1948.07.30

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 112η

Παρασκευὴ 30 Ἰουλίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.25′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Λουλακάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Ι. Φωτόπουλος, ἀναφέρει ὅτι ἀποσταλὲν τηλεγράφημά του πρὸς τὸν Πρόεδρον Βουλῆς καὶ Κυβερνήσεως ἐκ Λευκάδος, σχετικῶς μὲ τὴν ἀργοπορίαν διανομῆς τροφίμων εἰς σεισμοπλήκτους ὑπὸ Νομάρχου Λευκάδος, παραδοθὲν εἰς Κυβερνήτην πολεμικοῦ πλοίου, εὑρισκομένου ἐν λιμένι Λευκάδος, δὲν διεβιβάσθη ὑπὸ τούτου, ὡς ὑπεσχέθη εἰς τοὺς πρὸς οὓς ἀπηυθύνετο. Ἐπίσης ὁ Νομάρχης Λευκάδος εἰς παρατηρήσεις του διὰ τὴν μὴ ἔγκαιρον διανομὴν τροφίμων εἰς σεισμόπληκτα χωρία, διέταξε τοῦτον ἐπιτακτικῶς νὰ ἐξέλθῃ τοῦ γραφείου του, εἰς ἄρνησίν του δὲ διέταξε τὸν παριστάμενον Διοικητὴν Χωροφυλακῆς, ἵνα τὸ συλλάβῃ καὶ τὸν ὁδηγήσῃ βιαίως ἔξω. Καταγγέλλων τούτους ζητεῖ ὅπως ἐπιβληθοῦν αἱ δέουσαι κυρώσεις κατὰ τοῦ Νομάρχου καὶ τοῦ Κυβερνήτου τοῦ Πολεμικοῦ πλοίου. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Ι. Φωτόπουλος καταθέτει ἀναφοράν, τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Πρεβέζης ζητούντων ἀναστολὴν τοῦ νόμου 578)48 περὶ τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Ι. Φωτόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν σεισμοπλήκτων κατοίκων τῆς Κοινότητος Λεοχωρίου Λευκάδος, ζητούντων τὴν μὴ ἐξαίρεσιν τῆς Κοινότητός των ἐκ τῶν διανομῶν καφέ, γάλακτος, ἱματισμοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Ι. Φωτόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πρεβέζης ζητοῦντος ἀναστολὴν τοῦ νόμου 578)48 περὶ τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων, ἐπισκευὴν τῶν ἐκ τοῦ σεισμοῦ βλαβεισῶν οἰκοδομῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Δράμας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν περικοπὴν τῆς ἀρτοδοτήσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Αἰγίου, παραπονουμένου διότι ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία ἀφίνεται ἄνευ πιστοδοτήσεως καὶ συνθλίβεται ὑπὸ τὸ βάρος προσθέτων φόρων ὅπερ ἀποβαίνει εἰς ζημίαν τῆς ἐργατικῆς τάξεως διατελούσης εἰς μόνιμον ἀνεργίαν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ἀρτεργατῶν Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ τοῦ Σωματείου ἐργατῶν φυλάκων κοινοπραξίας πετρελαίου Πρεβέζης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀντιεργατικὴν στάσιν τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων Νομοῦ Χανίων, τοῦ Σωματείου φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων Ἀθηνῶν καὶ τῆς Ἑνώσεως φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων Δράμας, διαμαρτυρομένων διότι μὲ τὴν κατάργησιν διαπυλίων τελῶν θὰ εὑρεθοῦν ἄνευ ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ δημάρχου Σιδηροκάστρου ζητοῦντος ἀποστολὴν Γεωτρυπάνου πρὸς ἐξασφάλισιν ποσίμου ὕδατος. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συν)σμῶν Μετάλλων (Σερρῶν) ζητοῦντος ὅπως προτιμηθῇ ἡ Κοινότης Μετάλλων καὶ λάβῃ ὁλόκληρον τὸ ἐκ 1.000 δραχμῶν βοήθημα τὸ προερχόμενον ἐκ πιστώσεως ἐπὶ καπνῶν ἀνταρτοπλήκτων. Τὸ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσ)νίκης, ζητεῖ ὅπως ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἑτοίμων ἁμαξωμάτων ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἐργοστασιαρχῶν ἁμαξωμάτων αὐτοκινήτων Θεσ)νίκης καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Οἱ Κοινοτικοὶ ὑπάλληλοι Νομοῦ Ἡρακλείου Κρήτης, ζητοῦν κατοχύρωσιν τῆς θέσεώς των. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πατρῶν διαμαρτύρεται διὰ τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ληφθέντα ἀντιεργατικὰ μέτρα καὶ ζητεῖ τὴν ὑπὸ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας ἀποδοχὴν τῶν ὑποβληθέντων αἰτημάτων των. Ὁ Σύνδεσμος Ἐργοληπτῶν Φθιωτ)δος ζητεῖ ὅπως δημοπρατηθῶσιν αἱ πιστώσεις ἐξ 600.000.000 πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Λαμίας καὶ 300.000.000 πρὸς ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν συντηρήσεως Ἐθνικῶν ὁδῶν Φθιώτιδος καὶ τὴν συμμετοχὴν τῶν μελῶν τοῦ Συλλόγου των εἰς τὰς Δημοπρασίας. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία τῶν Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ζητεῖ ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ὁ Γεωργικὸς Π. καὶ Ἐκμετ. Δασῶν Συν)σμὸς Σουφλίου ζητεῖ τὴν χορήγησιν παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἰς τοὺς σηροτρόφους ποσοστοῦ 80% ἐπὶ τῆς καθορισθείσης τιμῆς ἀσφαλείας ἐκ δραχμῶν 17.000 κατὰ χιλιόγραμμον κουκουλίων, ὑπὸ μορφὴν δανείου ἐπ’ ἐνεχύρῳ προϊόντων των. Ὁ Νομάρχης Αἰτ)νίας ὑποβάλλει ἔκθεσιν περὶ τῆς ἱκανότητος τῶν ὑπηρεσιῶν πρὸς τὸ Ἔθνος καὶ τὸ Μεσολόγγι τοῦ Δημάρχου Μεσολογγίου κ. Χ. Εὐαγγελάτου. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Κυκλάδων ζητεῖ τὴν ἀκύρωσιν τῶν ἐπὶ κατοχῆς γενομένων ἀγοραπωλησιῶν. Ἡ Ἀρτεμησία Σταυροπούλου κάτοικος Ἀθηνῶν, ζητεῖ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν 318.000 δραχμῶν ἐξ ὑπερβολικῶν φόρων τῶν ἐπὶ τῶν ὁδῶν Δεριγνὺ 55 καὶ Ἀγκύρας 9 οἰκοδομῶν της τῶν ἐτῶν 1946, 47 καὶ 48. Ὁ Σύνδεσμος Ἑλλήνων Καθολικῶν Ἀθηνῶν, ζητεῖ ὅπως ἡ τρίτη παράγραφος τοῦ δευτέρου ἄρθρου τοῦ Συντάγματος διατυπωθῇ ὡς ἀκολούθως «Ἐλευθέρα ἄσκησις τῶν θρησκευτικῶν καθηκόντων καὶ τῶν τῆς θρησκευτικῆς λατρείας δὲν ἐπιτρέπεται νὰ θίγῃ τὴν δημοσίαν τάξιν ἢ τὰ χρηστὰ ἤθη». Ὁ Σύλλογος ἀδικηθέντων ὑπερηλίκων Σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ καταβολὴν ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας τοῦ 70% καὶ ζητεῖ τὴν ἄμεσον καταβολὴν τούτου. Ἡ Εὐγενία Ν. Τριανταφυλλίδου κάτοικος Ἀθηνῶν, ζητεῖ τὴν μὴ ἀκύρωσιν τῶν ἐπὶ κατοχῆς γενομένων ἀγοραπωλησιῶν. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, ζητεῖ τὴν μὴ περικοπήν, τῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, πρόσληψιν εἰς ὑπηρεσίας ἀνέργων ἀναπήρων, χορήγησιν ἱματισμοῦ Καναδικῆς βοηθείας κλπ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Κάτω Κορακιάνας Κερκύρας, παρακαλεῖ, ὅπως παρασχεθῇ πᾶσα ἠθικὴ καὶ ὑλικὴ συνδρομὴ εἰς τὴν πληγεῖσαν οἰκογένειαν τοῦ Γερασίμου Καλούδη διὰ τὰς Ἐθνικὰς ὑπηρεσίας, ἃς προσέφερεν εἰς τὴν πατρίδα ὡς καὶ τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ βυθισθέντος βενζινοπλοίου του εἴτε ἐκ τῶν λαφύρων, εἴτε ἐκ τῶν κρατικῶν τοιούτων. Ὁ Σύλλογος Ἐργατῶν Ξηρᾶς Μεσολογγίου ζητεῖ ὅπως διατεθῇ μέρος τῶν πόρων τῶν ἰχθυοτροφείων Μεσολογγίου εἰς τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον διὰ τὴν ἐκσκαφὴν τοῦ αὔλακος τοῦ λιμένος Μεσολογγίου. Οἱ Κοινοτικοὶ ὑπάλληλοι Σιατίστης–Γαλατινῆς, ζητοῦν συνταγματικὴν κατοχύρωσιν τῆς θέσεώς των. Ὁ κ. Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Παρισίοις τὴν 16ην Ἀπριλίου 1948 καταρτισθείσης συμβάσεως διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ταμείου Συντάξεως Νομικῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 292)1947 Ν. Δ. «περὶ Ἐμπορικῶν Συμβούλων καὶ Ἐμπορικῶν Ἀκολούθων καὶ συστάσεως Μελετῶν παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κειμένων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς περὶ ἰατρικῶν, ὀδοντοϊατρικῶν καὶ Φαρμακευτικῶν ἐπαγγελμάτων Νομοθεσίας εἰς τὴν Δωδεκάνησον» καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45, (Βʹ Περίοδος) 1945– 46 καὶ 1946–47 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1948–49». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παραβάντης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγγραφῆς εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης διὰ τὸ 1948–49 τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Ν. Δ. 775)1941 θεωρηθέντων ὡς ἐπιτυχόντων φοιτητῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μπακατσέλος, Ι. Τιρρῆς, Λ. Κουτσοπέταλος, Α. Τριανταφυλλίδης, Κ. Πασαδάκης, Η. Διάμεσης, Π. Λεβαντῆς κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγγραφῆς εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης κατὰ τὸ 1948–49 τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Ν. Δ. 775)1941 θεωρηθέντων ὡς ἀποτυχόντων φοιτητῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Τριανταφυλλίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας τῶν ἀπολυομένων ἐκ τῶν ὑπηρετούντων ἢ ὑπηρετησάντων εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παρούσης κατὰ τοῦ Ἔθνους συμμοριακῆς δράσεως». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ διαφόρων ἐρωτήσεων. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Ν. Κρασαδάκη, Ε. Λουλακάκη, Κ. Πολυχρονάκη, Σ. Γιαμαλάκη, Γ. Πετρακογεώργη κλπ. ἔχουσα οὕτω: Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 182 ἀπὸ 25.6.48 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κρασαδάκη, Ε. Λουλακάκη, Κ. Πολυχρονάκη, Σ. Γιαμαλάκη, Γ. Πετρακογεώργη, Κ. Παπαδάκη, Γ. Φραγκιαδάκη, Ι. Φουντουλάκη, Ε. Γαλενιανοῦ, Ε. Κοθρῆ, Π. Γύπαρη, Κ. Μητσοτάκη, Π. Παπαληγούρα, Κ. Παπακωνσταντίνου, Δ. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Γόντικα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὅτι μελετῶνται τὰ ληπτέα μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐπικειμένης ἐφετεινῆς ἐσοδείας σουλτανίνας ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν μεγίστην σημασίαν τοῦ προϊόντος τούτου ὅπερ τυγχάνει τὸ κύριον προϊόν ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποζῇ ὁ πληθυσμὸς ὡρισμένων διαμερισμάτων τῆς χώρας καὶ τὸ ὁποῖον συμπεριλαμβάνεται μεταξὺ τῶν κυριωτέρων Ἐθνικῶν μας προϊόντων τῶν ἐξαγομένων εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Πάντως τὰ μέτρα ταῦτα δέον νὰ εἶναι ἀνάλογα μὲ τὰ ληφθέντα τοιαῦτα διὰ τὴν προστασίαν καὶ ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων ὡς καὶ μὲ τὴν σημερινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας μας ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ κόστος παραγωγῆς τῆς σουλτανίνας. Ἀθῆναι τῇ 15 Ἰουλίου 1948.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τοῦ κ. Προέδρου Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λέσβου κ. Γ. Παπανδρέου ἔχουσα ὡς ἀκολούθως: Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 226 τῆς 10.7.48 ἐρωτήσεως τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν πληρεστέραν περίθαλψιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν μαχομένων, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ κάτωθι: Αʹ. Μέχρι τοῦδε ἔχουσι ληφθῆ τὰ κάτωθι μέτρα διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν μαχομένων. α) Ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Ἅπασαι αἱ ἄποροι οἰκογένειαι τῶν μαχομένων εἰς ὅλας τὰς Νομαρχίας τοῦ Κράτους ἔχουσι δωρεὰν ἰατρικήν, φαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν. Ἤτοι ἔχει ὁρισθῆ δι’ ἑκάστην οἰκογένειαν μαχομένου ὀνομαστικῶς ἰατρός καὶ φαρμακοποιός, οἵτινες παρέχουν δωρεὰν τὴν ἰατρικὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν, εἰς δὲ τὰ Νοσοκομεῖα εἰσάγονται τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν κατὰ προτεραιότητα ὅπου περιθάλπονται δωρεάν. Εἴς τινας πόλεις ἔχουν ἐφοδιασθῆ αἱ οἰκογένειαι αὗται δι’ εἰδικοῦ δελτίου, ἐφ’ οὗ ἀναγράφεται ὁ ἰατρὸς καὶ φαρμακοποιὸς καὶ τὸ ἰατρεῖον κλπ. οἵτινες θὰ παρέχωσι τὴν δωρεὰν περίθαλψιν. β) Καλλιέργεια ἀγρῶν στρατευθέντων. 1. Ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 187006)0)217)31.5.48 ἀπόφασις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως περὶ ὑποχρεωτικῆς καλλιεργείας τῶν ἀγρῶν τῶν στρατευθέντων καὶ ἀπεστάλη εἰς ὅλας τὰς Νομαρχίας τὸ σχέδιον ὑποχρεωτικῆς καλλιεργείας τῶν ἀγρῶν αὐτῶν διὰ τὴν ἐφαρμογήν. 2. Ἐπίσης ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 75071)20.5.48 ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Μεταφορῶν περὶ ὑποχρεωτικῆς ἐργασίας διὰ τὴν συγκομιδὴν τῶν ἀγρῶν τῶν στρατευθέντων. Οὕτω ἐξησφαλίσθη ἡ καλλιέργεια τῶν ἀγρῶν καὶ ἡ συγκομιδὴ τῶν προϊόντων τῶν στρατευθέντων ἐκείνων, τῶν ὁποίων αἱ οἰκογένειαι δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἐπαρκέσουν εἰς τὰς ἐργασίας ταύτας. Πρὸς τοῦτο αἱ Κοινοτικαὶ Ἐπιτροπαὶ πολιτικῆς ἐπιστρατεύσεως ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν τῶν γεωργικῶν ὑπηρεσιῶν ἐχρησιμοποίησαν τὴν ἐργασίαν τῶν μὴ στρατευθέντων ἀρρένων, ἀπὸ τοῦ 16ου μέχρι τοῦ 60οῦ ἔτους καὶ τῶν γυναικῶν ἀπὸ τοῦ 16ου μέχρι τοῦ 50οῦ ἔτους. Εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἡ ἐργασία παρεσχέθη δωρεάν, εἰς τὰς λοιπὰς δὲ ἀντὶ μικρᾶς ἀμοιβῆς. 3) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 356)21.4.1948 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐνεκρίθη, ὅπως αἱ ἐνισχύσεις, αἱ παρεχόμεναι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας πρὸς γεωργικὴν περίθαλψιν τῶν συμμοριοπλήκτων ἀγροτῶν, δυνάμει τοῦ νόμου 1858)1944 περὶ ἐνισχύσεως τῶν ἐκ τοῦ πολέμου παθόντων ἀγροτῶν, παρέχονται ἐφεξῆς εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἀγροτῶν, τῶν ὁποίων μέλη ὑπηρετοῦσι εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ πρὸς καταστολὴν τῆς συμμοριακῆς δράσεως, καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχουν ὡς ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἀνάγκην ἐνισχύσεως ἢ νὰ δυνηθῶσι νὰ καλλιεργήσωσι τὰς γαίας των ἐφαρμοζομένων τοῦ λοιποῦ καὶ εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν τῆς κατηγορίας ταύτης ἁπασῶν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 1858)1944. Κατόπιν τούτου διετέθησαν εἰς τὰς γεωργικὰς ὑπηρεσίας κατὰ Ἀπρίλιον ἐ. ἔ., 2.000.000.000 δραχμῶν, δι’ ἀρόσεις ἀγροτῶν ἀπόρων στρατευθέντων, δι’ ἀγορὰν σπόρων ἐαρινῆς καλλιεργείας διὰ τὴν συντήρησιν κτηνοτροφίας, προμήθειαν λιπασμάτων, γεωργικῶν ἐργαλείων καὶ μηχανημάτων. 4) Διὰ τὴν ἐπανενίσχυσιν στρατευθέντων παραγωγῶν οἱ ὁποῖοι εἶχον ὀφειλὰς ἐν καθυστερήσει ἐκ τῶν προηγουμένων ἐτῶν καὶ πρὸς διεξαγωγὴν τῶν καλλιεργητικῶν των ἐργασιῶν παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια τῆς χορηγήσεως καλλιεργητικῶν δανείων ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, παρὰ τὰς ἐν καθυστερήσει ὀφειλάς των, θεωρηθείσης ταύτης ὡς ἐπαρκῶς δικαιολογημένης ἐκ μόνου τοῦ λόγου τῆς στρατεύσεως τοῦ παραγωγοῦ. 5) Ὁσάκις ἡ οἰκογένεια τοῦ στρατευθέντος παραγωγοῦ δὲν δύναται νὰ ἐνεργήσῃ τὴν καλλιέργειαν τῶν κτημάτων του καὶ ἐφ’ ὅσον τῇ ὑποδείξει τοπικῆς Ἐπιτροπῆς Πολιτικῆς Ἐπιστρατεύσεως ἡ καλλιέργεια τούτων ἀνατίθεται εἰς τρίτους, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα χορηγεῖ καλλιεργητικὸν δάνειον διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν σχετικῶν δαπανῶν, χρεώσει τοῦ λογαριασμοῦ τοῦ στρατευθέντος. 6) Θεριστικὰ δάνεια χορηγοῦνται μόνον εἰς τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ θερίσουν πλέον τῶν 20 στρεμμάτων, καθ’ ὅσον ἐθεωρήθη ὅτι θὰ ἔδει νὰ συμβάλουν καὶ οἱ ἴδιοι οἱ παραγωγοὶ διὰ τῆς προσωπικῆς των ἐργασίας εἰς τὸν θερισμόν. Ἐξαίρεσις τοῦ περιορισμοῦ τούτου ἐγένετο ὑπὲρ τῶν στρατευθέντων εἰς οὓς ἐχορηγήθησαν θεριστικὰ δάνεια δι’ ἅπαντα τὰ πρὸς θερισμὸν στρέμματά των. 7) Πρὸς διευκόλυνσιν τοῦ δανεισμοῦ τῶν ἐν ἐπιστρατεύσει τελούντων, ἐδόθησαν ὁδηγίαι εἰς τὰ Ὑποκαταστήματα ἀπὸ τῆς 28 Μαΐου 1947 διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Α. Ν. 2640)1940 δι’ οὗ, ἐκτὸς τῶν ἄλλων πρὸς διευκόλυνσιν τοῦ δανεισμοῦ τῶν στρατευομένων, ἐπιτρέπεται νὰ δανείζωνται διὰ λογαριασμόν των, συγγενεῖς κατὰ τὴν καθωρισμένην σειρὰν προτεραιότητος καὶ ἄνευ συντάξεως σχετικοῦ πληρεξουσίου. Ἐζητήθη δὲ ὅπως οἱ ἐνδιαφερόμενοι στρατιῶται ἢ αἱ οἰκογένειαι αὐτῶν ἀναφέρωνται εἰς τὰς κεντρικὰς ὑπηρεσίας ἂν τυχὸν εἴς τινας περιφερείας δὲν ἐφαρμόζεται τὸ σχέδιόν μας περὶ ὑποχρεωτικῆς καλλιεργείας τῶν ἀγρῶν. γ) Οἰκονομικὴ περίθαλψις. 1) Χορηγεῖται ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐφεδρικὸν ἐπίδομα. 2) Ἐπὶ πλέον τοῦ ἐφεδρικοῦ ἐπιδόματος χορηγεῖται εἰς τὰς ἀπόρους οἰκογενείας τῶν μαχομένων ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν πολιτικῆς ἐπιστρατεύσεως, αἵτινες ἔχουν συγκροτηθῆ εἰς ὅλους τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας τοῦ Κράτους μηνιαῖον χρηματικὸν ἐπίδομα τὸ ὁποῖον εἶναι διάφορον εἰς τὰς διαφόρους πόλεις κλπ. Τὸ ἐπίδομα τοῦτο ποικίλει ἀπὸ 50.000 δραχμὰς μέχρι 300.000 δραχμὰς μηνιαίως π. χ. Εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων ἐχορηγήθησαν ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν πολιτικῆς ἐπιστρατεύσεως κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούνιον τὰ κάτωθι ποσά: Εἰς 2179 οἰκογενείας μὲ πλείονα τῶν δύο μελῶν ἀπὸ 225.000 δραχμὰς ἕως 50.000 ἑκάστην ἀναλόγως τῶν εἰσοδημάτων των. Εἰς 1978 οἰκογενείας δύο μελῶν 175.000 δραχμὰς ἕως 50.000 δραχμὰς ἑκάστην ἀναλόγως τῶν εἰσοδημάτων των. Εἰς 1088 οἰκογενείας ἑνὸς μέλους ἀπὸ 125.000 δραχμὰς ἕως εἶναι πολὺ μεγαλύτερα, διότι ὁ ἔρανος ἐπεξετάθη καὶ εἰς των. Τὰ ἐπιδόματα ταῦτα κατὰ τὸν μῆνα Ἰούλιον ἐλπίζομεν νὰ εἶναι πολὺ μεγλαύτερα, διότι ὁ ἔρανος ἐπεξετάθη καὶ εἰς τὰ καταστήματα καὶ τοὺς ὀργανισμοὺς καὶ διότι διετάχθη ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ δι’ ἐκείνους, οἵτινες δὲν θὰ εἰσφέρωσιν προαιρετικῶς. 3) Χορηγεῖται δυνάμει νόμων 3514 καὶ 519)48 ἐπίδομα ὑφ’ ὅλων τῶν ἐργοδοτῶν Δημοσ. Ν.Π.Δ.Δ. Ὀργανισμῶν, Ἑταιρειῶν, Βιομηχανιῶν, ἰδιωτῶν κλπ., τὸ ὁποῖον κυμαίνεται ἀπὸ ½ μέχρι ὁλοκλήρου τοῦ ποσοῦ τῶν ἀποδοχῶν. Ἀνάλογον μέτρον ἐλήφθη καὶ διὰ τοὺς ἀρτεργάτας, οἵτινες δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸν νόμον τοῦτον. Οὕτω χορηγεῖται εἰς αὐτοὺς ἐπίδομα 300,000 δραχμῶν μηνιαίως. 4) Ἐπεξετάθη ὁ νόμος 519)48 καὶ εἰς τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους. Οὕτω κατόπιν τοῦ μέτρου τούτου οἱ Δημόσιοι ὑπάλληλοι λαμβάνουν ἐπίδομα ἐργοδότου ὅταν ἔχουν προϋπηρεσίαν 4 μηνῶν ἀντὶ τῶν 10 μηνῶν ποὺ ἀπαιτεῖ τὸ μέχρι τοῦδε καὶ τὸ ἐπίδομα τοῦτο τὸ λαμβάνουν τώρα καὶ οἱ ἄγαμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι οἵτινες μέχρι τοῦδε δὲν ἐδικαιοῦντο ἐπιδόματος. 5) Λαμβάνουν αἱ ἄποροι οἰκογένειαι τῶν στρατευθέντων δωρεὰν τὰ τρόφιμα πλὴν ἄρτου καὶ ζακχάρεως. 6) Ἐζητήσαμεν τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἐφεδρικοῦ ἐπιδόματος καὶ εἰς τοὺς κληρωτοὺς ἐκείνους οἵτινες ἐὰν ἐκαλοῦντο κανονικῶς θὰ ἦσαν σήμερον ἔφεδροι. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἐξετάζεται ἤδη ὑπὸ τῆς ΑΜΑΓΚ. 7) Διετάχθη ὁ συντονισμὸς τῶν ἐράνων. 8) Ἔχει ὁρισθῆ εἰς ἑκάστην οἰκογένειαν μαχομένων ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν Πολ. Ἐπιστρατεύσεως Δικηγόρος διὰ τὴν δωρεὰν ἐξυπηρέτησίν των. 9) Ἐρρυθμίσθη τὸ ζήτημα τῶν προαγωγῶν τῶν Δημ. Ὑπαλλήλων, Ὑπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ., οἵτινες λόγῳ τῆς ὑπηρεσίας των εἰς τὸν στρατὸν δὲν προήγοντο. Οὕτω ἐφεξῆς θὰ προάγονται οὗτοι κανονικῶς καὶ ὁ χρόνος τῆς ἐν τῷ Στρατῷ ὑπηρεσίας των θὰ λογίζεται ὡς χρόνος ὑπηρεσίας ἐν τῇ πολιτικῇ ὑπηρεσίᾳ. 10) Ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν Νομοσχέδιον διὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν πρόσληψιν εἰς ἐργασίας τῶν ἀπολυομένων τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ ἀπόρων καὶ ἄνευ ἐργασίας στρατιωτῶν. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ πρόκειται νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Παρακαλεῖσθε νὰ βοηθήσητε εἰς τοῦτο. Βʹ) Σκεπτόμεθα ἐπὶ πλέον νὰ λάβωμεν τὰ κάτωθι μέτρα. αʹ) ἀπεφασίσαμεν νὰ καταστήσωμεν τὴν μηνιαίαν εἰσφορὰν διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν στρατευθέντων ὑποχρεωτικήν, δι’ ὃ διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Φ. 187006) 0)530)14.7.48 καὶ Φ. 187006)0)482)7.7.48 ἀποφάσεων, διετάξαμεν τὴν εἴσπραξίν της βάσει τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. βʹ) νὰ ἀναδιοργανωθῇ ἡ ὑπηρεσία περιθάλψεως καὶ διαφωτίσεως. γʹ) ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Οἰκονομικῶν δύνασθε νὰ πληροφορηθῆτε ὅσα ἄλλα μέτρα ἔχουν ληφθῆ ὑπ’ αὐτῶν. Ὁ Ὑπουργὸς παρὰ τῷ κ. Προέδρῳ τῆς Κυβερνήσεως

Μ. ΜΑΥΡΟΓΟΡΔΑΤΟΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζωρτζοπούλου ἔχουσα οὕτω: Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπὸ 15.7.48 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Τζωρτζοπούλου (βιβλ. ἐρωτ. 235) νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν σχετικὴν ἀπάντησιν.

Ὁ Ὑπουργός

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

Ἀπάντησις: Πράγματι ὁ Ἐνωμοτάρχης Πέτρος Θεόδωρος διὰ τῆς ἀπὸ 24.10.47 αἰτήσεώς του πρὸς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἧς ἡ δικάσιμος εἶχεν ὁρισθῆ διὰ τὴν 2.3.48 ἠτήσατο τὴν ἄνευ ἐξετάσεων προαγωγήν του εἰς Ἀνθυπομοίραρχον δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 320)1947 Ν. Δ. ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ὁ προκάτοχος ἡμῶν κ. συνάδελφος δὲν συνεμορφοῦτο μὲ τὸ νομοθετικὸν τοῦτο διάταγμα. Τὸ Ὑπουργεῖον φρονοῦν ὅτι, ἡ ἄνευ ἐξετάσεων προαγωγὴ τοῦ εἰρημένου καὶ δεκάδος ἄλλης συναδέλφων του θὰ ἐπέφερεν ἀναταραχὴν εἰς τὸ Σῶμα ἔφερεν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς σχέδιον νόμου, δι’ οὗ ρυθμίζεται τὸ ζήτημα τοῦτο. Διὰ τὸν λόγον ἀκριβῶς τοῦτον παρεκλήθη τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ν’ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν τῆς προσφυγῆς τοῦ Ἐνωμοτάρχου πρᾶγμα ὅπερ καὶ ἐγένετο. Ἐπειδὴ ὅμως ὑπὸ τῆς Βουλῆς δὲν ἐψηφίσθη ὁ σχετικὸς νόμος εἰσέτι καὶ εἶναι ἄγνωστον ἡμῖν πότε θὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο διεβιβάσαμεν τὸν φάκελλον τοῦ αἰτοῦντος Ἐνωμοτάρχου εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἵνα ὁρίσῃ δικάσιμον. Ἐν Ἀθήναις τῇ ... Ἰουλίου 1948

Ὁ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

IV. Τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου Δημ. Τάξεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀποστείλωμεν τὴν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ (βιβλ. ἐρωτ. 240) ἀπάντησιν ἡμῶν, ἔχουσαν οὕτω: Ὁ τέως ἐνωμοτάρχης Ντόβας Παναγιώτης τὴν 9.4.45 δι’ αἰτήσεώς του πρὸς τὸ ἁρμόδιον τότε Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν (Δ)νσιν Χωρ)κῆς) ἠτήσατο νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν Χωροφυλακήν, ἐξ ἧς εἶχεν ἀπολυθῆ τῇ αἰτήσει του κατὰ τὸ ἔτος 1939, ἐπικαλούμενος τὸν νόμον 152)1945. Τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν ἀπέρριψε τὴν αἴτησίν του ταύτην ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ὁ νόμος οὗτος εἶχε καταργηθῆ ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν διὰ τοῦ τοιούτου 214)1945. Μετέπειτα ἴσχυσεν ὁ νόμος 228)45 εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὁποίου δὲν ὑπήγετο ἡ περίπτωσις τοῦ ἐνωμοτάρχου τούτου, διότι ὁ νόμος οὗτος προέβλεπεν τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ὁπλιτῶν, οἵτινες εἶχον ἀπολυθῆ διὰ συμμετοχὴν εἰς τὰ κινήματα 1933 καὶ 1935. Ὁ ἐνδιαφερόμενος κατὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ τῆς ἀπὸ 10.10.45 αἰτήσεώς του. Κατὰ τὴν δικάσιμον τῆς 21.12.1945 ἡ προσφυγή τὴν αὕτη ἀπερρίφθη. Ἔκτοτε καὶ μέχρι σήμερον ὁ ἐνδιαφερόμενος δὲν ὑπέβαλε νέαν τινὰ αἴτησιν, ἵνα αὕτη ἐξετασθῇ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 1038)1946 τοῦ ὁποίου ὅμως αἱ προθεσμίαι ἔληξαν πρὸ ἔτους. Ἀθῆναι τῇ 28 Ἰουλίου 1948.

Ὁ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἀναγινώσκει τὴν κάτωθι ἐπιστολήν του, ἀπευθυνομένην πρὸς τὴν Βουλήν. Πρὸς τὴν Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Τὴν 23ην Ἰουλίου ἐ. ἔ., ἔξω τῆς πόλεως Ἄργους καὶ εἰς τὸ χωρίον Φίχθυα, ἀπέχον τοῦ Ἄργους 12 χιλιόμετρα, οἱ συμμορῖται ἐλεηλάτησαν ἐν πλήρει μεσημβρίᾳ 50 αὐτοκίνητα, φορτώσαντες τὰ λεηλατηθέντα εἴδη εἰς ἑβδομήκοντα ἡμιόνους. Τὴν ἑπομένην 24 τοῦ τρέχοντος μηνὸς ἔκαυσαν τὸν Σιδηροδρομικὸν σταθμὸν Κουτσοποδίου καὶ κατέστρεψαν πολλοὺς τηλεγραφικοὺς στήλους. Τὴν 26ην τρέχοντος μηνὸς οἱ συμμορῖται μετέβησαν εἰς τὸ χωρίον Λίμνες Ἄργους, ὅπου παρέλαβον μεθ’ ἑαυτῶν 5 πολίτας καὶ 4 νεάνιδας. Ἐλεηλάτησαν τὸ χωριὸ καὶ ἐνέσπειρον τὸν τρόμον καὶ τὴν ἐρήμωσιν. Τὴν 28ην οἱ αὐτοὶ μετέβησαν εἰς τὰ χωριὰ Μηδέα, Μέρμπακα–Πασσᾶ καὶ γενικῶς ἐγέμισαν ὁλόκληρον τὸ Ἀργολικὸν πεδίον, περισφίγγοντες οὕτω τὰς πόλεις Ἄργους καὶ Ναυπλίου, ὅπου αἱ φυλακαὶ ἐν αἷς κρατοῦνται 700 κατάδικοι ὁμοϊδεάται των. Ἀπαραίτητον ὅθεν εἶναι νὰ σταλῇ στρατιωτικὴ δύναμις, ἥτις καταλλήλως νὰ τοποθετηθῇ, ὥστε νὰ σμικρυνθῇ ὁ χῶρος κινήσεως τοῦ ἐχθροῦ, καὶ νὰ προστατεύσῃ σταθερῶς τοὺς κόμβους συγκοινωνιῶν καὶ τὴν πόλιν τοῦ Ἄργους καὶ τὴν γραμμὴν Ἄργους–Κορίνθου. Ἐπροτείναμεν καὶ προτείνομεν καὶ τώρα, νὰ μετασταθμεύσῃ δύναμις τάγματος ἐκ τοῦ Κ.Β.Ε.Κ. εἰς Ἄργος, ἵνα ὁ στρατός, ὁ ἤδη ὑπάρχων εἰς Ἄργος μετὰ τῶν ἁρμάτων μάχης, δύναται νὰ διώκῃ τὸν ἐχθρὸν ὅπου ἐμφανίζεται εἰς Ἀργολικὸν πεδίον. Ζητοῦμεν ὅπως ἀποσταλῇ δύναμις εἰς Ἀλέαν Ἀργολίδος, προκειμένου διὰ τῆς δυνάμεως ταύτης νὰ ἐξασφαλισθῇ ὁλόκληρος ὁ Νομὸς Ἀργολιδοκορινθίας. Ἡ Λυρητία, ἡ Ἀλέα, τέως δῆμοι τῆς ἐπαρχίας Ἄργους καὶ ὁ τέως δῆμος Στυμφαλίας πλὴν ἑνὸς χωρίου, ἀπὸ ἑξαμήνου τακτικῶς καὶ κυρίως ἐλέγχονται ἀπὸ τοὺς συμμορίτας. Οἱ κάτοικοι τῶν ἀτυχῶν τούτων δήμων, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀπουσιάζει κυριολεκτικῶς τὸ Κράτος, ὑπεβλήθησαν εἰς βαρυτάτην φορολογίαν καὶ ὑφίστανται τὰ δεινὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ. Πρὸ τῆς ἀσυγγνώστου ταύτης καταστάσεως, νομίζω ὅτι ἔχει καθῆκον τὸ Κράτος νὰ ἀποστείλῃ δύναμιν εἰς τὴν Ὀρεινὴν Ἀργολίδα, ἐκ τῆς δυνάμεως τὴν ὁποίαν ἔχει εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ βάσει τῆς ὡς ἄνω ὑποδείξεώς μου. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μπουκουβάλας καταθέτει ἐμπιστευτικὸν ἔγγραφον τοῦ Δημάρχου καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Σιδηροκάστρου, ἐν τῷ ὁποίῳ διεκτραγῳδεῖται ἡ κατάστασις τῆς ἀσφαλείας ἐν τῇ ἀκριτικῇ ταύτῃ περιοχῇ. Οἱ συμμορῖται, λέγει τὸ ἔγγραφον ἐγκαταστήσαντες ἐπὶ τοῦ ὄρους Λίπα τῆς Βουλγαρικῆς μεθορίου τηλεβόλον, μὲ τὸ ὁποῖον βάλλουν συνεχῶς ἐναντίον τῶν παραμεθορίων συνοικισμῶν Ἀχλαδοχωρίου καὶ Καπνοφύτου, ἠνάγκασαν τοὺς ἡρωϊκοὺς κατοίκους τῶν συνοικισμῶν αὐτῶν νὰ κατέλθουν εἰς τὴν πόλιν Σιδηροκάστρου ἔνθα ζῶσι ὑπὸ δραματικὰς συνθήκας. Παρακαλεῖ, ἐν συνεχείᾳ τὸ Προεδρεῖον ὁ κ. Μπουκουβάλας, ἐκθέτων τὴν ἐν γένει κατάστασιν τοῦ Νομοῦ Σερρῶν, ὅπως διαβιβάσῃ τὸ ἔγγραφον τοῦτο εἰς τὸν Ὑπουργὸν Στρατιωτικῶν, ἵνα διατάξῃ στρατιωτικὰς δυνάμεις καὶ προστατεύουν πληρέστερον τὴν περιοχὴν ἐκείνην τῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος καὶ ἵνα λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν συμμοριοπλήκτων τῶν συνοικισμῶν Ἀχλαδοχωρίου καὶ Καπνοφύτου, προσφυγόντων εἰς τὴν πόλιν τοῦ Σιδηροκάστρου.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ὁρισθεῖσα, διὰ τὴν ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως τοῦ πρώην ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Ν. Ἀβραὰμ, κατέθεσε τὴν ἔκθεσίν της, ἥτις θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ.

§6Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ δύο ἡμερῶν, ἡ ἡμερησία ἐφημερὶς «Ἐθνικὸς Κῆρυξ» ἀνέγραψε μίαν πληροφορίαν, καθ’ ἣν ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐζήτησεν ὅπως ἀφαιρεθῇ ἡ Ἑλληνικὴ ἰθαγένεια ἀπὸ τὴν θυγατέρα τῆς εἰς θάνατον καταδικασθείσης Κιτσίκη, ὁ δὲ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, δὲν συγκατετέθη εἰς αὐτό. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἂν ἡ εἴδησις αὕτη εἶναι ἀληθής.

§7Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τῷ ὄντι ὑπέβαλα κοινὴν ἀπόφασιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Παρεκάλεσα δὲ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν ἵνα συναινέσῃ. Δυστυχῶς, μέχρι σήμερον δὲν ἔχει ὑπογραφῆ ἡ ἀπόφασις αὕτη. Ἐγὼ ἐπιμένω εἰς τὴν ὑπογραφήν της. (Χειροκροτήματα).

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ε. Λουλακάκης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἡρακλείου Κρήτης.

§9Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Κατὰ τὴν συγκρότησιν τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τῶν Ἐμπορικῶν καὶ Βιοτεχνικῶν Ἐπιμελητηρίων, γενομένης παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ Κρήτη, ἡ ὁποία ὡς γνωρίζετε ἔχει μίαν μεγάλην τάξιν βιοτεχνῶν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μεγάλην ἀδικίαν ἡ ὁποία ἐγένετο διὰ τὴν Κρήτην ἡ ὁποία ὡς ἀποτελοῦσα κεχωρισμένην νῆσον, ἦτο ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ἐκπροσωπηθῇ εἰς τὸ συμβούλιον τοῦτο. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασιν εἰ δυνατὸν, ἢ ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀδύνατον, ἂς συμπληρώσῃ τὴν ἀπόφασίν του ταύτην, ἔχων ὑπ’ ὄψιν του καὶ τὴν Κρήτην, διὰ τὴν συγκρότησιν τοῦ συμβουλίου τοῦ Ἐμποροβιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου.

§10Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Κατ’ ἀρχὴν βεβαίως πρέπει ὅλα τὰ διαμερίσματα τῆς χώρας νὰ ἐκπροσωποῦνται εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Ὑπάρχει ὅμως ἡ δυσχέρεια ὅτι τὰ μέλη αὐτὰ πρέπει νὰ εἶναι μόνιμοι κάτοικοι Ἀθηνῶν, διότι τὰ ταμεῖα ἑδρεύουν εἰς τὰς Ἀθήνας. Δὲν ἐκπροσωποῦνται πάντοτε εἰς τὸ διοικητικὸν συμβούλιον τοῦ ΤΕΒΕ ὅλα τὰ διαμερίσματα τῆς χώρας, πότε ἐκπροσωπεῖται τὸ ἕνα καὶ πότε τὸ ἄλλο. Ἡ εὐχέρεια μεταβολῆς τῆς συνθέσεως τοῦ συμβουλίου δὲν ὑπάρχει πλέον, ἐφ’ ἅπαξ ἀνασυνθέσεως αὐτῶν. Οὐχ’ ἧττον θὰ λάβω τῆς ἐφ’ ἅπαξ ἀνασυνθέσεως αὐτῶν. Οὐχ ἧττον θὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν σύστασιν τοῦ κ. συναδέλφου εἰς τὴν περίπτωσιν ὅπου θὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζωρτζόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἁπανταχοῦ Καρπαθίων.

§12Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου ἔγινε σεισμὸς εἰς τὴν νῆσον Κάρπαθον, καὶ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς νήσου κατεστράφη. Ἤδη οἱ ἄνθρωποι παραμένουν ἄστεγοι, ὑπὸ τραγικὰς συνθήκας, εἰς σκηνὰς καὶ παράγκας, ἕως πότε θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ κατάστασις αὐτή, ὥστε οἱ κάτοικοι τῆς νήσου νὰ στεροῦνται μονίμου ἐγκαταστάσεως; Βεβαίως ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ὑπεβλήθη πρὸ πολλοῦ χρόνου πρὶν ὁ κ. ὑπουργὸς μεταβῇ εἰς Δωδεκάνησα. Ἤδη ὁ κ. ὑπουργὸς μετέβη εἰς Δωδεκάνησα καὶ ἀσφαλῶς θὰ εἶδε τὰς ἀνάγκας τῆς νήσου. Θὰ τὸν παρεκάλουν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα.

§13Δ. ΛΟΝΤΟΣ. (Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως). Μόλις ἐγένοντο αἱ καταστροφαὶ εἰς Κάρπαθον, ἔλαβον εὐθὺς ἀμέσως μέτρα διὰ τὴν στέγασιν τῶν πληθυσμῶν, οἱ ὁποῖοι παρέμεινον ἐκ τοῦ σεισμοῦ αὐτοῦ ἄστεγοι. Ἄλλωστε καθῆκον τοῦ Κράτους ἦτο νὰ δώσῃ ἀμέσως λύσιν εἰς τὰ δημιουργηθέντα προβλήματα, δὲν ὑπάρχουν παντοῦ ἄστεγοι ὡς εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. συνάδελφος, διότι στὰ χωριὰ αὐτῆς ὑπάρχει πλεονασμὸς σπιτιῶν ἕνα τμῆμα τῶν ὁποίων κατέπεσε μέν, ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο τμῆμα τὸ ὁποῖον δὲν κατέρρευσε καὶ ἐντὸς τῶν ὁποίων ἐκ τῶν ἐνόντων ἐστεγάσθησαν οἱ ἄστεγοι, εἰς ἄλλα χωρία ὅπου πράγματι ὑπῆρξεν ἔλλειψις κατοικιῶν ἐσπεύσαμεν ἀμέσως νὰ δημιουργήσωμεν ἤτοι δι’ ἐπισκευῆς ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ἐκρίθησαν ἱκαναὶ νὰ ἐπισκευασθοῦν καὶ νὰ στεγασθοῦν κάτοικοι, εἴτε δι’ ἀποστολῆς λυομένων παραπηγμάτων. Ὡς εἶπε καὶ ὁ κ. συνάδελφος μετέβην καὶ προσωπικῶς εἰς Κάρπαθον ὅπου οἱ κάτοικοι μοῦ ἐξέφρασαν τὰς εὐχαριστίας των διὰ τὴν ἄμεσον ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος καὶ ἔδωσα λύσεις ἐκεῖ ὅπου ἦτο ἀνάγκη. Τὸ Κράτος ἔκαμε τὸ καθῆκόν του καὶ τὸ Ὑπουργεῖον θὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν βοήθειαν ἐν πλήρει γνώσει ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν ἀπέναντι τῶν πολιτῶν αὐτῶν νὰ πράξῃ τοῦτο. (Χειροκροτήματα).

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς δι’ ἀναφορὰς καὶ ἐρω-

τήσεις καθωρισμένης ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, τῆς ἀφορώσης τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου. Ὁ κ. Φ. Μανουηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§15Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος, λυποῦμαι διότι ἀπουσιάζει, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς, ὁπότε συνεζητεῖτο ἡ ἐπερώτησις τοῦ σίτου, παρακολουθήσας σιωπηλὸς καὶ ἀπαθής, ἀπέφυγε καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως νὰ ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτῆς, καίτοι προκληθεὶς ὑπὸ ἑνὸς τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων, ἐθεώρησε δὲ σκόπιμον μετὰ τὸ πέρας τῆς συνεδριάσεως νὰ προβῇ εἰς δηλώσεις πρὸς τὸν τύπον καὶ νὰ χαρακτηρίσῃ ὅτι ἡ ἐπερώτησις περὶ σίτου ἀπέβλεπεν εἰς δημοκοπίαν καὶ κυρίως εἰς τὸ ὅτι οἱ ὀπαδοὶ τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς ἐπιχειροῦν νὰ δημοκοποῦν. Ἐπειδὴ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ συγκαταλέγωμαι μεταξὺ τῶν ὀπαδῶν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ τοῦ εἴπω ὅτι ἀμελετήτως καὶ ἔξω τῆς πραγματικότητος, ἀπέτεινε τὴν μομφὴν περὶ δημοκοπίας, διότι διεψεύδεται ἀπὸ τὰ γεγονότα ἔχοντα ὡς ἑξῆς. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα ἦλθεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος διὰ τῆς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἥτις ἀπεδοκίμασε καὶ διεμαρτυρήθη διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐχειρίσθη ἡ Κυβέρνησις τὸ ζήτημα τοῦ σίτου. Ὡς γνωστὸν ἡ διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπετελέσθη κατὰ πλειοψηφίαν ἀπὸ φίλους τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις ἀνέπτυξε τὴν πρὸς αὐτὴν ἀντίθεσίν της ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἐκτὸς τῆς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἥτις εὑρῆκεν ὅτι τὰ μέτρα καὶ αἱ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ἦσαν ἀσύμφορα διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀνεγνώσθη ἡ παραίτησις ἑνὸς ἐκλεκτοῦ συναδέλφου, παλαιοῦ στελέχους τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Τρίτον ἀνεγνώσθη κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως ἕνα ἔγγραφον ἐννέα Φιλελευθέρων βουλευτῶν Μακεδόνων, οἵτινες βεβαίως δὲν ἀνήκουν εἰς τὸ Δημοκρατικὸν Σοσιαλιστικὸν Κόμμα, ἀπειλούντων ἄρσιν ἐμπιστοσύνης. Τέταρτον, ἐπηκολούθησε νέα δήλωσις, Λαϊκοῦ βουλευτοῦ, διαμαρτυρομένου μὲ ἀπειλὴν καταψηφίσεως τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ πέμπτον, μέχρι τῆς στιγμῆς καθ’ ἣν, ἐγένοντο αἱ ἄτοποι καὶ ἄστοχοι δηλώσεις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἶχον ὁμιλήσει 6 βουλευταὶ ἐκ τῶν ὁποίων, εἷς καὶ μόνον ὀπαδὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος. Πῶς τώρα κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ὁ κύριος Ἀντιπρόεδρος, κατέληξεν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι μόνον λόγοι δημοκοπίας, καὶ δὴ ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς ἐδημιούργησαν τὸ ζήτημα, μοῦ εἶναι ἀκατανόητον. Πάντως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστρέψω εἰς τὸ ἀκέραιον τὴν μομφὴν εἰς τὸν κύριον Ἀντιπρόεδρον, διὰ νὰ τὴν χρησιμοποιήσῃ καταλληλότερον εἰς τὸ μέλλον. Εἶναι ἀνάγκη, κ. βουλευταί, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ μεταφέρουν τὰς εὐθύνας των, καὶ νὰ μὴ αἰτιῶνται τοὺς ἄλλους δι’ ἀστοχίας καὶ σφάλματα καὶ παραλείψεις ἰδικάς των. Ἡ ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἡ Κυβέρνησις τῶν ἐν συνεχεῖ διαπληκτισμῷ συνεργαζομένων δύο ἱστορικῶν—ἐὰν θέλετε—κομμάτων, ἐδημιούργησε σάλον, ἐπροκάλεσεν ἀπογοήτευσιν, ἀγανάκτησιν καὶ ὀργὴν εἰς τὰς μάζας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, τοῦ κόσμου τῶν χωρικῶν, οἵτινες εἶναι ἡ ἀκένωτος δεξαμενή, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀντλοῦμεν τὰς ἠθικὰς καὶ ὑλικὰς δυνάμεις τοῦ Ἔθνους. Ἀντί, συνεπῶς, νὰ αἰτιᾶται ἡ Κυβέρνησις τοὺς ἄλλους, πρέπει νὰ ἐπωμισθῇ τὰς εὐθύνας της, νὰ λάβῃ θέσιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ νὰ ἀντιληφθῇ διὰ ποίους λόγους ἐδημιουργήθη τὸ κολοσσιαῖον αὐτὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον δυσαρεστεῖ καὶ ἀναταράσσει ὁλόκληρον τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Καθ’ ἡμᾶς ἐλέγχεται καὶ κατηγορεῖται ἡ Κυβέρνησις διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους. 1ον διότι καθυστερημένως ἐπελήφθη τῆς ἐξετάσεως σοβαρωτάτου ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὴν πολυπληθεστέραν τάξιν τῆς Ἑλλάδος. 2ον διότι καθώρισε τιμὴν συγκεντρώσεως ἐξευτελιστικὴν καὶ κάτω τοῦ ὁρίου, εἰς τὸ ὁποῖον στοιχίζει σήμερον ὁ σῖτος εἰς τὸν ἀγρότην. 3ον διότι κατήργησε τὸ δελτίον ἀρτοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν. 4ον διότι ἠμπόδισε κατὰ τρόπον αὐθαίρετον τὴν μεταφορὰν ἀπὸ τῆς μιᾶς περιοχῆς εἰς τὴν ἄλλην τοῦ σίτου, καὶ 5ον διότι δι’ ὅλων αὐτῶν τῶν ἀψυχολογήτων καὶ βλαβερῶν καὶ ἀντιθέτων πρὸς τὸ γενικὸν συμφέρον μέτρων δημιουργεῖ μίαν ἀναστάτωσιν καὶ τὸ πικρότατον παράπονον ὁλοκλήρων τῶν γεωργικῶν πληθυσμῶν. Θὰ εἰσέλθω ἐν πάσῃ δυνατῇ συντομίᾳ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν πέντε τούτων θεμάτων. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καθυστερημένως προέρχεται εἰς ἀποφάσεις, αἵτινες ὁρῶνται ἐκ τῶν ὑστέρων ὡς ἀντίθετοι πρὸς τὸ γενικὸν συμφέρον. Ἡ πρόσφατος ἀξιοθρηνήτου ἀποτυχίας πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου, κατόπιν ἡ πολιτικὴ τοῦ τυροῦ, προηγουμένως ἡ περιπέτεια τοῦ βάμβακος, ἐσχάτως ἡ ἀπόφασις τῶν κουκουλίων καὶ πολὺ φοβοῦμαι καὶ ἡ νέα θλιβερὰ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἔχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν —ἐὰν εἶναι πραγματικὴ ἡ πρόσφατος πληροφορία, καθ’ ἣν εἰς τὴν ὑπὸ τῶν Ἀμερικανῶν κατεχομένην Γερμανικὴν ζώνην, ἠγοράσθησαν ἐξ Ἀμερικῆς 16.000 τόννοι καπνοῦ καὶ 21.000 τόννοι σταφίδος—θὰ ἔχωμεν δηλονότι νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἕνα νέον σοβαρώτατον ζήτημα, ἐκ Κυβερνητικῆς ἀβελτηρίας, τὸ τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τοποθετήσεως δύο ἐκ τῶν κυριωτέρων προϊόντων τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται πάντοτε κατόπιν ἑορτῆς νὰ λάβῃ ἀποφάσεις καὶ μέτρα καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων ἀποδεικνύεται τὸ ἐπιζήμιον τῶν λαμβανομένων ἀποφάσεων. Δηλαδὴ ἀντὶ νὰ προβλέψῃ, ὅπως ὀφείλει πᾶσα Κυβέρνησις νὰ προβλέπῃ καὶ νὰ δίδῃ τὴν κατάλληλον λύσιν, τὴν προκαταλαμβάνουν τὰ γεγονότα, καὶ εὑρίσκεται πρὸ τετελεσμένων γεγονότων, ἐπιζημίων καὶ θλιβερῶν, τότε δὲ ἀρχίζει νὰ σκέπτηται ν’ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἀποφάσεις της, ὅταν πλέον εἶναι ἀργά. Ἐν προκειμένῳ αἱ ἀποφάσεις της περὶ σίτου ἔπρεπε νὰ συζητηθοῦν καὶ ἀποκρυσταλλωθοῦν δύο μῆνας ἐνωρίτερον. Τὸ 2ον θέμα, εἶναι τὸ θέμα τοῦ ὁρισμοῦ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου εἰς τὰς 1850 δραχμάς. Προσφάτως ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει συνομιλίας ἰδιαιτέρας αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐδίδασκεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἡ ὕψωσις τῆς τιμῆς τῆς χρυσῆς λίρας, ἦτο ἑπόμενον νὰ ἐπηρεάσῃ καὶ νὰ αὐξήσῃ καὶ τὰ φορολογικὰ βάρη, νὰ ἀναπροσαρμόσῃ δηλαδὴ πρὸς τὴν τιμὴν τῆς χρυσῆς λίρας τὰ φορολογικὰ βάρη.

§16Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ ἀντίστροφον.

§17Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Λυποῦμαι, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐλησμόνησε τὴν θεωρίαν του αὐτήν, προκειμένου περὶ τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, διότι κατὰ ποίαν λογικὴν ὁ σῖτος, ὁ ὁποῖος πέρυσι ὡρίσθη εἰς 1900 δραχμάς, πρέπει, κατόπιν τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς χρυσῆς λίρας, νὰ ὁρισθῇ κατὰ 50 δραχμὰς ὀλιγώτερον. Πέραν τούτου ὅμως, πέραν τοῦ ἐπιχειρήματος αὐτοῦ, ὑπάρχουν ἄλλα ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα κατὰ τρόπον ἐξώφθαλμον ἄνευ πολλῶν συζητήσεων συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς αὐξήσεως τῆς καθορισθείσης τιμῆς. Εἶναι γνωστόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐφέτος, αἱ δαπάναι, τόσον τοῦ ἁλωνισμοῦ, ὅσον καὶ τῆς συγκομιδῆς ἦσαν κατὰ πολὺ ὑπέρτεροι ἀπὸ τὴν προηγουμένην χρονιά. Ἐπίσης εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ ἀγρόται ἀντιμετωπίζουν ἀνάγκας πολὺ μεγαλυτέρας ἀπὸ πέρυσι, διότι ὅλα τὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα θὰ ἀνταλλάξουν μὲ τὸ προϊόν τοῦ σίτου, ἔχουν ἀναπροσαρμοσθῆ πρὸς τὰ ἄνω. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο θέμα, σοβαρώτερον ἴσως, ὅλων τῶν ἄλλων, τὸ ὁποῖον λυποῦμαι πολὺ διότι τὸ παρεγνώρισεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Ὁ ἀγρότης κατορθώνει μὲ παντείους κινδύνους μὲ καθημερινὰς θυσίας αἵματος, ἐκτὸς τοῦ μόχθου καὶ τοῦ ἱδρῶτος νὰ συγκομίσῃ τὸν σῖτον. Γεγονότα καθημερινῶς περιέρχονται εἰς γνῶσιν μας, τὰ ὁποῖα μᾶς πληροῦν συγκινήσεως διὰ τὴν αὐτοθυσίαν τῶν ἀγροτῶν, καὶ διὰ τὰς καθημερινὰς ἀπωλείας, τὰς ὁποίας δοκιμάζουν καὶ εἰς ἀνθρώπινον ὑλικὸν οἱ χωρικοὶ τῆς ὑπαίθρου. Ὅλοι οἱ χωραφόδρομοι, καὶ οἱ περισσότεροι ἀγροὶ ἔχουν ἀφθονώτατα κατασπαρεῖ μὲ νάρκας, καὶ ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου οἱ συμμορῖται ἀνενόχλητοι καὶ ἀσύδοτοι νὰ ἐγκατασπείρουν σατανικῶς νάρκας εἰς τὰς θυμωνιὰς ἀκόμη τῶν σιταριῶν καὶ οὕτω νὰ σκοτώνωνται οἱ δυστυχεῖς ἀγρόται ὅταν πηγαίνουν νὰ συγκομίσουν τοὺς καρπούς των. Ἀγνοῶ κατὰ ποίαν λογικὴν ἡ Κυβέρνησις εἰς ἀντίκρυσμα..........

§18ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν προσέχει.

§19Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι συνήθης κατάστασις, δὲν ἐκπλήσσομαι καὶ ἀπευθύνομαι μόνον πρὸς τὴν Βουλήν. Ἀγνοῶ κατὰ ποίαν λογικὴν ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν της καὶ τὸ ηὐξημένον κόστος καὶ τὴν ὑψωμένην τιμὴν τῆς χρυσῆς βάσεως καὶ τὴν ἐν γένει αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου καὶ ὅλους τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους ἀντιμετωπίζουν οἱ ἀγρόται, δὲν γνωρίζω κατὰ ποίαν λογικὴν ἡ Κυβέρνησις ἦλθεν ἀντὶ νὰ ἐπαινέσῃ, ἀντὶ νὰ δώσῃ καὶ βραβεῖα ἀκόμη εἰς τοὺς ἀγρότας διότι ἐν μέσῳ αὐτῆς τῆς καταστροφικῆς θεομηνίας τῆς ὑπαίθρου, κατορθώνουν νὰ συγκομίζουν καὶ μὲ θυσίας αἵματος, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις, μὲ πρωτάκουστον ἀστοργίαν καὶ ἀδιαφορίαν, καὶ τοὺς τιμωρεῖ μὲ μίαν κακομεταχείρισιν, ἡ ὁποία εἶναι πρωτοφανής. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἠπόρησε, διότι ἐφέραμεν τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ μᾶς ἤλεγξεν, ὅτι δημοκοποῦμεν. Ἔχω σωρείαν τηλεγραφημάτων ἀπὸ ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀπὸ τοὺς Συνεταιρισμοὺς τῆς Θράκης, ἀπὸ τὴν Ὁμοσπονδίαν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ἡ ὁποία ἑδρεύει ἐν τῇ πρωτευούσῃ, ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θράκης, ἀπὸ ἄλλας ἑνώσεις τοῦ Νομοῦ Ἕβρου καὶ Συνεταιρισμοὺς τῆς περιφερείας Ἀλεξανδρουπόλεως ἀπὸ τὴν Θεσσαλίαν, ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν, τὰ ὁποῖα καὶ καταθέτω εἰς τὴν Βουλήν, ἵνα λάβῃ γνῶσιν, διὰ τῶν ὁποίων σύσωμος ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἐκφράζει τὴν ὀργὴν καὶ τὴν ἀγανάκτησίν του διὰ τὰ μέτρα αὐτὰ τῆς δημεύσεως τοῦ προϊόντος του. Διότι ἀπὸ παντοῦ οἱ λογαριασμοί, τόσον τῆς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅσον καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ὅσον καὶ οἱ λεπτομερεῖς λογαριασμοὶ τοῦ ἀγρότου μὲ βάσιν, μάλιστα, 2.800 τοὺς σπόρους, μὲ τοὺς ὁποίους τοὺς ἐχρέωσεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, συμφωνοῦν ἐπὶ τοῦ ὅτι τὸ κόστος τὸ σημερινόν, ἄνευ οὐδενὸς περιθωρίου, τοῦ σίτου, ἔπρεπε νὰ εἶναι ἄνω τῶν 2.500 δραχμῶν. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις καθορίζουσα τὴν τιμὴν εἰς τὰς 1850 δραχμὰς προβαίνει εἰς πρᾶξιν ἄδικον, αὐθαίρετον καὶ δημευτικὴν τῆς περιουσίας τῶν γεωργῶν. Ὑπεστηρίχθη, κ. συνάδελφοι, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ τιμήματος, ὅτι οἱ ξένοι ἀναφέρουν, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ κόστους τοῦ σίτου ἐξ Ἀμερικῆς εἶναι σήμερον 1300 μόνον δραχμαὶ τὸ κιλόν. Καὶ δὲν εὑρέθη κανείς, ὁ ὁποῖος νὰ διαψεύσῃ καὶ πείσῃ τοὺς ξένους ὅτι ἡμεῖς ἀπὸ 20ετίας ὁλοκλήρου ἀσκοῦμεν μίαν προστατευτικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ σίτου, διότι ἄνευ τῆς προστατευτικῆς αὐτῆς πολιτικῆς εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ σιτοκαλλιέργεια εἰς τὴν Ἑλλάδα; Δὲν εὑρέθη κανεὶς νὰ πληροφορήσῃ τοὺς ξένους ὅτι γνωρίζομεν ὅλοι ὅτι ὁ σῖτος ἐξ Ἀμερικῆς εἶναι εὐθηνότερος, ὅτι δὲν εἶναι σήμερον εὐθηνότερος, ὅτι εἶναι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εὐθηνότερος; Ἀλλὰ παρὰ τὸ μειωμένον αὐτὸ κόστος τοῦ ἐξωτερικοῦ σίτου, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ὄχι βεβαίως διὰ λόγους ἐπιπολαίους, ἀφοῦ τοῦτο συμβαίνει ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις, ἐσεβάσθησαν τὴν ἔκτοτε καθιερωθεῖσαν πολιτικὴν τῆς προστασίας ἐπὶ τῆς σιτοκαλλιεργείας; Τὴν προστατευτικὴν αὐτὴν πολιτικὴν ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν δὲν ἔχει ἡ Κυβέρνησις παρὰ νὰ τὴν καλύψῃ μὲ ἐπιβάρυνσιν τῶν εὐπορωτέρων τάξεων, δηλαδὴ ἡ μείωσις ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ ἀπὸ τὸν τοιοῦτον περιορισμὸν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου δύναται νὰ καλυφθῇ διὰ τῆς μεγαλυτέρας τιμῆς τὴν ὁποίαν θὰ πληρώσουν αἱ εὐπορώτεραι τάξεις. Διότι εἶναι ἀκατανόητον νὰ ἔχωμεν τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὸν μόχθον καὶ τοὺς κόπους τῶν ἀγροτῶν νὰ ὠφελοῦνται οἱ κηφῆνες τῶν πόλεων καὶ αἱ εὔποροι τάξεις, αἱ ὁποῖαι ἄνευ οὐδενὸς κινδύνου, μὲ ἀσφάλειαν καὶ ἄνεσιν, παραμένουν εἰς τὰς πρωτευούσας καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἀξίωσιν νὰ τρώγουν καὶ τὸ ψωμὶ εἰς τὴν ἰδίαν τιμὴν μὲ τὸν πτωχὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου. Ἄνευ τῆς προστατευτικῆς πολιτικῆς, εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα σιτοκαλλιέργεια. Δὲν εἶναι δύσκολον αὐτὸ νὰ τὸ ἀντιληφθοῦν οἱ ξένοι, ἐκτὸς ἐὰν δὲν εὑρεθοῦν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι νὰ τοὺς δώσουν νὰ τὸ ἐννοήσουν. Διότι τί πρόκειται νὰ συμβῇ; Ἐὰν ἀκολουθήσωμεν αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν, ἐὰν ὁ σῖτος πρέπει νὰ πληρωθῇ καὶ ὀλιγώτερον τῶν 1850 δραχ., δηλαδὴ μὲ ἕνα ἄνοιγμα σημαντικὸν ἀπὸ τὸ κόστος τῶν ἀγροτῶν, ἡ σιτοκαλλιέργεια δὲν δύναται νὰ συνεχισθῇ, διότι δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τὴν ἀξίωσιν οἱ ἀγρόται νὰ ἐξακολουθήσουν τὴν καλλιέργειαν μὲ προφανῆ ζημίαν. Τὸ ζήτημα εἶναι τόσον ἁπλοῦν, ὥστε δὲν φρονῶ ὅτι οἱ σύμμαχοί μας Ἀμερικανοὶ δὲν θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ τὸ ἀντιληφθοῦν, ἐὰν καταλλήλως εἶχον διαφωτισθῆ. Τὸ τρίτον θέμα εἶναι, ὅτι διὰ τῶν ἀποφάσεών της, τῶν ἀμελετήτων, τῶν ἀψυχολογήτων ἀποφάσεών της, ἡ Κυβέρνησις καταργεῖ τὴν ἀρτοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Δηλαδή, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, ἀπηγόρευσεν εἰς τοὺς ἀγρότας νὰ τρώγουν ἀπὸ τὸ ψωμί, τὸ ὁποῖο παράγουν οἱ ἴδιοι, μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν εἶναι ἀνάγκη εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ ἀρτοδοτηθοῦν, δηλαδὴ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀρτοδοτηθοῦν ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι παράγουν σῖτον. Εἶναι τόσον παράλογον τὸ μέτρον, ὥστε νὰ περιττεύῃ πᾶσα συζήτησις πρὸς κατάρριψιν τῶν σαθρῶν ἐπιχειρημάτων ἅτινα τὸ ἐπέβαλον. Τὸ τέταρτον θέμα, κύριοι συνάδελφοι, διότι τὸ τρίτον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ τὸ ἀναπτύξουν, μὲ ἀδιάσειστον ἐπιχειρηματολογίαν, εἶναι ἡ ἀνήκουστος ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἔρχεται εἰς συμπλήρωσιν τῆς ἐξευτελιστικῆς τιμῆς τῶν 1.850 δραχμῶν, καθ’ ἣν αἱ σιτοπαραγωγοὶ περιφέρειαι καταδικάζονται νὰ μὴ μετακινοῦν τὸ προϊόν των ἀπὸ μιᾶς περιοχῆς εἰς τὴν ἄλλην. Δηλαδὴ δὲν ἀρκεῖ, ὅτι ὡρίσαμεν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν ἀσφαλείας, ἀλλὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ καὶ ἡ εὐκολία τῆς ζητήσεως καὶ τῆς προσφορᾶς, ἡ ὁποία εἶναι φυσικὸν νὰ καλλιτερεύσῃ τὴν τιμήν, καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ἀγρόται νὰ δίδουν εἰς τοὺς μεσίτας μεταπράτας, καὶ τοὺς ἐμπόρους τοῦ τόπου, εἰς οἱανδήποτε τιμήν, ἴσως καὶ κάτω τῶν 1.850 δραχ. τὸ προϊόν των, διὰ νὰ συγκεντρώνεται αὐτὸ εἰς χεῖρας τῶν ἐπιτηδείων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν μετά τινα καιρὸν νὰ λάβουν εἰδικὴν ἄδειαν ἀπὸ τὰ τοπικὰ διοικητικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα ὅπως γνωρίζετε, εὑρίσκονται εἰς ὑψηλὸν ἐπίπεδον ἀμεροληψίας, καὶ νὰ μετακινοῦν τότε τὸ ἐμπόρευμα, μὲ εὔκολον εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν, πλουτισμόν των.

§20Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Πληροφοροῦμαι, ὅτι ὁ ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ, χορηγεῖ εἰδικὰς ἀδείας εἰς τοὺς ἀγοράζοντας τὸν σῖτον εἰς τὰς ἐπαρχίας, πρὸς μεταφορὰν εἰς τὴν Πρωτεύουσαν.

§21Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Δὲν ἀμφιβάλλω, κι’ ἂν δὲν τὸ ἔκαμε, θὰ τὸ κάμῃ. Τὸ πέμπτον καὶ τελευταῖον θέμα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὅτι, ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν μειώνει ἢ ἀπαγορεύει τὴν σιτοκαλλιέργειαν εἰς τοὺς ἀγρότας, δημιουργεῖ σάλον καὶ ἀναστάτωσιν, προκαλεῖ τὴν ὀργὴν καὶ τὴν ἀπογοήτευσιν τῆς μεγαλυτέρας μάζης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπὸ τὸν ὁποῖον, ὅπως εἶπον καὶ ἀρχόμενος τοῦ λόγου, δὲν περιμένομεν μόνον ὑλικὰ ὀφέλη, ἀλλὰ περιμένομεν καὶ ἠθικὰ τοιαῦτα, διότι εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι μέγα μέρος τῶν παιδιῶν τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα προασπίζουν μὲ τὸ αἷμα των τὰς κορυφὰς τοῦ Γράμμου, προέρχονται ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον... Καὶ ἐὰν ἀκόμη, ὑπῆρχον λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἔχω τὴν βεβαιότητα, ὅτι δὲν ὑπάρχουν, ἡ Κυβέρνησις, ὤφειλε νὰ προβῇ εἰς θυσίας, διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ ἀμείψῃ κατὰ ἕνα πενιχρότατον τρόπον τοὺς γεωργούς, οἱ ὁποῖοι κρατοῦν φανατικὰ τὸ ἐθνικὸν φρόνημα, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐκάμφθησαν, οἱ ὁποῖοι παρ’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς διωγμούς, παρ’ ὅλας τὰς ἀνηκούστους συμφοράς, παρὰ τὰ παιδομαζώματα, παρὰ τὸν βιασμὸν τῶν κοριτσιῶν των καὶ παρὰ τὰς καταστροφὰς τῶν ἑστιῶν των, ἐστάθησαν καὶ στέκονται ἀκλόνητοι ἐκεῖ, ὅπου τοὺς ἔταξεν ἡ Πατρίς, ἢ μᾶλλον ἀπὸ ἐκεῖ ὅπου τοὺς παρακινεῖ νὰ φύγουν ἡ Πολιτεία διὰ τῶν τοιούτων μέτρων. (Χειροκροτήματα). Τὸν τελευταῖον καιρόν, κύριοι συνάδελφοι, γίνεται κάποια κατάχρησις τοῦ ξένου παράγοντος. Σὲ κάθε ζήτημα, εἰς τὸ ὁποῖον παταγωδῶς ἀποτυγχάνει ἡ Κυβέρνησις, ἐμφανίζεται μέ τὴν ἀσπίδα τοῦ ξένου παράγοντος. Ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ ζητήματος ἔχομεν ἐκφρασθῆ σαφῶς καὶ ἀπολύτως. Εἴμεθα εὐγνώμονες καὶ εὐχαριστοῦμεν τὸν ξένον παράγοντα δι’ ὅσα ἔκαμε διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον διὰ ζήτημα τόσον βασικόν, ὅπως εἶναι τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα, νὰ ἐπικρατῇ ἡ σκέψις τῶν ξένων παραγόντων, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν τὰς συνθήκας τοῦ τόπου καὶ νὰ παραμερίζεται τὸ δίκαιον τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, χωρὶς νὰ λαμβάνουν θέσιν οἱ Ἕλληνες ὑπεύθυνοι ἀπέναντι τῆς τοιαύτης ἀκαμψίας τῶν ξένων. Οὔτε τὸ προβαλλόμενον ζήτημα τοῦ πληθωρισμοῦ δι’ ἡμᾶς εὐσταθεῖ. Κύριοι συνάδελφοι, ταλανιζόμεθα διαρκῶς καὶ ὁμιλοῦμεν περὶ ἰσοσκελίσεως προϋπολογισμοῦ καὶ δὲν κατωρθώσαμεν νὰ μάθουν οἱ ξένοι, ὅτι ἡμεῖς οὐδέποτε εἴχομεν ἰσοσκελισμένον προϋπολογισμὸν καὶ κατὰ τὰς εὐτυχεστέρας ἀκόμη ἐποχὰς τῆς Ἑλλάδος. Κατὰ μείζονα λόγον, σήμερον, εἶναι ἀδύνατον μὲ τὰς κατοχικὰς καταστροφάς, τὰς ὁποίας ὑπέστημεν καὶ μὲ τὴν ἐξακολούθησιν τοῦ σκληροτάτου πολέμου νὰ ἔχωμεν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἄς προσέξωμεν καλύτερον τὸ ζήτημα τῆς κατανομῆς τῶν ποσῶν τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ μεταξὺ τῶν 16 Κρατῶν, ἐκ τοῦ ὁποίου φαίνεται ὅτι ἡ Ἑλλὰς λαμβάνει τὸ ἥμισυ ἐξ ἐκείνου τὸ ὁποῖον δικαιοῦται νὰ λάβῃ, καὶ ἂς φροντίσωμεν διὰ τὴν λύσιν ζητημάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις ἐπιβάλλεται νὰ δώσῃ μάχην καὶ ὄχι νὰ ἔχῃ τὴν ἀξίωσιν, διὰ τῆς καταστροφῆς τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, νὰ λυθοῦν τοιαῦτα ζητήματα, τὰ μεγάλα οἰκονομικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα μεταπολεμικῶς βαρύνουν ὅλας τὰς χώρας καὶ κατὰ μείζονα λόγον τὴν χειμαζομένην Ἑλλάδα. Ὁ σκοπὸς τῆς ἐπερωτήσεως, δι’ ἡμᾶς τοὐλάχιστον, δὲν εἶναι μόνον νὰ ἐλέγξωμεν καὶ νὰ κατηγορήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν δι’ ὅσα εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο παραδόξως, ἀψυχολογήτως, ἀντιοικονομικῶς, ἀντεθνικῶς ἀκόμη ἔπραξεν, ἀλλὰ εἰς τὸ νὰ τὴν φέρωμεν εἰς τὴν συναίσθησιν τῆς πραγματικότητος, εἰς τὸ νὰ τὴν διευκολύνωμεν νὰ ὁμολογήσῃ τὸ βαρὺ σφάλμα της καὶ ὅπως κατορθώσῃ διὰ παντὸς τρόπου εἴτε νὰ μεταβάλῃ τὰς ἀντιρρήσεις τῶν ξένων, εἴτε νὰ κατορθώσῃ δι’ οἰκονομιῶν ἢ ἄλλων οἰκονομικῶν συνδυασμῶν ἢ ἐπιβαρύνουσα τοὺς εὐπόρους, νὰ ἔλθῃ ἐπίκουρος καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν πολὺ δικαίως δυσφοροῦντα καὶ ἀσχάλλοντα κόσμον τῶν ἀγροτῶν, ὅστις ἀγωνιζόμενος εἰς τὰς ἐθνικὰς ἐπάλξεις ὑφίσταται τὴν φοβερὰν αὐτὴν ἀδικίαν. (Χειροκροτήματα).

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§23Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, διότι τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι τόσον μέγα, εἶναι τὸ μέγιστον ἀπὸ ὅλα τὰ ζητήματα, ὅσα ἀντιμετωπίζει ἡ Ἑλλὰς μεταπολεμικῶς. Ἐὰν θέλετε, εἶναι ὑπέρτερον καὶ ἀπὸ τὸ θέμα τῆς δημοσίας τάξεως.

§24ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι δά. Προέχει τὸ θέμα τῆς δημοσίας τάξεως.

§25Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, χάρις εἰς τὴν ἀκατανίκητον ἀντίστασιν τοῦ Ἔθνους ἡ ἀνταρσία θὰ καμφθῇ καὶ τὰ ἐρείπια, ἐρείπια ψυχικά, ἐρείπια ὑλικὰ κάποτε θὰ ἀνοικοδομηθοῦν, ἀλλὰ ἐὰν μείνῃ ἄλυτον τὸ πρόβλημα τῆς σιτοπαραγωγῆς τῆς χώρας, πολὺ φοβοῦμαι καὶ προβλέπω, ὅτι καὶ κοινωνικῶς καὶ οἰκονομικῶς καὶ ἐπισιτιστικῶς καὶ ἠθικῶς ὑπονομεύομεν τὸ ὅλον ἐθνικὸν οἰκοδόμημα. Ὁ ἀγών μας δὲν εἶναι ταξικός. Ἐὰν ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν ἀγροτῶν, τὴν τάξιν, ἡ ὁποία εἶναι τὸ αἰώνιον θῦμα ὅλων τῶν ἐκμεταλλεύσεων, τὸ αἰώνιον θῦμα ὅλων τῶν πολιτευμάτων καὶ ὅλων τῶν ἐποχῶν. Ἐὰν ἀπὸ τὴν τάξιν αὐτὴν καὶ πάλιν ζητοῦνται θυσίαι ὑπὲρ τοῦ συνόλου, δὲν τὰς ἀρνεῖται ἡ τάξις αὐτή. Ἀλλὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται, δυστυχῶς, διασείουν καὶ κλονίζουν καὶ ἀπειλοῦν νὰ καταρρεύσουν ὅλον τὸ οἰκοδόμημα τοῦ ἐθνικοῦ οἰκοδομήματος. Κύριοι, ἐὰν ὑπῆρχε κάποια πνοή, ὀλίγον κρατικὸν ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τοῦ κόσμου αὐτοῦ, αὐτὸς θὰ ἦτο ἱκανὸς νὰ κινήσῃ τὴν γῆν. Ἀντὶ, λοιπόν, προστασίας, κηρύσσεται ἐν διωγμῷ. Ἀκούσατε ἕνα ἀπὸ τὰ τηλεγραφήματα τῶν γεωργικῶν Ἑνώσεων.

§26Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Τὰ ἀκούομεν ἡμεῖς, ὄχι ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν ὑπάρχει Κυβέρνησις. Νὰ γίνῃ ἡ διαπίστωσις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπουσιάζει κατὰ τὴν ἐπερώτησιν καὶ τὸν ἔλεγχον.

§27Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ τὰ λέγω διὰ τὴν Βουλήν. Αὐτὴ ἂς κρίνῃ. Κύριοι, ἀκούσατε «Καθορισμὸς τιμῆς.... ....... (ἀναγινώσκει) .............».

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος ἀπευθύνει τὸ ἔγγραφον, κύριε συνάδελφε;

§29Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσσαλίας ἢ μᾶλλον ἡ Συνέλευσις ὅλων τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Θεσσαλίας: Λαρίσης, Βόλου, Τρικάλων, Καρδίτσης. Ὑπάρχει καὶ 2ον: «Μετ’ ἀπόφασιν.... ....... (ἀναγινώσκει) .............». Κύριοι, ἐὰν νομίζετε, ὅτι τὴν ὥραν αὐτὴν τῆς ἐντάσεως τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων θὰ πρέπει νὰ σχολιάζωνται εἴτε δικαίως, εἴτε ἀκόμη ἐκ πεπλανημένης ἀντιλήψεως, ὅτι μία μᾶζα ἀγροτῶν τελεῖ ἐν διωγμῷ ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀφήνω εἰς ὑμᾶς νὰ τὸ κρίνετε. Κύριοι, ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι τὸ ζήτημα ἐτέθη μὲ ἐσφαλμένην βάσιν καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἕως τώρα. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἐὰν ἡ συγκέντρωσις μὲ τὰς διανομάς, ὅπως ἐγένοντο ἀποτελεῖ ὑπόθεσιν κερδοσκοπίας διὰ τὸ Κράτος ἢ ἐπιζημίαν ὑπόθεσιν. Τὸ ζήτημα εἶναι, ἐὰν πρέπει ἢ ὄχι νὰ ἀσκῆται πολιτικὴ προστασίας τῆς παραγωγῆς, τῆς γῆς. Ἄλλο θέμα κοινωνικῆς πολιτικῆς, ἄλλο θέμα προστασίας τῆς παραγωγῆς. Ὅπως ἔγραψα καὶ ἄλλοτε: «Εἰς τὴν Ἑλλάδα.... ....... (ἀναγινώσκει) .............». Κύριοι, εἶναι ἀνάγκη, καίτοι εἶναι γνωστά, νὰ παράσχω εἰς τὴν Βουλὴν μερικὰ στοιχεῖα. Ἀπὸ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1928, ἐπὶ 2.400.000 ἀτόμων, τὸ 1.300.000 εἶναι γεωργοί. Ἡ ἀξία τοῦ σίτου καὶ τῶν σιτηρῶν προϊόντων, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὅλην ἀξίαν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, καλύπτει τὰ 40%. Ὁ ἐγχώριος σῖτος, ἐν σχέσει πρὸς τὰς καταναλωτικὰς ἀνάγκας τῆς χώρας καλύπτει τὰ 64%. Αὐτὰ ἦσαν τὰ ἐνεργητικὰ τῆς σιτοπαραγωγῆς. Τώρα πάρετε τὰ παθητικά ........ (ἀναγινώσκει) ....... Κύριοι, ἀπέναντι τῶν ξένων, ἔχει ἡ Κυβέρνησις δύο καταπέλτας ὑπὲρ τῆς ἐθνικῆς ἀπόψεως. Ὁ εἷς εἶναι ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν τοῦ 1936.... ........ (ἀναγινώσκει) .............. 2) Ἔκθεσις τῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς τῆς Γενεύης 1943–44 διὰ τὴν ἐμπόλεμον κατάστασιν....... ....... (ἀναγινώσκει) ............. Αὐτὰ διαπιστώνουν οἱ ξένοι διὰ τὸν Ἕλληνα γεωργόν. Μεταπολεμικῆς συνεπείας. Προπολεμικῶς ἡ τιμὴ ἑνὸς ἵππου ἦτο 500–550 ὀκάδες σίτου, τὸ 1946 εἶναι 1.550 ὀκάδες σίτου. Ἕνα ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀκόμη δὲν ἐμελετήθη καὶ θὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν εἰς μίαν εἰδικὴν ἐπερώτησιν, εἶναι τοῦτο: Ποῖος ἀνεβίβασε τὸν τιμάριθμον; Ὁ ἀγρότης ἔχων 20–30 στρέμματα γῆς καὶ παράγων 3.000 ὀκάδας σιτάρι δὲν παίρνει μὲ αὐτὲς τὰ ἀγαθὰ τὰ ὁποῖα ἔπαιρνε προπολεμικῶς, ἀγαθὰ στενοχωρίας, ἀγαθὰ δυστυχίας. Διὰ νὰ πάρῃ τὰ ἀγαθὰ αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα ἤθελε ἄλλοτε 3.000 ὀκάδες σίτου, θὰ πρέπει σήμερα νὰ δώσῃ 10–12.000 ὀκ. σιτάρι. Τίς πταίει; Αὐτοὶ ἀνέβασαν τὸν τιμάριθμον ἢ ἄλλα προϊόντα; Οἱ βιομήχανοι ἀκρίβηναν τὸν βίον κατὰ 40–150 τοῖς ἑκατὸν μεταπολεμικῶς. Μεταπολεμικῶς ἔλαβε τὸ Κράτος πιστώσεις, δὲν εἶδον ὅμως ἔλεγχον τιμῶν. Ἀντὶ νὰ ὑποβιβάσῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ εἰς τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὰς ἀφῆκεν ἐπάνω. Οἱ εἰσαγωγεῖς ἐπῆγαν νὰ φθάσουν τὰς τιμὰς τῆς ἐγχωρίου βιομηχανικῆς παραγωγῆς καὶ οὕτω ὁ χωρικὸς ........ (δὲν ἀκούεται) ........ δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τίποτε, διότι ἔξω εἶναι φθηνότερα: «Προπολεμικὴ περίοδος, Ρουμανία ........ (ἀναγινώσκει) ........ ὑποσιτισμός, δίαιτα πείνης. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὰ μέτρα. Ἐξήγησα ὅτι ἡ βάσις δὲν εἶναι πῶς θὰ κάμωμεν κοινωνικὴν πολιτικήν, ἡ βάσις εἶναι ἐὰν πρέπει νὰ κάμωμεν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου σιτοπαραγωγῆς. Ἐὰν πρέπει, εἶσθε ὑποχρεωμένοι νὰ δώσετε τὰ μέσα τῆς ζωῆς...... (δὲν ἀκούεται)... διότι τὸ ἄνοιγμα τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι 35 δισεκατομμύρια.

§30Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ποῖος σᾶς τὸ εἶπεν;

§31Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν τὸ δέχεσθε;

§32Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι.

§33Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. «...ἡ ἔκθεσις τοῦ Ἀντιπροέδρου...... (ἀναγινώσκει) .........».

§34Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μὲ ἐρωτᾶτε τὶ λέγω ἐγώ. Ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι εἶναι πολὺ περισσότερα.

§35Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀπὸ τὴν ὅλην ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς σας ἐπὶ τοῦ ἄρτου εἶναι ἔλλειμμα 600.000.000.

§36Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὑπάρχει ἔλλειμμα 250 δισεκατομμυρίων.

§37Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὁ κ. Κλέϋ μᾶς εἶπεν 630 δισεκατομμύρια.

§38Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. «Ἡ συγκέντρωσις τοῦ 1946... ...... (ἀναγινώσκει) ............». Ἐὰν πάρω ὡς βάσιν ὄχι τὴν ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς τῆς κοινωνικῆς, ἀλλὰ τὴν προστασίαν τοῦ σίτου καὶ δεχθῶ τὴν τιμὴν τσίφ Πειραιᾶ τοῦ ἀμερικανικοῦ σίτου 1240 δραχμάς, τὸ 1946 τὸ Κράτος διέθεσεν διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐγχωρίου σίτου 100 δρχ. τὴν ὀκᾶν.

§39Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῦ ἀποδίδετε τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὸ 1947 ἡ συγκέντρωσις ἐπραγματοποιήθη εἰς τόσον περιωρισμένον βαθμόν;

§40Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω. Ἔχω εἰδικὸν κεφάλαιον δι’ αὐτό. «Τὸ 1946... (ἀναγινώσκει) ......». Αὐτὴ εἶναι ἡ δαπάνη καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ προστασία.

§41Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν νομίζω ὅτι ἔχετε δίκαιον. Δὲν ἔχω πρόχειρον τὸν ἀριθμὸν, εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὴν περυσινήν. Νομίζω, ὅτι εἶναι 120 δισεκατομμύρια, τὸ ἐκ τῆς συγκεντρώσεως ἔλλειμμα.

§42Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ σᾶς δίδω ἐπισήμους ἀριθμούς: «Κατὰ τῷ 1946 διετέθησαν............... ...... (ἀναγινώσκει) ............». Ἡ πραγματικὴ διάθεσις κεφαλαίων ὑπὲρ τοῦ σίτου εἶναι 90 δισεκατομμύρια καὶ τὸ πλέον τῆς τιμῆς τοῦ Ἀμερικανικοῦ σίτου εἶναι διὰ δύο ἔτη 13 δισεκατομμύρια.

§43Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, τί συζητεῖτε, συζητεῖτε ποῖον ἦτο τὸ ποσὸν ποὺ διετέθη διὰ τὴν συγκέντρωσιν, ἢ ποία ἦτο ἡ ζημία ἡ προκληθεῖσα ἐκ τῆς συγκεντρώσεως; Τὸ ἔλλειμμα τὸ προερχόμενον ἐκ τοῦ σίτου τῆς συγκεντρώσεως εἶναι 120 δισεκατομμύρια.

§44Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει κἄποιο ζήτημα ποὺ πρέπει νὰ διευκρινισθῇ. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ἔλλειμμα νὰ εἶναι μεγαλύτερον τοῦ ποσοῦ ποὺ διετέθη διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ σίτου. Πρέπει νὰ ἐξακριβώσωμεν ποῖοι ἐκ τῶν δύο ἀριθμῶν εἶναι οἱ ἀληθεῖς.

§45Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶπον ὅτι δὲν ἔχω προχείρους τοὺς ἀριθμοὺς καὶ νομίζω, ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, ὅτι εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1947 ὑπάρχει ἀναγεγραμμένον τὸ ἔλλειμμα ἐκ τῆς συγκεντρώσεως. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶναι ἐκτὸς προϋπολογισμοῦ, εἶναι εἰς τὸν λογαριασμὸν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἐπιφυλάσσομαι ἐν πάσῃ περιπτώσει, κατὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν νὰ σᾶς δώσω τοὺς ἀκριβεῖς ἀριθμούς.

§46Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, κάμνει σύγχυσιν τῆς προστασίας τοῦ σίτου μὲ τὴν ἄσκησιν τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς... (δὲν ἠκούσθη)... αὐτὸ εἶναι ζημία ἀπὸ τὴν κοινωνικήν του πολιτικήν.

§47Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι ἡ ἄποψίς μου, ὅτι θέλει τὸ Κράτος νὰ κάμῃ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν τὴν κοινωνικήν του πολιτικήν.

§48Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχετε δίκαιον ἀμφότεροι, ὑποστηρίζοντες τοῦτο, διότι πέρυσι δὲν ὑπῆρξαν παράπονα, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 1900, δὲν ἦτο ἱκανοποιητική. Ἐφέτος ἐδημιουργήθη τὸ παράπονον.

§49Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Πέρυσι ἦτο ἀρκετὰ καλὴ ἡ τιμὴ τῶν 1900. Ἐφέτος ὅμως...

§50Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Αὐτὴν τὴν διαπίστωσιν τὴν ἔκαμα καὶ ἐγώ, καὶ αὐτὸ ποὺ λέτε ἀποτελεῖ ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Χατζηγιάννην, ὁ ὁποῖος ὑποστηρίζει, ὅτι καὶ πέρυσι ἡ τιμὴ ἦτο εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐὰν θὰ γίνῃ καὶ εἰς ποῖον ποσὸν θὰ ἀνέλθῃ ἡ συγκέντρωσις, τὸ θέμα μας εἶναι ἐὰν ἡ τιμὴ εἶναι ἢ ὄχι ἱκανοποιητική. Ἐφέτος βεβαίως, ἠκούσατε τὰ παράπονα, τὰ ὁποῖα ἤκουσα καὶ ἐγώ, ἀλλὰ πέρυσι δὲν ἠκούσθη κανὲν παράπονον.

§51Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ σᾶς λέγω τί ζημίαν ὑπέστητε ἀπὸ τὴν προστασίαν τοῦ σίτου καὶ σᾶς λέγω ὅτι ἐζημιώσατε 13 δισεκατομμύρια. Ὅταν ὡρίσθη ἡ τιμὴ τοῦ σιταριοῦ 1600 ὀνομαστικὰς δραχμὰς τὸ 1946 καὶ 1850 τὸ 1948, ὁ τιμάριθμος—καὶ σᾶς δίδω ἐπίσημα στοιχεῖα τοῦ ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης: —«ὁ τιμάριθμος...................... ........... (ἀναγινώσκει).............».

§52Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Διατὶ εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ἀφήγησιν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε δὲν λέτε ὅτι οἱ γεωργοὶ δὲν ἔχω προχείρους τοὺς ἀριθμούς, εἶναι ἀναγεγραμμένοι καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ—ἐπλουτίσθησαν εἰς ἐργαλεῖα ἀπὸ τὴν Οὔνρρα καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας.

§53ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς ποίαν περιφέρειαν ἔγινεν αὐτὸς ὁ πλουτισμός, κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν;

§54Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἀγαπητέ μου κ. συνάδελφε, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ἴδητε τὸν ἀπολογισμόν, τῆς διαθέσεως αὐτῆς ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, τῆς ΕΦ–ΕΞ καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅλων αὐτῶν τῶν μηχανημάτων, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι τὸ ἀντίτιμον αὐτῶν ἀνέρχεται εἰς δεκάδας ἑκατομμυρίων δολλαρίων, τὰ ὁποῖα διετέθησαν εἰς ἀνυπάρκτους τιμάς, δηλαδὴ σχεδὸν δωρεάν.

§55Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην δὲν διετέθη οὔτε ἕνα.

§56Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Λέγω γενικῶς, ὅτι εἰς τὰς σιτοπαραγωγικὰς καὶ γεωργικὰς περιφερείας ἐδόθησαν κατὰ μεγάλας ποσότητας καί εἰς μικρὰς τιμάς.

§57Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Εἶναι ἀληθὲς αὐτό, ἀλλὰ σᾶς λέγω, ὅτι....... (λόγῳ κωδωνοκρουσιῶν ἡ συνέχεια τῆς φράσεως δὲν ἠκούσθη).

§58Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ὁρίζει τιμὴν συγκεντρώσεως 1850 δραχμὰς εἶναι ἄδικος, διότι ἀφαιρεῖ ἀπὸ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς γιγαντιαῖον ποσόν. Ἑπομένως εἶναι ἀντικοινωνικὴ καὶ ἀντιαγροτικὴ ἀπόφασις. Ἀλλὰ ἔχει ἡ ἀπόφασις καὶ ἕνα ἄλλο ἀκόμη: Τὸ δελτίον. Τὸ περιορίζει ἀπὸ τὰς Θήβας καὶ κάτω, ἀπὸ τὰς Θήβας καὶ ἐπάνω, οἱ μὴ σιτοπαραγωγοὶ θὰ πέρνουν τὸ σιτάρι, ὄχι ἀπὸ τὸ ἴδιον τὸ Κράτος, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς σιτοπαραγωγούς, μὲ τιμὴ 1850 δραχμῶν. Ἐὰν δὲ ἴδῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ πάῃ παραπάνω ἀπὸ 2000, θὰ κάμῃ ἄμεσον ἐπέμβασιν—κατὰ τὸ σύστημα τῆς ἐπεμβάσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος πρὸς συγκράτησιν τῆς τιμῆς τῆς λίρας— καὶ θὰ κατεβάσῃ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου εἰς τὰ 1850. Κύριοι, ἀκούσατε ἀκόμη μερικοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐνδιαφέροντες: «Βάσει τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1940, ἡ Στερεὰ καὶ Εὔβοια ......... (ἀναγινώσκει) ..........». Ἔχομεν ἑπομένως πληθυσμὸν ἀρτοδοτούμενον 4.670.000 καὶ πληθυσμὸν μὴ ἀρτοδοτούμενον 2.704.000.

§59Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδ.). Δὲν ἀφαιρεῖται ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς ἀπόρους, τοὺς ἀνταρτοπλήκτους καὶ τοὺς ἀκρίτας.

§60Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔχομεν βεβαίως ἕνα πληθυσμὸν ἀπόρων, ἀνταρτοπλήκτων καὶ μαχομένων καὶ δέχομαι ὅτι ἀντὶ τῶν 2.70400 θὰ ἔχωμεν εἰς τὴν ζώνην τὴν μὴ ἀρτοδοτουμένην 1.800.000. Κύριοι, μὲ δελτίον 80 δραμίων ἄρτου θὰ ἐχρειάζοντο, διὰ 5.300.000 δελτία, 1.080.000 ὀκάδες σίτου τὴν ἡμέραν. Καὶ ἑπομένως 389.000.000 ὀκάδες σίτου δι’ ὅλον τὸ ἔτος. Τὸ σχέδιον Μάρσαλ μᾶς δίδει 510.000 τόννους τὸ ἔτος, δηλαδὴ 398.000.000 ὀκάδες. Μένει ἕνα πλεόνασμα, εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως περίπου 10.000.000 ὀκάδες. Τώρα ἐλᾶτε εἰς τὰς συνεπείας. Πέρυσι, κύριοι, ποὺ εἴχαμε γενικὸν δελτίον εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, εἴχαμε τιμὴ συγκεντρώσεως 1900 δραχμές, δίδω τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Κανελλόπουλον, ποὺ μὲ ἠρώτησε: διατὶ εἰσέπραξε μόνον 11.000.000, ἡ Κυβέρνησις. Σᾶς δίδω τὰς τιμὰς τοῦ Χρηματιστηρίου σίτου Πειραιῶς. Ὅταν εἴχαμε γενικὸν δελτίον ἄρτου εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ τιμὴν συγκεντρώσεως 1900 δραχμάς, τὸ σιτάρι εἶχεν εἰς τὸ Χρηματιστήριον τοῦ Πειραιῶς εἰς τὰς 20 Νοεμβρίου 3.100 ἕως 3.300: «....... ................... (ἀναγινώσκει) ................». Ἀπὸ τὰ μέσα ὅμως Μαΐου ἀρχίζει ἡ κάθοδος. Ἀρχίζουν νὰ μὴ ἀγοράζουν σῖτον διὰ νὰ κρατήσουν τεχνικῶς τὰς τιμὰς καὶ ἔχομεν: «1ῃ Μαΐου 3.650, 15 Μαΐου 3.200.... ................... (ἀναγινώσκει) ...............». Καὶ ἀρχίζει ἡ κάθοδος. Λοιπόν, ἰδού διατί, ἀγαπητὲ μου κύριε Πρόεδρε, ἐμάζευσε μόνον 11 ἑκατομ. τὸ Κράτος, διότι ἐὰν .... (δὲν ἠκούσθη) .... Τὸ δελτίον, ὅλοι οἱ πληθυσμοὶ οἱ ἀρτοδοτούμενοι, διὰ νὰ συγκεντρώσουν τὸ ἐπὶ πλέον ἔσοδον εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, τιμὴν μεγαλυτέραν τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως. Τώρα θὰ ἴδητε τὰ συμπεράσματα. Καὶ λέγετε, κυρία Κυβέρνησις, μὲ τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν διεκηρύξατε, μὲ τὰ «οἴκοθεν νοεῖται», ὅτι θὰ λάβετε τὰ μέτρα σας. Θὰ ἔχετε ἓν διαμέρισμα ἀπὸ τὴν Θήβαν καὶ ἐπάνω χωρὶς ἀρτοδότησιν καὶ λέγετε εἰς τὸν ὑπάλληλον, ἐργάτην, τὸν ἄνεργον τῆς Θεσσαλίας, τῆς Μακεδονίας, μὴ ξαφνιάζεσαι, θὰ πᾷς εἰς τὸν φοῦρνον, θὰ τὸ πάρῃς μὲ 1850, καὶ ἐὰν δὲν φουρνίσῃ ὁ φοῦρνος, ποῖος Μάρσαλ θὰ τοῦ δώσῃ τὸ σιτάρι; «Ἐμεῖς». Ἀλλὰ σεῖς, ἐκεῖνο ποὺ θὰ πάρετε, σᾶς ὑποδεικνύω μὲ ἀριθμούς, ὅτι ὅλο θὰ τὸ καταναλώσετε διὰ τὸν πληθυσμὸν τὸν ἀρτοδοτούμενον. Πῶς ἐζοῦσεν ὁ πληθυσμὸς ὁ ἄλλος; ἐζοῦσεν ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ ἔπερνε τὸ συμπλήρωμα καὶ τὸ συμπλήρωμα ἔφθασε μέχρι τὰς 4.000 δρχ. Τώρα ἀκούσατε τί θὰ γίνῃ. Ὁ Πρόεδρος τῶν Ἐφετῶν τῆς Λαρίσης διὰ νὰ ἀγοράσῃ διὰ τὴν πενταμελῆ οἰκογένειάν του τὸ σιτάρι τῆς χρονιᾶς του, πρέπει νὰ διαθέσῃ 6.000.000 δρχ. ἀμέσως. Τὰς ἔχει; Ποῦ νὰ τὰς εὕρῃ; Πρέπει νὰ προεξοφλήσῃ 6 μισθούς. Λοιπὸν κατὰ ποίαν ἐκδοχήν, κύριε Πρόεδρε, ὁ μὲν μεγαλέμπορος τῶν Ἀθηνῶν, ὁ βιομήχανος τῶν Ἀθηνῶν, καὶ τὸν Μάϊον καὶ τὸν Ἀπρίλιον θὰ εὕρῃ ἀπὸ τὸ ψωμὶ τοῦ Μάρσαλ, τὴν μερίδα του μὲ τιμὴν 1850 δρχ., ἀλλὰ εἰς τὸν ἀγρότην τῆς Θεσσαλίας καὶ τῆς Μακεδονίας, εἰς τὸν ὑπάλληλον, ἐκεῖ πάνω εἰς τὴν Λάρισαν, τοῦ λέγετε, θὰ πάρῃς τὸ σιτάρι τῆς χρανιᾶς σου; Δὲν μπορεῖ λοιπὸν νὰ τὸ πάρῃ. Σήμερον λοιπόν, ποὺ ὑπάρχει προσφορά, ἀπαγορεύσατε τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὴν Κωπαΐδα καὶ εἰς τὰς Θήβας, ποὺ ἠμποροῦν νὰ προσφέρουν πρὸς τὰς ζώνας τὰς ἀρτοδοτουμένας μὲ τιμὰς 2.400 καὶ 3.000. Ἐρωτήσατε τοὺς συναδέλφους σας ποὺ ἦλθον τώρα ἀπὸ τὴν Φλώριναν. Ἔχει σήμερον 4.000 δρχ. τὴν ὀκᾶ, διότι δὲν μποροῦν νὰ τὸ ἐξαγάγουν ἄνευ ἀδείας.

§61Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Δὲν ἐπεθύμουν νὰ σᾶς κάμω διακοπήν, ἀλλὰ εἶχον ὑποχρέωσιν, διὰ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ καὶ κάμνω τὴν ἑξῆς δήλωσιν. Ἐστηρίξατε τὸν συλλογισμόν σας ἐπὶ ἑνὸς ἐσφαλμένου δεδομένου, δηλ. εἴπατε ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν διαθέτει σῖτον νὰ κάμῃ τὰς διανομάς. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τοὺς 70.000 τόννους τῆς συγκεντρώσεως.

§62Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ποῦ τοὺς ἔχει;

§63Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Ἄλλο τὸ ζήτημα ἐὰν δὲν ἐπιτύχῃ ἡ συγκέντρωσις. Ὁ σῖτος τῆς συγκεντρώσεως θὰ παραμείνῃ εἰς τὰ κέντρα, διὰ νὰ ρυθμίζῃ τὰς τιμάς. Ἀλλὰ ἐπὶ τέλους, κύριε συνάδελφε, θέλω νὰ ξεύρω συγκεκριμένως τὶ ὑποστηρίζετε. Ὑποστηρίζετε τὰς ὑψηλὰς τιμὰς ἢ τὴν ἀρτοδότησιν, ἡ ὁποία θὰ πιέζῃ τὰς τιμὰς πρὸς τὰ κάτω, διότι μεταξὺ τῶν δύο ζητημάτων ὑπάρχει μία ἀντίφασις.

§64Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν κρίνω ποῖα εἶναι τὰ ἔργα σας τὰ σοφά.

§65Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Ἐγὼ δὲν κάμνω καθόλου τὸν σοφόν, κύριε συνάδελφε, σεῖς ἔχετε μονοπωλήσει τὴν σοφίαν ἐν προκειμένῳ. Ἐγὼ ἐτάχθην ἐν προκειμένῳ νὰ ἄρω τὸν σταυρὸν τοῦ μαρτυρίου, ἄνευ διαμαρτυριῶν, ἀλλὰ δὲν μπορῶ νὰ ἀκούω ὅμως ἀντιφατικὰ ἐπιχειρήματα.

§66Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ ὅτι νομίζετε ὅτι τὰ ἔργα σας εἶναι σοφά, φαίνεται ἀπὸ τὸ ὅτι ἀποκλείετε τὰς ἀντιρρήσεις μου. Τί γίνεται τώρα μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἰσηγεῖσθε; Σήμερον ποὺ προσφέρεται τὸ σιτάρι ἀπὸ τοὺς χωρικούς, θὰ ὑπάρξουν ἀγορασταὶ οἱ ὀλίγοι κερδοσκόποι, οἱ ὁποῖοι θὰ τὸ πάρουν 1600–1800–1900 δρχ.

§67ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καί ὅταν θὰ δοθοῦν ἄδειαι μεταφορᾶς;

§68Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδ.). Δὲν ἐδόθησαν ἄδειαι, οὔτε πρόκειται νὰ δοθοῦν.

§69Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον μῆνα, ποὺ θὰ πηγαίνῃ ὁ ἐργάτης ἢ ὁ ὑπάλληλος νὰ ἀγοράσῃ ὄχι ἀπὸ τὸν φοῦρνον, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, τῆς ἑβδομάδος ἢ τοῦ μηνὸς τὸ σιτάρι, δὲν θὰ τὸ εὕρῃ ἐκεῖ. Θὰ ἔχῃ φύγει ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς καὶ θὰ εἶναι εἰς τὰ χέρια τῶν κερδοσκόπων καὶ θὰ τὸ προσφέρουν πρὸς 4.000 τὸν Ὀκτώβριον, πρὸς 5 τὸν Νοέμβριον κ.ο.κ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική σας καὶ θὰ ἔλθετε σεῖς νὰ κρατήσετε τὰς τιμὰς μὲ τοὺς 70.000 τόννους τοῦ ἀνυπάρκτου σίτου τῆς συγκεντρώσεως, διότι δὲν ἔχετε οὔτε ἕνα συνεργεῖον συγκεντρώσεως, διότι δὲν ἔχετε σκοπὸν νὰ κάμετε συγκέντρωσιν, διότι κανεὶς δὲν θὰ προσφέρῃ εἰς τόσον ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Λοιπὸν τί ἔπρεπε νὰ κάμετε, κύριοι. Ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ξεχωρίσῃ τὸ θέμα τῆς προστασίας τοῦ σίτου, ἀπὸ τὸ θέμα τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς. Ὠφείλατε τὰ 400 ἑκατομμύρια ὀκάδας νὰ τὰ διατιμήσετε μὲ 1200 δρχ. Αὐτὸ θὰ σᾶς ἔδιδε 478 δισ. Ἐὰν ἐκάμνατε τὴν συγκέντρωσιν τῶν 120 χιλ. τόννων τοῦ ἐγχωρίου σίτου, θὰ τὰ ἐδίδατε ὄχι μὲ 1850, οὔτε μὲ 2.000, ἀλλὰ μὲ 3.000. Καὶ θὰ ἔλεγον: «... .............. (ἀναγινώσκει).............». Ἀπὸ ἐκεῖ θὰ ἀρχίσῃ, ὅπως θὰ ἀρχίζατε, ἐὰν ὁ Μάρσαλ, σᾶς τὸ ἔστελνε τὸ σιτάρι τσὶφ Πειραιᾶ, ὄχι μὲ 1.200 ἀλλὰ μὲ 1.600. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπητε, ἀρχίζω μὲ βάσιν τὴν τιμὴν τῶν 1600 δρχ. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα θὰ προσθέσετε ἀλεστικὰ κλπ. Καὶ θὰ εἴχατε, ἓν δελτίον τῶν πτωχῶν τάξεων καὶ ἕνα τῶν εὐπορωτέρων τάξεων. Ὅταν λοιπόν, ἔχετε αὐτὰ τὰ 519 ἑκατομ. ὀκάδας σίτου, θὰ ἠμπορῆτε νὰ εἶσθε ἥσυχος, ὅτι θὰ ἀσκήσετε τὴν πολιτικὴν τοῦ δελτίου εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, καί οἱ ἔχοντες τὸν ἄρτον τοῦ δελτίου θὰ ἠμποροῦν νὰ πάρουν καὶ τὸ συμπλήρωμα ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ἀλλὰ συμπλήρωμα, ὄχι ὁλόκληρον τὸν ἄρτον τῆς οἰκογενείας των. Αὐτὴ εἶναι πολιτικὴ προστασία τοῦ σίτου. Τί κάμνετε τώρα; Ἕν εἰσόδημα 120 ἑκατομ. ὀκάδων, τὸ ὁποῖον στοιχίζει 3.000, τὸ κόπτετε κατὰ 1.000 δρχ. τὴν ὀκᾶν, κόπτετε δηλαδὴ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ 120 δισ. δρχ. τὸ παίρνετε ἀπὸ τοὺς χωρικούς, ἀπὸ τοὺς παραγωγούς. Αὐτό, κύριοι, θὰ τὸ πληρώσετε. Καὶ εὔχομαι νὰ τὸ πληρώσῃ μόνον ἡ Κυβέρνησις, αὐτὴ καὶ μόνον ἡ Βουλὴ αὐτή. Τὸ ἀπεύχομαι νὰ τὸ πληρώσῃ τὸ καθεστώς, ἡ χώρα, αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος. Καὶ θὰ μοῦ εἴπητε. Ἀφοῦ στοιχίζει 3.000, ποῦ θὰ εὕρω τὸ χρῆμα, διὰ νὰ τὸ πληρώσω εἰς τὴν τιμὴν αὐτήν; Δὲν ἔχομεν ἀνάγκην, κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς, ἁπλᾶ μέλη τῆς Βουλῆς νὰ δώσωμεν λύσεις. Τὰς λύσεις τὰς δίδει ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον διότι ἔχει ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι τῆς δίδουν τὰς πληροφορίας, ἀλλὰ ἔχει καὶ τὴν δύναμιν νὰ ἐφαρμόσῃ τὰς ἀποφάσεις της. Ἐδῶ ἀφήσαμεν τὴν κακομοίρα τὴν διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ εὕρῃ τὰς λύσεις, πῶς θὰ ἔχωμεν οἰκονομίαν ἀπὸ τὰ ψηστικά, ἀπὸ τὰ ἀλεστικά. Ἑπομένως, ἐὰν κάμετε συγκέντρωσιν 150.000 τόννων, ποὺ εἶναι τὸ πλεόνασμα τοῦ χωρικοῦ μὲ 3.000 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, θὰ ἔχετε 360.000.000.000 δραχμῶν.

§70Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδ.). Εἶναι καί τὰ ἔξοδα συγκεντρώσεως.

§71Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἄλλα εἶναι αὐτά. Τὰ ἄλλα εἶναι τῆς πολιτικῆς σας. Διότι εἴχατε τὴν ΕΦ–ΕΞ καὶ βγήκατε μὲ ζημίαν, διότι τὰ ἔξοδα τῆς διαχειρίσεώς της ἦσαν μεγαλύτερα ἀπὸ τὰ ἔσοδα. Λοιπόν, κύριοι, ἀπὸ τὰ 360 δισ., ἐγὼ πιστεύω ὅτι τὰ 200 δισ., τὰ 180 δισ., τὰ 150 δισ., θὰ ἦσαν συμψηφισμὸς τῶν χρεῶν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἑπομένως θὰ σᾶς περίσσευαν 180 δισ. Οἱ χωρικοὶ ὅταν ξεύρουν ὅτι ἐξαλάφρωσαν ἀπὸ τὰ χρέη των τὰ ἀγροτικά, ὅταν θὰ πᾶνε εἰς τὴν Τράπεζαν θὰ εὕρουν τὴν πόρτα ἀνοικτή. Θὰ ἐλέγατε: Κύριοι δὲν δυνάμεθα νὰ σᾶς τὰ δώσωμεν ὅλα μαζί, καὶ θὰ σᾶς τὰ δώσωμεν τμηματικῶς, θὰ σᾶς τὰ δώσωμεν εἰς τρεῖς δόσεις ἀπὸ 75 δισ. Νὰ ἐδίδατε ὡς πρώτην δόσιν τὰ 180 δισ. καὶ τὰ ἄλλα νὰ τὰ ἀφήνατε. Πωλοῦντες τὸ σιτάρι εἰς τὴν κατανάλωσιν θὰ ἐπληρώνατε τοὺς χωρικοὺς καὶ θὰ ἐλύετο, ὄχι μόνον τὸ πρόβλημα τῆς προστασίας τοῦ σίτου, ἀλλὰ καί τὸ πρόβλημα τῆς ἐξ ἴσου διανομῆς τοῦ ἄρτου εἰς ὅλον τὸν πληθυσμόν. Θὰ ἐπισημάνω τώρα καὶ τὰς συνεπείας τῆς πολιτικῆς σας. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν θὰ εἰσπράξῃ τὰ χρέη, καὶ θὰ ἀναγκασθῆτε τὸν χειμῶνα νὰ κόψετε 300 ἕως 400 δισ. πληθωρικά, διὰ νὰ δώσητε εἰς τὴν Τράπεζαν ἵνα τὰ δανείσῃ εἰς τοὺς χωρικούς, διὰ νὰ δυνηθοῦν πάλιν νὰ καλλιεργήσουν. Αἱ χιλιάδες τῶν ἀγροτῶν αὐτὰ τὰ 120 δισεκατομμύρια θὰ τὰ διωχέτευον εἰς τὴν ἀγοράν, θὰ ἐκινοῦντο τὰ ἐπαγγέλματα, θὰ ἠγοράζοντο τὰ εἴδη τῆς γεωργικῆς βιομηχανίας, ἡ γῆ θὰ ἐκαλλιεργῆτο ἐντατικώτερον καὶ περισσότερον, καὶ οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοὶ θὰ εἶχον τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἔχουν τὸ Κράτος παραστάτην. Τώρα μὲ τὴν πολιτικὴν αὐτήν, ἡ Τράπεζα δὲν θὰ εἰσπράξῃ τὰ χρέη, οἱ χωρικοὶ δὲν θὰ καλλιεργήσουν, δὲν θὰ ἀγοράσουν τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα, καὶ δὲν θὰ σπείρουν, καὶ θὰ ἔχετε κρίσιν οἰκονομικὴν καὶ κρίσιν κοινωνικήν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Ποῦ θὰ βρῆτε τὸ συνάλλαγμα διὰ νὰ πληρώσητε τοὺς 5.000 τόννους ποὺ θὰ σᾶς στέλνῃ ὁ κ. Μάρσαλ, ποῦ θὰ βρῆτε τὸ συνάλλαγμα νὰ πληρώσητε τοὺς 400.000 τόννους, τοὺς ὁποίους θὰ παραγάγῃ ὁ χωρικός; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στοιχίζῃ 3.000 δραχ. καὶ νὰ πληρώνεται 1850. Θὰ σπείρῃ ὀλίγα διὰ τὰς ἀνάγκας του ὁ χωρικός. Σεῖς εἶσθε ὑποχρεωμένοι, ὡς Κράτος νὰ βρῆτε τὸ ἔλλειμμα τῶν 500.000 τόννων. Ἑπομένως, τὸ συμπέρασμα τῆς ὁμιλίας μου εἶναι, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν ἐλέγχομεν καὶ κατηγοροῦμεν εἶναι ὅτι, πρῶτον ἀφήνει ἔκθετον τὴν ἐγχώριον σιτοπαραγωγήν, μὲ ὅλας τὰς συνεπείας, τὰς κοινωνικάς, τὰς οἰκονομικὰς καὶ τὰς ἠθικάς, δεύτερον δημιουργεῖ πρόβλημα ἄρτου διὰ τοὺς πληθυσμοὺς τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ τρίτον εὐνοεῖ τοὺς κερδοσκόπους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀγοράσουν τὸν σῖτον τώρα μὲ 2.100 δραχμὰς καὶ θὰ τὸν πωλήσουν τὸν χειμῶνα μὲ 4.000, καὶ 5.000. Δηλαδὴ θὰ θησαυρίσουν 10, 15 ἄνθρωποι εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς καταναλώσεως. Ἰδού, διατί, κύριοι, σᾶς ἐλέγχομεν. Ἡ Βουλή, δικαίωμά της εἶναι νὰ συνταυτίσῃ τὴν τύχην της, καὶ τὰς ἰδέας της μὲ τῆς Κυβέρνησιν. Ἡμεῖς τοῦτο θέλομεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διέψευσε τὰς προσδοκίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ τὴν καλύψῃ, ἂς ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας. Δὲν πιστεύομεν, κυρία Κυβέρνησις, ὅτι εἶσθε ἀναντικατάστατος. Οἱαδήποτε ἄλλη κατάστασις θὰ εἶναι χιλιάκις καλυτέρα, ἀπὸ τὴν σημερινὴν κατάστασιν. (Χειροκροτήματα).

§72Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. Ἐπειδή, κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ὅπως διεξάγεται, ὁδηγεῖ εἰς παρέλκυσιν τοῦ ζητήματος, ἡ δὲ συζήτησις αὐτὴ ἀποβαίνει εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν, σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ διαγράψητε ἀπὸ τὸν πίνακα τῶν ρητόρων, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς ἓν ἀποτέλεσμα.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Βουλῆς δυνάμει τῆς ὁποίας περιορίζεται ὁ λόγος εἰς ἓν τέταρτον τῆς ὥρας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται παραβίασις τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς.

§74Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν εἶχε τεθῆ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ ἐρώτημα ὅτι, ἐὰν ἡ ἰδία προέβαινεν εἰς μερικὰς δηλώσεις σχετικῶς μὲ τὰς προθέσεις της, ὅτι θὰ κατωρθοῦτο νὰ σταματήσῃ ἡ συζήτησις. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι ἔχετε ἐγγεγραμμένους ἄλλους 27. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐμμένῃ εἰς τὸ νὰ ἀκούσῃ ὅλους τοὺς ρήτορας, ὅπως εἶχε δηλώσει τὴν προηγουμένην Παρασκευήν, τότε νομίζω ὅτι οὔτε αὔριον θὰ τελειώσωμεν, καὶ θὰ πᾶμε διὰ τὴν ἄλλην Παρασκευήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἡ Βουλὴ δὲν θὰ ἐδέχετο. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη νὰ προβῇ εἰς κἄποιας ἐξηγήσεις καὶ δηλώσεις, νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ διακόψωμεν ἀπόψε, καὶ νὰ προβῇ αὔριον ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς δηλώσεις αὐτῆς καὶ νὰ τελειώνωμεν.

§75Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ). Ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἀκούσῃ τὰς ἀπόψεις τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπουκουβάλας ἔχει τὸν λόγον.

§77Α. ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ. Προερχόμενος, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ μίαν κατ’ ἐξοχὴν σιτοπαραγωγικὴν περιφέρειαν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, ἐντὸς τοῦ χρόνου τοῦ προσδιορισθέντος διὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς. Δὲν νομίζω ὅτι ἐπιτρέπονται περισσότεραι μακρολογίαι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τοῦ ὁποίου ἡ λύσις ἔχει ἐπ’ ἀρκετὸν ἀναβληθῆ. Ἔχων μάλιστα ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι ἀκριβῶς διὰ τῆς ἐπιμηκύνσεως τῆς συζητήσεως ἐν τῇ Βουλῇ θὰ προξενήσωμεν κακὸν μέγιστον εἰς τὸν σιτοπαραγωγικὸν κόσμον, διότι δὲν θὰ ἔχωμεν ἐγκαίρως δηλώσεις μὲ τὰς σκέψεις καὶ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ ζητήματος, θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι συντομώτατος. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, εἶναι ὁ τιμάριθμος ὅλων τῶν εἰδῶν τῶν χρησιμοποιουμένων ἀπὸ τὰς ἀγροτικὰς οἰκογενείας, ὁ δημοσιονομικὸς καὶ ὁ κυκλοφοριακός. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, μὲ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα συνεκέντρωσε καθώρισεν ὡς τιμὴν κόστους τοῦ σίτου τὰς 1.880 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Πλὴν ὅμως, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του, ὅτι λόγῳ τῶν τελευταίων βροχῶν ἠναγκάσθησαν τὰ μεγαλύτερα τμήματα τῶν σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, νὰ καταβάλουν διὰ θεριστικὰ εἰς εἶδος ἀντὶ τῶν 12 ὀκάδων, τὰς ὁποίας ὑπελόγισε, 30 καὶ 40 ὀκάδας σίτου καθ’ ἕκαστον στρέμμα. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι ἡ κοστολόγησις τῶν 1.880 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν, ὅταν ὑπολογισθῇ τὸ ποσὸν αὐτό, τὸ ἀκριβῶς καταβληθὲν παρὰ τῶν γεωργῶν, διὰ τὸν θερισμὸν τῶν πεσμένων σιτηρῶν εἰς τὰς περισσοτέρας περιφερείας, λόγῳ τῶν τελευταίων βροχῶν, καὶ κατὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ἀνέρχεται εἰς 2.300 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, μὲ ἡμερομίσθιον τοῦ ἐργαζομένου ἀγρότου, ὄχι ἀνώτερον τῶν 13.000 δραχμῶν ἡμερησίως, δηλαδή, τὸ ἐλάχιστον ἡμερομίσθιον. Τὴν κοστολόγησιν ταύτην καταθέτω διὰ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς. Κατ’ αὐτὴν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν τὸ κόστος τῆς μηχανικῆς καλλιεργείας καὶ τὸ κόστος τῆς διὰ ἀροτριώντων καὶ πρὸς καθορισμὸν τοῦ τελικοῦ ποσοῦ ὁ μέσος ὅρος τοῦ κόστους ἀμφοτέρων τῶν καλλιεργειῶν μὲ παραγωγὴν 100 ὀκάδας κατὰ στρέμμα. Αὐτὸ εἶναι τὸ κοστολόγιον μὲ τοὺς δείκτας καὶ τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, εἰς τὴν μερίδα τῶν εἰς εἶδος δαπανῶν, τοῦ ὁποίου δέον νὰ ἀναγραφῇ ἀντὶ τῶν 12 ὀκάδων, ποὺ ὑπελογίσθη διὰ τὸν θερισμόν, τὸ μέσον τῶν 30 ἕως 40 ὀκάδων, ἤτοι 35 ὀκάδες αἵτινες καὶ κατεβλήθησαν διὰ τὸν θερισμὸν ἑκάστου στρέμματος. Βεβαίως εἰς τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου ὤφειλε νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ πῶς εἶναι δυνατὸν μία ἀγροτικὴ οἰκογένεια νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς βασικὰς βιωτικάς της ἀνάγκας. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ γεωργὸς ἔχει ἀνάγκην ἀπὸ λάδι, σαποῦνι, σολοδέρματα, ἀλατζάδες, κάμποτ καὶ γεωργικὰ ἐργαλεῖα. Εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ εἴδη ἂν ληφθῶσι ὑπ’ ὄψει αἱ τιμαὶ τοῦ 1939 καὶ συγκριθῶσι μὲ τὰς τωρινὰς θὰ γίνῃ φανερόν, ὅτι τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα χρειάζεται μία ἀγροτικὴ οἰκογένεια ἔχουσι ἀνέλθει ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν τιμῶν εἰς τὸ 300πλάσιον. Λοιπόν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῶμεν εἰς τὸν γεωργὸν τὰ στοιχειώδη διὰ τὴν ζωήν του μέσα; Καὶ δὲν ὀφείλομεν νὰ τοῦ δώσωμεν τὸ 250πλάσιον τῆς τιμῆς τοῦ σίτου τοῦ 1939, ἂν δὲν θέλωμεν νὰ τοῦ δώσωμεν τὸ 300πλάσιον; Καὶ ἀφοῦ ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη 1939– 1940 ἦτο διὰ μὲν τὸ 1939 8.88 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν διὰ δὲ τὸ 1940 δραχμὰς 8.70 ὅλα δὲ τὰ εἴδη, ὧν ἔχει ἀνάγκην ὁ γεωργός, ἔχουν τριακοσιαπλασιασθῆ, ἐπιβάλλεται νὰ δοθῇ ὡς τιμὴ δι’ ἐφέτος τὸ ποσόν, τοὐλάχιστον τῶν 2.250 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν, ἤτοι τὸ 250πλάσιον τῆς τιμῆς τῶν ἐτῶν 1939 καὶ 1940. Ἀλλὰ γεγονὸς ἀναμφισβήτητον ὡσαύτως, εἶναι ὅτι καὶ αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν ἐργαλείων ἀπὸ πέρυσι ἕως ἐφέτος ηὐξήθησαν κατὰ 60%. Παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις δίδει τιμὴν συγκεντρώσεως κατωτέραν τῆς περυσινῆς. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι λογικὸν αὐτό; Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ μεῖζον τιμὴ διὰ λόγους κυκλοφοριακοὺς καὶ δημοσιονομικούς. Χωρὶς νὰ θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὰ ἄδυτα τῆς οἰκονομικῆς ἐπιστήμης συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὰ πορίσματα τῆς διακομματικῆς ἐπὶ τοῦ σίτου Ἐπιτροπῆς καὶ πιστεύω, ὅτι δὲν ἔχει δίκαιον νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν γνώμην του περὶ διαταραχῆς τῆς κυκλοφορίας καὶ τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν, διότι ἡ διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἀποδεικνύει τρανώτατα, μὲ τὴν εἰσήγησίν της, ὅτι οὐδεμία διαταραχὴ ἂν ὁρισθῇ ἡ τιμὴ τῶν 2.300 δραχμῶν, κατ’ ὀκᾶν σίτου, θὰ λάβῃ χώραν. Ἡμεῖς προερχόμεθα ἀπὸ σιτοπαραγωγικὴν περιφέρειαν καὶ ἔχομεν σαφῆ ἀντίληψιν τῆς καταστάσεως καὶ γνωρίζομεν καλῶς τὸ τί γίνεται σήμερον εἰς τοὺς σιτοπαραγωγούς. Ἡ ἀπαγόρευσις τῆς μεταφορᾶς εἰς μὴ σιτοπαραγωγοὺς περιφερείας εἶναι τελείως ἄστοχος. Ἡ περιφέρεια Σερρῶν κατὰ τὸ 1946 ἐπὶ συνόλου πυσοῦ τῆς τότε συγκεντρώσεως 94.000 τόννων παρέδωκε περὶ τὰ 6.500.000 κιλὰ. Παρὰ τὰς, ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας χειροτέρας περιστάσεις, ἐφέτος ἦτο μεγαλυτέρα ἡ παραγωγὴ τῆς τοῦ 1946. Πῶς εἶναι δυνατὸν διὰ τὸν Νομὸν Σερρῶν, ἐὰν δὲν ἐξαχθῇ ὁ σῖτος καὶ ἐὰν δὲν γίνῃ μὲ καλὰς τιμὰς ἡ συγκέντρωσις νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰς ἀνάγκας των οἱ γεωργοί; Ποῦ θὰ πάῃ τὸ σιτάρι; Θὰ τὸ συγκεντρώσουν οἱ ἔμποροι καὶ θὰ κερδοσκοπήσουν ἀργότερον ὅτε ἀσφαλῶς καὶ θὰ ἐπιτραπῇ ἡ μεταφορά, διότι δὲν εἶναι νοητὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Δὲν θὰ πετάξωμεν τὸ σιτάρι μας στὸν Στρυμόνα καὶ ἡ Κυβέρνησις θᾶττον ἢ βράδυον θὰ ἀντιληφθῇ ὅτι, ἐπιβάλλεται νὰ ἀρθῇ ἡ διαταγὴ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς μεταφορᾶς. Ἀλλὰ ἐὰν βραδύνῃ νὰ κάμῃ τοῦτο ὁ μὲν γεωργὸς θὰ ὑποστῇ τὰς ζημίας του, ὁ δὲ ἔμπορος ἐκμεταλλευόμενος τὰς ἀνάγκας τοῦ γεωργοῦ, θὰ καρπωθῇ μεγάλα κέρδη εἰς βάρος του. Ἔχω τὴν πληροφορίαν ἀπὸ τὸν Νομὸν Σερρῶν, ὅτι οἱ ἔμποροι ἀγοράζουν ἤδη πρὸς 1.400 δραχμ. τὸ σιτάρι, τὸ συγκεντρώνουν εἰς τὰς ἀποθήκας, πολὺ δὲ συντόμως θὰ τὸ πωλήσουν 3–4 χιλ. δραχμ. τὴν ὀκᾶν.

§78Π. ΚΑΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Καὶ διὰ τὴν συγκέντρωσιν τὴν ὁποίαν κάμουν οἱ ἔμποροι παίρνουν πιστώσεις καὶ ἀπὸ τὰς Τραπέζας.

§79Α. ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ. Ἐὰν ἀρθῇ ἡ διάταξις τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας ἀπαγορεύεται ἡ μεταφορὰ τοῦ σίτου, δὲν πρόκειται νομίζομεν νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀνισοσκέλισις τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὁ πληθωρισμὸς κ.λ.π.

§80Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Δὲν εἶπον ὅτι θὰ ἐπέλθῃ ἀνισοσκέλισις τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐκ τοῦ λόγου τούτου.

§81Α. ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων λόγων, κ. ὑπουργέ, εἴπατε, ὅτι ἐκ τῆς ἄρσεως τοῦ μέτρου τούτου θὰ ἐπέλθῃ διαταραχὴ κυκλοφοριακὴ εἰς τὸ χαρτονόμισμα, Ὡς προεῖπον καὶ τοῦτο δὲν εὐσταθεῖ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκῆται ἡ κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν. Περιορίζομαι εἰς αὐτὰ τὰ ὀλίγα, διότι δὲν θέλω νὰ γίνῃ κατάχρησις τοῦ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου, τοῦ ἑνὸς τετάρτου τῆς ὥρας, ὁρισθέντος δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, θὰ μὲ συγχωρήσητε ὅμως, νὰ εἴπω καὶ τὰ ἑξῆς. Νομίζω ὅτι, δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ὡς πρὸς τὴν διακοπὴν τῆς ἀρτοδοτήσεως τῶν μεγάλων κέντρων καὶ διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἐκτὸς τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης. Καὶ εἰς ὅλας τὰς λοιπὰς πόλεις τῆς Μακεδονίας ἐπιβάλλεται ἡ συνέχισις τῆς ἀρτοδοτήσεως. Σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα. Εἰς τὰ λιγνιτωρυχεῖα τῶν Σερρῶν ὑπάρχουν 1.000 ἐργάται, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν 5.000 ἄτομα. Ἐπίσης εἶναι ἄλλα 10,000 ἄτομα, τὰ ὁποῖα ἐκπροσωποῦν οἱ καπνεργάται καὶ οἱ ὁποῖοι ὅλοι τους δὲν ἔχουν γραφῆ εἰς τοὺς καταλόγους τῶν ἀπόρων. Σᾶς ἐρωτῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, νὰ ἐξασφαλίσουν τὸ ψωμί τους; Δὲν πρόκειται κύριοι, νὰ γίνῃ συγκέντρωσις μὲ τοὺς ὅρους, τοὺς ὁποίους θέλει ἡ Κυβέρνησις. Πιστεύομεν ὅτι, ἡ συγκέντρωσις θὰ ἀποτύχῃ πλήρως. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν καθορισθεῖσαν τιμὴν συγκεντρώσεως νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ συγκέντρωσις τοῦ ὁρισθέντος ποσοῦ τῶν 70.000 τόννων. Πῶς λοιπόν, θὰ ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν ἀπόφασίν της μὴ ἀρτοδοτήσεως καὶ ἀπὸ ποῦ θὰ δίδῃ εἰς τοὺς φούρνους τὸ ἀλεῦρι διὰ νὰ εὑρίσκουν τὸ ψωμί τους οἱ ἀνωτέρω πτωχοὶ ἄνθρωποι; Ποῦ θὰ τὸ εὕρουν λοιπὸν αὐτοὶ καὶ ἀπὸ ποῦ θὰ τὸ ἀγοράσουν; Καὶ εἶναι ὀρθὸν ὁ πτωχὸς ἐργάτης τῶν Σερρῶν καὶ τῶν ἄλλων πόλεων τῆς Μακεδονίας νὰ ἀναγκασθῇ νὰ ζητήσῃ τὸ ψωμί του εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν;

§82Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Διατὶ τὸ διαθέτει ὁ ἀγρότης τὸ σιτάρι του πρὸς 1.400 δραχμὰς ἀφοῦ ἡ συγκέντρωσις τὸ παίρνει εἰς καλυτέραν τιμήν; Πῶς γίνεται αὐτό;

§83Α. ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ. Τὸ διαθέτει εἰς τὸ ἐμπόριον, 1ον) Διότι δὲν ἤρχισεν ἀκόμη ἡ συγκέντρωσις καὶ ἔχει ὁ γεωργὸς ἐπειγούσας ἀνάγκας ποὺ θέλει νὰ ἐπουλώσῃ καὶ 2ον) διότι μὲ τὴν πώλησιν εἰς τὸ ἐμπόριον τοῦ μένουν στὰ χέρια του περισσότερα, γιατὶ δὲν πληρώνει τὰ χρέη του πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν ποὺ θὰ εἰσπραχθοῦν ὅταν τὸ δώσῃ τὸ σιτάρι του, εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Τὰ γράμματα, κ. συνάδελφοι, καὶ τὰ τηλεγραφήματα ποὺ λαμβάνω ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τοῦ Νομοῦ μου, ἐκφράζουν τὴν ἀγωνίαν τῶν σιτοπαραγωγῶν καὶ χαρακτηρίζουν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὡς κηρυχθέντα πόλεμον, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐναντίον τῶν σιτοπαραγωγῶν ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι λογικὸν καὶ δίκαιον νὰ ἀξιῶμεν θυσίας μόνον, ἀπὸ τὸν ἀγρότην. Ὀφείλομεν νὰ προστατεύσωμεν καὶ τὰ δίκαιά του. Ὁ ἀγρότης τῆς Μακεδονίας καὶ τοῦ Νομοῦ μου, ἐργάζεται μὲ τὴν ἀξίνα εἰς τὸ χωράφι τὴν ἡμέρα καὶ τὸ βράδυ μὲ τὸ ὅπλο προστατεύει τὴν Πατρίδα. Αὐτὴ εἶναι ἡ σκληρὰ πραγματικότης, καὶ δὲν πρέπει μὲ τὰ ἀψυχολόγητα μέτρα νὰ δημιουργῶμεν εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου τὴν ἀγανάκτησιν. Εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, τὸ νὰ ἀδικῶμεν τοὺς ἀγρότας, δημιουργοῦμεν κίνδυνον νὰ ξεσπάσῃ ἡ ἀγανάκτησίς του, εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ συνόλου. Ὁ Μάρκος μὲ τὰ χωνιὰ καὶ τὰ ραδιόφωνα ποὺ ἔχει ἐγκατεστημένα εἰς τὰς γειτονικὰς ἐχθρικὰς χώρας, δὲν κάμει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ λέγῃ κάθε πρωΐ εἰς τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλληνικῆς Ἀγροτιᾶς: «Βλέπετε ἀγρόται, πῶς ἡ Κυβέρνησις σᾶς φέρεται σκληρὰ, δὲν σᾶς δίδει οὔτε τὰ στοιχειώδη μέσα καὶ δὲν σᾶς ἐξασφαλίζει μίαν ἱκανοποιητικὴν τιμὴν διὰ τὸ σιτάρι». Καὶ τὰ Ἑλληνόπουλα ποὺ μάχονται τὸν ὑπέρτατον ἀγῶνα, διὰ τὴν ὕπαρξιν τῆς Φυλῆς μας, μὲ τὰς πληροφορίας ποὺ τοὺς παρέχουν καὶ οἱ οἰκεῖοι των διὰ τὴν κακὴν μεταχείρισιν ποὺ τοὺς κάμνει ἡ Κυβέρνησις, θλίβονται καὶ ἡ θλῖψις εἶναι κίνδυνος νὰ τοὺς ὁδηγήσῃ εἰς σκέψεις ποὺ θὰ ἔχουν ὀδυνηρὰ ἀποτελέσματα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν σύνολον. Ὀφείλομεν, κ. συνάδελφοι, νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὸ νὰ ὁρισθῇ τιμὴ ἀσφαλείας αἱ δραχμαὶ 2.500. κατ’ ὀκᾶν, νὰ καταργηθῇ ἀμέσως ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἐξαγωγῆς σίτου ἀπὸ τὰ σιτοπαραγωγικὰ μέρη καὶ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἀρτοδότησις ὅλων τῶν ἀστικῶν κέντρων μὲ συγκέντρωσιν 150 χιλ. τόννων, διότι οἱ 150 χιλιάδες τόννοι μὲ τὴν τιμὴν τῶν 2.500 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν, ἱκανοποιοῦν καὶ τοὺς γεωργοὺς καὶ τὴν πλήρη ἀρτοδότησιν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος καλύπτουν. (Χειροκροτήματα).

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Μπάτζιος ἔχει τὸν λόγον.

§85Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ὁμιλῶν διὰ τὴν ἀπόφασιν, καὶ τὴν ἐν γένει ἐχθρικὴν στάσιν, τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τοῦ σιτικοῦ ζητήματος, ἐτόνισεν, ὅτι οἱ ἀγρόται χαρακτηρίζουν τὴν στάσιν αὐτὴν ὡς πόλεμον τοῦ ἐπισήμου Κράτους, διεξαγόμενον ἐναντίον των. Καὶ ἀτυχῶς, ὁ χαρακτηρισμὸς δέν ἀφίσταται τῆς πραγματικότητος. Εἶναι πράγματι θλιβερόν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ γεγονός, ὅτι ἡ διάστασις, ἡ διαμάχη δηλαδὴ αὐτή, μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ σιτοπαραγωγῶν, ἡ ὁποία παρατηρεῖται ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀψυχολογήτου ἐκείνης ἀποφάσεως, προσέλαβεν ἐσχάτως τὴν μορφὴν ἀληθινοῦ διωγμοῦ, ἐναντίον τῆς νομοταγοῦς καὶ ἐθνικόφρονος τάξεως τῶν ἀγροτικῶν μας πληθυσμῶν. Καὶ εἰς τὴν μάχην αὐτήν, κύριοι βουλευταί, τὴν διεξαγομένην μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὁλόκληρος ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία, ἡ ὁποία μὲ τὸ ἀλάθητον αἰσθητήριόν της εἶναι εἰς θέσιν νὰ διακρίνῃ ἑκάστοτε ποὺ κεῖται τὸ δίκαιον, ἀλλ’ ἐν ταὐτῷ καὶ ποὺ κεῖται καὶ τὸ συμφέρον της, εὑρέθη εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς παράπλευρος τῶν ἀδικουμένων σιτοπαραγωγῶν μας. Ἡμεῖς οὐχὶ ἁπλῶς ὡς βουλευταί, σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ἀλλ’ ὡς ἐκπρόσωποι πλέον τοῦ Ἔθνους, ἐθεωρήσαμεν ὑποχρέωσίν μας, ἱεράν, νὰ υἱοθετήσωμεν τὸν ἀγῶνα καὶ νὰ ταχθῶμεν ὑπέρμαχοι τοῦ καταπατουμένου δικαίου μιᾶς μαρτυρικῆς τάξεως μὲ πλήρη τὴν συνείδησιν καὶ τὴν βεβαιότητα, ὅτι οὕτω πράττοντες ἐπιτελοῦμεν καθῆκον πατριωτικὸν καὶ ὑπηρετοῦμεν ὑπόθεσιν ἐθνικήν. Καὶ τίνος ἄλλωστε ἐξ Ὑμῶν, κύριοι βουλευταί, διαφεύγει τὴν ἀντίληψιν, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ σίτου ἐν Ἑλλάδι εἶναι πράγματι θέμα κατ’ ἐξοχὴν Ἐθνικόν; Μήπως ὡς τοιοῦτον δὲν τὸ ἀντιμετώπισεν ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις τοῦ 1927, διὰ τῆς καθιερώσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου; Ποῖος ἄλλως τε ἀγνοεῖ ὅτι, καὶ προπολεμικῶς, ὁ ἐγχώριος σῖτος ἐστοίχιζε τιμὴν τριπλασίαν τοῦ ἐξωτερικοῦ τοιούτου καὶ ὅμως οἱ ἐθνικοὶ λόγοι τῆς σιτοκαλλιεργείας ἐν Ἑλλάδι ἐπέβαλον τότε τὴν προστασίαν τῆς σιτοπαραγωγῆς καὶ τὴν τόνωσιν τοῦ ζήλου τοῦ ἀγρότου διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς σιτοκαλλιεργείας, Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ ἐκρίθη τότε ἐπιβεβλημμένον ὅπως, ἡ χώρα ἀποκτήσῃ, εἰ δυνατόν, πλήρη σιτάρκειαν ἀπαραίτητον δι’ ἐνδεχομένας πολεμικὰς περιπετείας. Γνωστοὶ ἄλλως τε εἰς ὅλους μας, ἀναμφιβόλως, τυγχάνουν καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον τὴν Κρατικὴν συγκέντρωσιν τῶν σιτηρῶν. Σιτοδεῖαι προκληθεῖσαι ἐκ λόγων κλιματολογικῶν, ἰδιομορφία τῆς Ἑλληνικῆς γεωργίας, μικρὸς γεωργικὸς κλῆρος καὶ μικρὸν εἰσόδημα, εἰσροὴ προσφύγων τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς, ἀτέλεια γεωργικῶν μέσων καλλιεργείας, ὅλα αὐτὰ ἐγέννησαν τὴν ἀνάγκην τῆς ἀναπτύξεως καὶ προστασίας τῆς σιτοκαλλιεργείας ἐν Ἑλλάδι ὡς μοιραίας πλέον καλλιεργείας διὰ 4–8 ἑκατομμύρια στρεμμάτων ἐφόσον καθίστατο ἀνέφικτος ἡ καλλιέργεια τῶν ἐδαφῶν αὐτῶν, δι’ ἄλλων βιομηχανοποιησίμων προϊόντων. Καὶ τοῦτο διότι αὐτὸ θ’ ἀπῄτει μίαν δαπάνην 2.750 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἐργοστασίων, κατασκευὴν ἔργων ὑδατοπτώσεων κλπ., τὰ ὁποῖα θὰ παρεῖχον τὴν δυνατότητα τῆς αὐξήσεως ἄλλων προϊόντων. Ἀλλ’ αὐτὸ θὰ ἐξακολουθήσῃ, δυστυχῶς, νὰ παραμείνῃ ὡς ἓν ἁπλοῦν ὄνειρον διὰ τὸν ἀγρότην, διὰ πολλὰ ἀκόμη χρόνια. Ἰδού, λοιπόν, κύριοι, διατὶ ὁ κλῆρος ὁ γεωργικός, εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐκρίθη, ὅτι ἀποτελεῖ τὸ ἐργαστήριον τοῦ ἀγρότου, ὅπου ἀξιοποιεῖται ἡ ἐργασία μιᾶς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, ἡ ὁποία ὅμως πρέπει καὶ νὰ ἀποζῇ ἐκ τούτου. Ἄλλως, ἡ πολιτεία ὀφείλει νὰ συντρέχῃ τὴν παραγωγικὴν αὐτὴν προσπάθειαν τοῦ ἀγρότου μας ἐγκαινιάζουσα προστατευτικὴν πολιτικὴν τοῦ προϊόντος του. Οὕτω, ὁ σῖτος ἐθεωρήθη προϊόν ἐθνικὸν, τυγχάνον τῆς ἐπισήμου προστασίας τοῦ Κράτους, τόσον διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ δασμοῦ τοῦ ἐξωτερικοῦ σίτου, ὅσον καὶ διὰ πριμοδοτήσεως τοῦ σιτοπαραγωγοῦ. Ὁ ἀλησμόνητος μεγάλος Βενιζέλος, μήπως δὲν ηὔξησε κατὰ τὸ 1929 τὸν δασμὸν τοῦ ἐξωτερικοῦ σίτου —χάριν τῆς προστασίας τῆς ἐγχωρίου σιτοκαλλιεργείας— τῇ ἁπλῇ εἰσηγήσει τῶν βουλευτῶν τῶν σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν ἀπὸ 1.45 δρχ. εἰς δρχ. 2.05; Ἀλλὰ καὶ ὁ ἀείμνηστος Παναγῆς Τσαλδάρης, τόσην σημασίαν ἔδιδεν εἰς τὸν σῖτον, ὡς ἐθνικὸν προϊόν, ὥστε εἰς τὰς προγραμματικάς του δηλώσεις ὡς Πρωθυπουργὸς τοῦ 1932 εἰσηγεῖτο τὴν μονοπώλησιν τοῦ σίτου, ὥστε νὰ παύσῃ πλέον οὗτος νὰ ἀποτελῇ ἀντικείμενον ἐμπορίας. Καὶ τοῦτο διότι τὸ σύστημα αὐτό, τὸ εὕρισκεν ὡς τὸ καλύτερον καὶ τὸ πλέον κατάλληλον καθ’ ὃ παράλληλον πρὸς τὰ κρατοῦντα τότε ἐν Ἑλβετίᾳ καὶ Αὐστρίᾳ, χώρας δηλαδή, μὴ σιτοπαραγωγικάς. Καὶ ὅμως, ὅλα αὐτά, κύριοι, παρωράθησαν καί, ἐνῷ τώρα, ἀνακύπτουν λόγοι σοβαρώτεροι, διατηρήσεως καὶ τονώσεως τοῦ σιτοκαλλιεργητικοῦ πνεύματος, ὅμως ἡ Κυβέρνησις καταργεῖ σήμερον οὐσιαστικῶς τὸν εὐεργετικὸν αὐτὸν θεσμὸν τῆς συγκεντρώσεως, οἰστρηλατουμένη προφανῶς ἀπὸ τὰς σοφὰς κεφαλὰς ὡρισμένων μανδαρίνων τοῦ Κέντρου οἱ ὁποῖοι καὶ προπολεμικῶς εἶχον ταχθῆ κατὰ τῆς αὐταρκείας τοῦ σίτου. Καὶ τοῦτο διὰ τὸν πρωτάκουστον λόγον ὅτι, ὁ ἐγχώριος σῖτος, θὰ ἐστέρει τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν, τοῦ δασμοῦ τῆς εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ξένου σίτου. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ σήμερον ἀκόμη δὲν διστάζουν λόγῳ τῶν προκατακλυσμιαίων ἀντιλήψεών των, νὰ δυσανασχετοῦν διὰ τὴν μεγάλην παραγωγήν, ἡ ὁποία τοὺς δημιουργεῖ «σκοτοῦρες» καὶ διαταράσσει τὴν μακαριότητά των, ἐνῷ ἄλλως θὰ ἐλύετο κατ’ αὐτοὺς τὸ πρόβλημα τῆς ἀρτοδοσίας μας, δι’ εἰσαγωγῆς διπλασίων ποσοτήτων σίτου, ἐκ τοῦ προγράμματος Μάρσαλ!!!. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθῇ τὰς ἀναχρονιστικὰς αὐτὰς οἰκονομικὰς θεωρίας τῶν καθυστερημένων τούτων ἀνωτάτων λειτουργῶν, τότε ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι δικαία εἶναι ἡ ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν ἐξέδωκεν, ἔστω καὶ ἂν αὕτη ἔχει κηρύξει εἰς ἀπηνῆ διωγμόν, τὴν παραγωγικὴν ἀγροτικὴν τάξιν τῆς χώρας, ἡ ὁποία ἔχει πάντοτε τὸ προβάδισμα εἰς ὅλας τὰς θυσίας τοῦ Ἔθνους. Δὲν προτίθεμαι ποσῶς, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω εἰδικῶς, —εἰμὴ μόνον ἐπὶ γενικῶν γραμμῶν— μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐξευτελιστικῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν καὶ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει ὡς τοιαύτην, ὅσον καὶ μὲ τὸ θέμα τῆς καταργήσεως τῆς ἀρτοδοτήσεως τῶν σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ἀπαγόρευσιν μεταφορᾶς ἐξ αὐτῶν σίτου. Γλαῦκα, ἄλλως τε θὰ ἐκόμιζον καὶ ἐγὼ εἰς Ἀθήνας ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐπιχειρήσω νὰ σᾶς πείσω, ὅτι ὁ ὀγκόλιθος τοῦ δικαίου εὑρίσκεται εἰς τὰ ἀδιάσειστα ἐπιχειρήματα ποὺ ἀντιτάσσει ὁ σιτοπαραγωγικός μας κόσμος. Ἐκεῖνο, μόνον, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω ἐν προκειμένῳ εἶναι τοῦτο τὸ χαρακτηριστικόν, τοῦ ὅτι, ἡ διδομένη τιμὴ, εἶναι πολὺ κατωτέρα τοῦ κόστους, ἀποτελεῖ γεγονός, ὅτι ἐφέτος λόγῳ ἐλλείψεως ἐργατικῶν χειρῶν εἰς τὴν πεδιάδα Θεσσαλονίκης–Βερροίας, κατεβλήθησαν διὰ θεριστικὰ μόνον ἔξοδα, ἐξ αἰτίας τοῦ πλαγιάσματος τῶν σιτηρῶν δρχ. 70–90.000 τὸ στρέμμα μετὰ τροφοδοσίας, ἤτοι 50–60 ὀκάδες σίτου, ὁ ὁποῖος ἐπωλεῖτο τὰς πρώτας ἡμέρας τοῦ ἁλωνισμοῦ πρὸς 1.400–1.500 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Καὶ ταῦτα τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ χωράφια δὲν ἀπέδωσαν, εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην πλέον τῶν 80–120 ὀκάδων τὸ στρέμμα. Προσθέσατε τώρα εἰς τὰ θεριστικὰ ἔξοδα καὶ τὰ ἄλλα ἔξοδα καλλιεργείας, σπόρου καὶ ἐν γένει συγκομιδῆς διὰ νὰ ἔχετε πλήρη τὴν εἰκόνα τῆς κραυγαλέας ἀδικίας τοῦ μάρτυρος σιτοπαραγωγοῦ, τοῦ ὁποίου τὸ προϊὸν τοῦ ἐτησίου αὐτοῦ μόχθου, ἐνῷ τοῦ κοστίζει ὑπὲρ τὰς 2.500 δρχ., τοῦ πληρώνεται ἀπὸ τὸ Κράτος, πολὺ κάτω τοῦ κόστους, ἤτοι μόνον 1.850 δρχ.!. Καὶ διὰ νὰ μὴ στερήσῃ ἡ Κυβέρνησις τοῦ εὐθηνοῦ ἄρτου, τοῦ δελτίου, τὰς εὐπορούσας τάξεις τῶν ἀστικῶν κέντρων, εὑρῆκε νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ προχειρότερον φάρμακον διακόπτουσα τὴν ἀρτοδότησιν ἀπὸ τὰς σιτοπαραγωγικὰς μας περιφερείας καὶ ἀπαγορεύουσα ἐν ταὐτῷ καὶ τὴν μεταφορὰν τοῦ σίτου ἐξ αὐτῶν εἰς τὰς λοιπὰς μὴ σιτοπαραγωγικὰς ἐπαρχίας τοῦ Κράτους. Διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, τοῦ τόσον ἀμελετήτου καὶ ἀδίκου πιστεύει προφανῶς ἡ Κυβέρνησις, ὅτι καὶ ὁ σῖτος εἰς τὰς σιτοπαραγωγικὰς περιφερείας θὰ κρατεῖται εἰς τὰ σταθερὰ ὅρια τῶν 1.850 δρχ., διὰ τῆς Κρατικῆς παρεμβάσεως καὶ οἱ μὴ σιτοπαραγωγικοὶ πληθυσμοὶ —ἐκτὸς τῶν ἀπόρων κλπ.— δὲν θὰ προμηθεύωνται τὸν ἄρτον των εἰς τιμὴν μεγαλυτέραν τοῦ ἄρτου τοῦ δελτίου. Πόσον πλανᾶται ὅμως, ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς ὑπολογισμούς της καὶ πόσον ἀνεδαφικὴ παρουσιάζεται εἰς τέτοια κεφαλαιώδη ζητήματα!. Καὶ τὸ περίεργον, ἐν προκειμένῳ εἶναι τοῦτο, ὅτι αὐτὸς οὗτος ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Γεωργίας κ. ὑπουργός, ὑποστὰς σύγχυσιν προφανῶς, ὑπεστήριξε κατὰ τὰς προχθεσινὰς δύο συνεδριάσεις, ἀπὸ τῆς θέσεως ἐκείνης, ἀπόψεις ἀλληλοσυγκρουομένας ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Κατὰ τὴν μίαν, δηλαδή, συνεδρίασιν, προκαλούμενος ὑπεστήριξεν ὅτι λόγῳ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξαγωγῆς, ὁ σῖτος δὲν πρόκειται νὰ ὑπερβῇ τὰς 1.850 δρχ. εἰς τὰς σιτοπαραγωγικὰς περιφερείας τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον τὸ Κράτος, ἐφόσον θὰ διαθέτῃ τὰς 70.000 τόννους τῆς συγκεντρώσεως, θὰ ἐπεμβαίνῃ ἑκάστοτε διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν, ἐνῷ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, ἐπίσης προκαλούμενος, ὑπεστήριξεν ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον, ὅτι δηλαδή, λόγῳ τῆς παρατηρηθησομένης ζητήσεως, εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας σίτου, ἐκ μέρους τῶν μὴ σιτοπαραγωγῶν, ἡ τιμὴ τοῦ σίτου θ’ ἀνέλθῃ καὶ οὕτω θὰ ὠφεληθοῦν οἱ σιτοπαραγωγοί. Ἀλλ’ ἐρωτῶμεν, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ μᾶς εἴπῃ, ποίαν ἐκ τῶν δύο αὐτῶν θεωριῶν ὁ ἴδιος πιστεύει; Θὰ συγκρατηθῇ ἡ τιμὴ τοῦ σίτου εἰς τὰς σιτοπαραγωγικὰς περιφερείας, ὁπότε δὲν πρόκειται νὰ ζημιώσουν τοὐλάχιστον οἱ μὴ σιτοπαραγωγοὶ ἀγορασταί, ἢ θ’ ἀνέλθῃ, ὁπότε θὰ ζημιωθοῦν οἱ μὴ σιτοπαραγωγοὶ καὶ θὰ ὠφεληθοῦν οἱ σιτοπαραγωγοί; Ἡμεῖς, τὸν πληροφοροῦμεν τοῦτο, ὅτι εἰς οἰανδήποτε ἐκδοχήν, δὲν πρόκειται οὔτε ὁ σιτοπαραγωγὸς νὰ ὠφεληθῇ, οὔτε ὁ μὴ σιτοπαραγωγός, διότι εἶναι βέβαιον, ὅτι κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας, λόγῳ τῆς πιέσεως ποὺ ὑφίστανται οἱ σιτοπαραγωγοί, εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐκποιοῦν σῖτον εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς, διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν των καὶ τοῦτο διότι οὔτε συνεστήθη ἀκόμη κανὲν συνεργεῖον συγκεντρώσεως, ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη εἶχεν ἀρχίσει ἡ συγκέντρωσις, ὁ ἀγρότης θὰ προετίμα τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον μὲ τὰς ἐξευτελιστικωτέρας τῆς συγκεντρώσεως τιμὰς διότι οὕτω θὰ ἀπεφεύγετο ἡ ἀναγκαστικὴ παρακράτησις δι’ ἐξόφλησιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Κατὰ τὴν περίοδον δὲ ταύτην τῶν μειωμένων τιμῶν οὔτε οἱ μὴ σιτοπαραγωγοὶ ἀγορασταὶ θὰ ὠφελοῦντο ἐφόσον δὲν ἔχουν δυναμικότητα οἰκονομικὴν ἀγορᾶς ὁλοκλήρου τῆς ἀπαιτουμένης ποσότητος σίτου δι’ ἓν ἔτος. Ἐνῷ τοὐναντίον μετὰ τὴν πάροδον τῆς κρισίμου περιόδου, ὅτε ὁ σῖτος θὰ ἔχῃ περιέλθη πλέον εἰς τὰς χεῖρας τῶν κερδοσκόπων, ἡ τιμή του θ’ ἀνέλθῃ εἰς ἀφάνταστα ὕψη ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἐμπόρων, καὶ τὸ Κράτος θὰ εἶναι τελείως ἀνίκανον νὰ συγκρατήσῃ τότε τὰς τιμάς, διότι καὶ ἡ ὑποθετικὴ συγκέντρωσις δὲν πρόκειται νὰ τοῦ προσπορίσῃ τοὺς 70.000 τόννους διὰ νὰ τοὺς ρίψῃ εἰς τὴν ἀγορὰν πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν. Ἀλλὰ καὶ ἂν διέθετε ἀκόμη τὴν ποσότητα αὐτὴν πάλιν θὰ ἦτο ἀδύνατον ν’ ἀντιδράσῃ καὶ συγκρατήσῃ τὴν κερδοσκοπικὴν μανίαν τοῦ ἐμπόρου ἐφόσον κατὰ τὰ ἐπικρατοῦντα ἐν τῷ ἐμπορίῳ δόγματα, συναγωνισμόν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ προκαλέσῃ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν διαθέτει τοὐλάχιστον τὸ ἓν τρίτον ἐμπορεύματος τοῦ ἀντιπάλου κερδοσκόπου. Εἰς 800.000 τόννους προβλέπεται, ὅτι θ’ ἀνέλθῃ ἡ ἐφετεινὴ σιτοπαραγωγή. Πῶς λοιπόν, θὰ συγκρατήσῃ τὸ Κράτος τὰς τιμάς της μὲ τοὺς 70.000 τόννους ποὺ φαντάζεται ὅτι, θὰ συγκεντρώσῃ, ἤτοι μὲ τὸ 1)12 περίπου, τῆς ἐμπορευσίμου ποσότητος; Ἰδού, λοιπόν, πῶς παραπαίει ἡ Κυβέρνησις καὶ πρὸ ποίου οἰκονομικοῦ ἀδιεξόδου ὁδηγεῖ τὰς σιτοπαραγωγικάς μας περιφερείας μὲ τὰ ἀμελέτητα μέτρα της. Ἰδού, πῶς, ἐνῷ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐπαύξησιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος γίνεται παραίτιος μειώσεως τούτου. Ἰδού, πῶς, ἀποτυγχάνει, ἰδού πῶς χρεωκοπεῖ ἡ ἀγροτικὴ πολιτική της. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται, κύριοι βουλευταί: Ποία εἶναι τέλος πάντων ἡ ἀγροτικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως; Δυστυχῶς, κύριοι, ἡ Κυβέρνησις, στερεῖται ἀγροτικῆς πολιτικῆς. Τὴν συνισταμένην τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀποτελοῦν ἀποφάσεις, λαμβανόμεναι εἰς τὴν τύχην τῆς σπουδῆς καὶ τῆς προχειρολογίας, ἐὰν κρίνωμεν ἀπὸ τὸν τοκετὸν τῆς τερατώδους αὐτῆς ἐπὶ τοῦ σιτικοῦ ζητήματος ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον κατηνάλωσεν εἰδικὰς συνεδρίας σπουδαιοφανοῦς δῆθεν μελέτης τοῦ ζητήματος, διὰ νὰ ἐξαγγείλῃ τὴν ἐκτρωματικὴν αὐτὴν ἀπόφασιν. Ἀπόφασιν πλήρους ἀπαθλιώσεως τοῦ ἡρωϊκοῦ μας ἀγρότου κατὰ πρόσωπον, τοῦ ὁποίου ἔρριψε τὴν ἐλεημοσύνην τῶν 1.850 δραχμῶν. Ἡ ἀγροτικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, παρεχώρησε προφανῶς τὴν θέσιν της εἰς μίαν ψευδοοικονομικοκοινωνικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν καὶ θὰ ἐπιχειρήσωμεν νὰ σᾶς ἀναλύσωμεν δι’ ὀλίγων. Καὶ πρῶτον: Λόγους νομισματικούς, προβάλλει ἡ Κυβέρνησις ὡς δικαιολογίαν τῶν ἀστόχων, ἐπιπολαίων καὶ ἀντεθνικῶν ἀποφάσεών της. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται, Πῶς δὲν προκαλεῖται πληθωρισμὸς μὲ τὰ 240 δισεκατομμύρια ἐτησίως ποὺ διατίθενται διὰ παγωμένας βιομηχανικὰς πιστώσεις καὶ κινδυνεύει νὰ βυθισθῇ ἡ χώρα εἰς τενάγη πληθωρικὰ μὲ τὰ 191 δισεκατομμύρια τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται ἀκόμη διὰ τὴν συγκέντρωσιν οὐχὶ 70 ἀλλὰ 150.000 τόννων σίτου πρὸς 2.500 δρχ. τὴν ὀκᾶν; Μήπως, ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων λόγων, δὲν ἦτο δυνατὸν διὰ τοῦ συστήματος τῆς αὐτοχρηματοδοτήσεως καὶ τῆς διαθέσεως ἐντὸς τοῦ αʹ τριμήνου εἰς τὴν κατανάλωσιν κατὰ προτίμησιν τῶν 150.000 τόννων νὰ ἀποφευχθῇ οἱοσδήποτε πληθωρισμός; Κατὰ ποῖον οἰκονομικὸν δόγμα, οἱ Κυβερνῶντες πιστεύουν ὡς ἄφευκτον καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὸν κίνδυνον τοῦ πληθωρισμοῦ, ἐφόσον ἡ οἰκονομικὴ ἐπιστήμη διδάσκει ὅτι, οὐδέποτε προκαλεῖ πληθωρισμόν, χαρτονόμισμα ἐκδιδόμενον διὰ παραγωγικοὺς σκοποὺς καὶ ἐφόσον ἄλλωστε τοῦτο εἰς βραχύτατα χρονικὰ διαστήματα διὰ τῆς καθημερινῆς ἀποσυμφορήσεως, θὰ ἐπανήρχετο εἰς τὰ ταμεῖα ὁπόθεν ἐξῆλθε, διὰ νὰ ἀχρηστευθῇ. Καὶ ὅμως, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὴν μεγαλυτέραν εἰκολίαν ἐθυσίαζε τὰ 3 ἑκατομμύρια δολλάρια δι’ εἰσαγωγὴν τῆς γνωστῆς σκωληκοβρώτου Πορτογαλικῆς ὀρύζης, τὴν στιγμήν, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν δι’ ἀνταλλαγῆς ἐλαίου εἰσαγωγὴν ὀρύζης, ἐδῶ προκειμένου νὰ δικαιώσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μοχθοῦν διὰ τὴν διατροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀκολουθεῖ τακτικὴν Σαϋλὼκ, φοβουμένη δῆθεν διατάραξιν τῆς νομισματικῆς σταθερότητος. Δὲν εἶναι λοιπὸν ὁ πληθωρισμὸς ἡ δικαιολογία. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὄπισθεν τοῦ μπαμπούλα, τοῦ δῆθεν πληθωρισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἐπισείει ἡ Κυβέρνησις, κρύπτεται ἡ χρεωκοπία τῆς δημοσιονομικῆς αὐτῆς πολιτικῆς. Κρύπτονται αἱ ἑκατοντάδες δισεκατομμυρίων ἐλλειμμάτων ἐκ τῆς ἀρτοδοσίας, τὰ ὁποῖα προεκάλεσε μία ἀσύνετος, μία πρωτοφανής, μία χαριστικὴ κομματικὴ πολιτικὴ καλυπτομένη καὶ αὐτὴ ὑπὸ τὸν μανδύαν τῆς δῆθεν κοινωνικῆς πολιτικῆς. Κοινωνικῆς πολιτικῆς ὑπὲρ τοῦ κέντρου καὶ εἰς βάρος τῶν ἐπαρχιῶν. Καὶ ἐν πρώτοις, μέγα μέρος τοῦ ἐν λόγῳ ἐλλείμματος προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀσυδοσίαν τῆς ὁποίας ἀπήλαυε μέχρι τοῦδε ἡ μεγάλη αὐτὴ φαγέδαινα τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἡ ὁποία, ὡς ἐσχάτως μόλις ἐκ τῆς ἐρεύνης τῶν στοιχείων ἀρτοδοσίας, τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ἐξηκρίβωσα, ἔτρωγε μέχρι τῆς 5.7.1948 τὸ ψωμὶ τοῦ δελτίου μὲ 1.000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὅλαι αἱ ἄλλαι ἐπαρχίαι τῆς Ἑλλάδος, τὸ ἐπλήρωνον μὲ 1.750 δρχ. τὴν ὀκᾶν. Γνήσιον τέκνον ἡ Πρωτεύουσα, ἀπόπαιδα καὶ νόθα τέκνα αἱ ἐπαρχίαι. Ἐπίδειξις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως στοργῆς μητρὸς πρὸς τὴν ἁμαρτωλὴν αὐτὴν Βαβυλῶνα καὶ σκληρότης μητρυιᾶς πρὸς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα. Πολιτικὴ πρωτάκουστος, πολιτικὴ μεροληπτική, πολιτικὴ ἐγκληματική. Ἐλλείμματα, ὡσαύτως προκαλοῦν καὶ τὰ ὑπέρογκα φορτοεκφορτωτικά, μεταφορικά, μυλεργατικά καὶ ἀρτεργατικὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα διογκώνουν κατὰ 50% περίπου τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου. Πρὸς πληρεστέραν κατανόησιν τῆς σπατάλης, ἡ ὁποία παρατηρεῖται εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο σᾶς ἀναφέρω συγκεκριμένως, ὅτι εἰς Θεσσαλονίκην, αἴφνης, σήμερον ἀνήκουν εἰς τὴν δύναμιν τῶν ἀρτοποιείων ὡς ὑπεράριθμοι, ἀργόμισθοι 690 ἀρτεργάται καὶ 166 ἀρτοϋπάλληλοι, ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν προπολεμικὴν κατανομήν, βάσει τῶν ἀρτοποιητικῶν καὶ ἀρτεργατικῶν νόμων. Καὶ ναὶ μὲν οἱ ἀργόμισθοι οὗτοι, ἢ μᾶλλον οἱ πλεῖστοι τούτων, θ’ ἀπολυθοῦν ἤδη κατόπιν ἐπιμονῆς τῶν Ἀμερικανῶν ἐμπειρογνωμόνων, οἱ ὁποῖοι ἐκ τῆς γενομένης ἐρεύνης, διεπίστωσαν ὅτι, ἡ μέση μεταπολεμικὴ ἀπόδοσις τῶν ἀρτεργατῶν μας μόλις φθάνει τὰ 45% τῆς ἀποδόσεως τῶν Βουλγάρων καὶ Τούρκων συναδέλφων των, ἀλλ’ ἡ ἀπόλυσις αὕτη θὰ στοιχίσῃ βάσει τοῦ νόμου 2.112 ἀποζημιώσεις 4–5 ἴσως δισεκατομμύρια δραχμὰς μόνον διὰ τὴν Θεσσαλονίκην. Καὶ τὰ σπασμένα τῆς κομματικῆς αὐτῆς πολιτικῆς θὰ τὰ πληρώσῃ ὁ μὲ τόσα ἄλλα βεβαρυμένος λαός μας. Ὅπως βλέπετε, πρέπει νὰ πληρώνῃ ἡ ὁλότης, διότι καὶ οἱ φοῦρνοι ἀκόμη εἶχον μεταβληθῆ εἰς κομματικὰ φέουδα, εἰς πρυτανεῖα τῶν ἀργοσχόλων τοῦ κόμματος. Καὶ ὅμως ὅλαι αὐταὶ αἱ Κυβερνητικαὶ ἀντιλαϊκαὶ καὶ μεροληπτικαὶ ἐνέργειαι εἰς τὴν Κυβερνητικὴν γλῶσσαν ἀποκαλοῦνται «κοινωνικὴ πολιτική», ἐνῷ εἰς τὴν γλῶσσαν τοῦ δεινοπαθοῦντος λαοῦ μας ὀνομάζονται «ἐπαίσχυντος κομματικὴ πολιτική».

§86ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καλὰ καὶ ἅγια ὅλα αὐτά, ἀλλὰ ποῖος τὰ ἀκούει;

§87Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Ἐάν, κύριε συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις ἔχει τώρα ἑρμητικῶς κλεισμένα τ’ αὐτιά της καὶ δὲν ἠμπορεῖ ἢ δὲν θέλει ν’ ἀκούσῃ, τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἀδικουμένων, οἱ ἀγρόται μας ὅμως παρακολουθοῦν καὶ βαθμολογοῦν ὅλους μας καὶ δὲν θὰ ἀργήσῃ ἡ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ δώσουν οἱ ἴδιοι οἱ καταδιωκόμενοι αὐτοὶ μαρτυρικοὶ ἐργάται τῆς Ἑλληνικῆς γῆς τὴν προσήκουσαν ἀπάν☐ ☐νοι διὰ τὴν τελικὴν ἐπικράτησιν τῶν ἀπόψεών των, πιστεύοντες ἀκράδαντα ὅτι εὐημερία τῆς ἀγροτικῆς τάξεως σημαίνει καὶ εὐημερίαν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κάκιστος λοιπόν, κύριοι βουλευταί, διαχειριστὴς καὶ ἀσύνετος διοικητὴς ἀλλοτρίων ἡ Κυβέρνησις ἐννοεῖ ν’ ἀσκήσῃ παντοῦ κομματικὴν πολιτικὴν εἰς βάρος τῆς ὁλότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Μέγα ὡσαύτως μέρος τῶν ἐλλειμμάτων αὐτῶν καταλείπεται καὶ ἀπὸ τὴν δωρεὰν ἀρτοδοσίαν 2 ἑκατομμυρίων ἀπόρων, ἀνταρτοπλήκτων, καὶ οἰκογενειῶν στρατευθέντων. Ἀριθμὸς τῷ ὄντι καταπληκτικὸς μέσα εἰς τὸν ὁποῖον κατώρθωσαν νὰ ἐνσφηνωθοῦν ὄχι οἱ πράγματι δικαιοῦχοι, ἀλλὰ πολλοὶ εὔποροι ἐπιτήδειοι ὀπαδοὶ καὶ φίλοι τῆς κρατούσης καταστάσεως. Εἰς τὰ Δικαστήρια Θεσσαλονίκης ἐκκρεμοῦν ἄλλως τε παρεμφερεῖς κατηγορίαι. Ὅλα λοιπόν, τὰ ἐλλείμματα αὐτὰ τῶν ἑκατοντάδων δισεκατομμυρίων δραχμῶν, κύριοι βουλευταί, ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις ὅπως τὰ ρίψῃ εἰς τὴν καμπούραν τοῦ δυστυχοῦς σιτοπαραγωγοῦ, ἐνῷ εὐχερέστατα θὰ ἠδύνατο νὰ καλύψῃ ταῦτα διὰ τοῦ διπλασιασμοῦ τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου ἑνὸς καὶ πλέον ἑκατομμυρίου ἐκ τῶν ὁμολογουμένως πλουσίων τῆς χώρας μας, προβαίνουσα καὶ εἰς τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου διὰ τὰς πενεστέρας τάξεις. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἐπικρινομένην Κυβερνητικὴν ἀπόφασιν διακρίνει πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ τὸ ἀμελέτητον καὶ ἐπιπόλαιον. Τὰ σταθερὰ στατιστικὰ δεδομένα τοῦ 1946–47 μᾶς διδάσκουν ὅτι τὰ παραδοθέντα τότε ὑπὸ τῶν μικρῶν παραγωγῶν ὑπὸ τῶν καθ’ αὐτὸ κληρούχων ἢ μὴ ἀγροτῶν καὶ οὐχὶ ἐπιχειρηματιῶν, ποσὰ σίτου, ἦσαν ποσὰ ἀσυγκρίτως μικρότερα τῶν ὑπὸ τῶν γαιοκτημόνων καὶ ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων παραδοθέντων. Διότι ἐνῷ τὰ 82% τῶν μικρῶν παραγωγῶν μέχρι 1.000 ὀκάδων, παρέδωσαν τότε ποσὸν ἀντιστοιχοῦν πρὸς τὰ 29% τῆς συγκεντρώσεως, τὰ 19.6% τῆς ὅλης συγκεντρώσεως παρεδόθησαν ἀπὸ τὰ 13% τῶν παραγωγῶν μέχρι 2.500 ὀκ., τὰ 12.9% τῆς συγκεντρώσεως παρεδόθησαν ἀπὸ τὰ 4% τῶν μεγαλυτέρων παραγωγῶν μέχρι 5.000 ὀκ., καὶ τὰ 38.5% τῆς συγκεντρώσεως παρεδόθησαν ἀπὸ τὰ 2% μόνον τῶν μεγάλων παραγωγῶν, τῶν γαιοκτημόνων δηλαδὴ καὶ ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων ἄνω τῶν 5.000 ὀκ. παραγωγῆς. Αὐτὰ καὶ μόνον τὰ στοιχεῖα ἂν συνεβουλεύετο ἡ Κυβέρνησις θὰ τῆς ἦσαν ἀρκετὰ διὰ νὰ καθιερώσῃ συγκέντρωσιν ἀπεριόριστον διὰ τὰς κατηγορίας τῶν μικρῶν παραγωγῶν μόνον καὶ μὲ τιμὴν ἱκανοποιητικήν, διὰ νὰ προληφθῇ τουλάχιστον ἡ οἰκονομικὴ ἀπαθλίωσις ὁλοκλήρου τοῦ μικροσιτοπαραγωγικοῦ μας κόσμου, ὁ ὁποῖος ἀντιθέτως καλεῖται σήμερον διὰ τῶν ἀντιαγροτικῶν Κυβερνητικῶν μέτρων νὰ πληρώσῃ τὰ σπασμένα μιᾶς πολιτικῆς κομματικῆς κραιπάλης. Διερμηνεύοντες λοιπόν, τὰ αἰσθήματα τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας ὡς προστάτριαν τῆς πλουτοκρατικῆς ὀλιγαρχίας καὶ ὡς διώκτριαν τῆς παραγωγικῆς πλειοψηφίας, ὡς πολέμιον τῆς ἀγροτικῆς μας τάξεως. Ἡ ἔμμεσος δὲ ἐπίρριψις τῶν εὐθυνῶν της ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς δὲν εὐσταθεῖ διότι ἡ Κυβέρνησις, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐστάθη ἢ ἀνίκανος ἢ μὲ ἔλλειψιν πολιτικοῦ θάρρους νὰ πείσῃ τοὺς φίλους μας ξένους περὶ τοῦ ἀναμφισβητήτου δικαίου τῶν σιτοπαραγωγῶν μας. Ἀλλὰ τότε καὶ εἰς ἀμφοτέρας τὰς περιπτώσεις δὲν δικαιοῦται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξακολουθῇ κατέχουσα τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια. Οὐδείς, κύριοι βουλευταί, ἠμπορεῖ ἀλλ’ οὔτε καὶ δικαιοῦται νὰ διαμφισβητήσῃ τὰς ἀγαθὰς προθέσεις, καὶ τὰ εὐγενῆ κίνητρα τῶν πολυτίμων φίλων μας Ἀμερικανῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ τόσην ζέσιν ἐπεδόθησαν εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ τόπου μας. Πῶς λοιπόν, εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι εἶναι ποτὲ δυνατὸν οἱ μεγάλοι αὐτοὶ φίλοι μας νὰ παραγκωνίζουν τὴν ἀγροτικήν μας τάξιν ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ Κράτους ἐφόσον μὲ 150 ἐτήσια δισεκατομμύρια δάνεια τῆς ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀποδίδει ἐτησίως ὑπὲρ τὰ δύο τρισεκατομμύρια δραχμὰς εἰς τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου ἤτοι εἰς σῖτον μόνον 800.000 περίπου τόννους ἐτησίως. Ὑπαίτιος ὅλων, λοιπόν, εἶναι ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία δὲν κατώρθωσε νὰ πείσῃ τὴ Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ Ἑλλὰς χωρὶς γεωργίαν ἀνθοῦσαν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ νοηθῇ Ἑλληνικὸν Κράτος χωρὶς εὐημεροῦντας ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἄλλως τε ἀποτελοῦν καὶ τὸ θεμέλιον τῆς ἀστικῆς μας Κοινωνίας. Ἰδού, κύριοι βουλευταί, ἐν ὀλίγοις ἀνάγλυφος ἡ εἰκὼν τῆς πολιτικῆς τοῦ κατατρεγμοῦ τῶν ἀγροτικῶν μας τάξεων καὶ τῶν κολοσσιαίων εὐθυνῶν τῆς Κυβερνήσεως. Κοντὰ εἰς τὰς τόσας ἄλλας εὐθύνας σας, Κυβερνῆται τῆς χώρας, προστίθεται σήμερον καὶ μία εὐθύνη ἀκόμη βαρυτέρα. Ἐνῷ μὲ τὸ ἕνα χέρι πολεμᾶτε τὸν ἐπάρατον κομμουνισμόν, ὁ ὁποῖος διεγείρει τὰς τάξεις ἐναντίον ἀλλήλων μὲ τὸ ἄλλο χέρι ἐγκαινιάζετε νέαν πάλην τάξεων διὰ τῆς δημιουργίας προνομιούχων καὶ καταδιωκομένων τοὺς ὁποίους χωρὶς νὰ τὸ ἀντιλαμβάνεσθε ἐξωθεῖτε ἐναντίον ἀλλήλων. Ὁ ἀγρότης ποτίζεται σιγὰ–σιγὰ μὲ τὸ δηλητήριον τῆς πεποιθήσεως ὅτι ἀδικεῖται. Διότι καὶ πράγματι ἀδικεῖται. Καὶ μέσα εἰς τὴν ψυχήν του ἀρχίζει νὰ γίνεται συνειδητὸν πλέον τὸ αἴσθημα τῆς ἀμύνης ἔστω καὶ ὑπὸ μορφὴν ἐκδικήσεως. Τὸ ἀποτέλεσμα δὲ εἶναι ὅτι ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ δολοφονεῖται ἡ παραγωγικὴ διάθεσις τοῦ ἀγρότου ἡ γῆ θᾶττον ἢ βράδιον νὰ νεκρωθῇ. Καὶ ὁ ἀγρότης θὰ ἀφεθῇ νὰ παρασυρθῇ ἴσως ἀπὸ τοὺς ἀνέμους τῆς κοινωνικῆς ἀναρχίας καὶ κακοδαιμονίας καὶ ἀπὸ τὰ σαγηνευτικὰ ἄσματα τῶν γνωστῶν Σειρήνων, αἱ ὁποῖαι πολὺ φοβοῦμαι ὅτι δὲν θὰ παύσουν καὶ εἰς τὸ μέλλον νὰ ἐλλοχεύουν. Καὶ τότε ἀντὶ ποίου τιμήματος νομίζει ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ δυνηθῇ νὰ ἰσοφαρίσῃ τὰς φοβερὰς εὐθύνας τῆς καταστροφῆς, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἐπακολουθήσῃ; Ἰδού, Κυβερνῆται τῆς χώρας, διατὶ ἐπιβάλλεται νὰ υἱοθετήσετε πάραυτα τὴν ἀπόφασιν τοὐλάχιστον τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀναθεωροῦντες τὴν ἰδικήν σας ἀντιαγροτικὴν καὶ ἀντεθνικὴν ἀπόφασιν καὶ καθιεροῦντες συγκέντρωσιν μόνον διὰ τοὺς μικροὺς τοὐλάχιστον σιτοπαραγωγοὺς διὰ τῆς ἐξαιρέσεως τῶν τσιφλικούχων καὶ ἐπιχειρηματιῶν. Ἐάν σεῖς δὲν συνέλθετε, τότε ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ποὺ σᾶς στηρίζει ἔχει πλέον ὑποχρέωσιν νὰ διαχωρίσῃ τὰς εὐθύνας της καὶ νὰ κανονίσῃ τὴν θέσιν της ἔναντι τοῦ δεινοπαθοῦντος ἀγροτικοῦ μας κόσμου, ὁ ὁποῖος ἀνυπομόνως, περιμένει διὰ νὰ σταθμίσῃ ποῖοι ἐκ τῶν ἐκπροσώπων του εἰς τὰς κρισίμους αὐτὰς στιγμὰς ποὺ διέρχεται σήμερον, ἐστάθησαν πραγματικοὶ συμπαραστάται τοῦ πόνου, τῆς ἀγωνίας καὶ τοῦ δικαίου του, καὶ ποῖοι διὰ τῆς στάσεώς των θὰ ἀποβοῦν οἱ αἴτιοι τῆς καταστροφῆς των. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ).

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη παρὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Ἰωάννου, Α. Ἀντωνίου, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, Ι. Κατσάνη, Ε. Σωτηριάδη, Κ. Προκοπίδη, Γ. Χρυσοστόμου, Λ. Κουτσοπετάλου, Δ. Θανοπούλου, Κ. Μπαλτᾶ καὶ Γ. Μπάρδα, πρότασις περὶ λύσεως τῆς συνεδριάσεως, ἐλλείψει ἀπαρτίας. Ἐπειδὴ διαπιστοῦται, ὅτι πράγματι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 καὶ 30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως. (Ὥρα 10.40′ μ.μ.)