1949.12.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 12η

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 1949

Προεδρία κ. Π. Γ. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗ

(Ὥρα 6.40′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Ἐμμανουηλίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς 10ης συνεδριάσεως 13.12. 1949.

§2Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως 10ης)13.12.49. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῶν γενεθλίων τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως καὶ ἐμψυχωτοῦ τῆς Νίκης, τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἀπέστειλεν εὐχητήριον τηλεγράφημα. Τοῦτο ἀνακοινῶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§4Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως παρετάθη ὑπερμέτρως, ἐν τούτοις, ὑπάρχει συγγνώμη ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ἡ μικρὰ διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ συσσωρευθοῦν πολλὰ ζητήματα, ἰδίως τῆς ὑπαίθρου, τὰ ὁποῖα οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ φέρουν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἀλλὰ καὶ διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδωσε τὸν πρέποντα τόνον εἰς τὴν συζήτησιν καὶ αἱ συνεδριάσεις τοῦ Σώματος, ἐνῷ ὁρίζονται διὰ τὴν 6ην μετὰ μεσημβρινήν, ἀρχίζουν πέραν τῆς 7ης. Ἀλλὰ καὶ διότι αἱ συζητήσεις δὲν διεξάγονται ὡς ἔδει, μὴ διευκολυνομένου τοῦ Προέδρου εἰς τὸ ἔργον του παρ’ ἡμῶν, καὶ τέλος, διότι οἱ πολιτικοὶ Ἀρχηγοί, κατὰ συνήθειαν, μετὰ τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς των ἀποχωροῦν τῆς αἰθούσης καὶ δὲν παρίστανται κατὰ τὴν συζήτησιν, πλὴν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων. Καὶ εἰσερχόμενος εἰς τὴν συζήτησιν τῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, θ’ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν ζήτημα. Δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον ἡ γνώμη τῆς μερίδος ἐκείνης τῶν συναδέλφων, οἵτινες ἐπικρίνουν τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχεν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ, κατόπιν τῆς ἐξαπολύσεως ἐκ μέρους τῆς Ρωσίας τοῦ ψυχροῦ πολέμου κατὰ τῆς πεπολιτισμένης ἀνθρωπότητος, ὅστις ψυχρὸς πόλεμος διὰ τὴν Πατρίδα μας ἦτο θερμός, θερμότατος εἰς θυσίας καὶ αἷμα. Ὑπὸ τὴν ἔντασιν τοῦ πολέμου αὐτοῦ ἡ διάστασις τῶν Δυτικῶν Συμμάχων καὶ τῆς Ρωσίας, ἦτο τοιαύτη, ὥστε δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναμένωμεν ἄλλην λύσιν, πλὴν βεβιασμένης, ἥτις ὅμως θὰ ἦτο εἰς βάρος ἐκείνων, οἵτινες θὰ τὴν ἐπεδίωκον. Τὸ ἀποτέλεσμα, βεβαίως, δὲν ἱκανοποίησεν ἡμᾶς, ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν ν’ ἀναμείνῃ τις διάφορον ἀποτέλεσμα εἰς τὸν ΟΗΕ. Ἡ Ἐθνική μας Ἀντιπροσωπεία ὑστέρησεν εἰς τὴν διαφώτισιν τῶν ἀντιπροσώπων τῶν οὐδετέρων Κρατῶν. Δὲν παρουσίασε τὸ δρᾶμα τῆς Ἑλλάδος, ὡς ἀκριβῶς ἔχει καὶ ἐὰν δὲν εἴχομεν συμπαραστάτας τοὺς φίλους καὶ συμμάχους Βρεταννοὺς καὶ Ἀμερικανούς, ὡς καὶ τὴν ὁλότητα τοῦ Τύπου αὐτῶν καὶ μέρος τοῦ Γαλλικοῦ Τύπου, θὰ ὑστερούσαμεν κατὰ πολὺ εἰς τὴν διαφώτισιν τῶν οὐδετέρων Κρατῶν, καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς μας Ἀντιπροσωπείας ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς ἐγκληματικότητος. Ἐνῷ ἡ προπαγάνδα τοῦ Κομμουνισμοῦ καὶ τῶν συνοδοιπόρων ἔφθασεν εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε νὰ θορυβῇ.

§5Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερ.). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν μικρὰν διακοπήν; Χαίρω πολὺ διὰ τὴν βάσιν ποὺ παίρνετε εἰς τὴν ἀγόρευσίν σας ἐν προκειμένῳ. Νομίζω, ὅμως, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῶν ἀποτελεσμάτων καὶ οὐχὶ τῶν λόγων, διότι, ὅπως γνωρίζετε, πολλὲς φορὲς οἱ λόγοι εἶναι ὑποχρεωτικὸν νὰ γίνωνται, αἱ ἀποφάσεις ὅμως εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι χαρακτηρίζουν τὴν στάσιν τῶν Κρατῶν. Ἡ ἀπόφασις, ἡ ληφθεῖσα, ἐλήφθη μὲ 51 ψήφους πλὴν 2 ἀποχῶν, τῶν Ἰνδιῶν καὶ τοῦ Ἰσραήλ, καὶ 6 ψήφους τοῦ Ρωσικοῦ μπλόκ. Ὑπάρχει, δηλαδή, παμψηφία κατ’ οὐσίαν, μετεχουσῶν εἰς αὐτὴν καὶ τῶν χωρῶν διὰ τὰς ὁποίας ὁμιλεῖτε. Δὲν νομίζω, λοιπόν, καὶ ἐν προκειμένῳ νὰ ὑστέρησεν ἡ ἐργασία, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀπὸ ἀπόψεως διαφωτίσεως. Ἡ δὲ ἐργασία, ἡ ὁποία ἐγένετο καὶ ἡ ὁποία βασικῶς ὠφέλησε τὴν Ἑλλάδα ἐν προκειμένῳ — ἤλπιζα, ὅτι θὰ τὸ ἐλέγατε, μὲ συγχωρῆτε ἂν σᾶς προλαμβάνω — εἶναι ἡ ἐργασία, ἡ γενομένη κατὰ συνέχειαν δύο ἢ τριῶν ἐτῶν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ΟΗΕ ἐδῶ, τὴν Βαλκανικήν. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ αἰτία τοῦ φωτὸς καὶ τῆς διαφωτίσεως ὅλων τῶν Κρατῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐκ τῶν γεγονότων, τῶν διαπιστωθέντων ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, κατώρθωσαν νὰ σχηματίσουν τὰς γνώμας των, αἱ ὁποῖαι τοὺς ἔπεισαν, ὥστε 51 Κράτη νὰ ψηφίσουν ὑπὲρ τῆς ἀποφάσεως. Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, ἔλλειψις πολιτικῆς διαφωτίσεως τῶν Κρατῶν αὐτῶν, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὅλα τὰ Κράτη αὐτὰ ἐψήφισαν ὑπὲρ τῆς ἀποφάσεως. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι κατὰ τὰς συζητήσεις εἶναι φυσικὸν νὰ ἐξεφράσθησαν διάφοροι γνῶμαι ἀπὸ διαφόρους ἀντιπροσώπους. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα, διότι τὸ βῆμα τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἔχει καὶ αὐτὸ κάποιαν σχέσιν μὲ τὰς τοπικὰς συνθήκας ἑκάστου Κράτους. Πρέπει, ὅμως, νὰ ἐξετασθῇ τὶ ἀποφάσεις ἔλαβον. Καὶ αἱ ἀποφάσεις πιστοποιοῦν, ὅτι ὑπῆρξε πλήρης διαφώτισις τῶν Κρατῶν αὐτῶν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ δικαίου τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὀφείλεται δὲ καὶ εἰς τὴν ὑποστήριξίν μας ἀπὸ τὴν Ἀγγλίαν καὶ τὴν Ἀμερικήν, ἀλλὰ μὴ λησμονῶμεν, ὅτι καὶ ἡ ὑποστήριξις αὕτη δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι τοιαύτης ἐκτάσεως, ἂν δὲν ὑπῆρχε τὸ ἔργον ἐδῶ τῆς Βαλκανικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ὁποῖον παρεῖχεν ὅλην τὴν βάσιν διὰ τὴν ὑποστήριξιν αὐτήν.

§6Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι διαχωρίζω τὸ ἔργον τῆς Ἀμερικανικῆς καὶ τῆς Ἀγγλικῆς προσπαθείας ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην τῶν Κρατῶν τῆς Μέσης, τῆς Κεντρικῆς καὶ τῆς Νοτίου Ἀμερικῆς, πολλὰ τῶν ὁποίων ἀπέσχον ἀπὸ τὰς συνεδριάσεις ἐπὶ ζωτικῶν ζητημάτων.

§7Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερ.). Δίκαιον ἔχετε διὰ τὰς κατὰ τμῆμα ψηφοφορίας. Αὐτὸ ὅμως ἔγινεν, ὡς θὰ ξεύρετε, διότι θὰ παρακολουθήσατε τὰ ζητήματα, κυρίως ἐπὶ τοῦ περιφήμου ζητήματος τῶν θανατικῶν ἐκτελέσεων. Ἀλλὰ θὰ γνωρίζετε ἀσφαλῶς, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ Κράτη τῆς Νοτίου Ἀμερικῆς ἔχουν καὶ συνταγματικῶς καὶ νομικῶς καὶ ἠθικῶς καταργήσει τὸν θάνατον ὡς ποινήν. Ἑπομένως, εἶχον ὡρισμένας ὑποχρεώσεις εἰς τὰ τμήματα τῆς ψηφοφορίας νὰ λαμβάνουν ὡρισμένην θέσιν. Ἐπὶ τοῦ συνόλου ὅμως τῆς ἀποφάσεως ἀπεδείχθη πασιφανῶς, ὅτι ἐψήφισαν ὑπὲρ ἡμῶν.

§8Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐὰν ἐγκαίρως ἐξεμεταλλεύετο τὸ ζήτημα τὸ ἑλληνικὸν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, δὲν θὰ εἴχαμεν ὡς ἀποτέλεσμα αὐτό. Καὶ αὐτά, ὡς πρὸς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν. Ὡς πρὸς τὴν ἐσωτερικήν, ὅμως, ἡ μελέτη τῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως μᾶς ἀφίνει νὰ ἐννοήσωμεν, ὅτι ἀκολουθεῖται ἡ αὐτὴ τακτική, ἡ τακτικὴ τῶν ὑποσχέσεων. Ὅλα τὰ ζητήματα λύονται ὑπὸ τὴν πίεσιν καὶ μόνον κατόπιν ἀπεργιῶν. Βλέπω ὅλας τὰς τάξεις τοῦ ἐργαζομένου κόσμου ἐπαγγελματίας, βιοτέχνας, ἐργάτας, μισθωτοὺς καὶ δημοσίους ὑπαλλήλους διαμαρτυρομένους καὶ τὰ ζητήματά των νὰ μὴ λύωνται. Τοῦτο δὲν δύναμαι νὰ τὸ καταλογίσω ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ὤφειλε νὰ ἐπιλύῃ τὰ ζητήματα καὶ νὰ προλαμβάνῃ τὰς ἀπεργίας. Ἀναφέρω τὴν ἐσχάτως πρωτοφανῆ ἀπεργίαν τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Τὰ πάντα λύονται τυχαίως καὶ μοιραίως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὡς τὸ ζήτημα τῶν ἀγοραπωλησιῶν. Αἱ δύο μεγάλαι μερίδες αἱ κομματικαὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ἐμάχοντο ὡς πρὸς τὴν διατύπωσιν τοῦ νόμου, ὅστις τελικῶς ἀπεσύρθη καὶ ἐξεδόθη ὡς ἀναγκαστικὸς νόμος καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν. Δὲν εἴμεθα ἱκανοποιημένοι ἀπὸ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Τρία ζητήματα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπασχολήσουν τὴν Κυβέρνησιν, ἁρμοδιότητος διαφόρων Ὑπουργείων, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε διὰ τοῦ συντονιστικοῦ ἔργου της νὰ εἶχε δώσει λύσιν εἰς αὐτά. Πρῶτον ζήτημα εἶναι τὸ ζήτημα τῆς μειώσεως τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Δεύτερον, τὸ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τρίτον, τὸ τῆς ἀνασυγκροτήσεως, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως καὶ προστασίας τῶν συμμοριοπλήκτων. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς μειώσεως τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, κατ’ ἐπανάληψιν συνεζητήσαμεν καὶ ὑπεδείξαμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τρόπους θεραπείας. Εἴπομεν ὅτι, ὅλα τὰ εἴδη τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς εὑρίσκονται εἰς χαμηλὰς τιμὰς καὶ ζητοῦμεν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Ἀλλ’ οὐδεὶς ἠρώτησε τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσῃ πωλῶν τὰ εἴδη του εἰς τὰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς καὶ ἀγοράζων ἄλλα εἴδη εἰς ὑψηλοτάτας τιμάς. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ σίτου ὑπέδειξα οἰκονομίαν 210 δισεκατομμυρίων, οὐδεμία ὅμως προσπάθεια ἐγένετο, καὶ τὸ μόνον ποὺ ἐγένετο ἐξ ὅσων ὑπεδείξαμεν εἶναι, ὅτι διετέθησαν ἄλευρα διὰ τὴν μακαρονοποιίαν, χωρὶς νὰ διατεθῇ καὶ τὸ χιλιόδραχμον ὑπὲρ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ συγκεντρωθέντος σίτου. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν οἶνον, ὑπεδείξαμεν ἀγορὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, αἱ ὁποῖαι μόλις πρὸ τινος ἠνοίχθησαν καὶ ἐγένοντο ἐξαγωγαί. Γνωρίζετε τὰς δυσκολίας διὰ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς. Καὶ ὅταν εἰς τὸ ζήτημα τοῦ κόστους τῆς ζωῆς βλέπετε τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψει της νὰ βοηθήσῃ τὴν μεγάλην μᾶζαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ πιέσῃ αὐτὴν δι’ ἀπεργιῶν, νομίζετε, ὅτι εἶναι πολιτικὴ αὐτή, ἡ ὁποία δύναται νὰ στηρίξῃ τὸ Κράτος. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἴδητε ποίαν βοήθειαν παρέχει ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου, θὰ σᾶς δώσω ἕνα παράδειγμα. Κατὰ τὰ κρίσιμα ἔτη τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος, ὡρισμέναι ὀρειναὶ περιοχαὶ ἀπεμονώθησαν, ἀπεκόπη ἡ μετ’ αὐτῶν ἐπικοινωνία καὶ οὐδεμίαν εὐχέρειαν εἶχον οἱ κάτοικοι νὰ κινηθοῦν καὶ νὰ καλλιεργήσουν. Μετὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας, ὁ πρῶτος, τὸν ὁποῖον ἀντιμετώπισαν οἱ κάτοικοι τῶν περιφερειῶν αὐτῶν εἶναι ὁ δημόσιος εἰσπράκτωρ, ὁ ὁποῖος ζητεῖ νὰ εἰσπράξῃ φόρους τῶν ἐτῶν 1947–48 ηὐξημένους εἰς ποσοστὸν 12%.

§9Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν Μαντινείας ἡ τιμὴ τοῦ γλεύκους (μούστου) κατὰ μπότσαν δὲν ὑπερέβη τὰς 550 δραχμάς. Ἡ φορολογία κατὰ μπότσαν εἶναι σήμερον 300 δραχ., ἤτοι 150 κατ’ ὀκᾶν. Συνεπῶς, ὁ παραγωγὸς δὲν εἰσπράττει ὡς ἀξίαν τοῦ προϊόντος του οὔτε τὸ ἥμισυ τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς αὐτοῦ. Εἶναι, ἑπομένως, ἀνάγκη νὰ διατάξῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπειγόντως τὴν ἀναστολὴν τῆς εἰσπράξεως τοῦ ἀδίκου τούτου φόρου καὶ νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ καταργήσεως αὐτοῦ, ἐὰν ὄντως θέλωμεν νὰ ἐνισχύσωμεν τὸν γεωργικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας, ὕπερθεν τοῦ ὁποίου ἐπέρασεν ὅλη ἡ λύσσα τοῦ συμμοριτισμοῦ ἐπὶ μίαν 3ετίαν.

§10Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Τὸ ὅτι ὑπάρχει δυνατότης νὰ ἐπέλθῃ μείωσις τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω ἀναφέρων ὡρισμένα κλασσικὰ παραδείγματα.

§11Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Εἰς τὴν Ἑλλάδα τρεῖς ὀργανισμοὶ καταρτίζουν τιμάριθμον. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ἡ ἐφημερὶς «Βῆμα» καὶ ἓν περιοδικόν. Εἰς ὅλους αὐτοὺς τοὺς τιμαρίθμους, ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου παρατηρεῖται μίαν σταθερότης τιμῶν εἰς ὅλα τὰ εἴδη βασικῆς ἀνάγκης. Καὶ ἡ σταθερότης αὐτὴ ὀφείλεται εἰς τὴν ἀσκηθεῖσαν ὀρθολογιστικὴν πολιτικὴν ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ὡς πρὸς τὴν προστασίαν τῶν ἀγροτῶν, βεβαίως, ἡ παρεχομένη εἶναι μικρὰ προστασία, διότι διὰ τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν ἐδώσαμεν 140 δισεκατομμύρια διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου 100 δισεκατ. κλπ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι μικρὰ ἡ προστασία, ἀλλὰ οὐδεμία Κυβέρνησις, ἔχουσα συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν της θὰ ἀνελάμβανε νὰ προσφέρῃ μεγαλυτέραν προστασίαν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ διογκωθῇ ἡ κυκλοφορία τοῦ χαρτονομίσματος καὶ ἑπομένως, νὰ ἀνατιναχθῇ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία.

§12Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ὁ τιμάριθμος κατὰ τοὺς τρεῖς τελευταίους μῆνας ἀνέρχεται συνεχῶς.

§13Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ, ἐὰν νομίζῃ, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν προϊόντων εἶναι τοιαύτη, ὥστε ὁ ἀγρότης νὰ ἐπαρκῇ εἰς τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας καὶ εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς ζωῆς. Ἐπίσης, πόσες φορὲς ἐπάνω εἶναι ἡ τιμὴ τῶν λιπασμάτων τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἐν συγκρίσει μὲ τὰς προπολεμικάς των τιμάς. Ἐκανονίσατε τὴν ποσότητα τοῦ πρὸς ἐξαγωγὴν ἐλαίου; Ἐκανονίσατε τὴν τιμὴν τῶν ἐλαιοπυρήνων; Ὑπάρχουν μέσα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ περιορίσωμεν τὸ κόστος τῆς ζωῆς. Ὁ ΟΛΠ, ἕνας ἐκ τῶν μεγαλυτέρων Ὀργανισμῶν, ἐφωδιάσθη ἀπὸ τὴν συμμαχικὴν βοήθειαν διὰ γερανῶν καὶ ἄλλων ἀπαιτουμένων μέσων μηχανικῶν, ὥστε νὰ εἶναι ἀρτίως ἐξωπλισμένος, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας τῶν φορτοεκφορτώσεων. Ὁ πλήρης καὶ ἄρτιος ἐξοπλισμός του, ἔπρεπε νὰ εἶχε καταστήσει τὸν λιμένα Πειραιῶς τὸ εὐθηνότερον λιμενικὸν κέντρον φορτοεκφορτώσεως. Παρὰ ταῦτα, ὁ λιμὴν τῆς Ἐλευσῖνος, ὁ ὁποῖος οὐδεμιᾶς ἔτυχε βοηθείας, εἶναι κατὰ 30% εὐθηνότερος εἰς τὰ φορτοεκφορτωτικά. Τὰ ναῦλα ὡρισμένων εἰδῶν ἀπὸ Ἀμερικῆς μέχρι Πειραιῶς στοιχίζουν ὀλιγώτερον ἀπὸ ὅσον ἡ ἐκφόρτωσις ἀπὸ τοῦ κύτους τοῦ πλοίου μέχρι τῆς προκυμαίας. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι ἠθικόν, χάριν τοῦ κομματισμοῦ τῶν 3.000 σταυρῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὑπολογίζουν οἱ διοικοῦντες τὸν ΟΛΠ, νὰ μαστίζεται ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς πληθυσμός; Αἱ ἄδειαι τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν διὰ τὴν κυκλοφορίαν αὐτοκινήτων χορηγοῦνται κατὰ τρόπον περίεργον. Ὑπάρχει μία ὑπηρεσία, ἡ Υ.Ε.Κ, Α., ἡ ὁποία ἔχει χιλιάδας κρατικῶν αὐτοκινήτων καὶ ἠδύνατο νὰ ἀποτελέσῃ πηγὴν μεγάλων κερδῶν διὰ τὸ Δημόσιον. Ἐν τούτοις, ἕως πέρυσιν εἶχε παθητικόν, λόγῳ τῆς εἰσόδου μεγάλου ἀριθμοῦ κομματικῶν ἀργομίσθων. Ἄλλος Ὀργανισμὸς εἶναι ὁ ΟΔΙΣΥ, ὁ ὁποῖος ἔγινε πρό τινων ἐτῶν διὰ νὰ παραλαμβάνῃ, μεταφέρῃ καὶ ἐκποιοῖ τὰ εἴδη τῶν γερμανικῶν ἐπανορθώσεων. Ἐγέμισαν αἱ ἀποθῆκαι τοῦ Πειραιῶς καὶ ἀντὶ νὰ γίνῃ προσπάθεια ἐκποιήσεως, δὲν ἐσημειώθη τίποτε ἄλλο, παρὰ ὁ διορισμὸς πλήθους κηφήνων, ἐνῷ τὰ ἐφόδια παραμένουν εἰς τὰς ἀποθήκας ἀπὸ τοῦ 1945. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι δὲν ἐγένετο ἐκμετάλλευσις τῶν πόρων τοῦ τόπου κατὰ τρόπον ἀντικειμενικόν. Ἀλλά, λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι κάμει ἐργατικὴν πολιτικήν. Καὶ ἐρωτῶ, καθώρισε τὸ Κράτος τὴν ἔντασιν τῆς ἐργασίας; Ὑπάρχει σταθερὰ ἀπόδοσις; Δὲν βλέπομεν τίποτε ἄλλο, παρὰ συνεχῆ ἐλάττωσιν τῶν ὡρῶν ἐργασίας καὶ καθιέρωσιν νέων ἡμερῶν ἀργίας εἰς ἕκαστον νέον ἔτος. Εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ τὴν Ἰταλίαν παρατηρεῖται ὀργασμὸς ἐργασίας, διότι ἀντελήφθησαν, ὅτι μόνον ἔτσι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀνασυγκρότησις. Ἀλλὰ συμβαίνει καὶ κἄτι ἄλλο. Μὲ τὸν κρατικὸν παρεμβατισμὸν οἱ πολῖται συνωθοῦνται εἰς τὰ Ὑπουργεῖα, ἀλλὰ δὲν εὑρίσκουν τοὺς ὑπαλλήλους, διότι εἶναι ἀπησχολημένοι εἰς συμβούλια καὶ τοιουτοτρόπως οὐδὲν ζήτημα εὑρίσκει τὴν λύσιν του. Ποῦ ὑπάρχει ὁ πραγματικὸς τόνος ἐργασίας καὶ ἐφέσεως πρὸς ἀναδημιουργίαν; Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Πρὸ ἑνὸς ἔτους ἐχορηγήθησαν ἐκ τῶν γεωργικῶν ἐπανορθώσεων ἐργοστασιακαὶ ἐγκαταστάσεις διὰ τὴν αὔξησιν τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς. Ὅλαι αἱ χῶραι ἔσπευσαν νὰ τὰ παραλάβουν ἀπὸ τὴν Γερμανίαν, πλὴν τῆς μακαρίας αὐτῆς χώρας. Διὰ τὰ βιομηχανικὰ δάνεια ἐκ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, τρὶς ἕως τώρα μετεβλήθη ὁ τύπος τῶν αἰτήσεων. Εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ Κράτος ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνέχεται τὸν βραδὺν αὐτὸν ρυθμὸν τῆς ἐργασίας, ἐπὶ κεφαλαιοδεστάτων ζητημάτων; Ἀλλὰ ἀνασυγκρότησις εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ μόνον διὰ τῆς γεωργίας. Εἶναι ἀπαραίτητον νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ σχέδιον τῆς ἐκβιομηχανοποιήσεως τῆς χώρας. Ὑπάρχει ἕνας Ὀργανισμὸς, ΥΣΕΣ Α, ὁ ὁποῖος μᾶς βομβαρδίζει μὲ βιβλία διὰ τὰ ζητήματα τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ἐνῷ ἀπὸ ἐτῶν ὑπάρχουν ἐπ’ αὐτοῦ σοβαρώταται μελέται καὶ διὰ θερμικὰς ἐγκαταστάσεις καὶ διὰ ὑδροηλεκτρικάς. Ἐπερίμενα, ὅτι τὰ σχέδια αὐτὰ θὰ ἀνελάμβανεν εἷς νὰ τὰ μελετήσῃ, ἔχων ὡς σύμβολόν του καὶ κάποιον Ἀμερικανόν, ἀλλὰ τώρα, 4 μῆνας μετὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας, οὐδὲ ἔναρξις κἂν ἐγένετο καὶ τοῦτο, διότι δὲν ὑπάρχουν τεχνικαὶ μελέται. Οὕτω, κινδυνεύομεν νὰ χάσωμεν τὰ κεφάλαια τὰ προοριζόμενα διὰ τὴν βιομηχανικὴν ἀνασυγκρότησιν. Δὲν βλέπομεν εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας οὐδὲν ἄλλο, παρὰ συντονιστάς. Ἔχω εἰς τὴν περιφέρειάν μου ἓν ἕλος, διὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἡ μελέτη, ὑπάρχουν καὶ τὰ χρήματα, ἀλλὰ συνεπλάκησαν οἱ ὑπουργοὶ Γεωργίας καὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ ἐπὶ 2 μῆνας δὲν ἐξετελεῖτο τὸ ἔργον. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ εὐοδωθῇ ἡ ἐκβιομηχανοποίησις τῆς χώρας, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἐγχώριος καύσιμος ὕλη. Ὅταν ἤκουσα τὴν ὑποστηριχθεῖσαν ἄποψιν, ὅπως γίνῃ χρῆσις πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ὑγρᾶς καυσίμου ὕλης, ἐνεθυμήθην τὴν ὀδύνην, τὴν ὁποίαν πολλάκις ἐδοκίμαζα ὡς Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ, προκειμένου νὰ ἐπιτύχω τὴν ἐξοικονόμησιν τοῦ ἀπαιτουμένου συναλλάγματος διὰ 20.000 τόννους καυσίμων. Σήμερον καταναλίσκομεν ἐτησίως περίπου ἕνα ἑκατομμύριον τόννων καὶ ἴσως θὰ χρειασθοῦν καὶ δύο ἑκατομμύρια προσεχῶς καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ποῦ θὰ εὑρεθῇ τὸ συνάλλαγμα καὶ πῶς θὰ ζήσῃ μὲ τοιαύτην ἐπιβάρυνσιν ἡ βιομηχανία; Εὐτυχῶς, παρὰ τὰς ἠλιθιότητας τῶν ὑπηρεσιῶν, ηὐλόγησεν ὁ Ὕψιστος, ὥστε τὸ ἑλληνικὸν ὑπέδαφος ἀπὸ Πτολεμαΐδος μέχρις Ἀλεξανδρουπόλεως, νὰ βρίθῃ καυσίμων εὐκόλου ἐξορύξεως. Πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν μέγα βιομηχανικὸν κέντρον εἰς τὴν Πτολεμαΐδα, πρὸς ἵδρυσιν 3 μεγάλων βιομηχανιῶν. Ἡ πρώτη διὰ τὴν παραγωγὴν συνθετικῶν καυσίμων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔχει πραγματοποιήσει πρὸ πολλοῦ καιροῦ ἡ Ἀμερική. Τότε θὰ ἔχωμεν ἀφθονίαν ὑγρῶν συνθετικῶν καυσίμων, τὰ ὁποῖα θὰ στοιχίζουν πολὺ ὀλιγώτερον ἀπὸ τὰ φυσικά. Δεύτερον, ἕνα μέγα βιομηχανικὸν συγκρότημα ἀζωτούχων λιπασμάτων, τὸ ὁποῖον δι’ ἐντατικῆς ἐκμεταλλεύσεως θὰ δύναται νὰ παραγάγῃ 100.000 τόννους. Τρίτον, τὸ ὑπέδαφός μας ἔχει ἄφθονον βωξίτην. Δυνάμεθα, μὲ μειωμένα ἔξοδα διὰ τῆς ἐξορύξεως τοῦ λιγνίτου νὰ ἔχωμεν μεγίστην ποσότητα ἀλουμινίου, τὴν ὁποίαν δυνάμεθα νὰ ἐξαγάγωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὰς αὐτὰς βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι συνδυάζονται μεταξύ των, θὰ ἠδυνάμεθα εὐκόλως νὰ ἀποκτήσωμεν. Ἀτυχῶς, ὅμως, παρὰ τὰς προσπαθείας μας, οὐδένα ἐκ τῶν ἁρμοδίων ἠδυνήθημεν νὰ πείσωμεν, διότι ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ Κόμμα, ἀδιαφοροῦντες διὰ τὸ Κράτος. Ἐκεῖνο ποὺ ἐπέτυχον ἦτο νὰ στείλουν κάποιον νὰ μελετήσῃ τὰ κοιτάσματα, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἦτο ἀναρμόδιος. Ἐπρόκειτο περὶ πρώην ἀξιωματικοῦ τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε τόσας τεχνικὰς γνώσεις, ὅσας ἔχω ἐγὼ περὶ τῆς Κινεζικῆς φιλολογίας. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι, ἡ πραγματικὴ κατάστασις, οἰκτρὰ καὶ ἀποκαρδιωτική, ὀφειλομένη εἰς τὴν ἀνικανότητα τῶν κυβερνώντων καὶ εἰς τὴν ἔλλειψιν ἐκ μέρους αὐτῶν ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῆς χώρας. Ἕνας ἄλλος κλάδος, ὁ ὁποῖος οὐδόλως ἐξητάσθη ἀπὸ τοὺς κυβερνῶντας, εἶναι ὁ κλάδος τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ὡς γνωρίζετε ὅλοι, σήμερον, ἡ Ἑλληνικὴ Ἐμπορικὴ Ναυτιλία διέρχεται ὀξυτάτην κρίσιν. Αἱ κρίσεις τῆς Ἐμπορικῆς μας Ναυτιλίας εἶναι συχναί. Εἴχομεν ἀντιμετωπίσει καὶ ἄλλην ἐξ ἴσου σοβαρὰν μετὰ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον. Αὕτη προῆλθεν, σὺν τοῖς ἄλλοις, καὶ ἐκ τοῦ ὅτι, ἐνῷ οἱ ἐφοπλισταὶ ὑπεχρεώθησαν ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ ἠγόρασαν τὰ πλοῖα των εἰς ὑψηλὰς τιμάς, τὸ Κράτος ἔθεσεν εἰς αὐτοὺς τοιούτους οἰκονομικοὺς περιορισμούς, ὥστε καθίστατο εἰς αὐτοὺς ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ ἔξοδά των, ἀποτέλεσμα δὲ τούτου ἦτο οἱ περισσότεροι νὰ περιέλθουν εἰς κατάστασιν πτωχεύσεως. Ἡ ἰδία τύχη ἀναμένει καὶ τώρα τὴν Ἐμπορικήν μας Ναυτιλίαν. Καὶ τοῦτο διότι, κανεὶς δὲν ἠσχολήθη πραγματικὰ μὲ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ σοβαρωτάτου τούτου θέματος. Ἐνθυμούμεθα μόνον τὴν Ναυτιλίαν, ὁσάκις πρόκειται νὰ τὴν ἐπιβαρύνωμεν διὰ νέων φορολογιῶν. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀδιαφορίας μας αὐτῆς ὑπῆρξε τραγικόν, διότι ἀφ’ ἧς ἡ Ναυτιλία μας ἔγινεν ἀτμήρης, οἱ περισσότεροι ἐφοπλισταὶ ἠναγκάσθησαν νὰ μεταφέρουν τὰ πλοῖα των εἰς Ἀγγλίαν καὶ βραδύτερον εἰς Ἀμερικήν, ἐπὶ μεγίστῃ ἐθνικῇ ζημίᾳ. Ἀπόδειξιν τῶν ὅσων λέγω, ἀποτελεῖ καὶ τὸ ἑξῆς γεγονός. Πέρυσιν, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπειδὴ εἶδεν, ὅτι ἤρχισε νὰ κινῆται κάπως ἡ Ἐμπορικὴ Ναυτιλία, ἐζήτησεν ὑπὸ τύπον προσθέτου φορολογίας νὰ θέσῃ χεῖραν ἐπὶ τοῦ ἡμίσεος τῶν κερδῶν. Ἀποτέλεσμα τῆς ἐνεργείας του ταύτης ὑπῆρξε, τὰ περισσότερα πλοῖα νὰ τεθοῦν ὑπὸ ξένην σημαίαν. Οὕτω σήμερον, ἐνῷ ἔχομεν 340 περίπου σκάφη ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν, 455 τελοῦν ὑπὸ ξένην σημαίαν. Ἀτυχῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ὑπολογίζει καὶ ἕνα ἄλλον παράγοντα ἀρκούντως σοβαρόν, ὅτι δηλαδὴ τὰ λίμπερτυ, ἐξ ὧν κατὰ τὸ πλεῖστον ἀποτελεῖται ἡ φορτηγός μας Ἐμπορικὴ Ναυτιλία, δὲν δύνανται νὰ συναγωνισθοῦν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, διότι τὰ ἔξοδα κινήσεώς των εἶναι πολλαπλάσια τῶν εὐρωπαϊκῶν. Ξεχνοῦμεν, ἐπίσης, ὅτι τὰ ἀσφάλιστρα διὰ τὰ ἑλληνικὰ πλοῖα εἶναι ὑπέρογκα. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἡ τύχη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας προβλέπεται μαύρη. Ἀντὶ νὰ κολακεύσωμεν τὴν ναυτιλίαν διὰ νὰ τὴν προσελκύσωμεν, τὴν ἐνθυμούμεθα μόνον ὁσάκις πρόκειται νὰ ζητήσωμεν τὴν ἐνίσχυσίν της. Ἀτυχῶς, ὑπάρχει μία τάσις διὰ νὰ καλύψωμεν τὴν ἀνικανότητά μας νὰ ρίπτωμεν ὅλα τὰ βάρη πάσης κακοδαιμονίας εἰς τὴν ράχην τῶν Ἀμερικανῶν. Καὶ ἐγὼ ἐχρημάτισα κἄποτε προϊστάμενος Ὑπουργείου καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ γνώμη μου, ἣν ἀπεκόμισα ἐκ τῆς συνεργασίας μετὰ τῶν Ἀμερικανῶν εἶναι, ὅτι ὁσάκις φερόμεθα ἀπέναντί των μὲ εἰλικρίνειαν καὶ πειστικότητα, πάντοτε ἀντιμετωπίζομεν κατανόησιν ἐκ μέρους των. Σήμερον, ὁ μόνος τρόπος, δι’ οὗ εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιώσωμεν τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, εἶναι ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ Ἀμερικανικοῦ παράγοντος, ὁ ὁποῖος ἀπέναντί μας ὑπῆρξε πάντοτε φιλικὰ διατεθειμένος καὶ ἐπεδείξατο στοργὴν καὶ κατανόησιν. Ἀτυχῶς, ὅμως, ὅλοι μας βαυκαλιζόμεθα μὲ ὑποσχέσεις ἀπὸ τὰ διάφορα συγκροτήματα καὶ ἀντὶ νὰ ἐπιλύωμεν τὰ ἑκάστοτε ἀνακύπτοντα ζητήματα, τὰ ἀφήνομεν ὅλα εἰς τὴν τύχην των. Τρανὴν τούτου ἀπόδειξιν ἀποτελεῖ ἡ συνεχιζομένη ἀπεργία τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, διὰ τὴν ὁποίαν ὑπεύθυνος ἀποκλειστικὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία σὺν τοῖς ἄλλοις, κατώρθωσε νὰ ἔχῃ δημιουργήσει δύο τάξεις ὑπαλλήλων. Τοὺς εὐνοουμένους, οἱ ὁποῖοι ἐξασφαλίζοντες μίαν θέσιν εἰς τὸ κέντρον καθίστανται ἡ μάστιξ τῆς κοινωνίας καὶ τοὺς ἀποδιοπομπαίους. Οἱ εὐνοούμενοι αὐτοὶ ὑπάλληλοι κατώρθωσαν μεταπολεμικῶς, διὰ τοῦ συστήματος τῶν προσθέτων ἀμοιβῶν λόγῳ συμμετοχῆς εἰς τὰ διάφορα συμβούλια καὶ τὰς πολυσχιδεῖς ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι εἰρήσθω οὐδὲν θέμα ἐπιλύουν, δημιουργοῦσαι σάλον εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, νὰ ἔχουν καταστῆ μαχαραγιάδες τοῦ Κράτους, καθημερινῶς δὲ παρατηρεῖται τὸ περίεργον φαινόμενον εἰς τὰ Ὑπουργεῖα, νὰ κατακλύζωνται ἀπὸ πλῆθος ἀνθρώπων παραπονουμένων. Ἔχει δημιουργηθῆ πλήρης σύγκρουσις ἁρμοδιοτήτων καὶ ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου καὶ οὕτω οὐδὲν θέμα ἐπιλύεται. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν παρέχεται διὰ νόμου τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ὑπουργὸν νὰ κανονίζῃ κατ’ οἰκείαν αὐτοῦ βούλησιν τὰ διάφορα συμβούλια καὶ τὰς Ἐπιτροπάς, ὡς καὶ τὰς προσθέτους ἀμοιβὰς τῶν μετεχόντων εἰς ταῦτα ὑπαλλήλων, χωρὶς νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλή. Κατ’ αὐτὸν ὅμως τὸν τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν Κράτος, καθ’ ὅσον ὁ ὑπάλληλος παύει νὰ εἶναι κρατικὸν ὄργανον καὶ ἀνήκει εἰς τὸ Κόμμα καὶ τὴν φατρίαν. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔχει διαφόρους πολυμελεῖς Ἐπιτροπάς, τὰ μέλη τῶν ὁποίων ἀμείβονται ἡγεμονικῶς. Ὑπάρχει Ἐπιτροπὴ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, τῆς ὁποίας μετέχουν περὶ τὰ πεντήκοντα περίπου μέλη, ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐλέγχου Συναλλάγματος, ἡ Ἐπιτροπὴ Κοστολογήσεως, ἡ Ἐπιτροπὴ Εἰσαγωγικοῦ Ἐμπορίου καὶ πληθὺς ἄλλων μὲ ἑκατοντάδας μελῶν ἑκάστη. Σᾶς ἀναφέρω καὶ τοῦτο τὸ παράδοξον. Ἐδημοσιεύθη ὁ Ἀν. Νόμος 1308)38, ὁ ὁποῖος προέβλεπε τὴν εἴσπραξιν παραβόλου προοριζομένου διὰ τὰ ἔξοδα ἀνεγέρσεως τοῦ κτιρίου τοῦ Ὑπουργείου, ἡ ἀνέγερσις τοῦ κτιρίου ἐπερατώθη ἤδη ἀπὸ πολλοῦ. Ἐν τούτοις, τὰ παράβολα ἐξακολουθοῦν νὰ εἰσπράττωνται καὶ περιέρχονται εἰς διαφόρους προνομιούχους ὑπαλλήλους ὑπὸ τύπον προσθέτων ἀμοιβῶν. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὑπάρχει σωρεία φορολογικῶν καὶ ἐκδικαστικῶν ἐπιτροπῶν.

§14Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Τί ἔχει νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε;

§15Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ τέλος.

§16Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Βεβαίως, δὲν ἔχει νὰ εἴπῃ τίποτε. Θὰ ἔλθω τώρα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον ταλαιπωρεῖ ἀφαντάστως τοὺς φορολογουμένους μὲ τὰς διαφόρους ἐπιτροπὰς καὶ συμβούλια. Δὲν ὑπάρχει δασμολόγιον, ἐνῷ ἔχομεν ἐπιτροπὴν δασμολογίου. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς περιστατικόν. Ὑπὸ μιᾶς ἑταιρείας εἰσήχθησαν 30 τόννοι ἐλαστικοῦ. Καὶ ὑπὸ μιᾶς ἄλλης εἰσήχθησαν 3 τόννοι ἐλαστικοῦ. Καὶ ἡ μία βιομηχανία καὶ ἡ ἄλλη, ἐπλήρωσαν τὸ αὐτὸ ποσὸν ὡς δασμόν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐνῷ μᾶς παριστάνει τὸν κέρβερον τοῦ δημοσίου χρήματος, τιμωρεῖ τοὺς περιφερειακοὺς ὑπαλλήλους. Τὰς παραμονὰς τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἐδημοσίευσεν ἀναγκαστικὸν νόμον, βάσει τοῦ ὁποίου θὰ προσληφθοῦν 3.000 ὑπάλληλοι χωρὶς προσόντα καὶ μὲ ἐτησίαν δαπάνην 65 δισεκατομυρίων, ἐνῷ ἠδύνατο νὰ προσλάβῃ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς ἀπὸ ἄλλα Ὑπουργεῖα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀντὶ νὰ εἰσπράξῃ τὸν φόρον τῶν εὐπόρων, βάσει τοῦ φόρου τοῦ ἐπιτηδεύματος, καθιέρωσε τὸν φόρον τῶν εὐπόρων, ὁ ὁποῖος εἶναι τόσον καταθλιπτικὸς καὶ ἄδικος μὲ τὰς περιφήμους μάλιστα ἐπιτροπάς. Θὰ σᾶς φέρω ὡς παράδειγμα, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, πληρώνει 750 ἑκατομμύρια καὶ μικροὶ ἔμποροι τοῦ Πειραιῶς, πληρώνουν 30 ἑκατομμύρια ἕκαστος, ὡς νὰ ἀποτελοῦσαν οἱ 25 μικροὶ ἔμποροι μίαν Ἐθνικὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος. Μὲ τὸν φόρον αὐτὸν τῶν εὐπόρων γίνεται φοβερὰ ἀδικία, πολλάκις πολλοὶ ἄνθρωποι καταστρέφονται, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δημιουργήσῃ ἕνα φορολογικὸν δικαστήριον, ὥστε νὰ μὴ παραπέμπωνται οἱ φορολογούμενοι ἀπὸ ὑπαλλήλου εἰς ὑπάλληλον καὶ νὰ ταλαιπωροῦνται. Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγαλοφυὴς οἰκονομικὴ πολιτικὴ τοῦ κ. Χέλμη.

§17Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τοὺς φορολογικοὺς νόμους δὲν τοὺς ἔφεραν πρὸς κύρωσιν, παρὰ τὰς ὑποσχέσεις τὰς ὁποίας ἔδωσαν.

§18Γ. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΟΓΛΟΥ. Κύριε Σακελλαρίου, λέγετε πάρα πολὺ σοβαρὰ πράγματα, ἀλλὰ δυστυχῶς οὐδεὶς ἐκ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν παρίσταται.

§19Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Τὰ λέγω πρὸς τὴν Βουλήν, διότι ἡ Κυβέρνησις ἀπέτυχεν.

§20Γ. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΟΓΛΟΥ. Πρέπει, ὅμως, νὰ ἀπαντήσουν εἰς αὐτά, διότι εἶναι πράγματι σοβαρά.

§21Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἰς ἓν δικαστήριον, εἰς τὸ ὁποῖον συνεζητοῦντο ὑποθέσεις τοῦ φόρου τῶν εὐπόρων, ἐπρόκειτο νὰ ἐκδικασθοῦν 300 ὑποθέσεις καὶ ὁ Πρόεδρος αὐτοῦ εἶπεν, ὅτι μόνον τὰ ὀνόματα θὰ ἀναγνωσθοῦν, δηλαδὴ θὰ ἐδικάζοντο ὅλαι αὐταὶ αἱ ὑποθέσεις ἐντὸς ἑνὸς τετάρτου τῆς ὥρας. Ὅσοι δὲ ἐκλήθησαν διὰ νὰ ἀναφέρουν τὶ γνωρίζουν διὰ διαφόρους εὐπόρους, τοὺς ὁποίους εἶχον ὑποδείξει, ἠρνήθησαν νὰ βεβαιώσουν ἐνόρκως τὰ παρ’ αὐτῶν καταγγελθέντα.

§22Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἕνα ἄλλο καρκίνωμα, τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου μετέχουν εἰς πολλὰς ἐπιτροπάς, καὶ διερωτᾶται τις, ποῦ εὑρίσκουν τὸν χρόνον διὰ νὰ ἐργάζωνται εἰς τὰ κύριά των καθήκοντα; Ὑπάρχει ἡ Ἐπιτροπὴ ἐλέγχου συναλλάγματος, ἡ ὁποία σημειωτέον, ἐπὶ ὅσον χρόνον ἐργάζεται, δὲν ἀνεκάλυψεν οὔτε ἕν δολλάριον λαθραῖον.

§23Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Διότι ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἐλέγχει μόνον τὴν ἀλληλογραφίαν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ ἑπομένως, ὅσοι θέλουν νὰ στείλουν λαθραίως συνάλλαγμα, τὸ στέλλουν ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας.

§24Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ εἶναι 100μελὴς καὶ ἡ δαπάνη τὴν ὁποίαν προκαλεῖ, ἀνέρχεται εἰς ἓν δισεκατομμύριον. Ὑπάρχει ἡ ἐπιτροπὴ καύσεως ἀχρήστων ὁμολογιῶν. Ὑπάρχει ἡ ἐπιτροπὴ ἀναστολῆς φορολογιῶν, ἡ ὁποία εἶναι 12μελὴς καὶ ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς μεγιστᾶνες τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, οἱ ὁποῖοι σημειωτέον ἐξαντλοῦν τὴν σκληρότητα τῶν νόμων μόνον εἰς τοὺς μικροὺς δυστυχεῖς. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, βάσει τοῦ νόμου 781, ἐδημιουργήθησαν 15 συντονιστικὰ συμβούλια καὶ σωρεία ἐπιτροπῶν. Τὸ ἀποτέλεσμα ὅλων αὐτῶν εἶναι, ὅτι οὐδὲν ἄλλο Κράτος εἶναι περισσότερον ἀσυντόνιστον, ὅσον τὸ ἰδικόν μας καὶ ἐξ αἰτίας τῶν συντονιστικῶν αὐτῶν συμβουλίων, ἐχάσαμεν τὰ 25 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ κινδυνεύομεν νὰ πάθωμεν τὰ ἴδια καὶ τώρα. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ὑπάρχουν ἑκατοντάδες ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, τὰ ὁποῖα ἐκμεταλλεύονται οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου τούτου. Μερικὰ ἐκ τῶν Ταμείων τούτων φυτοζωοῦν. Ἀλλὰ διατηροῦνται μόνον καὶ μόνον χάριν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ λειτουργοῦν 74 συμβούλια καὶ ἐπιτροπαὶ καὶ ἡ παγία μηνιαία ἀποζημίωσις εἰς ἕκαστον τῶν μελῶν τῶν ἐπιτροπῶν τούτων κυμαίνεται ἀπὸ 300.000–500.000 δραχμάς. Ὑπάρχει συμβούλιον κόστους τὰ μέλη τοῦ ὁποίου λαμβάνουν 600.000–1.200.000 μηνιαίως. Καὶ ἔπειτα ἐρωτᾶταί τις, ἐὰν ἔχουν ἄδικον οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερα διὰ τὰ Ὑπουργεῖα Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας, συμβαίνουν καὶ εἰς τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα. Ἐδημοσιεύθη ὁ κῶδιξ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὁ ὁποῖος ἦτο προϊὸν μελέτης ὀρθολογιστικῆς. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 ἡ Κυβέρνησις προσέθεσε διάταξιν διὰ τὰς προσθέτους ἀμοιβὰς καὶ ἐνῷ οἱ ὑπάλληλοι ἐζήτησαν μέχρις 100%, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐδέχθη τοῦτο, ἀλλὰ θέλει νὰ δώσῃ περισσότερα, διότι διευθύνεται ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέρον. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει δίκαιον ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Κολουμβάκης νὰ καταφέρεται κατὰ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων.

§25Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κατεφέρθην κατὰ τῆς Α.Δ.Ε. Δ.Υ. τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ καταργήσῃ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς συστάσεώς της καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς ὑπαλλήλους. Ἤδη ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἐπὶ τόσα χρόνια ἐδημιουργήθη μία κατάστασις.

§26Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ὁ κ. Χέλμης τοὺς περὶ αὐτὸν ὑπαλλήλους τοὺς ἐξῄρεσε ἀπὸ τὸν ὑπαλληλικὸν κώδικα. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ νὰ λαμβάνουν χώραν ἐπιτροπαὶ καὶ συμβούλια κατὰ τὰς ἐργασίμους ὥρας ἐπὶ ποινῇ ἀπολύσεως τῶν ὑπαλλήλων. Μόνον αἱ ἐπιτροπαὶ εἰς τὰς ὁποίας μετέχουν ἄνευ ἀμοιβῆς ὑπάλληλοι νὰ δύνανται νὰ λειτουργοῦν κατὰ τὰς ἐργασίμους ὥρας. Νὰ καταργηθοῦν αἱ καταστρατηγήσεις τῆς μετατροπῆς προσθέτων ἀπολαυῶν εἰς ἔξοδα κινήσεως. Νὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Νὰ γίνῃ ἀνακατανομὴ τῶν παραβόλων καὶ νὰ διατεθοῦν ἀναλόγως εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ὁπότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀναταραχὴ καὶ ἑπομένως, οὔτε ὑπαλληλικὸν ζήτημα θὰ ὑπάρχῃ. Καὶ ἤδη ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῶν συνταξιούχων τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν, τὸ ὁποῖον ἔθιξε χθὲς ἀγαπητὸς συνάδελφος. Τὴν 3ην Δεκεμβρίου, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς ἑορτῆς μετέβην εἰς τὸ πολεμικὸν Ἀβέρωφ, ὅπου μὲ ὀδύνην καὶ αἶσχος εἶδα παλαιοὺς πολεμιστὰς, οἱ ὁποῖοι ἐλευκάνθησαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος νὰ εἶναι ράκη. Καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι δὲν ζητοῦν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ τοὺς δοθοῦν τὰ μέσα, ὥστε νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐπιζήσουν. Ἔκαμα μίαν μικρὰν μελέτην, τὴν ὁποίαν θὰ ἀνακοινώσω. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν δύναται νὰ δώσῃ αὔξησιν, διότι ἀπαιτεῖται δαπάνη 150 δισεκατομμυρίων ἐτησίως. Προπολεμικῶς ἐπὶ προϋπολογισμοῦ 10.500 ἑκατομμυρίων ἐδίδοντο εἰς τοὺς συνταξιούχους 550 ἑκατομμύρια, ἤτοι 5½%. Σήμερον ἐπὶ προϋπολογισμοῦ 5.748 δισεκατομμυρίων, οἱ συνταξιοῦχοι λαμβάνουν 204 δισεκατομμύρια, ἤτοι 3 καὶ ½%. Τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἡ μισθοδοσία ἀνήρχετο προπολεμικῶς εἰς 3.093 ἑκατομμύρια, ἤτοι 29,2%. Καὶ σήμερον ἀνέρχεται εἰς 1.648 δισεκατομμύρια, ἤτοι 29,6%. Εἶναι δηλαδὴ τὸ ἴδιον ποσοστὸν, ἀλλὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ ἡ ἄδικος κατανομὴ καὶ ἡ αὔξησις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐπὶ συνόλου δημοσίων ὑπαλλήλων 76.581, λαμβάνουν κατὰ μέσον ὅρον ἕκαστος ὑπάλληλος 812.000 μηνιαίως. Οἱ δὲ συνταξιοῦχοι κατὰ μέσον ὅρον 320.000 μηνιαίως. Δηλαδὴ οἱ συνταξιοῦχοι λαμβάνουν 39,4% τῶν ἐν ἐνεργείᾳ. Ἀλλὰ εἶναι καὶ τὰ θύματα πολέμου, τὰ ὁποῖα παρὰ τὴν αὔξησίν των καὶ παρὰ τὴν πενίαν μας θὰ ἔπρεπε νὰ περιβάλωμεν μὲ μεγαλυτέραν συμπάθειαν καὶ στοργήν. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογῶ, ὅτι μὲ πόνον ἐπιτίθεμαι κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ὅτε ἤμουν εἰς τὴν Ἀμερικὴν, προσεπάθησα νὰ πείσω τὸν ἀείμνηστον Ροῦσβελτ καὶ ἄλλους Ἀμερικανοὺς ἐπισήμους, ὅπως ἐνδιαφερθοῦν διὰ τὸν τόπον αὐτὸν διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐπιζήσῃ. Καὶ τότε μοῦ εἶπον διατὶ δὲν πολιτεύομαι. Δι’ αὐτὸ εἰσῆλθον εἰς τὴν πολιτικήν, διὰ νὰ συμβάλω καὶ ἐγώ, ὅπως ὁ τόπος αὐτὸς σωθῇ.

§27Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτὴν τὴν στιγὴν ἐκτελεῖτε καθῆκον ὑψίστης σημασίας.

§28Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Μόνον μὲ ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλίου θὰ ἔχωμεν πρόοδον. (Χειροκροτήματα). Τελευταίως διεπίστωσα θλιβερὰ γεγονότα. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἠνέχθη ὅλας τὰς κομματικὰς ἀτασθαλίας, διότι συνεχίζετο ὁ ἀγὼν κατὰ τῶν συμμοριτῶν καὶ δὲν ἤθελε νὰ δώσῃ ὅπλα εἰς τοὺς κομμουνιστάς. Ἤδη ὅμως, ὅτε ἀπωθήθησαν οἱ ἐχθροὶ ἔξω τῆς Ἑλλάδος, ἀρχίζει νὰ βλέπῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ νὰ ζητᾷ εὐθύνας. Εἰς τὰς πόλεις καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἀκόμη καὶ τὰ πλέον συντηρητικὰ στοιχεῖα ζητοῦν ἀλλαγὴν καὶ μὲ ἀπέχθειαν βλέπουν τὰ κυβερνητικὰ συγκροτήματα. Ἡ θύελλα ἡ ὁποία θὰ ἐκσπάσῃ θὰ εἶναι ὁμοία τῆς τοῦ 1909. Πρέπει νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν σας, διότι ὅταν οἱ λαοὶ ταράσσωνται καὶ πεινοῦν δὲν ὑπάρχει λογική. Καὶ τότε θὰ ἐκσπάσῃ ἡ θύελλα καὶ τότε ὁ ἄτιμος κομμουνισμὸς χρησιμοποιῶν ἐθνικιστικὰ συνθήματα ποὺ θὰ συγκινοῦν τὸν λαὸν θὰ εἰσελάσῃ ἐπισήμως εἰς τὸ κοινοβούλιον. Ἐλπίζω, ὅτι τὸ περιθώριον τῶν πολιτικῶν ἐφεδρειῶν μας δὲν ἐξηντλήθη. Ἀλλὰ ὁ κομμουνισμὸς θὰ εἰσελάσῃ ἐδῶ μὲ τὰ συνθήματα «κάτω οἱ κλέφτες». Καὶ τότε ἡ δευτέρα πλάνη θὰ εἶναι χειροτέρα τῆς πρώτης. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ συμβάλωμεν ὅλοι ὅπως ἐπιζήσῃ ὁ κοινοβουλευτισμός. Ὅταν βλέπετε τοὺς ἰδιοκτήτας, τοὺς πλέον ἐθνικόφρονας πολίτας νὰ διαμαρτύρωνται, τί ἄλλο χειρότερον τούτου θέλετε; Συνταράσσονται οἱ ἰδιοκτῆται, συνταράσσονται οἱ ἀγρόται, συνταράσσονται οἱ ἐργάται, συνταράσσονται οἱ ὑπάλληλοι. Ἐρωτῶ, τί θὰ μείνῃ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὅταν φύγωμεν ἡμεῖς καὶ εἰσέλθουν αὐτὰ τὰ στίφη ποὺ θὰ ἔχουν σκοπὸν νὰ διαλύσουν ὅ,τι ἀπέμεινεν; Οἱ ἐν τῇ Κυβερνήσει ἀντὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ εὕρουν τρόπον, ἵνα περάσῃ αὐτὴ ἡ θύελλα, συζητοῦν διὰ μικροκομματικὰ ζητήματα καὶ συστήματα ἐκλογῶν δι’ ἀναλογικῆς, ἐλπίζοντες διὰ ταύτης νὰ περισωθοῦν. Ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Πρέπει νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὸν φόβον τῆς κονιορτοποιήσεως τῶν διαφόρων κομμάτων ἐφαρμόζοντες τὸ πλειοψηφικόν. Κάμω ἔκκλησιν καὶ εἰς ὑμᾶς, διότι πρέπει νὰ ἀντιδράσωμεν, κάμνοντες τοῦτο ὡς καθῆκον πρὸς τὸ Ἔθνος. Πρέπει πᾶς ἔχων λευκὸν παρελθόν, πεποίθησιν εἰς τὸ μέλλον, νὰ συμβάλῃ διὰ νὰ ἀντιδράσωμεν εἰς τὸν κίνδυνον αὐτόν. Μόνον οὕτω θὰ ἐπιτύχωμεν νὰ συγκρατήσωμεν τὸν Κοινοβουλευτισμόν, διότι βλέπω ἄλλως ἐπικινδύνους ἐξελίξεις ποὺ θὰ φέρουν ἀναταραχὴν εἰς τὴν Χώραν μας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§29Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Κύριε συνάδελφε, σχετικῶς μὲ τὰ ὅσα εἴπατε διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Οἰκονομίας, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ κτίριον τοῦ Ὑπουργείου ἀνηγέρθη δυνάμει εἰδικοῦ νόμου. Ἡ διαχείρισις δὲ εἶναι ἀνεπίληπτος καὶ δὲν ἐδόθη ἀφορμὴ ἐπικρίσεώς της ποτέ. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν ὑπάρχουν προνομιακοὶ ὑπάλληλοι. Αἱ διάφοραι λειτουργοῦσαι Ἐπιτροπαὶ αὐξάνουν τὰς ἀποδοχὰς τῶν ὑπαλλήλων ἀπὸ 300.00–600. 00. Αὐτὸς εἶναι ὁ μισθός. Ὡς ἐπίσης καὶ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι μετέχοντες εἰς διαφόρους Ἐπιτροπὰς δὲν λαμβάνουν τοιαύτας ἀποδοχὰς ὡς ἰσχυρίζονται μερικοί. Οὔτε καὶ αὐτὴ ἡ Α.Δ.Ε.Δ.Υ. ὑπεστήριξεν, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Οἰκονομίας εἶναι προνομιοῦχοι.

§30Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, Κοινοβουλευτισμὸς νοεῖται ὑπὸ ἡγέτας. Ἐδῶ ὅμως, δυστυχῶς, δὲν βλέπων κανένα, οὔτε τῆς Κυβερνήσεως οὔτε τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου (Ἀργ)νθίας), ἔχει τὸν λόγον.

§32Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργ)νθίας). Εὑρίσκω καθῆκόν μου νὰ χαιρετήσω τὸν ἀδελφὸν λαὸν τῆς Κύπρου ἀγωνιζόμενον διὰ τὴν ἐλευθερίαν του καὶ νὰ ἀξιώσω ἀπὸ τὴν φίλην Βρεταννικὴν Κυβέρνησιν καὶ σύμμαχόν μας, εἰς ὅλους τοὺς πολέμους, ὅπως παραχωρήσῃ τὴν Νῆσον μας Κύπρον, συμφώνως πρὸς τὸ καθολικὸν αἴτημα τοῦ Ἔθνους. Καθῆκον μου, εὑρίσκω νὰ ἀπευθύνω χαιρετισμὸν πρὸς τὰς ἐνόπλους τῆς Χώρας δυνάμεις, οἷον τὸν στρατόν, τὴν Ἀεροπορίαν, τὸ Ναυτικόν, Χωροφυλακὴν καὶ τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων, διὰ τὴν συντελεσθεῖσαν νίκην τοῦ Ἔθνους κατὰ τῆς ξενοδούλου καὶ ξενοκινήτου προδοσίας. Τὸ εὑρίσκω ὡς καθῆκον καὶ μεγίστη εἶναι ἡ χαρά μου, καθ’ ὅσον οἱ ἀπὸ τριετίας ἀγῶνες μου ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο καὶ διὰ τῆς γραφίδος, ἀπεσκόπουν καὶ κατεδήλουν τὴν ἀπέραντον πίστιν μου ἐπὶ τὸ δίκαιον τοῦ ἀγῶνος καὶ ἐπὶ τὴν τεραστίαν δύναμιν τοῦ Ἔθνους. Αἱ ἀτυχίαι τοῦ Ἔθνους, αἱ σφαγαί, οἱ ἐμπρησμοί, αἱ λεηλασίαι, αἱ κατὰ τῶν πόλεων ἐπιθέσεις, ἡ προπαγάνδα τοῦ ἐχθροῦ, αἱ λιποψυχίαι ὡρισμένων οὐδὲ τὸ παράπαν μὲ ἐκλόνισαν καὶ διὰ τοῦτο, ὡς θὰ ἐνθυμῆσθε εἰς κάθε ἀτυχίαν καὶ διὰ τὸν χρονισμὸν τοῦ ἀγῶνος ἀνευρίσκων πάντοτε βαρείας τὰς εὐθύνας εἰς τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν, διηνεκῶς καὶ μὲ πεῖσμα ἤσκουν δριμὺ τὸν ἔλεγχον τὸ μέν, τὸ δὲ εἰσηγούμην μέτρα, διὰ τὴν λύσιν καὶ τὴν εὐόδωσιν τοῦ ἀγῶνος τοῦ γενναίου στρατοῦ τῆς πατρίδος. Οἱ ἀγῶνες οἱ κοινοβουλευτικοὶ τονώνουν τὸ φρόνημα τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ λαοῦ τὸ μέν, τὸ δὲ ἀποκαρδιωτικὸν τὸν ἐχθρόν. Διὰ τοῦτο ἐκτελέσαντες τὸ καθῆκον μας μετ’ ἀκριβείας ἐπὶ τοῦ μεγίστου τούτου κεφαλαίου του καὶ πρωταρχικοῦ δυνάμεθα νὰ εἴμεθα καὶ ὑπερήφανοι ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ. Πάντοτε ὑπεστηρίξαμεν ἡμεῖς, ὅτι τὸν πόλεμον τὸν ἐνεργοῦν αἱ Κυβερνήσεις. Αὐτὸ διδάσκεται ἀπὸ αἰώνων καὶ ἀποτελεῖ δόγμα. Ἀτυχῶς ὅμως καίτοι ὑποστηρίζω τοῦτο ἀπὸ μακροῦ, ἡ πολιτικὴ ἡγεσία ἀποδειχθεῖσα κατωτέρα τῶν περιστάσεων καὶ πλανήσασα τὴν Χώραν καὶ τὸν στρατόν, ἐδημιούργησε τὴν ἀνάγκην εἰς τὸν στρατόν, μόνος νὰ κινηθῇ πρὸς ἐπιβολὴν τοῦ νόμου καὶ συντριβὴν τοῦ ἐχθροῦ. Περὶ τούτου εἰς δήλωσίν μου κατὰ τὴν 6ην Ἰουνίου ἔλεγον, ὅτι ἡ νίκη ἀνήκει εἰς τὸν στρατὸν ἐξ ὁλοκλήρου. Ἡ ἀνωτάτη ἡγεσία τοῦ στρατοῦ ἀντιληφθεῖσα τὸ αἴτιον τοῦ κακοῦ, ἠξίωσε νὰ παύσῃ ἡ ἐπέμβασις τῆς πολιτικῆς εἰς τὰ τοῦ στρατοῦ καὶ τὸν ἀγῶνα ἀφορῶντα. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς τοῦτο συνέβη καὶ ἐνῷ προηγουμένως εἴχομεν τὰς ἀτυχίας τοῦ Καρπενησίου, τῆς Ναούσης, τῆς Καρδίτσης, τοῦ Πλατάνου, τῶν Κρεσταίνων, τῆς Ἀμαλιάδος, τῆς Προσατσάνης, τῆς Χαλανδρίτσης, τῆς Λυρκείας τοῦ Ἄργους καὶ τόσων ἄλλων πόλεων, κωμῶν καὶ χωρίων, ὡς διὰ μαγείας καὶ ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τῆς ὑπερόχου μάχης τῆς Φλωρίνης, ὅπου ἥδρευεν ὁ γενναῖος στρατηγὸς Παπποῦς, τὰ πράγματα ἤλλαξαν καὶ ὁ συμμοριτισμὸς συνετρίβη καὶ ὑπολείμματα τούτων ἐν συντριβῇ καὶ ἀθλιότητι τῇ συνδρομῇ τῶν κακῶν γειτόνων, ἀπερρίφθησαν ἔξω τοῦ χώρου τῆς ἐνδόξου πατρίδος μας. Ὁ αὐτὸς στρατός, τὰ αὐτὰ μέσα ὑπῆρξαν καὶ τὰ ἀποτελέσματα ὑπῆρξαν ἀντάξια τοῦ γενναίου καὶ ἀηττήτου στρατοῦ. Ὥστε ἡ πολιτικὴ ἡγεσία καὶ ἡ διαχείρισις τοῦ στρατιωτικοῦ ζητήματος, ἀναντιρρήτως ἀπετέλεσαν τὴν ἀφορμὴν τῶν μεγίστων ἀτυχιῶν, καταστροφῶν καὶ ἐγκλημάτων, δι’ ἅ θεμελιοῦνται εὐθῦναι αἵτινες καὶ πρέπει νὰ δοθοῦν ὁπωσδήποτε. Παρακολουθῶν ἰδιαιτέρως τὸ στρατιωτικὸν ζήτημα ἔλαβον γνῶσιν μιᾶς Γενικῆς καὶ ἀπορρήτου Διαταγῆς τοῦ ἀρχιστρατήγου ποὺ εἰς ἕνα σημεῖον, ἔλεγεν, ὅτι ὅστις ὑποχωρήσει ἢ ἐγκαταλείψει ἔστω καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον τὴν θέσιν του, ἐκτελεῖται παραχρῆμα. Ἡ διαταγὴ αὕτη καὶ ἐν γένει ὁ τρόπος τῆς Διοικήσεως ἀποκατέστησε τὴν ἐλλείψασαν πειθαρχίαν εἰς τὸν στρατὸν καὶ ἐνέπνευσε τὸ αἴσθημα τοῦ καθήκοντος καὶ τοῦ νόμου. Τὸ μέγα καὶ σωτήριον τοῦτο ἀποτέλεσμα δημιουργεῖ τὸ χρέος, τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἔθνους πρὸς τὸν στρατόν, τὸν ἀκατάβλητον καὶ ἀπαράμιλλον, πρὸς δὲ καὶ ἀπὸ τὴν τύχην εὐνοουμένην ἡγεσίαν. Ἡ νίκη τοῦ στρατοῦ ἐδικαίωσε τὴν πατρίδα μας εἰς τὸ Διεθνὲς Δικαστήριον τοῦ Ο.Η.Ε., καθ’ ὅσον τὸ μὲν ἀπεδείχθη, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἐπιθέσεως ἔξωθεν καὶ παρὰ τῶν Σλαύων ὀργανωθείσης καὶ κινουμένης, τὸ δὲ ὅτι ὁ στρατὸς αὐτὸς ἡττηθεὶς συνετρίβη. Ἀτυχῶς, ὅμως, ἡ κακὴ ὑπεράσπισις τῆς ὑποθέσεως, ἐνώπιον τοῦ Ο.Η.Ε. ἀπὸ τὴν ὄχι ἀρτίαν ἀντιπροσωπείαν μας, δὲν ὑλοποίησε καὶ δὲν ἀξιοποίησε τὸν ἀγῶνα τοῦ νικηφόρου στρατοῦ. Τὸν σταμύλον Ρῶσον Γενικὸν εἰσαγγελέα Βισίνσκυ καὶ ἱκανὸν χειριστὴν δικαστικῶν ὑποθέσεων μὲ ἀλλόκοτον στρεψοδισμόν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσουν οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους. Λέν εἶναι τοῦ παντὸς τὸ ὁμιλεῖν. Δὲν εἶναι πάντες οἱ δικηγόροι ἱκανοὶ καὶ εὔστροφοι χειρισταὶ τῶν ὑποθέσεων. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ ἁπλούστερος τῶν πολιτῶν προβαίνει εἰς ἐπιλογήν, ἐκλέγων πεφημισμένους ὁμιλητὰς καὶ εὐστρόφους ρήτορας. Ἡ ἀπόφασις, ἡ ληφθεῖσα προχθές, δι’ ἧς παμψηφεὶ ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ Ἰσημερινοῦ περὶ ἀπαγορεύσεως τῶν ἐκτελέσεων ἐν τῇ πατρίδι μας, μαρτυρεῖ τὴν πλημμελῆ ὑπεράσπισιν τῆς ὑποθέσεως καὶ κατάφωρον παρέμβασιν εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς πατρίδος μας. Δὲν διεφωτίσθη οὐδόλως ὁ ἔξω κόσμος, ὁ ὁποῖος ἀκούων τὰς ἀπόψεις τῶν Σλαύων περὶ ἀγῶνος τῶν προοδευτικῶν στοιχείων κατὰ τῆς ἀντιδράσεως καὶ τοῦ μοναρχοφασισμοῦ τάχα, πιστεύει εἰς ταῦτα καὶ φθάνει εἰς τὸ σημεῖον ἐκ λόγων ἀνθρωπισμοῦ νὰ ὑποστηρίξῃ προτάσεις ὡς αἱ τοῦ Ἰσημερινοῦ καὶ ἄλλων Δημοκρατιῶν. Δὲν ἠμποροῦν οἱ ἀγαθοὶ αὐτοὶ λαοί, νὰ πιστεύσουν εἰς τοὺς φόνους ἀθώων ἀνθρώπων καὶ τὰς ἄνευ λόγου καταστροφάς. Δὲν ἀνεπτύχθη, ὅτι ὁ ἀγὼν κινεῖται ἀπὸ τὴν Μόσχαν, κατὰ τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τοῦ χριστιανισμοῦ καὶ κατὰ παντὸς ἀθώου. Ἡ νίκη τοῦ στρατοῦ πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ ἀπὸ τὸν ἀγῶνα τῆς εἰρήνης πρὸς ἀξιοποίησίν της. Πρὸς τοῦτο ἔχομεν ἀνάγκην Κυβερνήσεως ἰσχυρᾶς καὶ συγχρονισμένης. Διὰ νὰ εἶμαι σαφής, σᾶς γνωρίζω, ὅτι ἀπὸ 20 Μαΐου 1949 ἐγνώρισα ἐγγράφως εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι εἶναι πίστις μου, ὅτι τὰ Ἔθνη δὲν κινοῦνται ἀπὸ αἰσθηματολογίαν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ πολιτικοῦ συμφέροντος, ὡς ἡ ἱστορία, ἀτυχῶς, καὶ ἡ πρόσφατος, ὁμολογεῖ καὶ διδάσκει. Ἔλεγον, ὅτι φοβοῦμαι, ὅτι τώρα ποὺ χρειάζεται μελέτη τοῦ ζητήματος, ἄγρυπνος παρακολούθησις, ἀρτία καὶ πείθουσα ὑπεράσπισις τῆς ὅλης πολιτικῆς τοῦ Διεθνοῦς Κομμουνισμοῦ, γνῶσις τῆς πολιτικῆς τοῦ Κρεμλίνου, ἀνάπτυξις πείθουσα τῶν νικῶν τοῦ στρατοῦ μας, χειραγώγησις τοῦ Διεθνοῦς Δυτικοῦ κοινοῦ, περὶ τοῦ ἐν τῇ πατρίδι μας πολέμου καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς πατρίδος εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τοῦ πεπολιτισμένου κόσμου, καθ’ ὅσον ἡμεῖς δίδομεν τὴν νίκην εἰς τὸν Δυτικὸν κόσμον κατὰ τοῦ Σλαϋισμοῦ, ἡ Πατρὶς στερεῖται τῶν σπουδαίων καὶ εὐστρόφων χειρισμῶν τῆς σοβαρᾶς αὐτῆς ὑποθέσεως. Ἀνέπτυξα ἐν συνεχείᾳ τὴν πολιτικὴν αἰτίαν καὶ τὸν σκοπὸν τῆς ἐπιβληθείσης συμφωνίας Βάρκιζας. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀνέλυσα τὴν διάφορον πολιτικὴν τῶν συμμάχων ἔναντι τῆς Τουρκίας καὶ Ἰταλίας. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἀπέδιδον καὶ τὰ ἀποδίδω εἰς τὴν κακὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῶν μεταπολεμικῶν Κυβερνήσεων. Ἡ Κυβέρνησίς μας, οὐδόλως ἠδυνήθη νὰ συλλάβῃ τὸ νόημα τοῦ χρέους της πρὸς τὸν λαόν. Οὐδόλως ἠδυνήθη νὰ ἀξιοποιήσῃ τὴν διδομένην βοήθειαν. Οὐδόλως ἠδυνήθη νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι κυρίως καὶ πρωταρχικῶς πρέπει νὰ ἀξιοποιηθοῦν αἱ παραγωγικαὶ τάξεις τοῦ λαοῦ. Ἄρχομαι ἀπὸ τοῦ ἀγρότου. Οἱ ἀγρόται, ἡ κυψέλη αὐτὴ τοῦ Ἔθνους, ἥτις τόσας ὑπηρεσίας προσέφερε καὶ προσφέρει, δὲν ἔτυχε οὐδεμιᾶς θετικῆς καὶ ἀποδοτικῆς πρὸς ἀνασυγκρότησιν φροντίδος. Δὲν δύναμαι οὐδόλως νὰ κατανοήσω πῶς θὰ ἀνορθωθῇ ἡ οἰκονομία τοῦ Ἔθνους, ἀφοῦ δὲν βλέπω φροντίδα διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν. Ἡ γῆ μας, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξαρτᾶται ἡ ζωὴ τοῦ Ἔθνους, καλλιεργεῖται πρωτογόνως. Τὰ νερὰ δὲν ἀρδεύουν τὴν Ἑλληνικὴν γῆν: Μένουν ἀνεκμετάλλευτα. Ἡ δενδροκομία καὶ ἡ ὀπωροπαραγωγή, ἥτις τόσον εὐνοεῖται ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν γῆν, δὲν τυγχάνει καθοδηγήσεως καὶ φροντίδος ἀπὸ τὸ Κράτος. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἱκανὴ νὰ γίνῃ ἡ χώρα τῆς μηλέας, τῆς ροδακινέας, τῆς καρυδέας, τῆς δαμασκηνέας, τῆς πορτοκαλέας, καὶ ὅλων τῶν εὐγενῶν δένδρων. Εἰς τὴν Ἀργολικὴν πεδιάδα, διὰ νὰ καταδείξω τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐπιστημονικῆς καλλιεργείας, ὁ κτηματίας ἱερεὺς τοῦ χωρίου Ἀργολικὸς (Κούτσι) ἔχων μικρὸν πορτοκαλεῶνα ἐν μέσῳ κτημάτων καταφύτων ἀπὸ πορτοκαλέας, ἐπιτυγχάνει τεράστια εἰσοδήματα, λέγων εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἀνύπαρκτον Ὑπουργ. Γεωργίας, τὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν, ὅταν ἐργασθῇ ὁ ἀγροτικὸς λαὸς μεθοδικὰ καὶ ἐπιστημονικά. Οἱ Γεωπόνοι πρέπει νὰ ἐκχυθοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον, διὰ νὰ ὁδηγήσουν τὸν λαὸν, πρὸς ἐργασίαν μεθοδικὴν καὶ ἀποδοτικήν. Δὲν ἔχομεν Ὑπουργὸν Γεωργίας. Ὁ ὑπάρχων εἶναι ἄπειρος καὶ δὲν εἶχε κατὰ νοῦν ποτέ, ὅτι θὰ ἐγένετο Ὑπουργὸς Γεωργίας. Εἶναι ἡ χώρα τῆς ἐλαίας, τῆς ὁποίας τὸ προϊὸν εἶναι ἱκανὸν νὰ αὐξήσῃ τὸ εἰσόδημα τοῦ λαοῦ μας καὶ νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἀνόρθωσιν τῆς οἰκονομίας. Δὲν εἶδεν οὐδαμοῦ τις τὸ Κράτος, νὰ καθοδηγῇ τὸν ἀγρότην, διὰ τὴν καλλιέργειαν αὐτήν. Αἱ Κυβερνητικαὶ ἀπόψεις καὶ δηλώσεις, περὶ χορηγήσεως μηχανημάτων καὶ πιστώσεων εἰς τοὺς ἀγρότας, δὲν μαρτυροῦν λύσιν τοῦ ζητήματος, παρὰ ἄσκοπον σπατάλην τοῦ ἱεροῦ χρήματος. Ἄνευ ἀποτελέσματος ἐχορηγήσατε χρήματα, εἰς τοὺς πατατοπαραγωγοὺς καὶ εἰσάγετε πατάτα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, καταστρέφοντες τὴν ἐντοπίαν παραγωγήν. Εἰς τὴν Ἀργοναυπλίαν, Ἀρκαδίαν καὶ ἀλλαχοῦ, ἡ πατάτα ἐσάπισε καὶ ἡ τιμή της δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ἐχορηγήσατε χρήματα καὶ μέσα εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς ἁλιέων, χωρὶς νὰ ἐπιτύχητε τι, δοθέντος, ὅτι εἰσάγετε ψάρια ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν. Δὲν ἠλέγξατε, ἐὰν πράγματι οἱ ἁλιεῖς ἐπῆραν τὰ μηχανήματα. Χορηγεῖτε χρήματα διὰ τὸν Τουρισμὸν, δίδοντες εἰς τοὺς ἐλαχίστους τῶν Ἀθηνῶν, χωρὶς νὰ ἀξιοποιῆτε τὴν ἐπαρχίαν, χορηγεῖτε χρήματα εἰς τοὺς βιομηχάνους τῆς Πρωτευούσης καὶ εἰς τὸν Μποδοσάκην καὶ ἀφίνετε ἀπροστάτευτον τὴν βιομηχανίαν τῆς ἐπαρχίας, ὅπου καὶ πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν καὶ νέαι βιομηχανίαι πρὸς βοήθειαν τοῦ λαοῦ καὶ ἀξιοποίησιν τῶν προϊόντων τῆς Ἑλληνικῆς γῆς. Δὲν ἀνεζητήθη ἡ ἀνάπτυξις τῆς βιομηχανίας τοῦ ψύχους, ἥτις τόσον εἶναι ἱκανὴ νὰ συντηρῇ τὰ προϊόντα καὶ νὰ μὴ κινῇ τοὺς οἰκονομικοὺς νόμους, κατὰ τῶν πτωχῶν ἀγροτῶν. Μόνον ὅταν τὴν γῆν μας ἐκμεταλλευθῶμεν καλῶς, μόνον ὅταν τὰ προϊόντα τῆς γῆς μας τοποθετήσωμεν εἰς ἀγορὰς τὰς ὁποίας Κράτος προκοπῆς δύναται νὰ ἀνεύρῃ, καὶ νὰ δημιουργήσῃ, εἶναι δυνατὸν καὶ τὸ πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι ἡ ζωὴ τοῦ λαοῦ μας θὰ τονωθῇ καὶ τὸ καθεστὼς θὰ ἰσχυροποιηθῇ πρὸς σωτηρίαν τῆς φυλῆς. Εἶναι μεγίστη ἀνάγκη, μελέτης τοῦ θέματος τούτου καὶ ἀνάγκη νὰ καθορισθῇ ὁ τρόπος τῆς ἀνευρέσεως τῶν καταλλήλων στελεχῶν καὶ ἡ πρέπουσα ἐκπαίδευσις τῶν στελεχῶν αὐτῶν, ὡς ἐμπορευματολόγων καὶ τοποθέτησιν τῶν προϊόντων τῆς γῆς μας. Οὐδέποτε εἰς τὴν ἱστορίαν Κυβέρνησις Ἑλληνικὴ ἔταμε ὁδὸν γεωργικῆς πολιτικῆς. Οὐδέποτε ἐπρόσεξε τὸν ἀγρότην, οὐδέποτε καθωδήγησε τοῦτον, οὐδέποτε τὸν ἐβοήθησε. Πάντοτε ἐξεπροσωπεῖτο τὸ Κράτος εἰς τὸν ἀγροτικὸν χῶρον μὲ τὸν Ἔφορον καὶ τὸν χωροφύλακα πρὸς εἴσπραξιν τοῦ φόρου. Πρὸς κατάδειξιν, τονίζω, ὅτι ὁ φόρος τοῦ οἴνου, ὃν ὀφείλουν οἱ οἰνοπαραγωγοὶ ἤδη εἶναι ἀνώτερος τῆς τιμῆς τοῦ οἴνου. Ἀνέρχεται εἰς 400 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ ἡ μπότσα (2 ὀκάδες) ἐπωλεῖτο ἐφέτος 600 δραχμάς. Οἱ οἰνοπαραγωγοὶ Νεμέας εἶναι ἀνάστατοι καὶ δικαίως. Δὲν βλέπω οὐδαμοῦ τὴν παραγωγὴν καὶ ἀπόδοσιν τῶν χρημάτων ἅτινα δίδονται εἰς τοὺς ἀγρότας μας. Οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ πληροφορηθέντες, ὅτι ἡ Γερμανία ἐζήτησε καὶ προσέφερε 90 λίρας τὸν τόννον σταφίδος, ἥτις ἐδόθη πρὸς 60 λίρας εἰς τὴν Ἀγγλίαν, εἶναι καὶ δικαίως ἀνάστατοι. Ἡ ζημία αὕτη ἀνέρχεται εἰς 1.000.000 λίρας. Ὁ καπνός, τὸ λάδι, ὁ βάμβαξ καὶ γενικῶς ὅλα τὰ προϊόντα τὰ γεωργικὰ εὑρίσκονται εἰς χειρίστην κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν. Διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ ὁ ἀγρότης ἐκρίναμεν καὶ ἄλλοτε ἀναγκαίαν τὴν συγκέντρωσιν τοῦ κλήρου, καθ’ ὅσον ἄνευ ἀναδασμῶν δὲν βλέπω δυνατὴν τὴν μετὰ πίστεως καὶ ἐμπιστοσύνης οἰκονομικῆς, ἐπίδοσιν καὶ ἀνάπτυξιν τοῦ ἀγρότου. Τὰ μέλλοντα νὰ ἀπορρεύσουν καλὰ ἀπὸ τὴν μεγέθυνσιν τῶν ἀγρῶν, τὴν καλὴν καθωδηγημένην καλλιέργειαν τούτων καὶ πρέπουσαν ἐκμετάλλευσιν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι τεράστια. Ἄνευ μέτρων τοιούτων ριζοσπαστικῶν εἶναι ἀδύνατον νὰ βελτιωθῇ ἡ θέσις καὶ ἡ καλλιεργητικὴ ροπὴ τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου. Εἶναι ἀναγκαία ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀκτημόνων διὰ τῆς παραχωρήσεως τῶν κτημάτων τῶν μὲν Μονῶν ἐξ ὁλοκλήρου, τῶν δὲ κοινοτήτων τοῦ Δημοσίου καὶ ἰδιοκτητῶν ἐχόντων κτήματα, πέραν τῶν 300 στρεμμάτων καὶ τῶν ἀγροτικῶν φυλακῶν. Καὶ ἀπαιτοῦνται αὐτά, διὰ νὰ γίνῃ ἡ γῆ παραγωγική, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ μαχηταί, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ἀνάπηροι καὶ οἱ πολύτεκνοι. Τὰ ἐμβάσματα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐσταμάτησαν. Ὁ ἀπόδημος Ἑλληνισμὸς μὴ τυχὼν φροντίδος παρὰ τοῦ Κράτους ποτὲ καὶ λόγῳ γήρατος τώρα, καθιστᾷ στεῖραν τὴν πηγὴν αὐτὴν τοῦ πλούτου. Οὐδέποτε ἐστάλησαν διδάσκαλοι, οὐδέποτε παρηκολουθήθη ὁ κόσμος αὐτὸς καὶ οὐδεμία Κυβέρνησις ἐφρόντισε νὰ ὑπανδρεύσῃ τὸν κόσμον αὐτὸν δι’ Ἑλληνίδων, ἵνα διατηρηθῇ εἰς τὴν αἰωνιότητα χάριν τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς ἱστορικῆς ἀποστολῆς τῆς φυλῆς. Μέγας παράγων διὰ τὴν ζωὴν τοῦ Ἔθνους εἶναι ἡ κτηνοτροφία. Διὰ ταύτην οὐδεμία φροντὶς ἐλήφθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, τὸ μέγιστον μέρος τῆς κτηνοτροφίας κατεστράφη ἐκ πείνης καὶ λόγῳ τοῦ χειμῶνος. Καμμία φροντὶς δὲν ἐλήφθη διὰ τὴν ἀνάπτυξιν ἐκείνης καὶ τὴν ἐνδεδειγμένην καλλιέργειαν κτηνοτροφῶν ἢ τὴν ἔγκαιρον εἰσαγωγὴν εὐθηνῶν καὶ καλῶν κτηνοτροφῶν. Αἱ Γεωργικαὶ Ὑπηρεσίαι τοῦ Κράτους παρουσιάζουν μεγάλην ἀπειρίαν, περὶ τὴν κατανόησιν τῆς μεγίστης αὐτῆς πηγῆς πλούτου τοῦ Ἔθνους. Κρίνομεν ἀναγκαίαν τὴν χορηγίαν, βοηθητικῶς προβάτων, αἰγῶν, βοῶν καὶ χοίρων εἰς τοὺς κτηνοτρόφους. Μόνον ἡ ἀνάπτυξις τῆς κτηνοτροφίας μας, θὰ μᾶς παράσχῃ τὰς ἀναγκαίας γαλακτομικὰς τροφὰς τοῦ λαοῦ μας, τὰ δέρματα, τὸ κρέας καὶ ὅ,τι τὸ πολύτιμον. Θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν μὴ ἔξοδον συναλλάγματος καὶ μὲ λίγα λόγια, θὰ αὐξήσῃ τὸ εἰσόδημα τοῦ λαοῦ, ἐπὶ τῷ καλῷ τοῦ Ἔθνους καὶ τῶν λαϊκῶν τάξεων. Ἀνάγκη ἐπιτακτικὴ ἡ ἀποβολὴ τῶν ἀγροτῶν ἐκ τῶν ἐκτάσεων ἐκείνων, τὰς ὁποίας ἐδημιούργησαν μὲ ἐκχερσώσεις, διὰ νὰ δημιουργηθοῦν ἐκτάσεις καὶ χῶροι κτηνοτροφικῶς ἐκμεταλλεύσιμοι. Εἶναι ἀνάγκη δηλαδή, νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ σιτοκαλλιέργεια εἰς πολλοὺς χώρους εἶναι ἀσήμαντος ὡς ἀξία, ἔναντι τοῦ Ἐθνικοῦ κέρδους ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας. Ἀναγινώσκω κατατεθεῖσαν ἐπερώτησίν μου ἔχουσαν οὕτω: «Ἐπερωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας: Διότι οὐδεμίαν φροντίδα ἄχρι τοῦδε ἔλαβε διὰ τὴν κτηνοτροφίαν καὶ τὴν προμήθειαν κτηνοτροφῶν, ἐκ τῆς ἐλλείψεως τῶν ὁποίων ἡ κτηνοτροφία ὑπέστη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὁλοκληρωτικὴν καταστροφήν. Διότι οὐδόλως ἐνεφάνισε πρόγραμμα γεωργικῆς ἀνασυγκροτήσεως συμφώνως πρὸς τὴν παραγωγικότητα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς καὶ τὴν δυνατότητα διαθέσεως τῶν προϊόντων τῆς Χώρας, αἵτινες θὰ παρουσίαζον δυνατότητας ἀπορροφήσεως τῶν προϊόντων μας. Διότι οὐδόλως ἐκοινοποίησε πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν κατάλογον γεωργικῶν μηχανημάτων, πολλὰ τῶν ὁποίων εἶναι ἄγνωστα εἰς τοὺς ἀγρότας. Διότι οὐδόλως ἐμερίμνησε διὰ τὴν εἰσαγωγὴν προβάτων, αἰγῶν, καὶ ἀγελάδων καὶ κτηνοτροφικὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν καταστραφέντων κτηνοτρόφων καὶ βοήθειαν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Διότι περιέργως δὲν ἐπεξετάθη εἰς τὸν Νομὸν Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας, ὁ νόμος περὶ γεωργοκτηνοτροφικῆς ἀποκαταστάσεως ἂν καὶ πλειστάκις ὤχλησα τὴν Κυβέρνησιν. Διότι κακῶς δὲν ἐγένετο εἰσέτι ἡ παραχώρησις τῶν καλλιεργησίμων ἐκτάσεων ἐκ τοῦ κτήματος Καραθῶνα–Ναυπλίας εἰς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς Ἀσίνης–Ναυπλίας τὸ μέν, τὸ δὲ εἰς τοὺς δικαιουμένους κτηνοτροφικῆς ἀποκαταστάσεως κτηνοτρόφων».

§33Χ. ΡΙΖΟΣ. Εἰς τὴν Ἤπειρον ἡ κτηνοτροφία ἐσώθη χάρις εἰς τὰ μέτρα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§34Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τοὺς συμμοριοπλήκτους, διέθεσε κτηνοτροφάς, διὰ δὲ τὰς ἄλλας ἀνάγκας των, πιστώσεις διὰ τῆς

Α.Τ.Ε.

§35Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργ)νθίας). Εἶναι ἀνάγκη νὰ διδαχθῇ ὁ ἀγρότης, ὅτι πρέπει χάριν τῆς οἰκιακῆς οἰκονομίας νὰ ἔχῃ εἰς τὸν οἶκον του, ὅλα τὰ ἀπαραίτητα καὶ παραγωγικὰ ἐκεῖνα ζῶα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ζήσῃ ἡ οἰκογένεια καὶ θὰ προσφέρῃ εἰς τὸ σύνολον. Ποῦ ἡ Κυβέρνησις ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα τοῦτο; Τὰ τηλεγραφήματα τῶν Διευθυντῶν Γεωργίας λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν συντάσσει πρόγραμμα καὶ στατιστικάς, περὶ τῶν καλλιεργηθέντων στρεμμάτων κλπ. Ἡ Ναυτιλία μας διέρχεται κρίσιν φοβεράν, διὰ τὸν λόγον, ὅτι αἱ μεταφοραὶ πρὸς τὴν Ἑλλάδα δὲν γίνονται διὰ τῶν πλοίων τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν. Ἡ κατάστασις τῶν μισθωτῶν εἶναι ἀθλία. Τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ ἐργάτου, δὲν εἶναι κἂν ἱκανόν, διὰ μίαν ἀνθρωπίνην ζωήν. Τὸ ἡμερομίσθιον οὐδόλως ἀκολουθεῖ ὡς εἶπον οἱ προλαλήσαντες τὰς τιμὰς τῶν ἀγαθῶν. 1 πῆχυς ντρίλι ἔχει ἀξίαν 18.000 δραχμάς. 1 πῆχυς ἀλατζᾶ 4.000 δραχμάς. 1 ζεῦγος ἄρβυλα 100.000 δραχμάς. Πρὸς ἀγορὰν δηλαδὴ ἑνὸς ζεύγους ἀρβυλῶν ὁ ἀγρότης ἤδη θέλει 70 ὀκάδες σίτου, ἐνῷ προπολεμικῶς ἤθελε 8 ὀκάδες σίτου. Δι’ ἕνα πῆχυν ντρίλι θέλει 12 ὀκάδες σίτου ἢ 22 ὀκάδες πατάτα. Προπολεμικῶς ἤθελε 3 ὀκάδες σίτου ἢ 6 ὀκάδες πατάτας. Οἱ ἐλάχιστοι αὐτοὶ ἀριθμοὶ ἀποδεικνύουν περιτράνως τὴν φοβερὰν ἐκμετάλλευσιν τῶν πτωχῶν ἀγροτῶν, ἐργατῶν καὶ γενικῶς τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων. Δὲν ἠδυνήθη ἢ μᾶλλον δὲν ἠθέλησε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀνεύρῃ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τῶν βιομηχανικῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα ἀγοράζει ὁ πτωχὸς λαός. Γνωρίζω ἀκριβῶς, ὅτι ἕνα κοστούμι Λαναρᾶ ἢ γενικῶς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας στοιχίζει 100.000–120.000 δραχμ. καὶ πωλεῖται 400.000 δραχμ. Ἡ συγκροτηθεῖσα Ἐπιτροπή, περὶ ἧς ὁ λόγος, εἰς τὰς Κυβερνητικὰς ἀνακοινώσεις, οὐδεμίαν ἐγγύησιν μοὶ παρέχει, καθ’ ὅσον τὴν ἀντιμετωπίζω τὸ μὲν ὡς δικαιολογίαν ἔναντι τοῦ λῃστευομένου λαοῦ, τὸ δὲ ὡς προεκλογικὸν κόλπον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀνομολογεῖ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ αἰσχροκέρδεια κινεῖται ἐλευθέρα καὶ ἄνευ ἐλέγχου. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ προστάτις τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἔφερε νομοσχέδιον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, πρὸς παράτασιν τῶν προνομίων ἐπὶ τέσσαρα ἔτη. Ὁ ψηφισθεὶς αὐτὸς νόμος, εὐτυχῶς, δὲν ἐδημοσιεύθη καὶ πιστεύω, ὅτι τοῦτο θὰ συμβῇ ὁπωσδήποτε. Ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς ἐκμεταλλεύεται τὰ χρήματα τῶν ὀργανισμῶν τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων ἐπὶ μεγίστῳ τόκῳ καὶ συντελεῖ οὕτω εἰς τὴν ἀνατίμησιν τῶν τιμῶν καὶ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, πληρώνων ἐλάχιστον τόκον εἰς τοὺς ὀργανισμούς. Ὁ αὐτὸς Ὀργανισμός, τεράστια ἄλλα ποσὰ δι’ ἔργα τοῦ Δημοσίου, καὶ ὅπου δὲν ὑπάρχουν ὑποκαταστήματα τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, διαχειρίζεται χωρὶς κἂν νὰ δίδῃ τόκον.

§36Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα λαμβάνει κεφάλαια παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος μὲ τόκον 2%. Δὲν δύναται νὰ πληρώνῃ μεγαλύτερον τόκον. Ἐὰν δώσῃ μεγαλύτερον τόκον, τότε πρέπει νὰ χορηγήσῃ αὐτὰ εἰς τοὺς γεωργοὺς καὶ μὲ μεγαλύτερον τόκον, ἀλλὰ ἡ ἀγροτικὴ πίστις πρέπει νὰ στηρίζεται ἐπὶ τοῦ ἐλαχίστου ἐπιτοκίου καὶ ἐπὶ τῆς λαϊκῆς ἀποταμιεύσεως. Δανείζεται ἡ Ἀγροτράπεζα μὲ 2% κεφάλαια ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος εἰς δὲ τοὺς καταθέτας ἀγρότας δίδει 3½%, τὰ τοκίζει δὲ εἰς μὲν τοὺς μεμονωμένους ἀγρότας πρὸς 8%, εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς πρὸς 7%, εἰς δὲ τὰς Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν πρὸς 6%.

§37Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὰ κεφάλαια τῶν Νομικῶν Προσώπων ἠδύναντο νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ μακροπρόθεσμα δάνεια εἰς τοὺς γεωργούς, ἄλλως τε ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐὰν δὲν εἶχε συμφέρον δὲν θὰ ἐπέμενε νὰ τὰ ζητῇ.

§38Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργ)νθίας). Ἐὰν, κ. βουλευταί, τὰ χρήματα αὐτὰ δὲν ἀρδεύσουν τὴν ὅλην οἰκονομίαν τῆς Χώρας καὶ δὲν παύῃ ἡ μονοπωλιακὴ ἐκμετάλλευσίς των ἀπὸ ἕνα ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος τοκίζει ἀπὸ τῆς κατοχῆς μὲ τεράστιον τόκον, νὰ ἦσθε βέβαιοι, ὅτι δὲν θὰ ἴδωμεν καλὰς ἡμέρας. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ ἐξετάσῃ καὶ τὴν ὅλην πολιτείαν τῆς Διευθύνσεως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, δι’ ἣν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πολλὰ ἐπληροφορήθη εἰς βάρος της. Εἶναι εὐτυχὲς γεγονός, τὸ ὅτι σύμπασα ἡ Βουλὴ ὡς βλέπω, ἔχεται τῶν ἀντιλήψεων τούτων. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἀφοῦ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἐκμεταλλεύεται τὰ χρήματα τῶν ὀργανισμῶν, ἅτινα ἦτο δυνατὸν νὰ δοθοῦν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ τὰς ἄλλας Τραπέζας, πρὸς γενικὴν καὶ πρέπουσαν ἄρδευσιν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀφοῦ ταῦτα τοκίζει ἐπὶ μεγίστῳ τόκῳ 40% κλπ., καὶ δημιουργεῖ καὶ πληθωρισμὸν, ἔρχεται διὰ τῆς Διευθύνσεώς της καὶ χορηγεῖ βοηθήματα εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἐξορίστων κουκουέδων ὑπαλλήλων της, ἔρχεται καὶ χορηγεῖ δάνεια εἰς τὰ ἔντυπα τοῦ ἐχθροῦ. Τοὺς ὑπαλλήλους της ἐκείνους, οἵτινες κατήγγειλαν τὴν Διεύθυνσιν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν κατὰ καθῆκον, ἀπολύει καὶ ρίπτει εἰς τοὺς δρόμους, διὰ νὰ πείθεται ὁ λαός, ὅτι εἰς τὸν τόπον τοῦτον ἀργοῦν οἱ νόμοι. Πάντως ἡ τοιαύτη τακτικὴ της εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ ἡ τοιαύτη θὰ πολεμηθῇ, ἵνα ἀπαλλαγῇ τὸ Ἵδρυμα τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, πρὸς οὓς ὁ λαὸς δὲν ἔχει πλέον ἐμπιστοσύνην. Ἐπὶ τούτου λεπτομερῶς θὰ ἐπανέλθω κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Ἡ Κυβέρνησις ἐχομένη τῶν ἀντιλήψεών της, καθ’ ἣν ἡμεῖς, βάλλομεν καὶ συνεπὴς πρὸς ἐκείνας καὶ παρὰ τὰς δηλώσεις της, διὰ τῶν ὑπευθύνων Ὑπουργῶν, δι’ ἀναγκαστικοῦ νόμου ἐκύρωσε ἁπάσας τὰς ἐπὶ κατοχῆς ἀγοραπωλησίας μὲ τὴν ἐν τῇ εἰσηγήσει δικαιολογίαν, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν πεινώντων καὶ δυστυχούντων συνανθρώπων. Ὁ νόμος οὗτος εἶναι καταφώρως ἀντισυνταγματικός. Εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸ φρόνημα τῶν Ἑλλήνων. Εἶναι νόμος ἀναταραχῆς, εἶναι νόμος δι’ ὃν δὲν ἠρωτήθη ἡ Βουλὴ, ἡ μόνη ἁρμοδία διὰ τοῦτο. Εἶναι ὁ νόμος ὁ ὁποῖος, πρέπει τάχιστα νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἵνα εἷς ἕκαστος ἐξ ἡμῶν δηλώσῃ τὴν γνώμην του, τὴν σύμφωνον μὲ τὸ δίκαιον καὶ μὲ τὴν ἱστορίαν τῆς πατρίδος. Ποῖος θὰ πληρώσῃ τοὺς καταθέτας; Ποῖος τοὺς δανειστὰς χρημάτων εἰς τοὺς πληρωτάς; Ποῖος τὴν ὑπηρέτριαν; Ποῖος θὰ ἐγγυηθῇ τὴν πίστιν; Ποῖος ἐγγυᾶται τὴν ζωὴν τῶν Ἑλλήνων, οἵτινες εἰς ἕνα νέον πόλεμον δὲν θὰ δύνανται οὐδὲν νὰ ἀποκτήσουν, καθ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει πλέον ἐμπιστοσύνη. Δημιουργεῖτε, Κυβερνῆται, σάλον πρωτάκουστον ἐν τῇ ἱστορίᾳ. Φέρατε ἐδῶ τὸν νόμον, ἵνα δημοσίᾳ τὸν συζητήσωμεν, ἵνα δικαιώσωμεν τοὺς τυχὸν ἐκβιασθέντας καὶ ἀτυχεῖς πωλητάς, ἵνα δικαιώσωμεν καὶ τοὺς ἔχοντας δίκαιον ἀγοραστάς. Μόνον οὕτω θὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα συμφώνως πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Ἔθνους. Τὸ ἐνοικιοστάσιον, τὸ μέγα τοῦτο θέμα, μένει ἀρρύθμιστον, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν τολμᾷ νὰ τὸ λύσῃ. Ἡ λύσις του συνίσταται εἰς τὸ ὅτι οὐδεὶς πρέπει νὰ εἶναι ἄστεγος καὶ οὐδεμία ἐκμετάλλευσις τῆς ἰδιοκτησίας. Ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἐπὶ μισθώματι ἀναλόγῳ νὰ ἐγκαθιστᾷ πάντα ἄστεγον καὶ πρατευόντος τοὺς ὑπαλλήλους καὶ μισθωτούς. Μὲ μέτρα τοιοῦτα θὰ καταστῶμεν σύγχρονοι ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους καὶ ἐπωφελεῖς εἰς τὸν λαόν. Χρειάζεται θάρρος καὶ γνῶσις. Ἡ παραίτησις ὅλων τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ αἱ ἀπεργίαι, ἀποτελοῦν ἀπάντησιν εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Δύναμαι νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ἐὰν πράγματι διετάχθη παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἡ πληρωμὴ τῶν Ἐκπαιδευτικῶν, οἵτινες εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀναπόδραστον ἀνάγκην νὰ ὑποβάλωσιν παραιτήσεις; Δύναμαι ἐπίσης νὰ ἐρωτήσω τοῦτον, διὰ τοὺς δυστυχεῖς λειτουργοὺς τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως, τοὺς κυριολεκτικῶς πενομένους καὶ παρ’ ὧν πρέπει νὰ ἀναζητήσωμεν τὴν ἀναμόρφωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἰδίᾳ τῆς Ἑλληνικῆς Γεωργίας, ἀφοῦ τοὺς καταστήσωμεν στελέχη ἱκανὰ καὶ ἔμπειρα πρὸς τοῦτο.

§39Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Μέχρι τῆς αὔριον διαμορφοῦται ὁριστικῶς τὸ νομοθέτημα καὶ θὰ ἀνακοινωθῇ ἐν πλήρει ὁμοφωνίᾳ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ δοθοῦν ὅσα ἀρχικῶς διὰ τοῦ Α. Ν. προεβλέποντο, καὶ ἐπὶ πλέον αὔξησις ἐγκριθεῖσα ὑπὸ τοῦ Συντον. Συμβουλίου, συνισταμένη εἰς ποσοστὸν 9–10% τῆς αὐξήσεως, ἥτις παρείχετο διὰ τοῦ Α. Ν.

§40Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Συμπεριλαμβάνει καὶ τοὺς τῆς Στοιχειώδους;

§41Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Περιλαμβάνει λύσιν καὶ δι’ αὐτούς.

§42Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργ)θίας). Ἅπασαι αἱ ἐργαζόμεναι τάξεις πλήττονται ἀπὸ τὰ μέτρα καὶ ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν ἀβελτηρίαν. Τὰ Σχολεῖα εἶναι κλειστά. Δὲν ἔχουν δασκάλους. Εἰς τὴν περιφέρειαν μόνον Ἀργοναυπλίας εἰς τὸ Δοῦκα, Νεοχώριον, Κύκλαν, Φροσιούναν, Ἅγιον Νικόλαον Ναυπλίου, Νέο Ροϊνὸ–Γιαννουλέϊκα, Τραχειά, Σταυροπόδι καὶ ἄλλα χωρία, δὲν ὑπάρχουν διδάσκαλοι. Οἱ συνταξιοῦχοι καὶ ὁ κλῆρος εὑρίσκονται εἰς ἀθλίαν κατάστασιν καὶ θὰ πρέπει νὰ τύχουν προσοχῆς καὶ μερίμνης. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ γενικῶς ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῆς πολιτικῆς της, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν εἰς τὸ σταφιδικὸν ποὺ ἐνῷ ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος ὡς κόστος παραγωγῆς ἀνωμολογήθη, ὅτι εἶναι 3.400 δραχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ ἐδόθη τιμὴ 2.400, συνετέλεσε διὰ τῆς κακῆς πολιτικῆς νὰ ζημιωθῇ ὁ σταφιδοπαραγωγικὸς κόσμος τὸ ποσὸν τοῦ 1 ἑκατ. λιρῶν. Ἐν συνεχείᾳ, ἡ Κυβέρνησις, τὴν ἀνακύψασαν διαφορὰν κατὰ 900 δραχ. κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ τῆς τιμῆς τῆς σταφίδος, κατόπιν τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς τὴν χορηγεῖ ἢ μᾶλλον τὴν ἐνέγραψεν εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν ὡς ἔσοδον, εἰς βάρος τῆς τάξεως τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, τῆς τόσον ἀδικουμένης.

§43Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Καὶ διὰ τὴν σουλτανίναν τὸ αὐτὸ θέμα παρουσιάζεται. Ἡ Ἀγγλία προσφέρει μικροτέρας τιμὰς ἀπὸ τὰς ἄλλας χώρας τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ τὸ ζήτημα δὲν εἶναι μόνον θέμα τιμῶν, ἀλλὰ καὶ θέμα ἀνάγκης ὡρισμένου εἴδους συναλλάγματος. Συμβαίνει πολλάκις νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Ἀγγλίαν σταφίδα πρὸς 85 λίρας καὶ ὄχι πρὸς 90 εἰς τὴν Αὐστρίαν, διότι διὰ τῶν Ἀγγλικῶν λιρῶν ἀγοράζομεν εὐθηνότερα εἴδη, ἐνῷ μὲ τὰς κορώνας τῆς Αὐστρίας δὲν δυνάμεθα νὰ ἀγοράσωμεν τὰ εἴδη αὐτὰ εἰς τὰς αὐτὰς τιμάς.

§44Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσῃ εὐθαρσῶς εἰς τὴν Βουλὴν τὸ μέγα ζήτημα τῶν ἀγοραπωλησιῶν, φοβουμένη τὴν Βουλὴν τὸ ἔλυσε δι’ ἀναγκαστικοῦ νόμου νύκτωρ. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, τὸν ἀντισυνταγματικὸν αὐτὸν νόμον νὰ φέρῃ συντόμως ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἵνα ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ δημιουργηθοῦν ἀδικήματα ἢ ἐγκλήματα, διὰ τὰ ὁποῖα ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων δοσίλογος θὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις. Βεβαίως, ὑπάρχουν ἀδικίαι εἰς ἀμφοτέρας τὰς παρατάξεις, ἀγοραστῶν καὶ πωλητῶν. Αὐτὰς ἔπρεπε καὶ πρέπει Βουλὴ καὶ Κυβέρνησις νὰ ἐπιλύσουν ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας καὶ τῆς δημοσιότητος. Εὑρισκόμεθα ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν, χωρὶς ἐγὼ νὰ πιστεύω, ὅτι αἱ ἐκλογαὶ θὰ γίνουν τὸν Ἀπρίλιον, τόσον διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν, ὅσον καὶ διότι οὐδόλως βλέπω τὴν Κυβέρνησιν προπαρασκευασμένη πρὸς τοῦτο. Πρὸς ἀνάδειξιν τῶν ἱκανῶν εἶναι ἀνάγκη νὰ θεσπίσωμεν τὸ πλειοψηφικὸν μὲ σφαιρίδιον, ἵνα οἱ ἐκλογεῖς μὲ ἐκλεκτικότητα καὶ ἐλευθερίαν ἀναδείξουν τοὺς ἱκανούς, ὡς τοῦτο συνέβαινε κατὰ τὰ παλαιότερα χρόνια. Οἱ θρασεῖς καὶ κόλακες πάντοτε πλησιάζουν τοὺς Κυβερνήτας, διότι ἔχουν ἀποχρῶντα τὸν λόγον. Οἱ ἱκανοὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀρρενωποί, ἀπὸ ἀξιοπρέπειαν ἀναμένουν νὰ κληθοῦν καὶ νὰ προταθοῦν, προκειμένου νὰ ἀναλάβουν ἔργον καὶ λειτούργημα δημόσιον. Αὐτοὺς πρέπει νὰ ἀναδείξῃ ὁ λαὸς διὰ νὰ ἰδῇ ὠφέλειαν καὶ προκοπήν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τοιαύτην ἀλλαγὴν ἡ γενικὴ καὶ πάγκοινος λαϊκὴ ὀργὴ ἑτοιμάζει. Ἔτσι ἐξελέγη ὁ Π. Τσαλδάρης κατὰ τὸ 1928, ἔτσι ἐξελέγετο ὁ ἀείμνηστος Παναγιώτης Ἀραβαντινὸς καὶ ἄλλοι πολλοί. Ἐὰν τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν, διότι δὲν τὸ θέλετε, τότε νὰ θεσπίσωμεν τὰς διαγραφὰς εἰς τὸ ἀναλογικόν, διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ λαὸς νὰ παρασκευάσῃ τὴν ἱκανὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία τόσας ὑπηρεσίας προσφέρει. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, εἶναι πολὺ φυσικὸν νὰ ἔρχεται εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὴν παραπονουμένην λαϊκὴν μᾶζαν ἢ μὲ τοὺς ἀδικουμένους ἀπὸ τὰς πράξεις τῆς διοικήσεως εἰς τὰ ἄνομα νομοθετήματα, καὶ ὡς τοιαύτη ἐλέγχουσα καὶ εἰσηγουμένη εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ βοηθῇ τὸν τόπον.

§45Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν γίνῃ αὐτό, τότε τὴν σειρὰν ἐπιτυχίας τῶν ὑποψηφίων τοῦ ἀντιπάλου Κόμματος θὰ κανονίζῃ τὸ ἄλλον.

§46Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Τοὺς ἐκλογίμους τοὺς ἀναδεικνύει ὁ κυρίαρχος λαὸς καὶ οὐδεὶς ἄλλος. Κυβερνῆται, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποκαταστήσωμεν τοὺς ἀκτήμονας μαχητάς, διὰ κτημάτων τῶν Μονῶν, τῶν Κοινοτήτων, τῶν ἰδιοκτητῶν ἐχόντων πλέον τῶν τριακοσίων στρεμμάτων καὶ τῶν Ἀγροτικῶν φυλακῶν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ προστατευθοῦν οἱ ἀνάπηροι καὶ οἱ πολύτεκνοι. Εἶναι ἀνάγκη νὰ παύσῃ ὁ διορισμὸς τῶν γυναικῶν καὶ ἀντ’ αὐτῶν νὰ διορίζωνται οἱ ἀπολυόμενοι ἔφεδροι εἰς ὅλας τὰς δημοσίας καὶ ἰδιωτικὰς θέσεις, εὐρυνομένης τῆς παρεχομένης ὑπὸ τοῦ 751 νόμου προστασίας. Εἶναι ἀνάγκη ὅθεν, νὰ δημιουργήσωμεν Κράτος δίκαιον καὶ ἔντιμον ἐκ τοῦ λαοῦ ἀπορρέον, χάριν τοῦ λαοῦ καὶ διὰ τὸν λαόν. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Λεονάρδος).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§48Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζετε, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀκροατήριον;

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. συνάδελφος θέτει ζήτημα ἀπαρτίας, ἐπικαλούμενος τὴν κρίσιν, λύω τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως συνέχισιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν κυβερνητικῶν ἀνακοινώσεων. (Ὥρα 10.15′ μ.μ.)