1948.10.20
1.517 στίχοι · 10.608 λέξεις · 117 παρεμβάσεις
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 13η
Τετάρτη 20 Ὀκτωβρίου 1948
Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ
(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι κὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Γκίνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
§2Γ. ΓΚΙΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Γαλενιανὸς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.
§4Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Σ. Παπουτσάνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ ἐλαιοπαραγωγικῶν Συν)σμῶν Λέσβου, ζητούντων τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου καὶ εἰσαγωγὴν σπορελαίου. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Σ. Παπουτσάνης, καταθέτει ἀναφορὰν γονέων Λεσβίων, ὧν τὰ τέκνα αὐτῶν ὑπηρετοῦσιν ὡς ἀπεσπασμένοι ἡμιονηγοὶ εἰς διάφορα Τάγματα Πεζικοῦ, ζητούντων τὴν λῆξιν τῆς ἀποσπάσεως εἰς τὰ Τάγματα καὶ τὴν ἐπιστροφήν των εἰς τὸ 58ον Τάγμα Ἐθνοφρουρᾶς, εἰς ὃ καὶ ἀνήκουσιν. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Γ. Πετρακογιώργης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀγροτῶν Μεσσερᾶς, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς συγκεντρώσεως σουλτανίνας καὶ τὴν ὑπερβολικὴν τιμὴν λιπασμάτων, ἀδυνατούντων νὰ χρησιμοποιήσουν τοιαῦτα κατὰ τὴν ἐφετεινὴν καλλιέργειαν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Α. Στρᾶτος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νικολάου Ζωγράφου κατοίκου Ἀμπελακίων Βάλτου, ζητοῦντος τὸν ἐπαναδιορισμόν του εἰς τὴν θέσιν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβούλου τοῦ χωρίου Ἀμπελακίων. Οἱ βουλευταὶ Ἰωαννίνων κ.κ. Ν. Ἀθανασίου καὶ Ν. Καζαντζῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Πατριωτικοῦ Συλλόγου (Τζουμέρκα) Ἀθηνῶν, ζητοῦντος ἄμεσον κρατικὴν ἀρωγὴν ὑπὲρ τῶν ἀναξιοπαθούντων κατοίκων τῆς ὀρεινῆς ἐπαρχίας Τζουμέρκων. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Α. Καραθόδωρος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσ)νίκης, διαμαρτυρομένου διὰ τὸν Α.Ν. 817 «περὶ συστάσεως ὀργανισμοῦ Πανελληνίου Ἑνώσεως ἐπισιτιστικῶν κέντρων» καὶ ζητοῦντος τὴν ἄμεσον ἀκύρωσιν τοῦ προαναφερθέντος νόμου, ὅστις καταφέρει καίριον πλῆγμα κατὰ τῆς χειμαζομένης ἐπαγγελματικῆς τάξεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς, ὑποβάλλει τηλ)μα τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀγρινίου, δι’ οὗ σύμπας ὁ ἐργατικὸς κόσμος τῆς πόλεως διαμαρτύρεται ἐντόνως καὶ καταγγέλλει ὡς ἀναληθῆ τὰ κατὰ τοῦ Δημάρχου Ἀγρινίου Ν. Καρβούνη λεχθέντα ἐν τῇ Βουλῇ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Παπαδημητρίου καταθέτει ὑπόμνημα τῶν Σχολικῶν Ἐφορειῶν τῶν Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Πύργου καὶ γονέων καὶ κηδεμόνων, περὶ βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως διὰ τῆς μελετωμένης διαβαθμίσεως αὐτῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ Εὐβοίας κ.κ. Χ. Θηβαῖος, Κ. Μπακόλας καὶ Α. Κακαρᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Αἰδηψοῦ διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τοῦ νόμου 505 καὶ ζητοῦντος τὴν μὴ διάλυσιν τοῦ δημοσυντηρήτου Τάγματος τῆς περιφερείας του, μὴ ἐπιβαρύνοντος τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κουλουμβάκης, Π. Μουτζουρίδης, Η. Ζουμπουλάκης, Ν. Καράμπελλας, Λ. Βρεττάκος, Δ. Λεονάρδος, Δ. Μαντούβαλος, συνιστοῦν τὴν αἴτησιν τῶν ὑποστάντων εἰσιτηρίους ἐξετάσεις εἰς τὴν Σχολὴν Χημικῶν Μηχανικῶν τοῦ Πολυτεχνείου καὶ συγκεντρωσάντων βαθμοὺς 35 καὶ παρακαλοῦν ὅπως τύχωσιν εὐεργετικῆς τινος διατάξεως. Οἱ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἀθηνᾶς μικροπωληταὶ Ἀθηνῶν, ζητοῦν ἀκύρωσιν τῆς ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς περὶ ἀπομακρύνσεώς των ἐκ τῆς ἀνωτέρω ὁδοῦ. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Μηχανικῶν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ Πειραιῶς, ζητεῖ τὴν ρύθμισιν ζητήματος ἐξευρέσεως πόρων πρὸς τὸ Ναυτικὸν ἀπομαχικὸν Ταμεῖον, τὴν μὴ κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νόμου 3139)11.3.43 κλπ. Ὁ Σύλλογος Ἐφημεριδοπωλῶν Πατρῶν (ὁ Χρυσόστομος) ζητεῖ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1935 Δ)τος «περὶ ἐπεκτάσεως καὶ εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν τοῦ νόμου 4434». Ἀνακοινοῦται ἐπίσης ἡ ἀκόλουθος ἐπιστολὴ τοῦ Βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Μπουρνιᾶ: Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Λυποῦμαι διότι ἀσθενῶν δὲν δύναμαι νὰ προσέλθω εἰς τὰς συνεδριάσεις καὶ παρακαλῶ θερμότατα, ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ ἀνακοινώσητε εἰς τὸ Σῶμα τὴν παροῦσαν μου. Εἶναι λυπηρὸν νὰ λυμαίνηται τὴν Εὔβοιαν μία δρὰξ συμμοριτῶν ἐπὶ ὁλόκληρον ἤδη ἔτος. Ἀλλεπάλληλοι σφαγαὶ ἀνδρῶν, γυναικῶν, παιδίων καὶ ἐφημερίων ἀκόμη, κατὰ τὸν ἀγριώτερον τρόπον διαπράττονται ὡς καὶ ἁρπαγαί, καταστροφαὶ καὶ ἐμπρησμοὶ μεγίστης ἀξίας περιουσιῶν καὶ ἐρημώσεις χωρίων ὁλοκλήρων, ὧν οἱ κάτοικοι, οἱ ζήσαντες, διὰ νὰ σωθοῦν κατέφυγον καὶ καταφεύγουν εἰς Χαλκίδα καὶ Ἀθήνας γυμνοὶ καὶ ἀνυπόδητοι καὶ λιμώττοντες περιφέρονται ζητοῦντες ἐργασίαν, ὁποίαν καὶ δὲν εὑρίσκουσι. Καὶ ταῦτα πάντα διαπράττονται κατόπιν κάθε ἀνωμαλίας ἐκ μέρους εἴτε τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργοῦ εἴτε ἐκ τῶν ἐναλλασσομένων στρατιωτικῶν διοικητῶν εἰς Εὔβοιαν, οἱ ὁποῖοι ἐξαγγέλλουν ὅτι μετὰ τριακονθήμερον θὰ σηκώσουν ἐν Εὐβοίᾳ λευκὴν σημαίαν. Καὶ ἔχει ἡ ὑπόσχεσις αὕτη ἐξαγγελθῆ πολλάκις μέχρι τοῦδε. Οἱ κάτοικοι, οἱ δύσμοιροι, ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1947 ὑποδεικνύουν καὶ ἀπ’ εὐθείας καὶ δι’ ἡμῶν τῶν βουλευτῶν, νὰ συγκροτήσουν σώματα εἰς κάθε χωρίον ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς κατοίκους ἐκλεγομένους ἀπὸ ἀξιωματικὸν ἢ ὑπαξιωματικὸν ἀποστελόμενοι ἀπὸ τὸ Κράτος. Νὰ τοὺς ἐπιστρατεύσουν εἰς κάθε χωρίον καὶ οὕτω καὶ οἱ κάτοικοι θὰ ἐνθαρρυνθοῦν καὶ θὰ σπεύδουν νὰ καταδίδουν καὶ καταδιώκουν τοὺς συμμορίτας καὶ θὰ παύσῃ ἡ ἄδικος, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον καταδίωξις τῶν κατοίκων, διότι φοβούμενοι, ἀφοῦ δὲν ἔχουν καμμίαν ἀσφάλειαν, δὲν καταδίδουν τοὺς συμμορίτας. Δυστυχῶς ὅλαι αἱ ἀλλεπάλληλοι ὑποδείξεις ἔγιναν εἰς ὦτα μὴ ἀκουόντων καὶ παριστάμεθα μάρτυρες τῶν ἄνευ τέλους σφαγῶν καὶ ἔχομεν ἤδη πλέον τῆς ἑκατόμβης, διότι δὲν δύνανται νὰ ἐννοήσουν οἱ ἁρμόδιοι ὅτι μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἐξοντωθοῦν οἱ συμμορῖται τοὐλάχιστον ἐν Εὐβοίᾳ. Ποιοῦμαι ὑστάτην ἔκκλησιν πρὸς τοὺς ὑπευθύνους κ.κ. ὑπουργοὺς καὶ στρατιωτικούς, νὰ ἀναλογισθοῦν τὰ τόσα θύματα καὶ νὰ ἀρκεσθοῦν τοὐλάχιστον εἰς αὐτά. Ἐλπίζω, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, ὅτι θὰ εὐαρεστηθῆτε νὰ διαβιβάσητε τὰ πρακτικὰ καὶ εἰς τὸν ἁρμόδιον ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργόν.
Μετὰ μεγίστης τιμῆς καὶ ὑπολήψεως
ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ
Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ὑποβληθεισῶν ἐρωτήσεων. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 247 τῆς 24.7.48 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Κ. Δημητρακοπούλου σχετικῶς μὲ τὴν συν)σιν τῶν παθόντων εὐζώνων τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμε τὰ κάτωθι: Εἰς τοὺς καταστάντας ἀνικάνους στρατιωτικοὺς ἐν γένει ὡς καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἐκ τούτων φονευθέντων κατὰ τὰς δημιουργηθείσας ἐμφυλίους συγκρούσεις, ἀπενέμετο μέχρι πρό τινος παρὰ τῆς Α.Ε.Κ.Π.Σ. πολεμικὴ σύνταξις βάσει τῶν κεκανονισμένων δικαιολογητικῶν ὡς καὶ ἀντιγράφου φύλλου στρατιωτικοῦ μητρώου τῶν παθόντων ἐκδοθέντος κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α.Ν. 859)46 «περὶ συμπληρώσεως ἐλλειπουσῶν μεταβολῶν στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας στρατιωτικῶν ἐν γένει». ΙΙ. Κατόπιν ὅμως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 208)48 ἀποφάσεως τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, δι’ ἧς ἀπεφάνθη ὅτι ἡ ἰδιότης τοῦ στρατιωτικοῦ δέον νὰ ἀποδείκνυται διὰ φύλλου στρατιωτικοῦ μητρώου ἐκδιδομένου οὐχὶ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α.Ν. 859)46 ἀλλ’ ἐξ ἐπισήμων στοιχείων ἡ Ε.Κ.Π.Σ. ἔπαυσε νὰ ἐκδικάζῃ ὑποθέσεις ἀφορώσας τὴν ὡς ἄνω κατηγορίαν στρατιωτικῶν ἐν ἀναμονῇ ρυθμίσεως τοῦ ἀναφυέντος ζητήματος. III. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 190561)4.8.48 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν, οὗτινος ἀποστέλλομεν συνημμένως ἀντίγραφον ἠτησάμεθα τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου ἐπὶ τῷ τέλει τακτοποιήσεως τοῦ ὡς ἄνω ἀναφυέντος ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Αὐγούστου 1948
Ὁ Ὑπουργὸς
Δ. ΧΕΛΜΗΣ
Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν Γ.Δ.Υ.Σ. Κλάδος Ζ)311 Ἐνταῦθα Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 196010)0)138α τῆς 20 Ἰουλίου ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς τοὺς καταστάντας ἀνικάνους στρατιωτικοὺς ἐν γένει ὡς καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἐκ τούτων φονευθέντων, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τῶν ἄρθρων 1 καὶ 2 τοῦ Α.Ν. 1119)1946 ἀπενεμήθη παρὰ τῆς Α. Ἐπιτροπῆς Καν. Πολ. Συντάξεων πολεμικὴ σύνταξις βάσει φύλλου στρατολογικοῦ μητρώου τῶν παθόντων, ἐκδοθέντος κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α.Ν. 859)1946 «περὶ συμπληρώσεως ἐλλειπουσῶν μεταβολῶν στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας στρατιωτικῶν ἐν γένει». Ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Ἐλεγκτ. Συνεδρίου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 208)20.1.48 ἀποφάσεώς της, ἧς διαβιβάζομε συνημμένως ἀντίγραφον, ἀπεφάνθη ὅτι τὴν ἔλλειψιν τῆς ἰδιότητος τοῦ στρατιωτικοῦ δὲν δύναται ν’ ἀναπληρώσῃ ἡ κατόπιν ἐνεργείας τῆς ὑπὸ τοῦ Α.Ν. 859)1946 προβλεπομένης εἰδικῆς διαδικασίας καταχωρουμένη ἐν τῷ φύλλῳ μητρώου αὐτοῦ σχετικὴ μεταβολή, καθ’ ὅσον ἐκ τῆς διατυπώσεως τῆς σχετικῆς τοῦ νόμου τούτου διατάξεως (ἄρθρ. 1) προκύπτει ὅτι δι’ αὐτοῦ σκοπεῖται ἁπλῶς ἡ συμπλήρωσις μόνον τῶν ἐλλειπουσῶν μεταβολῶν τοῦ στρατιωτικοῦ οὐχὶ δὲ καὶ ἡ ἀφορῶσα τὴν ἰδιότητά του ταύτην, ἥτις δέον ἐν πάσῃ περιπτώσει ν’ ἀποδεικνύεται διὰ φύλλου μητρώου ἐξ ἐπισήμων στοιχείων ἐκδιδομένου. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, παρακαλοῦμεν ὅπως ἐν τῇ ἁρμοδιότητί σας καὶ ἐφ’ ὅσον κρίνετε τοῦτο ἀναγκαῖον μεριμνήσητε διὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ προμνησθέντος Α. Ν. 859)46 ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἡ στρατιωτικὴ ἰδιότης ἀποδεικνύεται οὐ μόνον ἐξ ἐπισήμων στοιχείων, ἀλλὰ καὶ διὰ παντὸς ἄλλου ἀποδεικτικοῦ μέσου μηδὲ τῶν μαρτύρων ἐξαιρουμένων. Ἡ ἐν λόγῳ τροποποίησις δέον νὰ προβλέπῃ καὶ διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν εἰς τὸ παρελθὸν ἐκδικασθεισῶν ὑποθέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Αὐγούστου 1948.
Ὁ Ὑπουργὸς
Δ. ΧΕΛΜΗΣ
II. Τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 245 τῆς 22.7.48 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κώττα, περὶ τῆς ὑψηλῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκ)κοῦ ρεύματος Βερροίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὴν 14 Ἀπριλίου τοῦ 1947 ἀνετινάχθη ὑπὸ τῶν ἀνταρτῶν τὸ ὑδροηλεκτρικὸν ἐργοστάσιον παραγωγῆς ρεύματος Βερροίας, οἱ δὲ ἐν αὐτῷ δύο κινητήριοι ὑδροστρόβιλοι κατεστράφησαν ὁλοσχερῶς. Εἰς τὴν ὡς ἄνω αἰτίαν ὀφείλεται ἡ ὑπερτίμησις τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Πράγματι πρὸς ἐξασφάλισιν τοῦ ἠλεκτρικοῦ φωτισμοῦ, ἐχρησιμοποιήθη παλαιὸς καὶ μικρᾶς δυνάμεως ὑδροστρόβιλος ἐγκατεστημένος εἰς τὸ Νηματουργεῖον τῆς Ἑταιρείας ὡς καὶ πετρελαιοκίνητος ὁμὰς εἰς Γιαννιτσά. Ἡ παραγωγὴ ὅμως καὶ ἡ ἀντίστοιχος κατανάλωσις εἶχον μειωθῆ σημαντικώτατα καὶ ὡς ἐκ τούτου αἱ δαπάναι κατενέμοντο εἰς μικρὸν ἀριθμὸν ΩΧΒ καὶ ηὔξησε τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος. Οὕτω ἡ τιμὴ τοῦ ρεύματος τοῦ Μαΐου 1947 ἦτο τριπλασία περίπου τῆς τοῦ μηνὸς Μαρτίου. Μεταγενέστερον κατόπιν ἡμετέρων ἐνεργειῶν, ἐχορηγήθησαν ὑπὸ τοῦ Ο.Δ.Ι.Σ.Υ. δύο πετρελαιοκίνητοι ὁμάδες τῶν 150ΧΒ ἑκάστη πάντως ὅμως ἡ ἐγκατεστημένη δύναμις ἦτο πολὺ μικροτέρα τῆς δυνάμεως τῶν καταστραφέντων δύο ὑδροστροβίλων καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐξηκολούθησεν ἡ κατανάλωσις νὰ εἶναι μικρά. Πλὴν τούτου ὑπεισήρχετο καὶ ἡ δαπάνη τοῦ καυσίμου (πετρελαίου) ἥτις δὲν ὑπῆρχεν ὅτε ἡ παραγωγὴ ρεύματος ἐγίνετο ὑδραυλικῶς. Διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν ὡς ἄνω δύο ὁμάδων ἐχορηγήθη δάνειον ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, πρὸς ἀπόσβεσιν δὲ τούτου τὸ ποσοστὸν ἐπιβαρύνσεως τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος ηὐξήθη ἀπὸ 15% εἰς 25%. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ Δῆμος Βερροίας δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ καταβάλῃ τὸ ἀντίτιμον τοῦ Δημοτ. φωτισμοῦ τῶν ὁδῶν, ἀπὸ 1)1)48 ὁ συντελεστὴς διὰ τὸν ἐν λόγῳ φωτισμὸν ἠλαττώθη ἀπὸ 9,8 εἰς 9,4 ἡ δὲ ἐκ λόγου τούτου διαφορὰ εἰσπράξεων ἐπέπεσεν ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος τοῦ καταναλισκομένου ὑπὸ τῶν ἰδιωτῶν. Ἄλλαι ἐπίσης αἰτίαι αὐξήσεως τῆς τιμῆς ἦσαν ἡ ἐφαρμογὴ ἀπὸ 1)11)47 τῶν νέων συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας διὰ τῶν ὁποίων ἐπῆλθεν αὔξησις τῶν μισθῶν καὶ ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ πετρελαίου κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1948. Συνεπείᾳ πάντων τῶν ἀνωτέρω αἰτίων ἡ τιμὴ τοῦ διὰ γνωμόνων ρεύματος ἰδιωτικοῦ φωτισμοῦ ἦτο κατὰ τὸν παρελθόντα Μάϊον 1942 ἀνὰ ΩΧΒ, στρογγυλὸς ἀριθμὸς 2.000 δρχ. Ἡ τιμὴ τοῦ Ἰουνίου δὲν ἔχει εἰσέτι ὑποβληθῆ ἡμῖν. Εἰς τὴν ὡς ἄνω τιμὴν πρέπει νὰ προστεθῶσι καὶ αἱ ἀκόλουθοι ἐπιβαρύνσεις. 1) 16% διὰ φόρους τοῦ Δημοσίου. 2) 25% ὡς ἐλέχθη ἀνωτέρω, δι’ ἀπόσβεσιν τῶν δανείων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. 3) 10% δημοτικὸν τέλος χρησιμοποιούμενον ὑπὸ τοῦ Δήμου διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ Δημ. φωτισμοῦ ἤτοι ἐν συνόλῳ 51% δηλ. ἐπὶ τιμῆς 2.000 δραχμῶν, πρόσθετος ἐπιβάρυνσις 1020 δραχμ. Τέλος, ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω, δέον νὰ προστεθῶσι καὶ 250 δρχ. ἀνὰ ΩΧΒ αἵτινες σκοπὸν ἔχουσι τὴν πληρωμὴν τῶν ὀφειλομένων ὑπὸ τοῦ Δήμου διὰ τοὺς πρὸ τοῦ Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. μῆνας κατὰ τοὺς ὁποίους οὐδὲν κατέβαλεν ὁ Δῆμος. Ἡ προκύπτουσα ὅθεν τιμὴ εἶναι: 2000+1020 σὺν 250 = 3.270 δρχ. ΩΧΒ. Δὲν παραλείπομεν ὅμως νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀπὸ τινος ἤρχισε λειτουργῶν εἷς ὑδροστρόβιλος, τὸν ὁποῖον ἐγκατέστησεν ἡ Ἑταιρεία εἰς τὸ ὑδροηλεκτρικὸν ἐργοστάσιον καὶ ὅτι συνεπῶς αὐξανομένης τῆς καταναλώσεως ὀλίγον κατ’ ὀλίγον καὶ ἐφ’ ὅσον ὡς οἰκονομικαὶ δυνάμεις τῶν κατοίκων ἐπιτρέπουσι τοῦτο θέλει ἐπέλθει μείωσις τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος. Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι τὸ ρεῦμα κινήσεως διὰ τὸ ὁποῖον ὁ συντελεστής ἐν σχέσει πρὸς τὸ ρεῦμα ἰδιωτ. φωτισμοῦ εἶναι 0,65 δὲν ἐπιβαρύνεται μὲ τὸ τέλος δημ. φωτισμοῦ τῶν 10% οὔτε μὲ τὰς 250 δραχμὰς ΩΧΒ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4)8)1948
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν ἀπάντησιν ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας ἀξ. κ. Ι. Μπουρνιᾶ διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἀθῆναι τῇ 3 Ὀκτωβρίου 1948.
Ὁ Δ)ντὴς τοῦ Ἰδιαιτ. Γραφείου
Α. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ
Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 253 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰω. Μπουρνιᾶ. Ἀντικείμενον. Ἀποπεράτωσις ὁδῶν. 1) Χαλκίδος–Καρύστου. 2) Χαλκίδος–Αἰδηψοῦ. 1) Ὁδὸς Χαλκίδος–Καρύστου (χλμ. 127,600). Ἐπὶ ὁλικοῦ μήκους τῆς ὁδοῦ ἐξ 127,600 χιλ)τρων τυγχάνουσι πλήρως περαιωμένα 68,600 χλμ. ἡμιτελῆ 39 χλμ. καὶ ἀκατασκεύαστα 20 χλμ. Διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν ἡμιτελῶν καὶ κατασκευὴν τῶν ἀκατασκευάστων θὰ ἀπαιτηθῇ κατὰ πρόχειρον ἐκτίμησιν τὸ ποσὸν τῶν ἑπτὰ δισεκατομμυρίων (39Χ75.000.000+
20Χ200.000.000–6.925.000.000–7.000.000.000).
2) Ὁδὸς Χαλκίδος–Αἰδηψοῦ (χλμ. 151). Ἐπὶ ὁλικοῦ μήκους τῆς ὁδοῦ ἐξ 151.000 χλμ. τυγχάνουσιν πλήρως κατεσκευασμένα 133 χλμ. καὶ ἡμιτελῆ 18 χλμ. Διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἡμιτελοῦς τούτου τμήματος θὰ ἀπαιτηθῇ κατὰ πρόχειρον ἐκτίμησιν τὸ ποσὸν τοῦ ἑνὸς
δισεκατομμυρίου τριακοσίων πεντήκοντα ἑκατομμυρίων
(18Χ75.000.000= 1.350.000.000).
Σήμερον ὅτε αἱ τιθέμεναι εἰς τὴν διάθεσιν ἡμῶν πιστώσεις ἔχουν προκαθωρισμένον ἀντικείμενον τὴν ἀνακατασκευὴν τῶν καταστραφέντων τεχνικῶν ἔργων καὶ τὴν συντήρησιν τοῦ ὑπάρχοντος ὁδικοῦ δικτύου καὶ ἀνεξαρτήτως τοῦ μεγέθους τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ, γίνεται ἀμέσως ἀντιληπτὸς ὁ λόγος τῆς μὴ προωθήσεως τῆς ἀποπερατώσεως τῶν ἀνωτέρω ὁδῶν. Ἀθῆναι τῇ 3 Αὐγούστου 1948
Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Δημ. Ἔργων
Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
IV. Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Τάξεως. Ἐν σχέσει μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν ὑπ’ ἀριθ. 232)772 τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν τὴν ἐπὶ ταύτης ἀπάντησιν ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1948.
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΡΕΝΤΗΣ
Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 τῆς 26ης Ἰουνίου ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Στεγάσεως Λεβαδείας ἐνεργούσης συμφώνως τῷ νόμῳ 605)47 ἐπετάχθησαν τρία δωμάτια τῆς οἰκίας τῆς Ἄννης χήρας Σωτηρίου Τόλια ἢ Κουτρουμπᾶ, πρὸς στέγασιν τοῦ νεοτοποθετηθέντος Ἀνθυπασπιστοῦ Χωροφυλακῆς Τσιρώνη Κων)τίνου. Ἡ ἀπόφασις αὕτη κατέστη τελεσίδικος μὴ ὑποβληθείσης ἐνστάσεως ἢ ἀντιρρήσεων τῆς ἰδιοκτητρίας. Παρὰ τοῦτο διαπιστωθείσης πραγματικῆς ἐλλείψεως χώρου, ὁ Ἀνθ)στὴς ὑπὲρ οὗ ἡ στέγασις παρητήθη τῆς ἐγκαταστάσεως ἐν τῇ ἄνω οἰκίᾳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3.8.48.
Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως
Κ. ΡΕΝΤΗΣ
V. Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπάντησιν ἐπὶ ἐρωτήσεως 200 τοῦ βουλευτοῦ Τρικάλων κ. Α. Βαμβέτσου, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἀθῆναι τῇ 30.8.48
Ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ἰδιαιτέρου Γραφείου
Α. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ
Αʹ) Εἰς τὴν γενικὴν περὶ λιμένος Σύμβασιν μετὰ τῆς AMAG αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ Δημοσίου καθορίζονται διὰ τῶν κάτωθι ὑπ’ ἀριθ. 5 καὶ 6 ἄρθρων, 5) Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἢ διὰ τοῦ κατὰ τόπους Λιμενικοῦ Ταμείου, ἢ Ὀργανισμοῦ Λιμένος ἢ ἑτέρων ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, θέλει παράσχει καὶ ἐκχωρήσει εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν, τὰ ἀπαιτούμενα δικαιώματα εἰσόδου διελεύσεως, δουλειῶν, ἀδείας καὶ ἄλλα συμφέροντα ἐπὶ ἀκινήτου περιουσίας ὅσα ἤθελον ἀπαιτηθῆ παρὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς διὰ τὴν ἐπισκευήν, ἀνακατασκευὴν καὶ ἀποκατάστασιν τῶν λιμένων. Ὡσαύτως ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καὶ τὸ κατὰ τόπους Λιμενικὸν Ταμεῖον ἢ Ὀργανισμὸς Λιμένος θέλουσι ἀπαλλάσσει τῆς εὐθύνης τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν διὰ πᾶσαν ζημίαν, βλάβην ἢ ἀπώλειαν προξενηθησομένην παρὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς εἰς περιουσίαν ἀκίνητον ἢ κινητὴν τελοῦσαν ὑπὸ τὴν κυριότητα ἢ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἢ τοῦ κατὰ τόπους Λιμενικοῦ Ταμείου ἢ Ὀργανισμοῦ Λιμένος. Ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ ἀπαλλάσσεται ὡσαύτως παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἢ τοῦ κατὰ τόπους Λιμενικοῦ Ταμείου ἢ Ὀργανισμοῦ Λιμένος διὰ πᾶσαν ἀπώλειαν ἢ καθυστέρησιν γενομένην εἰς ἐμπορικὰς ἐργασίας ἢ εἰς τὸ ἐμπόριον συνεπείᾳ τῶν ἐργασιῶν ἐπισκευῆς καὶ ἀνακατασκευῆς τῶν λιμένων παρὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. 6) Εἰς ἣν περίπτωσιν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐργασιῶν ἐπισκευῆς καὶ ἀνακατασκευῆς ἤθελον ἀπαιτηθῆ παρὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, πρόσθετα δικαιώματα διόδου, δουλείας, ἄδειαι καὶ ἕτερα δικαιώματα ἐπὶ ἀκινήτου περιουσίας μὴ ἀνηκούσης ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν τὸ κατὰ τόπους Λιμενικὸν Ταμεῖον ἢ τὸν Ὀργανισμὸν Λιμένος. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἢ τὸ κατὰ τόπους Λιμενικὸν Ταμεῖον ἢ Ὀργανισμὸς Λιμένος θέλουσι ἀποκτήσει τὰ τοιαῦτα δικαιώματα καὶ συμφέροντα καὶ θέλουσιν ἐκχωρήσει καὶ παράσχει ταῦτα εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν. Βʹ) Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὑπεβλήθη διαμαρτυρία τῶν ἐργολάβων Ἀργυροπούλου καὶ Κωνσταντίνου κατὰ τῶν Ἀμερικανῶν ἐργολάβων Στήρς καὶ Γρὸβ διὰ τὴν μὴ τήρησιν τῶν ὑποχρεώσεών των διὰ βυθοκόρου προσκομιζομένην ἐξ Ἀγγλίας καὶ καταποντισθείσης. Ἡ ἐν λόγῳ διαμαρτυρία τὴν 12ην Ἰουλίου ἐ.ἔ. διεβιβάσθη εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν λόγῳ ἁρμοδιότητος. Ὡς πρὸς τὰ λοιπὰ ἔργα τὰ ἐκτελούμενα ὑπὸ τῶν ἀλλοδαπῶν ἑταιρειῶν οὐδὲν παράπονον ὑπεβλήθη μέχρι σήμερον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἀθῆναι τῇ 30.7.48
Ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων
Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
Ὁ κ. Θ. Σοφούλης (Πρόεδρος Κυβερνήσεως) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν Ν. Δ. 2)4)47 καὶ 411) 47 «περὶ συστάσεως προσωρινῆς ὑπηρεσίας Ἐθνικῆς Περιθάλψεως καὶ διαφωτίσεως» καὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος αὐτῶν». Ὁ κ. Γ. Μελᾶς (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἀπὸ 19 Νοεμβρίου 1935 Α. Ν. «περὶ ἱδρύσεως Εἰδικῶν Ταμείων Ἀνεγέρσεως Δικαστικῶν Μεγάρων καὶ Φυλακῶν ἐν ταῖς πόλεσι Καλαμῶν καὶ Ἀγρινίου» ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 1277 τοῦ 1938 κ. λ. π.». Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης (Ὑπουργὸς Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ θέσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὴν διαχείρισιν καὶ τὰ νομικὰ πρόσωπα ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Γεωργίας». Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπ. Συντονισμοῦ) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 57)18.2.1947 καὶ 396)4.6.1947 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ αὐξήσεως τῶν διὰ τοῦ νόμου 747)48 «περὶ τῆς προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1948–49» χορηγηθέντων δωδεκατημορίων. Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου (Ὑπ. Ναυτικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διδάκτρων καὶ ἐξετάστρων ἐν τῷ Β. Ναυτικῷ». Ὁ κ. Π. Μαυρομιχάλης (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 802 «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν νόμου εἰς Δωδεκάνησον». Ὁ κ. Κ. Ρέντης (Ὑπ. Δημοσ. Τάξεως), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων». 2) «περὶ τακτοποιήσεως τῶν ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων τελούντων ὑπαλλήλων τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ ἀποσυμφορήσεως τῶν στελεχῶν αὐτῆς» καὶ 3) «περὶ συστάσεως Φιλαρμονικῆς Ἀστυνομικοῦ Σώματος». Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. Μακρῆς, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Συντάξεως διὰ τὰ μέλη τοῦ Συνδέσμου Μουσικῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς «ἡ Ἀλληλοβοήθεια». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Παπαδόγιαννης, Δ. Γιαννόπουλος, Ν. Καράμπελας, Α. Μπασιᾶκος καὶ Α. Μπουκουβάλας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὅπλων καὶ Σωμάτων τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Μουτζουρίδης, Α. Φράγκος, Γ. Γκίνης, Ν. Καράμπελας, Θ. Κονίτσας, Β. Κρῖκος, Γ. Παραβάντης κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας καὶ Ἐθνικὰς Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Γαρουφαλιᾶς καὶ Ε. Κουσαῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς ἀποσπάσεως συμμοριοπλήκτων συμβολαιογράφων καὶ δικαστικῶν κλητήρων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Πετρίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου ἀποζημιώσεως κατόχων τῶν ἀναγκαστικῶς μισθοδοτουμένων ὑπὸ τῆς Στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας κτηνῶν ὀχημάτων καὶ ἐξαρτημάτων τούτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Ἰωάννου, Ι. Φωτόπουλος, Γ. Μπάρδης, Ε. Κουσαῆς, Ν. Παπαγεωργίου, Γ. Τζωρτζόπουλος κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας καὶ Ἐθνικὰς Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Καλκάνης, Β. Κρῖκος, Δ. Νικολαΐδης, Ε. Κομνηνός, Θ. Κονίτσας κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 320)1948 «περὶ τακτοποιήσεως θέσεως Ἀνθυπομοιράρχων». Ἐπίσης ἀνακοινοῦται ἡ κατωτέρω δήλωσις: «Διὰ τῆς κατατεθείσης τὴν 11ην Αὐγούστου δηλώσεως ἡμῶν πρὸς τὴν Βουλήν, διαπιστοῦντες τὴν δεινὴν κατάστασιν, εἰς ἣν περιῆλθεν ἡ χώρα ὑπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἐδηλώσαμεν, ὅτι ὑπεράνω κομματικῶν πλαισίων θὰ συμβάλλωμεν εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν πραγμάτων καὶ θὰ ἐργασθῶμεν ἀνενδότως εἰς τὸν σχηματισμὸν ὑπερκομματικῆς Κυβερνήσεως, ἀπευθύνοντες πρὸς τοῦτο ἔκκλησιν καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἐν τῇ Βουλῇ συναδέλφους ἀσχέτως κομματικῆς ἀποχρώσεως. Ἡ τοιαύτη ὑπεράνω τῶν κομμάτων πολιτεία ἡμῶν ἀπήρεσεν εἰς τὴν ἡγεσίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἥτις παρὰ τὰ νενομισμένα διὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ἀπέκλεισε, πλὴν ἑνός, συμφωνοῦντος μεθ’ ἡμῶν καὶ συνυπογράφοντος τὴν παροῦσαν, τοὺς μετέχοντας τῆς τοιαύτης κινήσεως βουλευτὰς τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν, τῶν ὁποίων μετέχουσι πάντες οἱ ἄλλοι βουλευταί. Ἀλλ’ ἡ τοιαύτη προσπάθεια πρὸς περιορισμὸν τῶν ἐκ τῆς λαϊκῆς ἐντολῆς καὶ τοῦ Συντάγματος καθηκόντων ἡμῶν ἐν τῇ ἐπεξεργασίᾳ τῶν νομοσχεδίων ὑπὸ τὰς σημερινὰς κρισίμους περιστάσεις παρακωλύει εἰς σημαντικὸν τομέα τὴν δρᾶσιν ἡμῶν πρὸς τὴν ὑπεράνω κομμάτων ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως. Οὕτω λοιπὸν ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν ἔκδηλον ἐπιδοκιμασίαν ἧς τυγχάνουσιν οἱ ἐπιδιωκόμενοι παρ’ ἡμῶν ἐθνικοὶ σκοποὶ παρὰ τῇ κοινῇ γνώμῃ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τῷ Ἑλληνικῷ Λαῷ ἐν γένει δηλοῦμεν ὅτι ἐφ’ ἑξῆς ἀποτελοῦμεν ἀνεξάρτητον Κοινοβουλευτικὴν Ὁμάδα, πρὸς μεταβολὴν μεθόδων καὶ τρόπων ἐν τῇ διακυβερνήσει τῆς χώρας ὑπὸ τὰς σημερινὰς δυσχερεῖς συνθήκας. Καὶ ἰδεολογικῶς μὲν ἀκολουθοῦμεν τὰς ἀρχὰς τοῦ ἱδρυτοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος περὶ χρηστῆς διοικήσεως ἄνευ παραφθορῶν καὶ παρεκκλίσεων, ἐπαναλαμβάνομεν δὲ ὅτι ὑπὲρ τὰ κόμματα τὸ Ἔθνος. Ἐκπρόσωπον τῆς Ὁμάδος μας ἐν τῇ Βουλῇ ὁρίζομεν τὸν βουλευτὴν Ἄρτης κ. Κωνσταντῖνον Οἰκονομίδην. Οἱ βουλευταὶ Οἰκονομίδης Κ., Γραφάκος Γ., Καλαμαρᾶς Κ., Κάντζιας Π., Κομνηνὸς Ε., Κώης Θ., Μόσχος Γ., Μπινόπουλος Σ., Μπουκουβάλας Α., Πηλείδης Σ., Σαγιᾶς Β., Τσιμπούκης Ι., Φουσιάνης Χ.
§5Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Σῶμα, πρέπει νὰ ἐκφράσῃ τὴν ἀπόλυτον συμπάθειάν του πρὸς τὸν συνάδελφον κ. Χαράλαμπον Ψαρρόν, τοῦ ὁποίου ὁ υἱὸς ἔπεσε μαχόμενος εἰς τὴν Μακεδονίαν. Εἶναι τὸ δεύτερον θῦμα τῆς οἰκογενείας Ψαρροῦ διὰ τὴν ἐλευθερίαν.
§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, καὶ ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος νὰ ἐκφρασθοῦν τὰ συλλυπητήρια τοῦ Σώματος.
Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Ὑπάρχει δήλωσις ὑπογεγραμμένη παρὰ βουλευτῶν ἔχουσα οὕτω: «Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 36 τοῦ Κανονισμοῦ ζητοῦμεν τὴν ἀναβολὴν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἀντικειμένου τῆς ἡμερησίας διατάξεως, πλὴν τοῦ περὶ Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως νομοθετήματος ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως προηγηθῶσι πρὸς συζήτησιν κατὰ τὰς ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας οἱ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὰς διακοπὰς δημοσιευθέντες ἀναγκαστικοὶ νόμοι. Ἡ ἀπόφασις ἐπὶ τῆς προτάσεως παρακαλοῦμεν νὰ ληφθῇ δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας». Εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ἔχουν ἀναγραφῆ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα εἶχον ὑποβληθῆ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παρελθούσης συνόδου. Εἶχον ἐπεξεργασθῆ παρὰ τῶν κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν καὶ συνεπῶς εἶναι ὥριμα πρὸς συζήτησιν. Τὰ μέχρι σήμερον ὑποβληθέντα νομοσχέδια κυρωτικὰ τῶν ἐκδοθέντων Α. Ν. κατὰ τὸ διάστημα τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς, δὲν ἔχουν ἐπεξεργασθῆ παρὰ τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν αἵτινες ὡς γνωστὸν δὲν ἔχουν ἀκόμη ὅλαι καταρτισθῆ εἰς σῶμα.
§7Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λύσητε τὴν συνεδρίασιν. Πρέπει νὰ ἀναγνώσητε τὰ ὀνόματα διὰ νὰ ἴδητε ἂν εἶναι παρόντες οἱ βουλευταί, ποὺ ὑπέβαλαν τὴν πρότασιν. Ἄλλως παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν, ὅταν λέγητε αὐτὰ τὰ πράγματα.
§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν εἶναι ἀναγεγραμμένα νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα εἶχον ὑποβληθῆ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον, εἶχον ἐπεξεργασθῆ παρὰ τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν καί, ἑπομένως, εἶναι ὥριμα πρὸς συζήτησιν. Τὰ κυρωτικὰ νομοσχέδια τῶν ἐκδοθέντων ἀναγκ. νόμων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς δὲν ἔχουν ἐπεξεργασθῆ παρὰ τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν, αἵτινες, ὡς γνωστόν, δὲν ἔχουν καταρτισθῆ ἀκόμη ὅλαι εἰς Σῶμα.
§9Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂς μὴ ὀξύνωμεν τὴν συζήτησιν. Γνωρίζετε, ἄλλως τε, ὅτι ἐγὼ σᾶς περιβάλλω μὲ σεβασμόν, ἀλλ’ αὐτὴν τὴν φορὰν δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον συζητεῖτε διὰ μίαν δικαίαν πρότασιν. Ἐλάβατε τὸν λόγον ἀπὸ τοῦ βήματος διὰ νὰ ἀντικρούσητε τὴν πρότασιν, παρὰ τὸν Κανονισμόν.
§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δι’ ὅσων εἶπον δὲν ἀντέκρουσα τὴν πρότασιν, ἀλλ’ ἁπλῶς κατετόπισα τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ θέματος ἵνα ἐν γνώσει αὐτοῦ ἀποφανθῇ.
§11Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λόγια. Ἐπιθυμία μας δὲν εἶναι νὰ ματαιώσωμεν τὴν συνεδρίασιν, οὔτε νὰ ἐπιτύχωμεν ἀναβολὴν τῶν ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίων. Οὔτε σκεπτόμεθα κἂν ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλο βοηθοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νομοθετικόν της ἔργον νὰ παρακωλύσωμεν τοῦτο. Λέγω ὅμως, ὅτι εἶναι διάχυτος ἡ ἐπιθυμία μας οἱ 77 ἀναγκ. νόμοι νὰ ἔλθουν εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, διότι εἶναι σπουδαιότατοι νόμοι. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντίρρησίν σας ὅτι τὰ νομοθετήματα εἶναι μελετημένα, σᾶς λέγω ὅτι τὰ περισσότερα ἀπερρίφθησαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καί, κατὰ συνέπειαν, δὲν ἠμπορεῖτε καὶ εἰς αὐτὰ νὰ προχωρήσητε τὴν συζήτησιν ἂν δὲν καλέσητε τοὺς ἁρμοδίους εἰσηγητάς, τοὺς ὁποίους οὔτε κἂν ἔχετε ἐγγεγραμμένους εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ πρόθεσίς μας δὲν εἶναι νὰ ματαιώσωμεν τὴν συνεδρίασιν, ἀλλὰ εἶναι νὰ μὴ ἀποκρυβῶσιν οἱ 77 σπουδαιότατοι ἀναγκαστικοὶ νόμοι, οἱ ὁποῖοι, ἔχουν ἀναταράξει ὁλόκληρον τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν.
§12ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πολὺ ὀρθῶς.
§13Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀποσύρω τὴν πρότασίν μου, ἀφοῦ σεῖς γίνετε διερμηνεὺς παρὰ τῇ Κυβερνήσει τῆς ἐπιθυμίας αὐτῆς τῆς Βουλῆς καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν ἄλλων νομοσχεδίων, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ ὁρισθῶσιν οἱ εἰσηγηταί.
§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη μία πρότασις. Θέλετε νὰ ἀναγνώσω τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραφόντων τὴν πρότασιν καὶ νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ τί θέλει νὰ γίνῃ, διότι σεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑπεβάλατε τὴν πρότασιν, εἴτε ἐμμένετε εἰς αὐτὴν εἴτε θὰ τὴν ἀποσύρετε.
§15Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως.
§16Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἐπειδὴ φέρομαι καὶ ἐγὼ ὑπογεγραμμένος εἰς τὴν πρότασιν θὰ παρεκάλουν, προκειμένης συζητήσεως ἐπ’ αὐτῆς καὶ ματαιώσεως τῆς συνεδριάσεως νὰ θεωρηθῇ ἀπαλειφθεῖσα ἡ ὑπογραφή μου. Ἡ ἄποψίς μου, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ εἴπω, εἶναι μία καὶ μόνη. Ὄχι νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις ἀπόψε, ματαιουμένης τῆς ψηφίσεως τῶν νομοθετημάτων, ἀλλὰ εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν νομοθετικῆς ἐργασίας νὰ προταχθῶσιν οἱ ἀναγκαστικοὶ νόμοι, οἱ ψηφισθέντες ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.
§17Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς, συμφωνοῦμε καὶ ἡμεῖς.
§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δηλαδή, ἀποσύρετε τὴν πρότασιν.
§19Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Τὴν ἀποσύρομεν ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι δὲν θὰ συζητηθοῦν τὰ νομοσχέδια, ἐὰν δὲν ὁρισθοῦν οἱ εἰσηγηταί.
§20Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὅσους ἀναγκαστικοὺς νόμους ἐδέησεν ἐκ πραγματικῶν ἀναγκῶν νὰ ὑποβάλω πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, κατὰ τὸ διάστημα τῶν διακοπῶν, τοὺς ἔχω ἤδη καταθέσει εἰς τὴν Βουλήν, πλὴν ἑνός, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς θὰ ὑποβληθῇ ἐντὸς ὀλίγου, διότι τυπικοὶ ἁπλῶς λόγοι καὶ οὐχὶ οὐσιαστικοὶ προεκάλεσαν τὴν μὴ κατάθεσίν του. Τὸ αὐτὸ δὲ γνωρίζω, ὅτι θὰ πράξουν καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοί μου καὶ θέλω τὴν ἀνακοίνωσιν αὐτὴν νὰ τὴν ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του τὸ Σῶμα.
§21Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν ὀνόματι τοῦ πολιτεύματος καὶ ἐγὼ λέγω: Πᾶσα καὶ οἱαδήποτε Κυβέρνησις, ἐκδίδουσα ἀναγκαστικοὺς νόμους, εἶναι Κυβέρνησις παράνομος, παράνομος, παράνομος.
§22Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, κ. Πρόεδρε, ἐὰν αὐτοὶ οἱ ἀναγκαστικοὶ νόμοι ἔχουν παραδοθῆ εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς.
§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι ὅλοι.
§24Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὅσοι δὲν ἔχουν παραδοθῆ, ἀσφαλῶς θὰ παραδοθοῦν εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς;
§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀσφαλῶς. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 1, ἀναβάλλεται. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 2, ὑπάρχει εἰσηγητὴς καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, θεωρεῖ ὡς καλῶς ἔχον τὸ νομοσχέδιον καὶ συνιστᾶ τὴν ψήφισίν του.
§26Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Προτείνει δι’ ὑποβληθείσης τώρα προτάσεώς του, ὁ κ. εἰσηγητής;
§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ναί.
§28Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἀλλά, ἐν ταὐτῷ προτείνει καὶ τὴν ψήφισιν τοῦ τελευταίου νομοσχεδίου, περὶ Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως.
§29Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, εἴπατε ὅτι ἐγὼ προτείνω ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, σᾶς λέγω, ὅτι δὲν προτείνω ἐγώ, ἀλλὰ ἁπλῶς ἐκφράζω, ὡς Πρόεδρος, τὴν γνώμην τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ἐγὼ δὲν εἶμαι ὁ εἰσηγητής.
§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λέγει ἡ ἔκθεσις ὅτι: «Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, συνελθοῦσα κλπ., εὗρε καλῶς ἔχον τὸ νομοσχέδιον. Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς: Δ. Λεονάρδος».
§31Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἀκριβῶς. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.
§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1, ἀναβάλλεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου ἀποζημιώσεως κατόχων τῶν ἀναγκαστικῶς μισθουμένων ὑπὸ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας κτηνῶν, ὀχημάτων καὶ ἐξαρτημάτων τούτων». Ὁ κ. Π. Κατσώτας, ἔχει τὸν λόγον.
§33Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν εἰσαγόμενον νομοσχέδιον, εἶναι ἐντελῶς κατεπειγούσης ἀνάγκης καὶ δέον νὰ ψηφισθῇ τὸ ταχύτερον. Ἔχω ὅμως νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὰ κάτωθι: Λόγῳ τῆς συνθέσεως, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ σημερινὸς στρατός, πολλαὶ μονάδες δὲν εἶναι ἐφωδιασμέναι δι’ ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ κτηνῶν καὶ εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπιτάξουν ἢ μισθώσουν ζῶα, (κτήνη καὶ ὁδηγοὺς ζώων). Ἐν πρώτοις, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι αἱ μέχρι σήμερον γενόμεναι μισθώσεις, ἐγένοντο τελείως ἀκανονίστως. Οὕτω ἐγένοντο μισθώσεις παρὰ ποικίλλων προσώπων, εἴτε ἐκ μέρους μεμονωμένων ἀξιωματικῶν, εἴτε ἐκ μέρους στρατιωτῶν, εἴτε ἐκ μέρους ὀργάνων τῶν σωμάτων ἀσφαλείας. Καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ τοιαῦται ἐπιτάξεις καὶ μισθώσεις ἐγένοντο οὕτω εἰς μίαν ἐπείγουσαν στιγμήν, τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει σοβαρὰν σημασίαν, διότι ἐγένοντο λόγῳ τῶν ἐκτάκτων στρατιωτικῶν ἀναγκῶν. Δὲν ἐπιτρέπεται, ὅμως, ἡ κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον συνέχισις τῆς μισθώσεως καὶ τῆς ἐπιτάξεως τῶν κτηνῶν. Διὰ τοῦτο, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ποὺ ἔρχεται τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἐπεθύμουν, ἐὰν δὲν καθίσταται δυνατὸν νὰ προστεθῇ διάταξις, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν ἀπόψεων αὐτῶν καὶ νὰ ἐκδώσῃ τὰς δεούσας διαταγάς, ἵνα (δεδομένου ὅτι ἐπὶ μακρὸν πιθανῶς διάστημα θὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην ὁ στρατὸς νὰ ἐπιτάσσῃ καὶ μισθώνῃ ζῶα) καταρτισθῇ κατὰ κοινότητας κατάστασις, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἀναφέρωνται τὰ κατάλληλα διὰ μίσθωσιν ζῶα καὶ ταὐτοχρόνως εἰς ἑκάστην κοινότητα νὰ καταρτισθῇ καὶ κατάστασις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἱκανοὶ ὡς ὁδηγοὶ ζώων ἵνα ἐνεργῶνται τοῦ λοιποῦ κατὰ τρόπον λογικὸν καὶ δίκαιον αἵ τε ἐπιτάξεις καὶ αἱ μισθώσες ζώων καὶ ἀνδρῶν. Οἱ χωρικοὶ εἶναι διατεθειμένοι μὲ ἰδιαιτέραν εὐχαρίστησιν νὰ παραδώσουν εἰς τὸν στρατὸν τὰ ζῶα των, εἴτε ὑπὸ τὸν τύπον τῆς ἐπιτάξεως, εἴτε ὑπὸ τὸν τύπον τῆς μισθώσεως, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν μόνον νὰ μὴ γίνεται μεροληψία καὶ ὅταν μισθώνεται ἕνα ζῶον, νὰ μὴ μισθοῦται ταὐτοχρόνως μόνον ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ζώου, ἀλλὰ ἐκ περιτροπῆς ὅλοι οἱ δυνάμενοι ἐκ τῶν κατοίκων. Διότι εἰς ἕνα χωρίον ποὺ ἔχει 1000 κατοίκους, ἐπὶ παραδείγματι, καὶ πρὸς μίσθωσιν 50 ζῶα, νὰ μισθοῦνται ὅλοι οἱ κάτοικοι ἐκ περιτροπῆς, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατάλληλοι ὡς ὁδηγοί. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μισθοῦται μόνον ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ζώου, ἀλλὰ δέον οἱ μισθούμενοι ἄνδρες νὰ ἐναλλάσσωνται διὰ ὅλων τῶν ἱκανῶν δι’ ἐργασίαν κατοίκων τοῦ χωρίου, εἰς τρόπον ὥστε τὰ βάρη νὰ πίπτουν ἐπὶ ὅλων τῶν κατοίκων. Νομίζω, ὅτι ἔγινα ἀντιληπτός, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ πηγαίνουν μόνον οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ζώων.
§34Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐπιτάσσονται διὰ ὡρισμένην περίοδον;
§35Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Διὰ τριάκοντα ἡμέρας.
§36Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐδῶ οἱ χωρικοὶ ἔχουν πικρὰν πεῖραν ἀπὸ τὸ κράτος, τὸ ὁποῖον τὸ 1940 τοὺς ἐπίταξε τὰ ζῶα τους καὶ δὲν τοὺς ἔδωσε τίποτε.
§37Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ὁμιλοῦμεν περὶ μισθώσεων, θὰ ὁμιλήσω καὶ διὰ τὰς ἐπιτάξεις. Τὸ δεύτερον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, εἶναι ὅτι αἱ μισθώσεις νὰ γίνωνται ἀπὸ μίαν ὡρισμένην ἀρχήν, διότι ἀρχικῶς, ὅταν τὸ πρῶτον ὁ στρατὸς ἐχρειάσθη τὰ ζῶα, πιθανὸν νὰ ἔγιναν μισθώσεις λόγῳ τῶν ἐκτάκτων ἀναγκῶν τοῦ στρατοῦ, ἀπὸ τὰς μονάδας, τὰς ταξιαρχίας ἢ τὰς μεραρχίας. Ἤδη, ὁπότε εἶναι γνωσταὶ πλέον αἱ ἀνάγκαι τοῦ στρατοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα, ὥστε αἱ ἐπιτάξεις νὰ γίνωνται ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς περιοχάς, καθὼς καὶ αἱ μισθώσεις. Αἱ περιοχαὶ θὰ ἔχουν τὰς ὀνομαστικὰς καταστάσεις τῶν χωρίων, ἤτοι τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν κτηνῶν καὶ αἱ μισθώσεις θὰ γίνωνται ἄνευ μεροληψίας. Θὰ πρέπει δηλαδὴ νὰ ὑπάρχῃ μία ὑπεύθυνος ἀρχὴ ἡ ὁποία νὰ ρυθμίζῃ τὸ ζήτημα τῶν ἐπιτάξεων καὶ μισθώσεων. Ἐπίσης θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, τὰ μισθώματα νὰ καταβάλλονται ἀμέσως μετὰ τὴν λῆξιν τῆς μισθώσεως τοῦ ἀνδρὸς ἢ τοῦ ζώου, διότι μία μονὰς ἐμίσθωσε ζῶα εἰς τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας καὶ σήμερον εὑρίσκεται, π.χ., εἰς τὴν Θεσσαλίαν. Ποῦ νὰ μεταβῇ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς νὰ πάρῃ τὰ μισθώματά του;! Αἱ μονάδες δηλώνουν, ὅτι ἡ παγία προκαταβολή των εἶναι τοιαύτη, ποὺ δὲν τῆς ἐπιτρέπει νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰς νέας ἀνάγκας των. Πρέπει νὰ ληφθῇ, κ. ὑπουργέ, ἓν μέτρον, ὥστε καὶ αἱ μονάδες νὰ κάμουν τὴν ἐργασίαν των καὶ οἱ χωρικοὶ νὰ μὴ ταλαιπωροῦνται. Τὸ σοβαρώτερον ὅμως εἶναι τὸ ζήτημα τῶν μισθώσεων ἀπὸ ἀπόψεως διαρκείας. Καὶ ὑποθέτω, ὅτι πολλοὶ τῶν κυρίων συναδέλφων, θὰ ἔχουν ἀπευθυνθῆ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν. Εἶναι τὸ ζήτημα τῆς διαρκείας τῆς μισθώσεως. Ἀρχικῶς ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία εἶχεν ἀποφασίσει τὰς μισθώσεις αὐτὰς νὰ τὰς διατηρῇ διὰ ἕνα μικρὸν χρονικὸν διάστημα καὶ τοῦτο ἐτηρήθη εἰς μεγάλην κλίμακα. Μία ὅμως μεγάλη μονάς, ἡ ὁποία διῆλθεν ἀπὸ τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας, ἐκράτησε μέγα ἀριθμὸν ζώων, 300–400 περίπου, τὰ ὁποῖα ἐμίσθωσεν ἀπὸ τὸν Μάϊον τοῦ 1948. Τὴν μίσθωσιν τῶν ζώων αὐτῶν, ἠκολούθησαν καὶ περὶ τοὺς 400 ἄνδρας, μισθωθέντες ἐπίσης, οἱ ὁποῖοι καὶ κρατοῦνται ἀκόμη. Οἱ ἄνδρες αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶχον μισθωθῆ, εἶναι μεγάλης ἡλικίας, 50, 55, 60, 65 ἐτῶν. Τί ζητοῦμε, λοιπόν; Ἐὰν ἡ στρατιωτικὴ μονὰς ἔχῃ ἀνάγκην τῶν ζώων νὰ τὰ ἐπιτάξῃ καὶ νὰ τὰ ἀποζημιώσῃ, καθορίζουσα τὴν ἀξίαν ἑκάστου ζώου· ἀλλὰ ν’ ἀφίσῃ ἐλευθέρους τοὺς πενηντάρηδες καὶ τοὺς ἑξηντάρηδες αὐτούς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ὀρθὸν, οὔτε λογικόν, οὔτε δίκαιον, νὰ ὑπηρετοῦν εἰς μαχίμους μονάδας. Ἐὰν τὸ στράτευμα ἔχῃ ἀνάγκην στρατιωτῶν περισσοτέρων, ἠμπορεῖ νὰ καλέσῃ ἄνδρας νεωτέρους δι’ ἀτομικῶν προσκλήσεων, διότι δέον νὰ σημειωθῇ, οἱ ἄνδρες αὐτοί, οὓς ἀνέφερα, δὲν λαμβάνουν οὔτε ὑπόδησιν, οὔτε ἱματισμόν, οὔτε τροφήν. Διατρέφονται κατὰ ἕνα τρόπον φιλανθρωπικόν, δηλαδὴ ὅ,τι τοὺς δίνουν οἱ στρατιῶται. Καί, βεβαίως, οἱ στρατιῶται δὲν τοὺς ἐγκαταλείπουν νηστικούς. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, τοὐλάχιστον, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ὁδηγοὶ μισθωθέντες καὶ ζῶα μισθωθέντα πλέον τῶν 3 μηνῶν, νὰ ἀπολυθοῦν αὐτοί. Καὶ ἐφ’ ὅσον χρειάζεται ἀκόμη ὁ στρατὸς ζῶα, ἂς μισθωθοῦν ζῶα, ἐν ἀνάγκῃ καὶ ἀπὸ τὰς ἰδίας περιοχάς. Γενικώτερον δέ, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀνάγκας τοῦ στρατοῦ, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἐὰν ἔχῃ ἀνάγκην κτηνῶν ὁ στρατός, νὰ προβῇ εἰς ἐπιτάξεις, ἀφοῦ λύσῃ τὰς μισθώσεις. Μισθώσεις δὲ νὰ γίνονται εἰς τὰς περιοχὰς καὶ πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν τοπικῶν ἀναγκῶν, ἀλλὰ ὄχι πλέον τῶν 20 ἡμερῶν. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ κύριον θέμα, εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν φονευομένων ἢ ἀπολεσθέντων κτηνῶν. Θὰ ἤθελα εἰς τὴν φράσιν αὐτὴν νὰ προστεθῇ καὶ μία ἄλλη φράσις.
§38Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τώρα ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου;
§39Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Πότε θέλετε νὰ τὰ εἴπω;
§40Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶναι ὀρθότατα, ἀλλὰ δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον.
§41Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴμεθα ἐντὸς τοῦ θέματος. Ἐὰν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ληφθοῦν τὰ ἀνάλογα μέτρα πρὸς ἄρσιν τῶν ἀτόπων καὶ τῶν ἀδικιῶν, πότε θὰ ληφθοῦν ἢ πότε τουλάχιστον θὰ λεχθοῦν!!
§42Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον, καὶ ὀρθῶς ὁμιλεῖ ὁ ρήτωρ.
§43Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει ἁπλούστευσιν τῆς διαδικασίας, ὅσον ἀφορᾷ τὰ φονευόμενα, ἢ ἀπολεσθέντα ζῶα. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ προστεθῇ διάταξις καὶ διὰ τὰ ζῶα τὰ καταστάντα ἄχρηστα. Ἔχω μίαν ἀντίληψιν καὶ ἀπὸ τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας καὶ ἀπὸ ἄλλους Νομούς, ὅτι οἱ χωρικοὶ δὲν παραπονοῦνται διὰ τὴν μίσθωσιν τῶν ζώων των ἐκ μέρους τοῦ στρατοῦ. Ἀλλὰ πρέπει νὰ τοὺς βοηθήσωμε καὶ νὰ προβλέψωμεν διὰ τὴν δικαίαν ἀποζημίωσίν των εἰς τὰς διαφόρους περιπτώσεις. Ἐπὶ παραδείγματι, μαζὶ μὲ τὰ ζῶα, ἅτινα φονεύονται ἢ ἀπόλλυνται, δέον νὰ ἀποζημιοῦνται καὶ ἐκεῖνα, ἅτινα καθίστανται ἄχρηστα κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας. Ζῶα τὰ ὁποῖα ἀφέθησαν ἐλεύθερα ὑπὸ τοῦ στρατοῦ, ἐψόφησαν μόλις ἔφθασαν εἰς τὰ χωρία των καὶ δι’ αὐτό, ἄλλωστε, τὰ ἐγκατέλειψε καὶ ὁ στρατός. Τί πταίει ὁ χωρικός, ὁ ὁποῖος μὲ προθυμίαν ἔδωσε τὸ ζῶον του; Ποῖος θὰ τὸν ἀποζημιώσῃ; Νομίζω, ὅτι νοεῖται κακῶς τὸ συμφέρον τοῦ κράτους, ἐὰν θελήσωμε νὰ δεχθῶμεν ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ συμφέρον τοῦ κράτους. Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ κράτος ἔχει σκοπὸν νὰ πάρῃ τὰ ζῶα τῶν χωρικῶν, διὰ νὰ κάνῃ τὴ δουλειά του καὶ ὅτι θὰ ὠφεληθῇ ἐὰν δὲν ἀποζημιώσῃ τὰ ἀπολεσθέντα ζῶα τῶν χωρικῶν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀπαιτεῖται νὰ ληφθῇ μέριμνα, ἵνα μὴ ἀποζημιώνονται μόνον τὰ φονευθέντα ἢ ἀπολεσθέντα ζῶα, ἀλλὰ καὶ τὰ παθόντα καὶ καταστάντα ὡς ἐκ τούτου ἄχρηστα. Εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως, ἔχω νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ὅλοι, βεβαίως, σεβόμεθα τὸν πλοῦτον τοῦ Δημοσίου, διότι εἶναι ἐθνικός, ἀλλὰ αἱ ἐπιτάσσουσαι ὑπηρεσίαι νὰ μὴ εἶναι τόσον φειδωλαὶ εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ποσοῦ τῆς ἀποζημιώσεως τῶν κτηνῶν. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μας περιφέρειαν, ἀπεζημιώθησαν ἡμίονοι μὲ ποσά, τὰ ὁποῖα ἐὰν ὁ χωρικὸς θελήσῃ νὰ τὸ ἀντικαταστήσῃ τὸ ζῶον του, δὲν θὰ δύναται νὰ ἀγοράσῃ οὔτε ὄνον. Ἕνας ἡμίονος, ὁ ὁποῖος εἶχεν 4 ἑκατ. δραχμάς, ἐξετιμήθη ἀντὶ ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι κέρδος τοῦ δημοσίου. Ἡ ἀποζημίωσις τοῦ ἐπιτασσομένου ζώου, δέον νὰ εἶναι ἀνάλογος τῆς πραγματικῆς του ἀξίας, ἵνα δύναται διὰ ταύτης ὁ χωρικὸς νὰ προμηθεύηται ἕτερον ζῶον κατάλληλον καὶ ἱκανὸν διὰ τὰς ἐργασίας του. Ἕνα ἄλλο ζήτημα, κ. ὑπουργέ, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας, εἶναι τὸ ζήτημα τῶν ὁδηγῶν τῶν ζώων. Διὰ τοὺς μισθουμένους, δηλαδή, ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν πολεμικὴν ὑπηρεσίαν πλησίον μαχομένων μονάδων, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι σήμερον, ὁπότε 600 ἄνδρες ἐκ τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας, ὑπηρετοῦν μὲ τὰ ζῶα των εἰς μονάδας τοῦ μαχομένου στρατοῦ. Τινὲς μάλιστα τούτων, ἔλαβον μέρος εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις τοῦ Γράμμου. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, θὰ προστεθῇ εἰδικὴ διάταξις, ὥστε νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ τῶν αὐτῶν εὐεργετημάτων, ὅπως καὶ οἱ ἄνδρες οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰς μονάδας τοῦ στρατοῦ.
§44Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Προβλέπεται ἀπὸ τὸν νόμον περὶ ἀναγκαστικῶν εἰσφορῶν.
§45Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Ὑπάρχει εἰδικὴ διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατέθεσεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἤδη πρὸς κύρωσιν. Συνεπῶς, τὸ ζήτημα ἔχει ρυθμισθῆ.
§46Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐρρυθμίσθη, ἀλλὰ τοῦτο πρέπει νὰ γίνῃ· δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τρεῖς χιλιάδας ἀποζημιώσεως νὰ πηγαίνῃ ὁ γέρος 60 ἐτῶν εἰς τὰ Ἀλβανικὰ σύνορα.
§47Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Δὲν γνωρίζω τί περιλαμβάνει τὸ νομοσχέδιον, πάντως προτείνω καὶ ζητῶ νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ τῶν αὐτῶν εὐεργετημάτων, τὰ ὁποῖα ἀπολαμβάνουν καὶ οἱ στρατιῶται τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ.
§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει πρότασις δεόντως ὑπογεγραμμένη, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ πρότασις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας καὶ ἐθνικὰς ὀργανώσεις ἐσωτερικῆς ἀντιστάσεως».
§49ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ὑπάρχουν τροπολογίαι, ἀφορῶσαι καὶ ἄλλους συναδέλφους, θὰ γίνῃ συζήτησις καὶ εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας καὶ ἐθνικὰς ὀργανώσεις ἐσωτερικῆς ἀντιστάσεως».
§51Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς;
§52Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Τὸ νομοσχέδιον, τῆς ἀντιστάσεως, κ. συνάδελφε, περιέχει τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν καὶ ἄλλα ὑπουργεῖα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶ τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀφοροῦν τὸ ὑπουργεῖον μου. Νὰ γίνῃ, λοιπόν, δεκτὸν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, νὰ παρακληθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι ὑπουργοί, διὰ νὰ δώσουν καὶ αὐτοὶ τὴν γνώμην των.
§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου ἀποζημιώσεως κατόχων τῶν ἀναγκαστικῶς μισθουμένων ὑπὸ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας κτηνῶν, ὀχημάτων καὶ ἐξαρτημάτων τούτων». Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης, ἔχει τὸν λόγον.
§54Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον λαμβάνει μέριμναν διὰ τὰ ζῶα τὰ μισθούμενα, τὰ ὁποῖα εἴτε ἐφονεύθησαν, εἴτε κατεστράφησαν. Κύριοι, τὸ νομοσχέδιον, ὅπως διατυποῦται, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν κόσμον τὸν ἀγροτικόν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ ἑξῆς παράδειγμα. Αἱ μονάδες τῆς Ἐλασσόνος, χρειάζονται 40 ἄλογα. Ἀντὶ νὰ κάμουν κατανομὴν εἰς τὰ 40 χωρία τῆς περιφερείας, ἐπροτίμησαν, διὰ τὴν εὐκολίαν, νὰ κάμουν τὴν ἐπιλογὴν εἰς μίαν μόνον περιφέρειαν μὲ τρία χωρία. Καὶ δὲν ἐπῆραν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν μόνον τὰ ζῶα, τῶν ὁποίων δὲν εἶχον ἄμεσον ἀνάγκην, ἀλλὰ ἐπῆραν τὰ ζῶα τὰ ἀροτριῶντα. Ἦλθον, λοιπόν, εἰς τὸν Νομάρχην καὶ παρεπονέθησαν. Τί θὰ κάμωμεν διὰ τὴν σποράν; Ὁ Νομάρχης ἔστειλεν ἔγγραφον καὶ παρεκάλει ὅπως γίνῃ ἀναθεώρησις τῶν μισθώσεων καὶ δοθοῦν τὰ ζῶα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται διὰ σποράν, ἀλλὰ δὲν εἰσηκούσθη. Κύριοι, δὲν εἶναι ὁ κόσμος ὁ ἀγροτικός, ὁ ὁποῖος θὰ ἀρνηθῇ ὑπηρεσίας εἰς τὴν μαχομένην Πατρίδα. Τῆς δίδει καὶ εἰς αἷμα καὶ εἰς χρῆμα καὶ εἰς εἶδος, τὰ δίδει ὅλα. Ἀλλὰ ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ἕναν κίνδυνον, τὸν κίνδυνον τῆς σπορᾶς. Ὁ ἀγὼν δὲν γίνεται μόνον εἰς τὸ μέτωπον, γίνεται καὶ εἰς τὸ μέτωπον τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ὁ κόσμος ὁ ἀγροτικός, βάλλεται πρῶτον ἀπὸ τὴν ἀνταρσίαν, ὥστε νὰ μὴ σπείρῃ, βάλλεται ἀπὸ τὸ κράτος, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξεν ἄστοργον καὶ τοὺς φωνάζομεν ὅτι θὰ τοὺς πληρώσουν. Ἔλαβε μίαν τιμὴν συγκεντρώσεως σιτηρῶν καὶ σήμερον πωλοῦνται τὰ σιτηρὰ ἀπὸ τοὺς χωρικούς, οἱ ὁποῖοι φεύγουν πρὸς τὰς πόλεις, πρὸς 1400 δραχ. τὴν ὀκᾶν εἰς τὴν Λάρισαν καὶ ἡ δαπάνη παραγωγῆς εἶναι 2500 δραχ. τὴν ὀκᾶν. Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, ἀσφάλεια, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει καὶ διάθεσις νὰ σπείρουν, διότι δὲν καλύπτεται ἡ ἐργασία. Θὰ ἔλθωμε τώρα νὰ τοὺς πάρωμε καὶ τὰ ζῶα τὰ ἀροτριῶντα, ἀντιλαμβάνομαι τὰς ἀνάγκας, ἀλλὰ ὑπὸ ἕνα ὅρον: Νὰ τὰ ἀντικαταστήσουν. Κύριοι, ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἐὰν θὰ πρόκειται νὰ γίνουν μισθώσεις ἀναγκαστικαί, αὐταὶ νὰ γίνουν μόνον ὁσάκις πρόκειται περὶ ζώων μὴ ἀροτριώντων. Ἀλλὰ ἐὰν χρειάζωνται αἱ στρατιωτικαὶ ὑπηρεσίαι ζῶα ἀροτριῶντα, νὰ μὴ μισθώνωνται, νὰ τὰ ἐπιτάσσουν, ὥστε νὰ γίνεται καταβολὴ τοῦ τιμήματος διὰ νὰ δύναται νὰ γίνῃ ἡ ἀντικατάστασις. Διότι τὸ ζῶον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον εἰς τὸν τόπον, τὸ παίρνετε καὶ τὸ κάμετε ὁδοιπορικὸν εἰς τὸ βουνό. Θὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ προσφέρῃ ἕνα ἄλλο ζῶον, ἀλλὰ θὰ χάσῃ ἡ παραγωγή. Δι’ αὐτὸ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω μίαν τροπολογίαν: «.......... (ἀναγινώσκει) .................». Ὥστε, ἐὰν αἱ ὑπηρεσίαι ἔχουν ἀνάγκην τῶν ζώων, νὰ πάρουν τὰ ζῶα ἀλλὰ νὰ τὰ πληρώσουν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ λεχθῇ ὅτι δὲν ὑπάρχει τὸ χρῆμα, γιὰ τὸ Θεό! Ἄς γίνῃ μία φορολογία. Οἱ χωρικοὶ δίδουν καὶ τὸ αἷμα των καὶ τὰ ζῶά των καὶ τὴν παραγωγήν των.
§55Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν εἶναι πλήρης ἡ τροπολογία, νὰ προστεθῇ «διὰ τιμήματος ἀντικαταστάσεως». Πρέπει τὸ τίμημα νὰ εἶναι τοιοῦτον, ὥστε νὰ δύναται νὰ ἀγοράσῃ ἄλλο ζῶον.
§56Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Μάλιστα, συμφωνοῦμεν.
§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Παπαγεωργίου, ἔχει τὸν λόγον.
§58Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ὅτι ἔγινε μία παρανόησις εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος. Ἐλέχθη περὶ ἐπιτάξεως καὶ περὶ μισθώσεων☐ ☐τεύεται τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα. Τὸ ζήτημα καὶ τῶν μισθώσεων καὶ τῶν ἐπιτάξεων τὸ ρυθμίζει βασικὸς νόμος περὶ στρατιωτικῶν εἰσφορῶν. Ὁ ἴδιος ρυθμίζει τὸν τρόπον τῶν μισθώσεων καὶ τῶν ἀποζημιώσεων. Βεβαίως, εἶναι ἰδιόρρυθμος ὁ ἀγὼν ὁ σημερινὸς καὶ αὐτὴ ἡ φύσις τοῦ ἀγῶνος ἀναγκάζει τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν νὰ λαμβάνουν τὴν ἀπόφασιν, τῆς ὁποίας τὴν κύρωσιν ζητεῖ. Διότι δὲν ὑπῆρχε πρόβλεψις, ὅταν ἐψηφίζετο ὁ νόμος περὶ στρατιωτικῶν εἰσφορῶν, ὅτι θὰ ὑπῆρχον λωποδῦται, οἱ ὁποῖοι ἕνα αὐτοκίνητον, τὸ ὁποῖον μισθώνεται δι’ ἕνα 24ωρον νὰ τὸ τινάζουν εἰς τὸν ἀέρα μόλις ἐξέρχεται ἀπὸ τὸν στρατῶνα. Σήμερον, λόγῳ τοῦ ἰδιορρύθμου χαρακτῆρος τοῦ ἀγῶνος ποὺ ἔχομεν ἀπωλείας συνεχῶς τόσον ὀχημάτων, ὅσον καὶ κτηνῶν, δὲν ὑπάρχει ἕνας τρόπος, ὁ ὁποῖος νὰ ρυθμίζῃ τὸ ζήτημα τῶν ἀποζημιώσεων εἰς περίπτωσιν ἀπωλείας τοῦ ὀχήματος. Πολὺ ὀρθὰ ἡ ὑπηρεσία ἡ στρατιωτικὴ ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Ἐὰν ὑπάρχουν ἀτέλειαι εἰς τὴν μίσθωσιν ἢ τὴν ἐπίταξιν, δὲν πρόκειται νὰ λυθοῦν διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ. Ἢ πρέπει νὰ ἔλθῃ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον νὰ τροποποιήσῃ τὸν νόμον περὶ στρατιωτικῶν εἰσφορῶν, ἢ εἰς αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρεισφρύσουν διατάξεις, ρυθμίζουσαι τὸν τρόπον τῆς μισθώσεως καὶ τῆς ἐπιτάξεως. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ παρετήρουν εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτήν τὸ ἑξῆς καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν στρατιωτικῶν νὰ ἀποδεχθῇ τὰς ἀπόψεις αὐτάς. Διὰ τῆς ἀποφάσεως προβλέπεται ἡ ἀποζημίωσις τῶν καταστρεφομένων ὀχημάτων καὶ τῶν φονευομένων ζώων. Δηλαδή, ὅταν ἕνα αὐτοκίνητον γίνεται ἐξ ὁλοκλήρου παρανάλωμα τοῦ πυρός, καταβάλλεται ἀποζημίωσις ἴση πρὸς τὴν ἀξίαν του. Ὅταν ὅμως ἕνα αὐτοκίνητον καταστρέφεται κατὰ τὸ ἥμισυ καὶ θέλει ὁ ἰδιοκτήτης νὰ ἐπανορθώσῃ τὴν ζημίαν αὐτήν, δὲν προβλέπει ἡ ἀπόφασις τὸν τρόπον τῆς ἀποζημιώσεως. Ἔχω, λοιπόν, τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ προβλεφθῇ καὶ ἡ περίπτωσις αὐτή. Ἕνα ἄλλο ἐπίσης σημεῖον, τὸ ὁποῖον χρήζει διευκρινήσεως, εἶναι καὶ τὸ ἑξῆς: Διὰ τῆς ἰδίας ἀποφάσεως προβλέπεται μία πλήρης παραίτησις τοῦ δικαιούχου πάσης ἄλλης ἀπαιτήσεως. Ὀρθὸν εἶναι, κ. ὑπουργέ, ἀφοῦ ἡ ἀπόφασις τῆς μεγαλυτέρας μονάδος ἀποτελεῖ τελικὴν κρίσιν, νὰ προστεθῇ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ μεγαλυτέρα μονὰς νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ κανονίζῃ τὴν ἀποζημίωσιν τόσον ἐπὶ ἔλαττον, ὅσον καὶ ἐπὶ πλέον. Νὰ εἶναι, δηλαδή, ἕνα δευτεροβάθμιον δικαστήριον.
§59Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Μάλιστα, διατυπώσατε τὰς τροπολογίας σας.
§60Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Ἕνα μόνον ἔχω νὰ τονίσω, κ. ὑπουργέ. Ἐκτὸς τῶν ζώων ἐκείνων, διὰ τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, ὑπάρχουν καὶ τὰ ζῶα τὰ ὁποῖα διετέθησαν ἀπὸ τὴν ΑΤΕ εἰς τοὺς ἀγρότας, μὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὰ πληρώσουν ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ληφθῇ πρόνοια, εἰς τρόπον, ὥστε ἡ ἀποζημίωσις διὰ τὰ ζῶα αὐτὰ οὐδέποτε νὰ εἶναι μικροτέρα τοῦ χρέους πρὸς τὴν ΑΤΕ τοῦ ἀγρότου.
§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀρθότατον.
§62Α. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Τὰ μαχόμενα τμήματα, κύριοι συνάδελφοι, εὑρέθησαν πολλάκις πρὸ τῆς ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης τῆς ἐπιτάξεως κτηνῶν καθὼς καὶ ἡμιονηγῶν. Ὀρθῶς, λοιπόν, ἡ Πολιτεία εἰσήγαγε τὸ παρὸν νομοσχέδιον διὰ τὴν παροχὴν σχετικῶν ἀποζημιώσεων. Ἔχω ὅμως τὴν ἑξῆς παρατήρησιν νὰ κάμω. Διὰ τῆς βʹ παραγράφου τίθεται ἕνας περιορισμὸς εἰς τὴν ἀπαίτησιν τῶν ἰδιοκτητῶν, ὅτι ἡ ἀποζημίωσις πρέπει νὰ καταβάλλεται κατόπιν αἰτήσεώς των, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ παραιτοῦνται πάσης ἑτέρας ἀποζημιώσεως καὶ νὰ ἀρκοῦνται μόνον εἰς τὴν ἀποζημίωσιν, τὴν ὁποίαν ὁρίζει ἡ παράγραφος 3. Αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν. Ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, ὁ ὁποῖος τόσας θυσίας ὑφίσταται καὶ τόσην προθυμίαν δεικνύει, πρέπει νὰ ἱκανοποιῆται περισσότερον. Προτείνω, λοιπόν, νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ περίοδος «παραιτούμενος πάσης ἀποζημιώσεως» καὶ νὰ δίδεται δικαίωμα νὰ κρίνηται τὸ ζήτημα καὶ ἀπὸ μίαν δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπήν.
§63Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Εἴπομεν, ὅτι θὰ εἶναι ἡ μεγαλυτέρα μονάς.
§64Α. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Τὸ ἀφήσατε ὅμως εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς μονάδος. Ἐνῷ θὰ ἦτο ὀρθότερον νὰ τὸ κρίνῃ μία δευτεροβάθμιος Ἐπιτροπή, διότι, ἄλλως, θὰ προκύψουν ἀδικίαι. Ἔχω ἐπίσης νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὰ μισθώματα πρέπει νὰ καταβάλλωνται ταχύτατα, διότι πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ὑπάρχουν σχετικαὶ ἐκκρεμότητες ἀπὸ ἔτους. Διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο, θὰ πρέπει νὰ ὁρισθῇ ἡ ἡμερησία ἀποζημίωσις διὰ τὸ κτῆνος καὶ τὸν ἡμιονηγόν, ὁπότε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταβάλλεται ἀμέσως ἡ ἀποζημίωσις. Θὰ πρέπει ἐπίσης, νὰ ὁρισθῇ ὅτι θὰ δίδεται ὑποχρεωτικῶς καὶ τροφή. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω καὶ πιστεύω, ὅτι θὰ τὰς ἀποδεχθῆτε, κ. ὑπουργέ.
§65Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀρθῶς ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, ἔφερεν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εὐχεραίνεται ἡ ἀποζημίωσις τῶν κατόχων τῶν ζώων, τὰ ὁποῖα καταστρέφονται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, εἶναι ὅτι ἐφ’ ὅσον κυροῦμεν μίαν ἀπόφασιν τοῦ Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου....
§66Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Διατὶ ἐπαναλαμβάνετε πράγματα λεχθέντα;
§67Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλω νὰ καταλήξω κάπου. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐκανόνισε 1300 δραχμάς, βγαίνουν ἐντάλματα καὶ βάζουν φυλακὴ τοὺς ἀνθρώπους. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ παρατηρήσω, εἶναι ὅτι ἡ ἀπόφασις τῶν ἀξιωματικῶν εἶναι φειδωλή, φειδωλοτάτη, καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν «ὅτι εὐθὺς ὡς διαπιστωθῆ ἡ καταστροφὴ τοῦ ζώου, οἱ ζημιούμενοι θὰ ἀπευθύνωνται εἰς τὰς ἕδρας ὅπου εὑρίσκεται ἡ ἐπιτροπή, ἡ δὲ ἐπιτροπὴ νὰ εἶναι τετραμελὴς καὶ νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ ἕνα δικαστήν, τὸν Νομάρχην, Δήμαρχον ἢ Πρόεδρον Κοινότητος, ἕνα στρατιωτικὸν καὶ ἕνα οἰκονομικὸν ὑπάλληλον». Νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία μου εἶναι δικαία καὶ ἐξυπηρετεῖ καὶ τοὺς γεωργοὺς καὶ τὸ Κράτος.
§68Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, δὲν ἔχω νὰ κάνω καμμίαν παρατήρησιν, συμφωνῶ μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας συνάδελφος ἐπρότεινεν, ὅπως ἐκτὸς τῶν ὁλοκληρωτικῶς καταστραφέντων ζώων περιληφθοῦν εἰς τὴν ἀποζημίωσιν καὶ τὰ ζῶα, τὰ ὑφιστάμενα ἀχρήστευσιν. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῆ ὅμως, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ὑποβάλω ὡρισμένας σκέψεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀποτέλεσμα ἐξετάσεως τοῦ ζητήματος τῆς ἐπιτάξεως καὶ τῆς ἀναγκαστικῆς μισθώσεως τῶν ζώων, ὡς ἐμφανίζεται εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας. Προκαλοῦνται ἑκάστοτε διαμαρτυρίαι τῶν πολιτῶν, ὁσάκις γίνονται ἐπιτάξεις. Ἐπειδὴ ρυθμίζεται τὸ ζήτημα τῆς ὁλοκληρωτικῆς καταστροφῆς τῶν ἐπιτεταγμένων ζώων, νομίζω, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ τρόπου καὶ τοῦ χρόνου τῆς ἐπιλογῆς τῶν ζώων. Ὑπάρχουν κάτοχοι ζώων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπεζημιώθησαν ἀκόμη, ἀπολέσαντες ἀπὸ τριμήνου καὶ πλέον τὰ ζῶα των. Θὰ πρέπει εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, νὰ ληφθῇ πρόνοια, διότι αἱ συνέπειαι θὰ εἶναι χειρότεραι ἐκείνων, αἱ ὁποῖα θὰ προέκυπτον, ἐὰν τὸ Κράτος ἔλεγεν ὅτι δὲν θὰ ἀποζημιώσῃ καθόλου τὰ ἀπολεσθέντα ζῶα. Θὰ παρεκάλουν ἐπίσης, νὰ ληφθῇ πρόνοια διὰ τὸν τρόπον ἐπιλογῆς τῶν ζώων. Δυστυχῶς, τὸ ἔργον τῆς ἐπιλογῆς τῶν ζώων, ἀνατίθεται εἰς τοὺς ἀστυνομικοὺς σταθμάρχας, οἱ ὁποῖοι κάνουν τὴν ἐπιλογήν, λόγῳ τοῦ ὅτι στεροῦνται τῶν μέσων, συμφώνως πρὸς τὰς ὑποδείξεις τῶν κοινοτικῶν ὑπαλλήλων. Δεύτερον ζήτημα, εἶναι ὁ κανονισμὸς τῆς ἀξίας τῶν ἐπιτασσομένων ὑπὸ τοῦ Κράτους ζώων. Δυστυχῶς, ἐξαναγκάζομαι νὰ ὑποβάλω τὰς σκέψεις μου αὐτὰς καὶ ἂς εἶναι ἐκτὸς τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Ὑπάρχουν ἐπίσης κάτοχοι ζώων, οἱ ὁποῖοι παρουσιασθέντες μὲ τὰ ἐπιταχθέντα ζῶα των εἰς τὰς διαφόρους μονάδας, ἐκρατήθησαν ὡς ὁδηγοί. Δι’ αὐτοὺς θὰ ἐπρότεινον, ἐφ’ ὅσον ἡ μίσθωσις ἡ ἀναγκαστικὴ παρατείνεται πέραν τοῦ ἑνὸς μηνός, τότε μόνον νὰ ὑποχρεοῦται ἡ μονάδα εἰς τὴν τροφοδότησίν των, ἄλλως ὄχι, διότι οἱ ὁδηγοὶ θὰ ἀκολουθοῦν τὸν στρατὸν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις του ἐντὸς τῆς περιφερείας των. Ἐὰν ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, πρόκειται νὰ μισθωθοῦν πέραν τοῦ μηνός, ὑποβάλλω τὴν σκέψιν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, καὶ λέγω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν τροφοδότησιν τῶν ὁδηγῶν. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα, ὥστε νὰ ἀποφευχθοῦν αἱ διαμαρτυρίαι καὶ τὰ παράπονα, τὰ ὁποῖα θεωρῶ δίκαια, ἐπὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν γίνονται αἱ μισθώσεις καὶ αἱ ἐπιτάξεις τῶν ζώων. Νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος διεξάγει ἕνα τοιοῦτον ἀγῶνα καὶ ἐφ’ ὅσον τοῦ εἶναι ἀπαραίτητα ὡρισμένα ζῶα, θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ γίνωνται ἐπιτάξεις ὡρισμένων ζώων.
§69Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Δὲν τὰ δέχεται ὁ κόσμος αὐτά.
§70Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἀπὸ τοῦ νὰ γίνεται ὁ σάλος τῶν ἀναγκαστικῶν μισθώσεων, εἶναι προτιμότερον, ἓν ὁριστικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον θὰ προλάβῃ ὁπωσδήποτε τὰ παράπονα ἐκ τῶν μισθώσεων.
§71Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι παράλογος ἡ συγκίνησις, ἰδίᾳ τῶν βουλευτῶν τῶν ἀγροτικῶν περιφερειῶν, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ ζῶα ἀποτελοῦν τὸ μόνον κεφάλαιον μιᾶς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, ἡ ὁποία στηρίζεται ἐπὶ τῆς καλλιεργείας διὰ κτηνῶν. Βεβαίως, αἱ ἀνάγκαι τοῦ ἀγῶνος ἐπιβάλλουν πᾶσαν θυσίαν, δεδομένου ὅμως, ὅτι πλήσσονται κυρίως αἱ ἀπορώτεραι τάξεις, εἶναι λογικόν, ἡ λύσις νὰ στραφῇ περὶ τὴν δικαίαν ἀποζημίωσιν. Ὑπὸ τῶν προλαλησάντων ὑπεβλήθησαν παρατηρήσεις καὶ συνηγορῶ νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αὐταί. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, εἶναι τὸ πρῶτον ἐδάφιον τῆς ἀποφάσεως κατὰ τὸ ὁποῖον, ὁ παθὼν χωρικὸς ὑποβάλλει εἰς τὴν μονάδα αἴτησιν ἀποζημιώσεως «.................. ............ (ἀναγινώσκει) ...............». Τουτέστιν προϋπόθεσις τῆς ἀξιώσεως μιᾶς ἀποζημιώσεως εἶναι ἡ A PRIORI ἀποδοχὴ τῆς ἀποφάσεως καὶ ἡ παραίτησις ἀπὸ πάσης ἄλλης ἀξιώσεως. Ἀλλὰ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ὑπόκειται εἰς μείωσιν ὑπὸ τοῦ Σωματάρχου. Ὁ ἀγρότης, ὁ ὁποῖος ἐστερήθη τοῦ ζώου του, δὲν ἔχει οὐδὲν δικαίωμα ἅπαξ παραιτηθῇ πάσης ἀξιώσεως. Παραδίδεται λοιπὸν ὁ πολίτης εἰς ἐνδεχομένην αὐθαιρεσίαν καὶ εἰς πλάνην ἀκόμη ἢ στραβὴν ἀντίληψιν τῶν ὀργάνων. Ὁ τοιοῦτος τρόπος τῆς ἀποζημιώσεως ἐκτὸς τοῦ ὅτι πλήττει τὰς ἀπορωτέρας τάξεις, εἶναι ἔν τινι μέτρῳ καὶ ἀντισυνταγματικός, διότι στερεῖ τὸν πολίτην τοῦ δικαιώματος τῆς προσφυγῆς εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια, ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐνέχει μίαν ἰδέαν ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κινητοῦ πράγματος ἄνευ προηγουμένης πλήρους ἀποζημιώσεως. Διότι διὰ τῆς διατυπώσεως αὐτῆς στερεῖ τὸν πολίτην τοῦ δικαιώματος τῆς προσφυγῆς εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια καὶ ἐπὶ πλέον τοῦ ἀφαιρεῖται ἡ περιουσία ἄνευ ἀποζημιώσεως, ἄνευ δικαίας ἀποζημιώσεως. Διὰ νὰ ἀποφύγωμεν λοιπόν, ὅλα αὐτά, ὑποβάλλω μίαν τροπολογίαν, ὅτι δὲν ἀποκλείεται τὸ δικαίωμα προσφυγῆς εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια, διὰ νὰ ζητηθῇ μία ὁριστικὴ ἀποζημίωσις. Δηλαδή, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ παραίτησις καὶ νὰ θεωρηθῇ ὁ πρῶτος οὗτος προσδιορισμὸς ὡς προσωρινὸς προσδιορισμὸς καὶ νὰ τερματίζεται ἐφ’ ὅσον ὁ ἐνδιαφερόμενος δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ Δικαστήριον. Ἡ δευτέρα τροπολογία, τὴν ὁποίαν θεωρῶ ἀναγκαίαν, εἶναι, ὅτι οἱ στερούμενοι τῶν ζώων, κατὰ τὰς γεωργικὰς διανομὰς νὰ προτιμῶνται, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ ἀναπληροῦν τὰ ζῶα, τῶν ὁποίων ἔχουν ἀνάγκην. Ἑπομένως, θὰ παρεκάλουν, ἐὰν πρέπει νὰ καταλήξωμεν εἰς ψηφοφορίαν, νὰ μελετήσετε τὰς τροπολογίας αὐτάς.
§72Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ... (δὲν ἠκούσθη) ...
§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύναται νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις, Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία διὰ τὴν λῆψιν ἀποφάσεως.
§74Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἀποτελεῖ αἶσχος διὰ τὴν Βουλὴν νὰ ἐκκρεμῇ ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ, ἡ ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ καὶ ἀποτελεῖ παράλειψιν τοῦ Προεδρείου νὰ ἀποφεύγῃ τὴν λῆψιν ἀποφάσεως.
§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς βεβαιώσω τὰ ἑξῆς: ἐὰν ἔβλεπον, ὅτι ὑπάρχει ἀπαρτία θὰ προεκάλουν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς.
§76Ε. ΓΟΝΗΣ. Πρέπει νὰ προφυλάξωμεν τὸ Σῶμα ἀπὸ τὴν φοβερὰν ἐναντίον αὐτοῦ μομφήν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ ἀπόφασις.
§77Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δώσω μίαν διευκρίνησιν. Πρὸ τῆς συνεδριάσεως, ἐπεσκέφθην τὸν κ. Πρόεδρον, καὶ ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν του τὸ ζήτημα αὐτό. Ὁ κ. Πρόεδρος, μοῦ εἶπεν ὅτι, ἐὰν διαπιστώσῃ ἐν τῇ ἐξακολουθήσει τῆς συνεδριάσεως, ὅτι ὑπάρχει ὁ ἀναγκαῖος ἀριθμὸς βουλευτῶν, θὰ φέρῃ τὸ ζήτημα. Διότι, ἀλλέως θὰ διετρέχαμεν τὸν κίνδυνον νὰ τεθῇ τὸ ζήτημα καὶ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ ἀπαρτία καὶ ἑπομένως νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις. Παρηκολούθησα καὶ ἐγὼ καθ’ ὅλην τὴν συνεδρίασιν τὸν ἀριθμὸν τῶν παρόντων καὶ ἀνέμενον νὰ βεβαιωθῶ, ὅτι ὑπάρχουν ἀρκετοὶ βουλευταί, διὰ νὰ εἰδοποιήσω, τὸν κ. Πρόεδρον. Ἀλλ’ ἀτυχῶς δὲν συνέβη τοῦτο.
§78Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἀναντιρρήτως τὸ Προεδρεῖον εἶναι ἐν τάξει.
§79Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριοι, εἶναι ἐν μέρει προϊόν τῆς ἀτυχοῦς συνθέσεως τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Στρατεύματος, τὸ ὁποῖον ὅπως καὶ ἄλλοτε ἔχω εἴπει ἔχει ὀργανωθῆ ἐπὶ πεδινῆς βάσεως καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἔχει τὸν ἀναγκαῖον ἀριθμὸν κτηνῶν. Αἱ συνέπειαι τούτου εἶναι διπλαῖ. Πρῶτον, ὅτι αἱ δαπάναι, τὰς ὁποίας καταβάλλομεν διὰ τὰς μισθώσεις κτηνῶν εἶναι ὑπερβολικαί, φθάνουσαι ἐνίοτε ὑπερβαίνουσαι τὴν ἀξίαν τῶν ζώων, καὶ δεύτερον, ὅτι ὁσάκις παρίσταται ἀνάγκη ἐπιχειρήσεώς τινος, γίνονται ἐξαφνικὰ εἰς τὰ οἰκεῖα χωρία ἐπιτάξεις ὁμαδικαὶ κτηνῶν, ἐκ τοῦ γεγονότος δὲ αὐτοῦ πληροφοροῦνται οἱ συμμορῖται, ὅτι ἐπίκεινται ἐπιχειρήσεις, καὶ τοῦτο ἔχει εὐνόητον ἀποτέλεσμα ἐπὶ τῆς ἐξελίξεως τῶν ἐπιχειρήσεων. Ὁπωσδήποτε, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου πρόκειται νὰ ρυθμισθοῦν τὰ ζητήματα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν καταστρεφομένων ὀχημάτων καὶ φονευομένων ζώων. Ἐδῶ νομίζω, ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ ὑπουργοῦ, ὅπως εὐφυῶς παρετήρησεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος, ἤθελε νὰ καλύψῃ τὴν ἀντισυνταγματικότητα τῆς ἀποφάσεως, δι’ αὐτῆς τῆς φράσεως, τῆς παραιτήσεως ἀποζημιώσεως. Ἐπειδὴ δηλ. ἐγνώριζον, τοὐλάχιστον οἱ νομικοί, οἱ συντάξαντες τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀπόφασις δὲν εὐσταθεῖ νομικῶς, διότι οὔτε μὲ τὸν νόμον «περὶ ἐπιτάξεως καὶ εἰσφορῶν» εἶναι σύμφωνος, οὔτε μὲ τὰς γενικὰς διατάξεις περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἀπαλλοτριουμένων ἀντικειμένων, διότι στερεῖ τὸν ἰδιοκτήτην τῆς προσφυγῆς εἰς τὰ δικαστήρια, ἀφ’ ἑτέρου ὅμως ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ τῆς ταχείας διαδικασίας, ὥστε νὰ ἀποζημιοῦται τὸ ταχύτερον ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ζώου, ἢ ὀχήματος, ἔκαμαν αὐτὸ διὰ νὰ φανῇ ὡς μία συμβατικὴ ρύθμισις. Δηλαδή, ἔβαλαν τὸν παθόντα νὰ ὑποβάλλῃ αἴτησιν, δηλώνων, ὅτι δὲν ἔχει ἄλλην ἀξίωσιν ἀποζημιώσεως καὶ ἀποδεχόμενος τὴν κατὰ τὴν ἐν τῇ ἀποφάσει διαδικασίαν ὁριζομένην ἀποζημίωσιν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐκάλυψαν τὴν νομικὴν ἀτέλειαν, διότι αὐτὸς πλέον οἰκείᾳ βουλήσει ἀπεδέχετο τὴν διαιτησίαν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁμολογῶ, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς διλήμματος, τοῦ διλήμματος, δηλαδή, νὰ καταφύγωμεν εἰς τὴν ἀτέρμονα τακτικὴν διαδικασίαν, ὁπότε τοῦτο θὰ εἶναι πρὸς ζημίαν τοῦ ἰδιοκτήτου τοῦ ὀχήματος ἢ τοῦ ζώου, ἢ νὰ δεχθῶμεν αὐτὴν τὴν συμβατικὴν διαδικασίαν. Τὸ ζήτημα εἶναι ζήτημα ἐφαρμογῆς. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἠμποροῦσε νὰ μᾶς βεβαιώσῃ ὅτι αἱ ἁρμόδιαι ἀρχαὶ θὰ κάμουν πραγματικῶς δικαίαν κρίσιν, καὶ ἐκτίμησιν, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὸν ζημιωθέντα νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸ καταστραφὲν ἢ ἀπολεσθὲν ἀντικείμενον, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νομίζω, ὅτι ἡ διαδικασία αὐτὴ θὰ εἶναι καὶ ταχυτέρα καὶ δικαία. Ἐγὼ διετύπωσα μίαν τροπολογίαν. Ἐὰν δὲ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, θελήσῃ νὰ κάμῃ μίαν ἐγκύκλιον εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν μονάδων καὶ τοὺς ἐπιβάλῃ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ σκέπτωνται ἐξοικονόμησιν χρημάτων, ἀλλ’ εὔλογον ἀποζημίωσιν τοῦ ζημιωθέντος, φαντάζομαι, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἱκανοποιητικὴ λύσις. Ἄλλη λύσις δὲν ὑπάρχει. Ἢ θὰ τοὺς ἀφήσετε νὰ προσφύγουν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ θὰ πάρουν ἀργότερον τὰ χρήματα, μετὰ κόπους καὶ δαπάνας δικαστικῶν καὶ δικηγορικῶν ἐξόδων, ἢ θὰ δεχθῆτε μίαν πρόχειρον ταχεῖαν λύσιν. Ἐγὼ προτιμῶ αὐτὴν τὴν ταχεῖαν λύσιν δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου. Δηλαδή, ἀποδέχομαι τὴν κάλυψιν τῆς ἀντισυνταγματικότητος, διὰ τῆς συμβατικῆς ἐκ τῶν προτέρων γενομένης δεκτῆς διαδικασίας ἀποζημιώσεως, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, θὰ κάμῃ μίαν ἐγκύκλιον καὶ θὰ εἴπῃ εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν μονάδων: «Νὰ μὴ κοιτάζετε νὰ κάμνετε οἰκονομίαν, ἀλλὰ νὰ δώσετε εἰς τοὺς ἀνθρώπους, τὴν πραγματικὴν ἀξίαν τῆς ἀντικαταστάσεως». Καί, νὰ διατυπώσωμεν τὴν ὑπὸ κύρωσιν ἀπόφασιν, κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον· «Τὸ ἐδάφ. δʹ τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς: Τό τε πρακτικὸν τῆς ἐκτιμητικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὸ πόρισμα τῆς ἐξετάσεως δὲν δεσμεύουσι τὴν Μ. Μονάδα, ὑποχρεουμένην νὰ καθορίσῃ τὴν ἀποζημίωσιν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ τιμήματος ἀντικαταστάσεως τοῦ ὀχήματος ἢ ζώου». Θὰ εἶναι πλέον ζήτημα συνειδήσεως τοῦ διοικητοῦ τῆς μονάδος, νὰ μὴ θελήσῃ νὰ ἀδικήσῃ τὸν πτωχὸν χωρικόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ ὑποστῆ αὐτὰς τὰς ἀπωλείας. Ἐπίσης, ἀνεξαρτήτως τῆς τροπολογίας αὐτῆς, κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, κατόπιν ὅλων τῶν ἀθρόων παραπόνων, τὰ ὁποῖα ἀκούομεν ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον, νὰ παρακολουθήσῃ περισσότερον τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως καὶ τῶν ἀγωγιατῶν, διότι εἰς τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται, καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι οἱ χωρικοὶ καταντοῦν νὰ εἶναι πρόσφυγες, θὰ εἶναι τὸ ἔσχατον πλῆγμα, ἐὰν δὲν παράσχωμεν εἰς αὐτοὺς τὸ ταχύτερον ἀποζημίωσιν, δικαίαν ἀποζημίωσιν καὶ ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τὴν ἀναγκαστικὴν μίσθωσιν τῶν ἐπὶ μακρὸν ὑπηρετούντων ἀγωγιατῶν μετὰ τῶν κτηνῶν των. Αὐτό, δὲν εἶναι ζήτημα νόμου, ἀλλὰ διοικήσεως, καὶ ἐλπίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι σεῖς θὰ τὸ λάβετε σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν, οὕτως, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν ἀδικίας εἰς βάρος τῶν χωρικῶν, καὶ νὰ μὴ ἀκούωνται τὰ παράπονα, ὅτι, ὁ Διοικητὴς τῆς τάδε Μονάδος ἠδίκησε τοὺς χωρικούς.
§80Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, κύριοι συνάδελφοι, ἐξηντλήθη τόσον πολύ, ὥστε θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν θὰ ἐπείσθη περὶ τῆς ἀναγκαιότητος τῶν προτεινομένων τροποποιήσεων. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἐγένοντο πολλαὶ ἀταξίαι, λόγῳ κυρίως τοῦ ἐπείγοντος, εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὁπότε ὁ πρῶτος διοικητὴς λόχου ἢ διάφοροι βαθμοφόροι προέβαινον εἰς ἐκμισθώσεις καὶ ἐπιτάξεις ζώων. Πρέπει, λοιπόν, νὰ τονισθῇ ὅπως τηροῦνται αἱ διαταγαὶ δυνάμει τῶν ὁποίων θὰ καθορίζεται σαφῶς, ποῖοι ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐκμισθώσεως. Ἕτερον ἄτοπον, τὸ ὁποῖον ἐγένετο, εἶναι, ὅτι δὲν καθωρίζετο ἡ εἰδικὴ κατάστασις τοῦ κτήνους ὡς καὶ ἡ ἡλικία αὐτοῦ, πρέπει δὲ νὰ καθορίζωνται ὑπὸ εἰδικοῦ ἀξιωματικοῦ ἀνήκοντος εἰς τὴν κτηνιατρικὴν ὑπηρεσίαν. Ἐὰν τὰ μέτρα ταῦτα ληφθοῦν, τὸ κακὸν θὰ μετριασθῇ καὶ θὰ μετριασθοῦν αἱ ἀδικίαι αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου. Ἐπίσης, προτείνω, ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 3, ἐδάφιον αʹ ἡ λέξις «ὑποβάλλεται» ἀντικατασταθῇ διὰ τῆς λέξεως «ὑποβάλλει» διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθὸν καὶ οὐχὶ τὸ «ὑποβάλλεται», τὸ ὁποῖον εἶναι ἀκατανόητον. Ἐπίσης, ἡ φράσις τοῦ ἐδαφίου βʹ τῆς αὐτῆς παραγράφου 3 «τριμελὴς ἐξ ἀξιωματικῶν τῆς μονάδος Ἐπιτροπὴ» εἶναι κάτι τι τὸ ἀόριστον. Θὰ παρεκάλουν αὐτὴ νὰ καθορισθῇ σαφῶς, ὥστε εἰς ταύτην νὰ μετέχῃ καὶ ἀξιωματικὸς τῆς κτηνιατρικῆς ὑπηρεσίας, ἢ ἄλλος ἐμπειρογνώμων. Ἐπίσης πολὺ ὀρθῶς ὁ κ. Παπαγεωργίου, ἐζήτησεν, ὅταν συνεζητεῖτο ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως τὸ ἐδ. δʹ τῆς ἰδίας παραγράφου διατυπωθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἡ μεγάλη μονὰς νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν ὄχι μόνον νὰ ἐλαττώσῃ ἀλλὰ καὶ ἐνδεχομένως νὰ αὐξήσῃ τὴν καθορισθεῖσαν ἀποζημίωσιν, ἐὰν τοῦτο κρίνῃ δίκαιον. Ἐὰν πάντα ταῦτα γίνουν, νομίζω, ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν καλυτέρας λύσεις καὶ ἡ κατάστασις θὰ βελτιωθῇ οὐσιωδῶς.
§81Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ὑπὸ τοῦ κ. Κατσώτα ὑποβληθεῖσα τροπολογία, κατὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ τυγχάνῃ ἀποζημιώσεως καὶ ὁ κάτοχος τοῦ ζώου ἢ τοῦ ὀχήματος, τὸ ὁποῖον, δὲν κατεστράφη μὲν ἐκ τοῦ πολέμου, ἀλλὰ μέχρις ὅτου φθάσῃ εἰς τὸ χωρίον ἐξ οὗ ἐμισθώθη, ἀπωλέσθη, εἶναι τροπολογία, ἡ ὁποία εὑρίσκει σχεδὸν ὁμόφωνον τὴν κοινὴν γνώμην. Ἐὰν ἐπέρχεται ἐκ τῆς ἐπιτάξεως ἡ καταστροφὴ ἢ ὁ θάνατος νομίζω, ὅτι συντρέχει ἡ περίπτωσις ἀποζημιώσεως λόγῳ θανάτου. Δὲν χάνεται τὸ Κράτος ἀπὸ αὐτὸ. Νὰ μὴ εἴμεθα στενόκαρδοι. Ἤθελον, κύριε ὑπουργέ, ὅπως ἐν συνεχείᾳ, μολονότι θὰ ἐκινδύνευον πάλιν νὰ παρεξηγηθῶ ἀπὸ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Κουλουμβάκην, ὅτι εἶμαι ἐκτὸς τοῦ θέματος, ἤθελον νὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Διὰ νὰ φθάσωμεν νὰ καταστραφῇ τὸ ζῷον, γίνεται ἡ ἐπίταξις. Ἐγὼ παρέστην μάρτυς στρατιώτου, ὁ ὁποῖος ἦτο ἔφιππος εἰς τὸ ζῷον καὶ ὡδήγει τὸ ζῷον ἕνα μικρὸ κοριτσάκι. Μοῦ εἶπεν, ὅτι τὸ ζῷον ἀνήκει εἰς τὸ κοριτσάκι καὶ ἐπειδὴ δὲν ἔχει τὰ μέσα νὰ πάρῃ ὁδηγὸν τὸ ὡδηγοῦσεν ἐκεῖνο. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες, λόγῳ τοῦ κινδύνου, τὸν ὁποῖον διατρέχουν, ὅλοι θὰ πᾶμε ἀπὸ κοντά. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐκδοθοῦν αἱ ἀναγκαῖαι διαταγαί, εἰς τοὺς ἡγήτορας νὰ μὴ ἀφεθῇ εἰς τὸν πρῶτον τυχόντα φαντάρον ἢ ἐνωμοτάρχην νὰ κάμῃ τὴν ἐπίταξιν, ἀλλὰ νὰ ἀνατίθενται αἱ ἐργασίαι αὐταὶ εἰς εἰδικοὺς ἀξιωματικούς, διὰ νὰ μὴ κάμωμεν ὅλην τὴν ὕπαιθρον νὰ στρέφεται ἐναντίον τοῦ Στρατοῦ. Διότι τὸ θρυλούμενον, ὅτι ὑπάρχουν ὁδηγοὶ δὲν εἶναι ἀληθές. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, ἐὰν θέλετε, διὰ νὰ φθάσητε εἰς τὴν δικαίαν ἀποζημίωσιν, νὰ προσέξετε τὸ ζήτημα αὐτὸ περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐκτάκτου ἐπιτάξεως. Εἶναι ἕνα ζήτημα σοβαρώτατον, τὸ ὁποῖον προκαλεῖ μεγάλην δυσφορίαν μεταξὺ τῆς ὑπαίθρου χώρας, διότι τὸ ζῷον αὐτὸ τὸ παίρνουν, ἀπὸ ἕνα χωριὸ καὶ ἀπὸ ἕνα κοριτσάκι. Πρέπει νὰ στρέψητε τὴν προσοχήν σας εἰς τὸ ἀντικείμενον αὐτὸ διὰ νὰ γίνῃ δικαία ἐπίταξις.
§82ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ γυναῖκες καὶ μωρὰ παιδιά.
§83Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Καὶ νὰ ἀποφύγουν τὰς ἀποδείξεις.
§84Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Κύριοι βουλευταί, ὅλα τὰ λεχθέντα ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶναι σχεδὸν ὅλα δίκαια. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον ἔχει τὸν λόγον μόνον τῆς ταχείας ἀποζημιώσεως τῶν δικαιουμένων. Λυποῦμαι ἐξαιρετικά, διότι εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πρῶτοι ἀντελήφθησαν τὰ μειονεκτήματα τῶν ἀναγκαστικῶν μισθώσεων. Διότι, εἰς τὰς πολλὰς περιοδείας, τὰς ὁποίας ἔχω κάμει εἰς ὅλας τὰς μονάδας, παρουσιάσθησαν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὰ παράπονα καὶ ἰδίᾳ τοῦ ἰδιαιτέρου μας Νομοῦ. Δυστυχῶς αἱ ἐξαιρετικαὶ περιστάσεις, τὰς ὁποίας διερχόμεθα, ἠνάγκασαν τὰς μονάδας νὰ προβαίνουν εἰς τὰς ἐπιτάξεις αὐτὰς. Καὶ πράγματι σήμερον ὑπάρχουν Αἰτωλοακαρνάνες εἰς τὸ μέτωπον ἀπὸ 5μήνου, ἀλλ’ οὐχὶ ἐστὶν ἄλλως γενέσθαι. Ζητοῦν νὰ ἐπανέλθουν. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθουν μόνοι των; Πῶς θὰ ἐπανέλθουν μόνοι τους;
§85Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Νὰ ἀντικατασταθοῦν ἀπὸ ἄλλους ἀπὸ τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν.
§86Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Νομίζετε, ὅτι εἶναι τόσον εὔκολον; Εἶναι δυσχερὴς αὐτὸς ὁ τρόπος. Προσπαθοῦμεν νὰ εὕρωμεν τὸν καταλληλότερον τρόπον. Τὸ ζήτημα τοῦ νὰ μὴ παίρνωμεν τὸν ἰδιοκτήτην μαζὺ μὲ τὸ ζῶον, αὐτὸ δὲν τὸ ἐδέχθησαν αὐτοὶ οὗτοι οἱ ἰδιοκτῆται.
§87Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Σήμερον τὸ θέλουν αὐτό.
§88Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Διότι εἶναι 7 μῆνες. Εὑρισκόμεθα εἰς μεταβαλλομένας περιστάσεις, τὰς ὁποίας δὲν δυνάμεθα νὰ προβλέψωμεν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ὅμως σοβαρόν, διὰ τὸ ὁποῖον ἐξέδωκα διαταγὰς εἶναι εἰ δυνατὸν τὸ τίμημα νὰ καταβάλλεται ἀμέσως.
§89Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀφορᾷ εἰδικῶς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν, ἡ ὁποία ὅπως ξεύρετε...
§90Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Νὰ μὴ παρεξηγηθῶ, δὲν εἶναι ζήτημα Αἰτωλοακαρνανίας, εἶναι ζήτημα ὅλης τῆς Ἑλλάδος.
§91Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῶν ὁδηγῶν, τῶν εὑρισκομένων ὑπὸ μίσθωσιν πέραν τῶν 5 μηνῶν σήμερον, καὶ σεῖς τὸ γνωρίζετε, ὅτι ζητοῦν νὰ ἐπιταχθοῦν τὰ ζῶα καὶ νὰ ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι αὐτοί. Λέγουν, ἂς πάρουν τὰ ζῶα πρὸς ἐπίταξιν καὶ ἂς ἀφήσουν ἡμᾶς ἐλευθέρους.
§92Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄμεσον καταβολὴν τοῦ τιμήματος, λυποῦμαι κατάκαρδα διότι δὲν εἶναι δυνατόν, μολονότι ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ ἀνταποκριθῶ εἰς τὰς ἐπιθυμίας ὅλων. Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, διότι εἶναι τοῦτο ζήτημα Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, εἶναι ζήτημα παγίας προκαταβολῆς, τὴν ὁποίαν ἔχουν τόσον μικρὰν αἱ μονάδες, ὥστε δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν. Ἐγὼ ἔκαμα παραστάσεις τοιαύτας, τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῆτε, μέχρι τοῦ σημείου νὰ παρεξηγηθῶ, διότι καὶ ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὁ ἀγρότης προσέφερε τὸ πᾶν εἰς τὴν Ἑλλάδα, διώκεται ἀπὸ τὸν συμμοριτισμόν, διότι δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ τὸν ἐξασφαλίσωμεν, δίδει τὰ πάντα καὶ δὲν ἔχει οὔτε τὸ τίμημα, τὸ ὁποῖον ἀξίζει τὸ ζῶον, τὸ ὁποῖον τὸ Κράτος τοῦ κρατεῖ. Ἐγὼ ἔκαμα τοιαύτας παραστάσεις, ὥστε πολλάκις παρεξηγήθην ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Δυστυχῶς δὲν δύναμαι νὰ φθάσω εἰς τὴν λύσιν. Προσπαθῶ ὅσον τὸ δυνατόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας οἱ κ.κ. συνάδελφοι, εἶχον τὴν καλωσύνην νὰ ὑποβάλλουν, θὰ τὰς μελετήσω καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν θὰ σᾶς εἴπω.
§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;
§94ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς πρώτην κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τρόπου ἀποζημιώσεως κατόχων τῶν ἀναγκαστικῶς μισθουμένων ὑπὸ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας κτηνῶν, ὀχημάτων καὶ ἐξαρτημάτων τούτων».
§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως τῆς εἰς συμμαχικοὺς στρατοὺς καὶ τὰς Ε.Ο.Ε.Α. ὑπηρεσίας ὡς στρατιωτικῆς τοιαύτης». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 663)45 «περὶ ὁριστικῆς κατατάξεως εἰς τὸ Στράτευμα μαθητῶν τῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων Ιης καὶ ΙΙας τάξεως».
§98Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν θὰ εἴχομεν ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ δεκτόν, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς δηλώσῃ, ὅτι δὲν πρόκειται ὁπωσδήποτε νὰ μεταβληθῇ ἡ ἀρχαιότης τῶν ἀξιωματικῶν.
§99Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Δὲν πρόκειται περὶ κανονισμοῦ μεταξὺ διαφόρων τάξεων, πρόκειται περὶ κανονισμοῦ ἀρχαιότητος μεταξὺ τῶν Εὐελπίδων τῆς μεγαλυτέρας τάξεως. Περὶ τούτου πρόκειται.
§100Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, νὰ δηλώσητε, ὅτι οἱ μονιμοποιηθέντες ἔφεδροι διὰ τοῦ νόμου 128 δὲν μεταβάλλουν τὴν σειρὰν ἀρχαιότητός των......
§101Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, τὸ δηλῶ ἐπισήμως.
§102Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Νὰ δηλωθῇ ὅτι δὲν μεταβάλλεται ἡ σειρὰ ἀρχαιότητος καὶ οὐδεμία τάξις τῶν Εὐελπίδων πάει πάρα πάνω.
§103Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Συμφωνῶ, καὶ ἐπὶ πλέον κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι συμφωνῶ μὲ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποβεβλημένον εἰς τὴν Βουλήν, ἀφορᾷ τὴν ἀρχαιότητα τῶν μονιμοποιηθέντων διὰ τοῦ νόμου.
§104Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου, ἡ ὁποία προτάσσει τοὺς μαθητὰς τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ;
§105Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Ὄχι, θὰ κρατηθῇ εἶπον, ἡ ἀρχαιότης τῶν μονιμοποιηθέντων διὰ τοῦ νόμου 123 οἵα ὡρίσθη διὰ τοῦ νόμου ἐκείνου.
§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5 δεκτόν.
§107Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἡ Ἐπιτροπὴ ἔκαμεν ἄλλας τροπολογίας. Ἐκτὸς ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ὑμεῖς ἐδηλώσατε, ὅτι δὲν μεταβάλλεται ἡ ἀρχαιότης τῶν τοῦ νόμου 123, ἔβαλε μίαν τροπολογίαν, ὅτι ἡ κατάργησις τῆς Σχολῆς ἐφαρμογῆς θὰ διαρκῇ μόνον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐμπολέμου καταστάσεως, καὶ ὅτι κατόπιν αὐτοδικαίως πλέον ἐπανέρχεται ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου αὐτοῦ.
§108Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Δὲν κατηργήθη ἡ Σχολὴ ἐφαρμογῆς. Εἶναι ἐν ἀδρανείᾳ, λόγῳ τῶν ἐξαιρετικῶν ἀναγκῶν. Θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἐὰν δυνηθῶμεν νὰ τὴν θέσωμεν πάλιν εἰς λειτουργίαν.
§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;
§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 663)45 «περὶ ὁριστικῆς κατατάξεως εἰς τὸ Στράτευμα μαθητῶν τῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων αʹ καὶ βʹ τάξεως». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ταχυδρομικῶν Δεμάτων».
§112ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Ταχυδρομικῶν Δεμάτων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνασυγκροτήσεως τῆς Γεωγραφικῆς Ὑπηρεσίας Στρατοῦ».
§114ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀνασυγκροτήσεως τῆς Γεωγραφικῆς Ὑπηρεσίας Στρατοῦ». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;
§116ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος.