1949.06.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 61η

Τετάρτη 15 Ἰουνίου 1949

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

Ὥρα 7.15′ μ. μ.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Γαλενιανός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν):

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Δρόσος αἰτεῖται ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Κασιμάτης αἰτεῖται ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Ἐμμανουηλίδης, παρακαλεῖται ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἑρμουπόλεως, ζητοῦντος ἐγκατάστασιν ἐν τῷ λιμένι πλωτῆς δεξαμενῆς ἀνυψωτικῆς δυνάμεως 2.000 τόννων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Τήνου, ζητοῦντος ὅπως ὁ Δῆμος Τήνου ἀποτελέσῃ ἐξαίρεσιν τοῦ μέτρου τῆς διὰ Νομοθετικοῦ Διατάγματος καταργήσεως ἐνίων Δήμων τοῦ Κράτους ὡς ἐχόντων πληθυσμὸν ἐλάσσονα τῶν πέντε χιλιάδων κατοίκων. Οἱ βουλευταὶ Κυκλάδων κ. κ. Τ. Πάρρης καὶ Δ. Ρεδιάδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Θηραϊκῶν προϊόντων, διαμαρτυρομένης διὰ χορήγησιν ἀδειῶν εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τοματοπελτὲ καὶ ζητούσης ἀκύρωσιν τῶν τοιούτων ἀδειῶν. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Ν. Καράμπελας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Γυθείου, ζητοῦντος τὴν διαγραφὴν τῆς Πρωτοδικειακῆς περιφερείας Γυθείου ἐκ τῆς φορολογίας τῶν εὐπόρων. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Ν. Καράμπελας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Γυθείου, ζητοῦντος ἄμεσον ἔγκρισιν δαπάνης πρὸς ὁριστικὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Γυθείου–Σκάλας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Χ. Θηβαῖος καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Εὐβοίας, διαμαρτυρομένου διὰ χορήγησιν σπορελαίου μέσῳ Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Δ. Σαρρῆς καταθέτει ἀναφορὰν Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν, ζητούντων ὅπως ἀπὸ 1ης Ἰουλίου ἐ. ἔ. ἀφ’ ἧς ρυθμίζονται οἱ ὑπαλληλικοὶ μισθοὶ αὐτομάτως ἀναλόγως αὐξηθῶσι καὶ τούτων αἱ συντάξεις κατὰ 80% τῶν νέων ἀποδοχῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τῶν ἐργατῶν τῆς Ἑλλάδος, περιλαμβάνουσαν ἐργατικὰς τινὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ἐκκρεμοῦς νομοσχεδίου περὶ θυρωρῶν πολυκατοικιῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Δημάρχου, τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου, τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀγρινίου διὰ τῶν ὁποίων υἱοθετοῦσι πλήρως τὰς ἀπόψεις τῆς Ὁμοσπονδίας καπνεργατῶν καὶ ἐπικαλοῦνται τὴν ἄμεσον ἐπέμβασιν παντὸς ἁρμοδίου παρὰ τοῖς καπνεμπόροις πρὸς ἐπίλυσιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν καπνεργατῶν οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν ἡμερομίσθιον πείνης, ἐνῷ οἱ καπνέμποροι θησαυρίζουν εἰς βάρος τοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος καὶ τῶν δημιουργῶν αὐτοῦ καπνοπαραγωγῶν καὶ καπνεργατῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Τσάτσος καὶ Γ. Σταμάτης καταθέτουν τηλεγράφημα τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Κονίτσης, ζητούσης ὅπως περιληφθῇ εἰς τὴν συγκέντρωσιν σίτου. Ὁ Σύνδεσμος Συνταξιούχων Ἐργατῶν Καπνοῦ Θεσ) νίκης ζητεῖ ἔγκρισιν τῆς καθιερωμένης ἀεροθεραπείας, χορήγησιν ποσοῦ τῶν δύο μηνιαίων ἀποδοχῶν μεθ’ ὅλων τῶν ἐπιδομάτων κλπ. Τετρακόσιοι κρατούμενοι Καλαβρυτινοὶ ἐν τῷ στρατοπέδῳ αἰχμαλώτων Πατρῶν, ζητοῦν ἐπιεικῆ μεταχείρισιν τῶν αὐθορμήτως παρουσιαζομένων. Ὁ Ἐθνικὸς Ἀλληλοβοηθητικὸς Σύνδεσμος Φυματικῶν Ἀθηνῶν, ζητεῖ αὔξησιν ἐπιδομάτων ἀσθενείας, παγίωσιν συντάξεων, αὔξησιν κλινῶν διὰ νοσηλείαν εἰς σανατόρια μὲ ἄλλας πεντακοσίας κλπ. Οἱ Ἕλληνες τῆς Ἑλληνικῆς παροικίας Ἱεροσολύμων ζητοῦν ἀπόκτησιν Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας. Ἡ Ἕνωσις Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν Β.Ν. Ἀθηνῶν, ζητεῖ βελτίωσιν τῶν συντάξεών των. Ἡ Ἕνωσις Ἐργατικῶν Στελεχῶν Ἀθηνῶν καὶ ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Πειραιῶς διαμαρτύρονται διὰ πρότασιν βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Κουλουμβάκη περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Συντάγματος ἀνατρέποντος συνδικαλιστικὰ δικαιώματα. Τὰ Σωματεῖα πωλησάντων Ζακύνθου, Θηβῶν, Καλαμῶν καὶ Πατρῶν ζητοῦν τὴν ἀκύρωσιν τῶν ἐπὶ κατοχῆς γενομένων ἀγοραπωλησιῶν. Τὸ Σωματεῖον Φορτοεκφορτωτῶν Λιμένος Αἰγίου, ζητεῖ ἄμεσον ἀποστολὴν σπορελαίου πρὸς διανομήν. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐθνικοῦ Σώματος Ἑλλήνων μαχητῶν 1940–41 Β. Ἑλλάδος, ζητεῖ ἄμεσον ἐπεξεργασίαν διὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ Νόμου 751, προστασίαν ἀνέργων πολεμιστῶν κλπ. Ἀνανήψαντες καὶ μεταμεληθέντες κατάδικοι κρατούμενοι ἐν ταῖς φυλακαῖς Γαύρου ζητοῦν ἄμεσον ἀπόλυσίν των, καὶ ἔνταξίν των εἰς τὰς μαχομένας δυνάμεις, πρὸς πάταξιν τοῦ συμμοριτισμοῦ. Δέκα τέσσαρες ἀπολυθέντες ὑπάλληλοι Υ.Ε.Κ.Α. Καλαμῶν διαμαρτύρονται διὰ γενομένην ἀπόλυσίν των καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἐπαναπρόσληψίν των. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Εὐβοίας, συνηγοροῦντος ὑπὲρ τῆς βιομηχανικῆς ἀποκεντρώσεως καὶ ζητοῦντος ὅπως τὰ ἐκ τῶν γερμανικῶν ἐπανορθώσεων ἐργοστάσια παραχωρηθοῦν καὶ ἐγκατασταθοῦν εἰς ἐπαρχίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Π. Μουτζουρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνεργαζομένων συλλόγων ἀποστράτων συνταξιούχων Ἰωαννίνων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ βελτίωσιν τῶν γλίσχρων συντάξεών των ὡς καὶ διὰ τὴν μελετωμένην μὴ σύγχρονον καὶ αὐτόματον αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ τὴν ἐπικειμένην αὔξησιν τὴν 1ην Ἰουλίου 1949 τῶν μισθῶν κλπ. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν: 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πέλλης κ. Δ. Οἰκονόμου. Ἐπὶ τῆς ἄνω ἐρωτήσεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ κατανομὴ τῶν ἀναγεγραμμένων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 1948–49 πιστώσεων δι’ ἐπιχορήγησιν διὰ γραφικὴν ὕλην καὶ θέρμανσιν τῶν δικαστικῶν Ὑπηρεσιῶν αἵτινες σημειωτέον προεβλέφθησαν ηὐξημέναι ἔναντι τῶν ἀντιστοίχων πιστώσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ παρελθόντος οἰκονομικοῦ ἔτους, ἐνεργεῖται δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης μὲ βάσιν πάντοτε τὰς ἀνάγκας τῶν καθ’ ἕκαστα ὑπηρεσιῶν καὶ τὰ περιθώρια τῶν οἰκείων πιστώσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Σημειωτέον ὅτι αἱ πιστώσεις περὶ ὧν ἀνωτέρω τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ τρέχοντος οἰκ. ἔτους 1948–49 ηὐξήθησαν περαιτέρω δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν ἐσχάτως ἐκδοθείσης, παρασχεθείσης οὕτω τῆς εὐχερείας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐπαύξησιν τῶν ἤδη καθωρισμένων ποσῶν διὰ γραφικὴν ὕλην καὶ θέρμανσιν τῶν δικαστικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἀθῆναι 13) 1) 49

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Κακαγιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2364 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 182 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Κακαγιάννη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὲρ τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν βεβαίωσιν καὶ εἴσπραξιν τῶν διὰ τοῦ Α. Ν. 843)1948 καταργηθέντων φόρων, εἰσφορῶν κλπ. προβλέπουσιν: αʹ) ὁ ἀνωτέρω νόμος ἐν ἄρθρῳ 10 καὶ βʹ) ὁ Α. Ν. 880)1949 ἄρθρ. 10. Ἀθῆναι τῇ 8) 6) 49

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ: 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία. Ἀναφορικῶς μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1317 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἀθῆναι τῇ 31) 5) 49

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

ΕΜΜ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Ἀπάντησις ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 129 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 129 ἐρωτήσεώς σας, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποξήρανσιν ἕλους Δύστου Εὐβοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, τὰ κάτωθι: 1. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἀνεκινήθη διὰ τοῦ ἐγγράφου 922) 18–10–48 τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ὅπου ἐζητεῖτο ἡ χρηματοδότησις τῶν σχετικῶν ἔργων ἀπὸ τὰ κεφάλαια Ἀνασυγκροτήσεως, διότι τὰ ἔσοδα τοῦ ἐνδιαφερομένου Συνδέσμου Κοινοτήτων εἶναι ἀσήμαντα. 2. Ἡ σκοπιμότης καὶ ἡ προτεραιότης τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου τούτου ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐφ’ ὅσον οἱ λόγοι ὑγιεινῆς, οἱ ὁποῖοι προπολεμικῶς συνηγόρουν διὰ τὴν κατασκευὴν αὐτοῦ ἐξέλιπον ἐν τῷ μεταξὺ λόγῳ μερικῆς καταπολεμήσεως τῆς ἑλονοσίας δι’ ἄλλων μέσων. 3. Κατὰ πληροφορίας μας, πρόκειται περὶ ἔργου ἐξαιρετικῶς δαπανηροῦ, ἑπομένως μικρὰς ἔχοντος πιθανότητας ταχείας χρηματοδοτήσεώς του, ἐφ’ ὅσον μόνον λόγοι γεωργικῆς σκοπιμότητος θὰ ἐπέβαλλον τὴν ἐκτέλεσίν του. Ἀθῆναι τῇ 31)5)49

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

2) Ἐπὶ ἑτέρας ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία. Ἀναφορικῶς μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1315)6–4–49 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἀθῆναι 31)5)49

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ε. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 127 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 127 ἐρωτήσεώς σας, περὶ τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς Εὐβοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας περιελήφθησαν εἰς τοῦτο αἱ βασικαὶ μόνον ἀρτηρίαι ἐκ τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας κατόπιν ἐπισταμένης ἀξιολογήσεως τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων. 2. Ἐπειδὴ τὰ διατεθέντα μέχρι σήμερον κεφάλαια ἀνασυγκροτήσεως, ἦσαν περιωρισμένα, ἐνῷ ἐκ παραλλήλου αἱ ἀνάγκαι συντηρήσεως καὶ ἀποκαταστάσεως τοῦ ὁδικοῦ δικτύου λίαν ἐκτεταμέναι λόγῳ τῆς καθυστερουμένης συντηρήσεως αὐτοῦ καὶ τῶν καταστροφῶν αὐτοῦ ἐκ τῶν πολεμικῶν γεγονότων τῆς τελευταίας ἐννεαετίας, ἡ ἔναρξις τῆς ἀνακατασκευῆς καὶ ἀνακαινίσεως τοῦ ὁδικοῦ δικτύου γίνεται μόνον ἐπὶ τῆς Ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος καὶ Κρήτης βάσει τῆς αὐστηροτέρας ἐπιλογῆς τῶν ὁδῶν ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰς ἀπαιτήσεις τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας. 3. Πάντως μὲ μόνην ἐξαίρεσιν τὴν Εὔβοιαν διὰ τοῦ ἀπὸ 1 Ἰουλίου ἐφαρμοσθησομένου προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως 1949–50 ἐπρογραμματίσθη ἡ ἀνακατασκευὴ τῆς ὁδοῦ Χαλκίδος–Λεούρων Κύμης καὶ ἐλήφθη πρόνοια ὅπως ἐκ τοῦ γενικοῦ κονδυλίου συντηρήσεως ὁδῶν διατεθοῦν αἱ ἀνάλογοι πιστώσεις συντηρήσεως τῶν λοιπῶν ὁδῶν τῆς Εὐβοίας. 4. Τέλος διὰ τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως καὶ κατὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη, ἔχει ληφθῆ πρόνοια διὰ τὴν ἀνακαίνισιν τῆς ὁδοῦ Χαλκίδος–Αἰδηψοῦ ὡς καὶ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἀδιανοίκτων τμημάτων τοῦ Ἀλιβερίου–Καρύστου. Ἀθῆναι 31)5)49

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Τρικάλων κ. Α. Βαμβέτσου. Ἀναφορικῶς μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2128)17–5–49 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως, ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως, διὰ τὰ καθ’ ἡμᾶς. Ἐντολῇ τοῦ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ε. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Τρικάλων κ. Α. Βαμβέτσου: Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 172 ἐρωτήσεως ὑμῶν, σχετικῶς μὲ τὴν προμήθειαν 125 πετρελαιομηχανῶν θαλάσσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρεκλήθη τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, παρὰ τῷ ὁποίῳ εὑρίσκεται ὁ φάκελλος προμηθείας 125 πετρελαιομηχανῶν θαλάσσης διὰ τὴν ἁλιείαν, νὰ διαβιβάσῃ ὑμῖν τὸ δυνατὸν ταχύτερον τὸν παρ’ αὐτῷ εὑρισκόμενον φάκελλον. Συνημμένως διαβιβάζομεν σχετικὴν ἀνακοίνωσιν δημοσιευθεῖσαν τὴν 14–5–49 εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἀκρόπολις».

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ 15–4–49

ΑΙ ΑΡΧΑΙ ΑΠΑΝΤΟΥΝ

Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΜΗΧΑΝΩΝ

Εἰς ἀπάντησιν σημειώματός σας δημοσιευθέντος τὴν 6– 5–49 σχετικῶς μὲ τὸν διαγωνισμὸν 125 πετρελαιομηχανῶν διὰ τὴν ἁλιείαν, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ διαγωνισμὸς ἀφεώρα τὴν ἐκ τοῦ προγράμματος Εἰσαγωγῶν Ἀνασυγκροτήσεως προμήθειαν 125 πετρελαιομηχανῶν θαλάσσης, βάσει τῶν τραβηκτικῶν δικαιωμάτων Εὐρώπης διὰ τὸ ποσὸν τῶν 150.000 δολλαρίων, ἡ δὲ κατακύρωσις αὐτοῦ ἐγένοντο τὴν 7ην τρέχοντος μηνός, ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Προμηθειῶν εἰς οἴκους ἐξωτερικοῦ. Ἐκ παραλλήλου καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς πολιτικῆς τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, ἀπὸ μακροῦ ἤδη καταβάλλεται προσπάθεια ὅπως ἐξευρεθῇ τρόπος ἱκανοποιήσεως τοῦ αἰτήματος τῶν ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν, ἐξευρισκομένων πρὸς τοῦτο τῶν σχετικῶν πιστώσεων. (Ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ) ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν: Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Τρικάλων κ. Α. Βαμβέτσου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1314)49 ἐγγράφου σας ἐρωτήσεως 126 τοῦ βουλευτοῦ Τρικάλων κ. Α. Βαμβέτσου, σχετικῶς μὲ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς κεφαλοτυροῦ Ἠπείρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1) Ἐδόθη μικρὰ αὔξησις διὰ κεφαλοτύρια περυσινῆς ἐσοδείας γενικῶς, ἅτινα εἶχον ἐπιβαρυνθῆ μὲ διάφορα ἔξοδα (ψυκτικά, τόκους κλπ.). 2) Ἡ δοθεῖσα αὔξησις δὲν ἀφορᾷ μόνον τὰ κεφαλοτύρια Ἠπείρου, ἀλλὰ γενικῶς ὁλόκληρον τὴν μικρὰν ὑπολειπομένην ποσότητα κεφαλοτυρίου εἴτε αὕτη εἶναι παραγωγῆς Ἠπείρου εἴτε Θεσσαλίας κλπ.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πρεβέζης κ. Καζαντζῆ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1950)11–5– 49 ἐγγράφου σας ἀποσταλεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 159 ἀπὸ 10– 5–49 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Πρεβέζης–Ἄρτης κ. Ε. Καζαντζῆ περὶ ἱδρύσεως ἐν τῇ περιφερείᾳ Ἄρτης Γεωργικοῦ Σταθμοῦ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν ἰδίᾳ τῶν καλλιεργειῶν τῶν ἑσπεριδοειδῶν καὶ τῆς ἐλαίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ Ὑπουργεῖον καταβάλλει πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ βελτίωσιν τῆς δενδροκομίας, ἥτις πράγματι ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τοὺς σπουδαιοτέρους κλάδους τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας καὶ μίαν τῶν βασικῶν πηγῶν τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Μεταξὺ τῶν ληφθέντων ὑπ’ αὐτοῦ μέτρων εἶναι ἡ ἵδρυσις καὶ λειτουργία σημαντικοῦ ἀριθμοῦ σταθμῶν, ἀγροκηπίων καὶ δενδροκομικῶν προτύπων Δημ. Κτημάτων ἐν τῇ χώρᾳ μας. Μεταπολεμικῶς, χάρις ἰδίως εἰς τὰ διατεθέντα χρηματικὰ ποσὰ ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, προέβη εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ κανονικὴν ἐπαναλειτουργίαν τῶν ἐν λόγῳ δενδροκομικῶν ἱδρυμάτων, ἥτις εἶχε ἀνακοπῆ κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους. Ἰδιαιτέρως διὰ τὴν τόνωσιν καὶ ἐπέκτασιν τῶν καλλιεργειῶν τῶν ἑσπεριδοειδῶν καὶ τῆς ἐλαίας τὰς ὁποίας εὐνοοῦν αἱ κλιματολογικαὶ συνθῆκαι πολλῶν μεγάλων διαμερισμάτων τῆς χώρας μας (Ν. Ἑλλάς, Νῆσοι, Ἄρτα κ.λ.π.). Τὸ Ὑπουργεῖον προέβη κατὰ τὸ ἔτος 1947 εἰς τὴν ἵδρυσιν ἐν Γαλατᾷ Πόρου προτύπου Δημ. κτήματος ἐπὶ καταλληλοτάτου κτήματος ἀνήκοντος εἰς τὸ Δημόσιον. Διὰ καταρτισθέντος δὲ σχεδίου νόμου προβλέπεται ἡ μετατροπὴ τοῦ ὡς ἄνω προτύπου Δημ. Κτήματος εἰς Δενδροκομικὸν Σταθμὸν τοῦ ὁποίου κύριος σκοπὸς εἶναι ἡ ἀνάπτυξις καὶ βελτίωσις τῆς καλλιεργείας τῶν ἑσπεριδοειδῶν ὡς καὶ τῆς τοιαύτης τῆς ἐλαίας ὁλοκλήρου τῆς χώρας μας. Τέλος, γνωρίζομεν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχει διὰ τὴν ἵδρυσιν Δενδροκομικοῦ Σταθμοῦ καὶ εἰς τὴν πράγματι κατ’ ἐξοχὴν δενδροκομικὴν περιφέρειαν Ἄρτης καὶ θὰ ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα τῆς ἐγκαταστάσεως τούτου εἰς τὰς ἐκτάσεις τῆς πεδιάδος Ἀράχθου Λούρου καὶ εἰς ἃς ἐκτελοῦνται ἀποξηραντικὰ καὶ ἀρδευτικὰ ἔργα ἐφ’ ὅσον κριθοῦν αὗται κατάλληλοι διὰ τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν καὶ ἐξευρεθοῦν συγχρόνως αἱ σχετικαὶ πιστώσεις διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν ἀπαραιτήτων μονίμων ἐγκαταστάσεων καὶ κανονικὴν λειτουργίαν του αἵτινες βεβαίως εἶναι σημαντικαί.

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

καὶ 2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀργολιδοκορινθίας κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2195) 18.5.49 ἐγγράφου σας διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 178 ἀπὸ 17.5.49 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἀργολιδοκορινθίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς τομάτας κατόπιν εἰσηγήσεώς μας ἐξεδόθη παρὰ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐσχάτως ἀπόφασις διὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 452) 1947 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ μέτρων προστασίας τῆς τοματοπαραγωγῆς καὶ διὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν 1949 ὡς προβλέπει τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ὡς ἄνω Νομοθετικοῦ Διατάγματος θὰ καταβληθῇ δὲ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου πᾶσα προσπάθεια διὰ τὸν ἔγκαιρον καθορισμὸν βάσει τοῦ ἐν λόγῳ Ν.Δ. τῆς κατωτάτης τιμῆς ἐξαγορᾶς τομάτας ὑπὸ τῶν βιομηχανιῶν πρὸς κατασκευὴν τοματοπολτοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν τοματοπολτοῦ ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς, τὸ Ὑπουργεῖον λαβὸν ἀφορμὴν ἐκ τῶν διαμαρτυριῶν τῶν ἐνδιαφερομένων παραγωγῶν, συνέστησεν εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅπως πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου τοματοπαραγωγῆς παύσῃ τὴν χορήγησιν ἀθρόων ἀδειῶν εἰσαγωγῆς τοματοπολτοῦ ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς δεδομένου ὅτι εὑρισκόμεθα ἐπὶ θύραις τῆς νέας παραγωγῆς τοματοπολτοῦ, ἥτις ἐν ἀντιθέσει μὲ τὴν συντελεσθεῖσαν μειωμένην τοιαύτην κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος λόγῳ ζημιῶν τῆς καλλιεργείας τῆς τομάτας περιφερείας Ἀργοναυπλίας ἐξ ἀσθενειῶν, προβλέπεται ἡ ἰδία περίπου ἐκείνης τῶν προπολεμικῶν καὶ μεταπολεμικῶν ἐτῶν, ἡ ὁποία πράγματι (πλὴν τοῦ παρελθόντος ἔτους) ὑπερεκάλυπτε τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἄφηνε σημαντικὰ πλεονάσματα.

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν: 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φλωρίνης κ. Α. Νταλίπη. Ἐπὶ τῷ ὑπ’ ἀριθ. 2515 τῆς 30.5.40 ὑμετέρῳ ἐγγράφῳ, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Καστορίας–Φλωρίνης Α. Νταλίπη, περὶ τοῦ ὑποψηφίου Νομάρχου Σ. Χώτζη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐλάβομεν γνῶσιν τοῦ σχετικοῦ δημοσιεύματος τῆς ἐφημερίδος «Οἱ Καιροί». Περὶ τοῦ προκύπτοντος ζητήματος ἐνεργεῖται ἐξέτασις, ἧς τὸ πόρισμα θέλομεν ἀνακοινώσει ἐγκαίρως εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, καταθέτοντες καὶ τὸν σχετικὸν φάκελλον.

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Γ. Τζωρτζοπούλου. Κατόπιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2193 τῆς 19.5.1949 καὶ 2466 τῆς 27 τοῦ αὐτοῦ μηνὸς ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διαβιβάζονται ἡμῖν ἐρώτησις καὶ ἐπερώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Γ. Τζωρτζοπούλου, ζητοῦντος πληροφορίας σχετικὰς πρὸς τὴν ἐπιλογὴν τῶν Νομαρχῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι μελετῶμεν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐπιλογῆς τῶν Νομαρχῶν καὶ βάσει τῶν ὑποβαλλομένων πρὸς ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τροπολογιῶν ἡ ἐνέργεια αὕτη ἡμῶν θέλει συνεχισθῆ πρὸς ἐπανόρθωσιν τυχὸν παραλείψεων. Κατόπιν τούτου, παρακαλεῖται ὁ ἐρωτῶν ἀξιότιμος κ. βουλευτὴς ὅπως μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐρώτησίν του μέχρι πέρατος τοῦ ὅλου ἔργου τῆς κρίσεως, ἵνα τοῦτο γίνῃ ἐν πάσῃ ἀντικειμενικότητι. Ἀθῆναι 30–5–49

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

καὶ 3) ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀργολιδοκορινθίας κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῷ ὑπ’ ἀριθ. 2191 τῆς 18.5.49 ὑμετέρῳ ἐγγράφῳ, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις 179 τοῦ βουλευτοῦ Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, περὶ τῆς κρίσεως τῶν Νομαρχῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μελετῶμεν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐπιλογῆς τῶν Νομαρχῶν, ἐκ παραλλήλου δὲ ὑπεβάλομεν ἤδη εἰς τὴν Βουλὴν τροπολογίας σχετικὰς πρὸς διευκόλυνσιν τοῦ ὅλου ἔργου. Θεωροῦμεν, συνεπῶς, σκόπιμον, ὅπως μέχρι πέρατος τῆς ἐργασίας ταύτης μὴ παρακωλυθῇ αὕτη ἐξ ἐσπευσμένων τυχὸν συζητήσεων καὶ παρακαλοῦμεν τὸν ἀξιότιμον κ. ἐρωτῶντα βουλευτὴν ὅπως ἀναμείνῃ τὸ πέρας τοῦ ἔργου, μεθ’ ὃ ὁ ἔλεγχος περὶ παραλείψεων ἢ πράξεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ εὐρύς, χωρὶς ἐξ αὐτοῦ νὰ παραβλαφθῇ ἡ σημερινὴ ἀντικειμενικότης ἐν τῇ ἐνεργείᾳ του. Ἐν καιρῷ θέλουσι παρασχεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν πᾶσαι αἱ ἀπαιτούμεναι σχετικαὶ πληροφορίαι, ἐν αἷς καὶ αἱ ζητούμεναι ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ. Ἀθῆναι 31–5–49

Ὁ Ὑπουργὸς

Θ. ΖΑΙΜΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως: Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσουδεροῦ Ἰω. Μελά. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τσουδεροῦ καὶ Ι. Μελά τῆς 10ης τρέχοντος μηνὸς ἐν σχέσει μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἀγροφυλακῆς, ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως ἀπαντᾶ: Πρὸς ἀναπλήρωσιν τῶν διὰ τοῦ Α.Ν. 843 τῆς 16ης Δεκεμβρίου τοῦ 1948 «περὶ καταργήσεως τῶν φόρων ἐπὶ τῆς κυκλοφορίας τῶν ἀγαθῶν καταργηθέντων ἐξόδων τῶν περιφερειακῶν Ταμείων ἀγροφυλακῆς» τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως μελετᾷ τὴν λῆψιν τῶν ἀκολούθων μέτρων:

Αʹ

1. Ἀναπροσαρμογὴ τῆς ὑπὸ τῶν κειμένων νόμων προβλεπομένης εἰσφορᾶς κατὰ στρέμμα ἀγροτικῶν κτημάτων καὶ κατὰ ρίζαν δένδρου καὶ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς ταύτης βεβαιουμένης καὶ εἰσπραττομένης δι’ ἐρανικῶν καταλόγων. 2. Ἐπιβολὴ εἰσφορᾶς ἐπὶ τοῦ παραγομένου ἐξ ἐλαιῶν ἐλαίου μέχρι 1,5% τῆς ἀξίας βεβαιουμένης καὶ εἰσπραττομένης ἐν τοῖς ἐλαιοτριβείοις ἢ διατιθεμένης δι’ ἐνοικιάσεως ἢ ἐπιβαλλομένης ὡς προσθέτου ἐπὶ τοῦ ἀντιστοίχου Δημοτικοῦ ἢ κοινοτικοῦ φόρου. 3. Ἐπιβολὴ εἰσφορᾶς μέχρι 2% τῆς ἀξίας ἐπὶ προϊόντων ὡς σίτου, σύκων, σταφίδος κλπ. δι’ ἃ ἐνεργεῖται συγκέντρωσις βεβαιουμένης ὑπὸ τοῦ ἐνεργοῦντος τὴν συγκέντρωσιν ὀργανισμοῦ καὶ εἰσπραττομένης ὑπ’ αὐτοῦ διὰ παρακρατήσεως ἐκ τοῦ εἰς τοὺς παραγωγοὺς καταβαλλομένου εἰσοδήματος. 4. Ἐπιβολὴ εἰσφορᾶς μέχρι 2% τῆς ἀξίας ἐπὶ τῶν παραγομένων δασικῶν προϊόντων, βεβαιουμένης καὶ εἰσπραττομένης κατὰ τὴν ὑπὸ τῆς δασικῆς ἀρχῆς ἔκδοσιν σχετικῆς ἀδείας. Πᾶσαι αἱ ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 1–4 εἰσφοραί, θέλουσιν ἐπιβληθῆ λίαν προσεχῶς διὰ κοινῆς τῶν Ὑπουργῶν Δημοσίας Τάξεως καὶ Οἰκονομικῶν ἀποφάσεως, βάσει τῶν κειμένων νόμων μὴ ἀπαιτουμένης πρὸς τοῦτο τῆς λήψεως Νομοθετικοῦ μέτρου.

Βʹ.

Θέλει ἐπιδιωχθῆ πρὸς τούτοις συντόμως: 1) Ἀνάλογον ἐκ τοῦ καπνοῦ ἔσοδον. Τὸ προϊὸν τοῦτο εἶναι ὀρθὸν νὰ δώσῃ εἰς τὰ Ταμεῖα ἀγροφυλακῆς ἓν ὑπολογίσιμον ἔσοδον, δεδομένου ὅτι αἱ ἐκτάσεις ὑφ’ ὧν καλλιεργεῖται ὑπάγονται ὑπὸ τὴν φρούρησιν τῆς ἀγροφυλακῆς. Πρὸς τοῦτο εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἀπαιτῆται λῆψις νομοθετικοῦ μέτρου. 2) Ἡ ἐπιβολὴ διὰ νόμου εἰσφορᾶς τινὸς ὑπὲρ τῶν ταμείων ἀγροφυλακῆς ἐπὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων εἰς τὴν χώραν πάσης φύσεως ἀγαθῶν. Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ 2 πόρων, ἰδίᾳ δὲ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2 σκοπεῖται κυρίως ἡ ἐνίσχυσις τῶν Ταμείων διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ μισθοῦ τῶν ἀγροφυλάκων τῶν ὀρεινῶν καὶ μὴ παραγωγικῶν Κοινοτήτων τῆς χώρας, δεδομένου ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀποδώσῃ διὰ τὰς Κοινότητας ταύτας τ’ ἀνωτέρω ὑπὸ στοιχεῖα Αʹ Νο 1–4 μέτρα τὰ ἀπαιτούμενα ποσὰ διὰ τὴν μισθοδοσίαν τῶν εἰς αὐτὰς ὑπηρετούντων ἀγροφυλάκων.

Γʹ.

Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ἀνωτέρω 843 Α. Ν. ἐζητήσαμεν ἤδη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1387 τῆς 25ης Ἰανουαρίου 1949 ἐγγράφου μας τὴν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου τούτου προβλεπομένην ἐπιχορήγησιν εἰς τὰ περιφερειακὰ Ταμεῖα ἀγροφυλακῆς. Διὰ τῆς ἐπιχορηγήσεως ταύτης ἂν αὕτη ἤθελε δοθῇ (πρέπει βεβαίως νὰ δοθῇ) θὰ ἀνακουφισθοῦν τὰ ἐν λόγῳ Ταμεῖα προσωρινῶς μέχρι τῆς ἐπιβολῆς τῶν ἀνωτέρω ὑπὸ στοιχεῖα Αʹ καὶ Βʹ εἰσφορῶν. Διὰ τῶν ἐν τῇ παρούσῃ ἀπαντήσει μνημονευομένων μέτρων, πιστεύομεν, ὅτι ἐξασφαλίζονται οἱ διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς ἀγροφυλακῆς ἀπαιτούμενοι οἰκονομικοὶ πόροι. Ἀθῆναι 27–5–49

Ὁ Ὑπουργὸς Δημ. Τάξεως

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως: Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Καζαντζῆ. Ἐπὶ τῆς περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2130 ἐ. ἔ. ἔγγραφον ὑμῶν ὑπ’ ἀριθ. 174 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Καζαντζῆ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὴν παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ψηφίσματος «περὶ ἀπαλλοτριώσεων καὶ ἐπιτάξεων διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς Χώρας» ὁσάκις παραχωρεῖται ἰδιοκτησία δι’ ἐγκατάστασιν τῆς ἀφαιρεθείσης, ἡ ἀξία ταύτης συμψηφίζεται πρὸς τὴν ὀφειλομένην ἀποζημίωσιν, ὡς ἤθελεν ἑκάστοτε ὁρίσει ὁ νόμος. Εἶναι προφανὲς ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς ἐπιτάξεως ταύτης εἶναι συμψηφισμὸς τῆς ὀφειλομένης ἀποζημιώσεως ἀκινήτων πρὸς τὴν ἀξίαν τῆς παρεχομένης κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματος Ἀνοικοδομήσεως ἰδιοκτησίας. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὡς ἄνω διατάξεως τοῦ ψηφίσματος ὡρίσθη διὰ τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Ν.Δ. 145)1946 ὅτι ἡ ἀξία τῆς παρεχομένης ἰδιοκτησίας συμψηφίζεται πρὸς τὴν ὀφειλομένην δι’ ἀπαλλοτρίωσιν εἰς βάρος τοῦ αὐτοῦ προσώπου ἀποζημίωσιν καὶ καθ’ ὃ ποσοστὸν καλύπτει ταύτην. Συνεπείᾳ τῶν ὡς ἄνω διατάξεων ἀνέκυψαν περιπτώσεις καθ’ ἃς διετέθησαν προσωρινῶς οἰκήματα ἀνεγερθέντα βάσει τοῦ Προγράμματος Ἀνοικοδομήσεως εἰς δικαιούχους πολεμοπαθεῖς, οἱ ὁποῖοι ὅμως εἶναι καὶ δικαιοῦχοι ἀποζημιώσεως συνεπείᾳ ἀπαλλοτριώσεως ἀκινήτων των. Διὰ τούτους κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν ὡς ἄνω διατάξεων δὲν παρακατετέθη ἡ ἀποζημίωσις ἡ ὀφειλομένη διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἵνα χωρήσῃ ἐν καιρῷ συμψηφισμὸς ταύτης πρὸς τὴν ἀξίαν τῆς παρασχεθείσης ἰδιοκτησίας, ἐκ τούτου δὲ προέκυψαν σχετικὰ παράπονα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀβάσιμα. Αἱ ὡς ἄνω διατάξεις ὁρίζουσαι τὸν συμψηφισμὸν βασίζονται ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ὅτι ἡ ἀξία τῆς παρεχομένης συμφώνως πρὸς τὸ πρόγραμμα Ἀνοικοδομήσεως εἰς πολεμοπαθεῖς ἰδιοκτησίας, θὰ καταβληθῇ κατά τινα τρόπον εἰς τὸ Κράτος. Μέχρι τῆς στιγμῆς ὅμως δὲν ἔχει ἀντιμετωπισθῆ καὶ ρυθμισθῆ τὸ ζήτημα τῆς καταβολῆς τῆς ἀξίας τῆς ἰδιοκτησίας, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον δὲν ἔχει καθορισθῆ καὶ ἡ ὁριστικὴ παραχώρησις τῆς ἰδιοκτησίας, δι’ ὃ καὶ ἁπλῶς γίνεται προσωρινὴ διάθεσις τῶν ἀνεγειρομένων οἰκημάτων μέχρι τῆς νομοθετικῆς ρυθμίσεως τοῦ τρόπου τῆς ὁριστικῆς αὐτῶν διαθέσεως. Ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος τούτου θὰ ἠδύνατο βασίμως νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι ἡ μὴ παρακατάθεσις τῆς ἀποζημιώσεως, ἵνα χωρήσῃ ὁ συμψηφισμὸς τῆς ἀξίας τῆς παρεχομένης ἰδιοκτησίας, προϋποθέτει παροχὴν ἰδιοκτησίας ὡς ὁρίζει τόσον ἡ διάταξις τοῦ ψηφίσματος, ὅσον καὶ ἡ διάταξις τοῦ νόμου, ἐφ’ ὅσον δὲ δὲν παρέχεται ἰδιοκτησία, ἀλλὰ λαμβάνει χώρα προσωρινὴ μόνον ἐγκατάστασις τῶν δικαιούχων εἰς τὰ ἀνεγειρόμενα οἰκήματα, δὲν συντρέχει περίπτωσις συμψηφισμοῦ καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ γίνῃ παρακατάθεσις τῆς ἀποζημιώσεως. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει δὲν εἶναι οὔτε ὀρθόν, οὔτε λογικὸν οὔτε δίκαιον νὰ καταβληθῇ ἀποζημίωσις συνεπεία τῆς ἀπαλλοτριώσεως εἰς τοὺς ἐγκαθισταμένους προσωρινῶς εἰς ἀνεγερθέντα οἰκήματα διὰ τὴν ἔκτασιν τοῦ οἰκοπέδου ἐφ’ οὗ τὸ ἀνεγειρόμενον οἴκημα, διότι θὰ ἦτο παράλογον ἐφ’ ὅσον τις διαθέτει οἰκόπεδον ἀπαλλοτριούμενον πρὸς ἀνοικοδόμησιν νὰ λαμβάνῃ ἔστω καὶ προσωρινῶς, οἴκημα καὶ οἰκόπεδον, ἀλλὰ καὶ ἀποζημίωσιν διὰ τὸ ἀπαλλοτριωθὲν οἰκόπεδον. Ἐν συμπεράσματι, ἐφ’ ὅσον δὲν παρέχεται ἰδιοκτησία ἀλλὰ χωρεῖ ἁπλῶς προσωρινὴ ἐγκατάστασις τῶν δικαιούχων ἐξ οὗ καὶ ἡ ἀπαίτησις τοῦ Δημοσίου δὲν εἶναι ὡρισμένη καὶ ἐκκαθαρισμένη, δὲν δύναται νὰ χωρήσῃ συμψηφισμὸς καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ καταβάλλεται ἡ ἀποζημίωσις ἡ ὀφειλομένη διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἀκινήτων τῶν δικαιούχων στεγάσεως. Ἡ ἀποζημίωσις ὅμως αὕτη πρέπει νὰ περιορίζεται μόνον εἰς τὴν πέραν τοῦ καθωρισμένου ἐν ἑκάστῃ περιπτώσει ἐλαχίστου ἐμβαδοῦ οἰκοπέδου ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων. Οὕτω ἐὰν ἀπαλλοτριωθῇ ἔκτασις 1.600 μ2 δικαιούχου τινὸς καὶ ἀναγνωρισθῇ εἰς τοῦτον δικαίωμα προσωρινῆς ἐγκαταστάσεως εἰς οἴκημα καὶ οἰκόπεδον ὅπερ πρέπει κατ’ ἐλάχιστον ὅριον νὰ εἶναι 600 μ2 θὰ καταβληθῇ εἰς τὸν δικαιοῦχον ἀποζημίωσις οὐχὶ διὰ τὸ σύνολον τῆς ἀπαλλοτριωθείσης ἐκτάσεως, ἀλλὰ διὰ τὰ 900 μ2 μὴ καταβαλλομένης τοὐτέστιν τῆς ἀποζημιώσεως διὰ τὸ οἰκόπεδον ἐφ’ οὗ τὸ ἀνεγερθὲν οἴκημα, ὅπερ θὰ ἔπρεπε αὐτὸς οὗτος ὁ δικαιοῦχος νὰ διαθέσῃ. Βάσει τῶν ἀνωτέρω ἐδόθησαν ἤδη διαταγαὶ εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν μας πρὸς τακτοποίησιν τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν δικαιούχων εἰς τὰ παραχωρηθέντα αὐτῆς οἰκήματα, ἄνευ οἱουδήποτε ὅρου ἀποδοχῆς συμψηφισμοῦ τῆς ἀποζημιώσεως πρὸς τὴν ἀξίαν τῶν οἰκημάτων.

Ὁ Ὑπουργός

ΕΜΜ. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν: 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλου. 1. Ἀπὸ 20–3–48 μέχρι 30–11–48, καθ’ ἣν ἐφηρμόσθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς ἐκτέλεσις, τῶν διὰ ψήφων 4 κατὰ 1 ἐκδιδομένων καταδικαστικῶν εἰς θάνατον ἀποφάσεων ὑπὸ τῶν ἐκτάκτων Στρατοδικείων ἀνεβάλλετο μέχρι ἀποφάνσεως τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων, καταδικασθέντων ὑπὸ τῶν Ἐκτάκτων Στρατοδικείων εἰς θάνατον διὰ ψήφων 4 κατὰ 1 ἐν συνόλῳ 220. Ἐκ τῶν παρὰ τῇ ἁρμοδίᾳ Δ)νσει τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν τηρουμένων στοιχείων, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξακρίβωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν διὰ ψήφων 4 κατὰ 1 καταδικασθέντων πρὸ τῆς 20–3–48 καὶ μέχρι τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ἐτέθη ἐν ἰσχύϊ τὸ Γʹ ψήφισμα τῆς 18–6–46. Ἡ ἐξακρίβωσις δὲ τούτου θὰ ἀπήτει διαδικασίαν μακροχρόνιον καὶ πολύπλοκον. 2. Ἐκ τῶν ὡς ἄνω καταδικασθέντων εἰς θάνατον διὰ ψήφων 4 κατὰ 1, ἐξετελέσθησαν οἱ 136, τῶν δὲ ὑπολοίπων 84 ἡ ἐκτέλεσις ἀνεβλήθη, τῶν δικογραφιῶν των διαβιβασθεισῶν εἰς τὸ Συμβούλιον Χαρίτων διὰ τὰ περαιτέρω. 3. Ὁμοίως καὶ ἡ ἐξακρίβωσις τοῦ ἂν οἱ καταδικασθέντες εἶναι ἀγρόται καὶ κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου ἢ μὴ δὲν εἶναι εὐχερής. 4. Τὸ μέτρον τῆς μὴ ἐκτελέσεως τῶν εἰς θάνατον καταδικαζομένων διὰ ψήφων 4 κατὰ 1, μέχρι ἀποφάνσεως τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων, δὲν ἀφεώρα εἰδικῶς τὸν Χρυσικόπουλον, ἀλλὰ πάντα ὅστις κατεδικάζετο διὰ τῆς ὡς ἄνω πλειοψηφίας, εἴτε ἀγρότης ἦτο οὗτος καὶ τέως συμμορίτης, εἴτε κάτοικος τῶν πόλεων, εἴτε φυγόστρατος. 5. Γνωστὸν τυγχάνει ὅτι ὁ καταδικασθεὶς ὑπὸ τοῦ Ἐκτάκτου Στρατοδικείου Ἀθηνῶν εἰς θάνατον διὰ ψήφων 4 κατὰ 1 Χρυσικόπουλος Μιχαὴλ, ἐξετελέσθη τὴν 19 Ἰανουαρίου 1949 ἀπορριφθείσης τελικῶς τῆς αἰτήσεώς του περὶ ἀπονομῆς εἰς αὐτὸν Χάριτος, ἡ δὲ γνώμη τοῦ Ὑπ. Στρατιωτικῶν περὶ τῆς παραδοχῆς ἢ μὴ τῆς αἰτήσεως Χάριτος ἦτο ἐπίσης ἀπορριπτική. Τέλος, ἡ ὡς ἄνω ἀπόφασις δὲν ἰσχύει πλέον διότι τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον διὰ τῆς ἀπὸ 26–1–49 ἀποφάσεώς του, κατήργησε τὴν προηγουμένην ἀπὸ 29–11–48 ἀπόφασίν του, δι’ ἧς ἔδει νὰ ἀνεβάλλετο ἡ ἐκτέλεσις τῶν εἰς θάνατον καταδικαζομένων ὑπὸ τοῦ Ἐκτάκτου Στρατοδικείου διὰ ψήφων 4 κατὰ 1. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11–2–49

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. Κ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

καὶ 2) ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θ)νίκης κ. Ἡρ. Μπάτζιου. Τὸ τέως Ἔκτακτον Στρατοδικεῖον Γιαννιτσῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46)22–2–1948 ἀποφάσεώς του, κατεδίκασεν εἰς τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου διὰ ψήφων 3 κατὰ 2, μεταξὺ ἄλλων συγκατηγορουμένων καὶ τοὺς 1) Πρωτόπαππαν Κωνστ. κτηματίαν καὶ γεωπόνον ἐξ Ἀθηνῶν καὶ 2) Βασιλείου Εὐριπίδην, κτηματίαν καὶ γεωπόνον ἐκ Πεδινοῦ Γιαννιτσῶν, κηρύξαν αὐτοὺς ἐνόχους ἐπὶ τροφοδοσίᾳ τῶν συμμοριτῶν, ἤτοι ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Νόμου ΤΟΔʹ τοῦ 1871 καὶ Β. Δ)τος τῆς 4–5–1924 «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ληστείας διατάξεων κλπ». Ὁ ἁρμόδιος διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Στρατοδικείου ἀσκῶν τὴν ποινικὴν ἀγωγήν, παρὰ τῷ ὡς ἄνω Στρατοδικείῳ, λόγῳ τῆς ὑπολογισίμου μειοψηφίας, ἐπρότεινε τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐκτελέσεως τῆς ποινῆς αὐτῶν. Ἐκ τῆς μελέτης τῶν στοιχείων τῆς ὑποβληθείσης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν δικογραφίας, κατόπιν τῆς αἰτήσεως αὐτῶν περὶ ἀπονομῆς Χάριτος, προέκυψεν ὅτι τὰ χρήματα καὶ τὰ λοιπὰ εἴδη ἐδόθησαν εἰς τοὺς συμμορίτας, οὐχὶ ὑπὸ τῶν ἰδίων τῶν καταδικασθέντων Πρωτοπαππᾶ Κωνστ. καὶ Βασιλείου Εὐριπίδου, ἀλλὰ ὑπὸ τῶν ἐπιστατῶν των, μᾶλλον ἐξ ὑποτιθεμένου κινδύνου τῶν προσόδων ἐλαχίστου μέρους τῆς περιουσίας των, ἡ δὲ πρᾶξις αὕτη ἐξετιμήθη ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου, ὡς ἰδιαζόντως βαρεῖα καὶ ἐκρίθη αὐστηρῶς ὑπ’ αὐτοῦ, ἐπιβληθείσης αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ Στρατοδικείου τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένης ποινῆς, δεδομένου ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ ὡς εἴρηται Νόμου ΤΟΔʹ) 1871 ὁ ἐν γνώσει καὶ ἄνευ κινδύνου τῆς ἰδίας αὐτοῦ ἢ τῶν συγγενῶν του ζωῆς τροφοδοτῶν λῃστὴν τιμωρεῖται μὲ φυλάκισιν τοὐλάχιστον τριῶν ἐτῶν, δυνατοῦ ὄντος, νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τοὺς ἐνόχους τοῦ ὡς ἄνω ἄρθρου, συμφώνως πρὸς τὸ Ν.Δ. τῆς 4–5–1924 καὶ ἡ αὐτὴ πρὸς τοὺς αὐτουργοὺς ποινὴ ἤτοι ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἐν τῇ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης γνωματεύσει του, ἀφέθη διὰ τὴν ἀπονομὴν ἢ μὴ αὐτοῖς Β. Χάριτος, εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου τῶν Χαρίτων. Ἀρμόδιον νὰ παράσχῃ πληροφορίας διὰ τὴν περαιτέρω πορείαν τῆς ὑποθέσεως τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, εἰς ὃ διεβιβάσθη ἡ δικογραφία διὰ νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν Χαρίτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1948

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας: Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τιμ. Πάρρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7754)4317 ἀπὸ 3– 12–48 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 97 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Τιμ. Πάρρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3365) ἀπὸ 10–2–48 τηλ)κῆς ἀναφορᾶς τοῦ κ. Γεν. Ἐπιθεωρητοῦ Σχολ. Μ. Ε. τῆς ΙΣΤʹ Ἐκπ)κῆς περιφερείας ἐκ τῆς Ἐμπορ. Σχολῆς Σύρου ἀπεσπάσθησαν εἰς τὸ Γυμνάσιον Θηλ. Σάμου, πλημμελῶς λειτουργοῦν, λόγῳ ἐλλείψεως διδακτικοῦ προσωπικοῦ, οἱ καθηγηταὶ Ἰω. Σταμοῦλος Φυσικῶν καὶ Ἰω. Λυμπέρης Γαλλικῆς γλώσσης.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

§9Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Καταθέτων ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Εὐβοίας, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι κατόπιν ἰδίως τῆς καταργήσεως τῶν διαπυλίων καὶ τῆς βελτιώσεως τῶν συνθηκῶν δημοσίας ἀσφαλείας, ἐνδείκνυται ἡ ἐφαρμογὴ πολιτικῆς, βιομηχανικῆς ἀποκεντρώσεως, εὐνοουμένης τῆς ἐγκαταστάσεως βιομηχανιῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας διὰ λόγους καὶ κοινωνικοὺς καὶ δημογραφικούς. Εὐκαιρίαν ἐνάρξεως τῆς ἐφαρμογῆς τῆς πολιτικῆς ταύτης, ἀποτελεῖ ἡ ἐγκατάστασις τῶν ἐργοστασίων τῶν προερχομένων ἐκ τῶν γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, ἅτινα δέον νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς ἐπαρχίας. Ἰδιαιτέρως συνιστῶ τὴν ἐγκατάστασιν εἰς Χαλκίδα, λόγῳ τῆς συνδρομῆς ἰδιαιτέρως εὐνοϊκῶν προϋποθέσεων καὶ διότι εἶναι κόμβος συγκοινωνιῶν ὁδικῶν, ἀτμοπλοϊκῶν καὶ σιδηροδρομικῶν καὶ διότι ὑπάρχει ἐκεῖ εἰδικῶς ἐκπαιδευμένον προσωπικόν, προερχόμενον ἐκ τῆς λειτουργούσης Σχολῆς μηχανικῶν «Ὁ Δημόκριτος».

§10Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Συμφωνῶ μὲ τὰ ἐκτεθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Καλλία καὶ συνηγορῶ ἐκθύμως ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τῶν ἀπόψεών του.

§11Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Καταθέτων ἀναφορὰν συνταξιούχων ἀξιωματικῶν περὶ βελτιώσεως τῆς θέσεώς των, παρακαλῶ ὅπως τὰ ἐν αὐτῇ αἰτήματα τύχουν ἰδιαζούσης προσοχῆς καὶ μελέτης, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ τάξεως ἥτις δέον νὰ τύχῃ πάσης στοργῆς καὶ μερίμνης. Ἐπίσης καταθέτω πρότασιν νόμου ὑπογραφομένην καὶ παρ’ ἄλλων βουλευτῶν «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 578)1948 «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7)9 Δεκεμβρίου 1947 Ν. Δ. «περὶ τηρήσεως βιβλίων ὑπὸ τῶν ἐπιτηδευματιῶν» καὶ παρακαλῶ ὅπως παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν πρὸς ἐπεξεργασίαν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἀναγνωρίσεως Νοσοκομείου Δήμων Νιγρίτης καὶ Κοινοτικῆς ἐπαρχίας Βισαλτίας καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Κώδικος τῆς περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων Νομοθεσίας». Ἡ Ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς συμφωνίας τοῦ σίτου» τῆς ὑπογραφείσης ἐν Οὐασιγκτῶνι τὴν 23ην Μαρτίου 1949». Ἡ Ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 119)1946 ὡς καὶ ἐνίων διατάξεων τῶν περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῆς τῶν ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Β. Ἀεροπορίας Νόμων καὶ Νομοθετικῶν Διαταγμάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Θηβαῖος καὶ Κ. Μπακόλας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως ψηφισμάτων, νομοθετικῶν διαταγμάτων καὶ ἀναγκαστικῶν νόμων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Γιαννόπουλος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Κ. Σταμούλης καὶ Ε. Καζαντζῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ἐνοικιοστασίου βασικῶν διατάξεων».

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Παρακαλῶ ὅπως, ἐὰν συμφωνῇ ἡ Βουλή, διεξέλθωμεν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ ψηφίσωμεν ὅσα νομοσχέδια δὲν ἔχουν συζήτησιν καὶ τροπολογίας. (Ἡ Βουλὴ ἀποδέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου). Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς περὶ ἰατρικῶν ὀδοντιατρικῶν καὶ φαρμακευτικῶν ἐπαγγελμάτων νομοθεσίας εἰς τὴν Δωδεκάνησον».

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς περὶ ἰατρικῶν, ὀδοντιατρικῶν καὶ φαρμακευτικῶν ἐπαγγελμάτων νομοθεσίας εἰς τὴν Δωδεκάνησον». αʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τρόπου ἀπονομῆς ἀπολαυῶν ἀνωτέρου βαθμοῦ εἰς ἀστυνομικοὺς ὑπαλλήλους».

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τρόπου ἀπολαυῶν ἀνωτέρου βαθμοῦ εἰς ἀστυνομικοὺς ὑπαλλήλους». αʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ θεσπίσεως ἐνδίκου μέσου τῆς ἐφέσεως ἐνώπιον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κατὰ τῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως ἐκδιδομένων καταλογιστικῶν ἀποφάσεων».

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ θεσπίσεως ἐνδίκου μέσου τῆς ἐφέσεως ἐνώπιον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κατὰ τῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως ἐκδιδομένων καταλογιστικῶν ἀποφάσεων». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας πρὸς ὑποβολὴν δικαιολογητικῶν ὑπαγωγῆς εἰς τὰς διατάξεις τῶν Νόμων 2588)1921 καὶ 4506)1930».

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας πρὸς ὑποβολὴν δικαιολογητικῶν ὑπαγωγῆς εἰς τὰς διατάξεις τῶν νόμων 2588)1921 καὶ 4506)1930». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 776)48 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων περὶ προμηθειῶν τῆς Στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας».

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 776)48 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων περὶ προμηθειῶν τῆς Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταβολῆς προσθέτου προικὸς εἰς θυγατέρας μετόχων ἢ μερισματούχων Μ.Τ.Β.Ν. καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Μ.Τ.Β.Ν. διατάξεων».

§23ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταβολῆς προσθέτου προικὸς εἰς θυγατέρας μετόχων ἢ μερισματούχων Μ.Τ.Β.Ν. καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Μ.Τ.Β.Ν. διατάξεων». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 918) 1949 «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν. Δ. 217)1947 «περὶ περιορισμοῦ ὀργανικῶν θέσεων ἀνωτέρων στελεχῶν κλπ.».

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 918)1949 «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν. Δ. 217)1947 «περὶ περιορισμοῦ ὀργανικῶν θέσεων ἀνωτέρων στελεχῶν κλπ.». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διδάκτρων καὶ ἐξετάστρων ἐν τῷ Β. Ναυτικῷ».

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διδάκτρων καὶ ἐξετάστρων ἐν τῷ Β. Ναυτικῷ». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 922)1949 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Νόμου 6086)1934 «περὶ Ναυτικῆς Στρατολογίας», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως».

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 922) 1949 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ νόμου 6086) 1934 «περὶ ναυτικῆς στρατολογίας, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως γενομένης μεταφράσεως εἰς τὴν ἑλληνικὴν τῶν ἐν τοῖς Ἰταλικοῖς Νηολογίοις Ρόδου ἐγγραφῶν πρὸς μεταφορὰν των εἰς τὰ Ἑλληνικὰ Νηολόγια».

§31ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως γενομένης μεταφράσεως εἰς τὴν Ἑλληνικὴν τῶν ἐν τοῖς Ἰταλικοῖς Νηολογίοις Ρόδου ἐγγραφῶν πρὸς μεταφοράν των εἰς τὰ Ἑλληνικὰ Νηολόγια». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 790) 23.9.48 «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς πρὸς τὴν Ἕνωσιν Συντακτῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων Ἀθηνῶν μισθώσεως τοῦ ἐν Ἀθήναις καὶ ἐπὶ τῶν ὁδῶν Βουκουρεστίου καὶ Ἀκαδημίας 20 Οἰκήματος τοῦ Δημοσίου».

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 790) 23–9–48 «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς πρὸς τὴν Ἕνωσιν Συντακτῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων Ἀθηνῶν μισθώσεως τοῦ ἐν Ἀθήναις καὶ ἐπὶ τῶν ὁδῶν Βουκουρεστίου καὶ Ἀκαδημίας 20 Οἰκήματος τοῦ Δημοσίου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξομοιώσεως τῶν πλοίων τοῦ Ε.Υ.Ι. πρὸς Κρατικὰ ὡς πρὸς ὡρισμένας ὑποχρεώσεις».

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐξομοιώσεως τῶν πλοίων τοῦ Ε.Υ.Ι. πρὸς Κρατικὰ ὡς πρὸς ὡρισμένας ὑποχρεώσεις». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1786)39 «περὶ ρυθμίσεως τῆς ἐκτελέσεως δενδρωδῶν τινῶν καλλιεργειῶν».

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1786) 39 «περὶ ρυθμίσεως τῆς ἐκτελέσεως δενδρωδῶν τινων καλλιεργειῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως εἰς Δωδεκάνησον τῆς περὶ Ἀνοικοδομήσεως κειμένης Νομοθεσίας».

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως εἰς Δωδεκάνησον τῆς περὶ ἀνοικοδομήσεως κειμένης νομοθεσίας».

§41Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἁλικῶν κειμένων διατάξεων» ἄγεται καὶ φέρεται ἐπὶ μίαν διετίαν εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ κατ’ ἀρχὴν δεκτόν;

§42Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶναι ἡ 25η φορὰ ποὺ ἔρχεται τὸ Νομοσχέδιον αὐτὸ ἀπὸ τῆς συστάσεως τῆς Βουλῆς μέχρι σήμερον.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή;

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἁλικῶν κειμένων διατάξεων». Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος ἔχει τὸν λόγον προκειμένου νὰ ὁμιλήσῃ περὶ τοῦ ἐπισυμβάντος πρὸ ἡμερῶν ἀεροπορικοῦ δυστυχήματος.

§46Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἀνηγγέλθη τὸ ἀεροπορικὸν δυστύχημα τῆς προηγουμένης ἑβδομάδος παρεκαλέσαμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας νὰ προβῇ εἰς εὐρείας ἀνακοινώσεις πρὸς τὸ Σῶμα, ὄχι μόνον καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ συγκεκριμένον αὐτὸ δυστύχημα, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον διὰ τὰ μέτρα τῆς ἀσφαλείας καὶ διὰ τὴν ἐποπτείαν, τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον ἀσκεῖ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, ἀφοῦ προηγουμένως μὲ παρέπεμψεν εἰς τὸν Κανονισμόν, τελικῶς ἀντελήφθη ὅτι εἰς τοιαύτας περιπτώσεις δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ζητῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἡ Βουλὴ τὴν παροχὴν πληροφοριῶν· αὐθορμήτως ἐπιτελοῦν τὸ καθῆκον των τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως. Τελικῶς, μ’ ὅλα ταῦτα, ἀπεδέχθη νὰ παράσχῃ εἰς τὸ Σῶμα τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ὤφειλε νὰ παράσχῃ. Σήμερον ἀνεκοινώθη τὸ πόρισμα. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω, κ. Πρόεδρε, ταυτοχρόνως νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὁ φάκελλος ὁλοκλήρου τῆς ἀνακρίσεως καὶ ὅταν παρέλθῃ ἡ συζήτησις τοῦ σίτου, ἡ ὁποία ἔχει προταχθῆ, ν’ ἀκούσωμεν τότε εἰς μίαν ἡμέραν ἐλέγχου τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας ἀνακοινοῦντα τὰ γενικώτερα μέτρα, τὰ ὁποῖα τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας ἔχει λάβει, ἢ σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τὴν κατοχύρωσιν τῆς ἀσφαλείας τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν καὶ τότε νὰ δοθῇ ἐπίσης εὐκαιρία εἰς τοὺς συναδέλφους νὰ λάβουν τὸν λόγον, ὅσοι κρίνουν ὅτι ἔχουν νὰ συστήσουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν περαιτέρω μέτρα, πρὸς ἐμπέδωσιν τοῦ αἰσθήματος ἀσφαλείας τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὸ κυριώτερον μέσον συγκοινωνίας πλέον, διὰ τὴν σημερινὴν ἐποχήν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ κατατεθῇ ὁ φάκελλος, πρῶτον.

§48Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι, ὅπως βλέπετε, θέλω νὰ ὑποστηρίξω τὴν τάξιν εἰς τὴν συζήτησιν, διὰ νὰ μὴ εἰσάγωνται ἑκάστοτε θέματα ὑπερφαλαγγίζοντα τὰ ἄλλα συζητούμενα θέματα. Νὰ ἀκολουθηθῇ μία τάξις. Λήγοντος τοῦ θέματος τοῦ σίτου, νὰ κατατεθῇ ὁ φάκελλος, νὰ λάβουν γνῶσιν οἱ συνάδελφοι. Ν’ ἀκολουθηθῇ μία τάξις συζητήσεως.

§49Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀταξία, κ. Πρόεδρε, διότι καὶ ἡμεῖς ἔχομεν νὰ συζητήσωμεν ἄλλα ζητήματα.

§50Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς διὰ τὴν γενομένην πρότασιν, ὅπως καθορισθῇ ἡμέρα καθ’ ἣν νὰ γίνῃ μία συζήτησις εὐρυτέρα τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ἀφορῶντος τὰς ἀεροπορικὰς συγκοινωνίας, νὰ ἀναπτυχθῇ δὲ καὶ τὸ πόρισμα, τὸ ὁποῖον μανθάνομεν εὐχαρίστως ὅτι δὲν καταλογίζει εὐθύνας εἰς τὴν Ἑταιρίαν, ὅτι εἶναι ἐντελῶς τυχαῖον. Ἀλλὰ μία λεπτομερὴς ἀνάπτυξις τοῦ πορίσματος, θὰ ἦτο ἀναγκαία διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλή.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, θὰ ζητηθῇ νὰ γίνῃ κατάθεσις τοῦ σχετικοῦ φακέλλου.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως ψηφισμάτων, Νομοθετικῶν διαταγμάτων καὶ ἀναγκαστικῶν νόμων». Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος ἔχει τὸν λόγον.

§52Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Παρηκολούθησα, κύριοι βουλευταί, μὲ μεγάλην προσοχὴν τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν. Εἶχον, ὁμολογῶ, πολλὴν ἀνυπομονησίαν νὰ ἴδω κατὰ ποῖον τρόπον ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς θὰ ὑπεστήριζε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλλεν ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖ τὴν συλλήβδην καὶ ἄνευ οἱασδήποτε ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς ἐρεύνης ἐπικύρωσιν 280 νομοθετημάτων. Ὀφείλω νὰ διαπιστώσω ὅτι ὑπῆρξαν ἥκιστα ἱκανοποιητικαὶ αἱ ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνόμισε ὅτι ὤφειλε νὰ δώσῃ εἰς τὸ Σῶμα. Τὸν ἐβοήθησεν ἴσως ὀλίγον ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἔσπευσεν νὰ ὑποβάλῃ καὶ ἡ ὁποία κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν μεταβάλλει τὴν οὐσίαν τοῦ ψηφίσματος, διὰ νὰ χαρακτηρίσῃ ὡς κάπως ὑπερβολικὴν τὴν ἀντίθεσιν ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἐναντίον τοῦ ψηφίσματος. Καὶ ἀφοῦ διεδήλωσε τὴν πίστιν του πρὸς τὸν Κοινοβουλευτισμὸν ἐπεκαλέσθη τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν ἐμφάνισιν τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, καθ’ ἣν ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων ἐδήλου ὅτι κατὰ τὰς τετραμήνους διακοπὰς τοῦ Σώματος, θὰ ἤσκει καὶ τὸ νομοθετικὸν ἔργον καὶ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἔδωσε μόνη της τὴν ἐξουσιοδότησιν αὐτὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἔχει ἴσως τόσον πολὺ δίκαιον νὰ διαμαρτύρεται σήμερον καὶ νὰ ἀντιτίθεται καθ’ ὃν τρόπον ἀντιτίθεται κατὰ τοῦ ψηφίσματος. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει αὐτὸ τὸ σημεῖον νὰ διευκρινισθῇ καὶ νὰ τακτοποιηθῇ. Ὅτε ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις ἐνεφανίσθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος, τὴν 1ην Φεβρουαρίου, εἰς τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις ἔλεγεν ὅτι ἡ ψῆφος ἐμπιστοσύνης θὰ ἀπετέλει καὶ ἀπόφασιν τοῦ Σώματος περὶ τετραμήνου διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν του καὶ ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς διακοπῆς, θὰ ἀσκῇ ἡ Κυβέρνησις τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν. Αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις ἔλεγον τὰ ἑξῆς: «Ὡς πρὸς τὴν κατὰ τὸν χρόνον τοῦτον ἄσκησιν τοῦ νομοθετικοῦ ἔργου ἡ Κυβέρνησις δηλοῖ ὅτι θὰ ἀσκήσῃ τοῦτο μόνον εἰς πράγματι ἐπιβαλλομένας περιπτώσεις ἐπειγούσης ἀνάγκης, καὶ ὡς τοιαύτας κρίνει ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θίγουν ἀμέσως ἢ ἐμμέσως τὴν πολεμικὴν προσπάθειαν τοῦ Ἔθνους, ἢ ἀφοροῦν τὴν οἰκονομικήν, διοικητικὴν καὶ κοινωνικὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας». Δὲν θὰ ὑπῆρχε, τοὐλάχιστον ἐκ μέρους μου, ἀντίρρησις, ἐὰν ὑφ’ ἃς συνθήκας ἐτέλει ἡ Κυβέρνησις, ἔκαμε χρῆσιν αὐτῆς τῆς ἐξουσιοδοτήσεως καὶ περιωρίζετο νὰ νομοθετῇ ἐπὶ τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα ἔθιξε διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων. Ἀλλ’ ἐδῶ, πρέπει νὰ γίνῃ σαφὴς διάκρισις τῶν δύο κυβερνητικῶν περιόδων. Καὶ ἡ διάκρισις προκύπτει καὶ ἐκ τῶν δημοσιευθέντων νόμων, διότι ἐνῷ κατὰ τὸ διάστημα τῶν 2½ μηνῶν καθ’ ὃ παρέμεινεν ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀρχήν, ἐδημοσιεύθησαν 53 νόμοι, ἐὰν θελήσωμεν νὰ τοὺς ἐρευνήσωμεν ἕνα πρὸς ἕνα, θὰ πεισθῶμεν ὅτι ὅλοι, πλὴν 4–5 οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν γνώμην μου θὰ ἠδύναντο νὰ μὴ χαρακτηρισθῶσι ὡς ἐπείγοντες, οἱ ὑπόλοιποι 49 νόμοι ἦσαν ἀπαραίτητοι καὶ ἀφοροῦν εἴτε τὴν διοικητικὴν καὶ οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας, εἴτε τὴν πολεμικὴν προσπάθειαν, εἴτε εἶναι νόμοι ἐπιβαλλόμενοι ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Συνεπῶς εἶναι ἀνάγκη νὰ τονισθῇ ὅτι κατὰ τὸ δίμηνον διάστημα καθ’ ὃ ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις ἔκαμε χρῆσιν τῆς πρὸς αὐτὴν ἐμπιστοσύνης τῆς Βουλῆς, οὐδόλως ἐξῆλθε τῶν πλαισίων τὰ ὁποῖα καθορίζουν αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς τότε Κυβερνήσεως. Ἐπιπροσθέτως, θὰ ἤθελον νὰ κάμω καὶ μίαν εἰδικωτέραν παρατήρησιν, ὅτι μεταξὺ τῶν 52 αὐτῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι ἐδημοσιεύθησαν ἀπὸ τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν, εἷς καὶ μόνος εἶναι τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, τοῦ δὲ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας οὐδείς, δηλαδὴ εἷς καὶ μόνος νόμος ἐδημοσιεύθη ἀπὸ τοὺς μετέχοντας τῆς Κυβερνήσεως Ὑπουργοὺς τοῦ Νέου Κόμματος, καὶ αὐτὸς ἀφεώρα παράτασιν προθεσμίας συνταξιοδοτήσεως τῶν φυματικῶν τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ἀλλὰ ὅταν ἐπῆλθε κατὰ τὴν 12ην Ἀπριλίου ἡ κυβερνητικὴ κρίσις καὶ ἀνεσχηματίσθη ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία μάλιστα πλέον δὲν ἠδύνατο νὰ ἰσχυρίζεται ὅτι εἶχε τὴν ἐξουσιοδότησιν τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ προηγουμένη, διότι δὲν εἶχε ἐμφανισθῆ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τὴν 29ην Ἀπριλίου, ἤτοι 2 ἡμέρας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν σημερινήν της ἐμφάνισιν, ἐδημοσίευσε 33 νόμους. Συνεπῶς, ὑπάρχει μία σαφὴς διάκρισις τῶν δύο περιόδων, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Βουλή. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ δώσω ὀλίγα παραδείγματα τῆς ποιότητος τῶν νόμων αὐτῶν, τῶν ἐκδοθέντων 24 ὥρας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Διὰ τοῦ ψηφίσματος ζητεῖται ἡ συλλήβδην ἐπικύρωσις 15 ψηφισμάτων, 41 Ν. Δ. τοῦ Μαρτίου 1946, τὰ ὁποῖα ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον τριετίαν ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν, αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις δὲν εὗρον τὸν καιρὸν νὰ τὰ ὑποβάλλουν πρὸς ἐπικύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν, 6 Ν. Δ. τοῦ Φεβρουαρίου 1947 τῆς Κυβερνήσεως Μαξίμου, 128 νόμων ἀπὸ Ἰανουαρίου 1948–19 Ἰανουαρίου 1949, 53 νόμων τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερα, τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, 8 νόμων τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἀπὸ 13–29 Ἀπριλίου 1949 καὶ 33 ἀναγκαστικῶν νόμων οἱ ὁποῖοι, ὅπως σᾶς προεῖπον, ἐδημοσιεύθησαν 24 ὥρας πρὸ τῆς ἐπαναλήψεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Ἰδοὺ ἤδη μερικὰ παραδείγματα: Ἐδημοσιεύθη τὴν 29ην Ἀπριλίου ὁ ὑπ’ ἀριθ. 960 Α. Ν. «περὶ συστάσεως Νομῶν καὶ ἐπαρχιῶν». Ἐπὶ μίαν ἑκατονταετίαν ὑπῆρχεν ὁ Νομὸς Ἀργολιδοκορινθίας, παρὰ ταῦτα δὲ ἐκρίθη σκόπιμον, 48 ὥρας πρὸ τῆς ἐπαναλήψεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς νὰ διχοτομηθῇ καὶ νὰ ἱδρυθῇ, παρὰ τὴν γνώμην τῆς ὑπηρεσίας, διὰ λόγους κομματικούς, ὁ Νομὸς Κορινθίας, ἐπιβαρύνων σχετικῶς τὸν προϋπολογισμὸν διὰ σημαντικοῦ ποσοῦ. Σημειωτέον ὅτι ἡ ὑπηρεσία ἦτο καὶ εἶναι ἀντίθετος καὶ καίτοι παρῆλθεν ἕνας μῆνας ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου, ἀκόμη δὲν ἔχουν ἐγκριθῆ αἱ πιστώσεις. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ κομματικοὶ ἐξ ἴσου λόγοι ἐπέβαλλον, ὥστε διὰ τοῦ αὐτοῦ νόμου, ἐνῷ 25 ἡμέρας πρὸ τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ, διὰ τοῦ νόμου περὶ ἀποκεντρώσεως κατηργοῦντο τὰ ἐπαρχεῖα τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος καὶ διετηροῦντο μόνον διὰ λόγους ἐθνικοὺς τὰ ἐπαρχεῖα τῶν Βορείων ἐπαρχιῶν, δύο ἡμέρας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος νὰ ἐπανιδρύωνται εἰς τὰς Κυκλάδας ἐπαρχεῖα, διὰ λόγους, ἐπαναλαμβάνω, καθαρῶς κομματικούς. Ταῦτα διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην ἡ ὁποία ἐπέβαλε τὴν δημοσίευσιν τῶν 33 νόμων, τοὺς ὁποίους ἔκρινεν ἀναγκαῖον ἡ Κυβέρνησις νὰ δημοσιεύσῃ μίαν ἡμέραν πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος.

§53Α. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. .... (δὲν ἠκούσθη).

§54Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Τὸ 1883 ἱδρύθη ὁ Νομὸς Ἀργολιδοκορινθίας. Τὸ 1899 ἐζητήθη μετὰ μακρᾶς συζητήσεως νὰ ἱδρυθῇ ὁ Νομὸς Κορινθίας, ὁ ὁποῖος διετηρήθη ἐπὶ 10 ἔτη, μέχρι τοῦ 1909 ὅτε καὶ κατηργήθη. Συνεπῶς, ἐὰν τὸ λάθος μου συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ἀντὶ 90 εἶπα 100 χρόνια, τότε ἔχετε δίκαιον. Ἐδημοσιεύθη περαιτέρω, κ. βουλευταί, τὴν 29 Ἀπριλίου ὁ νόμος 966 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 5)5)48 περὶ συστάσεως ἀνωτάτου συμβουλίου ἀνασυγκροτήσεως. Ὁ νόμος αὐτὸς ἐν ἄρθρῳ 1 ἔσπευσε νὰ κυρώσῃ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς 31)8)48 ἡ ὁποία καθώριζεν ὅτι τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἀνασυγκροτήσεως «προέρχεται εἰς τὴν πρόσληψιν τοῦ ἀναγκαιοῦντος ἀριθμοῦ προσωπικοῦ ἐκτάκτων καὶ συνεργατῶν κατόπιν ἀποφάσεως τῆς ἐκτελεστικῆς ἐπιτροπῆς ὁμοφώνως λαμβανομένης δι’ ἧς καθορίζεται καὶ ἡ ἀμοιβὴ τῶν προσλαμβανομένων ἄνευ δεσμεύσεως ἐκ τῶν γενικῶν ἢ τῶν ἐκ τοῦ Ν.Δ. 675)48 εἰδικῶν περιορισμῶν καὶ διατυπώσεων». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία περιλαμβάνει καὶ διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας χορηγοῦνται εἰς τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἀνασυγκροτήσεως τρία ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἕνα τζὶπ καὶ τὴν ὁποίαν ἔσπευσεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπικυρώσῃ εἰς τὰς 29 Ἀπριλίου, ἐνῶ ἔχει ἐκδοθῆ ἀπὸ τοῦ 1948. Περαιτέρω, εἰς τὸ ἄρθρον 2 παρ. 8 τοῦ νόμου τούτου ὁρίζονται τὰ ἑξῆς: «Ἐντὸς δύο μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου οἱ ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τούτων κριθέντες ὡς μὴ ἐντακτέοι (δηλαδὴ ὡς ἀκατάλληλοι διὰ τὸ Α.Σ.Α.) μετατάσσονται εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν, Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Γεωργίας, Ἐργασίας ὡς καὶ Ἐφοδιασμοῦ διὰ Β. Δ. ἐκδιδομένων προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ καὶ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ...». Καὶ ἐπειδὴ ὁ προηγούμενος νόμος ἔλεγεν ὅτι ἐὰν δὲν ὑπάρχουν κεναὶ ὀργανικαὶ θέσεις μετατάσσονται ὡς ὑπεράριθμοι, ἔσπευσεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νόμου τούτου νὰ τακτοποιήσῃ τοὺς μετατασσομένους «ἡμετέρους» διότι ὁρίζεται περαιτέρω ἐν τῷ νόμῳ ὅτι «...μετατάσσονται... εἰς ἀντιστοίχους πρὸς τὸν βαθμὸν τῶν μετατασσομένων ὀργανικὰς θέσεις συνιστωμένας εἰς τὸ εἰς ὃ μετατάσσονται Ὑπουργεῖον». Δηλαδὴ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ συνιστῶνται νέαι καὶ αὐξάνονται αἱ ὀργανικαὶ θέσεις, διὰ νὰ τακτοποιήσῃ ἡ Κυβέρνησις τοὺς κριθέντας ὡς ἀκαταλλήλους ὑπαλλήλους τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἀνασυγκροτήσεως. Καὶ ἐπειδὴ θὰ ἦτο ἐνδεχόμενον ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ἐνδιαφερόμενος διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τοῦ Ὑπουργείου του νὰ ἀρνηθῇ τὰς μετατάξεις, προνοητικώτατος ὁ νόμος ἔλαβε καὶ περὶ αὐτοῦ πρόνοιαν. Ὑπάρχει ἄλλη παράγραφος, ἡ ὁποία ὁρίζει τὰ ἑξῆς: «Ἐὰν αἱ προτάσεις διὰ τὴν μετάταξιν τῶν ὑπαλλήλων τούτων δὲν γίνουν ἐντὸς τοῦ ὡς ἄνω χρονικοῦ διαστήματος, τὸ περὶ μετατάξεως Β. Δ. προκαλεῖται προτάσει τοῦ Προέδρου ἢ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως». Συνεπῶς, ἂν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς δὲν θέλῃ, προτάσει τοῦ Προέδρου ἢ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως μετατάσσονται καὶ συνιστῶνται καὶ νέαι ὀργανικαὶ θέσεις πρὸς τακτοποίησιν τῶν διαφόρων «ἡμετέρων». Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος 966 τὸν ὁποῖον ἔσπευσεν ἡ Κυβέρνησις νὰ δημοσιεύσῃ τὴν 29 Ἀπριλίου. Ὑπάρχει καὶ ὁ νόμος 936 ὁ ὁποῖος ἐδημοσιεύθη τὴν 19 Ἀπριλίου περὶ τροποποιήσεως τῆς 59 Συντακτικῆς Πράξεως, διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὁποίου αὐξάνεται κατὰ πέντε ἔτη τὸ ἀνώτατον ὅριον ἡλικίας, πρὸς διορισμὸν εἰς θέσεις τοῦ Δημοσίου, ἀποκεντρωμένων δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ὀργανισμῶν Νομ. Προσώπων Δημ. Δικαίου πρὸς τακτοποίησιν ὡρισμένων κομματικῶν φίλων. Ὑπάρχει ἐπίσης ὁ νόμος 940 δημοσιευθεὶς τὴν 27 Ἀπριλίου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου κειμένων διατάξεων». Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου τούτου συνιστᾶται σωρεία νέων θέσεων, αἱ θέσεις τῶν ἀρχιτεχνιτῶν αὐξάνονται κατὰ 20, συνιστᾶται θέσις ἐργοστασιάρχου ἐπὶ βαθμῷ καὶ μισθῷ ὑπουργικοῦ διευθυντοῦ καὶ ἄλλαι πολλαὶ διατάξεις προφανῶς προσωπικαί. Τὴν 28 Ἀπριλίου ἐδημοσιεύθη ὁ Α. Ν. 939 περὶ ἐπιτάξεων. Εἶχον λάβει ἀφορμὴν πρὸ διετίας κατὰ τὴν εἰσήγησιν σχετικοῦ νομοσχεδίου νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης, ὅσον ἀφορᾶ τὸ ζήτημα τῶν ἐπιτάξεων. Ἐκ τῆς ἐρεύνης, τὴν ὁποίαν ἔκαμα τότε, ἐπείσθην ὅτι πάρα πολλαὶ αὐθαιρεσίαι ἔχουν λάβει χώραν καὶ διὰ τῶν πλείστων τῶν ἐπιτάξεων δὲν τακτοποιοῦνται πρόσωπα ἔχοντα ἀνάγκην στεγάσεως, ἀλλὰ διάφοροι ἐπιτήδειοι. Ἐπὶ τῶν δέκα ἐπιτάξεων αἱ 6 δὲν ἔπρεπε κἂν νὰ ὑφίστανται, διότι δι’ αὐτῶν τακτοποιοῦνται ἐπιτήδειοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀνάγκην στέγης καὶ μένουν ἄνευ στέγης ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν πράγματι ἀνάγκην νὰ στεγασθοῦν. Δὲν γνωρίζω διατὶ ἐπεδείχθη τόση σπουδὴ νὰ γίνῃ ὁ νόμος αὐτός, ὁ ὁποῖος διὰ τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 3, 5 καὶ 8 προβαίνει εἰς τὴν κύρωσιν πάσης αὐθαιρεσίας καὶ πάσης παρανομίας, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὸ παρελθόν. Ἐὰν ἐθεωρεῖτο πράγματι ἀναγκαῖον ἐπειγόντως νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὰς ἐπιτάξεις ὁ νόμος ἔδει νὰ προβλέψῃ περὶ τοῦ μέλλοντος μόνον καὶ νὰ μὴ ἐπικυρώσῃ τὰς παρανομίας αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὸ παρελθόν. Σᾶς ἔδωσα ὀλίγα παραδείγματα τῶν νόμων οἱ ὁποῖοι ἐδημοσιεύθησαν διὰ νὰ κρίνετε τὴν δῆθεν ἐπείγουσαν καὶ ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην ἡ ὁποία ἐπέβαλεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἄμεσον ρύθμισιν τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν. Ἡ ἐπιτακτικὴ καὶ ἐπείγουσα ἀνάγκη δὲν ἦτο τίποτε ἄλλο παρὰ κομματική. Κύριοι βουλευταί, μὴ αὐταπατώμεθα. Τὸ καλύτερον ἀπὸ ὅλα εἶναι νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς. Ὁ ἔλεγχος εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν ἔχει καταντήσει ἀνύπαρκτος. Ἐπὶ 8 ὁλοκλήρους συνεδριάσεις κατατριβόμεθα εἰς μίαν ἐπερώτησιν. 250 καὶ πλέον ἐπερωτήσεις ἐκκρεμοῦν. Οὔτε καὶ κατὰ τὰς προηγουμένας συνόδους τῆς Βουλῆς ἐγένετο πραγματικὸς ἔλεγχος. Πλὴν ἐλαχίστων θεμάτων, τὰ ὁποῖα κατωρθώθη νὰ ἔλθουν εἰς συζήτησιν, κατὰ κανόνα αἱ ἐπερωτήσεις κατατίθενται, ἀλλὰ λόγῳ τῶν ἀτερμόνων συζητήσεων καὶ τῶν ἑκάστοτε διακοπῶν τοῦ Σώματος δὲν συζητοῦνται. Δὲν ἀσκεῖται πλέον ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, τὸν ὁποῖον ἐγνώρισαν τὰ παλαιότερα Ἑλληνικὰ Κοινοβούλια. Ἐξ ἄλλου, τὸ συντακτικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς, δὲν ἔχει προχωρήσει οὔτε κατὰ ἓν βῆμα. Ἐφθάσαμεν μετὰ μίαν τριετίαν ἐκεῖ ἀπὸ ὅπου ἔπρεπε νὰ εἴχομεν ἀρχίσει, νὰ συζητοῦμεν δηλαδὴ ἐπὶ 8 ὁλοκλήρους ἤδη συνεδριάσεις, ποῖα ἐκ τῶν ἄρθρων τοῦ Συντάγματος τοῦ 1911 δὲν χρήζουν ἀναθεωρήσεως. Καὶ ἤδη ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ ὑποβάλλει ἓν ψήφισμα, διὰ τοῦ ὁποίου καταργεῖ πλέον καὶ αὐτὴν τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία. Καταργεῖται ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία, ὅταν ζητῆται ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ κυρώσῃ συλλήβδην 250 νόμους, τοὺς ὁποίους δὲν γνωρίζει.

§55Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κατηργήθη ἀπὸ τὴν ψῆφον ἐμπιστοσύνης, τὴν ὁποίαν ἐδώκαμεν τότε, ἢ μᾶλλον ἐδώκατε.

§56Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ σᾶς εἶπον ἤδη. Ἐγὼ θεωρῶ ὡς βαρυτάτην παρεκτροπὴν καὶ αὐτὴν τὴν ὑποβολὴν τοῦ ψηφίσματος ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ θέλω νὰ ἐπισημάνω καὶ τὴν εἰρωνείαν τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, διότι μόνον ὡς εἰρωνείαν δύναμαι νὰ ἐκλάβω αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει τοῦ ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑπογράψει ὁλόκληρον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Οὕτω λέγει: (Ἀναγινώσκει). Δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις μᾶς λέγει ὅτι μᾶς δίδει ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ τροποποιήσωμεν εἰς τὸ μέλλον τοὺς νόμους τοὺς ὁποίους ἐπὶ μίαν τριετίαν δὲν ἠδυνήθημεν νὰ συζητήσωμεν καὶ τοὺς ὁποίους καλούμεθα σήμερον διὰ μιᾶς ψήφου ἄνευ συζητήσεως νὰ κυρώσωμεν. Ἀλλὰ καὶ αἱ κατατεθεῖσαι τροπολογίαι ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως εἶναι χαρακτηριστικαί. Ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις, συναισθανομένη ὅτι δὲν ἠδύνατο νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἐπιψήφισιν αὐτοῦ τοῦ ψηφίσματος ὡς εἶχεν, ἔσπευσε τὴν ἰδίαν ἡμέραν νὰ καταθέσῃ μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία, ἐπιτραπήτω μοι νὰ εἴπω ὅτι οὐδεμίαν οὐσιαστικὴν τροποποίησιν τοῦ ψηφίσματος φέρει, ἀλλὰ θέλει ἁπλῶς νὰ δώσῃ ἕνα πρόσχημα εἰς τὴν πλειοψηφίαν διὰ νὰ ψηφίσῃ τὸ ψήφισμα. Διὰ τῆς τροπολογίας προστίθεται ἄρθρον 2, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὅτι μετὰ σύμφωνον γνώμην μιᾶς ἐπιτροπῆς ἐκ 30 βουλευτῶν, δηλαδὴ πλήρης ἀπεμπόλησις ὄχι τῶν δικαιωμάτων ἀλλὰ τῶν καθηκόντων τοῦ Σώματος, «μέχρι 15 Σεπτεμβρίου δύνανται νὰ τροποποιηθοῦν ἢ καταργηθοῦν οἱ νόμοι». Ἂν δηλ. δὲν τροποποιηθοῦν ἢ καταργηθοῦν οἱ νόμοι μέχρι 15 Σ)μβρίου, πρᾶγμα πιθανὸν λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν καὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ θέρους καὶ τῆς ἐλλείψεως προθυμίας τῶν συναδέλφων νὰ προσέρχωνται εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, ἀσφαλῶς θὰ παραμείνουν οἱ νόμοι οὗτοι ὡς ἔχουν. Ἀντιληφθεῖσα δὲ ἡ Κυβέρνησις ὅτι καὶ ἡ τροπολογία της αὐτή, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ ἀρκετὸν πρόσχημα διὰ νὰ παρασύρῃ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς, ὑπέβαλε μετά τινας ὥρας καὶ νέαν τροπολογίαν τοῦ ψηφίσματος. Δι’ αὐτῆς τροποποιεῖται τὸ πρῶτον ἄρθρον. Ἐνῷ κατὰ τὸ ψήφισμα, ὡς ἀρχικῶς ὑπεβλήθη, κυροῦνται ἐξ ὑπαρχῆς ὅλα τὰ ψηφίσματα καὶ οἱ ἀναγκαστικοὶ νόμοι, κατὰ τὸ ἄρθρον 1, ὡς τροποποιεῖται ἤδη ὑπὸ τῆς δευτέρας κυβερνητικῆς τροπολογίας, ἐπιδιώκεται νὰ νομιμοποιηθῇ ἡ προσωρινὴ ἰσχὺς τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐπικυροῦνται πλέον ὁριστικῶς, ἐὰν μέχρι τῆς 15 Σ)μβρίου δὲν καταργηθοῦν ἢ τροποποιηθοῦν. Δηλ. ἐπικυροῦνται οὐσιαστικῶς ἀπὸ τοῦδε. Εἶναι προφανὲς ὅτι καὶ αἱ δύο αὐταὶ τροπολογίαι, οὐσιαστικῶς δὲν μεταβάλλουν τὸ ψήφισμα, τὸ τροποποιοῦν μόνον κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε εἰς ὅσους ἤθελον ἐξ ἡμῶν νὰ δοθῇ ἓν κατάλληλον πρόσχημα νὰ τὸ ψηφίσουν. Εἶναι καὶ αὐταὶ αἱ τροπολογίαι χαρακτηριστικαὶ τῆς προχειρότητος μεθ’ ἧς ἐνόμισεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἠδύνατο νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πράγματι σοβαρὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη μετὰ τὴν ἀληθῶς ἱστορικὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Προχειρότης ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ νομίζω, προδίδει ἔλλειψιν σεβασμοῦ πρὸς τὸ Σῶμα. Διότι εἰς ἕνα θέμα τόσον σοβαρόν, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀποφασίζῃ νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ ἀπεμπολήσῃ τὰ κυριώτερα τῶν καθηκόντων της, ὀφείλει τουλάχιστον νὰ σκεφθῇ πρῶτον καὶ νὰ προπαρασκευασθῇ καὶ ὄχι νὰ καταθέσῃ ἕνα ψήφισμα μὲ τὰς ὑπογραφὰς ὅλων τῶν μελῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐντὸς 24 ὡρῶν νὰ τὸ τροποποιῇ ὁλοσχερῶς. Καὶ αὐτὴ ἡ προχειρότης δὲν ἀποδεικνύει τίποτε ἄλλο παρὰ ἔλλειψιν σεβασμοῦ πρὸς τὸ Σῶμα. Ἀλλὰ θὰ μοῦ εἰπῆτε, κ. βουλευταί, τί πρέπει νὰ γίνῃ; Ἐγὼ ἐπιμένω, δὲν γνωρίζω ἂν θὰ μὲ χαρακτηρίσετε ὡς πολὺ αἰσιόδοξον, ἐγὼ ἐπιμένω ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε, θὰ ἦτο δυνατὸν οἱ ἀναγκαστικοὶ αὐτοὶ νόμοι νὰ ψηφισθοῦν καὶ νὰ ἐλεγχθοῦν ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ συντρέξουν ὡρισμέναι προϋποθέσεις. Καὶ πρώτη βασικὴ προϋπόθεσις εἶναι, ἐκεῖνοι ἀκριβῶς οἱ ὁποῖοι κόπτονται ὑπὲρ τῆς νομιμότητος καὶ τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν παραλείπουν εὐκαιρίαν διὰ νὰ διαδηλώσουν τὴν πίστιν των πρὸς τὴν ἔννομον τάξιν καὶ τὸ κοινοβούλιον, νὰ σέβωνται τὸ κοινοβούλιον ἐν ἔργοις καὶ ὄχι μόνον ἐν λόγοις, ὁπότε καὶ τὸ κοινοβούλιον θὰ ἀπονέμῃ τὸν προσήκοντα σεβασμὸν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτὴ εἶναι μία βασικὴ προϋπόθεσις. Καὶ ὑπὸ τὰς ἑξῆς περαιτέρω προϋποθέσεις: Ἂν ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσιζε νὰ παρακολουθῇ διὰ τῶν ἁρμοδίων τοὐλάχιστον ἑκάστοτε Ὑπουργῶν τὰς συνεδριάσεις τοῦ Σώματος. Ἂν ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσιζε νὰ πειθαρχήσῃ τὴν κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν, ὥστε νὰ προσέρχωνται οἱ βουλευταὶ καὶ νὰ σχηματίζεται ἀπαρτία. Ἂν ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσιζεν, ἡ συνεδρίασις τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας νὰ μὴ εἶναι 1–2 ὡρῶν, ἀλλὰ 4–5 ὡρῶν, καὶ τρὶς τῆς ἑβδομάδος. Μὲ μίαν προηγουμένην ἐπεξεργασίαν ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας κοινοβουλευτικὰς ἐπιτροπὰς τῶν νομοθετημάτων, σημειώσατε δὲ ὅτι πρόκειται περὶ πολλῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι δὲν χρῄζουν πολλῆς συζητήσεως, μετὰ μίαν προεργασίαν τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν, ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ἐπιτροπὰς καὶ ἂν ἐζήτει ἡ Κυβέρνησις τὴν ψήφισίν των εἰς μίαν μόνον συζήτησιν καὶ ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τὰς ὁποίας ἐτόνισα καὶ μὲ μίαν τροποποίησιν τοῦ κανονισμοῦ διὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐντεταλμένων ρητόρων τῶν κομμάτων, οὕτως ὥστε νὰ ἐκθέτουν τὰ κόμματα διὰ τῶν ἐντεταλμένων των ρητόρων τὰς ἀπόψεις των, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποφεύγεται ἡ ἀπεραντολογία, πιστεύω ὅτι εἰς ἕνα χρονικὸν διάστημα λογικόν, θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις, τουλάχιστον τοὺς σοβαρωτέρους καὶ κυριωτέρους νόμους, νὰ τοὺς ψηφίσῃ μὲ τὴν κανονικὴν ὁδόν. Παρέχει, ὅμως, τὴν εὐχέρειαν ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας δι’ αὐτό. Διότι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἂν προσέξατε, ἀποφαίνεται ὅτι εἰς τὰς ἑκάστοτε περιστάσεις καὶ ἐπὶ ἐπειγουσῶν καὶ ἐπιτακτικῶν ἀναγκῶν ἀναγνωρίζεται τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ θέτῃ ὡρισμένους κανόνας δικαίου, ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ὑποβολῆς τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τῆς ἐπιψηφίσεως αὐτῶν μέχρι τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν αὐτῆς. Ἐάν, λέγω, μὲ αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Κυβέρνησις, καὶ μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβ. Ἐπικρατείας ἀπεφάσιζε νὰ ἐργασθοῦν σοβαρῶς οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, νὰ ἔλθουν εἰς τὰς κοινοβουλευτικὰς ἐπιτροπὰς ποὺ παρακολουθοῦν τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς καὶ νὰ θυσιάσουν ὀλίγον χρόνον, θὰ ἠδύναντο νὰ ψηφισθοῦν χωρὶς νὰ καταφεύγωμεν εἰς τὴν οὐσιαστικὴν κατάργησιν τοῦ Σώματος, ἡ ὁποία ἐπέρχεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος. Δι’ αὐτὸ ὑποστηρίζω, κ. βουλευταί, ὅτι κατ’ ἐμὲ τὸ ψήφισμα τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ τίποτε ἄλλο παρὰ μίαν ἀκόμη ἔμπρακτον ἐκδήλωσιν τῆς ἀπολύτου περιφρονήσεως, τὴν ὁποίαν τρέφει, ἡ τόσον ἐν λόγοις τὴν πρὸς τὸν κοινοβουλευτισμὸν διαδηλώνουσα πίστιν της Κυβέρνησις, πρὸς τὸ Κοινοβούλιον. Ἔλεγχος δὲν γίνεται, Σύνταγμα δὲν ψηφίζεται, νομοθετικὴ ἐργασία δὲν γίνεται. Εἰλικρινῶς διερωτῶμαι, κύριοι βουλευταί, ποῖον εἶναι πλέον τὸ καθῆκον τῆς παρούσης Βουλῆς. Τὸ ἔγραψα καὶ θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ τὸ ἐπαναλάβω. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ὅλα αὐτὰ ποὺ γίνονται εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα νὰ πλήξουν τὸ κῦρος τῆς παρούσης μόνον Βουλῆς, τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο δυσάρεστον, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶχε καὶ πολλὴν σημασίαν. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον, ὅσοι πιστεύομεν εἰλικρινῶς εἰς τὸ δημοκρατικόν μας πολίτευμα, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, εἶναι ὅτι οὕτω πράττοντες, δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ πλήττωμεν αὐτὸ τοῦτο τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα. Καὶ τοῦτο πρέπει νὰ τὸ προσέξωμεν, διότι πίστις εἰς τὸν κοινοβουλευτισμόν, κύριοι Ὑπουργοί, δὲν εἶναι λόγια, εἶναι ἔργα καὶ μόνον ἐν ἔργοις διαπιστώνεται ἡ πίστις πρὸς τὸ δημοκρατικὸν πολίτευμα. Τὸ ὑπεστήριξα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω· ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ Βουλὴ αὕτη ἔχει ἀπολέσει τὴν λαϊκὴν ἐμπιστοσύνην. Ἐὰν ἐπιψηφίσετε τὸ ψήφισμα τοῦτο, δὲν κάμνετε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ προσυπογράψητε καὶ ὑμεῖς οἱ ἴδιοι τὴν ὁριστικὴν καταδίκην της. (Χειροκροτήματα).

§57Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Μίαν παρατήρησιν ἤθελον νὰ ἐπιφέρω εἰς ὅσα εἴπατε, τὰ ὁποῖα παρηκολούθησα μετὰ μεγάλης προσοχῆς. Εἶναι βέβαιον, εὑρίσκεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσῃ τὴν διὰ ψηφίσματος ἐπικύρωσιν τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν. Ἀλλ’ ἐὰν τοῦτο συμβαίνῃ, ἀντιλαμβάνεσθε πάρα πολὺ καλὰ ὅτι ἡ κυρία ἀφορμὴ τούτου δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπῆρξαν μακρὰ χρονικὰ διαστήματα ἄνευ συνεργασίας Κοινοβουλίου καὶ Κυβερνήσεως, μακραὶ διακοπαί. Ἤκουσα μὲ ἰδιαιτέραν συγκίνησιν τὸν τόνον τὸν ζωηρὸν καὶ τὸν τόσον γλαφυρόν, μὲ τὸν ὁποῖον ὑπογραμμίζετε τὴν ἀξίαν τῶν κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν καὶ τὴν προσήλωσιν πρὸς αὐτούς. Καὶ ἐπειδὴ τρέφω τὰ αὐτὰ ἀκριβῶς αἰσθήματα, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ παρατηρήσω ὅτι ὅταν ηὐτυχήσαμεν νὰ ἔχωμεν συνεργασίαν ἐν τῇ Κυβερνήσει μετὰ τοῦ κόμματος, εἰς ὃ ἀνήκετε καὶ ἐπρόκειτο, λέγω, περὶ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἐγὼ δὲ ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐτάχθην ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως ὅτι θὰ ἦτο ἀπαραίτητος μία Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ ἀντιμετωπίσωμεν, ὅσα σήμερον συμβαίνουν, τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκετε ἐπέμενεν ὅτι ἡ διακοπὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἑξάμηνος καὶ ὀκτάμηνος. Ποῦ βλέπετε, λοιπόν, κύριε συνάδελφε, τὴν τόσην προσήλωσίν σας εἰς τὸν κοινοβουλευτισμὸν κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὴν ἁμαρτωλὴν αὐτὴν Κυβέρνησιν, τῆς ὁποίας καὶ ἐγὼ ἀποτελῶ ἁμαρτωλὸν μέλος; (Χειροκροτήματα).

§58Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὀφείλω, κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀπάντησιν. Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς εὐχαριστήσω θερμῶς δι’ ὅλους τοὺς καλοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους εἴπατε δι’ ὅσα ἀνέπτυξα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Ἀλλὰ θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐθίξατε ἓν σημεῖον, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἐθίγατε, ἐὰν εἴχετε παρακολουθήσει τὴν ἀρχὴν τῆς ἀγορεύσεώς μου μὲ περισσοτέραν προσοχήν. Διότι ἀκριβῶς, ἀρχόμενος τοῦ λόγου μου, ἔκαμον σαφῆ διάκρισιν τῶν δύο περιόδων. Ἐάν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω ἐζήτει, ὅταν συμμετεῖχεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τὴν μακρὰν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, τὴν ἐζήτει ὑπὸ μίαν προϋπόθεσιν, τὴν ὁποίαν, ὡς ἐτόνισα ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου, ἐν ἔργῳ τὴν ἐπραγματοποίησε, δηλαδὴ ὅτι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐχρειάζετο μίαν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, διὰ νὰ παραμείνῃ ἀπερίσπαστος εἰς τὴν πολεμικὴν προσπάθειαν τοῦ Ἔθνους, κατ’ οὐδεμίαν περίπτωσιν ἡ διακοπὴ αὕτη θὰ ἐγίνετο ἀφορμή, διὰ νὰ ὑπάρξῃ μία νομοθετικὴ κραιπάλη καὶ καθώρισε σαφῶς τὰ μέτρα διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἤσκει τὴν νομοθ. ἐξουσίαν. Καὶ σᾶς ἀπέδειξα ὅτι ἐπὶ τῶν 53 δημοσιευθέντων νόμων καθ’ ἣν ἐποχὴν τὸ Νέον Κόμμα εὑρίσκετο εἰς τὴν Κυβέρνησιν, πλὴν 4–5, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην δὲν ἦσαν κατεπείγοντες, ὅλοι οἱ ἄλλοι εἶναι νόμοι συναπτόμενοι πρὸς τὴν πολεμικὴν προσπάθειαν, πρὸς τὴν διοικητικὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ πρὸς τὸ Σχέδιον Μάρσαλ. Εἶναι νόμοι ἄνευ προσωπικῶν διατάξεων καὶ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν ὑποσχέσεων τῶν κυβερνητικῶν. Καὶ εἶπον ὅτι τὰ δύο Ὑπουργεῖα, τὰ ὁποῖα κατεῖχον συνάδελφοι τοῦ Νέου Κόμματος ὑπέβαλον ἕνα καὶ μόνον νόμον, καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλα τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα ὑπέβαλαν σειρὰν νόμων. Καὶ αὐτοὶ οἱ νόμοι, ἐπαναλαμβάνω, εὑρίσκονται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τῆς Βουλῆς. Ὅταν, λοιπόν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ἓν πολιτικὸν κόμμα, ἀναλαμβάνον τὴν εὐθύνην τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ὑφ’ ἃς συνθήκας, τὰς ὁποίας γνωρίζετε καλύτερον, ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις τὴν 21ην Ἰανουαρίου, ἐνόμισε σκόπιμον νὰ ζητήσῃ μίαν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος τετράμηνον ἢ ἑξάμηνον, ἐὰν ἔμεινεν ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν ὑποσχέσεων, τὰς ὁποίας ἔδωκε πρὸς τὸ Σῶμα, ἐὰν δὲν παρεξέκλινε τῶν ὅσων ὑπεσχέθη πρὸς αὐτό, νομίζω ὅτι τοῦτο δὲν ἀποδεικνύει περιφρόνησιν πρὸς τὸ Σῶμα, ἀλλὰ τουναντίον ἀποδεικνύει πλήρη σεβασμὸν πρὸς τοὺς κοινοβουλευτικοὺς θεσμούς. (Χειροκροτήματα).

§59Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδριάσεως ἐζητήσατε τὴν συγκατάθεσιν τῆς Βουλῆς νὰ γίνουν δεκτὰ τὰ ἐγγεγραμμένα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νομοθετήματα ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ὑπῆρχεν ἀντίρρησις. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9 νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἁλυκῶν κειμένων διατάξεων» ἐδήλωσα ὅτι προτίθεμαι νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπίσης ἐδήλωσαν καὶ πολλοὶ ἄλλοι συνάδελφοι ὅτι ἔχουν ἀντιρρήσεις. Ἐν τούτοις τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν, ἐνῷ μοῦ ἐδηλώσατε ὅταν ἀνῆλθον εἰς τὴν ἕδραν ὅτι δὲν ἐγένετο ἀποδεκτόν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἐκρατήθη ἐν ἀρχῇ, κατόπιν ὅμως ἐπιμονῆς πολλῶν συναδέλφων, ὡς τοῦ κ. Καλκάνη καὶ ἄλλων, ὅστις μάλιστα ἀνέφερεν ὅτι εἶναι κατατεθειμένον ἀπὸ τοῦ 1947 καὶ ἔχει ἀναγραφῆ πλέον τῶν 20 φορῶν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ἠρωτήθη ἡ Βουλὴ καὶ τὸ ἀπεδέχθη εἰς αʹ συζήτησιν.

§61Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Πράγματι, κ. Πρόεδρε, προεβλήθησαν ἀντιρρήσεις ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν, δύνασθε νὰ ὁμιλήσητε κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν καὶ νὰ προβάλετε τὰς ἀντιρρήσεις σας.

§63Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἔχομεν ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν δύνασθε νὰ ἀναπτύξητε τὰς ἀντιρρήσεις σας.

§65Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Αὐτά, κ. Πρόεδρε, ἐγένοντο ἐν ἀρχῇ. Μετὰ ταῦτα, ὅμως, ἔλαβον ἐγὼ τὸν λόγον καὶ εἶπον ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι κατατεθειμένον ἀπὸ τοῦ 1947 καὶ ἔχει ἀναγραφῆ 25 φορὰς εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Καὶ τότε ἐψηφίσθη. Αἱ ἀντιρρήσεις ὑπῆρξαν προηγουμένως. Ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια οἱ ἔχοντες ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ νομοθετήματος νὰ ὁμιλήσουν κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν αὐτοῦ, νὰ ἀναπτύξουν δὲ καὶ τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοθετήματος. Πάντως τὸ νομοθέτημα ἐγένετο δεκτὸν εἰς πρώτην συζήτησιν κατόπιν τῶν ὅσων ἐγὼ εἶπον, καὶ τὰ ὁποῖα ὑπεστηρίχθησαν καὶ παρ’ ἄλλων συναδέλφων.

§66Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὁ κ. Καλκάνης καὶ ἐγὼ ἐπεμείναμεν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλ’ ὁ κ. Καψάλης καὶ ἄλλοι εἶχον ἀντιρρήσεις.

§67Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ ὁρισθῇ μία συνεδρίασις διὰ νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ μὴ ἀναβάλλεται συνεχῶς.

§68Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζει ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς καὶ ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀναβληθῇ.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θεωρεῖται τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς μὴ ψηφισθὲν οὔτε κατ’ ἀρχήν. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§70Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τιμοῦν τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Ἐδήλωσεν, ὅμως, πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἁμαρτωλὴ καὶ ὅτι καὶ αὐτὸς εἶναι ἁμαρτωλὸς ἐφ’ ὅσον συμμετέχει εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Νομίζω ὅτι ὑπάρχουν δύο τρόποι διὰ νὰ παύσῃ νὰ εἶναι ἁμαρτωλὴ ἡ Κυβέρνησις. Ἢ νὰ ἀποσύρῃ τὸ ψήφισμα, ἢ νὰ παραιτηθῇ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ὁμολογεῖ ὅτι εἶναι ἁμαρτωλή; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Ἀστερίου). Ἀρχιμένων τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, εἶπον, ὅτι ἔχομεν καθῆκον νὰ ἀκυρώσωμεν ὅλους τοὺς νόμους τοὺς τεθέντας εἰς ἐφαρμογὴν ἀπὸ τοῦ 1936 μέχρι τοῦ 1946. Ἐπιτροπὴ νομομαθῶν ἐκ τοῦ Σώματος νὰ μελετήσῃ τὰ δῆθεν αὐτὰ νομοθετήματα, νὰ νομιμοποιήσῃ τὰς πραγματικότητας καὶ νὰ κυρώσῃ ὡς νόμους τακτικούς, μόνον τοὺς ἀπαραιτήτους. Εὑρισκόμεθα πρὸ ἀδιεξόδου καὶ δι’ αὐτὸ ἀπαιτεῖται προσπάθεια νὰ εὕρωμεν διέξοδον τοῦ ἀδιεξόδου καὶ ὄχι νὰ δημιουργήσωμεν ἀδιέξοδον τοῦ ἀδιεξόδου, ὅπως ἀκριβῶς δημιουργεῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα. Τὸ ψήφισμα αὐτὸ μοῦ ἔλεγεν ἀνώτατος λειτουργὸς τοῦ Κράτους, εἶναι ψήφισμα ἄνευ προηγουμένου εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν ὅλων τῶν Κρατῶν. Ὑπεστήριξα ὅτι ἡ Συνέλευσις εἶναι Συντακτική. Ἔλεγα, ὅμως, πάντοτε ὅτι ἦτο ἀληθὲς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀείμνηστος Δημήτριος Γούναρης, ὅτι μόνον ὁ Θεὸς εἶναι παντοδύναμος. Καὶ ὅτι καὶ αἱ συντακτικαὶ συνελεύσεις ἔχουν καὶ αὐταὶ τὰ ὅρια, τὰς ἀναποτρέπτους ἀνάγκας τῆς χώρας. Δὲν εἶναι συνεπῶς παντοδύναμοι αἱ Συνελεύσεις. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ παροῦσα Συνέλευσις νὰ δημιουργήσῃ κάτι τὸ σοβαρῶς ἀπαράδεκτον. Πῶς εἶναι δυνατὸν Νομοθετικὸν Σῶμα, ἔχον ἀξίωσιν νὰ τὸ σέβεται πᾶς τις, νὰ λέγῃ ὅτι θὰ ἐπικυρώσῃ 286 ἀναγκαστικοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους ἀγνοεῖ, τοὺς ὁποίους δὲν ἔχομεν κἂν ἀναγνώσει; Διότι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζεται ὅτι ἀνέγνωσε τοὺς 286 αὐτοὺς νόμους, δὲν λέγει τὴν ἀλήθειαν. Νομίζω ὅτι εἶναι ἐξωφρενικὸν νὰ ζητῆται ἡ ἐπικύρωσις 286 ἀναγκαστικῶν νόμων.

§71Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Τί πρέπει νὰ γίνῃ τοῦ λοιποῦ;

§72Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς τὸ εἴπω. Ἔχετε γνῶσιν ὅτι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἠκύρωσε διοικητικὰς πράξεις γενομένας ἐπὶ τῇ βάσει ἀναγκαστικῶν νόμων. Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διορισθῶ πληρεξούσιος τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου καὶ νὰ συζητήσω εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Εἶπον ἐκεῖ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον λέγω καὶ εἰς ὑμᾶς. Οὐδέποτε ἐπιτρέπεται ἡ ἔκδοσις ἀναγκαστικῶν νόμων. Δὲν εἶναι δικαιολογία ὅτι δύνανται νὰ ἐκδοθοῦν ἀναγκαστικοὶ νόμοι ἐὰν ὑπάρχουν περιστάσεις ἀναπότρεπτοι καὶ ἐπιβλητικαί. Τὰς περιστάσεις αὐτὰς ἀντιμετωπίζει ὁ νομικὸς κανών, τὰς ἀντιμετωπίζει ὁ ὕπατος νόμος, ἡ σωτηρία τῆς Πατρίδος. Καὶ πολιτικῶς αἱ τοιαῦται περιστάσεις ἀντιμετωπίζονται μὲ τὴν ἀνδρείαν φιλοτιμίαν τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, διὰ πράξεων αὐτῶν διὰ τὰς ὁποίας ἔρχονται νὰ ζητήσουν συγγνώμην ἀπὸ τὸ Νομοθετικὸν Σῶμα. Ἐὰν οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες θέλουν νὰ εἶναι ἔνδοξοι πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζουν τὰς περιστάσεις αὐτὰς μὲ γενναιότητα. Ὑπάρχει ὁ νόμος περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν καὶ ὁ ἄξιος Ὑπουργὸς ἐκτελεῖ πάντοτε τὸ καθῆκον του.

§73Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν ὑπάρχει νόμος περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν.

§74Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὑπῆρχε καὶ ἐφηρμόσθη. Ὑπάρχει νομικὴ ἀντίληψις ὅτι οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες πρέπει νὰ ἔχουν ἀνδρείαν φιλοτιμίαν.

§75Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Αἱ οὐσιαστικαὶ διατάξεις ἰσχύουν.

§76Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν διὰ τὴν ἑρμηνείαν τὴν ὁποίαν δίδω. Διὰ νὰ ἔχῃ τις ἀντίληψιν τοῦ θέματος ἢ πρέπει νὰ ἔχῃ μακρὰν ἄσκησιν τοῦ νομικοῦ ἐπαγγέλματος, ἢ μακρὰν ἄσκησιν τοῦ πολιτικοῦ ἀξιώματος. Ὁ Πλάτων ἔλεγεν ὅτι ὑπάρχουν οἱ ἄγραφοι νόμοι, τοὺς ὁποίους ἔθεσαν οἱ θεοί. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον διδάσκει τοὺς πολιτικοὺς εἶναι τὸ περὶ δικαίου καὶ ἠθικῆς φρόνημα. Αὐτὸ κυρίως πρέπει νὰ διέπῃ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας. Δι’ αὐτὸ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἐπιτρέπεται ἡ ἔκδοσις ἀναγκαστικῶν νόμων. Εἰς τὰς μοναρχίας ὑπάρχει ὁ Μονάρχης. Καὶ εἰς τὰ δημοκρατικὰ πολιτεύματα ὁ Πρωθυπουργός. Εὑρισκόμεθα πρὸ τῆς γελοιοποιήσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι δὲν ὑπάρχει Πρωθυπουργός, δὲν ὑπάρχει ὁ εἷς καὶ μόνον, ὁ ὑπεύθυνος, ὁ χαράσσων τὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους, ὁ καθορίζων ὅλους τοὺς ρυθμοὺς τῆς λειτουργίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Βουλῶν. Δὲν ἔχομεν Κυβέρνησιν εἰς τὴν Χώραν καὶ μάλιστα ἐνώπιον ἐπικινδύνων διὰ τὴν Χώραν περιστάσεων. Ἐπιμένω εἰς τὴν γνώμην μου ὅτι δύο πολιτικοὶ ἄνδρες φιλότιμοι εἶναι οἱ κυρίως ὑπεύθυνοι, διότι δὲν δίδουν τὰς χεῖρας των νὰ δοξασθοῦν καὶ νὰ σώσουν τὴν Πατρίδα. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ οἱ ὑπουργοθῆραι, τοὺς ὁποίους ἠναγκάσθην νὰ καυτηριάσω κατὰ τὸ 1910. Δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀντίληψις ὅτι ἡ δόξα εἶναι εἰς τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια. Ἐδῶ εἰς τὸ βῆμα εἶναι ἡ δόξα. (Χειροκροτήματα). Θὰ δώσω καὶ ἄλλην ἀπάντησιν. Ἡ Πατρίς μας διεξάγει σκληρὸν ἀγῶνα ἀπὸ τοῦ 1940. Πρὸ ἔτους ἔλεγον εἰς ἐξέχοντα Ἀμερικανὸν τῆς ἀποστολῆς. Ἐὰν ἡ Πατρίς σας διεξῆγε πόλεμον μὲ δύο αὐτοκρατορίας καὶ ἡττᾶτο ἡ Πατρίς μας ἐνίκησε τὴν μίαν αὐτοκρατορίαν, καὶ ὑφίστατο τριῶν ἐτῶν κατοχὴν καὶ ἐν συνεχεία πόλεμον σπαρακτικόν, θὰ ἦτο μεγάλη καὶ πλουσία χώρα; Θὰ ἦτο ράκος, μοῦ ἀπήντησεν. Ἐὰν οὕτω ὡμίλουν οἱ Ἕλληνες πολιτικοὶ πρὸς τοὺς Ἀμερικανούς, οἱ ὁποῖοι πιστεύω ὅτι ἔχουν φιλοτιμίαν, θὰ τοὺς ἔπειθον ὅτι πρέπει νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ πολίτευμά μας. Δὲν πρέπει ἄνδρες πολιτικοὶ νὰ μᾶς λέγουν ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ θέλουν νὰ γίνῃ αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο. Δὲν πιστεύω εἰς αὐτά, διότι πιστεύω εἰς τὴν φιλοτιμίαν τῶν Ἀμερικανῶν. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχομεν Κυβέρνησιν κοινοβουλευτικὴν μὲ ἄξιον Πρωθυπουργὸν καὶ ἀξίους Ὑπουργοὺς ὅπως ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὁπότε δὲν θὰ ἤρχετο αὐτὸ τὸ ψήφισμα, οὔτε καὶ ἡ Βουλὴ θὰ συνεδρίαζε χωρὶς ἀπαρτίαν. Διότι, κύριοι, καθ’ ὃν τρόπον ἀποκρούω τὴν ἔκδοσιν ἀναγκ. νόμων, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἀποκρούω καὶ τὰς λεγομένας νομοθετικὰς ἐξουσιοδοτήσεις, αἱ ὁποῖαι καὶ ὑπὸ ἔποψιν ἱκανότητος καὶ ὑπὸ ἔποψιν ἠθικότητος ἀπεδείχθησαν ἀνεπαρκεῖς καὶ ἁμαρτωλαί. Ἡ δὲ παρασκευαζομένη ὑπὸ συνοδοιπόρων ἐπιβουλὴ δι’ ἧς ἐπιδιώκεται ἡ κατάτμησις τῆς Βουλῆς, εἰς ἐπιτροπὰς καὶ τμήματα, εἶναι ἐπιβουλή, διὰ τῆς ὁποίας ἀποβλέπεται ἡ ἀνατροπὴ τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος καὶ ἡ ἐγκαθίδρυσις τυραννίας. Ὡμίλησα, κύριοι, περὶ συνοδοιπόρων, διότι οἱ κρυπτοκουκουέδες αὐτοί, εἶναι ἐπικινδυνωδέστεροι τῶν κουκουέδων. Εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἤρχισαν ἀπὸ τοῦ 1911 νὰ ἀποσυνθέτουν τὴν διοίκησιν, νὰ διαφθείρουν τὴν ἐκπαίδευσιν καὶ νὰ διασπαράσσουν τὴν ψυχὴν τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι, ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ἡ γνώμη μου, περὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος. Διὰ δύο πράγματα μέχρι τώρα δὲν μὲ κατηγόρησαν, εἰς τὴν ζωήν μου. Πρῶτον ὅτι δὲν λέγω τὴν ἀλήθειαν, καὶ δεύτερον ὅτι ἀγαπῶ τὰ λεπτά. Πολὺ τὸ ἐσκέφθην ἂν θὰ ἔπρεπε νὰ προσέλθω κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτήν, ἢ νὰ ὑποβάλω τὴν παραίτησίν μου ἀπὸ τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος. Δὲν προετίμησα τὸ τελευταῖον, διότι ἐφοβήθην μήπως ἡ πρᾶξίς μου χαρακτηρισθῇ ὡς δειλία ἢ ὡς πρᾶξις δημοκοπική. Δι’ αὐτό, λοιπόν, ὅσοι δὲν εἴμεθα κόλακες, πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν δρῶντες, διότι μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης δὲν ἔχομεν δράσει, κ. βουλευταί. Ἐνῷ πολλάκις ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης μένομεν σύμφωνοι ἐπὶ πολλῶν σημείων, τὴν τελευταίαν στιγμήν, λησμονοῦμεν τὰς ὑποσχέσεις μας. Ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι τὸ ψήφισμα αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἀναμένω νὰ ἴδω, ἐὰν θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ εἴμεθα σύμφωνοι μέχρι τέλους. Εἶναι ἡ Κυβέρνησις ἁμαρτωλή, εἶμαι καὶ ἐγὼ ἁμαρτωλός, ἐδήλωσε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Καὶ ἀκριβῶς δι’ αὐτό, κ. Ὑπουργέ, σύ, ὁ ὁποῖος διεκρίθης καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ ἐτίμησες τὰ ἀξιώματα τὰ ὁποῖα σοῦ ἐνεπιστεύθη ἡ Πολιτεία, ἔχεις δὲ μίαν οἰκογενειακὴν παράδοσιν, ἀλλὰ καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοί σου ἐν τῇ Κυβερνήσει, θὰ παραμείνετε εἰς τὰς θέσεις σας, διαπράττοντες ἓν τοιοῦτον ἀνοσιούργημα; Διότι, κύριοι βουλευταί, εἶναι νομοθετήματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσωμεν, χωρὶς νὰ συζητήσωμεν λεπτομερῶς; Ἀκούσατε. (Ἀναγινώσκει τοὺς τίτλους διαφόρων ὑπὸ κύρωσιν ἀναγκαστικῶν νόμων δι’ ὧν ρυθμίζονται θέματα ἐξαιρετικῆς σπουδαιότητος, καὶ ἀποφαίνεται ὅτι τοιαῦτα νομοθετήματα εἶναι ἀδύνατον καὶ ἀπαράδεκτον νὰ κυρωθῶσι, χωρὶς νὰ συζητηθῶσι λεπτομερῶς ὑπὸ τῆς Βουλῆς). Καὶ συνεχίζων λέγει: Δὲν θέλω νὰ προχωρήσω περισσότερον, διότι δὲν θέλω νὰ θεωρηθῶ ὅτι ἀσκῶ ἀντιπολίτευσιν. Δὲν θέλω νὰ συζητήσω κατὰ τὴν στιγμὴν ταύτην περὶ τῶν σπουδαιοτέρων νομοθετημάτων, τῶν ἀφορώντων τὴν ἀρχιστρατηγίαν τοῦ Στρατοῦ. Ἀλλ’ αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ ὑποστηρίξω ὅτι ἐκεῖνοι οἱ Στρατοὶ ἐτίμησαν ἑαυτοὺς καὶ ἐδόξασαν τὴν Πατρίδα των, οἱ ὁποῖοι ἐδέχοντο τὰς συμβουλὰς καὶ περαινέσεις τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας. Ἀναφέρεται εἰς διάφορα παραδείγματα ἐκ τῆς ἀρχαιότητος, καὶ περαιτέρω ὑπογραμμίζει ὅτι ἡ Ἀγγλία ἐδημιούργησε τὴν αὐτοκρατορίαν της, διότι τοὺς στρατοὺς καὶ τοὺς στόλους διηύθυνον οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες. Βεβαίως ὁ στρατιωτικὸς δικαίως δοξάζεται, διότι δίδει τὴν ὕπαρξίν του εἰς τὸν ἀγῶνα. Ἀλλ’ ἐκεῖνοι οἱ Στρατοὶ ἐδοξάσθησαν, τοὺς ὁποίους διηύθυνεν ἡ πολιτικὴ ἐξουσία. Ἐρωτῶ ὅμως: Κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοθέτημα, περὶ αὐτοδιοικήσεως καὶ Νομαρχῶν, ἐνῷ τοῦτο καθυβρίζει τὴν Βουλήν, ἀφοῦ χαρακτηρίζει τὸ Κόμμα ὡς φαυλότητα; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ δημοκρατικὸν πολίτευμα, δηλαδὴ Πολιτεία, ἥτις ἀποτελεῖ τὸ ἐρρυθμισμένον πολίτευμα ὑπὸ τοῦ Λαοῦ, ἐκ τοῦ Λαοῦ, ὑπὲρ τοῦ Λαοῦ, χωρὶς κόμματα; Ὅταν ἐκφραζώμεθα, καθ’ ὃν τρόπον ἐκφράζεται τὸ νομοθέτημα τοῦτο, περὶ τῶν κομμάτων, τί ἄλλο ἐννοοῦμεν παρ’ ὅτι τὰ κόμματα εἶναι φαῦλα καὶ τὸ ἀνήκειν εἰς κόμμα εἶναι ἀνήθικον; Εἶναι, λοιπόν, δυνατὸν νὰ ἐγκριθῇ τοιοῦτον νομοθέτημα; Ἀλλὰ εἶναι συνταγματικὸς ὁ τρόπος τῆς ἐκλογῆς τῶν Νομαρχῶν παρ’ Ἐπιτροπῆς, ἀποτελουμένης ἐκ δικαστικῶν λειτουργῶν; Εἶναι ἢ δὲν εἶναι αὐτὸ πρᾶξις τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας; Ὁ γνωστότατος ἀνωτάτης ἀξίας ἀλλὰ καὶ ὑψίστης ἠθικότητος ἐπιστήμων, ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὅταν ἔγραψα εἰς τὴν ἐφημερίδα μου, ὅτι τὸ τοιοῦτον νομοθέτημα εἶναι ἀντισυνταγματικόν, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ μὲ συγχαρῇ τηλεφωνικῶς. Οὗτος, κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς ἐκ τῶν πρακτικῶν αὐτῆς προκύπτει, τὸ ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀντισυνταγματικόν, δι’ ὃ καὶ ἠρνήθη τελικῶς νὰ ὑπογράψῃ τὸ σχετικὸν πρακτικόν. Τὰ πολιτικὰ κόμματα, διὰ νὰ ὑπάρχῃ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα, εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἔχουν τοὺς φίλους των, τοὺς ὀπαδούς των, τοὺς ὁμοϊδεάτας των, ἐκ τῶν ὁποίων ὀφείλουν νὰ ἐκλέγουν τοὺς ἀριστεῖς. Ἐκεῖνο ποὺ ἐπιβάλλεται νὰ ἐπιδιώξωμεν εἶναι νὰ φροντίσωμεν νὰ ἔχωμεν καλὰ καὶ ἠθικὰ κόμματα καὶ οὐχὶ νὰ τὰ καταργήσωμεν. Τὴν κατάργησιν τῶν κομμάτων ἐπιδιώκουν οἱ κρυπτοκουκουέδες, διὰ νὰ δημιουργήσουν τὴν ὑπαλληλοκρατίαν, τὴν γραφειοκρατίαν, διὰ νὰ φρυάξῃ ὁ κόσμος καὶ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸν κομμουνισμόν.

§77Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Καὶ ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν παρέβη τὸν νόμον, προκειμένου νὰ ἐξυπηρετήσῃ πολιτικόν του φίλον στερούμενον καὶ τῶν τυπικῶν ἀκόμη προσόντων, τὸν κ. Ρεβάκην, ὃν καὶ διώρισε Νομάρχην Ἀττικῆς.

§78Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διὰ τὰς ὑποβληθείσας ἐπὶ τοῦ Ψηφίσματος τροπολογίας, ἑκάστην τῶν ὁποίων θεωρῶ ὡς χειροτέρας τοῦ πρώτου Ψηφίσματος, λέγω ὅτι ἡ ἱστορία θὰ μᾶς καταδικάσῃ αὐστηρῶς, ἐὰν ψηφίσωμεν τοιοῦτον ἄνευ προηγουμένου νομοθετικὸν τερατούργημα. Θὰ πρέπει τοὐλάχιστον νὰ ἀπαιτήσωμεν νὰ διενεργηθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία οὕτως ὥστε ἕκαστος ἐξ ἡμῶν νὰ καθορίσῃ τὰς εὐθύνας του.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Στρᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§80Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνώπιον ἡμῶν ἔρχεται ἕνα πρωτοφανὲς νομοσχέδιον καὶ ἀκόμη πιὸ πρωτοφανὴς εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν βουλευτῶν, ἐνώπιον τῶν ὁποίων τὸ συζητοῦμεν, διότι ὅλοι πρέπει νὰ ὁμολογήσητε ὅτι εἶναι ἄδεια ἡ αἴθουσα τῆς Βουλῆς. Τοιαύτης φύσεως νομοθετήματα τελείως καινοφανῆ, θὰ ἔπρεπε τουλάχιστον κάποιο ἐνδιαφέρον νὰ ἠμπορέσουν νὰ κινήσουν τῶν βουλευτῶν, ἐὰν θέλουν νὰ ὑφίσταται καὶ νὰ ἐξακολουθῇ νὰ ἰσχύῃ τὸ κοινοβουλευτικὸν σύστημα, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου τόσον πολὺ κόπτονται ὅλοι οἱ μέχρι σήμερον ρήτορες καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία πλὴν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ καὶ ἑνὸς ἢ δύο ἄλλων Ὑπουργῶν, ἀπουσιάζει. Βεβαίως, αὐτὴ ἡ διαπίστωσις εἶναι λυπηρά, ἀλλὰ ὡς παλαιὸς πολιτικὸς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν κάμω. Εἰς παλαιὰς ἐποχὰς ὅταν ὑπῆρχον πραγματικαὶ Βουλαί, ἐὰν ἤρχετο σπουδαίας φύσεως νομοθέτημα, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἦτο εἰς τὴν θέσιν της. Σήμερον συζητοῦμεν ἕνα πρωτοφανὲς καὶ τελείως καινοφανὲς νομοθέτημα, ἐνώπιον 40 ἢ 50 βουλευτῶν. Τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον προτείνεται διὰ νὰ ψηφισθοῦν ὁμαδικῶς 280 νόμοι εἶναι καταπληκτικόν, ἡ δὲ αἰτιολογία τῆς ἐκδόσεως τοῦ ψηφίσματος τούτου ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι εἶναι μομφὴ κατὰ τῆς Βουλῆς, ἥτις ἴσως δὲν εἶναι ἀδικαιολόγητος, ἐφ’ ὅσον διαρκῶς εἶναι κενή. Εἶναι ὅμως καὶ μία περιφρόνησις τῶν συνταγματικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι διέπουν τὸ πολίτευμά μας, διότι ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ τὴν κύρωσιν 250 νόμων, οἱ πλεῖστοι τῶν ὁποίων ἐξεδόθησαν χωρὶς νὰ ὑφίσταται ἀνάγκη πρὸς τοῦτο. Δὲν ὑπάρχει ἔκθεσις Ἐπιτροπῆς, διότι αὕτη ἐζήτησεν ἀναβολὴν τοῦ ψηφίσματος, ἢ μᾶλλον ἀνέβαλεν αὕτη τὴν συζήτησιν, μέχρις ὅτου ἡ Κυβέρνησις ἀποφασίσῃ τί θὰ κάμῃ. Συνεπῶς νομίζω καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ἡ συζήτησις τοῦ ψηφίσματος εἶναι ἀντικανονική, δεδομένου μάλιστα ὅτι ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ψήφισμα αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐγνώριζε ποῖοι καὶ πόσοι νόμοι ἐπρόκειτο νὰ κυρωθοῦν. Πρὸ τῶν διαμαρτυριῶν δὲ τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ συντάξῃ ἕνα πρόχειρον πίνακα τῶν ὑπὸ κύρωσιν νομοθετημάτων. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸς εἶναι ἀτελής, διότι δὲν ἀναγράφεται τὸ περιεχόμενον τῶν νόμων, τοὺς ὁποίους διὰ νὰ τοὺς γνωρίζῃ κανεὶς πρέπει νὰ ἔχῃ μαντικὰς ἱκανότητας. Σημειώνω ἕνα τῶν ὑπὸ κύρωσιν νόμων, τὸν ὑπ’ ἀριθ. 815, ὅστις ἀναφέρει: (Ἀναγινώσκει). Ἐπίσης τὸν 814 (Ἀναγινώσκει). Ἀλλὰ τὸ ψήφισμα αὐτὸ δὲν θὰ εὑρίσκετο ἐνώπιόν μας ἐὰν ὑφίστατο πραγματικὴ Κυβέρνησις, διότι ὑπῆρχε χρόνος νὰ ἔλθουν πρὸς κύρωσιν διάφοροι κατηγορίαι ἐκδοθέντων νόμων.

§81Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Τὰ ὑπὸ κύρωσιν νομοθετήματα δὲν εἶναι μόνον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὅλων τῶν μεταπολεμικῶν, πρέπει δὲ νὰ ὁμολογήσητε ὅτι ὁ ὑπολειπόμενος χρόνος τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν ψήφισιν ἑνὸς ἑκάστου χωριστά.

§82Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω οὐδεμίαν διακοπήν, κύριε Πρόεδρε, ἄλλωστε καὶ ὁ κανονισμὸς τῆς Βουλῆς δὲν ἐπιτρέπει διακοπὰς ἄνευ τῆς συγκαταθέσεως τοῦ ρήτορος. Ὅταν, ἄλλωστε, συνεχῶς διακόπτεται ὁ ρήτωρ, δὲν εἶναι κοινοβουλευτικὴ συζήτησις. Ὑπάρχει, κύριοι, ὀλιγωρία τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δὲν ἠθέλησε πραγματικῶς νὰ ποδηγετήσῃ καὶ νὰ δώσῃ τὸ συναίσθημα ὅτι νομοθετεῖ κατὰ τὸ Σύνταγμα, ἀλλὰ δι’ ἀναγκαστικῶν νόμων, τινὲς τῶν ὁποίων, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, εἶναι πονηροί. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶναι ἀκόμη χειρότερον διὰ τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι ὅτι τὸ ψήφισμα τοῦτο ἔρχεται ἐνώπιον ἡμῶν μετὰ μίαν ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου τῆς Χώρας μας. Καὶ ἐρωτᾶται, ὅλοι αὐτοὶ οἱ νόμοι ποὺ χρήζουν ἐπικυρώσεως, εἶναι κατεπειγούσης φύσεως; Ὑπάρχει ὁ νόμος 802... (Ἀναγινώσκει). Θὰ ἦτο τόσον ἀναγκαῖον νὰ βγάλῃ τὸν νόμον αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις; Ἦτο τόσον κατεπειγούσης φύσεως; Ἦτο ἀναγκαία ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου εἰς τὰ Δωδεκάνησα, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ περιμένῃ νὰ ἐπαναλάβῃ τὰς ἐργασίας της ἡ Βουλή, διὰ νὰ φέρῃ τὸ νομοθέτημα; Ἀλλὰ ξεχνῶ ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ ἀγαπητοῦ συνθήματος μελῶν τινῶν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι προκειμένων ἐκλογῶν τὰ κόμματα πρέπει νὰ παραμένουν εἰς τὰς θέσεις των. Ὑπάρχει ὁ νόμος 803... (Ἀναγινώσκει). Δηλαδὴ ἀπὸ τῆς 19)11)47 δὲν εἶχε κατορθώσει ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ μίαν στιγμὴν ἕνα νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, καὶ ἔπρεπεν ἐπειγόντως τὰς παραμονὰς τῆς λειτουργίας τῆς Βουλῆς, δηλ. τὴν 29)9)48 νὰ ἔλθῃ νὰ τὸ κυρώσῃ διὰ Ν. Δ. Ὑπάρχει ἄλλο νομοθέτημα περί... (Ἀναγινώσκει). Ἀπὸ τοῦ 1944 δὲν εἶχε κατορθωθῆ νὰ κατατεθῇ. Ἔπρεπε, τὰς παραμονὰς τῆς λειτουργίας τῆς Βουλῆς νὰ ἐκδοθῇ ὑπὸ τύπον Α. Ν. Ὑπάρχει σωρεία τοιούτων νόμων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ ἐπεῖγον. Ὑπάρχει καὶ ὁ νόμος περί... (Ἀναγινώσκει), ὁ ὁποῖος ἔλαβε χώραν τὸν Ἰούλιον τοῦ 1947 καὶ ἔπρεπε νὰ δημοσιευθῇ εἰς τὰς 29)4)1949 κατεπειγόντως. Κύριοι, τὰς παραμονὰς τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς παρατηρεῖται μία σωρεία Ν. Δ. καὶ Α. Ν., οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀδικαιολόγητοι. Τὰς παραμονὰς τῆς λειτουργίας τῆς Βουλῆς τῆς 29–30 Σεπτεμβρίου ἐξεδόθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως 47 νόμοι. Τὰς παραμονὰς δὲ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς τῆς 2ας Μαΐου 36, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ μερικοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι τοιοῦτοι ὥστε ἂν εἶχεν ὑπομονὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, δὲν θὰ ὑπῆρχε λόγος νὰ μὲ διακόψῃ. Ὑπάρχει ὁ νόμος 856, ψηφισθεὶς τὰς παραμονὰς τῆς λειτουργίας τῆς Βουλῆς, δυνάμει τοῦ ὁποίου παρατείνεται τὸ ὅριον ἡλικίας τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ταχυδρομείου. Ἦτο τόσον ἐπεῖγον; Δὲν ἠδύνατο νὰ ἀναμείνῃ τὴν Βουλήν; Ἀλλὰ μερικοὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν ΤΤΤ ἐπρόκειτο νὰ ἀπολυθοῦν καὶ ἔσπευσε νὰ τοὺς προστατεύσῃ.

§83Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἔρχονται αἱ ἀποστολαὶ δεμάτων ἔξωθεν καὶ τὸ προσωπικὸν εἶναι ἔκτακτον, ἂν φύγουν καὶ αὐτοὶ θὰ ἐπέλθῃ χάος. Αἱ συγκοινωνίαι εἶναι δυσχερέσταται καὶ ὁ στρατὸς μάχεται. Ἀπαιτεῖται καλὴ διεκπεραίωσις ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων. Νομίζω ὅτι ἔχει κάποιαν κοινωνικὴν σημασίαν ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν οἰκείων ἐκείνων ποὺ ἀποστέλλουν τὰ δέματα.

§84Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ἠδύνατο νὰ περιμένῃ 4 ἡμέρας; Ὑπάρχει ὁ νόμος 856 καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὲ προσέξῃ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως εἰσήχθη νομοσχέδιον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον ἀπερρίφθη. Τὴν παραμονὴν τῆς λειτουργίας τῆς Βουλῆς ἐξεδόθη ὡς Α. Ν. Πρόκειται περὶ τοῦ 888 τοῦ ὁποίου τὸ ἄρθρον 12 ἀναφέρει...... (Ἀναγινώσκει). Διορίζεται, δηλαδή, 3ος Γενικὸς Διευθυντὴς εἰς τὸ Λογιστήριον. Ποῦ πᾶμε; Ἀμφιβάλλω ἂν θὰ ἐτόλμα κἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ φέρῃ τοιοῦτον νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Ὑπάρχει ὁ Α. Ν. 936 ὁ ὁποῖος ἐξεδόθη τὰς παραμονὰς τῆς συγκλήσεως τῆς Βουλῆς, καὶ ὁ ὁποῖος ἀνατρέπει τὴν Συντακτικὴν Πρᾶξιν 59. Διατί; Διότι ἂν τυχὸν γίνουν μέχρι τέλους Ἰουλίου προβιβασμοὶ θεωροῦνται ὡς γενόμενοι ἀπὸ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς. Ὑπάρχει ὁ νόμος 940 «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ἐθνικοῦ τυπογραφείου κειμένων διατάξεων», τοῦ ὁποίου τὸ 1 ἄρθρον λέγει...... (Ἀναγινώσκει). Καθ’ ἣν στιγμὴν ὑμεῖς, κ. Ὑπουργέ, ζητεῖτε νὰ συμπληρώσητε ἐλαχίστας θέσεις φυλάκων διὰ νὰ μὴ ἀποδράσουν οἱ κρατούμενοι, καὶ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον δὲν σᾶς δίδει καθόλου πίστωσιν, ἐνῷ διὰ τὸν ἑαυτόν του τὰς δίδει. Εἶναι ὁ νόμος 941 «περί...... (Ἀναγινώσκει). Πιθανὸν νὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ τοῦτο, ἀλλὰ εἰς περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχετε ἐδῶ ἕνα σύμβουλον, ὁ ὁποῖος σᾶς προτείνει τὴν κατάργησιν τῶν διαφόρων αὐτῶν διατάξεων καὶ γίνεται ὁλόκληρος σάλος, ἂν θὰ καταργηθοῦν ἢ ὄχι τὰ διάφορα Ταμεῖα ἐργατῶν, ἡ Κυβέρνησις δι’ Α. Ν. ἱδρύει νέον Ταμεῖον. Λέγει δὲ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ἄρθρου 9 (Ἀναγινώσκει). Καὶ ἐρωτῶ: Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄριστος ὁ ἄνθρωπος, ἀλλὰ διατί εἰς τοὺς νόμους αὐτοὺς μπαίνουν φωτογραφίαι; Εἶναι ἢ δὲν εἶναι ὀλίγον τι κομματικόν; Ὑπάρχει ὁ νόμος 966 περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Λυκουρέζος, περὶ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἀνασυγκροτήσεως καὶ σᾶς εἶπε μερικὰ ἐπ’ αὐτοῦ. Εἰς τὸ ἄρθρον 14, κατὰ τὸ ἴδιον ρητόν, «ὁ παπᾶς πρῶτος τὰ γένεια του εὐλογεῖ», τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, εἰς νόμον ἀνεξάρτητον τελείως μὲ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον λέγει: (Ἀναγινώσκει). Καὶ ἐρωτῶ: Κύριοι, εἶχον δίκαιον λέγων ὅτι μερικοὶ ἐκ τῶν νόμων αὐτῶν, δὲν θὰ ἤγοντο ποτὲ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν, διότι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς θὰ ἐντρέπετο νὰ τοὺς φέρῃ;

§85Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν ὑπάρχουν ἀνάγκαι ὡρισμένων ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐκ τῶν περιστάσεων, ὅπως κάθε ἄνθρωπος ἀντιλαμβάνεται, ἔχουν ὑπερογκωθῆ καὶ ἐπιβάλλουν ὡρισμένην ἐπέκτασιν λέγω, ὀργανικῶν θέσεων, δὲν νομίζω ὅτι θὰ ὀρρωδήσῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ἐπιψήφισιν σχετικῶν διατάξεων.

§86Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὸν εἴδατε ποτὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν Βουλήν; Ὑπάρχει καὶ ὁ ὑπ’ ἀριθ. 961 νόμος περὶ συστάσεως Νομῶν καὶ Ἐπαρχιῶν, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἱδρύεται νέος Νομός, τὰς παραμονὰς τῆς λειτουργίας τοῦ Σώματος, μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν δύο Ὑπουργοὶ αὐτῆς τῆς περιφερείας. Δικαίως καὶ ἡμεῖς διαμαρτυρόμεθα διὰ τὴν κομματικὴν αὐτὴν κραιπάλην ἡ ὁποία, ἐὰν θὰ ἐκαλύπτετο ὑπὸ τῆς Βουλῆς, δὲν θὰ ἐλέγομεν τίποτε, ἀλλ’ ἀκριβῶς ἐπειδὴ οὐδέποτε θὰ ἐκαλύπτετο ὑπ’ αὐτῆς, δι’ αὐτὸ ἐξεδόθη εἰς τὰς 29 Ἀπριλίου 1949 καὶ ἐκυκλοφόρησε μετὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ὑπάρχει καὶ ἄλλος νόμος, ὁ 822, περὶ ἱδρύσεως ἀποθήκης Κεντρικῶν Ἐφοδίων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἀπερρίφθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ τὴν παραμονὴν τῆς λειτουργίας τῆς Βουλῆς ἐξεδόθη ὡς ἀναγκαστικὸς νόμος. Καὶ ὁ νόμος 939, ὁ ὁποῖος προσεπάθησε νὰ ρυθμίσῃ ὡρισμένα ζητήματα ἐπιτάξεων. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἔχει καὶ μίαν ἁμαρτωλὴν ἐντελῶς διάταξιν, τῆς ὁποίας εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν δὲν ἔλαβε γνῶσιν καὶ τῆς ὁποίας ὑμεῖς, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, θὰ ἔπρεπε νὰ λάβητε γνῶσιν. Ὁ νόμος λέγει τὸ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). Θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ βάλωμεν μίαν φωτογραφίαν εἰς τὸ νομοθέτημα. Εἷς ἀτυχὴς ἀνάπηρος, παλαιὸς πολεμιστής, τοῦ ὁποίου ἐπῆραν τὸ σπίτι διὰ νὰ κατοικήσῃ ὁ κατὰ τὸ ½ ἰδιοκτήτης, ὁ ὁποῖος εἶναι δικαστικὸς καὶ ἐπῆγεν εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Δικαιοσύνην, καὶ ἐτοποθετήθη ἐν Ἀθήναις.

§87Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν τοιοῦτον τι συνέβη ψέγει τὸν δικαστικὸν διότι οὕτω πως ἐπολιτεύθη. Γνωρίζω, κύριοι, πολὺ καλά, ὅτι ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν εἰσηγήθη τὸ πρᾶγμα μὲ πᾶσαν ἀντικειμενικότητα, ἔχων ὑπ’ ὄψιν του ὅτι ἡ μόνη πόλις ἡ ὁποία ἐξαιρεῖται τῶν ἐπιτάξεων, ἦσαν αἱ Ἀθῆναι, καὶ διὰ λόγους κοινωνικῆς τάξεως καὶ ἰσότητος ἔναντι τῶν μαχομένων, ἐθεώρησε πρέπουσαν καὶ τὴν ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων εἰς τὰς Ἀθήνας. Δὲν νομίζω ὅτι ἔχει κάτι τὸ ἁμαρτωλὸν ἓν τοιοῦτον μέτρον. Ἐὰν ἔχῃ ἀτελείας, κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν τὸ Σῶμα νὰ τὰς διορθώσῃ.

§88Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Παρὰ τὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν ἔχω πρὸς ὑμᾶς, κύριε Ὑπουργέ, σᾶς λέγω ὅτι αἱ καταγγελίαι εἶναι σαφεῖς.

§89Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Πρόκειται περὶ σκανδάλου προσωπικοῦ, ὑπάρχει καταγγελία τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Συνδέσμων Ἀξιωματικῶν Ἀναπήρων Πολέμου.

§90Ε. ΓΟΝΗΣ. Εἶναι δικογραφία, ἀτομικὸς φάκελλος.

§91Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Φοβοῦμαι ὅτι καὶ ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργὸς θὰ ἔπεσε θῦμα.

§92Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Γνωρίζω ποῖαι ἦσαν αἱ προθέσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, τοῦ ὁποίου τὴν ἁγνότητα δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει κανείς, ὁ ὁποῖος νὰ τὴν ἀμφισβητῇ.

§93Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἔδωσεν ἐξηγήσεις ἐπὶ τοῦ θέματος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Καὶ κατεχειροκροτήθη ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὅταν ἐγένετο ὑπαινιγμὸς ὑπὸ τοῦ κ. Ἀλιβιζάτου, διότι ἔπαυσε νὰ ἐξαιρῆται τῆς ἐπιτάξεως ἡ Πρωτεύουσα.

§94Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἄλλο νὰ ἐξαιρῆται τῆς ἐπιτάξεως ἡ Πρωτεύουσα καὶ ἄλλο νὰ ὑπάρχουν φωτογραφίαι.

§95Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Ἐπειδὴ μὲ ἀνεφέρατε ὀνομαστικῶς, ὀφείλω νὰ δηλώσω τὰ ἑξῆς: Εἶχον παρατηρήσει τότε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι ἐξέδωσεν αὐτὸν τὸν νόμον τὰς παραμονὰς τῆς συγκλήσεως τῆς Βουλῆς, χωρὶς νὰ ἀναφερθῇ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἠγνόουν ὡς ἐπίσης καὶ ἡ Βουλή. Ἡ καταγγελία προέρχεται ἀπὸ τὸν Πανελλήνιον Σύνδεσμον Ἀναπήρων Ἀξιωματικῶν Πολέμου καὶ λέγει ὅτι χάριν ἑνὸς ἐπιστρατευθέντος στρατιωτικοῦ, ὅστις ἦλθεν ἐκ Τριπόλεως εἰς τὰς Ἀθήνας, περιελήφθη ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος; Καὶ δι’ αὐτῆς, ἔχων αὐτὸς 6μελῆ οἰκογένειαν καὶ τέκνον ἐν πολέμῳ μὲ ἓξ τραύματα εἰς τὸ στῆθος ἐξηναγκάσθη νὰ περιορισθῇ εἰς δύο δωμάτια καὶ νὰ παραχωρήσῃ τὰ ἄλλα δύο εἰς τὸν ἄλλον, ὁ ὁποῖος φέρεται συγγενὴς ἰσχυροῦ ἐν τῇ Κυβερνήσει προσώπου κατονομαζομένου.

§96Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἀπαντῶ μὲ πᾶσαν καλὴν πίστιν εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ γνωρίζω ὅτι ὁ κ. Κανελλόπουλος ἐνήργησε μὲ πᾶσαν ἀντικειμενικότητα.

§97Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ λέγω ποῦ κατέληξε τὸ πρᾶγμα. Νὰ σαφηνισθῇ εἰς τὰ πρακτικά, παρακαλῶ, ὅτι δὲν ἀποδίδω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν πρόθεσιν τοιαύτην.

§98Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ναυτ.). Ἡ ἐπίταξις αὕτη ἐγένετο, κύριοι, δι’ οἰκογενείας ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι μετατίθενται εἰς Ἀθήνας. Ἐπειδὴ ἤρχετο ἡ θερινὴ περίοδος αἱ δὲ ἐπιτάξεις ἐπετρέποντο εἰς τὰ περίχωρα Κηφισιά, Χαλάνδρι, Μαροῦσι καὶ πολλοὶ ἰδιοκτῆται ἤθελον νὰ ἀποκομίσουν ὀφέλη ἀπὸ τὴν ἐνοικίασιν τῶν οἰκιῶν των εἰς τὰ περίχωρα, ἐγένετο δεκτὸν καὶ ἐπετράπη ἡ ἐπίταξις καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας.

§99Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὑπάρχουν ἐπίσης νομοθετήματα ὑψίστης σπουδαιότητος τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχωνται ἐδῶ πρὸς ἐπικύρωσιν, χωρὶς νὰ τὰ συζητοῦμεν καὶ νὰ τὰ γνωρίζωμεν. Εἶναι ὁ ὑπ’ ἀριθ. 872 ἀναγκαστικὸς νόμος, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις παρέδωσε τὸ ΙΚΑ εἰς τοὺς ἀλλοδαποὺς καὶ βλέπομεν τὸ ἑξῆς φαινόμενον εἰς τὸ ΙΚΑ, νὰ δημοσιεύωνται εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως ἀποφάσεις φέρουσαι ὑπογραφὴν ἀλλοδαποῦ, χωρὶς νὰ ἔχῃ γνῶσιν κανεὶς Ἕλλην. Τοιαύτης φύσεως νομοθετήματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἐπικυρώνωμεν, χωρὶς κἂν νὰ τὰ ἀναγινώσκωμεν καὶ νὰ τὰ συζητοῦμεν. Ὑπάρχει ὁ ὑπ’ ἀριθ. 959 ἀναγκ. νόμος, δυνάμει τοῦ ὁποίου εἰσάγεται, τὸ πρῶτον, ἐν Ἑλλάδι ἡ γυναικεία ψῆφος. Καὶ ἐρωτῶ: Πρόκειται νὰ γίνουν ἐκλογαί; Δὲν μποροῦσε νὰ περιμένῃ νὰ ἀκούσῃ τὴν γνώμην τοῦ Σώματος; Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, τοιαύτης φύσεως νομοσχέδιον, νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον πολλοὶ ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὰ ἔθιμα τὰ ἑλληνικά, νὰ ἐκδίδεται χωρὶς κἂν νὰ τὸ ψηφίσῃ κανείς. Ἀλλὰ ἡ ὀλιγωρία τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ δυσκολία εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθη, ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τῶν τροπολογιῶν τὰς ὁποίας ἔσπευσε νὰ ὑποβάλῃ καὶ ἐκ τοῦ τρόπου τῆς ὑποβολῆς, διότι δὲν ἔρχεται ὡς Κυβέρνησις, ἐνῷ κατέθεσεν ὡς σύνολον Κυβερνήσεως, ἐνῷ κατέθεσεν ἓν σχέδιον, δὲν ἔρχεται ὡς Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ ὅτι ἔκαμα λάθος, ἀλλ’ ἔρχονται τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως νὰ ὑποβάλουν τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἀνατρέπουν τὸ κυβερνητικὸν σχέδιον. Δὲν νομίζω ὅτι αὐτὴ ἡ μέθοδος ἦτο ἡ καλυτέρα ἀπέναντι τῆς Βουλῆς. Διὰ τῶν δύο τροπολογιῶν αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν ὑπὸ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ πρώτη, οὔτε ὀλίγον οὔτε πολύ, καταργεῖ τὸ Σύνταγμα, διότι προβλέπει ἐπιτροπὴν ἐξουσιοδοτήσεως ὑπαρχούσης Βουλῆς, δηλ. καθιεροῖ τὴν μικρὰν Βουλήν, πρᾶγμα ποὺ εἶναι τελείως ἀντισυνταγματικὸν καί, συνεπῶς, δὲν δυνάμεθα κἂν νὰ τὸ ψηφίσωμεν. Ἡ δευτέρα τροπολογία.....

§100Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν πρόκειται περὶ ἀντισυνταγματικοῦ ψηφίσματος.

§101Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Μὴ σᾶς φαίνεται περίεργον, διότι ἡμεῖς δὲν εἴμεθα Συνταγματικὴ Βουλή.

§102Ι. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὰ μέχρι τοῦδε συνταγματικὰ δεδομένα. Αὐτὸ θὰ ἦτο ἡ κυριολεξία.

§103Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἡμεῖς ἐδῶ εἴμεθα Ἀναθεωρητικὴ Βουλή, δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἀλλάξωμεν τὸ πολίτευμα. Τὸ πολίτευμά μας τὸ κρατοῦν εἶναι Συνταγματικὴ Βασιλεία, εἶναι τὸ Σύνταγμα τοῦ 1911, τὸ ὁποῖον ἰσχύει, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει τροποποιηθῆ. Τὸ πολίτευμά μας προβλέπει ὅτι οἱ νόμοι ψηφίζονται ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ οὐδαμοῦ προβλέπεται ὅτι ψηφίζονται ὑπὸ μικρᾶς καὶ μεγάλης Βουλῆς.

§104Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Ἐπειδὴ θέτετε κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὸ ζήτημα...

§105Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν δέχομαι διακοπάς. Ὁ τρόπος αὐτὸς τῶν συνεχῶν διακοπῶν εἶναι ἀντικοινοβουλευτικός.

§106Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Ὅταν μοῦ λέγετε ὅτι ἀλλάζει τὸ πολίτευμά μας, διότι ζητεῖται ὁμαδικὴ ἐπικύρωσις τῶν νόμων, δὲν ἔχετε δίκαιον. Ἡ Βουλὴ εἶπεν...

§107Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ποῦ ἠκούσθη αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ὑπαρχούσης τῆς Βουλῆς;

§108Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Μάλιστα. Εἰς τὸ σχέδιον τοῦ Συντάγματος.

§109Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ἐψηφίσθη τὸ σχέδιον τοῦ Συντάγματος.

§110Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Ἐὰν ἐψηφίζετο.

§111Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ἐψηφίσθη ὅμως.

§112Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Θὰ ἀπεδέχετο ὅτι ἡ Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα αὐτό.

§113Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἔλθῃ κάποιος ἄλλος καὶ θὰ τοὺς σβήσῃ ὅλους αὐτοὺς τοὺς νόμους.

§114Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Σᾶς εἶπα ὅτι δὲν δέχομαι διακοπάς. Ἡ δευτέρα τροπολογία λέγει ὅτι θὰ ἐπικυρωθοῦν προσωρινῶς καὶ θὰ ἰσχύουν μέχρι τῆς ἐπικυρώσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Καὶ ἐρωτᾶται: Θὰ ἐπικυρωθοῦν ἀπὸ τὴν Βουλήν; Ἄν ποτὲ δὲν εἰσαχθοῦν πρὸς συζήτησιν, τί θὰ γίνῃ; Τί θὰ εἴπῃ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας; Θὰ πρέπει νὰ εἴπῃ ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν τοὺς εἰσάγετε πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν, οἱ νόμοι αὐτοὶ χάνουν κάθε κῦρος. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι καὶ ἡ δευτέρα τροπολογία δὲν εἶναι ὀρθή. Ἐπίσης ὑπεβλήθη μία τροπολογία ἐκ μέρους ὀπαδῶν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Νομίζω ὅτι καὶ ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν εἶναι ὀρθή, διότι μεταφέρει τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν ἀπὸ τὸ Σῶμα εἰς τὰς κοινοβουλευτικὰς ἐπιτροπάς. Δὲν εἶναι, νομίζω, ὀρθὴ διότι καταργεῖ τὸ Νομοθετικὸν Σῶμα. Εἶναι ἡ ἰδία παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔκαμα ὡς πρὸς τὴν πρώτην τροπολογίαν τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπάρχει, ὅμως, καὶ μία τετάρτη, πρωτοφανής, καὶ τώρα θὰ ὁμιλήσω δι’ ἕν φίλτατόν μου πρόσωπον καὶ λυποῦμαι ποὺ δὲν εἶναι παρόν. Πρόκειται περὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Δεικνύει τὸ ἀσυντόνιστον τῶν κυβερνητικῶν ἐνεργειῶν, διότι ἐνῷ κατετέθη σχέδιον ψηφίσματος ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως — νομίζω δὲν τὸ ὑπογράφει ὁ ἴδιος — κατατίθεται τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος τοῦ κυβερνητικοῦ, δυνάμει τῆς ὁποίας μᾶς λέγει ὅτι ὡρισμέναι συμφωνίαι, αἱ ὁποῖαι ἠδύναντο νὰ ἔχουν ἐπικυρωθῆ καὶ δι’ ἀναγκαστικοῦ νόμου, διότι ἀφοροῦν τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας, ἐπικυροῦνται. Δηλ. ἔχομεν ὀλίγην τινὰ ἀσυνεννοησίαν. Καὶ ἐρωτῶ: ποῦ θὰ πάῃ ἡ κατάστασις αὐτή; Βεβαίως, ἀφοῦ εἴπαμε τὰ κατά, πρέπει νὰ εἴπωμεν καὶ τὰ ὑπέρ. Δικαίως ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις τῆς Χώρας καὶ λέγει: πταίω, ἀλλὰ τί θὰ γίνῃ παρὰ κάτω; Διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἔχουν δημιουργηθῆ καὶ ὡρισμένα συμφέροντα. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ξέρετε ὅτι εἶμαι πάντοτε ἀντικειμενικὸς εἰς τὰς ὁμιλίας μου καὶ νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι καὶ ἡ Βουλή, ἡ ὁποία εἶναι Νομοθετικὸν Σῶμα καὶ ἡ ὁποία δὲν ἀποτελεῖται μόνον ἀπὸ κόμματα ἀλλ’ ἀποτελεῖται καὶ ἀπὸ ἀνθρώπους, ὀφείλει κάπως νὰ βοηθήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ἔστω καὶ ἂν πιστεύῃ ὅτι εἶναι ἡ μόνη ὑπαίτια διὰ τὸ σημερινὸν κατάντημα. Θὰ εἶχον νὰ προτείνω μίαν τροπολογίαν. Οὔτε σοφὸς εἶμαι, οὔτε ἐπιμένω, ἀλλὰ ἂν νομίζετε ὅτι δὲν εἶναι καλή, ἀπορρίψατέ την. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν μίαν ἐπικύρωσιν δι’ ἓν χρονικὸν διάστημα, δηλ. νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐπικυρώνομεν τὸ ψήφισμα δι’ ἓν τετράμηνον, ἓν ἑξάμηνον, μετὰ τὸ πέρας τοῦ ὁποίου, ἂν δὲν ἔχουν ψηφισθῆ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, αὐτομάτως καταργοῦνται.

§115Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Νομίζω ὅτι τὸ λέγει ἡ τροπολογία.

§116Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν λέγει τοιοῦτόν τι. Νὰ καταρτισθοῦν μικραὶ ἐπιτροπαί, 10–12 ἐπιτροπαί, κατὰ Ὑπουργεῖα. Ὅσον δὲ ὀλιγώτεραι εἶναι, τόσον περισσοτέραν ἐργασίαν θὰ κάμουν. Αὐτὴν τὴν γνώμην ἔχω. Αὐταὶ αἱ ἐπιτροπαί, νὰ ἐπεξεργασθοῦν τὰ νομοθετήματα κατὰ Ὑπουργεῖα καὶ ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας.

§117Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐννοεῖτε ἐπιτροπὰς κατὰ Ὑπουργεῖα;

§118Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Μάλιστα. Νὰ ἐπεξεργασθοῦν τὰ νομοθετήματα ἑνὸς ἑκάστου Ὑπουργείου, νὰ ὑποβάλουν ἐκθέσεις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἡ συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ νὰ γίνῃ ἐπὶ τῶν ἐκθέσεων τῶν ἐπιτροπῶν καὶ ὄχι ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου νομοθετήματος. Εἰς τὴν συζήτησιν, διὰ νὰ μὴ μακρυγοροῦμεν, νὰ λαμβάνουν μόνον μέρος δεόντως ἐξουσιοδοτημένοι βουλευταί, εἷς ἢ δύο, τὸ πολύ, κατὰ κόμμα καὶ εἷς ἢ δύο ἀνεξάρτητοι, ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς ὁριζόμενοι.

§119Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τὸ θεωρεῖτε αὐτὸ συνταγματικὸν νὰ μὴ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς βουλευτὰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν νὰ λάβουν τὸν λόγον, νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν;

§120Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ὁμιλεῖ τὸ Σύνταγμα περὶ αὐτοῦ, ὁμιλεῖ ὁ Κανονισμός. Νὰ ἐξεύρωμεν τρόπον νὰ μὴ μακρηγοροῦμεν. Ἐὰν λοιπὸν κατορθώσωμεν νὰ ἐξεύρωμεν ἕνα τρόπον νὰ βοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν δύσκολον στιγμήν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται, χωρὶς νὰ προσβληθοῦν καὶ ὡρισμένα δικαιώματα καὶ χωρὶς ἡ Βουλὴ νὰ ἀπεμπολήσῃ τὰ δικαιώματά της καὶ πρὸ παντὸς χωρὶς νὰ ἐπικυρώσωμεν ὡρισμένους πονηροὺς νόμους, τότε βεβαίως θὰ εἶμαι σύμφωνος. Ἀλλὰ τὸ ψήφισμα, ὅπως ἔχει σήμερον καὶ μὲ τὰς τροπολογίας, ὅπως ὑπεβλήθησαν, κατὰ τὴν γνώμην μου ἡ Βουλὴ εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸ ψηφίσῃ. Ἤδη ἀρκετὰ ἔχει ἐξευτελισθῆ τὸ Σῶμα καὶ νομίζω ὅτι μόνον του πρέπει νὰ εὕρῃ κάποιον τρόπον, ἐὰν θέλῃ νὰ ζήσῃ. Ὁ τρόπος αὐτὸς εἶναι ὁ σεβασμός, πρὸ παντός, πρὸς τὸ πολίτευμα, σεβασμὸς πρὸς τοὺς κανόνας, οἱ ὁποῖοι διέπουν τὴν Χώραν μας. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρώτιστον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κάμῃ. Διότι, ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν νὰ μὴ ἔχωμεν αὐτὸν τὸν σεβασμόν, τότε κοινοβουλευτικὴ ζωὴ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ. Καὶ τὸ Κοινοβούλιον πρέπει νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι, ψηφίζον τοιαῦτα ψηφίσματα καὶ τοιούτους νόμους, καταπίπτει ὁριστικῶς εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δὲν καταπίπτει μόνον ὡς Κοινοβούλιον, ἀλλὰ καταπίπτει καὶ ὡς θεσμός. Βεβαίως θὰ ἠδύνατό τις νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν πταίει τὸ Σῶμα, δὲν πταίουν τὰ μέλη τοῦ Κοινοβουλίου, ἀλλὰ πταίει ἡ ἔλλειψις τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ καὶ νὰ ζήσῃ οὐδὲν κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα. (Χειροκροτήματα).

§121Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκ.) Ὁ κ. Στρᾶτος ὁμιλῶν ὑπεστήριξεν ἀκατανόητα πράγματα. Ἡ Κυβέρνησις ἀξιοῦσα τὴν ψήφισιν ὁμαδικῶς τῶν νόμων δὲν ἐκτρέπεται τοῦ Συντάγματος. Δὲν ὑπάρχει ἀντισυνταγματικότης, ὅταν ζητῇ, δι’ Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, νὰ ἐπικυρωθοῦν οἱ νόμοι αὐτοί.

§122Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Εἶναι συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον τὸ νὰ ἀφαιρῆται τὸ δικαίωμα τῆς Βουλῆς ἀπὸ τοῦ νὰ συζητῇ ἐπὶ τῆς οὐσίας. Αὐτὸ ἀκριβῶς κάμνετε καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι ἀντισυνταγματικόν.

§123Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Δὲν ἀφαιροῦμεν τὸ δικαίωμα ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας, ὡς εἴπατε. Ἀλλὰ διὰ νὰ δώσωμεν γοργότερον ρυθμὸν εἰς τὴν κύρωσιν τῶν νόμων αὐτῶν, εἴπομεν νὰ γίνῃ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, ὡς ἄλλωστε ἐγένετο κατ’ ἐπανάληψιν.

§124Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Πρέπει νὰ δώσωμεν γοργότερον τόνον εἰς τὸ ἔργον μας.

§125Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ ἀκριβῶς ἔχω νὰ εἴπω ὅτι πράγματι χρειάζεται γοργότερος ρυθμός, ἀλλὰ τοῦτον πρέπει νὰ τὸν δώσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δυστυχῶς ἀπουσιάζει. Τὰς συζητήσεις παρακολουθοῦν μόνον δύο ἐκ τῶν Ὑπουργῶν. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὁ Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ὑπάρχουν 280 περίπου νομοθετήματα κρινόμενα ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἐὰν παρίσταντο ὅλοι οἱ Ὑπουργοὶ καὶ εἰς ἕνα ἕκαστον ἐκ τῶν νομοθετημάτων τὰ ὁποῖα ἐπικρίνονται ἐλάμβανε τὸν λόγον ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς καὶ ἔδιδεν ἐξηγήσεις, τὸ ζήτημα θὰ ἐτακτοποιεῖτο, ὅπως ἐγένετο ἐπὶ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς καὶ ὅταν ἐπεκρίθη παρὰ συναδέλφων, διότι ἱδρύετο θέσις προϊσταμένης ἀδελφῆς εἰς τὸ Σανατόριον «Σωτηρία» καὶ μὴ θεωρηθὲν παρ’ αὐτῶν ὡς ἐπειγούσης φύσεως ὁ παριστάμενος Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, ἔλαβε τὸν λόγον, ἔδωσεν ἐξηγήσεις, μᾶς εἶπεν ὅτι ἐπρόκειτο περὶ εἰδικῆς ἀδελφῆς ἀπεσταλμένης τοῦ Ἑλβετικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ παραμείνῃ ἐδῶ, μᾶς ἔπεισε διὰ τῆς ἀπαντήσεώς του καὶ τὸ ζήτημα ἐτακτοποιήθη. Ἡ Κυβέρνησις, συνεπῶς, φέρει τὸ βάρος τῆς εὐθύνης. Ἐὰν ἄλλωστε παρίσταντο ὅλοι οἱ Ὑπουργοί, οἵτινες εἶναι εὐτυχῶς 25 καὶ πλέον, θὰ ἠναγκάζοντο νὰ παραμένουν ἐν τῇ αἰθούσῃ καὶ βουλευταὶ καὶ δὲν θὰ παρετηρεῖτο τὸ φαινόμενον ἕκαστος μετὰ τὴν ὁμιλίαν του νὰ ἀποχωρῇ τῆς αἰθούσης καὶ νὰ μὴ παραμένῃ νὰ παρακολουθήσῃ τὴν συζήτησιν, καὶ οὕτω θὰ ἐδίδετο ὁ τόνος καὶ ὁ ρυθμὸς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος.

§126ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30 μ. μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως: νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.20′ μ.μ.)