1949.05.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 42α

Τρίτη 17η Μαΐου 1949

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.5′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Γκίνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΓΚΙΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, ἀνακοινῶ πρὸς τοὺς κ.κ. βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν δι’ ἐγγράφου των ὅπως προβῶ εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ νὰ φέρῃ τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον «περὶ αὐτοδιοικήσεως» πρὸς κύρωσιν, ὅτι ἔκαμα τὴν σύστασιν αὐτὴν καὶ ἔλαβα τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος, ὡς γνωρίζει ἡ Βουλή, εἶναι κατ’ ἐξοχὴν κοινοβουλευτικὸς ἀνήρ, ὅτι συντόμως θὰ φέρῃ πρὸς κύρωσιν τοὺς ἀναγκαστικοὺς τούτους νόμους.

§4Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας προσεβλήθη τὸ κῦρος τῶν ἐκδοθέντων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀναγκαστικῶν νόμων καὶ σήμερον, ἀκριβῶς, ἐγένετο συζήτησις ἐν μεγάλη ὁλομελείᾳ τοῦ Συμβουλίου. Ἑπομένως, θὰ ἔχωμεν καὶ ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου καὶ ἀπὸ νομικῆς ἀπόψεως, ἀνεξαρτήτως τῆς πολιτικῆς, περὶ τοῦ ἂν αὐτὰ τὰ νομοθετήματα ἔχουν καὶ καθαρῶς νομικὸν κῦρος, διότι ἠθικοῦ τοιούτου βεβαίως στεροῦνται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως φορτοεκφορτωτῶν ξηρᾶς Σύρου, ζητούσης κατοχύρωσιν τῆς Ἑνώσεως, εἴτε διὰ τῆς συστάσεως ἐπιτροπῆς εἰδικῆς διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν φορτοεκφορτωτικῶν ζητημάτων ξηρᾶς, εἴτε διὰ τοπικῆς συλλογικῆς συμβάσεως. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Ι. Φωτόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Πρεβέζης, τῶν Συλλόγων Ἰατρικοῦ Φαρμακευτικοῦ, Δικηγορικοῦ, Ἐμπορικοῦ καὶ διαφόρων ἄλλων σωματείων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἄδικον καὶ ὑπερβολικὴν κατάταξιν τῆς περιφερείας Πρωτοδικείου Πρεβέζης εἰς τὴν φορολογίαν τῶν εὐπόρων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Συλλόγου Χαλκίδος, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἄδικον καὶ ὑπερβολικὴν κατάταξιν τῆς περιφερείας Πρωτοδικείου Χαλκίδος εἰς τὴν φορολογίαν τῶν εὐπόρων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Τσιρώνης, καταθέτει τηλεγάφημα τῶν κατοίκων τῆς κωμοπόλεως Ζαχάρως καὶ τῶν ὁμόρων Κοινοτήτων Σχίνων, Καλυδώνης, Σκλῆβα, Σμέρνης, Μακίσου, Ροδινῶν, Ξεροχωρίου, Λεπρέου, Φυγαλίας, Ἁγίου Ἠλία, Κακοβάτου, Ἀνηλίου, Γιαννιτσοχωρίου, Ἀρήνης, Κουμουθέκρα, Πετραλώνων κλπ., διαμαρτυρομένων δι’ ἀπόφασιν ἐπιτροπῆς Ἠλείας, αὐθαιρέτως χαρακτηρισάσης μὴ συμμοριόπληκτον τὴν περιφέρειαν ταύτην, ὑποστᾶσαν τὰ δεινὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ στερηθέντων οὕτω τῶν κατοίκων τῆς δωρεὰν χορηγήσεως τροφίμων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Τσιρώνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς κοινότητος Γρύλλου τῆς ἐπαρχίας Ὀλυμπίας πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐφοδιασμοῦ κλπ., διαμαρτυρομένων, διότι αὐθαιρέτως δὲν ἐχαρακτηρίσθη ὡς συμμοριόπληκτος ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς Ἠλείας ἡ κοινότης των, στερηθέντων οὕτω τῶν κατοίκων τῆς παροχῆς δωρεὰν τροφίμων, οἵτινες ὑπέστησαν τὰ πλήγματα τοῦ συμμοριτισμοῦ πλέον τοῦ ἔτους. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Δημάρχου Αἰδηψοῦ, διὰ τὴν ἄδικον κατάταξιν τῆς Εὐβοίας εἰς τὴν φορολογίαν τῶν εὐπόρων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Εὐβοίας, τοῦ Συλλόγου ἐπαγγελματιῶν Ἀλιβερίου, τοῦ Δημάρχου Ἱστιαίας, τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χαλκίδος καὶ τοῦ Δημάρχου Λίμνης παραπονουμένων διὰ τὴν ἄδικον καὶ ὑπερβολικὴν κατάταξιν τῆς Εὐβοίας εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν εὐπόρων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συντονιστικοῦ γραφείου Ἀμπελουργικῶν καὶ Οἰνοποιητικῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων Ἑλλάδος, ζητούντων τοποθέτησιν τῶν ἀδιαθέτων πλεονασμάτων οἴνου. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Συνεταιρισμοῦ πωλήσεως καπνοῦ καὶ Ἀγροτικῶν Συνεταιρισμῶν Κατερίνης, ζητούντων χορήγησιν πλασματικῶν δανείων εἰς καπνοπαραγωγούς, ἐνίσχυσιν ὑποκαταστήματος ΑΤΕ Κατερίνης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Ν. Καράμπελας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Γυθείου ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν ἐκ φορολογίας εὐπόρων Πρωτοδικειακῆς περιφερείας Γυθείου λόγῳ ὀξυτάτης οἰκονομικῆς κρίσεως μαστιζούσης περιοχήν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Πολυχρονόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀγάθου Σ., Πουλημένου Α., κλπ. πολιτικῶν συνταξιούχων ὠργανωμένων φυλακῶν ἐξελθόντες τῆς ὑπηρεσίας πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 860)1942 ζητούντων διαβάθμισιν συμφώνως τῷ ἄνω νόμῳ καὶ τὸν πρὸ τῆς χρονολογίας ταύτης ἐξελθόντων συνταξιούχων. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς καταθέτει τηλεγράφημα Χαραλ. Σαραντοπούλου ζητοῦντος δίμηνον ἀναστολὴν προσελεύσεως τοῦ στρατευσίμου υἱοῦ του προκειμένου νὰ ὑποστῇ ἐξετάσεις ὡς τελειόφοιτος Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτ)δος κ. Γ. Ἀστερίου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Μαρτίνου Κωπαΐδος ζητούντων ἀποστολὴν ἁρμοδίων ὑπαλλήλων πρὸς διαπίστωσιν τῆς γενομένης κατὰ 80% καταστροφῆς ἐπὶ τῆς σιτοκαλλιεργείας εἰς τὴν περιφέρειάν των, ὡς καὶ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἀνακούφισίν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Διακουμόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναπληρώσεως τῶν ἐκ Δημοσίων ὑπαλλήλων μελῶν τοῦ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Συμβουλίου Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Ἀλιβιζᾶτος, Κ. Παπακωνσταντίνου, Δ. Σφαέλλος, Θ. Κώης, καὶ Δ. Μπέης Ἀντωνόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 956)49 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ συντάξεων τῶν δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων ἰσχυουσῶν διατάξεων».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος κ. Ν. Ζέρβας ἔχει τὸν λόγον.

§8Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὸ Προεδρεῖον τὴν κάτωθι δήλωσιν ἡ ὁποία εἶναι ἀπόρροια τῶν ὅσων ἔχω πληροφορηθῆ σχετικῶς μὲ τὸν διορισμὸν τῶν Νομαρχῶν. Ἡ δήλωσις ἔχει ὡς ἑξῆς: Δήλωσις Τὸ Ἐθνικὸν Κόμμα Ἑλλάδος ἐκ τῆς ἀναγνώσεως εἰς τὰς ἐφημερίδας τοῦ καταλόγου τῶν προταθέντων ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Νομαρχῶν, ἐπείσθη ὅτι δὲν ἐκράτησε πνεῦμα ἀμεροληψίας καὶ δικαιοσύνης. Ἅμα δὲ ἡ ἀπὸ τῶν τελευταίων συνεδριάσεων ἀποχώρησις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ μὴ προσυπογραφὴ παρὰ τούτου τῶν πρακτικῶν, μᾶς πείθει ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐσεβάσθη οὔτε τὴν ἀμεροληψίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, οὔτε τὸν νέον θεσμόν, ἀλλ’ ἠθέλησε καὶ πάλιν τοὺς Νομάρχας ὄργανα τοῦ Κόμματος καὶ ὄχι ὄργανα τοῦ Κράτους. Διὰ τοὺς λόγους τούτους ζητοῦμεν ὅπως ὁ οἰκεῖος Α. Ν., πρὸ πάσης ἐφαρμογῆς του, προσαχθῇ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς κύρωσιν, ἵνα δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὸ νομοθετικὸν Σῶμα ὁλόκληρον καὶ ἐπιφέρῃ τὰς ἀναγκαίας χάριν τοῦ θεσμοῦ βελτιώσεις καὶ τροποποιήσεις. (Χειροκροτήματα).

Ἀθῆναι 17 Μαΐου 1949

Ν. ΖΕΡΒΑΣ

Ἀρχηγὸς Ἐθν. Κόμματος Ἑλλάδος.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀδιαθετῶν δὲν θὰ προσέλθῃ. Δι’ αὐτὸ ἀναβάλλονται τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ψηφίσματος ΚΗʹ «περὶ παροχῆς διευκολύνσεων διὰ τὴν ὑπὸ ἰδιωτῶν ἀνοικοδόμησιν». Ὁ κ. Α. Βαμβέτσος, ἔχει τὸν λόγον.

§10Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ σχέδιον αὐτὸ ψηφίσματος ἔχει εἰσαχθῆ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος, τῆς ὁποίας ἤμην εἰσηγητὴς καὶ ἡ ὁποία Ἐπιτροπὴ παμψηφεὶ ἀπεφάσισε νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὸ Σῶμα τὴν ἀπόρριψιν τοῦ σχεδίου τούτου, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Τὸ ΚΗʹ ψήφισμα, διὰ τοῦ ὁποίου καθωρίζετο ἡ παροχὴ διευκολύνσεων διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν ἐξεδόθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ ἑπομένως, κατὰ τὰ σχετικὰ ψηφίσματα περὶ ἐξουσιοδοτήσεων, τελεῖ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Σώματος. Τὸ ΚΗʹ ψήφισμα οὐδέποτε ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἐκδόσεώς του μέχρι σήμερον κατετέθη κἂν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Παρουσιάζεται ἑπομένως διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ψηφίσματος τὸ ἑξῆς ἄτοπον: Νὰ τροποποιῶμεν τὰς διατάξεις ἑνὸς ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἀκόμη δὲν ἔχομεν κυρώσει. Θὰ ἐγεννᾶτο, ἑπομένως, ἡ ἐντύπωσις, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἐπιδιώκεται κάπως λαθροχειρικῶς ἡ ἐπικύρωσις τοῦ ὅλου ψηφίσματος, χωρὶς τοῦτο νὰ συζητηθῇ ἄρθρον πρὸς ἄρθρον ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἑπομένως, ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Συντάγματος παμψηφεί, μηδενὸς διαφωνοῦντος, οὐδὲ τῶν τοῦ κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει ὁ ὑποβάλλων ὑπουργός, ἀπεφάσισε τὴν ἀπόρριψιν τοῦ ψηφίσματος τούτου, διότι δὲν ἤθελε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἐπικυρώσῃ ἕνα νομοθέτημα τοιαύτης σπουδαιότητος χωρὶς τοῦτο νὰ συζητηθῇ λεπτομερῶς ὑπὸ τοῦ Σώματος. Κατόπιν τούτου, παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀνοικοδομήσεως, εἴτε νὰ ἀποσύρῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ψηφίσματος, εἴτε τουλάχιστον νὰ δεχθῇ τροποποίησιν εἰς τοῦτο, ἡ ὁποία νὰ καθιστᾷ σαφὲς, ὅτι διὰ τῆς ἀναψηφίσεως τοῦ ψηφίσματος τούτου δὲν πρόκειται νὰ ἐπικυρώσωμεν ἐμμέσως τὸ ὅλον ψήφισμα, χωρὶς νὰ τὸ συζητήσωμεν λεπτομερῶς εἰς τὸ Σῶμα. Τοῦτο τὸ ἐδέχθη ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργός, διότι πρόκειται ἁπλῶς σήμερον νὰ τοῦ παράσχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ τροποποιῇ τὰ ἐκδοθέντα ἤδη ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ψηφίσματος τούτου διατάγματα. Ἐδέχθη λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργός, ὅπως τὰ διατάγματα νὰ εἶναι ἀφ’ ἑνὸς διατάγματα ἐφ’ ἅπαξ καί ἀφ’ ἑτέρου, νὰ ἀναγραφῇ ὅτι ἡ ἔγκρισις τοῦ παρόντος ψηφίσματος τελεῖ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς κυρώσεως τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος. Κατόπιν τῆς τροποποιήσεως ταύτης νομίζω, ὅτι δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν τὸ ψήφισμα, οὕτω τροποποιημένον.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κάντζιας, ἔχει τὸν λόγον.

§12Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομικὸν μέρος, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Τρικάλων, ἐγνώρισεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ζήτημα ἐτακτοποιήθη μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀνοικοδομήσεως, διότι παρουσιάζει μίαν ἀνωμαλίαν. Διότι καλούμεθα νὰ τροποποιήσωμεν διατάξεις ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἐκυρώθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Νομίζω ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου τακτοποιεῖται κάπως τὸ ζήτημα, διὰ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ οὐσιαστικὸν μέρος. Αἱ ζητούμεναι τροποποιήσεις τῶν διατάξεων αὐτῶν εἶναι ἀναγκαῖαι, διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους δι’ ὀλίγων θὰ ἀναπτύξω καὶ θεωρῶ καθῆκον μου νὰ ἀναφέρω μερικὰ πράγματα εἰς τὴν Βουλήν, ἐπειδὴ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅπου συνεζητήθη καὶ ἐψηφίσθη τὸ ψήφισμα ἐκεῖνο, ἐγένοντο μακρόταται συζητήσεις. Διετυπώθησαν τότε φόβοι, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ τὸ ψήφισμα ὡς εἶχε, νὰ μὴ παρασχεθοῦν αὐταὶ αἱ φορολογικαὶ καὶ ἄλλης φύσεως διευκολύνσεις ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράτασιν καὶ τὴν ἄρσιν προστατευτικῶν διατάξεων τοῦ ἐνοικιοστασίου ἀπὸ ὡρισμένας οἰκοδομὰς ἡμικατεστραμμένας, πεπαλαιωμένας, ἢ εὑρισκομένας εἰς ὡρισμένην θέσιν τῶν πόλεων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης καὶ ἄλλων μεγάλων πόλεων, διότι θὰ ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἕνα μεγάλο πρόβλημα ἐλλείψεως ἐργατικῶν χειρῶν, ἐλλείψεως ἀκόμη ὑλικῶν καὶ πέραν τούτου θὰ ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία εἰς πλουσίους νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὰς προνομιακὰς αὐτὰς διατάξεις, τὰς ὁποίας καθιέρωνε τὸ ψήφισμα ἐκεῖνο, διὰ νὰ τοποθετήσουν μεγάλα ποσά, τὰ ὁποῖα ἀπέκτησαν κατὰ τὴν ἀνώμαλον περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ πολέμου. Θὰ ἤθελα νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι καὶ τότε διεφώνησα μὲ τοὺς ὑποστηρίζοντας τὰς ἀπόψεις αὐτὰς καὶ εἶπον, ὅτι οὐδεὶς κίνδυνος ὑπάρχει οὔτε ἐλλείψεως ἐργατικῶν χειρῶν, οὔτε ἐλλείψεως ὑλικῶν, οὔτε ἀθρόας τοποθετήσεως κεφαλαίων. Κύριοι μετὰ 1½ ἔτος εὑρίσκομαι εἰς τὴν θέσιν νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δυστυχῶς δὲν ἀπέδωσε τὰ ὅσα ἠλπίζαμεν νὰ ἀποδώσῃ τὸ ψήφισμα ἐκεῖνο. Οὐδεὶς ρυθμὸς γοργότερος παρουσιάσθη εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν. Τοὐναντίον εὑρισκόμεθα εἰς πολὺ χαμηλὸν ἐπίπεδον ἐν σχέσει μὲ τὸ προπολεμικόν, ὅπου δὲν ὑπῆρχεν ἡ περίπτωσις τῆς ἐλλείψεως στέγης δεδομένου, ὅτι ἐπὶ μίαν 10ετίαν οὐδεμία οἰκοδομικὴ κίνησις ἐγένετο. Δὲν ἐπεξετάθη ἡ στέγη ἔστω καὶ κατὰ τρόπον φυσιολογικόν, ὅπως γίνεται εἰς τὰς μεγάλας πόλεις. Αἱ ἄδειαι, αἱ δοθεῖσαι εἰς τὸν Πειραιᾶ κατὰ τὸ 1947 ἀνέρχονται εἰς 1.427 καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1948 εἰς 1.948. Ἀλλ’ αἱ ἄδειαι αὐταὶ δὲν ἀφοροῦν οἰκοδομάς, οὔτε οἰκοδομὰς μεγάλου ὄγκου ἀλλ’ αἱ περισσότεραι εἶναι ἐπισκευαί, διορθώσεις, μεταβολαὶ ἀσημάντου σημασίας. Μόνον τὸ 10% ἔχει σχέσιν μὲ οἰκοδομὰς μεγάλης ἐκτάσεως, δηλαδή, οἰκοδομικὰς σχετικῶς νέας. Εἰς τὰς Ἀθήνας περίπου αἱ αὐταὶ ἀναλογίαι παρουσιάζονται, ἐν σχέσει δὲ μὲ τὰς προπολεμικὰς ἀδείας οἰκοδομῶν ἡ κίνησις αὐτὴ ὑστερεῖ κατὰ 30% — 40%. Ἐξ αὐτοῦ προκύπτει, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς στέγης θὰ ἐπιταθῇ ἔτι μᾶλλον. Μὲ ὅλας αὐτὰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις δὲν παρουσιάζεται κίνησις οἰκοδομική, δὲν βλέπομεν δέ, διὰ ποῖον λόγον θὰ παρουσιασθῇ μελλοντικῶς μεγαλυτέρα. Βεβαίως αἱ ἀπαλλαγαί, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο κατόπιν τῆς ἐκδόσεως τοῦ Β.Δ., ἢ μᾶλλον, ἡ ἄρσις τῆς ἐνοικιοστασιακῆς προστασίας, ἦτο πολὺ μικρᾶς ἐκτάσεως. Ἡ Κυβέρνησις δὲ ἠναγκάσθη νὰ περιορισθῇ εἰς τὰς τοιαύτας ἀπαλλαγὰς διὰ νὰ μὴ προκαλέσῃ κοινωνικὸν ζήτημα. Ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν τὰ διατάγματα αὐτὰ νὰ παράσχουν εὐκολίας τινὰς διότι αἱ εὐκολίαι αὗται, ἐνοικιοστασιακῆς φύσεως, περιορίζονται εἰς τὴν ἐπανεγκατάστασιν τοῦ ἐγκατεστημένου ἐνοικιαστοῦ, ἢ εἰς μίαν μικρὰν ἀποζημίωσιν, τὴν ὁποίαν τοῦ παραχωρεῖ εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ αὐτὸς δὲν θέλει νὰ ἐπανεγκατασταθῇ, ἢ ὁ ἰδιοκτήτης κατασκευάζει κτίριον, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπανεγκατάστασις τοῦ μισθωτοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀνοικοδομήσεως, νὰ μελετήσουν καὶ πάλιν τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς ἀνοικοδομήσεως, διότι ὅλαι αὐταὶ αἱ συζητήσεις καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ψηφίσματα εἰς οὐδὲν ἀπέληξαν. Τὸ πρόβλημα τῆς στέγης παραμένει ἀκέραιον καὶ ἡ ἀνοικοδόμησις δὲν ἔλαβε ρυθμὸν ἀνάλογον ἐκείνου, τὸν ὁποῖον ἠλπίσαμεν. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα, ὥστε νὰ εἰσαχθοῦν τὰ ἀναγκαῖα ὑλικά, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα εἰς μίαν χώραν, ἡ ὁποία εἶναι κατεστραμμένη καὶ ὅπου ἡ ἀνοικοδόμησις ἔχει τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ὅλοι ἀντιλαμβανόμεθα. Δὲν πρέπει νὰ παρουσιάζεται ἡ στενὴ ἀντίληψις ὅσον ἀφορᾷ τὴν προμήθειαν σιδήρου καὶ μάλιστα σιδήρου μπετόν. Βεβαίως εἶναι ἀναγκαία ἡ ὑποστήριξις τῆς ἐγχωρίου σιδηροβιομηχανίας, καὶ μάλιστα εἰς ἐποχήν, ποὺ ἀντιμετωπίζει καὶ αὐτὴ τὸν διεθνῆ συναγωνισμόν, ὅπως τὸν ἀντιμετωπίζουν καὶ τὰ ἐγχώρια γεωργικὰ προϊόντα. Διότι ὁ τιμάριθμος, ὁ Ἑλληνικὸς εἶναι τόσον ὑψηλός, ὥστε νὰ μὴ δύνανται τὰ προϊόντα αὐτὰ νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα. Συνεπῶς εἶναι ἀναγκαία ἡ προστασία τῆς βιομηχανίας ἐὰν θέλωμεν νὰ κρατήσωμεν κάποιο ἐπίπεδον διαβιώσεως τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου, ἀλλὰ τοῦτο δὲν πρέπει νὰ ἐμποδίζῃ ἄλλην ἀνάπτυξιν πλουτοπαραγωγικήν, ἢ καὶ ἱκανοποίησιν ἀναγκῶν πρώτης ἀνάγκης, ὅπως εἶναι ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν τῆς στέγης. Ἐπρότεινα τότε εἰς μίαν εἰδικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐργοστασίου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα ὡς ἑξῆς: Τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως, τὸ ὁποῖον ὅλας τὰς παραγγελίας τὰς τοποθετεῖ εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγορὰς καὶ εἰδικῶς τοῦ σιδήρου, καὶ αἱ ὁποῖαι παραγγελίαι, ἀνέρχονται εἰς 20.000 τόννους ἐτησίως, νὰ μὴ τὰς τοποθετήσῃ εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγοράς, ἀλλὰ νὰ ἀγοράσῃ τὰ ὑλικὰ αὐτὰ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, δεδομένου, ὅτι εἶναι πράγματι αἱ τιμαὶ χαμηλαὶ ἐν σχέσει μὲ τὸ κόστος τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς, τόσον χαμηλαί, ὥστε ἐλαχίστην διαφορὰν νὰ παρουσιάζουν μὲ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Νὰ ἀγοράσῃ τὸ Κράτος ὁλόκληρον τὴν παραγωγὴν τῶν βιομηχανιῶν αὐτῶν, καὶ οὕτω νὰ προστατεύσῃ τὴν Ἑλληνικὴν παραγωγήν, νὰ ἀφήσῃ τὴν ἰδιωτικὴν ἀνοικοδόμησιν νὰ προμηθευθῇ εἰς ὅσην ποσότητα θέλει ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, σίδηρον, διότι ἔχω ἤδη διαπιστώσει, ὅτι ἀνεβλήθησαν ἢ ἐματαιώθησαν πλεῖσται ὅσαι οἰκοδομαὶ λόγῳ ἀκριβῶς αὐτῆς τῆς παρουσιαζομένης ἐλλείψεως. Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀνοικοδομήσεως, καὶ αὐτὸ τὸ σημεῖον νὰ προσέξῃ, εἰς τὰς διορθώσεις, τὰς ὁποίας θὰ κάμῃ, δεδομένου, ὅτι αὗται ἐλαχίστας διευκολύνσεις θὰ παράσχουν εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν. Διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει φοβοῦμαι, ὅτι συντόμως τὸ πρόβλημα τῆς στέγης θὰ μᾶς φέρῃ εἰς ἀδιέξοδον, ὁπότε θὰ ἀναγκασθῇ τὸ Κράτος νὰ παρέμβῃ διὰ μεγαλυτέρων εὐκολιῶν εἰς τοὺς ἀνοικοδομοῦντας εἰς βάρος τῶν κατεχόντων τὰ ἀκίνητα μὲ ἐνοικιοστασιακὴν προστασίαν. Νὰ μὴ θελήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς ἁρμοδιότητός του νὰ τὸ συζητήσῃ, ἀλλὰ νὰ τὸ διερευνήσῃ μὲ τοὺς ὑπουργοὺς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὥστε συντόμως νὰ ἐλπίσωμεν, ὅτι τὸ διάταγμα αὐτὸ θὰ διευκολύνῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ φοβούμεθα, ὅτι θὰ φθάσωμεν συντόμως εἰς ἀδιέξοδον, τὸ ὁποῖον πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἐτῶν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§14Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, παρ’ ὅλην τὴν ἀγάπην, τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, τῆς Ἀνοικοδομήσεως, εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ διαφωνήσω μὲ αὐτόν. Φαίνεται, ὅτι εἶναι κάπως περίεργος ὁ τρόπος τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι τὸ ΚΗʹ ψήφισμα δὲν εἰσήχθη πρὸς συζήτησιν. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἡ Βουλὴ ἀγνοεῖ τὸ ψήφισμα ΚΗʹ καὶ δὲν γνωρίζει ἐὰν θὰ ψηφισθῇ ἢ ὄχι, ὅταν ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθόν, ὑπ’ αὐτὰς τὰς περιπτώσεις καὶ περιστάσεις νὰ προβῶμεν εἰς τροποποίησιν ψηφίσματος τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζομεν. Τυπικῶς λοιπόν, καὶ νομικῶς εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον δὲν προηγηθῇ ἡ κύρωσις τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος. Ἐκτὸς ὅμως αὐτῆς τῆς νομικῆς καὶ τυπικῆς ἀνωμαλίας καὶ λογικῶς ἐξεταζόμενον τὸ πρᾶγμα, οὐσιαστικῶς καὶ λογικῶς, καταλήγομεν εἰς τὸ ἴδιον πόρισμα. Διότι οἱοσδήποτε ἰδιώτης καὶ πολίτης ἐὰν ἐρωτηθῇ ἐὰν θέλῃ τὴν τροποποίησιν μιᾶς διατάξεως, τὴν ὁποίαν ἀγνοεῖ, θὰ μᾶς εἴπῃ, κύριε, πές μου περὶ τίνος πρόκειται γιὰ νὰ ξεύρω ἐὰν ἠμπορῶ νὰ τὸ τροποποιήσω ἢ ὄχι. Πρὸ αὐτῆς λοιπόν, τῆς οὐσιαστικῶς καὶ λογικῶς κακῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ψηφίσματος, νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ψήφισις αὐτοῦ. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατόν, οἱαδήποτε δήλωσις, καὶ ἐὰν γίνῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γεννηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι προδικάζομεν ἀπὸ τοῦδε τὴν ψήφισιν τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ εἶναι ἄριστον καὶ ἐποικοδομητικὸν διὰ τὰς ἀντιλήψεις τῆς ὑπηρεσίας καὶ νὰ ἐξυπηρετῇ τὸν τόπον, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δὲν τὸ γνωρίζομεν, ὑποτίθεται ὅτι διὰ νὰ τὸ τροποποιήσωμεν, ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας καὶ εὑρίσκομεν αὐτὰ τὰ τρωτά, τὰ ὁποῖα τροποποιοῦμεν. Διότι πᾶν μὴ τροποποιούμενον, ὑποτίθεται, ὅτι εἶναι ὀρθόν. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ψήφισις τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος, ἐφ’ ὅσον εἶναι βέβαιον κατὰ πάντα κανόνα λογικῆς καὶ τάξεως καὶ κατὰ πάντα κανόνα νομικὸν καὶ ἠθικόν, ὅτι δὲν προηγήθη ἡ ψήφισις τοῦ ΚΗʹ. Θὰ ὑποτεθῇ, ὅτι προδικάζομεν τὴν ψήφισιν τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος. Ὅταν, λοιπόν, ἐρχώμεθα νὰ τροποποιήσωμεν διατάξεις ὡρισμένας τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος, ὑποτίθεται, ὅτι ὅλας τὰς ἄλλας διατάξεις τὰς ἐγκρίνομεν. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο μᾶλλον ἐνδεδειγμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀκολουθητέα, ὥστε νὰ ἔλθῃ τὸ ΚΗʹ ψήφισμα μαζὺ μὲ τὸ σημερινὸν ψήφισμα καὶ νὰ φέρῃ ὁ κ. ὑπουργός, τότε τὰς τροποποιήσεις.

§15Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Κύριε Καλκάνη, τὸ λέγει τὸ ψήφισμα, περὶ Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅτι κατ’ ἐξαίρεσιν τὰ ψηφίσματα ἔρχονται πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§16Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Αὐτὸ λέγω καὶ ἐγώ, διότι τὰ ψηφίσματα τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ὁπωσδήποτε θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν. Λέγω λοιπόν, ὅτι δὲν συντρέχει οὐδεὶς λόγος ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, νὰ προβῶμεν εἰς μίαν ἐπιψήφισιν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι, κατ’ ἐμέ, ἀκατανόητος, καὶ περίεργος, τὸ νὰ προβῶμεν, δηλαδή, εἰς μίαν τροποποίησιν διατάξεως ψηφίσματος, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι βέβαιον, ὅτι τοῦτο θὰ κυρωθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Αὐτὴ νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη τάξις καὶ ὀφείλει τὸ Σῶμα νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι πρέπει εἰς τὰς ἐνεργείας του νὰ κρατῆται μία τάξις ἢ μία σειρὰ καὶ ὄχι μία ἀταξία, ἡ ὁποία νὰ ἐπικρατῇ χωρὶς οὐδένα ἀπολύτως λόγον.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Πιπιλιάγκας ἔχει τὸν λόγον.

§18Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα ἔφερον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, σχετικὰ μὲ τὸ ζήτημα, περὶ τοῦ ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς εἰσάγεται τὸ ψήφισμα, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐκυρώθη τὸ ἀρχικὸν ψήφισμα, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Τὸ ψήφισμα ΚΗʹ, ἐν ἄρθρῳ 4 προβλέπει διὰ τὴν ἔκδοσιν ἑνὸς ἐφ’ ἅπαξ διατάγματος, τὸ ὁποῖον ρυθμίζει καὶ τὰς σχέσεις τῶν μισθωτῶν μὲ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν οἰκημάτων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐκκενωθοῦν διὰ νὰ ἀνοικοδομηθοῦν. Ἐξεδόθη ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, τὸ σχετικὸν διάταγμα, τὸ ἐφ’ ἅπαξ λεγόμενον διάταγμα, καὶ ἐρρύθμισε τὰς σχέσεις τῶν μισθωτῶν μετὰ τῶν ἰδιοκτητῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν ἐπωφελούμενοι τῶν διευκολύνσεων, νὰ ἀνοικοδομήσουν. Ἀλλὰ τὸ διάταγμα αὐτό, ἐπέβαλεν ὡρισμένας ὑποχρεώσεις εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ κυρώσεις. Τί συμβαίνει λοιπὸν τώρα; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐφ’ ἅπαξ ἐκδοθὲν διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα νὰ τροποποιήσῃ. Καὶ ἐρωτῶμεν: Ἀφοῦ ἐρρυθμίσθησαν δι’ ἑνὸς ὁριστικοῦ πλέον διατάγματος αἱ σχέσεις τοῦ μισθωτοῦ καὶ τοῦ ἐκμισθωτοῦ εἰς περίπτωσιν ἀνεγέρσεως οἰκοδομῆς, τί σκοπὸν ἔχει τὸ παρὸν ψήφισμα; Σκοπὸν ἔχει νὰ τροποποιήσῃ εἰδικῶς αὐτὸ τὸ ἐφ’ ἅπαξ ἐκδοθὲν διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐστηρίχθη εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ψηφίσματος ΚΗʹ. Ἡμεῖς πιστεύομεν ἀκραδάντως, ὅτι διὰ τῆς αἰτουμένης τροποποιήσεως ἐπιδιώκεται νὰ προστατευθῇ περισσότερον ἡ ἰδιοκτησία, ὄχι νὰ προστατευθῇ ὁ μισθωτής, οὕτω δὲ ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἡμεῖς εἴμεθα ἐναντίον τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος. Ἐὰν λάβετε τὸ ΚΗʹ ψήφισμα θὰ ἴδητε, ὅτι λαμβάνονται ὅλα τὰ μέτρα προστασίας τοῦ ἰδιοκτήτου ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ κατεδαφίσῃ καὶ τοῦ μισθωτοῦ, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὴν οἰκοδομήν, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ κατεδαφισθῇ.

§19Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ὅταν ἐξεδόθη τὸ πρῶτον ψήφισμα ὑπῆρχον κενά, τὰ ὁποῖα συνεπληρώθησαν δι’ ἄλλων καὶ τοῦτο ἦτο ὀρθὸν, διότι ἀπεβλέπαμεν εἰς τὴν πραγματικὴν ἐκπλήρωσιν τῶν προϋποθέσεων ποὺ ἔθεσε τὸ ἀρχικὸν ψήφισμα. Εἶναι ἐπιτετραμμένον ν’ ἀρνηθῶμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ συμπληρώσῃ τὰς ἐλλείψεις καὶ τὰ κενά, τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος, αὐτά, τὰ ὁποῖα δὲν προέβλεψε τότε;

§20Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως ἔθεσε εἰς τὴν διάταξιν τὸ ἄρθρον 4, ρητὴν διάταξιν, ἡ ὁποία ἔλεγεν, ὅτι δικαιοῦται ἡ Κυβέρνησις ἐφ’ ἅπαξ μόνον νὰ ἐκδώσῃ ἐκτελεστικὸν διάταγμα, καὶ τοῦτο ἐξεδόθη. Θὰ ἠθέλαμεν τὸ ἑξῆς, νὰ μᾶς δηλώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως, τὸ ἐκτελεστικὸν διάταγμα, τὸ ὁποῖον ζητεῖ ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ ἐκδοθέντος Βασιλικοῦ Διατάγματος; Ἐὰν δηλώσῃ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τὸ τροποποιήσῃ τότε ἐγὼ δὲν θὰ εἶμαι κατὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ παρόντος ψηφίσματος. Ἐὰν ὅμως πρόκειται νὰ τροποποιηθῇ εἰς βάρος τῶν μισθωτῶν, τότε ἐγὼ θεωρῶ τὸ ψήφισμα ἀπαράδεκτον.

§21Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Εἰς τὸ ΚΗʹ ψήφισμα, ὑπάρχει ρητὴ διάταξις, ἡ ὁποία ἐγένετο κατόπιν προτάσεως τοῦ κ. Καλλία, ἐπιτρέπουσα τὴν τροποποίησιν τοῦ διατάγματος διὰ νόμου. Ἡμεῖς ζητοῦμεν σήμερον, ἀντὶ διὰ νόμου νὰ ἐκδοθῇ νομοθ. διάταγμα διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ταχύτητα. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς βεβαιώσω τὶ μέτρα θὰ ληφθοῦν, ἀλλὰ τὸ συμπέρασμά σας, ὅτι θὰ ληφθοῦν καταθλιπτικὰ μέτρα καὶ ὑπὲρ τῶν ἐκμισθωτῶν, εἶναι αὐθαίρετον. Ἡ ὑπηρεσία θὰ ἐξετάσῃ τὰς διαφόρους περιπτώσεις καὶ θὰ τὰς ρυθμίσῃ ἀναλόγως τῶν περιστάσεων.

§22Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐγκρινομένου τοῦ ψηφίσματος τούτου, θὰ τροποποιηθῇ τὸ ἐφ’ ἅπαξ διάταγμα;

§23Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδ.). Μάλιστα καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ τὸ τροποποιήσωμεν διὰ νόμου.

§24Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Τὰ ὅσα εἴπατε μὲ ἀναγκάζουν, ὄχι μόνον νὰ καταψηφίσω, ἀλλὰ νὰ εἴπω, ὅτι τὸ καταψηφίζω διότι φοβοῦμαι.

§25Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, διότι φοβεῖσθε τὴν Βουλήν, φέρατε ἐνώπιον αὐτῆς τὸ ψήφισμα, ἢ τὴν φοβεῖσθε ἢ τὴν περιφρονεῖτε.

§26Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Οὔτε φοβοῦμαι, οὔτε περιφρονῶ τὴν Βουλήν, ὀφείλω δὲ νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ ψήφισις τοῦ παρόντος ψηφίσματος εἶναι ἀπαραίτητος, διότι τὸ ΚΗʹ ψήφισμα δὲν ἀπέδωκε ἀκόμη τὰ προσδοκώμενα ἀποτελέσματα. Ὅταν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν συνεζητεῖτο τὸ ΚΗʹ ψήφισμα, προσωπικῶς, ὡς μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς, εἶχον ἐπιφυλάξεις τινάς, πλὴν ὅμως ἀπεδείχθη ὅτι ἡ ψήφισίς του ἦτο ἀπαραίτητος λόγῳ τῶν ἐκτάκτων περιστάσεων, τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζει. Ἀπὸ τῆς ψηφίσεώς του, ἔχει παρέλθει ἀρκετὸς χρόνος καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε ἔλθει τὸ ὅλον ψήφισμα πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐὰν δὲν ἔγινε τοῦτο, ὅμως, εἶναι ὅτι ἡ ὑπηρεσία θέλει ν’ ἀντιληφθῇ τὰ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς του ἀποτελέσματα, νὰ ἀντιληφθῇ τὰ ἐνδεχόμενα τρωτά του, καὶ μετὰ ταῦτα νὰ τὸ φέρωμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν πρὸς ψήφισιν ἢ τροποποίησιν.

§27Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. ...... (δὲν ἀκούεται λόγῳ τοῦ θορύβου) ........................

§28Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη ἐνώπιόν σας, ἔχει καθαρῶς ὑπηρεσιακὸν χαρακτῆρα καὶ ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ πρὸ ἐμοῦ συναδέλφου μου, κυρίου Λόντου. Ὁμολογῶ, ὅτι υἱοθέτησα τὴν εἰσήγησιν τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ κάνωμεν διὰ τροποποιήσεων ἀναστατώσεις. Τροποποιήσεις τινές, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἐν τῷ ψηφίσματι ὁριζομένων ἐδαφίων ἔκρινεν ἡ ὑπηρεσία ὅτι πρέπει νὰ γίνουν, ἀλλ’ αὐτὰ εἶναι δυνατὰ κατὰ τὸ ΚΗʹ ψήφισμα μόνον διὰ νόμου, ἀλλ’ ἐπειδὴ συντρέχουν καὶ σήμερον οἱ ἐπιβαλόντες τὴν διὰ Β. Διατάγματος ρύθμισιν ἀρχικῶς τῶν σχετικῶν ζητημάτων καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶναι εὔκολος ἡ ψήφισις νόμων, εἴπομεν ὅτι ἐκεῖ ποὺ ὁρίζει τὸ ψήφισμα διὰ νόμου, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ τροποποίησις τῶν Β. Διαταγμάτων, περὶ ὧν τὸ ψήφισμα, νὰ γίνεται διὰ Β. Διατάγματος, κατόπιν προτάσεως τοῦ Δ. Συμβουλίου. Εἶναι μία ἐγγύησις αὐτή, ἡ ὁποία παρέχεται ἐκ τοῦ ὅτι θὰ ἐκδίδωνται τὰ Β. Διατάγματα προτάσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἔρχομαι κατόπιν εἰς τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Βαμβέτσος, ὅτι πρέπει νὰ ἐκδίδωνται ἐφ’ ἅπαξ. Ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βαμβέτσου. Ἐπίσης εἴπομεν νὰ δηλωθῇ ρητῶς εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ἡ ψήφισις τοῦ προσθέτου τούτου ψηφίσματος δὲν σημαίνει καὶ ψήφισιν τοῦ ΚΗʹ βασικοῦ ψηφίσματος, ἀλλὰ ἁπλῶς προσθέτομεν μίαν διάταξιν, διὰ νὰ μᾶς διευκολύνῃ νὰ ἐφαρμόσωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν ἀρτιώτερον τὸ ψήφισμα καὶ εἰς τὸ τέλος νὰ τὸ ἐπικυρώσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία διὰ νεωτέρου ψηφίσματος μὲ προτάσεις τροποποιήσεως ἢ καταργήσεως ἢ συμπληρώσεώς του. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντίληψίς μου. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ὁ κ. Κάντζιας θέλῃ νὰ εἴπω καὶ δύο λόγια ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημά του. Δυστυχῶς ἕν τινι μέτρῳ δὲν δύναται τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως νὰ κάνῃ ὅλας τὰς προσπαθείας, διότι δυνάμει νόμου ἰσχύοντος, ὑπάρχει ἐν λειτουργίᾳ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως μία Ἐπιτροπή, ἀλλὰ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ εἶναι αὐτοτελής, καὶ δὲν εἶναι ἐξηρτημένη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως καὶ αἱ πράξεις τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, δὲν ὑπόκεινται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, ἀλλὰ κρίνει, ὅπως αὐτὴ νομίζει καλλίτερον. Εἶναι ἕνας λόγος αὐτός, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιβάλλωμεν τὰς θελήσεις μας εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν. Ἀλλὰ ἐκτὸς τούτου ὑπάρχει καὶ ἄλλος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν δυνάμεθα νὰ προμηθευώμεθα ὅλα τὰ εἴδη ἐκ τῆς ἐγχωρίου ἀγορᾶς, διότι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ κάμνωμεν χρῆσιν τῶν δολλαρίων, τὰ ὁποῖα μᾶς χορηγοῦνται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιήσωμεν εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀλλὰ πάντως λαμβάνω ὑποσημείωσιν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Κάντζια καὶ ἐφεξῆς θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως νὰ προμηθεύεται τὰ εἴδη ἐκ τῆς ἀγορᾶς τοῦ τόπου, ἐφ’ ὅσον κατὰ ποιότητα καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς εἶναι συμφέρον διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἀντίκειται εἴς τι ἡ ψήφισις τοῦ νομοθετήματος καὶ οὔτε ὅτι ἀποτελεῖ ἀσέβειαν πρὸς τὴν Βουλήν, ἐφ’ ὅσον εἰς αὐτὴν ἀπευθυνόμεθα.

§29Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὄχι ἀσέβειαν.

§30Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Αὐτὸ ἐλέχθη. Ἀφήσατε πάντως νὰ ἐφαρμοσθῇ, κύριοι, τὸ ψήφισμα, δοθέντος ὅτι ἐκ τῆς πρακτικῆς ἐφαρμογῆς θὰ ἴδωμεν τὰ σφάλματά του καὶ ἀπὸ κοινοῦ ἐδῶ θὰ τὸ τροποποιήσωμεν ἢ θὰ τὸ καταργήσωμεν.

§31Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Ἅμα ἐφαρμοσθῇ, κύριε ὑπουργέ, τὶ ἀποδείξεις ζητεῖτε; Θὰ κατεδαφίσετε τὰ σπίτια ὕστερα;

§32Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Δὲν πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐπὶ μακρόν. Ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ ἐφαρμογή του εἶναι περιωρισμένη εἰς ἔκτασιν ἀλλὰ καὶ γενικώτερον δὲν νομίζω, ὅτι πταίει τὸ ψήφισμα. Εἶναι αἱ γενικαὶ συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι παρεμποδίζουν τὴν αὔξησιν τῆς στεγάσεως, λόγῳ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως καὶ λόγῳ τῶν δισταγμῶν, τοὺς ὁποίους δημιουργοῦν οἱ φόβοι τῆς σημερινῆς καταστάσεως καὶ λόγῳ παντοίων ἄλλων αἰτιῶν, καὶ ἕνεκα τούτου δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῆς στεγάσεως, ὅπως πρέπει, ὅπως ἠθέλησε καὶ ὅπως προσεδόκα ὁ νομοθέτης.

§33Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἤθελον νὰ μάθω, ποῖος εἶναι αὐτὸς ὁ ἀνυπέρβλητος λόγος, ὁ ὁποῖος κάμνει τὴν ὑπηρεσίαν καὶ Ὑμᾶς νὰ ἐκτραπῶμεν ἀπὸ τὴν τάξιν. Ποῖος εἶναι, δηλαδή, ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν τὸ ἴδιον τὸ ΚΗʹ, νὰ τὸ ἐγκρίνωμεν ἔστω καὶ ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας.

§34Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Ἐγὼ σᾶς λέγω, δὲν ὑπάρχει οὐδείς. Ὁ μοναδικὸς λόγος τῆς μὴ προσαγωγῆς τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος πρὸς ψήφισιν, εἶναι ὅτι θέλει ἡ ὑπηρεσία ἐκ τῆς πρακτικῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ψηφίσματος νὰ ἀντιληφθῶμεν τὰ σφάλματά του καὶ νὰ τὰ διορθώσωμεν κατὰ τὴν τελικὴν ψήφισίν του.

§35Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὰ τυφλὰ θὰ ἐφαρμόσωμεν ἓν πρᾶγμα καὶ δὲν θὰ τὸ ἐγκρίνωμεν πρῶτα; Θὰ ἐφαρμόσωμεν ψήφισμα μὴ ἐπικυρωθὲν ὑπὸ τῆς Βουλῆς; Ποῖος εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον πρέπει εἰς τὰ τυφλὰ νὰ ἐφαρμόσωμεν ἓν ψήφισμα χωρὶς νὰ ἠξεύρωμεν ἐὰν εἶναι καλὸ ἢ κακό; Τὰ τρωτά του θὰ τὰ ἴδωμεν καὶ ἐδῶ κατὰ τὴν συζήτησιν, τὴν ὁποίαν θὰ κάμωμεν.

§36Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Κύριε Καλκάνη, τὸ ψήφισμα αὐτὸ ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅπως γνωρίζετε καὶ εἰς τὴν ὁποίαν μετείχετε καὶ Ὑμεῖς προσωπικῶς. Τὸ ψήφισμα αὐτό, ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ ἠξεύρομεν, πάντες καὶ δὲν ἠμπορεῖτε, τοὐλάχιστον σεῖς προσωπικῶς, νὰ ἐπικαλῆσθε τὴν ἁγιότητά του. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι ἀγνοοῦμεν τὸ ψήφισμα τοῦτο.

§37Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶναι 2 χρόνια ποὺ πρέπει νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ κατὰ ρητὴν ἐπιταγὴν πρέπει νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν.

§38Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ κάμετε, κύριε ὑπουργέ, δήλωσιν, ὅτι κανένα διάταγμα δὲν πρόκειται νὰ θίξῃ τὰ δικαιώματα τῶν μισθωτῶν.

§39Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Τὸ δηλῶ αὐτὸ κατηγορηματικῶς. Προβαίνω εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται αἱ τροποποιήσεις νὰ ἀποβοῦν ἐναντίον τῶν δικαιωμάτων τῶν μισθωτῶν.

§40Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ τονίσω εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι ὅτι ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον εἰσάγεται τὸ ψήφισμα τοῦτο, διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ τροποποίησις ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον δὲν εἰσήχθη εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν, καὶ ἄρα δὲν ἔχει ἐγκυρότητα, ὁ τρόπος αὐτὸς εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ πρωτοφανής.

§41Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Καὶ πρωτοφανής.

§42Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸ Σῶμα ἡ ἀρχή, κατὰ τὴν ὁποίαν μὲ συμβιβασμοὺς δύναται νὰ γίνῃ κάτι, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν πράξεις ἀντισυνταγματικὰς καὶ ἔναντι πάσης ἀρχῆς τοῦ νομοθετεῖν. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς καὶ μόνης, χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἐξετάσω τὸ οὐσιαστικὸν μέρος τοῦ ζητήματος, τονίζω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, ὅτι οὐδέποτε εἰς τὰ Συνταγματικὰ καὶ Κοινοβουλευτικὰ χρονικά, παρουσιάσθη τοιοῦτον φαινόμενον καί, ὅτι οὐδεὶς ποτὲ ἐτόλμησε νὰ παραδεχθῇ, ὅτι κάτι τι τὸ ὁποῖον ἐγένετο ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς καὶ ἄνευ τῆς ἐγκρίσεως αὐτῆς, ὅτι δύναται νὰ τροποποιηθῇ διὰ νόμου, ἢ νὰ κυρωθῇ ἢ νὰ τροποποιηθῇ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὶ σημασίαν ἔχουν αἱ δηλώσεις διὰ τὸ ψήφισμα ἢ τί σημασίαν ἔχει ὁ συμβιβασμός, ὁ ὁποῖος ἐγένετο, ὅτι τὸ ἄκυρον θὰ δύναται νὰ κυρωθῇ διὰ μιᾶς τοιαύτης προτάσεως. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς θεωρῶ ἀπαράδεκτον τὸ ψήφισμα καὶ δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ συνεργήσω εἰς μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία θέτει μίαν ἀρχὴν ἐναντίον τοῦ Συντάγματος καὶ ἐναντίον τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γαρουφαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§44Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὴν ἀποδοχὴν τῶν τροπολογιῶν τοῦ κ. Βαμβέτσου, δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ζήτημα, διὰ νὰ μὴ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν μάλιστα ἐγένετο ἐπίσης ἀποδεκτόν, ὅτι ἡ ψήφισις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, δὲν σημαίνει κύρωσιν τοῦ προηγουμένου ψηφίσματος.

§45Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀστειότερον.

§46Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κατὰ συνέπειαν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ μᾶς εὕρῃ συμφώνους ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, καὶ μάλιστα ἐφ’ ὅσον ἐγένετο δεκτόν, κατὰ δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι αἱ τροποποιήσεις δὲν πρόκειται νὰ διαταράξουν τὰς προβλεπομένας ἤδη ἀπὸ τὸ ἐκδοθὲν ψήφισμα σχέσεις μεταξὺ μισθωτῶν καὶ ἐκμισθωτῶν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ τονίσω εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι τοῦτο: Ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ πρώτου ψηφίσματος ἦτο νὰ ὑποβοηθήσῃ τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς χώρας, καὶ ὁ σκοπὸς αὐτὸς ὑπηγορεύετο ἀπὸ δύο λόγους: Πρῶτον ἀπὸ τὴν κρίσιν τῆς στέγης, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπιδεινωθῆ, ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν φυσικὴν αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τὰς καταστροφάς, αἱ ὁποῖαι ἐπῆλθον κατὰ τὸν πόλεμον καὶ κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ ἀκόμη ἀπὸ τὴν κατάρρευσιν τῶν οἰκιῶν, λόγῳ μὴ ἐπισκευῆς αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἕνα ἄλλον ἀκόμη λόγον καθαρῶς κοινωνικόν, ὑπηγορεύετο ἡ διευκόλυνσις τοῦ ἔργου τῆς ἀνοικοδομήσεως, ἀπὸ τὴν ἀντιμετώπισιν, δηλαδή, τοῦ προβλήματος τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς παροχῆς ἐργασίας εἰς τοὺς ἐργάτας. Δυστυχῶς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως, καὶ ὁ κύριος Κάντζιας, ἀντελήφθησαν, ὅτι οἱ σκοποί, τοὺς ὁποίους ἐπεδίωκε τὸ ψήφισμα δὲν ἐξεπληρώθησαν. Καὶ δὲν ἐξεπληρώθησαν, διὰ δύο λόγους. Ὁ πρῶτος ὀφείλεται, εἰς ἐξωγενῆ αἴτια, ὁ δὲ δεύτερος εἰς ἐσωγενῆ αἴτια καὶ κυρίως ὠφείλετο εἰς Κυβερνητικὰ αἴτια. Τὰ ἐξωγενῆ αἴτια ὀφείλονται εἰς τὴν θολὴν διεθνῆ ἀτμόσφαιραν, εἰς τὴν ἀμφιβολίαν διὰ τὴν εἰρήνην. Συνεπείᾳ ταύτης, βλέπομεν δισταγμοὺς τοῦ κεφαλαίου νὰ ἀκινητοποιῆται εἰς οἰκήματα, καὶ ἡ προτίμησίς του εἶναι νὰ παραμένῃ εἰς ἐφεδρικὴν ρευστότητα, διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς ἐξελίξεως τῆς διεθνοῦς καταστάσεως. Τὰ ἐσωγενῆ αἴτια ὅμως, εἶναι μία πλήρης ἀναρχία τῆς πολιτικῆς, εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀνοικοδομήσεως, ἡ ὁποία δὲν βαρύνει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀνοικοδομήσεως, παρὰ μόνον κατὰ τὸ ποσοστὸν τοῦ χρόνου, ὁ ὁποῖος ἐμεσολάβησε μεταξὺ τῆς ψηφίσεως τοῦ ψηφίσματος καὶ τῆς ἐκδόσεως τοῦ ἐφ’ ἅπαξ αὐτοῦ διατάγματος, διὰ νὰ τεθῇ ἐν λειτουργίᾳ τὸ ψήφισμα. Μία πάροδος χρόνου, ἡ ὁποία ἀνέστειλε τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως, καὶ ἡ ὁποία βαρύνει ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὑπάρχει μία ἀσυντόνιστος πολιτική. Διότι, θέλετε νὰ γίνῃ ἀνοικοδόμησις, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν κεφάλαια, τὰ ὁποῖα θὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν; Ἀλλὰ τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτήν, εἶναι τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα κρατοῦνται, τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημ. Δικαίου. Δυστυχῶς ὅμως, ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ διευθύνοντες τὰ οἰκονομικὰ Ὑπουργεῖα, ἀντὶ μαζὺ μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ ψηφίσματος νὰ λάβουν μέτρα διὰ νὰ στρέψουν τὰ κεφάλαια πρὸς τὴν ἀνοικοδόμησιν, ἀντιθέτως, δὲν ἔλαβον μέτρα, διὰ νὰ ἀποτρέψουν τὴν παροχέτευσιν τῶν κεφαλαίων ἀπὸ τὴν ἐπένδυσιν εἰς χρυσᾶς λίρας. Ἔχομεν, δηλαδή, διὰ τῆς πλήρους ἀδιαφορίας καὶ ἀναρχίας των, πολιτικὴν τῆς ἀνατροπῆς τοῦ νομίσματος καὶ ἐνίσχυσιν τῆς τάσεως πρὸς ἀγορὰν χρυσῶν λιρῶν. Πολλοὶ ἀπὸ σᾶς ἔχετε σχετικὰ παραδείγματα καὶ περιστατικά. Τὰ νομικὰ πρόσωπα δημ. δικαίου κάτω ἀπὸ τὰ ὄμματα τῆς Κυβερνήσεως προβαίνουν εἰς ἀγορὰν ἐκτισμένων οἰκοδομῶν, τὰς ὁποίας ἐκπωλοῦν οἱ ἰδιοκτῆται εἰς τὰ νομικὰ πρόσωπα, οἱ δὲ ἰδιοκτῆται λαμβάνοντες τὸ χρῆμα μεταβαίνουν ἀμέσως εἰς τὸ Χρηματιστήριον καὶ ἀγοράζουν χρυσᾶς λίρας, ἔλαβον δὲ χώραν μεγάλαι ἀγοραί. Καὶ ὅταν μετὰ τὴν πάροδον πολλοῦ χρόνου ἐγένοντο πολλαὶ μεγάλαι ἀγοραὶ ἀκινήτων ἐκ μέρους τῶν νομικῶν προσώπων καὶ ἀμέσως τὴν ἑπομένην τῆς πωλήσεως ἐπηκολούθει ἀγορὰ χρυσῶν λιρῶν εἰς τὸ Χρηματιστήριον, τότε πλέον ἀργὰ συνεκινήθησαν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, καὶ ἔλαβον μίαν ἀπόφασιν, ὅτι δὲν δύνανται τὰ νομικὰ πρόσωπα δημ. Δικαίου νὰ διαθέτουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τοποθετήσεις ἄνευ τῆς ἐγκρίσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Αὐτὸς ἦτο ὁ φραγμός, ὁ ὁποῖος ἐτέθη πολὺ ἀργά. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἦτο ἕνας ἀρνητικὸς φραγμός. Δὲν ὑπάρχει θετικὴ πολιτική, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποχρεώνῃ τὰ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ὅπως τὰ κεφάλαιά των μὴ τὰ τοποθετοῦν εἰς ἀγορὰς ἑτοίμων οἰκοδομῶν, ἀλλὰ εἰς οἰκοδομήσεις εἴτε εἰς ἀγορὰν οἰκοπέδων μὲ τὴν ὑποχρέωσιν ἀνοικοδομήσεως, εἴτε διὰ τῆς χρηματοδοτήσεως συνεταιρισμῶν βομβοπλήκτων, συμμοριοπλήκτων καὶ ὑπαλλήλων, μὲ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ταχείας ἀνοικοδομήσεως. Τόσον δὲ στενόκαρδος εἶναι ἡ ἀντίληψις, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε, ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Καλκάνη —ὅταν τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Νομικῶν, κατόπιν ἐνεργειῶν τοῦ κ. Καλκάνη καὶ ἐμοῦ, μεταγενεστέρως, ἐδέχθη νὰ δώσῃ δάνειον ἀνοικοδομήσεως εἰς τοὺς συμμοριοπλήκτους δικηγόρους Πρεβέζης καὶ Ἄρτης καὶ ἠρκέσθη εἰς τὸ νὰ ζητήσῃ μόνον τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶχε κατατεθῆ διὰ τὴν χορήγησιν αὐτῆς τῆς ἐνισχύσεως τὸ ἐσταμάτησε, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἠρνήθη νὰ δώσῃ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους, δι’ ἕνα δάνειον ἐξησφαλισμένον εἴς τε τὴν ἐξόφλησίν του καὶ τὴν ἀπόδοσίν του. Βλέπετε, λοιπόν, κύριοι, ὅτι τὸ ὅλον πρόβλημα, βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ ἔπρεπε, δηλαδή, ἡ Κυβέρνησις νὰ αἰσθανθῇ ὅτι αἱ εὐθῦναι τὰς ὁποίας φέρει διὰ τὴν παραμέλησιν τοῦ ἔργου τῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς χώρας, καὶ διὰ τὰ ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα παρεμβάλλει ἡ ἰδία διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς χώρας, εἶναι βαρύταται. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπερηφανεύεται διὰ τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσεν εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Προσωπικῶς ἐγὼ θὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον, διότι δὲν ἐννοῶ νὰ μὴ παράσχω τὴν εὐχέρειαν αὐτὴν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀνοικοδομήσεως, τὴν στιγμὴν μάλιστα, κατὰ τὴν ὁποίαν τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία προβλέπει τὴν διὰ νόμου τροποποίησιν τοῦ ἐκδοθέντος διατάγματος, τὴν ἀντικαθιστᾷ μὲ τὴν ἐγγύησιν τῆς ἐκδόσεως διατάγματος, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐδέχθη τὰς τροπολογίας τοῦ κ. Βαμβέτσου καὶ προέβη εἰς τὴν δήλωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη, θὰ ψηφίσω, ἐπαναλαμβάνω, τὸ νομοσχέδιον, ὀφείλω ὅμως νὰ τονίσω, ὅτι ἂν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως, θέλῃ νὰ κάμῃ πράγματι πολιτικὴν ἀνοικοδομήσεως, καὶ νὰ ἐπιτελέσῃ ἔργον, θὰ πρέπει νὰ μελετήσῃ τὸ ὅλον ζήτημα, νὰ τὸ θέσῃ ἐνώπιον τῶν συναδέλφων του, καὶ ἂν γίνῃ δεκτόν, νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἔργου. Ἐὰν ὅμως, δὲν γίνῃ δεκτὸν νὰ παραιτηθῇ καὶ νὰ παραχωρήσῃ τὴν θέσιν του, διότι διὰ τῆς πράξεώς του αὐτῆς, καὶ ἑαυτὸν θὰ τιμήσῃ, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν πραγματικότητα τοὺς συναδέλφους του, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἀνοικοδομήσεως, τὸ ὁποῖον ἔχει δημιουργήσει ὀξύτατον πρόβλημα ἐν Ἑλλάδι.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Τουρκοβασίλης ἔχει τὸν λόγον.

§48Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀνοικοδομήσεως τὰ ἑξῆς: Δεδομένου, ὅτι τὸ ψήφισμα περὶ ἀνοικοδομήσεως δὲν ἔφθασεν ἀκόμη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, παρὰ εἶναι ψήφισμα τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ πρέπει νὰ ἔλθῃ πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, δεδομένου λέγω, ὅτι εἶναι ἓν ζήτημα κεφαλαιῶδες, τὸ ζήτημα τῆς ἀνοικοδομήσεως, θὰ ἦτο ὀρθόν, ὁ κ. ὑπουργός, νὰ εἰσηγηθῇ αὐτὸ τὸ ψήφισμα, τὸ ἐγκριθὲν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, μὲ ὅλας τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ἡ πεῖρα τῶν 2 ἐτῶν κατέστησεν ἀναγκαίας καὶ νὰ φέρῃ ὁλόκληρον τὸ νομοθέτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τὸ ὁποῖον νὰ συζητηθῇ εὐρέως, καὶ ἡ Βουλὴ κατόπιν ἐξονυχιστικῆς αὐτοῦ συζητήσεως νὰ καταλήξῃ εἰς ἓν νομοθέτημα ἄρτιον, βάσει τοῦ ὁποίου νὰ προχωρήσῃ τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως. Μὲ τὸ νὰ προχωρῶμεν μὲ ἓν νομοθετικὸν διάταγμα, ἢ μᾶλλον μὲ ἓν ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη ἀπὸ μίαν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως χωρὶς ἀκόμη τοῦτο νὰ ἔχῃ κυρωθῆ παρὰ τῆς Βουλῆς, καὶ νὰ ἐπιζητῆται ἡ τροποποίησις αὐτοῦ διὰ διαταγμάτων, εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν λέγεται ὅτι εἶναι ἔργον σοβαρόν, ἐνῷ τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως εἶναι τὸ σοβαρώτερον, τὸ ὁποῖον ἔχομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν. Ἐπιτρέψατέ μου, κύριε ὑπουργέ, νὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ ἀποσύρητε αὐτὸ τὸ νομοθέτημα, καὶ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν νὰ μᾶς φέρητε τὸ ὅλον σχέδιον ψηφίσματος, μὲ ὅλας τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας νομίζετε ἀναγκαίας καὶ τὰς ὁποίας ἡ πεῖρα τῆς διετοῦς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ ἐπιβάλλει νὰ συζητηθῇ δὲ εὐρέως ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ νὰ καταρτίσωμεν ἓν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον νὰ βοηθήσῃ εἰς τὸ νὰ ἀνοικοδομηθῇ ἡ χώρα μας, ἥτις εὑρίσκεται κατεστραμμένη. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον προσπαθεῖτε, κύριε ὑπουργέ, νὰ τακτοποιήσητε τὰ πράγματα, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ὁ καλύτερος.

§49Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως), Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἐπιμένω εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοθετήματος. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ὑπηρεσιακοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον μάλιστα δὲν κατέθεσα ἐγώ, τὸ κατέθεσεν ὁ πρώην συνάδελφός μου. Εἶναι μία ἀνάγκη ὑπηρεσιακή, καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ψηφίσῃ. Δὲν εἶναι κώλυμα νομικόν, οὐδὲ Συνταγματικόν, νὰ ψηφίσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἓν νεώτερον ψήφισμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἁπλῶς δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐξουσίαν, ἀντὶ νὰ ψηφίσῃ νόμον, νὰ τροποποιήσῃ ὡρισμένα διατάγματα. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι τίποτε τὸ οὐσιῶδες τοῦτο. Ὅταν ἀφορᾷ τὴν ἀνάγκην τοῦ νὰ ἔλθῃ τὸ ψήφισμα τὸ ταχύτερον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ πιστεύσῃ ὅτι ὅταν θὰ ψηφισθῇ αὐτὸ τὸ ψήφισμα, θὰ τελειώσουν καὶ τὰ 2 ἄλλα, τὸ ταχύτερον. Δὲν θέλω νὰ ἀποφύγω τὸν ἔλεγχον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἡ ὑπηρεσία ἐπιμένῃ ὅτι ὑπάρχουν λόγοι ἐπιβάλλοντες τὴν ψήφισιν τῶν τροποποιήσεων αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι οὐσιαστικαὶ τροποποιήσεις, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ τροποποιήσουν ἓν διάταγμα, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ.

§50Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ ἔννοια τῶν λόγων σας εἶναι, ὅτι δίδετε τὴν ὑπόσχεσιν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ προσκομίσητε ταχέως τὸ ὅλον ψήφισμα;

§51Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως), Ναί, ναί. Ὁπωσδήποτε πρὸ τῆς λήξεως τῶν ἐργασιῶν θὰ τὸ καταθέσω.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§53Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ πολιτικὴ τῶν διαρκῶν συμβιβασμῶν. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστήσω ἰδιαιτέρως, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι μὲ ἐξένισεν ἡ καινοφανὴς εἰς τὰ Κοινοβουλευτικὰ χρονικὰ θεωρία, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως. Οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, ἀνέπτυξε μίαν καινοφανῆ θεωρίαν, περὶ δοκιμαστικῆς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων ἢ τῶν διαταγμάτων. Ἐπιτρέψατέ μοι κύριοι βουλευταί, νὰ μεταφέρω ὅλην τὴν ἀγανάκτησιν, τὴν ὁποίαν μοῦ προξενεῖ ἡ θεωρία αὕτη διότι, ἀπὸ ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον γνωρίζω μέχρι τοῦδε, προτοῦ τὰ νομοθετήματα ἔλθουν εἰς τὴν Βουλήν, ἔχουν μελετηθῆ κατὰ τὸν καλύτερον ἀνθρωπίνως δυνατὸν τρόπον, ὥστε νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὴν σχολὴν τῶν πειραματικῶν νόμων, ἢ τῶν πειραματικῶν διαταγμάτων. Δὲν μὲ ἔπεισεν ἐπίσης, ὁ κ. ὑπουργός, εἰς τὴν παρατήρησίν μου, ὅτι ζητεῖ νὰ μεταρρυθμίσῃ τὸ ψήφισμα. Μοῦ ἀντιπαρετήρησεν, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ζητεῖ εἶναι μιὰ ἁπλῆ διαφορὰ τύπου, ἀντὶ νὰ γίνῃ τὸ πρᾶγμα διὰ νόμου, ὅπως προέβλεψε τὸ ψήφισμα, νὰ τὸ κάμῃ ὁ ἴδιος μὲ διάταγμα. Πρῶτον λοιπόν, παρατηρῶ, ὅτι εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ ὅ,τι ὑποπτεύεται, ὁ κ. ὑπουργός, ἡ διαφορά, μεταξὺ τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον θὰ ψηφίσῃ ὁλόκληρος ἡ Βουλή, καὶ τοῦ διατάγματος, τὸ ὁποῖον θὰ συνταχθῇ εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ἀναπτύξω διεξοδικώτερον τὴν διαφοράν, ἡ ὁποία ὑφίσταται μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν νομοθετικῶν τρόπων. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνάγκη νὰ τονισθῇ, κατὰ τρόπον ἀπερίφραστον εἶναι τοῦτο: Εἰς τὸ θέμα τῆς ἀνοικοδομήσεως, ἐγὼ τοὐλάχιστον πιστεύω ὅτι, ἡ Κυβέρνησις ἀπέτυχε πανηγυρικῶς, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ ἀγανάκτησιν, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ μίαν ἀνάγκην διαμαρτυρίας γενικωτέρας καὶ ἰδίως τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος διαβιοῖ ἀκόμη εἰς τὰς τρώγλας, καὶ εἰς τὰ σπήλαια. Καί, ἐὰν αὐτὸ εἶναι ἀληθές, κύριε ὑπουργέ, ἐπιτρέψατέ μου ἐπιτρέψατε εἰς τὴν Βουλήν, νὰ μὴ σᾶς ἐμπιστεύεται πλέον, εἰς τὴν συνέχισιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ ἄνευ ἐλέγχου, διὰ διαταγμάτων, εἰς τὰ γραφεῖα σας καὶ ὑπ’ εὐθύνην τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας. Ἐπιτρέψατε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ ἔχῃ συνείδησιν τῆς ἀποστολῆς της, καὶ νὰ ἀξιοῖ ἀπὸ σᾶς νὰ φέρητε τὴν ὅλην πολιτικὴν τῆς ἀνοικοδομήσεως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ὑποστῆτε τὸν ἔλεγχον, καὶ διὰ νὰ ἀκούσητε τὰς συμβουλὰς καὶ τὰς ὑποδείξεις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐὰν αὐτὸ δὲν τὸ ἀντιλαμβάνεται ἡ Κυβέρνησις, καὶ ὑμεῖς ἰδιαιτέρως, ἐπιτρέψατέ μου νὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι τοῦτο πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§54Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι οἱ λόγοι σας δὲν ἔχουν σκοπὸν τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ νομοθετήματος καὶ μόνον, διότι τὸ κύριον μέλημα τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, δὲν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ ψήφισμα. Τὸ κύριον μέλημα τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, εἶναι ἡ στέγασις τῶν πυροπαθῶν καὶ τῶν βομβοπλήκτων. Αὐτὸ εἶναι μία πρᾶξις, ἐξυπηρετικὴ βέβαια τοῦ ἔργου τῆς ἀνοικοδομήσεως, τῆς στεγάσεως, ὥστε δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς λέγητε, ὅτι ἀπέτυχεν ἡ πολιτική μας. Ἔτσι νομίζω τοὐλάχιστον ἐγώ. Νομίζω δηλαδή, ὅτι οἱ λόγοι σας ἔχουν ἄλλην ἔννοιαν, καὶ ἄλλον σκοπόν.

§55Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν φρονῆτε, ὅτι δὲν κατώρθωσα νὰ γίνω σαφὴς πρὸς ὑμᾶς, ἀφίνω νὰ κρίνῃ ἡ Βουλή, ἐὰν ὑπῆρξα ἢ ὄχι σαφής.

§56Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἐνίσχυσις τοῦ ἔργου τῆς στεγάσεως, μὲ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, δὲν εἶναι τὸ κύριον ἔργον τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, διότι τὸ ζήτημα τῶν συμμοριοπλήκτων, τὸ ἀντεμετώπισεν ὅπως ἔπρεπε, καὶ ἔδωσεν ἀποτελέσματα θετικά, ἐντὸς βραχυτάτου χρονικοῦ διαστήματος, καὶ ἡ ἀνοικοδόμησις τῆς χώρας ἔχει ἀποδώσει.

§57Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν φρονῆτε, ὅτι στερήσητε τὴν Βουλήν, τῶν δικαιωμάτων της, νὰ ἐλέγχῃ καὶ νὰ κρίνῃ τὰς πράξεις σας.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§59Α. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ νομικὸν μέρος τοῦ ζητήματος, διότι ἐνδεχόμενον, οἱ ἁρμοδιώτεροι νὰ ἔχουν δίκαιον. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον προεξάρχει, εἶναι τὸ οὐσιαστικὸν μέρος. Τὰ δύο διατάγματα, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ ὁ κ. ὑπουργός, καὶ πρόκειται νὰ τροποποιήσῃ. Δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ θεωρητικὸν μέρος τοῦ ζητήματος, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν διαφορετικαὶ ἀπόψεις. Θὰ ἐξετάσω τὸ οὐσιαστικὸν μέρος τοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι αὐτὰ τὰ δύο διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος, παρ’ ὅλον ὅτι παρῆλθεν ἀρκετὸς χρόνος μέχρις ὅτου ἐκδοθοῦν, δὲν ἔχουν ἐπαρκῶς καὶ πλήρως μελετηθῆ, ἐγεννήθησαν εἰς ὡρισμένα σημεῖα ζητήματα δικονομικοῦ περιεχομένου καὶ οὐχὶ δικαιωμάτων καὶ ὑποχρεώσεων. Ἐπὶ πλέον ἐκ τῆς πείρας ἀπεδείχθη ἡ ἀνάγκη ὡρισμένων διαρρυθμίσεων. Τὸ ζήτημα τῆς κρίσεως τῆς στέγης εἶναι ζήτημα τεράστιον, ἀφ’ ἧς ἀπηλευθερώθημεν, εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα ἀντὶ νὰ ἀρχίζῃ ὀλίγον κατ’ ὀλίγον νὰ ἀποσυμφορῆται ὁ πληθυσμός, ἔχει πολλαπλασιασθῆ ἡ κρίσις τῆς στέγης, οὔτε πρόκειται μὲ τὴν κατανίκησιν τῆς ἀνταρσίας νὰ φύγῃ ἀπὸ τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα τόσος ὑπολογίσιμος πληθυσμός, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἐπάρκεια στέγης, ἡ πεῖρα δεικνύει ὅτι οἱ ἐγκατασταθέντες εἰς μεγάλα ἀστικὰ κέντρα δυσκόλως ὕστερον μεταβαίνουν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Σήμερον εἶναι μεγαλυτέρα ἡ κρίσις στέγης ἀπὸ τὴν στιγμὴν τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ θέλῃ ἡ Βουλὴ νὰ παύσῃ νὰ γίνεται συζήτησις περὶ ἐπιτάξεων πρέπει νὰ διευκολύνῃ κατὰ πάντα τρόπον τὴν ἀνοικοδόμησιν. Νομίζω δὲ ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ κάθε δυνατὴ εὐκολία, νὰ τροποποιηθοῦν τὰ διατάγματα καὶ τὰ μέρη εἰς τὰ ὁποῖα παρουσίασαν μέχρι τοῦδε ἀσθενῆ σημεῖα ἐξασφαλίζοντας κάθε προσπάθειαν τείνουσαν εἰς τὴν προώθησιν τῆς ἀνοικοδομήσεως. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω. (Χειροκροτήματα).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λεονάρδος, ἔχει τὸν λόγον.

§61Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τὴν ταχυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας ἡ Βουλὴ εἶχε μεταβιβάσει ὡρισμένα δικαιώματά της εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς Ἐξουσιοδοτήσεως. Εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς ταύτας εἰσήγοντο κατ’ ἀρχὰς νομοσχέδια καὶ βραδύτερον καὶ ψηφίσματα, καὶ οἱ μὲν νόμοι οἱ γενόμενοι δεκτοί, ἐτίθεντο εἰς ἐφαρμογήν, προκειμένου ὅμως περὶ ψηφισμάτων, ἐπειδὴ αὐτὰ εἶχεν ἐπηυξημένην δύναμιν εἶχε ληφθῆ πρόνοια ταῦτα νὰ φέρωνται εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν, μολονότι ἐτίθεντο καὶ αὐτὰ εἰς ἐφαρμογήν. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἀντίληψις— ὅπως εἶπεν ἕνας συνάδελφος—ὅτι τὸ ψήφισμα δὲν ὑπάρχει, δὲν εἶναι ὀρθή. Τὸ ψήφισμα ὑπάρχει καὶ καλῶς τροποποιεῖ αὐτὸ ὁ κ. ὑπουργός. Δὲν βλέπω πρὸς τὶ τοιαύτη διαμαρτυρία καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως, εἶναι ἀπολύτως ἐντὸς τοῦ Συντάγματος. Ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ, νομίζω, ὅτι ἀπέχει τῶν πραγμάτων καὶ τοῦτο διότι σκοπὸς τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ εἶναι ἡ διευκόλυνσις τῆς στέγης καὶ ὄχι τὸ ζήτημα τῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς χώρας. Σκοπός, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι νὰ διευκολυνθοῦν οἱ ἰδιῶται νὰ ἀποκτήσουν στέγην.

§62Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἀνοικοδόμησιν ὑπὸ τὴν εὐρεῖαν ἔννοιαν, αὐτὸ σημαίνει.

§63Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Τὸ ψήφισμα ἀφορᾷ, ὄχι τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς χώρας, ἀλλὰ τὴν διευκόλυνσιν τῶν ἰδιωτῶν πρὸς ἀπόκτησιν στέγης, διότι ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Δημητρακόπουλος —ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπεται νὰ ἔχῃ βαρύνουσαν γνώμην εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ— ὑπάρχει ἔλλειψις στέγης καὶ πρέπει νὰ διευκολυνθῇ αὕτη διὰ νὰ παύσουν νὰ γίνωνται ἐπιτάξεις. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἔκαμε τὴν Κυβέρνησιν νὰ φέρῃ τὸ ψήφισμα καὶ ὄχι ἡ ἔννοια τῆς γενικωτέρας ἀνοικοδομήσεως. Ἡ παρατήρησις, ὅτι ἡ ζητουμένη ἐξουσιοδότησις ἔχει κάποιαν εὐρύτητα, ἴσως ἔχεται ἀληθείας, ἀλλὰ εἶναι ζήτημα ἀναγόμενον εἰς τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς Βουλῆς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀνοικοδομήσεως μὲ τὸν ὁποῖον μολονότι δὲν ἔχω σχέσεις καὶ φιλίαν ἰδιαιτέραν, ὀφείλομεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἶναι ὁ ἄριστος τῶν ὑπουργῶν, ὅστις ἐργάζεται διαρκῶς καὶ δὲν σταματᾷ μὲ τὸ ἀεροπλάνον νὰ κινῆται οὔτε ὥραν. Καλῶς συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς ὑμᾶς ἔγκειται, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν θέλετε νὰ δώσητε τὴν ζητουμένην παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐμπιστοσύνην. Ἐγὼ τοὐλάχιστον νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τοῦ δοθῇ.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λόντος, ἔχει τὸν λόγον.

§65Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὁ ὑποβαλών, ὡς ὑπουργὸς τότε τῆς Ἀνοικοδομήσεως, τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα. Διὰ τοῦτο καὶ ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις καὶ νὰ ἐπεξηγήσω διατὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἤχθη ἐνώπιον ὑμῶν τοῦτο. Ἐπέκειτο τότε ἡ λῆξις τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ὡς ἀπαραίτητος ἀνάγκη εἶχε κριθῆ ἡ τροποποίησις τοῦ ἐκδοθέντος διατάγματος εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος, διότι παρ’ ὅλην τὴν καταβληθεῖσαν προσπάθειαν ὅπως εἶναι τοῦτο τέλειον, ἐνεφάνισε κατὰ τὴν ἐφαρμογήν του ἀτελείας τινὰς δικαιολογημένας, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Δημητρακόπουλος, αἱ ὁποῖαι ἐπέβαλον τὴν τροποποίησίν του ἵνα τοῦτο καταστῇ δίκαιον καὶ ἐφαρμόσιμον. Προὐτιμήσαμεν ἑπομένως, τὴν ἄμεσον εἰσαγωγὴν τοῦ παρόντος ψηφίσματος, οὕτως ὥστε κατὰ τὰς ὀλίγας συνεδριάσεις ψηφισθῇ τοῦτο καὶ δώσῃ τὸ δικαίωμα ἐκδόσεως τροποποιητικοῦ διατάγματος. Ἐὰν εἰσηγούμεθα διὰ σχεδίου νόμου τὰς ἐπιβαλλομένας τροποποιήσεις, θὰ ἀπῄτει ἡ ψήφισίς του οὕτω πολλὰς συνεδρίας, αἵτινες δὲν θὰ ὑπῆρχον λόγῳ τῆς ἐπικειμένης λήξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Παρὰ ταῦτα, δὲν νομίζω, ὅτι καὶ σήμερον φέρων ἐνώπιον ὑμῶν τὸ ψήφισμα ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως, πράττει τι τὸ μεμπτέον. Ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Λεονάρδος, ἀπόκειται εἰς τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς Βουλῆς, τὴν ὁποίαν αὕτη ἔχει πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τοῦ παράσχῃ τὸ αἰτούμενον δικαίωμα. Ὑπεσχέθη ἄλλως, ὅτι θὰ φέρῃ συντόμως πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὸ ὅλον ψήφισμα. Οὐδὲν νομικὸν κώλυμα ὑπάρχει, πρὸς τοῦτο, οὔτε παραβίασις Συνταγματικῶν ἢ Κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν, ὅπως ὑπεστήριξαν τινὲς τῶν συναδέλφων. Τὸ ψήφισμα ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Εἶναι περίεργον μάλιστα, ὅτι τινὲς τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, ἐνῷ ἀπετέλουν μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, γνωρίζουν τὸ ψήφισμα, τὸ συνεζήτησαν διὰ μακρῶν πρὶν τοῦτο ψηφισθῇ, προβάλλουν ἤδη ἀντιρρήσεις. Τὸ ψήφισμα τοῦτο ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἑπομένως ὡς ἰσχύων νόμος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοῆται ἀπὸ πάντα πολίτην Ἕλληνα, πολὺ δὲ περισσότερον ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους του εἰς τὸ Κοινοβούλιον. Πέραν αὐτοῦ ἐφ’ ὅσον εἰσάγεται τροποποίησις ψηφίσματος ἀσχέτως πρὸς τὴν ἐπιφύλαξιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως, δηλώσας ὅτι θὰ φέρῃ πρὸς κύρωσιν τὸ ὅλον ψήφισμα, ἐφ’ ὅσον εἰσάγεται τροποποίησις, εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Σώματος ἐὰν θέλῃ νὰ τροποποιήσῃ ὁλόκληρον τὸ ψήφισμα, ἢ νὰ τὸ ἀκυρώσῃ ὁλόκληρον, νὰ τὸ παραδεχθῇ, ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει ἢ ὄχι. Ἑπομένως ὑπάρχει ὁλόκληρος ἡ εὐχέρεια εἰς τὸ Σῶμα ἐὰν θὰ ἤθελε νὰ συζητήσῃ τὸ ὅλον θέμα καὶ τὸ ὅλον ψήφισμα. Σημειώνω δὲ ὅτι ἐγὼ ὁ ἴδιος εἶχον ἀποστείλει τὸ ψήφισμα πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν ἤμην ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως, ὅτε ἀκριβῶς ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Συντάγματος ἐθεώρησεν, ὅτι δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ εἰσαχθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα, τὸ τροποποιοῦν τὸ ὅλον ψήφισμα, πρὶν ἢ εἰσαχθῇ πρὸς κύρωσιν ὅλον τὸ ψήφισμα καὶ κατόπιν νὰ τροποποιηθῇ μέρος αὐτοῦ. Αἴρεται ἑπομένως ἡ σχετικὴ ἀντίρρησις, ἀφοῦ ἤδη εὑρίσκεται εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν τὸ σχετικὸν ψήφισμα ΚΗʹ. Ἐφ’ ὅσον τὸ ψήφισμα εὑρίσκεται εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν, ἀφ’ ἑτέρου δέ, τὸ νέον ψήφισμα δίδει ἐπίσης τὴν εὐχέρειαν τῆς συζητήσεως τοῦ ὅλου θέματος, ἐὰν θὰ ἤθελεν ἡ Βουλὴ νὰ συζητήσῃ ὁλόκληρον τὸ θέμα, δὲν βλέπω κατὰ τί θίγονται οἱ Κοινοβουλευτικοὶ εἴτε οἱ Συνταγματικοὶ θεσμοί, καὶ κατὰ τί παρεμποδίζεται ἡ συζήτησις καὶ ἐπιψήφισις τούτου. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τότε ἐὰν ἐγὼ δὲν τὸ εἰσήγαγον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, εἶναι διότι ἔβλεπον ὅτι δὲν ὑπῆρχε περιθώριον χρόνου διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ σχετικοῦ νόμου. Εἰσερχόμενος ἤδη εἰς τὴν οὐσίαν ὀφείλω νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ πεῖρα τὴν ὁποίαν εἶχον, κατὰ τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον διηύθυνον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀνοικοδομήσεως, κατέστησεν ἔκδηλον ὅτι ἀνέκυψαν θέματα, τὰ ὁποῖα γνωρίζει καλῶς καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Δημητρακόπουλος, ὅστις καὶ διὰ τοῦτο συνέστησε τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ψηφίσματος, καὶ παρουσιάσθησαν ὡρισμέναι ἐλλείψεις ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σχετικοῦ ἐκτελεστικοῦ διατάγματος ὥστε εἶναι ἀνάγκη νὰ τροποποιηθῇ τοῦτο. Τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα παρέχει τὸ δικαίωμα τοῦτο εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀνοικοδομήσεως καὶ εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν νὰ τὸ τροποποιήσῃ οὕτως ὥστε, νὰ ἐπιτευχθῇ ὅσον εἶναι δυνατὸν καλύτερον ὁ σκοπὸς τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἀνοικοδομήσεως. Ἐφ’ ὅσον τὸ ψήφισμα αὐτὸ τοῦτον ἔχει τὸν σκοπὸν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ πιστεύσῃ εἰς τὰς δηλώσεις τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἀνοικοδομήσεως, δηλοῦντος ὅτι πρῶτον δὲν πρόκειται νὰ καταστῇ ἐπαχθέστερον διὰ τοὺς ἐνοικιαστὰς διὰ τῶν τροποποιήσεων αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπενεχθῶσιν καὶ ἀκόμη ὅτι θὰ φέρῃ τὸ ὅλον ψήφισμα πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται εἰς τὸ Σῶμα νὰ μὴ δημιουργήσῃ νέας δυσκολίας εἰς τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀνοικοδομήσεως καὶ νὰ παράσχῃ τὸ αἰτούμενον δικαίωμα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, οὕτως ὥστε διὰ τοῦ ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου αὐτοῦ διατάγματος νὰ διορθώσῃ τὰς δικονομικὰς αὐτὰς ἀτελείας καί, νὰ καταστῇ δυνατὸν ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον ἀπὸ αὐτῆς τοὐλάχιστον τῆς πλευρᾶς, νὰ ἀρθοῦν τὰ ἐμπόδια καὶ νὰ διευκολυνθῇ τὸ ὅλον ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ἐτονίσθη ὅτι εἶναι μέγα. Γνωρίζετε, κύριοι, ὅλοι τὰ ἐρείπια ἐνώπιον τῶν ὁποίων εὑρισκόμεθα. Καὶ πρὶν ἢ κατέλθω τοῦ βήματος, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ὅτι ὑπῆρξε μία σύγχυσις κατὰ τὴν συζήτησίν του ὡς πρὸς τὰ δύο σκέλη τῆς προσπαθείας διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν. Τὸ πρῶτον σκέλος εἶναι τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖται διὰ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἀνοικοδομήσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀνοικοδομήσεως διὰ τῶν χρημάτων ἅτινα ἐκ τῆς ξένης βοηθείας διατίθενται, ἀνοικοδομεῖ τὰ ἐρείπια, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν ἐκ τοῦ πολέμου. Ἀπὸ τὴν ἄλλην ὅμως πλευρὰν ὑπάρχει ἡ ἐκ τοῦ πολέμου δημιουργηθεῖσα μεγίστη ἔλλειψις στέγης, ἡ ὁποία προεκλήθη ἰδίως εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Ἡ ἔλλειψις αὕτη οὐδέποτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπληρωθῇ διὰ τῆς προσπαθείας, διὰ τῶν μέσων, διὰ τῆς ἐργασίας τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἀνοικοδομήσεως. Δι’ αὐτὸ τὸ σκέλος δὲν ὑπάρχει ἄλλο μέσον, εἰς τὸ Κράτος, παρὰ μόνον νὰ παράσχῃ τὰς ἐπιβαλλομένας διευκολύνσεις, τὰς ὁποίας παρέχει τὸ ΚΗʹ ψήφισμα εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν διὰ νὰ προωθηθῇ ἡ ἀνοικοδόμησις. Βεβαίως ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι συντελεσταί, οἱ ὁποῖοι θὰ διευκολύνουν καὶ θὰ ὑποβοηθήσουν τὴν ἀνοικοδόμησιν, ἡ ὁποία τόσον καθυστερεῖ εἰς τὸν τόπον μας. Εἶναι τὰ γενικώτερα μέτρα περὶ τῶν ὁποίων μᾶς ὡμίλησεν ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς, δηλαδὴ ἡ ἐνίσχυσις κατά τινα τρόπον ἡ οἰκονομική, ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἢ ἡ διάθεσις τῶν διαφόρων ἀποταμιευμάτων, εἴτε τῶν ταμείων, εἴτε τῶν τραπεζῶν, εἴτε ὑπὸ τύπον παροχῆς δανείων, εἴτε ὑπὸ τύπον ἀνοικοδομήσεως ἰδίων κτιρίων. Δὲν εἶναι ὥρα διὰ νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα. Ὅλοι γνωρίζετε ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ μέσα τὰ ὁποῖα διατίθενται ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ ἐκ μέρους τῆς ἰδιωτικῆς οἰκονομίας εἶναι ἐλάχιστα. Ὑπάρχει μία γενικωτέρα οἰκονομικὴ καὶ νομισματικὴ πολιτικὴ ἀκολουθουμένη ὑπὸ τοῦ Κράτους. Αὐτὴ ἡ πολιτικὴ μέχρι τῆς στιγμῆς ὑπηγόρευσε τὴν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διαχείρισιν γενικῶς τῶν ἀποθεμάτων τῆς χώρας. Ἐὰν αὕτη εἶναι ὀρθή, ἢ δὲν εἶναι ὀρθή, δὲν εἶναι θέμα τοῦ παρόντος, διότι θ’ ἀπῃτεῖτο μακρὰ συζήτησις. Ὅπως ὑπάρχει ἀκόμη καὶ ἄλλη πλευρά, ἡ πλευρὰ τῆς ἐνισχύσεως τῆς πίστεως, οὕτως ὥστε τὸ κεφάλαιον νὰ ἀναθαρρήσῃ, νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν κρύπτην του καὶ νὰ θελήσῃ νὰ διατεθῇ εἰς ἀνοικοδόμησιν. Εἶναι καὶ τοῦτο ἕνα ἄλλο θέμα πρὸς ἐξέτασιν, ἀλλὰ δὲν εἶναι τῆς παρούσης ὥρας. Ἂς περιορισθῶμεν εἰς τὰ κατὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Εἶναι τοῦτο καθαρῶς ὑπηρεσιακόν, ἀφορᾷ εἰς τὴν ἄρσιν ὡρισμένων ἀτόπων, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ πρώτου διατάγματος, εἰς τὴν ἐπεξήγησιν ὅρων τινῶν διὰ νὰ ἀρθοῦν ὡς ἐλέχθη ὡρισμένα ἐμπόδια διὰ τὴν ἰδιωτικὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ κατέχεται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἀνοικοδομήσεως, διότι γνωρίζει τὴν κρίσιν τῆς στέγης, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν. Ὀφείλομεν νὰ ψηφίσωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα καὶ νὰ δώσωμεν εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἀνοικοδομήσεως τὸ δικαίωμα, νὰ συνεχίσῃ τὴν μεγάλην προσπάθειαν τῆς διευκολύνσεως τῆς ἀνοικοδομήσεως. (Χειροκροτήματα).

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§67Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ΚΗʹ ψήφισμα, ἤμην εἰσηγητής. Ὑπεστηρίχθη τότε εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ παρῆχε τὸ Κράτος διευκολύνσεις εἰς τοὺς ἰδιώτας πρὸς ἀνοικοδόμησιν καὶ τοὺς εἶπον τότε ὅτι εἰς ἄλλα Κράτη, ἰδίως εἰς τὴν Ἀγγλίαν, τὸ Κράτος ἔκαμε σπίτια. Ἡμεῖς δὲν μπορούσαμεν νὰ κάμωμεν τὸ μέγιστον, ἐκάμαμεν τὸ ἐλάχιστον, παρέσχομεν διευκολύνσεις. Τί ζητεῖ ὁ κ. ὑπουργός; Ζητεῖ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Καὶ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ συζητῶμεν ἐὰν πρέπει νὰ παρασχεθοῦν αἱ διευκολύνσεις αὗται. Ὅλοι γνωρίζομεν τὴν ἀπόλυτον στενότητα τῆς στέγης. Εἶχον τότε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀνατρέξω καὶ νὰ διαπιστώσω ὅτι ἡ Γαλλία κατὰ τὸν πρῶτον πόλεμον, μὲ τὸν νόμον Λουσιέν, ἀνοικοδόμησεν καὶ ἐγκατέστησε δεκάδας χιλιάδων ἀστέγων, κρατικῇ δαπάνῃ. Ἡ Ἀγγλία ἐν μεγαλυτέρῳ μέτρῳ καὶ κατὰ τὸν παρόντα πόλεμον. Τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικὸν δὲν ἔχει νὰ δώσῃ αὐτά, ἔχει τὰ ἐλάχιστα, ἔχει μίαν προστασίαν ἐνοικιοστασιακὴν καὶ ἐπιτάξεων. Αὐτὰς τὰς δίδει εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ, τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ. Θὰ πρέπει, βεβαίως, νὰ ἐκδοθοῦν διατάγματα, δι’ ἐμὲ ποτὲ ἐφ’ ἅπαξ, ἀλλὰ καὶ δεύτερον καὶ τρίτον καὶ ἑκατοστόν. Διότι ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ προγράμματος θὰ παρουσιασθοῦν περιπτώσεις ἔχουσαι ἀνάγκην ρυθμίσεως. Πρέπει, λοιπόν, νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ πρὸ παντὸς νὰ συνδράμωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀνοικοδομήσεως, διὰ τὸν ὁποῖον ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἐκ τῶν δραστηριωτέρων ὑπουργῶν καὶ κατὰ τρόπον ἀκάματον ἐκτελεῖ τὸ ἔργον του. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐὰν παρεμβάλωμεν καὶ νέα ἐμπόδια, τὰ ἐμπόδια ταῦτα δὲν θὰ εἶναι προωρισμένα, παρὰ νὰ δυσχεράνουν καὶ νὰ ἀνακόψουν τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως, τὸ ὁποῖον ἀνέλαβεν ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κυρίως θὰ προέλθῃ ἡ ἀνακούφισις ὅλων τῶν ἀστέγων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἄνευ ἄλλης συζητήσεως πρέπει νὰ ἐγκρίνωμεν τὴν ἐξουσιοδότησιν, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μπερνίτσας, ἔχει τὸν λόγον.

§69Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς ἀνοικοδομήσεως συγκινεῖ βαθύτατα ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, συνεπῶς ὀρθῶς σήμερον ἀπασχολεῖται καὶ ἡ Βουλή. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπάρχει κἄποια σύγχυσις εἰς τὸ θέμα τῆς ἀνοικοδομήσεως. Διότι ἡμεῖς ὅταν λέγωμεν ἀνοικοδόμησιν, ἐγὼ τοὐλάχιστον, νομίζω ὅτι πρόκειται νὰ ἀνοικοδομήσωμεν οἰκήματα σὲ χώρους κενούς, ὅπου δὲν ὑπάρχουν μισθωταί. Δὲν ἐννοοῦμεν μὲ τὴν λέξιν ἀνοικοδόμησις νὰ πετάξωμεν τοὺς ἐνοικιαστὰς εἰς τὸν δρόμον διὰ νὰ κτίσωμεν νέα σπίτια, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ ἡμῶν καὶ ἴσως καὶ ἄλλων. Ἡ ἀνάγκη ὅμως, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ διατάγματος, δυνάμει τοῦ ψηφίσματος ΚΗʹ ἐπέβαλε τὴν ἄμεσον ρύθμισιν τῶν δημιουργηθέντων. Ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς ἐπεσήμανε τὴν δημιουργικὴν αἰτίαν, τῆς ὅλης αὐτῆς ὑποθέσεως. Ὀρθώτατα εἶπεν ὅτι οἱ διάφοροι Ὀργανισμοὶ Δημοσίου Δικαίου προέβησαν εἰς ἀγορὰς ἀκινήτων οὐχὶ κενῶν καὶ κατόπιν ἠναγκάσθησαν νὰ πιέσουν τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ ἐκδώσῃ τὸ ἓν λόγῳ διάταγμα, διὰ νὰ κατορθώσουν νὰ προβοῦν εἰς ἀνοικοδόμησιν. Δυστυχῶς τὸ ψήφισμα προέβλεπεν ἐφ’ ἅπαξ τὴν ἔκδοσιν τοῦ διατάγματος καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως δὲν τὸ εἶδε τοῦτο ἐγκαίρως καὶ ἐξεδόθη ἔτσι ἕνα ἀτελὲς διάταγμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε νὰ ἐφαρμοσθῇ, ἀλλὰ δημιουργεῖ καὶ σύγχυσιν. Βέβαια ὀρθαὶ εἶναι αἱ παρατηρήσεις τῶν κ.κ. συναδέλφων ὅτι ἔπρεπε νὰ κυρωθῇ πρῶτον κατ’ ἀρχὴν τὸ ψήφισμα ΚΗʹ. Αὐτὸ εἶναι σωστὸν καὶ ἐπὶ πλέον εἶναι σωστὸν νὰ σταματήσῃ ἡ νομοθέτησις δι’ ἐκδόσεως διαταγμάτων. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγώ, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι αἱ τροποποιήσεις καὶ τὰ νέα διατάγματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐκδοθοῦν θὰ εἶναι, ὅπως ἐτόνισεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως ὑπὲρ τῶν ἐνοικιαστῶν, ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἐγὼ προτείνω τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ τροποποιητικοῦ ψηφίσματος, τοῦ βασικοῦ ψηφίσματος ΚΗʹ περὶ ἀνοικοδομήσεως.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§71Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι ἀληθές, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καλῶς ἐξεγείρονται οἱ ἐχόμενοι στερρῶς πρὸς τὰς Συνταγματικὰς ἀρχὰς καὶ τὰ Κοινοβουλευτικὰ θέσμια, διότι πράγματι λίαν ἀντικανονικῶς εἰσάγεται τὸ ψήφισμα τοῦτο. Ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1948 μέχρι σήμερον ἠδύναντο νὰ ἐκδοθοῦν πολλοὶ ἀναγκαστικοὶ νόμοι καὶ νὰ συμπληρώσουν, αὐτὰ τὰ ὁποῖα ζητεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τοῦ ψηφίσματος τούτου. Καὶ ἐγὼ πράγματι ἔχω ἀντιρρήσεις, ὡς πρὸς τοῦτο καὶ εἶχον πολλὰς ἀντιρρήσεις καὶ θὰ ἐπέμενον κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν δὲν ἐπειθόμην εἰς τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ἰδίως τοῦ κ. Δημητρακοπούλου, ὁ ὁποῖος ἐξέθηκεν ὅτι ὑπάρχουν οὐσιαστικοὶ λόγοι, τοσοῦτοι ὥστε πρέπει αὐτὸ τὸ ψήφισμα νὰ γίνῃ δεκτόν. Διότι πρέπει πράγματι οἱ τύποι νὰ μὴ παραβλέπωνται. Ἀλλὰ σήμερον, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀνοικοδόμησις εὑρίσκεται εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, ὑπάρχουν δέ, οὐσιαστικοὶ λόγοι νὰ ἐπιψηφισθῇ ἡ τροποποίησις τοῦ διατάγματος αὐτοῦ, θεωρῶ ὅτι δίκαιον εἶναι νὰ παρίδωμεν τοὺς τύπους, ἐν προκειμένῳ καὶ νὰ ἐπιψηφίσωμεν τὸ ψήφισμα τοῦτο.

§72ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§73Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπουργ. Ἀνοικοδομήσεως). Μίαν δήλωσιν θέλω νὰ κάμω. Αἱ διευκολύνσεις τὰς ὁποίας παρέχομεν ὑπὲρ τῶν ἰδιωτῶν, ἔχουν ἑρμηνευθῆ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, ὅτι παρέχονται καὶ εἰς τὰ Νομικὰ πρόσωπα ἰδιωτικοῦ δικαίου ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Ἀντιθέτως, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, εἶχε τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν περιλαμβάνονται καὶ τὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως φρονεῖ ὅτι κατὰ μείζονα λόγον περιλαμβάνονται τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου.

§74ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§75Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ἠρωτήθη ἡ Βουλή; Παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§77Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ἡ Βουλὴ ἐρωτᾶται, δι’ ἀναστάσεως.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἡ ἑξῆς δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἀνοικοδομήσεως: «Ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος ψηφίσματος.............. (ἀναγινώσκει).........».

§79ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Δεκτὸν τὸ σχέδιον ψηφίσματος;

§81ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον ψηφίσματος «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ψηφίσματος ΚΗʹ «περὶ παροχῆς διευκολύνσεων διὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἰδιωτῶν ἀνοικοδόμησιν», ὡς ἐτροποποιήθη. Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑορτασμοῦ τῆς 19ης ἑκατονταετηρίδος τῆς Χριστιανικῆς Ἑλλάδος».

§83ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἑορτασμοῦ τῆς 19ης ἑκατονταετηρίδος τῆς Χριστιανικῆς Ἑλλάδος». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1940–1941 καὶ 1947– 1948 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ. καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκον. ἔτους 1948–1949».

§85ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκ. ἔτη 1940–41 καὶ 1947– 1948 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ. καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκον. ἔτους 1948–1949».

§87Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Βεβαίως, εἶναι δεκτόν. Θὰ ἤθελα μόνον νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Ὅτι, σύμφωνα μὲ τὸ Σύνταγμα, ὑποχρεοῦται ἡ Κυβέρνησις νὰ καταθέσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ νὰ ψηφισθῇ. Ἡ ψήφισις καὶ ἡ κατάθεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἔχουν μεγάλην σημασίαν, διότι ἐκεῖ ἀκριβῶς καθρεπτίζεται ἡ ὅλη πολιτικὴ τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Δὲν εἶναι ὀρθὸν ἔπειτα ἀπὸ δύο ἔτη, ἀφοῦ δημιουργοῦνται δαπάναι καὶ καταβάλλονται δαπάναι, νὰ ἐρχώμεθα μετὰ δύο ἔτη καὶ ἀναδρομικῶς νὰ ἐπικυρώνωμεν δαπάνας, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο πρὸ 2 ἐτῶν, ἔξω τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἐν ἀγνοίᾳ τῆς Βουλῆς. Αὐτὸ ἀποτελεῖ καὶ παράβασιν τοῦ Συντάγματος. Καὶ τὸ σημειώνω αὐτὸ καὶ συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ γίνῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον παραίτιος παραβιάσεων καὶ τῶν δημοσιονομικῶν ἀρχῶν καὶ τοῦ Συντάγματος.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν Α. Ν. 1679)39 καὶ 2452)40 «περὶ προστασίας φυματικοῦ προσωπικοῦ Τ.

Τ. Τ.».

§89ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν Α.Ν. 1679)39 καὶ 2452)40 «περὶ προστασίας φυματικοῦ προσωπικοῦ Τ.Τ.Τ.». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 708) 1948 «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–1945 (Βʹ περιόδου) 1945 –46 καὶ 1946–47 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ. καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋ)σμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκ. ἔτους 1947–48».

§91ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 708)48 «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–1945 (Βʹ περιόδου) 1945 –46 καὶ 1946–47 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ. καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋ)σμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκ. ἔτους 1947–48». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 706)48 «περὶ παρατάσεως τῆς ὑπηρεσίας ἡμερομισθίου προσωπικοῦ Ταχυδρομικῶν δεμάτων».

§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ὑπηρεσίας ἡμερομισθίου προσωπικοῦ Ταχυδρομικῶν δεμάτων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἀναθεωρητέων ἄρθρων τοῦ Συντάγματος. (Ὥρα 9.20′ μ.μ.)