Παναγίας Χαλκιδικῆς, ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν δανείων ἐπὶ ἐγγυήσει ἀκινήτων, καθ’ ὅσον εἶναι τελείως κατεστραμμένοι, λόγῳ τῶν ἀλλεπαλλήλων καταστροφῶν ποὺ ὑπέστησαν ἀπὸ τοὺς συμμορίτας ἐπὶ τριετίαν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀρναίας Χαλκιδικῆς ζητοῦντος, ὅπως τὸ ποσὸν τῶν 8–9 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, τὸ ὁποῖον εἰσεπράχθη ἀπὸ τοὺς κατοίκους Ἀρναίας τῇ συγκαταθέσει των διὰ μιᾶς προσθήκης εἰς τὴν τιμὴν φωτιστικοῦ πετρελαίου πρὸς πληρωμὴν τοῦ φωτισμοῦ ἀσφαλείας τῆς κωμοπόλεως, ὅπως μὴ κατατεθῇ εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, ὅπως διέταξε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Σ. Σγουρόγλου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐθνικοφρόνων Δημοδιδασκάλων καὶ Νηπιαγωγῶν Θεσσαλονίκης, ζητούντων ἄμεσον ἐπέκτασιν καὶ εἰς αὐτοὺς τοῦ χορηγηθέντος εἰς τοὺς λειτουργοὺς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἐπιδόματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 231015 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχμῶν 350 ἑκατ. πρὸς τὸν Συνεταιρισμὸν Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν. Ὁμοίως, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 298869 ἀποφάσεώς του, διὰ ποσὸν δραχμῶν 100.000.000 πρὸς τὸν Συνεταιρισμὸν Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ὁμοίως, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 987679 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν δραχμῶν 40.000.000 πρὸς τὸν Α.Σ.Ο., διὰ τὴν συνέχισιν συγκεντρώσεως σταφίδος ἐσοδείας 1949. Ὁμοίως, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 249729 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν δραχμῶν 100.000.000 πρὸς τὸν Συνεταιρισμὸν Ὑπαλλήλων Τ.Τ.Τ. Πειραιῶς. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 170272 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν παρὰ ταύτης χορήγησιν πιστώσεως 2 δισεκατ. δραχμῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, διὰ τὴν παρὰ τῆς ΚΣΟΣ ἀντιμετώπισιν ἐξόδων συγκεντρώσεως ἐσοδείας 1948. Ὁμοίως, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 211865 ἀποφάσεώς του, ποσὸν 30 δισεκατ. εἰς Α.Σ.Ο. Ὁμοίως, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 298871 ἀποφάσεώς του, διὰ ποσὸν 70 ἑκατ. δραχμῶν, διὰ τὸν Συνεταιρισμὸν Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων Χανίων. Ὁμοίως, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 300096 ἀποφάσεώς του, διὰ ποσὸν 620 ἑκατ. δραχμῶν πρὸς τὴν Ἕνωσιν Προμηθευτικῶν Καταναλωτικῶν Συνεταιρισμῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 307181 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορήγησιν δανείου 1.200.000.000 εἰς τὴν Ἐπιμελητείαν τῆς Βασιλικῆς Χορηγίας. Ὁμοίως, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 212158 ἀποφάσεώς του, διὰ ποσὸν δραχμῶν 10 δισεκατ. εἰς Ο. Λ. Πειραιῶς. Ὁμοίως, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 132737 ἀποφάσεώς του, διὰ ποσὸν δραχμῶν 13 δισεκατ. εἰς Α.Σ.Ο., διὰ τὰς δαπάνας συγκεντρώσεως σταφίδος 1948–49. Ὁμοίως, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 186972, διὰ ποσὸν 7 ἑκατ. δραχμῶν εἰς Α.Σ.Ο., διὰ τὰς δαπάνας συγκεντρώσεως σταφίδος 1949–50. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Λ. Πετροπουλάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινοπραξίας Ἐργοστασίων Ι. Κωνσταντάρα καὶ Δ. Δούρου, ἑδρευούσης ἐν Πειραιεῖ, διαμαρτυρομένης διὰ τὰς γενομένας ἀτασθαλίας, σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν τῶν σωλήνων κλπ. Ὁ κ. Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τοῦ κεφαλαίου ἀθλητισμοῦ». 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1769)39 Α. Ν. «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῶν ἀπὸ 8. 2.1923 καὶ 29.1.1926 Ν. Δ. «περὶ συστάσεως Γεωδαιτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Κράτους». 3) «Περὶ τρόπου ἐκδόσεως τίτλων σπουδῶν τῶν Σχολείων Μ. Ἐκπαιδεύσεως καὶ τρόπου ἐλέγχου αὐτῶν». Οἱ κ.κ. Κ. Τσάτσος (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καὶ Π. Χατζηπάνος (Ὑπουργὸς Μεταφορῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς εἰδικῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ ἐν τῇ πόλει Σερρῶν καταναλισκομένου ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ὑπὲρ τοῦ Μουσικογυμναστικοῦ Συλλόγου «Ὀρφεύς». Οἱ κ.κ. Ε. Λουλακάκης (Ὑπουργὸς Ἐργασίας), Γ. Μαῦρος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας), Ε. Ἀβέρωφ (Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν) καὶ Β. Στεφανόπουλος (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Μονίμου Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια ἐργατῶν καὶ ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων». Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ἰωάννου Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4014)2522 ἀπὸ 13.7.49 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθμ. 266 ἀπὸ 12.7.1949 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει πρόγραμμα ἐρευνητικῶν γεωτρήσεων τῆς καθ’ ἡμᾶς Διευθύνσεως Ὑδραυλικῶν Κατασκευῶν προβλέπεται, ὅπως, μετὰ τὸ πέρας τῆς ἐν Ἐρυθραῖς (Κριεκούκι) Βοιωτίας ἐρεύνης, ἀρχίσῃ ἡ ἐκτέλεσις ἐρευνητικῶν γεωτρήσεων εἰς τὰς περιοχὰς Ψαχνῶν Κύμης καὶ λοιπῶν Κοινοτήτων Καρυστίας. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, ἔχει ἤδη διαταχθῆ, ὅπως τὸ εἰς Ἐρυθρὰς (Κριεκούκι), ἐκτελοῦν τὴν τελευταίαν ἐκεῖ γεώτρησιν, γεωτρύπανον, ἀμέσως μετὰ τὸ πέρας αὐτῆς μεταφερθῇ εἰς Εὔβοιαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Αὐγούστου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πέλλης κ. Χ. Βόσκογλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3472)2223)25.6.49, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ἀπὸ 24.6.49 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Βόσκογλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου τῶν ἐρωτημάτων: Ἐπὶ τοῦ 1ου ἐρωτήματος. Ἐχορηγήθησαν εἰς τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Γιαννιτσῶν, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 77981)20.5.49 ἀποφάσεως ἡμῶν, 2 ἑλκυστῆρες ΤΙΛ-ΝΕΪ 65 ἵππων. Ἐπὶ τοῦ 2ου ἐρωτήματος. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι προσκομίζουν βεβαίωσιν Διευθύνσεως Γεωργίας περιφερείας των. Ἐπὶ τοῦ 3ου ἐρωτήματος. Ἀμφότεροι προσεκόμισαν τὰ ἀπαιτούμενα πιστοποιητικά. Ἐπὶ τοῦ 4ου ἐρωτήματος. Ὁ Ἐλευθέριος Παπαδάκης ἐδικαιώθη θεριστικῆς 8 ποδῶν τύπου INTERNATIONAL, κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 196)5)49 πρακτικοῦ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἐπιλιμενίου Κέντρου Θεσσαλονίκης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3244)20.6.49 ἐγγράφου σας ἀποσταλεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 234 ἀπὸ 20.6.1949 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: 1. Ἡ καθυστέρησις τῆς καταβολῆς τῶν ἀποζημιώσεων πρὸς τοὺς παγοπλήκτους σταφιδοπαραγωγοὺς προῆλθεν ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι, λόγῳ τῶν ἀνωμάλων συνθηκῶν, αἵτινες ἐπεκράτουν εἰς Πελοπόννησον μέχρι τῆς παρελθούσης ἀνοίξεως καὶ τῆς ἐλλείψεως ἀσφαλείας, ἦτο δυσχερὴς ἡ ἐκτίμησις τῶν ζημιῶν. Ἤδη, ἀποκατασταθείσης τῆς τάξεως, ἐπερατώθησαν αἱ ἐκτιμήσεις καὶ ὁ Α.Σ.Ο. καθώρισε τὴν καταβλητέαν ἀποζημίωσιν εἰς δραχ. 550 κατὰ χιλιόγραμμον ζημίας κορινθιακῆς σταφίδος. Αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Α.Σ. Ο. ἐργάζονται ἐντατικῶς διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν πινάκων τῶν ζημιωθέντων παραγωγῶν μὲ τὸ δικαιούμενον παρ’ ἑκάστου ποσόν, ὑπολογίζουν δέ, ὅτι συντόμως, πιθανώτατα δὲ ἐντὸς τοῦ πρώτου δεκαημέρου τοῦ μηνὸς Ἰουλίου θὰ ἔχῃ περατωθῆ ἡ σύνταξίς των, ὁπότε καὶ θὰ διαβιβασθοῦν εἰς τὰ ὑποκαταστήματα τοῦ ΑΣΟ αἱ σχετικαὶ ἐντολαὶ πληρωμῆς. Σημειωτέον, ὅτι ἡ καταβολὴ τῆς καθορισθείσης ἀποζημιώσεως τῶν 550 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον ζημίας δὲν εἶναι δυνατὴ ἐκ μόνων τῶν προβλεπομένων ἐσόδων τοῦ ΑΣΟ ἐκ τῆς καθορισθείσης, βάσει τοῦ Α. Ν. 696)1948 40δράχμου εἰσφορᾶς. Διὰ τοῦτο, ὁ ΑΣΟ, κάμνων χρῆσιν τῆς παρεχομένης εἰς αὐτὸν ὑπὸ τοῦ νόμου εὐχερείας συνάψεως δανείου οὐχὶ ἀνωτέρου τοῦ 75% τῆς προβλεπομένης κατὰ τὰ ὡς ἄνω εἰσφορᾶς, ἐζήτησε παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς τὴν ἄδειαν συνάψεως παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος δανείου 1.350 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἡ ἄδεια αὕτη ἐλπίζεται, ὅτι θὰ παρασχεθῇ συντόμως. ΙΙ. Τὸ ζήτημα τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἐν γένει κατὰ παντὸς κινδύνου ἐκ θεομηνίας δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν, ὅσον ἐμφανίζεται εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ Ἠλείας. Ἄν εἶναι προτιμοτέρα ἡ προαιρετικὴ ἢ ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις τῆς παραγωγῆς, εὐρέως ἔχει συζητηθῆ καὶ παρ’ ἡμῶν καὶ ἀλλαχοῦ, διότι ἐκ τῆς καθιερώσεως τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως γεννῶνται πλεῖστα ζητήματα, δημοσιονομικὰ κυρίως, ἀλλὰ καὶ ὀργανωτικὰ καὶ ἠθικά. Κανὼν γενικῶς σχεδὸν ἐφαρμοζόμενος εἰς τὸν πεπολιτισμένον κόσμον εἶναι, μόνον ἡ ἐλευθέρα, ἡ προαιρετικὴ ἀσφάλισις ἀσκουμένη παρ’ Ὀργανισμῶν λειτουργούντων ὑπὸ μορφὴν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, ὑπὸ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν παρακολούθησιν τοῦ Κράτους. Τὰ ἄτοπα, τὰ ὁποῖα παρουσιάζει ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις, εἶναι: 1) Κίνδυνος ὑποβολῆς ὑπερβολικῶν δηλώσεων ζημιῶν καὶ χορηγήσεως ἀφθόνων ἀποζημιώσεων καὶ κατὰ συνέπειαν τούτων, κίνδυνος ὑπερμέτρου ἐπιβαρύνσεως τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, πρὸς ὄφελος ὀλίγων εἰς βάρος τοῦ συνόλου. 2) Τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναζητήσῃ προσόδους ἐξ ὧν θὰ καταβάλῃ τὰς ἀποζημιώσεις ἢ τὰ βοηθήματα, θὰ ἐπιβάλῃ φορολογίας, αἵτινες, ἀφοῦ ἡ ἀσφάλισις θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ γενική, θὰ εἶναι καὶ αὕτη γενικὴ καὶ θὰ ἐπιβληθῇ καὶ ἐπὶ προϊόντων καὶ περιφερειῶν αἵτινες, ἢ δὲν πλήσσονται ἐκ θεομηνιῶν ἢ πλήττονται σπανιώτατα. 3) Ὑπάρχει ὁ κίνδυνος τῆς ἀπαιτήσεως βοηθημάτων καὶ δι’ ἄλλας περιπτώσεις μειώσεως τῆς παραγωγῆς ἐξ ἄλλων κινδύνων, ὧν ἡ ἀντιμετώπισις θὰ ἦτο ἐφικτὴ διὰ τῆς ἐπηυξημένης ἐπιμελείας τοῦ ἀγρότου. 4) Θὰ ἀπαιτοῦνται πολυπληθεῖς ὑπηρεσίαι διαπιστώσεως τῶν ζημιῶν καὶ διεξαγωγῆς τῶν σχετικῶν ὑπηρεσιῶν. 5) Διὰ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως, ὁ ἀγρότης, ἀντὶ νὰ διαπαιδαγωγῆται, ἀπομακρύνεται τῆς ἰδέας καὶ τῆς συνηθείας τῆς αὐτοβοηθείας, ἀποταμιεύσεως καὶ αὐταρκείας καὶ ἐθίζεται νὰ τείνῃ τὴν χεῖραν εἰς τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τὸν ἐξωθεῖ εἰς δουλοπρέπειαν καὶ ἀδράνειαν. Κατὰ τὸ 1946, εἶχε συσταθῆ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Γεωργίας Ἐπιτροπὴ ἐξ εἰδικῶν, ἥτις διὰ τοὺς ἄνω λόγους ἐτάχθη ὑπὲρ τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως, ἀσκουμένης ὑπὸ τοῦ κατὰ τὴν προπολεμικὴν ἐποχὴν λειτουργήσαντος Ταμείου Γεωργικῶν Ἀσφαλειῶν, ἀναδιοργανουμένου ἐπὶ συνεταιρικῶν βάσεων καὶ ἐνισχυομένου δεόντως. Καὶ τὴν κατεύθυνσιν ταύτην ἀκολουθεῖ τὸ Ὑπουργεῖον. Βεβαίως, λόγῳ τῆς πλήρους ἐξανεμίσεως κατὰ τὴν κατοχὴν τῶν ἀποθεματικῶν τοῦ Ταμείου, πρέπει σήμερον νὰ κινηθῇ τοῦτο μὲ περίσκεψιν νεοσυστάτου Ὀργανισμοῦ, πολὺ μᾶλλον καθ’ ὅσον, λόγῳ τῶν οἰκονομικῶν δυσχερειῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσίς του. Ἐπίσης, λόγῳ τῆς ἀνωμάλου καταστάσεως εἰς τὴν ὕπαιθρον, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ πλήρης ἐπανάληψις τῆς δράσεως τοῦ Ταμείου τούτου, μὴ καθισταμένης δυνατῆς τῆς ἐγκαίρου ἐκτιμήσεως τῶν ζημιῶν. Ἐλπίζομεν, ὅτι, αἱ εἰς μικρὸν μέρος τοῦ Κράτους ἀσκούμεναι ἤδη ἐργασίαι του θὰ ἐπεκταθοῦν μὲ γοργὸν ρυθμόν. ΙΙΙ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ὑπὸ εὐμενεστέρους ὅρους ἐξαγωγῆς καὶ τοποθετήσεως εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν τοῦ σταφιδοκάρπου τῆς προσεχοῦς ἐσοδείας, εἶναι, ὡς γνωστόν, ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Πάντως, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας συνέστησεν εἰς τὸ ἀνωτέρω Ὑπουργεῖον, ὅπως ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐν λόγῳ εἴδους, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀπορροφηθῇ ὑπὸ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, καὶ διὰ τῆς ἀναγραφῆς τούτου εἰς τὰς συναπτομένας διμερεῖς συμφωνίας μετὰ τῶν διαφόρων χωρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Χρ. Θηβαίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3295)21.6.49 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 20. 6.49 ἐρωτήσεως 239 τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Χρ. Θηβαίου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐφαρμοζομένην ἐν Δωδεκανήσῳ ὑπ’ ἀριθ. 33)47 προκήρυξιν τοῦ τέως Σ. Δ. Δωδεκανήσου περὶ ἀναγκαστικῆς μισθώσεως γαιῶν πρὸς ἀκτήμονας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς παράσχωμεν τὰς κάτωθι πληροφορίας. Ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς ἐγκαταστάσεως τῆς Ἑλληνικῆς Στρατιωτικῆς Διοικήσεως ἐν Δωδεκανήσῳ, ὀξὺ παρουσιάσθη ἐκεῖ τὸ ζήτημα τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, τοῦ ὁποίου ὁριστικὴ λύσις, κοινωνικῶς ὠφέλιμος δὲν εἶναι ἄλλη, εἰμὴ ἡ δι’ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν μεγάλων ἀγροτικῶν ἰδιοκτησιῶν, ἀποκατάστασις αὐτῶν, ὡς συνέβη καὶ διὰ τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα. Ἐν ἀναμονῇ ὅθεν, τῆς ὁριστικῆς ταύτης λύσεως, ἥτις θὰ ἐπιτευχθῇ, ὅταν ψηφισθῇ ἀνάλογος πρὸς τὴν τοῦ ἄρθρου 119 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1927, συνταγματικὴ διάταξις, ἐκρίθη, ὅτι ἐπεβάλλετο, ὡς ἄμεσος κοινωνικὴ ἀνάγκη, ἡ λῆψις ἑνὸς προσωρινοῦ μέτρου πρὸς οἰκονομικὴν ἀνακούφισιν τῶν αὐτῶν ἀκτημόνων, τῶν ὁποίων ἡ κατάστασις παρουσιάζετο οἰκτρὰ καὶ ὡς τοιοῦτον μέτρον προεκρίθη ἡ ἀναγκαστικὴ πρὸς αὐτοὺς ἐκμίσθωσις γαιῶν ἀνηκουσῶν εἰς φυσικὰ ἢ νομικὰ πρόσωπα καὶ οὕτω ἐξεδόθη ἡ διαληφθεῖσα προκήρυξις τοῦ Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ Δωδεκανήσου, ἥτις ἐφαρμοζομένη ἔκτοτε, ἔσχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν προσωρινὴν ἀποκατάστασιν ὡς μισθωτῶν ἐπὶ προσιτῷ μισθώματι, σημαντικοῦ ἀριθμοῦ ἀκτημόνων, τῆς ἐκεῖ περιοχῆς καλλιεργητῶν. Τὸ ἀνωτέρω μέτρον τῆς ἀναγκαστικῆς μισθώσεως γαιῶν, κρινόμενον ἐπὶ τῇ βάσει τῆς Νομοθεσίας περὶ Στρατιωτικῆς Διοικήσεως τῶν κατεχομένων χωρῶν, εἰδικώτερον δὲ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 2 παράγρ. 2 τοῦ ἐδαφ. 7 τοῦ Ν. Δ.Π.Δ.Δ., ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 218)47, δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἔκειτο ἐκτὸς τῆς παραχωρηθείσης εἰς τὸν Στρατιωτικὸν Διοικητὴν ἐξουσίας, ὡς ἐπίσης τοῦτο, μετὰ τὴν ἐνσωμάτωσιν τῶν Νήσων, δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀντιβαῖνον πρὸς τὸ Σύνταγμα, τὸ μὲν διότι τὸ ἄρθρον μόνον τοῦ Δ.Δ. ψηφίσματος τῆς 22.11.47 ἐκύρωσε πάσας τὰς προκηρύξεις καὶ ἀποφάσεις τοῦ Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ καὶ συνεπῶς καὶ τὴν διαληφθεῖσαν προκήρυξιν, τὸ δέ, διότι ἡ ἀναγκαστικὴ μίσθωσις ἐκρίθη ἤδη δι’ ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἧς παροδικὸς περιορισμὸς τῆς κυριότητος, ἐπιβαλλόμενος χάριν κοινωνικῆς ἀνάγκης καὶ μὴ ἀντιβαίνουσα εἰς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος. Ἡ αὐτὴ προκήρυξις, κινουμένη ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ Ἀγροτικοῦ Νόμου ἀφίνει ἐκτὸς ἀναγκαστικῆς μισθώσεως δι’ ἕκαστον ἰδιοκτήτην 300 στρέμματα, προβλέπει δὲ τὴν ἀναγνώρισιν ὡς ἀναγκαστικῶν μισθωτῶν δι’ ἐπιλογῆς αὐτῶν ἐκ μέρους τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων, τῶν πράγματι συγκεντρούντων τὰ προσόντα τοῦ ἀκτήμονος καλλιεργητοῦ, ὡς ταῦτα καθορίζονται εἰς τὸν Ἀγροτικὸν Κώδικα 2880)41. Τέλος, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει, ὅτι εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα, ἐφηρμόσθη εἰς τὸ παρελθὸν καὶ δὴ εἰς εὐρυτάτην κλίμακα καὶ μὲ ἠλαττωμένην ἀποζημίωσιν τὸ μέτρον τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως, ὅπερ ἐκρίθη ἐπιβαλλόμενον πρὸς πλήρωσιν τῆς αὐτῆς ἐπιτακτικῆς κοινωνικῆς ἀνάγκης, ἤτοι πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων τῆς χώρας καλλιεργητῶν καὶ ὅτι εἰς τὰς λοιπὰς τοῦ Κράτους περιφερείας ἐφαρμόζεται ἤδη, βάσει τοῦ Ν. Διατάγματος 327)47, διὰ τὰ ἀγροκτήματα τῶν Νομικῶν Προσώπων ἡ ἀναγκαστικὴ μίσθωσις, νομίζομεν, ὅτι, ἐκ τῶν ἀνωτέρω, ἀναγκαίως προκύπτει, ὅτι τὸ ἐν Δωδεκανήσῳ ἐπιβληθὲν καὶ ἐφαρμοζόμενον μέτρον ἦτο ἐκ τῶν κοινωνικῶς ἀμέσως ἐπιβαλλομένων καὶ ὀρθῶς ἐπεβλήθη καὶ ἐφαρμόζεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λακωνίας κ. Γ. Γραφάκου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3361)23.6.49 ἔγγραφόν σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν τ’ ἀκόλουθα, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 243 ἀπὸ 22.6.49 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λακωνίας κ. Γ. Γραφάκου. Ὑπὸ τοῦ Γραφείου Σύκων συνεκεντρώθησαν ἐν Μεσσηνίᾳ καὶ Λακωνίᾳ 1.420.000 ὀκ. σύκων, διὰ τὰ ὁποῖα τὸ ὡς ἄνω γραφεῖον κατέβαλεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς 1.200 δραχμ. κατ’ ὀκᾶν, ὡς ὁρίζει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 982)48 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἅπασα ἡ ἀνωτέρω συγκεντρωθεῖσα ποσότης σύκων, εὐθὺς ὡς διεπιστώθη τὸ ἀδύνατον τῆς ἐξαγωγῆς της εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, διετέθη πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν μέχρι τῆς 17ης Μαΐου ἐ.ἔ., πλὴν ἐλαχίστης ποσότητος 4.320 ὀκ., συγκεντρωθείσης εἰς τὸ ἐν Συκέᾳ τῆς Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς ἀποστειρωτήριον, ἥτις διετέθη ἐσχάτως πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν, λόγῳ καθυστερήσεως παραλαβῆς ταύτης ὑπὸ τοῦ ἀγοραστοῦ. Συνεπῶς, σήμερον, οὐδεμία ποσότης σύκων ὑπάρχει εἰς τὰ ἀποστειρωτήρια τοῦ Γραφείου Σύκων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταβολὴν προσθέτου τιμήματος εἰς τοὺς παραδώσαντας τὰ σῦκα των εἰς τὸ Γραφεῖον Σύκων παραγωγούς, καταβάλλεται πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια διὰ τὴν ταχυτέραν ἀποπεράτωσιν τῆς οἰνοπνευματοποιήσεως ὑπὸ τῶν βιομηχάνων, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ταχεῖα ἐκκαθάρισις τῶν λογαριασμῶν καὶ καταβολὴ εἰς τοὺς παραγωγοὺς τοῦ ἐν λόγῳ προσθέτου τιμήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ἰωάννου Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3709)5.7.49 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διαβιβάζετε ἐρώτησιν 249 τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶ, αἰτοῦντος νὰ πληροφορηθῇ διὰ ποῖον λόγον δὲν ἀπαλλοτριοῦται ἔκτασις τριάκοντα χιλιάδων στρεμμάτων τοῦ κτήματος Τριάδος Εὐβοίας διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ εἰρημένη ἔκτασις ἀνήκει εἰς ἰδιώτην καὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατή, ὡς γνωστόν, σήμερον ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἐκτάσεων τῆς κατηγορίας ταύτης, βάσει τῆς ὑφ’ ἡμῶν ἐφαρμοζομένης Ἀγροτικῆς Νομοθεσίας, λόγῳ σχετικοῦ ἐκ τοῦ Συντάγματος κωλύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πέλλης κ. Β. Μουράτογλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3296 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου ἐπὶ τῆς ἀπὸ 20.6.49)240 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πέλλης κ. Β. Μουράτογλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 50–56 τοῦ Κώδικος Α. Ν. 2556)41 περὶ νομοθεσίας τῶν ἐν Μακεδονίᾳ ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν διεχωρίσθησαν διάφοροι γεωπονικοὶ κλῆροι ἐκτάσεως ἄνω τῶν 100 στρεμμάτων καὶ παρεχωρήθησαν εἰς γεωπόνους, ἀποφοίτους ἀνωτέρων καὶ Μέσων Γεωπονικῶν Σχολῶν ἐπὶ μισθώσει διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῶν ἐνέργειαν ὑποδειγματικῆς καλλιεργείας. Ἡ ἐνέργεια τῶν μισθώσεων τούτων ἀρχικῶς ὡρίσθη πενταετής. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας ταύτης ἐγένοντο διάφοροι ἀνανεώσεις, μέχρι τῆς συμπληρώσεως δεκαετίας, ὡς ὁρίζει ὁ νόμος. Οἱ ὅροι τῶν μισθώσεων τούτων, εἶναι ἑνιαῖοι δι’ ὅλους τοὺς μισθωτὰς ἀποβλέπουσιν εἰς τὴν ὑποδειγματικὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν κλήρων τούτων ὡς τὸ συνημμένον σχέδιον μισθωτηρίου συμβολαίου. Κατ’ ἐξαίρεσιν εἰς τοὺς μισθωτὰς Κλήρων Παπαϊωάννου καὶ Ζερβάν, ἐτέθη ἐν τῷ μισθωτηρίῳ συμβολαίῳ, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ὅρων καὶ ὁ ὅρος τῆς ὑποδειγματικῆς καλλιεργείας βάμβακος. Ὁμοίως εἰς τὸν μισθωτὴν γεωπόνον Λαδᾶν ἐξεμισθώθη κλῆρος μὲ τὴν ὑποχρέωσιν ὑποδειγματικῆς καλλιεργείας καννάβεως. Ὁ ἔλεγχος τῶν περὶ ὧν πρόκειται μισθωτικῶν συμβάσεων, ἐνεργεῖται συμφώνως πρὸς τοὺς ἐν τῷ μισθωτηρίῳ συμβολαίῳ διαλαμβανομένους ὅρους, ἡ μὴ τήρησις τῶν ὁποίων συνεπάγεται τὴν κήρυξιν τῶν μισθωτῶν ὡς ἐκπτώτων. Οὕτω, κατὰ τοὺς μέχρι τοῦδε ἐνεργηθέντας ἐλέγχους ὑπὸ τῆς πρὸς τοῦτο συσταθείσης Ἐπιτροπῆς, ἐκηρύχθησαν ἔκπτωτοι οἱ κάτωθι μισθωταὶ διὰ διαφόρους παραβάσεις. 1) Χρ. Χρυσίδης, 2) Α. Γεωργιάδης, 3) Α. Παρίσης, 4) Ι. Πάντος, 5) Α. Μπαλωμένος, 6) Α. Μῶρος, 7) Ι. Διαμαντόπουλος, 8) Γ. Γόνδος. Εἰς τοὺς μισθωτάς, οἵτινες ἐξεπλήρωσαν κανονικῶς τὰς συμβατικὰς ὑποχρεώσεις των, παρεχωρήθη συμφώνως τῷ νόμῳ, ἔκτασις μέχρι 200 στρεμμάτων (διὰ τοὺς ἀποφοίτους Ἀν. Σχολῶν) ἢ ἑκατὸν (διὰ τοὺς ἀποφοίτους Μέσων Σχολῶν). Συνημμένως διαβιβάζομεν σχετικὸν ὀνομαστικὸν πίνακα τῶν μισθωτῶν, εἰς οὓς ἐξεμισθώθησαν γεωπονικοὶ κλῆροι ἄνω τῶν 100 στρεμμάτων καὶ τῶν ὁριστικῶς ἀποκατασταθέντων εἰς τούτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ

ΓΕΩΠΟΝΙΚΩΝ ΚΛΗΡΩΝ ΕΙΣ ΓΑΙΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥ-

ΦΘΕΙΣΑΣ ΕΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Αʹ. Μισθωταὶ τέως Λίμνης Γιαννιτσῶν 1. Σωτήριος Μπονᾶνος στρέμμ. 200 ὁριστικὴ παραχώρησις. 2. Ἰωάννης Τάνης στρέμ. 200 ὁριστικὴ παραχώρησις. 3. Π. Κοτάνωφ στρέμ. 200 ὁριστικὴ παραχώρησις. 4. Γρηγ. Χριστίδης στρέμ. 200 ὁριστικὴ παραχώρησις. 5. Κ. Λαδᾶς στρέμ. 200 ὁριστικὴ παραχώρησις. 6. Παν. Ἀνδρικόπουλος, στρέμ. 150 ὁριστικὴ παραχώρησις. 7. Ἀστερ. Γιουβανάκης στρέμ. 150 ὁριστικὴ παραχώρησις. 8). Ἀνέστης Ἀζᾶς στρέμ. 200 ὁριστικὴ παραχώρησις. 9. Κ. Μιαούλης στρέμ. 250 μίσθωσις 5ετὴς ἀπὸ 1)10)45 –30)9)50. 10. Δ. Βαρδουνιώτης στρέμ. 250 μίσθωσις 5ετὴς ἀπὸ 1.10.45–30.9.50. 11. Ἀναστ. Σπάρτης στρεμ. 100 μίσθωσις διετὴς ἀπὸ 1.10.48–30.9.50. 12. Χρ. Τζαχίλης στρέμ. 100 μίσθωσις διετὴς ἀπὸ 26.11.48–30.9.50. 13. Κων. Χατζηϊωάννου στρεμ. 100 μίσθωσις διετὴς ἀπὸ 1.10.48–30.9.50 14. Ναούμ Βοϊτζίδης στρέμ. 250 μίσθωσις 3ετὴς ἀπὸ 1946–30.9.49. 15. Παν. Καρνοῦτσος στρέμ. 250 μίσθωσις 5ετὴς μέχρι 30.9.50. 16. Γενναῖος Σκούρας στρέμ. 200 μίσθωσις διετὴς ἀπὸ 1.10.48–30.9.50. 17. Ἰωάν. Παπαϊωάννου στρέμ. 250 μίσθωσις 10ετὴς ἀπὸ 12.6.46–30.9.56. 18. Νικ. Ζερβὸς στρέμ. 250 μίσθωσις 10ετὴς ἀπὸ 1.10.46–1956. 19. Δημ. Οἰκονομίδης στρέμ. 250 μίσθωσις 5ετὴς ἀπὸ 1946–1951. 20. Ἰωάν. Περιστάρης στρέμ. 100 μίσθωσις 5ετὴς ἀπὸ 1946–1951. 21. Ἰωάν. Κοντονῆς στρέμ. 100 μίσθωσις 5ετής. 22. Βασ. Λεβέντης στρέμ. 150 μίσθωσις 5ετὴς ἀπὸ 1947–1952. 23. Χρυσ. Κονδυλιάρης στρέμ. 150 μίσθωσις 5ετὴς ἀπὸ 1947)48–1951)52. 24. Παναγ. Λαμπριανίδης στρέμ. 145 μίσθωσις 5ετὴς ἀπὸ 1947)48–1951)52. 25. Ἀλεξ. Βοσνιᾶνος στρέμ. 150 μίσθωσις 5ετὴς ἀπὸ 1947)48–1951)52. 26. Ἰωάν. Νομίδης στρέμ. 250 μίσθωσις 3ετὴς ἀπὸ 1.10.46–30.9.49. Βʹ. Μισθωταὶ Ἀρτζὰν–Ἀματόβου 27. Ἰὼβ Βογαδινὸς στρέμ. 100 ὁριστικὴ ἀποκατάστασις, 28. Δημ. Ἠλιόπουλος στρέμ. 100 μίσθωσις ἀπὸ 1.10. 1948–30.9.49. Γʹ. Μισθωταὶ εἰς Τενάγη Φιλίππων 29. Παντελῆς Μυσιρλῆς στρέμ. 250 μίσθωσις 5ετὴς ἀπὸ 1945–1950. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1949

Ὁ Τμηματάρχης

Υ. Δ.

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3964)2496 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶ, σχετικῶς μὲ ζητήματα τῆς ἀποξηράνσεως τοῦ ἕλους «Δύστου Καρυστίας Ν. Εὐβοίας», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις 1123)38 «περὶ τῶν Συνδέσμων Κοινοτήτων Δύστου (Ν. Εὐβοίας)» κλπ. ἁρμόδιον, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπουρνιᾶ, ἀναγραφομένων ζητημάτων, τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, πρὸς ὃ διαβιβάζομεν τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2866)8.6.49 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 210)6.6.49 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶ, περὶ παραλείψεως 30 οἰκογενειῶν ἐφέδρων ἀγροτῶν περιφερείας Κύμης, ἐκ τῆς διανομῆς σπόρων καὶ λιπασμάτων καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 92326)21.6.49 ἐγγράφου ἡμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς μᾶς ἀνέφερεν ἡ Δ)νσις Γεωργίας Εὐβοίας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 880)11.7. 1949 ἀναφορᾶς της, ἅπασαι αἱ οἰκογένειαι ἐφέδρων ἀγροτῶν Κύμης ἔλαβον χρηματικὰ βοηθήματα διὰ σπόρους καὶ ἀρόσεις ἐκ τῶν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ὡς ἄνω Διευθύνσεως τεθεισῶν πιστώσεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν λιπασμάτων, πράγματι μερικαὶ οἰκογένειαι ἐφέδρων, Κύμης, δὲν ἔλαβον τοιαῦτα, λόγῳ μὴ ἐπαρκείας ἐπὶ τῷ σκοπῷ τούτῳ τεθείσης εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Εὐβοίας πιστώσεως ἀνελθούσης διὰ τὴν καλλιεργητικὴν περίοδον 1948–49 εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμ. 53.000.000 διὰ τὴν περιφέρειαν Εὐβοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Αὐγούστου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Χ. Καραΐσκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3471)2222 ἀπὸ 24.6.49 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 247 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Χ. Καραΐσκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα. Τὸ διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς Γεν. Δ)νσεως Θράκης διατεθὲν γεωτρύπανον τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας περατῶσαν τὴν 12.5.49 τὴν πρώτην εἰς Μαυρολεύκην Δράμας γεώτρησιν ἐκτελεῖ ἤδη τοιαύτην εἰς τὸν συνοικισμὸν πλημμυροπαθῶν Νέστου–Καρυᾶς–Μοναστηρακίου καὶ Περιστερεῶνος, μεθ’ ὃ, ὡς γνωρίζει ἡμῖν ὁ Γενικὸς Διοικητὴς Θράκης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9115)2115 τηλεγραφήματός του, θέλει μεταφερθῆ τὸ γεωτρύπανον τοῦτο καὶ αὖθις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν γεωτρήσεως εἰς τὸ χωρίον Βαλτοχώρι τῆς περιφερείας Δράμας. Τὸ πρόγραμμα ἐργασίας τοῦ ἐν λόγῳ γεωτρυπάνου κατόπιν ἡμετέρας ἐξουσιοδοτήσεως κανονίζεται ὑπὸ τοῦ Γεν. Διοικητοῦ Θράκης ἀπ’ εὐθείας μετὰ τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ μηχανικοῦ τῆς καθ’ ἡμᾶς Δ)νσεως Ὑδραυλικῶν Κατασκευῶν κ. Λεων. Κορτέση, ἐχόντων ἄμεσον ἀντίληψιν τῶν ἀναγκῶν ἑκάστης περιφερείας καὶ δυναμένων νὰ κρίνωσι ἀναλόγως τῆς σοβαρότητος, περὶ τῆς ἐνδεδειγμένης σειρᾶς προτιμήσεως αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας Α. Βγενοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3711)2357 ἀπὸ 5.7.49 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 251 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Α. Βγενοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν του 30 γεωτρύπανα ἐξ ὧν 11 ἔχουσι διατεθῆ διὰ τὴν Β. Ἑλλάδα (Μακεδονία–Θράκην) τὰ δὲ λοιπὰ 19 διὰ τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα. Ἐκ τῶν 19 τούτων τὰ 5 εἶναι περιστροφικὰ καὶ ἔχουσι διατεθῆ δι’ ἐκπαιδευτικὰς γεωτρήσεις ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν Ἀμερικανῶν ἐκπαιδευτῶν καὶ ἑπομένως, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐρευνητικῶν γεωτρήσεων ἀπομένουν 14 γεωτρύπανα τὰ ὁποῖα κατανέμονται ὡς ἀκολούθως: 1. Ἕν γεωτρύπανον εἰς Θεσσαλίαν, ἐκτελέσαν 4 γεωτρήσεις εἰς Ἁλμυρὸν Βόλον καὶ εἰς Λάρισαν. 2. Ἕν εἰς τὸν Νομὸν Πρεβέζης, ἐκτελέσαν 2 γεωτρήσεις εἰς Πρέβεζαν καὶ Στρατόπεδον Ἁγ. Ἀνδρέου. 3. Ἕν εἰς τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας, ἐκτελέσαν 3 γεωτρήσεις εἰς Παραβολήν, Ἀμφιλοχίαν καὶ Ἀβώρανην. 4. Ἕν εἰς τὸν Νομὸν Βοιωτίας, ἐκτελέσαν 3 γεωτρήσεις εἰς Ἐρυθράς. 5. Δύο εἰς τὸν Νομὸν Ἀττικῆς, ἐκτελέσαντα 8 γεωτρήσεις εἰς Γεωργικὴν Ἑταιρείαν Ἀμαρουσίου, Ριζάρειον Ἐκκλ. Σχολήν, Σανατόριον Α.Ο.Θ.Π., Δασικὸν Φυτώριον Κουπονίων, Ἄλσος Βασιλ. Σοφίας (. Φιλαδέλφεια), Σπάτα, Ζάππειον καὶ εἰς Μακρόνησον. 6. Ἕν γεωτρύπανον εἰς Κρήτην. 7. Πέντε γεωτρύπανα εἰς Πελοπόννησον, ἤτοι: 1) Ἕν εἰς τοὺς Νομοὺς Λακωνίας καὶ Ἀρκαδίας, ἐκτελέσαν 2 γεωτρήσεις εἰς Σκλαβοχώρι καὶ εἰς Ἀεροδρόμιον Τριπόλεως. 2) Ἕν εἰς τὸν Νομὸν Μεσσηνίας, ἐκτελέσαν 2 γεωτρήσεις εἰς τὸ Ἀγρόκτημα Νοσοκ. Κυπαρισσίας καὶ εἰς τὸ Πρότυπον Κτῆμα Καλαμῶν. 3) Ἕν εἰς τὸν Νομὸν Ἠλείας, ἐκτελέσαν 3 γεωτρήσεις εἰς τὸν Συν)σμὸν Ἀγγινάρας, Γαστούνης καὶ εἰς Βαρθολομιό. 4) Ἕν εἰς τὸν Νομὸν Ἀργολιδοκορινθίας, ἐκτελέσαν 4 γεωτρήσεις εἰς Κορυώτικα, Βελανιδιά, Νεράτζαν καὶ Βραχάτι καὶ 5) ἕν εἰς τὸν Νομὸν Ἀχαΐας, ἐκτελέσαν 5 γεωτρήσεις εἰς Μετεωρολογικὸν Σταθμὸν Πατρῶν (αἰτήσει Δήμου), εἰς Σφαγεῖα Πατρῶν (αἰτήσει Δήμου), εἰς Γεωργικὴν Σχολὴν Πατρῶν, εἰς Ἄκολην Ροδοδάφνης καὶ εἰς Μαντύλω Ροδοδάφνης Αἰγίου. Ἐπὶ πλέον πρὸς πληρεστέραν ἐξυπηρέτησιν τῆς περιφερείας τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8867)635 ἀπὸ 3.3.48 ἀποφάσεως ἡμῶν, εἰς τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πατρῶν παρεχωρήθη ἐπὶ ἐξαγορᾷ ἕν ἐκ τῶν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου ὑπαρχόντων κρουστικῶν γεωτρυπάνων, τύπου Ἀϊντέκο μεθ’ ὅλων τῶν ἐξαρτημάτων. Ἡ ἐν λόγῳ Ἕνωσις δὲν ἀπεδέχθη τοῦτο, δηλώσασα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 581 ἀπὸ 8.5.48 τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς της, ὅτι δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ προβῇ εἰς τὴν παραλαβὴν τούτου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατανομὴν καὶ χρησιμοποίησιν τῶν γεωτρυπάνων, αὕτη ἐξαρτᾶται ἐκ τοῦ ἑκάστοτε παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου καταρτιζομένου προγράμματος ἐρευνητικῶν γεωτρήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Τάξεως. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Βαμβέτσου, Λ. Γιαννοπούλου, Α. Βγενοπούλου, Ν. Παπαγεωργίου καὶ Ν. Πετρίδη. Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2994, 4059, 4062, 4117 καὶ 4214 ἐ. ἔ. ὑμετέρων ἐγγράφων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπαντήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δημ. Τάξεως, ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Βαμβέτσου, Α. Γιαννοπούλου, Α. Βγενοπούλου, Ν. Παπαγεωργίου καὶ Ν. Πετρίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν κλπ. τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1949 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ Ὁ Διευθυντὴς

καὶ ἀ. α

Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΟΥΛΕΥΤΑΣ κ.κ.: Ἀλεξ. Βαμβέτσον, Α. Γιαννόπουλον, Α. Βγενόπουλον, Νικ. Παπαγεωργίου καὶ Νικ. Πετρίδην. Ἐπὶ τῶν ἀπὸ 9.6. 13.7 καὶ 14.7.1949 ἐρωτήσεών σας σχετικῶς μὲ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν, κατατεθεισῶν εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 213, 261, 267, 269, 273, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑπόμενα. Αἱ παρουσιαζόμεναι ἐλλείψεις τῆς ἀγροφυλακῆς αἵτινες ἔχουσι ἀνάλογον ἀντίκτυπον εἰς τὴν ἐμπέδωσιν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ὀφείλονται εἰς δύο κυρίως λόγους. 1) Εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν τῶν Ταμείων Ἀγροφυλακῆς ὅπως δυνηθῶσιν νὰ καταβάλλωσι τοὺς κεκανονισμένους μισθοὺς τῶν τοπικῶν ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς καὶ 2) εἰς τὴν ἔλλειψιν νομοθετικοῦ μέτρου συνταξιοδοτήσεως τῶν ὀργάνων τούτων. Αἱ δύο αὗται ἔχουσιν ὡς συνέπειαν νὰ μὴ προσέρχωνται τὰ καταλληλότερα πρόσωπα διὰ τὴν θέσιν τοῦ ἀγροφύλακος καὶ νὰ μὴ δύναται ἡ ὑπηρεσία νὰ βελτιώσῃ τὸ ποιὸν αὐτῶν ἐλλείψει καταλλήλων ὑποψηφίων. Ἡ οἰκονομικὴ δυσπραγία τῶν Ταμείων Ἀγροφυλακῆς ἐπεδεινώθη ἔτι μᾶλλον, μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν διαπυλίων τελῶν, ἐξ ἧς τὰ ταμεῖα ταῦτα ἐστερήθησαν ἐσόδων των περὶ τὰ 10 δισεκατομμύρια δραχμῶν ἐτησίως. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ὡς ἄνω ἐλλείψεων: αʹ) Ἔχω ὑπογράψει ἀπὸ τοῦ Μαρτίου 1948, νομοσχέδιον «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς» ὅπερ παραμένει ἔκτοτε ἐκκρεμὲς παρὰ τῇ Γ.Δ.Δ.Λ., λόγῳ τῶν γενικωτέρων δυσχερειῶν καὶ οἰκονομικῶν συνθηκῶν τῆς χώρας, ἕνεκεν δὲ τῆς ἐκκρεμότητος ταύτης καταρτίζω ἤδη σχέδιον νόμου περὶ λ)σμοῦ ἀλληλοασφαλείας τῶν ὀργάνων ἀγροφυλακῆς, ἄνευ νέας ἐπιβαρύνσεως τοῦ πληθυσμοῦ, δι’ οὗ προβλέπεται ἡ χορήγησις μηνιαίου καὶ ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος εἰς τὰ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις ἐξερχόμενα τῆς ὑπηρεσίας ὄργανα ἀγροφυλακῆς καὶ βʹ) ὑπέγραψα κατ’ αὐτὰς σχέδιον νόμου, περὶ ἐνισχύσεως τῶν Ταμείων Ἀγροφυλακῆς, δι’ ἐπιβολῆς ὑπέρ αὐτῶν εἰσφορᾶς ἐξ 1% ἐπὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων ἀντικειμένων, ὅπερ διαβιβάζεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, οὗτινος ἐπίσης χρήζει τῆς ὑπογραφῆς καὶ ἀπομένει νὰ μελετηθῇ ἐπ’ αὐτοῦ τὸ δυνατὸν ἀπὸ γενικωτέρας οἰκονομικῆς ἀπόψεως τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς ταύτης. Ἐὰν τὰ ὡς ἄνω μέτρα λυθῶσι νομοθετικῶς, θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐνίσχυσις τῶν ὑπηρεσιῶν Ἀγροφυλακῆς, κατὰ τρόπον προάγοντα κατὰ πολὺ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν. Τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει σας θιγόμενον ἐπίσης ζήτημα τῆς ἐξελίξεως τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροφυλακῆς θέλει ἀποτελέσει θέμα μελέτης μας, εὐθὺς ὡς αἱ γενικώτεραι συνθῆκαι τῆς χώρας ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας καὶ οἰκονομικῆς καταστάσεως ἤθελε ἐπιτρέψει τοῦτο. Κατὰ τὴν μελέτην μας ταύτην, θὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τά τε συμπεράσματα τῆς ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος συσταθείσης, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἐπιτροπῆς, ὡς καὶ τὰς διατυπωθείσας ἀναλόγους προτάσεις ὑπὸ τῆς διακομματικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Πιπιλιάγκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3962 ἀπὸ 12.7.49 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων 142 τοῦ βουλευτοῦ Κοζάνης κ. Χ. Πιπιλιάγκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν προσηρτημένως ἐπίσημα ἀντίγραφα 1) τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1232Φ18)10)2 ἀπὸ 8.7.49 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τούτου πρὸς τὴν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Τύπου Ἐπιτροπὴν Ἐλέγχου Θεατρικῶν Ἔργων καὶ 2) τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1996 Φ77 ἀπὸ 8.7.49 ἀναφορᾶς τῆς Ἀστυν. Δ)νσεως Ἀθηνῶν. Ὡς πρὸς τὴν τελευταίαν παράγραφον τῆς ὡς ἄνω αἰτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι πράγματι κατόπιν ὑπαρχουσῶν βασίμων πληροφοριῶν ἡ ἀπὸ τῆς σκηνῆς τοῦ θεάτρου Σαμαρτζῆ ἐξακολούθησις τῆς διδασκαλίας ὡρισμένων σκηνῶν τῆς θεατρικῆς Ἐπιθεωρήσεως «Ἄνθρωποι τοῦ 1949», ἐνέχει σοβαροὺς κινδύνους διαταράξεως τῆς Δημ. Τάξεως, οἱ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ Ἀστυν. Δ)νταὶ κ.κ. Ι. Πανόπουλος καὶ Θ. Ρακιντζῆς, ἐκτελοῦντες ἡμετέραν ἐντολὴν ἐκάλεσαν τοὺς συγγραφεῖς τῆς ὡς ἄνω θεατρικῆς Ἐπιθεωρήσεως καὶ συνέστησαν αὐτοῖς τὴν ἀπάλειψιν ἢ τροποποίησιν τῶν σκηνῶν τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

Πρὸς τὴν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Τύπου–Πληροφοριῶν Ἐπιτροπὴν Ν. 446)37 «περὶ ἐλέγχου θεατρικῶν ἔργων». Ἐνταῦθα Διαβιβάζοντες ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. Ε. 1996 Φ77 ἀπὸ 8.7.49 ἀναφορὰν τῆς Ἀστυν. Δ)νσεως Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως τὸ ταχύτερον ἐπιληφθῆτε τῆς ἐξετάσεως τοῦ θεατρικοῦ ἔργου «Ἄνθρωποι τοῦ 1949» παιζομένου εἰς τὸ θέατρον Σαμαρτζῆ, καθ’ ὅσον ὡρισμέναι σκηναὶ τούτου ἐνδέχεται νὰ δημιουργήσωσι ζητήματα τάξεως.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουλίου 1949

Ε. Υ.

Ὁ Γεν. Διευθυντὴς

Κ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως (Δ)νσιν Ἀστυν. Πόλεων) Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω ὑμῖν, ὅτι ἡ εἰς τὸ Θέατρον Σαμαρτζῆ παιζομένη ἐπιθεώρησις τῶν θεατρικῶν συγγραφέων κ.κ. Σακελλαρίου καὶ Γιαννακοπούλου, περιέχει σάτιραν διακωμωδοῦσαν πολιτικοὺς Ἀρχηγοὺς καὶ πολιτικὰ πρόσωπα, ἤτοι τοὺς κ.κ. Τσαλδάρην, Μαρκεζίνην καὶ Θεοτόκην καὶ δὴ κατὰ τρόπον λίαν καυστικόν. Ἐπειδὴ κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν, καὶ κατὰ ὑπαρχούσας πληροφορίας δὲν ἀποκλείεται ἡ ἕνεκα τῆς σατίρας ταύτης δημιουργία ἐπεισοδίων ἐν τῷ Θεάτρῳ καὶ ἐκ τούτων διατάραξις τῆς τάξεως, παρακαλῶ ὑμᾶς, ὅπως εὐαρεστούμενοι ἐνεργήσητε, ὅ,τι ἠθέλατε κρίνει σκόπιμον πρὸς τὸν σκοπὸν ἀπαλείψεως τῶν σχετικῶν ἀποσπασμάτων ἐκ τοῦ «Λιμιπρέττου» τῆς ἐπιθεωρήσεως, καθ’ ὅσον οἱ ἐν λόγῳ συγγραφεῖς, κατόπιν γενομένων αὐτοῖς συστάσεων περιωρίσθησαν, ὅπως ἀπαλείψουν μέρος μόνον καὶ συγκεκριμένως τοὺς διὰ μελάνης ἐν τῷ συνημμένῳ ἐν ἀντιγράφῳ ἀποσπάσματος ὑπογραμμιζομένους δύο στίχους, ἤτοι «Μὰ θἄμανε λαθρέμπορος καὶ θὰ μοῦ βάζαν χέρι. Κι’ ὕστερα μ’ ἕνα βούλευμα θἄβγαινες περιστέρι», ἀποτελοῦντας ἄλλως τε κατ’ ἔμμεσον τρόπον τινὰ δυσφήμησιν τῆς Δικαιοσύνης, ἡ περὶ ἧς ἐντύπωσις δὲν ἐξαλείφεται πλήρως καὶ μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν στίχων τούτων. Ἐπὶ τούτοις, παρακαλοῦμεν, ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ διατάξητε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουλίου 1949

Ὁ Διευθυντὴς τῆς Ἀστυνομίας

ΑΝ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ

Ἀστυν. Δ)ντὴς Αʹ ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ἰωάννου Μπουρνιᾶ. Πρὸς Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3214 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαπεμφθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 232 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μπουρνιᾶ, σχετικῶς μὲ τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐφ’ ὅσον παρὰ τῷ Λιμενικῷ Ταμείῳ παρ’ ᾧ ὑπηρέτουν οἱ ἀπολυθέντες φοροτεχνικοὶ ὑπάρχει κενὴ θέσις καὶ κέκτηνται οὗτοι καὶ τὰ ἀπαιτούμενα προσόντα, μεριμνῶμεν διὰ τὴν εἰς τὰς θέσεις ταύτας τοποθέτησίν των. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς συντάξεως τούτων, ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, εἰς ὃ ὑπάγεται τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Ὑπαλλήλων Λιμεν. Ταμείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Χ. Καραΐσκου. Ἀντικείμενον ἐρωτήσεων. Ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς συγκοινωνίας τῶν συνοικισμῶν 1) Χαριτωμένης, 2) Καλῆς Βρύσης, 3) Πουρσόβου, 4) Μικροπόλεως, 5) Καλλιθέας, 6) Γραμμένης, 7) Κάτω Βροντοῦς. Διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς συγκοινωνίας τῶν ὡς ἄνω συνοικισμῶν θέλουσι ληφθῆ τὰ δυνατὰ μέτρα, ἅμα ὡς χορηγηθῶσι σχετικαὶ πιστώσεις διὰ τὸ κεφάλαιον τῶν κοινοτικῶν ὁδῶν ἐκ τοῦ νέου προϋπολογισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Χ. Θηβαίου. Συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 238 ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Χ. Θηβαίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν ὑμῖν συνημμένως: 1) Δύο πίνακας τῆς Διευθύνσεως Συντηρήσεως ὁδῶν, ἐμφαίνοντας κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1947–48 καὶ 1948 –1949 διατεθέντα διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας χρηματικὰ ποσά, ἀναλυτικῶς κατὰ ἐργολαβίαν, ὡς καὶ τὰς γενομένας πληρωμάς. 2) Δύο πίνακας τῆς Διευθύνσεως κατασκευῆς ὁδῶν, ἐμφαίνοντας τὰ κατὰ τὰ ὡς ἄνω δύο ἔτη διατεθέντα ποσὰ διὰ κατασκευὴν ὁδῶν καὶ τεχνικῶν ἔργων εἰς ἐθνικὰς καὶ κοινοτικὰς ὁδοὺς τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας, ἀναλυτικῶς κατὰ ἐργολαβίας, ὡς καὶ τὰς γενομένας πληρωμάς. Διὰ τὰ ἔργα τὰ ἐκτελούμενα παρὰ τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Ἐπαρχιακῆς Ὁδοποιΐας τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας, ἐζητήσαμεν πληροφορίας παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου, ὅστις, ὡς γνωστόν, διὰ τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς του ἀποφασίζει τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων καὶ προβαίνει εἰς τὴν πληρωμὴν αὐτῶν, εὑρισκόμεθα δὲ ἐν ἀναμονῇ σχετικῆς ἀπαντήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

ΠΙΝΑΞ

Διατεθέντων ποσῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὁδοποιΐας, ἁρμοδιότητος τῆς Διευθύνσεως Συντηρήσεως ὁδῶν, ἐν τῷ Νομῷ Εὐβοίας, κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1947–48 καὶ 1948–49 Ἐθνικαὶ ὁδοί: 1. Διὰ στοιχειώδη συντήρησιν τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν περιφερείας Νομοῦ Εὐβοίας. Ἀπολογιστικῶς παρὰ τῆς ὑπηρεσίας. Διατεθὲν ποσὸν 87.500.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 87.500.000. 2. Διὰ τὴν συντήρησιν τῆς ὁδοῦ Χαλκίδος–Λεσούρων παραλίας Κύμης: α) Κ. Καλογιάννης. Διατεθὲν ποσὸν 220 ἑκατ. Γενόμεναι πληρωμαὶ 216.590.000. β) Ν. Κουρνιώτης. Διατεθὲν ποσὸν 145 ἑκατ. Γενόμεναι πληρωμαὶ 145 ἑκατ. γ) Ἀπολογιστικῶς. Διατεθὲν ποσὸν 125 ἑκατ. Γενόμεναι πληρωμαὶ 125 ἑκατ. 3. Διὰ τὴν συντήρησιν τῆς ὁδοῦ Χαλκίδος–Στροφυλιᾶς: α) Π. Ζαλώνης. Διατεθὲν ποσὸν 300 ἑκατ. Γενόμεναι πληρωμαὶ 229.543.590. β) Ἀπολογιστικῶς. Διατεθὲν ποσὸν 30 ἑκατ. Γενόμεναι πληρωμαὶ 30 ἑκατ. 4. Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐπισκευῶν τεχνικῶν ἔργων ὁδοῦ Χαλκίδος Παραλίας Κύμης. Ἀπολογιστικῶς. Διατεθὲν ποσὸν 62 ἑκατ. Γενόμεναι πληρωμαὶ 62 ἑκατ. Σύνολον διατεθέντων ποσῶν 969.500.000. Σύνολον γενομένων πληρωμῶν 895.458.590. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1949 Ὁ Διευθυντὴς

(Ὑπογραφὴ)

ΠΙΝΑΞ

Διατεθέντων ποσῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὁδοποιΐας, ἁρμοδιότητος τῆς Διευθύνσεως Συντηρήσεως ὁδῶν, ἐν τῷ Νομῷ Εὐβοίας, κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1947–48 Ἐθνικαὶ ὁδοί: 1. Χαλκίδος–Ἀχμὲτ Ἀγᾶ, Κων. Ἰωάννου Παπουτσῆς. Διατεθὲν ποσὸν 34.400.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 33.825.432. 2. Ἀχμὲτ Ἀγᾶ–Παπάδων–Λίμνης. Ρένος Ἀλεξάνδρου Κυφιώτης. Διατεθὲν ποσὸν 5.810.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 5.809.000. 3. Χαλκίδος–Λεπούρων. Γεώργιος Βασιλείου Παπαδέδες. Διατεθὲν ποσὸν 38.500.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 38.368.966. 4. Λεπούρων–Παραλίας Κύμης. Ἰωάννης Κωνστ. Ροῦσσος. Διατεθὲν ποσὸν 3.950.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 3.847.400. 5. Λουτρῶν Αἰδηψοῦ–Ἑλληνικῶν. Χρῆστος Μιχαὴλ Ἀξιώτης. Διατεθὲν ποσὸν 19.200.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 19.171.128. Σύνολον διατεθέντων ποσῶν 101.890.000, Σύνολον γενομένων πληρωμῶν 101.021.918. Συνεχισθεῖσαι ἐργολαβίαι παρελθούσης χρήσεως, μέχρι συστάσεως τῶν νέων ἐργολαβιῶν. 1. Χαλκίδος–Ἀρτάκης. Γεώργιος Σάρλης. Διατεθὲν ποσὸν 4.500.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 4.500.000. 2. Ἀρτάκης–Ψαχνῶν. Βασίλειος Μύρκος. Διατεθὲν ποσὸν 4.500.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 2.248.000. 3. Ψαχνῶν–Ἀχμὲτ Ἀγᾶ. Παχούλης Παχούλης. Διατεθὲν ποσὸν 3.000.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 2.999.300. 4. Χαλίδος–Ἀμαρύνθου, Νικ. Κουρνιάτης. Διατεθὲν ποσὸν 7.000.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 6.944.539. 5. Ἀμαρύνθου–Λεπούρων. Ἀναστ. Μαρινάκης. Διατεθὲν ποσὸν 3.000.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 2.720.150. 6. Λεπούρων–Παραλίας Κύμης. Λεων. Λαγγουράνης. Διατεθὲν ποσὸν 3.000.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 2.995.920. Σύνολον διατεθέντων ποσῶν 126.860.000. Σύνολον γενομένων πληρωμῶν 125.429.887. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1949 Ὁ Διευθυντὴς

(Ὑπογραφὴ)

ΠΙΝΑΞ

Διατεθέντων ποσῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὁδοποιίας ἁρμοδιότητος τῆς Διευθύνσεως κατασκευῆς ὁδῶν καὶ γεφυρῶν ἐν τῷ Νομῷ Εὐβοίας, κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1948–49 Α) Ἐθνικαὶ ὁδοί: 1. Τεχνικὰ ἔργα ὁδοῦ Χαλκίδος–Κύμης. Ἀναχ. Τσιρικάκης. Διατεθὲν ποσὸν 16.740.147. Γενόμεναι πληρωμαὶ 16.740.147. 2. Λέπουρα–Στῦρα. Βασ. Πετρόπουλος. Διατεθὲν ποσὸν 97.500.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 79.568.734. 3. Χαλκίδος–Καθενοῦς Στενῆς. Σταμ. Γεωργίου. Διατεθὲν ποσὸν 48.500.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 35.000.000. 4. Παπάδων–Ἑλληνικά. Γ. Χατζηδοῦρος. Διατεθὲν ποσὸν 246.500.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 246.500.000. Β) Κοινοτικὰ ἔργα: 5. Κατασκευὴ κρηπιδοτοίχου ὁδοῦ Πλατάνας–Παραλίας Κύμης παρὰ συνοικισμοῦ Πλατάνας. Χρ. Ἀναστασίου. Διατεθὲν ποσὸν 36.200.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 36.200.000. 6. Γέφυρα χειμάρρου Βρυσάκι ἢ Λόγγος τῆς κοινοτικῆς ὁδοῦ ἀπὸ Ἀλιβερίου πρὸς χωρίον Κατακαλόν, Ἀντ. Ροῦσσος. Διατεθὲν ποσὸν 1.000.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 230.663. 7. Κατασκευὴ ὀχετῶν εἰς θέσιν Μουρὲς τῆς κοινοτικῆς ὁδοῦ Βιτάλου–Κρινιάνου καὶ ἀποπερατώσεως γεφύρας εἰς θέσιν Καραγεώργη. Λεων. Μαγγουράνης. Διατεθὲν ποσὸν 16.000.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 16.000.000. 8. Γέφυρα Ἅγ. Δημητρίου, ἀπολογιστικῶς παρὰ τῆς ὑπηρεσίας διατεθὲν ποσὸν 4.931.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 4.931.000. 9. Κατασκευὴ γεφύρας κοινοτικῆς ὁδοῦ Ζαπάντι, ὁδοῦ Χαλκίδος Καρύστου. Ἀναστ. Τσιρικάκης. Διατεθὲν ποσὸν 6.000.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 5.343.943. 10. Γέφυρα κοινοτικῆς ὁδοῦ Κοσκίνων. Ἀντ. Βλαγκούλης. Διατεθὲν ποσὸν 14.000.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 10 ἑκατ. Σύνολον διατεθέντων ποσῶν 487.371.000. Σύνολον γενομένων πληρωμῶν 450.514.487. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1949 Ὁ Διευθυντὴς

(Ὑπογραφὴ)

ΠΙΝΑΞ

Διατεθέντων ποσῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὁδοποιΐας ἁρμοδιότητος τῆς Διευθύνσεως κατασκευῆς ὁδῶν καὶ γεφυρῶν ἐν τῷ Νομῷ Εὐβοίας, κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1948–49 1. A) Ἐθνικαὶ ὁδοί. 2. B) Κοινοτικὰ ἔργα. 1. Ἀποπεράτωσις γεφύρας Κοσκίνων. Ἀπολογιστικῶς παρὰ τῆς ὑπηρεσίας. Διατεθὲν ποσὸν 6.000.000. Γενόμεναι πληρωμαὶ 6.000.000. 2. Ἀποπεράτωσις γεφύρας ἐπὶ κοινοτικῆς ὁδοῦ Βιτάλου–Κρινιάνων εἰς θέσιν Καραγεώργη. Λεων. Λαγγουράνης. Διατεθὲν ποσὸν 20.000.000. 3. Ἀποπεράτωσις γεφύρας κοινοτικῆς ὁδοῦ Πλατάνας — Ὀξυλίθου. Ἀθαν. Δ. Ἀργύρης. Διατεθὲν ποσὸν 30 ἑκατ. Γενόμεναι πληρωμαὶ 5.500.000. 4. Ὀχετὸς κοινοτικῆς ὁδοῦ χωρίου Δέπουσο εἰς συνάντησιν ἐθνικῆς ὁδοῦ Χαλκίδος–Καρύστου, Γεώργ. Δ. Ἀργύρης. Διατεθὲν ποσὸν 25.000.000. Σύνολον διατεθέντων ποσῶν 81.000.000. Σύνολον γενομένων πληρωμῶν 11.500.000. Παρατηρήσεις Δὲν ἀναγράφονται αἱ γενόμεναι πληρωμαί, καθ’ ὅσον καθυστεροῦν πληροφορίαι παρὰ οἰκείων Νομομηχανικῶν, Περὶ τῆς συντελεσθείσης προόδου εἰς τὰ ἔργα, ἐν τοῖς πράγμασι θὰ ἔχωσιν ἐκτελεσθῆ ἐργασίαι κατὰ μεγάλον ποσοστὸν τῆς χορηγηθείσης πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1949 Ὁ Διευθυντὴς (Ὑπογραφὴ) δʹ) Ἐπὶ αἰτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Θανοπούλου καὶ Κ. Μπαλτᾶ. Ἀπάντησις ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως Λόγῳ ἐλλείψεως μηχανημάτων καὶ πιστώσεων, ἡ ἔναρξις κατασκευῆς τῆς ὑπ’ ὄψει ὁδοῦ θ’ ἀρχίσῃ μετὰ τὸν Δεκέμβριον τρέχοντος ἔτους. Πάντως, ἡ ὁδὸς περιλαμβάνεται εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ ἔτους 1949–50. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Σεπτεμβρίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζου. Ἀριθ. Πρωτ. 6679. Ἀριθ. Βιβλ. Ἐρωτήσεων 13. Ἐρωτῶν βουλευτής. Π. Λυκουρέζος. Ἀντικείμενον ἐρωτήσεως. Ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθοῦν δι’ ἀποκατάστασιν τῶν ἐν Μεσσηνίᾳ ὁδικῶν συγκοινωνιῶν. Ἀπάντησις Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὁδούς, τὸ 1ον τμῆμα Τριπόλεως– Καλαμῶν ἐνεκρίθη ἤδη καὶ πρόκειται νὰ ἀρχίσουν αἱ ἐργασίαι ἀνακαινίσεως. Τῶν ὑπολοίπων τμημάτων προετοιμάζονται τὰ τεύχη μελετῶν πρὸς δημοπράτησιν. Διὰ τὰς λοιπὰς ὁδοὺς ἐδόθησαν πιστώσεις πρὸς τὸν κ. Νομικὸν διὰ τὴν πρόχειρον συντήρησίν των. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι τὸ ὕψος τῶν διατιθεμένων πιστώσεων διὰ τὴν συντήρησιν τῶν δευτερευουσῶν καὶ τοπικῶν ὁδῶν εἶναι πενιχρὸν καὶ διὰ τοῦτο παρουσιάζεται νὰ δίδωνται μικρότεραι πιστώσεις τῶν ἀπαιτουμένων, διὰ καλὴν ἐπισκευὴν τῶν ὁδῶν τούτων. Ἡ κατάστασις τῶν ὁδῶν τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας δὲν εἶναι χειροτέρα τῆς τῶν ἄλλων περιφερειῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς γεφύρας: 1) Ἐδημοπρατήθη ἡ ἀνακατασκευὴ τῆς γεφύρας Βελίκας ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Καλαμῶν–Πύλου. 2) Ἔχουσι περατωθῆ αἱ μελέται τῶν γεφυρῶν Θουρίας καὶ Ἀριοχωρίου, κειμένων ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Καλαμῶν–Τριπόλεως καὶ κατ’ αὐτὰς προκηρύσσεται δημοπρασία ἀνακατασκευῆς των. 3) Καταρτίζονται αἱ μελέται τῶν γεφυρῶν Λαγκούβαρδο καὶ Φιλιατρίνο, κειμένων ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Πύλου–Κυπαρισσίας καὶ 4) ἐπιδιώκεται ἡ ἀποκατάστασις τῆς συγκοινωνίας εἰς γέφυραν Περιστερᾶς διὰ στρατιωτικῆς γεφύρας Μπέλεϋ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν: αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Πιπιλιάγκα καὶ Π. Παπαδοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν δι’ ὑπ’ ἀριθ. 6549)4125 καὶ 6644)4197 ἀπὸ 5 καὶ 9 Νοεμβρίου ἐ.ἔ. ὑμετέρων ἐγγράφων, διαβιβασθεισῶν ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν Χρ. Πιπιλιάγκα καὶ Π. Παπαδοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς μέχρι τοῦδε ἐνεργείας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ ὑπὸ στοιχεῖα ΛΖ)1947 ψηφίσματος «περὶ ἀποστερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας προσώπων ἀντεθνικῶς δρώντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν». 1) Διὰ τοῦ ἀπὸ 15.4.48 Β. Δ., δημοσιευθέντος ἐν περιλήψει εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 98 τεῦχος Γʹ φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως τῆς 27ης ἰδίου μηνὸς ἐστερήθησαν, συμφώνως τῷ εἰρημένῳ ψηφίσματι, τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας, ὡς ἀποδεδειγμένως δρῶντες ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἀντεθνικῶς καὶ ἐνισχύοντες τὸν κατὰ τοῦ Κράτους συμμοριακὸν ἀγῶνα εἴκοσιν ἐν ὅλῳ Ἕλληνες πολῖται. 2) Διὰ τοῦ ἀπὸ 6.7.49 Β. Δ., δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 178 τεῦχος Γʹ φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως τῆς 9ης τοῦ ἰδίου μηνὸς ἐστερήθησαν τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας ἕτεροι ἑπτὰ πολῖται Ἕλληνες, καὶ 3) Διὰ τοῦ ἀπὸ 29.10.49, τέλος, ὁμοίου Β. Δ., δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 294 τεῦχος Γʹ φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως τῆς 8ης Νοεμβρίου ἐ.ἔ. ἐστερήθησαν ὡσαύτως τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας ἕτεροι εἴκοσι πέντε Ἕλληνες πολῖται. Τὸ ὀνοματεπώνυμον ἑκάστου τῶν κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἀποστερηθέντων τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας, συμφώνως τῷ ρηθέντι ΛΖʹ ψηφίσματι, ἀναγράφεται εἰς τὸν συνημμένον παρόντα πίνακα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

ΠΙΝΑΞ

Ἐμφαίνων τοὺς ἀποστερηθέντας τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας, συμφώνως τῷ ΛΖʹ)1947 ψηφίσματι 1) Βαφειάδης ἢ Μακρόπουλος Μᾶρκος τοῦ Ἰωάννου. 2) Ἰωαννίδης Ἰωάννης τοῦ Κωνστ. 3) Πορφυρογένης Μιλτιάδης τοῦ Ναπολέοντος 4) Ροῦσος ἢ Πολυχρόνης ἢ Ὑδραῖος Πέτρος τοῦ Γρηγ. 5) Κόκκαλης Πέτρος τοῦ Σωκράτους 6) Στρίγγος ἢ Χριστοδούλου ἢ Γεωργιάδης Λεων. τοῦ Σ. 7) Βλαντᾶς ἢ Βούλγαρος Δημήτριος τοῦ Γεωργίου 8) Μπαρτζιώτας ἢ Μπαρτζιώκας Βασίλειος τοῦ Γεωργ. 9) Ζαχαριάδης ἢ Κούτρης Νικόλαος τοῦ Παναγιώτου 10) Τζήμας ἢ Σαμαρινιώτης Ἀνδρέας τοῦ Δημητρίου 11) Γεωργίου ἢ Σοφίας Βασίλειος τοῦ Γεωργίου 12) Μητρόπουλος Πασχάλης τοῦ Γρηγορίου 13) Δογάνης Θεόδωρος τοῦ Ἰωάννου 14) Μάξιμος Σεραφεὶμ τοῦ Μαξίμου 15) Μαυροειδὴς Ἐλευθέριος τοῦ Γεωργίου 16) Λειβαδᾶς Παναγιώτης τοῦ Γερασίμου 17) Μανιᾶς Ἰωάννης τοῦ Μιχαὴλ 18) Ντρενᾶς Λεωνίδας τοῦ Ἠλία 19) Γεωργακόπουλος Γεώργιος τοῦ Βασιλείου 20) Μακρίδης Σάββας τοῦ Μιλτιάδου 21) Παρτσαλίδης Δημήτριος τοῦ Μιχαὴλ 22) Δημητριάδης Στέφανος τοῦ Λεάνδρου 23) Λάμπρος Παναγιώτης τοῦ Ἰωάννου 24) Κιτσίκης Ἀλέξανδρος τοῦ Ἀντωνίου 25) Καραφλὸς Γεώργιος 26) Λεοντόπουλος Στέφανος 27) Μανδελενάκης Μιχαὴλ 28) Ἀξιώτου Μελπομένη τοῦ Γεωργίου 29) Γαρμπῆς Μανώλης 30) Γεωργιάδης Ἰωάννης 31) Παπᾶς Δημήτριος 32) Γεωργίου Γεώργιος 33) Χριστοφορίδης Κωνστ. 34) Στρατῆς Τάσος 35) Κυριαζῆς Πολύκαρπος 36) Ἀκριτίδου Μαρίκα 37) Σπανούδης Θέων 38) Κανάρης Στέφανος 39) Γιαλτιζόγλου Νέστ. 40) Μπαχαταρίδης Σεραφεὶμ 41) Παπαμαργαρίτης Β. 42) Γρίδης Στέλ. 43) Δρακόπουλος Γεώργιος 44) Μαρκουῖζος Κάρολος 45) Ἠπειρώσας Στέφανος 46) Μαρίνης Κωνστ. 47) Λιθοζόπουλος Κωνστ. τοῦ Δημ. 48) Χανάκης Παναγιώτης 49) Κοκόνογλου Λάζαρος 50) Καμπάνης Νικόλαος 51) Κολιὸς Δημ. τοῦ Βασιλείου 52) Λαμπρίδου Ἔλλη τοῦ Ἰωάννου Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Σεπτεμβρίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπὸ 2.12 π.ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 88734)10.12.48 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου, ἀπεστάλη ὑμῖν φάκελλος περιέχων διατάγματα, ἀποφάσεις καὶ λοιπὰ περὶ τῆς ἀντικαταστάσεως Δημάρχων Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν Συμβουλίων τοῦ Ν. Εὐβοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουλίου 1949 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ν. ΛΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Κ. Δημητρακοπούλου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Κ. Δημητρακοπούλου, καταχωρηθείσης ἐν τῷ βιβλίῳ ἐρωτ. ὑπ’ ἀριθ. 69 τῆς 29.10.48 περὶ τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς Τριφυλλίας, ἥτις, λόγῳ καθυστερήσεως τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου, ὑπέστη σοβαρὰς ζημίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ὑπάγεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, οὐδεμίαν ἔχοντος ἁρμοδιότητα ἐν προκειμένῳ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1949 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ν. ΛΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μουστρούφη. Κατὰ τὴν προπολεμικὴν περίοδον, ποσοστὸν 40% περίπου ἐπὶ τῶν ἐξαγομένων ἐλαιῶν μας, ἐξήγετο εἰς τὰς χώρας τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης καὶ κυρίως εἰς Ρουμανίαν, ἥτις ἀπερρόφα ποσοστὸν ἄνω τοῦ 30% τοῦ συνόλου τῶν εἰς ἐλαίας ἐξαγωγῶν μας. Λόγῳ τῆς μὴ ὑπάρξεως ἤδη ἐμπορικῶν συναλλαγῶν μετὰ τῶν χωρῶν τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ, ἡ ἐξαγωγὴ μας ἐλαιῶν, ἐμειώθη, ὡς ἦτο φυσικόν. Ἐντατικαὶ κατεβλήθησαν προσπάθειαι, ὅπως περιληφθῇ τὸ εἶδος τοῦτο εἰς τὰς μετὰ τῶν ξένων ἐπικρατειῶν συναπτομένας ἐμπορικὰς συμβάσεις, πλὴν ὅμως, ἐπειδὴ τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν τῶν χωρῶν τούτων δὲν ἔχει ἐθισθῆ εἰς τὴν κατανάλωσιν τῶν ἐλαιῶν, ἀπέβησαν ἄκαρποι αἱ σχετικαὶ προσπάθειαι ἡμῶν. Οὐχ ἧττον ὅμως, δὲν ἀπολείπει ἡ δυνατότης ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος μας τούτου εἰς τὰς χώρας ταύτας, λόγῳ τοῦ προβλεπομένου ἐν ἑκάστῃ ἐμπορικῇ συμφωνίᾳ, γενικοῦ κονδυλίου ἐξαγωγῶν μας ὑπὸ τὸν τίτλον «Διάφορα ἐμπορεύματα». Βάσει τῆς ρήτρας ταύτης, δύνανται οἱ ἐξαγωγεῖς μας νὰ πραγματοποιήσουν, δοκιμαστικῶς ἔστω, ἐξαγωγὰς ἐλαιῶν, ἵνα, ἐθιζομένης ἐν τῷ μεταξὺ τῆς καταναλώσεως, ὡς ἐν τῇ ἀναφερομένῃ εἰς τὸ ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου ἐξαγωγέων ἐλαιῶν Βόλου περιπτώσει τῆς Ρουμανίας, καταστῇ δυνατὸν ἀργότερον νὰ κατοχυρωθῇ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ εἴδους τούτου συμβατικῶς. Πάντως, κατὰ τὰς ἐπὶ θύραις διαπραγματεύσεις διμερῶν συμφωνιῶν, θέλουν καταβληθῇ καὶ πάλιν αἱ σχετικαὶ προσπάθειαι διὰ τὴν ὑπὸ τῶν οἰκείων χωρῶν ἀνάληψιν συμβατικῶν ὑποχρεώσεων διὰ τὴν εἰς αὐτὰς εἰσαγωγὴν ποσότητος ἑλληνικῶν ἐλαιῶν. VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4748)12.8.49 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τοῦ ἐν αὐτῷ συνημμένου ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία, διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 271)16.8.49 ἐγγράφου τοῦ ἰδιαιτέρου γραφείου τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἐνδιαφερόμενον διὰ τὴν μόνιμον ἀπασχόλησιν τῶν ἐργαζομένων μισθωτῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν πλουτοπαραγωγικὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ λιγνιτικοῦ πλούτου τῆς χώρας, συνηγόρησε κατ’ ἐπανάληψιν παρὰ τοῖς ἁρμοδίοις Ὑπουργείοις Μεταφορῶν, Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἐφοδιασμοῦ, ὅπως ληφθῶσι δραστήρια μέτρα διὰ τὴν κατανάλωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λιγνίτου. Ἀνασκοποῦντες ὅμως, τὴν μέχρι σήμερον ἐξέλιξιν τοῦ λιγνιτικοῦ προβλήματος φρονοῦμεν, ὅτι τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα δὲν ἔλαβον τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ τὴν ἐπαύξησιν τῆς καταναλώσεως τοῦ λιγνίτου καὶ διὰ τὴν σταθεροποίησιν ταύτης ἐντεῦθεν ἐμφανίζεται ἑκάστοτε ὑπὸ ὀξεῖαν μορφὴν τὸ πρόβλημα τῆς ἀπασχολήσεως τῶν λιγνιτεργατῶν. Ἐσχάτως ἐθέσαμεν καὶ αὖθις ἐνώπιον τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων τὸ πρόβλημα τοῦ ἑλληνικοῦ λιγνίτου, ἀπευθύναντες τὸ ὑπ’ ἀριθ. 34303)26.7.49 ἐκτενὲς ἔγγραφόν μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ὑποδείξαντες τὴν σύστασιν εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς μελέτην τοῦ προβλήματος τούτου καὶ ὑπόδειξιν τῶν προσφορωτέρων μέτρων, δι’ ὧν θὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ μόνιμος ἀπασχόλησις τῶν λιγνιτεργατῶν. Τὸ πρόβλημα τῆς ἀπασχολήσεως τῶν λιγνιτεργατῶν εἶναι μοιραίως συνδεδυασμένον μὲ τὴν συνεχῆ καὶ μεγάλην ἐκμετάλλευσιν τοῦ λιγνιτικοῦ πλούτου τῆς χώρας μας. Ἐὰν δὲν ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τρόπον πρόσφατον τὸ πρόβλημα τοῦ λιγνίτου, ἡ βιοποριστικὴ ἀπασχόλησις τῶν λιγνιτεργατῶν θὰ εἶναι προβληματική. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας συνηγόρησε κατ’ ἐπανάληψιν ὑπὲρ τῆς ἐντατικῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ λιγνίτου, ἀλλ’ οὐσιαστικῶς ἁρμόδια διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τούτου εἶναι τὰ Ὑπουργεῖα Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ὑπουργεῖα Ἐφοδιασμοῦ καὶ Μεταφορῶν, τὰ ὁποῖα ἀσκοῦν τὴν πολιτικὴν τῶν καυσίμων καὶ ἑπομένως δύνανται διὰ τῆς καταλλήλου πολιτικῆς νὰ ἐπηρεάσωσιν εὐμενῶς ἢ δυσμενῶς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ λιγνιτικοῦ πλούτου. Ὅταν αἱ ἐπιχειρήσεις, αἵτινες ἐκμεταλλεύονται τὰ λιγνιτωρυχεῖα δὲν δύνανται νὰ διαθέσωσι τὸν ἐξορυσσόμενον λιγνίτην, εἶναι μοιραῖον καὶ ἀναπόφευκτον νὰ προβῶμεν εἰς ἀπόλυσιν τοῦ προσωπικοῦ αὐτῶν, μὲ δυσαρέστους κοινωνικὰς συνεπείας. Ἐκ τῶν κειμένων νόμων δὲν ὑπάρχει εὐχέρεια ἀπαγορεύσεως τῶν ἀπολύσεων. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας σκοπεῖ νὰ ἐπεκτείνῃ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 118)45 «περὶ ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς ἀνεργίας καὶ εἰς τοὺς λιγνιτωρύχους, ἀλλὰ τοῦτο θὰ πραγματοποιηθῇ μετὰ τὴν ἔγκρισιν τοῦ ὑπὸ ἔγκρισιν τροποποιητικοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ν. 118)45. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Αὐγούστου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργ. Ἐφοδ. καὶ Διανομῶν αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πρεβέζης κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3815 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 257 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν, βάσει στοιχείων παρασχεθέντων ὑπὸ τῶν οἰκείων Νομαρχῶν, προέβη εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 139247)13221 τοῦ 1948 ἀποφάσεως, δι’ ἧς ὑπήχθη ἐπισιτιστικῶς ἡ περιφέρεια Φιλιππιάδος εἰς τὸν Νομὸν Ἄρτης. Ἤδη, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 95347)18479 ἀπὸ 14.7.49 ἀποφάσεως ὑπήχθη τὸ Ἀποθηκευτικὸν Κέντρον Φιλιππιάδος εἰς τὸν Ν. Πρεβέζης, εἰς ὃν καὶ διοικητικῶς ἀνήκει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1949 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Εἰδικὸς Σύμβουλος

Β. ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Χ. Καραΐσκου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3323)49 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως 242/ τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Χ. Καραΐσκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 94427 20)49 τηλεγραφήματός της πρὸς τὴν περιφερειακὴν ὑπηρεσίαν Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν Δράμας, ἐντέλλεται τὴν χορήγησιν τροφίμων εἰς τοὺς ἐπαναπατριζομένους συμμοριοπλήκτους καὶ πέραν τριμήνου ἀπὸ τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ των καὶ μέχρις ὁριστικῆς διαγραφῆς των ἐκ τῶν πινάκων περιθάλψεως τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1949 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Εἰδικὸς Σύμβουλος

Β. ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ν. Πετρίδη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 141)27.4.49 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη, σχετικῶς μὲ ἐπέκτασιν τῆς δωρεὰν χορηγήσεως ἀλεύρων καὶ εἰς τοὺς ἀπόρους τῶν ἄνω τῶν 3.000 κατοίκων πόλεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου τούτου θὰ ἀπαιτήσῃ δαπάνην ἀνερχομένην εἰς τὸ ποσὸν τῶν δρχ. (2.650.000.000) δύο δισεκατομμυρίων ἑξακοσίων πεντήκοντα ἑκατομμυρίων μηνιαίως καὶ ἀνάλογον κατὰ συνέπειαν αὔξησιν τῶν πρὸς τοῦτο πιστώσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, διὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς ὁποίας δαπάνης ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουλίου 1949 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Εἰδικὸς Σύμβουλος

Β. ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ

Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀντωνίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3081)15.6.49 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀντωνίου, σχετικῶς μὲ διαπραχθεῖσαν κατάχρησιν χρημάτων τοῦ Δημοσίου ὑπὸ τῶν ἐμπόρων διανομέων Γ. Καφαντάρη καὶ Λ. Ἀθανασούλα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐξ ἐνεργηθείσης προσωρινῆς ἐρεύνης ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Καρδίστης, οὐδεμία εὐθύνη βαρύνει προϊστάμενον ἢ ἄλλους ὑπαλλήλους τῆς ἐκεῖσε ΠΥΕΔ. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν, ὅτι διετάχθη ὑπὸ οἰκείου Νομάρχου, κατόπιν ἐντολῆς ἡμῶν, διοικητικὸς ἔλεγχος ἀσκηθείσης παραλλήλως ποινικῆς ἀγωγῆς κατὰ τῶν εἰρημένων ἐμπόρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουλίου 1949 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Εἰδικὸς Σύμβουλος

Β. ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Δ. Θεοχαρίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 169 (ἡμερ. καταθ. 16.5.49) ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, ὡς πρὸς τὰ ληφθέντα μέτρα διὰ τὴν ἐπάρκειαν εἰδῶν τινων διατροφῆς ἀνὰ τὴν χώραν καὶ τὴν προσπάθειαν διατηρήσεως τῶν τιμῶν εἰς λογικὰ ἐπίπεδα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αʹ. Ζυμαρικά Καθ’ ἕκαστον μῆνα ἐνεργεῖται διανομὴ εἰς τὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας ἡμισείας ὀκᾶς ζυμαρικῶν κατ’ ἄτομον. Τελευταίως, καὶ ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τοῦ Ὑπουργείου ὑφ’ ἡμῶν, ἡ διανομὴ τῶν ζυμαρικῶν εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ηὐξήθη εἰς μίαν ὀκᾶν κατ’ ἄτομον. Ἡ διανομὴ τῶν ζυμαρικῶν δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι εἶναι μία τῶν τακτικωτέρων διανομῶν εἰδῶν τροφίμων ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ δελτίου. Παρὰ ταῦτα, δι’ ἐπανειλημμένων διαβημάτων μας, ἐπεστήσαμεν τὴν προσοχὴν τῆς Οἰκονομικῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς διὰ τὴν αὔξησιν τῆς ἀποστελλομένης ποσότητος λευκῶν ἀλεύρων Ἀμερικῆς. Ἡ ἐπιτυχὴς αὕτη προσπάθεια ἔσχε τὴν ἐφαρμογήν της ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰουλίου 1949, καθ’ ὃν διετέθησαν 5.000 τόννοι ἀλεύρων εἰς τὰ μακαρονοποιεῖα τῆς χώρας ἔναντι τῶν μέχρι τοῦδε διανεμομένων 3.500 τούτων. Ὡς πρὸς τὴν διατήρησιν τῆς τιμῆς τοῦ εἴδους εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα, τοῦτο ἔχει κατορθωθῆ διὰ τῶν συχνῶν διανομῶν εἰς τὸν πληθυσμὸν ὡς καὶ τῶν εἰδικῶν τοιούτων (Δημοσίων Ὑπαλλήλων), αἵτινες δὲν δικαιολογοῦσι πλέον τὴν συζήτησιν τοῦ εἴδους ἐκ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς καὶ κατὰ συνέπειαν, δὲν ὑφίσταται περιθώριον αὐξήσεως τῆς τιμῆς. Βʹ. Ὄσπρια Ὡς πρὸς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβε τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐπαρκείας εἰς ὄσπρια καὶ τὴν εἰς χαμηλὰς τιμὰς προσφορὰν των εἰς τὴν κατανάλωσιν, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον κατὰ τὸ παρελθὸν ἐδέσμευσε πᾶσαν ποσότητα ὀσπρίων εἰσαγομένων παρὰ τῆς Ἑνώσεως Εἰσαγωγῶν Ὀσπρίων καὶ τελευταίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ, 30771 τῆς 25.2.49 ἀποφάσεώς του, ἀπηγόρευσε τὴν ἐλευθέραν διάθεσιν τῶν παρὰ τῆς Ἑνώσεως ταύτης εἰσαγομένων ἑκάστοτε ὀσπρίων, ἄνευ ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργείου. Τὰ εἰσαγόμενα ὄσπρια τιθέμενα εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου κατόπιν τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως καὶ κοστολογούμενα παρ’ αὐτοῦ διατίθενται εἰς χαμηλὰς τιμὰς διὰ τῶν δελτίων εἰς τὸν πληθυσμὸν ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Ἐπὶ πλέον μὲ τὰς ἰδίας τιμὰς διατίθενται εἰς Νοσοκομεῖα, Ἱδρύματα, Στρατιωτικὰς Μονάδας καὶ ἄλλας ὀργανώσεις. Γʹ. Ἔλαιον Τὸ Ὑπουργεῖον ἐπεδίωξε καὶ ἐπέτυχε τὴν εἰσαγωγὴν ἱκανῶν ποσοτήτων σπορελαίου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου, αἵτινες καὶ διανέμονται βάσει τοῦ δελτίου εἰς ὁλόκληρον τὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας. Ἐκ παραλλήλου ἐπετράπη καὶ ἤρχισεν ἤδη εἰσαγωγὴ ἐλαιοσπόρων καὶ ἰχθυελαίων. Τέλος ἐπεδιώξαμεν καὶ ἐπετύχομεν τὴν εἰσαγωγὴν βρωσίμων σπορελαίων πλήρως ραφινὲ παρὰ παντὸς ἰδιώτου δι’ ἰδίου τούτου συναλλάγματος. Διὰ τῶν ἀνωτέρω ληφθέντων μέτρων, ἄνευ τῶν ὁποίων, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου κατὰ τὰς προβλέψεις ἐμπόρων θὰ εἶχεν ἀνέλθει καὶ διατηρηθῆ εἰς τὰς 40.000 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ἐκ παραλλήλου δὲ καὶ διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως ἐπιβολῆς διατιμήσεως καὶ παρακρατήματος ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου, ἐπετεύχθη σήμερον ὄχι μόνον ἡ συγκράτησις τῆς τιμῆς του, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐλαφρὰ πτῶσις του, πιστεύομεν δέ, ὅτι λόγῳ τῶν ληφθέντων μέτρων καὶ τῆς προβλεπομένης καλῆς ἐσοδείας, λίαν συντόμως ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου θὰ παρουσιάσῃ σοβαρὰν κάμψιν. Δʹ. Ὄρυζα Ὡς πρὸς τὴν ὄρυζαν εἶναι γνωστόν, ὅτι μέχρι τοῦδε ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πρακτικῶς ἐστηρίχθη μόνον ἐπὶ τῆς ἐγχωρίας παραγωγῆς, διότι τὸ Κράτος δὲν ἐστάθη δυνατὸν νὰ εἰσαγάγῃ ὄρυζαν, εἴτε, διότι δὲν εἶχεν ἄδειαν τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Τροφίμων (ἀλλοκασιὸν), εἴτε διότι δὲν διέθετε πιστώσεις εἰς συνάλλαγμα πρὸς ἀγορὰν ὀρύζης. Ἤδη ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τοῦ ἤδη ἐν ἐνεργείᾳ Ὑπουργοῦ, ἠγοράσθησαν καὶ συμπληροῦται ἡ ἀγορὰ 10.000 τόννων, ἡ δὲ ἀλλοκασιὸν ηὐξήθη ἀπὸ 10.000 τόν. κατ’ ἔτος (ὡς ἦτο τὸ 1948) εἰς 15.000 τόννους τὸ ἑξάμηνον.

ΓΕΝΙΚΑ

Ἡ βελτίωσις τῆς καταστάσεως ὡς πρὸς τὰς βασικὰ αὐτὰ εἴδη διατροφῆς, ἡ μέριμνα δι’ ἄλλα διὰ τὰ ὁποῖα ἐπῆλθεν ἐπίσης ἐπάρκεια (π.χ. τὸ κρέας) ἀποδεικνύει, ὄχι μόνον τὴν μέριμνα, ἀλλὰ καὶ τὴν συστηματικότητα μεθ’ ἧς παρακολουθεῖται ἤδη τὸ πρόβλημα τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν. Ἀλλὰ γενικῶς ἐπὶ τοῦ προβλήματος εἶναι δυσχερὲς ν’ ἀπαντήσῃ κανείς, διότι τοῦτο ἐκφεύγει πλέον τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ἀλλὰ ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν εὐθύνην ὅλων τῶν μετεκλογικῶν Κυβερνήσεων. Διότι εἰς τὸν σχηματισμὸν τῶν τιμῶν ἐπενεργοῦν πλεῖστοι παράγοντες, ἀνεφοδιασμοῦ, νομισματικοί, ψυχολογικοί, ἀσφαλείας κλπ. οἵτινες δὲν βαρύνουν μόνον, οὔτε τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, οὔτε τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ

Ἀκριβὲς Ἀντίγραφον Ὁ Προϊστάμενος Διεκπεραιώσεως. στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Λαυρεντίδη καὶ Χ. Καραΐσκου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3364)23.6 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 246 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Λαυρεντίδη καὶ Χ. Καραΐσκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ συμπλήρωσις τῶν κενῶν θέσεων τῶν Περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν, τελειοῦται ἤδη. Ἡ σημειωθεῖσα εἴς τινας τούτων καθυστέρησις, ὀφείλεται εἰς τὰς ἀπαιτουμένας διατυπώσεις ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὴν μὴ ἔγκαιρον ὑποβολὴν τῶν οἰκείων δικαιολογητικῶν ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων προκειμένου περὶ προσλήψεως ὑπαλλήλων τὸ πρῶτον. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ ἐνίους ὑπαλλήλους τῶν Περιφ. Ὑπηρεσιῶν, οἵτινες δὲν μετέβησαν εἰσέτι εἰς τὰς ὀργανικὰς των θέσεις, παρέχομεν τὴν πληροφορίαν, ὅτι διὰ τοὺς ἀδικαιολογήτως παραμένοντας ἐνταῦθα ἐφηρμόσθη ἡ διὰ τοῦ ἄρθρου 33 παρ. 2 Α. Ν. 786)48 διάταξις διακοπῆς τῆς μισθοδοσίας των, παραλλήλως δὲ ἠσκήθη πειθαρχικὴ κατ’ αὐτῶν δίωξις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουλίου 1949 Ἐντολῇ τοῦ Ὑπουργοῦ

Ὁ Εἰδικὸς Σύμβουλος

Β. ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργ. Μεταφορῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Τρικάλων κ.κ. Α. Ταλιαδούρου καὶ Φ. Κωτούζα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5414)13.9.49 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Τρικάλων κ.κ. Α. Ταλιαδούρου καὶ Φ. Κωτούζα, ἐπὶ τῆς μὴ πραγματοποιήσεως ἀνταποκρίσεως μεταξὺ ἁμαξοστοιχιῶν Σ.Ε.Κ. καὶ σιδηροδρόμων Θεσσαλίας εἰς Παλαιοφάρσαλον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Ἑταιρεία Σιδ)μων Θεσσαλίας, λόγῳ κυρίως τοῦ ἐπισφαλοῦς τῆς κυκλοφορίας τῶν ἁμαξοστοιχιῶν της ἐν ὥρᾳ νυκτός, δὲν δύναται, πρὸς τὸ παρόν, νὰ προσαρμόσῃ τὰ δρομολόγιά της πρὸς τὰ τῶν Σ.Ε.Κ., εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπιτυγχάνεται ἀνταπόκρισις τῶν ἁμαξοστοιχιῶν τῶν δύο δικτύων εἰς Παλαιοφάρσαλον. Κατόπιν τούτου ἀποδεχόμενοι σχετικὴν πρότασιν τῆς Γεν. Δ)νσεως τῶν Σ.Ε.Κ. διὰ ταυταρίθμου ἐγγράφου ἡμῶν, ἐδώσαμεν αὐτῇ ἐντολήν, ὅπως προέλθῃ εἰς σχετικὰς συνεννοήσεις μετὰ ἰδιωτῶν αὐτοκινητιστῶν Λαρίσης καὶ Τρικάλων πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινοῦ δι’ αὐτοκινήτων. Συνημμένως ἀποστέλλομεν ὑμῖν ἀντίγραφον τοῦ προειρημένου ταυταρίθμου ἐγγράφου ἡμῶν, πρὸς τὴν Γενικὴν Δ)νσιν τῶν ΣΕΚ καὶ τῶν σχετικῶν ἀναφορῶν ὑπ’ ἀριθ. 307526)30.9.49 τῆς Γεν. Δ)νσεως ΣΕΚ καὶ ὑπ’ ἀριθ. 31241)21.10.49 τῆς Ἑταιρείας Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Νοεμβρίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ

Πρὸς τὴν Γεν. Διεύθυνσιν Σ.Ε.Κ. Δ)νσιν Ἐκμ)σεως. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 307526)30.9.49 ὑμετέρας ἀναφορᾶς καὶ κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 31117)8.10.49 ἐγγράφου τῆς Ἑταιρείας Σιδ)μων Θεσσαλίας πρὸς ὑμᾶς καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 31241)21.10.49 ἀναφορᾶς αὐτῆς πρὸς ἡμᾶς τὴν ὁποίαν διαβιβάζομεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ καὶ ἐν τῇ ὁποίᾳ αὕτη δηλοῖ, ὅτι δὲν δύναται πρὸς τὸ παρόν, νὰ ρυθμίσῃ τὰ δρομολόγια αὐτῆς ἀνταποκρίσει, πρὸς τὰ τῶν Σ.Ε.Κ., γνωρίζομεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι συμφωνοῦμεν πρὸς τὴν ἐν προκειμένῳ πρότασιν ὑμῶν, ὅπως, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινοῦ συμβληθῆτε μετὰ τῶν ἰδιωτῶν αὐτοκινητιστῶν Λαρίσης καὶ Τρικάλων. Τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐνεργείας ὑμῶν παρακαλοῦμεν, ὅπως γνωρίσητε καὶ εἰς ἡμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Σεπτεμβρίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ

Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν Γεν. Δ)νσιν Σιδ)μων Δ)νσιν Ἐκμ)σεως. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 82174 τῆς 19 τρέχ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 307350 τῆς 17 π.μ. ἐπιστολὴν τῶν Σ.Ε.Κ. πρὸς ἡμᾶς, σχετικῶς μὲ τὴν συνδεδυασμένην ὑπηρεσίαν ἐπιβατῶν εἰς γέφυραν Παλαιοφαρσάλου, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐπιβατῶν τῶν πρὸς Καλαμπάκαν σταθμῶν μας, ἀπηντήσαμεν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 31117 τῆς 8 τρέχοντος ἐπιστολῆς μας ἧς ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν τῇ παρούσῃ. Διὰ τῆς ὡς ἄνω ἐπιστολῆς μας ἀνεκοινώσαμεν εἰς τοὺς Σ.Ε.Κ., ὅτι πρὸς τὸ παρόν, δὲν εἶναι δυνατὴ ἀτυχῶς ἡ ἀνταπόκρισις εἰς γέφυραν Παλαιοφαρσάλου τῶν ἡμετέρων ἁμαξοστοιχιῶν μετὰ τῶν ἰδικῶν των, καθ’ ὅσον τὰ δρομολόγια τῶν ἡμετέρων ἁμαξοστοιχιῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμίζωνται κατὰ τρόπον καθιστῶντα δυνατὴν τὴν ἀνταπόκρισιν αὐτῶν εἰς Παλαιοφάρσαλον, λόγῳ κυρίως τοῦ ἐπισφαλοῦς εἰσέτι τῆς κυκλοφορίας τῶν ἡμετέρων ἁμαξοστοιχιῶν ἐν ὥρᾳ νυκτός.

Διατελοῦμεν μετὰ πλείστης ὑπολήψεως

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

(Ὑπογραφὴ) Ἐν συνεχείᾳ τῆς πρὸς ἡμᾶς παρουσιάσεως βουλευτῶν Θεσσαλίας καὶ τῶν σχετικῶν συζητήσεων, αἵτινες ἔλαβον χώραν μεταξὺ αὐτῶν, ἡμῶν καὶ τῶν Θεσ)κῶν Σιδ)μων ἀπηυθύναμεν πρὸς τοὺς τελευταίους τούτους, ἤδη ἀπὸ τῆς 17ης Σ)βρίου σχετικὴν ἐπιστολήν. Δεδομένου, ὅτι ἐπὶ τῆς ἐπιστολῆς ταύτης δὲν ἔσχομεν εἰσέτι ἀπάντησιν τινὰ ἀναφέρομεν ὑμῖν τοῦτο ἵνα εὐαρεστούμενοι δώσητε τὴν περαιτέρω συνέχειαν ἄλλως, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινοῦ θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην ὅπως συμβληθῶμεν μὲ ἰδιώτας αὐτοκινητιστὰς Τρικκάλων καὶ Λαρίσης, οἵτινες ἄλλωστε ἔχουν ἤδη προσαρμόσει τὰ δρομολόγιά των πρὸς τὴν ὥραν τῆς ἐκ Λαρίσης ἀναχωρήσεως τῆς ἁμαξοστοιχίας 16. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Σεπτεμβρίου 1949

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3214)2054 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 232 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μπουρνιᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν προστασίαν τῶν ἀπολυθέντων συνεπείᾳ τοῦ Α. Ν. 843)1948 ὑπαλλήλων τῶν Λιμενικῶν Ταμείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐν ἄρθρῳ 10 τοῦ Α. Ν. 843)48 «περὶ καταργήσεως τῶν φόρων ἐπὶ κυκλοφορίας τῶν ἀγαθῶν καὶ ἀναπληρώσεως τῶν ἐξ αὐτῶν ἐσόδων» ἐλήφθη μέριμνα δι’ ἅπαντας τοὺς ὑπαλλήλους, οἵτινες ὑπηρέτουν εἰς ὑπηρεσίας βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν ὑπὲρ διαφόρων Νομικῶν Προσώπων φορολογιῶν, αἵτινες κατηργήθησαν ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου. Οὕτως, ὅσον ἀφορᾷ τὸ εἰς ἐκτάκτους ὑπηρεσίας βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν καταργηθεισῶν φορολογιῶν ὑπηρετοῦν προσωπικόν, ἀπολυθὲν ἀπὸ τῆς 10ης Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. δικαιοῦται ἀποζημιώσεως ὁριζομένης ὑπὸ τοῦ νόμου 2112, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη, δυναμένης δὲ νὰ φθάσῃ τὸ ποσὸν τῶν ἕξ μηνιαίων μισθῶν, ἐξ αὐτοῦ δὲ οἱ ἐπὶ μηνιαίῳ μισθῷ ὑπάλληλοι καὶ ὑπηρέται, ἀπολαύουσι μέχρι 31 Δεκεμβρίου ἐ. ἔ. δικαιώματος προτιμήσεως κατὰ τὴν πλήρωσιν κενῶν ἢ κενοθησομένων θέσεων, ἑτέρων ἐκτάκτων ὑπηρεσιῶν τοῦ οἰκείου Νομικοῦ Προσώπου. Ἐπίσης οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰς καταργουμένας ἀπὸ 1ης Ἰουλίου ἐ. ἔ θέσεως τοῦ μονίμου καὶ τακτικοῦ ὑπαλληλικοῦ καὶ τοῦ τακτικοῦ ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ νομικοῦ τινὸς προσώπου, τοποθετοῦνται κατὰ σειρὰν ἀρχαιότητος εἰς ὑπαρχούσας ἢ ἰσοβάθμους ἢ ἀντιστοίχους κατὰ μισθὸν κενὰς θέσεις τῶν ἄλλων τακτικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ αὐτοῦ νομικοῦ προσώπου δυνάμενοι νὰ τοποθετηθῶσι τῇ αἰτήσει των καὶ εἰς κενὰς θέσεις ἐκτάκτων ὑπηρεσιῶν. Ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχον κατὰ τὴν 10ην Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. δεκαετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν, ἠδύναντο μέχρι 15 Φεβρουαρίου ἐ. ἔ. νὰ ὑποβάλωσιν παραίτησιν γενομένην αὐτοδικαίως ἀποδεκτὴν ἵνα δικαιωθῶσι συντάξεως. Τέλος ὅσον ἀφορᾷ τοὺς εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ ὁπωσδήποτε ὑπηρετοῦντας κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ἀνωτέρου νόμου, ὡρίσθη, ὅτι οὗτοι διατηροῦνται ἐν ὑπηρεσίᾳ ὡς ὑπεράριθμοι, μέχρι τῆς ἐντάξεώς των εἰς ἑτέραν ἀνάλογον θέσιν τοῦ οἰκείου νομικοῦ προσώπου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 10 Ἰουνίου 1949 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία (ἀριθ. ἐγγραφῆς εἰς τὰ βιβλία ἐρωτ. 217). Ὁ μισθὸς τῶν ἐφημερίων καθωρίσθη ἀπὸ 1 Σεπτεμβρίου 1947 ὡς κάτωθι:

Οἱ ἐφημέριοι πλὴν τοῦ ὡς ἄνω μισθοῦ, λαμβάνουσι καὶ τὰς ἀμοιβὰς ἐκ διαφόρων ἱεροπραξιῶν, δι’ ὧν βελτιοῦσι τὰς ἀποδοχὰς αὐτῶν. Σχετικῶς γνωρίζομεν, ὅτι εἰς τὴν συσταθεῖσαν διὰ τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος τῶν μισθῶν ἐπιτροπήν, ἀνετέθη ἡ μελέτη τῆς βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν Δημ. ὑπαλλήλων καὶ ἐφημερίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουνίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ἰωάν. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 229 ἐρωτήσεως τοῦ συναδέλφου κ. Ι. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατ’ ἀρχὴν οἱ ἐκτελωνισταὶ εἶναι κλάδος ἰδιωτικῆς ἐργασίας, λόγῳ τῆς φύσεώς του, ἐλεγχόμενος καὶ ἐποπτευόμενος ὑπὸ τῆς Διοικήσεως. Ὁ Ἐκτελωνιστὴς ἐκπροσωπεῖ ἐνώπιον τῶν τελωνειακῶν ἀρχῶν τὸν κύριον τοῦ ἐμπορεύματος καὶ προστατεύει τὰ συμφέροντά του, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, συνήθως ἀδυνατεῖ νὰ πράξῃ οὗτος (κύριος τοῦ ἐμπορεύματος), λόγῳ ἀγνοίας τῶν ἀπαιτουμένων πολυπλόκων τελωνειακῶν διατυπώσεων καὶ ἀπειρίας του περὶ τὰ δασμοτεχνικὰ ζητήματα. Προκειμένου περὶ τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, δὲν συντρέχουσιν αἱ ὡς ἄνω προϋποθέσεις, αἵτινες θὰ ἠδύναντο νὰ δικαιολογήσουν τὴν ὑποχρεωτικὴν χρησιμοποίησιν ἐκτελωνιστοῦ. Ἐκτὸς τούτου ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νόμου 5253 παρέχεται τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκτελωνισμοῦ, εἰς τὸν κύριον τοῦ ἐμπορεύματος. Κατὰ συνέπειαν, τόσον ἐκ τοῦ σκοποῦ τοῦ νόμου, ὅσον καὶ βάσει τῆς εἰρημένης διατάξεως δὲν ὑποχρεοῦται τὸ Δημόσιον καὶ τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου εἰς τὴν χρησιμοποίησιν ἐκτελωνιστοῦ. Ὁ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ ἀπὸ 25.10.1933 ἐκτελεστικοῦ τοῦ Ν. 5253 Δ)τος θεσπισθεὶς περιορισμὸς τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου παρασχεθέντος εἰς τὸν κύριον τοῦ ἐμπορεύματος δικαιώματος ἐκτελωνισμοῦ τοῦ ἐμπορεύματός του, ἐθεσπίσθη ἀκύρως καὶ ὡς ἐκ τούτου στερεῖται ἐννόμων συνεπειῶν συμφώνως πρὸς σχετικὴν γνωμοδότησιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Ἡ Διοίκησις οὐδεμίαν μεταβολὴν ἐπέφερεν εἰς τὴν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου 5253 δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κεφαλληνίας κ. Α. Δημητράτου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2463 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου ἀποσταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (ἀρ. βιβλ. ἐρωτ. 185) τοῦ βουλευτοῦ Κεφαλληνίας κ. Α. Δημητράτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ μισθολόγιον τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ν.Π.Δ.Δ. ἐξωμοιώθη ἀπολύτως πρὸς τὸ τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 298188)1947 κοινῆς Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως ἁπάντων τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, δημοσιευθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 162 τοῦ 1947 Φ.Ε.Κ. (Τεῦχος Βʹ). Ἐπὶ τῶν ἀναφερομένων, ἐν τῇ αὐτῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν αἰτημάτων τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ν.Π. Δ.Δ., γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι αὕτη ἀνετέθη εἰς τὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως συγκροτηθεῖσαν μικτὴν ἐξ Ὑπουργῶν καὶ ἀντιπροσώπων τῶν ἐνδιαφερομένων Ὑπαλλήλων Ἐπιτροπήν, ἥτις καὶ ἐπελήφθη ἤδη τῆς μελέτης τοῦ θέματος τούτου. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν δημοσιευθέντα ὑπ’ ἀριθ. 913)49 Α. Ν. ἀναφορικῶς μὲ τὰς ἀποδοχὰς τῶν Ὑπαλλήλων τῶν Ν. Π.Δ.Δ., ἡ ἰσχὺς τούτου δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀνεστάλη προσωρινῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουλίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4062 ἐ. ἔ. ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 267 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γιαννοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὰ ληφθέντα παρ’ ἡμῶν μέτρα ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι αἱ ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 1010)1937 «περὶ Κώδικος Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας» καὶ λοιπῶν περὶ Ἀγροφυλακῆς διατάξεων, προβλεπόμενοι ἄμεσοι εἰσφοραὶ ἐπὶ τῆς γεωργικῆς, κτηνοτροφικῆς κλπ. παραγωγῆς, ἐπιμελῶς βεβαιούμεναι καὶ εἰσπραττόμεναι, δύνανται κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν νὰ ἐπαρκέσωσιν εἰς τὰς δαπάνας τῶν περιφερειακῶν Ταμείων Ἀγροφυλακῆς. Εἰς τὸ συμπέρασμα τοῦτο κατελήξαμεν ἐκ τοῦ γεγονότος ἀφ’ ἑνός μέν, ὅτι ἀνέκαθεν ἡ Ἀγροφυλακὴ ἐστηρίζετο ἐπὶ τῶν εἰσφορῶν τῶν κτηματιῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐκ τῆς μελέτης τῶν ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν τεθέντων παρὰ τῶν Π.Τ.Α., συμφώνως τῷ Ν. Δ)τι 630)1948, στοιχείων περὶ τῆς οἰκονομικῆς αὐτῶν καταστάσεως κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1947–48, ἐξ ὧν διεπιστώθη, ὅτι αἱ ἐξ εἰσφορῶν ἐπὶ τῶν μεταφερομένων καὶ ἐξαγομένων ἀγαθῶν εἰσπράξεις τῆς Ἀγροφυλακῆς (αἵτινες κατηργήθησαν σήμερον διὰ τοῦ Α. Ν. 843) 1948) ἀνῆλθον κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος εἰς τὸ βεβαιωθέν, ἀλλὰ μὴ εἰσπραχθὲν ἔσοδον ταύτης ἐξ εἰσφορῶν ἐπὶ τῶν παραγομένων γεωργικῶν προϊόντων (στοιχ. β τῆς παραγρ. 2 ἄρθρ.

32 Α. Ν. 1010)1937).

Εἰς τὴν ἀπόδοσιν τῶν ἀμέσων εἰσφορῶν μετὰ βεβαιότητος ἀποβλέποντες, ἐξεδώσαμεν μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δημ. Τάξεως, κοινὴν ἀπὸ 15 Ἰουλίου ἐ. ἔ. ἀπόφασιν, δι’ ἧς παρεσχέθη εἰς τὰ περιφερειακὰ Ταμεῖα Ἀγροφυλακῆς ἡ δυνατότης ἐπιβολῆς τῆς κατὰ στρέμμα Ἀγροτικῶν κτημάτων καὶ κατὰ ρίζαν δένδρου εἰσφορᾶς (στοιχ. α τῆς παρ, 2 ἄρθρ. 32 Α. Ν. 1010)1937) ἀναπροσαρμοσθείσης εἰς λογικὰ ἀνώτατα ὅρια, ὡς ἐπίσης ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν παραγομένων ἀγαθῶν, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ ἐλαίου, ἢ τῆς εἰκαζομένης παραγωγῆς αὐτῶν. Ἡ διὰ τῆς ἐπιβολῆς τῶν ἀμέσων εἰσφορῶν ἐπιβάρυνσις τῶν κτηματιῶν περὶ ἧς ἐκφράζεται παρὰ τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ ἀνησυχία, δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ αἰσθητή, δοθέντος, ὅτι τὸ δημόσιον καταργοῦν διὰ τοῦ Α. Ν. 843)48 τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ φόρους ἐπὶ τῆς γεωργικῆς καὶ κτηνοτροφικῆς παραγωγῆς, κατέστησεν δυνατὴν τὴν ἐπιβολὴν τοιούτων φόρων ὑπὲρ τῶν ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ τῶν Π.Τ.Α. πρὸς ἀντικατάστασιν τῶν καταργηθέντων ἐσόδων των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1949

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4214 ἐ. ἔ. ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 273 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἀγροφυλακῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς καταργήσεως ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 843)1948 τῶν ἐπὶ τῆς γεωργικῆς καὶ κτηνοτροφικῆς παραγωγῆς φόρων τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς ἐκ ταύτης ἐπελθούσης μειώσεως τῶν βαρῶν τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς θιγέντας ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου ὀργανισμούς, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὰ περιφερειακὰ ταμεῖα Ἀγροφυλακῆς, ὅπως ἀναπληρώσωσι τὰ ἐξ εἰσφορῶν ἐπὶ τῶν μεταφερομένων καὶ ἐξαγομένων ἀγαθῶν ἔσοδα αὐτῶν, καταργηθέντα ὑπὸ τοῦ ἰδίου νόμου δι’ ἐπιβολῆς ἀμέσων φόρων ἐπὶ τῆς παραγωγῆς εἰσφορῶν. Τοιαῦται εἰσφοραὶ ἐπὶ τῶν παραγομένων γεωργικῶν προϊόντων ἢ τῆς εἰκαζομένης παραγωγῆς αὐτῶν, ὡς ἐπίσης εἰσφοραὶ κατὰ στρέμμα ἀγροτικῶν κτημάτων καὶ κατὰ ρίζαν δένδρου, προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 1010)1937 «περὶ Κώδικος Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας», ἐπετράπη διὰ τῆς ἀπὸ 15 Ἰουλίου ἐ.ἔ. κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Δημοσίας Τάξεως καὶ Οἰκονομικῶν, ὅπως ἐπιβάλωνται ὑπὸ τῶν διοικούντων τὰ περιφερειακὰ Ταμεῖα Ἀγροφυλακῆς Συμβούλια. Τὰ ἐκ τῶν ἀνωτέρω εἰσφορῶν ἔσοδα τῆς ἀγροφυλακῆς, ὁμοῦ μετὰ τῶν ἐσόδων τῶν λοιπῶν ὑπὲρ αὐτῆς ἀμέσων εἰσφορῶν, κρίνονται κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν ἐπαρκῆ διὰ τὴν κάλυψιν τῶν δαπανῶν της, δεδομένου, ὅτι αὕτη ἠδυνήθη πάντοτε διὰ τῶν πόρων τούτων νὰ θεραπεύσῃ τὰς ἀνάγκας της, ὡς τοῦτο ἐξάγεται καὶ ἐκ τῆς μελέτης τῶν ὑποβληθέντων ἡμῖν ὑπὸ τῶν Π.Τ.Α. τῆς χώρας, συμφώνως τῷ Ν. Δ. 630)1948, στοιχείων οἰκονομικῆς καταστάσεως τούτων κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1947–48. Ἡ ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ, προβαλλομένη πρότασις ἐπιβολῆς εἰδικῆς φορολογίας ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἰδῶν, ἐπὶ πλέον τῆς εἰσπραττομένης σήμερον ὑπὸ ὡρισμένων Π.Τ.Α. συμφώνως τῇ παραγρ. 2 στοιχ. εʹ τοῦ ἄρθρ. 32 τοῦ Α. Ν. 1010)1937 ὁμοίας εἰσφορᾶς δὲν δύναται νὰ γίνῃ παρ’ ἡμῶν ἀποδεκτή, διότι ἐὰν ἤθελε τυχὸν ἐπιβληθῇ αὕτη θὰ ἐπεβάρυνε τὰ ἤδη ὑπερμέτρως βεβαρημένα διὰ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν, τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Α. Ν. 843)1948, τῶν δασμῶν καὶ ἑτέρων φορολογιῶν εἰσαγόμενα ἀγαθά, αἱ τιμαὶ τῶν ὁποίων ὑψούμεναι θὰ προεκάλουν ἀσφαλῶς εὐρύτερον ἀντίκτυπον ἐπὶ τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Ἐκτὸς ὅμως τῶν ἀνωτέρω, φρονοῦμεν, ὅτι τὰς δαπάνας τῶν ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς, ὀφείλουσι νὰ φέρωσιν οἱ ἐκ τῆς προστασίας της ὠφελούμενοι κτηματίαι καὶ οὐχὶ τὸ σύνολον τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας, ἀφ’ ἧς ἀρχῆς ἄλλως τε ἀνέκαθεν ἐρείδοντο αἱ περὶ Ἀγροφυλακῆς διατάξεις καὶ τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ὁ ἰσχύων κῶδιξ Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας (Α. Ν. 1010)1937). Ἐν τέλει παρατηροῦμεν, ὅτι ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 1010)37 προβλεπομένη εἰσφορὰ κατὰ στρέμμα ἀγροτικοῦ κτήματος καὶ κατὰ ρίζαν δένδρου, ἐπὶ τῆς ὁποίας κυρίως θὰ βασισθῶσι τὰ Π.Τ.Α., ἀναπροσηρμόσθη εἰς ὅρια ἐπιτρέποντα τὴν ἐξασφάλισιν ἱκανοποιητικοῦ μισθολογίου τῶν ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1949

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ν. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4117 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 269 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Παπαγεωργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ συμφωνήσωμεν μὲ τὸν προταθέντα ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ, τρόπον ἐνισχύσεως τῆς Ἀγροφυλακῆς, εἴτε δι’ ἐπιβολῆς εἰδικῆς ὑπὲρ αὐτῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰδῶν, εἴτε διὰ τῆς ἀναλήψεως ὑπὸ τοῦ δημοσίου τῆς δαπάνης μισθοδοσίας τῶν ὀργάνων ταύτης διὰ τοὺς κάτωθι λόγους: Συμφώνως τῇ διατάξει τοῦ στοιχ. εʹ τῆς παρ. 2 ἄρθρ. 32 Α. Ν. 1010)1937 «περὶ Κώδικος Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας» εἰσπράττονται σήμερον ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς εἰσφοραὶ ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἰδῶν, αἵτινες περιορίζονται ἐντὸς τοῦ ὑπὸ τῆς διεθνοῦς συμβάσεως ὁρισθέντος πλαισίου τῶν ὑπὲρ τρίτων ἐν γένει συνεισπραττομένων κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν φορολογιῶν συνισταμένου εἰς ποσοστὸν 75% τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν. Ἐπιβολὴ ἐπὶ πλέον ἑτέρας εἰσφορᾶς ἐκτὸς τῆς ἀνωτέρω, ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων εἰδῶν, ἅτινα ἐπιβαρύνουσι ὁ φόρος κύκλου ἐργασιῶν ὁ κατὰ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Α. Ν. 843)1948 φόρος, οἱ δασμοὶ καὶ λοιπαὶ φορολογίαι, θέλει ἐπιφέρει δυσμενῆ ἀντίκτυπον ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν εἰδῶν τούτων. Ἐπίσης δὲν δυνάμεθα νὰ εἰσηγηθῶμεν τὴν πρότασιν περὶ μισθοδοσίας τῶν ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς ἀπ’ εὐθείας ἐκ τοῦ Δημ. Ταμείου, γνωστοῦ ὄντος, ὅτι τοῦτο ἀδυνατεῖ σήμερον ν’ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὰς στοιχειωδεστέρας τῶν ὑποχρεώσεών του, μεταξὺ τῶν ὁποίων προέχει ἡ περὶ ἱκανοποιήσεως τῶν ἤδη ἐγγεγραμμένων εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν. Ἔναντι ὅμως τῶν ἀνωτέρω, ὑφίσταται τὸ δεδοκιμασμένον σύστημα πορισμοῦ ἐσόδων δι’ ἀμέσων εἰσφορῶν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, εἰς τὴν ἐπάρκειαν τοῦ ὁποίου πιστεύομεν καὶ ὅπερ δύναται νὰ παράσχῃ ἐφαρμοζόμενον ἐπιμελῶς, τὰ ἀναγκαιοῦντα διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν περιφερειακῶν Ταμείων Ἀγροφυλακῆς τῆς Χώρας, χρηματικὰ μέσα. Σημειωτέον, ὅτι αἱ εἰσφοραὶ αὗται ἀναπροσαρμοσθεῖσαι, μερικῶς καὶ ἐπεκταθεῖσαι ἐπὶ ὅλων τῶν Π.Τ.Α. διὰ τῆς ἀπὸ 15 Ἰουλίου ἐ.ἔ. κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Δημ. Τάξεως καὶ Οἰκονομικῶν, δὲν πρόκειται κατ’ οὐσίαν νὰ ἐπιβαρύνωσι τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, καθ’ ὅσον αὕτη ἀπηλλάγη τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς εἰς τὸ δημόσιον ἐγγείων φόρων καταργηθέντων διὰ τοῦ Α. Ν. 843)1948. Ἀποκατασταθείσης σήμερον τῆς τάξεως εἰς τὰ σημαντικώτερα τμήματα τῆς Ἐπικρατείας, ὁσημέραι δὲ βελτιουμένης καὶ εἰς τὰ λοιπὰ διαμερίσματα ταύτης ἐλπίζομεν, ὅτι κατὰ τὸ ἀρξάμενον οἰκον. ἔτος ἡ Ἀγροφυλακὴ θὰ καλύψῃ τὰς δαπάνας μισθοδοσίας τῶν ὀργάνων της διὰ τῶν ἐσόδων τῶν ἀμέσων εἰσφορῶν διὰ τῆς ἐνισχύσεως δέ, ἣν πρόκειται νὰ λάβῃ, συμφώνως τῇ διατάξει τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Α. Ν. 843)1948 θὰ δυνηθῇ αὕτη νὰ ἀντιμετωπίσῃ περιπτώσεις ἐλλειμμάτων Περιφερειακῶν τινῶν Ταμείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1949

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φθιωτιδοφωκίδος κ. Γ. Ἀστερίου. Διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει θέματος ἐθεσπίσθη ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Α. Ν. 986)1949, δυνάμει τῆς ὁποίας οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι οἱ συμπληροῦντες 18μηνον πραγματικὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν, ἐξ ἧς ἓξ μηνῶν εἰς τὴν ζώνην τῶν ἐπιχειρήσεων, λαμβάνουν διαρκούσης τῆς στρατεύσεώς των, τὸ ἥμισυ τῶν ἀποδοχῶν των, ἐὰν κέκτηνται ὑπηρεσίαν δημοσίου ὑπαλλήλου κατὰ ἡμέραν τῆς στρατεύσεώς των, ἀνωτέραν τῶν 2 μηνῶν καὶ ἐλάσσονα τοῦ ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Σεπτεμβρίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 280 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5633 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν μισθοδοσίαν τῶν ὀργάνων τῆς Ἀγροφυλακῆς. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12438)15.7.49 (Φ.Ε.Κ. 135 τ. Βʹ) κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως καὶ ἡμῶν παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια εἰς ἅπαντα τὰ Περιφερειακὰ Ταμεῖα Ἀγροφυλακῆς νὰ ἐπιβάλωσιν εἰσφορὰς ἐπὶ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, προβλεπομένας ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 1010) 1937 «περὶ Κώδικος Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας». Διὰ τῶν ἐσόδων τῶν ἀνωτέρω εἰσφορῶν ἐλπίζομεν, ὅτι τὰ Ταμεῖα τῆς Ἀγροφυλακῆς θὰ δυνηθῶσι νὰ ἀναπληρώσωσι τὰ καταργηθέντα διὰ τοῦ Α. Ν. 843)1948 ἔσοδά των ἐπὶ τῶν μεταφερομένων καὶ ἐξαγομένων ἀγαθῶν, παράσχωσι δὲ ἱκανοποιητικὰ μισθολόγια εἰς τὰ ὄργανα Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, ἄνευ οὐσιαστικῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, δοθέντος, ὅτι διὰ τοῦ αὐτοῦ νόμου κατηργήθησαν οἱ ὑφιστάμενοι ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου φόροι ἐπὶ τῆς γεωργικῆς καὶ κτηνοτροφικῆς παραγωγῆς. Συνεπῶς, κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν δὲν παρίσταται ἀνάγκη ἐπιβολῆς ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰδῶν, ἐπὶ πλέον τῆς ὑφισταμένης ὁμοίας εἰσφορᾶς (στοιχ. εʹ παρ. 2 ἄρθρου 32 Α. Ν. 1010)1937), τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον ἡ ἐπιβολὴ μιᾶς νέας τοιαύτης φορολογίας, ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ ἐπηύξανε τὰς τιμὰς τῶν ἤδη ὑπερμέτρων βεβαρημένων εἰδῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν καθίσταται σήμερον δυνατὴ λόγῳ τῶν διεθνῶν ὑποχρεώσεων, ἅτινας ἔχει ἀναλάβει ἡ χώρα ἡμῶν. Διὰ τὴν προσωρινὴν ἐνίσχυσιν τῶν Ταμείων Ἀγροφυλακῆς, ἐπροτάθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Π. 16674 ἐ.ἔ. ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἡ ἀπόδοσις 3.000.000.000 δραχμ. ἐκ τῆς κρατήσεως 7% τῶν ἐσόδων τοῦ Α. Ν. 243) 1948, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 9 τοῦ νόμου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ὀκτωβρίου 1949

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6272)22.10.49 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀποσταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 304) τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν παροχὴν δανείου ὑπὸ τοῦ Τ.Π. καὶ Δανείων πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίου Σερρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν τὸ Τ. Π. καὶ Δανείων, οὐδεμία μέχρι σήμερον ὑπεβλήθη αὐτῷ αἴτησις μετὰ τῶν αἰτουμένων δικαιολογητικῶν περὶ χορηγήσεως τοῦ ἐν λόγῳ δανείου. Ἐπὶ πλέον δὲ καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ χορήγησις τῶν πρὸς τὰ Ταμεῖα Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων Δανείων, προβλέπεται ὑπὸ τῶν εἰδ. διατάξεων τοῦ ν. 1850)1939 τῇ ἐγγυήσει τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ ἐπὶ ἐκχωρήσει ἐσόδων τῶν οἰκείων Δήμων καὶ Κοινοτήτων θὰ ἔδει νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τὸ Τ.Π. καὶ Δανείων ὑπὸ τοῦ Δήμου Σερρῶν τὰ ἀπαιτούμενα σχετικὰ στοιχεῖα. Συνεπῶς, μόνον μετὰ τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεως ἐκ μέρους τοῦ Τ.Α.Δ. Σερρῶν καὶ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ προσκόμισιν πάντων τῶν νομίμων στοιχείων δύναται τὸ Τ.Π. καὶ Δανείων νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος τῆς παροχῆς τοῦ περὶ οὗ πρόκειται δανείου μετὰ προηγουμένην πάντοτε ἔγκρισιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὡσαύτως γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Τ.Π. καὶ Δανείων διέθεσεν ἀπὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου 1948 καὶ ἐφεξῆς μέχρι τῆς 31 Ὀκτωβρίου 1949 τὸ ποσὸν τῶν 21.262.100.000 δραχμῶν, ὡς ἑξῆς: 1) Δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων κοινῆς ὠφελείας δραχμαὶ 4.300.000.000. 2) Διὰ στέγασιν Δημοσίων ὑπαλλήλων, Στρατ. Συνταξ. 10.539.400.000 καὶ 3) δι’ ἐνυπόθηκα δάνεια 6.422.700.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1949 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γεν. Διευθυντὴς

Γ. ΖΑΡΙΦΟΠΟΥΛΟΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκ. καὶ Ἀνοικοδομήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πρεβέζης κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6574)4141 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν ξυλείας εἰς τοὺς πυροπαθεῖς Νέας Σαμψοῦντος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἀνέφερεν ἡ ἁρμοδία ἡμετέρα ὑπηρεσία, εἰς τοὺς πέντε ἐκ τῶν ἐν τῇ ἀνωτέρω ἐρωτήσει ὀκτὼ ἀναγραφομένων ἐχορηγήθησαν τὰ ἐν τῇ συνημμένῃ ἐν ἀντιγράφῳ καταστάσει ἀναγραφόμενα ὑλικά. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπολοίπους τρεῖς, εἰς τούτους, δὲν ἐχορηγήθησαν τοιαῦτα ὑλικὰ καθ’ ὅσον οὗτοι δὲν εἶναι δικαιοῦχοι.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΕΜΜ. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ

Ἐμφαίνουσα τὴν χορηγηθεῖσαν ποσότητα Δομικῶν εἰς αὐτοστεγαζομένους οἰκισμοῦ Νέας Σαμψοῦντος. 1. Ὅμηρος Τσέντογλου Δελτία ἐξαγωγῆς, 269)22.6. 48, 312)3.7.48, 863)21.10.48, 1425)1.6.1949, ξυλεία M3 2.527, Κέραμοι τεμ. 2000, Ὑελοπ. Μ2 2,22, καρφοβελ. χλγρ. 10. 2. Π. Τσοπάνογλου. Δελτία ἐξαγωγῆς 4332)15.1.47, 668)23.9.48, 1421)1.6.49, ξυλεία M3 1.878, Κέραμοι τεμ. 1850, ὕελοπ. Μ2 2,22, Καρφοβελ. χλγρ. 8. 3. Στυλιανὸς Σαββίδης δελτία ἐξαγωγῆς 253)17.6.48, 581)10.9.48, 824)14.10.49, 1423)1.6.49, ξυλεία M3 1.775, κέραμοι τεμ. 2000 ὕελοπ. 1.50, καρφοβελ. χλγρ. 9. 4. Γρηγ. Παπαδόπουλος δελτία ἐξαγωγῆς 274)22.6. 48, 356)16.7.48, 584)10.9.49. 1423)1.6.49, ξυλεία M3 1.534, κέραμοι τεμ. 2000, ὕελοπ. Μ2 1.50, καρφοβελ. χλγρ. 8. 5. Ἀντ. Καρακασίδης, δελτία ἐξαγωγῆς 1418)1.6.49, 6960)25.4.47, 2835)ὀρ. Διατ., ξυλεία M3 1.886, κέραμοι τεμ. 1100, ὕελοπ. Μ2 1.50, καρφοβελ. χλγρ. 8. 6. Ἠλίας Ταβούρογλου. Δὲν φέρεται ἐγγεγραμμένος εἰς πίνακας ΕΣΠΑ. 7. Ε. Χατζησάββας. Δὲν φέρεται ἐγγεγραμμένος εἰς πίνακας Ε.Σ.Π.Α. 8. Γεώργ. Τσοπάνογλου. Δὲν φέρεται ἐγγεγραμμένος εἰς πίνακας ΕΣΠΑ. Ἐν Πρεβέζῃ τῇ 22 Νοεμβρίου 1949

Ὁ Τομεάρχης

Ι. ΜΩΡΑΪΤΗΣ

ΧΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Τσεριώνη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 80 ἐρωτήσεως 139 τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Τσεριώνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Θ. 1860 ἀπὸ 27.1.49 ἡμετέρας διαταγῆς ἐτοποθετήθη διὰ προαγωγῆς ὡς Γυμνασιάρχης εἰς τὸ ἐν Πελοπίῳ Γυμνάσιον ὁ Κων)νος Ρουσάκης ἀναλαβὼν ἤδη τὰ καθήκοντά του. Ἐπίσης ἐτοποθετήθη εἰς τὸ αὐτὸ Γυμνάσιον δι’ ἀποσπάσεως ἐκ τοῦ δευτέρου Γυμνασίου Ἀρρένων Ἀθηνῶν καὶ ὁ καθηγητὴς τῶν Φυσικῶν Ἰωάννης Λῶλος κατὰ τὰς ἐπικειμένας δὲ γενικὰς μεταβολὰς λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως θέλει ληφθῆ μέριμνα διὰ τὴν τοποθέτησιν καὶ ἄλλων καθηγητῶν εἰς τὸ ὡς ἄνω Γυμνάσιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1.7.49

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδη. Σχετικῶς πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 245 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως κατάστασιν περιέχουσαν τὰ ζητηθέντα στοιχεῖα σὺν τῇ πληροφορίᾳ, ὅτι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ὑπάρχοντος προσωπικοῦ καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μαθητῶν τῶν ὁποίων ἡ ἀναλογία εἶναι κατὰ πολὺ μεγαλυτέρα τῆς προπολεμικῆς τοιαύτης, δὲν εἶναι δυνατὴ ἄλλως πως νὰ καλυφθῇ εἰ μὴ μόνον διὰ διορισμοῦ ἐποπτῶν λειτουργῶν καὶ ἐφ’ ὅσον ἤθελε παρασχεθῇ ἡ σχετικὴ ἔγκρισις διορισμοῦ τούτων ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5.8.1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΣΧΟΛΙΚΟΝ ΕΤΟΣ 1939–1940

I. Ἀριθμὸς Σχολ. Μ. Ε.

II. Ἀριθ. μαθητῶν Σχ. Μ.Ε. α) Γυμνάσια, β) Ἡμιγυμνάσια, γ) Ἀστικ. σχολεῖα, δ) Ἀνώτ. Παρθ)γεῖα 122.145 στ) Ἀν. Οἰκ. Σχολὴ 65 ε) Ἐμπορ. Σχολαὶ 3.851 Διδακτικὸν Προσωπικὸν Σχολ. Μ. Ἐκ)σεως: 1) Σύνολον λειτουργῶν Μ. Ἐκπ)σεως 3218.

(Α.Ν. 1977)39)

2) Σύνολον λειτουργῶν Ἐμπορ. Σχολῶν 159.

ΣΧΟΛΙΚΟΝ ΕΤΟΣ 1948–1949

I. Ἀριθμ. Σχολ. Μ. Ε. α) Γυμνάσια 268 (11 Δωδ)νήσου) β) Ἀστικὰ σχολ. 9 γ) Παρ)ματα γυμνασ. 45 δ) Ἐμπορ. Σχολαὶ 42 ε) Ἀνωτ. Οἰκ. Σχολ. 1 II. Ἀριθ. μαθητῶν Σχ. Μ.Ε 175.000 (2.200 Δωδ)σου), 5.260 52

Σύνολ. λειτουργ. Ἐμπ. Σχ. 179 Α.Ν. 1871)42 ΣΗΜ. Ἐκ τῶν 3473 ὅμως ὡς φερομένων ὑπηρετ. 174 εἶναι στρατευμένοι, 52 διατελοῦσιν ἐπ’ ἀναρρωτικῇ ἀδείᾳ, 53 εὑρίσκονται εἰς ἐκπαιδευτικὴν ἄδειαν δι’ εὐρυτέρας ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ σπουδάς, 28 ὑπηρετοῦσιν ὡς ἀπεσπασμένοι εἰς ἀνεγνωρισμένα σχολεῖα τῆς ἀλλοδαπῆς. Ὥστε πραγματικῶς ὑπηρετοῦσι 3.166. γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φθιώτιδος κ. Ν. Πετρίδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ἀπὸ 18ης Ἰουλίου ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως 272 τοῦ βουλευτοῦ Φθιώτιδος κ. Ν. Πετρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ὑπὸ τοῦ Δήμου Λαμιέων παραχωρηθὲν γήπεδον πρὸς ἀνέγερσιν Ἐμπορικῆς Σχολῆς ἐκρίθη ἀνεπαρκές. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνέγερσιν τῆς Σχολῆς, θὰ ἐξαρτηθῇ αὕτη ἐκ τῆς ἐπαρκείας τῶν πρὸς τοῦτο διατεθησομένων πιστώσεων. Φρονοῦμεν, ὅμως, ὅτι περισσότεραι ἐλπίδες διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου παρέχονται διὰ τῆς ἱδρύσεως Ταμείου Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων ἐπιχορηγούμενον παρὰ τοῦ Δήμου Λαμιέων καὶ τοῦ Δημοσίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Αὐγούστου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἑτέρας ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ: Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 264 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως 218 τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ διὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως ἐκτέλεσις τῶν ἐπισκευῶν τῶν διδακτηρίων ἐγένετο κατ’ ἐπιθυμίαν τῶν ἁρμοδίων μελῶν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΧΙΙ. Τοῦ Ὑπουργ. Κοιν. Προνοίας Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ἰωάννου Μπουρνιᾶ. Διαβιβάζομεν ὑμῖν συνημμένως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 240421)49 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, μετὰ τῆς προσηρτημένης αὐτῷ ἀλληλογραφίας, ἀφορώσης τὴν ὑπ’ ἀριθ. 290 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπουρνιᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν περίθαλψιν τῶν μετακινηθέντων κατοίκων τοῦ χωρίου Βασιλικὰ Ἰστιαίας, εἰς τὴν Κοινότητα Ἀρτεμησίου καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως, σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς ἀλληλογραφίας ταύτης, ἀναφέρετε ἡμῖν, τί ἀκριβῶς ἐν προκειμένῳ συμβαίνει, ὡς καὶ τὰς ὑμετέρας ἐνεργείας καὶ ἀπόψεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Αὐγούστου 1949

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Π. ΠΕΝΝΑΣ

ΧΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Στρατ)κῶν αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Α. Κωνσταντινίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 295)16.9.49 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Κωνσταντινίδη Α. (ὑπ’ ἀριθ. 5945) 3483)16.9.49) Ἀναθεωρ. Βουλῆς. Οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης, λόγῳ ἀναγκῶν τοῦ στρατεύματος, δὲν ἠκολούθησαν τοὺς συνηλικιώτας των, ὡς πρὸς τὴν ἀπόλυσιν. Νῦν καταρτίζεται ἐργασία παρὰ τοῦ Γ.Ε.Σ. καὶ θὰ ἀπολυθῶσι τῶν τάξεων τοῦ στρατεύματος οἱ ὑπηρετοῦντες ἀπὸ μακροῦ χρόνου.

Β.Σ.Τ. 902)4.10.49

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζου. Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 277 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λυκουρέζου Π. (ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 4299)2690)22.7.49 ἐγγράφου Δ)σεως Νομ. Ἐργ. Βουλῆς). 1. Ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν τηρουμένων ἀρχείων εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Δ)σεως Πρωτευούσης, ἐπετάχθησαν πρὸς στέγασιν στρατιωτικῶν τὰ κάτωθι δωμάτια. Εἰς περίχωρα Ἀθηνῶν: α) Ἀπὸ 5.2.48 μέχρι 30.4.49, 319 δωμάτια, εἰς ἃ ἐστεγάσθησαν 592 ἄτομα (ἀξιωματικοὶ μετὰ τῶν οἰκογενειῶν των). β) Ἀπὸ 1.5.49 μέχρι 1.8.49 δωμάτια 39, εἰς ἃ ἐστεγάσθησαν 63 ἄτομα (ἀξιωματικοὶ μετὰ τῶν οἰκογενειῶν των). ΙΙ. Ἐντὸς πόλεως Ἀθηνῶν: α) Ἀπὸ 13.6.49 μέχρι 25.9.49 δωμάτια 90, εἰς ἃ ἐστεγάσθησαν 174 ἄτομα (ἀξιωματικοὶ μετὰ τῶν οἰκογενειῶν των). β) Ἀπὸ 19.5.49 καὶ ἐντεῦθεν δὲν συμπεριλαμβάνονται οἱ ἀξιωματικοὶ Ναυτικοῦ καὶ Ἀεροπορίας. Β.Σ.Τ. 902 τῆς 16ης Αὐγούστου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ἰωάννου Μπουρνιᾶ: Ἀποστέλλομεν συνημμένως τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 297)19.9.49 ἐρωτήσεως βουλευτοῦ Μπουρνιᾶ Ἰωάννου. Ὁ Δ)ντὴς Γραφ. Ὑπουργοῦ Ἀπάντησις Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 297 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Μπουρνιᾶ (ὑπ’ ἀριθ. 5516)3502)17.9.49 ἐγγράφου Δ)σεως Νομ. Ἐργ. Βουλῆς). Ἐξεδόθησαν Διαταγαὶ ὑπὸ τοῦ ΓΕΣ τόσον διὰ τὴν δικαίαν κατανομὴν τῶν ἐκ τῆς μισθώσεως βαρῶν, μεταξὺ τῶν ἰδιωτῶν, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἄμεσον καταβολὴν τῶν μισθωμάτων εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν μισθουμένων κτηνῶν. Διὰ τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. ΓΓ)ΙΙΙ)Φ. 71051)5)800)26.9.49 Διαταγὴ ΓΕΣ πρὸς τὴν Σ.Δ. Εὐβοίας, ἵνα ἐξετάσῃ τὰς ἀναφερομένας περιπτώσεις καὶ προβῇ εἰς τὴν ἐπανόρθωσιν τυχὸν γενομένων ὑπὸ τῶν ὀργάνων της ἀδικιῶν.

Β.Σ.Τ. 902)4.10.49

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δερδεμέζη. Ἐντολῇ κ. ὑπουργοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 300 ἐρωτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ Δερδεμέζη Ἀνδρέα.

Ὁ Ὑπασπιστὴς

ΖΑΝΤΕΣ ΚΩΝΣΤ.

Ταγμ)ρχης Πεζικοῦ Ἀπάντησις Εἰς ἐρώτησιν βουλευτοῦ Ἰωαννίνων Δερδεμέζη Α. διὰ τὸν ἀνάπηρον ἀνθυπολοχαγὸν Πεζικοῦ Τσατσόπουλον Σπυρ. (ὑπ’ ἀριθ. 5958)3763)6.10.49 (300) Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων). 1. Ὁ εἰρημένος παρεπέμφθη εἰς Συμβούλιον Ν.Α.)48 ψηφίσματος, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α.Π. 154401)2)5)15.2.49 Διαταγῆς Ὑπουργ. Στρατιωτικῶν μὲ αἰτιολογικόν, ὅτι προπαγανδίζει ὑπὲρ τῶν σκοπῶν τοῦ Κ.Κ.Ε., τυγχάνει συνειδητὸς κομμουνιστὴς καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ πιστεύῃ εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ Κ.Κ.Ε. ΙΙ. Ἐκ τῆς διεξαχθείσης ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου διαδικασίας καὶ τῶν ἐνόρκως ἐξετασθέντων μαρτύρων, δὲν προέκυψαν ἀποχρῶσαι ἐνδείξεις περὶ τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας κατὰ τοῦ ἐν λόγῳ ἀνθυπολοχαγοῦ, δι’ ὃ τὸ Συμβούλιον ἀπεφάνθη παμψηφεὶ ὑπὲρ τοῦ ἐγκαλουμένου καὶ προέτεινε διὰ σχετικοῦ πρακτικοῦ γνωμοδοτήσεώς του, ὅπως οὗτος μὴ ὑποστῇ τὰ ὑπὸ τοῦ Ν.Α.)48 ψηφίσματος προβλεπομένας συνεπείας, ὡς μὴ ἐμπίπτων εἰς τὰς διατάξεις τούτου, προκληθείσης καὶ ἐκδοθείσης πρὸς τοῦτο τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α.Π. 154420)34)12.4.49 Δ.Υ.Σ. ΙΙΙ. Ὁ σχετικὸς φάκελλος τῆς ὑποθέσεως τοῦ ὡς ἄνω ἀναπήρου ἀνθυπολοχαγοῦ διεβιβάσθη εἰς Γραμματείαν ΔΙ)ΓΔΥΣ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α.Π. 104420)12.4.49 ΔΥΣ Ἐπειδὴ ὁ φάκελλος εἶναι ἀπόρρητος καὶ δὲν δύναται νὰ κατατεθῇ, ὁ ἐνδιαφερόμενος βουλευτὴς παρακαλεῖται νὰ προσέλθῃ καὶ νὰ λάβῃ γνῶσιν τούτου εἰς τὴν Γραμματείαν ΔΙ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ὀκτωβρίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ἰωάννου Μπουρνιᾶ. 1. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 2.11.49 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰ. Μπουρνιᾶ, γνωρίζομεν τὰ κάτωθι: α) Εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἐρώτησιν δὲν ἀναφέρεται συγκεκριμένως περὶ τίνων ἐπιδομάτων πρόκειται. β) Προφανῶς πρόκειται περὶ τῶν ἐπιδομάτων λόγῳ στρατεύσεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἀνδρῶν Κινητῶν ΜΕΑ. γ) Εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιδοτουμένων οἰκογενειῶν εἶναι καθωρισμένος κατὰ Μεγάλην Στρατιωτικὴν Μονάδα, λόγῳ τῶν περιωρισμένων πιστώσεων τῶν χορηγηθεισῶν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. δ) Ἐξεδόθη καὶ διεβιβάσθη πρὸς τὸν Διοικητὴν τῆς Στρατιωτικῆς Διοικήσεως Στερεᾶς Ἑλλάδος σχετικὴ διαταγή, ἵνα ἀναφέρῃ ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως. ε) Τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῆς σχετικῆς ἀπαντήσεως, μετὰ τὴν λῆψιν τῆς ὁποίας θέλομεν γνωρίσει σχετικῶς.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ἰωάννου Μπουρνιᾶ. 1. Εἰς ἁπάσας τὰς συνταξιοδοτικὰς ἀλληλογραφίας ἐπισυνάπτονται τὰ δι’ ἑκάστην κατηγορίαν τούτων προβλεπόμενα ὑπὸ τῶν συνταξιοδοτικῶν διατάξεων δικαιολογητικὰ τηρεῖται ἡ ὑπὸ τῶν αὐτῶν διατάξεων ἐπιβαλλομένη διαδικασία καὶ εἶτα διαβιβάζονται εἰς τὴν Γ.Δ.Δ. Λογιστικοῦ, ἐὰν πρόκειται περὶ πολεμικῶν συντάξεων ἢ εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον —ἐὰν πρόκειται περὶ κανονικῶν τοιούτων— πρὸς ἐκδίκασίν των. 2. Καὶ ἐάν, παρὰ ταῦτα, κατὰ τὴν κρίσιν τῶν ὡς ἄνω Ἀρχῶν, ἀπαιτηθῇ καὶ συμπληρωματικόν τι δικαιολογητικὸν δὲν ἀπορρίπτεται ἡ ὑπόθεσις, ἀλλ’ ἐσπευσμένως συμπληροῦται διὰ τῶν αἰτουμένων δικαιολογητικῶν. 3. Δέον ὅμως νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις, καθ’ ἃς καθίσταται ἀδύνατος ἡ ἐπισύναψις ἀντιγράφου φύλλου νοσηλείας, λόγῳ ἀπωλείας ἢ καταστροφῆς τῶν Ἀρχείων τῶν Νοσοκομείων ἢ ἑτέρων Στρατιωτικῶν Μονάδων, ἰδίως τῆς περιόδου 1940–45, ὁπότε ἐπισυνάπτονται ἕτερα δικαιολογητικὰ ἢ ἐνεργεῖται ἔνορκος προανάκρισις, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ πλήρης μόρφωσις γνώμης, ἐὰν θεμελιοῦται ἢ οὐ συνταξιοδοτικὸν δικαίωμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ ... Νοεμβρίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Ἰωάννου Πάντου. Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 19)26.11.1949 ἐρώτησιν βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Πάντου Ἰ.: Εἰς τὴν περιφέρειαν Ζαγορᾶς καὶ γενικῶς ἐν Πηλίῳ, συνεχίζεται πάντοτε ἡ δίωξις τῶν ὑπολειμμάτων τῶν κομμουνιστοσυμμοριτῶν. Ὡς εἶναι φυσικόν μετὰ τὴν μείωσιν τῆς δυνάμεως τοῦ στρατοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατίθενται εἰς ἅπαντα τὰ χωρία στρατιωτικὰ τμήματα. Ταῦτα κατανέμονται καὶ δροῦν, βάσει τῶν ἀναγκῶν τοῦ συνόλου τῆς χώρας. Διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν δίωξιν καὶ ἀσφάλειαν τῶν χωρίων, εἶναι ἀπαραίτητος ἡ στενὴ συνεργασία μετὰ τῶν στρατιωτικῶν τμημάτων τῶν κατοίκων, εἴτε διὰ τῆς παροχῆς ὑπὸ τούτων πληροφοριῶν, εἴτε διὰ τῆς ἐνεργοῦ συμμετοχῆς των εἰς τὴν δίωξιν καὶ τὰ λαμβανόμενα μέτρα προστασίας. Ἡ μέχρι τοῦδε ὅμως συμμετοχὴ τῶν κατοίκων Ζαγορᾶς καὶ λοιπῆς περιοχῆς Πηλίου, εἰς τὴν προσπάθειαν ἐξοντώσεως τῶν ΚΣ δὲν εἶναι ἱκανοποιητική. Β.Σ.Τ. 902 τῇ 9 Δεκεμβρίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

XIV. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ: αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Ἰσ. Λαυρεντίδη. Τοῦ κ. ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 304 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδη. Ἀναφορικῶς μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6272)20.10.49 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1949 Ἐντολῇ τοῦ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γεν. Διευθυντὴς

ΕΜΜ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Ἀπάντησις Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 66 ἀπὸ 20.10. ἐ.ἔ. ἐρωτήσεώς σας, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τοῦ Ταμείου Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων Σερρῶν, ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσω ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα στοιχεῖα, ληφθέντα ἐκ στοιχείων καὶ πληροφοριῶν τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. α) Τὰ ἐγκριθέντα ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου 1948 καὶ ἐφεξῆς μέχρι τῆς 31ης Ὀκτωβρίου 1949 δάνεια, ἀνέρχονται εἰς δραχ. 21.262.100.000, κατανεμόμενα ὡς ἑξῆς:

β) Μέχρι σήμερον δὲν ἐπεβλήθη εἰς τὸ Τ.Π. καὶ Δανείων αἴτησις τοῦ Ταμείου Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων Σερρῶν περὶ χορηγήσεως τοῦ δανείου καὶ περὶ τοῦ σκοποῦ τῆς διαθέσεως αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀπαιτουμένων σχετικῶν δικαιολογητικῶν (μελέτη καὶ σχέδια τῶν ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργων καὶ προϋπολογισμὸς δαπάνης ἁρμοδίως ἐγκεκριμένος, ἀπολογισμοὶ καὶ προϋπολογισμοὶ ἐσόδων καὶ ἐξόδων κλπ.). Σημειωτέον, ὅτι ἡ χορήγησις τῶν πρὸς τὰ Ταμεῖα Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων Δανείων προβλέπεται ὑπὸ εἰδικῶν διατάξεων (Α. Ν. 1850)30), παρέχονται δὲ ταῦτα ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου καὶ ἐπὶ ἐκχωρήσει ἐσόδων τῶν οἰκείων Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ κατ’ ἀκολουθίαν, δέον νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τὸ Τ.Π. καὶ Δανείων καὶ διαχειριστικὰ στοιχεῖα τοῦ Δήμου Σερρῶν. Συνεπῶς, μόνον μετὰ τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεως, ἐκ μέρους τοῦ Ταμείου Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων Σερρῶν, καὶ τήν, ἐπιμελείᾳ του, προσκόμισιν πάντων τῶν νομίμων ἀναγκαίων στοιχείων δύναται νὰ ἐπιληφθῇ τὸ Τ.Π. καὶ Δανείων τῆς μελέτης χορηγήσεως τοῦ προκειμένου δανείου, γ) Τὰ μόνα στοιχεῖα, ἅτινα περιῆλθον εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν, σχετικῶς πρὸς τὸ προκείμενον δάνειον, εἶναι τὰ ἑξῆς: 1. Τὸ κοινοποιηθὲν αὐτῷ ὑπ’ ἀριθ. 3334)7.7.49 ἔγγραφον τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, δι’ οὗ συνιστᾶται ἡ μετ’ εὐμενείας ἐξέτασις τῆς αἰτήσεως τοῦ Τ.Α.Δ. Σερρῶν περὶ χορηγήσεως αὐτῷ δανείου δραχ. 700.000.000 διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου ἐν Σέρραις, καὶ 2. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 55799)29.8.49 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας πρὸς τὸ Τ.Π. καὶ Δανείων κοινοποιηθὲν καὶ πρὸς τὸ Τ.Α.Δ. Σερρῶν, δι’ οὗ παρακαλεῖται τὸ Τ.Π. καὶ Δανείων διὰ τὴν κατὰ προτίμησιν χορήγησιν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται δανείου. Εἶναι εὐνόητον, ὅτι μόνον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἄνω μόνων στοιχείων διαπραγμάτευσις δανείου δὲν δύναται νὰ γίνῃ. Εἶναι ἀνάγκη ὅθεν, ν’ ἀπευθυνθῇ τὸ Τ.Α.Δ. Σερρῶν δι’ αἰτήσεώς του πρὸς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν, παρ’ οὗ καὶ θέλει πληροφορηθῆ λεπτομερῶς τίνα τὰ προσκομιστέα στοιχεῖα πρὸς λῆψιν τοῦ δανείου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Μπέη–Ἀντωνοπούλου, Π. Σπηλιώτη καὶ Α. Κύρου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Μπέη–Ἀντωνοπούλου, Π. Σπηλιώτη καὶ Α. Κύρου ὑπ’ ἀριθ. 296)15.9.49 ἐρωτήσεως, ἀναφερομένη εἰς τὴν Διοίκησιν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως παράσχητε ὑμεῖς τὴν προσήκουσαν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης ἀπάντησιν, δοθέντος, ὅτι ἡ Τράπεζα εἰς ἣν ἀναφέρεται ἡ ἐρώτησις, ὑπάγεται εἰς τὴν ὑμετέραν ἁρμοδιότητα καὶ ὑπὸ τὴν ὑμετέραν ἐποπτείαν. Συνημμένως, διαβιβάζομεν ἀντίγραφον τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Σεπτεμβρίου 1949

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

XV. Τοῦ Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Ταλλιαδούρου καὶ Γ. Κωτούζα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5415 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Ταλλιαδούρου καὶ Φ. Κωτούζα, ἀφορῶσαν τὴν τηλεγραφικὴν καὶ τηλεφωνικὴν ἐπικοινωνίαν τῆς πόλεως Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι 1) τὸ μεταξὺ Καρδίτσης–Τρικάλων ὑφιστάμενον μοναδικὸν τηλεφωνικὸν κύκλωμα χρησιμοποιεῖται ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀποκλειστικῶς παρὰ τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν καὶ 2) ὅτι, κατόπιν ἐνεργειῶν μας παρὰ τῷ ΓΕΣ καὶ συμφωνίας αὐτοῦ, θέλει προσεχῶς ἐγκατασταθῆ ἐπὶ τοῦ κυκλώματος τούτου ταὐτόχρονος τηλεγραφικὴ συγκοινωνία διὰ τὴν μετὰ τῆς Καρδίτσης τηλεγραφικὴν ἀνταπόκρισιν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Α. Κακαρᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 6274)διεκπ. 3953 ἀπὸ 22.10.49 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κακαρᾶ, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι πράγματι διωρίσθη μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ Τηλεπικοινωνιῶν Ἑλλάδος ὁ κ. Κωνστ. Γουναράκης, καθηγητὴς τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου, ὑποδειχθεὶς συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου 1 ἐδ. εʹ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ. 1049)49 ὑπὸ τῆς Σχολῆς Μηχανολόγων–Ἠλεκτρολόγων καὶ τῆς Συγκλήτου τοῦ Ε.Μ.Π. καὶ ὅτι οὐδὲν στοιχεῖον ὑπάρχει δημιουργοῦν ἀσυμβίβαστον διὰ τὸν διορισμὸν τοῦτον, ἡ δὲ ὑπόθεσις ἣν ὑπαινίσσεται ὁ κ. βουλευτὴς εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῶν ἀνακρίσεων, καθ’ ὅσον δὲ μοὶ εἶναι γνωστόν, οὐδὲν παραπεμπτικὸν βούλευμα ἐξεδόθη. Ὁ Ὑπουργὸς Τ.Τ.Τ.

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

§5Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Καταθέτων ἀναφορὰν τῆς Κοινοπραξίας Ἐργοστασίων Σιδηροβιομηχανίας Πειραιῶς «Κωνσταντάρας», λέγω, ὅτι ἡ κοινοπραξία αὕτη ἔλαβε μέρος εἰς δημοπρασίαν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν κατασκευὴν σωλήνων καὶ ἐνῷ ἐμειοδότησεν, ἐν τούτοις ἡ δημοπρασία κατεκυρώθη εἰς ἄλλην σιδηροβιομηχανίαν ἐπὶ βλάβῃ τοῦ Δημοσίου ποσοῦ δραχμῶν 1.200.000.000. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον, ὅπως διαβιβάσῃ τὴν ἀναφορὰν ταύτην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, διὰ νὰ προληφθῇ ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου, ἐφ’ ὅσον τὰ ἀναφερόμενα εἶναι ἀληθῆ.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορά σας.

§7Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ σημερινὴ συνεδρίασις, κατὰ τὸν Κανονισμόν, εἶναι ἀφιερωμένη εἰς τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, καὶ ἑπομένως, κακῶς ὡρίσθη διὰ σήμερον νομοθετικὴ ἐργασία, δεδομένου ὅτι δὲν δικαιοῦται ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ ἀντίθετον πρὸς τὸν Κανονισμὸν ἀπόφασιν, ἂν ἔχῃ ἀντίρρησιν ἔστω καὶ εἷς καὶ μόνον βουλευτής. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, εἰσέρχονται ἐν Σώματι τὰ μέλη τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Πρόεδρον αὐτῆς κ. Γ. Μπακόπουλον, ὑπὸ τὰ ζωηρὰ χειροκροτήματα τῶν βουλευτῶν).

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ Πρόεδρος τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς κ. Γ. Μπακόπουλος.

§9Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡς γνωρίζετε, διὰ τοῦ ψηφίσματος ΞΗʹ τῆς 25ης Ἰουλίου 1949 συνεστήθη Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ὅπως καταρτίσῃ νέον καὶ ἑνιαῖον κείμενον σχεδίου Συντάγματος, τὸ ὁποῖον νὰ περιλαμβάνῃ τάς τε ἀναθεωρητέας καὶ μὴ διατάξεις αὐτοῦ, ὡς καὶ νέας τυχὸν τοιαύτας. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπετέλεσε τὸ ἀνατεθὲν εἰς αὐτὴν ἔργον καὶ ἤδη καταθέτει εἰς τὴν Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν τὸ καταρτισθὲν σχέδιον, πρὸς ψήφισιν αὐτοῦ. Ἔργον ἀνθρώπινον εἶναι καὶ δὲν δυνάμεθα ὡς ἐκ τούτου νὰ βεβαιώσωμεν ὑμᾶς, ὅτι εἶναι τέλειον. Δυνάμεθα ὅμως νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ κατέβαλε πᾶσαν προσπάθειαν ὅπως καταστήσῃ αὐτὸ ἐντελέστερον. Εἰρήσθω, ὅμως, ὅτι ἐν τῇ προσπαθείᾳ της αὐτῇ, εἶχε, πάντοτε ὑπ’ ὄψει της, καὶ τὴν ἐντόνως ἐκδηλωθεῖσαν θέλησιν τῆς παρούσης Συνελεύσεως καὶ δὴ κατὰ τὴν διακοπεῖσαν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος, ὅπως μὴ ἐπενεχθῶσιν μεταβολαὶ ἢ τροποποιήσεις ἀλλοιοῦσαι τὴν ἔννοιαν τῶν διατάξεων αὐτῶν. Δι’ ὃ καὶ δὲν προέβη εἰς μεταβολὰς, ὅπου δὲν παρίστατο ἀνάγκη πρὸς τοῦτο, τῆς ἀνάγκης κριθείσης ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων καὶ τῶν κοινωνικῶν συνθηκῶν, αἵτινες ἐδημιουργήθησαν ἐκ τῶν γνωστῶν προσφάτων γεγονότων. Τὸ ψήφισμα διὰ τοῦ ὁποίου συνεστήθη ἡ Ἐπιτροπή, δὲν παρέχει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα κεφαλαίων καὶ ἄρθρων αὐτοῦ. Περιώρισε τὰ δικαιώματά της, διὰ τοῦ ἰδίου ψηφίσματος, εἰς τὴν ψήφισιν αὐτοῦ ἐν τῷ συνόλῳ του. Ἀλλὰ ἐκ τοῦ αὐτοπεριορισμοῦ αὐτοῦ, ἀκριβῶς, ἀνακύπτει ἐπιτακτικὴ ὑποχρέωσις ἡμῶν, ἅμα δὲ καὶ ἡ ἀνάγκη ὅπως ἐκθέσωμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὰς ἐπενεχθείσας μεταβολὰς ἐπὶ τοῦ ἀναθεωρηθέντος κειμένου, καὶ τοὺς λόγους τοὺς δικαιολογοῦντας αὐτάς, ἵνα ἡ Βουλὴ ἔχουσα πλήρη γνῶσιν αὐτῶν, ἐν πλήρει συνειδήσει καὶ πεποιθήσει, ψηφίσῃ τὸ κατατεθὲν σχέδιον. Τοῦτο ὅμως ἐπιφυλλάσσομαι νὰ πράξω κατὰ τὴν συνεδρίασιν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ συζητηθῇ τὸ ψήφισμα, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ κυρωθῇ τὸ κατατεθὲν σχέδιον Συντάγματος. Σήμερον ἀρκοῦμαι νὰ παραδώσω τὸ σχέδιον εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ ἐνεργήσῃ τὰ περαιτέρω. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης).

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ δικαιολογημένην συγκίνησιν, τὴν ἱστορικὴν ταύτην στιγμήν, παραλαμβάνω, ἵνα παραδώσω εἰς τὴν νόμιμον ἐνέργειαν πρὸς ψήφισίν του, τὸ κατατιθέμενον παρ’ ὑμῶν, ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, καὶ ἀναθεωρηθὲν Σύνταγμα τῆς Χώρας, σπουδαιότατον καὶ σοβαρώτατον ἔργον, καὶ τῶν ἀξιολόγων μελῶν τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐκτιμῶν τὴν βαρύτητα τοῦ ἔργου σας εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς συγχαρῶ δι’ αὐτὸ καὶ νὰ σᾶς ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας τοῦ Σώματος, τοῦ ὁποίου τὴν διὰ τοῦ ψηφίσματος ΞΗʹ ἐντολὴν ἐφέρατε εἰς πέρας, συνεπικουρηθέντες καὶ ἐκ τῆς ἐργασίας τῆς προγενεστέρας Ἐπιτροπῆς πρὸς τὴν ὁποίαν ἐκφράζω ὡσαύτως τὰς εὐχαριστίας τῆς Συνελεύσεως......

§11Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τὰ ἰδικά σας συγχαρητήρια καὶ ὄχι τοῦ Σώματος. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀπαγγέλλετε ἐγκώμια προκαταβολικῶς προδικάζοντες τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ εἰς τὴν θέσιν σας. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐζητήσατε καὶ δὲν ἐλάβατε τὸν λόγον. ...... Πέποιθα, ὅτι ἡ συντελεσθεῖσα ἀναθεώρησις τοῦ Συντάγματος, θὰ ἀποτελέσῃ ἀπαρχὴν μετὰ τὰς τόσας καταστροφάς, ἅς ὑπέστη ἡ Χώρα, ἐξ ὧν ἐξῆλθεν ἐνδόξως νικηφόρος, ἀπαρχὴν νέας περιόδου τοῦ ἐθνικοῦ βίου καὶ ὅτι ἡ πρὸς ταύτην ἐναρμονισθησομένην νομοθεσία θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν εὐημερίαν τοῦ λαοῦ καὶ ἑδραιώσῃ τὴν ἀναγέννησιν τῆς Χώρας. Παρέχομεν οὕτως, εἰς τὴν μέλλουσαν νὰ διαδεχθῇ ἡμᾶς ἐν ὁμαλότητι πλέον Βουλήν, ἔδαφος ὑγιέστερον πρὸς τελεσφοροτέραν κατὰ τὸ ἀληθὲς πνεῦμα τοῦ πολιτεύματος ρύθμισιν τῆς λειτουργίας τῶν πολιτικῶν ἡμῶν θεσμῶν καὶ ἐκ τούτων λυσιτελῆ ὑπὲρ τῶν ἐθνικῶν σκοπῶν διευθέτησιν τῆς πολιτικῆς καταστάσεως τῆς Χώρας. Ἡ εὐλάβεια πρὸς τοὺς κανόνας τοῦ Συντάγματος, θέλει ἐπιφέρει καὶ τὴν ἀναστήλωσιν τῶν κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν καὶ ἡ ἀποκατάστασις τοῦ πνεύματος τῆς νομιμότητος θὰ τονώσῃ τὴν κοινὴν πάντων προσπάθειαν, ὅπως ἡ Χώρα εὐημερήσῃ καὶ ἡ φυλὴ συνεχίσῃ πάντοτε ὑπερηφάνως καὶ ἐνδόξως τὴν ἱστορικήν της ἀποστολήν. Εἴθε ἡ ἐπίκλησις τοῦ τελευταίου ἄρθρου τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον τὴν τήρησίν του ἐνεπιστεύθη εἰς τὸν πατριωτισμὸν τῶν Ἑλλήνων, νὰ εὕρῃ ἠχὼ εἰς τὰς ψυχὰς πάντων. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Τὰ χειροκροτήματά σας, τὰ θεωρῶ ὡς ἀπάντησιν εἰς τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. Κουλουμβάκη.

§13Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ ἀποδοκιμάζω καὶ ὅσα εἴπατε καὶ ὅσους ἐχειροκρότησαν. Ἡ κατάρτισις τοῦ Συντάγματος εἶναι ἔργον ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ὄχι πέντε βουλευτῶν.

§14Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Πρόεδρον, ὡς καὶ ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν διὰ τὰς ἐκδηλώσεις των, πρὸς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπήν. Ἠκούσθη, καὶ ἀντίρρησίς τις. Ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ ἐξάρωμεν τὸ ἔργον ἡμῶν. Τὸ τοιοῦτον θὰ ἦτο περιαυτολογία. Αὐτὸ θὰ τὸ ἀφήσωμεν εἰς τοὺς καλῆς πίστεως κριτάς. Ἡμεῖς δυνάμεθα μόνον νὰ ἐξάρωμεν, τὸν ὡραῖον καὶ παραδειγματικὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον συνειργάσθησαν ἐν ἀγαστῇ συμπνοίᾳ πάντα τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, ἑξήκοντα Ἕλληνες βουλευταί, πρὸς ἐπιτέλεσιν ἔργου ἀφορῶντος ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἅπαντες οὗτοι ἐξαρθέντες ὑπεράνω κομματικῶν ἀντιλήψεων καὶ ἐν πλήρει συναισθήσει τῆς ἀποστολῆς των, συνεισέφερον οὐ μόνον κόπους καὶ γνώσεις, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀτομικὸν των «ἐγὼ» εἰς τὸ ὁμαδικὸν «ἐγὼ» τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐπετέλεσαν οὕτω τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐμφανίζομεν σήμερον εἰς Ὑμᾶς. Δυνάμεθα, ἐπίσης, νὰ εἴπωμεν, μεθ’ ὑπερηφανείας, ὅτι ὁ τρόπος τῆς συνεργασίας τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, δύναται νὰ χρησιμεύσῃ ὡς παράδειγμα πρὸς πάντας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καλοῦνται ἑκάστοτε, πρὸς ὁμαδικὴν συνεργασίαν ἐπὶ ζητημάτων ἀφορώντων τὴν Χώραν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, φέρομεν εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἔσχε τὴν σκέψιν νὰ παρακαλέσῃ καὶ τοὺς κ.κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, ὅπως παραστῶσι κατὰ τὰς τελευταίας συνεδριάσεις αὐτῆς, ἵνα ἐκφέρουν τὴν γνώμην των, ἐπὶ τοῦ καταρτισθέντος Σχεδίου καὶ νὰ κάμουν ὑποδείξεις, ἐὰν εἶχον τοιαύτας. Καὶ εἴμεθα εὐγνώμονες εἰς τοὺς κυρίους Ἀρχηγούς, διότι διὰ τῶν ὑποδείξεών των, συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ καταστῇ τὸ ἔργον ἐντελέστερον. Καὶ οὕτω, δύναται νὰ λεχθῇ, ὅτι ἐξεπροσωπήθη ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ κατὰ τὴν τελικὴν κατάρτισιν τοῦ Σχεδίου. Βεβαίως, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι πρὸς ταῦτα θὰ συμφωνήσουν καὶ οἱ καθ’ ἕξιν ἀντιρρησίαι, οἱ ὁποῖοι πάντοτε εὑρίσκουν ἐπιχειρήματα κατὰ παντὸς ἔργου καὶ ἂν συμβαίνῃ τοῦτο νὰ εἶναι ὑπεράνω πάσης ἐπικρίσεως. (Χειροκροτήματα).

§15Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, εἰς ὅσους ὡραίους λόγους εἴπατε ἐπὶ τῇ καταθέσει τοῦ Συντάγματος ὑπὸ τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ εἰς ὅσα ἀντεφώνησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ προσθέσω τι. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι τὸ ἔργον αὐτὸ εἶναι ἔργον ὁλοκλήρου τῆς Συνελεύσεως, διότι αὕτη ἀπεφάσισε διὰ τοῦ ψηφίσματος ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἐπιτελέσῃ ἡ Ἐπιτροπή. Διαφωνῶ μόνον μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὸ παρ’ αὐτοῦ λεχθέν, ὅτι προσήλθομεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὡς Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων. Δὲν συνέβη αὐτό, ἀλλὰ προσήλθομεν ὡς ἁπλοῖ βουλευταί, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐμφανῶς ἀπεδείχθη, ἵνα ἐκφέρωμεν τὰς γνώμας μας. Πράγματι, ὁ τρόπος τῶν συζητήσεων καὶ ἡ ἀντικειμενικὴ κρίσις οἱασδήποτε γνώμης, ἡ ὁποία ὑπεβάλλετο, ἀποδεικνύουν, ὅτι ἕκαστος ἀπεφάσιζε κατὰ συνείδησιν χωρὶς ποσῶς νὰ ἐπηρεάζεται ἐκ τῆς παρατάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει. Τὸ ἔργον τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ ἐξύμνησεν ἐπαρκῶς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι ἀποτελεῖ θεμέλιον λίθον, τερματίζοντα τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ Συντάγματος. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ψηφίσματος τὸ ὁποῖον θὰ κατατεθῇ, οἱ διαφωνοῦντες θὰ ἐκφράσουν τὰς γνώμας των. Ἐπιλαμβάνομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ συγχαρῶ τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὸ ἔργον της καὶ ὁμολογῶ, ὅτι ἐπετελέσθη ἓν ἐκ τῶν κυριωτέρων ἔργων κατὰ τρόπον ἄρτιον καὶ πλήρη. (Χειροκροτήματα).

§16Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, διότι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἀνέφερε τὸ ὄνομά μου.

§17Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἐγὼ συνεφώνησα μαζί σας, ὅτι εἶναι ἔργον ὁλοκλήρου τῆς Συνελεύσεως.

§18Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δόξα σοι ὁ Θεὸς, ἀλλὰ ἂς ἔλιπον τὰ χειροκροτήματα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο ἁπλῆ παράδοσις τοῦ κειμένου ὑπὸ τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, τῆς ὁποίας ὁ Πρόεδρος ἐθεώρησε καθῆκον του νὰ εἴπῃ ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τῇ παραδόσει. Ἐγὼ ἐθεώρησα μετὰ ταῦτα καθῆκον μου νὰ ἐξυμνήσω τὸ ἐπιτελεσθὲν ἔργον, καὶ νὰ τονίσω, ὅτι ἀποτελεῖ σταθμὸν ἐν τῇ πολιτικῇ ἱστορίᾳ τοῦ τόπου. Πέραν τούτου ἀπόψε δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἄλλη συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ. Ἡ συζήτησις θὰ γίνῃ εὐθὺς ὡς κατατεθῇ τὸ ψήφισμα.

§20Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἀναγνώσω μίαν δήλωσιν.

§21Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Διαμαρτύρομαι, διότι ὁ ρήτωρ καταλαμβάνει τὸ βῆμα, ἄνευ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ κ. Προέδρου. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ γίνῃ ἀπόψε συζήτησις, ἄλλως θὰ λάβωμεν καὶ ἡμεῖς τὸν λόγον καὶ κατ’ οὐδένα δικαίωμα ἔχει πρῶτος τὸν λόγον ὁ κ. Χατζηγιάννης. (Δημιουργεῖται θόρυβος καὶ ἀντεγκλήσεις).

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν τὴν συνεδρίασιν ἐπὶ 5′.

(Ὥρα 8.30′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 8.35′ μ.μ.)

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§24Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταί, ἐπιτελῶ ἰδιαιτέρως εὐχάριστον καθῆκον καὶ αἰσθάνομαι ἰδιάζουσαν τιμὴν καταθέτων ἐνώπιον τοῦ Σώματος δύο σχέδια νόμων, κυροῦντα τὸ μὲν ἕνα, τὸ σχέδιον Ποινικοῦ Κώδικος καὶ τὸ ἕτερον τὸ σχέδιον Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας, τὰ ὁποῖα ἐπεξειργάσθη καὶ ἐπεράτωσε κατόπιν πολυετοῦς ἐργασίας ἡ εἰδικὴ ἐπιτροπὴ ἐκ νομομαθῶν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ἰσχύων Ποινικὸς Κῶδιξ χρονολογεῖται ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς Βαυαρικῆς Ἀντιβασιλείας. Διὰ τὴν ἐποχήν του ὑπῆρξεν ἀναμφισβητήτως ἕνα ἄρτιον καὶ λαμπρὸν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἐστηρίχθη εἰς τὰ Βαυαρικὰ νομοσχέδια τῶν ἐτῶν 1822–1831, εἰς τὰ ὁποῖα διετυπώθησαν τὰ ἐπιστημονικὰ δόγματα τοῦ μεγάλου ποινικολόγου FEUER-BACH. Ἀλλὰ ἡ ἐξέλιξις τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου ἔκτοτε ὑπῆρξε συνεχής. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς κλασικῆς σχολῆς εἰς τὴν ὁποίαν ἀνταποκρίνεται ὁ Κῶδιξ ἐκεῖνος, ἐξειλίχθη διὰ τῆς θετικῆς σχολῆς περὶ τὰ τέλη τοῦ παρελθόντος αἰῶνος εἰς τὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι διακρίνουν τὴν ἐξέλιξιν τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου, κατὰ τὸν παρόντα αἰῶνα. Ἀρχὰς αἱ ὁποῖαι ἀπεμακρύνθησαν πλέον τοῦ παλαιοῦ γνώμονος περὶ τῆς ἐννοίας τῆς ποινῆς καὶ αἱ ὁποῖαι ἐξειλίχθησαν σήμερον εἰς τὴν ἐπικράτησιν νεωτέρων ἀντιλήψεων περὶ τοῦ δικαιολογικοῦ λόγου τῆς ποινῆς, ὅλως διαφόρου τῆς τότε κρατούσης ἀντιλήψεως. Ἀντὶ τῆς ἰδέας τῆς ἀνταποδόσεως διὰ τῆς ποινῆς καὶ τῆς ἐννοίας τοῦ παραδειγματισμοῦ ὡς μέσου γενικῆς προλήψεως τοῦ ἐγκλήματος, σήμερον διὰ τῆς ἐξελίξεως ἐφθάσαμεν εἰς τὸ νὰ θεωρῆται σκοπὸς τῆς ποινῆς ἡ εἰδικὴ πρόληψις τοῦ ἐγκλήματος, ἐπιτυγχανομένη διὰ τῆς ἐξατομικεύσεως τῆς ποινῆς καὶ τῆς μεταχειρίσεως τοῦ ἐγκληματίου, κατὰ τρόπον ἀνταποκρινόμενον πρὸς τὰς μονίμους ἰδιότητας τοῦ χαρακτῆρος αὐτοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ κεντρικὴ γραμμὴ ἡ ὁποία διήκει διὰ μέσου τῶν διατάξεων τοῦ νέου Κώδικος. Ὁ Κῶδιξ αὐτὸς εἶναι ἔργον μιᾶς ὁλοκλήρου γενεᾶς καὶ τὸ ἀπαύγασμα καθαρῶς τῆς Ἑλληνικῆς ἐπιστήμης τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου. Δὲν ἐμπνέεται, δὲν ἐμφορεῖται, ὅπως ἄλλοι προγενέστεροι Κώδικές μας ἀπὸ διατάξεις τὰς ὁποίας ἁπλῶς ἀντέγραψαν ἀπὸ νομοθετήματα ἄλλων Χωρῶν. Εἶναι προϊὸν μακρᾶς πείρας, τῆς ἐξελίξεως, ἐπαναλαμβάνω, τῶν ποινικῶν θεσμῶν ἐν τῇ Χώρᾳ μας. Τὸ πρῶτον ἐπὶ Νικολάου Δημητρακοπούλου, συνεστήθη ἡ πρώτη ἐπιτροπὴ τοῦ 1911, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Τιμολέοντος Ἡλιοπούλου καὶ μὲ συμμετοχὴν τοῦ Ἀνδρέα Μιχαλακοπούλου, τοῦ Τσιτσεκλῆ καὶ ἄλλων κατὰ συνέχειαν κορυφαίων νομικῶν. Τὸ πρῶτον σχέδιον ἐδημοσιεύθη τὸ 1924 καὶ ἀργότερον ἀνεπέμφθη εἰς ἀναθεώρησιν κατὰ τὸ 1929 καὶ πάλιν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Τὸ 1933 εἴχαμεν νέον σχέδιον ἀναθεωρημένον μετὰ ἐκτενοῦς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως. Ἔκτοτε πάλιν νέα Ἐπιτροπὴ ἀνέλαβε νέαν ἀναθεώρησιν καὶ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης μετέχει ἐνεργῶς μετὰ τοῦ Ἀγγέλου Μπουροπούλου, τοῦ διαπρεποῦς Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου τοῦ καὶ νῦν Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὁ εἰδικὸς Καθηγητὴς τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου, Νικόλαος Χωραφᾶς καὶ ἄλλοι νομομαθεῖς εἰδικοὶ περὶ τὰ Ποινικά. Τὸ τελικὸν σχέδιον διατυπωθὲν ὑπὸ πενταμελοῦς Ἐπιτροπῆς δυνάμει τοῦ τελευταίου ὑπ’ ἀριθ. 222 Νομοθετικοῦ Διατάγματος τοῦ 1947 παρεδόθη πρὸς κατάθεσιν καὶ κατετέθη ἤδη προγενεστέρως εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον προκάτοχόν μου. Πλὴν περιελήφθησαν καὶ πάλιν τροποποιήσεις τινὲς καὶ κατόπιν αὐτῆς τῆς συμπληρωματικῆς ἐπεξεργασίας, σήμερον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἐνώπιον ὑμῶν τὸ ὁριστικὸν σχέδιον. Ὁ Κῶδιξ, εἰδικῶς εἰσάγει νέους θεσμούς, μὲ τάσιν τὴν κεντρικὴν γραμμὴν τῆς προασπίσεως καὶ τῆς ἀμύνης τῆς Κοινωνίας, κατὰ τοῦ ἐγκλήματος. Ἰδιαιτέρως ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφέρω τοὺς ἀφορῶντας τὴν ὑποτροπὴν καὶ τοὺς καθ’ ἕξιν ἐγκληματίας, πάντοτε μὲ γνώμονα καὶ ὁδηγὸν τὴν μεταχείρισιν τοῦ ἐγκληματίου κατὰ τὸ μέτρον τῆς ἐπικινδυνότητος αὐτοῦ. Οὕτως ἐνῷ ὁ ἰσχύων Ποινικ. νόμος γνωρίζει μόνον τὴν ἔννοιαν τῆς εἰδικῆς ὑποτροπῆς, τῆς ἐπαναλήψεως, δηλονότι, τοῦ αὐτοῦ ἀδικήματος, σήμερον ὁ Κῶδιξ δέχεται τὸ σύστημα τῆς γενικῆς ὑποτροπῆς. Γενικεύει τὴν ὑποτροπήν, καθ’ ἣν ὥραν σήμερον ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εἴπῃ ἀδιστάκτως, ὅτι εἶναι ἀπροστάτευτος ἡ κοινωνία ἀπὸ τοὺς κατ’ ἐξοχὴν ἐπικινδύνους ἐγκληματίας, οἱ ὁποῖοι φαίνεται, ὅτι διαπράττουν ἓν ἀσήμαντον ἐκ πρώτης ὄψεως ποινικὸν ἀδίκημα, ἀλλὰ τὸ ἐπαναλαμβάνουν μετὰ τοσαύτης εὐχερείας, ὥστε νὰ εἶναι τὰ πλέον ἐπικίνδυνα ὑποκείμενα. Ὁ ὑπότροπος μετὰ τὴν τρίτην πλέον καταδίκην, ἀδιακρίτως εἰδικῆς ἢ γενικῆς ὑποτροπῆς, δύναται κατὰ τὸν νέον Κώδικα νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ κολασμοῦ διὰ καθείρξεως 10 ἐτῶν καὶ διὰ μικρὰ σχετικῶς πλημμελήματα. Ἐὰν ὅμως ὁ καταδικασθεὶς συνεχίσῃ τὴν ἐγκληματικήν του δρᾶσιν καὶ πέραν τῆς τρίτης καταδίκης, ὁ ἐγκληματίας χαρακτηρίζεται ὡς καθ’ ἕξιν ἐγκληματίας καὶ ὑποβάλλεται εἰς κάθειρξιν σχετικῶς ἀορίστου διαρκείας. Καὶ λέγω καθείρξεως, διότι τὸ νομοσχέδιον ἐγκαταλείπει τὰς διακρίσεις τῶν ἐγκληματικῶν ποινῶν εἰς εἱρκτὴν καὶ πρόσκαιρα δεσμά, ἀλλὰ ἀποκαλεῖ συλλήβδην «κάθειρξιν» τὰς ὡς ἄνω ποινάς, τοῦ ὅρου εἰσαχθέντος ἤδη εἰς τὸ πρόσφατον δίκαιόν μας, τὸν Κώδικα τῆς Στρατιωτικῆς Ποινικῆς Νομοθεσίας. Ἄλλη χαρακτηριστικὴ διάταξις τοῦ νέου Κώδικος εἶναι, ἐκείνη καθ’ ἣν ἠμπορεῖ νὰ χαρακτηρισθῇ καθ’ ἕξιν ἐγκληματίας καὶ νὰ κολασθῇ ἑπομένως διὰ τοῦ βαρυτάτου εἰδικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέφερα καὶ ὁ τὸ πρῶτον μόνον συλλαμβανόμενος ἀνεξαρτήτως ὑποτροπῆς ἐγκληματίας, τοῦ ὁποίου ἡ πρᾶξις αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν δὲν θὰ ἐπέσυρε εἰ μὴ μίαν ἐπανορθωτικὴν ποινὴν ὀλίγων μηνῶν. Ἐπειδὴ ὅμως πρόκειται περὶ ἐγκληματίου, ἤδη ἀδικήσαντος, ἀλλὰ κατορθώσαντος, λόγῳ τῆς ἐπιτηδειότητός του, νὰ διαφύγῃ τὰς συνεπείας τοῦ νόμου, ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνου τοῦ γεγονότος, ὅτι ἤδη ἄνευ τιμωρίας ἐγκλημάτησε, τοσάκις, ἀμέσως ἀνάγεται εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ οὕτω βαρύτερον κολαζομένου καθ’ ἕξιν ἐγκληματίου. Εἶναι φανερὸν πάσην πρόοδον ἀποτελεῖ τοῦτο καὶ πόσον πληρέστερον πρόκειται νὰ κατοχυρώσωμεν τὴν ἄμυναν τῆς πολιτείας καὶ τῆς Κοινωνίας κατὰ τοῦ ἐγκλήματος. Ἄλλο οὐσιῶδες καὶ νέον σημεῖον τοῦ Κώδικος εἶναι ἡ εἰσαγωγὴ ἐκτὸς τῶν κυρίως ποινῶν καὶ τῶν μέτρων ἀσφαλείας. Πρόκειται περὶ θεσμοῦ ὁ ὁποῖος ἐγένετο ἤδη ἀποδεκτὸς ἀπὸ τοὺς νομοθέτας ὅλων σχεδὸν τῶν προηγμένου πολιτισμοῦ χωρῶν καὶ ὁ ὁποῖος στηρίζεται ἐπὶ τῆς κεντρικῆς ἰδέας περὶ ἧς ὡμίλησα ἐν ἀρχῇ τῆς μεταχειρίσεως, δηλαδὴ τοῦ ἐγκληματίου κατὰ τὸ μέτρον τῆς ἐπικινδυνότητός του. Ὁ Κῶδιξ δὲν ἀρκεῖται εἰς τὴν κατάργησιν μιᾶς ποινῆς, ἀλλὰ χωρεῖ περαιτέρω εἰς τὴν κατασφάλισιν τῆς κοινωνίας ἀπὸ τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους παρουσιάζουν ἐν αὐτῇ τὰ πρόσωπα αὐτὰ διὰ προσθέτων ἀσφαλιστικῶν μέτρων. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι σήμερον εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκ πλημμελοῦς λειτουργίας τῶν πνευματικῶν του δυνάμεων ἐγκληματήσῃ ἕνα πρόσωπον, κρίνεται μὲ ἠλαττωμένον καταλογισμὸν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ τύχῃ πλήρους ἀπαλλαγῆς. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, κατὰ τὸν νέον Κώδικα, τὸ πρόσωπον αὐτὸ δὲν ἀφήνει ἐλεύθερον νὰ θέσῃ ἐν κινδύνῳ τὴν Κοινωνίαν, ἀλλὰ διὰ τῶν μέτρων ἀσφαλείας, περιορίζεται στερούμενον τῆς ἐλευθερίας καὶ ἐγκλείεται εἰς ἀνάλογα καταστήματα, ψυχιατρεῖα, εἴτε εἰδικὰ τμήματα σωφρονιστηρίων καὶ καθίσταται ἀνίκανον νὰ βλάψῃ τὴν κοινωνίαν. Ὡσαύτως εἰδικῶς κολάζονται οἱ ἐκ φυγοπονίας ἀδικοπραγοῦντες καὶ προβλέπονται εἰδικὰ καταστήματα ἐργασίας, εἰς τὰ ὁποῖα εἰσάγονται τὰ πρόσωπα ταῦτα. Ἀλλ’ ἐκεῖνο κυρίως, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ μίαν νέαν γραμμὴν εἰς τὸν Κώδικα, εἶναι ὁ καθορισμὸς τοῦ σκοποῦ τοῦ ἐπιδιωκομένου διὰ τῆς ποινῆς καὶ τοῦ τρόπου ἐπιμετρήσεως ταύτης. Ἡ ποινὴ ἀποβλέπει ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν εἰδικὴν πρόληψιν τοῦ ἐγκλήματος. Αὐτὸς εἶναι ὁ χαρακτὴρ τῆς ποινῆς, κατὰ τὸν Κώδικα καὶ οὐχὶ ἁπλῶς ἡ ἀνταπόδοσις ἢ ὁ κολασμός. Καὶ διὰ τοῦτο ἀναζητεῖται ὁ τρόπος τῆς μεταχειρίσεως καὶ τοῦ κολασμοῦ τῶν ἐκληματιῶν καὶ παρέχεται εἰς τὸ δικαστήριον— πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συνέβαινε μέχρι σήμερον, καὶ εἶναι σημαντικὸν — μία πολὺ μεγαλυτέρα εὐχέρεια νὰ κινηθῇ βάσει τῶν κριτηρίων, τὰ ὁποῖα ὁρίζει εἰς τὸν δικαστὴν ὁ Νομοθέτης μεταξὺ ἀνωτάτου καὶ κατωτάτου ὁρίου τῆς ποινῆς καὶ ἐνίοτε εἰς εἰδικὰς περιπτώσεις ἐπιτρέπει καὶ ἐκ τούτων ἀκόμη παρέκκλισιν. Χαρακτηριστικὴ ἐν προκειμένῳ διάταξις εἶναι ἡ τοῦ ἄρθρου 79 ὅπου ἀναφέρεται, ὅτι ἡ ποινὴ ἐπιμετρᾶται ἀναλόγως, πρὸς τὴν βαρύτητα τοῦ ἐγκλήματος καὶ τὴν προσωπικότητα τοῦ ἐγκληματίου. Περαιτέρω δὲ τὸ ἄρθρον καθορίζει πλείονα τοῦ ἑνὸς κριτηρίου, δυνάμει τῶν ὁποίων ὁ δικαστὴς θὰ προβῇ εἰς τὴν κρίσιν του, ἐντὸς τῶν ἀνωτάτων καὶ κατωτάτων ὁρίων τῆς ποινῆς. Τὰ κριτήρια ταῦτα, πρὸς ἐκτίμησιν τῆς προσωπικότητος τοῦ ἐγκληματίου ἀνάγονται εἰς τὸν προγενέστερον βίον τοῦ ἐγκληματήσαντος καὶ τὴν κατὰ καὶ μετὰ τὴν διάταξιν τῆς πράξεως ἐκδηλωθεῖσαν ροπὴν καὶ στάσιν καὶ τὰ αἴτια τοῦ ἐγκλήματος. Οὕτω θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπονέμεται πραγματικῶς ἡ δικαιοσύνη. Ἰδιαιτέρως εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔχω νὰ τονίσω, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τῶν ποινικῶν δικαστηρίων ὀφείλουν τοῦ λοιποῦ νὰ εἶναι εἰδικῶς ἠτιολογημέναι καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν πλέον τὰς ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι ἁπλῶς λέγουν, ὅτι ἐπείσθη ἢ δὲν ἐπείσθη τὸ Δικαστήριον ἢ ἀμφιβολίαι ὑπῆρξαν, ἀλλὰ θὰ αἰτιολογοῦνται αἱ ἀποφάσεις πλήρως, καὶ οὕτω θὰ ἔχωμεν πραγματικὴν ποινικὴν δικαιοσύνην εἰς τὴν χώραν μας. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀνηλίκους προβλέπεται ἰδιαιτέρα μεταχείρισις τὴν ὁποίαν πᾶσαι αἱ προηγμέναι κοινωνίαι σήμερον ἔχουν καθιερώσει, ὡς συμπέρασμα τῆς ἰδιαζούσης μερίμνης ποὺ ἐπιδεικνύεται πανταχοῦ εἰς τὴν παιδικὴν ἡλικίαν. Τὰ μέτρα κυρίως ἀρχίζουν ἀπὸ τὴν ἀναμόρφωσιν, ἀλλ’ ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὰς βάσεις τοῦ ἰσχύοντος κώδικος ὁ ὁποῖος τὸ ἐγκληματοῦν παιδὶ ἤδη ἀπὸ τοῦ δεκάτου μέχρι 14 ἔτους τῆς ἡλικίας, κρίνει ἄξιον καταλογισμοῦ μὲ τὸ γνωστὸν κριτήριον τοῦ ἐὰν ἐνήργησεν ἢ ὄχι μετὰ διακρίσεως. Εἰς τὸν κώδικα ὑπάρχει μία διάκρισις τῶν ἀνηλίκων ἀπὸ τοῦ 7ου μέχρι τοῦ 12ου ἔτους, ὁπότε θεωροῦνται διάγοντες τὴν παιδικὴν ἡλικίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ καταγνωσθῇ ποινὴ συνεπαγομένη τὴν κάθειρξιν ἢ κράτησιν εἰς φυλακὰς ἢ κρατητήρια. Εἶναι φυσικὸν, ὅτι εἰς τὴν τρυφερὰν αὐτὴν ἡλικίαν δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ συμβαίνῃ, ὡς μέχρι τοῦδε συνέβαινε, καὶ κάτω τῶν 15 ἐτῶν παιδιὰ νὰ ἐκτίουν τὴν ποινήν των εἰς φυλακάς. Τὸ θέαμα ἦτο τραγικόν, νὰ βλέπῃ κανεὶς παιδιὰ 13 καὶ 14 ἐτῶν, διότι ἔκλεψαν ὀλίγα πορτοκάλια ἢ τρία κοτόπουλα νὰ εὑρίσκωνται συμφυρόμενα ἀναμὶξ μὲ καταδίκους εἰς βαρείας ποινάς, καὶ μέχρι ἰσοβίων δεσμῶν ἀκόμη. Ἀκόμη χειρότερον δέ, ὅταν δὲν ὑπάρχουν εἰδικὰ κρατητήρια ἢ σωφρονιστήρια ἀνηλίκων. Εἰς τὸ ἄτοπον τοῦτο ἐθέσαμεν τέρμα πρὸ ἔτους καὶ πλέον εἰσάγοντες εἰδικὸν νόμον, καθ’ ὃν οἱ μέχρι ἡλικίας 15 ἐτῶν ἀνήλικοι ἐκτίουν τὴν ποινήν των εἰς εἰδικὰ τμήματα ἀναμορφωτικῶν σχολείων, ἐκτὸς ἂν εἶναι ἰδιαιτέρως ἐπικίνδυνοι. Ὅλα αὐτὰ θεραπεύονται εἰς τὸν κώδικα κατὰ τρόπον ὀρθολογικὸν καὶ σύμφωνα μὲ μίαν συγχρονισμένην καὶ πολιτισμένην ἀντίληψιν περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς προασπίσεως τοῦ ἐκδηλώσαντος προώρως ἐγκληματικὴν ροπὴν ἀνηλίκου. Καὶ παραγγέλλει ἐκεῖ ὁ Κῶδιξ, ὅτι τὰ παιδιὰ τῆς δευτέρας κατηγορίας, τῶν 12 ἕως 17 ἐτῶν ἐγκλείονται εἰς ἀναμορφωτήρια, ἤ, ἂν ἔχουν ἀνάγκην εἰδικοῦ σωφρονισμοῦ, εἰς σωφρονιστήρια. Καὶ ἐντὸς τῆς διακριτικῆς ἐκείνης εὐχερείας ἐπιτρέπει ὁ Κῶδιξ εἰς τὸ Δικαστήριον ἀναλόγως τοῦ ὑποκειμένου, νὰ θέτῃ τὸν ἀνήλικον εἰς σχετικῶς ἀόριστον περιορισμόν, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἐπεκταθῇ ἀπὸ τοῦ κατωτάτου μέχρι καὶ ἀνωτάτου ὁρίου τῆς ποινῆς, παρεχομένης ὅμως τῆς εὐχερείας εἰς τὸ δικαστήριον, παρακολουθοῦν τὸν ἀνήλικον καὶ μετὰ τὴν ἐγκάθειρξίν του, νὰ διατάξῃ ἐκ τῶν ὑστέρων διὰ νέας ἀποφάσεως ἀναθεώρησιν, τῆς περιπτώσεως τοῦ ἀνηλίκου, ἂν πεισθῇ, ὅτι ὁ σωφρονισμὸς ἔχει ἐπιφέρει τὰ προσδοκόμενα ἐξ αὐτοῦ ἀποτελέσματα. Μὲ μίαν λέξιν, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, αἴρεται διὰ τὸν δικαστὴν ἀνηλίκων τὸ δεδικασμένον καὶ ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπανέλθῃ ἐπὶ τῆς εἰδικῆς αὐτῆς περιπτώσεως κατόπιν τῶν εἰδικῶν διατάξεων ἐκ τῆς συγκεκριμένης περιπτώσεως. Αὐταὶ εἶναι αἱ πλέον χαρακτηριστικαὶ γραμμαὶ αἱ ὁποῖαι διέπουν τὸν νέον Κώδικα. Ἀλλὰ θέλω νὰ ἐπιμείνω καὶ πάλιν ὅτι ἀφίνεται εἰς τὸν Δικαστὴν καὶ εἰς τὰ Δικαστήρια περισσοτέρα εὐχέρεια νὰ κρίνουν ἐντὸς περιθωρίων τὰ ὁποῖα κανονίζει ὁ Κῶδιξ μὲ μίαν εὐχέρειαν τὴν ὁποίαν δὲν εἶχον ποτὲ μέχρι τοῦδε, ἀλλ’ ἐπιβάλλει εἰς αὐτοὺς τὴν ὑποχρέωσιν νὰ αἰτιολογοῦν εἰδικῶς τὰς ἀποφάσεις των. Τὸ σχέδιον τῆς Δικονομίας δὲν ἐπιφέρει ριζικὰς μεταβολὰς, ἐν τούτοις ὅμως εἶναι ἀρκετὰ σημεῖα εἰς τὰ ὁποῖα εἰσάγει καινοτομίας. Καὶ τὰ μὲν Δικαστήρια διατηροῦν τὴν γνώριμον εἰς ἡμᾶς ὀργάνωσίν των, μόνον προκειμένου περὶ τῶν μονομελῶν πλημμελειοδικείων δὲν ἐπιτρέπεται ὅπως συγκροτοῦνται ὡς μέχρι τοῦδε ἀπὸ Εἰρηνοδίκας ἢ Πταισματοδίκας, ἀλλὰ ὑποχρεωτικῶς ὁ Δικαστὴς τοῦ μονομελοῦς Δικαστηρίου πρέπει νὰ ἔχῃ τὸν βαθμὸν τοῦ Πρωτοδίκου. Εἰσάγεται, ἐπὶ πλέον, καὶ ἄλλο πολυμελὲς Δικαστήριον, τριμελὲς, ἀνηλίκων, τὸ ὁποῖον κρίνει τὰς βαρυτέρας ἐγκληματικὰς πράξεις τῶν ἀνηλίκων. Ἡ γενικὴ γραμμὴ ἡ ὁποία διέπει τὸ σχέδιον Ποινικῆς Δικονομίας εἶναι ἡ ἐπίσπευσις τῆς δίκης καὶ ἡ ἀποφυγὴ καὶ ὁ ἀποκλεισμὸς τῆς παρελκύσεως αὐτῆς ἐκ μέρους στρεψοδίκων κατηγορουμένων. Ταὐτοχρόνως συνδυάζονται πρὸς τοῦτο ἡ μέριμνα, ὅπως ἡ ἐπίσπευσις αὐτὴ μὴ προσβάλῃ τὴν εὐχέρειαν τῆς πλήρους ὑπερασπίσεως τοῦ κατηγορουμένου. Γενικεύεται ἡ παραπομπὴ εἰς τὸ ἀκροατήριον δι’ ἀπ’ εὐθείας κλήσεως ἐπὶ τῶν πλημμελημάτων, κατ’ ἐξαίρεσιν δὲ διὰ τῶν Δικαστικῶν Συμβουλίων, ὅταν εἰσαγάγῃ εἰς αὐτὸ τὴν ὑπόθεσιν ὁ Εἰσαγγελεὺς πρὸς ἀπαλλαγὴν τοῦ κατηγορουμένου. Δύναται τότε, κρῖνον ἄλλως τὸ Συμβούλιον, νὰ προβῇ εἰς τὴν παραπομπὴν τοῦ κατηγορουμένου. Αὐτὴ εἶναι ἡ περίπτωσις εἰς τὴν ὁποίαν ἐπὶ πλημ)των ἡ παραπομπὴ γίνεται διὰ τοῦ Συμβουλίου ὡς καὶ ἐπὶ διαφωνίας ἀνακριτοῦ καὶ Εἰσαγγελέως. Τὸ σχέδιον θεωροῦν, ὅτι οἱ δύο βαθμοὶ τῆς δικαιοδοσίας ἀποτελοῦν μίαν πολυτέλειαν καὶ μέσον πρὸς παρέλκυσιν τῆς δίκης, προβλέπει, ἐπὶ κακουργημάτων, παραπομπὴν ἀπ’ εὐθείας διὰ τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐφετῶν, τοῦτο ὅμως ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι συμφωνοῦν καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημ)κῶν καὶ ὁ ἀνακριτής, ἀλλὰ καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν. Τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀνακοπῆς καταργεῖται καὶ θεωρεῖται ὁ νομίμως κλητευθεὶς κατηγορούμενος πάντοτε ὡς ἐὰν ἦτο παρών. Εἰς ἐξαιρετικὰς περιστάσεις, ἐπιτρέπει αἴτησιν ἀκυρώσεως τῆς διαδικασίας, ἀφοῦ ὑποβληθῇ εἰς τὴν ἔκτισιν τῆς ποινῆς ὁ καταδικασθείς, ἐκτὸς ἐὰν ἄλλως ἤθελε διατάξει τὸ Δικαστήριον. Ἄλλαι τινες μεταρρυθμίσεις προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ σχεδίου Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας, ἔχουν ἤδη τεθῆ εἰς ἐφαρμογὴν δι’ εἰδικῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι ἀπέσπασαν τμήματα τοῦ Κώδικος καὶ τὰ ἔθεσαν ἐν ἰσχύϊ προκαταβολικῶς. Τοιαῦται εἶναι τὸ δικαίωμα τῆς προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως τοῦ Εἰσαγγελέως, ἥτις ἀποτελεῖ ἕνα εἶδος διοικητικῆς ἐξετάσεως, πρὸ πάσης προανακρίσεως, μὴ συνεπαγομένη ἔγερσιν ποινικῆς ἀγωγῆς. Ἄλλο κεφάλαιον, εἶναι τὸ περὶ ἐκδόσεως ἀλλοδαπῶν ἐγκλημάτων, τὸ ὁποῖον εἰσήχθη δι’ Α. Ν. πρὸ ἔτους καὶ πλέον. Ἄλλη ἀκόμη διάταξις εἶναι ἡ ἐπιτρέπουσα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, κατὰ τὸ ἄρθρον τὸ προστεθὲν εἰς τὴν Δικονομίαν, τὸ ἄρθρον 156Α, τὴν ἀναστολὴν τῆς διώξεως, ἂν ἐθνικοὶ λόγοι τὸ ἐπιβάλλουν, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐτέθη ὡς μία εὐχέρεια τῆς Πολιτείας, ἵνα εἰς δυσκόλους στιγμὰς προασπίζῃ ἑαυτὴν ἐκ περιπλοκῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶχον ἄλλας εὐρυτέρας συνεπείας ἐκ τῆς διεξαγωγῆς ὡρισμένης δίκης. Αὐταί, κύριοι, ἐν γενικωτάταις γραμμαῖς εἶναι αἱ κατευθυντήριοι τάσεις τῶν νέων Κωδίκων.

§25Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δύναμαι νὰ σᾶς ἐρωτήσω κἄτι; Πότε ὡρίσθη ἡ πρώτη Ἐπιτροπή;

§26Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τὸ 1911.

§27Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὥστε εἶναι ἀπὸ τότε ἔτη 38. Ἂς δοθοῦν καὶ εἰς ἡμᾶς 8 ἔτη νὰ τοὺς μελετήσωμεν. Μετὰ 8 ἔτη νὰ ἔλθουν πρὸς συζήτησιν.

§28Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Δὲν πρόκειται ἐξ ἀπίνης νὰ ζητηθῇ ἡ ἐπιψήφισις τῶν κωδίκων, ἀλλὰ εἶχον ὑπερτάτην ὑποχρέωσιν ἔναντι τῆς ἐργασίας μιᾶς ὁλοκλήρου γενεᾶς, ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν ἔλλειψε κανεὶς ἀπὸ τὰς ἁρμοδιωτέρας ἐπιστημονικὰς κορυφάς, νὰ καταθέσω τοὺς κώδικας τούτους ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Καὶ νομίζω, ὅτι σπουδαία εἶναι ἡ συμβολὴ τῶν νέων αὐτῶν Κωδίκων διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς κωδικοποιήσεως τοῦ δικαίου μας, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸν Ἀστικὸν Κώδικα, τὸν Ὑπαλληλικὸν Κώδικα, τὸν Κώδικα Ἰδιωτικοῦ καὶ Δημοσίου Ναυτικοῦ Δικαίου καὶ τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Δικαστηρίων ποὺ εἶναι ὑπὸ ἐπεξεργασίαν ὡς καὶ ἡ Πολιτικὴ Δικονομία. Θὰ ἐπέλθῃ οὕτω μία, τάξις, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τοὺς νομικοὺς καὶ τὰ δικαστήριά μας εὐρυθμοτέραν καὶ ταχυτέραν τὴν ἀπονομὴν τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης. (Χειροκροτήματα).

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Χατζηγιάννης, κατέθεσε τὴν κάτωθι δήλωσιν: «Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε, Ὑπῆρξα μέλος καὶ τῆς προηγουμένης καὶ τῆς παρούσης Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς. Πιστεύω, ὅτι ἡ Δʹ Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ ὀφείλει νὰ δώσῃ εἰς τὴν χώραν τὸ Σύνταγμά της, εἰργάσθην πρὸς τοῦτο μετὰ ζήλου εἰς ἀμφοτέρας τὰς Ἐπιτροπὰς. Παρὰ ταῦτα δὲν μοῦ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπογράψω τὸ κατατεθὲν εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον Συντάγματος. Καὶ μὲ λύπην μου δὲν τὸ ὑπέγραψα. Ὅταν τὸ σχέδιον Συντάγματος συζητηθῇ ὑπὸ τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος, θὰ ἐξηγήσω τοὺς λόγους καὶ θὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἵνα τοὺς ἄρῃ. 23 Δεκεμβρίου 1949 Μετ’ ἐξόχου τιμῆς.

Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ

βουλευτὴς Λαρίσης Τὸν λόγον ἔχει ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων κ. Σ. Νικολαΐδης.

§30Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριοι συνάδελφοι κατὰ τὴν ἀπουσίαν μου κατετέθη παρὰ τοῦ συναδέλφου κ. Δ. Πετροπουλάκου, ἀναφορὰ ἀφορῶσα τὰς προμηθείας. Ἄν καὶ δὲν εἶμαι ἁρμόδιος, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο: ὅτι αἱ Ἐπιτροπαὶ προμηθειῶν διατηροῦν ἐπιφυλάξεις, ὡς πρὸς τὴν κατακύρωσιν τοῦ διαγωνισμοῦ.

§31Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, κατέθεσα τὴν ἀναφορὰν διὰ νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ προμηθείας. Πρόκειται περὶ διαγωνισμοῦ κατασκευῆς σωλήνων. Καὶ ἐπειδὴ οἱ παραπονούμενοι λέγουν, ὅτι ἠδικήθησαν, παρακαλῶ, ὅπως ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο παρὰ τῶν ἁρμοδίων.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πετροπουλάκο, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι θέλει ἐξετάσει τὴν ἀναφοράν σας.

§33Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν.

§34Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ ἀναβάλωμεν τοῦτο δι’ ἄλλην συνεδρίασιν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐντὸς ὀλίγου θὰ σᾶς διανεμηθῇ τὸ σχέδιον τοῦ νέου Συντάγματος τῆς Ἑλλάδος. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ, ὅπως ἐπικυρώσω τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως ὑπὸ ἰδίαν μου εὐθύνην.

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν διὰ τὰς 9 Ἰανουαρίου 1950 καὶ ὥραν 6ην μ.μ.; Εὔχομαι ὅπως τὸ Ν. Ἔτος ἀποβῇ ἔτος εὐτυχὲς διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ δι’ ἕνα ἕκαστον ἐξ ἡμῶν.

§38ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 9ην Ἰανουαρίου 1950 καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μέ θέμα κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 9.30′ μ.μ.)