1949.06.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 55η

Δευτέρα 6 Ἰουνίου 1949

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Γαλελιανὸς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ἐλήφθη ἀπόφασις, ὅπως κατὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν συζητηθῇ τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, ἐὰν ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξαγγείλῃ τὰς ἀποφάσεις της.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὰ πρακτικὰ εἶναι ἀναγεγραμμένη δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι δὲν ἔχει ἀντίρρησιν νὰ συζητηθῇ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν τὸ ζήτημα τοῦ σίτου, ἐὰν εἰς τοῦτο συναινῇ καὶ ἡ Βουλή. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ἐμμανουηλίδης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς ἀναφορὰς κλπ. πρὸς τὴν Βουλήν.

§5Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Κλωστοϋφαντουργῶν Σύρου, ζητοῦντος τὴν ἄμεσον ἀναπροσαρμογὴν τῶν ἀποδοχῶν πρὸς τὸν τιμάριθμον καὶ διαμαρτυρομένου διὰ τὴν συνέχισιν μιᾶς ἀντεργατικῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν ἐργατῶν. Οἱ βουλευταὶ Θεσ)κης κ.κ. Κ. Μπέλλας καὶ Ν. Κώττας καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν λαχανοκαλλιεργητῶν Θεσσαλονίκης–Περιχώρων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑποχρέωσιν καταβολῆς ἐκφορτωτικῶν καὶ ζητούντων τὴν ἀπαλλαγήν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Μπερνίτσας καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀμυνταίου, παρακαλοῦντος ὅπως ὁ Νομὸς Φλωρίνης θεωρηθῇ νεκρὰ ζώνη δι’ ἓν ἔτος, λόγῳ ἀντιξόων περιστάσεων, ἐμποροεπαγγελματιῶν ἀπαλλασσομένων ὑποχρεώσεων νόμων 578 καὶ 810. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς διοικήσεως τῆς Λέσχης τῶν Σιδηροδρομικῶν Ἀθηνῶν παραπονουμένης διὰ τὴν παράνομον ὑπὸ δύο Ἀξ)κῶν κατοχὴν οἰκήματος αὐτῆς κειμένου ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Φιλελλήνων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς καταθέτει ἀναφορὰν Ἀξ)κῶν, θιγομένων ὑπὸ τοῦ ΝΑʹ ψηφίσματος τῆς 26–3–48 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Συλλόγου Αἰγίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παντελῆ ἔλλειψιν ἐλαίου καὶ ζητοῦντος ἄμεσον ἀποστολὴν σπορελαίου πρὸς διανομὴν εἰς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Α. Μουστρούφης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Βόλου ζητοῦντος ὅπως ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἑρμηνεύσῃ τὸν νόμον 889)1949 περὶ ἐφ’ ἅπαξ φορολογίας τῶν εὐπόρων, συμφώνως μὲ τὴν κατὰ πάντα δικαίαν καὶ λογικὴν ἄποψίν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Θ. Διακουμόπουλος καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ Συλλόγου Θράκης, διαμαρτυρομένου διὰ σύνταξιν ἐν Ἀθήναις ἐργολαβικῶν συμβολαίων ἀφορώντων ἐκτέλεσιν ἔργων ἐν Β. Ἑλλάδι. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Μ. Βολουδάκης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως ἀνταρτοπλήκτων καὶ παθόντων Ἀθηνῶν, ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν τροφίμων, ἱματισμοῦ, στέγασιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Κλωστοϋφαντουργῶν Σύρου ζητοῦντος αὔξησιν τοῦ ἡμερομισθίου των κατὰ 15%. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς καὶ Νήσων κ.κ. Ν. Μπούμπουλης καὶ Δ. Πετροπουλάκος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἀποστράτων ἀξιωματικῶν Β. Ναυτικοῦ, ζητοῦντος τὴν χορήγησιν τῶν αὐτῶν εὐεργετημάτων ἃ ἐδόθησαν καὶ εἰς τοὺς ἐκ τοῦ στρατεύματος ἀποστράτους. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Παπαδημητρίου καταθέτει τηλ)μα κατοίκων Πύργου ζητούντων ἀπαλλαγὴν τῆς Πρωτοδικειακῆς περιφερείας Πύργου, Ἠλείας ἐκ τῆς φορολογίας τῶν εὐπόρων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 118879)26–5–49 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορήγησιν δανείου μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 150.000.000 εἰς τοὺς ἐμπόρους καὶ ἐπαγγελματίας τῆς περιφερείας Καλαβρύτων. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 118749)25–5–49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν δραχμῶν 600.000.000 εἰς τοὺς ἐμπόρους καὶ ἐπαγγελματίας τῆς περιφερείας Καρπενησίου. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 92651)25–5–49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 620.000.000 εἰς τοὺς ἀνταρτοπλήκτους ἐμπόρους καὶ ἐπαγγελματίας Χρυσουπόλεως. Ἡ Πανελλήνιος Ὀργάνωσις Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Ἀθηνῶν ζητεῖ ὅπως οἱ κατὰ τὴν ψήφισιν τῆς ἀποφάσεως, δι’ ἧς ἔδει νὰ καταβάλλεται ὑπὸ τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων εἷς καὶ πλέον μισθὸς δι’ ἐγγραφήν των εἰς Μ.Τ.Π.Υ., ὑπηρετοῦντες εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατεύματος ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ Δημ. Ὑπάλληλοι, ἀπαλλαγῶσι τῆς ὀφειλῆς ταύτης, καταβάλλοντες μόνον ὅ,τι ἴσχυε κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς στρατεύσεώς των. Ὁ Δήμαρχος, ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν, ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος καὶ διάφορα ἄλλα Σωματεῖα Κυπαρισσίας, ζητοῦν ἄμεσον παραδειγματικὴν τιμωρίαν ἀρχισυμμορίτου Ν. Γκότση καὶ στιγματισμὸν συνοδοιπόρων προστατῶν του. Τὸ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης ζητεῖ ὅπως συμπεριληφθῇ καὶ ἡ Θεσσαλονίκη ὡς λιμὴν προσεγγίσεως τόσον ὡς πρὸς τὴν ἄγονον γραμμὴν Πειραιῶς–Κύμης– Σκύρου–Ἀλλονήσου–Σκοπέλου–Γλώσσης–Σκιάθου καὶ Βόλου, ὅσον καὶ εἰς τὴν τοιαύτην Πειραιῶς–Χίου–Σαμοθράκης–Ἀλεξανδρουπόλεως. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Ἀμισιανῶν, Κοκκινοχώματος καὶ Κρηνιδῶν (Καβάλας) ζητοῦν καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας καπνῶν ἐσοδείας 1948. Ἡ Ἐθνικὴ Κερκυραϊκὴ Ἕνωσις διαμαρτύρεται διὰ διακοπὴν τῆς ἀεροπορικῆς συγκοινωνίας νήσου καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἐπανάληψιν διακοπείσης συγκοινωνίας. Ἡ Ἕνωσις ὁδηγῶν αὐτοκινήτων Βορ. Ἑλλάδος διαμαρτύρεται διὰ συνεχιζομένην πολιτικὴν ἐπιστράτευσιν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ΥΕΚΑ. Ὁ Γενικὸς Πιστωτικὸς καὶ Προμηθευτικὸς Συνεταιρισμὸς Βουνάργου Παστέϊκων, Ἀπλοχωρίου, Λαποχωρίου καὶ Λαμπετίου (Πύργου) διαμαρτύρεται διὰ κατατεθεῖσαν ἐπερώτησιν παρὰ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγοπούλου δι’ ἀνάρμοστον δῆθεν συμπεριφορὰν Δ)ντοῦ ΑΤΕ Πύργου πρὸς ἀγρότας. Ὁ Δήμαρχος Διστόμου διαμαρτύρεται κατὰ Νομομηχανικοῦ Λεβαδείας, προτιμήσαντος ἐργάτας χωρίου Στυρίου δι’ ἐπισκευὴν ὁδοῦ Διστόμου καὶ ζητεῖ τὴν χρησιμοποίησιν ὡς ἐργατῶν ἐφέδρων, ἄρτι ἀπολυθέντων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Πειραιῶς καὶ διάφοροι ἄλλαι ὀργανώσεις ζητοῦν κατάργησιν τοῦ Ταμείου Λαϊκῶν ἀγορῶν, χαρακτηρισμὸν τῶν μικροπωλητῶν ὡς στασίμων μικροπωλητῶν κλπ. Ὁ Σύνδεσμος Ἐπιστημόνων Μαιῶν Θεσ)νίκης ζητεῖ περιορισμὸν τῶν πτυχιούχων εἰς τὰ μέρη εἰς τὰ ὁποῖα προορίζονται, ἀπαγόρευσιν δι’ αὐστηροτάτων κυρώσεων τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ τῶν αὐτοχειροτονήτων μαιῶν, ἐφαρμογὴν δελτίου ἀπορίας πρὸς εἰσαγωγὴν ἐπιτόκων εἰς δημόσια μαιευτήρια κλπ. Οἰκογενειάρχαι τῆς πόλεως Ἡρακλείου ζητοῦν, ὅπως ἡ διανομὴ ἀλεύρων ἐνεργῆται παρὰ τῶν παντοπωλῶν ὡς καὶ ἄμεσον κατάργησιν τῆς ἐκ 300 δραχμῶν ἀναγκαστικῆς εἰσφορᾶς κατὰ δελτίον κλπ. Ὁ Σύνδεσμος ὑπεραστικῶν λεωφορειούχων Κερκύρας διαμαρτύρεται δι’ ἀθλιεστάτην κατάστασιν ὁδικοῦ δικτύου νήσου καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἐπισκευὴν ὁδῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἄνισον καὶ ἄδικον κατανομὴν τῆς ἐφ’ ἅπαξ εἰσφορᾶς νόμου 889, καὶ ὑποδεικνύοντος τὴν ἐκδίκασιν τῶν αἰτήσεων ἀναθεωρήσεως οὐχὶ ὑπὸ τῶν αὐτῶν Ἐπιτροπῶν, αἵτινες ἐξέδωκαν τὰς πρωτοβαθμίους ἀποφάσεις.

§6Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Οἱ κάτοικοι τῶν περιφερειῶν Αἰγιαλείας καὶ Καλαβρύτων διαμαρτύρονται ἐντόνως διότι ἐξακολουθεῖ συνεχιζομένη ἡ ἀπόσπασις τῶν δημοδιδασκάλων εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα, Ἀθήνας, Πειραιᾶ, Πάτρας, Αἴγιον κλπ. καὶ 39 σχολεῖα εἰς τὴν περιφέρειαν Αἰγιαλείας καὶ Καλαβρύτων παραμένουν κλειστά. Θὰ παρακαλέσω διὰ πολλοστὴν φορὰν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ λάβῃ σύντονα μέτρα καὶ νὰ θέση ἀκόμη καὶ ἐκτὸς ὑπηρεσίας πάντα διδάσκαλον μὴ ἐπανερχόμενον εἰς τὴν ὀργανικήν του θέσιν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ καταθέσετε ἀναφοράν.

§8Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καταθέτω εἰς τὴν Βουλὴν ἐγκύκλιον τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία πρὸς χαρὰν τοῦ κ. Κουλουμβάκη, λύει τὸ γλωσσικὸν πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος. Ἡ ἐγκύκλιος αὐτὴ διατάσσει τοὺς ὑπαλλήλους καὶ τὰ ὑποκ)ματα τῆς Τραπέζης νὰ καταργήσουν τοὺς τόνους καὶ τὰ πνεύματα, πρὸς οἰκονομίαν χρόνου ἀπὸ τὴν ἀλληλογραφίαν τῆς Τραπέζης. Νομίζω ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον, ἓν οἰκονομικὸν συγκρότημα, νὰ μεταχειρίζεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν γλῶσσαν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβουν ὅ,τι μέτρον νομίζουν ἐπιβαλλόμενον.

§9Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καθημερινῶς καταφθάνουν τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας ἀπὸ τοὺς ἀνταρτοπλήκτους Ἠπείρου, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας ἀπὸ διμήνου ἔπαυσε τὴν χορήγησιν δωρεὰν τῶν τροφίμων καὶ τοῦ ἐπιδόματος διατάξαν τὴν ἐφαρμογὴν τῆς 73210 ἐγκυκλίου του. Διὰ τῆς ἐγκυκλίου ταύτης πᾶς ἔχων εἰσόδημα 45 χιλιάδων μηνιαίως ἀποβάλλει τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀνταρτοπλήκτου διαγράφεται τῶν καταλόγων καὶ οὕτω οἱ δυστυχεῖς ἀγρόται, οἵτινες διὰ ν’ ἀποφύγουν τὴν σφαγὴν τὴν ὁμηρίαν καὶ βιαίαν στρατολογίαν τῶν σλαυοκομμουνιστῶν καὶ προδοτῶν τῆς Πατρίδος ἐγκατέλειψαν τὰς ἑστίας των, δὲν εὑρίσκουν καμμίαν προστασίαν ἀπὸ τὸ Κράτος, διὰ τὸ ὁποῖον τὰ πάντα διέθεσαν καὶ διαθέτουν. Σήμερον αἱ συνθῆκαι ἐν Ἠπείρῳ εἶναι χειρότεραι ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας καὶ θὰ πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας νὰ ἀποστείλῃ γενναιοτέρας ἐνισχύσεις, διότι ἐκεῖ γίνεται ὁ πόλεμος καὶ οὐχὶ νὰ καθιστᾷ δυσκολωτέραν τὴν ζωὴν τοῦ μαρτυρικοῦ αὐτοῦ ἀκριτικοῦ λαοῦ. Ἐπιβάλλεται ἡ ἀναστολή, ἂν ὄχι ἡ ἀκύρωσις τῆς 73210 ἐγκυκλίου μέχρι τῆς λήξεως τῶν ἐπιχειρήσεων ἐν τῇ περιοχῇ ταύτῃ καὶ ἡ ἐπιδότησις τῶν καταφυγόντων εἰς τὰς πόλεις ἀνταρτοπλήκτων, διότι ἄλλως ὑπάρχει κίνδυνος ἀπογοητεύσεως τοῦ κόσμου αὐτοῦ.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ τὴν κατωτέρω δήλωσιν διαμαρτυρίας.

ΔΗΛΩΣΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Τῶν βουλευτῶν Χρυσοστόμου Πιπιλιάγκα (Κοζάνης) καὶ Δημητρίου Παπαδημητρίου (Ἀργολιδοκορινθίας) Πρὸς τὴν Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων. Ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὴν κηρυχθεῖσαν ὑπὸ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἀπεργίαν ὑπεσχέθη τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ δικαίου αἰτήματος τούτων τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν των μέχρι τέλους τρέχοντος μηνός, ἵνα δὲ ἐν τῷ μεταξὺ διευκολύνῃ αὐτοὺς καὶ τοὺς βοηθήσῃ νὰ ἐξέλθωσιν ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον, ἐχορήγησεν εἰς τούτους ἑνὸς μηνὸς ἀποδοχὰς ὑπὸ τύπον δανείου. Ὡς πρὸς τὴν ἐνέργειαν ταύτην, οὐδεὶς δύναται νὰ μεμφθῇ τῆς Κυβερνήσεως, διότι πρόκειται περὶ μιᾶς ἐλαχίστης ἐνισχύσεως τῶν κρατικῶν ὀργάνων, ἥτις ἦτο ἐπιβεβλημένη. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν ἀπαρατήρητον καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς διαμαρτυρίας τὴν τρομερὰν παράλειψιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως τὸ μέτρον τοῦτο μὴ ἐπεκτείνῃ καὶ ἐπὶ τῶν Ἑλλήνων Ἀξιωματικῶν, οἵτινες μάχονται εἰς τὰ βουνὰ καὶ τὰς χαράδρας τοῦ Γράμμου, τοῦ Βέρνου, τῆς Πίνδου, τῶν Ἀγράφων καὶ τῶν Ἀλβανικῶν, Γιουγκοσλαβικῶν καὶ Βουλγαρικῶν συνόρων, καὶ οἵτινες δικαίως ἐνδομύχως διαμαρτύρονται διὰ τὴν τοιαύτην πρὸς αὐτοὺς συμπεριφοράν. Διαμαρτυρόμενοι ἐντόνως πρὸς τὴν Βουλὴν ζητοῦμεν παρ’ αὐτῆς ὅπως ἐν τῇ ἐνασκήσει τῆς ἐξουσίας της ἀξιώσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἄμεσον ἐπανόρθωσιν τῆς γεννηθείσης ἀδικίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουνίου 1949. Οἱ δηλοῦντες βουλευταὶ Χρυσόστομος Πιπιλιάγκας, Δημήτριος Παπαδημητρίου Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Σαχλός, Γ. Λαζανᾶς καὶ Ι. Σαραντάκης καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων «περὶ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 453)47 Ν. Δ. «περὶ ἐπιβολῆς προσθέτου ταχυδρομικοῦ τέλους ὑπὲρ ἀναστηλώσεως καὶ στερεώσεως Βυζαντινῶν Ναῶν καὶ Μονῶν καὶ συμπληρώσεως ἀρχαίων Ἱστορικῶν Μνημείων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ Περίοδος), 1945–46 καὶ 1947–48 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ναυτικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκον. ἔτους 1948–49». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Δηλαβέρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 τῆς προτάσεως ψηφίσματος «περὶ ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κουσαῆς, Μ. Καρζῆς, Κ. Παπακωνσταντίνου κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως ὀργανικῶν διατάξεων τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Κιζάνης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 701)1948 Α. Ν. «περὶ ἀπαλλαγῆς τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου ἀπὸ τοῦ ἐπὶ τῶν δωρεῶν φόρου». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαδημητρίου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 922)1949 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Ν. 6086)1934 κλπ.».

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§12Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριοι Βουλευταί, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ λυπηροῦ ἐπεισοδίου, τὸ ὁποῖον ἤχθη εἰς σοβαρότητα τοιαύτην ὥστε νὰ ἀπειλήσῃ νὰ διαταράξῃ τὰς σχέσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους μετὰ τοῦ φίλου καὶ συμμάχου Τουρκικοῦ Ἔθνους, σχέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐχωρίζοντο ὑπὸ μακρᾶς σειρᾶς αἰώνων, σχέσεις, αἱ ὁποῖαι πρὸ εἰκοσαετίας, διὰ τῆς προσπαθείας ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν, ἐπεζητήθη νὰ συσφιγχθοῦν καὶ ἀποτελέσουν μίαν νέαν ἀπαρχὴν τῶν ἐθνικῶν μας ἱστοριῶν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἑνὸς ἐπεισοδίου, τὸ ὁποῖον ἐμεγαλοποιήθη ἐκεῖθεν, δυστυχῶς, τῆς χώρας ταύτης, εἴδομεν σήμερον τὴν πρωΐαν ὅτι ἐδημοσιεύθη ἀπὸ τὴν Ἑλλ. Ποδοσφαιρικὴν Ὁμοσπονδίαν μία ἔκθεσις, ἡ ὁποία παρουσιάζει τὴν ἐξέλιξιν τῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν τὴν μῆνιν ἐκεῖθεν τοῦ Αἰγαίου. Ἡ ἔκθεσις αὕτη δὲν ἔχεται τῆς ἁρμονίας μὲ τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν, ἐνώπιον τῆς Τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως, ἡ Α.Ε. ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας κατέθεσε. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἐλπίζω νὰ ἔλαβε γνῶσιν τῆς δηλώσεως ταύτης τῆς Ἑλλ. Ποδοσφ. Ὁμοσπονδίας θὰ μᾶς γνωρίσῃ, τὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου συμβαίνει, διότι ὅλοι μας ἔχομεν καὶ δικαίωμα, ἀλλὰ ἔχομεν καὶ ὑποχρέωσιν νὰ σεβασθῶμεν ἡμᾶς ἑαυτούς, ἀλλὰ νὰ σεβασθῶμεν καὶ τὴν ἀλήθειαν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν νομίζω ὅτι καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαός, ἀλλὰ καὶ ἡ Βουλή, πρέπει νὰ πληροφορηθοῦν ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι τοῦ ἐπεισοδίου καὶ ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν νομίζῃ ὅτι πρέπει, νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ γνωρίζωμεν καὶ ἡμεῖς, ἐὰν ὄντως ἠδικήσαμεν ἢ ἐὰν ἡ ἀλήθεια παρεφθάρη νὰ γνωρίσωμεν ἀπὸ ποίας πλευρᾶς συνεζητήθη ἡ ἐκμετάλλευσις, παραφθειρομένων τῶν γεγονότων εἰς βάρος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§13Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐξωτ.). Κύριοι Βουλευταί, ἡ φύσις τοῦ ζητήματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἠρώτησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Σακελλαρίου, εἶναι τοιαύτης μορφῆς, ὥστε ἐπὶ πολὺ ἐδίστασα, ἐὰν θὰ ἔπρεπεν ὁπωσδήποτε νὰ ἔλθῃ τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Διότι πιθανὸν ἐκ συζητήσεων νὰ ἐξήγοντο συμπεράσματα ἀπὸ ἐκείνους ἀκριβῶς οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον νὰ δημιουργήσουν τὸ ἐπεισόδιον αὐτό, συμπεράσματα βάσει τῶν ὁποίων αἱ φιλικαὶ σχέσεις πρὸς τὸ ὅμορον Κράτος θὰ ἠδύναντο νὰ ὑποστοῦν οἱανδήποτε βλάβην. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ ἐπεισοδίου τούτου, ὡς αὐτὸ ἐξειλίχθη καὶ ὡς αὐτὸ σήμερον ὑφίσταται, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ προβῶ εἰς μίαν εἰδικὴν δήλωσιν, ἡ ὁποία, ὡς ἐλπίζω θὰ ἀποτελέσῃ καὶ τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁριστικήν, τὴν ὁποίαν δίδει ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον οὕτω θὰ θεωρηθῇ ὡς τερματισθέν. (Ἀναγινώσκει). «Εὐχαριστῶ τὸν ἀξιότιμον κύριον συνάδελφον διὰ τὴν εὐκαιρίαν, τὴν ὁποίαν μοῦ παρέχει, ὅπως διαφωτίσω τὸ Σῶμα ἐπὶ τοῦ τελευταίως ἐγερθέντος θορύβου περὶ τὴν ποδοσφαιρικὴν συνάντησιν Ἀθηνῶν καὶ ἐπὶ τῶν ἐπὶ τοῦ προκειμένου δηλώσεων τοῦ Τούρκου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τῆς ΕΠΟ ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη χθὲς θὰ εἶσθε ἤδη ἐνήμεροι τοῦ πῶς ἀκριβῶς ἔλαβον χώραν οἱ ποδοσφαιρικοὶ ἀγῶνες τοῦ κυπέλλου φιλίας, οἵτινες ἔδωκαν λαβὴν εἰς τὸν θόρυβον αὐτόν. Ἀπὸ τὴν ἐμπεριστατωμένην αὐτὴν ἔκθεσιν προκύπτει σαφῶς πόσον ἀπέχουν τῆς ἀληθείας τὰ ἀπὸ Τουρκικῆς πλευρᾶς σχετικῶς λεχθέντα. Προστριβαὶ μεταξὺ ἀθλητῶν καὶ ἐπεισόδια μεταξὺ θεατῶν εἰς τοιούτου εἴδους συναντήσεις δὲν ἔχουν κἂν τὸ προνόμιον τῆς πρωτοτυπίας, διότι εἶναι ἀπὸ μιᾶς ἀπόψεως εὐεξήγητον ὅτι εἰς τὴν ὀξύτητα, τὴν ὁποίαν προσλαμβάνει τὸ ἀγώνισμα χρειάζεται μία ἰδιαιτέρως ἠσκημένη δύναμις αὐτεπιβολῆς διὰ ν’ ἀποφευχθοῦν παρεκτροπαὶ πάσης φύσεως. Δι’ αὐτὸ δὲ καὶ εἰς χώρας ἀκόμη, ὅπου ὁ ἀθλητισμὸς ἔχει ἐξιωθῆ εἰς ἀνώτατα ἐπίπεδα, ἀνάλογα ἐπεισόδια δὲν σπανίζουν. Καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἀνάλογόν τι συνέβη καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι τὸ γεγονὸς δὲν θὰ ἤξιζε νὰ ἐξέλθῃ τῶν ὁρίων τῆς ἀθλητικῆς στήλης ὡρισμένων ἐφημερίδων ἀσχολουμένων μὲ ἀθλητικὰ ζητήματα καὶ ἀκόμη ὀλιγώτερον νὰ θέσῃ ἐπὶ τάπητος ἄλλα γενικώτερα διπλωματικὰ ζητήματα. Ὁ Τύπος τῆς γείτονος καὶ φίλης Τουρκίας δὲν ἠθέλησεν ἐν τούτοις νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν ἤρεμον καὶ ἀντικειμενικὴν ἀναγραφὴν τῶν λαβόντων χώραν, παρεσύρθη εἰς τελείως ἀνακριβῆ ἀναπαράστασιν τούτων καὶ σκαιὰς καθ’ ἡμῶν ὕβρεις ἐφ’ ὧν βεβαίως δὲν ἀναμένετε νὰ σᾶς ἀπασχολήσω πέραν τοῦ δέοντος. Δι’ ἡμᾶς τοὺς ὑπευθύνους, ἐν τούτοις, ὅπως καὶ διὰ τὰ ὄργανα τοῦ Τύπου, τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὰ ἐν πολλοῖς ἀσκοῦσιν ὑπεύθυνον λειτούργημα ἀπέναντι τοῦ ἔθνους, ἐπιτακτικὴ εἶναι ἡ ὑποχρέωσις ὅπως καθοδηγοῦσι τὴν κοινὴν γνώμην περιορίζοντες εἰς τὰ ἀληθῆ αὐτῶν πλαίσια τὰς ἑκάστοτε ἀναφυομένας διαφορὰς καὶ ἀμβλύνοντες τὰς ἐνδεχομένως προκυπτούσας ὀξύτητας. Ἡ ἀληθινὴ δύναμις τοῦ ἀληθινὸν γόητρον ἑνὸς ἰσχυροῦ καὶ εὐγενικοῦ λαοῦ δὲν ἐκδηλώνονται εἰς τὴν εὔκολον ὁρμητικότητα τῶν συλλαλητηρίων καὶ τῆς ἀρθρογραφίας, ἀλλὰ κυρίως εἰς τὸ μέτρον τῆς φρονήσεως καὶ τῆς ἰσχύος, μετὰ τῆς ὁποίας οὗτος ἀντιμετωπίζει τὰ πράγματα κατὰ τὰς ὑπαγορεύσεις τῶν εὐρυτέρων του συμφερόντων. Εἶμαι εὐτυχὴς νὰ εἴπω ὅτι εἰς τὴν δυσάρεστον στιχομυθίαν, τὴν διεξαχθεῖσαν κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας μεταξὺ τοῦ ἑλληνικοῦ καὶ τουρκικοῦ Τύπου ἀπὸ ἡμετέρας πλευρᾶς ἐπεδείχθη μεγαλυτέρα κατανόησις τῶν εὐρυτέρων τούτων συμφερόντων τῶν δύο λαῶν. Τοῦτο δὲ ἀσφαλῶς εἶναι ἐν πολλοῖς ἀποδοτέον καὶ εἰς τὸ ὅτι οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν τῶν ἐνταῦθα ὑπευθύνων δὲν ὑστέρησεν εἰς τὴν ἐξάσκησιν τῆς ἐπιρροῆς του διὰ τὸν περιορισμὸν τοῦ ζητήματος εἰς τὰ φυσικά του πλαίσια. Δὲν ἦτο, τῷ ὄντι, δυνατὸν οὐδὲ ἐπὶ μίαν στιγμὴν ἡ ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ ἀφήσῃ νὰ ἀτονήσῃ τὸ καθῆκον της τοῦτο διὰ τὴν προάσπισιν ἑνὸς μεγάλου ἔργου, τῆς ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας. Ἡ φιλία αὐτὴ ἀνταποκρίνεται εἰς βασικὰς ἀναγκαιότητας τόσον δι’ ἡμᾶς ὅσον καὶ διὰ τὴν φίλην ἡμῶν Τουρκίαν. Καὶ δι’ αὐτὸ ἔχει τὰς βάσεις της στερεὰς καὶ ἀπαρασαλεύτους. Δι’ αὐτὸ καὶ ὅσοι ἔσπευσαν νὰ δίδουν εἰς τὴν δυσάρεστον αὐτὴν στιχομυθίαν τοῦ Τύπου ὅ,τιδήποτε ἄλλο ἀπὸ μίαν παροδικὴν ἐκδήλωσιν νευρικότητος, πρόκειται νὰ ἔχουν σκληρὰν ἀπογοήτευσιν, οἷα πάντοτε θὰ τοὺς ἀναμένῃ, ὁσάκις θὰ θελήσουν νὰ θίξουν τὴν στενὴν καὶ φιλικὴν συνεργασίαν μεταξὺ τοῦ ἑλληνικοῦ καὶ τουρκικοῦ λαοῦ. Εἶμαι δὲ εὐτυχής, διότι μοὶ παρέχεται ἡ παροῦσα εὐκαιρία διὰ νὰ ὑπομνήσω εἰς ὅλους ὑμᾶς καὶ δι’ ὑμῶν πρὸς ὅλα τὰ ὄργανα τῆς κοινῆς παρ’ ἡμῖν γνώμης, ὅπως ἀντιστοίχως καὶ πρὸς τοὺς ἐν Τουρκίᾳ ἀσκοῦντας ἀνάλογα λειτουργήματα, ὅτι δι’ ἡμᾶς ἡ ἑλληνοτουρκικὴ συνεργασία εἶναι ἐπιδεκτικὴ προϊούσης ἐξελίξεως καὶ ὅτι πρὸς τὴν ἐξέλιξιν ταύτην συμβάλλουσι πρὸ παντὸς αἱ ἑκατέρωθεν Κυβερνήσεις οὐ μόνον διὰ τῆς λήψεως τῶν ἀναγκαίων πρὸς τοῦτο πρωτοβουλιῶν, ἀλλὰ κυρίως ἀποφεύγουσαι νὰ παρασύρωνται ἑκάστοτε ἀπὸ νευρικότητα ἀνευθύνων στοιχείων. Φιλία καὶ συνεργασία σημαίνει πρὸ παντὸς κατανόησιν, ὄχι μόνον τῶν συμφερόντων ἀλλὰ καὶ τῶν αἰσθημάτων ἑκατέρων τῶν συνεργαζομένων λαῶν. Ὁ,τιδήποτε θίγει ὄχι μόνον τὰ συμφέροντα, ἀλλὰ καὶ τὴν εὐαισθησίαν τῶν δύο λαῶν εἶναι ἀπαραίτητος ἀνάγκη νὰ ἀποφεύγηται μετ’ ἐπιμονῆς, ὁσονδήποτε μικρὸν καὶ ἀσήμαντον ἂν εἶναι τὸ γεγονὸς τοῦτο. Ὅπως ἐπίσης ἐπιβεβλημένον καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, καὶ εἰς τοῦτο μετ’ ἐπιμονῆς καὶ συστηματικότητος ἐπιδίδεται, ὅπως ἐκμεταλλεύηται πᾶσαν παρουσιαζομένην εὐκαιρίαν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς συνεργασίας τῶν δύο λαῶν ἐπὶ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρων ἐπιπέδων. Οἱ καιροὶ εἶναι σήμερον ἐξαιρετικῶς λεπτοὶ τόσον δι’ ἡμᾶς ὅσον καὶ διὰ τὴν φίλην Τουρκίαν. Θὰ ἦτο, ἑπομένως, κατώτερον ἡμῶν τῶν ὑπευθύνων, ἐὰν ἐν πλήρει ἐπιγνώσει τῶν διατρεχόντων γύρω ἡμῶν, ἀφήνομεν καὶ ἐπὶ στιγμὴν νὰ δημιουργηθῶσιν ἐντυπώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐν τέλει μόνον ζημίαν δύνανται νὰ προκαλέσουν εἰς τὴν μίαν ὅσον καὶ εἰς τὴν ἄλλην τῶν δύο χωρῶν. Ὅ,τι ἀπειλεῖ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς Ἑλλάδος σήμερον ἀπειλεῖ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς Τουρκίας καὶ τἀνάπαλιν. Ἡ συνείδησις τούτου, τῆς ὁποίας βαθυτάτην ἐπίγνωσιν ἔχει τόσον ἡ Ἑλληνικὴ ὅσον καὶ ἡ τουρκικὴ Κυβέρνησις, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία προέχει ὅλων κατὰ τὴν παροῦσαν στιγμὴν καὶ καθοδηγεῖ τὰς ἐνεργείας μας. Δὲν θὰ ἀφήσωμεν μίαν τόσον πολύτιμον ὑπόθεσιν νὰ ἐκφύγῃ τῶν χειρῶν μας. Εἶμαι δὲ εὐτυχὴς νὰ εἴπω, περαίνων τὰς ἀνακοινώσεις ταύτας, ὅτι ἐλάχισται ἡμέραι ἤρκεσαν διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ πλήρης ἠρεμία τῶν πνευμάτων καὶ εἰς ἐκείνους τοὺς ὀλίγους κύκλους, ὅπου αὕτη εἶχε διαταραχθῆ, οὕτως ὥστε τὸ ἐπεισόδιον τῶν ποδοσφαιριστῶν νὰ φαίνεται ἤδη εἰς τὰς πραγματικάς του διαστάσεις ἴσως δέ, διὰ τῆς ἐπισημάνσεως τοῦ κινδύνου πάσης χαλαρώσεως τῶν φιλικῶν μεταξὺ τῶν δύο λαῶν δεσμῶν, νὰ προώρισται τοῦτο νὰ συντελέσῃ ἐμμέσως εἰς τὴν περαιτέρω σύσφιγξιν τῶν δεσμῶν αὐτῶν». (Χειροκροτήματα).

§14Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι Βουλευταί, λαμβάνω τὸν λόγον, διὰ νὰ ἐπιβεβαιώσω τὴν συμφωνίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως πρὸς τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως. Ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος εἶναι σύμφωνον μὲ ὅσα ἀνέπτυξεν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Αἰσθανόμεθα βαθεῖαν θλῖψιν δι’ ὅσα συνέβησαν. Ἀπετέλεσεν ἐκδήλωσιν ἐλλείψεως σοβαρότητος, ὅτι ἐπεχειρήθη συσχέτισις τῶν ἐκδηλώσεων μιᾶς ποδοσφαιρικῆς συναντήσεως μὲ τὴν μεγάλην ὑπόθεσιν τῆς Ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας. Αἱ ἐκδηλώσεις τοῦ κοινοῦ ἑνὸς ποδοσφαιρικοῦ ἀγῶνος ὑπόκεινται εἰς τὴν εἰδικὴν ψυχολογίαν τῶν ἀθλητικῶν συναντήσεων. Δύναται νὰ ὑπάρξῃ καὶ δίκαιον καὶ ἄδικον ἀπὸ τὸ ἓν ἢ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος. Ἀλλὰ τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ ὁδηγήσῃ μόνον εἰς τὴν κριτικὴν τοῦ ἐπιπέδου τοῦ ἀθλητικοῦ πολιτισμοῦ τῶν παικτῶν καὶ τοῦ κοινοῦ. Οὐδέποτε ὅμως ἄνθρωποι σοβαροὶ ἐπετρέπετο νὰ συσχετίσουν τὸ εἰδικὸν αὐτὸ θέμα μὲ τὴν μεγάλην ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν μοῖραν τῶν δύο λαῶν. Καὶ ἂν ἐπὶ τέλους ἐπρόκειτο νὰ συναχθοῦν γενικώτερα συμπεράσματα ἀπὸ τὰς ἐκδηλώσεις τοῦ κοινοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντληθοῦν μόνον ἀπὸ τὴν πρώτην παρουσίαν τῶν ὁμάδων τῶν ἄλλων χωρῶν. Καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας ἐπεβεβαίωσεν εἰς τὸν λόγον του ὅτι, ἅμα τῇ ἐμφανίσει τῆς ὁμάδος τῶν Τούρκων, αὐθόρμητοι καὶ ἐγκάρδιοι ὑπῆρξαν αἱ ἐπευφημίαι τοῦ Ἑλληνικοῦ κοινοῦ. Πέραν ὅμως αὐτῆς τῆς πρώτης συναντήσεως, ὅλα τὰ ἄλλα ἀφοροῦν πλέον ἰδιότυπον ψυχολογίαν τῶν ποδοσφαιρικῶν συναντήσεων. Θὰ ηὐχόμεθα νὰ εἶχε καταρτισθῆ μία κοινὴ Ἐπιτροπὴ ἐκπροσωποῦσα καὶ τὰς τέσσαρας ὁμάδας Ἑλλήνων, Τούρκων, Αἰγυπτίων καὶ Ἰταλῶν εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπάρξῃ πόρισμα ἀποδίδον κατὰ τρόπον ἀντικειμενικὸν τὴν ἀκρίβειαν τῶν γεγονότων, διὰ νὰ λήξῃ καὶ καθ’ ἑαυτὸ τὸ ἀχάριστον αὐτὸ θέμα. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει τὸ καθῆκον μας ἦτο νὰ ἀπομονώσωμεν τὸ ἀσήμαντον αὐτὸ θέμα καὶ νὰ ἀρνηθῶμεν νὰ τὸ συσχετίσωμεν ὁπωσδήποτε μὲ τὴν ὑπόθεσιν τῆς Ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας. Διότι δι’ ἡμᾶς ἡ Ἑλληνοτουρκικὴ φιλία, καθιερωθεῖσα ἀπὸ τὴν πρωτοβουλίαν τῶν δύο μεγαλοφυῶν Ἀρχηγῶν τῶν Λαῶν μας, τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου καὶ τοῦ Κεμὰλ Ἀτατούρκ, ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀνάγκην ὑπάρξεως τῶν δύο λαῶν. Καὶ ἐὰν ἡ ἀνάγκη αὐτὴ ὑφίστατο πρὶν ἀπὸ δύο δεκαετηρίδας, σήμερον εἶναι ἀκόμη περισσότερον ἐπιτακτικὴ καὶ ἐπείγουσα, διότι οἱ κίνδυνοι εἶναι περισσότερον ἄμεσοι καὶ περισσότερον κρίσιμοι. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἐνώπιον τῆς Τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως: «Ὡς γενικωτέραν μάλιστα αἰτίαν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμωμεν καὶ τὴν ἀκόλουθον σκέψιν: Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρήσωμεν συγγνωστὴν εἰς ἕνα μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅστις ἐπὶ πολλὰ ἔτη ἠναγκάσθη νὰ ἀντιμετωπίσῃ πλέον τοῦ ἑνὸς ἐχθρούς, ὅστις κατεστράφη, ἐξηντλήθη καὶ ὅστις λόγῳ τῆς ἐσωτερικῆς ἀναρχίας ἀγωνίζεται ἐν μέσῳ τόσων δεινῶν καὶ δυστυχιῶν τὴν ἄκρατον αὐτὴν εὐαισθησίαν, ὀφειλομένην εἰς τὴν ἔντασιν τῶν νεύρων του καὶ προκαλέσασαν τὴν βίαν, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ἄνευ λόγου καὶ τὴν νευρικότητα ἐναντίον τῶν γειτόνων του». Τιμῶμεν τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς φίλης Τουρκίας. Ἀρνούμεθα ὅμως νὰ δεχθῶμεν τὴν ἐξήγησιν τὴν ὁποίαν δίδει, καὶ ἡ ὁποία φαίνεται ἀφορῶσα γενικώτερον τὸν λαόν μας καὶ ὄχι τὸ κοινὸν τῆς ποδοσφαιρικῆς συναντήσεως. Ὁ λαός μας, ὑπέστη πράγματι βαρυτάτας δοκιμασίας. Ἀπὸ τὰς δοκιμασίας ὅμως αὐτάς, δὲν ἐξῆλθεν, ὡς ἐλέχθη, «νευρικώτερος». Ἀντιθέτως ἐξῆλθεν ἠρεμώτερος, ἐξῆλθεν ἰσχυρότερος. Ἐξῆλθε μὲ τὴν συνείδησιν ὅτι ἐπετέλεσεν εἰς μίαν κρίσιμον ὥραν τῆς ἱστορίας τοῦ κόσμου ὁλοκλήρου, τὸ καθῆκον του. Ἡ προσφορὰ σκληροτάτων θυσιῶν εἰς τὸ προχωρημένον αὐτὸ φυλάκιον τῶν ἀγώνων διὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ κόσμου, ἀποτελεῖ τὸν ὑπέρτατον τίτλον τῆς εὐγενείας τῶν Λαῶν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν τίτλον του ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ὑπερήφανος. (Χειροκροτήματα). Ἀπαντῶμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας καὶ γενικώτερον πρὸς τὸν Τουρκικὸν λαόν, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν διατηροῦμεν πάντοτε πλήρως τὴν συνείδησιν τῆς ἀνάγκης τῆς Ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας. Παρέχομεν ἐπίσης τὴν πληροφορίαν ὅτι δὲν πρόκειται μόνον περὶ συμβατικῆς συνθήκης μεταξὺ Κυβερνήσεων. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ πρωτοβουλία τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου ἔχει φθάσει εἰς τὰς καρδίας τοῦ λαοῦ μας καὶ ἔρριψε πράγματι εἰς τὴν λήθην ἱστορίαν αἰώνων. Καὶ ἔχει ἀπόφασιν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὅπως καὶ εἰς τὸ μέλλον συνεχίσῃ τὴν ἰδίαν πορείαν, διότι μὲ τὴν ὡριμότητα, ἡ ὁποία τὸν χαρακτηρίζει, γνωρίζει ὅτι ἡ Ἑλληνοτουρκικὴ φιλία ὑπηρετεῖ τὰ κρίσιμα συμφέροντα τῆς ὑπάρξεως καὶ τῶν δύο λαῶν. Ἀλλὰ ἡ πολιτικὴ πρέπει νὰ στηρίζεται εἰς τὴν ἀμοιβαιότητα δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι μονομερής. Μόνον ἐκείνη ἡ πολιτικὴ ἠμπορεῖ νὰ εὐδοκιμήσῃ, ἡ ὁποία εὑρίσκει καὶ εἰς τὰς Κυβερνήσεις καὶ εἰς τὰς καρδίας τῶν δύο λαῶν ἴσην ἀνταπόκρισιν. Ἐκείνη ἡ πολιτικὴ ἠμπορεῖ νὰ διαρκέσῃ, ἡ ὁποία συνεχῶς ἐπιβεβαιώνεται καὶ μὲ λόγους καὶ μὲ ἔργα. Ἐντεῦθεν παρέχομεν τὴν βεβαίωσιν, ὅτι θὰ προσφέρωνται καὶ λόγοι καὶ ἔργα εἰλικρινοῦς φιλίας. Δικαιούμεθα ὅμως νὰ ἀναμένωμεν καὶ ἐκεῖθεν, πρὸς τὸ συμφέρον τῶν δύο λαῶν ἀντίστοιχον ἐπιβεβαίωσιν καὶ λόγων καὶ ἔργων. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.

§16Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ἡμεῖς ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν διὰ δημοσίων δηλώσεών μας ἐξεφράσαμεν τὴν λύπην μας, διότι ἐπεισόδιον ἀπὸ τὰ συνήθη εἰς τὰ ποδοσφαιρικὰ γήπεδα ἔτεινε νὰ λάβῃ οἱανδήποτε σοβαρωτέραν σημασίαν καὶ ἐξεφράσαμεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι ψυχραιμοτέρα ἐξέτασις τῶν πραγμάτων θὰ ἐξήλειφε τὰς παρεξηγήσεις. Καὶ ἀπὸ Ἑλληνικῆς πλευρᾶς οὕτω καὶ πράγματι ἐγένετο. Δυστυχῶς δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι καὶ ἀπὸ Τουρκικῆς πλευρᾶς ἐτηρήθη ἡ αὐτὴ ψύχραιμος ἐξέτασις τῶν πραγμάτων. Καὶ ἐπετράπη ἐκεῖ ἡ ἐκδήλωσις, παρ’ ἀνευθύνων βεβαίως παραγόντων, αἰσθημάτων καὶ ἐκφράσεων, αἵτινες ἔθιγον αὐτὸ τοῦτο τὸ γόητρον τοῦ Ἔθνους μας. Αἱ ἰδικαί μας Ἀρχαί, σωφρόνως ποιοῦσαι, δὲν ἐπέτρεψαν παρομοίας ἐνταῦθα ἐκδηλώσεις. Καὶ ἀνεμένετο ὅτι αἱ ἐπίσημοι ἐν Τουρκίᾳ Ἀρχαὶ θὰ ἀποκαθίστων τὰ πράγματα. Δυστυχῶς αἱ ἐπίσημοι δηλώσεις τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργοῦ κ. Σαντὰκ πρὸς τὴν Μεγάλην Τουρκικὴν Ἐθνοσυνέλευσιν δὲν εἶχον τὴν ἐπιβαλλομένην διὰ τὴν περίστασιν σαφήνειαν καὶ ἀφῆκαν καὶ πάλιν ὡρισμένας αἰχμὰς ἐναντίον μας. Ἡμεῖς, ἀποδεχθέντες ἀπ’ ἀρχῆς ὡς ὠφέλιμον καὶ χρήσιμον καὶ διὰ τὰ δύο Ἔθνη τὴν Ἑλληνοτουρκικὴν φιλίαν, ἐμμένομεν εἰς αὐτήν, ὑπὸ τὸν ἀπαραίτητον καὶ αὐτονόητον ὅρον τῆς ἀμοιβαιότητος. Κατὰ τὰ λοιπά, ἀποδεχόμεθα τὰς κυβερνητικὰς δηλώσεις. (Χειροκροτήματα).

§17Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ὅταν τὸ πρῶτον ἐνεφανίσθη τὸ ποδοσφαιρικόν, ὡς ἀπεκλήθη, ἐπεισόδιον, ἐσπεύσαμεν νὰ δηλώσωμεν διὰ τοῦ Τύπου τὴν γνώμην μας ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐλάβομεν τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν μᾶς ἐπέτρεπε τὸ παρελθόν μας. Τὸ παρελθόν μας μᾶς ἐπέτρεπε, χωρὶς νὰ φανῇ ὅτι ὑπερβαίνομεν τὰ ἐσκαμμένα, νὰ εἴπωμεν πρὸς τοὺς φίλους Τούρκους τὴν ἀλήθειαν. Εἴμεθα ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὄχι ἁπλῶς ἐπιστεύσαμεν, ἀλλὰ ἐθέσαμεν τοῦτο ὡς γνώμονα τῆς πολιτικῆς μας γραμμῆς καὶ ἐπεχειρήσαμεν δι’ ὅλων τῶν τρόπων, ὅπως αἱ σχέσεις φιλίας καὶ ἀγάπης μεταξὺ τῶν δύο λαῶν μὴ μείνῃ κενὸν γράμμα, ἀλλὰ λάβουν σάρκα καὶ ὀστᾶ. Εἴμεθα ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν τῆς ἐμφανίσεώς μας ὡς πολιτικοῦ κόμματος, εἴπομεν μετὰ παρρησίας τὴν γνώμην μας σχετικῶς μὲ τὴν ἑλληνοτουρκικὴν φιλίαν, καὶ εἴπομεν τότε, ὅτι θεωροῦμεν τόσον ὠφέλιμον, τόσον ἐπιτακτικὴν καὶ ἀναγκαίαν τὴν φιλίαν μεταξὺ τῶν δύο Ἐθνῶν, ὥστε νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ ξεχωρίσωμεν διὰ ποῖον ἐκ τῶν δύο Ἐθνῶν ἀγωνιζόμεθα· διὰ τὸ ἡμέτερον, διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἢ διὰ τὸ Τουρκικὸν Ἔθνος; Ἐθέτομεν τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸν Καύκασον καὶ τὰ σύνορα τῆς Τουρκίας εἰς τὴν Κρήτην καὶ ἐλέγομεν τότε, ὅτι οἱ κίνδυνοι καὶ ἡ μοῖρα τῶν δύο Λαῶν εἶναι κοινοί. Ἐτοποθετήσαμεν τὸν ἀκραῖον σκοπὸν τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ ἐκεῖ, ὅπου ἠπειλεῖτο τότε ἡ φίλη Τουρκία καὶ ἐλέγομεν ὅτι ἡ φιλία ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐθεμελιώθη ἀπὸ τοὺς δύο μεγάλους ἀρχηγοὺς τῶν δύο φίλων Ἐθνῶν, ἀπὸ τὸν Κεμὰλ Ἀτατοὺρκ καὶ τὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ μὲ τὴν πλήρη συνείδησιν τῆς ἀνάγκης, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ συνόλου τῶν Ἑλλήνων, νὰ ἑδραιωθῇ εἰς τὸ μέλλον ἐπὶ σταθερωτέρων καὶ βασικωτέρων καὶ ἀπαρασαλεύτων βάσεων, ἑπομένως λέγω ὅτι, χωρὶς νὰ διατρέξωμεν τὸν κίνδυνον νὰ παρεξηγηθῶμεν, εἴπομεν τότε τὴν γνώμην μας. Εἴπομεν ὅτι θεωροῦμεν ἐντελῶς ἀπαράδεκτον διὰ θέμα μὴ ὑφιστάμενον νὰ διαταραχθοῦν αἱ ἀδελφικαὶ σχέσεις μεταξὺ τῶν δύο φίλων χωρῶν. Ἐθεωρήσαμεν τὴν ἀφορμὴν ἐκ τῶν ποδοσφαιρικῶν συναντήσεων ὡς ἐπουσιωδεστάτην καὶ οὕτως ἐξακολουθοῦμεν νὰ τὴν θεωροῦμεν. Ἐδηλώσαμεν τότε ἐξ ὀνόματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καίτοι εἴμεθα βέβαιοι ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις τῆς χώρας δὲν θὰ εἶχε διάφορον μὲ ἡμᾶς γνώμην, ἐδηλώσαμεν λέγω τότε ἐξ ὀνόματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐκφράζει τὴν θλῖψιν της καὶ τὴν πικρίαν της, διότι θέμα ἀνύπαρκτον ἦλθε νὰ διαταράξῃ τὰς ὁμαλὰς σχέσεις τῶν δύο φίλων καὶ ἱστορικῶν Ἐθνῶν. Εὐτυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς εὑρέθη σύμφωνος μὲ τὰς ἀπόψεις αὐτὰς τὰς ἰδικάς μας καὶ σήμερον διὰ τοῦ στόματος τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργοῦ της, ἔρχεται νὰ ἐπιβεβαιώσῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔκτοτε ἐπιστεύομεν. Καὶ τοῦτο διότι ὅ,τι πιστεύομεν εἶναι συνείδησις τοῦ Ἔθνους, εἶναι ἀλήθεια, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς δύναται νὰ μὴ παραδεχθῇ, ἡ ἀλήθεια ὅτι τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ θέλει εἰλικρινῶς καὶ θέλει πλήρη καὶ αἰωνίαν τὴν φιλίαν μεταξὺ τῶν δύο μεγάλων καὶ ἱστορικῶν αὐτῶν λαῶν, τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τοῦ Τουρκικοῦ τοιούτου. Δὲν διατρέχω, λοιπόν, τὸν φόβον νὰ παρεξηγηθῶ ἀπὸ τοὺς φίλους τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας πολιτικούς, ἀπὸ τὸν φιλικὸν Τύπον τῆς Τουρκικῆς Ἐπικρατείας καὶ ἀπὸ τὸν Τουρκικὸν λαόν, θέλων ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ τονίσω, ὅτι διὰ τοὺς Ἕλληνας καὶ τὴν Ἑλλάδα, τοὺς κυβερνῶντας καὶ τοὺς ἐν τῇ ἀντιπολιτεύσει, δὲν ὑπάρχει οὔτε ἴχνος κἂν μνησικακίας, δι’ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ δι’ ὅσα ἐγένοντο μέχρι τῆς στιγμῆς. Θεωροῦμεν ταῦτα ὡς ἓν παροδικὸν ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον ἐλπίζομεν καὶ πιστεύομεν ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἀφορμὴ ἵνα συσφιγχθοῦν ἔτι πλήρως, ἔτι στενώτερον οἱ δεσμοὶ οἱ ἀκατάλυτοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ὑφίστανται μεταξὺ τῶν δύο ὁμόρων κρατῶν. Καὶ λέγοντες τοῦτο δηλοῦμεν τὸ ἑξῆς: Δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐζημιούμεθα εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν ἡ ὡραία αὐτὴ φιλία, τὸ μεγαλειῶδες αὐτὸ ἔργον τῶν δύο μεγάλων Ἀρχηγῶν τῶν Ἐθνῶν μας, ἡ ὡραία αὐτὴ φιλία καὶ τὸ ὡραῖον αὐτὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐκεῖνοι ἐθεμελίωσαν, δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐζημιούμεθα ἐὰν τὸ ἐβλέπομεν καταρρέον. Εὐτυχῶς καὶ οἱ κυβερνῶντες τὴν Δημοκρατίαν τῆς φίλης Τουρκίας καὶ οἱ σήμερον κυβερνῶντες τὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τοῦ Βασιλέως μέχρι τοῦ τελευταίου Ἕλληνος πολιτικοῦ, διέπονται ἀπὸ τὰς αὐτὰς ἀρχάς, ἀπὸ τὰς ὁποίας διείποντο καὶ οἱ τότε δύο μεγάλοι Ἀρχηγοὶ τῶν ἱστορικῶν μας Ἐθνῶν. Ἐάν, ὅμως, συνέβαινε τοιοῦτον τι, τότε μὲ ὅλον τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον μοῦ δίδει ἡ μεγάλη φιλία καὶ ἡ ἀγάπη, τὴν ὁποίαν αἰσθάνομαι πρὸς τὴν φίλην Τουρκικὴν Δημοκρατίαν, ἐάν λέγω, συνέβαινε τοιοῦτον τι, ἂς γνωρίζουν οἱ φίλοι Τοῦρκοι ὅτι δὲν θὰ εἴμεθα μόνον ἡμεῖς, δὲν θὰ εἴμεθα πάντως πρῶτοι ἡμεῖς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ μετενοούσαμεν δι’ αὐτό. Ἐλπίζω καὶ εὔχομαι ὅτι τὸ ἐπεισόδιον ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν ἱστορίαν καὶ ἡ ἑδραίωσις τῆς φιλίας τῶν δύο Ἐθνῶν θὰ ὑπάρξῃ ἀπαρασάλευτος καὶ εἰς τὸ μέλλον. (Χειροκροτήματα).

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τουρκοβασίλης ἔχει τὸν λόγον.

§19Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδέποτε ἐφανταζόμην ὅτι ἓν ἐπεισόδιον αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ ἀσήμαντον, τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν εἰς μίαν ποδοσφαιρικὴν συνάντησιν, ἠδύνατο νὰ ἀπασχολήσῃ τὰς Βουλάς. Δυστυχῶς, ὅμως, ἔλαβε τὸ ἐπεισόδιον αὐτὸ ἔκτασιν εὐρυτάτην, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ἐφαντάζετο. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶμαι ἐκ τῶν θιασωτῶν τῆς Ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας. Ἐνθυμοῦμαι, ὅταν ὁ δημιουργὸς τῆς Ἑλληνοτουρκικῆς συνθήκης Ἐλευθέριος Βενιζέλος μᾶς ἀνεκοίνωσε τὰ πορίσματα τῆς μεταβάσεώς του εἰς Ἄγκυραν, ἤμην ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος ἐχειροκρότησα τὴν πρᾶξιν αὐτήν, παρὰ τὴν πολιτικὴν διάστασιν, τὴν ὁποίαν εἴχομεν πρὸς τὸν τότε Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων. Τὴν πρᾶξιν αὐτὴν ἐνεκρίναμεν ἀπολύτως. Σημειώσατε δὲ ὅτι ἄλλοι Ἀρχηγοὶ κομμάτων, κατὰ τὴν σύσκεψιν ἐκείνην, ὅπως ὁ ἀείμνηστος Καφαντάρης, εἶχον ἀντιρρήσεις. Ὄχι διότι δὲν ἤθελον τὴν φιλίαν, ἀλλὰ διότι ἡ φιλία ἐγένετο ἐπὶ ζημίᾳ μεγάλων οἰκονομικῶν ἑλληνικῶν συμφερόντων. Ἀλλὰ μετὰ ταῦτα, προσεχώρησε καὶ ὁ μακαρίτης Καφαντάρης εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἥτις ἦτο μία μεγάλη ἀνάγκη. Ἐπεδοκιμάσθη δὲ ἡ συνθήκη αὐτὴ ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ἐλησμόνησε πρὸς τιμήν του, ὅλον τὸ παρελθόν. Δὲν ὑπῆρξεν Ἕλλην ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἠσθάνθη βαθέως καὶ νὰ μὴ υἱοθέτησεν αὐτὴν τὴν ἀνάγκην καὶ νὰ μὴ ἐπίστευσεν εἰς τὴν φιλίαν αὐτήν. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ εἶναι λυπηρὸν νὰ αἰσθάνεται κανεὶς ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἡ αὐτὴ ἀνταπόκρισις αἰσθημάτων καὶ εἰς τὸν φίλον Τουρκικὸν λαόν. Ἔκτοτε ἡ Ἑλλὰς διῆλθε μεγάλας περιπετείας καὶ μεγάλας δοκιμασίας. Καὶ θὰ ἠδύνατό τις νὰ παραπονεθῇ, ὅτι οὐχὶ ἐξ ὁλοκλήρου καὶ ἀπολύτως συνεμερίσθησαν τὰς δοκιμασίας μας. Λοιπόν, μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν πῶς ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ ἐπεισοδίου αὐτοῦ, εὗρεν ἀφορμὴν νὰ εἴπῃ τὰ ὅσα εἶπεν εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος. Ἐστηρίχθη ἡ ὁμιλία του εἰς προϋποθέσεις ἀπολύτως ἐσφαλμένας. Φέρεται εἰπὼν ὁ κ. Σαντάκ, τὰ ἑξῆς: «Τὸ ἐπεισόδιον αὐτὸ εἶναι αἰτία καὶ μόνον διὰ νὰ παρατηρηθοῦν αὐταὶ αἱ ἐκδηλώσεις ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης, ἢ μήπως εἶναι ἄλλα τὰ αἴτια καὶ τὸ ἐπεισόδιον ἡ ἀφορμή;». Εἶναι πάρα πολὺ λυπηρόν, λέγω, νὰ τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ ἐκ μέρους τῶν φίλων μας Τούρκων ἡ ἀγάπη μας καὶ ἡ φιλία μας πρὸς αὐτούς. Ἐκ μέρους ἡμῶν θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηριχθῇ βασίμως. Ἀλλ’ ἐκ μέρους τῶν φίλων μας Τούρκων, κατ’ οὐδεμίαν περίπτωσιν. Δὲν ἐλησμονήσαμεν, κύριοι Βουλευταί, ὅτι ὅταν τὰ γερμανικὰ στρατεύματα ἔφθασαν μέχρι τοῦ Δουνάβεως, δὲν διέπλευσαν αὐτὸν παρὰ μόνον ὅταν ὑπεγράφη τὸ Σύμφωνον φιλίας καὶ μὴ ἐπιθέσεως μεταξὺ Τούρκων καὶ Βουλγάρων, ὁπότε τὰ γερμανικὰ στρατεύματα εἰσῆλθον εἰς τὴν Βουλγαρίαν, μὲ πρόθεσιν βεβαίως νὰ ἐπιτεθῶσι κατὰ τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὰ θέλομεν νὰ τὰ λησμονήσωμεν καὶ τὰ ἐλησμονήσαμεν, ἀλλὰ πρέπει νὰ βοηθηθῶμεν πρὸς τοῦτο καὶ νὰ μὴ προκαλούμεθα, διότι ἐπιστεύσαμεν καὶ πιστεύομεν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς Ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας καὶ θεωροῦμεν αὐτὴν ὅτι ἦτο στοιχεῖον θεμελιῶδες, νὰ εἴπωμεν οὕτω, ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς ἰδικῆς μας ἐσωτερικῆς πολιτικῆς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶμεν καὶ τοιούτου εἴδους ἐπιτιμήσεις οἷαι αἱ διαλαμβανόμεναι ἐν τῇ ὁμιλίᾳ τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργοῦ τῆς Τουρκίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, μὲ πολλὴν σεμνότητα εἶπεν, ὅτι ὁ Τουρκικὸς Τύπος ὑπέπεσεν εἰς ἀνακριβείας. Δυστυχῶς, δὲν εἶναι μόνον ὁ Τύπος, ὅστις ὑπέπεσεν εἰς ἀνακριβείας, ἀλλὰ καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας κ. Σαντάκ, ὁ ὁποῖος ἐγνώρισε τὴν Ἑλλάδα καὶ εἶδε πόσον ριζωμένη εἶναι ἡ μεταξύ μας φιλία. Διότι ἀνακριβὲς εἶναι ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν κοινὸν ἐξεδήλωσεν αἰσθήματα ἀσυμπαθείας πρὸς τοὺς Τούρκους. Διότι τὰ περὶ ὧν πρόκειται ἐπεισόδια συνέβησαν πότε; Ὅταν οἱ Τοῦρκοι συνεκρούσθησαν μὲ τὴν ἰταλικὴν ὁμάδα, ὡς νὰ ἦτο δυνατὸν ἡμεῖς νὰ συμπαθοῦμεν περισσότερον ἀπὸ τοὺς φίλους μας Τούρκους τοὺς Ἰταλοὺς ἀπὸ τοὺς ὁποίους ὑπέστημεν ὅσα ὑπέστημεν. Διότι ἐὰν ἡ Ἰταλία δὲν ἔκαμνε τὴν ἐπίθεσίν της κατὰ τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν δευτέραν παγκόσμιον σύρραξιν δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἡ Ἑλλὰς θὰ ἐξήρχετο εἰς τὸν πόλεμον καὶ ἂν θὰ ὑφίστατο ἑπομένως ἐκ τούτου τὰς σκληροτέρας τῶν δοκιμασιῶν ἃς ὑπέστη καὶ ὑφίσταται ἀκόμη καὶ τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἐνῷ οἱ φίλοι μας Τοῦρκοι οὐδὲν ἔπαθον, παρὰ τὰς συμβατικάς των ὑποχρεώσεις. Δὲν ἦτο δυνατὸν ποτὲ μεταξὺ Τούρκων καὶ Ἰταλῶν, ἡμεῖς νὰ προτιμήσωμεν τοὺς Ἰταλούς. Εἶναι τελείως ἀπαράδεκτος ἡ ψυχολογία αὐτὴ τοῦ Τούρκου Ὑπουργοῦ, ὅπως εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ τὸ προστατευτικὸν ὕφος μὲ τὸ ὁποῖον ὡμίλησεν ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Κατὰ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸν τῆς Τουρκίας, ἑρμηνεύονται τὰ γεγονότα οὕτω: Ἡ Ἑλλὰς εἶναι κουρασμένη καὶ ἐξηντλημένη ἀπὸ τὰς πολεμικὰς περιπετείας. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐπί τινα ἔτη μόνον ἡμεῖς διεξήγομεν σκληρότατον ἀγῶνα. Ἀπὸ τὸν ἀγῶνα ὅμως αὐτόν, τὸν ὁποῖον διεξάγομεν καὶ ὁ ὁποῖος ἀγὼν δὲν ἀφορᾷ τὴν Ἑλλάδα μόνον, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν ἀνθρωπότητα, (χειροκροτήματα) ἡ Πατρίς μας, πρέπει νὰ μάθουν οἱ φίλοι μας Τοῦρκοι δὲν εἶναι οὔτε κουρασμένη οὔτε ἐξηντλημένη. Τὸν ἀγῶνα ὃν ἀνελάβομεν θὰ τὸν φέρωμεν εἰς αἴσιον πέρας. (Χειροκροτήματα). Θέλω, κύριοι Βουλευταί, νὰ τερματισθῇ ἡ κακὴ αὐτὴ παρένθεσις, ἡ ὁποία ἐπ’ οὐδενὶ ἐπετρέπετο νὰ λάβῃ τὰς διαστάσεις αὐτὰς ἐξ ἀφορμῆς ἐπεισοδίου, τὸ ὁποῖον δὲν προεκαλέσαμεν ἡμεῖς, εἰς μίαν ποδοσφαιρικὴν συνάντησιν. Νὰ σταματήσῃ δὲ κάθε συζήτησις ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, πρὸς τὸ συμφέρον ἀμφοτέρων τῶν χωρῶν. Οὐδενὸς ἐκλιπαροῦμεν τὴν φιλίαν. Ὅταν ἔμαθα τὸ λυπηρὸν αὐτὸ ἐπεισόδιον, ἀνεξαρτήτως τοῦ ποῖος ἔδωσε τὴν ἀφορμήν, εὑρισκόμην εἰς Ἀλεξάνδρειαν καὶ ἔσπευσα νὰ τηλεγραφήσω πρὸς τὸν ἐνταῦθα διακεκριμένον Πρεσβευτὴν τῆς Τουρκίας, ὅτι ἐπ’ οὐδενὶ ἐπετρέπετο τὸ ἐπεισόδιον αὐτὸ νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν Ἑλληνοτουρκικὴν φιλίαν, ἡ ὁποία ἦτο θεμελιωμένη εἰς τὰς ψυχὰς τῶν δύο Λαῶν. Κατ’ οὐδένα λόγον ἐπετρέπετο νὰ ἀφήσωμεν ἀσήμαντα καὶ παιδαριώδη γεγονότα νὰ ἐπισκιάσουν τὴν φιλίαν μεταξὺ τῶν δύο Λαῶν. Αἰσθάνομαι αὐτὴν τὴν στιγμήν, κύριοι Βουλευταί, λύπην βαθυτάτην, διότι ἐκ μέρους τῆς φίλης καὶ συμμάχου Τουρκίας ἡρμηνεύθησαν τὰ γεγονότα αὐτὰ τόσον αὐστηρῶς καὶ τόσον ἐπισήμως, ὡς πρόκλησις ὀφειλομένη εἰς Ἕλληνας ποδοσφαιριστάς. Οὐδέν, ὅμως, κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ, ὅπως ἔλεγον οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι. Τὸ ἐπεισόδιον αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ ἀφορμὴ ἑνὸς ξεφρεσκαρίσματος τῆς φιλίας, ἡ ὁποία ἑνώνει τοὺς δύο Λαοὺς καὶ ἑδραιώνει αὐτοὺς ἐπὶ ἀκόμη ἀσφαλεστέρων βάσεων. Εὔχομαι ὅθεν ὁλοψύχως ὅπως ἐκ τῆς ἀσημάντου αὐτῆς ἀφορμῆς ἀνανεωθῇ καὶ συσφιγχθῇ περισσότερον ἡ φιλία μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν Τούρκων, διότι ἡ φιλία αὐτὴ ἐγγυᾶται τὴν ἀσφάλειαν ὄχι μόνον τῆς Ἑλλάδος ἀλλὰ καὶ τῆς Τουρκίας, εὑρισκομένης ὑπὸ τὴν αὐτὴν ἀπειλήν, διὰ νὰ μὴ εἴπω ὑπὸ σοβαρωτέραν τοιαύτην. Οἱ Ἕλληνες ὑπήρξαμεν πάντοτε παραδειγματικῶς εἰλικρινεῖς εἰς τὰς φιλίας μας καὶ εἰς τὰς συμμαχίας μας καὶ εἴμεθα ὑπερήφανοι διὰ τοῦτο. (Χειροκροτήματα).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως παραλειφθῇ ἡ συζήτησις ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς ἐπερωτήσεις;

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ ἀπαντήσῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Καλλία διὰ τὴν ἀμπελουργίαν.

§23Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἀμπελουργίαν, ἐπιθυμῶ νὰ παράσχω μίαν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλὴν, ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἐθίγη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν. Οἱ παραγωγοὶ τομάτας Πελοποννήσου, διεμαρτυρήθησαν διὰ τὴν ἀθρόαν ἔκδοσιν ἀδειῶν εἰσαγωγῆς τοματοπελτὲ ἐξ Ἰταλίας. Πράγματι, κατὰ τὴν ὑπογραφεῖσαν πρὸ μηνῶν σύμβασιν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας, ἔχομεν ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἰσαγάγωμεν τοματοπελτὲ ἐξ Ἰταλίας, μέχρι ἀξίας ποσοῦ 100.000 δολλαρίων. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐχορήγησεν ἀδείας ὑπερβαινούσας τὸ ποσὸν τοῦτο, ἐδόθη ὅμως ἐντολὴ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ὅπως μὴ ἀνοίξῃ πιστώσεις πέραν τοῦ ποσοῦ τῶν 100.000 δολλαρίων.

§24Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κατὰ τὴν σύμβασιν αὐτήν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἰσαγάγωμεν τοματοπελτέ, ἢ ὑπάρχει καὶ ρήτρα διὰ ὁμοειδῆ;

§25Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Ἡ σύμβασις λέγει ρητῶς: τοματοπελτέ. Καὶ τώρα ἐρχόμεθα εἰς τὴν ἐπερώτησιν τοῦ οἴνου. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ἐπερώτησιν ἀπήντησαν ἤδη οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας καὶ δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἔθιξαν ἐκεῖνοι, ἀλλὰ θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δηλ. εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος τούτου, καθ’ ὅσον εἰς τὴν συζήτησιν ἐθίγη καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ οἴνου. Εἶναι ἄξιος ἐξάρσεως ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον διεξήχθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἡ ἀντικειμενικότης, μὲ τὴν ὁποίαν οἱ λαβόντες τὸν λόγον κ.κ. συνάδελφοι ἐχειρίσθησαν τὸ θέμα. Τὸ πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ οἴνου εἶναι τὸ σπουδαιότερον εἰς τὸ ὅλον θέμα τῆς ἐπερωτήσεως, διότι ἀπὸ τὴν λύσιν τὴν ὁποίαν θὰ δώσωμεν εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ ἐξαρτηθοῦν τὰ ἄλλα. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Ἑλλάς, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἀντιμετώπισεν ὀξύτατον πρόβλημα ἐξαγωγῆς τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων. Τὸ πρόβλημα αὐτὸ ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὸ ὑψηλὸν κόστος τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι προκαλοῦν τὸ ὑψηλὸν κόστος τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων. Τὸ φαινόμενον θὰ τὸ θεωρήσω ὡς δεδομένον καὶ θὰ προχωρήσω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν σχετικῶν ζητημάτων. Τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα προσφέρονται εἰς τιμὰς μεγαλυτέρας καὶ εὑρίσκονται ἐν πλήρει ἀδυναμίᾳ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν ἐλεύθερον ἀνταγωνισμὸν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Πέραν τοῦ ὑψηλοῦ κόστους, ἕτερος παράγων, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ δυσκολίας διαθέσεως τῶν προϊόντων μας, εἶναι ἡ φύσις αὐτῶν. Τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα εἶναι εὐγενῆ προϊόντα καὶ συνεπῶς πλήττονται μόνα καὶ πρῶτα εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, ἀπὸ τὰ λαμβανόμενα ἀπαγορευτικὰ μέτρα εἰς ἐποχὰς κρίσεως. Ἐὰν τὸ θέμα τῶν τιμῶν ἦτο τὸ μόνον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν διὰ τῶν καταλλήλων πριμοδοτήσεων, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους ἀντεῖχεν εἰς τοῦτο. Ἀλλὰ πέραν τοῦ ζητήματος τοῦ ὑψηλοῦ κόστους, ἀντιμετωπίζομεν καὶ ζήτημα ἀπαγορεύσεως εἰσαγωγῆς τῶν προϊόντων, ἀνεξαρτήτως τιμῆς, καὶ ὅταν ἀκόμη προσφέρωνται εἰς εὐθηνὰς τιμάς. Τὸ πρῶτον θέμα τῶν ὑψηλῶν τιμῶν ἀφορᾷ τὰ καπνά. Τὰ καπνά μας, μὲ κατωτέρας τιμάς, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πωληθοῦν ἐν τῷ συνόλῳ των, ἀλλὰ δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιον καὶ μὲ τὰ κρασιά μας, τὰ ὁποῖα πλήττονται καὶ ἀπὸ τὰς ἀπαγορευτικὰς διατάξεις τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ παραγωγή μας τῶν 400.000 τόννων ἐτησίως κατηναλίσκετο προπολεμικῶς, κατὰ μέγιστον ποσοστόν, ἀπὸ τὴν ἐντοπίαν ἀγοράν, τὸ δὲ πρὸς ἐξαγωγὴν ποσοστὸν δὲν ὑπερέβαινε τοὺς 80.000 τόννους. Τὸ πρόβλημα τῆς διαθέσεως τῶν τυχὸν πλεονασμάτων ὑπῆρχε καὶ προπολεμικῶς, σήμερον, ὅμως, ἔγινεν ὀξύτερον. Ἡ Γερμανία, διὰ νὰ ἀναφέρω τὴν κυριωτέραν ἀγορὰν ἑλληνικῶν οἴνων, εὑρέθη μετὰ τὸν πόλεμον εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Αἱ συμμαχικαὶ ἀρχαὶ κατοχῆς, ἀρχικῶς ἡ UNRRA, μετὰ ἡ ὀργάνωσις οἰκονομικῆς βοηθείας, ἐπεχείρησαν νὰ ἐξασφαλίσουν ἓν ἐλάχιστον βιοτικὸν ἐπίπεδον διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τοῦ γερμανικοῦ λαοῦ καὶ ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ ἐξασφάλισις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μὲ τοὺς πόρους τῆς Γερμανίας, διότι γερμανικὴ παραγωγὴ δὲν ὑπῆρχε κατὰ τὸ 1945 καὶ 1946, τὰ σχετικὰ ποσὰ κατέβαλον ἐξ ἰδίων οἱ σύμμαχοι. Διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν θερμίδων, τὰς ὁποίας κατ’ ἐλάχιστον ἐχορήγουν οἱ σύμμαχοι εἰς τὴν Γερμανίαν, ἐγένετο ὁ ἑξῆς ὑπολογισμός, ἐπετρέπετο ἡ εἰσαγωγὴ τῶν προϊόντων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα μὲ χαμηλοτέρας τιμὰς ἔδιδον τὰς περισσοτέρας θερμίδας. Ἀτυχῶς, μεταξὺ τῶν προϊόντων αὐτῶν δὲν ἦσαν τὰ ἑλληνικὰ κρασιά, τὰ ὁποῖα ἐθεωροῦντο ὡς εἶδος μεγάλης πολυτελείας. Ὅλαι αἱ ἀπόπειραι τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων παρὰ τῷ στρατηγῷ Κλαίϋ, τῷ διοικητῇ τῆς Ἀγγλοαμερικανικῆς Ζώνης Κατοχῆς, ὅπως ἐπιτρέψῃ τὴν εἰσαγωγὴν ἑλληνικῶν οἴνων, προσέκρουσαν εἰς τὴν ἀντίρρησιν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ Η.Π.Α. νὰ πληρώνουν δολλάρια, διὰ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Γερμανίαν ἐκλεκτὰ ἑλληνικὰ κρασιά. Βεβαίως αἱ ἀμερικανικαὶ ἀρχαὶ κατοχῆς ἐνδιαφέρονται, διὰ νὰ βοηθήσουν τὴν εἰσαγωγὴν ἑλληνικῶν κρασιῶν, ἀλλὰ αὐτὸ διὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς κατοχῆς ἔρχεται εἰς τελείαν ἀντίθεσιν μὲ τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἀκολουθοῦν αἱ Ἀμερικανικαὶ Ἀρχαὶ Κατοχῆς τῆς Γερμανίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν γαλλικὴν ἀγοράν, ὑπῆρξε πολὺ καλυτέρα ἡ τύχη τῶν ἑλληνικῶν κρασιῶν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Ἐκεῖ, χάρις εἰς τὰς προσπαθείας τῶν προκατόχων μου κ.κ. Βαρβούτη καὶ Πολίτη, ἐπετεύχθη ἡ τοποθέτησις μιᾶς μεγάλης ποσότητος 17.000 τόννων. Ἀτυχῶς, δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιον καὶ διὰ τὴν ἐφετεινὴν γαλλικὴν ἀγοράν. Ἀξιότιμον μέλος τῆς Βουλῆς, νομίζω ὁ κ. Κίνιας, τελῶν ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν ἐσφαλμένων πληροφοριῶν, εἶπεν ὅτι ἡ Γαλλία εἶχεν ἀνάγκην ἑλληνικῶν κρασιῶν καὶ κατηγόρησε τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν φροντίζει νὰ ἐξάγῃ κρασιὰ εἰς τὴν Γαλλίαν. Ἐπωφελούμενος μιᾶς διακοπῆς, ἐπληροφόρησα τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ πληροφορία του αὐτὴ ἦτο τελείως ἀνακριβής. Ἡ Γαλλία ἔχει ἐφέτος τεραστίαν παραγωγὴ ἐγχωρίων οἴνων καὶ διὰ νὰ συγκρατηθοῦν αἱ τιμαί, τὸ Γαλλικὸν Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἔλαβε δύο δραστικὰ μέτρα. Πρῶτον, διέταξε παρακράτημα 30% καὶ δεύτερον ἀπηγόρευσε τελείως πᾶσαν εἰσαγωγὴν ξένων οἴνων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Εἶπεν ὁ κ. Κίνιας, ὅτι οἱ οἶνοι, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὴν Γαλλίαν, ἀποτελοῦν πολὺ μικρὰν ποσότητα ἐν σχέσει πρὸς τὸν ὄγκον τῆς γαλλικῆς παραγωγῆς καὶ ὅτι τὰ ἑλληνικὰ κρασιά, χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν τύπων τῶν γαλλικῶν κρασιῶν. Κύριοι βουλευταί, οὔτε ἡμεῖς, οὔτε καὶ ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις ἀγνοεῖ αὐτό. Καὶ ἔρχομαι ἐπίσης νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι τὰ κρασιά, τὰ ὁποῖον θέλομεν νὰ ἐξαγάγωμεν εἰς τὴν Γαλλίαν, μόλις ἀντιστοιχοῦν εἰς τὴν κατανάλωσιν μιᾶς ἡμέρας ἐν Γαλλίᾳ. Τὰ δὲ κρασιὰ τῆς Λευκάδος εἶναι πολύτιμα, ὄντως, διὰ τὸν χρωματισμὸν τῶν γαλλικῶν κρασιῶν. Ἀλλά, παρ’ ὅλα αὐτὰ τὰ πλεονεκτήματα τῶν ἑλληνικῶν οἴνων, τὸ θέμα ἐναπόκειται εἰς τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸ λύσῃ καὶ ὄχι εἰς τὴν Ἑλληνικήν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Π. Μουτζουρίδης). Ἡμεῖς δὲν ἐπαύσαμεν νὰ καταβάλλωμεν προσπαθείας νὰ ἐπιτύχωμεν ἄρσιν αὐτοῦ τοῦ ἀποκλεισμοῦ. Δὲν δύναμαι ὅμως ρητῶς νὰ εἴπω πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι εἶμαι πολὺ αἰσιόδοξος διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν προσπαθειῶν αὐτῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει συνεχίζονται αἱ διαπραγματεύσεις εἰς Παρισίους καὶ δὲν ἀποκλείεται νὰ ἐπιτύχωμεν κάτι, χωρὶς νὰ εἶμαι αἰσιόδοξος πρὸς τοῦτο. Ἀποστολὴ εὑρισκομένη εἰς Παρισίους, διαπραγματεύεται μὲ ὅλα τὰ Κράτη τοῦ σχεδίου Μάρσαλ τὴν σύναψιν ἐμπορικῶν συμφωνιῶν. Διεξάγονται συνεννοήσεις ἀκόμη.

§26Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ τονίσωμεν ἰδιαιτέρως τὸ ζήτημα τῶν κρασιῶν ἀναμίξεως, τῶν ὁποίων οἱ Γάλλοι ἔχουν ἀπόλυτον ἀνάγκην. Δὲν εἶναι κρασιὰ κοινῆς καταναλώσεως.

§27Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Οἱ Γάλλοι γνωρίζουν τίνων κρασιῶν ἔχουν ἀπόλυτον ἀνάγκην. Θὰ ἦτο ἴσως ὀλίγον ἀφελὲς νὰ πληροφορήσωμεν τοὺς Γάλλους, ὅτι ἔχουν ἀνάγκην κρασιῶν εἰδικῶν δι’ ἐπεξεργασίαν. Παρ’ ὅλα ταῦτα, τὸ κάμνομεν καὶ αὐτό. Ἕτερος συνάδελφος κατήγγειλεν, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἐσημειώθη εἰς τὴν Γερμανίαν, παρουσία ἱσπανικῶν καὶ ἰταλικῶν κρασιῶν καὶ ἠρώτησε, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέπεται νὰ εὑρίσκωνται ἰταλικὰ κρασιά, δηλ. κρασιὰ μιᾶς ἐχθρικῆς χώρας ἐν Γερμανίᾳ καὶ νὰ ἀπαγορεύεται ἡ εἰσαγωγὴ οἴνων τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία, εἰς τὸ τέλος τῆς γραφῆς, ὑπῆρξε μία νικήτρια τοῦ πολέμου. Δὲν ἔχω, κύριοι συνάδελφοι, πληροφορίας περὶ τῆς ἀκριβείας αὐτῆς τῆς εἰδήσεως. Νομίζω, ὅτι θὰ πρόκειται περὶ ἀσημάντων ποσοτήτων, τῶν ὁποίων ἡ εἰς Γερμανίαν εἰσαγωγὴ θὰ ἐγένετο κατὰ τρόπον οὐχὶ ἀπολύτως ὁμαλόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις ὡς πρὸς τὰς δύο κυριωτέρας ἀγοράς. Αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, αἱ ὁποῖαι διαπραγματεύονται ἐδῶ καὶ εἰς ἄλλας χώρας τὴν σύναψιν διμερῶν συμφωνιῶν, ἔχουν λάβει ρητὴν ἐντολὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως καταβάλουν πᾶσαν προσπάθειαν νὰ τοποθετήσουν ἑλληνικὰ κρασιά, πάσῃ θυσίᾳ, δηλαδὴ ἀκόμη καὶ μὲ ἀνταλλαγὴν προϊόντων μὴ οὐσιωδῶν, προϊόντων ἡμιπολυτελείας, ἀκόμη καὶ πολυτελείας, τῶν ὁποίων ἡ παρουσία εἰς τὴν ἀγορὰν θὰ ἐξένιζε τὸν ἑλληνικὸν λαόν. Ἀποδίδομεν τόσην σημασίαν εἰς τὴν ἀνάκτησιν τῶν παλαιῶν ἀγορῶν τῶν ἑλληνικῶν κρασιῶν, τὰς ὁποίας κατέκλυσαν ἐν τῷ μεταξὺ χῶραι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐξῆγον οἴνους εἰς τὴν εὐρωπαϊκὴν ἀγορὰν πρὸ τοῦ πολέμου, ἀποδίδομεν, λέγω, τοιαύτην σημασίαν εἰς τὸ πρᾶγμα τοῦτο, ὥστε ἐδόθησαν ἐντολαὶ ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν εἰς τὰς ἑλληνικὰς ἀντιπροσωπείας νὰ δέχωνται οἱουσδήποτε ὅρους καὶ δυσμενεῖς ἀκόμη, ἀρκεῖ νὰ τοποθετοῦν ὡρισμένας ποσότητας ἑλληνικῶν οἴνων εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Διότι ἔχομεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἅπαξ τὰ ἑλληνικὰ κρασιὰ εἰσαχθοῦν εἰς μίαν ξένην χώραν, θὰ τὴν κατακτήσουν μονίμως, λόγῳ τῆς ὑπεροχῆς των, ἐν σχέσει πρὸς ἄλλας ποιότητας ἄλλων χωρῶν.

§28Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παρόμοιαι ἀνταλλαγαὶ ἀπεκρούσθησαν κατὰ τὸ παρελθόν;

§29Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Κύριε συνάδελφε, μία ἀνταλλαγὴ οὐσιώδης, τὴν ὁποίαν εἶχε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, μᾶλλον μία προσφορὰ ἀνταλλαγῆς, ἦτο δι’ ἓν ἑκατομμ. μὲ τὴν Γερμανίαν. Ἔσπευσα νὰ δώσω ἀμέσως τὴν ἄδειαν αὐτήν, ἡ ὁποία θὰ ἀπερρόφα περίπου ὁλόκληρον τὴν ποσότητα τῶν σαμιακῶν οἴνων. Ἀτυχῶς, δὲν ὑπῆρξαν πληροφορίαι, ὅτι ἡ ἀντίστοιχος ἄδεια τῶν Ἀμερικανικῶν Ἀρχῶν Κατοχῆς ἐδόθη μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ποὺ σᾶς ὁμιλῶ. Εἶναι πιθανὸν νὰ δοθῇ. Μὲ τὴν Γερμανίαν δὲ ἔχομεν κάθε λόγον νὰ πιστεύωμεν, λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν σημερινὴν κατάστασιν τῆς γερμανικῆς οἰκονομίας, ἡ ὁποία εἶναι εἰς θέσιν πλέον νὰ πληρώσῃ εἰσαγόμενα εἴδη, ἔχομεν κάθε λόγον νὰ πιστεύωμεν, ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἐξαγωγὴν μιᾶς σημαντικῆς ἴσως ποσότητος ἑλληνικῶν οἴνων.

§30Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐζητήθη νὰ ἐξαχθοῦν ἑλληνικὰ κρασιὰ ἀντὶ ὠτομοτρίς;

§31Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τοιαύτην πληροφορίαν δὲν ἔχω. Κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ἀνταλλαγῶν, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Κίνιας καὶ ἄλλο μέλος τῆς Βουλῆς, ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν συνάδελφος κ. Ἀντωνόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐτρομοκρατήθη ἀπὸ εἴδησιν, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν Τύπον περὶ καταργήσεως τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν καὶ ἠρώτησεν, ἐὰν πράγματι ἡ εἴδησις αὐτὴ ἀληθεύῃ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα αὐτὸ σᾶς γνωρίζω, ὅτι αἱ ἰδιωτικαὶ ἀνταλλαγαὶ ἀπερρόφησαν τὸ παρελθὸν ἔτος τὸ 40% τῶν ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν καὶ αὐτὸ ἔφερε μίαν κολοσσιαίαν ἀνωμαλίαν εἰς τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ θεωρήσῃ ἑαυτὴν εὐτυχῆ, τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀναγγείλῃ, ὅτι καταργοῦνται ὁριστικῶς αἱ ἰδιωτικαὶ ἀνταλλαγαί. Καὶ ἐλπίζει ὅτι θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὴν ἐξαγγείλῃ προσεχῶς, διότι τὸ σύστημα αὐτὸ εἶναι τὸ χείριστον ὅλων, εἶναι ἓν σύστημα ἀπελπισίας. Ἡ ὀρθὴ οἰκονομικὴ πολιτικὴ πρέπει νὰ τείνῃ εἰς τὴν καθιέρωσιν ἑνιαίας καὶ σταθερᾶς τιμῆς ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος, διὰ νὰ ἔχωμεν καὶ σταθερὰν τιμὴν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων προϊόντων. Μὲ τὰς ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγάς, μὲ τὸ ἄθλιον αὐτὸ σύστημα, τί ἐπιτυγχάνεται; Ὁ ἐξαγωγεὺς ἑλληνικῶν προϊόντων δὲν ἀποδίδει σημασίαν εἰς τὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀγοράζει τὰ προϊόντα εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Πληρώνει ἀκόμη ὑψηλοτέρας τιμὰς καὶ ἀναβιβάζει τὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Δὲν ἀποδίδει καμμίαν σημασίαν εἰς τὴν τιμήν, εἰς ἣν τοποθετοῦνται τὰ προϊόντα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὰ πωλεῖ εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Αὐξάνει δηλ. τὰς τιμὰς ἐσωτερικοῦ καὶ μειώνει αὐτὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ἡ ζημία τὴν ὁποίαν ὑφίσταται καλύπτεται ἀπὸ τὰ τεράστια κέρδη τὰ ὁποῖα πραγματοποιεῖ ἀπὸ τὴν πώλησιν τοῦ συναλλάγματος τῆς ἀνταλλαγῆς. Μία ἀνταλλαγὴ σταφίδος τράνζιτο ἡ ὁποία ἀτυχῶς ἐδόθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὡδήγησε τὴν σταφίδα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐπισιτισμοῦ τῆς Ἀγγλίας, εἰς τιμὴν 30% κατωτέραν ἐκείνης τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον προσέφερεν, ἀλλὰ τὸ ἐκ τῆς ἀνταλλαγῆς αὐτῆς συνάλλαγμα στερλινῶν ἐπωλήθη ἀντὶ 90.000 τὴν λίραν. Μὲ τὸ σύστημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν τὴν τιμὴν τῶν ξένων συναλλαγμάτων καθορίζει ἕκαστος εἰσαγωγεύς, ὅπως αὐτὸς θέλει καὶ διαφεύγει ὁ ἴδιος τὸν ἔλεγχον τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς.

§32Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποία εἶναι ἡ ἀντίληψίς σας, ὡς πρὸς τὴν σημερινὴν δυνατότητα ἀνταλλαγῆς οἴνων;

§33Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἀξιόλογος δυνατότης ἀνταλλαγῆς αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἴσως δι’ ὀλίγους τόννους, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦν νὰ μᾶς ἀπασχολήσουν ὡς πρόβλημα ἀνταλλαγῆς 50 τόννοι. Αὐτὸ δὲν εἶναι τὸ ζήτημά μας. Καὶ ἐπικειμένης τῆς καταργήσεως, ὡς ἐλπίζω, τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν, δὲν θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ προβῶ, τὴν τελευταίαν στιγμήν, εἰς παραχωρήσεις ἀδειῶν ἀνταλλαγῶν, ἐφ’ ὅσον τὸ σύστημα τῆς πολιτικῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας θὰ εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετον πρὸς τὴν γραμμὴν αὐτήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ θὰ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐν σχέσει μὲ τὴν θέσιν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Εὐρωπαϊκῆς οἰκονομικῆς συνεργασίας, ἐν σχέσει μὲ τὴν τοποθέτησιν τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι σκοπὸς τοῦ σχεδίου Μάρσαλ ὑπῆρξεν ἡ ἄνοδος τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν λαῶν, οἱ ὁποῖοι περιλαμβάνονται εἰς τὸ σχέδιον αὐτό, διὰ τῆς βιομηχανικῆς καὶ γεωργικῆς ἀνασυγκροτήσεώς των. Βεβαίως ἡ Ἑλλὰς ἀνήκει ἀτυχῶς, εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν Κρατῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔχουν τὸ χαμηλότερον βιοτικὸν ἐπίπεδον. Ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν ἐξάρτησιν, τόσον ἀπὸ τὴν περιοχὴν τῆς στερλίνας, ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν περιοχὴν τοῦ δολλαρίου, διότι τὸ ἄνοιγμα τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας εἶναι 200.000 περίπου δολλάρια ἐτησίως, θὰ γίνῃ μὲ τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος καὶ μὲ τὴν αὔξησιν τῆς ποσότητος τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ παραλλήλως μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τὴν βιομηχανικήν. Ὑπολογίζομεν ὅτι τὸ 1952 ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν θὰ εἶναι 2½ φορὰς μεγαλυτέρα, θὰ εἶναι 150% μεγαλυτέρα τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τοῦ 1938. Ἀλλὰ εἰς τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν ὀφείλομεν νὰ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰ εἰσοδήματα ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὰ ὑπολογίζονται αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ τὸ τρέχον ἔτος 100.000 δολλάρια. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, δὲν ἐξασφαλισθῆ ἡ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοποθέτησις τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων, εἶναι κίνδυνος τὸ ἄνοιγμα αὐτὸ νὰ αὐξηθῇ καὶ θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ περιορίσωμεν τὴν εἰσαγωγὴν οὐσιωδῶν προϊόντων διατροφῆς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι δὲν νομίζω ὅτι ἡ συμμαχικὴ πολιτικὴ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν εὑρίσκεται ἀπολύτως ἐντὸς τοῦ πνεύματος τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην νὰ καταβάλῃ μεγάλην προσπάθειαν αὐξήσεως τῆς ποσότητος καὶ βελτιώσεως τῆς ποιότητος τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριά, ἀγρόται καὶ Κυβέρνησις, νὰ εὑρίσκωνται εἰς ἀγωνίαν κάθε χρόνον, ἐὰν τὸ παραγόμενον προϊὸν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα αὐτό, δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ μόνον τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ὀφείλει νὰ ἀπασχολήσῃ καὶ τὴν Κυβέρνησιν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, καὶ τὰ Κράτη τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὴν ἑνιαίαν αὐτὴν οἰκονομίαν, καὶ μάλιστα μετὰ τὸν περίφημον λόγον τοῦ κ. Μάρσαλ εἰς Χάρβαρντ. Ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει κάθε προσπάθειαν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀσφαλεστέραν τοποθέτησιν τῶν εὐγενῶν ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὰς 16 χώρας τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Νομίζω ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαός, ἀγωνιζόμενος ἕνα κοινὸν ἀγῶνα διὰ λογαριασμὸν ὅλων τῶν Κρατῶν τῆς Εὐρώπης, ἐπὶ ὁλόκληρον δεκαετίαν, δικαιοῦται νὰ ἀξιώσῃ μείζονα προσοχὴν ἀπὸ τοὺς συμμάχους.

§34Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὑπάρχει μεγίστη ζήτησις σαμιακῶν οἴνων. Διατὶ ἡ Διζωνία ἡ ἀγγλοαμερικανικὴ δὲν ἐπιτρέπει τὴν εἰσαγωγήν, καθ’ ὃν χρόνον ἐπιτρέπει τὴν εἰσαγωγὴν οἴνων κατωτέρας ποιότητος τοῦ σαμιακοῦ, ὡς ἐκ Χιλῆς;

§35Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκον.). Ἐπ’ αὐτοῦ ἀπήντησα κ. συνάδελφε.

§36Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι προπολεμικῶς τὰ ⅔ τοῦ σαμιακοῦ οἴνου εἰσήγοντο εἰς Γερμανίαν. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐπιχείρημα σοβαρώτατον, ὥστε νὰ παραστήσῃ τὸ δίκαιον αὐτὸ εἰς τοὺς Ἀγγλοαμερικανούς, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἰσάγωνται σήμερον οἶνοι ἐκ Χιλῆς εἰς μίαν ἀγοράν, ἡ ὁποία προπολεμικῶς ἐτροφοδοτεῖτο ἀποκλειστικῶς ἀπὸ ἑλληνικοὺς οἴνους.

§37Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἀπήντησα, νομίζω εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτό, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀγορεύσεώς μου. Δὲν νομίζω ὅτι αἱ ποσότητες οἴνων, αἱ ὁποῖαι εἰσάγονται ἐκ Χιλῆς, Ἰταλίας καὶ Ἱσπανίας, εἶναι τόσον σημαντικαί. Πάντως, ἔχω τὴν ὑπόνοιαν ὅτι αὐταὶ αἱ εἰσαγωγαὶ γίνονται κατὰ τρόπον ἀνώμαλον, ἴσως μέσω Ἑλβετίας, ἴσως τράνζιτο, πάντως κατὰ τρόπον, τὸν ὁποῖον νὰ μὴ ἐγκρίνῃ καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή. Ἴσως νὰ εἰσάγωνται διά τινος ἄλλης ζώνης, οὐχὶ τῆς ἀγγλοαμερικανικῆς, ἡ ὁποία τελεῖ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν Ἀμερικανικῶν Ἀρχῶν κατοχῆς. Πάντως, ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα ἐκ τῶν κυρίων ἐπιχειρημάτων τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὅταν μετ’ ὀλίγας ἡμέρας θὰ διεξαχθοῦν εἰς Παρισίους διαπραγματεύσεις μὲ τὴν γερμανικὴν ἀντιπροσωπείαν, καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ τὴν εἰσαγωγὴν σημαντικῶν ποσοτήτων σαμιακῶν οἴνων ἰδιαιτέρως εἰς τὴν γερμανικὴν ἀγοράν. (Χειροκροτήματα).

§38Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι μόνον διὰ τὸν οἶνον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ καπνά. Γνωρίζομεν ὅτι προπολεμικῶς ἡ Ἀμερικὴ δὲν ἐξῆγε καπνὰ εἰς τὴν Γερμανίαν. Ἀλλὰ ἤδη, ὅπως γνωρίζετε, ἔχουν εἰσαχθῆ τεράστιαι ποσότητες καπνῶν. Δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ ἰδιαιτέρως, καίτοι γνωρίζω τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ ἰδικόν σας, ἵνα μεταβαίνοντες εἰς Παρισίους καὶ κλείνοντες συμφωνίαν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ κλεισθῇ ὁπωσδήποτε, ὅτι θὰ φροντίσητε ὅπως διατεθοῦν μεγαλύτεραι ποσότητες καπνῶν εἰς τὴν Διζωνίαν.

§39Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Αὐτὸ τὸ ὁποῖον καταγγέλλει ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι ἐπίσης ἀληθές. Πράγματι εἰσάγονται εἰς Γερμανίαν καπνά, οὐχὶ ἐκ τοῦ εὐρωπαϊκοῦ οἰκονομικοῦ χώρου, ἀλλὰ ἀπὸ χώρους ἐκτὸς τῆς Εὐρώπης. Αὐτὸ εἶναι ὀλίγον ἄτοπον, διότι ἡ ἑλληνικὴ ἀγορά, ἡ ὁποία ἔδιδε προπολεμικῶς εἰς τὴν Γερμανίαν τὰ 5)10 τῆς παραγωγῆς τῶν καπνῶν, εὑρίσκεται ἐν κινδύνῳ. Ἕνα ἐκ τῶν ἀντικειμένων, τὰ ὁποῖα θὰ διαπραγματευθῶμεν ἐν Παρισίοις μὲ τὴν γερμανικὴν ἀποστολήν, θὰ εἶναι καὶ τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα αὐτό, ἡ Κυβέρνησις εἶναι περισσότερον αἰσιόδοξος. Εἴμεθα σχεδὸν βέβαιοι ὅτι θὰ τοποθετήσωμεν σημαντικὴν ποσότητα καπνῶν ἑλληνικῶν ἐν Γερμανίᾳ ἐφέτος.

§40Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Διὰ τὴν σταφίδα, κ. Ὑπουργέ;

§41Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Δὲν θὰ ὑπάρξῃ περίσσευμα, διότι ὁλόκληρος ἡ διαθέσιμος ποσότης θὰ διατεθῇ εἰς τὴν περιοχὴν στερλίνας. Ἔχομεν αἰτήσεις δι’ ὅλην τὴν ἐφετεινὴν παραγωγήν.

§42Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς εὑρισκόμενοι ἐν Ἀμερικῇ ἐκάμομεν παραστάσεις διὰ 30 χιλ. τόννους σταφίδος καὶ ἡ Οὐάσιγκτων μᾶς ἀπήντησεν ὅτι θὰ κάμῃ σχετικὰς συστάσεις. Θὰ ἔπρεπεν, ὅμως, πρὸς τοῦτο νὰ σταλοῦν νὰ ἐνεργήσουν οἱ κατάλληλοι ἄνθρωποι. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ ἐπιστήσω ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν ἀγορὰν τῆς Γερμανίας ὡς πρὸς τὴν σταφίδα.

§43Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Γνωρίζω τὰς προσπαθείας σας εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ φροντίσῃ διὰ τὰ ζητήματα αὐτά.

§44Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὀρθῶς ἀνεπτύξατε τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν οἴνων. Ἀλλὰ τί θὰ γίνῃ μὲ τὶς 28 χιλ. τόννους; Ἐὰν αἱ προσπάθειαι δὲν ἐπέτυχον θὰ γίνῃ ἀπόσταξις. Φυσικὰ δὲν εἶσθε σεῖς ἁρμόδιος, ἀλλὰ ἐπειδὴ ὁ ἁρμόδιος δὲν εἶναι ἐδῶ, ἐρωτῶ ὑμᾶς. Ποῦ καταλήγει μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἀποστάξεως ἡ Κυβέρνησις; Τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι ζωτικόν.

§45Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Ἐφ’ ὅσον ἀποκλεισθῇ ἡ ἐξαγωγή, βεβαίως δὲν πρόκειται νὰ τοὺς χύσωμεν καὶ εἰς τὸ τέλος θὰ γίνῃ ἡ ἀπόσταξις.

§46Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἐπιθυμῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς παρακαλέσω διὰ τὸ ζήτημα ἐξαγωγῆς τῶν σπόγγων. Ὑπάρχει ἕνα ἀπόθεμα τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὸ δὲ ἁλίευμα αὐτὸ ἐπιβαρύνεται ἀπὸ τὰς πιστώσεις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ καθημερινῶς μὲ ἕνα ποσόν, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἐξαγωγὴ νὰ εἶναι δύσκολος. Πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια περὶ τοῦ πολυτίμου αὐτοῦ εἴδους, τὸ ὁποῖον εἰσφέρει συνάλλαγμα εἰς τὴν χώραν, δεδομένου ὅτι αἱ ἀγοραὶ ἔχουν σμικρυνθῇ. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸν τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Ἀριστείδου).

§47Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Ὑπάρχουν, πράγματι, ἀποθέματα σπόγγων ἀδιάθετα. Ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸ ζήτημα καὶ ἴσως παραστῇ ἀνάγκη νὰ πριμοδοτήσωμεν τὴν ἐξαγωγήν, ἀλλὰ ἐλπίζομεν ὅτι μὲ ἕνα νέον σύστημα, τὸ ὁποῖον μελετᾷ ἡ Κυβέρνησις, καὶ περὶ τοῦ ὁποίου δὲν δύναμαι νὰ ἀνακοινώσω λεπτομερείας, θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ οἱ σπόγγοι καὶ τὰ ἄλλα προϊόντα νὰ ἐξαχθοῦν.

§48Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ συνηγορήσω καὶ ἐγὼ διὰ τὸ ζήτημα τῶν σπόγγων. Ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν οἴνων Δωδεκανήσου.

§49Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἤκουσα τὴν ἀπάντησιν τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου, λυποῦμαι δὲ διότι ἐπὶ τῆς οὐσίας ἡ ἀπάντησις δὲν ἦτο ἱκανοποιητική· τὰ προβλήματα παραμένουν. Πρῶτον, ἡ ἐλάττωσις τῆς φορολογίας τοῦ καταναλισκομένου οἴνου. Τὸ ποσοστὸν 10% θὰ ἠδύνατο νὰ παραμείνῃ μόνον ὡς ἀνώτατον ὅριον διὰ τὰ ἔτη τῆς εὐτυχίας καὶ ὄχι διὰ τὰ ἄλλα ἔτη. Παραμένει ἐπίσης τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀφορολογήτου ὁρίου ἀπὸ 300 εἰς 600 τουλάχιστον ὀκάδας οἴνου, ὡς ἦτο καὶ πρὸ τοῦ πολέμου. Παραμένει ἡ ἐπέκτασις καὶ εἰς τοὺς παραγωγοὺς οἰνοσταφυλῶν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 52 τὸ ὁποῖον παρέχει τὸ δικαίωμα ἀναστολῆς τῆς φορολογίας τῶν προωρισμένων πρὸς ἐξαγωγὴν ποσοτήτων ὑπὸ ἀναλόγους ἐγγυήσεις καὶ ὅρους. Παραμένει ἐπίσης τὸ πρόβλημα τῆς παρακολουθήσεως τοῦ τρόπου τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ φορολογίας τῆς καταναλώσεως, διότι, κατὰ τὸ 1947 καὶ κατὰ τὸ 1948 εἰς πολλὰς περιφερείας ἡ ἐφαρμογὴ ὑπῆρξεν ἀνεπαρκὴς καὶ ἄδικος. Φέρω ὡς παράδειγμα τὰς περιφερείας Χαλκίδος καὶ Ἱστιαίας καὶ ἰδίως τῆς Κύμης. Ἀπόδειξις τοῦ ὑπερβολικοῦ τῆς φορολογίας καταναλώσεως εἶναι ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1947–48 τὸ εἰσπραχθὲν ἐκ τῆς φορολογίας οἴνου ποσὸν ἀνῆλθεν εἰς 12 δισεκατ. δρχ. περίπου, ἐνῷ κατὰ τὸ 1938–39 ἦτο 392 φορὰς μικρότερον, ἤτοι 33 ἑκ. 232 χιλ. Ἀντιθέτως ἡ αὔξησις τῶν εἰσπράξεων ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, ἐν σχέσει πρὸς τὴν προπολεμικὴν εἶναι κατὰ 100 φορὰς μόνον μεγαλυτέρα. Ἐπίσης ἀπαιτεῖται αὐστηροτέρα παρακολούθησις τοῦ ζητήματος τοῦ ξηροσταφιδίτου οἴνου. Ἀλλὰ διὰ νὰ συμβῇ τοῦτο πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις ὅτι εἶναι ἕνα μόνον τὸ προϊὸν τῆς ζυμώσεως νωπῶν σταφυλῶν κατὰ τὴν νομοθεσίαν ὅλου τοῦ κόσμου. Σήμερον, ὅμως, γίνονται παραβάσεις καὶ τοῦτο διότι δὲν ἔχουν ληφθῆ ἐπαρκῆ προληπτικὰ καὶ κατασταλτικὰ μέτρα ἢ ἐλήφθησαν ἐνίοτε μέτρα ἀντίθετα, ὡς ἀνέφερεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος ἢ ἀκόμη εἰσήχθησαν καὶ νομοθετήματα, προβλέποντα ὅτι θὰ ἐπετρέπετο ἡ κατανάλωσις οἰνοσταφιδίτου παρανόμως παραχθέντος ἐπὶ καταβολῇ φόρου. Ὁμιλῶν πρὸ ἡμερῶν ἀνέφερα τὴν περίπτωσιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Αὐγούστου 1946 τοῦ φέροντος τὴν ὑπογραφὴν τοῦ τότε ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑφυπουργοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος ὑποθέτω ὅτι ἡ πρόσφατος αὔξησις τῆς φορολογίας, ὀφείλεται εἰς τὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι ἔγιναν μεταξὺ τῶν παραγωγῶν τοῦ οἴνου καὶ τῆς εἰδικῆς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ ποσὸν τοῦτο, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει εἰσαχθῆ ἀκόμη εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν καὶ τοῦ ὁποίου ἡ ἐπιβολὴ συνεζητήθη καὶ ἐμειώθη μόνον χάριν τῆς προστασίας τῆς ἀμπελουργίας, νὰ εἰσαχθῇ ὡς γενικὸν ἔσοδον τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ νὰ μὴ ἀποτελέσῃ τὸν ἀναμενόμενον πόρον ἐκ μέρους τοῦ ἀμπελουργικοῦ κόσμου, διὰ τὴν προικοδότησιν τοῦ ταμείου προστασίας τῆς ἑλληνικῆς ἀμπελουργίας, τὸ ὁποῖον πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ἱδρυθῇ. Τοῦτο θὰ ἠδύνατο νὰ δίδῃ πρόσθετον τίμημα εἰς τὸν οἶνον, ποὺ προορίζεται διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἢ τὴν ἀπόσταξιν καὶ ἑπομένως ἐπιτυγχάνει κατὰ κανόνα πολὺ μικροτέραν τιμήν. Συναφῶς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦτο ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις πάντοτε νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της, ὅτι καὶ ἂν παράγεται οἰνόπνευμα, ἐξ ἄλλων πρώτων ὑλῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοηθῇ τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον δικαιοῦται ἡ ἑλληνικὴ ἀμπελουργία διὰ τὰ περισσεύματά της. Τὸ θέμα τῶν γεωργικῶν ἀσφαλίσεων ἐναντίον τοῦ κινδύνου τῶν παγετῶν καὶ τῆς χαλάζης, παραμένει ἀκέραιον καὶ ἔχει ἀνάγκην ἐπειγούσης ἀντιμετωπίσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν φυλλοξηρίτην, ὑπῆρξε λίαν αἰσιόδοξος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Φοβοῦμαι ὅτι τὰ γεγονότα θὰ διαψεύσουν τὴν αἰσιοδοξίαν του. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐξηκριβωμένον, ὅτι ἕκαστον στρέμμα μητρικῆς φυτείας, ἔχει ἀνάγκην ἑνὸς ἑτέρου στρέμματος φυτείας ριζοβολίας. Τὰ δύο δὲ μαζὶ δύνανται νὰ δώσουν μοσχεύματα κατ’ ἔτος τὸ πολὺ διὰ τὴν ἀνανέωσιν 16 στρεμμάτων. Ἂν τοῦτο εἶναι ἀληθές, εἶναι τολμηρὸν νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι θὰ ἀποφύγωμεν τὴν ἐκ φυλλοξήρας καταστροφὴν καὶ τὴν ἀνάγκην ἀντικαταστάσεων πλέον τῶν 25 ἐτῶν. Πρέπει, ἑπομένως, νὰ ἀναληφθῇ τὸ σύνολον ἢ μέγα τουλάχιστον μέρος τῆς δαπάνης τῶν φυτωρίων ἀμερικανικῆς ἀμπέλου, ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Βεβαίως, ἄλλοτε εἰς τὴν Γαλλίαν ἔγινεν ἡ ἀντικατάστασις δαπάναις τῶν ἰδίων παραγωγῶν, ἀλλὰ τότε δὲν ὑπῆρχε σχέδιον Μάρσαλ καὶ ἰδίως δὲν ἦτο κατεστραμμένη ἡ οἰκονομία ἐκ πολεμικῶν αἰτιῶν. Ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι ἐπερίσσευσαν ἐφέτος μοσχεύματα καὶ ἐκάησαν, εἶναι μόνον ἐντυπωσιακός, διότι ἐκάησαν μόνον τὰ προοριζόμενα διὰ τὰς περιφερείας ὅπου δὲν ὑπῆρχεν ἀσφάλεια. Ἐξ ἄλλου εἶναι πολὺ ἀκριβά, ἀφοῦ τὰ ἐμβολιασμένα μοσχεύματα τιμῶνται πρὸς 1000 δραχμὰς ἕκαστον καὶ κατὰ συνέπειαν ὁ ἀμπελουργός, θὰ πρέπει νὰ πληρώσῃ διὰ τὴν ἀξίαν μόνον τῶν μοσχευμάτων δραχ. 500.000 κατὰ στρέμμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγήν, παρατηρεῖται, κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν μία περιστασιακὴ δραστηριότης τῶν ἁρμοδίων. Θὰ πρέπει, ὅμως, νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ἀπὸ τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Οἰκονομικῶν, ὅτι χρειάζεται μία μόνιμος καὶ σταθερὰ πολιτική, στηριζομένη εἰς τὴν ἐπίγνωσιν ὅτι ἀσχέτως τῆς ποσότητος τοῦ εἰσαγομένου συναλλάγματος, ἡ προστασία τῆς ἐξαγωγῆς, δηλ. τῶν 20 περίπου ἑκατοστῶν τῆς παραγωγῆς, ἀντανακλᾷ ἐπὶ τῆς ὅλης παραγομένης ποσότητος καὶ ἀποτρέπει τὰς κρίσεις. Συνιστῶ, ἑπομένως καὶ πάλιν εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς ὅσα ὑπέδειξα κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου, διότι ταῦτα ἀποτελοῦν τὸ ἐλάχιστον ὅριον τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ ἀμπελουργικοῦ κόσμου.

§50Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἕνα πίνακα θὰ σᾶς καταθέσω, διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ θέμα. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὑπεσχέθησαν, ὅτι θὰ δώσουν μίαν ἀπάντησιν εἰς τὴν αἴτησίν μου περὶ τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Ἀτυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἴσως διότι δὲν εἶναι τόσον εὐχερὲς τὸ πρᾶγμα, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀπαντήσῃ. Πρὸς τοῦτο, διὰ νὰ τὸν διευκολύνω, καὶ εἰδικώτερον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, καταθέτω ἕνα πίνακα, ὁ ὁποῖος συνετάχθη ἀπὸ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, τὸν κ. Παυλίδην, ὁ ὁποῖος ἀναβιβάζει τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς εἰς 684 δραχ. Ἤτοι ἐπὶ ἑνὸς στρέμματος παραγωγῆς 600 ὀκάδων, τὸ κόστος ἀνέρχεται εἰς 684 δραχ. τὴν ὀκᾶν, εἶναι σχετικὸν μὲ αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν ὁ ἐπερωτῶν, ζητῶν τὴν μείωσιν τῆς φορολογίας. Αὐτὸν τὸν πίνακα καταθέτω καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν νὰ τὸν ἐλέγξῃ. Ὅταν ὁ παραγωγός, εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπῶ, εἰσπράττῃ 800 δραχμὰς ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 700 εἶναι ἔξοδα, νομίζω ὅτι τὸ περιθώριον δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτήν. Καταθέτω τὸν πίνακα καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

ΠΙΝΑΞ

Κόστους παραγωγῆς σταφυλῶν καὶ οἴνου, κατατεθεὶς ὑπὸ τοῦ κ. Ἀντ. Παυλίδη.

Κόστος παραγωγῆς κατ’ ὀκᾶν σταφυλῶν ἐπὶ τῇ βάσει ἀποδόσεως κατὰ στρέμμα 600 ὀκάδων σταφυλῶν 262.639: 600 = 438 δραχμάς. Οἰνοποίησις.

§51Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὁ πίναξ αὐτὸς τοῦ Γενικοῦ Χημείου, εἶναι ὁ καταρτισθεὶς ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία συνεστήθη, διὰ νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα τῆς ἀποστάξεως;

§52Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Φέρει ἡμερομηνίαν 29 Μαΐου καὶ συνεζητήθη εἰς τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους ὑπὸ μιᾶς ἐπιτροπῆς, τῆς ὁποίας προήδρευεν ὁ Διευθυντὴς κ. Παυλίδης.

§53Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Συνεστήθη μία ἐπιτροπή, διὰ νὰ μελετήσῃ τὴν τύχην τῶν περισσευμάτων τοῦ οἴνου, εἰς τὴν ὁποίαν μετέσχε καὶ ὁ διευθυντὴς τοῦ Γενικοῦ Χημείου καὶ ἄλλοι ἀντιπρόσωποι τῶν παραγωγικῶν τάξεων. Ἕνας ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἕνας ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ ἄλλοι τινές. Ἐκεῖ ὑπεστηρίχθη ἡ ἄποψις αὐτὴ καὶ μία ἄλλη ἄποψις, ἐντελῶς ἀντίθετος, ἡ ὁποία περιορίζει τὸ κόστος εἰς τὸ διπλάσιον καὶ περισσότερον. Εἶναι ἡ ἄποψις τοῦ κ. Σκαλαίου.

§54Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Δὲν τὴν ἀναφέρω καθόλου. Τὴν ἐθεώρησα ὑπερβολικήν.

§55Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἑπομένως καὶ ἡ ἄποψις τοῦ κ. Σκαλαίου καὶ τοῦ κ. Παυλίδου καὶ ὅλα ἐν γένει τὰ πορίσματα τῆς ἐπιτροπῆς, εἶναι ὑπ’ ὄψιν τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ μελετήσῃ τὸ φλέγον αὐτὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀμέσως ἐπεῖγον. Καὶ διὰ τὸ γενικώτερον θέμα τῆς περαιτέρω προστασίας τῶν ἑλληνικῶν οἴνων — αὐτὸ δι’ ὑμᾶς, ἀξιότιμε ἐξ Εὐβοίας συνάδελφε — θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι παραμένουν ὡρισμένα θέματα πρὸς λύσιν, ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ὑπῆρξε τόσον μακρά, τὰ θέματα αὐτά, τὰ ἔθεσεν ἐκτάκτως καὶ ὄχι μόνον εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως, ἵνα οὕτω προσπαθήσῃ νὰ βελτιώσῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν κρίσιν της ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι δύνανται νὰ τύχουν κάποιας βελτιώσεως. Βεβαίως, ὑπάρχουν θέματα, ἐξ ἐκείνων, διὰ τὰ ὁποῖα ὁ ἀξιότιμος ἐξ Εὐβοίας συνάδελφος εἶπεν, ὅτι δημιουργοῦν προβλήματα πρὸς ρύθμισιν, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος, ὑπάρχουν, ὅμως, καὶ θέματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὅλην τὴν διάθεσιν νὰ τὰ συζητήσῃ. Εἶπον ποῖα εἶναι τὰ θέματα αὐτά, ἐπὶ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων δύναται νὰ γίνῃ βελτίωσις, καὶ ποῖα εἶναι τὰ θέματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις, νομίζει ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ περαιτέρω, λόγῳ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Πάντως, ὅλα αὐτὰ εἶναι θέματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ταχύτατα θὰ ἐκδηλωθῇ, ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδηλωθῇ, ἡ κυβερνητικὴ μέριμνα, ἐλπίζω κατὰ τρόπον ἱκανοποιοῦντα τὰς ἀπόψεις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. (Χειροκροτήματα).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§57Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὁ συνάδελφος κ. Καλλίας ἀνέφερεν ὡς ἀπομένον τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἱκανοποίησε τὸν συνάδελφον, ὅσα ἐλέχθησαν ἐν σχέσει μὲ τὴν φυλλοξήραν. Ἀλλά, φαίνεται ὅτι ὁ κ. Καλλίας, δὲν ἐπρόσεξεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον ἐν τέλει, διότι ἔχει ὑπ’ ὄψιν του τὰ ὑφιστάμενα σήμερον φυτώρια, διὰ τῶν ὁποίων τροφοδοτεῖται ἡ ἀνάγκη τῆς ἀνασυστάσεως τῶν ἡμικατεστραμμένων ἀμπέλων, ἀλλ’ ἐδήλωσα ἐν τέλει, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐρευνᾷ τὴν ἐξεύρεσιν καὶ ἄλλων κτημάτων, πρὸς ἵδρυσιν καὶ νέων φυτωρίων. Δὲν ἐπαφίεται μόνον εἰς τὰ ὑπάρχοντα. Καὶ εἰς τὴν ἀπόδοσιν αὐτὴν τὴν σημερινήν, ἢ ἐκείνην τὴν ὁποίαν θὰ ἔχουν τὰ φυτώρια μὲ τὴν διάθεσιν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ποσῶν, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα προχθές, ἀλλὰ μελετᾷ καὶ τὴν ἵδρυσιν νέων. Ὡς εἶπον, λοιπόν, δὲν ἐπαφίεται μόνον εἰς τὰ κρατικὰ φυτώρια διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἀναγκαιούσης ποσότητος μοσχευμάτων, πρὸς ἀνασύστασιν τῶν κατεστραμμένων ἢ καταστρεφομένων ἐκ τῆς φυλλοξήρας ἀμπελώνων. Καὶ εἰς ἄλλα Κράτη διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ φυλλοξηρικοῦ ζητήματος εἰς τὰ συνεταιρικὰ φυτώρια ἐστήριξαν τὴν ἀνασύστασιν τῶν ἀμπελώνων. Παραλλήλως, λοιπόν, ἐνισχύομεν καὶ τὴν ἵδρυσιν τῶν ἰδιωτικῶν καὶ συνεταιρικῶν φυτωρίων. Δὲν ἀπέκλεισα τὴν ἐνίσχυσιν τῆς μικροϊδιοκτησίας πρὸς ἵδρυσιν φυτωρίων, ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ, διότι ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἐπαρκῆ ποσὰ πρὸς τοῦτο. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ θέματα τῆς τιμῆς τῶν μοσχευμάτων, εἶπον ὅτι αἱ δαπάναι τῶν φυτωρίων εἶναι τεράστιαι καὶ διὰ τοῦτο, ὡς γνωρίζει ὁ κ. Καλλίας, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εἰς μεγαλυτέραν ἔκτασιν ἡ ἵδρυσις φυτωρίων. Πρέπει ἐπίσης νὰ ὑπάρχῃ κατανόησις μεταξὺ τῶν ἀμπελουργῶν ὅτι πρέπει νὰ ἀνασυστήσουν τοὺς ἀμπελῶνας των, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν διαφορετικὰ νὰ ὑπάρχουν ἀμπελουργοί, οἱ ὁποῖοι νὰ προσφέρωνται νὰ ἀγοράζουν τὰ μηχανήματα.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἀμπελουργίαν, θεωρεῖται περαιωμένη. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 175 ἐπερωτήσεως τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καλαντζᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§61Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριοι, πρόκειται περὶ τοῦ διαγωνισμοῦ διὰ τὴν χορήγησιν ἀδειῶν εἰς τοὺς δικηγόρους, ὅστις ἀνεβλήθη ἐπανειλημμένως, λόγω διενέξεως μεταξὺ τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας δὲν συνεκροτήθη ἡ Ἐπιτροπή. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, λόγω τῆς φύσεως τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς καὶ τῆς σπουδαιότητος τοῦ ζητήματος, νὰ προταχθῇ καὶ νὰ κριθῇ ἐὰν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ φθάσουν ποτὲ νὰ δώσουν ἐξετάσεις, δεδομένου ὅτι ὑποβάλλονται εἰς δαπάνας.

§62Ε. ΓΟΝΗΣ. Μία τῶν οὐσιωδῶν λειτουργιῶν τοῦ Σώματος εἶναι, ἀναμφισβητήτως, καὶ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, ἐν τούτοις διεξάγεται κατὰ τρόπον ἥκιστα σοβαρὸν καὶ ἀντίθετον πρὸς τὸ αἴσθημα τῆς κοινῆς γνώμης. Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ ἐκφράσω τὸ αἴσθημα, τὸ ἐμὸν τουλάχιστον, ὅτι ἡ ἐπερώτησις τῶν ἀμπελουργῶν ἀπησχόλησε, πρὸς πραγματικὸν κουρασμὸν τῆς Κοινῆς Γνώμης, ἐπὶ πολλὰς ἑβδομάδας τὸ Σῶμα. Ἐὰν τὸ Σῶμα ἐπιθυμῆ ὄντως νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἀποστολήν του καὶ νὰ ἀντιληφθῇ τὴν σοβαρότητα τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, θὰ πρέπει ἐπερωτήσεις ὁσονδήποτε σοβαρὰς νὰ τὰς ἐξαντλῇ ἐντὸς μιᾶς ἢ δύο συνεδριάσεων. Ἐὰν ἑκάστοτε ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ σαμποτάρῃ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον διαιωνίζῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν συζήτησιν ἑκάστης ἐπερωτήσεως, ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ ἐξαπατᾶ τὴν κοινὴν γνώμην ὅτι ἀσκεῖται κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, ἐγὼ δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ τὴν παρακολουθήσω καὶ νὰ συνεργήσω εἰς τοῦτο καθ’ οἱονδήποτε τρόπον. Ὅταν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἐκκρεμοῦσι πλεῖσται ἐπερωτήσεις ἀφορῶσαι σοβαρώτατα ἐθνικὰ συμφέροντα, ὅταν ἡ Βουλὴ δὲν ἐψήφισεν ἀκόμη τὸν προϋπολογισμόν, τὸ κυριώτερον ἐκ τῶν ἔργων της, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθωμεν τώρα καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι πρέπει νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτή, ὁσαιδήποτε καὶ ἂν γίνωνται ἀδικίαι; Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀντιτάσσομαι κατὰ τῆς προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως καὶ νομίζω ὅτι ὑπάρχουν ἄλλαι σοβαρώτεραι, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσουν, ὅπως αὐτή, ἡ ὁποία πρόκειται τώρα ἀμέσως νὰ συζητηθῇ.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, ἀποδέχεται τὴν πρόταξιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 175 ἐπερωτήσεως;

§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις. Ἐπίσης ὑπεβλήθη πρότασις περὶ προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 187 ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Σακελλαρίου.

§66Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Πρόκειται περὶ βρωμερᾶς ὑποθέσεως. Ἔγραψα ἤδη εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ θὰ ἤθελον νὰ τὴν ἀναπτύξω καὶ ἐδῶ. Εἶναι ἓν φοβερὸν σκάνδαλον, τὸ ὁποῖον ἐπὶ 4 χρόνια πληρώνει ὁ ἑλληνικὸς λαὸς καὶ θέλω νὰ βοηθήσω τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς εἰς τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον κάμνουν κατὰ ἡμετέρων καὶ ξένων.

§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ προταχθῇ.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις περὶ προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Σακελλαρίου ἐγένετο δεκτή. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Μπέης Ἀντωνόπουλος, ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 132 καὶ 133 ἐπερωτήσεων.

§69Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔρχονται, κύριοι Βουλευταί, πρὸς συζήτησιν δύο ἐπερωτήσεις. Ἡ μία ἐξ αὐτῶν ἀφορᾶ ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως γενικώτερον, διότι ἐφέρετο ἐπειγομένη νὰ ρυθμίσῃ, δι’ ἀναγκαστικοῦ νόμου, τὴν ἐκχώρησιν τῆς δημοσίας λειτουργίας τῶν τηλεπικοινωνιῶν εἰς ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν. Εἶναι, ὅμως, ἀληθές, ὅτι δὲν ἐτολμήθη ἡ δημοσίευσις αὐτοῦ τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου καὶ ἐδήλωσεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον θὰ τὸ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἡ ἐπερώτησις, συνεπῶς αὐτή, θὰ ἠδύνατο κανεὶς νὰ εἴπῃ ὅτι, εἰσαγομένη πρὸς συζήτησιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ ἀπόψεως τυπικῆς τοὐλάχιστον, στερεῖται ἀντικειμένου, ἐφ’ ὅσον οὔτε ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος ἐδημοσιεύθη, οὔτε τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον ἤχθη μέχρι τῆς Βουλῆς. Ἐν τοσούτῳ, ὅμως, νομίζω ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ τονισθῇ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ μέγεθος τοῦ ἀτοπήματος, ἀπὸ τοῦ ὁποίου φέρεται ὅτι δὲν ἀπέστη ἐντελῶς, ἐμμένουσα εἰς τὰς ἀρχικάς της ἀντιλήψεις, ἀλλὰ καὶ νὰ τονισθῇ ὅτι ἐκτὸς τῆς τεραστίας μορφῆς σκανδάλου, τὴν ὁποίαν θὰ εἶχεν ἡ ἐμμονὴ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἐκχώρησιν τοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ, ἀνακύπτουν καὶ ἄλλα ζητήματα, τὰ ὁποῖα δὲν φρονοῦμεν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ παρίδῃ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ τὸ ζήτημα τῆς καταφώρου παραβιάσεως πάσης ἐννοίας Συντάγματος, ὀργανώσεως τῆς Πολιτείας καὶ δημοσίου δικαίου, τὴν ὁποίαν αὐτομάτως ἐπέφερεν ἡ προσκόλλησις εἰς τὴν ἰδέαν τῆς ἐκχωρήσεως τῶν τηλεπικοινωνιῶν, εἶναι ἕνα θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλά, ὡς εἶπον, στερεῖται, τυπικῶς τοὐλάχιστον, ἀντικειμένου ἡ ἐπερώτησις καὶ συνεπῶς δὲν θὰ τὴν ἀναπτύξω. Περιορίζομαι νὰ τονίσω καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν μίαν πληροφορίαν, διὰ τὴν ὁποίαν θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ὁ ἤδη Ὑπουργὸς τῶν Τ.Τ.Τ. εἶναι ἀνεύθυνος. Ἡ πληροφορία εἶναι ἡ ἑξῆς: Θρυλεῖται, κύριοι, ὅτι ἐπειδὴ δὲν προβλέπεται ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους κύκλους ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ περάσῃ ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἢ τοὐλάχιστον προβλέπεται ὅτι θὰ εἶναι πολὺ ἀνώμαλος καὶ πολὺ ταραχώδης ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐπὶ βλάβῃ, φυσικά, τῶν ἀπόψεών των, θρυλεῖται ὅτι σκοπίμως παρελκύεται ἡ κατάθεσίς του εἰς τὴν Βουλήν.

§70Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑπουργ. ΤΤΤ). Αἱ παρατηρήσεις τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς εἶναι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ὥστε αὐτὴ ἡ ὑπόνοια, τὴν ὁποίαν δὲν δέχομαι ποτέ, δὲν ἔχει θέσιν.

§71Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω καὶ ἐγὼ καὶ ἡ Βουλὴ διὰ τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν παρέχετε. Φρονῶ ὅτι καὶ ὑμεῖς ἠκούσατε τὰς φήμας αὐτὰς αἱ ὁποῖαι εἴτε σᾶς ἀφοροῦν εἴτε ὄχι, ὅπως δήποτε πάντως σᾶς ἐνδιαφέρουν. Χαίρω ἰδιαιτέρως διὰ τὰς ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας παρέχετε καὶ θὰ εὐχαριστηθῶ καὶ ἐγὼ καὶ ἡ Βουλὴ ὁλόκληρος ἐὰν τῆς δώσητε τὴν εὐκαιρίαν διὰ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου νὰ συζητηθῇ τὸ τεράστιον αὐτὸ ἐθνικόν, οἰκονομικὸν καὶ δημοσίου δικαίου θέμα.

§72Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑπ. ΤΤΤ). Ἐλπίζω ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον.

§73Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Παρέλκει, τότε, κάθε συζήτησις.

§74Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παρέλκει, βεβαίως, πᾶσα συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς καὶ τώρα ἀπομένει ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἑτέρας, τῆς σκοπούσης τὸν ἔλεγχον πρῶτον ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς διαχειρίσεως ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων καὶ τῶν ὑπευθύνων τῆς τηλεφωνικῆς ἑταιρείας ἐπὶ τῆς περιουσίας αὐτῆς, ἡ ὁποία δὲν εἶναι παρὰ περιουσία τοῦ Δημοσίου. Καὶ φρονῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὅλοι γνωρίζετε ὅτι τὸ 80% τῆς περιουσίας τῆς τηλεφωνικῆς ἑταιρείας εἶναι περιουσία τοῦ Δημοσίου. Τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον σκοπεῖ ἡ ἐπερώτησις, εἶναι ὁ ἔλεγχος ἐπὶ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον διεχειρίσθη τὸ λειτούργημα ὁ προκάτοχος τοῦ παρόντος Ὑπουργὸς τῶν ΤΤΤ, ἐν τῷ ἐλέγχῳ τὸν ὁποῖον ὤφειλε νὰ ἀσκήσῃ ἐπὶ τῆς τηλεφωνικῆς ἑταιρείας.

§75Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑπ. ΤΤΤ). Ἡ ἐπερώτησις ἀφορᾷ τὸν πρώην Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει καὶ καλὸν θὰ ἦτο κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτῆς νὰ εἶναι παρὼν ὁ κ. Μπιράκης.

§76Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἔλεγχος, τὸν ὁποῖον προτίθεμαι νὰ ἀσκήσω ἐναντίον τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν ΤΤΤ θὰ ἐξιχθῇ μέχρι προτάσεως περὶ παραπομπῆς του διὰ παράβασιν τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν. Ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίζῃ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις αὐτὴ ἐρήμην τοῦ ἐνδιαφερομένου τέως Ὑπουργοῦ, νὰ προχωρήσωμεν.

§77Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖ ὁ κύριος συνάδελφος, ἐκκρεμεῖ καὶ ἡ ἰδική μου ἐπερώτησις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ συσχετισθῇ.

§78Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὑπάρχει καὶ ἡ ἰδική μου ἐπερώτησις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ συσχετισθῇ.

§79Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως ἐφ’ ὅσον εἶναι ἑνιαῖον τὸ θέμα.

§80Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ συνεχισθῇ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν, παρόντος τοῦ κ. Μπιράκη, ἐναντίον τοῦ ὁποίου κυρίως ἀπευθύνεται ἡ ἐπερώτησις αὐτή.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§82ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως συνταγματικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.).