1948.07.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 90ὴ

Δευτέρα 12 Ἰουλίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Λουλακάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς πόλεως Πατρῶν ζητούντων, ὅπως ἀνασταλῇ ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος προσαυξάνει τὸν φόρον ἐπιτηδεύματος κατὰ 25%, καθ’ ὅσον ἡ πόλις τῶν Πατρῶν μαστίζεται ἀπὸ ὀξεῖαν οἰκονομικὴν κρίσιν, λόγῳ τῆς δράσεως τῶν συμμοριτῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀραχώβης Αἰγιαλείας, εἰς τὴν ὁποίαν ἐκτίθεται ὁ ἄμεσος κίνδυνος, ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ τοὺς κατοίκους τῶν ὀρεινῶν Κοινοτήτων τῆς Ἐπαρχίας Αἰγιαλείας ἐκ τοῦ θερισμοῦ τῶν σιτηρῶν ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν καὶ τῆς ἁρπαγῆς των ὑπὸ τούτων καὶ ζητεῖ τὴν ἀποστολὴν ἰσχυρῶν δυνάμεων στρατοῦ ἐπειγόντως. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Ν. Παπαγεωργίου καταθέτει τηλεγράφημα τῶν Ἐμπορικοῦ καὶ τεχνῶν Ἀμφιλοχίας, αἰτουμένων τὴν ἀναστολὴν τηρήσεως ἐμπορικῶν βιβλίων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Ν. Παπαγεωργίου καταθέτει, τηλεγράφημα τῶν Ἐμπορικοῦ καὶ βιοτεχνικοῦ Συλλόγων Καρπενησίου, δι’ οὗ αἰτοῦνται τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ ἐμπορικῶν βιβλίων διὰ μικροεπαγγελματίας καὶ τὴν διατήρησιν τοῦ παλαιοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Μαντούβαλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συνδέσμου καλλιτεχνῶν φωτογράφων Πειραιῶς, ζητούντων ὅπως ἀπαγορευθῇ ἡ φωτογράφησις διὰ τῶν φωτογραφικῶν μηχανῶν (Λάϊκας), ἐφαρμοσθοῦν δὲ αὐστηραὶ κυρώσεις κατὰ τῶν παραβατῶν καὶ κατάσχονται αἱ φωτογραφικαὶ μηχαναί των. Ἡ Ἕνωσις ὑπαιθρίων φωτογράφων Ἀθηνῶν, ζητεῖ τὴν ἄμεσον κατάσχεσιν τῶν φωτογραφικῶν μηχανῶν (Λάϊκας) τὴν ἐκποίησίν των διὰ δημοπρασίας καὶ τὴν διάθεσιν τοῦ ἀντιτίμου των ὑπὲρ τῶν ἀνταρτοπλήκτων. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Συνταξιούχων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ Ἀθηνῶν, ζητεῖ ἄμεσον ἀναθεώρησιν καὶ ἐκκαθάρισιν τῆς νομοθεσίας ἀπὸ τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις, δυνάμει τῶν ὁποίων λαμβάνουν σύνταξιν πρόσωπα μὴ δικαιούμενα, ἰατρικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 135206)5.7.48 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχ. 75.000.000 πρὸς τὸν καταναλωτικὸν Συν)σμὸν Ὑπουργ.

Τ.Τ.Τ.

Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 149515)5.7.48 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχ. 130.000.000 πρὸς τὸν Προμηθευτικὸν καὶ Καταναλωτικὸν Συν)σμὸν ἐφοριακῶν ὑπαλλήλων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 156433)5.7.48 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχ. 55.000.000 πρὸς τὸν Συν)σμὸν ὑπαλλήλων Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Συν)σμοῦ ὑποδηματοποιῶν Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην ἵδρυσιν ἐργοστασίου ὑποδηματοποιΐας. Οἱ Παλαιοημερολογῖται Κερκύρας, Πεταλιδίου, Καρδίτσης, Χαλκίδος, Ναυπλίου κλπ., ζητοῦν πλήρη ἐλευθερίαν τοῦ θρησκεύεσθαι κατὰ τὸ παλαιὸν ἡμερολόγιον. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ζακύνθου, διαμαρτύρεται δι’ ἐπέκτασιν τοῦ Ν. 578 περὶ τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων καὶ ζητοῦν τὴν ἐξαίρεσίν των. Τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Ἐπαγγελματικὸν Ἐπιμελητήριον Ἀλεξανδρουπόλεως, διαμαρτύρεται διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ σαρωθροχόρτου καὶ ζητεῖ ἀκύρωσιν ἀδειῶν, ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς καὶ ἔλεγχον ὑπευθύνων. Ὁ Λ. Διαμάντης κτηματίας, κάτοικος Κορίνθου, ζητεῖ τὴν μὴ ἀκύρωσιν τῶν ἐπὶ κατοχῆς γενομένων ἀγοραπωλησιῶν. Οἱ Παλαιοημερολογῖται Β. Ἑλλάδος καὶ Κατερίνης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην ἀπάλειψιν τῆς προστεθείσης παραγράφου εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νέου Συντάγματος. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Ι. Θεοτόκης, καταθέτει διαμαρτυρίαν τοῦ Κερκυραϊκοῦ λαοῦ, ζητοῦντος τὸν ἀποκλεισμὸν πάσης πιθανῆς ἐπανόδου τῶν κατ’ Ὀκτώβριον 1944 ἀπελαθέντων ἐκ Κερκύρας Ἰταλῶν. Ὁ κ. Μ. ΜΑΥΡΟΓΟΡΔΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς παρὰ τῷ Πρωθυπουργῷ), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἐπισιτιστικῶν Κέντρων». Ὁ κ. Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐγγραφῆς δοκίμων μελῶν εἰς τὸ Καλλιτεχνικὸν Ἐπαγγελματικὸν Ἐπιμελητήριον». Ὁ κ. Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν), καταθέτει: 1) σχέδιον ψηφίσματος «περὶ ἀναστολῆς τῆς ἐφραμογῆς τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ἀπὸ 7 Ἰουνίου 1927 Ψηφίσματος διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις» καὶ 2) σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων περὶ προμηθειῶν τῆς Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Βασιλειάδης, Κ. Παπακωνσταντίνου, Α. Θεοδωρόπουλος, Θ. Μανωλόπουλος, Θ. Διακουμόπουλος, Ε. Κομνηνός, Β. Κρῖκος κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1116)1946 Α. Ν. «περὶ ἀναπροσαρμογῆς μισθωμάτων ἐγκαταλελειμμένων ἐλαιοκτημάτων περιφερείας Νομοῦ Θεσπρωτίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Παπαγεωργίου καὶ Σ. Χούτας, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς τῆς κατηγορίας τῶν ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων οἵτινες ἐκτελοῦσιν ὑπηρεσίαν». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ αἰτήσεων διώξεως: 1) Τοῦ βουλευτοῦ Φλωρίνης κ. Γ. Τζώρτζη ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 2) Τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Δ. Νικολαΐδου ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 3) Τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Μ. Καρζῆ ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν καὶ 4) Τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Π. Παπαδάκη ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης καὶ Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς. Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως, τροποποιήσεως καὶ καταργήσεως ἐνίων διατάξεων τῶν περὶ φορολογίας τῆς σταφιδίνης, γλυκόζης, ὀπωροζακχάρου, χαρουποσιροπίου, ἀμυλοσιροπίου καὶ περὶ ἐμπορίου τοῦ οἴνου καὶ προστασίας τῆς οἰνοπαραγωγῆς νόμων». Ἡ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–45 (βʹ περίοδος), 1945–46, 1946–47 καὶ 1947–48 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Διακουμόπουλος, Β. Βύζας, Ν. Καζαντζῆς, Β. Κρῖκος, Χ. Ρῖζος κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀναγομένων εἰς τὴν περὶ στεγάσεως νομοθεσίαν». Ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν ἐπὶ συναφοῦς ἐρωτήσεως. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 177 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆ σχετικῶς μὲ τὴν ἐκ τῆς ἐργασίας των ἀπόλυσιν ἱκανοῦ ἀριθμοῦ ἀνθρακωρύχων ἐν Κύμῃ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν Ὑμῶν δι’ ὅτι ἀναφορᾷ τὴν ὑπηρεσίαν ἡμῶν τὰ κάτωθι: Αʹ. Παραγωγή. Ἡ παραγωγὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λιγνίτου κατὰ τὸ διαρρεῦσαν οἰκονομικὸν ἔτος 1947–48 χάρις εἰς τὰ ὑφ’ ὑμῶν ληφθέντα μέτρα ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 148.000 τόννων περίπου, ὑπερβᾶσα τὴν προπολεμικὴν τοιαύτην. Ἐκ τῆς ἀνωτέρω παραγωγῆς προῆλθεν οἰκονομία 1.184.000 δολλάρια περίπου ἅτινα θὰ ἐξήρχοντο πρὸς ἀγορὰν ἰσοπόσου λιθάνθρακος, ἐδόθη δὲ οὕτω ἐπίσης ἐργασία εἰς ὑπερδιπλασίους ἐργάτας. Βʹ. Ληφθέντα μέτρα προστασίας τῆς λιγνιτοπαραγωγῆς. α) Ἡ ὑποχρεωτικὴ κατανάλωσις λιγνιτῶν δι’ ἀναλόγου ποσοστοῦ λιγνίτου καὶ γαιάνθρακος παρὰ τῶν βιομηχανιῶν κλπ. δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13862)280)18.2.46 ἀποφάσεως ἡμῶν. 6) Ἡ ὑποχρεωτικὴ κατανάλωσις λιγνιτῶν παρὰ τῶν οἰνοπνευματοποιείων Βʹ κατηγορίας συμφώνως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21)1.3.48 Ἀγ. Διατάξει (ἡ ὑποχρεωτικὴ αὕτη κατανάλωσις εἶχε θεσπισθῆ δυνάμει τοῦ Νόμου 5450 τοῦ ἔτους 1932 «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου 4834 «περὶ προστασίας τοῦ λιγνίτου» πλὴν ὅμως δὲν ἐφηρμόζετο). Ἤδη συμφώνως τῇ ἀνωτέρω Ἀγορανομικῇ διατάξει αἱ ἐν λόγῳ Βιομηχανίαι ὑποχρεοῦνται νὰ καταναλίσκουν λιγνίτην 100% ἀπὸ τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ. Τὸ προϊόν τῶν βιομηχανιῶν τούτων δὲν ἀντιμετωπίζει συναγωνισμὸν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἡ δὲ περίπτωσις τῶν καυσίμων ἐπὶ τοῦ κόστους τοῦ οἰνοπνεύματος, τυγχάνει ἀσήμαντος μὴ ὑπερβαίνουσα τὰ 2%. Γʹ. Πιστὴ ἐφαρμογὴ τῶν ἀνωτέρω μέτρων. α) Ν’ ἀπαγορευθῇ αὐστηρῶς ἐφεξῆς ἡ μετατροπὴ τῶν μηχανικῶν ἐγκαταστάσεων πρὸς χρησιμοποίησιν πετρελαίου καὶ ἐγκαταστάσεως γενικῶς πετρελαιοκαυστήρων εἰς τὰς βιομηχανίας. Ὑπὲρ τῆς ἀπαγορεύσεως ταύτης ἐγνωμάτευσεν Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν Προεδρείαν τοῦ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ κ. Στεφανοπούλου, συσταθεῖσαν κατὰ τὸν Μάϊον 1947. Παρὰ τὴν ἀπόφασιν ταύτην, τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν ἐξέδωκεν ἀθρόας ἀδείας ἐγκαταστάσεως πετρελαιοκαυστήρων εἰς πολὰς βιομηχανίας καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐμειώθη αἰσθητῶς ἡ κατανάλωσις στερεῶν καυσίμων καὶ συνεπῶς καὶ λιγνίτου. Κατόπιν προτάσεως τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἤχθη τὸ ὅλον ζήτημα τὴν 14.5.48 πρὸς μελέτην εἰς Ἐπιτροπὴν ὑπὸ τὴν προεδρείαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ εἰς ἣν μετέσχον ἐκπρόσωποι τῶν ὑπουργείων Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν, Συντονισμοῦ, Μεταφορῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὡς καὶ ἐκπρόσωποι τῆς ΑΜΑΓΚ τῶν λιγνιτοπαραγωγῶν, Συνδέσμου Βιομηχάνων καὶ Οἰνοπνευματοποιῶν. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἀπεδέχθη τὴν πρότασιν τῶν ἐκπροσώπων τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, οἵτινες ἐδήλωσαν, ὅτι ἡ Ἀποστολὴ Ἀμερικανικῆς Βοηθείας ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς λιγνιτοπαραγωγῆς ἐν Ἑλλάδι ἵνα ἡ χώρα αὕτη καταστῇ κατὰ τὸ δυνατὸν αὐτάρκης. Ἀφ’ ἑτέρου ὑπάρχει διεθνὴς στενότης καυσίμων καὶ ἰδίᾳ ὑγρῶν καυσίμων καὶ γενικῶς δὲν ἐπιτρέπεται ἡ χρῆσις πετρελαίων ἐξωτερικοῦ εἰς μίαν χώραν διαθέτουσα ἐγχώρια καύσιμα. Νομίζομεν ὅθεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει νόμος ἐπιβάλλων τὴν ὑποχρεωτικὴν κατανάλωσιν τοῦ λιγνίτου καὶ μάλιστα ἐδόθη ἤδη ἐννέα μηνῶν προθεσμία πρὸς μετατροπὴν τῶν ἐγκαταστάσεων, ὅτι ὁ νόμος οὗτος πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ὅτι πάντως μετὰ παρέλευσιν τριῶν μηνῶν (ἤτοι μέχρι τέλους μηνὸς Αὐγούστου ἐ.ἔ.) δέον ἅπαντες οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ Βʹ κατηγορίας νὰ καταναλίσκουν λιγνίτην. β) Ἀπαιτεῖται διηνεκὴς παρακολούθησις καὶ ἔλεγχος τῆς παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως τοῦ λιγνίτου ὑπὸ Ἐπιτροπῆς ἐξ εἰδικοῦ προσωπικοῦ. Ἤδη παρ’ ἡμῖν ὑπάρχει τοιαύτη Ἐπιτροπή, πλὴν ὅμως ἐλλείψει προσωπικοῦ ἐξ εἰδικῶν, ζήτημα, ὅπερ ἀντιμετωπίζομεν ἤδη, δὲν ἀνταποκρίνεται πλήρως εἰς τὸ ἔργον της πρὸς τὸ παρόν. Δʹ. Συμπληρωματικὰ καὶ ἄμεσα μέτρα προστασίας, τῆς λιγνιτοπαραγωγῆς. Ἡ ἡμετέρα ὑπηρεσία πρὸς παραγωγὴν τῆς ἐγχωρίου λιγνιτοπαραγωγῆς ἐπρότεινε τὰ κάτωθι ἄμεσα μέτρα. α) Ἄμεσον νομοθετικὴν ρύθμισιν τῶν χρεῶν πρὸς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς Ι.Κ.Α. καὶ Ταμείου Μεταλλευτῶν, ἅτινα εἶναι σημαντικώτατα. β) Ἀναθεώρησις τῶν φορολογικῶν ἐπιβαρύνσεων τοῦ λιγνίτου καὶ κατάλληλον διαρρύθμισιν τῶν φορολογιῶν τούτων. Εʹ. Προβλέψεις. Παρὰ τὰς προξενηθείσας καταστροφὰς εἰς τὰς ἐγκαταστάσεις καὶ μηχανήματα τῶν λιγνιτορυχείων κατὰ τὸν πόλεμον καὶ ἰδίᾳ τῆς κατοχῆς, ταῦτα εἰς ἣν ἤδη κατάστασιν εὑρίσκονται, ἔχουν δυναμικότητα ὑπερδιπλασίας παραγωγῆς τῆς προαναφερθείσης ἐὰν κατανάλωσις ταύτης ἐξησφαλίζετο διὰ τῆς ἐπιβολῆς τῶν ἀνωτέρω ἀμέσων μέτρων προστασίας νομοθετικῶς. Ἐκ τῆς τοιαύτης αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς μετὰ τῆς συγχρόνου καταναλώσεως θὰ προήρχετο οἰκονομία συναλλάγματος εἰς τὸ διπλάσιον καὶ θὰ ἐξοικονομεῖτο ἐργασία εἰς διπλάσιον ἀριθμὸν τοῦ σημερινοῦ ἐργατῶν τὸ δὲ ἀνὰ τόννον κόστος λιγνίτου, θὰ κατήρχετο αἰσθητῶς. Ἐπὶ τοῦ παρόντος διὰ τῶν ληφθέντων μέτρων ὑποχρεωτικῆς καταναλώσεως προβλέπεται ἡ κατανάλωσις τῆς σημερινῆς παραγωγῆς τοῦ λιγνίτου ὥστε, μετὰ παρέλευσιν μικροῦ χρονικοῦ διαστήματος νὰ ἐπαναπροσληφθῶσιν οἱ ἀπολυθέντες ἐργάται. ΣΤʹ. Μελλοντικὰ μέτρα. Ἔχομεν προτείνει ἐν συνεχείᾳ καὶ τὴν λῆψιν μελλοντικῶν μέτρων ἅτινα θὰ προτείνουν νὰ ἐξασφαλίσουν σχετικὴν ἀρχικῶς ἐπάρκειαν καυσίμων μὲ πρόγραμμα βαθμιαίας ἀναπτύξεως τῆς λιγνιτοπαραγωγῆς μέχρις αὐταρκείας κατὰ τὸ δυνατὸν εἰς καύσιμα.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 505)1947 νόμου «περὶ ἐπιβολῆς οἰκονομικῶν βαρῶν διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἐν Εὐβοίᾳ ἀνταρσίας». Ὁ κ. Δ. Λεονάρδος ὡς εἰσηγητὴς ἔχει τὸν λόγον.

§6Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἶναι ἐντελῶς τυπικόν. Πρόκειται περὶ τῆς συστάσεως τάγματος εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας. Δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὸ ἔκαμε δεκτὸν ὡς ἔχει.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπακόλλας ἔχει τὸν λόγον.

§8Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ νόμου 686)1948 ἐπετράπη ἡ ἄσκησις ἐνστάσεων κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῶν πρωτοβαθμίων Ἐπιτροπῶν τοῦ νόμου 505) 1947, διὰ τῶν ὁποίων, ἀποφάσεων κατενεμήθησαν τὰ οἰκονομικὰ βάρη, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀπαραίτητα διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας ἐν Εὐβοίᾳ. Ἡ προθεσμία διὰ τὴν ἄσκησιν τῶν ἐνστάσεων αὐτῶν, ὡρίσθη ὑπὸ τοῦ νόμου 686 10 ἡμέρας, πλὴν ὅμως εἶχε λήξει ἡ προθεσμία αὐτὴ, ὅταν ἐκυκλοφόρησε τὸ φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη ὁ νόμος 686, ὁ ὁποῖος οὕτω κατέστη ἀνενεργός, Προτείνω λοιπόν, νὰ παραταθῇ ἐπὶ ἕνα μῆνα εἰσέτι ἡ προθεσμία αὐτὴ τῶν ἐνστάσεων. Ἡ προτεινομένη παρ’ ἐμοῦ τροπολογία ἔχει κατὰ τοιοῦτον τρόπον διατυπωθῆ ὥστε, νὰ περιλαμβάνῃ καὶ τὰς μέχρι τοῦδε ὑποβληθείσας ἐνστάσεις. Ἐκτὸς τούτου, κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω καὶ μίαν ἄλλην τροπολογίαν ἡ ὁποία συμπληροῖ ἕνα κενὸν τοῦ νόμου 505, κενόν, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε ζητήματα, κατὰ τὴν ἐφαρμογήν του. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 505, ὡρίσθη, ὅτι συνιστᾶται μία Νομαρχιακὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία καθορίζει ἐντὸς 10ημέρου καὶ τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας καὶ τὰ κατανέμει πρῶτον: «Μεταξὺ τῶν...... (ἀναγινώσκει)........». Καθορίζει, δηλαδή, τὰ ποσὰ καὶ μεταξὺ τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων. Παράγραφος 2: «Οἱ δῆμοι καὶ αἱ κοινότητες .................... (ἀναγινώσκει)..................». Ἐγεννήθη λοιπὸν ἐν τῇ πράξει τὸ ἑξῆς ζήτημα. Εἰς τὰς διαφόρους κωμοπόλεις καὶ πόλεις, ὑπάρχουν ἐπιχειρήσεις ἀσκούμεναι, οὐχὶ ὑπὸ φυσικῶν προσώπων, δηλαδὴ δημοτῶν καὶ ἑτεροδημοτῶν, ἀλλὰ ἀσκούμεναι ὑπὸ νομικῶν προσώπων καὶ εἴτε τὰ κοινοτικὰ συμβούλια δὲν τὰς ἐπεβάρυναν, τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς, διότι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ διατύπωσις τοῦ νόμου, εἴτε καὶ ἐὰν τὰς ἐπεβάρυναν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀσκοῦν ἐνστάσεις, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι, ἐπεβαρύνθησαν ὑπὸ ἀναρμοδίων συμβουλίων. Διὰ τῆς τροπολογίας μου λοιπὸν, σκοπῶ καὶ προτείνω ὅπως, μετὰ τὴν φράσιν αὐτὴν προστεθῇ ἡ φράσις: «Ἢ οἱαδήποτε ... (ἀναγινώσκει) ....». Δηλαδὴ νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα αἱ κοινότητες, νὰ κατανέμουν τὰ ποσά, αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐπεβλήθησαν οὐχὶ μόνον μεταξὺ τῶν φυσικῶν προσώπων, δημοτῶν καὶ ἑτεροδημοτῶν μονίμως κατοικούντων ἐν αὐταῖς, ὅπως λέγει ὁ νόμος 505, ἀλλά, καὶ ἐπὶ τῶν νομικῶν αὐτῶν προσώπων.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκταί, δεκταί, αἱ τροπολογίαι.

§10Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Καὶ αἱ δύο αὐταὶ τροπολογίαι, παρακαλῶ νὰ γίνουν δεκταί.

§11Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ διασαφηνισθῇ τοῦτο, ὅτι ἡ φορολογία, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιλαμβάνῃ καὶ περιφερείας ἄλλων Νομῶν. Τὸ ζήτημα ἐγεννήθη εἰς τὴν Θεσσαλίαν. Καθὼς γνωρίζετε, δυνάμει τοῦ νόμου, ἐπιτρέπεται ἡ ἐπέκτασις τῆς ἰσχύος καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας. Καὶ ἐπεξετάθη, λοιπόν, ὁ νόμος 505 καὶ εἰς τὸν Βόλον καὶ ἐπεβλήθη φορολογία, ἐπὶ τῶν εἰς Βόλον εἰσαγομένων ἐμπορευμάτων, ὄχι μόνον τῶν προοριζομένων διὰ τὸν Βόλον, ἀλλὰ καὶ τῶν προοριζομένων διὰ τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Θεσσαλίας. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐξέδωκε ἐγκύκλιον διὰ τῆς ὁποίας ὁρίζει, ὅτι τὰ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Θεσσαλίας δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν φορολογίαν. Παρακαλῶ λοιπόν, νὰ διασαφηνισθῇ ὅτι αἱ φορολογίαι ἐπιβάλλονται ἐπὶ εἰσαγομένων ἐμπορευμάτων τῶν προοριζομένων διὰ τὴν κατανάλωσιν ἐν τῇ περιφερείᾳ ἐν τῇ ὁποίᾳ δημιουργεῖται τὸ τάγμα.

§12Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ἐν τῷ Νομῷ καλύτερον. Εἶμαι σύμφωνος.

§13Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μάλιστα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, δέχεσθε τὴν τροπολογίαν;

§15Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Μάλιστα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἄλλος τις, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς;

§17Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 505, ὁ ὁποῖος ἐπεξετάθη καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας τοῦ Κράτους, ἐδημιουργήθη ἡ ἑξῆς δυσχέρεια, ὅτι, ἐπεβλήθησαν διὰ τοῦ διατάγματος διάφοροι φόροι καὶ κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ διατάγματος, δὲν ἦτο δυνατόν, νὰ εἰσπραχθοῦν οἱ φόροι αὐτοί, αἱ δὲ Νομαρχιακαὶ Ἐπιτροπαὶ δὲν ἠμποροῦσαν ν’ ἀλλάξουν τρόπον εἰσπράξεως, διότι ἐχρειάζετο νέον διάταγμα. Διὰ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν προτείνω, ἀφήνωμεν εἰς τὴν Νομαρχιακὴν Ἐπιτροπὴν, τοῦ τόπου ἐκεῖ, νὰ κανονίζῃ αὐτή, ὅπως θέλει, τὸ ζήτημα τῆς εἰσπράξεως τῶν τοπικῶν φόρων. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι δικαιοτάτη καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὴν κάμῃ δεκτήν.

§18Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἀπὸ τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον ἀπὸ τὸν δήμαρχον Ἄρτης καὶ τὰ ἐπαγγελματικὰ σωματεῖα τῆς πόλεως, διαβιβάζεται ἡ αἴτησις πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὅπως ἡ διάταξις τοῦ νόμου, περὶ σχηματισμοῦ ταγμάτων μὲ τὰ οἰκονομικὰ βάρη εἰς βάρος τῶν κατοίκων, ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Ἄρτης. Παρακαλῶ, συνεπῶς, τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ τὴν ἐπέκτασιν καὶ εἰς τὸν Νομὸν Ἄρτης.

§19Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως ἔχει οὕτω: Ἡ συγκρότησις διαφόρων ταγμάτων συντελεῖται κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὑποβάλλουν μία αἴτησιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν. Ἡ αἴτησις αὐτὴ μελετᾶται ἀπὸ τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ, τίθεται ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῆς ὀργανωτικῆς ἀποστολῆς καὶ κατόπιν, διαβιβάζεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Αἱ αἰτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀνέρχονται περίπου εἰς 12 ἐκκρεμοῦν, εἰσέτι, ἐνώπιον τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἀρνεῖται νὰ ὑπογράψῃ τὰ διατάγματα διότι θέλει νὰ διακανονίσῃ τὸ ζήτημα τῶν φορολογιῶν, καθ’ ὃν τρόπον ἐκεῖνος θέλει. Συνεπῶς, καὶ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ διατάγματος εἰς τὸν Νομὸν Ἄρτης, θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ αὐτὴ διαδικασία. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν, τὸν δήμαρχον, τὰ σωματεῖα τῆς Ἄρτης, νὰ ὑποβάλλουν μίαν ἀναφορὰν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, ἡ ὁποία θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν προαναφερθεῖσαν διαδικασίαν.

§20Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Συμφωνῶ μὲ τὴν ὑπόδειξίν σας. Θὰ ὑποδείξω εἰς τὸν δήμαρχον καὶ τὰ σωματεῖα Ἄρτης, νὰ μᾶς ὑποβάλουν τὴν αἴτησιν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ὅμως τῆς παρουσίας τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω, ὅτι ζήτημα, τοιαύτης φύσεως, ὅπως εἶναι ἡ ὀργάνωσις τῆς ἀσφαλείας, δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ λιμνάζῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἁπλῶς νὰ ἱκανοποιούμεθα μὲ τὸ νὰ λέγεται, ὅτι θὰ κινηθῇ ἡ διαδικασία, ἡ ὁποία φέρει εἰς τὸ ἀποτέλεσμα. Νομίζω, ὅτι ζητήματα τοιαύτης φύσεως θὰ ἔπρεπε νὰ λύωνται ταχέως, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν μάλιστα, οἱ κάτοικοι ἀναλαμβάνουν τὰ οἰκονομικὰ βάρη, διὰ νὰ προστατεύσουν τὴν ζωήν των, εἶναι περίεργον νὰ λιμνάζουν αἱ αἰτήσεις 12 περιφερειῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Νομίζω, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ Κυβέρνησις, θὰ πρέπει τάχιστα νὰ ἐπιληφθοῦν τοῦ ζητήματος, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐντὸς μιᾶς ἑβδομάδος νὰ ἔχῃ ληφθῇ ἡ ἀπόφασις διὰ τὴν συγκρότησιν τῶν ταγμάτων αὐτῶν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἀσφάλεια τῶν κατοίκων νὰ ἀναμένῃ πότε ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἀποστείλῃ ὑπηρεσιακῶς τὴν γνωμάτευσιν, πότε θὰ φθάσῃ αὐτὴ καὶ πότε θὰ συγκροτηθοῦν τὰ τάγματα. Εἰς ἐποχὰς πολέμου, ἡ ραγδαία ἐνέργεια ἡ διοικητικὴ, εἶναι ἀπολύτως ἐπιβεβλημένη καὶ παράκλησίς μου εἶναι, ὅπως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐπιμείνῃ καὶ ρυθμίσῃ ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἢ θὰ γίνουν τὰ τάγματα ἢ δὲν θὰ γίνουν.

§21Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Τὸ ζήτημα ἐγεννήθη διότι εἰς τὰς περισσοτέρας περιφερείας ἐπεβλήθησαν φόροι ἐπὶ τῶν προϊόντων τοῦ τόπου, οἱ ὁποῖοι ἐβάρυναν τὰ προϊόντα εἰς σημεῖον, ὥστε ἡ τιμή των νὰ ὑφίσταται συνεπείας καὶ νὰ ταλαντεύσῃ τὴν οἰκονομίαν. Πρέπει λοιπόν, νὰ μελετηθῇ τὸ ζήτημα καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν κατὰ πόσον, ἐὰν εἶναι πρέπον νὰ ἐπιβληθοῦν ἢ ὄχι καὶ ἄλλοι ἔμμεσοι φόροι.

§22Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Τὸ ζήτημα τῶν στελεχῶν τῶν ἀξιωματικῶν, αὐτὸ εἶναι τὸ σοβαρώτερον.

§23Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Δὲν θὰ ἤμην ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ διετύπωνα ποτὲ τὴν ἀπαίτησιν νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις ἄνευ μελέτης. Παρακαλῶ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως βεβαίως νὰ μελετηθοῦν αἱ αἰτήσεις, ἀλλά, νὰ μὴ χρονίσῃ ἡ μελέτη.

§24Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Καὶ εἰς τὴν Κρήτην παρουσιάζεται αὐτὴ ἡ ἀνάγκη ἀλλὰ ἐγὼ πιστεύω ὅτι τὰ τάγματα αὐτὰ τὰ ἀνεξάρτητα βεβαίως προσφέρουν μίαν ὑπηρεσίαν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρουν τὸ προσδοκώμενον ἀποτέλεσμα. Θὰ εἶναι χίλιες φορὲς καλύτερον νὰ αὐξήσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀνδρῶν τῆς χωροφυλακῆς.

§25Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντ. Κυβερν.). Πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὰ τάγματα αὐτὰ δὲν εἶναι ἀνεξάρτητα διότι διὰ διαφόρων διαταγῶν ὑπήχθησαν εἰς τὰς στρατιωτικὰς ἀρχὰς τῆς περιφερείας των.

§26Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ὀργανώσεως τῶν ταγμάτων ἐν Ἄρτῃ καὶ Πρεβέζῃ ἤδη πρὸ δεκαημέρου εἶχον ἐπαφὴν μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὁ ὁποῖος προθυμώτατα ἐδέχθη κατ’ ἀρχὴν τὴν ἐπέκτασιν τοῦ νόμου εἰς Ἄρταν καὶ Πρέβεζαν καὶ μοῦ ὑπέδειξε νὰ τηλεγραφήσω εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ ὑποβάλουν τὴν σχετικὴν αἴτησιν. Τὸ ζήτημα εἶναι ὅταν κατ’ ἀρχὴν ὁ νόμος ἐπιβάλῃ ἀμέσους ἐρανικὰς φορολογίας, καὶ κατὰ τὸ σημεῖον αὐτὸ νομίζω, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν γεννᾶται ζήτημα. Εἶναι δύο αἱ διατάξεις καὶ ἐπὶ τούτου ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας. Ὁ νόμος ὁρίζει τὰ ἑξῆς: Πρῶτον ἔχομεν τούς φόρους ἐξ ἐράνων καὶ δεύτερον διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος δύναται νὰ ἐπιβληθοῦν καὶ ἄλλοι φόροι. Κατὰ τὸ δεύτερον αὐτὸ σημεῖον ποὺ ἐπιβάλλονται καὶ ἔμμεσοι φορολογίαι κατὰ τοῦτο δύνασθε νὰ κάμετε τὸν ἔλεγχον αὐτόν, ἐφόσον ὅμως πρόκειται νὰ ἐπιβληθοῦν μόνον οἱ ἐρανικοὶ φόροι οἱ ρητῶς ἐν τῷ νόμῳ προβλεπόμενοι. Νομίζω ὅτι ἡ διαδικασία πρέπει νὰ γίνεται ταχύτατα.

§27Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως). Τὰ διατάγματα τὰ ἐκδοθέντα διὰ τὰς διαφόρους περιφερείας ὁρίζουν ἐμμέσους φόρους.

§28Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις αὐτή. Ὅταν πρόκειται περὶ τῶν ἐρανικῶν φόρων νὰ γίνεται ἀμέσως ἡ διαδικασία.

§29Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως), Ἄν τὸ πνεῦμα τῆς Βουλῆς εἶναι οἱ ἔμμεσοι φόροι νὰ διαγραφοῦν, τότε νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή.

§30Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐκεῖ ὅπου ἐπιβάλλονται καὶ νέοι ἔμμεσοι φόροι ἐκεῖ νὰ προσέξωμεν. Ἐὰν ἀφορᾷ τὸ αἴτημα ἐρανικοὺς φόρους ἐκεῖ νὰ γίνῃ δεκτὸν ἀμέσως τὸ αἴτημα, ἐκτὸς ἂν πρόκειται περὶ ἐμμέσων φόρων.

§31Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐξ ἀφορμῆς τῆς συζητήσεως περὶ τῶν ταγμάτων αὐτῶν σᾶς λέγω τοῦτο. Χθὲς ἐπέστρεψα ἐκ Βόλου ὅπου παρηκολούθησα τὴν δημιουργίαν τοῦ ἐθελοντικοῦ τάγματος τὸ ὁποῖον συνεστήθη ἐκεῖ καὶ διεπίστωσα ὅτι διὰ νὰ λειτουργήσῃ καλὰ τὸ τάγμα αὐτὸ ἔχει ἀνάγκην δύο πραγμάτων. Πρῶτον διοικήσεως δηλαδὴ στελεχῶν καὶ βʹ ὅπλων. Ἀμφότερα τὰ πράγματα αὐτὰ δὲν ὑπάρχουν εἰς τὸ τάγμα τοῦ Βόλου. Ὁ δὲ στρατιωτικὸς διοικητὴς Βόλου μὲ παρεκάλεσε νὰ μεταφέρω πλησίον σας τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν παράκλησιν νὰ τὸν βοηθήσητε εἰς τὸν ἐφοδιασμὸν τοῦ τάγματος μὲ ὅπλα. Γνωρίζετε βεβαίως ὅτι προχθὲς ἔγινεν ἐπίθεσις ἐναντίον καιρίου σημείου τῆς περιφερείας.

§32Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Δὲν εἶναι ζήτημα τοῦ νομοσχεδίου. Ἐδῶ, κ. Μουστρούφη, πρόκειται περὶ τοῦ νόμου τῆς συντηρήσεως ταγμάτων δημοσυντηρήτων, ἐνῷ σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ τῆς ὀργανώσεως τῶν ταγμάτων αὐτῶν. Ὅταν ἐγκριθῇ ὁ νόμος, τότε ἔχει θέσιν τὸ ζήτημα περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε. Ἀρχικῶς θέλετε νὰ μοῦ ὑποδείξητε τί ζητεῖ ὁ Βόλος. Συνεπῶς δὲν εἶναι θέμα πρὸς συζήτησιν.

§33Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι χωρὶς ἀξιωματικοὺς καὶ χωρὶς ὅπλα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκροτηθοῦν τὰ τάγματα αὐτά.

§34Ι. ΠΑΝΤΟΣ. Εἰς τὸ Πήλιον δὲν ὑπάρχουν τάγματα χωροφυλακῆς καὶ τὸ Πήλιον μένει ἐντελῶς ἀφρούρητον. Ἕνα τάγμα τῆς Ἐθνοφρουρᾶς ποὺ ὑπάρχει ἐκεῖ εἶναι ἀνεπαρκές. Μὲ ἰδικούς μας πόρους θὰ κάμωμεν δεύτερον τάγμα. Δὲν εἶναι ζήτημα μόνον ὅπλων καὶ στελεχῶν. Οἱ πολῖται οἱ δικοί μας εἶναι νομοταγεῖς. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν νὰ κανονίσῃ ὥστε τὰ ἔξοδα νὰ μένουν εἰς τὸν τόπον διὰ νὰ λειτουργοῦν τὰ τάγματα αὐτα, ἀλλὰ νὰ γίνῃ ἡ ἔνταξις ὡρισμένων ἡλικιῶν διότι οἱ κάτοικοι σᾶς λέγουν, ὅτι ἐθελονταὶ δὲν πηγαίνουν νὰ ὑπηρετήσουν ἐὰν θέλετε, νὰ προσκαλέσετε κλάσεις ὁπότε εὐχαρίστως ὑπηρετοῦμεν.

§35Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Αὐτὸ εἶναι ζήτημα ὀργανώσεως τῶν ταγμάτων.

§36Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι 3 μῆνες ποὺ ἀσχολούμεθα μὲ τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς τάγματος ἐν Μεσσηνίᾳ. Ἔχω διαπιστώσει τοῦτο, διότι ἐγὼ ἤμην τὸ πρῶτον εἰσηγητὴς εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν ἵδρυσιν τοιούτου τάγματος. Ἡ Ἐπιτροπὴ συνεστήθη ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Νομάρχου καὶ ἔκαμε μίαν κατάστασιν φορολογικὴν ἡ ὁποία θὰ ἀποδώσῃ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ τάγματος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρετηρήθη, εἶναι ὅτι οἱ ἐρανικοὶ κατάλογοι δὲν θὰ ἀπεδώσουν τὰ ποσὰ ποὺ θὰ ἀναγκαιοῦν διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ τάγματος καὶ πρέπει ἡ φορολογία νὰ εἶναι μικτή, δηλαδὴ νὰ εἶναι δι’ ἐρανικῶν καταλόγων καὶ ἡ ἔμμεσος φορολογία τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων.

§37Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τῇ εἰσηγήσει τῶν βουλευτῶν Εὐβοίας ἐψηφίσθη ὁ νόμος 505 περὶ ὀργανώσεως ταγμάτων ἐθελοντικῶν. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ καθωρίζονται τὰ ἔσοδα τὰ ὁποῖα, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, εἶναι: 1ον) Ἐρανικοὶ κατάλογοι, 2ον) τὰ ἐνεργητικὰ ὑπόλοιπα τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων καὶ 3ον) μία φορολογία ἡ ὁποία ἐπιβάλεται ἐπὶ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων ἀλλὰ καὶ εἰς ὡρισμένας περιφερείας, δυστυχῶς καὶ ἐπὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἡ ἐπέκτασις τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας εἶναι εὐχερής, ἀλλὰ προκειμένου νὰ ἐκδοθῇ τὸ διάταγμα, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ μιᾶς φορολογίας ἡ ὁποία κατὰ τὸ πλεῖστον βαρύνει τὴν κατανάλωσιν, διότι ὅπως ἠξεύρετε τὰ προϊόντα ἐπιβαρύνονται μὲ διαφόρους φορολογίας κλπ. κλπ. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ ὕπαιθρος εὑρίσκεται εἰς τοιαύτην κατάστασιν, ἐπιβάλλεται κάθε φορολογία τοπική, ἔστω καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι οὕτω θὰ ἔχωμεν μίαν ἐλπίδα, καὶ μίαν σκιὰν ἀσφαλείας, διότι προκειμένου νὰ μὴ ἔχωμεν οὔτε ἕνα χωροφύλακα εἰς μίαν περιφέρειαν, καλύτερον θὰ ἦτο νὰ ἔχωμεν ἔστω καὶ αὐτὰ τὰ τάγματα, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἰσθανόμεθα ἕνα ἐλάχιστον αἴσθημα ἀσφαλείας. Δι’ αὐτὸ συνιστῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ διάταγμα αὐτὸ εἰς ὅλας τὰς περιφερείας, ἐφ’ ὅσον φυσικὰ δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις. Νομίζω ὅτι δὲν χρειάζονται περαιτέρω σκέψεις διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ διατάγματος.

§38Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὸν περιορισμὸν τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν.

§39Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§40Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρῶτος ἐγὼ ὑπέβαλον ἀναφορὰν ὡς πρὸς τὴν ἀποτελεσματικότητα τῆς διατάξεως περὶ τοῦ καταρτισμοῦ τοιούτων σωμάτων εἰς τοὺς διαφόρους Νομούς.

§41Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ὁ Νομὸς Εὐβοίας πρὸ μηνὸς ἐζήτησεν ὅπως σχηματισθῇ ἕνα τάγμα ἐκ χωροφυλάκων ἄνευ θητείας διὰ νὰ προστατεύσουν τὰ χωρία των. Ὁ νόμος αὐτὸς ἐψηφίσθη, ἀλλὰ καθ’ ὑπόδειξιν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς τὰ τάγματα αὐτὰ εἶπεν ὅτι δέον νὰ ἐξαρτηθοῦν ἀπὸ τὸ Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ καὶ ὄχι ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Τάξεως. Ὄχι δηλαδὴ ὡς χωροφύλακες ἄνευ θητείας, ἀλλὰ δι’ ἐπιστρατεύσεως ὡρισμένων ἡλικιῶν εἰς τὰς περιφερείας αἱ ὁποῖαι ζητοῦν τοῦτο. Σήμερον δὲν πρόκειται νὰ ἐπεκταθῇ ὁ νόμος, πρόκειται νὰ κυρωθῇ νόμος ὁ ὁποῖος ὑπάγει ὅλα τὰ τάγματα τὰ ὁποῖα κατηρτίσθησαν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ. Δὲν ἐζητήθη ὑποχρεωτικὴ ἐπέκτασις. Ἐπέκτασις γίνεται ἐφ’ ὅσον αἱ περιφέρειαι τὸ ζητήσουν. Δὲν τὸ ζητεῖ ἡ περιφέρειά σας, δὲν θὰ γίνῃ, αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα. Νὰ σᾶς διαβάσω τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ ἴδητε: «................... (ἀναγινώσκει).

§42Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Ἐγεννήθη ἡ ἐντύπωσις εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, διότι τοῦτο ἀφορᾷ μεταβίβασιν ἁρμοδιότητος τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως ἐπὶ τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν. Τὸ ζήτημα, κύριοι, εἶναι σαφές. Ἐδῶ γεννᾶται τὸ ζήτημα, ἐὰν τὰ σώματα αὐτὰ ἀπέδωσαν ἢ ἡ συγκρότησις αὐτῶν, καὶ ἡ συντήρησις αὐτῶν διὰ τοῦ τρόπου τοῦ ἐράνου ὡς καθωρίσθη διὰ προηγουμένου νομοσχεδίου παρουσιάζει κἄτι τὸ ἀσύνηθες. Θὰ ἠδυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν ὅτι τοῦτο παρουσιάζει μίαν ἀδυναμίαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις λέγει· κύριοι ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ πράξω τί τὸ περισσότερον..... (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Τὸ ζήτημα εἶναι, ὅτι θὰ κάνετε ἐράνους διὰ τὴν σύστασιν τῶν ταγμάτων αὐτῶν. Ἀλλὰ γνωρίζετε, κ. ὑπουργέ, τὸ ζήτημα τῶν ἐράνων μέχρι ποῦ ἔχει φθάσει; Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος κάμνει ἐράνους, ὁ Νομάρχης κάμνει ἐράνους, καὶ ὅλοι τους κάμνουν ἐράνους. Ἐὰν θέλετε, κ. ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, εἰς τὴν Εὔβοιαν ἢ εἰς οἱονδήποτε ἄλλον Νομὸν τῆς Ἐπικρατείας νὰ ἐνισχύσητε τὴν δημοσίαν τάξιν, ὑπάρχει τρόπος καλύτερος· δημιουργήσατε τάγματα πραγματικοῦ στρατοῦ, τάγματα Ἐθνοφρουρᾶς. Ἀφήσατε αὐτὸν τὸν τρόπον, διότι γεννῶνται τοπικὰ ζητήματα, διότι καὶ οἱ κάτοικοι δυσπιστοῦν καὶ ἀπόδοσις ἔργου δὲν γίνεται.

§43Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ ὅσα ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κύριος Σαρρῆς εἶπεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου, δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ βαστάζουν τὰς διαφόρους φορολογίας, τὰς ὁποίας κἄθε ἀρχὴ ἐπιβάλλει, καὶ αἱ ὁποῖαι πολλάκις ἔφθασαν μέχρι δυσβαστάκτου σημείου. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Τὸ ζήτημα εἶναι, νὰ μὴ τεθοῦν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ταγμάτων αὐτῶν διὰ τὰ ὁποῖα δὲν εἴμεθα σύμφωνοι ἀνεύθυνα στοιχεῖα. Πρὸ παντὸς πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ ζήτημα τῶν στελεχῶν τῶν ταγμάτων. Αὐτὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι τιθέμενοι ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ταγμάτων, νὰ ἔχουν κἄποιαν εὐθύνην ἀπέναντι τοῦ ὑπουργοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει γνῶσιν εἰδικῶν καταγγελιῶν τὰς ὁποίας τοῦ ἔχω ἐπανειλημμένως ὑποβάλλει. Εἶναι πολὺ ἔκτροπα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λαμβάνουν χώραν εἰς τὸν Νομὸν Φθιωτιδοφωκίδος.

§44Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἰς τὸν Νομόν σας, δὲν ὑπάρχουν τοιαῦτα τάγματα, μόνον εἰς τὴν Εὔβοιαν εἶναι.

§45Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ὁμιλῶ περὶ τῶν ταγμάτων Ἐθνοφρουρᾶς τὰ ὁποῖα συνεργάζονται μὲ ὁμάδας ΜΑΥ τὰ ὁποῖα ἐνισχύουν οἱ ἑκασταχοῦ Δήμαρχοι καὶ Πρόεδροι Κοινοτήτων καὶ ὀργιάζουν εἰς βάρος τοῦ λαοῦ.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§47ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 505)1947 νόμου «περὶ ἐπιβολῆς οἰκονομικῶν βαρῶν διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἐν Εὐβοίᾳ ἀνταρσίας», ὡς ἐτροποποιήθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Στρατ)κοῦ Συμβουλίου Σμύρνης (1921– 1922) καταρτισθέντων πινάκων στασίμων Ἀξιωματικῶν κλπ.». Ὁ κ. Λεονάρδος ἔχει τὸν λόγον.

§49Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὅταν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔφερε νομοσχέδιον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ προΐσταμαι, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζήτει νὰ μεταβάλῃ τοὺς νόμους 560 καὶ 1870 οἱ ὁποῖοι ἀφιέρουν τὴν πραγματικὴν σύνταξιν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ πολεμιστῶν, ἐγὼ τοὐλάχιστον ὑπῆρξα ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος ἔφερον ἀντιρρήσεις διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Θὰ ἦτο δηλαδὴ ἁρμόδιος νὰ τὸ φέρῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ οὗτος δὲν τὸ ἔφερε, καὶ τὸ ἔφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Δὲν τὸ ἐδέχθην δὲ ἐγὼ πρῶτος, διότι δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἀξιωματικῶν οὔτε δειλῶν οὔτε πταισάντων, ἀλλὰ ἐπρόκειτο περὶ ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐξέλθει διὰ πολιτικοὺς λόγους ἐκ τοῦ στρατεύματος. Ἐδῶ ἀντιθέτως ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔφερεν ἕνα νομοσχέδιον διὰ νὰ δικαιώσῃ ἄλλους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἐστερήθησαν διὰ νόμου, κακῶς δι’ ἐμέ, τῆς συντάξεώς των. Πρόκειται περὶ ἀξιωματικῶν τινῶν, κριθέντων ὡς στασίμων κατὰ τὸ 1920–21. Θὰ σᾶς φανῇ παράδοξον ἴσως, διατὶ συνηγορῶ ὑπὲρ στασίμων ἀξιωματικῶν. Συνηγορῶ ὑπὲρ αὐτῶν, διὰ τὸν λόγον ὅτι εὑρίσκονται ἐν δικαίῳ. Δὲν θὰ θέσω ὑπὸ κρίσιν τὰς προτάσεις τῶν τότε διοικητῶν, ἀλλὰ ὅταν κρίνεται ἕνας στάσιμος ἀξιωματικός, κρίνεται διὰ διαφόρους αἰτίας. Ἠμπορεῖ νὰ κριθῇ στάσιμος ἢ διότι ἠσθένησεν, ἢ διότι ἐδειλίασεν, ἢ διότι εἶχε πολιτικὴν ἀντιγνωμίαν, ἢ καὶ διότι περιέπεσεν εἰς ἕνα πειθαρχικὸν παράπτωμα. Οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν στάσιμοι, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν, ὥστε νὰ τηρηθῇ καὶ δι’ αὐτοὺς ἡ σχετικὴ διαδικασία περὶ ἀξιωματικῶν, δεδομένου ὅτι ἠκολούθησεν ὁ πόλεμος καὶ ἡ ἐπανάστασις, καὶ δὲν τοὺς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ κριθοῦν ἐκ νέου. Σημειωτέον δὲ ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κρίνονται στάσιμοι, λαμβάνουν τὴν σύνταξιν τοῦ ἀμέσως ἀνωτέρου βαθμοῦ. Δι’ αὐτοὺς τί συνέβη, ἔλαβον τὴν σύνταξιν τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ καὶ βραδύτερον κατὰ τὸ 1927 ὅταν ἐπῆλθε σύμπνοια μεταξὺ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Ζαΐμη τὸ 1928–29, συνέστη τότε ἕνα Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἀπεφάνθη ὅτι ἔπρεπε νὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς βαθμὸς καὶ σύνταξις. Ἐδόθησαν δὲ αὐτὰ τότε ἀπὸ ἕνα Συμβούλιον τὸ ὁποῖον κατηρτίσθη ἀπὸ ἀξιωματικοὺς ὅλων τῶν καταστάσεων. Τὸ Συμβούλιον αὐτὸ ἔκρινε δι’ αὐτοὺς ὅτι ἔπρεπε νὰ λάβουν βαθμὸν καὶ σύνταξιν. Τὸ 1935 ἐπεκυρώθη ἡ ἰδία αὐτὴ ἀπόφασις. Βραδύτερον ὅμως τὸ 1937 ἐπὶ δικτατορίας, δὲν γνωρίζω πῶς ἔκρινον αὐτοὶ αὐστηρότερον τὸ πρᾶγμα καὶ εἶπον ὅτι αὐτοὶ θὰ διατηρήσουν τὸν βαθμόν των, ἀλλὰ θὰ πάρουν τὴν μισὴν διαφορὰν τῆς συντάξεως. Τοῦτο ἴσως νὰ ὠφείλετο εἰς μίαν αὐστηροτέραν κρίσιν τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι δὲν δίδω εἰς σᾶς τὴν ὅλην σύνταξιν, διότι εἶσθε στάσιμοι. Βραδύτερον ἐπὶ κατοχῆς ἐδικαιώθησαν καὶ πάλιν διὰ νέου νόμου. Φαντασθῆτε λοιπόν, τὸν χορὸν τὸν ὁποῖον τραβοῦν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι. Ἐν τέλει ὅταν ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις τῆς ἀπελευθερώσεως διὰ νέας ἀποφάσεως εἶπεν ὅτι ὡρισμένα νομοθετήματα δὲν θὰ ἐκδίδωνται αὐθαιρέτως. Καὶ πάλιν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἠναγκάσθησαν νὰ ὑποστοῦν τὰ ἴδια καὶ μᾶς λέγουν τὸ ἑξῆς. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ φέρω τὸν βαθμὸν καὶ ὄχι τὴν σύνταξιν; Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον θέμα. Τὸ δεύτερον εἶναι ὅτι, αὐτοὶ εἶναι ἀξιωματικοὶ οἱ περισσότεροι τῶν ὁποίων ὑπῆρξαν ἀνδρεῖοι, ὅπως ὁ στρατηγὸς Κώης, ὁ συνταγματάρχης Καραμῆτρος διὰ τὸν ὁποῖον ὁ μακαρίτης Τροτσόγκελας ἔλεγεν ὅτι εἶναι ἕνας ἄριστος ἀξιωματικός, ὁ Σωτήλης καὶ τόσοι ἄλλοι. Ἀλλὰ ἐκτὸς αὐτῶν, δὲν καθωρίσθη ἁρμοδίως ἡ σύνταξις ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ. Συνιστᾶται πάλιν μία Ἐπιτροπή, ἐὰν εἶναι κανεὶς ὁ ὁποῖος δὲν δικαιοῦται νὰ τὸν κρίνῃ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§50Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι μεταξὺ τῶν 200 αὐτῶν ἀξιωματικῶν, πολλοὶ ἠδικήθησαν ἐκ πολιτικῶν λόγων, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς πρέπει νὰ δεχθῇ νὰ ἐπιφέρῃ τὰς ἑξῆς δύο τροπολογίας. Κατ’ ἀρχὴν βεβαίως νὰ κρίνῃ ἐπιεικῶς ἐφ’ ὅσον παρῆλθον 26 ὁλόκληρα ἔτη, διότι ὅπως βλέπετε πρόκειται περὶ ἀξιωματικῶν κριθέντων κατὰ τὸ 1921–22.

§51Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, κύριε, ἐκρίθησαν εἰς τὰ 1927 καὶ εἰς τὰ 1935, ἀλλὰ τὸ 1937 διὰ νόμου τῆς δικτατορίας ἐστερήθησαν τῆς συντάξεώς των. Συνεπῶς διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, ἀποκαθίσταται μία πρᾶξις τῆς δικτατορίας καὶ ὄχι τοῦ 1921.

§52Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κατὰ τὸ 1935 ἐδόθησαν βαθμοὶ ἀθρόως εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ νομοθετῇ σήμερον, περὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν τὸ 1935 ἤτοι πρὸ 13 ἐτῶν. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν νὰ μὴ κριθοῦν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος οἱ κριθέντες στάσιμοι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπῆγαν εἰς τὸν πόλεμον. Τοῦτο πρέπει νὰ γίνῃ ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ στρατεύματος καὶ τοῦ Ἔθνους. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι οἱ κριθέντες δὶς στάσιμοι, ἢ οἱ μὴ πολεμήσαντες δὲν πρέπει νὰ κριθοῦν. Αὐτὸ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἠθικῆς τάξεως.

§53Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, πρὸ πολλοῦ ἔχει ἐγκαινιάσει μίαν τακτικήν, διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν διαφόρων ζητημάτων τοῦ στρατεύματος. Εἶμαι ἀντίθετος μὲ τὸν κ. Λεονάρδον καὶ ἐπικροτῶ τὰ νομοθετήματα τὰ ὁποῖα ἔφερεν ὁ κ. ὑπουργός, πρὸς ἐπανόρθωσιν παλαιῶν ἀδικιῶν, ὅπως τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ πίνακος Βʹ, τοῦ πίνακος Αʹ, τοῦ νόμου 560 καὶ 1870 κλπ. Ἐπικροτῶ ἐπίσης τὸ παρὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔφερεν ὁ κ. ὑπουργός, καὶ παρακαλῶ ὅπως γίνῃ δεκτόν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§55ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Στρατ)κοῦ Συμβουλίου Σμύρνης (1921–22) καταρτισθέντων πινάκων στασίμων ἀξ)κῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων Ἀξ)κῶν τοῦ Σώματος Οἰκον. Ἐλέγχου».

§57Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, νὰ προτιμηθοῦν οἱ Ἀξιωματικοὶ Διαχειρίσεως καὶ Ἐπιμελητείας, ἔστω καὶ ἂν ἔχουν μεταταγῆ εἰς ἄλλο ὅπλον.

§58Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Αὐτὴν τὴν τροπολογίαν ἀκριβῶς ἔκαμεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ τὴν ἀπεδέχθην. Θὰ μεταταγοῦν ἔστω καὶ ἂν ἤδη εὑρίσκωνται εἰς ἄλλο ὅπλον.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§60ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, «περὶ συμπληρώσεως τῶν κενῶν Ἀξ)κῶν τοῦ Σώματος Οἰκονομικοῦ Ἐλέγχου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως τῆς εἰς συμμαχικοὺς στρατοὺς καὶ τὰς Ε.Ο.Ε.Α. ὑπηρεσίας ὡς στρατιωτικῆς τοιαύτης». Ὁ κ. Λεονάρδος ἔχει τὸν λόγον, ὡς εἰσηγητής.

§62Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς χρόνου ὑπηρεσίας στρατιωτικῶν οἵτινες ὑπηρέτησαν εἰς ὁμάδας ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Τὰ ὅρια τὰ ὁποῖα θεωροῦνται ὡς χρόνος ὑπηρεσίας καθωρίσθησαν ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, παρισταμένου καὶ τοῦ ὑπουργοῦ, τὰ ὁποῖα ὅρια καθωρίσθησαν κἄπως εὐρύτερον. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ προκαλέσῃ συζήτησιν, ἀλλὰ νὰ γίνῃ δεκτὸν διότι πρόκειται περὶ ἐθνικῶν ἀγωνιστῶν.

§63Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται, ἐγὼ τοὐλάχιστον, νὰ ἔχω ἀντίρρησιν διὰ τὴν ἀπονομὴν ἀμοιβῶν εἰς τοὺς μετασχόντας τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως ἀγωνιστάς. Πλὴν ὅμως τὸ ὑπ’ ὄψει νομοσχέδιον, δὲν παρέχει μόνον ἠθικὰς ἀμοιβὰς, ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικὰς τοιαύτας. Ἐὰν π. χ. ἕνας 18ετὴς ὑπηρέτησεν ἐπὶ 20μηνον εἰς τὰς ὁμάδας ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, ὁ χρόνος αὐτὸς ἀφαιρεῖται ἀπὸ τὴν στρατιωτικήν του θητείαν, δηλαδὴ εἶναι μία οὐσιαστικὴ παροχή. Βεβαίως πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὸν ἀγῶνα αὐτόν. Ἀλλ’ ἐρωτῶ, εἰς ποίας ἐθνικὰς ὁμάδας; Δὲν ἔχει ἤδη καθορισθῆ ποῖαι εἶναι αἱ ὁμάδες αὐταί. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς προτείνω νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοθέτημα καὶ συζητηθῇ ταὐτοχρόνως μὲ τὸ ἐκκρεμοῦν ἤδη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν γενικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ρυθμίζει εἰς τὸ σύνολον του τὸ θέμα τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Καὶ ἐὰν τὸ ψηφίσωμεν δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ, ἐὰν δὲν ἔχουν προηγουμένως καθορισθῆ διὰ νόμου αἱ ὁμάδες ἐθνικῆς ἀντιστάσεως.

§64Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ παροχῆς. Πρόκειται περὶ ἀναγνωρίσεως μιᾶς ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἰς μίαν δύσκολον ἐποχὴν μὲ τὸ ὅπλον εἰς τὸ χέρι, προσέφερεν οἰκειοθελῶς τὰς ὑπηρεσίας του πρὸς τὴν Πατρίδα. Ἐν πρώτοις δὲν εἶναι ἄγνωστον ποῖοι εἶναι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν ὁμάδων ἐθνικῆς ἀντιστάσεως καὶ αἱ ὀργανώσεις ἐπίσης εἶναι λίαν γνωσταί, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν τὰς ἀνεγνώρισε δι’ ἐγκυκλίου του. Μὴ νομίσετε δέ, κύριοι βουλευταί, ὅτι πρόκειται νὰ ἀπολυθῇ κανεὶς ἀπόψε. Οὐδεὶς δὲν θὰ ἀπολυθῇ ἐὰν δὲν ἀπολυθῇ ἡ κλάσις του. Πρόκειται μόνον περὶ ἀναγνωρίσεως ὑπηρεσίας. Διότι πῶς θὰ ἀπολυθῇ ὁ στρατηγὸς Μαυρομμάτης π.χ. ἢ ὁ μὴ στρατευθεὶς 16ετὴς ἢ 17ετής. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τυπικὴν πλευρὰν, τοῦ καθαρισμοῦ δηλαδὴ, τῶν ἀρχηγῶν καὶ τῶν ὁμάδων ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον θὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν μετὰ 5–10 ἡμέρας. Κατὰ συνέπειαν αἱ σχετικαὶ ἀντιρρήσεις τοῦ κ. Γραφάκου δὲν στηρίζονται καὶ δὲν τὰς ἐλησμόνησεν ἡ Ἐπιτροπή, ἀλλ’ εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμισθῇ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν. Καὶ ἐφόσον δὲν κανονισθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο δὲν θὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ νομοσχέδιον.

§65Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ζητῶ τὸν λόγον κ. Πρόεδρε.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§67Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Εἶπον ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, λόγῳ τῆς φύσεώς του πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὅλως τυπικῶς. Δὲν πρόκειται κανένας νὰ ἀπολυθῇ διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐὰν δὲν τελειώσῃ ὁ πόλεμος καὶ ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅπως ἔχει δικαίωμα νὰ κρατῇ τὰς κλάσεις δὲν ἀποφασίσει τοιοῦτόν τι. Ἀλλὰ λέγω τοῦτο, ὅτι ἐὰν ἐπέλθῃ ἕνα εὐτυχὲς γεγονὸς καὶ ὁ πόλεμος τελειώσῃ αὔριον, μεθαύριον, προκειμένου νὰ γίνουν ἀπολύσεις τῶν κλάσεων, διατὶ νὰ κρατηθοῦν οἱ στρατιῶται αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἄλλον τόσον χρόνον ὑπηρέτησαν εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν, οἱ διατυπωθέντες φόβοι εἶναι καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον ἕωλοι, διότι ἡ ἀπόλυσις τῶν στρατιωτῶν αὐτῆς τῆς κατηγορίας περιβάλλεται καὶ ἀπὸ μίαν ἐγγύησιν. Πρὶν ἀπολυθοῦν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κρίσις Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἐπιτελείου. Δι’ αὐτό, ἐὰν θέλετε νὰ τὸ κάμωμεν δεκτὸν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ εἰς δευτέραν.

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι εἰς δευτέραν.

§69Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὅπως θέλετε. Αὐτὸ μόνον θέλω νὰ ἐννοήσητε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἠθικὴν βάσιν. Ἐὰν θὰ τοὺς κρίνῃ ἀπόψε ἡ Ἐπιτροπή ἢ μετὰ μίαν ἑβδομάδα, ὅταν θὰ ἔχῃ ψηφισθῆ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον, αὐτὸ δὲν μὲ πειράζει.

§70Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα δὲν νομίζω, ὅτι ἐτοποθετήθη ὀρθῶς. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀπὸ τὴν συζήτησιν θέμα οὐσίας, ποῖαι ὀργανώσεις, δηλαδή, θὰ ἀναγνωρισθοῦν καὶ ποῖαι ὄχι, διότι ὅλαι αἱ ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ἠγωνίσθησαν κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς κατοχῆς ὑπὸ τύπον προσφορᾶς ὑπηρεσιῶν εἰς τὴν τότε χειμαζομένην Πατρίδα, δὲν ἀναμένουν τὴν ἀναγνώρισιν τῆς πολιτείας ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν καὶ μάλιστα ὑπὸ τύπον νόμου ἢ χαριστικῶν διατάξεων. Τίτλους των ἔχουν τοὺς ἀγῶνας των καὶ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς κοινῆς γνώμης. Νομίζω συνεπῶς, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ δέον νὰ τοποθετηθῇ ἐπὶ ἄλλης βάσεως. Ὡς εἶναι γνωστόν, εἰς τὴν Βουλή, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῶν Στρατιωτικῶν ἐπεξεργάζεται νῦν τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως» καλῦπτον ὁλόκληρον τὸ θέμα τῆς ἀντιστάσεως. Συνεπῶς μοῦ προξενεῖ αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατάπληξιν ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὤθησαν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ καταθέσῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ εἰδικῶς μίαν κατηγορίαν τῶν ἀγωνιστῶν καὶ ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἔχῃ συμπαθῆ ἀπήχησιν καὶ εἰς τὸ Σῶμα καὶ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, λόγῳ εἰδικῶς τῆς καταστάσεως τὴν ὁποίαν διερχόμεθα. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως δὲ καὶ ὁ συνάδελφος ἐκ Λακωνίας κ. Γραφᾶκος εἶπε, νὰ τὸ συσχετίσῃ μὲ τὸ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ψηφισθησόμενον τοιοῦτον, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, καλύπτει ὁλόκληρον τὸ θέμα τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Οὐδεὶς λόγος συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ μεμονωμένου. Οἱ δὲ λόγοι τοῦ ἀξιοτίμου κ. Λεονάρδου νομίζω, ὅτι συνηγοροῦν ἀκριβῶς ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως, τὴν ὁποίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐκθέτω. Παρακαλῶ ὅθεν καὶ πάλιν, τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. (Χειροκροτήματα).

§71Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, κ. βουλευταί, διότι τὸ θέμα ἐξηντλήθη ἀπὸ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Λεονάρδος, ἐὰν ἕνας ἐκ τῶν συναδέλφων δὲν προέβαινεν εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἐρωτήματος: Γιατὶ βιάζεσθε; Τὸ ἐρώτημα αὐτὸ φαντάζομαι, ὅτι ἀπευθύνεται καὶ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ πρὸς τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Ἔχω τὴν γνώμην, κύριοι, ὅτι ναὶ μὲν παρουσιάζεται κάποιο σχῆμα πρωθύστερον, ὅτι δηλαδή, ἔπρεπε πρῶτα νὰ ψηφίσωμεν τὸ μεγάλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἰσήχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ κατόπιν νὰ ἐπακολουθήσῃ τὸ παρόν, ἐν τούτοις, τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν σήμερον νομοσχέδιον ἔχει κάποιαν σκοπιμότητα καὶ δι’ αὐτὸ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν τὸ προέταξε. Ἡ σκοπιμότης αὐτὴ εἶναι ἡ ἑξῆς: Πλεῖστοι ἐκ τῶν ὑπηρετησάντων εἰς τὰς ἐθνικὰς ὁμάδας, πολεμοῦν σήμερον εἰς τὸν στρατὸν, καὶ πολεμοῦν ἐπὶ μῆνας, ἴσως καὶ ἐπὶ ἔτη. Δὲν νομίζετε ὅτι, θὰ ἔπρεπεν εἰς αὐτοὺς νὰ δώσωμεν τώρα ποὺ πολεμοῦν καὶ τοὺς ἔχει ἀνάγκην ἡ Πατρίς, μίαν ἐλπίδα, ὅτι λαμβάνομεν μίαν προστασίαν ὑπὲρ αὐτῶν; Γιατί νὰ μὴ γίνῃ αὐτό; Ἴσως θὰ ἔπρεπε, ὅπως εἶπον, νὰ προηγηθῇ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον. Μάλιστα. Ἀλλὰ μήπως αὐτοὶ πρόκειται μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἀπολυθοῦν; Ὄχι. Ἀσφαλῶς θὰ ἀναμείνωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ ἄλλου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ ὁποία Ἐπιτροπὴ τὴν προσεχῆ Τετάρτην, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, περαιώνει τὴν ἐπεξεργασίαν της, καὶ τὸ ὁποῖον θὰ καθορίζῃ ποῖαι εἶναι αἱ ἀνταρτικαὶ ὁμάδες, αἱ ἐπισήμως ἀναγνωρισμέναι καὶ ποῖαι δὲν εἶναι. Καὶ συνεπῶς, ποῖοι εἶναι οἱ συμμετασχόντες εἰς τὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας καὶ ποῖοι θὰ τύχουν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σήμερον νόμου. Ἔχω λοιπόν, τὴν γνώμην, ὅτι ὄχι μόνον δὲν βλάπτει τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον, ἀλλὰ τοὐναντίον ὠφελεῖ. Ὠφελεῖ δὲ κατὰ τοῦτο, ὅτι δίδει μίαν ἐλπίδα εἰς τοὺς μαχομένους σήμερον, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν καὶ κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς ὡς ἀντάρται, ὅτι θὰ δικαιωθοῦν. Πάντως δὲν πρόκειται νὰ ζημιώσῃ κανένα, διότι θὰ δικαιωθοῦν ἐκεῖνοι, ὑπὲρ τῶν ὁποίων θὰ κρίνῃ ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ καθοριζομένη ὑπὸ τοῦ σχεδίου νόμου τοῦ μεγάλου, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὸ ὁποῖον προσεχῶς ψηφίζεται. Συνεπῶς δὲν βλέπω τὸν λόγον, διατί, νὰ γίνεται τόσος θόρυβος ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ὁπωσδήποτε θὰ ἐπερνοῦσεν ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ἐνεκρίνετο, διότι εἶναι δίκαιον.

§72Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐάν, κύριοι, ἦτο νομοθετημένον, ὅτι ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις ἦσαν οἱ Α, Β, Γ καὶ ἐὰν ὑπῆρχον καὶ τὰ ἀρχεῖα αὐτῶν τῶν ὁμάδων ἀντιστάσεως, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ εἶναι ἐγγεγραμμένοι οἱ ἀντισταθέντες, δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀπολύτως ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Διότι βέβαια οἱ ἀντισταθέντες κατὰ τοῦ ἐχθροῦ εἶναι πρόσωπα σεβαστὰ καὶ φίλτατα, καὶ ἡ Πατρὶς πρέπει νὰ τὰ ἀμείψῃ κατὰ πάντα τρόπον, μολονότι καὶ μὲ αὐτό δὲν λύεται τὸ ζήτημα. Ποῖοι πρέπει νὰ θεωρηθοῦν ὡς ἀντισταθέντες; Οἱ ἀντισταθέντες κατὰ τῶν Ἰταλῶν καὶ τῶν Γερμανῶν μόνον ἢ καὶ κατ’ ἄλλων ἐχθρῶν πολὺ χειροτέρων; (Χειροκροτήματα). Λοιπόν, αὐτὰ δὲν τὰ ἔχομεν ἀκόμη καθωρισμένα. Δὲν ἔχομεν εἰς χεῖράς μας τοὺς καταλόγους τῶν ἀντισταθέντων καὶ φοβοῦμαι ὅτι, ἐὰν ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο θὰ ἀρχίσῃ μία ἀχαλίνωτος ρουσφετολογία, ὁ Θεὸς νὰ σὲ φυλάῃ.

§73Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Οὐδέποτε θὰ ἐπίστευα, ἐκτὸς μόνον ὅ,τι ἤκουσα μὲ τὰ αὐτιά μου, ὅτι θὰ εὑρίσκοντο ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, βουλευταί, νὰ ἀντιταχθοῦν καὶ νὰ ἀρνηθοῦν μίαν ἠθικὴν ἀμοιβὴν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προθυμότατα ἔθεσαν τὴν ζωήν των εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Πατρίδος. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι πρόκειται περὶ ἠθικῶν ἀμοιβῶν. Ὅταν μὲ τὸν πρῶτον πόλεμον ἤμουν εἰς τὴν... (δὲν ἠκούσθη)... τὴν ἡμέρα ποὺ γινόνταν ἐπίθεσις, ἐρχόνταν ὁ ἀρχιστράτηγος ἢ ὁ στρατηγὸς τοῦ τομέως στὴν πρώτη γραμμὴ καὶ ὅποιος ἀνδραγαθοῦσε τὸν φίλαγε, τὸν ἀγκάλιαζε καὶ τοῦ ἔδιδε τὸ παράσημο. Πῶς ἡμεῖς δὲν θὰ δώσωμεν ἀμοιβήν;

§74Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἔφερεν εἰς τὸ Σῶμα ἓν νομοθέτημα, ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ὁποίου εἶναι ἐξηρτημένη ἀπὸ ἓν ἄλλο νομοθέτημα. Διὰ νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν καὶ νὰ ἀποκτήσῃ ὁ δικαιούμενος τὰ πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα τοῦ παρέχει τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, διότι ἐὰν θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἤδη ἐπεξεργάζεται, πῶς θὰ δώσουν τὰς δηλώσεις καὶ τὰ στοιχεῖα ὅτι, ὄντως αὐτοὶ ὑπηρέτησαν εἰς τὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας; Ὁ κ. Γύπαρης ἐξέφρασε μίαν γνώμην. Δὲν θὰ ἐδίσταζον νὰ τὴν δεχθῶ, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ καταφέρωμαι ἐναντίον τῆς ἀντιστάσεως, διότι ἡμεῖς εἴμεθα ἀντίστασις καὶ ἔχομεν κάμει ἀντίστασιν. Ἐγὼ δὲν εἶμαι νομικός, εἶμαι ταγματάρχης, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω κατὰ τίνα τρόπον θὰ ψηφίσωμεν νομοθέτημα, τοῦ ὁποίου ἡ ἐφαρμογὴ ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἄλλο νομοθέτημα. Ἡ ὀρθοτέρα λύσις θὰ ἦτο νὰ ἀποσυρθῇ καὶ νὰ τὸ συζητήσωμεν μετὰ 15 ἡμέρας, ὅταν θὰ ψηφίσωμεν τὸ ἄλλο τῆς ἀντιστάσεως.

§75Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτ.). Θὰ ἐπεθύμουν κατόπιν τῆς γενομένης συζητήσεως νὰ προτείνα τοῦτο. Νὰ γίνῃ τὸ νομοθέτημα δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν......

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§77Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτ.)... καὶ νὰ παρακληθῇ τὸ Προεδρεῖον νὰ τὸ φέρῃ εἰς 2αν ἀνάγνωσιν, μετὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ μεγάλου νομοθετήματος. (Χειροκροτήματα).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως τῆς εἰς συμμαχικοὺς στρατοὺς καὶ τὰς Ε.Ο.Ε.Α. ὑπηρεσίας, ὡς στρατιωτικῆς τοιαύτης», ἀποφασίζεται δὲ ὅπως ἡ ἐγγραφή του εἰς βʹ συζήτησιν γίνῃ μετὰ τὴν εἰσαγωγὴν πρὸς συζήτησιν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τοὺς ἀγωνιστὰς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 486)47 Ν. Δ. «περὶ συμπληρωματικῆς μονιμοποιήσεως ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν ὅπλων καὶ Σωμάτων ἐν τῷ Στρατῷ Ξηρᾶς».

§80Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 ἐδάφιον Αʹ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ τεθῇ ἡ ἑξῆς τροπολογία: «Ἔφεδροι λοχαγοὶ............. ......... (ἀναγινώσκει)..................». Κατὰ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν οἱ λοχαγοί, οἱ ὁποῖοι προήχθησαν ἐν Μέσῃ Ἀνατολῇ τὸ 1943 καὶ διανύουν τὸν τρίτον χρόνον τῆς προαγωγῆς, προτείνεται νὰ ταχθοῦν εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν ὑπηρετούντων ὁμοιοβάθμων των, τῶν γενομένων ἀπὸ Ἰανουαρίου τοῦ 1946. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἐξασφαλίζεται εἷς ἐλάχιστος ἀριθμὸς λοχαγῶν 3–4. Κύριε Πρόεδρε, προέρχομαι ἀπὸ στρατιωτικὴν σχολὴν καὶ συμπαθῶ πολὺ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς σχολῆς, ἀλλὰ δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ διαπράξωμεν μίαν ἀδικίαν, ἡ ὁποία γίνεται εἰς ὅλους μας, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία στηρίζεται ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης.

§81Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Οὐσιαστικῶς, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ μονιμοποιήσεως ἑνὸς πολὺ μικροῦ ἀριθμοῦ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, πλὴν ὅμως οἱ μονιμοποιηθησόμενοι εἶναι ὑπερήλικες καὶ ἐφ’ ὅσον ἐγένοντο ὅσαι ἐγένοντο μονιμοποιήσεις καὶ ἐμονιμοποιήθη εἷς ἐπαρκὴς ἀριθμὸς ἀξιωματικῶν, φρονῶ ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ σταματήσῃ αὐτὸ τὸ κακό. Ὁ σημερινὸς στρατὸς μὲ τὰς ἀπαιτήσεις τὰς σημερινάς, ἀντιλαμβανόμεθα ὅτι ἔχει τοιαύτας ἀξιώσεις, ὥστε ἐφ’ ὅσον ἀντισυνταγματάρχαι καὶ συνταγματάρχαι διοικοῦν λόχους, δὲν εἶναι δυνατὸν λοχαγοὶ 45 ἐτῶν νὰ ἡγοῦνται καὶ αὐτοὶ λόχων. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τοῦ γʹ ἐδαφίου τῆς § 2 τοῦ ἄρθρου 1 ἔχουσαν οὕτω: «Ἔφεδροι ἀνθυπασπισταὶ ............. (ἀναγινώσκει)....................».

§82Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Τὸ νομοσχέδιον ὡς τὸ ἀνεγνώσατε, ἀνετυπώθη μὲ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ Βουλή. Δὲν εἶναι ἰδική μας παράγραφος αὐτή. Εἶναι παράγραφος τεθεῖσα ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§83Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Αὐτὸ μὲ ἐνισχύει περισσότερον νὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ διαγραφῇ αὐτὴ ἡ παράγραφος.

§84Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.) Σεῖς τὸ ἐζητήσατε καὶ ἐγὼ τὸ ἀπεδέχθην, καὶ τώρα θέλετε νὰ τὸ διαγράψω.

§85Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κύριοι, ἀκούετε εἰκονικὸν περιεχόμενον, νὰ δεχθῶμεν ὅτι ἕνας εὔελπις ὁ ὁποῖος ἔφυγε πρὸ 17 ἐτῶν ἑκουσίως ἀπὸ τὴν σχολήν, ὅτι οὐδέποτε ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὴν σχολήν, ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὴν σχολὴν τῶν εὐελπίδων. Δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ περνάῃ ἀπὸ τὴν σχολὴν ἕνα 6μηνον καὶ ἕνα χρόνο, καὶ μετὰ ἀπὸ 18 χρόνια νὰ τοῦ λέγωμεν ὅτι τάσσεται εἰς αὐτὴν τὴν ἀρχαιότητα. Αὐτὸ εἶναι ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ σχολείου καὶ ἐπὶ ζημίᾳ αὐτοῦ τούτου τοῦ στρατεύματος. Ἐὰν θέλετε νὰ τὸ δεχθῆτε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ κάμετε μίαν φωτογραφίαν. Ἐγὼ σᾶς βεβαιῶ ὅτι, δὲν ἔχω ἰδεῖ κανένα, ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος ὅτι, πρόκειται περὶ ἑνὸς ἢ δύο. Παρακαλῶ λοιπόν, διὰ τὸ κῦρος αὐτοῦ τοῦ Σώματος καὶ διὰ τὸ γόητρον τῆς σχολῆς, νὰ διαγραφῇ μόνον αὐτὴ ἡ παράγραφος, διότι κατὰ τὰ ἄλλα, πρόκειται περὶ μικροῦ ἀριθμοῦ καὶ δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν.

§86Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, ἐζήτησε τὴν διαγραφὴν τῆς 3ης παραγράφου, διότι δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὑπάρχει νόμος, κατὰ τὸν ὁποῖον, οἱ ἐπὶ δύο μῆνας καὶ μόνον παραμείναντες εἰς τὴν σχολὴν καὶ διαγραφέντες τῇ αἰτήσει των, ἐπανῆλθον καὶ ἐτέθησαν εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν συμμαθητῶν των. Ἐνῷ διὰ τῆς παρούσης τροπολογίας, ἔρχονται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπὶ δύο ὁλόκληρα ἔτη ἦσαν εἰς τὴν σχολὴν καὶ παρῃτήθησαν καὶ ἔσπευσαν εἰς τὴν τὴν Μ. Ἀνατολήν, ἐπολέμησαν ἐκεῖ, ἐπανῆλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὑπηρετοῦν καὶ πολεμοῦν καὶ σήμερον καὶ δὲν ἐπανέρχονται εἰς τὴν σειρὰν τῶν συναδέλφων των, ἀλλὰ μετὰ τὴν σειρὰν τῶν πρὸ 6 ἐτῶν ἐξελθόντων. Δὲν ζητοῦν τί τὸ παράνομον καὶ ἄδικον. Εἶχον δίκαιον νὰ ζητήσουν νὰ τεθοῦν καὶ αὐτοί, εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν συναδέλφων των. Ἐν τούτοις, δὲν ζητοῦν τοῦτο, ζητοῦν τὸ ἐλάχιστον ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπέτυχον οἱ συμμαθηταί των. Καὶ διὰ τοῦτο, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ παράγραφος αὐτή, διότι εἶναι δικαιοτάτη. Ἄλλως τε, τὰς τροπολογίας αὐτὰς τὰς ἐμελέτησε καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, καὶ τὰς εὗρε δικαιοτάτας.

§87Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ξεύρετε πολὺ καλύτερον ἀπὸ ἡμᾶς ὅτι, ἡ ἀξία τοῦ στρατεύματος ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς συνοχῆς τοῦ Σώματος τῶν ἀξιωματικῶν. Ὅταν τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν ἔχει ὁμοιογένειαν, καὶ συνεπῶς συνοχήν, τότε καὶ ἡ ἀξία τοῦ στρατεύματος εἶναι ὄντως ἐξαίρετος. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, μὲ τὰς παρεμβολὰς αὐτὰς τῶν μαθητῶν, οἱ ὁποῖοι οἰκείᾳ βουλήσει διεγράφησαν, καταστρέφεται ἡ συνοχὴ καὶ ἡ ὁμοιογένεια τοῦ Σώματος τῶν ἀξιωματικῶν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ παράγραφος αὐτή. Εἴπατε προηγουμένως ὅτι τὴν ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Νομίζω ὅμως, κύριε ὑπουργέ, ὅτι σεῖς ὁ ὁποῖος διαχειρίζεσθε τὰ στρατιωτικὰ πράγματα, ὡς ὑπεύθυνος ὑπουργός, δὲν ἔχετε καμμίαν ὑποχρέωσιν ἑκάστοτε, νὰ δέχεσθε τὰς ἀπαιτήσεις τῆς Βουλῆς. Σεῖς θέλετε νὰ δημιουργήσετε ἕνα στρατόν, ἐὰν ἡ Βουλὴ ἢ ὡρισμένοι βουλευταί, ἔχουν συμφέρον νὰ παρεμβάλουν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι καταστρέφουν τὴν ἔννοιαν τῆς ὁμοιογενείας τοῦ Σώματος τῶν ἀξιωματικῶν, δὲν ἔχετε καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ τὰς κάμετε δεκτάς.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ποῖαι εἶναι αἱ τροπολογίαι, τὰς ὁποίας δέχεσθε;

§89Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Τὸ νομοσχέδιον ἀνετυπώθη μὲ τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι μελετηθεῖσαι ἐγένοντο δεκταί. Κατατίθεται τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, πρὸς ἐπιψήφισιν, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι, τὸ ἀνατυπωθὲν ἔχει ἕν τυπογραφικὸν λάθος, τὸ ὁποῖον λέγει: «.............. ........ (ἀναγινώσκει).....................». «Μετὰ τὴν ἀποθεραπείαν των, καὶ ὄχι μετὰ τὴν ἀποστρατείαν των».

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§91ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§92Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα ἔχει γίνει δεκτή;

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§94Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ἔχει ἀνατυπωθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§95Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Δὲν ἔχει σχέσιν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ βάλετε ἀνθυπασπιστὴς τοῦ τάδε ὅπλου καὶ ὄχι ἁπλῶς ἀνθυπασπισταί. Καὶ προκαλῶ νὰ μοῦ εἴπητε εἰς ποίαν σειρὰν ἀξιωματικῶν ἐπανῆλθον....... (δὲν ἠκούσθη).

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 486)47 Ν. Δ. «περὶ συμπληρωματικῆς μονιμοποιήσεως ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν ὅπλων καὶ Σωμάτων ἐν τῷ Στρατῷ Ξηρᾶς». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 883)1947 «περὶ στελέχους ἐφέδρων ἀξιωματικῶν τοῦ κατὰ γῆν Στρατοῦ καὶ 811)45 περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς διερμηνεῖς τῆς Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας». Ὁ κ. Δ. Γόντικας ἔχει τὸν λόγον.

§97Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν διὰ μίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6 νομοσχεδίου, μόνον διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας ἤδη ὡς ἀξιωματικούς. Ὑπάρχει κατηγορία προσώπων τὰ ὁποῖα ὑπηρέτησαν 1 καὶ 2 ἔτη ὡς ἀξιωματικοί οἱ ὁποῖοι διὰ διαφόρους λόγους ἔπαυσαν νὰ εἶναι ἀξιωματικοί καὶ εἶναι ἤδη στρατιῶται. Δι’ αὐτοὺς δὲν ἰσχύει ὁ Νόμος; Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω ἐπίσης εἶναι ἡ παράγραφος τοῦ ἰδίου ἄρθρου: «Ὄχι μόνον διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας ... (ἀναγινώσκει)...».

§98Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροπολογήθη;

§99ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 883)1947 «περὶ στελέχους ἐφέδρων ἀξιωματικῶν τοῦ κατὰ γῆν Στρατοῦ καὶ 811)45 περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς διερμηνεῖς τῆς Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου. Κατόπιν ἀποφάσεως, ἡ ὁποία ἐλήφθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τοῦ Σαββάτου, μετὰ τὰ στρατιωτικὰ νομοσχέδια, συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῆς ὀρύζης. Ὁ κ. Γ. Βαρβούτης, ἔχει τὸν λόγον.

§101Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Παρακαλῶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, καὶ ἔχει διατυπωθῆ καὶ εἰς τὰ πρακτικά, μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ νομοθετικοῦ ἔργου τῆς Βουλῆς, σύμφωνα μὲ τὸ ψήφισμα, ἡ κ. Βαρβούτης θὰ ἐσυνέχιζε τὴν ἀφήγησίν του, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως τῆς ὀρύζης. Ἤδη ἡ ἡμερησία διάταξις ἔχει νομοθετήματα τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἡμερησία διάταξις ἐδημοσιεύθη τὸ Σάββατον τὴν πρωΐαν καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ἐλήφθη τὸ Σάββατον τὸ ἀπόγευμα.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε νὰ διακόψωμεν;

§104Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κάποτε νὰ τελειώσωμεν ἐπὶ τέλους, κ. Πρόεδρε. Μετὰ μίαν ὥραν νὰ ἐπανέλθωμεν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαιωνισθῇ ἐπ’ ἄπειρον τὸ ζήτημα αὐτό.

§105Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Κατὰ τὴν προχθεσινὴν Συνεδρίασιν, κύριοι βουλευταί, ἐξέθεσα εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἐπισιτιστικὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο ἡ χώρα, ὅταν ἐνεφανίσθη ἡ προσφορὰ τῆς προκειμένης εἰσαγωγῆς ὀρύζης καὶ ἀραβοσίτου. Τὴν συνοψίζω, διὰ τοὺς ἀπόντας κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην, συναδέλφους, μὲ δύο λόγια ὡς ἑξῆς: Ἀπὸ ἀπόψεως ὀρύζης δὲν ὑπῆρχεν οὐδεμία δυνατότης εἰσαγωγῆς ἀπὸ καμμίαν ἀπολύτως χώραν. Αἱ τιμαὶ τοῦ Ἐκουαντόρ, ἀπὸ ὅπου ἦτο δυνατὸν νὰ φέρωμεν ρύζι μέχρι 2 χιλ. τόννων ἦσαν 305 καὶ 309 δολλάρια τὸν τόννον. Ἀνταλλαγαὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν, διότι δὲν ἐνέκρινε τὸ IEFC, παρὰ τὰ ἐπανειλημμένα διαβήματα, τὰ ὁποῖα εἴχομεν κάμει. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν ἀνταλλαγαί, αὗται, ὡς γνωρίζετε ἀπαιτοῦν ἓν χρονικὸν διάστημα, τοὐλάχιστον 9 μηνῶν. Τὸ ἔγγραφον τῆς Πρεσβείας τοῦ Ρίου Ἰανερίου τῆς Βραζιλίας, εἰδικῶς τοῦ ἰδιώτου Ἐμπορικοῦ Συμβούλου ταύτης, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσεν ὁ ἐπερωτῶν βουλευτὴς κ. Γαρουφαλιᾶς, καὶ ἐκ τοῦ ὁποίου ἠθέλησε νὰ συναγάγῃ μομφὴν ἀμελείας, ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικῶς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, λέγει ρητῶς ὅτι ὑπὸ τὸ ἰσχῦον καθεστὼς εἰς Βραζιλίαν αἱ ἀνταλλαγαὶ ἀπαγορεύονται. Ταῦτα ἀνεξαρτήτως ὅτι τὸ IEFC δὲν μᾶς ἐπέτρεπεν ἀνταλλαγάς. Ἔλεγε δὲ περαιτέρω τὸ ἔγγραφον ὅτι, ὑπάρχει δυνατότης ἀνταλλαγῆς, ἐφ’ ὅσον φυσικὰ, ἐπιτρέψῃ ἡ Βραζιλιανὴ Κυβέρνησις καὶ τὸ IE FC, ἀλλὰ προσέθετεν ὅτι αἱ ἀνταλλαγαὶ καὶ ἐγκρινόμεναι θὰ ἐπραγματοποιοῦντο μετὰ μακρὸν χρονικὸν διάστημα. Ἀφ’ οὗ θὰ ἐφορτώνετο τὸ ἀνταλλαγὲν Ἑλληνικὸν ἐμπόρευμα θὰ ἀπῃτοῦντο 4–6 μῆνες διὰ τὴν φόρτωσιν τοῦ Βραζιλιανοῦ ἐμπορεύματος, δηλαδὴ θὰ ἐχρειαζώμεθα 9 περίπου μῆνας.

§106Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ ὄρυζα ἦτο ἐκτὸς ἀλλοκασιόν, ἀπεκλείετο τὸ μὲν καὶ τὸ δέ;

§107Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Βεβαίως ὄχι. Ἐφ’ ὅσον ἦτο ἐκτὸς ἀλλοκασιὸν τὸ πορτογαλικὸ ρύζι ὠφείλαμεν νὰ τὸ πάρωμεν, διότι ἦτο ἐπὶ πλέον τοῦ μεριδίου μας. Τονίζω ὅτι τὸ ἀνωτέρω ἔγγραφον ἔφθασεν εἰς Ἀθήνας τὴν 5ην Φεβρουαρίου 1948 καὶ ἐκοινοποιήθη τὴν 13ην ἰδίου μηνός.

§108Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Μετὰ 2–3 μῆνας;

§109Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ὅταν δὲν τὰ στέλνουν ἀεροπορικῶς κάμουν 2–3 μῆνες νὰ φθάσουν. Συνέβη εἰς ἐμὲ παρομοία περίπτωσις, ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου δὲν εἶχε στείλει ἀεροπορικῶς ἔγγραφα καὶ ἔκαμαν 2½ μῆνες νὰ φθάσουν εἰς τὴν Ἀμερικήν. Πάντως ἔφθασε στὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐπρωτοκολλήθη τὴν 5ην Φεβρουαρίου. Σᾶς διαβάζω τὸ περιεχόμενόν του: «Λαμβάνοντες ἀφορμὴν ἐκ διαφόρων ἐπιστολῶν ἃς λαμβάνομεν ἐκ μέρους Ἑλληνικῶν ἐξαγωγικῶν οἴκων ζητούντων ὅπως προβοῦν εἰς ἀνταλλαγὴν Ἑλληνικῶν ἔναντι Βραζιλιανῶν ἐμπορευμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐκ νέου, ὅτι ὑπὸ τὸ νῦν ἰσχῦον καθεστὼς ἐν Βραζιλίᾳ αὗται ἀπαγορεύονται. Περὶ τοῦ μοναδικοῦ τρόπου καθ’ ὃν δυνάμεθα νὰ καταλήξωμεν εἰς ἀνταλλαγὴν ἐμπορευμάτων παραπέμπομεν ὑμᾶς εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 117 τῆς 3.11. 1947 ἡμετέρῳ ἐγγράφῳ μας. Ὁ τρόπος οὗτος παρουσιάζει τὸ μειονέκτημα ὅτι ἀπὸ τῆς φορτώσεως καὶ ἀποστολῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐμπορεύματος, μέχρι κτήσεως τῆς ἀδείας πρὸς ἀποστολὴν ἰσαξίου Βραζιλιανοῦ, δέον νὰ παρέλθῃ τετράμηνον ἕως ἑξάμηνον χρονικὸν διάστημα. Πέραν τῶν ἀνωτέρω γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι λόγῳ τῶν μεγάλων ἀποθεμάτων λευκῆς ζακχάρεως ἐν Βραζιλίᾳ πρότασις περὶ ἀνταλλαγῆς ἐλαιολάδου ἔναντι ζακχάρεως ἀπευθυνομένη πρὸς τὸ ἐνταῦθα Ἰνστιτοῦτον Ζακχάρεως, μεγάλας δυνατότητας ἐπιτυχίας θὰ εἶχε. Πρὸς ὑμέτερον προσανατολισμὸν γνωρίζομεν ὅτι ἡ τιμὴ τῆς λευκῆς ζακχάρεως μὲ πώλησιν 99,5 εἶναι 140 κρουζέϊρος ἢ 7,61 κατὰ σάκκον 60 κιλῶν φὸμπ Βραζιλιανὸν λιμένα. Ἡ περίπτωσις βεβαίως αὕτη διαφέρει ἀπὸ τὰς ἄλλας καθ’ ὅσον ἡ ἀνταλλαγὴ θὰ γίνῃ ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ Ἰνστιτούτου τὸ ὁποῖον θὰ ἀναλάβῃ τὴν κτῆσιν τῆς σχετικῆς ἀδείας. Ὁμοίως μεγάλαι δυνατότητες ἀνταλλαγῆς τοῦ ἐλαιολάδου μας ὑπάρχουν καὶ μὲ ὄρυζαν προελεύσεως πολιτείας Ρίο Κράντε τὸ Σοὺλ (Νότιος Βραζιλία), τύπου Ἰαπωνικοῦ. Ἡ ἀνωτέρω πολιτεία ἀντιμετωπίζει κατ’ αὐτὰς σοβαρὸν πρόβλημα λόγῳ τῶν ζημιῶν ἃς ὑφίσταται ὡς ἐκ τῆς συσσωρεύσεως τεραστίων ἀποθεμάτων ὀρύζης ἐκ τῆς περυσινῆς καὶ ἐφετεινῆς πλουσίας ἐσοδείας. Ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς καταστάσεως αὐτῆς τὸ Ἰνστιτοῦτον ὁρίζει τὸ Ρ. Γ. τὸ Σοὺλ ὑπέγραψεν σύμβασιν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν μετὰ τῆς Μεγάλης Βρεττανίας περὶ ἀνταλλαγῆς 75.000 τόννων ὀρύζης, ἔναντι ἰούτης διὰ τοὺς 50.000 καὶ διὰ τοὺς ὑπολοίπους 25.000 ἔναντι βιομηχανικῶν προϊόντων. Ἡ ὁρισθεῖσα τιμὴ διὰ τὴν ὄρυζαν εἶναι Κρόϋζ 208 ἢ 11,31 σάκκον 60 κιλῶν φόμπ. Ἐπίσης ὁ ἐξαγωγικὸς οἶκος καφέδων ΖΑΜΠΟΥΡ δι’ ἐπιστολῆς του μᾶς ἐγνώρισεν ὅτι ἔναντι πάσης ἀνοιγομένης πιστώσεως καὶ ἀφορῶσαν εἰσαγωγὴν Ἑλληνικῶν προϊόντων ἀναλαμβάνει νὰ ἀποστέλλῃ ἴσης ἀξίας καφέδες Νο 3 καὶ 4 Ρίο, τῆς σχετικῆς ἀδείας ἐπιτυγχανομένης ἐντὸς βραχυτάτου χρονικοῦ διαστήματος ἀπὸ τοῦ ἀνοίγματος τῆς πιστώσεως ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω οἴκου. Διατελοῦμεν μετ’ ἐξαιρέτου ὑπολήψεως. Ὁ ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ.

§110Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Συνεχίσατε.

§111Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Θὰ συνεχίσω ὅταν θὰ ἔλθω νὰ συζητήσω ἐπὶ τῶν τιμῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὴν τὴν στιγμὴν τονίζω ὅτι μοῦ ἀπεδώσατε μομφὴν ὅτι ἔγγραφον ἀφιχθὲν εἰς τὰς 11 Δεκεμβρίου τὸ ἐκοινοποίησα εἰς τὰς 13 Φεβρουαρίου, ἐνῷ προκύπτει ὅτι ἔφθασε τὴν 5ην Φεβρουαρίου καὶ ἐκοινοποιήθη τὴν 13ην Φεβρουαρίου, ὑπάρχει ἡ σφραγὶς τοῦ πρωτοκόλλου, καὶ ἔπρεπε νὰ τὴν εἴχατε ἴδῃ Κ. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὑπάρχει καὶ συνέχεια;

§112Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Πάντως πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ ὅτι κατόπιν τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ καὶ μολονότι δὲν ὑπῆρχε δυνατότης ἀνταλλαγῆς, ἐγὼ ἔστειλα τηλεγράφημα εἰς τὸ IEFC διὰ νὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ ἀνταλλαγὴν λαδιοῦ μὲ ρύζι ἀπὸ τὴν Βραζιλίαν. Δὲν μᾶς ἐπέτρεψεν ὅμως. Ἀργότερον μᾶς ἐλέχθη ἐξ ἀμερικανικῆς πλευρᾶς ὅτι θὰ ὑπῆρχε πιθανότης νὰ ἀντικαταστήσουμε τοὺς 2.000 τόννους προελεύσεως Ἐκουαντὸρ μὲ προέλευσιν Βραζιλίας, ἀλλὰ αὐτοὺς ἐπεδιώκαμε συγχρόνως νὰ τοὺς ἀνταλλάξουμε καὶ μὲ τὴν Αἴγυπτον ὅπως καὶ ἐπετράπη τελευταίως. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως ὀρύζης διὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἐσωτερικαὶ τιμαὶ ἦσαν 25.000 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ 35.000 εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἡ δὲ ὀλίγη εἰσαγομένη ὄρυζα διὰ τοὺς συνεταιρισμοὺς ἐκοστολογεῖτο πρὸς 9–10.000 δραχμὰς διὰ τοὺς συνεταιρισμένους καὶ μόνον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀραβόσιτον ὅπως σᾶς ἐξέθεσα αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας εἴχαμεν ἐπιτύχει καὶ μὲ τὰς ὁποίας ἐμοχθούσαμεν εἰς μάτην νὰ βροῦμε ἀραβόσιτον ἦσαν 121 δολλάρια. Ὅλαι αἱ παραγγελίαι ποὺ εἶχε δώσει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ μὲ τὴν τιμὴν αὐτὴν δὲν εἶχον καμμίαν ἐλπίδα πραγματοποιήσεως, διότι ἐξ ὅλων αὐτῶν τῶν παραγγελιῶν μόνον μία 2.000 τόννων τοῦ Πανούτσου ἔρχεται κατόπιν πολλαπλῶν παρατάσεων. Ἡ παραγγελία τῶν 9.000 τόνων τοῦ Γκουλιτζιᾶνο δὲν παρεῖχεν ἐλπίδας πραγματοποιήσεως καὶ δὲν ἔφθασεν ἀκόμη. Ἡ παραγγελία τῶν 9.000 τόννων τοῦ Σταθάκη τὴν ὁποίαν ὁ ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ εἶχε δώσει μὲ 121 δολλάρια δὲν εἶχε γίνει ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸν προμηθευτὴν τοῦτον. Συνεπῶς ὑπῆρχεν ἀνάγκη ἀπόλυτος ὀρύζης καὶ μεγάλη ἀνάγκη ἀραβοσίτου, διότι ἡ ἀλλοκασιόν μας τοῦ σταριοῦ ἦτο περιωρισμένη. Αἱ τιμαὶ λοιπὸν ἦσαν τότε ἀλλὰ εἶναι καὶ τώρα 121 δολλάρια ὁ ἀραβόσιτος καὶ 300 δολλάρια τὸ ρύζι. Σᾶς εἶπον κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν τοῦ Σαββάτου ὅτι ὁ ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ ἐνημερώθη διὰ τοῦ κ. Ριμιάκη, ὁ ὁποῖος ἀποκλειστικῶς καὶ πάντοτε ἤρχετο μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς ἐπικοινωνίαν, ποτὲ δὲ ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ προσωπικῶς. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὸ τονίζω αὐτὸ ἀκόμη μίαν φοράν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μετὰ τὸ Ν. Δ. 480, δὲν εἶναι πλέον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὸ πρὸ τοῦ Δ)τος αὐτοῦ. Ἔχει τώρα ὅλην τὴν εὐθύνην, ἐκ τοῦ Ν. Δ. 480, τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τῆς χώρας, ὑπάρχει συνεργασία μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, ἀλλ’ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἰδίᾳ τὴν Διοίκησιν Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου ἀνήκει καὶ ἡ τελικὴ ἀπόφασις καὶ ἡ πρωτοβουλία καὶ ὡς πρὸς τὰ ποσά, ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὰς τιμάς. Ἔρχομαι ἤδη, πρὶν προχωρήσω περαιτέρω καὶ ἐξετάσω τὰς προσφοράς, εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἁρμοδιότητος. Προτοῦ ἐξετάσω τὸ ζήτημα τῆς ἁρμοδιότητος, ὀφείλω νὰ σᾶς κάμω μίαν δήλωσιν: «Λόγῳ τῆς ἀποτυχίας, ἡ ὁποία ἐσημειώθη ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου μέχρι τοῦ Μαρτίου, λέγω δὲ τοῦτο δὲν θέλω νὰ καταλογίσω εὐθύνας μόνον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, διότι γενικῶς ἡ κατάστασις ἦτο τοιαύτη, ὥστε δὲν εὑρίσκετο οὔτε ἀραβόσιτος, οὔτε ὄρυζα, ἤμουν ἀποφασισμένος καὶ ἐὰν ἀκόμη ἤμην ἀναρμόδιος, ἐφ’ ὅσον θὰ μοῦ ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξασφαλίσω τὰ προϊόντα αὐτὰ καὶ δὴ εἰς τὰς τιμὰς τὰς εὐθηνάς, εἰς τὰς ὁποίας τὰ ἐξησφάλισα, νὰ ἀναλάβω ἀδιστάκτως τὴν εὐθύνην. Ὅπως, ἄλλως τε σᾶς ἐξέθεσα τὸ παρελθὸν Σάββατον, ἀνέλαβον τὴν εὐθύνην καὶ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου εἰς τὴν Αὐστρίαν, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας εἰσήχθησαν 1.500.000 δολλάρια εἰς τὴν χώραν, χωρὶς νὰ ἔχω καμμίαν ἁρμοδιότητα. Τοῦτο διότι πιστεύω, ὅτι εἰς τὰς ἐκτάκτους στιγμὰς, τὰς ὁποίας διέρχεται ἡ Ἑλλὰς μὲ τὸν ἀγῶνα τὸν σκληρὸν, τὸν ὁποῖον διεξάγει, μόνον εἰς τὴν οὐσίαν πρέπει νὰ ἀποβλέπωμεν, προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἀγαθὰ καὶ τρόφιμα μὲ εὐθηνὰς τιμὰς ἀλλὰ καὶ ἐγκαίρως. Τοῦτο πιστεύω. Ἐὰν φθαρῇ ὑπουργός τις ἐν τῇ προσπαθείᾳ του ταύτῃ καθῆκον καὶ προορισμὸς τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν εἶναι νὰ φθείρωνται ἐν τῇ ἐξυπηρετήσει τοῦ τόπου. Ἐγὼ δὲν ἐπέτρεψα καὶ δὲν θὰ ἐπιτρέψω ποτὲ εἰς τὸν ἑαυτόν μου νὰ μὴ ἐκτελέσῃ ὅ,τι νομίζω ὡς καθῆκόν μου ἀπὸ φιλαυτίαν ἢ διὰ νὰ διαφυλάξω τὸ ὄνομά μου ἀδιάβλητον. Δὲν θὰ ἐδεχόμην ποτὲ νὰ στερήσω τὸν τόπον τροφίμων, ὧν ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην διὰ νὰ μὴ μοῦ εἴπουν, ὅτι δὲν ἐνήργησα κανονικῶς, καὶ δὲν ἐτήρησα διατυπώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέφερον ἐπιβράδυνσιν δεκάδων ἡμερῶν ἢ καί τινων μηνῶν ἢ καὶ ματαίωσιν καὶ ἡ τήρησις τῶν ὁποίων θὰ ἀπέβαινεν εἰς βάρος τῆς διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Προκειμένου νὰ ἐκλέξω μεταξὺ τοῦ νὰ ἐξυπηρετήσω τὴν χώραν ἢ νὰ διατηρήσω τὸ ὄνομά μου ἀδιάβλητον, θὰ προτιμοῦσα νὰ θέσω ὑπὸ ἀμφισβήτησιν τὸ ὄνομά μου, διὰ νὰ ἐπιτελέσω τὸ καθῆκόν μου πρὸς τὴν χώραν. Οἱαδήποτε ἄλλη σκέψις εἶναι ἐγωϊστικὴ θυσία τῶν γενικωτέρων συμφερόντων εἰς προσωπικὰ συναισθήματα φιλαυτίας. Ὅταν κανεὶς ἔχει καθαρὰν τὴν συνείδησίν του, ὡς τὴν εἶχον ἐγὼ, πεπεισμένος, ὅτι, ἐξυπηρετῶ τὸν τόπον, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διανοηθῇ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ διαβλητὸς. Μόνον αἱ ἔνοχοι συνειδήσεις φοβοῦνται τὴν διαβολήν. Ἄλλως τε ὁ τόπος μας εἶναι μικρὸς καὶ ἡ ἀλήθεια γίνεται κατὰ κανόνα γνωστή. Ἐὰν ὑπάρχῃ συκοφαντία κατὰ δημοσίου ἀνδρὸς, αὕτη ἠμπορεῖ νὰ διατηρηθῇ ἐπ’ ὀλίγον χρόνον, ἀλλὰ εἰς τὸ τέλος ἡ ἀλήθεια θὰ καταδειχθῇ καὶ θὰ διαλάμψῃ, διότι τίποτε δὲν μένει μυστικὸν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἔρχομαι λοιπόν, εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἁρμοδιότητος. Ὑπάρχουν δύο νόμοι. Ὁ νόμος 1030)1946 καὶ τὸ μεταγενέστερον τούτου Ν. Δ. 480)1947. Ὁ νόμος 1030 λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἄρθρον 1. Διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον συγκέντρωσιν καὶ διάθεσιν οἰκονομικῶν ἀγαθῶν ἐξυπηρετούντων ἀμέσως ἢ ἐμμέσως τὰς βιοτικὰς ἀνάγκας τοῦ λαοῦ δύναται ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου προμήθειαν καὶ εἰσαγωγὴν οἰκονομικῶν ἀγαθῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ». Ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὸ ἀνωτέρω ἄρθρον, ἡ ἁρμοδιότης τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ δὲν εἶναι ἀποκλειστικὴ, (δύναται), δὲν λέγει ὁ νόμος ὅτι, αἱ προμήθειαι καὶ εἰσαγωγαὶ ἐνεργοῦνται ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ἀλλὰ ὅτι, οὗτος δύναται νὰ ἐνεργῇ τοιαύτας μετὰ σύμφωνον δὲ γνώμην τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου· ἐπὶ πλέον δυνάμει τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ αὐτοῦ νόμου ἱδρύθη ἡ ὑπηρεσία ἀγορῶν Ἐξωτερικοῦ εἰς ἣν μετεβιβάσθη ἡ περιωρισμένη αὕτη καὶ ὄχι ἀποκλειστικὴ ἁρμοδιότης τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ. Αἱ διατάξεις ὅμως, τοῦ Ν. 1030)1946 ἐτροποποιήθησαν διὰ τοῦ Ν. Δ. 480 τοῦ 1947, εἰδικῶς ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, ἀντικατεστάθη ὡς πρὸς τὰς προμηθείας καὶ τὰς κρατικὰς εἰσαγωγὰς, ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου καὶ ἀπὸ τὴν Διοίκησιν Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου καὶ τὸν ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1947, ὅπως γνωρίζετε, κατόπιν διεθνοῦς συμφωνίας μετὰ τῶν Ἡν. Πολιτειῶν, ἐχαράχθη ἕν πρόγραμμα διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν τῆς χώρας. Ἱδρύθη ἡ διοίκησις ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, ἡ ὁποία ἀρχικῶς προεβλέπετο ἀπὸ τὰς συμφωνίας τῆς 15ης Ἰουνίου, ὡς ὀργανισμὸς αὐτοτελὴς ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, κατέληξεν ὅμως νὰ διαμορφωθῇ εἰς ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Κατόπιν ἐπιπόνων Ἑλληνικῶν προσπαθειῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἡ ἰδική μου δὲν ὑπῆρξεν ἡ μικροτέρα· ἐματαιώθη ἡ ἵδρυσις αὐτοτελοῦς ὀργανισμοῦ, διὰ τὸν ὁποῖον ὅταν εἶχεν ἐπιχειρηθῆ πρὸ δύο ἐτῶν ἡ ἵδρυσίς του, εἶχεν ἐγερθῆ τόση δικαία ἀντίδρασις. Καὶ ἦτο τοῦτο μία ἐπιτυχία τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸν σχεδιασθέντα κατ’ ἀρχὴν αὐτοτελῆ ὀργανισμόν, ὑπὸ μορφὴν ὑπερκράτους, κατώρθωσε νὰ τὸν μεταβάλῃ διὰ τοῦ Ν. Δ. 480 εἰς ὑπηρεσίαν Ἑλληνικὴν ὑπαγομένην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἡ ἁρμοδιότης ὅμως τῆς Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου παρέμενεν ἀκεραία, ὅπως προεβλέπετο εἰς τὰς συμφωνίας. Χαρακτηριστικὸν εἶναι τὸ 1ον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ προοίμιον καὶ διαγράφει τοὺς σκοποὺς τοῦ Ν.

Δ. 480.

Σᾶς τὸ ἀναγινώσκω διὰ νὰ τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας. «Σκοπὸς τοῦ παρόντος νόμου εἶναι ἡ ἑνιαία ὀργάνωσις τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, ὁ συντονισμὸς τῶν διὰ τὴν διεξαγωγὴν τούτου κρατικῶν καὶ ἰδιωτικῶν προσπαθειῶν καὶ ὁ ἔλεγχος τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζεται ἡ εἰσαγωγὴ τῶν πλέον ἀπαραιτήτων εἰδῶν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν ὡς σύνολον, ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἐξαγωγῶν καὶ ἡ πλέον ἀποτελεσματικὴ κινητοποίησις καὶ χρησιμοποίησις τόσον τῶν πόρων τῆς χώρας ὅσον καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας». Διὰ τοῦ Ν. Δ. 480 ἱδρύθησαν τρία ὄργανα. Τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, ἡ Διοίκησις Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου καὶ ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπή. Ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ εἶχε καθήκοντα ἐντελῶς ἐσωτερικῆς ὑπηρεσίας καὶ δὲν ἐλειτούργησε μὲ μεγάλην εὐρύτητα. Ἐλειτούργησε τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου καὶ κυρίως ἡ Διοίκησις Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐπέρασαν ὅλαι αἱ εἰσαγωγαὶ καὶ προμήθειαι τοῦ Κράτους. Ὅλαι ἀνεξαιρέτως αἱ εἰσαγωγαὶ ἑξήκοντα χιλιάδες ἄδειαι μέχρι σήμερον. Δὲν ὑπῆρξε δημοπρασία, δὲν ὑπῆρξε προμήθεια, ἡ ὁποία νὰ ἤρχισε καὶ νὰ ἐτελείωσε ἄνευ ἐγκρίσεως καὶ προκαταρκτικῆς καὶ τελικῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἄνευ τῆς πρωτοβουλίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐννοεῖται ὅτι ὅταν λέγω «Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας» ἐννοῶ ὑπηρεσιακῶς τὴν Διοίκησιν Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, διότι αὕτη ἦτο ἁρμοδία. Οἱ διάφοροι προμηθευταὶ οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν προσφορὰς κατὰ τὰς δημοπρασίας ἢ καὶ τοὺς προχείρους διαγωνισμούς, ἤρχοντο συχνότατα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἔγκρισιν τῆς προμηθείας. Ὁ κ. Ρημάκης, τὰ πρακτικὰ τῶν δημοπρασιῶν καὶ τῶν προχείρων διαγωνισμῶν καὶ τὰς ἀπ’ εὐθείας προτάσεις πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, τὰς ἔφερεν, πρῶτον εἰς ἡμᾶς καὶ μετὰ τὴν ἀπόφασίν μας κατηρτίζετο ὑπηρεσία ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ τὰς συμβάσεις. Ἐπίσης καὶ ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι κρατικῶν προμηθειῶν. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω τὸν λόγον. Εἶναι ἡ εὐρεῖα ἁρμοδιότης ποὺ παρέχει τὸ Ν. Δ. 480 εἰς τὴν Διοίκησιν καὶ τὸ Συμβούλιον τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου. Αἱ ἁρμοδιότητές του εἶναι εὐρύταται· περιλαμβάνεται δὲ εἰς αὐτὰς καὶ ὁ καθορισμὸς τῆς διαδικασίας διενεργείας προμηθειῶν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους κλπ. Ἐπίσης, δικαιοῦται τοῦτο νὰ λαμβάνῃ πᾶν μέτρον ποὺ ἤθελε κρίνει ἀναγκαῖον διὰ τὰς εἰσαγωγάς, τόσον τὰς ἰδιωτικὰς ὅσον καὶ τὰς Κρατικάς, αἱ δὲ ἀποφάσεις του ἔχουν ἰσχὺν κανόνων δικαίου (ἄρθρ. 4 παρ. 5). Κυριωτέρα ἀποστολὴ καὶ ἁρμοδιότης τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, τὴν ὁποίαν ἤσκησε καὶ δὴ ἐπιτυχῶς ἦτο ὁ καθορισμὸς τοῦ προγράμματος εἰσαγωγῶν. Τὸ πρόγραμμα τῶν εἰσαγωγῶν καθωρίζετο κατὰ τρίμηνον καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ καθορίζεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Δὲν εἶναι βέβαια τέλειον τὸ σύστημα τοῦ καθορισμοῦ τοῦ προγράμματος κατὰ τρίμηνον, ἀλλὰ ἡ κατάστασις ἦτο καὶ εἶναι τοιαύτη ἀπὸ ἀπόψεως ὑπολογισμοῦ τοῦ διαθεσίμου συναλλάγματος, ὥστε δὲν ἐπέτρεπε νὰ ὑπάρξῃ πλέον μακροχρόνιον πρόγραμμα εἰσαγωγῶν. Τὸ «πρόγραμμα εἰσαγωγῶν» καθώριζε ποῖαι ποσότητες, ἀπὸ κάθε κατηγορίαν ἐμπορευμάτων τροφίμων ἢ ἄλλων ἀγαθῶν, πρώτων ὑλῶν κλπ. θὰ εἰσαχθοῦν καὶ πόσης ἀξίας διότι καὶ ἡ ἀξία καθορίζεται. Καθορίζει ἐπίσης τὰς εἰσαγωγὰς, αἱ ὁποῖαι γίνονται διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους, διὰ λογαριασμὸν τοῦ ἰδιωτικοῦ ἐμπορίου ἢ ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῆς ΑΜΑΓΚ, παρείχετο δὲ ἡ δυνατότης, ὅπως μία εἰσαγωγή, ἡ ὁποία ἀνεγράφετο ὡς Κρατικὴ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ὡς ἰδιωτικὴ καὶ μία εἰσαγωγὴ ἀναγραφομένη ὡς ἰδιωτικὴ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ὡς κρατική. Ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ προγράμματος αὐτοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 6 παράγραφος 2α τοῦ Ν. Δ. 480 ἐνεργοῦνται ὅλαι αἱ εἰσαγωγαί. Ἄνευ ὅμως, τῆς συγκαταθέσεως τοῦ διευθυντοῦ τῆς Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος ἂς μὴ κρυβώμεθα ὀπίσω ἀπὸ τὸ δάκτυλόν μας, ἔχει οὐσιαστικωτάτην ἐξουσίαν, ἦτο ἀδύνατος ἡ διάθεσις καὶ ἑνὸς σὲντς τοῦ δολλαρίου καὶ ἡ εἰσαγωγὴ καὶ ἑνὸς κιλοῦ ἀγαθῶν. Ὁ Διευθυντὴς τῆς Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου ἔχει ἁρμοδιότητας καὶ δικαιώματα εὐρύτατα προκύπτοντα καὶ ἐκ τῆς αἰτιολογίας καὶ ἐκ τοῦ πνεύματος καὶ ἐκ τοῦ γράμματος τοῦ Ν. Δ. 480)1947. Τὸ ἄρθρον 6 παρ. 2 ἀναγράφει τὰ ἑξῆς ὡς πρὸς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ διευθυντοῦ τῆς Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου: «Ἐγκρίνει ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν κανονιστικῶν ἀποφάσεων καὶ προδιαγραφῶν τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου καὶ συμφώνως πρὸς αὐτὰς τὴν ἔναρξιν διαπραγματεύσεων ἢ δημοπρασιῶν διὰ τὴν συνομολόγησιν συμβάσεων, προμηθειῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἢ ἐξαγωγῶν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους ἢ νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου καὶ προδιαγράφει τὰ ὅρια ἐντὸς τῶν ὁποίων δέον νὰ ἐνεργῶνται αἱ διαπραγματεύσεις, αἱ δημοπρασίαι καὶ αἱ ἀντίστοιχοι εἰσαγωγαὶ καὶ ἐξαγωγαί». Ἡ διάταξις εἶναι σαφὴς καὶ ἡ ἁρμοδιότης γενική. Βάσει ταύτης τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἶναι τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἐντέλλεται καὶ ἐγκρίνει «ἔναρξιν διαπραγματεύσεων ἢ δημοπρασιῶν διὰ προμηθείας». Ὄχι μονάχα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, ἀλλὰ καὶ εἰς οἱανδήποτε ἀρχὴν δικαιοῦται νὰ δώσῃ ἐντολήν, νὰ κάμῃ διαπραγματεύσεις διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ α ἢ τοῦ β εἴδους. Δὲν εἶναι δὲ μόνον ἡ διάταξις αὕτη, ὑπάρχουν καὶ αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Δ. 480 καὶ ἰδίᾳ τοῦ ἐδαφίου β τὸ ὁποῖον ἀναγράφει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Διαπραγματεύσεις ἢ δημοπρασίαι διὰ προμηθείας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἢ ἐξαγωγαὶ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους ἢ νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, δὲν δύνανται νὰ ἀναλαμβάνωνται ἄνευ προηγουμένης ἐγγράφου ἐγκρίσεως τοῦ ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τοῦ διευθυντοῦ τῆς Διοικήσεως, οὐδὲ δύνανται νὰ ἐνεργῶνται ἐν συνεχείᾳ τούτων αἱ ἀντίστοιχοι εἰσαγωγαὶ ἢ ἐξαγωγαὶ ἄνευ ἀδείας ἐκδιδομένης καὶ ὑπογεγραμμένης κατὰ τὰ ἐν τῇ παραγράφῳ αʹ τοῦ παρόντος ἄρθρου», ἤτοι κατόπιν ἐγκρίσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ἐκ τῶν ἀνωτέρω διατάξεων, ὅτι ἡ ἔγκρισις ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς ἐντολῆς καὶ ὅτι ἡ πρωτοβουλία ἀνήκει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐδικαιοῦτο, δηλαδή, ὁ ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἡ Διοίκησις Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου νὰ στείλῃ ἓν ἔγγραφον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἢ εἰς οἱανδήποτε ἀρχὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ ἢ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ νὰ τῆς εἴπῃ: «Διαπραγματεύσου τὴν συνομολόγησιν συμβάσεως τόσων χιλιάδων τόννων καλαμποκιοῦ ἢ τόσες χιλιάδες τόννους σταριοῦ ἢ ζαχάρεως, ἐντὸς τῶν τάδε ὁρίων καὶ μὲ τὰς τάδε τιμάς. Αἱ τιμαὶ καθωρίζοντο πάντοτε ἀπὸ τὴν Διοίκησιν Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, διότι αὐτὴ εἶχεν ὠργανωμένην ὑπηρεσίαν καὶ συνεννοεῖτο καὶ μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν, ὅλαι δὲ αἱ τιμαὶ καὶ τῶν δημοπρασιῶν ἀκόμη ὑπεβάλοντο ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῆς Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Τοῦτο προκύπτει ἀπὸ τὸν νόμον, ἀλλὰ ἐφηρμόσθη καὶ ἐτηρήθη ἀπολύτως καὶ εἰς τὴν πρᾶξιν. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι αὐτὸ τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ πάντοτε ἀπηυθύνετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἀπόδειξις ἐπὶ πλέον εἶναι καὶ τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1105 τῆς 10ης Φεβρουαρίου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπροτείνετο ἡ εἰσαγωγὴ τῆς αὐτῆς Πορτογαλικῆς ὀρύζης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μὲ 260 δολλάρια τὸν τόννον καὶ παρεκαλεῖτο ἡ Διοίκησις Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου νὰ ἀποφασίσῃ βάσει τῶν εἰς χεῖρας της στοιχείων ὡς πρὸς τὰς τιμὰς κλπ. τὴν εἰσαγωγήν. Θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ, ὅταν ἀντικρούσω τὰ καθ’ ἕκαστον ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Ζαΐμη, διότι ὁ κ. Ζαΐμης, λέγει, ὅτι ἔστειλε τοῦτο διὰ νὰ συνεννοηθῶμεν καὶ ὄχι διὰ νὰ ἀποφασίσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Τὸ ἔγγραφον ὅμως, τὸν διαψεύδει, διότι δὲν λέγει ὅτι ἐγένετο προσυνεννόησις οὔτε προτείνει συνεννόησιν, ἀλλ’ ὑποβάλλει πρότασιν πρὸς ἀπόφασιν. Τὸ κείμενον εἶναι τελείως διάφορον ἀπὸ ὅ,τι ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ζαΐμης.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ

ΥΠΗΡΕΣΙΑΝ ΑΓΟΡΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1948 Ἀριθ. Πρωτ. 1195. Ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Διοίκησιν Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου Ἐνταῦθα Εἰς προσοχὴν κ. Ντίμοντ Προμήθεια ὀρύζης Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι, ἐν συνεχείᾳ χθεσινῆς προφορικῆς ἀνακοινώσεώς μας. α) Παρὰ τῆς ἐνταῦθα Πορτογαλικῆς Πρεσβείας ὑπεβλήθη ὑμῖν χθές, τὸ ἐν ἀντιγράφῳ ὑποβαλλόμενον ὑμῖν ὧδε ἔγγραφον, δι’ οὗ ἀνακοινοῦται ἡμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἀποικιῶν τῆς Πορτογαλίας, παρεχώρησεν ἄδειαν ἐξαγωγῆς ἐκ Πορτογαλίας εἰς τὸν ἐν Λισσαβῶνι οἶκον «Κόμεργκαλ Λίμιτεντ» ὀρύζης 5.000 τόννων. β) Ὀλίγον μετὰ τὴν λῆψιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου, ὑπεβλήθη ἡμῖν παρὰ τῶν ἐνταῦθα κ.κ. Δ. Ἀμιρᾶ καὶ Σίας, προσφορὰ διὰ τὴν προμήθειαν τῶν ἐν λόγῳ 5.000 τόννων ὀρύζης ἐκ Πορτογαλίας πρὸς δολ. 260 τσὶφ Πειραιᾶ. Τῆς προσφυγῆς ταύτης ἀντίγραφον καθὼς καὶ συμπληρωματικῆς διευκρινισιακῆς ἐπιστολῆς τῶν εἰρημένων, ὑποβάλλομεν ὑμῖν συνημμένας ὧδε. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ προμήθεια ὀρύζης μέχρι 5.000 τόννων ἐλευθέρως ἐκ Πορτογαλίας, χώρας τουτέστιν Εὐρωπαϊκῆς, μὴ ὑπαγομένης εἰς τὰς γνωστὰς δεσμεύσεις καὶ περιορισμοὺς τοῦ Ι.Κ.Φ.Σ. δεδομένης δὲ τῆς μεγίστης ἀνάγκης νὰ εἰσαχθῇ ἐν Ἑλλάδι ὄρυζα πέραν τῆς προβλεπομένης ποσότητος 4.000 τόννων (Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ Ἰσημερινοῦ) παρακαλοῦμεν ὅπως ἐξετάσητε τὴν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τιθεμένην ὡς ἄνω περίπτωσιν καὶ ἐὰν βάσει τῶν παρ’ ὑμῖν ὑπαρχόντων στοιχείων τιμῆς κλπ., εὑρίσκατε τὴν προτεινομένην εἰσαγωγὴν συμφέρουσαν δι’ ὁλόκληρον τὴν προσφερομένην ποσότητα ἢ μέρος αὐτῆς γνωστοποιήσατε ἡμῖν τὴν ἀπόφασίν σας ἐπειγόντως, καθ’ ὅσον ἡ προσφορὰ ἔχει ὀψιὸν παραταθεῖσαν μέχρις αὔριον Τετάρτης 11ης τρέχοντος.

Ὁ Διευθυντὴς

Μ. ΡΗΜΑΚΗΣ

Ἡ δὲ τελευταία παράγραφος λέγει: (ἀναγινώσκει). «.... Δεδομένης δὲ τῆς μεγίστης ἀνάγκης νὰ εἰσαχθῇ ἐν Ἑλλάδι ὄρυζα πέραν τῆς προβλεπομένης ποσότητος 4000 τόννων παρακαλοῦμεν ὅπως ἐξετάσητε τὴν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τιθεμένην ὡς ἄνω περίπτωσιν καὶ ἐὰν βάσει τῶν παρ’ ὑμῖν ὑπαρχόντων στοιχείων τιμῆς κ.λ.π. εὑρίσκετε τὴν προτεινομένην εἰσαγωγὴν συμφέρουσαν δι’ ὁλόκληρον τὴν προσφερομένην ποσότητα ἢ μέρος αὐτῆς γνωστοποιήσητε ἡμῖν τὴν ἀπόφασίν σας ἐπειγόντως, καθ’ ὅσον ἡ προσφορὰ ἔχει ὀψιὸν παραταθεῖσαν μέχρις αὔριον Τετάρτης 11ης τρέχοντος. Ὁ κ. Ζαΐμης εἶπεν ὅτι ὅταν ἔστειλε τὸ ἔγγραφον εἶχεν ὑπ’ ὄψιν νὰ κάνῃ δημοπρασίαν. Ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀντίληψιν τῆς Βουλῆς ἐὰν ἡ τελευταία παράγραφος ἀποτελεῖ πρότασιν συνεννοήσεως πρὸς δημοπρασίαν ἢ σαφῆ πρότασιν πρὸς λῆψιν ὁριστικῆς ἀποφάσεως ἀπὸ τὸ Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας. Δὲν εἶναι ὅμως μόνον αἱ διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 480 ποὺ σᾶς ἀνέγνωσα, μολονότι καὶ μόναι αὐταὶ ἀρκοῦν διὰ νὰ δικαιολογήσουν πλήρως τὴν ἁρμοδιότητα. Ὑπάρχει καὶ ἡ διάταξις τῆς παραγράφου δʹ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Δ. 480) 47 καθ’ ἣν αἱ ἁρμοδιότητες ὑφισταμένων ὑπηρεσιῶν, σημειῶ δὲ ὅτι οὔτε καθ’ ἑαυτὴν εἶναι ἀποκλειστικὴ ἡ ἁρμοδιότης τοῦ ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ κατὰ τὸν νόμον 1030 παραμένουν μόνον ἐφ’ ὅσον δὲν τροποποιοῦνται ἢ δὲν περιορίζονται διὰ τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νόμου. Ἡ τροποποίησις ὅμως καὶ ὁ περιορισμὸς εἶναι ἀναμφισβήτητος ἐκ τῶν ἀνωτέρω διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 480)47. Ἀντὶ τῆς συμφώνου γνώμης τοῦ Κυβερν. Οἰκονομικοῦ συμβούλου ποὺ προβλέπει τὸ ἄρθρον 1 τοῦ Νόμου 1030)46, ἀπαιτεῖται ἐντολὴ καὶ προηγουμένη ἔγκρισις τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας καὶ δὴ ὄχι μόνον διὰ συνομολόγησιν συμβάσεως προμηθείας ἀλλὰ καὶ δι’ ἔναρξιν διαπραγματεύσεων καὶ ὄχι μόνον τοῦτο ἀλλ’ ἀπαιτεῖται καὶ ἀπόφασις τοῦ ἰδίου ὑπουργοῦ ἐγκρίνουσα τὸ ἀποτέλεσμα τῆς διαπραγματεύσεως· δηλαδὴ τὴν προμήθειαν ἀποφασίζει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Οἰκονομίας, τὸ δὲ Ὑπουργ. Ἐφοδιασμοῦ εἰδικῶς ἡ ὑπηρεσία ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ ἐκτελεῖ τὴν ἀπόφασιν. Ὀφείλω περαιτέρω νὰ κάμω καὶ τὴν ἑξῆς διαστολήν. Ἄλλο εἰσαγωγὴ διὰ λογαριασμὸν τῆς Ὑπηρεσίας Ἀγορῶν Ἐξωτερικοῦ καὶ ἄλλο Κρατικὴ προμήθεια. Προμήθεια εἶναι ὅταν τὸ Κράτος προμηθεύεται εἴδη διὰ νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ καὶ τὰ ἀναλώσῃ τὸ ἴδιον διὰ τὰς ὑπηρεσίας του ὡς εἴδη διὰ τὸν στρατόν, χαρτὶ διὰ τὸ Ἐθν. Τυπογραφεῖον κλπ. Εἰσαγωγὴ διὰ λογαριασμὸν τῆς ὑπηρεσίας ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ εἶναι ὅταν τὸ Κράτος ὑποκαθιστᾷ τὸν ἔμπορον καὶ εἰσάγει εἴδη τὰ ὁποῖα θὰ πωλήσῃ μὲ τιμὰς κόστους πλέον τὰ ἔξοδα διαχειρίσεως καὶ τὰς εἰσφοράς, τὰς ὁποίας ἐπέβαλεν ὁ συνάδελφος κ. Χέλμης. Ἐδῶ πρόκειται περὶ εἰσαγωγῆς πρὸς μεταπώλησιν ὄχι περὶ προμηθείας. Ἀλλὰ καὶ ὅταν ἐπρόκειτο περὶ προμηθειῶν ὅταν ἐπὶ παραδείγματι ἡ Ἐπιτροπὴ Κρατικῶν Προμηθειῶν ἔφερε χαρτὶ διὰ τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον ἢ φάρμακα διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ στρατοῦ προκειμένου νὰ γίνῃ ἡ δημοπρασία, ἐδίδετο ἐντολὴ ἢ ἔγκρισις ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Οἰκονομίας καὶ εἰς αὐτὸ ὑποβάλλονται τὰ πρακτικὰ πρὸς ἔγκρισιν. Πολλάκις ἐπεστρέψαμεν πρακτικὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Κρατικῶν προμηθειῶν διὰ τὸ ζήτημα τῶν τιμῶν. Συνεπῶς ἡ ἁρμοδιότης τῆς διοικήσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου εἶναι ἀναμφισβήτητος καὶ διὰ τὰς προμηθείας τὰς Κρατικάς, πολὺ περισσότερον διὰ τὰς εἰσαγωγὰς εἰδῶν πρὸς μεταπώλησιν. Ἡ συνεργασία ἐξ ἄλλου τῶν δύο ὑπουργείων ἦτο οὐσιαστική, ὅπως ὁμολογεῖ καὶ ὁ κ. Ζαΐμης. Ἡμεῖς ἐδικαιούμεθα καὶ νὰ λαμβάνωμεν πρωτοβουλίαν καὶ νὰ ἀποφασίζωμεν τελικῶς. Ἔπρεπε μήπως νὰ στήσωμεν πόλεμον μεταξύ μας, διότι ὁ Α ἢ ὁ Β ὑπουργὸς ἔλαβε τὴν πρωτοβουλίαν διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν τῆς χώρας; Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ζήτημα μεταξὺ ὑπουργείων ὁμοειδῶν καὶ συναρμοδίων τὸ ποῖος εἶναι καὶ ποῖος δὲν εἶναι πρῶτος ἁρμόδιος προκειμένου νὰ πραγματοποιηθῇ εἰσαγωγὴ ἢ προμήθεια. Ταῦτα ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἁρμοδιότητα καὶ ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι καὶ συνεννόησις προηγουμένη μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ συγκατάθεσις τούτου ὑπῆρξε διὰ τὴν προκειμένην προμήθειαν. Ὅταν δὲ ἐνεφανίσθη ἡ ὄψιμος διαφωνία τοῦ κ. Ζαΐμη ἡ ὑπόθεσις εἰσήχθη δὶς εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου τὸ ὁποῖον ἔλυσε ταύτην ὑπὲρ ἐμοῦ ὁμοφώνως. Προτοῦ προχωρήσω διὰ νὰ ἐξετάσω ἕνα πρὸς ἕνα τὰ τηλ)τα τὰ ὁποῖα συνώδευον τὰς περιφήμους ὀψίμους προσφορὰς τῶν ἄλλων, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς συνομολογηθείσης συμβάσεως, διότι εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν ἔχει γίνει σύγχυσις μεταξὺ συνομολογήσεως τῆς συμβάσεως καὶ ἐκτελέσεως αὐτῆς, πολλοὶ δὲ μάρτυρες ὑπερασπίσεως τῆς «ΕΣΤΙΑΣ» ὑπέστησαν αὐτὴν τὴν ἠθελημένην σύγχυσιν καὶ ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου, μεταξὺ συνομολογήσεως τῆς συμβάσεως καὶ ἐκτελέσεως αὐτῆς. Ἐλέχθη, καὶ τὸ ἀνέφερεν εἷς συνάδελφος, ὅτι ἀπέτυχεν ὁ κ. Βαρβούτης διότι εἶπεν ὅτι θὰ φέρῃ ρύζι φθηνό, ἀλλὰ δὲν τὸ ἔφερε. Ὅταν συνομολογῆται μία σύμβασις ἐξετάζεται διὰ νὰ κριθῇ ἂν εἶναι συμφέρουσα, ἡ παροχὴ καὶ ἡ ἀντιπαροχὴ ποὺ συμφωνεῖται, τί δίδω ὡς τιμὴν καὶ τί συνομολογῶ νὰ λάβω ὡς ἐμπόρευμα. Ἂς ἴδωμεν τί ἦτο ἡ σύμβασις αὐτή, ἡ ὁποία, πλὴν τῶν ἐγγυήσεων διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ποιότητος καὶ τῆς κατοχυρώσεως τῆς πιστώσεως ἐν συναρτήσει πρὸς αὐτὴν ὡς καὶ τῆς ἐγγυήσεως τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἐμπορευμάτων, δι’ ἃς εἶχον δώσει ρητὰς ὁδηγίας εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ, κατὰ τὰ ἄλλο κατηρτίσθη ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ, ὅπως συμβαίνει εἰς πᾶσαν ἄλλην σύμβασιν. Διὰ τῆς συμβάσεως συνωμολογήθησαν τὰ ἑξῆς: «4.500 τόννοι ὀρύζης 5% πλέον ἢ ἔλαττον ἀπολύτως ὑγιοῦς, ἄνευ ξένων ὑλῶν ................................. ..................... (ἀναγινώσκει) ....................... Ἐπίσης διὰ τὸν ἀραβόσιτον συνεφωνήθη ἡ ποιότης καὶ ὅτι θὰ εἶναι ἀλευροποιήσιμος καὶ καλός. Συνεφωνήθησαν δὲ πολλαπλαῖ ἐγγυήσεις μεταξὺ τῶν ὁποίων ὅτι ὁ προμηθευτὴς δὲν θὰ εἶχε δικαίωμα χρήσεως οὐδὲ ὀβολοῦ τῆς πιστώσεως ἐὰν πλὴν τῶν ἄλλων συνήθων φορτωτικῶν καὶ ἀσφαλιστικῶν ἐγγράφων δὲν εἶχε καταθέσει πιστοποιητικὸν τῆς Σουρβεγιὰν βεβαιοῦν ὅτι παρελήφθησαν ποιοτικῶς ἐν τάξει δηλαδὴ ἀπολύτως ὑγιῆ, ὡς ἐπίσης καὶ ποσοτικῶς τὰ ἐμπορεύματα ὡς καὶ ἐπίσημον βεβαίωσιν τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως ὅτι παρεδόθησαν τὰ ἐμπορεύματα πρὸς φόρτωσιν διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Σᾶς διαβάζω τοὺς σχετικοὺς ὅρους: «Ποιοτικὴ καὶ Ποσοτικὴ παράδοσις. Ἡ ποιοτικὴ καὶ ποσοτικὴ παράδοσις θέλει λάβει χώραν εἰς τὸν ὡς ἄνω λιμένα φορτώσεως ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς Ἑταιρίας Surveillance εἰς ἥν ὁ ἀγοραστὴς δικαιοῦται νὰ ἀναθέσῃ δαπάναις αὐτοῦ καὶ τὴν ἐγγύησιν βάρους εἰς τοὺς λιμένας ἐκφορτώσεως. Τρόπος πληρωμῆς. Δι’ ἀνοίγματος τηλεγραφικῶς τὸ ταχύτερον δυνατὸν ἀνεκκλήτου ἐπιβεβαιωμένης πιστώσεως παρὰ τῷ ἀνταποκριτῇ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ μεταβιβασίμου εἰς Πορτογαλίαν διαιρετῆς καὶ δὶς μεταβιβασίμου καὶ ἐπιτρεπούσης τμηματικὰς φορτώσεις, ἔναντι παραλαβῆς τῶν ἀκολούθων δικαιολογητικῶν ἐγγράφων. α) πλήρους σειρᾶς φορ)κῶν ἐγγράφων πραγματικῆς φορτώσεως ἐπὶ ἀτμοπλοίου μὲ προορισμὸν Ἑλληνικὸν λιμένα, μὲ πρόβλεψιν καὶ διὰ δεύτερον τοιοῦτον βάσει συμφωνηθησομένου ἐπιναύλου ἐπὶ πλέον τῆς ἄνω τιμῆς ΤΣΙΦ νοουμένης μόνον δι’ ἕνα λιμένα καὶ ἀναφερούσης ναῦλον βασικὸν πληρωμένον. β) Τιμολογίου εἰς τετραπλοῦν. γ) Ἀσφαλιστηρίου συμβολαίου ἢ πιστοποιητικοῦ ἀσφαλείας τοῦ Ἀγγλ. Λόϋδ καλύπτοντος ἅπαντας τοὺς συνήθεις κινδύνους θαλασσίας μεταφορᾶς, μετὰ μερικῆς ἀβαρίας ὑπὸ τοὺς συνήθους ὅρους ἀπαλλαγῆς, κινδύνους πολέμου ναρκῶν τορπιλλῶν, ἀπεργίας καὶ στάσεως. δ) Πιστοποιητικοῦ προελεύσεως. ε) Πιστοποιητικοῦ ποιοτικῆς καὶ ποσοτικῆς παραλαβῆς τῆς ἑταιρίας Surveillance ἢ τοῦ νομίμου ἐκπροσώπου αὐτῆς». Πλὴν αὐτοῦ ὑπῆρχον καὶ αἱ ἑξῆς ἐγγυήσεις: «ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ. Ὁ ἀντισυμβαλλόμενος πωλητὴς ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν ὅπως πρὸ τῆς κοινοποιήσεως αὐτῷ τῶν ἀνοιχθησομένων πιστώσεων προσκομίσῃ εἴτε ἐνταῦθα εἴτε εἰς τὸν τόπον τοῦ ἀνοίγματος τῆς πιστώσεως τὰς ἀκολούθους ἐγγυήσεις: 1) Ἐπίσημον ἔγγραφον τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως δι’ οὗ νὰ βεαιοῦται ἡ πώλησις τῶν ὡς ἄνω ἐμπορευμάτων καὶ ἡ ἐμπρόθεσμος παράδοσις αὐτῶν εἰς τοὺς λιμένας φορτώσεως εἰς διάθεσιν τοῦ πωλητοῦ διὰ λ)σμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως πρὸς φόρτωσιν. 2) Θέλει καταθέσει εἴτε ἐνταῦθα εἴτε εἰς τὴν Τράπεζαν δι’ ἧς θέλει κοινοποιηθῆ αὐτῷ ἡ πίστωσις καὶ πρὸ τῆς κοινοποιήσεως ταύτης αὐτῷ, ποσοστὸν 2% ἐπὶ τοῦ ὁλικοῦ τιμήματος ΤΣΙΦ τῶν ὡς ἄνω ἐμπορευμάτων εἴτε εἰς μετρητά, εἴτε εἰς Τραπεζιτικὴν ἐγγυητικὴν ἐπιστολήν. Ἡ ἐγγύησις αὕτη ἐπέχει θέσιν ποινικῆς ρήτρας διὰ τὴν καλὴν καὶ ἐμπρόθεσμον ἐκτέλεσιν, καταπίπτει δὲ ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἐν περιπτώσει μὴ πλήρους ἐκπληρώσεως τῶν ὅρων τῆς παρούσης συμβάσεως. Εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἥν ἡ κατάθεσις τῆς ἐγγυήσεως θὰ λάβῃ χώραν ἐν Ἑλλάδι, αὕτη δέον νὰ γίνῃ δι’ ἀνεπιφυλάκτου ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς Ἑλληνικῆς Τραπέζης πρώτης τάξεως καὶ νὰ ἀντιπροσωπεύῃ τὸ εἰς δραχμὰς ἀντίτιμον εἰς Συν)γμα, ἐπὶ τῇ ἐπισήμῳ τιμῇ πλέον ἀποδεικτικῶν συν)τος. Εἰς τὴν δευτέραν δὲ περίπτωσιν αὕτη θέλει κατατεθῇ παρὰ τῇ Τραπέζῃ δι’ ἧς μέλλει νὰ τῷ κοινοποιηθῇ ἡ πίστωσις καὶ πρὸ τῆς κοινοποιήσεως αὐτῷ ταύτης, ἐντὸς προθεσμίας 3 ἐργασίμων ἡμερῶν ἀπὸ τῆς εἰδοποιήσεώς του παρὰ τῆς Τραπέζης ταύτης, ὅτι ἔλαβε ὁδηγίας διὰ τὸ ἄνοιγμα τῆς πιστώσεως ὑπὸ τὸν ὅρον τοῦτον. Τέλος διευκρινίζεται ὅτι ἡ ἀγορὰ τῶν δύο ἀνωτέρω εἰδῶν θεωρεῖται ἀλληλένδετος συμφώνως πρὸς τὴν σχετικὴν προσφοράν. Ἡ παροῦσα σύμβασις εἶναι ἀπηλλαγμένη παντὸς φόρου καὶ ἐξόδων ἐν Ἑλλάδι ὡς καὶ τέλους χαρτοσήμου. Ἐν περιπτώσει οἱασδήποτε διαφωνίας κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως, συμφωνεῖται διαιτησία τοῦ Χρηματιστηρίου Ἐμπορευμάτων Πειραιῶς. Ἐφ’ ᾧ ἐγένετο καὶ ὑπεγράφη τὸ παρὸν παρὰ τῶν συμβαλλομένων ὡς κάτωθι: Διὰ τὴν Ὑπηρ. Ἀγορῶν Ἐξωτερικοῦ Α. ΡΗΜΑΚΗΣ. Διὰ τὸν πωλητὴν Ν. ΡΟΥΜΠΙΝΗΣ» Συνεπῶς διὰ τῆς συμβάσεως συνεφωνήθη ὄρυζα ἀπολύτως ὑγιὴς πρὸς 225 δολλάρια τὸν τόννον εἰς ἐποχὴν καθ’ ἥν ἡ μικροτέρα τιμὴ ποὺ ἔδιδε τὸ ἐμπόριον ἦτο 300 δολλάρια ΤΣΙΦ καὶ ἐπὶ πλέον ἐκοστολογεῖτο ἡ ὄρυζα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ μὲ 20% κέρδος ὑπὲρ τοῦ Εἰσαγωγέως, ἡ δὲ ὄρυζα εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἐπωλεῖτο 25.000 –35.000 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ἄν ἡ ὄρυζα ἔβγαινε ὅτι δὲν ἦτο καλή, δηλαδὴ ἂν δὲν ἦτο ἀπολύτως ὑγιής, ὁ προμηθευτὴς δὲν θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ κάμῃ χρῆσιν τῆς πιστώσεως· ἐὰν δὲν ἦτο καλὴ ἐρωτῶ ἐπὶ πλέον: εἶχε νὰ χάσῃ τίποτε τὸ δημόσιον; Ἡ ἀπάντησις εἶναι ὅτι ὄχι μόνον δὲν θὰ ἔχανεν, ἀλλὰ θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ ζητήσῃ καὶ ἀποζημίωσιν βάσει τῆς συμβάσεως.

§113Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Εἰς τὸ παράρτημα τῆς συμβάσεως τί λέγετε;

§114Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Θὰ φθάσω καὶ ἐκεῖ. Τὸ παράρτημα τῆς συμβάσεως κατηρτίσθη καὶ ὑπεγράφη ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ βάσει γραπτῶν ὁδηγιῶν μου. Ταύτας θὰ κρίνετε ἐὰν τὸ κείμενον τοῦ παραρτήματος εἶναι διάφορον θὰ τὸ ἐξετάσωμεν.

§115Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ διαβασθῇ αὐτὸ τὸ μέρος τῆς συμβάσεως.

§116Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ ποσοστὸν τῆς ἐγγυήσεως ἦτο τὸ σύνηθες δηλαδὴ τὸ 2%;

§117Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀνήκει ὁ καθορισμός του, εἶναι ἀλλοῦ 2%, ἀλλοῦ 8%, ἀλλοῦ 4% καὶ 5%. Ἐν προκειμένῳ προσεφέρθη καὶ ὑπῆρχεν ἐγγύησις τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἐμπορευμάτων. Ἠδύνατο ἡ ὑπηρεσία ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ ἐὰν δὲν ἐθεώρει ἐπαρκῆ τὴν ἐγγύησιν ταύτην καὶ τὴν πρόσθετον χρηματικὴν ἐκ 2% νὰ βάλῃ περισσότερον. Ἀλλὰ καὶ 5% θὰ ἦτο ἀνεπαρκὴς ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἐγγύησις τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως ὅτι θὰ παραδώσῃ τὸ πρᾶγμα. Ἐδῶ ἡ ἐγγύησις τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως ἦτο ρητὴ ὅτι θὰ παραδώσῃ τὰ ἐμπορεύματα διὰ λ)σμὸν τῆς Ἑλλην. Κυβερνήσεως. Συνεπῶς οἱαδήποτε αὔξησις τιμῶν καὶ ἂν ἐπήρχετο τὸ ἐμπόρευμα ἦτο ἐξησφαλισμένον εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Τὸ 2% ἐτέθη ὡς πρόσθετος ἐγγύησις διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐξόδων τοῦ δημοσίου διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς μὴ ἐκτελέσεως τῆς συμβάσεως.

§118Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ ἐγγύησις ἀφεώρα καὶ τὴν ποιότητα;

§119Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἀσφαλῶς ἀλλὰ προσθέτως μόνον. Διότι τὴν ποιότητα θὰ τὴν ἐξησφάλιζεν ἡ σουρβεγιάνς. Ἐὰν δὲν ἦτο καλὴ δὲν θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ κάμῃ χρῆσιν τῆς πιστώσεως ὁ προμηθευτής.

§120Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Εἴχατε λεπτομερείας τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως;

§121Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Τὰς λεπτομερείας διετύπωσεν ἡ ὑπηρεσία ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ. Οὔτε ἐγώ, οὔτε ὁ κ. Ζαΐμης ἀνεμίχθημεν. Εἴχομεν λοιπὸν, μίαν σύμβασιν καθαράν, μίαν σύμβασιν μὲ ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας δὲν θὰ ἠμπορούσαμεν ποτὲ νὰ λάβωμεν ἀπὸ τὸ Πορτογαλικὸν δημόσιον διότι δὲν θὰ ἠμπορούσαμεν ἔναντι τοῦ Πορτογαλικοῦ Δημοσίου, ἐὰν ἀπεδεικνύετο ὅτι ἡ ποιότητα δὲν ἦτο καλή, νὰ λάβωμεν τὰς κυρώσεις τὰς ὁποίας ἐλάβομεν ἀπέναντι τοῦ προμηθευτοῦ. Τοῦτο ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ἡ Πορτογ. Κυβέρνησις δὲν θὰ ἠγγυᾶτο τὴν ποιότητα, ὡς τὴν ἠγγυήθησαν οἱ προμηθευταί. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Ἤδη ἐπειδὴ ὁ συνάδελφος κ. Τσάτσος ἀνεφέρθη εἰς τὸ παράρτημα τῆς συμβάσεως, ἐπιθυμῶ νὰ ἐξετάσω καὶ τοῦτο, καίτοι δὲν ἦτο εἰς τὴν σειρὰν τοῦ λόγου μου. Περὶ τὴν 19ην Ἀπριλίου ἔστειλε τηλεγράφημα εἰς ἡμᾶς ὁ Πρεσβευτής μας ἐν Λισσαβῶνι, ἀπηυθύνθη δὲ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ προμηθευτοῦ ἀμφότεροι ἀνέφερον ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν σπασμένων κόκκων κατὰ γενόμενον ὑπὸ τοῦ προμηθευτοῦ ἔλεγχον ἔφθασε μέχρι 35%. Ἐκαλέσαμεν τότε Ἕλληνας ἐμπειρογνώμονας καθὼς καὶ ἐμπειρογνώμονας τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, καὶ τοὺς ἐζητήσαμεν τὴν γνώμην των. Μᾶς εἶπον ὅτι ρύζι μὲ 35% σπασίματα εἶναι ἐμπορεύσιμον. Οἱ Ἕλληνες μᾶς εἶπον ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δέον νὰ γίνῃ ὑποβιβασμὸς τῆς τιμῆς κατὰ τὰ εἰωθότα ἐκ 10 δολλαρίων κατὰ τόννον. Οἱ Ἀμερικανοὶ μᾶς εἶπον νὰ κατεβάσωμεν τὴν τιμὴν κατὰ 15 δολλάρια δηλαδὴ 1½ δολλάριον διὰ κάθε μονάδα ὑπερβάσεως μὲ βάσιν 25% σπασίματα. Ἐδέχθην τὴν ἄποψιν τῶν Ἀμερικανῶν ὡς μᾶλλον συμφέρουσαν καὶ ὑπεβίβασα τὴν τιμὴν εἰς 210 δολλάρια μὲ μάξιμουμ σπασμένα 35% ἤτοι καὶ ὀλιγώτερον τῶν 35% ἂν ἦσαν πάλιν ἡ τιμὴ θὰ ἦτο 210 δολλάρια. Ἀπεδείχθη δὲ ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν σπασμένων ἦτο 30%. Τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἐστάλη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἔχει ὡς ἑξῆς:

«ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ Ε-

ΘΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ. Διεύθυνσις Ἐμπορίου. Τμῆμα Ρυθμίσεως Εἰσαγωγῶν. Ἀριθ. Πρωτ. 64–651. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22ᾳ Ἀπριλίου 1948. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΠΕΙ-

ΓΟΝ. ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ. Υ-

ΠΗΡΕΣΙΑΝ ΑΓΟΡΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΕΝΤΑΥΘΑ.

Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Πρωτ. 3154 καὶ ἀπὸ 20)4 48 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὰς ὑπ’ ἀριθ. 276)27 πιστώσεις ὑμῶν διὰ 4500 τόννους ὀρύζης Πορτογαλίας καὶ 16.500 τόνους ἀραβοσίτου Ἀγκόλας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Κατὰ πληροφορίας ἅς ἐλάβομεν παρ’ ἐμπειρογνωμόνων ἐφ’ ὅσον ἤθελε προκύψει ποσοστὸν σπασμένων κόκκων ὀρύζης μεγαλύτερον τοῦ ἐν τῇ προσφορᾷ ἀναφερομένου, εἴθισται νὰ γίνηται ἔκπτωσις τῆς τιμῆς κατὰ ποσοστόν, ὅσον τὸ ἥμισυ τοῦ ἐπὶ πλέον τῆς προσφορᾶς ποσοστοῦ σπασμένων κόκκων. Τὸ ποσοστὸν τῆς ἐκπτώσεως ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει ἀνέρχεται εἰς δολλάρια Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς 225Χ5%= Δολλάρια 11,25 κατὰ τόννον ὀρύζης τσίφ. Κατὰ πληροφορίας ὅμως ληφθείσας παρ’ εἰδικῶν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς Βοηθείας διὰ τὴν Ἑλλάδα (Α.Μ. Α.Κ.) ἐπικρατεῖ σήμερον συνήθειαν ἐν τῷ Διεθνῇ Ἐμπορίῳ νὰ γίνεται ἔκπτωσις τῆς τιμῆς κατὰ ποσοστὸν ὅσον τὰ δύο τρίτα (⅔) τοῦ ἐπὶ πλέον τῆς προσφορᾶς ποσοστοῦ σπασμένων κόκκων, ὅπερ ποσοστὸν ἀνέρχεται ἐν προκειμένῳ εἰς Δολλάρια Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς 225Χ10: ⅔% Δολλάρια 15.— κατὰ τόννον τσάφ. Δεδομένου δὲ ὅτι τὸ κατὰ τὴν Α.Μ.Α.Κ. ὑπολογισμὸς τῆς ἐκπτώσεως κρίνεται παρ’ ἡμῶν ὡς ἀνταποκρινόμενος πρὸς τὴν σημερινὴν πραγματικότητα καὶ ὡς ἐπωφελέστερος διὰ τὸ Δημόσιον ἀποδεχόμεθα τὴν τροποποίησιν τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως ἀγοραπωλησίας καὶ τῆς συνεπεία ταύτης ἀνοιγείσης πιστώσεως καὶ ἐγκρίνομεν τὴν ἀγορὰν τῆς ἐν λόγῳ ὀρύζης, μὲ ποσοστὸν σπασμένων τριάκοντα πέντε ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν (35%) ΜΑΞΙΜΥΜ ἔναντι ὅμως μειώσεως τῆς τιμῆς κατὰ Δολλάρια 15 — ἤτοι ἀπὸ Δολλάρια 225 — εἰς Δολλάρια Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς διακόσια δέκα (210) κατὰ μετρικὸν τόννον τσίφ. Εὐνόητον ὅτι ἐπιφυλασσόμεθα τὸ δικαίωμα ὅπως ἐὰν τὸ ἀνωτέρω ποσοστὸν σπασμένου ρυζιοῦ συνεπάγεται κατὰ τὰ διεθνῶς ἰσχύοντα μεγαλυτέραν ἔκπτωσιν ταύτην, τοῦ πωλητοῦ ὑποχρεουμένου νὰ τὴν ἀναγνωρίσῃ. Ἐπίσης ἐπιφυλασσόμεθα τὸ δικαίωμα ἐκπτώσεως διὰ τὴν βεβαιωθησομένην ἔλλειψιν ἢ μειονεκτικότητα τῆς ὀρύζης ἐπὶ τῶν συμπεφωνημένων ἰδιοτήτων ταύτης. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πταῖσμα τοῦ προμηθευτοῦ, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι κατὰ τηλεγράφημα τοῦ ἐν Λισσαβῶνι ἐπιτετραμμένου τῆς Ἑλλάδος καὶ συμφώνως πρὸς ἔγγραφον διακοίνωσιν τοῦ Πορτογαλικοῦ Ὑπουργείου Ἀποικιῶν ἡ ὄρυζα ἐπωλήθη ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου τούτου βάσει πιστοποιητικοῦ ὁρίσαντος ποσοστὸν σπασμένων κόκκων εἰς 25%. Ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις ἠγόρασε τὴν ὄρυζα παρὰ τῆς Βραζιλίας, μὲ τὸ ὡς ἄνω ποσοστόν. Ἡ δὲ πραγματογνωμοσύνη ἔγινε πρωτοβουλία τοῦ ἀγοραστοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὑπάρχει μεγάλη ἀνάγκη ὀρύζης διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχε ἐλπὶς νὰ ἐπιτύχωμεν ἄλλοθεν ὄρυζαν ἐκτὸς ΑΛΛΟΚΑΤΙΟΝ εἰς μικροτέρας τιμάς, προτιμῶμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν περὶ ἧς πρόκειται ὄρυζαν εἰς μικροτέρας τιμὰς ἀντὶ τῆς ἀκυρώσεως τῆς προμηθείας. Ἀνεξαρτήτως τούτου ἂν βεβαιωθῇ οἱονδήποτε πταῖσμα τοῦ προμηθευτοῦ ὡς πρὸς τὸ ποσοστὸν τῆς σπασμένης ὀρύζης, τὸ Δημόσιον ἐπιφυλάσσεται νὰ ζητήσῃ τὸ δικαίωμα του ὡς καὶ πᾶσαν νόμιμον ἀποζημίωσιν ἐκ τούτου. 6) Ἐπὶ τῆς αἰτουμένης παρατάσεως τῆς προθεσμίας φορτώσεως τῆς ὀρύζης οὐδεμίαν ἔχομεν ἀντίρρησιν δι’ οὓς ἐν τῷ ἐγγράφῳ ὑμῶν ἀναφέρετε λόγους. γ) Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τέλος τὴν μετατροπὴν τῶν ἡμερομηνιῶν φορτώσεως τοῦ ἀραβοσίτου, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι συμφώνως τῷ προαναφερθέντι τηλεγραφήματι τοῦ ἐν Λισσαβῶνι ἐπιτετραμμένου τῆς Ἑλλάδος, ἡ ἐπιβράδυνσις παραδόσεως τοῦ ἀραβοσίτου ὀφείλεται κατὰ τὸ Πορτογαλικὸν Ὑπουργεῖον Ἀποικιῶν (κατὰ μέγα μέρος) εἰς τὴν καθυστέρησιν τοῦ ἀνοίγματος τῆς πιστώσεως καὶ ὅτι ἡ παράδοσις θέλει περατωθῇ κατὰ τὸν Ἰούνιον. Κατόπιν τούτου ἀποδεχόμεθα τὴν αἰτουμένην μετατροπὴν τῶν ἡμερομηνιῶν φορτώσεως τοῦ ἀραβοσίτου διὰ μὲν τὴν πρώτην φόρτωσιν μέχρι τῆς 10ης Μαΐου 1948 διὰ δὲ τὴν δευτέραν μέχρι 15ης Ἰουνίου 1948. Ἡ ἀποδοχὴ ὅμως τῆς προθεσμίας ταύτης καὶ ἡ συμφώνως πρὸς ταύτην τροποποίησις τῆς πιστώσεως γίνεται ὑπὸ τὸν ἑξῆς ὅρον: Θὰ συνομολογηθῇ εἰδικὴ ρήτρα μετὰ τοῦ προμηθευτοῦ, δι’ ἧς θ’ ἀναλάβῃ οὗτος τὴν ὑποχρέωσιν ὅπως ἐὰν ἡ φόρτωσις ἤθελε γίνῃ μετὰ τὴν 20ὴν Μαΐου διὰ τὴν πρώτην φόρτωσιν καὶ μετὰ τὴν 15ην Ἰουνίου διὰ τὴν δευτέραν φόρτω☐ διὰ φορτώσεις, τῆς ἀντιστοίχου ἡμερομηνίας, καθ’ ἣν θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ φόρτωσις τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἀραβοσίτου. Ἡ ρήτρα αὕτη θὰ ἀποτελέσῃ ἰδιαίτερον πρόσθετον ὅρον τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως τῆς ἀγοραπωλησίας δὲν θὰ περιληφθῇ ὅμως εἰς τοὺς ὅρους τῆς σχετικῆς πιστώσεως. Ὁ Ὑπουργὸς Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ».

«ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΠΑΡ’ ΗΜΙΝ».

Αὐταὶ ὑπῆρξαν αἱ ὁδηγίαι μου..................... Ἂν τυχὸν ἡ ὑπηρεσία ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ διετύπωσε κατὰ διάφορον τρόπον τὸ παράρτημα, ἐγὼ δὲν εὐθύνομαι δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα γράφονται εἰς τὸ παράρτημα, εὐθύνομαι διὰ τὰς ὁδηγίας τὰς ὁποίας ἔδωσα καὶ δὴ ἐγγράφως.

§122Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Πρῶτον ὡς πρὸς τὴν ἑρμηνείαν τῆς ἐπιστολῆς μεταχειρίζεσθε δὶς τὴν λέξιν ἔκπτωσις. Τὴν πρώτην φορὰν λέγετε.............................. .................. (ἀναγινώσκει)............... Ἄρα πρόκειται περὶ ἐκπτώσεως τιμῶν. Εἰς τὴν ἑπομένην φορὰν λέγετε................................... .................. (ἀναγινώσκει)............... Ποίας: Εἰδικῶς ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἀναφέρατε προηγουμένως. Ἔτσι θὰ τὸ καταλάβῃ κάθε ἄνθρωπος εἰς τὸ παράρτημα τῆς συμβάσεως.

§123Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Εἰς τὸ παράρτημα τῆς συμβάσεως θὰ φθάσω καὶ ἐγώ.

§124Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ ἐπιμείνω μόνον ἐπὶ τῆς ἀναγνώσεως τῆς ρήτρας αὐτοῦ τοῦ παραρτήματος.

§125Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Τὸ ἔγγραφόν μου λέγει τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει τὸ ἀνωτέρω ἔγγραφον)........».

§126Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Αὐτὸ τὸ εἴπατε. Ἔχει προστεθῆ ὅρος εἰς τὸ παράρτημα μετὰ τὴν ἀνακάλυψιν τῆς ἀκαταλληλότητος καὶ ποιοτικῆς ἀνωμαλίας.

§127Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ποιοτικὴ ἀνωμαλία ὡς πρὸς τὴν ἀπόλυτον ὑγείαν τῆς ὀρύζης δὲν εἶναι τὸ ποσοστὸν τῶν σπασμένων. Δὲν εἶχε προκύψει τότε (20–22 Ἀπριλίου) καμμία μειονεκτικότης ὡς πρὸς τὴν ὑγείαν τῆς ὀρύζης. Ἐγὼ ὅμως ἐκ προνοίας διετύπωσα ρητῶς τὰς ἐπιφυλάξεις τοῦ δημοσίου διὰ τυχὸν μειονεκτικότητα ἢ ἔλλειψιν τῆς ὀρύζης. Τὸ ἔγγραφόν μου κάμνει ἐπιφύλαξιν τοῦ δικαιώματος ἐκπτώσεως τοῦ προμηθευτοῦ, ἡ ὑπηρεσία ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ φαίνεται ὅτι ἐννοεῖ διαφορὰν ἀξίας. Τὸ παράρτημα ἀναγράφει διαφορὰν ἀξίας, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἐκδοχὴν αὐτήν, ἡ ἐπιφύλαξις νὰ ζητηθῇ διαφορὰ ἀξίας δὲν σημαίνει παραίτητον τοῦ δικαιώματος ἀναστροφῆς ἂν τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀκατάλληλον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἑρμηνεία τὴν ὁποίαν θὰ ἔδιδεν οἱονδήποτε δικαστήριον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ εὐθύνωμαι διὰ τὰ ἔργα τῆς ὑπηρεσίας ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ, διότι αὕτη ἔκαμε τυχὸν ἀόριστον διατύπωσιν. Ἡ σύμβασις προέβλεπε πᾶσαν ἀσφάλειαν καὶ εἶναι αὐστηροτάτη ὡς καὶ τὸ ἔγγραφον δι’ οὗ ἔδωκα ὁδηγίας διὰ τὸ παράρτημα ταύτης, ἀπόδειξις ὅτι τὸ δημόσιον δὲν ἔχει οὐδεμίαν ζημίαν ὄχι μόνον δὲν ἔχασε τίποτα τὸ δημόσιον, ἀλλὰ εἶχεν ὡς ἐκ τῆς συμβάσεως καὶ ἄλλας ὠφελείας ἐπὶ πλέον τῆς ἐγγυήσεως τῶν 600 ἑκατομμ., τὴν ὁποίαν εἰσέπραξε. Ὁ Γκουλιτζιᾶνο ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀναλάβει νὰ προμηθεύσῃ μὲ 116 δολλάρια 9.000 τόννους καλαμπόκι, ἠναγκάσθη ὅταν ἔκλευσεν ἡ πορτογαλικὴ σύμβασις διὰ νὰ πάρῃ τὴν παράτασιν, νὰ μειώσῃ τὴν τιμὴν εἰς 112 δολλάρια. Ἔτσι ἐδημιουργήθη καὶ ἄλλο ὄφελος ὑπὲρ τοῦ δημοσίου 36.000 δολλαρίων. Δυστυχῶς ἐδημιουργήθη πρὸς παραπλάνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ τῆς δημοσίας γνώμης, σκοπίμως σύγχυσις μεταξὺ τῆς συνομολογήσεως καὶ τῆς ἐκτελέσεως τῆς συμβάσεως. Εὐτυχῶς ὅμως ἡ Βουλὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσῃ δεόντως τὴν σύμβασιν, διότι ἄλλο εἶναι ἡ συνομολόγησις τῆς συμβάσεως καὶ ἄλλο ἡ ἐκτέλεσις αὐτῆς. Ἐγὼ ἐπέβαλον εἰς τοὺς προμηθευτὰς τὸν ὅρον τοῦ ἀπολύτως ὑγιοῦς τῆς ὀρύζης καὶ συνεφώνησα ὅρους ἐξασφαλίζοντας πλήρως τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου καὶ τὴν ποιότητα τῆς ὀρύζης. Παρὰ ταῦτα ὡρισμένοι κύκλοι ἀπασχολοῦν τὸν Λαὸν ἐπὶ τρίμηνον ἐπαναλαμβάνοντες ὅτι τὸ ρύζι δὲν εἶναι ὑγιές. Ἀλλ’ ἂν τυχὸν τὸ ρύζι ἤθελεν ἀποδειχθῆ ὅτι δὲν εἶναι ὑγιὲς τοῦτο δὲν μεταβάλλει τὸ γεγονός, ὅτι ἐγὼ συνεφώνησα ρύζι ἀπολύτως ὑγιὲς καὶ ἐπέβαλον ὅλους τοὺς ὅρους καὶ τὰς ἐγγυήσεις διὰ νὰ ἐξασφαλίσω τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ διὰ νὰ ἐλέγξω τὴν ποιότητα διὰ τῆς σουρβεγιάνς. Μόνον δὲ χάρις εἰς τοὺς ὅρους αὐτοὺς δικαιοῦται τὸ Δημόσιον νὰ ἀκυρώσῃ τὴν σύμβασιν καὶ δι’ ἐλαχίστην ἀκόμη μειονεκτικότητα τῆς ὀρύζης. Ὅταν ἐξετάσῃ τις καλοπίστως τὴν σύμβασιν, θὰ πεισθῇ ὅτι οὕτω ἔχουν τὰ πράγματα καὶ ὅτι ἡ ὑπόθεσις θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε τελειώσει σὲ ½ ὥρα καὶ νὰ μὴ ἀπασχολῇ ματαίως τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν.

§128Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ χωρὶς νὰ ἔχῃ ὁ λαὸς ρύζι.

§129Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἠκούσθη νὰ γίνεται λόγος καὶ περὶ σπουδῆς, δὲν ἔδειξα ὅμως σπουδὴν διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, μόνον, ἐπέδειξα σπουδὴν καὶ ταχύτητα εἰς ὅλας τὰς εἰσαγωγάς, διότι ὅταν τὸ Κράτος ἀσκῇ παρεμβατικὴν πολιτικὴν ὀφείλουν οἱ ὑπουργοὶ νὰ ἐνεργοῦν ταχέως καὶ νὰ ἀναλαμβάνουν εὐθύνας, ἂν ἐπιφυλάσσωνται ὅπως ἔκαμνεν ὁ κ. Ζαΐμης, ὁ λαὸς θὰ εἶχε πεινάσει. Ἐγὼ θυσιάζω καὶ τὸ ἀδιάβλητον ὄνομά μου ὅταν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσω τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἐληστεύετο ἀπὸ τὴν μαύρην ἀγορὰν τοῦ ρυζιοῦ. Καὶ ἰδοὺ πῶς: Ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ ὀρύζης εἶναι 4–5 χιλ. τόννοι ἐτησίως. Μπαίνουν καὶ μερικαὶ ποσότητες κατ’ ἀνοχὴν 100 ἕως 150 τόννοι κατὰ μῆνα. Αὐταὶ αἱ ποσότητες πωλοῦνται εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν πρὸς 25–35 χιλ. δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Ὑπολογίζω ὅτι ἡ κατανάλωσις ρυζιοῦ, ἐκ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ τῶν ἀνωτέρω ποσοτήτων —ἐκτὸς ἐκείνου ποὺ διανέμεται διὰ τοῦ δελτίου— εἰς τὴν ἐλευθέραν, τὴν μαύρην δηλαδὴ ἀγοράν, ἀνέρχεται εἰς 400–500 τόννους μηνιαίως. Διὰ κάθε μέρα ποὺ περνοῦσε χωρὶς νὰ ἔλθῃ τὸ πορτογαλικὸ ρύζι τὸ ὁποῖον θὰ ἐστοίχιζε 2½ χιλ. δρχ. κατ’ ὀκᾶν, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐληστεύετο ἀπὸ τοὺς μαυραγορίτας τοῦ ρυζιοῦ κατὰ τριακόσια καὶ πλέον ἑκατομμύρια ἤτοι 9 δισεκατομμύρια τὸ μῆνα.

§130ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ ἐστοίχιζε 2½ χιλ. ἀλλὰ πόσον θὰ ἐπωλεῖτο ἀπὸ τὸ Κράτος.

§131Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἐὰν τὸ Κράτος δὲν ἔβαζεν εἰσφορὰν θὰ ἐπωλεῖτο εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν σὺν τῷ δασμῷ ἐὰν ἔβαζε θὰ ἐπωλεῖτο μὲ ἐπὶ πλέον τὸ βάρος τῆς εἰσφορᾶς. Ἡ ἄποψις ἡ ἰδική μου ἦτο νὰ μὴ ἐπιβληθῇ εἰσφορά. Διότι ὁ τιμάριθμος ἐπηρεάζετο οὐσιωδῶς πρὸς τὰ ἄνω ἀπὸ τὸ ρύζι καὶ τὰ μακαρόνια. Τὸ ρύζι ποὺ εἶχε τιμὴν 17 δραχμῶν προπολεμικῶς, ἐπωλεῖτο κατὰ τὸν παρελθόντα Μάρτιον κατὰ μέσον ὅρον πρὸς 24 χιλ. Ἐκ τούτου ἄνοδος κατὰ 50–60 μονάδες τοῦ τιμαρίθμου ἀπὸ τὸ ρύζι μόνον. Τὰ μακαρόνια εἶχον 19 δραχμὰς προπολεμικῶς καὶ 12 χιλ. τὸν Μάρτιον. Ἐκ τούτου ἄνοδος τοῦ τιμαρίθμου κατὰ 20–30 μονάδας. Δηλαδὴ τὰ δύο αὐτὰ εἴδη ἀνέβαζαν τὸν τιμάριθμο κατὰ 80 περίπου μονάδας. Γνωρίζετε δὲ ποίαν ἐπίδρασιν εἶχεν αὐτὸ εἰς τὰς τιμὰς τῶν ἄλλων εἰδῶν. Ἀπὸ τοῦ Μαρτίου, ὁπότε ἤγγισεν εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ προγράμματος ἡ Διοίκησις τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου ἀνεμένετο βασίμως ὅτι ὁ τιμάριθμος θὰ ἤρχιζε προσεχῶς νὰ πέφτῃ ὅπως καὶ ἔγινε. Διὰ τὸ καλαμπόκι ἡ ἄποψίς μου ἦτο νὰ ἔλθῃ ἐγκαίρως διὰ νὰ ἐξοικονομήσουμε σιτάρι διὰ τὰ μακαρονοποιεῖα, νὰ ἐργασθοῦν οἱ ἀργοῦντες ἐργάται καὶ νὰ διανείμωμεν εὐθηνὰ μακαρόνια εἰς τὸν λαόν, ὅπως ἐκάμαμε διὰ τὰ φασόλια. Οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν γνωρίζουν ποῖον ἀγῶνα εἶχα κάμει διὰ τὰ μακαρόνια. Ἐὰν κατωρθώναμε νὰ φέρωμε τὸ περὶ οὗ πρόκειται ρύζι, καὶ θὰ τὸ ἐφέρναμε μέχρι τοῦ Πάσχα, ἐὰν δὲν ἐγίνετο ἡ δημοκοπικὴ ἐκστρατεία τῆς «ΕΣΤΙΑΣ» καὶ ἄλλων θὰ ἐρίχναμε τὸν τιμάριθμο κατὰ 60 μονάδας καὶ θὰ ἐσώζαμεν τὰς ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων ποὺ ἐπλήρωνε καὶ πληρώνει κάθε μέρα ὁ Ἑλληνικὸς λαός, λόγῳ τῆς ἀναβολῆς τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ρυζιοῦ.

§132Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐὰν θελήσωμεν νὰ προμηθευθῶμεν ὄρυζαν σήμερον εἰς ποίαν τιμὴν θὰ εἶναι τοῦτο δυνατόν. Διότι τοῦτο θὰ εἶναι ἕνα στοιχεῖον χρήσιμον, προκειμένου νὰ καταλήξωμεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα.

§133Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Δὲν ὑπάρχει δυνατότης νὰ προμηθευθῶμεν ἄλλην ὄρυζαν ἐκτὸς ἀλλοκασιόν. Ἀπὸ τὸν Ἰσημερινὸν μόνον ὑπάρχει δυνατότης νὰ πάρουμε δύο χιλιάδας τόννων εἰς τιμὴν 300 δολλαρίων καὶ ἴσως ὄχι εἰς καλυτέραν ποιότητα. Ἡ μετάθεσις διὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ τῆς ἀλλοκασιὸν ἀπὸ τὸν Ἰσημερινὸν εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἡ ὁποία κατωρθώθη τελευταίως ἐν συνεχείᾳ τῶν ἰδικῶν μου ἐνεργειῶν θὰ καταστήσῃ ἴσως δυνατὴν τὴν πραγματοποίησιν τιμῶν μικροτέρων τῶν τοῦ Ἰσημερινοῦ οὐχὶ ὅμως καὶ τοῦ πορτογαλικοῦ. Ἀπὸ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τὸ ρύζι ἐντὸς ἀλλοκασιὸν ποὺ ἔφερεν ἡ ΑΜΑΓΚ μᾶς ἐστοίχισε 251 δολλάρια κατὰ τόννον. Πέραν ἀπὸ τὸ ρύζι αὐτὸ δὲν εἴχαμε καὶ δὲν ἔχουμε δικαίωμα νὰ πάρουμε. Τὸ ρύζι τῆς Πορτογαλικῆς συμβάσεως ἐμφανίσθηκεν ὡς εὐκαιρία. Ἀπὸ ἀλλοῦ πουθενὰ δὲν εἴχαμε δικαίωμα νὰ πάρουμε. Διότι τὸ ρύζι εἶναι ὡς ἐξήγησα ὑπὸ ἀλλοκασιόν. Τὸ διεθνὲς γραφεῖον τροφίμων καθορίζει πόσο ρύζι θὰ πάρῃ ἑκάστη ἀπὸ τὰς εὐρωπαϊκὰς χώρας. Κατὰ τὸ 1947 δὲν ἐδόθη καθόλου ρύζι διότι τὸ προώρισαν διὰ τοὺς ὀρυζοδιαίτους λαοὺς τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς. Κατόπιν πολλῶν προσπαθειῶν ἔδωκαν εἰς τὴν Εὐρώπην ἀλλοκασιὸν 60 χιλ. τόννους διὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1948 ἐκ τῶν ὁποίων 4 χιλ. τόννους εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τὸ διεθνὲς γραφεῖον τροφίμων ὁρίζει ἐπίσης καὶ τὰς χώρας ἐξαγωγῆς. Δι’ ἡμᾶς ὡρίσθησαν διὰ τοὺς 2 χιλ. τόννους αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, τοὺς ὁποίους καὶ ἔφερεν ἡ ΑΜΑΓΚ καὶ ἡ Δημοκρατία τοῦ Ἰσημερινοῦ, διὰ τοὺς ὑπολοίπους 2 χιλ. τόννους. Πέραν αὐτοῦ δὲν εἴχαμε δικαίωμα νὰ πάρουμε τίποτα. Καὶ παρουσιάσθη ὡς εὐκαιρία ἡ περίπτωσις ἡ ὑπὸ συζήτησιν νὰ προμηθευθῶμεν 4.500 τόννους ρύζι ἐκτὸς ἀλλοκασιόν.

§134Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Ὑποστηρίζετε ὅτι δὲν ὑπῆρχε καμμία ἄλλη εὐκαιρία νὰ προμηθευθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ρύζι. Εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ἡ ἑταιρεία ...(δὲν ἠκούσθη)... τῆς Αἰγύπτου εἰς τὰς 13)1)48 σᾶς προσέφερε δι’ ἀνταλλαγῆς ρύζι μὲ ἀναλογίαν 800 τόννων ἐλαίου πρὸς 5 χιλ. τόννους ρύζι; Καὶ ρύζι Βραζιλιανό; Τί ἐκάματε εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ἡ ἑταιρεία αὐτὴ προσέφερε διὰ δευτέραν φορὰν ὄρυζαν Αἰγυπτιακὴν καλυτέρας ποιότητος. Οὔτε αὐτὸ ἐγένετο δεκτόν. Προσέφερεν εἰς τὰς 13)3)1948 ρύζι Βραζιλιανὸ ἐκτὸς ἀλλοκασιόν. Ἐρωτῶ, διατί δὲν ἐπεδείξατε τὴν σπουδήν, τὴν ὁποίαν ἐπεδείξατε εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν διὰ νὰ ἠμπορέσουμε νὰ πάρουμε τὸ ρύζι αὐτό; Καὶ διατί νὰ μὴ περιμένετε ἕως τὴν 1ην Ἀπριλίου ἀφοῦ εἰς τὰς 8 Ἀπριλίου ὑπεγράψατε τὴν σύμβασιν;

§135Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐνθυμοῦμαι τὰς περιπτώσεις ποὺ λέτε ἀνευθύνως. Πάντως σᾶς δηλῶ, ὅτι ρύζι ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἀπὸ τὴν Βραζιλίαν δὲν εἴχαμε κανένα δικαίωμα νὰ φέρωμε, οὔτε μὲ ἀνταλλαγὴν οὔτε μὲ δολλάρια. Ὑπάρχουν πολλὲς προσφορὲς, κάθε μέρα. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἡ δυνατότης οὔτε διὰ τὰς χώρας αὐτὰς νὰ τὸ ἐξαγάγουν οὔτε δι’ ἡμᾶς νὰ τὸ εἰσαγάγωμεν. Εἶναι ἡ ἀλλοκασιόν. Διὰ τὴν προταθεῖσαν ἀνταλλαγὴν τῆς ΚΥΔΕΠ ἐκάμαμεν σειρὰν ἐνεργειῶν, ἀλλὰ δὲν κατέστη δυνατή.

§136Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν μὴ ἀκουόμενος).

§137Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἀγνοεῖ πλήρως τὰ πράγματα, καταθέτω δὲ ἔγγραφον, ἐξ οὗ προκύπτουν αἱ ἐνέργειαι ποὺ κατεβάλαμεν διὰ νὰ δοθῇ ἡ ἄδεια ἀνταλλαγῆς τῆς ΚΥΔΕΠ. Τὸ ἔγγραφον τοῦτο ἔχει ὡς ἑξῆς:

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΘΝ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1948 Διεύθυνσις Ἐμπορίου Τμῆμα Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου Ἀριθ. πρωτ. 71902. Πρὸς Τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π. Σολωμοῦ 53 Ἐνταῦθα Ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐγκεκριμένην ἤδη ὑπὲρ ὑμῶν ἰδιωτικὴν ἀνταλλαγὴν ἐλαιολάδου ἔναντι ὀρύζης, ἧς ᾐτήσασθε τροποποίησιν ἐπὶ τῷ τέλει ἵνα ἡ εἰσαγωγὴ τῆς ὀρύζης πραγματοποιηθῇ ἐξ Αἰγύπτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωστοποιήσωμεν ὑμῖν τὰς εἰς ἃς προέβημεν ἐνεργείας καὶ τῶν ὁποίων εἶσθε ἐν γνώσει διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀντ)γῆς ταύτης, παραθέτοντες κατωτέρω κατὰ σειρὰν τὸ κείμενον τῶν ὑφ’ ἡμῶν ἀποσταλέντων καὶ παρ’ ἡμῶν ληφθέντων σχετικῶν ἐγγράφων. 1) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 55482)8.4.48 ἡμέτερον ἔγγραφον πρὸς τὴν Βασιλικὴν Αἰγυπτιακὴν Πρεσβείαν ἔχον οὕτω: Πρὸς Τὴν Βασιλικὴν Αἰγυπτιακὴν Πρεσβείαν Ἐνταῦθα Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ ἐνεργήσητε παρὰ τῇ Ὑμετέρᾳ Κυβερνήσει, ἵνα βεβαιωθῇ παρ’ αὐτῆς ἐπισήμως ὅτι ἡ διαπραγματευομένη ὄρυζα τεσσάρων χιλιάδων (4000) τόννων ὑπὸ τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Διαθέσεως Ἐγχωρίων Προϊόντων (Κ.Υ. Δ.Ε.Π.) ἐπ’ ἀνταλλαγῇ ἐλαιολάδου εἶναι ἐγκεκριμένη ἐκτὸς ἀλλοκασιὸν ὑπὸ τοῦ IEFC μὲ προορισμὸν συγκεκριμένως τὴν Ἑλλάδα. Ὁ Γεν. Γραμματεὺς Α. Μπερνάρης 2) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 57661)12.4.1948 ἡμέτερον ἔγγραφον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν, ἔχον οὕτω: Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν Ἐνταῦθα Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως προέλθητε ἁρμοδίως εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας παρὰ τῇ Αἰγυπτιακῇ Κυβερνήσει καὶ βεβαιωθῇ ἐπισήμως ὅτι ἡ ὑπὸ διαπραγμάτευσιν εἰσαγωγὴ ὀρύζης τεσσάρων χιλιάδων (4.000) τόννων ἐπ’ ἀνταλλαγῇ ἐλαιολάδου ἐξ Αἰγύπτου ἐνεργηθησομένη ὑπὸ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας Διαχειρίσεως Ἐγχωρίων Προϊόντων (ΚΥΔΕΠ) εἶναι ἐκτὸς ἀλλοκασιὸν καὶ συνεπῶς εἶναι ἀπηλλαγμένη τοῦ ἐλέγχου τοῦ γραφείου IEFC. Τὰς ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου ὑμετέρας ἐνεργείας παρακαλοῦμεν ὅπως ἐπισπεύσητε κατὰ τὸ δυνατόν, εὐαρεστηθῆτε δὲ καὶ γνωστοποιήσητε ἡμῖν ἀμέσως τὰς ληφθησομένας ἐπὶ τοῦ προκειμένου πληροφορίας, ἵνα προέλθωμεν εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν ταύτην. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ Ὁ Γεν. Γραμματεὺς Α. Μπερνάρης 3) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3755)20.4.48 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν (Δ)σις Οἰκονομικῶν Ὑποθέσεων–Τμῆμα 1) πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας πρωτοκολληθὲν ὑπ’ ἀριθ. 65508)23.4.48, ἔχον οὕτω: Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Δ)σιν Ἐμπορίου Ὑμέτερον ἔγγραφον 57661 τῆς 12 τρέχοντος μηνὸς. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν κατωτέρω ἀνοικτὸν τηλεγράφημα τῆς ἐν Καΐρῳ ἡμετέρας Πρεσβείας, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἵνα εὐαρεστούμενοι τελῆτε ἐν γνώσει. «Παρακαλῶ ἀνακοινώσατε ἐπειγόντως κατωτέρω εἰς Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας BISTOR. Κατὰ πληροφορίας Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀλεξανδρείας Αἰγυπτιακαὶ Ἀρχαὶ θεωροῦν μὲν ὄρυζαν ἐκτὸς ἀλλοκασιὸν ἀρνοῦνται ἐν τούτοις δώσουν ἔγγραφον περὶ τούτου βεβαίωσιν στόπ. Ἀφήνουν ἐννοηθῇ ὅτι τοῦτο δέον ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον συνεννοήσεων Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως–FAO. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ Ὁ Διευθυντὴς Λ. Λάμπρος 4) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 66664)25.4.48 ἡμέτερον τηλεγράφημα πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Πρεσβείαν Καΐρου, ἔχον οὕτω: AMBASSADE DE GRECE LE CAIRE Is apantissin imeteroy egrafou 57661 diavivasthentos imin messo ipoyrghiou exoterikon elifthi apan tissis sas anaferomeni is pliroforias emborikou epimelitiriou Alexandrias stop. Energhia mas eskopi epitichigte epissimon epiveveossin eguptiakon archon oti oriza protinomeni antallaghin Kydep ine ektos allocation stop Pliroforiai epimelitiriou Alexandrias os enoite dhen apoteloun eparkes ke epissimon stichion epitrepon ektelessin antallaghis Kydep stop. Parakaloumen energhissate Eghiptiaki Kivernissis lipsin safon ke epissimon pliroforion as parakaloumen apostilite tachiteron. Ghenikos Grammatefs Ethnikonomiae A. Bernaris 5) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 69713)1.5.48 τηλεγράφημα τῆς ἐν Καΐρῳ Ἑλληνικῆς Πρεσβείας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔχον οὕτω: 1514 Sus 97 S Cairo 18 29 1510 GKGVT ETAT 1544 Ministere Economie nationale–Athenes Imeteron 66664 Eghiptiake azmodiai archai edhilossan ritos adhinatoun chorighissoun ethithissan epissimon epiveveossin–Triantaffillidis. 6) Ἐν συνεχείᾳ ἐστράφημεν παραλλήλως πρὸς τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον τροφίμων ἀποστείλαντες τὴν 1ην Μαΐου τὸ ἀκόλουθον ὑπ’ ἀριθ. 69227 τηλεγράφημα ὑμῶν: Roual Greek Embassy Washington D.C. U.S.A. Epi imeteron 4278 gnorizomen prosfora 1000 ton non orizis Equador krinete asimforos logho meghalis timis stop. Parakaloumen sinechissate imeteras energhias para I.E.F C. ina epitichomen allaghin proelfseos apo Equador is Brazilias ite Eghiptou os imeteron 5267 stop epissis energhissate para I.E.F.C. epitichomen egrissin antallaggis orizis proelefseos Eghiptou enanti exaghohgis elealadou stop Tilegrafissate apotelesmata imeteron energhion. Ipourghos Ethnikonomias Varvoutis 7) Εἰς ἀπάντησιν δὲ αὐτοῦ ἐλήφθη τὴν 5ην Μαΐου 1948 ἡ κάτωθι ἀπάντησις: WRD 2–CT 5 amm RG 152 WX 20 Washington 37 Greek G 4 1814 Ethnikonomias Athens 4519 Imeteron 69827 sinechizomen prospathias allaghis proelefseos orizis apo Equador is Vrazilian tilegrafissomen apotelesma stop. Ekremoussis anotero etisseos theoroumen akyron anakinissin antalloghis eleoladhou enanti orizis Egiptou stop. Parakaloumen tilegrafissate simfonon epi anavolis telefteas etiseos. DENDRAMIS Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε. Παρακαλῶ νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί.

§139Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἐξ ὅσων ἐλέχθησαν νομίζω, ὅτι οὐδεὶς ἀγνοεῖ πὼς ἔχει τὸ ζήτημα τῆς ἀλλοκασιόν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν τὴν συνεδρίασιν διὰ μίαν ὥραν.

(Ὥρα 9.45′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 11 μ.μ.)

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ ὥρα νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ ἀριθμὸς τῶν παρόντων ἀπέχει, κατὰ πολύ, τῆς ἀπαρτίας, διὰ τοῦτο παρακαλῶ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§142Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς. Θὰ πρέπει αὐτὴ ἡ ἱστορία νὰ τελειώνῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνέρχεται εἷς ρήτωρ εἰς τὸ βῆμα, νὰ ὁμιλῇ ἐπὶ 1.30′ ὥραν καὶ κατόπιν νὰ διακόπτωμεν ἐν γνώσει μας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ τὴν ἐπανάληψιν νὰ ὑπάρξῃ ἀπαρτία.

§143Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Τότε κ. Πρόεδρε, τὴν ἐρχομένην Παρασκευὴν παρακαλῶ νὰ ἀρχίσῃ ἡ συνεδρίασις ἀπὸ τὰς 6 καὶ νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 10.30′ π.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος. (Ὥρα 11.05′ μ.μ.)