1948.02.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 61η

Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.40′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Π. Μουτζουρίδης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ σημερινὴ ἡμέρα, εἶχεν ὁρισθῆ δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, πρὸς συζήτησιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, κατόπιν προτάσεως διαφόρων συναδέλφων. Ἐπειδὴ ὅμως ἀνέκυψε τὸ πολιτικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον συζητεῖται ἀπὸ προχθές, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητήσωμεν τὸ καπνικὸν σήμερον. Προτείνω νὰ ὁρίσωμεν ἄλλην ἡμέραν πρὸς συζήτησιν αὐτοῦ.

§4Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἔρχεται εἰς συνεννοήσεις διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος τούτου. Παρακαλῶ συνεπῶς νὰ μὴ σπεύσωμεν ἀκόμη νὰ ὁρίσωμεν ἡμέραν συζητήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος.

§5Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Μάλιστα. Νὰ ἀναμένωμεν τὴν ἐξέλιξιν τῶν συζητήσεων, καὶ τότε ὁρίζομεν τὴν συζήτησιν.

§6Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὄχι. Ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀνανεώσωμεν, ἐφ’ ὅσον δὲν δυνάμεθα λόγῳ τοῦ προκύψαντος πολιτικοῦ ζητήματος νὰ ὁμιλήσωμεν σήμερον ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ, ὡς εἶχεν ὁρισθῆ.

§7Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἀπεφάσισε τὴν διανομὴν 15 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, ὡς πρίμ. Δὲν νομίζω ὀρθόν, νὰ ὁρίσωμεν ἡμέραν συζητήσεως διὰ τὸ καπνικὸν ζήτημα, ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα ἀκόμη εἰς διαπραγματεύσεις.

§8Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι διεξάγονται συνεννοήσεις διὰ τὸν κανονισμὸν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἐπίκεινται διακοπαὶ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, πρέπει νὰ προσδιορίσωμεν ἡμέραν συζητήσεως πρὸ τῶν διακοπῶν.

§9Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν πρόκειται νὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς. Θὰ εἶναι προδοσία, θὰ εἶναι ἔγκλημα, ἐὰν διακοποῦν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συνεννοηθῶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς ἡμέρας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Λουλακάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30413)12.2.1948 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρὰ ταύτης χορήγησιν πιστώσεως δραχ. 1.000.000.000 πρὸς τὴν Καπνοβιομηχανίαν Ρόδου. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μουτζουρίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν κρατουμένων δοσιλόγων γυναικῶν εἰς τὰς Κεντρικὰς Φυλακὰς Ἀβέρωφ Ἀθηνῶν, ζητούντων τὴν κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6)45 Σ. Πράξεως «περὶ δοσιλόγων». Ἡ Ἕνωσις Πρατηριούχων σιγαρέττων Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται, διότι οἱ Καπνοβιομήχανοι κατεκράτησαν ὁλόκληρον τὴν τελευταίαν προσωρινὴν αὔξησιν παραγνωρίσαντες τὰ δικαιώματα καὶ ἀνάγκας βιοπαλαιούσης Πρατηριακῆς τάξεως. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Πατρῶν διαμαρτύρεται, διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν βαρεῖαν φυρολογίαν ἐπὶ τοῦ οἴνου καὶ ζητεῖ τελείαν ἀπαλλαγὴν τούτου. Οἱ Ὑπερήλικες Σιδηροδρομικοὶ Μακεδονίας, διαμαρτύρονται διὰ τὴν τελείαν ἐγκατάλειψίν των, καὶ ζητοῦν τὴν ἄμεσον ἔγκρισιν σχετικῆς πιστώσεως πρὸς πληρωμὴν τῶν καθυστερουμένων ἀπὸ παρελθόντος Δεκεμβρίου μισθῶν των. Ὁ Ἐθνικὸς Σύνδεσμος Ἐργατῶν, Τεχνιτῶν Μακαρονοποιίας Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ προσωπικοῦ ΑΒΕΖ Θεσσαλονίκης, συνεπείᾳ εἰσαγωγῆς 9.000 τόννων μακαρονίων. Ὁ Σύλλογος Ὑπαλλήλων Ἀεριόφωτος καὶ ἡ Ἕνωσις Προσωπικοῦ Ἀεριόφωτος Ἀθηνῶν, διαμαρτύρονται διότι ἡ Γενικὴ Δ)νσις Φωταερίου Ἀθηνῶν, δὲν ἐφαρμόζει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1041)6.12.1947 ἀπόφασιν Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὡς πρὸς τὸν τρόπον ἐφαρμογῆς τῆς χορηγήσεως τοῦ δυνητικοῦ 30% τὸ ὁποῖον ἀναφέρουν αἱ Ἐθνικαὶ Γενικαὶ Συλλογικαὶ Συμβάσεις. Ἡ Ἕνωσις τοῦ Προσωπικοῦ Η.Ε.Μ. Ἀθηνῶν, καὶ ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Σιδηροδρομικῶν Πειραιῶς, διαμαρτύρονται διὰ τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον παρὰ ὑπουργοῦ Μεταφορῶν, περὶ ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 7 νόμου 3752 καταργοῦντος μονιμότητα καὶ κεκτημένα πρὸ 20ετίας δικαιώματα προσωπικοῦ καὶ ζητοῦν τὴν ματαίωσίν του. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Λεβαδείας, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς περιφερείας του εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀνταρτῶν καὶ ζητεῖ λῆψιν μέτρων ἀσφαλείας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν Μυλεργατῶν Κύμης, παραπονουμένων διότι ἡ ἀποστολὴ ἀλεύρου εἰς τὴν περιφέρειάν των καὶ ὄχι σίτου πρὸς ἄλεσιν καταδικάζει εἰς ἀνεργίαν τοὺς μυλεργάτας Κύμης. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν στρατευομένων ἀρτεργατῶν, παραπονουμένων διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου «περὶ παροχῆς ἐφεδρικοῦ ἐπιδόματος κλπ.», καὶ παρακαλεῖ ὅπως ληφθῶσιν ἀμελητὶ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Π. Μουτζουρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου τῶν Ἑλλήνων Βιομηχάνων παραπονουμένων διὰ τὴν ἐκ μέρους ἐνίων βουλευτῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ἐπίθεσιν κατὰ τῶν Ἑλλήνων Βιομηχάνων καὶ ζητούντων σύστασιν Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς διακρίβωσιν τῆς πραγματικότητος καὶ διαφώτισιν τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶ. Πρὸς τὴν Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶ διὰ τὸν φόρον καταναλώσεως οἴνου ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἑξῆς: Ὁ φόρος καταναλώσεως ἐπὶ τοῦ οἴνου μέχρι τοῦ 1942 καθωρίζετο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰσχυουσῶν τότε διατάξεων εἰς ποσοστὸν 10% ἐπὶ τῆς μέσης τιμῆς χονδρικῆς πωλήσεως τοῦ οἴνου. Διὰ τοῦ Ν. Δ. 1557)1942 κατηργήθησαν αἱ διατάξεις αὗται καὶ ὡρίσθη ὅτι ὁ φόρος καταναλώσεως τοῦ οἴνου ἐπιβαλλόμενος κατὰ σταθμικὴν ὀκᾶν καθωρίζετο δι’ ἕκαστον ἔτος δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν μετὰ γνωμοδότησιν Ἐπιτροπῆς βάσει τοῦ Ν.Δ. Τούτου ὁ φόρος καθωρίζεται κατὰ περιφερείας ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μέσης τιμῆς χονδρικῆς πωλήσεως τοῦ οἴνου εἰς ποσὸν τὸ ὁποῖον κατὰ κανόνα ἀνέρχεται εἰς 10% τῆς τιμῆς ταύτης. Κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ παρελθόντος οἰκονομικοῦ ἔτους 1946–47 ἐκρίθη ὅτι τὸ ἔσοδον ἐκ τῆς φορολογίας ἔδει νὰ αὐξηθῇ εἰς ἀπόδοσιν μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν 10.000.000.000. Διὰ τὴν ἐξασφάλισιν δὲ τοῦ ἐσόδου τούτου παρίστατο ἀνάγκη ἀποκλίσεως ἀπὸ τῆς ἐφαρμοζομένης τακτικῆς κατὰ τὸν καθορισμὸν ἑκάστοτε τοῦ ποσοῦ τοῦ φόρου. Ἕνεκα τούτου σὺν τῇ καταθέσει εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ οἰκον. ἔτους 1946– 1947 κατετέθη καὶ σχέδιον Ν. Δ. τὸ ὁποῖον ἐγκριθὲν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ἔλαβε τὸν ἀριθμὸν 52) 1946, βάσει τοῦ ὁποίου ἐτίθετο ὁ περιορισμὸς ὅσον ἀφορᾷ τὸ κατώτατον ὅριον εἰς ὃ ἠδύνατο νὰ ὁρισθῇ ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ οἴνου καὶ ὡρίζετο ὅτι οὗτος κατ’ ἐλάχιστον ποσὸν θὰ ἀνήρχετο εἰς δραχμὰς 150. Οὕτω δὲ ἐφηρμόσθη κατὰ τὴν λήξασαν οἰνικὴν περίοδον καθορισθέντος τοῦ ποσοῦ τοῦ φόρου εἰς δραχμὰς 150.175 καὶ 200 κατ’ ὀκᾶν κατὰ περιφερείας. Ἐπειδὴ ἐν τούτοις ὁ οἶνος τυγχάνει ἐκ τῶν βασικῶν εἰδῶν διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἰδιαιτέρως τῶν λαϊκῶν τάξεων ἐξ ἄλλου δὲ κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν.Δ. 52)1946 προέκυψαν ἄτοπα καθ’ ὅσον εἰς διαφόρους περιφερείας τῆς χώρας ἡ τιμὴ πωλήσεως τοῦ οἴνου διετηρήθη εἰς λίαν χαμηλὰ ἐπίπεδα ἐκ τῶν ὁποίων ἀναλογιζόμενος ὁ φόρος ὑπερέβαινεν αἰσθητῶς τὸ ποσοστὸν 10%. Ἐκρίναμεν ἐπιβεβλημένον συμφώνως καὶ πρὸς τὴν δοθεῖσαν παρ’ ἡμῶν εἰς τὴν Βουλὴν ὑπόσχεσιν, ὅπως εἰσηγηθῶμεν τὴν κατάργησιν τῆς ἀνωτέρω διατάξεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 52) 1946 Β. Δ. εἰς τρόπον ὥστε νὰ παρασχεθῇ ἡ καὶ πρότερον ἰσχύσασα εὐχέρεια εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως καθορίζῃ μετὰ γνώμην εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τὸν κατὰ περιφερείας φόρον ἐπὶ τοῦ οἴνου ἀναλόγως τῶν τοπικῶς ἰσχυουσῶν τιμῶν, ἄνευ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ κατωτάτου ὁρίου τῶν δραχμῶν 150. Οὕτω κατετέθη εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Ἐξουσιοδοτήσεως Ἐπιτροπὴν σχέδιον Νομ. Διατάγματος ὅπερ ἐγκριθὲν ἐδημοσιεύθη ὑπ’ ἀριθ. 430)24.10.47 διὰ τοῦ ὁποίου κατηργήθη ἡ ἀνωτέρω διάταξις. Κατόπιν τούτου διὰ τὴν ἀρξαμένην οἰνικὴν περίοδον 1947–48 ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ οἴνου καθωρίσθη κατὰ περιφερείας εἰς δραχμὰς 70, 120, 160 καὶ 200 κατὰ σταθμικὴν ὀκᾶν ἤτοι εἰς ποσοστὸν 10% περίπου τῶν τοπικῶς ἰσχυουσῶν τιμῶν πωλήσεως τοῦ οἴνου. Ἀθῆναι τῇ 13.2.1948.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι ἐπὶ κατατεθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Σφαέλλου ὡς καὶ τῆς τοιαύτης τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπακοπούλου. Αʹ. Ἐρώτησις βουλευτοῦ κ. Σφαέλλου. Ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ σχετικῶς μὲ τὰ ἐν αὐτῷ ὡς ἀλλοιωθέντα ἀναφερόμενα τρόφιμα ἔχομεν τὰ ἀκόλουθα δεδομένα: α) Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ διαρρεύσαντος ἑξαμήνου ἤτοι ἀπὸ τῆς 1.7.47 καὶ ἐντεῦθεν ἐχαρακτηρίσθησαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἀκαταλλήλων 39893 ὀκ. τυροῦ ὡς ἀκατάλληλοι πρὸς βρῶσιν. Ὁ τυρὸς οὗτος προῆλθεν ἐκ διαλογῆς μεγάλων ποσοτήτων αἵτινες παρεδόθησαν εἰς τὸ Αʹ Διαμέρισμα ὑπὸ τῆς ΟΥΝΡΡΑ ἐν γνώσει τῆς ἐκτεταμένης ἀλλοιώσεώς των τὴν ὁποίαν παρουσίασαν κατὰ τὴν ἐκφόρτωσιν ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν διαλογῆς καὶ χρησιμοποιήσεως μόνον τοῦ δυναμένου νὰ καταναλωθῇ μέρους αὐτῶν. β) Τὰ 120–500 κυτία γάλακτος ἐβαπορὲ συνολικοῦ βάρους περιεχομένου περίπου 38.000 ὀκ. προῆλθον ἐκ τῆς διαλογῆς τῶν ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1946 καὶ ἐντεῦθεν παραλαβῶν τοῦ εἴδους τούτου. Ἀπαρτίζεται δηλ. ἡ κατηγορία αὕτη ἀπὸ τὰ διαρρέοντα κυτία τὰ ἰσχυρῶς ὀξειδωμένα, τὰ διογκωμένα κλπ. ἡ κατανάλωσις τοῦ περιεχομένου τῶν ὁποίων ἀπαγορεύεται. Αἱ ἀλλοιώσεις αὗται ὀφείλονται εἰς τὸ πεπαλαιωμένον τοῦ ἐμπορεύματος, καθ’ ὃ προερχόμενον ἐκ τῶν ὑπολοίπων τῶν συμμαχικῶν στρατευμάτων καὶ εἰς τὰς ἀναποφεύκτους ζημίας κατὰ τὸν πλοῦν καὶ τὴν ἐκφόρτωσιν. γ) Αἱ 3485 ὀκ. γάλακτος εἰς κόνιν συνεκεντρώθησαν κυρίως εἰς τὸν λιμένα, τὰς ἀποθήκας μας κλπ. ὡς σκουπίσματα συνεπείᾳ διαρροῆς τῶν μεγάλων ξυλοβαρελίων συσκευασίας του. Ἐπίσης ἐν μέρει προέρχονται ἐξ ἐπιστροφῶν τῶν διαφόρων ἱδρυμάτων. Ἡ ἐν λόγῳ ποσότης ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν χρονικὴν περίοδον ἀποθηκεύσεως καὶ διαθέσεως τοῦ εἴδους τούτου ἀπὸ Σεπτεμβρίου 1946 καὶ ἐντεῦθεν. δ) Αἱ 46529 ὀκ. ρυπαρᾶς ζακχάρεως προέρχονται ἐκ σκουπισμάτων τοῦ κύτους τῶν πλοίων ἢ τῶν φορτηγίδων. Ἡ ἐν λόγῳ ζάκχαρις ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς παραλαβὰς ἀπὸ Σεπτεμβρίου 1946 καὶ ἐντεῦθεν. Εἶναι ἀνακριβὲς ὅτι εὑρέθη ἀναμεμιγμένη μετὰ θειϊκοῦ χαλκοῦ καὶ νιτρικῆς ἀμμωνίας. Ἁπλῶς εἶναι ρυπαρά, ἀναμεμιγμένη δηλ. μετὰ ξένων ὑλῶν καὶ χώματος δι’ ὃ καὶ συνήθως διατίθεται ὑπὸ τὸν ὅρον προηγουμένου καταλλήλου καθαρισμοῦ εἰς τὴν ζαχαροπλαστικήν. Ἡ τιμὴ διαθέσεώς της εἶναι παραπλησία πρὸς τὴν τῆς καθαρᾶς ζακχάρεως καὶ ἑπομένως ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου ἀσήμαντος. Ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος ὑπ’ ἀριθ. 2: α) Βακαλάου ξηραλάτου, ἐχαρακτηρίσθη ἀκατάλληλος ποσότης ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου 1946 καὶ ἐντεῦθεν ἐξ ὀκ. 102857. Αὕτη προέρχεται ἐκ διαλογῶν μεγάλων ποσοτήτων τοῦ εἴδους τούτου, κομισθεισῶν ὑπὸ τῆς ΟΥΝΡΡΑ κατὰ τὴν διαρρεύσασαν τριετίαν. Ἡ κατηγορία αὕτη ἀκαταλλήλου βακαλάου προέρχεται εἰδικώτερον ἐκ τῶν φορτίων Ulrcinia Tamara καὶ Ἐσθήρ, ἅτινα παρουσίασαν κατὰ τὴν παραλαβήν, γενομένην ἐν πλήρει θέρει, ἐκτεταμένην ἀλλοίωσιν. β) Μουρουνέλαιον ἀκατάλληλον δὲν ἐδημιουργήθη ποτὲ εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Αʹ Διαμερίσματος, πλὴν ποσότητος ἐξ 865 ὀκ. ἐπιστραφείσης εἰς αὐτὸ ὑπὸ τοῦ ΠΙΚΠΑ. γ) Λαρδὶ παστὸ δὲν ἐχαρακτηρίσθη ποτὲ ὡς ἀκατάλληλον. Ἡ ὑπὸ τοῦ Χρηματιστηρίου Ἐμπορευμάτων Πειραιῶς πωληθεῖσα τῇ ἐντολῇ τῆς ΕΦ–ΕΞ ποσότης ἐκ 48500 ὀκ. τοῦ ἐφοδίου τούτου, διετέθη κανονικῶς ὡς καὶ τὰ ἄλλα πωλούμενα εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον ἐφόδια. Ἡ ἐκποίησις ἐγένετο διὰ τὴν μετατροπήν του εἰς τετηγμένον λίπος διότι ὡς εἶχε, λόγῳ τῆς ἰδικῆς του γεύσεως ἦτο ἀπαράδεκτον εἰς τοὺς καταναλωτὰς καὶ ἐκ τῆς περαιτέρω ἀποθηκεύσεώς του ἐκινδύνευε νὰ καταστραφῇ. δ) Αἱ 24.000 ὀκ. ρέγγαι ἅλμης εἶναι αἱ χαρακτηρισθεῖσαι ὡς ἀκατάλληλοι κατὰ τὴν περίοδον ἀπὸ Αὐγούστου 1946 καὶ ἐντεῦθεν προέρχονται δὲ ἐκ τῆς διαλογῆς τῶν μεγάλων ποσοτήτων αἵτινες παρεδόθησαν εἰς τοὺς Βιοτέχνας διὰ τὴν μετατροπήν των εἰς καπνιστάς. ε) Κονσέρβαι κρεατοειδῶν παρασκευασμάτων ἐκρίθησαν ὡς ἀκατάλληλοι πρὸς βρῶσιν ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1946 καὶ ἐντεῦθεν συνολικῆς ποσότητος περιεχομένου βάρους περίπου ὀκ. 10.000. Αὗται προῆλθον ἐκ τῆς διαλογῆς τῶν μεγάλων κατὰ τὴν περίοδον ταύτην παραληφθεισῶν ποσοτήτων καὶ ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς ἀκατάλληλοι λόγῳ διατρήσεως τῶν κυτίων, διογκώσεως ἢ καθολικῆς ὀξειδώσεως. Ἡ ἀκαταλληλότης ὠφείλετο εἰς τὸ πεπαλαιωμένον τοῦ ἐμπορεύματος καθ’ ὃ προερχόμενον ἐκ τῶν ὑπολοίπων τῶν συμμαχικῶν στρατευμάτων. στ) Τὰ περὶ τυροῦ ἐλέχθησαν ἤδη ἀνωτέρω. Ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος ὑπ’ ἀριθ. 3. Ἐκ τῶν παρασχεθεισῶν ἡμῖν ἁρμοδίως διαβεβαιώσεων δὲν ἔχει ἐξακριβωθῆ εἰσέτι τοιαύτη περίπτωσις 16 βαρελίων μουρουνελαίου. Ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος ὑπ’ ἀριθ. 4 ὡς ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται δὲν προέκυψε περίπτωσις ἐπιβολῆς κυρώσεων ὡς μὴ δυναμένης νὰ ἀποδοθῇ εὐθύνης εἰς ὑπηρεσίαν, ὑπαγομένην εἰς τὸ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον. Ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος ὑπ’ ἀριθ. 5, εἰς τὴν ἀποθήκην «Νικαίας» Γεν. Κρατικοῦ Νοσοκομείου εὑρίσκεται σημαντικὴ ποσότης γάλακτος εἰς κυτία. Τοῦτο ὅμως διατηρεῖται καλῶς καὶ δὲν πρόκειται νὰ προκύψῃ ζημία τις, παρὰ μόνον τὸ σύνηθες ἐλάχιστον ποσοστὸν ἀκαταλληλότητος, τὸ παρουσιαζόμενον ἀναποφεύκτως εἰς ὅλα τὰ τρόφιμα αὐτῆς τῆς κατηγορίας. Πάντως καταβάλλονται προσπάθειαι διὰ τὴν ταχεῖαν διάθεσιν τῆς ὡς ἄνω ποσότητος εἰς τὴν κατανάλωσιν. Βʹ Ἐρώτησις βουλευτοῦ κ. Μπακοπούλου. Ἐπειδὴ τὰ πλεῖστα τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ταύτῃ διαλαμβανομένων εἶναι τὰ αὐτὰ μὲ τὰ τοιαῦτα τῆς πρώτης, παραπέμπομεν εἰς τὰ κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἀπάντησιν. Ἐπὶ τῶν ἐπὶ πλέον ἐρωτήσεων σημειοῦμεν τὰ ἀκόλουθα. α) Λουκάνικα ἀκατάλληλα ὀκ. 9717 προέρχονται ἐκ διαλογῆς τοῦ φορτίου κονσερβῶν λουκανίκων «Τζέφερσον Σίτυ Βίκτορυ» τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν παραλαβήν του παρουσίασεν ἐκτεταμένην ἀλλοίωσιν συνισταμένην εἰς διόγκωσιν καὶ διάρρηξιν τῶν κυτίων. Τῆς καταστάσεως ταύτης ἔλαβεν εὐθὺς ἀμέσως γνῶσιν ἡ ΟΥΝΡΡΑ, ἀνεγνώρισε τὴν ἀλλοίωσιν καὶ διέταξε τὴν διαλογήν. Οὕτω προεκλήθη ἡ εἰδικὴ αὕτη κατηγορία τῶν 9717 ὀκ. ἀκαταλλήλων λουκανίκων. β) Αἱ 27.000 ὀκ. ἀνάμικτα ὄσπρια παρεδόθησαν εἰς τὴν κατάστασιν τοῦ ὡς σκουπίσματα τοῦ κύτους τῶν πλοίων καὶ τῶν προκυμαιῶν τοῦ λιμένος, εἶναι δὲ ἐπίσης προσμεμιγμένα μετὰ μεγάλης ἀναλογίας ξένων ὑλῶν καὶ ἰδίᾳ χώματος. Ταῦτα διὰ νὰ καταναλωθοῦν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, θὰ ἔδει νὰ ὑποστοῦν διαλογὴν διὰ τῆς χειρὸς ὁπότε ἡ ἀξία τοῦ ἐμπορεύματος δὲν θὰ ἐκάλυπτε τὴν δαπάνην τῶν ἐργατικῶν, ἄλλως τε, παρουσίαζον καὶ ἀνάπτυξιν παρασίτων. Διὰ τοὺς λόγους τούτους ἐχαρακτηρίσθησαν ἀκατάλληλα μὲν διὰ τὸν ἄνθρωπον κατάλληλα ὅμως ὅπως διατεθοῦν εἰς τὰ ζῶα. γ) Αἱ 10.000 ὀκ. μπιζέλια. Πρόκειται περὶ πεπαλαιωμένων τοιούτων ἐκ τῶν ὑπολοίπων τῆς ΕΛ–Β.Ε. τελείως διατρήτων ὑπὸ ἐντόμων. δ) Αἱ 8.000 ὀκ. σίτου ἠλλοιώθησαν συνεπείᾳ διαβροχῆς ἐν τῷ πλοίῳ μεταφορᾶς. ε) Αἱ 9.000 ὀκ. καλαμποκαλεύρου προέρχονται ἐκ σκουπισμάτων τοῦ λιμένος καὶ ἀβαριάτων μικροποσοτήτων παραδοθεισῶν εἰς τὸ Αʹ Διαμέρισμα. στ) Προκειμένου περὶ τῶν ἀναφερομένων 54.000 ὀκ. ὀσπρίων δὲν δυνάμεθα νὰ παράσχωμεν στοιχεῖα διότι ἡ ἐρώτησις δὲν εἶναι συγκεκριμένη μὴ ἀναφέρουσα τὸ εἶδος, τοιαύτη δὲ ποσότης δὲν ἔχει κριθῆ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἀκαταλλήλων.

Ὁ Ὑπουργός

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Α. Μουστρούφη καὶ Α. Βαμβέτσου σχετικῶς μὲ τὰ πωλούμενα ὑπὸ τῶν ἀνταρτοπλήκτων ζῷα. Πρὸς τὴν Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Εἰς τὰς ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου ἀναφερομένας ἐρωτήσεις βουλευτῶν κ.κ. Α. Μουστρούφη (Λαρίσης) καὶ Α. Βαρβέτσου (Τρικάλων), σχετικῶς μὲ τὸν ἐξαναγκασμὸν τῶν γεωργοκτηνοτρόφων πρὸς πώλησιν τῶν ζώων αὐτῶν εἰς χαμηλὰς τιμάς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατόπιν ὑπομνημάτων καὶ πληροφοριῶν, ἃς εἶχε τὸ Ὑπουργεῖον ἀπὸ τριῶν μηνῶν καὶ πλέον, διὰ τὴν ἐν ὑπαίθρῳ κατάστασιν τῆς κτηνοτροφίας, καὶ τὴν ἐκτάκτως προελθοῦσαν προσφορὰν σφαγείων, ἐκ μέρους τῶν κτηνοτρόφων εἰς χαμηλὰς τιμάς, ἀπηυθύνθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 149467) 14.11.47 ἔγγραφον πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς Ἐθν. Οἰκονομίας, Γεωργίας καὶ Προνοίας παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, κατόπιν τοῦ ὁποίου ἐγένετο συνάντησις τῶν ἀνωτέρω τεσσάρων ὑπουργῶν. Κατ’ αὐτὴν ἐξητάσθη τὸ ζήτημα τῆς προστασίας τῶν συγκεντρωθέντων εἰς ὡρισμένους τόπους (λειβάδια) ζώων παρὰ στρατιωτικῶν δυνάμεων (ζώνη ἀσφαλείας) καὶ ἡ εἰσαγωγὴ κτηνοτροφῶν διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ Κτηνοτροφικῶν Συλλόγων εἰ δυνατὸν ἄνευ ἐπιβαρύνσεων. Προεῖχεν ἡ περίπτωσις διασώσεως τῆς κτηνοτροφίας, κατὰ τὸ δυνατὸν διότι ἔβαινε πρὸς παντελῆ ἐξολόθρευσιν. Ἐκ τῆς ἀθρόας προσφορᾶς ἐγχωρίων κρεάτων δὲν παρετηρήθη ἔλλειψις εἰς τὰ μεγάλα κέντρα καὶ τὰς ἐπαρχίας, ἐκ τούτου δὲ τοῦ λόγου τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ οὐδεμίαν ὑπερτίμησιν ἀνεγνώρισεν εἰς τὰς τιμὰς τῶν κρεάτων τὰ ὁποῖα ἐν σχέσει πρὸς τὰς τιμὰς τῶν ἄλλων εἰδῶν παρέμειναν ἀμετάβλητοι. Πᾶσα τυχὸν αὐξομείωσις διδομένη εἰς τὰς τιμὰς λιανικῆς πωλήσεως θὰ ἀπέβαινεν ὑπὲρ τῶν ζωεμπόρων καὶ οὐχὶ πρὸς ὄφελος τῶν κτηνοτρόφων, λόγῳ τῆς σπουδῆς μεθ’ ἧς οὗτοι πιεζόμενοι ἐκ τῆς ἀνάγκης προσέφερον τὰ ζῶα των ἵνα ἀπαλλαγῶσιν τούτων. Τὸ αὐτὸ ἠκολούθησαν καὶ αἱ κατὰ τόπους ἀγορανομικαὶ Ἐπιτροπαὶ ὡς συνάγεται ἐκ τῶν κοινοποιουμένων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἀποφάσεών των. Ἡ ὀδυνηρὰ τῷ ὄντι διὰ τὸν ἐθνικὸν τοῦτον πλοῦτον τῆς χώρας μας κατάστασις εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐπάρκειαν τοῦ κρέατος εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ τὴν Πρωτεύουσαν ἥτις εἰς ὁμαλὴν περίοδον δὲν θὰ ἐνεφανίζετο ἀλλὰ θὰ ἀπῃτεῖτο εἰσαγωγὴ ποσοτήτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ δὲν συνηγόρησεν ἀμέσως τότε δι’ εἰσαγωγὰς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλ’ ἔπραξε τοῦτο ἀπὸ διμήνου περίπου διότι προέβλεπεν ὅτι ἡ παρουσιαζομένη ἀθρόα προσφορὰ καὶ εἰς χαμηλὰς τιμὰς ἦτο συμπτωματικὴ ὀφειλομένη εἰς τὴν ἀνώμαλον εἰς ὡρισμένας περιοχὰς κατάστασιν καὶ λόγῳ τῆς μεγάλης τότε καταναλώσεως θὰ ἐπήρχετο μείωσις τῆς προσφερομένης ἤδη ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ ἔλλειψις σφαγείων, ἥτις ἤρξατο ἤδη ἐκδηλουμένη εἰς πολλὰς περιφερείας. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ κῦρος τῶν ἀγοραπωλησιῶν ζώων, τῶν συναπτομένων ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν γεγονότων, ἐπ’ αὐτοῦ δύναται νὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν τὸ ἄρθρον 179 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος καὶ τὸ ἄρθρον 434 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Τὸ ζήτημα ὅμως τοῦτο δὲν ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Κατόπιν τούτων φρονοῦμεν, ὅτι ὁ κ. βουλευτὴς θὰ συμφωνήσῃ εἰς τὰς ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἐκτεθείσας παρ’ ἡμῶν ἀνωτέρω ἐνεργείας.

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

IV. Τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μουστρούφη σχετικῶς μὲ τὰ ἐξ Ἀμερικῆς ἀποστελλόμενα δέματα. Πρὸς τὴν Δʹ. Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 16.12.47 (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 61) ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Α. Μουστρούφη, σχετικῶς μὲ τὰ ὑπὸ ὁμογενῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀποστελλόμενα δέματα τροφίμων μικρῶν ποσοτήτων, ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, τὰ κάτωθι: Ἡ μόνη δυσχέρεια ἐὰν δύναται νὰ ὀνομασθῇ οὕτως, ἥτις κατὰ τὸ παρελθὸν παρενεβάλετο ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τούτου συνίστατο εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν δικαιολογητικῶν φορτωτικῶν κλπ. τῶν κομιζόντων τὰ ἐν λόγῳ εἴδη, πρακτορείων πρὸς διαπίστωσιν περὶ τοῦ ὅτι διὰ τῶν εἰδῶν τούτων, ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἀλεύρων, δὲν χρεώνεται ἡ allocation τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅτι τὰ εἴδη ταῦτα προορίζονται πράγματι πρὸς διανομὴν εἰς ἐν Ἑλλάδι οἰκογενείας καὶ οὐχὶ δι’ ἐμπορίαν ὑπὸ τὸ πρόσχημα τοῦτο. Τὸ Ὑπουργεῖον μετὰ τὸν ἔλεγχον τῶν ἐν λόγῳ δικαιολογητικῶν καὶ τὴν χορήγησιν τῆς σχετικῆς ἀδείας πρὸς ἀτελῆ καὶ ἄνευ συναλλαγματικῶν διατυπώσεων ἐκτελωνισμοῦ παρηκολούθει περαιτέρω διὰ τῶν ἀνὰ τὴν χώραν Ἀγορανομικῶν ὀργάνων τὴν διανομὴν καὶ παραλαβὴν τούτων ὑπὸ τῶν δικαιούχων. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις ταύτας τὸ θέμα τῆς εἰσαγωγῆς παραλαβῆς καὶ παραδόσεως εἰς τοὺς δικαιούχους τῶν ἐν λόγῳ εἰδῶν, ἔβαινε καλῶς καὶ οὐδὲν ζήτημα ἢ παράπονον οὐδαμόθεν εἶχεν ἐγερθῆ. Τὸ ὅλον ὅμως ζήτημα περὶ τοῦ ὁποίου τόσος θόρυβος, παράπονα καὶ εἰς τὸν τύπον δημοσιεύσεις ἐδημιουργήθησαν προέκυψεν ἐκ τῆς κατὰ τὴν 108ην συνεδρίασιν τῆς 12.8. 1947 τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου ληφθείσης ἀποφάσεως δι’ ἧς πᾶσα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴ ἀλεύρων σίτου ζαχάρεως καὶ ὀρύζης ἤθελεν ἐνεργεῖται ἀπὸ τῆς ὡς ἄνω ἡμερομηνίας ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ μόνον καὶ οὐδεμία ἄδεια εἰσαγωγῆς τῶν εἰδῶν τούτων εἰς ἰδιώτας ἔδει νὰ ἐχορηγεῖτο. Κατόπιν τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως ἥτις ἤρχιζεν ἐφαρμοζομένη ἀπὸ τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου, πᾶσα παράδοσις ἐκ τῶν περὶ ὧν πρόκειται εἰδῶν διεκόπη. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ὅμως, δι’ ἐπανειλημμένων ἐγγράφων καὶ διαβημάτων πρὸς τὸ Κ.Ο.Σ. ᾐτήσατο τὴν ἐξαίρεσιν τῶν ἐν λόγῳ εἰδῶν ἐκ τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως, ἐφ’ ὅσον μὲ ταῦτα δὲν θὰ ἐχρεοῦτο ἡ allocation τῆς Ἑλλάδος καὶ τελικῶς ἐξεδόθη κατὰ τὴν 112ην συνεδρίασιν τοῦ Κ.Ο.Σ. ἀπόφασις δι’ ἧς ἐξηροῦντο τὰ εἴδη ταῦτα ἐκ τῆς ρηθείσης ἀπαγορεύσεως καὶ ἀνετίθετο εἰς τοὺς ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἐφοδιασμοῦ ὁ καθορισμὸς τῶν λεπτομερειῶν δι’ ἐκδόσεως ὑπ’ αὐτῶν κοινῆς ἀποφάσεως. Ἐν συνεχείᾳ τῶν ἀνωτέρω καὶ κατόπιν συνεννοήσεων τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τῶν δύο Ὑπουργείων ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 161924)21.1.1947 ἀπόφασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δι’ ἧς ἐπετράπη ἡ ἄνευ ἀδείας καὶ τηρήσεως τῶν συναλλαγματικῶν διατυπώσεων παράδοσις τῶν ἐν λόγῳ εἰδῶν εἰς τὰς καθοριζομένας ἐν αὐτῇ μικροποσότητας τὰς ὁποίας ηὔξησε μέχρι 300 χιλ)μων διὰ τὰ ἄλευρα, 100 χιλ)μων διὰ τὴν ζάχαριν καὶ 90 χιλ)μων διὰ τὴν ὄρυζαν κατὰ παραλήπτην, διὰ τῆς μεταγενεστέρας ὑπ’ ἀριθ. 16939)16.12.47 ἀποφάσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον δὲ Ἐφοδιασμοῦ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162072)5.12.47 Δ)γῆς πρὸς τὴν Ὑπ)σιν Ἀγορανομίας καὶ τὸ Τελωνεῖον Πειραιῶς ἐνέκρινε τὴν παράδοσιν τῶν εἰδῶν τούτων εἰς τοὺς δικαιούχους ἄνευ ἀδείας τούτου ἢ ἐλέγχου τινὸς παρ’ αὐτοῦ. Ἤδη ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἀπηύθυνε πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8870)21.1.48 ἔγγραφον, δι’ οὗ προτείνει τὴν αὔξησιν τῶν ὡς δώρων ἐκτὸς allocation εἰσαγομένων κατὰ τὰ ὡς ἄνω ποσοτήτων, δεδομένου ὅτι ἐκ τῶν εἰσαγωγῶν τούτων παρετηρήθη αἰσθητὴ πτῶσις τῶν τιμῶν τῶν ἐν λόγῳ εἰδῶν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ἡ αἰτηθεῖσα δὲ ἐν λόγῳ αὔξησις θέλει ἐπιφέρει τὴν ἔτι περαιτέρω μείωσιν τῶν ἐν λόγῳ τιμῶν. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω οὐ μόνον οὐδὲν ἐμπόδιον ἢ δυσχέρεια παρεμβάλλεται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου τούτου τουλάχιστον εἰς τὴν εἰσαγωγὴν καὶ παράδοσιν τῶν δώρων τούτων εἰς τοὺς δικαιούχους ἀλλὰ καὶ ἰδιάζουσα μέριμνα κατεβλήθη παρ’ αὐτοῦ διὰ τὴν ἐν γένει περαίωσιν καὶ βελτίωσιν τοῦ θέματος τούτου. Κατόπιν τούτων, φρονοῦμεν, ὅτι ὁ κ. βουλευτὴς θὰ εὕρῃ ἀπολύτως δεδικαιολογημένας τὰς ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἡμετέρας ἐνεργείας. Ἀθῆναι τῇ 11.2.1948.

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου πληρωμῆς ἀνταλλάγματος χρήσεως ἐπιτάκτων πλωτῶν μέσων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὑπὲρ τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου εἰσφορῶν τῶν πληρωμάτων καὶ τῶν πλοιοκτητῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Τσιμπιδάρος, Χ. Πιπιλιάγκας, Ι. Λίτσιος, Η. Μπάτζιος, Ι. Μπερνίτσας, Κ. Μπακόλλας, Β. Κρῖκος, Α. Γιαννόπουλος, Γ. Βασιλειάδης καὶ Π. Ντεντιδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59)1945 Συντακτικῆς Πράξεως».

§11Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ τῶν βιομηχάνων, κ. Πρόεδρε, ἦτο ἀπρεπὴς καὶ δὲν ἔπρεπε ν’ ἀναγνωσθῇ. Διότι οὐδέποτε ἡ Ἑλληνικὴ Βουλή, ἐσυκοφάντησε καί, μάλιστα, οὐδέποτε ἡ Ἑλληνικὴ Βουλή, κατεφέρθη ἐναντίον ὅλων τῶν βιομηχάνων. Μερικοὶ παρεξετράπησαν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτοὶ παραπονοῦνται καὶ ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ἡ ἀναφορά των, δύνασθε νὰ ἐκφράσετε τὰς γνώμας σας.

§13Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Οἱ ἴδιοι βιομήχανοι, ποὺ παραπονοῦνται, διατὶ δὲν φανερώνουν τοὺς κακοὺς συναδέλφους των;

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

§15Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§17Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ 15 ἡμερῶν κατόπιν προτάσεως, ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη, ὅπως ἀφιερώσῃ τὴν σημερινὴν συνεδρίασίν της πρὸς ἐξέτασιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος. Συμφώνως ἄρα πρὸς τὰς διατάξεις, τοῦ Κανονισμοῦ, σήμερον ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ καπνικὸν θέμα. Δυστυχῶς, ἐν τῷ μεταξὺ παρενεβλήθη τὸ πολιτικὸν θέμα, ἐφ’ ᾧ νομίζω, ὅτι πρὶν συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ θέματος, διὰ νὰ εἴμεθα ἐν συμφωνίᾳ καὶ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, πρέπει νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, ποίαν ἄλλην ἡμέραν θέλει νὰ ὁρίσῃ διὰ νὰ συζητηθῇ τὸ καπνικὸν θέμα. Ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπεται, προτείνω τὴν Δευτέραν ἢ τὴν Τρίτην.

§18ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὀρθῶς.

§19Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἀπεφάνθη ἡ Βουλή, ὅτι πρέπει νὰ συζητήσωμεν σήμερον καὶ τοῦτο δὲν καθίσταται δυνατόν, λόγῳ τοῦ παρεμβληθέντος πολιτικοῦ ζητήματος, πρέπει νὰ ὁρίσωμεν ἄλλην ἡμέραν.

§20Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐὰν πέσῃ ἡ Κυβέρνησις πῶς θὰ ὁρισθῇ ἄλλη ἡμέρα; Τί κουβέντα εἶναι αὐτή;

§21Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πρότασις ἀπὸ ἕναν μόνον συνάδελφον, δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ ποτέ.

§22Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν δύναται νὰ ὁρισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἡμέρα συζητήσεως τοῦ καπνικοῦ, διότι ὑπάρχει τὸ πολιτικὸν ζήτημα καὶ 1) εἶναι ἀβέβαιον ἐὰν καὶ πότε θὰ λήξῃ ἡ συζήτησις τοῦ πολιτικοῦ ζητήματος καὶ 2) εἶναι ἀβέβαιον ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας. Πῶς εἶναι λοιπόν, δυνατόν, νὰ ὁρισθῇ ἡ Δευτέρα ἢ ἡ Τρίτη, διότι τότε πιθανὸν νὰ μὴ ἔχωμεν οὔτε Κυβέρνησιν; Ὅταν λήξῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ ζητήματος, ἀμέσως νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ καὶ νὰ καθορίσῃ πότε θὰ συζητηθῇ τὸ καπνικὸν ζήτημα. Συνεπῶς δὲν δύναται ἡ Βουλή, ὑπάρχοντος καὶ συζητουμένου τοῦ καπνικοῦ θέματος, νὰ ὁρίσῃ ἡμέραν συζητήσεως τοῦ καπνικοῦ ζητήματος. Πρέπει πρῶτον νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις αὐτοῦ.

§23Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Προδήλως ἡ ἡμέρα ποὺ θὰ ὁρισθῇ διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, πρέπει νὰ εἶναι ἡμέρα τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος. Ἀλλά, πρέπει σαφῶς νὰ ἐννοηθῇ καὶ νὰ ἐξυπακούεται ὅτι, ἡ σχετικὴ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς θὰ εἶναι ἀνέκκλητος.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§25Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν πρέπει νὰ μᾶς ἀκούσῃ πρῶτον καὶ κατόπιν νὰ ὁμιλήσῃ.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ξεύρετε τί θὰ εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς, κ. συνάδελφε; Σεῖς θὰ κανονίσητε τί θὰ κάνῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ὁσάκις ζητήσει τὸν λόγον τὸν ἔχει;

§27Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ συζητουμένου πολιτικοῦ ζητήματος ἐξ αἰτίας τῆς δημοσίας τάξεως. Ἐζήτησα, ἁπλῶς τὸν λόγον, διότι, χθὲς τὴν ἑσπέραν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Λαρίσης, ὁ κ. Χατζηγιάννης, ἀναγινώσκων ἓν ἔντυπον, εἶπεν, ὅτι τὸ ἀνακοινωθὲν τὸ Κυβερνητικόν, διὰ τὸ ζήτημα τῶν ὅπλων, ἀναφέρει, ὅτι «πρὸς ἐκτέλεσιν ὅμως τῆς παραγγελίας ἐξ Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἀπαιτεῖται ἡ μεταβίβασις τῆς πιστώσεως, ἡ ὁποία ὅμως μέχρι τῆς στιγμῆς εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ προμηθευτοῦ Ἀγγλικῶν ὅπλων. (Δηλαδή, τοῦ κ. Παυλίδη)». Τοιαύτη φράσις, κύριοι συνάδελφοι, οὐδαμοῦ ὑπάρχει ἐν τῷ ἀνακοινωθέντι τῷ Κυβερνητικῷ, προφανῶς ὁ κ. Χατζηγιάννης ἀνέγνωσεν ἔντυπον, τὸ ὁποῖον δὲν περιεῖχε τὸ κείμενον τοῦ Κυβερνητικοῦ ἀνακοινωθέντος, ἀλλὰ περιεῖχε πιθανόν, ἰδίας ἰδέας, τοῦ ἐντύπου δηλαδή, τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ἐξέλαβεν ὡς ἀνακοινωθέν, τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ Κυβερνητικὸν ἀνακοινωθὲν σαφῶς, σαφέστατα εἰς τὸ τέλος γράφει: «Εἰς τὸν Παυλίδην οὐδὲν χρηματικὸν ποσὸν κατεβλήθη καὶ οὐδεμία ἀπαίτησις τούτου κατὰ τοῦ Δημοσίου δύναται νὰ εὐσταθήσῃ». Εἰς δὲ τὰ δώδεκα ἄρθρα τὰ ὁποῖα περιέχει τὸ Κυβερνητικὸν ἀνακοινωθέν, ἐξιστορεῖ τὸ ζήτημα τῆς παραγγελίας τῶν ὅπλων, οὐδαμοῦ δὲ ἀναφέρει περὶ ὅπλων προμηθευθησομένων ἐκ τῆς Ἀμερικῆς. Τὰ ὅπλα αὐτὰ καὶ τὰ νούμερο 3, ποὺ παρήγγειλε τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν καὶ τὰ νούμερο 1 καὶ 4 ποὺ ἀνέλαβε νὰ μᾶς προμηθεύσῃ ἡ ἀμερικανικὴ ἀποστολή, θὰ τὰ προμηθευθῶμεν ἐκ Μεγάλης Βρεττανίας. Αὐτὴν τὴν διασάφησιν, ἤθελα νὰ κάμω διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις εἰς τὴν Βουλήν.

§28Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἡ πίστωσις ἐπ’ ὀνόματι τίνος ἔχει ἀνοιχθῆ;

§29Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ὅπως γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ἀνοίγεται ἐπ’ ὀνόματι ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἀναλαμβάνει νὰ προμηθεύσῃ τὰ ὅπλα. Ἡ πίστωσις αὐτὴ εἶναι ἀνέκκλητος καὶ διαρκεῖ 75 ἡμέρας μεθ’ ὃ ἀναλαμβάνει τὸ δημόσιον τὴν πίστωσιν εἰς χεῖρας του.

§30Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ὑπὲρ τίνος ἠνοίχθη;

§31Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως, δὲν θὰ μᾶς κάνετε καμμίαν ἀνακοίνωσιν;

§32Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ἀξιότιμε συνάδελφε, διὰ νὰ μὴ διακόψω τὴν συζήτησιν, ἐπιφυλλάσσομαι ὅταν θὰ τελειώσῃ αὕτη, νὰ σᾶς κάμω καὶ ἀνακοινώσεις σοβαρωτάτας ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ὅπλων.

§33Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Θὰ διηυκολύνατε τὴν συζήτησιν ἐὰν μπορούσατε νὰ μᾶς κάνετε ἀπὸ τοῦδε τὰς ἀνακοινώσεις σας.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πολυχρονόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§35Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠκούσαμε μετὰ ἰδιαιτέρας προσοχῆς τοὺς λόγους τῶν προλαλησάντων, κυρίων Ἀρχηγῶν τῶν πολιτικῶν μας κομμάτων καὶ τῶν κυρίων συναδέλφων μας. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ σημερινὴ κατάστασις εἶναι τόσον κρίσιμος, ὥστε θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ μὴ ἀντιμετωπίζωμεν τὸν ἔνοπλον ἀγῶνα τῶν τρομοκρατῶν μὲ ρητορικοὺς καταιγισμοὺς καὶ μὲ συνέχειαν συζητήσεων, ἀλλὰ μὲ συγκεκριμένην ἔρευναν τῶν μέτρων καὶ τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦμεν νὰ διαθέσωμεν, ἵνα ἐκ τῆς ὑπαρχούσης καταστάσεως κερδίσωμεν τὴν νίκην καὶ τὴν ἐθνικήν μας σωτηρίαν. Ὁ προκείμενος ἀγὼν εἶναι μία σκληρὰ διηνεκὴς πάλη πολύμορφος, πολυμέτωπος καὶ θανάσιμος, δι’ ὅλους μας. Διεξάγεται ἐναντίον ἑνὸς ἐγκληματοδυναμικοῦ κόσμου διεθνῶς συγκεκροτημένου ἀπὸ ἡμᾶς τὸν ἀσυγκρότητον κόσμον τῶν νομιμοφρόνων φιλησύχων ἀνθρώπων. Ἐπειδὴ ἡ ἀγωνία μας, σὺν τῷ χρόνῳ, θὰ φθάσῃ εἰς τὸ κατακόρυφον, ἤχθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐκθέσω δημοσίᾳ καὶ ὅσον μοῦ εἶναι ἐπιτετραμμένον, τὰς ἀντιλήψεις μου, διὰ τὸ δραματικὸν ἀδιέξοδον εἰς τὸ ὁποῖον ἀσυναίσθητα ὡδηγήθημεν. Ὅλοι τώρα εἴμεθα σύμφωνοι ὅτι, ἡ σωτηρία μας θὰ ἐξασφαλισθῇ ὅταν συσπειρωθῶμεν καὶ κερδίσωμε τὴν μάχην τῶν μετόπισθεν. Τὸ πρᾶγμα τοῦτο θὰ κατορθωθῇ, ὡς ἐν συνεχείᾳ θὰ ἐξηγήσω, μόνον μὲ ἕνα συντονισμὸν ὅλων γενικῶς τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς ἀσφαλείας μας. Λόγῳ ἐπικαιρότητος, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κάμνω μίαν μικρὰν παρέκβασιν, ἐπαναλαμβάνων ἐλάχιστα ἀποσπάσματα τῆς ἀγορεύσεώς μου, διὰ τὴν ἀσφάλειαν, τὴν 2αν Ἰουλίου 1946. Ἀπὸ τότε ἐπρότεινα ἐπιμόνως, διὰ νὰ μὴ εἶναι ἡ ἀντιμετώπισις τῶν ἐγκληματιῶν μοναδικὸν ἔργον τοῦ Στρατεύματος, νὰ ἀναδιοργανώσωμε καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας μὲ τὰς ἄλλας ὁμοειδεῖς ὑπηρεσίας, διὰ νὰ δημιουργήσωμεν συγχρονισμένον ὀργανισμὸν ἀντικατασκοπείας καὶ ἀποκτήσωμε παρατήρησιν. Ὅταν ἀνέπτυξα αὐτὴν τὴν ἐπείγουσαν ἀνάγκην, εἶπον ἐπὶ λέξει: «Ἄς μᾶς ἐξηγήσουν οἱ ταχθέντες νὰ μᾶς ἐμπεδώσουν τὴν τάξιν, τί Ὀργανισμὸν καὶ τί μεθόδους χρησιμοποιοῦν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων, ἑνιαίως καὶ μονίμως πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς Εἰρήνης εἰς τὴν χώραν μας. Δηλαδή, ποίαν ὑπηρεσίαν διαθέτει τὸ Κράτος, ἔστω καὶ εἰς τὴν Πρωτεύουσάν μας διὰ νὰ γνωρίζῃ ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, τὰ βυσσοδομούμενα, ὅλας τὰς κινήσεις, ἐξαπολύσεις ἀπεργιῶν, στάσεων καὶ δολοφονιῶν, τὰς ἀποστολὰς ὅπλων ἐφοδίων χρηματαποστολῶν εἰς τὸ Ἐσωτερικόν καὶ Ἐξωτερικόν, τοὺς συνδέσμους, τοὺς ὀργανωτάς, τοὺς καθοδηγητάς, τοὺς αὐτονομιστάς καὶ ἐν γένει τὸ πῶς κινεῖται, συντηρεῖται, ἀπαρτίζεται καὶ δρᾷ τὸ συμμοριακὸν συγκρότημα τοῦ Κ.Κ.Ε., ποὺ ἀπειλεῖ διὰ καθολικοῦ ὀλέθρου τὴν Φυλήν μας». Λυποῦμαι πολύ, διότι ἀπουσιάζει ὁ κ. Ρέντης, ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐδῶ, διότι ἡ προκειμένη συζήτησις, κυρίως ἀφορᾷ τὸν ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως.

§36Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος θὰ τὰ ἀκούσῃ αὐτά, κύριε συνάδελφε;

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ἀκούετε σεῖς.

§38Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ συζήτησις, ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δημ. Τάξεως.

§39Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἐδήλωσεν ὅτι, ἔχει ὑπ’ ὄψει του νὰ κατασκευάσῃ μίαν ὑπηρεσίαν διαφόρου μορφῆς καὶ φύσεως καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο ἐδῶ διὰ νὰ ἀκούσῃ.

§40Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Προτείνω νὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις μέχρις ὅτου ἔλθῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως.

§41Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ θὰ συνεχίσω τὸν λόγον μου καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ διαβάσῃ τὰ πρακτικά. Εἶναι τὸ ἴδιον.

§42Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν τῆς Βουλῆς πρέπει νὰ διακόψωμεν. Ἡ συζήτησις εἶναι συζήτησις πολιτικοῦ ζητήματος, δηλαδὴ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θὰ μείνῃ εἰς τὴν θέσιν της ἢ θὰ καταψηφισθῇ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται συζήτησις ἐν ἀπουσίᾳ τῶν Προέδρων τῆς Κυβερνήσεως. Ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἔλθει ἡ Κυβέρνησις.

§43Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ ἐν τῷ μεταξύ.

§44Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τὶ θὰ πῇ ἠμπορεῖ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται συζήτησις, νὰ γίνεται δίκη ἀπόντος τοῦ κατηγορουμένου.

§45Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πειράζει διότι ἐγὼ ἐπειδὴ δὲν κατέχω τὴν ὑψηλὴν πολιτικὴν διπλωματίαν θὰ συζητήσω τὰ ζητήματα τῆς Ἀσφαλείας ἀπὸ ἀπόψεως τακτικῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἀστυνομικοῦ πολέμου ἐναντίον τῶν ἐγκληματιῶν. Ἡ πολυετὴς ἄσκησις τοῦ ἀστυνομικοῦ ἐπαγγέλματος μὲ ἐδίδαξεν ἀρκετά, διὰ νὰ ἐπιζητῶ ἀδιακόπως, διὰ δημοσιευμάτων, καὶ παλαιῶν σχετικῶν ὁμιλιῶν τὴν θεραπείαν τοῦ κακοῦ διὰ τῆς ἐγκαίρου λήψεως τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων. Δυστυχῶς, ἡ ἐμπέδωσις τῆς Δημοσίας Τάξεως, μὲ τὰς σημερινὰς συνθήκας δὲν εἶναι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτύχωμεν αὐτοδύναμα καὶ μὲ προχειρολόγους συζητήσεις, ὡς ἐπεδίωξεν ἡ κομματιζομένη Ἡγεσία μας χωρὶς πνοὴν καὶ κατανόησιν, χωρὶς συναγερμὸν εἰς Ἐθνικὴν Σταυροφορίαν παντὸς χρησίμου πολίτου. Αἱ καταθλιπτικαὶ καὶ ὕποπτοι ἐξωτερικαὶ ἐπιρροαὶ μὲ τὴν ἀδικαιολόγητον ἐνίοτε ἀτολμίαν, καὶ ἔκδηλον πολλάκις ἀνικανότητα διαφόρων ὑπευθύνων καὶ τῆς ὀλεθρίας τακτικῆς τῆς ἀσυδοσίας τῶν ἐγκληματιῶν, ἐδημιούργησαν σὺν τῷ χρόνῳ ἐντὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, τὸ Ἐαμοσλαυϊκὸν Κράτος τοῦ συμμοριτισμοῦ. Διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὴ ἡ πελαγοδρομία τῆς ἡγεσίας μας, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναπολήσωμεν εἰς τὴν μνήμην μας, ὅσα ἔχομεν ἀκούσει νὰ λέγωνται ἀπὸ τὸ στόμα ἐπισήμων ἀγορητῶν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτε διὰ μέσου ἀτελειώτων δημηγοριῶν συνῃρτημένων ἀσυναρτησιῶν καὶ ρητορικῶν καταιγισμῶν, ἐξεπορεύθησαν αἱ πλέον ἀδόκηται παραδοξολογίαι καὶ ἐκπληκτικοὶ ἐξωφρενισμοί. Πρὸς τοῦτο θὰ παραθέσω ὀλίγα ἀποσπάσματα λόγων ἑνὸς τέως ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, διὰ νὰ γίνῃ περισσότερον κατανοητὴ ἡ ἀνάγκη, ὅπως ἐπὶ τέλους προσγειωθῶμεν εἰς χρησίμους συζητήσεις, διὰ νὰ ἔχωμεν ὠφέλιμα ἀποτελέσματα. Ἐπίσημα πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, 20 Μαΐου 1946, ἀγόρευσις τοῦ τέως κ. ὑπουργοῦ. «Ἐλέχθη ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι ἡ κατάστασις τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἐπεδεινώθη. Ἐπιδείνωσις μιᾶς καταστάσεως, εἶναι διαπίστωσις μιᾶς ἀνωμαλίας, δὲν εἶναι μία ἔννοια στατική, ἀλλὰ εἶναι μία ἔννοια ἐξελισσομένη. Ἐὰν ὑπάρχουν ἀποδείξεις ἐπιδεινώσεως τῆς καταστάσεως, τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν φάσιν, δὲν ἀποτελεῖ τὴν οὐσίαν τοῦ ὅλου προβλήματος». Ἀλλὰ ἀφοῦ ἡ φάσις, ἦτο διαφορετικὴ καὶ δὲν ἦτο ἡ ἐπιδείνωσις τῆς καταστάσεως ἔννοια στατική, ἀλλὰ ἐξελισσομένη, τότε ἐκτὸς αὐτῶν τῶν τετριμμένων ἀερολογιῶν πῶς καταπολεμήθησαν οἱ τρομοκράται; Ἰδοὺ μερικὰ ἄλλα ἀποσπάσματα περὶ βαρέως ὁπλισμοῦ, ἐκ τῆς ἰδίας ἀγορεύσεως. «Ὅταν ἀνελάβομεν τὰς εὐθύνας τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἀσφαλείας, ἡ βασική μας διαπίστωσις ἦτο ὅτι, τὰ Σώματα Ἀσφαλείας στεροῦνται τοῦ ἀπαραιτήτου βαρέως ὁπλισμοῦ, ἐφ’ ὅσον κατὰ τὴν ἐξονυχιστικὴν συζήτησιν τοιούτων θεμάτων ἀποδεικνύεται ἡ σταθερὰ τοποθέτησις καὶ προώθησις τοῦ ζητήματος νὰ ἀποτελέσῃ τὸ μέλημα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, οὕτως ὥστε νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν Χώραν μας ἡ ἀνάλογος ἀνταπόκρισις καὶ ἀντίληψις». Τὸ νόημα αὐτῶν τῶν ἀκατανοήτων σταθερῶν τοποθετήσεων, προωθήσεων καὶ ἀνταποκρίσεων εἶναι ὅτι, ἐχρειάζετο τηλεβόλον εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δημ. Τάξεως. Ἰδοὺ καὶ ὁ ἐπίλογος τῆς πρώτης ὁμιλίας, τοῦ κ. τέως ὑπουργοῦ καὶ μερικαὶ θεωρίαι του περὶ αἰφνιδιασμοῦ. «Τὸ θέμα δὲν εἶναι μόνον ζήτημα δυνάμεων, διότι ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι, ὑπάρχει ἡ δολία προαίρεσις ἐν τῷ νῷ ἑνὸς ἐγκληματίου νὰ ἐκτελέσῃ μίαν ἐγκληματικὴν πρᾶξιν, δὲν εἶναι διὰ τῶν περιπόλων, ποὺ θὰ ἀφαιρέσῃ κανεὶς τὴν δολίαν σκέψιν». Δηλαδή, τὸ ἔγκλημα, οὐδέποτε προλαμβάνεται, κατὰ τὸν κ. τέως. Κατόπιν τὴν 31ην Μαΐου 1946, ὁ ἴδιος τέως ὑπουργός, εἰς νέας ὑψιπετεῖς ἐξάρσεις ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου βήματος τῆς Βουλῆς ἐγνωμάτευσεν ὅτι. «Εἶναι πράγματι, κ. βουλευταί, ἀξιοθρήνητον, ὅτι αἱ ἐκλογαὶ τῆς 31ης Μαρτίου, δὲν ἔπεισαν καὶ ἐκείνην τὴν μερίδα τοῦ λεγομένου πολιτικοῦ κόσμου, ἡ ὁποία δὲν ἠθέλησε νὰ δείξῃ ὅτι πολιτεύεται ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ Συντάγματος. Εἶναι πάντοτε λυπηρόν, ὅτι ἔκτοτε δὲν ἀπέδειξεν, ὅτι ἐννοῇ νὰ δεχθῇ ἀδιαμαρτυρήτως καὶ ἄνευ τῶν γνωστῶν μεθόδων τὸ ἀποτέλεσμα τῆς λαϊκῆς ἐτυμηγορίας». Καὶ ἀφοῦ ἀποφθέγγεται πολλὰ καὶ διάφορα, εἶπε τὰ ἑξῆς πολὺ καταπληκτικά. «Γνωρίζετε ὅτι, τὸ ὅλον θέμα ἔχει στρατιωτικὴν ὑφήν, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ὑπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ εἴπῃ τὶ στρατιωτικὰ μέτρα λαμβάνει, διότι τοῦτο θὰ ἀπετέλει δήλωσιν ἐπίσημον περὶ τῶν τακτικῶν μεθόδων καὶ κινήσεων ὡρισμένων μονάδων, ἡ ὁποία πιθανώτατα νὰ ἐδημιούργει μίαν κατάστασιν ἐπιπλοκωτέραν». Ἐδῶ πλέον, βάσει μεθόδων καὶ κινήσεων ὡρισμένων μονάδων, ὁ κ. ὑπουργὸς αὐτοχειροτονεῖται Στρατάρχης. Ἀλλὰ ἂς συνεχίσωμεν τὶ ἀκόμη φθέγγεται, ὁ κ. τέως ὑπουργός. «Κύριοι βουλευταί, ἤκουσα ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους ἐκπροσώπους διαφόρων περιφερειῶν, ὅτι ζητεῖται νὰ τεθῇ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ἐκτὸς νόμου. Ὅταν, κ. βουλευταί, εἰς τὴν Ἑλλάδα διεξήχθησαν τελευταίως ἐκλογαί, ἡ ἐξ αὐτῶν προελθοῦσα πλειοψηφία καὶ ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἠμποροῦν νὰ τιμωρήσουν τὴν δολίαν προαίρεσιν μὴ ἐκδηλουμένην, διότι αὐτὸ θὰ ἀπετέλει μέτρον μὴ δυνάμενον νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἔννοιαν Κράτους τὸ ὁποῖον ἐπιθυμεῖ νὰ ζῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐλευθέρων δημοκρατικῶν θεσμῶν. (Φωναί, θόρυβος, κραυγαί). Γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁσασδήποτε διακοπάς, καὶ ἂν μοῦ κάνετε, εἶμαι ἕτοιμος νὰ συνεχίσω, βάσει τοῦ εἱρμοῦ τῶν ἰδεῶν μου».

§46Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ποῖος ἦτο ὁ ὑπουργός;

§47Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ τότε πασίγνωστος καὶ περίφημος ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, ὁ ὁποῖος εἰς τὰς ὁμιλίας του ἔλεγε τόσα ἄρρητα ἀθέμιτα, ὥστε μπορεῖ καὶ νὰ σπαταλήσωμεν ὅλην τὴν ὥραν μας, ἀνακοινώνοντες τὰ φαιδρολογήματά του, περὶ βαρέως ὁπλισμοῦ, φάσεων στατικῶν καὶ διαχωρισμοῦ καὶ ἐφαπτομένης. (Γέλωτες). Ἀλλὰ ἂς συνεχίσωμε τὶ ἐφθέγγετο ὁ κ. ὑπουργός. «Ἡ τιμωρία λοιπόν, δολίας προαιρέσεως, μὴ ἐκδηλουμένης, θὰ ἀπετέλει πρᾶξιν ἀντιδημοκρατικήν, τὴν ὁποίαν βεβαίως, οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συμμερίζεται». Βεβαίως κανεὶς δὲν συμμερίζεται τὰς ἀντιδημοκρατικὰς πράξεις, ἀλλὰ τὸ κακὸν εἶναι, ὅτι ἐδῶ μᾶς ἔφαγαν αἱ δημοκρατικαί μας πράξεις. Ὡς φαίνεται κατὰ τὸν κύριον τέως ὑπουργόν, τὸ νὰ ἐλέγχωμε τὸν Ζαχαριάδην καὶ τὸν Παρτσαλίδην καὶ τὴν ἀλητείαν αὐτῶν τῶν μαχαιροβγαλτῶν, ἦτο πρᾶξις ἀντιδημοκρατική. Ἀλλὰ ὅταν τότε, τὸν διέκοψεν εἷς ἐκ τῶν βουλευτῶν λέγων: «Ἐνέχεται ἡ ἡγεσία τοῦ Κομμουν. Κόμματος» ἀπήντησε στομφωδῶς ὁ τότε ὑπουργὸς Δημ. Τάξεως οὕτω: «Ἐπὶ τῆς διακοπῆς αὐτῆς ἡ ἀπάντησις εἶναι σαφής. Ἀπὸ τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὰς εὐθύνας τῆς ἐξουσίας δὲν ὑπάρχει δικαστικῶς ἀποδεδειγμένη ἐνοχὴ τῆς ἡγεσίας τοῦ Κομμ. Κόμματος. Ἐπαναλαμβάνω δὲν ὑπάρχει δικαστικῶς ἀποδεδειγμένη». Εἰς ἄλλην πάλιν συζήτησιν τῆς 17ης Ἰουνίου 1946, μεταξὺ ἄλλων «περὶ ἀναγλύφων εἰκόνων καὶ προσηλώσεων», ἀπὸ τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ ἀναγινώσκομεν καὶ τὰ ἀκόλουθα τερψιλαρύγγια ἀποφθέγματα. «Ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν ἐξ ἀντικειμένου νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ διαχωρισμὸς τῆς κατηγορίας τῶν ἀναρχικῶν, τὸ θέμα τῆς ἐσωτερικῆς τάξεως, θὰ ἦτο ἁπλοῦν. Συνδυάζεται ὅμως τὸ θέμα μὲ μίαν σχέσιν πολιτικῆς ὑφῆς, ἡ ὁποία ὑφίσταται μεταξὺ τῶν ἀναρχικῶν στοιχείων καὶ ὡρισμένου πολιτικοῦ ὀργανισμοῦ καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς δημιουργεῖ ἀπείρους δυσκολίας πρὸς ἐπίλυσιν». Δηλαδή, ἐὰν ἔλειπε τοῦ κ. τότε ὑπουργοῦ ἡ σύγχυσις τοῦ διαχωρισμοῦ τῆς πολιτικῆς ὑφῆς δὲν θὰ εἶχεν ἀπείρους δυσκολίας πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ Γορδίου του δεσμοῦ. (Γέλωτες).

§48Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ποιὸς τὰ ἔλεγεν αὐτά.

§49Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἕνας ὑπουργὸς σπουδασμένος. Ἔχει ὅμως καὶ συνέχειαν τὸ πρᾶγμα. Εἶναι καὶ μερικὰ ἄλλα ποὺ ἀξίζει νὰ τὰ ἀκούσετε. Ὄχι διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ποῖος τὰ ἔλεγεν, ἀλλὰ διότι ὑπῆρχεν ἡ τόλμη νὰ λέγωνται αὐτὰ ἀπὸ τοὺς ἡγέτας μας καὶ ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου βήματος. Καὶ τὴν 18ην Ἰουλίου 1946.....

§50Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Αὐτὰ ἔλεγεν ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἰουλίου 1946;

§51Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Τὴν 18 Ἰουλίου 1946 διὰ νὰ ἄρῃ τὰς δυσκολίας πρὸς ἐπίλυσιν καὶ νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ διαχωρισμός του εἰσάγει πρὸς ψήφισιν τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν καὶ ὑλικῶν ἀμοιβῶν, εἰς φονευομένους, τραυματιζομένους καὶ ἐξαφανιζομένους στρατιώτας καὶ χωροφύλακας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς ἀστυνομίας». Τότε ἐπρότεινε νὰ ἰσχύουν αἱ κατ’ ἐκλογὴν προαγωγαί, εἰς μὲν τὴν Χωροφυλακὴν μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀνθ)χου καὶ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ὑπαστυνόμου. Ἀλλὰ πρὶν κλείσωμεν αὐτὴν τὴν παρένθεσιν διὰ τὸ ἐπικρατοῦν πνεῦμα περὶ βαρέως ὁπλισμοῦ, ὑφῆς καὶ διαχωρισμοῦ εἰς τοὺς τότε ἐξέχοντας, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ παραθέσω μίαν περίληψιν ἀπὸ τὰ πρακτικὰ καὶ συζητήσεις ἐκείνας, ὅτε δι’ ὀλίγων ἤλεγξα τὰς τότε παραδοξότητας καὶ εἶπον μεταξὺ τῶν ἄλλων. «Ἡ ἐμπέδωσις τῆς Δημοσίας Τάξεως εἶναι ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα προβλήματα ποὺ θὰ μᾶς ἀπασχολοῦν. Σήμερον δὲν πρόκειται ν’ ἀντιμετωπίσωμεν, ὅπως ἄλλοτε συμμορίας ληστῶν καὶ ἐγκληματίας τοῦ κοινοῦ Ποινικοῦ Δικαίου, πρόκειται νὰ διεξαγάγωμε πόλεμον ἐναντίον τεραστίου συγκροτήματος διαθέτοντος καὶ τεράστια οἰκονομικὰ μέσα. Διὰ νὰ νικήσωμεν τὸν Κομμουνισμόν, πρέπει νὰ τὸν ἀντιμετωπίσωμεν ὡς ὀργάνωσιν διεθνῶς συγκεκροτημένην. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ἡ Ἀστυνομία καὶ ἡ Χωροφυλακή, θὰ χρειασθοῦν ὁλόκληραι Μεραρχίαι. Θᾶττον ἢ βράδιον, ὁ ὑπουργὸς θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ συντονίσῃ ὅλας τὰς ὑπηρεσίας ποὺ κατευθύνονται κατὰ τοῦ ἐγκλήματος, δηλαδή, τὸν Στρατὸν καὶ τὴν Χωροφυλακὴν καὶ τὴν Ἀστυνομίαν καὶ τὴν Ἀγροφυλακὴν καὶ τὴν Τελωνοφυλακὴν κλπ. Πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, νὰ διεξαγάγωμεν αὐτὸν τὸν πόλεμον, ὅταν λέγωμεν, ὅτι θὰ τὸν διεξαγάγωμε μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀνθυπομοιράρχου καὶ Ὑπαστυνόμου, ὅπως διαγράφῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἡ γενναιότης δὲν ὑπάρχει μόνον εἰς αὐτοὺς τοὺς βαθμούς, ὑπάρχει καὶ εἰς τοὺς ἀνωτέρους βαθμοὺς καὶ ὅπου ἐμφανίζεται πρέπει νὰ βραβεύεται. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι αἱ ἀμοιβαί, πρέπει νὰ γίνωνται ἀνεξαρτήτως βαθμοῦ, διότι εἰς κάθε περίστασιν θὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ πολεμήσῃ καὶ ὁ ταγματάρχης καὶ ὁ συνταγματάρχης καὶ ὁ ὑπουργὸς καὶ ὅλοι μας». Αὐτὰ ὅμως καὶ ἄλλα σπουδαιότερα ἦσαν φωναὶ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, διὰ τὰς μεγαλοσχήμους Ἐξοχότητας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἀπὸ τότε καὶ ὁ ἀδαέστερος φαντάρος προησθάνετο ποὺ φερόμεθα, ἀφοῦ ἔβλεπε τὸν στρατὸν χωρὶς ὅπλα, χωρὶς ἐφόδια, χωρὶς πολυβόλα, χωρὶς ὀρεινὰ πυροβόλα, χωρὶς στελέχωσιν, Ἑλληνικήν, ἀλλὰ μὲ πολυτελῆ ὀνοματολογίαν καὶ δόγματα ἐμπνευσμένα ἀπὸ τὴν διαβόητον «στατικὴν ἄμυναν». Ἀτυχῶς καὶ μέχρις ὅτου αἱ μεγαλοφυΐαι αὐταὶ μᾶς ἀπαλλάξουν τῶν φώτων των, κατεσφάγημεν καὶ οἱ κατσικοκλέπται ἔφθασαν καὶ εἰς τὴν Πάρνηθα ἔστω καὶ ὡς περαστικοί. Τώρα ἂς ὁμολογήσωμε τὴν ἀλήθειαν, ὅσον καὶ ἐὰν εἶναι πικρά, μᾶς τὸ ἐπιβάλλει πλέον ἡ τραγῳδία τοῦ Ἔθνους. Ἡ ἡγεσία μας πότε μὲ τὰς παραισθήσεις τῆς παντογνωσίας της, πότε μὲ τὰς Δημοκρατικάς της εὐαισθησίας καὶ τὰς κομματικάς της ἀκολασίας, ἐπολιτεύθη ὅπως ἐπολιτεύθη, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημερινόν μας κατάντημα. Ὑπήρξαμε μάρτυρες ἀκατονομάστων ἐπιδιώξεων καὶ ἐφαρμογῆς ἀφαντάστως ἀπροσαρμόστων καὶ ἀσυμφόρων μέτρων. Πολλάκις ἀπεθαυμάσαμε τὴν τραγελαφικὴν ἀνάμιξιν τῆς Χωροφυλακῆς εἰς τὰ ἔργα τοῦ Στρατοῦ καὶ τοῦ Στρατοῦ εἰς τὰ ἔργα τῆς Χωροφυλακῆς, χωρὶς συντονισμὸν καὶ ἑνιαίαν ἡγεσίαν καὶ κατεύθυνσιν, ὅλοι δὲ ἐνθυμούμεθα πῶς ἐπληρώθησαν αὐτὰ τὰ σφάλματα. Ἡ σύγχυσις αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ χαριστικὴ βολὴ καὶ ἡ κυριωτέρα ἀφορμὴ τῆς ἐξαρθρώσεως τῆς Ἀσφαλείας μας. Ἡ διεξαγωγὴ τοῦ ἀγῶνος μας πρέπει νὰ κατευθύνεται παντοῦ καὶ πάντοτε ἀπὸ τὴν μορφὴν καὶ τὰς ἐκδηλώσεις τοῦ ληστρικοῦ πολέμου τὸν ὁποῖον μᾶς ἐπιβάλλουν οἱ ἔμπειροι Σλαυοκομμουνισταί. Οὐδέποτε, οἱ τεταγμένοι πολιτικοστρατιωτικοὶ ἡγέται μας ἐπρόσεξαν πῶς μᾶς καταπονοῦν καὶ μᾶς φθείρουν συστηματικὰ οἱ πολέμιοί μας. Ἐὰν προσέξωμεν τοὺς λησταλήτας, θὰ ἴδωμεν ὅτι, ἔχουν μίαν καθωρισμένην πολεμικὴν τέχνην. 1) Μὲ συγκεκροτημένους συμμοριακοὺς σχηματισμούς, ἐπεδίωξαν νὰ ἐλέγχουν ἀπροσίτως χώρους καὶ περιφερείας ἀπροσβλήτους ἐξορμῶντες ἀπὸ τὰ ἐδάφη τῶν Σλαύων γειτόνων μας, ὅπου φιλοξενοῦνται καὶ ὀργανώνονται. Αὐτὴ εἶναι ἡ δρᾶσις των, ὁ ἀγὼν τῶν πρόσω, αὐτὸ δηλαδὴ ποὺ πρέπει νὰ λέγεται πόλεμος. Τὸν πόλεμον αὐτὸν, ὤφειλον καὶ οἱ ξένοι καὶ οἱ ἐντόπιοι στρατιωτικοὶ παράγοντες, ἐκεῖνοι, ἐννοεῖται οἵτινες ἀπήρτιζον τὴν ἡγεσίαν καὶ μᾶς ἐπέβαλον τὴν πολεμικὴν τέχνην τους, νὰ τὸν διεξαγάγουν μὲ προσηρμοσμένας Ἑλληνοπρεπεῖς μεθόδους καὶ βάσει τῆς στρατηγικῆς καὶ τῆς τακτικῆς τῶν ἀντιπάλων μας καὶ ὄχι μὲ πολυπράγμονας ἐκκαθαριστικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ πολυκρότους ἐγκλωβισμούς. Τὸ θέμα τοῦτο τὸ ἀντιπαρέρχομαι, διότι ὡς φαίνεται ἔστω καὶ πολὺ ἀργά, κατενοήθη τὸ μάταιον τῆς τακτικῆς αὐτῆς, καὶ ἂς ἐλπίζωμεν, ὅτι ἴσως ἀπὸ τὰ παθήματά μας, συναιτισθῶμεν καὶ ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ληστρικοῦ στρατοῦ διεξαχθῇ ὅπως πρέπει ἐφεξῆς. 2) Ἡ πολεμικὴ τέχνη τῶν καταχθονίων τρομοκρατῶν δὲν συνίσταται μόνον εἰς τὴν προαναφερομένην δρᾶσιν των, οὔτε καὶ περιορίζεται εἰς τὰς μαζικὰς συγκρούσεις τῆς ζώνης τῶν πρόσω μόνον. Δι’ αἰφνιδιασμῶν ληστεύει, διαρπάζει, ἐξολοθρεύει, καταστρέφει καὶ δηώνει τὰ πάντα εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ καὶ μὲ τοὺς καθοδηγητάς, τοὺς στρατολόγους, τοὺς ὁπλατζῆδες, τοὺς Ἐτατζῆδες καὶ τοὺς ἀναρχικούς, τῶν μετόπισθεν, κινεῖ εἰς τοὺς κατωκημένους χώρους μας, μίαν ἐπικίνδυνον στρατιὰν κόκκινων καμοριστῶν. Εἰς τοὺς κατωκημένους χώρους ἑδρεύει ὁ νοῦς καὶ ἡ καρδία τοῦ ἐγκληματικοῦ ὀργανισμοῦ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καθοδηγεῖται, κατατοπίζεται καὶ ἐφοδιάζεται ἐν πολλοῖς τὸ συγκρότημα τῶν πρόσω. Αὐτὸ τὸ εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν, κινούμενον ἐπικινδύνως τμῆμα τοῦ Κομμουνιστικοῦ συμμοριτισμοῦ, πῶς τὸ ἀντιμετώπισαν καὶ τὸ ἀντιμετωπίζουν οἱ κ. κ. ἁρμόδιοι; Ἀντὶ ὁμοθύμου ὑπερκομματικῆς διώξεως ἀνεμίχθη ἡ πολιτικὴ σκοπιμότης καὶ εἰς τὴν Ἀσφάλειαν ἀκόμη. Αὐτὸ μᾶς ἔφερεν εἰς τὸ ἀδιέξοδον τῆς θλιβερᾶς ἐξαρθρώσεως ὅλων τῶν ὑπηρεσιῶν μας ἀφοῦ μᾶς ἐπεβλήθη ἡ ἀσυδοσία τῶν Ἐαμοσλαύων ἐγκληματιῶν. Προβλέπων τὰ κακὰ αὐτῆς τῆς ἀσυγχωρήτου δοξασίας, εἰς μίαν προμνησθεῖσαν ὁμιλίαν μου, τὸν Ἰούλιον τοῦ 1946, καὶ ὅταν ἐδηλώθη πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις ὅτι, ἠσκεῖτο καὶ εἰς τὴν Ἀσφάλειάν μας, ὑψηλὴ Κυβερνητικὴ πολιτική, ἐκαυτηρίασα αὐτὸ τὸ ὀλίσθημα, λέγων τότε: «Ἐκεῖνος ἐκ τῶν ὑπουργῶν ποὺ ἀναλαμβάνει νὰ σταματήσῃ τὴν σφαγήν, νὰ μᾶς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὰ χατζάρια καὶ τὰ αὐτόματα τῶν κακούργων, δὲν ἔχει τρόπον καὶ δικαιολογίας, τὸ ὕψιστον αὐτὸ καθῆκόν του νὰ ἐκτελῇ πλημμελῶς, διὰ νὰ μὴ παραβῇ δῆθεν τὴν ὑψηλὴν Κυβερνητικὴν πολιτικήν. Μὲ αὐτὸν τὸν ἐξωφρενισμὸν ὀφείλομε νὰ κλείσωμε τὸ στόμα μας καὶ νὰ μὴ ἀποτολμήσωμε ποτὲ νὰ ζητήσωμε μερικὰς ἀναγκαίας ἐξηγήσεις ἐν καιρῷ, ἀπὸ διαφόρους ἀξιοτίμους, κυρίους ὑπευθύνους τῶν σφαγῶν μας». Ἀλλὰ εἰς τίποτε δὲν θὰ ὠφεληθῶμεν μὲ τὰς συζητήσεις, αὐτάς, ἐὰν ἡ ἡγεσία μας δὲν κατανοήσῃ ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν ὥραν, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζομεν συνανθρώπους μὲ σημαίας, ἰδεολογίαν καὶ μεθορίους ὡς ἀντιπάλους, ἀλλὰ κοινοὺς ἐγκληματίας καὶ δολοφόνους. Ἀφοῦ λοιπόν, συγκρουόμεθα, μὲ ἀποβράσματα ὀφείλομεν ἄνευ οὐδενὸς περιορισμοῦ ἢ καὶ δισταγμοῦ νὰ ἐπιβάλωμε τὸ Κράτος τοῦ νόμου. Μὲ τοὺς διαβοήτους κατευνασμοὺς καὶ τὰς ἀποσυμφορήσεις, ἀπὸ τὰς διαφορὰς καὶ τὰς διαφθορὰς μας, διετηρήσαμε τὴν ἀνεξαρτησίαν μας μόνον χάρις εἰς τὸν ἄφθαστον ἡρωϊσμὸν καὶ τὴν αὐταπάρνησιν τῶν γενναίων παιδιῶν τοῦ λαοῦ. Οὐδεμίαν ὑπερβολὴν ἐκφράζομεν ὅταν διατυπώνωμεν αὐτὴν τὴν γνώμην, διότι οἱ ἐντεταλμένοι εἰς τὰς ἐξουσίας αὐτὰς, δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ διοργανώσουν ἑνιαίως καὶ μεθοδικῶς τὴν δίωξιν τῶν ἐγκληματιῶν. Ἤδη ἔπρεπεν ἡ Ἀσφάλεια, εἰς τὰς πόλεις τουλάχιστον, κατέχουσα καὶ τὴν μικροελαχίστην λεπτομέρειαν καὶ τὴν παραμικρὰν μυστικὴν κίνησιν τοῦ ὑποκόσμου, νὰ κυριαρχῇ παραχρῆμα παραλύουσα τὸ συμμοριακὸν συγκρότημα, εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν ἤθελε παραστῆ ἀνάγκη πρὸς τοῦτο. Αὐτὴ ἡ εὐχέρεια ἐπιβολῆς, ἐπιτυγχάνεται διὰ τῆς ἐπιμελοῦς ἐπιβλέψεως τῶν διεφθαρμένων. Τοῦτο προϋποθέτει μὲ ἄγρυπνον καὶ συστηματικὴν παρακολούθησιν, μίαν μεθοδικὴν ταξινόμησιν εἰς ἕνα παντοδύναμον Κεντρικὸν Γραφεῖον ὅλων τῶν πανταχοῦ περισυλλεγομένων στοιχείων.

§52Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Κύριε συνάδελφε, μήπως ἐλάβατε ἀφορμὴν ἀπὸ δημοσιεύσεις τινὰς εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ἔχω τὴν ἀπόφασιν νὰ ὀργανώσω μίαν σχετικὴν ὑπηρεσίαν;

§53Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι δὲν ἔλαβα ἀφορμὴν ἀπὸ δημοσιεύσεις διὰ νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ἐὰν ἐπιθυμῆτε νὰ ὀργανώσητε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας ὑπηρεσίαν συντονισμοῦ, εἴθε νὰ τὸ πράξητε. Θὰ σᾶς παρακαλέσω μόνον, νὰ προσέξητε μήπως ἔχομε κανένα κατασκεύασμα, τὸ ὁποῖον θὰ μυρίζῃ κόμμα, μὲ ὄμικρον, καὶ ὄχι μὲ ω. Αὐτὰ τὰ μέτρα σας εἶναι ζητήματα ἐσωτερικοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου σας καὶ εἶναι ἄσχετα μὲ ὅτι θὰ προτείνω κατωτέρω. Πιστεύω, ὅτι παντὸς συγκεκροτημένου Κράτους δικαίωμα ἀναφαίρετον εἶναι νὰ ἐλέγχῃ κυριαρχικὰ τὸν χῶρον τῆς Ἐπικρατείας του καὶ νὰ ἐπιβάλλεται εἰς τοὺς ἐγκληματίας ἀδιαταράκτως. Ὡς παράδειγμα ἀδιάψευστον τῆς παραλυσίας μας, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, φέρω τὴν δολοφονίαν τοῦ καθηγητοῦ Βαρίτη καὶ τοῦ ὑπαστυνόμου Μαρκετάκη, ἥτις ἐγένετο τὴν 11ην Σεπτεμβρίου 1946 καὶ τὴν τυχαίαν κατόπιν σύλληψιν τοῦ δράστου Κ. Κουτσικανίδη ἀπὸ τὴν Κερασοῦντα, μετὰ ἕν ἔτος καὶ πλέον. Ἰδοὺ τὶ γράφει ἡ «Καθημερινὴ» τῆς 1.2.1948: (Ἀναγινώσκει). «Ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐν Πειραιεῖ σύλληψιν τοῦ διαβοήτου Θεοδώρου Κ. Κουτσικανίδη, ὁ ὁποῖος συνετάραξε πέρυσι τὴν Πρωτεύουσαν μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθηγητοῦ τῶν Μαθηματικῶν Ἀντωνίου Βαρίτη καὶ τὸν φόνον τοῦ καταδιώκοντος αὐτὸν Ὑπαστυνόμου Ἀντωνίου Μαρκετάκη ἐγνώσθησαν αἱ ἀκόλουθοι λεπτομέρειαι: Τὴν μεσημβρίαν τῆς Παρασκευῆς, διήρχετο ἐκ τῆς διασταυρώσεως τῶν ὁδῶν Δερβενακίου–Κονδύλη τῆς περιφερείας τῆς Ἁγ. Σοφίας–Πειραιῶς, ὁ ἀστυφύλαξ τοῦ Γʹ Ἀστυν. Τμήματος Πειραιῶς, Γεώργιος Ντάβαρης. Εἰς μίαν στιγμὴν ἐπλησίασε τὸν ἀστυνομικόν, γνωστόν του ἄτομον, τὸ ὄνομα τοῦ ὁποίου τηρεῖται μυστικὸν διὰ λόγους εὐνοήτους, τὸ ὁποῖον καὶ ἀπευθυνόμενον πρὸς αὐτὸν ἐμπιστευτικῶς τοῦ ἐψιθύρισε. «Πιᾶσε αὐτὸν ποὺ προχωρεῖ καὶ δὲν θὰ χάσῃς». Ὁ Ντάβαρης πράγματι ἐπετάχυνε τὸ βῆμά του καὶ πλησιάσας τὸν ὑποδειχθέντα, ἄγνωστόν του μέχρι τῆς στιγμῆς, διαβάτην, τοῦ ἐζήτησε τὴν ταὐτότητά του. Ὁ Κουτσικανίδης, ὁ ὁποῖος ἦτο προητοιμασμένος διὰ πᾶν ἐνδεχόμενον, ἐπέδειξεν ἀμέσως πλαστὴν ταὐτότητα ἐπ’ ὀνόματι Ἀνδρέου Δρίτσα τοῦ Δημοσθ. σωφέρ. Τὸ ἀστυνομικὸν ὅμως ὄργανον ἔχον ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν πληροφοριοδότην του, δὲν ἠρκέσθη εἰς τὴν ἐπίδειξιν τῆς ταὐτότητος, ὁδηγήσας τὸν δῆθεν Δρίτσαν εἰς τὸ Γʹ Ἀστυν. Τμῆμα. Ἐκεῖ ἐκ προχείρου ἐρεύνης ἀπεκαλύφθη, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ τοῦ ἐκ Κερασοῦντος περιπτεριούχου τῆς Καλλιθέας, Θεοδώρου Κουτσικανίδη, τοῦ στυγεροῦ δολοφόνου τοῦ Βαρίτη καὶ τοῦ Μαρκετάκη καὶ ἀπεστάλη εἰς τὴν Γεν. Ἀσφάλειαν τῶν Ἀθηνῶν, παρ’ ἧς κατεζητεῖτο ἐπικηρυχθεὶς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1274)2)14)1947 πράξεως ἀντὶ 30.000.000 δραχμῶν καὶ ὅλα αὐτὰ ἐκ τύχης». Ἐπίσης ἡ ἀπαρατήρητος διείσδυσις ὁλοκλήρου συγκροτήματος μὲ πυροβόλον μέχρι τῶν προαστίων τῆς Θεσ)νίκης, τί μαρτυρεῖ; Τὴν ἀνυπαρξίαν ἐλέγχου παρατηρήσεως εἰς τὴν ἐνδοχώραν μας. Ἀλλὰ μόνον μίαν περίπτωσιν Κουτσικανίδη ἔχομεν διὰ νὰ χαρακτηρίσωμεν αὐτὴν τὴν παραλυσίαν μας; Εἶναι ἀμέτρητα τὰ σχετικὰ περιστατικὰ ἀλλὰ παρὰ πάντα ταῦτα καὶ σήμερον ἀκόμη εἰς τὸν τόπον μας δροῦν φύρδην—μίγδην χωρὶς κανένα συντονισμὸν καὶ ἑνιαίαν κατεύθυνσιν μὲ ἀλληλοσυγκρουομένας ἁρμοδιότητας τὰ διάφορα 2α Ε. Γραφεῖα, αἱ Γεν. Ἀσφάλειαι, τὰ Ἀρχηγεῖα Χωροφυλακῆς, Ἀστυνομίας, Ἀγροφυλακῆς, αἱ ὑπηρεσίαι Λιμενοφυλακῆς, Τελωνοφυλακῆς, Δασοφυλακῆς καὶ ἄλλαι ἀξιόλογοι Ἀστυνομικῆς φύσεως Ἀρχαί, ὡς ἡ Ἑλληνικὴ Στρατιωτικὴ Ἀστυνομία, ἡ Ἀστυνομία τοῦ Ναυτικοῦ, τῆς Ἀεροπορίας, ἀκόμη τὰ Φρουραρχεῖα, ἡ δίωξις τοῦ Λαθρεμπορίου, ἡ Πυροσβεστικὴ Ὑπηρεσία κλπ. Γενικῶς διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν τὸν ἐκπεσμόν μας ἰδίως ὡς πρὸς τὴν ἔλλειψιν παρατηρήσεως καὶ ἐνημερότητος, ἂς ἀναλογισθῶμεν μόνον ὅτι αἰφνιδιαζόμεθα συνεχῶς. Δυστυχῶς κανένα πάθημα δὲν πειθηνάγκασε τοὺς ἁρμοδίους νὰ συγκροτήσουν ὑπὸ ἑνιαίαν καθολικὴν Διοίκησιν, μακρὰν Κομμάτων καὶ Φατριῶν, ἕνα κεντρικὸν Ὀργανισμόν, διὰ νὰ συγκρατῶμεν λόγῳ πραγματικῆς γνώσεως καὶ ἀντιλήψεως τῆς καταστάσεως, εἰς ὑποταγὴν τοὺς κακοποιούς.

§54Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν. Σήμερον τὸ Στρατοδικεῖον κατεδίκασε 62 αὐταμυνίτας μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἕνα Γκιοσμάν. Ξεύρετε μὲ ποῖον ἤρχετο εἰς ἐπαφὴν ὁ Γκιοσμᾶς; μὲ τὸν συμμορίτην Πιλιάφαν ὁ ὁποῖος ἐφονεύθη πρὸ διμήνου εἰς τὴν Κορινθίαν καὶ εἰς τὰ θυλάκια τοῦ ὁποίου εὑρέθη ἐλευθέρα εἴσοδος τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως. Σᾶς τὸ λέγω διότι νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετὸν νὰ ἱδρυθῇ ἡ ὑπηρεσία εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου, διότι αὐτὴ ἡ ἄδεια φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἰδιαιτέρου τοῦ Γραφείου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὁ ὁποῖος διετέλεσε καὶ Πρόεδρος τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου τοῦ ΕΛΑΣ. Ἑπομένως νομίζω ὅτι ἐὰν δὲν γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις δὲν χρειάζεται ἡ ὑπηρεσία αὐτή.

§55Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Δημ. Τάξεως). Κύριοι συνάδελφοι ὑποθέτω ὅτι ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ γνῶσιν ἑνὸς τοιούτου σημειώματος, θὰ ἔπρεπε νὰ ἤμην ἐγώ, ἐνῷ οὐδέποτε ἐνεφανίσθη εἰς ἐμὲ ἕνα τοιοῦτον σημείωμα. Νομίζω ὅτι τὸ νὰ ἔρχεται εἰς τὴν Βουλὴν χωρὶς νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς δὲν εἶναι κανονικόν. Δεύτερον χωρὶς τὴν διευκρίνισιν τῆς ἡμερομηνίας καὶ τρίτον τῆς ὑπογραφῆς. Ἀλλὰ σᾶς λέγω καὶ τοῦτο. Τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει καὶ ὡρισμένας ὥρας εἰσόδου ποὺ γίνονται δεκτοὶ πολῖται οἱοσδήποτε πολίτης δύναται νὰ εἰσέλθῃ. Ἡ ἄδεια εἰσόδου ἔχει τὴν ἑξῆς διαφοράν, νὰ εἰσέλθῃ κάποιος εἰς ὥραν ποὺ δὲν εἶναι ἀνοικτὴ ἡ θύρα. Εἶναι ἐνδεχόμενον ἕνας πολίτης νὰ ζητήσῃ μίαν ἀκρόασιν ἢ μία ἐπιτροπὴ ὅπως γίνεται εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα καὶ νὰ δοθῇ ἄδεια εἰσόδου εἰς ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἐπιτρέπεται εἴσοδος. Πέραν αὐτοῦ οὐδὲν ἄλλο σημαίνει ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρχῃ ἄλλη ἀπόδειξις. Τώρα ὁ τάδε ἐὰν εἶχεν εἰς τὰ θυλάκιά του μίαν ἄδειαν τὴν ὁποίαν δὲν ἔχομεν ἐξετάσει ἀκόμη ἐὰν εἶναι γνησία, διότι δὲν ἔλαβον γνῶσιν, καὶ ὅτι ὑπάρχει σύνδεσμος μεταξὺ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου, θὰ ἔπρεπε σοβαρώτερον νὰ τίθενται τοιαῦτα θέματα ἐντὸς τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ἐξετάζωνται καὶ ἀπὸ ποινικῆς ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πάσης ἄλλης ἀπόψεως. Δὲν εἶναι αὐτὸς τρόπος ἐμφανίσεως ἑνὸς θέματος ἐντὸς τῆς Βουλῆς χωρὶς νὰ ἔχουν γνῶσιν αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι.

§56Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀνεφύη αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἔχω νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν μίαν ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν ἔλαβον ἐκ μέρους φίλου μου ἐκ Κορινθίας ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: ............«Ἀναγινώσκει............

§57Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημ. Τάξεως). Κύριοι συνάδελφοι θὰ παρεκάλουν νὰ ἀπευθυνθῆτε εἰς τὸν κ. Τσαλδάρην ἢ τὸν κ. Παπακωνσταντίνου διότι ἐντὸς τῆς Βουλῆς φερόμενα αὐτὰ ἀποδίδουν μίαν ἐντύπωσιν εἰς τὴν δημοσίαν γνώμην, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. θὰ παρεκάλουν νὰ ἐξακριβωθῇ ἐὰν πρῶτον ὑπάρχῃ τοιαύτη κάρτα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δημ. Τάξεως καὶ δεύτερον νὰ κατατεθῇ.

§58Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον διαμαρτυρόμενος διότι εἰς τὴν Βουλὴν πρέπει νὰ ἔρχωνται πράγματα ἐξηκριβωμένα. Ἀλλὰ ἐγὼ διέγνωσα μίαν ἐπιστολὴν ἐκλεκτοῦ φίλου μου, ὁ ὁποῖος μοῦ καταγγέλλει τὸ πρᾶγμα αὐτό.

§59Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημ. Τάξεως). Διαμαρτύρομαι ἐντόνως διὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον φέρεται ἕνα τοιοῦτον θέμα ἐντὸς τῆς Βουλῆς. Πρῶτον ὁ Διοικητὴς τῶν ἐπιχειρήσεων δὲν εἶχεν δικαίωμα νὰ παραδώσῃ ἕνα τοιοῦτον ἔγγραφον εἰς οἱονδήποτε βουλευτήν. Ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ τὸ παραδώσῃ εἰς τὴν προϊσταμένην του Ἀρχήν. Δεύτερον ἐὰν παρεδόθη εἰς ἕνα οἱονδήποτε πρόσωπον, ἔστω καὶ βουλευτήν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Τρίτον ἐὰν παρεδόθη εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἔπρεπε νὰ ζητηθῇ νὰ ἐξακριβωθῇ ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀκριβές, καὶ τέταρτον νὰ ἐρωτηθῇ ἐὰν ἔχω γνῶσιν τοιούτου πράγματος. Τὸ νὰ ἀναφέρετε μία ἐπιστολὴ τὴν ὁποίαν ἐλάβατε ἀπὸ τὴν Κορινθίαν, διὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν εἰς τὸν Φενεόν, διὰ νὰ δημιουργήσητε εἰς τὴν Βουλὴν μίαν ἐντύπωσιν, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι αὐτὸς τρόπος εἰσαγωγῆς ἑνὸς ζητήματος.

§60Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Εἶναι ἀνάρμοστος ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον φέρονται τοιαῦτα ζητήματα εἰς τὴν Βουλήν, καὶ δὲν ἐπιτρέπεται ἄνθρωποι σοβαροί, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ φέρωσι τὰ πράγματα.

§61Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ εἶπον διότι ἔγινεν ἡ συζήτησις καὶ διότι τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν τὴν ἔλαβον σήμερον. Δὲν εἶχον κανένα σκοπὸν νὰ ἐλέγξω τὸν κ. Τσαλδάρην.

§62Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημ. Τάξεως). Παρακαλῶ ἡ ἐπιστολὴ νὰ κατατεθῇ εἰς τὸ Προεδρεῖον καθὼς καὶ τὸ ἄλλο ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθη. Δὲν εἶναι τρόπος αὐτὸς μὲ τὸν ὁποῖον φέρετε τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου. Εἶναι πρωτάκουστον καὶ πρωτοφανές.

§63Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔλθω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ καταθέσω πράγματα ἐὰν δὲν ἦσαν ἐξηκριβωμένα. Εἰς τὰς χεῖράς μου ὑπάρχει τὸ σημείωμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον εὑρέθη εἰς τὰ θυλάκια τοῦ Πιλιάφα. Συγχρόνως ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο σημείωμα τὸ ὁποῖον ἀναφέρει μίαν διεύθυνσιν Κίμωνος 9 εἰς τὴν ὁποίαν διέμενεν ὁ Γ. Γκιοσμᾶς ὁ ὁποῖος κατεδικάσθη δὶς εἰς θάνατον.

§64Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημ. Τάξεως). Τὸ ἔγγραφον ἐκεῖνο ἠκυρώθη καὶ μετὰ ἑνάμισυ μῆνα ἤχθη εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ δημιουργήσῃ ζητήματα. Τὸν φάκελλον θὰ καταθέσω καὶ θὰ δυνηθῆτε νὰ γίνητε γνῶσται τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς (θόρυβος).

§65Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Πήρατε τὸ ἔγγραφον ἀπὸ τὸν Μέραρχον Καλαμπαλίκην τοῦ ΕΛΑΣ καὶ τὸ ὑπεγράψατε.

§66Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ γεγονότα αὐτὰ καὶ ἄλλα χειρότερα, τὰ ὁποῖα δὲν θέλω νὰ ἐπικρίνω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, μὲ ἐξηνάγκασαν καὶ τὸ παλαιόν μου ἐπάγγελμα νὰ μελετήσω τὴν κατάστασίν μας διὰ νὰ σᾶς εἴπω καὶ ἐγὼ τὴν γνώμην μου πῶς τὴν ἐξαθλίωσιν αὐτὴν εἰς τὴν ὁποίαν περιεπέσαμεν θὰ τὴν θεραπεύσωμεν. Ἀκριβῶς αὐτὰ τὰ γεγονότα πρέπει νὰ σᾶς πείσουν ὅτι στερούμεθα ἐντελῶς παρατηρήσεως καὶ θέλω μὲ τὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἀπέκτησα νὰ σᾶς πείσω ὅτι δυνάμεθα ἐκ τῶν διαθεσίμων ἐθνικῶν μας δυνάμεων νὰ συγκροτήσωμεν ἕνα ὑπηρεσιακὸν συντονισμένον συγκρότημα ὥστε νὰ παύσουν ὅλαι αἱ σημεριναὶ ἀθλιότητες. Στερούμεθα καὶ ἐγκεφάλου καὶ παρατηρήσεως ὡς πρὸς τὰ ζητήματα τῆς διεξαγωγῆς τοῦ ἀγῶνος εἰς τὰ μετόπισθεν, ἐνῷ οἱ ἀντίπαλοί μας μὲ ἀξιοθαύμαστον ἐμπειρίαν, ἰδεολογικὴν πίστιν καὶ δραστικὰς μεθόδους μᾶς φθείρουν συνεχῶς.

§67Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ἕνα πρᾶγμα ὅτι ἐὰν τὸ ἔγγραφον εἶναι ἀληθές, κύριοι, εἶναι ἀδύνατον νὰ παραμένῃ εἰς τὴν θέσιν του ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως. Ὁ ἀξιωματικὸς διὰ τῆς ἀναφορᾶς του ἀποκαλεῖ τὸν Ὑπουργὸν συκοφάντην (Χειροκρ.).

§68Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημ. Τάξεως). Ἐζήτησα μικρὰν πίστωσιν χρόνου διὰ νὰ φέρω τὸν σχετικὸν φάκελλον. Σᾶς παρακαλῶ μὴ ἐξάγετε αὐθαιρέτως συμπεράσματα.

§69Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. (Δὲν ἠκούσθη).

§70Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω ὅλα τὰ πολιτικὰ ζητήματα νὰ τὰ λύσητε ὅταν κατέλθω τοῦ βήματος. Δὲν ἔχω σκοπὸν νὰ ἀναμιχθῶ εἰς ζητήματα πολιτικῆς μομφῆς.

§71Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὀρθότατα εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, ἀλλὰ παρενέπεσε σοβαρώτατον ζήτημα.

§72Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠνέχθην ἀδιαμαρτυρήτως τὰς διακοπάς σας. Τώρα νὰ μὲ ἀφίσετε νὰ ἐκφράσω τὰς σκέψεις μου, ὄχι βέβαια διότι χάνω τὸν εἱρμὸν τῶν ἐννοιῶν μου ὅπως ἔλεγε κάποιος συνάδελφος ἀγορητὴς ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς ἀνάγκης ὅπως τὸ ταχύτερον καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ἀφοῦ εἶναι Κράτος ἀποκτήσῃ ὑπηρεσίαν παρατηρήσεων. Διότι ἡ ἀναξιοπαθοῦσα χώρα μας εἶναι τόπος χαρακτηριστικῆς ἀσυδοσίας, εἶναι κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενον «ξέφραχτο ἀμπέλι». Πότε οἱ ὑπεύθυνοι εἶχον ἔγκαιρον καὶ σαφῆ γνῶσιν τῆς ἐπικινδύνου ἐγκληματικῆς δράσεως ὅλων τῶν ὑπόπτων ξένων ἢ ἐντοπίων δῆθεν ὁμοφρόνων ἢ οὐ καὶ μάλιστα πέραν τῶν συνόρων μας; Ἀλλοίμονον μὲ ὅλας τὰς λεγεῶνας τῶν χρυσοποικίλτων ἁρμοδίων τοῦ Κρατικοῦ μας συγκροτήματος καὶ σήμερον ἀκόμη δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ γνωστοποιήσωμεν καὶ διαφωτίσωμεν τὸ μυθιστόρημα τῶν κινήσεων ἔστω καὶ τοῦ Ζαχαριάδη. Ἡ τραγελαφικὴ ἀρρυθμία τῶν ἁρμοδιοτήτων μας ἐπέβαλε τὴν δημιουργίαν ἀντικατασκοπείας συγκεκροτημένης. Ἐπιμένομεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, διότι εἶναι πραγματικὴ ἐθνικὴ ἀνάγκη νὰ ἀποκτήσωμεν ἐπὶ τέλους παρατήρησιν, διότι σήμερον πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι κινούμεθα στὰ τυφλὰ καὶ συγκεκριμένως διὰ νὰ θεραπεύσωμεν αὐτὴν τὴν σοβαρὰν ἔλλειψιν, προτείνω: 1) Νὰ θέσωμεν εἰς ἐφαρμογὴν τὴν συγκρότησιν μιᾶς πραγματικῆς ὑπερκρατικῆς ὑπηρεσίας Ἀντικατασκοπείας ὑπὸ μορφὴν Γραφείων Ἐγκληματικῶν Μελετῶν. Ἄς ὀνομάσωμεν τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν Γ.Ε.Μ. διὰ νὰ μὴ θιχθῇ ἡ τόσον εὐπαθὴς εἰς τοὺς Τύπους ἰσχύουσα Δεοντολογία τοῦ Διεθνοῦς Κλίματος. Αἱ λεπτομέρειαι τῆς συγκροτήσεως τοῦ Γ.Ε.Μ. δὲν χρειάζονται νὰ ἀναλυθοῦν μὲ συζητήσεις, διότι ἀρκεῖ νὰ τεθοῦν αἱ βάσεις δι’ ἑνὸς ἁπλοῦ Νομοθετήματος μὲ δύο (2) μόνον ἄρθρα. Κατόπιν διὰ Βασιλικῶν Διαταγμάτων ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια διοργανώσεως, διότι δὲν πρόκειται νὰ δημιουργήσωμεν νέον τι Σῶμα, καὶ δαπάνας, ἀλλὰ συγκρότημα δι’ ἀποσπάσεως ἱκανῶν ὀργάνων ἀπὸ ὅλας τὰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας. Οἱ παντοειδεῖς ὀργανισμοί, ὅλαι αἱ Δημόσιαι Ἀρχαί, ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολῖται θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ συντρέχουν τὸ Γ.Ε.Μ. νὰ ἐνημερώνουν μὲ αὐστηρὰς ποινὰς εἰς περίπτωσιν μὴ συμμορφώσεως ἀμελητὶ τὰ ἄνω γραφεῖα δι’ ὅτι ἀφορᾶ τὴν προπαγάνδαν, τὴν συγκρότησιν ἀπεργιῶν, συλλογὴν ἐράνων, ἐξοπλισμοῦ καὶ γενικῶς κάθε τι σχετικὸν μὲ οἱανδήποτε ὕποπτον κίνησιν ἢ δρᾶσιν. Ἐκτὸς τῶν εὐνοήτων ὠφελημάτων μιᾶς παντοδυνάμου παντογνωσίας διὰ τὰς ἐκκαθαρίσεις τῶν μετόπισθεν καὶ ἰδίως τοῦ Κρατικοῦ Ὀργανισμοῦ, θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν ἀφοῦ καταστῶμεν ἐν τῷ μεταξὺ ἐνήμεροι τοῦ ἀναγκαίου καὶ ἐπείγοντος νὰ τρομοκρατήσωμεν τὸν συμμοριτισμὸν ἀποκόπτοντες τοὺς πλοκάμους του. Διὰ τῆς συντονισμένης ἐπαγρυπνήσεως θὰ προλαμβάνωμεν τὰς περισσοτέρας ἀτυχεῖς ἐκπλήξεις καὶ ἐὰν ἀποτυγχάνωμεν εἰς τὴν πρόληψιν ἐπιδρομῶν ἢ ἀπροόπτων ἐγκλημάτων καὶ ἐνεδρῶν, θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν διὰ τῆς ἀντικατασκοπείας τοῦ Γ.Ε.Μ. καὶ τῆς ἐγκαίρου ἐνημερότητος νὰ καταπνίγωμεν συνήθως ἐν τῇ γενέσει του καὶ εἰς τὸ αἷμα τῶν σφαγέων μας τὰς ἐπιθέσεις των. 2) Μόλις τεθοῦν αἱ βάσεις πρὸς δημιουργίαν τοῦ Γ.Ε.Μ. πρέπει μακρὰν κάθε πολιτικῆς ἐπιρροῆς νὰ ἀνατεθῇ ἡ Δ)σις εἰς μόνιμον προϊστάμενον μὲ Ἐπιτελεῖον ἀπὸ μερικοὺς βαθμοφόρους τοῦ Στρατοῦ, τῆς Ἀεροπορίας, τοῦ Ναυτικοῦ, τῆς Χωροφυλακῆς, τῆς Ἀστυνομίας καὶ ὅλων τῶν ἄλλων ὁμοειδῶν ὑπηρεσιῶν ἐξ ἀποσπάσεως μηδὲ καὶ τῶν Δικαστικῶν λειτουργῶν ἐξαιρουμένων, τελούντων ἐν ὑπηρεσίᾳ ἢ Συνταξιούχων. 3) Εἰς τὰς Πρωτευούσας τῶν Νομῶν καὶ τῶν Ἐπαρχιῶν ὅλαι αἱ λειτουργοῦσαι εἰδικαὶ ὑπηρεσίαι τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἢ ἄλλων ὁμοειδῶν ὑπηρεσιῶν, ὅσαι τυχὸν θὰ χρειασθοῦν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἡ Ἐθνική μας Σταυροφορία καὶ χάριν τοῦ Ἀγῶνος θὰ διατεθοῦν ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐπίβλεψιν τοῦ Γ.Ε.Μ. Πιστεύομεν ἐπίσης ὅτι γενικῶς εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅπου εἶναι καὶ ἡ ζώνη τῶν πρόσω, ὅταν ἑδραιωθῇ ἡ φρούρησις τῆς μεθορίου καὶ καταληφθοῦν μονίμως αἱ ἐπικίνδυνοι προσβάσεις, τὴν δίωξιν τῶν συμμοριτῶν θὰ πρέπει νὰ ἐμπιστευθῶμεν εἰς τοὺς ἄνδρας Εἰδικῶν Ταγμάτων Ἐφόδου ἐξ ἐπιλέκτων μαχητῶν συγκεκροτημένων καὶ ἐκγυμναζομένων εἰς εἰδικὰ Στρατόπεδα διὰ τὸν ἀνταρτοπόλεμον τοῦ βουνοῦ, μὲ ὑπέροχον σύγχρονον ἐξοπλισμὸν καὶ ἀπολαυάς. Ὅλοι θὰ εἶναι πραγματικοὶ ληστοφάγοι καὶ ἀπὸ τοῦ Διοικητοῦ των μέχρι τοῦ τελευταίου ἐθνοφρουροῦ θὰ εἶναι ἐθελονταὶ θανάτου θὰ προκρίνωνται μόνον οἱ ἄλκιμοι καὶ ἐξ αὐτῶν ἐκεῖνοι ποὺ διακρίνονται ἐκτὸς τοῦ μαχητικοῦ των πνεύματος καὶ εἰς μεγάλην ἀντοχὴν στὰς κακουχίας τῆς ζωῆς τῶν ἀποσπασμάτων στὰ ὀρεινά. Θὰ στρατολογοῦνται τὰ Λεβεντόπαιδα διὰ νὰ μᾶς σώσουν ἀπὸ τοὺς Ἑλληνοβουλγάρους, ὅπως τὰ κλεφτόπουλα τοῦ Ἀνδρούτσου, τοῦ Κολοκοτρώνη, τοῦ Νικηταρᾶ καὶ τῶν ἄλλων προμάχων τῆς Παλιγγενεσίας μας, μᾶς ἔσωσαν ἀπὸ τοὺς ὀσμανλῆδες τῆς Τουρκοκρατίας. Διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν πλήρως τὴν πελαγοδρομίαν μας, ἂς ἀρκεσθῶμεν νὰ ἀπευθύνωμεν εἰς τοὺς ἔχοντας ἀναλάβει τὰ σχετικὰ ἀξιώματα νὰ μᾶς ἀπαντήσουν εἰς μερικὰ πρόχειρα καὶ ἁπλᾶ ἐρωτήματα. Μποροῦν νὰ μᾶς γνωρίσουν πόσους ἀξιωματούχους καὶ πόσας χιλιάδας ὄργανα διαθέτει τὸ Κράτος ὑπὸ τὰς διαταγάς των εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ, πρὸς ἐκπροσώπισίν μας ἔστω καὶ εἰς τὴν Ἀσφάλειαν μόνον; Ἐξ αὐτῶν τῶν μυριάδων μποροῦν, νὰ μᾶς προσδιορίσουν πόσα ἀσχολοῦνται ἔξω ἀπὸ τὸ κύριόν τους ἔργον, ἐνίοτε δὲ ὡς οἰκοθεράποντες, θυρωροί, σωματοφύλακες διαφόρων ΥΨΗΛΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ; Καὶ ἀκόμη γνωρίζουν νὰ μᾶς καθορίσουν ἀπὸ τοὺς ἀναριθμήτους ὑφισταμένους των, πόσοι ἐργαζόμενοι, δῆθεν εἰς γραφικὰς ὑπηρεσίας, εἰς τὴν οὐσίαν εἶναι ἀργόσχολοι, ἀργόμισθοι; Τέλος ἔχουν ὑπολογίσει πόσοι ὑπονομεύουν τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον τοὺς μισθοδοτεῖ καὶ πόσοι ἐξ ὅλων αὐτῶν ἐργάζονται πραγματικὰ μὲ ἀφοσίωσιν καὶ ἀπομένουν πιστοὶ εἰς τὰς προφυλακὰς τοῦ ἀγῶνος εἰς τὰς ἐσωτερικάς μας ὑπηρεσίας; Δὲν χρειάζεται νὰ περιμένωμεν ἀπάντησιν διὰ τὴν ἐξάρθρωσίν μας, μᾶς τὴν δίδουν αἱ συμφοραὶ καὶ ὁ σπαραγμός, τὰ αἵματα καὶ ὁ χαλασμός. Πολλὰ χρόνια αἱ συγκρούσεις θὰ διαδέχωνται ἀλλήλας, μὲ αὔξησιν τῆς ἐγκληματικότητος καὶ ἡ ἐπιβολὴ τῶν νόμων

θὰ ἀπαιτῇ ΤΡΑΧΕΙΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑΣ

ΘΥΣΙΑΣ.

Περιεπέσαμεν πράγματι μὲ τόμους Νομοθετημάτων, μὲ ἀκατάπαυστα Συμβούλια καὶ διαβούλια, μὲ τὴν σωρείαν μισθοδοτροφουμένων δορυφόρων τοῦ Νόμου εἰς ἀχαρακτήριστον ἐκπεσμόν. Ποτὲ δὲν κατωρθώσαμεν νὰ κρατήσωμεν ἕνα παντοδύναμον ἔλεγχον τοῦ χώρου μας καὶ τῶν κινουμένων ἐντὸς τοῦ τόπου μας παρανόμως. Τοῦτο διότι στερούμεθα ἀκόμη τῆς ἀπαιτουμένης Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας παρὰ τὰ δισεκατομμύρια ποὺ κατασπαταλῶμεν, μὲ τὰ ἀναρίθμητα σμήνη τῶν ἁρμοδίων. Διότι ἡ ἡγεσία μας ἐξήρτησεν τὴν ἀναγκαίαν προσπάθειαν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν κειμένων νόμων πρὸς πάταξιν τῆς Ἀναρχίας ἀπὸ πολιτικὰς ἐπιδιώξεις ἀποσυμφορήσεων κατευνασμῶν καὶ ἄλλων ψηφισμάτων Διπλωματίας καὶ διότι ἐκινεῖτο εἰς τὴν δίωξιν τῶν ἐνόχων ἀπὸ τοὺς ξένους παράγοντας τοῦ Φαρισαϊσμοῦ, τοῦ διεθνοῦς Κλίματος. Ἄφησαν ἀσυδότους καὶ ἀνεκτελέστους, καταδικασμένους πολλάκις εἰς θάνατον εἰδεχθεῖς κακούργους, καὶ καταχθονίους Ἐθνοπροδότας διὰ νὰ φθάσῃ ἡ Ἀναρχία καὶ πρὸ τῶν Πυλῶν τῶν Ἀθηνῶν. Τὸ κομμουνιστικὸν ἔγκλημα δὲν εἶναι ἀφηρημένη θεωρία μεταφυσικῶν ΜΕΤΑΡΣΙΩΣΕΩΝ. Εἰς τὸν τόπον μας ἀπὸ τῆς ἐλασίτικης μεταμφιέσεώς του ὑπῆρξε πάντοτε μία στυγνὴ καὶ ἀποτρόπαιος δραματικὴ πραγματικότης. Ἔμεινεν ἀνενόχλητον καίτοι τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλέγχου τοῦ χώρου μας καὶ τῶν ἐνόχων τῶν στυγερῶν αὐτῶν ἐγκλημάτων τῆς ἐσχάτης προδοσίας ἦτο καὶ εἶναι ἐφ’ ὅσον εἴμεθα Κράτος συγκεκροτημένον φυσικὸν καὶ ἀναφαίρετον.

§73Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε ὅταν διευθύνατε τὴν Ἀσφάλειαν ἐλέγχατε τὸν χῶρόν σας;

§74Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ περιμένετε νὰ τελειώσω τὴν ὁμιλίαν μου, διὰ νὰ σᾶς δώσω τὰς ἀπαιτουμένας ἐξηγήσεις τοῦ ἐλέγχου τοῦ χώρου μου ἀφ’ οὗ σᾶς ἐνδιαφέρει τὸ ζήτημα τοῦτο. Εἶναι ἱερὸν καὶ ἀπαραβίαστον τὸ δικαίωμα τῆς ὑπάρξεώς μας, ὡς ἀτόμων καὶ ὡς Ἔθνους. Ἐν τούτοις κινδυνεύομεν τὸν ὕψιστον τῶν κινδύνων, διότι ἡ Κομμουνιστικὴ κακουργία ἔδρασε καὶ θὰ κυριαρχήσῃ ἀφ’ οὗ ὁ χῶρος τῆς δράσεώς της δὲν ἐλέγχεται καὶ οἱ κακοῦργοι της δρᾶσται ἀπέμειναν ἀσύδοτοι. Τί σημασίαν ἔχει ὅταν τὸ Κράτος εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐρευνᾷ κυριαρχικὰ τὰ ἐδάφη του νὰ ἰχνηλατῇ τὸ ἔγκλημα καὶ νὰ βροντοφωνῇ μεγαλοδύναμα καὶ ἐπιβλητικὰ μὲ τὸ στόμα τῶν ὀργάνων τῆς Ἀσφαλείας, εἰς οἱονδήποτε παρανομοῦντα μεγαλόσχημον ἢ μὴ ἀλλοδαπόν, ἢ ἡμεδαπὸν κακοποιὸν τὸ ΕΜΠΡΟΣ ΑΝΟΙΧΤΕ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ Η ΑΣΤΥ-ΝΟΜΙΑ, ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΜΝΟΜΕΝ ΕΡΕΥΝΑΝ ἢ τὸ ΕΜ-

ΠΡΟΣ ΟΡΙΣΤΕ ΜΕΣΑ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΞΕΤΑΣΙΝ. ΔΗ-

ΛΑΔΗ ΚΑΜΝΟΜΕΝ ΑΝΑΚΡΙΣΙΝ, νομίζω ὅτι χωρὶς μεγάλην δυσκολίαν τὸ ἀντιλαμβανόμεθα ὅλοι. Ἀλλὰ οἱ ἁρμόδιοι εἰς ὅλα αὐτὰ μᾶς ἀποστομώνουν καὶ μᾶς ἀπαντοῦν. Τί θέλετε νὰ κάμωμεν; Ἔχομεν καὶ ξένους ὀργανωτάς, ἀσχέτως ἐὰν ἀπὸ τὰ φῶτα τῶν ἀποστολῶν σφαζόμεθα ὀργανωτικὰ καὶ συνεπῶς δὲν στερούμεθα προοδευμένων θεωριῶν. Ἀλλὰ δὲν ἐρωτοῦν τοὺς ξένους καὶ τοὺς ἐγχωρίους φωστῆρας ἀκολούθους των οἱ ἀξιότιμοι κύριοι ἁρμόδιοι, τί κάμνουν ἅμα τοὺς τύχουν παρόμοιες περιπτώσεις εἰς τὴν Πατρίδα τους οἱ ὀργανωταί μας; Ὁδηγοῦν τοὺς ἀντεροβγάλτες ὡς συνοδοιπόροι εἰς συμπόσια καὶ εἰς τὰς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας ἢ εἰς τὸ ἐκτελεστικὸν ἀπόσπασμα. Εἰς ὅλα τὰ Ἔθνη ποὺ εἶναι ἢ καὶ λέγονται πολιτισμένα, τὸ ἔγκλημα διώκεται μὲ παντοδυνάμεις συντονισμένας συγχρόνους ὑπηρεσίας Ἀσφαλειῶν καὶ ὄχι ὅπως ἐδῶ μὲ τὴν Ἑλληνικὴν μέθοδον συγχύσεως φρενῶν καὶ γλωσσῶν. Οἱ Ἄγγλοι εἶναι ἆραγε ἀνόητοι ὅταν ἐξοδεύουν χιλιάδας λιρῶν διὰ τὴν λειτουργίαν ἀνὰ τὸν κόσμον ὁλόκληρον τῆς ΙΝΤΖΕΛΙΖΕΝ ΣΕΡΒΙΣ καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ ἀμέτρητα δολλάρια διὰ τὴν συγκρότησιν τῆς ΕΦ–ΜΠΗ–ΑΪ δηλαδὴ διὰ τὰς ὑπεραστυνομίας των; Τερματίζων τὸν λόγον μου ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ὅτι δὲν ἐπεδίωξα ἀναλύσας ὅσα ἀνέλυσα νὰ ἐπιδείξω σπουδαιοφάνειαν τινὰ ἢ ἀπαισιοδοξίαν. Εἶμαι ἔμπειρος γνώστης τοῦ Πολέμου κατὰ τοῦ Ἐγκλήματος καὶ πιστεύω ὡς ἐκ τούτου ὅτι ἡ ἐναντίον τῶν ἐγκληματιῶν Νίκη, δὲν εἶναι ποτὲ ἀκατόρθωτος. Ὀφείλομεν ὅμως ἔστω καὶ τὴν ὑστάτην στιγμὴν νὰ κατανοήσωμεν ἀπόλυτα 1ον ὅτι μὲ ἐξορκισμοὺς καὶ θεωρίας ψυχαναλυτικὰς δὲν ἐκμηδενίζονται οἱ Δερβίσηδες τῆς Σλαυοκομμουνιστικῆς εἰδωλολατρείας, 2ον ὅτι αὐτοὶ οἱ φανατισμένοι Γενίτσαροι τοῦ ἐξωμοτισμοῦ σημειώνουν ἀπὸ τὴν ἀξιόλογον καὶ ἀδιάκοπον συνδρομὴν τοῦ Πανσλαυϊσμοῦ σταθερὰν πρόοδον καὶ ἐπέκτασιν. 3) Οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ ἐπιβάλλουν ἕνα ὁριστικὸ σταμάτημα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ Σοβιετορωσικοῦ Σωβινισμοῦ, πρέπει διὰ νὰ σωθῇ ὁ πολιτισμένος κόσμος νὰ παύσουν νὰ εἶναι ἀκατατόπιστοι οὐτοπισταὶ καὶ ἄδικοι. 4) Ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς οἱ ξένοι καὶ οἱ ἐντόπιοι σημαίνοντες, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπαναπαύωνται ὑπολογίζοντες ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἔπειτα ἀπὸ τόσας δραματικὰς δοκιμασίας θὰ ἀντέχῃ ἐπ’ ἄπειρον μὲ τὴν αἱμορραγίαν ποὺ ὑφίσταται. Φοβοῦμαι ὅτι μὲ τὴν ἐφαρμοζομένην ἀδέξιον ἐν πολλοῖς πολυπραγμοσύνην ἔφθασε τὸ μαχαῖρι στὸ κόκκαλο. Ἀλλοίμονόν μας ἐὰν ὁ Λαὸς ἀποκάμνων ἀνατενίσῃ τὸν Βορρᾶν καὶ ἀπὸ τὴν ἀπελπισίαν του χάσῃ τὸ ψυχικόν του σθένος καὶ περιέλθει εἰς ἀπόγνωσιν. Οἱ Κυβερνῆται οἱασδήποτε χώρας ἰδιαιτέρως οἱ Κυβερνῆται τῆς ἀναρχουμένης Πατρίδος μας, δὲν ἀπαρτίζουν Ἡγουμενοσυμβούλιον διὰ νὰ συγκρατοῦν τὴν ἐξουσίαν πολεμοῦντες τοὺς Τρομοκράτας μὲ Νομοθετικὰς ἱεροτελεστίας. Πρέπει νὰ εἶναι ἀκατάβλητοι θηριοδαμασταὶ καὶ μὲ τὸ μαστίγιον καὶ τὸ ἀτσάλι στὸ χέρι νὰ μὴ λησμονοῦν τὰ ἀθάνατα σοφὰ λόγια τοῦ Θουκυδίδου, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν ἔλεγεν. Τρία τινὰ εἰς τὴν ἐξουσίαν εἶναι ἀσυμφορώτατα:

«Ο ΟΙΚΤΟΣ, Η ΗΔΟΝΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΚΑΙ Η ΕΠΙ-

ΕΙΚΕΙΑ».

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως ἔχει τὸν λόγον.

§76Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Σᾶς εἶναι γνωστὸς, κ. συνάδελφοι, ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον διεξάγεται ἡ ὑπηρεσία εἰς τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα. Συντάσσονται τὰ ἔγγραφα, μονογραφοῦνται ἀπὸ τὸν Γεν. Διευθυντὴν καὶ τὸν ἁρμόδιον τμηματάρχην καὶ ὑποβάλλονται πρὸς ὑπογραφὴν εἰς τὸν ὑπουργόν. Ἡ ὑποβολὴ ἐγγράφου πρὸς ὑπογραφὴν εἰς τὸν ὑπουργόν, προϋποθέτει συμφωνίαν τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν. Ἐὰν ὑπάρξῃ διαφωνία, ἡ διαφωνία γράφεται εἰς τὸ περιθώριον, ὥστε νὰ ἐφιστᾶται ἡ προσοχὴ τοῦ ὑπουργοῦ, ἐπὶ τῶν ἀντιρρήσεων τῆς Ὑπηρεσίας. Καὶ εἰς ἀπόδειξιν, μονογραφεῖται εἰς τὸ περιθώριον ἡ διαφωνία ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου ὑπαλλήλου. Προσεκομίσθη καὶ εἰς ἐμὲ ἔγγραφον, μία διαταγή, καὶ ἡ εἰσήγησις ἦτο, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ τῶν ἐκτοπισμένων ἀπὸ γεωγραφικὰ σημεῖα εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ὑπῆρχεν ἀνταρτικὸς ἀγὼν—καὶ εἰς τοὺς ὁποίους ἔπρεπε, κατὰ τὴν πρώτην στιγμὴν τοῦ σχηματισμοῦ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, νὰ χορηγηθῇ ἕν μέτρον ἐπιεικείας, ἡ ἀπόλυσις ἐκ τῆς ἐκτοπίσεως, ἐφ’ ὅσον ἰδιαίτεραι ἄλλαι κατηγορίαι δὲν ἐπεβάρυνον τὰ ἐν λόγῳ πρόσωπα. Ἐμονόγραψα τὸ ἔγγραφον αὐτό. Μετὰ 3 ἢ 4 ἡμέρας μοῦ ἐπεστήθη ἡ προσοχή, ὅτι εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ὑπῆρχε μία παράγραφος, εἰς τὴν ὁποίαν κακοτύπως περιείχετο ἡ φράσις, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ τῶν «ὑπηρετησάντων εἰς τὸν ἐθνικὸν στρατὸν τοῦ ΕΛΑΣ». Ἠρώτησα ἐὰν εἶχε σταλῇ τὸ ἔγγραφον καὶ μὲ ἐβεβαίωσαν ὅτι ἐστάλη. Τότε ἐτηλεγράφησα, ὅτι ἀκυροῦται ἡ ἐν λόγῳ διαταγὴ καὶ ἀντικαθίσταται δι’ ἄλλης, τὴν ὁποίαν ἔκαμα. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει πλεκτάνη τις εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, ἀλλὰ προφανῶς, ἕν λάθος περὶ τὴν διατύπωσιν. Αὐτὰ συνέβησαν τὸν Σεπτέμβριον. Μετὰ 1½ μῆνα ἠσκήθη ἔλεγχος ἐναντίον μου διὰ τὴν σφαλερὰν διατύπωσιν τοῦ πρώτου τηλεγραφήματος. Τοιαύτη διαταγὴ ὅμως οὔτε ἴσχυσεν, οὔτε ἐξετελέσθη. Ἦτο μία ὑπόθεσις interna corporis τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Τάξεως. Πιθανὸν νὰ ἐκτεθῇ κανεὶς εἰς μίαν ἀβλεψίαν καὶ νὰ ἐλεγχθῇ ὁ ὑπουργός, ὅτι δὲν ἐπρόσεξε τὸ ἔγγραφον— εἶναι τοῦτο ὅμως θέμα καλῆς πίστεως καὶ ἐμπιστοσύνης πρὸς τὰς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι συντάσσουν τὸ ἔγγραφον. Εἷς τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, ἀνέγνωσεν ἔγγραφον παραπόνων τοῦ τότε Γεν. Δ)τοῦ συν)ρχου κ. Μακρυνιώτη. Διὰ τὸ ἔγγραφον ἐκεῖνο διέταξα ἀνάκρισιν. Ὁ κ. Σαμουὴλ καταθέτει, ἐνόρκως ἐξετασθείς—διότι εἶχα συναντήσει τὸν κ. Μακρυνιώτην εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν καὶ μοῦ ἐπέδωκε τὴν ἀναφορὰν παραπόνων—καταθέτει ἐνόρκως τὰ ἑξῆς: «Ἤμην παρὼν κατὰ τὴν ἐπίδοσιν τῆς ἀναφορᾶς........... ....................... (ἀναγιγνώσκει).....».

§77ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μετὰ τίνος τὸ συνέταξεν;

§78Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Μετὰ τοῦ στρατηγοῦ Καλαμπαλίκη.

§79Ο ΑΥΤΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἐν ἐνεργείᾳ αὐτός;

§80Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Ὁ στρατηγὸς Καλαμπαλίκης ἀνῆκεν εἰς τὸν ΕΛΑΣ, ἀλλὰ τὸν ἔχει τώρα ἀποκηρύξει, ἔχει συγκροτήσει συλλόγους νομίμους καὶ κάμνει μίαν κίνησιν διασπάσεως τῶν ἀγωνισθέντων μὲ τὸν ΕΛΑΣ, προσπαθῶν νὰ φέρῃ αὐτοὺς εἰς τὸ ἐθνικὸν μέτωπον.

§81Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἰδιότητα συμματεῖχεν εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ ἐγγράφου;

§82Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Ὅσοι ἀποκηρύσσουν τὸν κομμουνισμὸν καὶ δηλοῦν ὅτι εἶναι ἐθνικόφρονες, αὐτοὶ θὰ πρέπει νὰ τύχουν μέτρων ἐπιεικείας. Ἡ διατύπωσις ὅμως, τοῦ τηλεγραφήματος ἦτο δεκτικὴ παρερμηνείας, διότι δὲν ἔλεγεν «ὅσοι ἦσαν ἐθνικόφρονες καὶ ὑπηρέτησαν εἰς τὸν ΕΛΑΣ», ἀλλ’ ἔλεγεν «ὅσοι ἀνῆκον εἰς τὸν ἐθνικὸν στρατὸν τοῦ ΕΛΑΣ». Διότι ναὶ μὲν οἱ κομμουνισταὶ ἔλεγαν ὁ «λαϊκὸς» στρατὸς τοῦ ΕΛΑΣ, ὅταν ὅμως λές: «ἐθνικὸς στρατός», βαπτίζεις τὸν ΕΛΑΣ εἰς ἐθνικὸν στρατὸν, ἐνῷ ὁ Καλαμπαλίκης ἤθελε τὴν διάκρισιν: «ὅσοι ἦσαν ἐθνικόφρονες καὶ ὄχι κομμουνισταί». Δι’ αὐτὸ εἶπα, ὅτι ὁ κ. Μακρυνιώτης πιθανὸν νὰ ἔπεσε θῦμα αὐτῆς τῆς λεπτῆς ἑρμηνείας, ὅτι δηλ. ὅσοι δηλώσουν ὅτι ὡς ἐθνικόφρονες ὑπηρέτησαν καὶ ἀποκηρύσσουν τὸν κομμουνισμόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ὅλη ὑπόθεσις ἦτο 4 ἡμέρας, ὁπότε ἔγινεν ἡ διόρθωσις. Ἰδοὺ πῶς ἔγινε τὸ τηλεγράφημα.

§83Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον μετὰ τὸν κ. ὑπουργόν.

§84Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Ὁ κ. Σαμουὴλ καταθέτει ἐνόρκως: «Οὗτος ἀνέφερεν......................... ..........................(ἀναγιγνώσκει)..........................». Ἐπειδὴ δὲν ἦτο σύμφωνος πρὸς τὴν διατύπωσιν δὲν τὸ ὑπέγραψε. Πῶς τὸ συνέταξεν ὅμως ὁ Διευθυντὴς ἀφοῦ δὲν ἦτο σύμφωνος; Θὰ τὸ ἔγραφον ἐγώ, δὲν θὰ τὸ ἔγραφεν ὁ Μακρυνιώτης.

§85ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος ἔθεσεν εἰς ἐπαφὴν τὸν Καλαμπαλίκην καὶ τὸ Ὑπουργεῖον;

§86Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Ὁ κ. Μακρυνιώτης πρὶν ἔλθω ὡς ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως. Ὁ κ. Καλαμπαλίκης λόγῳ τῆς ἐθνικόφρονος τάσεως τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν, ἦτο εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν διεύθυνσιν ἀσφαλείας τοῦ Ὑπουργείου, ἐγὼ δὲν τὸν ἐγνώριζα.

§87Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ συντάξῃ ἔγγραφον ἰδιώτης αὐτός!

§88Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ τηλεγράφημα τὸ διεβιβάσατε σεῖς, κ. ὑπουργέ.

§89Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). «Κατὰ τὴν γνώμην— προσθέτει ὁ κ. Σαμουὴλ—ὁ κ. Μακρυνιώτης................ ..........................(ἀναγιγνώσκει)..........................». (Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀναγνώσεως ἀκούονται φωναί, καὶ διαμαρτυρίαι ἐνῶ ὁ πρόεδρος κρούει τὸν κώδωνα).

§90Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Θέλετε νὰ μὲ παρεμποδίσετε νὰ ἀναγνώσω τὸ ἔγγραφον;

§91Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Διευκρινίσεις θέλουμε.

§92Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Διότι αὐτὸ κάμνετε σεῖς, θὰ τὸ διαβάσω ἄλλην μίαν φοράν. «Ὁ Συνταγματάρχης Σαμουὴλ καταθέτει ἐνόρκως «Ἤμην παρών.................. ..........................(Ἀναγιγνώσκει).......................... ..........................φέρει ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην». (Φωναὶ καὶ θόρυβος)

§93Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Θὰ τὸ διαβάσω πάλιν, ἀπὸ τὴν ἀρχήν!

§94Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τὸ διαβάσετε, κύριε ὑπουργέ, νὰ τὰ ξανακούσουν ὅλοι. Αὐτὸ θέλουμε.

§95Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). «Κατὰ τὴν γνώμη μου ..........................(ἀναγιγνώσκει)..........................».

§96Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ......

§97Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Ἐν ὀργῇ). Κάτσε κάτω. Δὲν σοῦ δίδω τὸ δικαίωμα νὰ μὲ διακόπτῃς. (Φωναὶ—θόρυβος κωδωνοκρουσίαι).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀφήσατε τὰς παρατηρήσεις.

§99Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). «Ἔνορκος ἐξέτασις τοῦ μάρτυρος Παπουτσάκη Ἐμμανουὴλ ταγματάρχου χωροφυλακῆς: ...«Ὑπηρετῶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας τάξεως ........ ..........................(Ἀναγιγνώσκει).......................... ..........................πρᾶγμα ὅπερ καὶ ἔπραξα».

§100ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Συνεχίσατε, συνεχίσατε.

§101Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Πάρα κάτω. «Εἰς τὸ τηλεγράφημα τοῦτο .................................. ..........................(Ἀναγιγνώσκει).......................... ..........................ἀστυνομία πόλεων». Τὸ ἔστειλε δηλ. ὁ Μακρυνιώτης, παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, τοῦ κ. Σαμουὴλ καὶ τοῦ ἁρμοδίου τμηματάρχου κ. Παπουτσάκη.

§102Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πῶς τότε ὑπεγράφη ἀπὸ σᾶς, κύριε ὑπουργέ; Κατὰ ποίαν σειράν; Ὁ Διευθυντὴς ἠρνήθη νὰ τὸ μονογραφήσῃ, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς ἠρνήθη νὰ τὸ μονογραφήσῃ, πῶς ἦλθεν πρὸς σᾶς τὸ ἔγγραφον;

§103Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Δὲν ἦλθεν εἰς ἐμένα, δὲν ἀνεφέρθη.

§104Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πῶς εὑρέθη ἡ ὑπογραφή σας; Διὰ ποίας ὁδοῦ ἔφθασεν τὸ ἔγγραφον πρὸς ὑμᾶς;

§105Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Διὰ τοῦ Μακρυνιώτη, μὲ τὴν εἰσήγησιν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀπολύσεως τῶν ὑπὸ ἐκτόπισιν, ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀνῆκον εἰς περιφερείας, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ὑπῆρχεν ἀνταρτικὸς ἀγών.

§106Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ποῖος σᾶς τὸ προσήγαγε τὸ ἔγγραφον πρὸς ὑπογραφήν;

§107Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι μοῦ τὸ προσήγαγεν ὁ Μακρυνιώτης. Ἢ ὁ Παπουτσάκης ἦτο ἁρμόδιος ἢ ὁ Μακρυνιώτης.

§108Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὁ Παπουτσάκης δὲν τὸ ἔφερεν.

§109Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Τότε θὰ τὸ ἔφερεν ὁ Μακρυνιώτης. Καὶ ἐνῷ ὑπῆρχεν ἀντίρησις καὶ δὲν τὸ ἐμονογράφησε, κάποιος ἔγραψεν ἀπάνω κοινοποίησις καὶ τὸ ἔστειλεν. Μοῦ ἀνεφέρθη ἐκ τῶν ὑστέρων, ἀφοῦ ἔφυγε τὸ ἔγγραφον. Τότε μοῦ ἐπεστήθη ἡ προσοχὴ καὶ τὸ διώρθωσα ὁ ἴδιος καὶ ἔχω τὸ πόρισμα τοῦ ἐνεργήσαντος τὴν ἀνάκρισιν.

§110Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὴν ἀπολογίαν του δὲν τὴν ἔχετε;

§111Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Ἔχει κληθῆ εἰς ἀπολογίαν καὶ ἀπελογήθη, ἀλλ’ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι κλειστὸν τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν τώρα νὰ σᾶς τὴν προσκομίσω. Εἶμαι πρόθυμος νὰ τὴν καταθέσω αὔριον. Ἔκθεσις τοῦ ἀντιστρατήγου κ. Δροσοπούλου: «Εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ὑπεβλήθη............. (Ἀναγιγνώσκει)........»

§112Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ ἔγγραφον ἦτο ὑπογεγραμμένον ἀπὸ σᾶς ἢ ὄχι;

§113Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Μάλιστα.

§114Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Διότι αὐτὸ τὸ σημεῖον εἶναι σπουδαῖον, πῶς ὑπεγράψατε τὸ ἔγγραφον ἐνῷ εἴδατε ὅτι καὶ ὁ διευθυντὴς καὶ ὁ γενικὸς διευθυντὴς δὲν τὸ ἐμονόγραψαν καὶ πῶς εὑρέθη πάλιν ὑπογεγραμμένον.

§115Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Ἔχετε χρηματίσει ὑπουργὸς καὶ γνωρίζετε ὅτι, ἐὰν ὁ τμηματάρχης, ποὺ φέρει τὸ ἔγγραφον, διαφωνῇ, θὰ σᾶς εἴπῃ, εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς φέρῃ τμηματάρχης ἔγγραφον, διὰ τὸ ὁποῖον διαφωνεῖ, καὶ νὰ ἀποκρύψῃ τὴν διαφωνίαν του;

§116Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ ἔλλειψις τῆς μονογραφῆς σημαίνει διαφωνία. Μόνον ὅταν ὁ ὑπουργὸς διατάξῃ τὸν τμηματάρχην νὰ μονογραφήσῃ καὶ οὗτος διαφωνεῖ, τότε ὑποχρεοῦται ὁ τμηματάρχης νὰ μονογραφήσῃ καὶ σημειώνει τὴν διαφωνίαν. Ἀλλ’ ἡ ἔλλειψις τῆς μονογραφῆς ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν διαφωνίας. Αὐτὸ λέγει ὁ νόμος.

§117Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Κύριε συνάδελφε, ἡ διατύπωσις ἦτο ἐσφαλμένη. Ἀντὶ νὰ εἴπῃ ὅτι, ὅσοι ἀναγνωρίζουν κλπ., αὐτοὶ νὰ ἀπολυθοῦν, ἡ διατύπωσις δηλαδὴ ἦτο ἐσφαλμένη. Συνεπῶς ἐπρόκειτο περὶ μόνης τῆς διατυπώσεως αὐτῆς. Ποῖος διετύπωσε; Ὁ Τμηματάρχης, ἐὰν δὲ διεφώνει πῶς τὸ διετύπωσε; Ἀφοῦ δὲ τοῦ ἐπεστήθη ἡ προσοχή, διατὶ δὲν τὴν διώρθωσε; Σᾶς λέγω ὅτι, ἐὰν ἡ διατύπωσις δὲν ἦτο τῆς ἐγκρίσεως τοῦ τμηματάρχου, θὰ ἔλεγεν ὅτι ἐγὼ διαφωνῶ.

§118Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸν Μακρυνιώτην τὸν βρήκατε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἢ τὸν προσελάβατε σεῖς;

§119Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Ἦτο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§120Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Διατὶ δὲν τὸ λέγετε, διὰ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλή; (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§121Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἀφοῦ ἐλάβατε γνῶσιν ὅτι ἔφυγε τὸ πρῶτον ἔγγραφον καὶ μετὰ 4 ἡμέρας ἐλάβατε γνῶσιν ὅτι ἦτο παραποιημένον ἔγγραφον, διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐκαλέσατε τὸν συνταγματάρχην εἰς ἀπολογίαν καὶ δὲν ἐκάματε ἀνακρίσεις;

§122Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Τὸ ἔγγραφον τὸ ἠκύρωσα ἀμέσως καὶ τὸ ἀντικατέστησα δι’ ἄλλου.

§123Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ ἠκυρώσατε, ἔπρεπε ἀμέσως νὰ τὸν καλέσατε εἰς ἀπολογίαν καὶ ὄχι ὅταν σᾶς ἔκαμεν αὐτὸς ἀναφορὰν παραπόνων. Τὰς ἀνακρίσεις τὰς ἐκάματε διὰ νὰ καλύψετε τὴν ὑπόθεσιν.

§124Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Τὸν Μακρυνιώτην τὸν ἀπεμάκρυνα τοῦ Ὑπουργείου καὶ τὸν ἔστειλα εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν.

§125ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κακῶς.

§126Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν ἀντελήφθητε ὅτι τὸ ἔγγραφον ἦτο κακῶς διετυπωμένον, ἐσπεύσατε μόνος σας καὶ τὸ ἠκυρώσατε προτοῦ γίνει κἂν θόρυβος.

§127Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Μάλιστα.

§128Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἀπεδείξατε ὅτι διεφωνήσατε πρὸς τὴν διατύπωσιν. Ποίαν ἄλλην ἀπόδειξιν θέλετε, κύριοι βουλευταί; Δημαγωγεῖτε ἄνευ οὐσιαστικοῦ περιεχομένου.

§129Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Τὸ ἔγγραφον ἠκυρώθη ἀμέσως μόλις ἔλαβον γνῶσιν. (Ἀναγιγνώσκει): «Ἐκ τῆς καταθέσεως τοῦ συνταγματάρχου Σαμουὴλ προκύπτει ὅτι ὁ Μακρυνιώτης διετέλει ἐν πλήρει γνώσει........ (Ἀναγιγνώσκει) .......... ......................................». Τοῦ κειμένου ἔλαβον γνῶσιν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ προέβην εἰς διόρθωσιν καὶ τὸ νέον τηλεγράφημα ἔφυγεν ἐντὸς 4 ἢ 5 ἡμερῶν, ἐνῷ ἕναν καὶ ἥμισυ μῆνα βραδύτερον ἠγέρθη ὁ θόρυβος διὰ τὸ ἀκυρωθὲν τηλεγράφημα. Νομίζω ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἔχει σημασίαν ἐντελῶς, ἐσωτερικὴ τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἀφορᾶ τὴν εὐθύνην διευθυντοῦ πρὸς τὸν Ὑπουργόν του καὶ διότι συνέταξεν ἔγγραφον πρὸς τὸ ὁποῖον ὡς διατείνεται διεφώνει καὶ διότι τὸ διεκπεραίωσεν καὶ τὸ ἀπέστειλε παρὰ τὴν διαφωνίαν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ καὶ τὴν ἰδίαν του διαφωνίαν. (Χειροκροτήματα).

§130Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον κ. Πρόεδρε. Εἶναι προσωπικὸν τὸ ζήτημα. Ἐγὼ ἀνέγνωσα ἕν ἔγγραφον. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. (Θόρυβος, ἀντεγκλήσεις, κωδωνοκρουσίαι).

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπί τινα λεπτά. (Ὥρα 9.10 μ.μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 9.40 μ.μ.)

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ρέντης.

§133Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημ. Τάξεως). Κύριοι συνάδελφοι ἔχω εἰς χεῖράς μου τὴν ἄδειαν εἰσόδου εἰς τὸν Σπῦρον Πιλιάρον. Ἡμερομηνία δὲν ὑπάρχει, ὑπογραφὴ δὲν φαίνεται.

§134Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι μία μονογραφὴ τοῦ ἰδιαιτέρου σας.

§135Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημοσίας Τάξεως). Ὄχι σφραγῖδα δὲν ὑπάρχει. Ἐὰν τὸ εἶχα εἰς χεῖράς μου καὶ ἐφέρνατε εἰς τὸ ὑπουργεῖον, θὰ ἠμποροῦσα νὰ τὸ ἐξακριβώσω. Μαζὶ μὲ αὐτὸ ὑπάρχει καὶ ἕνα εἰσιτήριο διὰ τὸ νοσοκομεῖον τῆς 7ης Μαΐου 1947.

§136Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν σᾶς ἀφορᾷ κ. Ὑπουργὲ αὐτό. Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Δημ. Τάξεως). Λέγω τοῦτο, ὅτι τὸ εἰσιτήριο τοῦ νοσοκομείου τὸ ὁποῖον εὑρέθη μαζὶ εἶναι τοῦ Μαΐου ὁπότε δὲν ἤμουν ἐγὼ Ὑπουργός. Ἡ ἄδεια δὲν ἔχει ἡμερομηνίαν οὔτε σφραγῖδα, λέγω μόνον τοῦτο πρὸς ἐξακρίβωσιν καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἦτο καλύτερον νὰ προσαχθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως, νὰ λάβω γνῶσιν διὰ νὰ ἴδω ποῖος ἔδωσεν αὐτό. Δὲν ἀποδίδω μεγάλην σημασίαν εἰς αὐτὸ διότι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἤρχοντο καὶ κομμουνισταὶ καὶ ἐπιτροπαὶ τοῦ ΕΑΜ. Ἰδιαίτερος δεσμὸς μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ Πιλιάρη δὲν ὑπῆρχεν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι προήρχετο ἀπὸ ἄλλο κόμμα. Νομίζω ὅτι ὁ καλύτερος τρόπος εἶναι ὅτι ὅταν εὑρίσκωνται ἔγγραφα, πρέπει νὰ προσκομίζωνται εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφόν μου ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ἐξετάσῃ ποῖος εἶναι ὁ Στρατιωτικὸς διοικητὴς ὁ ὁποῖος παρέδωσεν ἔγγραφον εὑρεθὲν ἐπὶ φονευθέντος εἰς ἰδιώτην ἢ εἰς βουλευτήν. Θὰ παρακαλέσω, ἐπίσης καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν τοῦ παρεδόθη ἐκ μέρους τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπακωνσταντίνου, καὶ διατὶ δὲν μὲ εἰδοποίησεν νὰ ἐξακριβώσω τί ἦτο αὐτὸ τὸ σημείωμα.

§137Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.) Ὄχι.

§138Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Ὁρίστε ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡμολογεῖ ὅτι δὲν παρεδόθη.

§139Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως). Νομίζω ὅτι διεξάγεται συζήτησις ἐπὶ τῆς γενικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Τὰ θέματα τὰ εἰδικὰ δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀποτελέσουν ζήτημα ἐπερωτήσεων. Ἡ γενικὴ συζήτησις εἶναι γενική. Τὰ εἰδικὰ θέματα εἶναι εἰδικά. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ἔδωσε ἐπαρκεῖς ἐξηγήσεις διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ ἑνὸς ἐπεισοδείου, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο, θὰ συμβῇ εἰς ὅλους ἡμᾶς τοὺς ἀσκοῦντας δημόσιον λειτούργημα. Τὸ νὰ θέλωμεν νὰ ἀποδώσωμεν δόλον καὶ κακὴν πρόθεσιν ἐν προκειμένῳ, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἔργον αὐτῆς τῆς συνεδριάσεως. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, ὡς σᾶς ὡμίλησεν ὁ κ. ὑπουργός, κατὰ τὸν Σεπτέμβριον ἦτο μία ἄλλη πολιτικὴ κατάστασις καὶ ὡς ὁ ἴδιος ἐτόνισεν ὅτι μετὰ τρεῖς ἡμέρας διώρθωσε τὴν κακὴν διατύπωσιν τῆς Ἐγκυκλίου, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Ὑπάρχουν ἄλλα θέματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἠμπορεῖ νὰ διεξαχθῇ αὕτη. Ὑπάρχει ἡ γενικὴ γραμμὴ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἠμπορεῖ νὰ ψηφισθῇ ἢ νὰ καταψηφισθῇ αὕτη. Δὲν ἀποτελοῦν αὐτὰ τὰ εἰδικὰ θέματα ὅταν μάλιστα δίδωνται τόσον σαφεῖς ἐξηγήσεις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον διαλογικῆς συζητήσεως ἐν προκειμένῳ.

§140Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Πῶς ὁ στρατιωτικὸς διοικητὴς τὸ παρέδωσεν εἰς ἰδιώτας καὶ δὲν τὸ κατέθεσε. Αὐτὸ ἔχει σημασίαν.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ σημείωμα λέγει: «Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως, Γραφεῖον Ὑπουργοῦ. Ἐπιτρέπεται ἡ εἴσοδος εἰς τὸν Σ. Πιλιαφᾶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ ...........». Ἄνευ ἡμερομηνίας, ἄνευ ὑπογραφῆς καὶ ἄνευ σφραγῖδος.

§142Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει σφραγῖδα.

§143Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Αὐταὶ εἶναι λεπτομέρειαι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμε ποῖοι εἶναι οἱ φίλοι μας καὶ ποῖοι δὲν εἶναι. Διότι ἔρχονται διάφορα πρόσωπα εἰς τὰ γραφεῖα τῶν ὑπουργῶν καὶ τῶν ἀσκούντων ἀξίωμα καὶ ἑπομένως ἐπὶ τοιούτων ζητημάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητοῦνται εὐθῦναι.

§144Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὅλα αὐτὰ εἶναι λεπτομέρειαι, ἀλλ’ εἶναι χονδρομέρεια, ὅτι συνεργάζεται μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ ὁ Καλαμπαλίκης, ὡς ὡμολόγησεν ὁ ὑπουργός. Εἶναι χονδρομέρεια ὅτι ὑπέβαλεν ὁ Μακρυνιώτης ἀναφορὰν καὶ ἀπεκάλεσε τὸν ὑπουργὸν συκοφάντην καὶ μόνον μετὰ τοῦτο ὁ ὑπουργός, ἐξετάζει μάρτυρας τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὸ ἰδιαίτερόν του γραφεῖον, θέλει νὰ ἀποδώσῃ μομφὴν εἰς τὸν Μακρυνιώτην. Προηγουμένως ἐπὶ μῆνας καὶ μετὰ τὴν συζήτησιν τῆς Βουλῆς ὁ Μακρυνιώτης ἦτο ἀτιμώρητος.

§145Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πῶς ὁμιλεῖ ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ.

§146Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶσαι μικρούλης.

§147Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶσαι γέρος καὶ λυποῦμαι πολὺ διότι....

§148Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ ἐὰν δὲν ἤμην γέρος, τί θὰ ἔκαμνες; Ἔλα πᾶμε ἔξω. (Γέλωτες).

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δηλῶ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ σημείωμα αὐτὸ δὲν ἔχει σφραγῖδα.

§150Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ συσταθῇ κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, νὰ τὰ ἐξετάσῃ ὅλα αὐτά.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, θέλετε νὰ διακόψωμεν διὰ μίαν ὥραν;

§152ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§153Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἡ συζήτησις δὲν διεξάγεται ὀρθῶς, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ἐθεώρησεν ὑποχρέωσίν του νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὀρθῶς ἐθεώρησε καθῆκόν του νὰ ἐξηγήσῃ τὰς ἀπόψεις του εἰς τὴν Βουλήν, παρεμβαίνων εἰς τὴν γενικὴν πολιτικὴν συζήτησιν. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργὸς προέβη εἰς αὐτὰς τὰς δηλώσεις, δικαιούμεθα ἡμεῖς ἐπὶ τῶν ἀνακοινώσεων αὐτῶν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νὰ διατυπώσωμεν τὰς παρατηρήσεις μας.

§154Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἰς τὴν σειράν σας. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§156Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ζητήσει τὸν λόγον προηγουμένως. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἀνέπτυξε τὰς ἀπόψεις καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ τοῦ ἀπαντήσωμεν. (Νέαι φωναί, θόρυβος, διαμαρτυρίαι).

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ μίαν ὥραν, θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰς 11 μ.μ.

(Ὥρα 10 μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 11 μ.μ.)

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Παπαδόπουλος.

§159Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὴν 26ην Φεβρουαρίου κατὰ τὰς διακοπὰς τῆς προηγουμένης συνόδου τῆς Βουλῆς, μὲ τὴν συγκρότησιν τῆς Κυβερνήσεως ἐθνικῆς συνεργασίας, ἐδώσαμε τότε μίαν ὑπόσχεσιν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ ἀποστολή μας ἦτο μᾶλλον παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ μαχομένου στρατοῦ καὶ τοῦ λαοῦ. Καὶ συνεπεῖς πρὸς αὐτὴν ἀνεχωρήσαμεν ἀπὸ ἐδῶ συγκροτήσαντες τρία τάγματα ἐξ ἀγωνιστῶν, τάγματα χωροφυλακῆς τὰ ὁποῖα ἔδρασαν ἐπὶ δεκάμηνον ὁλόκληρον, ὁπότε κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως διελύθησαν. Τὸ διάστημα αὐτὸ ἀπουσίασα ἐξ ὁλοκλήρου ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης. Ἐκτὸς τῆς συμβολῆς, τὴν ὁποίαν προσεφέραμε κατὰ τὸ δυνατὸν εἰς τὴν Πατρίδα, κατωρθώσαμε νὰ συμπληρώσωμεν καὶ τὰς σπουδάς μας εἰς τὴν κομμουνιστικὴν σχολήν. Ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου τὴν 20ὴν Νοεμβρίου νὰ ἀπευθύνω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς τοὺς κ.κ. ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων μίαν ἔκθεσιν ἐν τῇ ὁποίᾳ ἐκθέτων ἐν λεπτομερείᾳ τὸ ὅλον συμμοριακὸν ζήτημα καὶ παρακαλῶν νὰ λάβουν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, διότι ὁ κίνδυνος εἰς βάρος τῆς Πατρίδος ὁσημέραι ἐγένετο μεγαλύτερος. Δυστυχῶς ἀπὸ μηνὸς καὶ πλέον εὑρισκόμενος ἐνταῦθα, οὐδεὶς ἐκ τῶν ἁρμοδίων, χειριζομένων τὸ θέμα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὑπουργῶν, οὔτε ὁ κ. Πρόεδρος οὔτε ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος μὲ ἐκάλεσαν νὰ τοὺς ἀναπτύξω ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ περιεχόμενον καὶ πῶς ἀντιλαμβάνομαι τὸ ζήτημα. Κατόπιν τούτου θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας τὸ περιεχόμενον τῆς ἐκθέσεώς μου αὐτῆς, ἀναπτύσσων ἐν ταυτῷ καὶ τὸ συμμοριακὸν ζήτημα ὅπως ἡμεῖς ἐπὶ 5ετίαν ὁλόκληρον, ἐνεργῶς ἀναμιχθέντες, ἀντελήφθημεν. Ὅταν τὸν Σεπτέμβριον ἐσχηματίσθη ἡ Κυβέρνησις τῶν δύο μεγαλυτέρων κομμάτων τῆς χώρας, ἡμεῖς, ἀνεξαρτήτως κομμάτων, ἐσκέφθημεν ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ βοηθήσωμεν καὶ αὐτὴν τὴν Κυβέρνησιν ὅπως θὰ ἐβοηθούσαμε! καὶ οἱανδήποτε ἄλλην Κυβέρνησιν, εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἔργου αὐτοῦ, πρὸς ἀπαλλαγὴν τῆς πατρίδος ἀπὸ τὴν ἀνταρσίαν. Ἡ Κυβέρνησις ἐνεφανίσθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἐξέθεσεν ἕνα πρόγραμμα. Τὸ πρόγραμμα αὐτὸ κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου διῃρεῖτο εἰς δύο στάδια. Τὸ στάδιον τοῦ κατευνασμοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ στάδιον, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἀπὸ τότε διεκηρύξαμεν καὶ ὑπεστηρίξαμεν, τοῦ δυναμισμοῦ. Τὸ στάδιον τοῦ κατευνασμοῦ παρῆλθεν ἄπρακτον, ὅπως ἡμεῖς προεβλέψαμεν. Ἡ Κυβέρνησις ἴσως νὰ ἱκανοποίησε διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σταδίου αὐτοῦ τὴν ἐξωτερικὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὰς ὑπευθύνους Κυβερνήσεις τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, ἔληξεν ἄπρακτον καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰσήλθομεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ δυναμικοῦ προγράμματος. Κατὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ κατευνασμοῦ εἶχον ἴδει τότε τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὰς πρώτας ἡμέρας, καὶ τοῦ εἶχον εἴπει ὅτι ὁ κατευνασμὸς θὰ ἀποτύχῃ ὁπωσδήποτε. Μοῦ διετύπωσε τὴν ἀντίρρησιν ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις παραδόσεως τῶν ἐθνικοφρόνων τῶν βιαίως στρατολογηθέντων καὶ τοῦ ἀπήντησα καὶ τοῦ ἀνέπτυξα ὅτι οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παραδοθῇ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει προχωρήσαμεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ δευτέρου σταδίου τοῦ Κυβερνητικοῦ προγράμματος, τοῦ σταδίου τοῦ δυναμισμοῦ. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ συνεζητήσαμεν μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Τοῦ ὑπέδειξα ὅτι δὲν εἶναι ἡ ἐποχὴ τοῦ 1912, οὔτε τοῦ 1940. Μοῦ ἀπήντησεν ὅτι «ἔχομεν τὸν τρόπον μας καὶ θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἐξεγείρωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν». Αὐτὸ εἶχον εἴπει τότε εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ αὐτὰς τὰς ἀπαντήσεις ἔλαβα τότε. Ἤδη, πρέπει, κ. βουλευταί, διὰ τετάρτην φορὰν ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, νὰ φέρω ἐνώπιον ὑμῶν ὡρισμένας σοβαρὰς λεπτομερείας ποὺ ἐμφανίζει τὸ συμμοριακὸν ζήτημα, διὰ νὰ ἴδητε ὅτι τοῦτο, ὅσον καὶ ἂν τὸ παρουσιάζῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἔχει σχέσιν μὲ ἐξωτερικοὺς παράγοντας— καὶ βεβαίως δὲν ἀποκλείω τοῦτο— ἔχει ὅμως καὶ τὴν ἐσωτερικὴν λύσιν του. Ἀφ’ ἧς ἐνεφανίσθησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα αἱ συμμορίαι, αἱ ὁποῖαι ἠρίθμουν ὀλίγας ἑκατοντάδας, διεμαρτυρήθημεν καὶ ὑπεδείξαμεν ἀπὸ τότε τὴν ἐξέλιξιν τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ ἡ κατάστασις, δηλοῦντες ὅτι οἱ συμμορῖται αὐτοὶ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ οἱ ταγματάρχαι καὶ οἱ λοχαγοὶ τοῦ μέλλοντος συμμοριακοῦ στρατοῦ. Μᾶς ἐμέμφθησαν τότε ὡς φανταστικοὺς, ὡς ἀπαισιοδόξους καὶ δὲν ξεύρω τί ἄλλο. Δυστυχῶς ὅμως ἐδικαιώθημεν καὶ φοβοῦμαι ὅτι μετὰ κάθε μου ἀγόρευσιν θὰ δικαιώνομαι ἐν συνεχείᾳ, μέχρις ὅτου δὲν ξεύρω ποία δύναμις καὶ ποία κατάστασις θὰ ἀπαλλάξῃ τὴν πατρίδα ἀπὸ τὸ μαρτύριον αὐτό, μαρτύριον τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ καὶ τὰ βάθρα τῆς ἀντιστάσεως τοῦ Ἔθνους. Ἡ συμμοριακὴ δρᾶσις ἐδημιουργήθη κατ’ ἀρχὰς ἀπὸ τοὺς καταφυγόντας εἰς Μποῦλκες ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τοὺς λῃστὰς καὶ δυστυχῶς τώρα τὴν μεγαλυτέραν πλειονότητα τοῦ συμμοριακοῦ στρατοῦ ἀποτελοῦν οἱ ἐθνικόφρονες. Οἱ κομμουνισταὶ ἤδη ἐφαρμόζουν ἀγῶνα ὑπὸ τρεῖς μορφάς. Ἐνεφάνισαν πρὸ ἑξαμήνου τὸν ἀγῶνα ἐκ παρατάξεως. Δὲν πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ μᾶς προξενῇ κατάπληξιν ὅτι ὁ κόσμος αὐτὸς ὁ ὁποῖος στερεῖται στελεχῶν, κατορθώνει νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς μάχας ἐκ παρατάξεως τακτικῆς φύσεως. Ἐπὶ ἑπταετίαν ὁλόκληρον μαχόμενοι κατώρθωσαν νὰ ἀποκτήσουν τοιαύτην πεῖραν καὶ ἄσκησιν, ὥστε αἱ μάχαι τακτικῆς νὰ μὴ εἶναι δι’ αὐτοὺς κάτι σοβαρόν. Ἡ δευτέρα μορφὴ ἀγῶνος εἶναι τὰ παρτιζάνικα τούρ, δηλαδὴ ἐπιδρομαὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ ἐχθροῦ διὰ δυνάμεως 1–2–3 ταγμάτων, τὰ ὁποῖα κατορθώνουν νὰ δημιουργοῦν ἀναστροφὴν τῶν δυνάμεών μας καὶ ἐν ταὐτῷ μποροῦν καὶ δίδουν καὶ μάχας ἐκ παρατάξεως καταλαμβάνοντες ὡρισμένας θέσεις, δεδομένου ὅτι ἀποτελοῦν δύναμιν 500–1000 ἀνδρῶν, Τρίτη μορφὴ ἀγῶνος εἶναι αἱ ὁμάδες σαμποτὲρ αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦνται ἀπὸ 5–10 ἀνθρώπους καὶ ἔχουν σκοπὸν νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὸ ἐσωτερικόν, νὰ τοποθετοῦν νάρκας, νὰ ἐπιστρατεύουν, νὰ δολοφονοῦν καὶ ἐν γένει νὰ δημιουργοῦν ψυχολογικὴν κατάστασιν εἰς βάρος μας. Ἡμεῖς ἀντιπαρατάσσομεν ἔναντι αὐτῶν τὴν στιγμὴν ταύτην μόνον τακτικὸν στρατόν. Ἡ Κυβέρνησις κατόπιν τῶν ἐπανειλημμένων ὑποδείξεών μας καὶ τῆς ἐπιμονῆς μας, συνέστησε τελευταίως τὰ ΛΟΚ τὰ ὁποῖα ὡς ὀργάνωσις κατ’ ἀρχὴν εἶναι καλά, ἀλλὰ καθ’ ἡμᾶς δὲν ἀποδίδουν ὅ,τι πρέπει διὰ τὴν ταχεῖαν λύσιν τοῦ προβλήματος. Καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω κατωτέρω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Προχωροῦμεν εἰς τὴν διάρθρωσιν τῶν κομμουνιστικῶν συγκροτημάτων. Σᾶς ἀπασχολεῖ, κύριοι, ἀσφαλῶς, τὸ ζήτημα τῆς ἀποχωρήσεως τῶν ἐθνικοφρόνων ἐκ τῶν συγκροτημάτων τῶν κομμουνιστῶν καὶ ἴσως νὰ διαμαρτύρωνται τινὲς πῶς δὲν μποροῦν νὰ φύγουν ἀπὸ τὰς συμμορίας. Τὸ κομμουνιστικὸν σύστημα, κύριοι, εἶναι τόσον σατανικὸν καὶ ἡ κατασκοπεία τόσον περιπλεγμένη, ὥστε δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ὁ ἕνας κομμουνιστὴς εἰς τὸν ἄλλον ἐμπιστοσύνην. Ὅ,τι γίνεται εἰς τὴν Ρωσίαν, ὅπως θὰ ξέρουν ὅσοι ἔχουν διαβάσει σχετικῶς, ποὺ ἡ Γκεπεοῦ κατασκοπεύει τὸ κόμμα, τὸ κόμμα τὴν Γκεπεοῦ, ἡ Νομαρχιακὴ Ἐπιτροπὴ τὴν Γκεπεοῦ κλπ., Τὰ ἴδια συμβαίνουν καὶ ἐδῶ καὶ ἴσως μὲ μεγαλύτερο πεῖσμα. Μέσα εἰς μίαν ὁμάδα 7 ἀνδρῶν, ἔχουν οἱ κομμουνισταὶ δύο στελέχη κομμουνιστικά, 2–3 στελέχη βʹ κατηγορίας καὶ 4 ἐθνικόφρονας. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας νὰ μπορῇ κανεὶς καὶ νὰ σκεφθῇ κἂν νὰ φύγῃ. Ἐκτὸς αὐτοῦ ὑπάρχει ὁ σοβαρώτερος κίνδυνος ὅτι οἱ βιαίως ἐπιστρατευθέντες κατάγονται ἀπὸ περιοχὰς αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς τὰ χέρια καὶ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν συμμοριτῶν. Καὶ μία προσπάθεια ἢ ἐκδήλωσις σκέψεως περὶ λιποταξίας ἀπὸ τὸ κομμουνιστικὸν στρατόπεδον θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν σφαγὴν τῶν παιδιῶν καὶ τῆς γυναίκας τοῦ ἐπιστρατευθέντος, ὁπότε, βεβαίως, κανεὶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σκεφθῇ ὅτι μπορεῖ νὰ φύγῃ. Δι’ αὐτὸ ὅσοι περνοῦν εἰς τὰ χέρια τῶν πρέπει νὰ διαγράφωνται ἀπὸ τὸν κατάλογον τῶν ἐθνικοφρόνων, μέχρις ὅτου λήξει ὁ ἀγὼν καὶ τοὺς ἀπελευθερώσουμε. Δὲν πρέπει λοιπόν, νὰ ὁμιλοῦμε περὶ παραδόσεως, ἀλλὰ περὶ ἀπελευθερώσεως. Νομίζω ὅτι γίνομαι ἀντιληπτὸς ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Δὲν ἔχομεν ἡμεῖς τὴν δύναμιν διὰ κρούσεων ἰσχυρῶν νὰ τοὺς ἀπελευθερώσωμεν. Νομίζω ὅτι γίνομαι ἀντιληπτὸς ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ὡς πρὸς τὸν ἱματισμὸν, τὴν ὑπόδησιν καὶ τὴν διατροφὴν τῶν συμμοριτῶν. Σᾶς εἶναι γνωστὸν ὅτι αἱ ἀνάγκαι αὐταὶ ἱκανοποιοῦνται διὰ λεηλασιῶν. Καὶ αὐταὶ αἱ λεηλασίαι διὰ τοὺς κομμουνιστὰς — δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ἀμφισβητῇ τὴν ἀλήθειαν καὶ ὅταν ὁμιλῇ περὶ τῶν ἀντιπάλων του διὰ τοὺς ὁποίους μάλιστα, ἐγὼ ἔχω δώσει προσωπικὸν αἷμα, δὲν εἶμαι ἐπηρεασμένος ἀπὸ κόμματα καὶ ἔτσι σκέπτομαι πάντοτε τὰ πλεονεκτήματα καὶ τὰ μειονεκτήματα τῶν ἀντιπάλων τὰ ἀναμετρῶ καὶ αἱ λεηλασίαι ἀκόμη, λέγω, εἶναι διὰ τοὺς κομμουνιστὰς πράξεις ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ συνόλου. Ὅ,τι συγκεντρωθῆ ἀπὸ τὸ πληάτσικο θὰ πάῃ εἰς τὸ κόμμα, εἰς τὴν ὀργάνωσιν, εἰς τὸ Τμῆμα. Ἀντιλαμβάνεσθε συνεπῶς τὶ πειθαρχία ὑπάρχει. Πληροφορίαι καὶ σύνδεσμοι: Ἡ μορφὴ τοῦ ἀγῶνος καὶ τὸ κομμουνιστικὸν σύστημα, εἶναι τοιοῦτον, ποὺ δυστυχῶς δὲν δυνάμεθα νὰ ἀντιδράσωμεν, ἐκτὸς ἐὰν καταστῇ δυνατὸν καὶ ἡμεῖς νὰ δημιουργήσωμεν μίαν παρομοίας μορφῆς ὀργάνωσιν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα, ἢ μᾶλλον εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζουν σήμερον οἱ συμμορῖται. Ἀφήνω τὸ ζήτημα τῶν πληροφοριῶν ἐντὸς τῆς πόλεως. Ἐξετάζω τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας παίρνουν τὰ συμμοριακὰ συγκροτήματα ἀπὸ τὰς πόλεις πρὸς τὸ χωριό. Αὐταί, κύριοι βουλευταί, μεταδίδονται ἀπὸ τοὺς ἐθνικόφρονας, δυστυχῶς! Ὄχι διότι οἱ ἐθνικόφρονες αὐτοὶ δὲν πιστεύουν εἰς τὴν Πατρίδα, ἀλλ’ ἀκοῦστε τί συμβαίνει: Κάμνουν ἐπιδρομὴν οἱ συμμορῖται κατὰ τῆς Α, Β, Γ περιοχῆς ἢ χωρίου. Ἀφοῦ κατορθώσουν νὰ θέσουν ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν των τὴν περιοχὴν ἢ τὸ χωρίον καὶ νὰ ἔχουν εἰς τὰ χέρια των τὰς οἰκογενείας τῶν ἐθνικοφρόνων, αἱ ὁποῖαι ἀναγκαστικῶς θὰ μείνουν ἐκεῖ, δὲν εἶναι εὔκολον νὰ φύγουν, παίρνουν τὸν πλέον ἀποδεδειγμένως ἐθνικόφρονα καὶ τὸν στέλνουν εἰς τὴν πόλιν ἢ ὁπουδήποτε διὰ νὰ συγκεντρώσῃ πληροφορίας ἐπὶ ἀπειλῇ ὅτι θὰ τοῦ σφάξουν τὰ παιδιά. Καὶ ἀναγκάζεται αὐτὸς ὁ κόσμος—τί θέλετε νὰ κάμῃ;— νὰ μεταβιβάζῃ δυστυχῶς τὰς πληροφορίας. Τοὺς λένε: «Θὰ πᾶτε στὴν Καβάλα, στὰ Γιάννενα, στὴ Λάρισα, θὰ βρῆτε ἐκεῖ τὸν τάδε καὶ τὸν τάδε καὶ θὰ τοὺς πῆτε νὰ σᾶς δώσουν πληροφορίας. Ξέρουμε ὅτι θὰ μᾶς εἰπῆτε ψέμματα. Ἀλλὰ ἔχουμε τὸν τρόπον νὰ ἐξακριβώσουμε τὴν ἀλήθεια». Ἡ θέσις τῆς ἀστυνομίας καὶ τοῦ στρατοῦ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἶναι δυσχερεστάτη. Δὲν ἔχουν μπροστά τους κομμουνιστάς, ἀλλὰ ἐθνικόφρονας. Νὰ λοιπόν, εἰς ποίαν κατάστασιν μᾶς ἔφεραν. Δὲν πρέπει νὰ ἀποροῦμε πῶς αὐτοὶ κατορθώνουν νὰ ἔχουν πληροφορίας. Ὡς πρὸς τὴν τακτικὴν τῶν ἐπιχειρήσεων. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ ἀπόψεως τακτικῆς μάχης, δηλαδὴ ἐκ παρατάξεως, ἐφαρμόζουν ἀκριβῶς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐφήρμοζον καὶ ἐφαρμόζουν οἱ στρατιωτικοί. Ἐπιθέσεις, ἀντεπιθέσεις, ἄμυνα, ὅλα τὰ κάνουν, ὅ,τι χρειάζεται. Δὲν πρέπει νὰ σᾶς φαίνεται παράξενο τὸ ὅτι ἐφαρμόζουν τὴν τακτικὴν αὐτήν. Δὲν χρειάζεται νὰ ἔχουν οὔτε συνταγματάρχας, οὔτε ταγματάρχας, (ζωηρῶς). Ἀνεδείχθησαν μόνοι τους. Πέρασαν σχολεῖο 7 χρόνια τώρα. Ἠμποροῦν νὰ πολεμήσουν. Ἔχουν πειθαρχίαν καὶ φανατισμόν. Ἤρχισαν ἀπὸ 4μήνου σχεδὸν νὰ ἐπιστρατεύουν ἀθώας γυναῖκας. Κατηγγείλαμεν τὴν ἀπάνθρωπον αὐτὴν πρᾶξιν εἰς τοὺς Συμμάχους. Διότι, ποῦ ἀλλοῦ νὰ τὴν καταγγείλωμεν; Ποῦ νὰ εὕρωμεν τὸ δίκαιόν μας; Εἰς τὴν Ἤπειρον, δυστυχῶς, τὸ ζήτημα αὐτὸ ἔχει πάρει μεγάλην ἔκτασιν. Περισσότερα σᾶς εἶναι γνωστὰ ἀπὸ τὸν τύπον. Καθημερινῶς δεκάδες γυναικῶν ἀπάγονται. Καὶ δὲν ἔλειψαν σελίδες ἡρωϊσμοῦ. 7 κορίτσια ἀπὸ ἕνα χωριὸ τῶν Φιλιατῶν, ὡς ἄλλαι Σουλιώτισσαι τοῦ Ζαλόγγου, ἐπροτίμησαν νὰ ριφθοῦν εἰς τὸν κρημνὸν καὶ νὰ σκοτωθοῦν παρὰ νὰ πέσουν στὰ χέρια τῶν συμμοριτῶν. Τί ἐπιδιώκουν οἱ κομμουνισταὶ μὲ τὴν στρατολογίαν τῶν γυναικῶν; Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι τόσον σοβαρὸν ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ τὸ ἀντιληφθῇ κανένας. Εἶναι αὐτὸ τὸ πρόγραμμα τῶν κομμουνιστῶν. Μετέρχονται κάθε μέσο τὸ ὁποῖον θεωροῦν ὡς ἀπαραίτητο διὰ νὰ ἐπιτύχουν τοῦ σκοποῦ των. Χρειάζονται, πρῶτα–πρῶτα, γυναῖκες νὰ τοὺς περιθάλψουν εἰς τὰ νοσοκομεῖα, θέλουν γυναῖκες νὰ τοὺς μαγειρεύουν καὶ νὰ τοὺς πλένουν. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι λόγοι σπουδαιότεροι. Μὲ τὶς γυναῖκες αὐτὲς ἱκανοποιοῦν τὰς σαρκικάς των ἐπιθυμίας. Οἱ γυναῖκες αὐτές, μὴ πλανᾶσθε, παραδίδονται εἰς τὴν καταστροφήν. Ὅσες ἀπὸ αὐτὲς ἀποζήσουν, θὰ αὐτοκτονήσουν αὔριον. Ἀφοῦ, λοιπόν, ἀφαιρέσουν ἀπὸ τὶς γυναῖκες αὐτὲς ὅ,τι πολύτιμον ἔχουν εἰς αὐτὸν τὸν κόσμον, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ἔπειτα εἶναι εὔκολον νὰ τοὺς ἀναθέσουν οἱανδήποτε δουλειά. Ἀλλὰ καὶ ἕνα ἄλλο βασικὸ σκοπὸ ἐπιδιώκουν διὰ τῆς στρατολογίας τῶν γυναικῶν. Μετὰ ὅλα αὐτά, τὰς ἐντάσσουν εἰς λόχους, ἀνὰ 5 ἢ ἀνὰ 10, τοὺς δίδουν αὐτόματα ὅπλα καὶ τὰς βάζουν στὴν πρώτη γραμμή, γιὰ νὰ κεντρίζουν τὸν ἐγωϊσμὸν τῶν συμμοριτῶν κατὰ τὰς μάχας καὶ νὰ ἐπιτυγχάνουν τὴν ἐνθάρρυνσίν των. Ἀντιλαμβάνεσθε τὸ θέμα. Ἐμένα μοῦ ἔτυχεν προσωπικῶς περιπτώσεις ὅταν κάποτε μὲ τὸν συνάδελφον Ἰωάννου πολεμούσαμε στὶς Πηγές. Βρεθήκαμε εἰς ἀπόστασιν μικροτέραν τῶν δύο χιλιομέτρων ἀπὸ τοὺς συμμορίτας καὶ δὲν μπορούσαμε νὰ τοὺς χτυπήσουμε, γιατὶ μπροστά μας χόρευαν συμμορίτισσαι αἱ ὁποῖαι μᾶς φώναζαν: «Θὰ παραδοθῆτε φασίστες, ποῦ θὰ πᾶτε», καὶ ἄλλα ποὺ δὲν μπορῶ νὰ σᾶς τὰ εἰπῶ. Φυσικὸν εἶναι λοιπόν, τότε οἱ καπεταναῖοι νὰ ἀποτείνωνται εἰς τοὺς ἄνδρας καὶ νὰ τοὺς λένε: «Ντροπή σας, γυναῖκες πολεμᾶνε καὶ σεῖς κάθεστε;» Καταλαβαίνετε τί εἶναι αὐτό, γιατὶ ὅλοι σας θὰ ἔχετε ὑπηρετήσει στρατιῶται. Εἶναι ἰσχυρὸ ψυχολογικὸ ὅπλο. Σὲ τέτοιες στιγμὲς καὶ ὁ πιὸ συντηρητικὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ συγκρατηθῇ. Τὸ ζήτημα λοιπόν, τῆς στρατολογίας τῶν γυναικῶν εἶναι σοβαρόν. Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι μετ’ ὀλίγον θὰ μᾶς ἐμφανίσουν ἕνα σημαντικὸν ἀριθμὸν γυναικῶν, περὶ τὰς δύο χιλιάδας. Δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει ἐὰν θὰ σκοτωθοῦν. Αὐτοὶ διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὸν σκοπόν των στραπατσάρουν καὶ θρησκείαν καὶ πατρίδα καὶ οἰκογένειαν καὶ ὅλα. Παραλλήλως πρὸς τὴν στρατολογίαν τῶν γυναικῶν ἔχομεν καὶ τὴν ἐπιστράτευσιν τῶν ἐθνικοφρόνων, διὰ τὴν ὁποίαν σᾶς ὡμίλησα καὶ παραπάνω. Φοβοῦμαι, κύριοι βουλευταί, ὅτι μετὰ 1 μῆνα θὰ ἔχωμεν διπλασιασμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμμοριτῶν διότι βλέπω ἀθρόαν στρατολογίαν. Ὁ Μάρκος δὲν ἔχει οὔτε δευτέραν οὔτε τρίτην σειρὰν ἐφεδρείας. Καὶ μέχρι 70 χρονῶν γέροντας θὰ πάρῃ. Διότι δὲν τοῦ κοστίζει τίποτε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἀφοῦ ἔχουν ἀποβάλει κάθε ἀνθρωπιστικὸν αἴσθημα, θὰ πάρουν τὸν ἐπίστρατο, θὰ τὸν βάλουν μπροστά, θὰ τοῦ βάλουν τὸ πιστόλι στὸ αὐτὶ καὶ ἐὰν θέλῃ ἐκεῖνος ἂς μὴ πολεμήσῃ. Εἶναι ὑποχρεωμένος, ὁ δυστυχής, νὰ ταυτίσῃ τὴν τύχην του μὲ τὴν τύχην τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος. Εὑρίσκεται σὲ τέτοια ψυχολογικὴ κατάσταση ἡ ὁποία τὸν κάνει νὰ σκέπτεται ὡς ἑξῆς: Ἐὰν κερδίσῃ ὁ συμμοριακὸς ἀγὼν θὰ τοὺς εἴπῃ, τί θέλετε, κύριοι, ἐγὼ μαζί σας ἤμουν καὶ σᾶς ὑπηρέτησα εἰς τὸν ἀγῶνα. Ἐὰν ὁ συμμοριακὸς ἀγὼν ἀποτύχῃ, θὰ μᾶς εἴπῃ ἐμᾶς τῶν ἐθνικοφρόνων, τί ἠθέλατε νὰ κάνω; Ἐπιστρατευμένος ἤμουν. Πέστε του σεῖς, τί πρέπει νὰ κάμῃ; Ἐδῶ ἀκριβῶς ὑπάρχει μεγάλο σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς τὸ καταλογίζω. Ἀπὸ πέρυσι προειδοποίησα ὅτι, κύριοι ἐὰν δὲν εἶστε εἰς θέσιν νὰ ἐπιστρατεύσητε στρατιωτικῶς τοὺς ἐθνικόφρονας, νὰ τοὺς ἐπιστρατεύσητε πολιτικῶς καὶ νὰ τοὺς ἔχετε συγκεντρωμένους εἰς τὰς πόλεις. Καὶ ἔτσι σήμερα, ἀντὶ νὰ ἔχουμε 500 χιλιάδας πρόσφυγας, θὰ διεθέταμεν 100 χιλ. ἐπὶ πλέον πολιτικῶς ἐπιστρατευμένους ἐθνικόφρονας. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ εἶχε προοπτικὴν αὐτῆς τῆς καταστάσεως, δὲν τὸ ἀντελήφθη ὅμως αὐτό. Ἔχομεν, Κύριοι, ἓν σοβαρώτατον, νωπότατον παράδειγμα: Καλοῦν εἰς τὴν Ἤπειρον τὰς κλάσεις 1934–37 διὰ τὴν Ἐθνοφρουράν, ὁ ἀριθμὸς τῆς Ἐθνοφρουρᾶς ἦτο Α ἀριθμός. Ἐπειδὴ ἐπλεόνασαν οἱ στρατιῶται οἱ κληθέντες τῶν κλάσεων αὐτῶν, ἐθεωρήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν σκόπιμον νὰ ἀπολυθοῦν ὡρισμένοι πλεονάζοντες, διότι δὲν εἶχε πλέον τὰ μέσα νὰ τοὺς ὁπλίσῃ. Τί ἔγινε, κύριοι, ἀπέλυσαν τοὺς πλεονάζοντας ἐκ τῶν περιοχῶν ἐκείνων, τὰς ὁποίας ἐλέγχει καὶ κατέχει τὸ Ε.Α.Μ. Ἀποτέλεσμα: Πλέον τῶν 500 μέχρι τῆς στιγμῆς ἐστρατολογήθησαν. 250 ἐπῆραν εἰς τὴν πρώτην ἐπιδρομήν.

§160ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δηλαδὴ ὅσοι πλεονάζουν ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς στέλλομεν εἰς τὸν Μάρκον.

§161Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν ἦτο σοφία διὰ νὰ μὴ τὸ κάμωμεν. Ἐὰν εἶχε γίνει ἡ πολιτικὴ ἐπιστράτευσις, δὲν τὴν ὀνομάζω στρατιωτικήν, σᾶς εἶπον διὰ ποίους λόγους, διότι ἡ Κυβέρνησις θὰ εἴπῃ ὅτι δὲν εἶχε τὰ μέσα νὰ τοὺς ντύσῃ —κάλεσέ τους καὶ μὴ τοὺς ντύνης— ἐκεῖ ποὺ θὰ τρῶνε τόσες χιλιάδες κόσμος, θὰ ἔτρωγαν καὶ αὐτοί. Τώρα ποῦ νὰ τοὺς βροῦμε. Ἠλπίζαμεν ὅτι ἀφοῦ δὲν ἔχουν διάθεσιν νὰ πολεμήσουν, ἠμπορεῖ νὰ πολεμήσουν ἐναντίον τοῦ Κράτους; Δυστυχῶς αὐτὸ εἶναι οἰκτρότατα ἀποτυχημένον, διότι ἡμεῖς πολεμῶντες αὐτούς, δὲν γνωρίζομεν ποῖοι εἶναι ἐθνικόφρονες, καὶ τοὺς ρίχνομεν, καὶ αὐτοὶ θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ ρίξουν. Καὶ τώρα, ἐξακολουθεῖ τὸ σφάλμα ἐκεῖνο. Ἔκαμον ἔκκλησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐνεργήσῃ ἐπιδρομὴν καὶ νὰ πάρῃ ἀμέσως τοὺς ἐθνικόφρονας ἀπὸ ἐκεῖ. Διότι, εἶπον καὶ προηγουμένως, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὁ Μάρκος δὲν ἔχει οὔτε δευτέραν οὔτε τρίτην σειρὰν ἐφεδρείας, καὶ τοὺς γέροντας παίρνει καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ κορίτσια, καὶ ὅλους, καὶ ἐὰν δὲν νικήσῃ, ποὺ δὲν θὰ νικήσῃ ὁπωσδήποτε, πάλιν Ἕλληνες θὰ σκοτώνωνται, πάλιν δὲν θὰ μείνῃ κανείς. Ἐπὶ 20–25 χιλιάδας ποὺ τοὺς ὑπολογίζω ἐγώ, 15 χιλ. εἶναι ἐθνικόφρονες, καὶ πηγαίνετε σεῖς νὰ τοὺς ξεχωρίσετε ποῖοι εἶναι ἰδικοί μας καὶ ποῖοι ξένοι.

§162Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, θὰ λάβῃ ἰδιαιτέραν σημείωσιν δι’ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε.

§163Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει λάβει πρὸ τριμήνου τὴν ἔκθεσίν μου, καὶ ἐὰν καθίσῃ νὰ τὴν διαβάσῃ θὰ εἴπῃ ὅτι: Σἄμπως καλὰ τὰ λέγει αὐτὰ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος. Ἐὰν δὲν τὴν ἐδιάβασε, καὶ τὴν ἐδιάβασε ὁ ὑπασπιστὴς δὲν ἠξεύρω, ἡ δήλωσις ἡ ἰδική μας εἶναι καθαρή. Ἡμεῖς δὲν ἀνήκομεν εἰς τὰ Κυβερνῶντα κόμματα, πλὴν ὅμως προσφέρομεν τὰς ὑπηρεσίας μας εἰς τὴν πατρίδα, διότι, καὶ ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς ἔλαβον τὴν διοίκησιν τοῦ τάγματος ἢ μᾶλλον ἐγὼ τὸ συνεκρότησα, καὶ δὲν ἐσκεπτόμην κόμματα, ἀλλὰ δὲν μᾶς ἐπρόσεξε κανένα. Ἐγὼ δὲν βλέπω κανένα σοβαρώτερον ζήτημα ἀπὸ αὐτό, καὶ βλέπω ὅτι ἡμεῖς πρέπει νὰ λύσωμεν τὸ σοβαρὸν αὐτὸ ζήτημα. Ἕν ἄλλο μέσον διὰ τὴν προδοτικὴν δρᾶσιν τῶν συμμοριτῶν εἶναι τὸ ἑξῆς: Δὲν ὑπάρχουν δύο λεπτὰ ποὺ νὰ μένουν οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὴν σχολὴν ἀργόσχολοι, ἢ θεωρία θὰ γίνεται, ἢ πόλεμος. Καὶ ὁ τελευταῖος ὁμαδάρχης τῶν 7 ἀνδρῶν ἐκεῖ ποὺ θὰ κάθεται εἰς τὸ φυλάκιον, θὰ ἔχῃ τὸ βιβλιαράκι του ἢ τοῦ Στάλιν ἢ τοῦ Λένιν καὶ θὰ διδάσκῃ. Αὐτὸ ἔχει δύο σκοπούς, ἀφ’ ἑνὸς κατορθώνει νὰ φανατίζῃ, νὰ πείθῃ τὸν κόσμον, κατὰ δεύτερον λόγον νὰ τὸν ἀπομακρύνῃ ὅσον ἠμπορεῖ ἀπὸ πᾶσαν βιοτικὴν μέριμναν. Αὐτὸ εἶναι σοβαρώτατον μέτρον, τὸ ὁποῖον δὲν τὸ ἔχομεν εἰς τὸν στρατόν μας, καὶ δὲν μᾶς ἐμποδίζει τίποτε νὰ τὸ κάμωμεν, διότι ὅταν τελειώνῃ ἡ μάχη, καὶ δὲν ἔχῃ ὁ στρατιώτης κάτι νὰ τὸν ἀπασχολῇ, ἀπογοητεύεται, καὶ ἐπανέρχεται τὸ μυαλό του εἰς τὸ σπῆτι του, καὶ καταλαβαίνετε ὅτι αὐταὶ αἱ ἀναμνήσεις μειώνουν τὴν ὁρμὴ καὶ τὴν διάθεσιν τοῦ οἱουδήποτε μαχητοῦ, ἐπέρχεται ὁ μαρασμός, ὁ δὲ στρατός μας, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν ἐπίθεσιν εἶναι ὁρμητικώτατος καὶ ἔχει γράψει ἐνδόξους σελίδας, εἰς τὴν ἄμυνα, μαραζώνει, εἶναι νευρικὸς λαός. Εἶπον προηγουμένως, διὰ τὸ ζήτημα, διατὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ λιποτακτήσουν. Τελευταίως ὅταν ἀπεσύρθησαν ἀπὸ τὰ Ἄγραφα, ἐπῆραν τὰς οἰκογενείας ὅλων τῶν ἐθνικοφρόνων, καὶ φοβοῦμαι ὅτι τὰς μετέφερον εἰς τὴν Ἀλβανίαν. Ἀπὸ ὅσα ἐγὼ τοὐλάχιστον ἀντελήφθην, ὁ ὁπλισμὸς τῶν συμμοριτῶν εἶναι ἄρτιος, ἔχουν Ἀγγλικὸν ὁπλισμὸν κατὰ 90%, αὐτὸς προέρχεται κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, ἀπὸ ὅσα εἶχον ἐφοδιάσει οἱ Ἄγγλοι, τόσον τοὺς ἐν Ἑλλάδι ἐλασίτας ὅσον καὶ τοὺς συμμάχους, τοὺς Ἀλβανοὺς καὶ Σέρβους. Νομίζω ὅμως ὅτι ἡ ἀναχορηγία πυρομαχικῶν δὲν ἠμποροῦσε νὰ εἶναι τόσον ἀρκετή, καὶ φοβοῦμαι ὅτι ὑπάρχει κἄτι τὸ ὠργανωμένον διὰ τὸν ἐφοδιασμόν. Ἐγὼ φοβοῦμαι ὅτι ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν γίνεται ὁ ἀνεφοδιασμός, καὶ ὑποπτεύομαι ὅτι ἐκεῖ ὑπάρχει ἐπαρκὴς ἀποθήκη, εἴτε ἀγοράζονται, εἴτε δὲν ξεύρω πῶς κατορθώνουν νὰ τὸν εὑρίσκουν. Ἐδῶ γίνονται μάχαι συχναί.

§164Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Κύριε συνάδελφε, ἀποκλείετε ὅτι ἐφοδιάζονται ἐκ τῶν γειτονικῶν Κρατῶν; Αὐτὸ ἔχει ἀπολύτως ἀποδειχθῆ.

§165Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θέλω νὰ θίξω τὴν Ἰταλίαν, ἔχω καὶ ἐγὼ πληροφορίας ὅτι ἀπὸ τὴν κάτω Ἰταλίαν γίνεται συνεχὲς λαθρεμπόριον ὅπλων καὶ πυρομαχικῶν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ ἀναχορηγία τῶν ἀγγλικῶν ὅπλων τὰ ὁποῖα πράγματι ὑπάρχουν εἰς τὴν Δυτ... Ἑλλάδα, γίνεται ἀπὸ τὴν Ἀλβανίαν καὶ τὴν Γιουγκοσλαβίαν, ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶχον δώσει οἱ Ἄγγλοι, κατὰ τὸ διάστημα τῆς Κατοχῆς. Ὅπως ἀντελήφθην, κύριοι, ἀπὸ τὰς μάχας καὶ ἀπὸ συνομιλίας μὲ τοὺς αἰχμαλώτους, εἰς τὰς προηγουμένας μάχας, εἰς τὰς ὁποίας συνεπλάκην ἐπανειλημμένως μὲ κομμουνιστὰς, δὲν ἔβλεπον τόσην κατανάλωσιν πυρομαχικῶν. Ἀλλὰ ἀπὸ τετραμήνου βλέπω καταιγισμὸν πυρός, δηλαδή, δὲν ὑπολογίζουν τίποτε εἰς πυρομαχικὰ καὶ αὐτὸ μὲ βάζει εἰς πονηρὰν σκέψιν, ὅτι πλέον εἶναι ἀπροσχημάτιστος ἡ ἐνίσχυσίς των ἔξωθεν. Τοὺς τὸ ἔχουν εἴπει καθαρὰ καὶ ξεκάθαρα, διότι εἶδον καὶ ὁπλισμὸν Γερμανικόν, εἶδον καὶ Ἰταλικόν, ἀλλὰ τώρα ἔχουν Ἀγγλικόν, καὶ διὰ πολλοὺς ἄλλους λόγους τὸ πιστεύω αὐτό. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ ἐνίσχυσίς των, εἴτε διὰ πυρομαχικῶν, εἴτε διὰ πυροβόλων, εἴτε δι’ ὅλμων, τοὺς ἑδραιώνει τὴν πίστιν τὴν ἐγκληματικὴν εἰς βάρος τῆς Πατρίδος μας, καὶ διὰ τοῦτο ὅσοι πολεμοῦν ἐδῶ, τοὺς βλέπω, ὅτι δὲν φαίνονται νὰ ἔχουν καμφθῆ ἀπόλυτα, ἐνῷ τὸ ἀντίθετον συμβαίνει μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δέχονται τὰ κτυπήματα τοῦ Στρατοῦ. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν τραυματιῶν. Οἱ κομμουνισταὶ τοὺς τραυματίας των, τοὺς ἐκτελοῦν, μὴ ἀμφιβάλλετε περὶ αὐτοῦ καθόλου. Τοὺς ἐλαφρῶς τραυματισμένους τοὺς ἐπιδένουν τὰ τραύματα καὶ ἀκολουθοῦν τὸ τμῆμα των, τοὺς ἄλλους τοὺς ἐκτελοῦν. Καὶ εἶναι πρακτικώτατον τοῦτο, διότι ὅ,τι εἶχον νὰ ἀποδώσουν διὰ τὸν ἀγῶνα, τὸ ἀπέδωσαν, διότι διὰ νὰ μεταφέρουν 20 βαρέως τραυματισμένους, τὸ σκέπτωνται, θέλουν 60 διὰ νὰ τοὺς μεταφέρουν, θέλουν φορεῖα κλπ. Ἔχομεν προσωπικὴν ἀντίληψιν ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ἐξεθάψαμεν ὡρισμένους τραυματίας, τοὺς ὁποίους εἴδομεν νὰ ἔχουν μίαν σφαῖραν. Εἶναι τοῦτο ἐνδεικτικὸν τῆς σκληρότητος μὲ τὴν ὁποίαν διεξάγουν τὸν ἀγῶνα των. Φαντασθῆτε τὶ σκληρότης ἀπαιτεῖται διὰ νὰ σκοτώσῃς τὸν συμπολεμιστήν σου, μὲ τὸν ὁποῖον πολεμοῦσες πρὸ ὀλίγου, πλευρὸν μὲ πλευρόν.

§166Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Γίνονται αὐτὰ γνωστὰ εἰς αὐτοὺς διὰ προπαγάνδας;

§167Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ὑστερεῖ εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο, τοὺς κατήγγειλεν ἐπανειλημμένως, ἀλλὰ δὲν ἐγένετο πιστευτή. Πρέπει δὲ νὰ γνωρίζετε ὅτι, οἱ συμμορῖται δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διαβάζουν οἱονδήποτε φυλλάδιον ἢ χαρτί, τὸ ὁποῖον θὰ εὕρουν τυχαίως, ἀπαγορεύεται δὲ πᾶσα συνομιλία μὲ οἱονδήποτε διαβάτην, τὸν ὁποῖον θὰ συναντήσῃ ὁ συμμορίτης εἰς τὸν δρόμον. Ἀπαγορεύεται ὁ συμμορίτης νὰ τὸν ἐρωτήσῃ, ἀπὸ ποῦ ἔρχεσαι; Ποῦ πᾶς; κλπ. Τώρα πῶς θὰ τὸ μάθῃ αὐτὸ ὁ καπετάνιος; Ὅταν τὸν πᾶνε εἰς τὸν καπετάνιον, ἡ πρώτη ἐρώτησις, τὴν ὁποίαν θὰ τοῦ κάμῃ εἶναι, τί σὲ ἠρώτησε αὐτὸς ποὺ σὲ συνέλαβε; Μὲ ἠρώτησε αὐτὸ καὶ ἐκεῖνο. Βγάζει τὸ πιστόλι καὶ ἐτελείωσε, δὲν ξανακάμνει κανεὶς ἐρώτησιν. Εἶναι σκληρὰ ἡ μέθοδος, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζουν, μὴ σᾶς φαίνεται αὐτὸ παράξενον. Εἰς ☐ φύγη, ἄκουσε τὰ πυροβόλα τὰ ἰδικά μας ἀπὸ τὸ Χρυσοβίτσι, καὶ ἔβγαλε τὸ συμπέρασμα, ὅτι διὰ νὰ εἶναι πυροβόλα εἰς τὸ Χρυσοβίτσι, τὰ πεζικὰ τμήματα τοῦ στρατοῦ θὰ εἶναι πιὸ μπροστά, θὰ εἶναι κοντά. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει παράδοσις συμμοριτῶν, αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμει ὁ στρατός, εἶναι ἀπελευθέρωσις, τοὺς ἐγκλωβίζει καὶ παραδίδονται, λέγοντες, ὅτι εἶναι βιαίως ἐπιστρατευμένοι καὶ ἤθελον νὰ παραδοθοῦν, ἀλλὰ δὲν εὕρισκον εὐκαιρίαν. Οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, ἠνάγκασαν τελευταίως τοὺς κομμουνιστάς, νὰ ἐφαρμόσουν ἀγῶνα ἐκ παρατάξεως, εἶναι οἱ ἑξῆς: Πρῶτον, διότι ἐπίστευσαν εἰς ὡρισμένας ἐπιτυχίας, τὰς ὁποίας εἶχον κατ’ ἀρχὴν τὰ μαχόμενα τμήματά των καὶ ἐξ αὐτῶν ἐνόμισαν, ὅτι ἅμα συγκροτήσουν στρατὸν θὰ καταλάβουν διαδοχικῶς ὡρισμένας περιοχάς. Αὐτὸ κατ’ ἐμέ, εἶναι σφάλμα. Καὶ μετ’ εὐχαριστήσεως εἶδον, ὅτι ἀπεφάσισαν νὰ δώσουν ἀγῶνα ἐκ παρατάξεως καὶ εἶπαν: Ἴσως τερματισθῇ ἡ ὑπόθεσις, διότι καὶ μὲν δὲν ἠκολουθήσαμεν ἡμεῖς τὴν τακτικὴν τῶν κομμουνιστῶν, ἀλλὰ ἦλθον αὐτοὶ πρὸς ἡμᾶς. Δεύτερος λόγος, εἶναι ὅτι, αὐτοὶ ἔχασαν πολλὰ κομμουνιστικὰ στελέχη κατὰ τὰς συγκρούσεις μὲ τὸν στρατόν. Τοῦτο δὲ ἀποδεικνύεται, ἐκ τοῦ ὅτι, μολονότι πολλοὶ ἔφυγον ἀπὸ τὰς πόλεις ἢ καὶ ἀπὸ τὰ χωριὰ πρὶν ἀπὸ ἕξη μῆνας, καὶ ἐπῆγαν εἰς τὰς συμμορίας, εἶναι πολλοὶ ὀλίγοι ἐν συγκρίσει μὲ τὸν στρατόν, τὸν ὁποῖον ἐμφανίζουν. Ἄρα ἠλαττώθησαν τὰ κομμουνιστικὰ στελέχη καὶ κατόπιν αὐτοῦ δὲν εἶναι εἰς θέσιν οἱ κομμουνισταὶ νὰ ἐπιβλέπουν τοὺς ἐθνικόφρονας, διότι εἰς μικρὰς ὁμάδας εἶναι εὐχερεστέρα ἡ παράδοσις καὶ ἡ λιποταξία, καὶ δι’ αὐτὸ ἀπεφάσισαν νὰ ἔχουν μεγαλείτερα τμήματα, διότι ἡ ἐπίβλεψις τῶν ἐπιστρατευμένων εἶναι περισσότερον εὐχερής. Τρίτος λόγος εἶναι ὅτι, τοὺς χρειάζεται ἕνας στρατὸς νὰ τὸν ἔχουν, καὶ ἐὰν δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐπιβληθοῦν διὰ τῶν ἰδίων δυνάμεων καὶ νὰ καταλάβουν τὴν Ἑλλάδα, ἂς τὸν ἔχουν κοντὰ εἰς τὰ σύνορα διὰ τὴν περίπτωσιν ποὺ θὰ ξεσπάσῃ ἡ θύελλα ἡ μεγάλη. Ἴσως εἶναι λόγος ἐξαιρετικῆς σημασίας καὶ δὲν τὸν ὑποστηρίζω μὲ ἀπόλυτον πεποίθησιν. Οἱ κομμουνισταὶ ὑστεροῦν εἰς τὸ ἑξῆς: Δέν ἔχουν σκοπευτικὰς ἱκανότητας, μειονεκτοῦν πολὺ εἰς σκοπευτικὰς ἱκανότητας. Πῶς συμβαίνει αὐτό; Τὰ πλέον φανατισμένα στελέχη, τὰ κύρια στελέχη τοῦ συμμοριακοῦ στρατοῦ καὶ τότε, ἀλλὰ καὶ σήμερον, εἶναι ἄτομα προερχόμενα ἐκ τῶν πόλεων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ φυσικὸν εἶναι, νὰ μὴ ἔχουν ἐκπαίδευσιν εἰς τὴν σκόπευσιν. Διότι, κ. βουλευταί, μὲ τὸ νὰ κάμῃς 2–3 βολὲς εἰς τὸ πεδίον βολῆς, δὲν ἠμπορῇς νὰ γίνῃς σκοπευτής. Ὁ ἰδικός μας ὅμως στρατός, κατὰ πλειονότητα, ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀγροτόπαιδα, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν εὐχέρειαν κατὰ τὴν διάρκεια τῆς κατοχῆς, νὰ προμηθευθοῦν ἕνα ὅπλο καὶ νὰ ρίψουν ὁ καθένας 2.000 φυσίγγια στὰ κοτσύφια κλπ. Τοῦτο ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὰς ἀπωλείας τῶν συμμοριτῶν, εἰς τὰς μάχας ἐκ παρατάξεως, ὅπου ἡ ἀναλογία εἶναι 10 πρὸς 1. Εἶναι ἕνα σοβαρὸ θέμα, ποὺ πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις. Αὐτοὶ εἶναι καπνεργάτες καὶ ἄλλα ἄτομα προερχόμενα ἀπὸ τὰς πόλεις, ποὺ δὲν ξεύρουν νὰ χειρισθοῦν καλὰ τὸ ὅπλο, ἢ εἶναι παιδιὰ μικρά, 15 ἐτῶν, ποὺ τὰ ἐκπαιδεύουν. Εἰς αὐτὸ τὸ γεγονὸς δὲν ἔγινε κατάλληλος ἐκμετάλλευσις. Τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τοῦ στρατοῦ μας. Ὁ στρατός μας εἶναι ἐκεῖνος ποὺ γνωρίζετε, κύριοι, ἐκεῖνος, ποὺ ἐπολέμησε εἰς τὴν Ἀλβανία καὶ ἐν συνεχείᾳ. Οἱ στρατοὶ ὅλων τῶν κρατῶν, ἀλλὰ περισσότερον τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος ἔχει γράψει τὴν μεγαλυτέρη ἱστορία, ὁδηγοῦνται πάντοτε. Οἱ ἴδιοι στρατοὶ ἠμποροῦν νὰ νικήσουν καὶ οἱ ἴδιοι νὰ χάσουν ἕνα ἀγῶνα. Κύριον προσὸν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν ἑνὸς στρατοῦ εἰς τοὺς ἀγῶνας του, εἶναι ἡ διάρθρωσίς του, ἡ τακτική του, καὶ τὰ στελέχη του. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντίληψίς μας. Βέβαια ὁ στρατός μας ἔγινε κατ’ ἀρχὴν μηχανοκίνητος. Ἐγώ, δι’ αὐτὸ ἀποδίδω μέρος τῆς εὐθύνης καὶ εἰς τὰς ἀντιλήψεις τῶν Συμμάχων, οἱ ὁποῖοι πιθανῶς νὰ μὴ προέβλεψαν τὴν ἐξέλιξιν τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος καὶ ἑτοίμαζαν ἕνα στρατὸν διὰ πᾶν ἐνδεχόμενον. Σιγὰ–σιγά, τώρα ἐπετράπη μία ὀρεινοτέρα σύνθεσις — ἂς μὴ εἴπωμεν ἀπολύτως ὀρεινή —. Αὐτὸ ἀπετέλεσε σφάλμα, τὸ ὁποῖον ἐνέχει καὶ πολιτικὰς εὐθύνας, τὰς ὁποίας ὅμως, ἐγὼ δὲν ζητῶ τώρα, διότι δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι τῆς παρούσης ὥρας νὰ ζητοῦνται εὐθῦναι διὰ τὸ παρελθόν. Ἐδῶ προέχει τὶ θὰ κάμωμεν εἰς τὸ μέλλον, διὰ νὰ σωθῇ κατάστασις, διότι τὸ Κράτος μας συντρίβεται καθημερινὰ καὶ ἡ νίκη εἰς τὸ τέλος δὲν θὰ βρῇ, παρὰ ἐρείπια. Ὅταν ἐνεφανίσθησαν αἱ συμμορίαι, δὲν ἀντελήφθη ἡ Κυβέρνησις τὶ ἐξέλιξιν θὰ εἶχε τὸ ζήτημα, δὲν τοὺς κατεδίωξε τότε, καὶ ἔτσι ἠνδρώθησαν. Εἰς τὰς 23 Ἰουλίου 1946, εἶπα τὸ ἑξῆς τολμηρὸν εἰς τὴν Βουλήν: «Κύριοι, ὑπάρχει κίνδυνος, ἂν δὲν ἀλλάξωμε νοοτροπίαν, νὰ καταντήσωμε Κράτος Κατοχῆς». Ἔτσι τὸ εἶπα, κύριοι βουλευταί, καὶ πιθανὸν νὰ μὲ κατηγόρησαν, εἴτε ὡς ἀπαισιόδοξον, εἴτε ὡς φανατισμένον, ὅτι ἐγὼ δηλαδή, ἤμην ἱκανός, νὰ σώσω τὴν κατάστασιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, προέβλεψα τὴν ἐξέλιξιν τῆς καταστάσεως, διότι εἶχα ὑπ’ ὄψει μου τὴν δημιουργίαν καὶ τὴν συγκρότησιν τοῦ στρατοῦ τοῦ ΕΛΑΣ, ὁ ὁποῖος ἀπὸ ὁμάδες στὴν ἀρχή, ἔγινε τάγματα καὶ συντάγματα καὶ μεραρχίες καὶ εἰς τὸ τέλος ἠπείλησε καὶ τὴν πρωτεύουσαν ἀκόμη, παρ’ ὀλίγον δὲ νὰ ὑποκύψωμεν. Λοιπόν, δὲν εἶναι εὔκολον, κ. βουλευταί, νὰ σπουδάσῃ κανεὶς τὴν μεθοδικότητα καὶ τὴν σατανικότητα τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὁ κομμουνισμός, εἶναι ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται τώρα ὑπὸ τὴν πλέον ἀπειλητικὴν μορφήν του εἰς τὸν κόσμον. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον ὅλα τὰ Κράτη τοῦ κόσμου, ν’ ἀποτελοῦν τὴν ἄρνησιν πλέον, διότι οἱ κομμουνισταί, ἐπῆραν τὴν θέσιν. Ἀκόμη καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ ἀντικομμουνιστικὸν ἀγῶνα κάμουν. Δι’ αὐτὸ φωνάζομε καὶ λέμε: «Προλάβατε, κύριοι!» Τὸ δίκαιον δὲν βρίσκεται μὲ τὸ μέρος τῶν συμμοριτῶν καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ, οὔτε αὐτοὶ θὰ φέρουν τὴν ἐξίσωσιν καὶ τὴν κοινωνικὴν δικαιοσύνην, διότι αὐτοὶ δὲν πιστεύουν εἰς τίποτε ἀπ’ αὐτά. Ἀλλ’ ὅταν δὲν μποροῦμεν ἡμεῖς νὰ ἱκανοποιήσωμεν ὡρισμένες ἀξιώσεις τοῦ λαοῦ, ἐν ταὐτῷ δὲ ἐμφανίζονται αὐτοὶ ἀπειλητικοὶ καὶ σφάζοντες, δημιουργοῦν ἔδαφος ὑπὲρ αὐτῶν, τέτοιο ἔδαφος, ποὺ ὁδηγεῖ τὸν κόσμον αὐτόν, τὸν ἰδικόν μας, εἰς ἕναν ἄλλο δρόμο, ὁ ὁποῖος συναντᾶται μὲ τὸν κομμουνιστικὸν δρόμον, χωρὶς νὰ ξεύρουν οἱ δικοί μας ὅτι θὰ συναντηθοῦν. Καὶ ἡ μορφὴ τοῦ ἀγῶνος διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως δὲν εἶναι εὔκολος, καὶ θὰ σᾶς φέρω ὡρισμένα παραδείγματα, πῶς ὑπέστημεν διάφορα ἀτυχήματα στρατιωτικά, ἐνῷ δὲν ὑπῆρχε κανεὶς λόγος νὰ τὰ πάθωμεν. Διότι οἱ ἀξιωματικοί μας, κύριοι, δὲν τὸν ἔζησαν, οὔτε τὸν κομμουνισμόν, οὔτε τὰς μεθόδους του. Λένε: Θὰ κάμωμε μίαν ἐπίθεσιν ἐναντίον ἀντιπάλου, ποὺ κατέχει ὡρισμένην θέσιν. Δὲν εἶναι ἔτσι. Εἶναι πολὺ διάφορος ὁ ἀγών, σήμερα. Ἔπειτα οἱ ἡγήτορες, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰ 80% τῆς ἐπιτυχίας ἑνὸς στρατιωτικοῦ τμήματος, δὲν γνωρίζουν τὸν ἀγῶνα, δὲν ἔγιναν δὲ καὶ οἱ κατάλληλες τοποθετήσεις. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ εἴπω, ὅπως τὸ παρετήρησα καὶ εἰς τὴν ἔκθεσίν μου, ὅτι ἡ ἐπετηρὶς δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ σήμερα. Τί θὰ πῇ ὅτι, αὐτὸς ὁ ταγματάρχης εἶναι τρεῖς ἡμέρες ἀρχαιότερος καί, ἑπομένως, πρέπει νὰ εἶναι αὐτὸς διοικητής; Κύριε Μέραρχε, ἂν δὲν μπορεῖτε νὰ τὸν τοποθετήσετε ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ νεωτέρου του, βάλετέ τον εἰς τὴν Ἐπιμελητείαν, ἂν θέλετε. Διότι τὰ προσόντα τοῦ ἡγήτορος, τὸ διοικεῖν, δὲν μανθάνεται, οὔτε διδάσκεται, εἶναι ἔμφυτον. Ὁ πόλεμος αὐτὸς δὲν εἶναι ἀπὸ τοὺς συνήθεις. Ἔχει ἄλλην μορφὴν καὶ εἶναι ἄτιμος ἀγών. Οἱ διοικηταὶ τῶν αὐτενεργουσῶν μονάδων, δηλαδή, τῶν Ταγμάτων, ὅπως ἐμφανίζονται σήμερον, ἔπρεπε νὰ εἶναι κυρίαρχοι εἰς τὰ ὑπ’ αὐτοὺς τμήματα καὶ νὰ ζητοῦν εὐθύνας ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους των. Καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ τὸν καλέσῃ ὁ διοικητής, ὁ ἁρμόδιος, αὐτὸν ποὺ κρίνει ἱκανὸν, διὰ ν’ ἀναλάβῃ τὴν διοίκησιν ἑνὸς τάγματος, καὶ νὰ τοῦ πῇ: Πόσοι ἀξιωματικοὶ σοῦ χρειάζονται; Τόσοι. Αὐτὸς ὁ λοχαγὸς δὲν εἶναι ἱκανὸς, βάλετε ἕνα ἀνθ)γό, ἕνα ἀνθυπασπιστήν. Αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ μειώσῃ τοὺς ἀξιωματικούς μας. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀπέτυχον, κατὰ ἕνα κάποιον τρόπον, ἂς παραμείνουν εἰς μίαν ἄλλην ὑπηρεσίαν. Δὲν εἶναι κακό, νὰ τοῦ εἴπωμε. «δὲν τὸν ξέρεις τὸν ἀγῶνα αὐτόν, κύριε, πρέπει νὰ τὸ παραδεχθῇς». Μπορεῖ αὐτὸς νὰ πῇ, «Ἐγὼ εἶμαι τῆς Σχολῆς Πολέμου». Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν εἶναι πόλεμος, αὐτὸς εἶναι ἄτιμος πόλεμος, ἔχει ἄλλην μορφήν. Καὶ νὰ δώσῃ τὸ Κράτος πρωτοβουλίαν εἰς τοὺς διοικητὰς τῶν μονάδων. Νὰ εἴπῃ: «Κύριε Α, διοικητὰ Τάγματος, ἀναλόγως μὲ τὰς δυνάμεις τὰς ὁποίας διαθέτει τὸ Κράτος, εἰς αὐτὴν τὴν περιοχὴν τοποθετῶ ἕνα τάγμα 500 ἀνδρῶν. Εἶσαι ὑπεύθυνος δι’ ὅ,τι συμβῇ ἐδῶ. Δὲν θὰ ὑποχωρήσῃς ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ». Καὶ αὐτὸς θὰ ἀναμετρήσῃ τὰς εὐθύνας του καὶ τὸ Κράτος θὰ κάνῃ τὴ δουλειά του. Λοιπόν, αὐτό, τέλος πάντων τὸ ζήτημα, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ τὸ ξεκαθαρίσῃ, διότι ἔτσι ὅτι θὰ μπορέσῃ πολὺ γρήγορα νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ ἔργον αὐτό. Ἔπειτα δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, θὰ δημιουργηθῇ καὶ μία εὐγενὴς ἅμιλλα μεταξὺ τῶν Ταγμάτων. Μπορεῖ νὰ χρειασθῇ νὰ κτυπηθῇ ἕνας ὄγκος συμμοριτῶν εἰς ἕνα σημεῖον, καὶ κατόπιν αὐτοῦ νὰ καταμερισθοῦν τὰ Τάγματα εἰς τμήματα. Θὰ δημιουργηθῇ μία ἅμιλλα μεταξὺ τῶν τμημάτων, ὅταν εἶναι αὐτοκυρίαρχοι οἱ διοικηταί των. Θὰ ἔχουν καὶ τὰς εὐθύνας των καὶ θὰ ἠμποροῦν τυχὸν νὰ προχωρήσουν καὶ νὰ παρουσιάσουν καὶ παραδείγματα αὐτοθυσίας. Ἔπειτα, γενικώτερον ἔχω νὰ παρατηρήσω, τὸ ἑξῆς· ὅτι, κατὰ τὴν ἐξόρμησιν τοῦ Στρατοῦ μας, τὸν Ἀπρίλιον μέχρι τὰ τέλη Μαΐου, συνέβαινε τὸ ἑξῆς· δι’ ἑνὸς ἑλιγμοῦ, τὸν ὁποῖον ἔκαναν οἱ συμμορῖται, μᾶς μετέβαλον εἰς ἀμυνομένους καὶ τὸ πρῶτον πλῆγμα ἀπὸ αὐτὴν τὴν κατάστασιν τὸ ὑπέστη ἡ Ἤπειρος. Ὁ Στρατὸς προὐχώρησε πρὸς τὴν Θεσσαλίαν, διότι εἰς τὴν Ἤπειρον δὲν ὑπῆρχον συμμορίαι. Προχωροῦντος, ὅμως πρὸς Θεσσαλίαν τοῦ Στρατοῦ μας, οἱ κομμουνισταὶ εἶχον ὑπ’ ὄψιν τους, τὰς κινήσεις τοῦ στρατοῦ μας. Αὐτὸ ἄλλωστε κατέστη πασίγνωστον, ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν τὸ ἤξευρον μποροῦσαν νὰ τὸ ἀντιληφθοῦν. Δι’ ἑνὸς ἑλιγμοῦ λοιπόν, κατώρθωσαν νὰ ἀποσυρθοῦν, εἴτε ἀπὸ μέσα, εἴτε ἀπὸ ἔξω, δὲν ἠξεύρω πῶς, ἀλλὰ μᾶλλον ἀπὸ τὴν Ἀλβανίαν μποροῦσε νὰ γίνῃ ἀπ’ ἔξω, καὶ μπῆκαν εἰς τὰ μετόπισθεν τοῦ Στρατοῦ μας, τρία τάγματα ἔτσι, ποὺ ἀναγκάζεται, τὸ Ἐπιτελεῖον, ἡ Στρατιά, νὰ ἀναστρέψῃ τὰ τάγματα ἀπὸ τὸν Γράμμον, καὶ νὰ τὰ φέρῃ κάτω. Καὶ ἐνῷ εἶχον καταλάβει τὸν Γράμμον, ὕστερα ἀπὸ 10 ἡμέρες τὸν ἐγκατέλειψαν. Χάθηκε ὅλο τὸ παιχνίδι. Πάει ἡ ὑπόθεσις χαμένη. Ἐγὼ τὰ εἶχον εἴπει τότε, ἀλλά, ἡ Κυβέρνησις δὲν μὲ ἐπρόσεξεν. Εἶχον εἴπει, ὅτι οἱ συμμορῖται θὰ σᾶς κάνουν ἑλιγμὸν καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀφήσετε τάγματα, πρὸς ὑποδοχὴν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς δημιουργηθησομένης καταστάσεως. Ὑπέδειξα, δηλαδή, ὅτι ὅπως ὁ κυνηγὸς ἀφήνει τὸ σκυλί του καὶ μπαίνει εἰς τὸ δάσος καὶ αὐτὸς στήνει καρτέρι ἀπ’ ἔξω, ἔτσι καὶ ἡμεῖς ἔπρεπε νὰ κάνωμε, διότι αὐτοὶ θὰ κάνουν ἑλιγμόν. Ἄν ἐγένετο αὐτό, δὲν θὰ εἴχωμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν καὶ γενικώτερον καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν Ἤπειρον. Τὸ εἶχα εἴπει καὶ μοῦ ἀπήντησαν: Βρὲ ἀδελφέ, ἔχομεν 100.000 Στρατό, ποῦ νὰ περάσουν αὐτοί. Τοὺς ὑπενθύμισα τὸ ἑξῆς, ὅτι διὰ τὴν ἐξαγγελλομένην ἀπὸ ἡμερῶν καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐπίθεσιν, ὁ Ριζοσπάστης εἶχε φτιάσει ἕνα σκίτσο. Εἶχε τὸν Στρατό μας καὶ ἀπὸ κάτω ἀπὸ τὰ πόδια του, περνοῦσαν οἱ συμμορῖται καὶ πήγαιναν ἀπὸ πίσω. Δηλ. οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ἑλιγμός. Τὸ ὑπενθύμισα αὐτό.

§168ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς ποῖον;

§169Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς κάποιον. Ἐγὼ δὲν ζητῶ εὐθύνας τώρα. Λέγω, τί ἔλεγα εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Πάντως θὰ τὰ ξαναποῦμε, εὔχομαι ὑπὸ καλλιτέρας ἡμέρας καὶ ὄχι ὑπὸ χειροτέρας. Δὲν ἔγινε αὐτό. Ἀνέφερα περὶ πρωτοβουλίας τῶν στελεχῶν, περὶ ἡγητόρων, περὶ μορφῆς τοῦ ἀγῶνος, περὶ χρησιμοποιήσεως ὡρισμένων ἀξιωματικῶν, ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔδρασαν εἴτε εἰς τὸ ΕΔΕΣ, εἴτε εἰς τὴν ΠΑΟ ἢ τὴν ΕΚΑ ἢ καὶ εἰς οἱανδήποτε πατριωτικὴν ὀργάνωσιν. Πάντως ἀναμφισβητήτως, δυναμένους νὰ γνωρίζουν καλὰ τὸν ἀγῶνα αὐτόν. Αὐτοὶ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιηθοῦν ἀπ’ ἀρχῆς. Δὲν ἐγένετο τότε αὐτό, καταβάλλεται προσπάθεια νὰ γίνῃ τώρα, ἀλλὰ καὶ πάλιν δὲν τοὺς δίδομεν ἐλευθερίαν κινήσεως. Διότι ἕνα Α τάγμα εὑρίσκεται εἰς Γ περιοχήν, καὶ ἔχει ἀπέναντί του, ἕνα τάγμα συμμοριτῶν. Κατόπιν τῆς πληροφορίας αὐτῆς εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ κρατηθῇ ἐκεῖ καὶ ἀπὸ τὴν στιγμὴν αὐτὴν τὸ τάγμα δὲν ἔχει ἀποστολὴν ἐπιθετικήν. Πληροφορεῖται ὅμως ἀπὸ ἕνα αἰχμάλωτο, ὅτι ἀπεσύρθησαν 2 λόχοι διὰ νὰ ἐνισχύσουν ἕνα ἄλλο συμμοριακὸν συγκρότημα. Δὲν ὑπάρχει εὐχέρεια εἰς τὸν διοικητὴν τοῦ τάγματος, νὰ κυνηγήσῃ τὸν λόχον. Περιμένει τὸ σχέδιον ἐπιχειρήσεων ἀπὸ τὸ Σῶμα, τὸ σχέδιον ἔρχεται πάντοτε ἀργά, καὶ πάει χαμένον. Τὸν ἐχθρόν, κύριοι, δὲν τὸν ἐνδιαφέρει τὸ ἔδαφος. Ὅταν μπορῇ τὸ κρατεῖ, ὅταν δὲν μπορῇ νὰ τὸ κρατήσῃ φεύγει. Συνεπῶς, πρέπει νὰ ὑπάρχουν ἑλιγμοὶ καὶ ἐλευθερία κινήσεως. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν ἐπιβράβευσιν τῆς ἀρετῆς, κύριοι βουλευταί, ἴσως εἶναι τὸ σοβαρώτερον θέμα. Πανθομολογουμένως σήμερον γίνεται πάλη τοῦ ὑλισμοῦ μὲ τὸ πνεῦμα. Ἔτσι τοποθετεῖται σήμερα τὸ ζήτημα, νομίζω. Καὶ ὁ μὲν ὑλισμὸς εἶναι ἕνας δυναμικὸς ὀργανισμός, μαχόμενος, τὸ δὲ πνεῦμα, ἡ ἀρετὴ καὶ κάθε ἠθικὴ ἀξία ἀντιπαρατάσσεται χωρὶς οὐδεμίαν κατεύθυνσιν. Διὰ νὰ εἶμαι περισσότερον ἀντικειμενικός, δὲν ὑπάρχει δηλ. συγκεκροτημένη κατεύθυνσις, ὡς πρὸς τὴν ἄμυναν τῆς ἀρετῆς ἐναντίον τοῦ ὑλισμοῦ, διότι ἐδῶ, ὁ ἕνας δὲν μποροῦμε νὰ παραδεχθοῦμε τὴν δυνατότητα τοῦ ἄλλου ἢ ὁ Α τὰ σφάλματα τοῦ Β καὶ ὁ Α τὰ ἰδικά του. Δυστυχῶς μᾶς ἀνεπτύχθη περισσότερον ἀκόμη ὁ ἐγωϊσμὸς αὐτὴν τὴν φορὰν καὶ ἀντὶ νὰ εἴμεθα περισσότερον σώφρονες καὶ σοβαροὶ καὶ νὰ παραδεχώμεθα ὅτι εἶναι σκληρὸς ὁ ἀγὼν καὶ ὅτι ὁ κάθε ἕνας πρέπει νὰ δέχεται τὰς συμβουλὰς καὶ τὴν βοήθειαν τῆς γνώμης ἑνὸς οἱουδήποτε ἀνθρώπου, δὲν τὸ κάνομε. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς παράδειγμα. Ἠκούσθησαν ὡρισμένοι διοικηταὶ ταγμάτων, Παλλαντᾶς, Τζουβάρας, Πανταζῆς, οἱ ὁποῖοι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴτε ηὐνοήθησαν ὑπὸ τῆς τύχης, εἴτε ἄλλως, ἔκαναν κάτι παραπάνω Αὐτὸ δὰ δὲν ἀπαγορεύεται. Εὐχάριστον θὰ ἦτο νὰ ὑπῆρχεν ἡ εὐγενὴς ἅμιλλα, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως ἐπέτυχεν εἰς ὅλας τὰς μάχας, καὶ ἔδωσεν εἰς τὴν Πατρίδα νίκας καὶ ἐδημιούργησε σταθμοὺς ἱστορικούς, Κόνιτσα, Μέτσοβον, Γρεβενά. Ὅπως ἔμαθα λοιπόν, καὶ οἱ τρεῖς παρὰ τὰς προτάσεις προαγωγῆς, ποὺ τοὺς ἔκαναν οἱ διοικηταί των, μπῆκαν στὸ ντουλάπι καὶ τελευταίως ἡ Κυβέρνησις, ὑπὸ τὸν θόρυβον τοῦ γεγονότος τῆς Κονίτσης, γεγονότος, τὸ ὁποῖον ἔλαβε καὶ ἐξωτερικὴν ἀκόμη ἔκτασιν, ἠναγκάσθη νὰ προάγῃ τὸν Παλαντᾶν καὶ τὸν Τζουβάραν, τὸν Πανταζῆν δὲν τὸν προήγαγε.

§170Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Γνωρίζετε ὅτι ὁ κ. Παλαντᾶς ἦτο εἰς τὸν πίνακα Βʹ;

§171Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ναί, αὐτὸ ἀφορᾶ τὴν Κυβέρνησιν.

§172Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Νομίζω ὅτι, τὸν κ. Παλαντᾶν τὸν ἔχουν τοποθετήσει ὡς φρούραρχον Πατρῶν, ἀντὶ νὰ τοῦ δώσουν δύο ταξιαρχίας νὰ διοικήσῃ εἰς τὸ μέτωπον.

§173Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι, νὰ φέρω ἐνώπιον ὑμῶν, τοῦτο, ὅτι τὴν ψυχὴν τῆς ἀντιστάσεως τῆς Κονίτσης ἀπετέλεσεν ὁ Παλαντᾶς. Εἶχα τὴν εὐτυχίαν νὰ εἶμαι ὁ πρῶτος ποὺ ἔδωσα τὸ χέρι εἰς τοὺς νέους αὐτοὺς Μεσολογγίτας, ὅπως τοὺς ἀπεκάλεσαν καὶ ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν ἀκόμη τῶν γεγονότων, ἀντελήφθην τὴν ὅλην εἰκόνα τῆς καταστάσεως τῶν πολιορκουμένων. Τὸ πνεῦμα τῆς ἀνησυχίας καὶ ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς μάχης, ἐπικρατοῦσε ἀκόμη καὶ διεπίστωσα ὅτι, αὐτὰ ὑπῆρξαν ἡ ψυχὴ τῆς ἀντιστάσεως. Ἀλλά, καταλογίζω ἕνα σφάλμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ Παλαντᾶς, ἀμυνόμενος τὸν ὑπὲρ ὅλων ἀγῶνα τῆς τιμῆς τῆς Πατρίδος, ὄχι τῆς Κονίτσης, ἔσωσε τὴν τιμὴν τῆς Ἑλλάδος, διοικῶν δύο τάγματα καὶ ὑπὸ τὴν βοὴν τῶν γεγονότων προήχθη ἐπὶ τέλους.

§174Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Νὰ σᾶς δώσω ἐγὼ τὴν ἐξήγησιν, διατὶ δὲν προήγετο. Διότι προέρχεται ἀπὸ τὰ τάγματα ἀσφαλείας, καὶ διότι οἱ κομμουνισταί, τὰ ἐστιγμάτισαν, ὅτι ἦσαν συνεργάται τοῦ ἐχθροῦ.

§175Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸς ἀπέδειξεν ἐμπράκτως, ὅτι εἶναι ἱκανὸς νὰ διοικήσῃ ταξιαρχίαν, ἐφ’ ὅσον διώκησεν δύο τάγματα εἰς τὴν σκληροτέραν περίοδον, διότι ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι, τί ἀξίαν ἔχει ἡ ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸν ἡγήτορα. Αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον τὸν παίρνετε ἀπ’ ἐκεῖ καὶ στέλνετε εἰς τὴν Κόνιτσαν τὸν κ. Κετσέαν, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄριστος ἀξιωματικός, ἀλλ’ ὁ στρατός μας μὲ τὴν συνεχῆ του στράτευσιν, ἔχει συνηθίσει τὸν διοικητήν του καὶ ἅμα τοῦ πάρῃ τὸν διοικητήν του, ἐκείνην τὴν κρίσιμον στιγμήν, καταλαμβάνεται ἀπὸ ἄλλα αἰσθήματα, διότι πρέπει νὰ τοῦ δοθῇ καιρός, τοῦ νέου διοικητοῦ, νὰ ἐπιτύχῃ καὶ αὐτὸς εἰς τὸν νέον τομέα, εἰς τὸν ὁποῖον τοποθετεῖται. Ἑπομένως πῶς τὸν παίρνετε ἀπ’ ἐκεῖ τὸν διοικητήν, καὶ τὸν τοποθετεῖτε εἰς νεκρὰν θέσιν;

§176Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδ)νθίας). Ἀμέσως μετὰ τὴν προαγωγὴν τὸν ἔδιωξαν ἀπ’ ἐκεῖ;

§177Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ σεβαστὴ Κυβέρνησις θὰ ἀπαντήσῃ.

§178Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἔχετε κάμει, κύριε συνάδελφε, κάποιαν παρανόησιν καὶ ἡ Βουλὴ μένει ὑπὸ τὰς κακὰς ἐντυπώσεις, τὰς ὁποίας δίδετε. Ὡς γνωρίζετε ταξίαρχος τῆς 85ης περιοχῆς ἦτο ὁ κ. Δόβας. Ὁ κ. Παλαντᾶς ἦτο διοικητὴς τάγματος καὶ ὄχι ταξιαρχίας.

§179Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον ὅτι, διώκησε τὴν ταξιαρχίαν εἰς τὴν κρίσιμον περίοδον τῆς μάχης.

§180Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ὁ κ. Παλαντᾶς ἦτο διοικητὴς τάγματος, εἶναι ἀντισυνταγματάρχης καὶ προήχθη εἰς συνταγματάρχην. Νομίζετε σεῖς ὅτι, μπορεῖ ὁ τελευταῖος συνταγματάρχης νὰ γίνῃ ταξίαρχος; Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὁ κ. Παλαντᾶς ἐτοποθετήθη εἰς κρισιμωτέραν θέσιν, ὄχι ὡς φρούραρχος, ἀλλ’ ὡς διοικητὴς τῆς 86ης περιοχῆς, ἔχων ὑπὸ τὰς διαταγάς του 5 τάγματα, εἰς περιοχὴν ἡ ὁποία εἶναι ἐξαιρετικὰ κρίσιμος αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀκριβῶς διὰ τὴν διαγωγήν, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν εἰς τὴν μάχην τῆς Κονίτσης. (Χειροκροτήματα).

§181Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, φαίνεται ὅτι δὲν μὲ ἀντελήφθητε καλῶς. Ἐγὼ δὲν ἐξήτασα, ἐὰν τυπικῶς, ὁ κ. Παλαντᾶς ἦτο διοικητὴς ταξιαρχίας, διότι ὁ οὐσιαστικὸς διοικητὴς τῆς ταξιαρχίας ὁ κ. Δόβας, ὑπῆρχεν, ἀλλὰ εἶχε τὸ ἀτύχημα νὰ τραυματισθῇ τὸ πρῶτον ἡμίωρον τῆς μάχης. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ὁ κ. Παλαντᾶς ἀπεδείχθη ἄξιος διοικητὴς τῆς ταξιαρχίας καὶ ὅτι, συνεπῶς γενόμενος συνταγματάρχης ἠμποροῦσε νὰ εἶναι ταξίαρχος εἰς τὴν ἰδίαν ταξιαρχίαν μὲ τὸν ἀέρα ποὺ ἐπῆρεν εἰς τοὺς ἀγῶνας καὶ τὸν ἡρωϊσμὸν ποὺ ἔδειξε.

§182Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Αὐτὴν τὴν στιγμὴν σᾶς λέγω ὅτι, εἶναι διοικητὴς δύο ταξιαρχιῶν, ἐφ’ ὅσον ἔχει ὑπὸ τὰς διαταγάς του 5 τάγματα.

§183Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος διαβεβαιοῖ τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ κ. Παλαντᾶς εἶναι διοικητὴς 5 ταγμάτων. Ἐγὼ, δηλαδή, θέλω τὸν Παλαντᾶν διὰ τὴν Ἑλλάδα. Αὐτὸ μὲ ἐνδιαφέρει. Ἐγὼ δὲν εἶπον εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, διατὶ τὸν πῆρε ἀπ’ ἐκεῖ.

§184Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ὁ κ. συνάδελφος μὲ παρεξήγησε. Ὁ κ. Παλαντᾶς ἔχει τὴν οἰκογένειάν του εἰς τὰς Πάτρας καὶ ἑπομένως ἡ τοποθέτησίς του ἐκεῖ τὸν διευκολύνει.

§185Ι. ΠΑΝΤΟΣ. Σᾶς εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐτοποθετήθη εἰς καλλιτέραν θέσιν, ὁ κ. Παλαντᾶς. Ἢ μήπως θέλετε νὰ κανονίσητε σεῖς τὰς τοποθετήσεις τῶν ἀξιωματικῶν;

§186Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Αἱ δάφναι τοῦ Παλαντᾶ εἶναι ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος. Σέβομαι τὴν ἡλικίαν σας καὶ μόνον, ἄλλως θὰ σᾶς ἀπαντοῦσα κατ’ ἄλλον τρόπον. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἰωάννου, καθῆστε, διότι θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν. (Νέαι φωναί, θόρυβος, διαμαρτυρίαι).

§188Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε ὑπουργέ, σᾶς εἶπον, ὅτι δὲν θέλω τὸν Παλαντᾶν κτῆμα τῆς Ἠπείρου, ἀλλὰ θέλω νὰ τὸν ἔχετε εἰς μίαν θέσιν ὅπου νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀποδώσῃ. Ἐγώ, δέν ἔχω σκοπὸν νὰ ἀντιπολιτευθῶ τὴν Κυβέρνησιν, ἔχω ὅμως τὴν ἀξίωσιν, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἡμεῖς κατωρθώσαμε νὰ κρατήσωμεν αὐτὸ τὸ τμῆμα τῆς Ἑλλάδος, ἔχομε τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὴν κρατήσωμε τὴν Ἑλλάδα. (Φωναί, θόρυβος, διαμαρτυρίαι).

§189Ν. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι κοινὴ ἡ ἀξίωσις αὐτή.

§190Ι. ΠΑΝΤΟΣ. Πολεμήσατε σεῖς αὐτὴ τὴ φορά, ἀλλὰ καὶ ἐμεῖς ἔχουμε πολεμήσει.

§191Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν σᾶς ἔθιξα, κύριε συνάδελφε, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀναφέρομαι εἰς τὸν ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον διεξάγει σήμερον ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς, (εἰς ζωηρὸν τόνον), σᾶς λέγω, ὅτι αὐτὸν τὸν ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον ἐκάμομε μόνοι ἡμεῖς τότε πρέπει νὰ τὸν παραδεχθῆτε τὸν ἐκάμαμε μονάχοι μας καὶ θὰ σᾶς εἴπω παρὰ κάτω τὶ κάνετε σεῖς οἱ κυβερνῶντες ἀπέναντι τῶν ἡρώων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψυχραιμότερα, κ. Παπαδόπουλε.

§193Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι δηλαδὴ σἄν νὰ μᾶς ζητᾶτε καὶ εὐθύνας.

§194Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδ)νθίας). Ὁ ρήτωρ δὲν πειράζει κανένα. Θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ διακόπτετε, κ. συνάδελφοι.

§195Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρὸς τὸν κ. Παπαδημητρίου). Ὑπάρχει Προεδρεῖον, κ. συνάδελφε. Μὰ εἶναι ἀφόρητος αὐτὴ ἡ κατάστασις.

§196Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλω νὰ φέρω δι’ ἑκατοστὴν φοράν, τὸ ζήτημα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ θὰ ὑποβάλλω πρὸς τὴν Βουλήν, ἓν ἐρώτημα: Ἐπράξαμε καλῶς ἀγωνισθέντες ἢ ὑπήρξαμε προδόται τῆς Πατρίδος; (Διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι).

§197Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Δὲν μπορεῖτε νὰ θέσετε τέτοιο ἐρώτημα.

§198Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Πήραμε λοιπόν, τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, τοὺς πῆρε ὁ Παπαδόπουλος, ὁ Ἰωάννου, ὁ Α, ὁ Β, ὁ Γ, καὶ ὅλοι σας, διότι ἡ ἀντίστασις δὲν ἀνήκει μόνον σὲ μᾶς καὶ ἡ Μακεδονία ἔκαμεν ἀντίστασιν καὶ ὁ Ψαρρὸς ἀντίστασιν ἔκαμε, ἐπήραμε τὸν κόσμο αὐτὸν ἀπὸ τὴν ἀγκαλιὰ τῆς μάννας του καὶ τὸν ρίξαμε στὰ γερμανικὰ πολυβόλα. Σᾶς ἐρωτῶ: Διατὶ δὲν ἀναγνωρίζει τὸ Κράτος τὸ αἷμα ποὺ ἐχύθηκε;

§199Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ἀπόψε νὰ τὸ ψηφίσουμε.

§200ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ οἱ κουκουέδες παίρνουν σύνταξιν.

§201Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑψώνω λοιπόν, τὴν φωνήν μου ἔναντι τοῦ Θεοῦ πλέον, διότι δὲν βλέπω, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῆς, νὰ βραβεύεται ἡ ἀρετή. Ὅταν πήραμε τὸν κόσμον αὐτόν, τὸν ἐκαλέσαμε νὰ πολεμήσῃ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος, ξυπόλητοι καὶ νηστικοί, ἐκάμαμεν ὅ,τι, ἐκάμαμεν. Ἡμεῖς προσωπικῶς οἱ ἐπιζῶντες, δὲν ζητοῦμε τίποτε, οὔτε παράσημα, οὔτε τίποτε, ἀλλὰ ὅταν, κύριοι βουλευταί, ἔλθετε εἰς τὴν θέσιν μας καὶ ἴδητε εἰς τὸ γραφεῖόν σας καθ’ ἑκάστην πρωΐαν, ἀπὸ 10 χῆρες, αἱ ὁποῖαι κλαίουν καὶ θρηνοῦν καὶ φωνάζουν: Σεῖς μᾶς σκοτώσατε τοὺς ἄνδρες μας. Ἡμεῖς γιὰ τὴν Πατρίδα. Ποιὰ Πατρίδα; Ἡ Πατρίδα διοικεῖται ἀπὸ πατριῶτες καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν μπορεῖ νὰ λέγωνται Πατριῶτες, ὅταν δὲν μᾶς ἀναγνωρίζουν τὸ αἷμα μας. Τί θὰ ἀπαντήσετε, κύριοι βουλευταί; Καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ κ. Χέλμης, εἰς μίαν ἐπερώτησιν ἀπήντησεν, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ χορηγηθῇ σύνταξις εἰς τὰ θύματα ἐμφυλίων συγκρούσεων. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, θύματα ἐμφυλίων συγκρούσεων, ἦσαν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ ὅπλον εἰς τὰ χέρια των καὶ ἐπειδὴ μᾶς ἐπετέθησαν οἱ κομμουνισταί, ὅπως ἐπιτίθενται ἐναντίον τοῦ Κράτους σήμερον, ἐπολέμησαν καὶ ἔπεσαν ἢ ἐτραυματίσθησαν; Δηλαδή, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, μᾶς λέγουν ὅτι, ὅταν σᾶς ἐπετέθησαν οἱ κομμουνισταὶ ἔπρεπε νὰ παραδώσετε τὰ ὅπλα.

§202Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ πρῶτον: Νὰ ἐκφράσω τὴν κατάπληξίν μου ἐὰν ὑπάρχῃ τοιοῦτον κείμενον καὶ θὰ ζητήσωμεν ἐξηγήσεις. Διότι ὁ ἀγὼν δὲν εἶναι ἐμφύλιος. Ὁ ἀγὼν εἶναι μεταξὺ Ἔθνους καὶ ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. Δεύτερον: Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω ὅ,τι καὶ ἄλλοτε εἶπον σχετικῶς πρὸς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀναπτύσσεται. Ἀποτελεῖ ζήτημα τιμῆς διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ ἐξισώσῃ τοὺς ἀγωνιστὰς καὶ τὰ θύματα πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς καὶ τὰ θύματα ὅλων τῶν ἄλλων Ἐθνικῶν μας ἀγώνων. Εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, ἡ ἄποψις τοῦ Σοσιαλιστικοῦ– Δημοκρατικοῦ Κόμματος, εἶναι ἀνεπιφύλακτος, ἀπόλυτος. Θεωροῦμεν, ὅτι τοῦτο εἶναι ἓν ἐκ τῶν πρώτων καθηκόντων, τῶν ὁποίων ἡ ἐπιτέλεσις ἐβράδυνε καὶ καταλογίζομεν εὐθύνην βαρεῖαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, δι’ αὐτὴν τὴν βραδύτητα. (Χειροκροτήματα).

§203Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ζήτημα οὔτε δικό μας, οὔτε ἀνήκει εἰς ἓν Κόμμα. Μπορεῖ ἡμεῖς ὡς Κόμμα, τὸ ὁποῖον προῆλθεν ἐκ τῆς ἀντιστάσεως τοῦ Ἔθνους, νὰ ἀποτελοῦμε μίαν σχετικὴν ἐν τῇ Βουλῇ πλειοψηφίαν. Πλὴν ὅμως ἡμῶν, ὑπάρχουν ἐν τῇ Βουλῇ καὶ ἄλλοι βουλευταὶ τῆς ἀντιστάσεως, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς διαφόρους παρατάξεις. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ μόνον ἡμᾶς. Καὶ διὰ νὰ καταλάβετε πῶς ἔχει τὸ ζήτημα, σᾶς λέγω, ὅτι ἡμεῖς ἔχομε περὶ τοὺς 2.000 σκοτωμένους. Ἐξ αὐτῶν οἱ 1.000 περίπου, δυνάμει ἑνὸς νόμου, συνταξιοδοτοῦνται μὲ μίαν αʹ σύνταξιν. Ἀπομένουν οἱ ὑπόλοιποι καὶ ὡρισμένοι ἀνάπηροι. Μένουν καὶ ἄλλοι τόσοι ἀπὸ τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα. Καὶ δὲν δίδουν σύνταξιν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς, οἱ ὁποῖοι πῆραν τὰ ὅπλα καὶ ἐναντίον τῶν Γερμανῶν καὶ ἀντετάχθησαν καὶ ἐναντίον τοῦ Κομμουνισμοῦ. Διότι σᾶς ἐρωτῶ: Ἐὰν δὲν ἀνθίσταντο οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ δὲν ἀπετέλουν τὸν ἀντίποδα τοῦ ΕΑΜ θὰ μποροῦσε νὰ γίνῃ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Καὶ θὰ ἦσαν ἢ δὲν θὰ ἦσαν τώρα οἱ κομμουνισταὶ ἐδῶ; Μὰ πῶς περιμένουμε νὰ κερδίσουμε ἀγῶνα καὶ νὰ ἐπιστρατεύσουμε τὰς ἠθικὰς ἀρετάς, διὰ νὰ ἀντιπαραταχθῶμεν ἐναντίον τοῦ ὑλισμοῦ, ἀφοῦ συντρίβουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον; Καὶ δίδονται, κύριοι βουλευταί, συντάξεις εἰς 80 χιλιάδες ἀνθρώπους, μεταξὺ τῶν ὁποίων μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν καὶ προδότες τῆς Πατρίδος ἀκόμη.

§204Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀναμφιβόλως. Ὁ Σαράφης παίρνει σύνταξιν.

§205Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, ἐξετάζω τὰ θύματα.

§206Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος εἶναι γεμάτη κομμουνιστάς.

§207Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Στὰ τελευταῖα θύματα, π. χ. τοῦ Πειραιῶς μπορεῖ, ὅταν ἔπεσαν αἱ Ἀγγλικαὶ ἢ αἱ Γερμανικαὶ βόμβαι, νὰ σκοτώθηκε ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος πήγαινε ἐκείνην τὴν στιγμὴν νὰ προδώσῃ τὴν Ἑλλάδα στοὺς Γερμανοὺς, αὐτὸς παίρνει σύνταξιν.

§208Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ ὁ Σβῶλος παίρνει σύνταξιν.

§209Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μποροῦμε, κ. βουλευταί, νὰ συζητοῦμε ὅτι κάνουμε ἀγῶνας ἐθνικοὺς καὶ θὰ σώσωμε τὴν Ἑλλάδα, ὅταν ἔχουμε τοιαύτας ἀντιλήψεις. Εἶπον, κύριοι, ὅτι ἡ τελευταία μου διαμαρτυρία, εἶναι στὸν Θεόν...

§210Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἀναλάβῃ πρωτοβουλίαν ἡ Συνέλευσις νὰ τὸ γνωρίσῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔπειτα ἂς συναγάγῃ τὰς συνεπείας. Διὰ ψηφίσματος.

§211Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ εὑρεθῇ ἀξία τοῦ χυνομένου αἵματος, διότι, κύριοι βουλευταί, χωρὶς αὐτὸ νὰ ἀποτελῇ μείωσιν διὰ τὸν στρατόν μας —δίδω μίαν ἐξήγησιν— τὰ 40% τῶν ἀπωλειῶν Ἠπείρου, Θεσσαλίας, Μακεδονίας, οἱ περισσότεροι εἶναι ἀγωνισταὶ ἰδικοί μας τῆς Μακεδονίας κλπ. Διατὶ νομίζετε, ὄχι διότι δὲν ἔχουν διάθεσιν οἱ ἄλλοι νὰ πολεμήσουν, ἀλλὰ διότι αὐτοὶ εἶναι φανατισμένοι καὶ πέφτουν μὲ τὰ μοῦτρα, βαρᾶνε στὰ ὅλα. Δὲν ἀποτελεῖ πρᾶξιν ἀρετῆς, ἔναντι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, τέλος πάντων, ἡ ἀποκατάστασίς των;

§212ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μποροῦμε νὰ ἀκούσωμε τὸ ἔγγραφον.

§213Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. «.... (Ἀναγινώσκει)...... .....». Δηλαδὴ οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ὅτι κατηγορίαν εἶχε τὸ ΕΑΜ τὴν ἰδίαν εἴχομεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι δηλαδὴ προκαλέσαμε τὸν ἐμφύλιον πόλεμον.

§214Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ ἔγγραφον;

§215Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτὴ εἶναι ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς ἐπερώτησιν βουλευτῶν. Κύριε συνάδελφε, παρελείψατε νὰ εἴπητε τοῦτο: Τὴν 23.7.47 ἐψηφίσθη Ζʹ ψήφισμα τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως, διὰ τοῦ ὁποίου ὁρίζεται, ὅτι ἐγένετο διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θὰ συνέτασσε νομοσχέδια ἀφορῶντα τὴν Ἐθνικὴν Ἀντίστασιν. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη σηνῆλθεν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Σακελλαρίου, νῦν ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν, μετεῖχεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ἡμεῖς. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ εἰργάσθη ἐπὶ δίμηνον καὶ ἐξεπόνισε 3 νομοσχέδια· ἕνα περὶ ἠθικῆς καὶ 2 περὶ ὑλικῶν ἀμοιβῶν. Τὰ νομοσχέδια αὐτὰ ἐξετυπώθησαν τὸν Σεπτέμβριον 1946. Εὑρισκόμεθα σήμερον εἰς τὸν Φεβρουάριον 1948 καὶ οὐδὲν ἐκ τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν ἐπανῆλθεν εἰς τὴν Βουλήν, ἠγωνιζόμεθα δὲ ἐπὶ μῆνας, παρὰ τῷ κ. Ὑπουργῷ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ φέρῃ τὰ νομοσχέδια, καὶ δὲν τὰ ἔφερε, καὶ τὸ ψήφισμα, αὐτὸ ἐγένετο δεκτὸν ἀπὸ ὅλην τὴν Κυβέρνησιν, χειροκροτοῦσαν.

§216Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βαμβέτσος, κατέθεσα ἐπερώτησιν εἰς τὴν Βουλήν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἀπήντησεν ἐγγράφως εἰς αὐτήν, ὅτι τὰ νομοσχέδια αὐτὰ διεβιβάσθησαν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἵνα χορηγήσῃ τὴν σχετικὴν πίστωσιν, τὴν ὁποίαν ἀκόμη τὸ Γενικὸν Λογιστήριον δὲν ἐχορήγησε. Διεμαρτυρήθην μετὰ ἄλλων συναδέλφων καὶ ἐζητήσαμε νὰ διατάξῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα προσαχθοῦν τὰ νομοσχέδια αὐτά.

§217Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ὁ κ. Πιπιλιάγκας παραλείπει, ὅτι τὰ 2 νομοσχέδια περὶ ὑλικῆς ἀμοιβῆς συνεπτύχθησαν εἰς ἕνα.

§218Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τῆς ἐπιβραβεύσεως τῆς ἀρετῆς, συνέβη καὶ ἕνα ἄλλο παράδοξον. Οἱ Χωροφύλακες, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εἰς τὰς Ἐθνικὰς ὁμάδας καὶ ὡρισμένοι ἔξω αὐτῶν, περὶ τοὺς 65 οἱ ὁποῖοι δὲν ἐδέχθησαν νὰ ὑπογράψουν δηλώσεις συνεργασίας μὲ τὸν ἐχθρὸν, ὁ χρόνος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ὁ ὁποῖος ἐμεσολάβησε μεταξὺ τῆς ἀπολύσεως καὶ τοῦ ἐπαναδιορισμοῦ δὲν λογίζεται ὡς συντάξιμος χρόνος ὑπηρεσίας. Ἀντιλαμβάνεσθε πόσον σοβαρὸν εἶναι καὶ θὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν αἴτησιν, ἑνὸς χωροφύλακος, ὁ ὁποῖος πειθαρχῶν πρὸς τὴν Πατρίδα του δὲν ὑπέγραψε τὴν δήλωσιν. Ἰδοὺ τί μᾶς γράφει ὁ ἄνθρωπος αὐτός: «....... ......... (Ἀναγινώσκει) ........»

§219Γ. ΜΕΛΑΣ. Κύριε συνάδελφε, μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Διατὶ δὲν ἔγινεν αὐτὸ, ὅταν ἐπὶ ἑπτάμηνον ὁλόκληρον, ἦτο ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ κόμματός σας;

§220Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πρώτοις ἐγὼ καταφέρομαι ἐναντίον ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι παρήλασαν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν περίοδον ποὺ ἦτο ὁ κ. Ζέρβας ὑπουργός, συνέστησε τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔδωσεν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, καὶ ἀντὶ ὁ χρόνος ὑπηρεσίας νὰ προσμετρῆται ὡς πρὸς τὰς περιπτώσεις, ἔβαλεν ὡς πρὸς τὰς συνεπείας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπρόσεξε κατ’ ἀρχὴν τὸ ἑξῆς ζήτημα: Δὲν ἀντελήφθη, ὅτι τὸ ζήτημα μὲ τὸν κομμουνισμὸν, θὰ λυθῇ διὰ τῆς δυνάμεως, καὶ ἴσως κατ’ ἀρχὴν ἐσκέφθη καὶ εἶπεν, ὅτι 10 χιλιάδες εἶναι αὐτοί, εἰς τὰ βουνά, ἐνῷ ἡμεῖς εἴμεθα 7 ἑκατ. Ἕλληνες, πιστεύουσα, ὅτι θὰ ἠδύνατο οὕτω νὰ ἀνταποκριθῇ. Ἐνῷ ὁ κομμουνισμὸς δὲν ἐσκέφθη οὕτως. Καὶ ἡ Κυβέρνησις συνέτριψε τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι παρὰ τὴν συντριβήν, δὲν ἐτέθησαν εἰς τάγμα. Ὁ μὲν κομμουνισμὸς ἀπετέλει μονολιθικὸν ὀργανισμόν, ἡμεῖς δὲ ἕνα ἀναδιοργάνωτον Ἐθνικὸν σύνολον, τὸ ὁποῖον μετὰ λύπης μου λέγω, διότι ἔπρεπε, δι’ αὐτοῦ καὶ διὰ τῆς ἐπιβολῆς του νὰ σωθῇ ἡ Ἑλλάς. Βγάλετε τὸ συμπέρασμα, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξάγωμεν τὸν ἀγῶνα. Ὡς πρὸς τὴν τακτικὴν, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς. Εἰς τὴν Ἔδεσσαν, συνέβησαν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, στρατιωτικὰ ἀτυχήματα. Προηγουμένως, ἀνέφερον περὶ τῆς μορφῆς τοῦ ἀγῶνος καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι λόγῳ τῆς ἀγνοίας τῆς μορφῆς αὐτοῦ, ὑπέστημεν πολλάκις ἀτυχήματα. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε πῶς ἔχει τὸ πρᾶγμα. Ὅταν προχωρῇ ἕνα τάγμα ἰδικόν μας εἰς συνάντησιν ἐχθροῦ κάνει ἀνάπτυξιν εἰς βάθος, ἀντὶ νὰ κάνῃ ἀνάπτυξιν εἰς πλάτος καὶ τοῦτο, λόγῳ τοῦ ὅτι, ὁ ἀξιωματικὸς ἔχει διδαχθῆ, ὅτι πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ εἰς βάθος διὰ νὰ δώσῃ ὡρισμένας μάχας. Οἱ κομμουνισταὶ ὅμως, ἀφήνουσι τὰς ἐμπροσθοφυλακὰς, περνοῦν, καὶ ὅταν διέρχωνται τὰ τελευταῖα τμήματα, τότε ἐπιτίθενται, καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ὁποίας ζημίας προξενοῦσι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου. Ἐὰν ὅμως ἐγένετο ἀνάπτυξις εἰς πλάτος, θὰ ἀνέτρεπε τὴν ἀντίστασιν καὶ θὰ ἀνέπτυσσε δρᾶσιν. Αὐτὴ εἶναι μία λεπτομέρεια, τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. ὑπουργός. Τὰ μέτρα αὐτά, κύριοι βουλευταί, τὰ ὁποῖα προτείνομεν ἡμεῖς διὰ νὰ καταλήξωμεν κάπου, εἶναι τὰ ἑξῆς. Ἐφ’ ὅσον προηγουμένως σᾶς ἀνέφερον τὰς μορφὰς τοῦ ἀγῶνος τοῦ συμμοριακοῦ στρατοῦ, πρέπει ἀναλόγως νὰ ἐνεργήσωμεν, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τερματισθῇ ἡ κατάστασις τὸ ταχύτερον. Ὑπάρχει ὁ τακτικὸς στρατὸς, ὁ ὁποῖος μάχεται καθημερινῶς, πράγματι σκληρῶς, ἐναντίον τῶν συμμοριακῶν τμημάτων, ἀλλὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι ὁ τακτικὸς στρατὸς, διαλύει, ἀλλὰ δὲν ἐξοντώνει τὰς συμμορίας αἱ ὁποῖαι καθημερινῶς ἑλίσσονται, μεταβαλλόμεναι εἰς τμήματα, ἀναλόγως μὲ τὰς ἑκάστοτε ἀνάγκας. Ἀπαραιτήτως χρειάζεται νὰ συγκροτηθοῦν ἐλαφρὰ τμήματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τὰ συγκρατήσωμεν ἐξ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὸν ἀγῶνα, καὶ ἔχουν τὴν πίστιν καὶ τὸν φανατισμόν, διότι ὁ ἀγὼν αὐτός, κ. βουλευταί, ἐκφεύγει τῆς διοικήσεως τοῦ τάγματος, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ σταλῇ ὁ λοχαγὸς ἢ ὁ διμοιρίτης, πρὸς καταδίωξιν τοῦ Α τμήματος μιᾶς συμμορίας. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, ὅτι χρειάζονται διμοιρίτης, ὁμαδάρχης, λοχαγὸς καὶ ταγματάρχης, νὰ γνωρίζουν τὰ ζητήματα καὶ νὰ πιστεύουν εἰς τὸν ἀγῶνα καὶ νὰ ἔχουν πεῖραν ὡς πρὸς τὴν καταδίωξιν. Αὐτὸς εἶναι ὁ τρόπος τῆς δράσεως τῶν κομμουνιστῶν καὶ αὐτὸς ὁ τρόπος, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπέλθῃ τὸ ἀποτέλεσμα, διότι σήμερον κουράζονται τὰ τμήματα ἄνευ ἀποτελέσματος. Τίθεται ζήτημα συγκροτήσεως τοῦ στρατοῦ. Ἀντὶ τοῦ τάγματος θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχουν τμήματα, τὰ ὁποῖα νὰ ἔχουν τὴν ἀναγκαίαν διάρθρωσιν, καὶ ὑποδιαίρεσιν, συνεχῶς μέχρις ὅτου ἐξοντώσουν καὶ τὸν τελευταῖον συμμορίτην.

§221Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ρόλον, τὸν ὁποῖον, ἔπαιξαν εἰς τὰ τάγματα τῆς Χωροφυλακῆς, θὰ σᾶς ἀνακοινώσω, διότι προέβην εἰς ἀνακρίσεις, ἔχω ἀναφοράς, ἐξ ὅλης τῆς ἱεραρχίας, ἐξ ὧν φαίνεται ὅτι, πλὴν τοῦ τάγματος τοῦ κ. Ἰωάννου, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ὡς ἡρωϊκῶς δρᾶσαν, τῶν ἄλλων ἡ δρᾶσις δὲν ὑπῆρξεν καὶ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ.

§222Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν· ἔχω τηλεγράφημα τοῦ κ. Βεντήρη, ἀλλὰ τώρα προχωρῶ εἰς τὸ θέμα. Εἰς τὴν Χωροφυλακὴν πρέπει νὰ ὑπάρχουν μικρὰ ἀποσπάσματα, τὰ ὁποῖα, πρέπει νὰ εἶναι ὠργανωμένα διὰ νὰ ἀποδίδουν ἀνασταλτικῶς. Καὶ τώρα, κύριοι, ἔρχομαι εἰς τὸν ναρκοπόλεμον, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ χειρότερος ὅλων. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι, ἐὰν σκοτωθοῦν 5 στρατιῶται, εἰς τὸ μέτωπον, δὲν θὰ δημιουργήσῃ ψυχολογικὴν ἐπίδρασιν τοιαύτην, ὅσην, ὅταν ἴδωμε νὰ σκοτωθοῦν 5 ἰδιῶται ἐπιβαίνοντες ἐπὶ αὐτοκινήτου. Ὑπέδειξα τὸν τρόπον καὶ ὑπέβαλον καὶ σχέδιον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ναρκοπολέμου. Διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κατάστασις, πρέπει νὰ γίνῃ γενικὴ ἐπιστράτευσις ὅλων τῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτόν, τὸν Ἐθνικοοικονομικὸν καὶ ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐφ’ ὅσον διεξάγει τὸν ἀγῶνα καὶ παραδέχεται ὅτι κάνει πόλεμον, νὰ κάνῃ καὶ οἰκονομικὴν ἐπανάστασιν. Ἐγὼ βλέπω τὴν κατάστασιν πολὺ σοβαρὰν καὶ νομίζω, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἠμποροῦν νὰ προσφέρουν, καὶ ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ κατευθύνῃ τὴν προσπάθειαν αὐτήν, ὅπως οἱ δυνάμενοι προσφέρουν πᾶν τὸ δυνατόν. Γενικῶς, ὁ λαὸς ἠμπορεῖ νὰ ἐπιστρατευθῇ πολιτικῶς καὶ νὰ βοηθήσῃ εἰς ἐπιτροπάς, ἀλληλεγγύης, ἐράνου, προστασίας τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἀγωνιζομένων εἰς τὸ χωριό, διότι ἐὰν μία ἐπιτροπὴ μεταβῇ εἰς 5 χωριὰ καὶ δώσῃ ἕνα μικρὸν βοήθημα εἰς αὐτούς, θὰ βοηθήσῃ πολὺ τὴν κατάστασιν, διότι ἡ οἰκογένεια ἔχει περισσοτέραν ἀνάγκην καὶ ὄχι ὁ στρατιώτης. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ στέλνωνται τὰ δέματα εἰς τὸ μέτωπον καὶ ὄχι εἰς τὰ σπίτια τῶν ἀγωνιζομένων, διότι ὁ στρατός μας σήμερον τρέφεται καὶ ὑποδήεται καλά, καὶ δὲν τοῦ λείπει τίποτα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν οἰκονομικὴν ἐπιστράτευσιν, ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ πάρῃ ὡρισμένα μέτρα, διότι ἐγὼ δὲν εἶμαι οἰκονομολόγος. Θὰ ἐνθυμῆσθε τί εἶπεν ὁ Τσῶρτσιλ εἰς τὴν Ἀγγλίαν τὸ 1940. Εἶπεν: «Κύριοι, ἡ Ἀγγλία κινδυνεύει, δὲν ἔχετε περιουσίαν· ὅλα ἀνήκουν εἰς τὸ Κράτος». Νομίζω θὰ ἐνθυμῆσθε, κ. βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑποβάλλωνται νομοθετήματα, παρὰ νὰ λέγῃ, ὅτι πᾶν ὅτι ὑπάρχει ἀνήκει εἰς τὸ Κράτος. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ πάρῃ ἀπόφασιν διὰ νὰ δώσῃ εἰς τὸν στρατόν μας, ὅτι τέλος πάντων ὅλος ὁ κόσμος, ἀναλόγως πρὸς τὰς δυνάμεις του ἠμπορεῖ νὰ βοηθήσῃ τὸν ἀγῶνα. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν πνευματικὴν ἐπιστράτευσιν, ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ διὰ τοῦ Ραδιοφώνου, νὰ πᾶνε οἱ δικηγόροι ἐπιστήμονες εἰς τὸν στρατὸν νὰ ὁμιλήσουν, διὰ τῶν καθηγητῶν καὶ διὰ τῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι σήμερον ἐκδιδόμεναι κυκλοφοροῦν εἰς τὰς πόλεις καὶ διαβάζονται ἀπὸ ἕνα κόσμον, ὁ ὁποῖος μοιρολατρικῶς σκέπτεται. Διατὶ νὰ μὴ γίνῃ μία ἑβδομαδιαία ἔκδοσις ὅλων τῶν ἐφημερίδων τῶν Ἀθηνῶν, καὶ νὰ ἀποστέλλεται εἰς τὸν στρατόν; Ἔπειτα νὰ γίνῃ μία διδασκαλία εἰς τὰ χωριά. Διότι ἐγὼ βλέπω ὅλην τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸν ἀγῶνα καὶ ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα πρέπει νὰ θεωροῦνται πολεμικὰ Ὑπουργεῖα, συνεπῶς καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, νὰ καλέσῃ τοὺς διδασκάλους καὶ νὰ τοὺς εἴπῃ. Τί κάμετε εἰς τὸ χωριό; Κάθε ἑβδομάδα νὰ καλῆτε τοὺς χωρικοὺς καὶ νὰ τοὺς ἀναπτύξετε, ὅσα πρέπει νὰ τοὺς ἀναπτύξετε δι’ ὁμιλιῶν διὰ τὴν καταβαλλομένην προσπάθειαν. Δέν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μείνωμεν ἐντελῶς ἀδιάφοροι. Αὐτὸ τὸ μέτρον ἦτο εὔκολον νὰ ληφθῇ καὶ νὰ ζητήσωμεν εὐθύνας ἀπὸ τοὺς διδασκάλους αὐτούς. Νὰ ὑποβάλουν ἐκθέσεις περὶ τῆς γνώμης τὴν ὁποίαν ἀπεκόμισαν ἐκ τῆς ὁμιλίας των αὐτῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μὲ ἐπρόλαβεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, καὶ μοῦ ἀνέφερεν, ὅτι ἔχει ἐκθέσεις διὰ τὰ τάγματα. Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ἀφοῦ προηγουμένως, θέσω ὑπ’ ὄψει του, καὶ τὴν ἀποστολὴν τῶν ταγμάτων καὶ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον συνεκροτήθησαν. Συνεκροτήθησαν τὰ τρία τάγματα, τὸ 23 24, 25. Μόλις συνεκροτήθη τὸ 23ον τάγμα Χωροφυλακῆς καὶ συνεκροτεῖτο τὸ 24ον, ἐζήτησα ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν κ. Μπαϊλάκην καὶ ἐθέσαμεν ἐπὶ κεφαλῆς τὸν κ. Σώραν καὶ φύγαμε πρὸς τὰ Τζουμέρκα. Τὸ τάγμα τίθεται ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ στρατοῦ, καίτοι δὲν εἶχε αὐτὴν τὴν ἀποστολήν. Διότι ἡ ἀποστολή του, ἦτο, νὰ εὑρίσκεται εἰς τὰ μετόπισθεν διότι εἶχε ἐλαφρὸν ὁπλισμόν. Τὸ τάγμα διαχωρίζεται καὶ πήγαινε ἕνας λόχος εἰς τὴν Ἀρινθαίαν, ἕνας λόχος εἰς τὰ Τρίκαλα καὶ ἕνας εἰς Καρδίτσαν. Εἰσέρχεται ἡ συμμορία εἰς τὰ Τζουμέρκα καὶ ἀναγκάζομαι καὶ πάω ἐκεῖ. Δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω τίποτα, ἄλλο παρὰ ὅτι, ἡ συμμορία ἐξωντώθη ὁλόκληρος, πλὴν δύο. Ἐκαθήσαμε ὅμως 4 ἡμέρας νηστικοί, (παρατεταμένα χειροκροτήματα). Αὐτὰ ἐπειδὴ ἠθελήσατε νὰ ἀποδώσετε μίαν μομφήν.

§223Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ἐγὼ δὲν ἤμουν παρών. Ἐγὼ ἔχω ἀναφοράς.

§224Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἔχω ἔγγραφα καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Κατόπιν τῆς ἐπιτυχίας καὶ μετὰ 15 ἡμέρας συγκροτεῖται καὶ τὸ 24ον τάγμα ὑπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, κ. Ἰωάννου, καὶ κατευθύνεται πρὸς Θεσσαλίαν. Ἔπειτα ἀπὸ 6–7 ἡμέρας συναντᾶται μὲ τὸ συγκρότημα Χασίων, δυνάμεως 280 ἀνδρῶν καὶ ἐξοντώθησαν 180 εἰς διάστημα δύο ἡμερῶν. Εἰς δὲ τὰς ὑπολοίπους ἡμέρας καὶ τὸ ὑπόλοιπον. Τὸ 23ον τάγμα, ἐν συνεχείᾳ, συμπλέκεται μὲ τὸ τάγμα Κορώζη, ὁ ὁποῖος ἐτραυματίσθη καὶ ἀπεβίωσεν. Ἐν συμπεράσματι, αὐτὰ τὰ τάγματα ἐπέβαλον εἰς τὴν ὀρεινὴν δυτικὴν Θεσσαλίαν, τὴν ἀσφάλειαν. Οἱ συνάδελφοι, τῆς περιφερείας αὐτῆς, δύνανται νὰ τὸ ὁμολογήσουν. Τὰ τάγματα αὐτὰ συνεκροτήθησαν, ἐξ ἐθελοντῶν, τοὺς ὁποίους κατετάξαμεν ὡς ἄνευ θητείας χωροφύλακας, μὲ σκοπὸν νὰ δράσουν ἐκτὸς τῆς Ἠπείρου, μόνον ὅταν ὑπάρχῃ ἐν Ἠπείρῳ ἀσφάλεια. Ἀλλ’ ἀντὶ τούτου εἰσέρχονται οἱ συμμορῖται, διαμαρτύρομαι νὰ σταλῇ ἕνα τάγμα τώρα πού γνωρίζει τὸ ἔδαφος καλῶς, καὶ ἔχει φανατισμὸν καὶ εἶναι ἐμπειροπόλεμον, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ συντρίψωμεν τοὺς συμμορίτας. Ἄρνησις. Χειροτερεύει ἡ κατάστασις. Ἔρχεται τὸ ζήτημα τοῦ Ἰουλίου καὶ τὸ ὁποῖον ἐτρομοκράτησε τὸν κόσμον, ὅτι κινδυνεύουν τὰ Ἰωάννινα. Καὶ ὅμως τὰ τάγματα μένουν εἰς Θεσσαλίαν. Διαμαρτυρόμεθα, διεμαρτυρήθημεν ἐκ νέου, ἀλλὰ «ἀγρὸν ἠγόρασαν» δὲν ἠθέλησαν νὰ τὰ στείλουν. Καῖνε περὶ τὰ 70 σπίτια τῶν χωροφυλάκων καὶ σκοτώνουν περὶ τοὺς 15 συγγενεῖς. Καὶ ἔγραφα εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀξιοῖτε, τοιαύτην ὑπομονὴν, διότι τί λόγον εἶχον νὰ φθάσουν εἰς τὰ Ἄγραφα τὰ τάγματα ὅταν κινδυνεύουν τὰ σπίτια των; Μοῦ ὑπεσχέθη ὁ κ. Γιατζῆς, καὶ ὁ κ. Καλογερόπουλος, ἀλλὰ τίποτε. Εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχουν τάγματα, τὰ ὁποῖα νὰ ἀπομακρυνθῶσιν ἀπὸ τὴν περιοχήν των, ἔστω καὶ ἂν δὲν ὑπάρχουν συμμορῖται. Γνωρίζω πράγματα καὶ πρόσωπα. Ἐζήτησα νὰ μετακινηθῇ ἕνα τάγμα ἀπὸ τὴν Καβάλαν, ἀλλὰ τὸ τάγμα ἠρνήθη νὰ μετακινηθῇ.

§225Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθὸν. Στρατὸς μὲ σύμβασιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ.

§226Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε δὲν καταλάβατε τὶ εἶπα. Δὲν ἠρνήθησαν τὰ τάγματα νὰ κινηθοῦν εἰς τὴν Θεσσαλίαν. Ἀλλ’ ὅταν μετέβησαν οἱ συμμορῖται εἰς τὴν Ἤπειρον ἐζήτησα, ἀντὶ νὰ σταλῇ ἕνα τάγμα στρατοῦ!, νὰ σταλοῦν τὰ τάγματα αὐτά, τὰ ὁποῖα θὰ φέρουν ἀποτέλεσμα.

§227ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σφάλμα τῆς Διοικήσεως.

§228Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἀντιλαμβάνομαι. Τὰ τάγματα, ὡς ἀποτελούμενα ἀπὸ ἄνευ θητείας χωροφύλακας, ἀφοῦ συνεπλήρωσαν τὸ ἑξάμηνον, διὰ τὸ ὁποῖον ἦσαν ὑποχρεωμένα νὰ ὑπηρετήσουν, ἔπρεπε νὰ διαλυθοῦν. Ἐν τῷ μεταξὺ συνέβησαν εἰς τὴν Ἤπειρον, αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον καὶ ἐζήτησαν νὰ πᾶνε εἰς τὴν Ἤπειρον. Καὶ δὲν ἠρνήθησαν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ κινηθοῦν. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἄρνησις ἐκτελέσεως διαταγῆς ἐγὼ θὰ δώσω λόγον. Ἠρνήθησαν 38 ἄνδρες ἑνὸς τάγματος καὶ εἶπον, ὅτι θὰ παρουσιασθῶμεν εἰς τὴν Ἀνωτέραν Διοίκησιν, διότι ἔληξεν ἡ θητεία μας. Καὶ ἐπῆγον, ὅταν ἐγὼ εὑρισκόμην εἰς τὰς Ἀθήνας. Ὅταν ἐπέστρεψα εἰς τὰ Ἰωάννινα, τοὺς ἐπῆρα, ἐπήγαμε εἰς τὴν Θεσσαλίαν, εἰς τὰς Πηγάς, νὰ πολεμήσουμε. Καὶ ἐπολέμησαν πάλιν. Ἦλθεν ἡ ὥρα ποὺ τὰ τάγματα αὐτὰ διελύθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Πιθανὸν νὰ μὴν ἀπέδωσαν πολλὰ πράγματα. Πάντως ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διαπιστοῦται ἀπὸ τὰ ἐπίσημα ἀνακοινωθέντα εἶναι ὅτι, οἱ συμμορῖται εἶχαν 730 νεκρούς, καταμετρηθέντας εἰς τὴν μάχην καὶ ὄχι φονευθέντας, τοὺς ὁποίους ἐπῆραν μαζί τους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διελύθησαν. Τὸ 24 τάγμα τὸ ὁποῖον εἶχε μείνει τελευταῖον, δυνάμει διαταγῆς, τὴν ὁποίαν ἔχω καὶ τὴν ὁποίαν γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἐπρόκειτο νὰ διαλυθῇ. Ἀργότερον, ὁ κ. Ἰωάννου, ἠσθένησεν ἀποτόμως καὶ ἠναγκάσθην νὰ πάω μόνος μου νὰ πάρω τὸ τάγμα αὐτό, διότι εἶχε συμπλακῆ εἰς μάχην τρεῖς ἡμέρας πρὸ τῆς ἀπολύσεως. Εἶπα εἰς τοὺς ἄνδρας, ὅτι: «Εἰς τὰς 30 τοῦ μηνὸς ἀπολύεσθε. Ὅλος ὁ κόσμος προσβλέπει εἰς τὴν Κόνιτσαν, Ἐμεῖς θὰ πᾶμε νὰ παραδώσουμε τὰ ὅπλα;». Μοῦ ἀπήντησαν: «Ἐμεῖς ἔχουμε τόσα χρόνια ποὺ πολεμᾶμε, θὰ πολεμήσουμε καὶ τώρα. Ὅσοι σκοτωθοῦμε, δὲν θέλουμε οὔτε σύνταξιν οὔτε τίποτα». Καὶ ἐπήγαμεν εἰς τὴν Κόνιτσαν ὅπου καὶ ἐμπῆκαν πρῶτοι. (Χειροκροτήματα). Τὸν φανατισμὸν καὶ τὴν πίστιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, δὲν γνωρίζω ἐὰν τὰ ἐκτιμᾷ ἡ Κυβέρνησις.

§229Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εἰς τὰ ἀπολυτήρια τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν τί ἔγραψαν, κ. συνάδελφε;

§230Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ εἰς τὰ ἀπολυτήριά των ἔγραψαν, ὅτι εἶναι ἀκατάλληλοι, διότι τὸ Κράτος θὰ ὑπεχρεοῦτο, ἐφ’ ὅσον συνεπλήρωσαν πλέον τῶν ἓξ μηνῶν ὑπηρεσίαν νὰ τοὺς δώσῃ ἀποδοχὰς δύο μηνῶν.

§231Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πότε ἔγιναν αὐτά;

§232Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τώρα μετὰ τὴν Κόνιτσαν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως, ἐχαρακτήρισε ἀνήθικον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔγινε καὶ ἔκαμε ἔγγραφον εἰς τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ ἐζήτησε τὴν πίστωσιν. Δὲν δύναμαι νὰ καταλογίσω μεγαλυτέρας εὐθύνας. Σᾶς ἐκούρασα πάρα πολύ, κύριοι, ἀλλά....

§233Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὄχι. Πρώτην φορὰν ἡ Βουλὴ ἤκουσε τοιαύτην ἔκθεσιν.

§234Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, λέγω, ὅτι, χρειάζεται ἀποφασιστικότης διὰ νὰ φέρωμεν τὸν ἀγῶνα εἰς πέρας. Χρειάζεται ὁ στρατὸς νὰ πολεμᾷ ἐκεῖ ποὺ βρίσκεται. Τὸ ζήτημα εἶναι πολὺ σοβαρόν. Πρέπει ὅμως ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποφασίσῃ νὰ ἀποκτήσῃ θάρρος, θάρρος ἀναλήψεως εὐθυνῶν. Ἐὰν τὸ κάμῃ αὐτό, ἐγὼ τοὐλάχιστον οἱονδήποτε νομοσχέδιον καὶ ἂν φέρῃ θὰ τὸ ψηφίσω, ἀρκεῖ νὰ ἔχῃ σκοπὸν τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρίδος. Καὶ ἂν μοῦ εἴπουν νὰ μοῦ πάρουν καὶ τὸ ἥμισυ τῆς ἀποζημιώσεώς μου, καὶ ὁλόκληρον τὴν ἀποζημίωσίν μου, θὰ τὸ δεχθῶ. Ὅλα νὰ τὰ πάρουν. Ὁ κίνδυνος εἶναι μεγάλος καὶ πρέπει νὰ τὸ πάρωμεν εἰς τὰ σοβαρά. Διότι μίαν ἐκ τῶν δύο ἀπαντήσεων θὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις: Ἢ «ἐγὼ ἔσωσα τὴν Ἑλλάδα» ἢ «ἐγὼ κατέστρεψα τὴν Ἑλλάδα».

§235Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπάρχει καὶ τρίτη. Δὲν εἶναι μόνον «ἢ θὰ σώσῃ ἢ θὰ καταστρέψῃ τὴν Ἑλλάδα». Ἐὰν δὲν δύναται τὸ πρῶτον καὶ ἀπειλεῖται τὸ δεύτερον, νὰ φύγῃ.

§236Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐφθάσαμεν ἐκεῖ, κ. Πρόεδρε.

§237Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ παραιτηθῇ καὶ νὰ φύγῃ καὶ νὰ μὴν ἀναλάβῃ κανεὶς ἀπὸ ἐκείνους ποὺ διετέλεσαν ἀπὸ τὸ 1944 καὶ ἐντεῦθεν ὑπουργοί, διότι ὅλοι ἔπταισαν.

§238Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἐκάματε ὡρισμένας διαπιστώσεις καὶ ὡμιλήσατε διὰ τὰ τάγματα αὐτά. Θὰ ἦσαν ἐπὶ πλέον τῆς ὑπαρχούσης δυνάμεως τοῦ στρατοῦ;

§239Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀντὶ νὰ ἔχωμεν ἐθνοφρουρὰν νὰ κάμωμε τὰ τάγματα αὐτά, τὰ ὁποῖα θὰ μποροῦν νὰ κάμουν καὶ ἐπιθετικὰς ἐνεργείας, ἀλλὰ καὶ στατικὴν ὑπηρεσίαν νὰ προσφέρουν.

§240Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Τὸ Ἐθνικὸν Κόμμα διεκήρυξε ὡς στρατιωτικήν του πολιτικὴν τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως χωρὶς αὔξησιν δυνάμεων. Ἀλλ’ ὅλαι αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἐκάματε ἀπόψε προϋποθέτουν αὔξησιν δυνάμεων.

§241Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς κατ’ ἐπανάληψιν ἐδηλώσαμεν ὅτι, αἱ δυνάμεις αἱ ὑπάρχουσαι εἶναι ἀπολύτως ἐπαρκεῖς, ἀρκεῖ νὰ διατεθοῦν καταλλήλως. Καὶ αἱ ἀντιλήψεις τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος τώρα καὶ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπον ἐγώ, οὐδέποτε προϋποθέτουν αὔξησιν τοῦ ὑπάρχοντος ἤδη στρατοῦ, τὸν ὁποῖον, ὑπολογίζομεν εἰς 130 χιλ. στρατοῦ, 30 χιλ. ἐθνοφρουράν, καὶ 30 χιλ. χωροφυλακήν, τὸ ὅλον 190 χιλ. Πέραν τούτου οὐδένα ἄνδρα ἐπὶ πλέον θέλομεν.

§242Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Εἰς βάρος τῆς δυνάμεως τοῦ στρατοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν τὰ τάγματα αὐτὰ περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. Παπαδόπουλος.

§243Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντίληψίς σας. Ἡ ἰδική μας εἶναι διάφορος. Καὶ εἰς τὴν ἔκθεσίν μου ἀναφέρομαι ἐνυπογράφως καὶ λέγω ὅτι ἡ δύναμις τοῦ στρατοῦ μας εἶναι ἐπαρκής. Ἕνα μόνον θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζητε ὅτι ὁ τρόπος τῆς συνθέσεώς του ἀφήνει ἀχρησιμοποίητον ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ στρατοῦ μας. Γι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ σταματήσουν αἱ ἐκπαιδεύσεις καὶ πολλὰ ἄλλα πράγματα. Ἐπὶ πλέον, ἀντὶ νὰ ἔχωμεν τόσα τάγματα Ἐθνοφρουρᾶς, ὑποτεθείσθω 60, νὰ κάμωμεν καὶ 40 τάγματα κυνηγῶν μὲ αὐτὸ τὸ ὑλικόν.

§244Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Πρέπει νὰ αὐξηθῇ ὁ στρατὸς εἰς 200 χιλιάδας. Ἐξ αὐτῆς τῆς δυνάμεως 80 τάγματα καὶ 25 πυροβολαρχίαι νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν συνόρων. Ἐὰν δὲν κλείσουν τὰ σύνορα, ὁσαδήποτε τμήματα καὶ ἐὰν διατεθοῦν, δὲν θὰ ἐπιβάλωμεν τὴν δημοσίαν τάξιν.

§245Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. 80 τάγματα τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται σήμερον ἀπασχολοῦν 50 χιλ. στρατό, ποῦ εἶναι ὁ ἄλλος στρατός; Ἐδῶ εἶναι! Καὶ εἶναι εὔκολον νὰ τὸν εὕρωμεν ἐὰν ἀφήσωμεν τὰ ΛΟΚ καὶ τὰ ΣΟΚ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὰ ἤθελα νὰ εἴπω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν νομίζῃ ὅτι πρέπει νὰ τὰ προσέξῃ, ἂς τὰ προσέξῃ. Ἐὰν νομίζῃ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ διεξαγάγῃ τὸν ἀγῶνα ὑπὸ τὰς σημερινὰς προϋποθέσεις, δική της δουλειά. Πάντως ἡ κατάστασις εἶναι σοβαρὰ καὶ αὐτὸ ἐπιβάλλει νὰ σκέπτεται σοβαρώτερα. Ἐὰν δὲν ἠμπορῇ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν σημερινῶν κρισίμων περιστάσεων ἂς παραχωρήσῃ τὴν θέσιν της εἰς ἄλλην. Ἐὰν θεωρῇ τὸν ἑαυτό της ἱκανὸν νὰ φέρῃ τὸ φορτίον αὐτό, ἂς τὸ τραβήξῃ. Πάντως ἡμεῖς σημειώνομεν τὸν κίνδυνον.

§246Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σεῖς τί νομίζετε;

§247Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ ὅσα σᾶς εἶπα, βγᾶλτε σεῖς τὸ συμπέρασμα. Πρὸ 15 ἡμερῶν μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Ἰωάννου ὑπεβάλαμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἑλλάδος— οἱαδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι σήμερον—τὴν ἀκόλουθον αἴτησιν: «Πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κλπ........... ......... (ἀναγινώσκει)........................». Αὐτὴ ἦτο ἡ τελευταία μου ἀγόρευσις καὶ ἡ τελευταία μου δήλωσις. Δὲν γνωρίζω ἡ αὐτὴ Κυβέρνησις θὰ εἶναι καὶ εἰς τὸ μέλλον ἢ οἱαδήποτε ἄλλη. Ἑλληνικὴ πάντως Κυβέρνησις θὰ εἶναι. Καὶ τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν ἡμεῖς οἱ ἀγωνισταὶ θὰ τὴν βοηθήσωμεν εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτὸν οἱανδήποτε κομματικὴν ἢ ἄλλην διαφορὰν καὶ ἐὰν ἔχωμεν. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ὑπεβάλαμε καὶ τὴν αἴτησιν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν νομίζῃ ὅτι ἠμποροῦμε νὰ βοηθήσωμεν, ἂς τὴν ἐξετάσῃ καὶ ἂς ἀποφασίσῃ. Ἡμεῖς τίποτε ἄλλο δὲν δυνάμεθα νὰ προσφέρωμεν εἰ μὴ τὸ αἷμά μας, ἐχύσαμεν ἀπὸ αὐτό, θὰ δώσωμε καὶ τὸ ὑπόλοιπον διὰ νὰ ζήσῃ ἡ Πατρίς. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§248Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πληροφοροῦμαι ὅτι ἔχουν ἐγγραφῆ 50 συνάδελφοι. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις, μὲ τὸν σημερινὸν ρυθμόν, ὁπότε, ἔλαβον τὸν λόγον δύο συνάδελφοι ἐν τῷ συνόλῳ, ἐκτὸς τῆς παρεμβάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δημ. Τάξεως, νομίζω ὅτι εἶναι προφανὲς ὅτι ἡ συζήτησις θὰ εἶναι ἀτέρμων καὶ δὲν ἀνταποκρίνεται, οὔτε εἰς τὴν πρόθεσιν ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐθέσαμεν τὸ πολιτικὸν ζήτημα, οὔτε εἰς τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Βουλῆς, οὔτε εἰς τὸ συμφέρον τῆς καλῆς ἐξετάσεως τοῦ θέματος. Νομίζω ὅτι ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ κοινὸν αἴσθημα, ἡ πρότασις νὰ περιορισθῇ ὁ χρόνος καὶ συγχρόνως νὰ ἐργαζώμεθα ἀπὸ αὔριον ἐνωρίτερον ἀκόμη, διότι δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἔννοιαν αὐτὴ ἡ ἀτέρμων παράτασις. Ἑπομένως περισσότεραι ὧραι ἐργασίας, καὶ περιωρισμένος χρόνος δι’ ἕκαστον συνάδελφον. Μὲ τοὺς δύο αὐτοὺς περιορισμοὺς νομίζω ὅτι, θὰ εἶναι δυνατὸν συντόμως νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ πέρας αὐτῆς τῆς συζητήσεως. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὴ μὲν εἶναι ἡ πρότασίς μου, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ σημερινὸν θέμα. Δὲν εἶναι αὐτῆς τῆς ὥρας, ἐπιλαμβάνομαι ἁπλῶς τῆς εὐκαιρίας νὰ εἴπω ὅτι κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀποτελεῖ θέμα θεμελιῶδες, ἡ διαρρύθμισις τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, κατὰ τρόπον, ὥστε, αἱ ἐργασίαι νὰ διεξάγωνται συντομώτερον καὶ εὐρυθμότερον. Ἀποδίδω διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ, θεμελιώδη σημασίαν εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, καὶ διὰ τοῦτο παρερχομένου τοῦ σημερινοῦ θέματος, ἐπιφυλάσσομαι νὰ προτείνω κατάρτισιν μιᾶς Ἐπιτροπῆς ἐξ ὅλων τῶν κομμάτων, διὰ μίαν ἀνασυζήτησιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ καθιέρωσιν οὐσιωδῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐγγυηθοῦν εὐρυθμοτέραν λειτουργίαν, πρὸς τὸ συμφέρον τῶν Κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν τῆς χώρας.

§249Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς προβλέποντες αὐτό, τὸ ὁποῖον γίνεται, καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ, ἀντετάχθημεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰς τὴν ἄγονον αὐτὴν πολιτικὴν συζήτησιν. Χαίρομεν δέ, διότι ἔστω καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων, ἀναγνωρίζεται ἡ ἀνάγκη τοῦ τερματισμοῦ αὐτῆς, πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ἡ Βουλὴ ἐπιδοθῇ εἰς γονιμώτερον ἔργον. Ἐπίσης ἀπὸ ἑνὸς περίπου ἔτους, ἔχομεν ὑποβάλει εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ Συντάγματος Ἐπιτροπήν, πρότασιν, περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ, πρότασιν ἡ ὁποία νὰ συντελέσῃ, ὥστε νὰ δύναται τὸ Κοινοβούλιον νὰ λειτουργῇ εὐχερῶς, καὶ ἡ πρότασις ἡμῶν αὕτη συζητηθεῖσα ἐπὶ μακρόν, ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Συντάγματος, ἐγένετο κατὰ μέγα μέρος δεκτὴ ὑπ’ αὐτῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ Συνταγματικὸν μέρος, καὶ ἀπέμεινε τὸ ἕτερον μέρος, τὸ ἀφορῶν τὸν Κανονισμόν, διὰ τὸ ὁποῖον ἡ πλειοψηφία τῆς Ἐπιτροπῆς ἔκρινεν ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ τεθῇ εἰς τὸ Σύνταγμα, ἀλλὰ ἐν τῷ Κανονισμῷ. Ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι ἡ ἀπόφασις αὕτη δὲν εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ ἔπρεπε διὰ λόγους μελλοντικῆς κατοχυρώσεως νὰ περιλαμβάνεται ἐν τῷ Συντάγματι. Ἀλλά, πάντως θεωροῦμεν ἀπαραίτητον, νὰ ρυθμισθῇ ὁ λόγος κατὰ τρόπον ὥστε, νὰ ἀποφεύγεται ἡ ἀπεραντολογία, καὶ νὰ μὴν ἐπιτρέπεται ἡ ἀγόρευσις ὅλων τῶν βουλευτῶν, ἐπὶ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ ζητήματος, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ πράγματι χαίρομεν διότι καὶ ἡ Βουλὴ συμφωνεῖ.

§250Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶμαι ὁ πρῶτος ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἀντετάχθην εἰς τὸ νὰ δημιουργηθῇ ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία μᾶς προκαλεῖ τὴν ἐντύπωσιν, τὴν ὁποίαν προκαλεῖ τὴν στιγμὴν ταύτην, καὶ νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι πρέπει νὰ μεταρρυθμισθῇ ὁ Κανονισμός, καὶ ἰδίως νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασίς μου, ὅπως καταλυθῇ ἡ ὑβρίζουσα τὴν Δημοκρατίαν προνομιακὴ θέσις, ὡρισμένων παραγόντων τοῦ Σώματος τούτου, οἱ ὁποῖοι μάλιστα, πάντες αὐτοί, ἐὰν δὲν ἐγένοντο αἱ ἐκλογαὶ μὲ ἀναλογικὸν σύστημα δὲν θὰ ἦσαν οὔτε κἂν βουλευταί.

§251Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Καὶ ἐὰν ξαναγίνουν τώρα, δὲν θὰ ὑπάρχουν ἄλλοι εἰς τὴν Βουλήν.

§252Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὅποτε θέλετε βάζομε μίαν κάλπην, ὅλοι ἐσεῖς καὶ ὅλο σας τὸ κόμμα, καὶ μόνος ἐγώ.

§253Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος κατέχεται ἐπιμόνως τὰς ἡμέρας αὐτὰς ἀπὸ μίαν παραίσθησιν ὅτι ρυμουλκεῖ τοὺς ἄλλους εἰς τὰς ὑποτιθεμένας πρωτοβουλίας του. Αὐτὸ συνέβη καὶ προχθές, καὶ αὐτὸ συνέβη καὶ σήμερον.

§254Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, δυνατώτερα.

§255Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Γνωρίζω ὅτι σᾶς εὐχαριστεῖ τὸ θέμα, γνωρίζω ὅτι τίποτε δὲν εἶναι πλέον εὐχάριστον ἀπὸ τὴν πρόκλησιν ἐμφυλίων ἀντιθέσεων εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. (Γέλωτες). Δὲν εἶναι ἡ θέσις τοῦ πολιτικοῦ ζητήματος, ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν πρότασίν μου. Ἡ θέσις τοῦ πολιτικοῦ ζητήματος ἀποτελεῖ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως καὶ καθῆκον τῆς Βουλῆς, καὶ μὲ ἐκπλήττει ὅτι εἶναι δυνατὸν ἐκπρόσωπος, κόμματος, τὸ ὁποῖον ἔχει δηλώσει προφορικῶς ὅτι αἴρει τὴν ἐμπιστοσύνην, μᾶς ἐκπλήττει ὅτι δὲν ἔχει συναγάγει τὸ ἀπόλυτον συμπέρασμα, ὅτι ἡ προφορικὴ δήλωσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ αἰωρῆται εἰς τὸ κενόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐπιβιβαιωθῇ μὲ τὴν ψῆφον, διότι ὅταν ἡ παροχὴ τῆς ψήφου, ὅταν ἡ παροχὴ τῆς ἐμπιστοσύνης γίνεται μὲ ψῆφον, ἡ ἄρσις τῆς ἐμπιστοσύνης γίνεται μὲ ψῆφον. Ἡ ἄρσις τῆς ἐμπιστοσύνης μὲ λόγους εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, κόμμα δηλοῦν ὅτι αἴρει τὴν ἐμπιστοσύνην, ὀφείλει νὰ συναγάγῃ τὸ συμπέρασμα ψήφου ἐμπιστοσύνης, διότι μόνον ψῆφος αἴρει δοθεῖσαν ψῆφον. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, τὰ κόμματα τὰ ὁποῖα ἔδωσαν ψῆφον καὶ ἀνήκομεν εἰς αὐτά, ὅταν καταλήξουν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι πρέπει νὰ ἄρουν τὴν ψῆφον, ὀφείλουν νὰ θέσουν πολιτικὸν ζήτημα. Εἶναι στοιχειώδης συνέπεια καὶ εἶναι ἐκπληκτικὸν ὅτι αὐτὴ ἡ στοιχειώδης συνέπεια δὲν ἦτο σκεπτή. Καὶ πιστεύω ἀκόμη πέραν τούτου, ὅτι ἀποτελεῖ ἐκπληκτικὸν φαινόμενον Κυβέρνησις ἐνώπιον τῆς ὁποίας κόμματα δηλώνουν ὅτι αἴρουν τὴν ἐμπιστοσύνην, πολιτικοὶ φίλοι της, ἐπιτίθενται μὲ βιαιότητα ἑρμηνευομένην ὡς ἄρσιν ἐμπιστοσύνης καὶ ὅμως παραμένει ἡ Κυβέρνησις ἀμέτοχος, ἀσυγκίνητος καὶ δηλοῖ ὅτι ἐξαρτᾷ ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὴν θέσιν πολιτικοῦ ζητήματος. Εἰς πᾶσαν περίπτωσιν τοῦ παρελθόντος, κατὰ τὴν ὁποίαν συνέβαινε τοιοῦτον περιστατικόν, ἡ εὐθιξία τῆς Κυβερνήσεως τὴν ὡδήγει εἰς τὴν θέσιν τοῦ πολιτικοῦ ζητήματος, διὰ νὰ γνωρίζῃ ἂν στηρίζεται πράγματι εἰς τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς Βουλῆς. Ἑπομένως διὰ τὴν μὴ θέσιν πολιτικοῦ ζητήματος μέχρι τοῦδε, ἔπταισεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἔπταισαν ἔπειτα τὰ κόμματα τὰ ὁποῖα δηλώνουν ὅτι αἴρουν τὴν ἐμπιστοσύνην, προσπαθοῦν νὰ ὑπεκφύγουν τὴν ψῆφον. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, δὲν εἶναι ἔλλειψις ἁπλῶς ὀρθῆς κατανοήσεως, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ προσθέσω, εἶναι ἔλλειψις θάρρους νὰ ἐναρμονίσουν τοὺς κενοὺς λόγους, μὲ τὰς πράξεις. (Χειροκροτήματα).

§256Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ εἴμεθα σύμφωνοι.

§257Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς ἐδηλώσαμεν τὴν 10.12.47, ὅτι αἴρομεν τὴν ἐμπιστοσύνην μας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ ἄρσις τῆς ἐμπιστοσύνης, δὲν ἔχει ἀνάγκην οὐδεμιᾶς ψηφοφορίας, διότι ἕκαστον κόμμα ἔχει δηλωμένον τὸν ἀριθμὸν τῶν φίλων του καὶ ἑπομένως πᾶς τις γνωρίζων ἀριθμητικήν, γνωρίζει πόσα πρόσωπα ἀφαιροῦνται ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν. Ἐθεωρήσαμεν ὅμως ὅτι μία ψηφοφορία γενομένη σήμερον δὲν ἔχει τίποτε ἀπολύτως νὰ προσθέσῃ, ἐφ’ ὅσον διεπιστώθη ὅτι τὰ κόμματα τὰ ἀποτελοῦντα τὴν Κυβέρνησιν ἔχουν συντριπτικὴν πλειοψηφίαν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἑπομένως ἀποτελεῖ καθαρὰν ματαιοπονίαν, ἡ δημιουργία ἑνὸς ζητήματος ἐμπιστοσύνης. Θὰ ἤρκει ἡ δήλωσις τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων ὅτι αἴρουν τὴν ἐμπιστοσύνην ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ διαπιστωθῇ ὅτι τὰ κόμματα τὰ ὁποῖα εἶχον δώσει τὴν ἐμπιστοσύνην των, δὲν τὴν δίδουν πλέον. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι αὐτὸν τὸν παλληκαρισμὸν διὰ τῆς ψήφου, ἐφ’ ὅσον ἀρκεῖ ἡ καθαρὰ καὶ εὐθεῖα δήλωσις.

§258Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἰς τὸ παρελθὸν ἡ Κυβέρνησις, καὶ χωρὶς νὰ συμβοῦν ὅσα ἀνέφερα, ἔθεσεν ἐπανειλημμένως ζήτημα ἐμπιστοσύνης, ὥστε νὰ ἀποροῦμεν, διότι ὑπὸ συνθήκας ἀπείρως σημαντικωτέρας εἶχεν ἀποφύγει τὴν θέσιν. Ἐξακολουθοῦμεν ὑποστηρίζοντες ὅτι ὅταν κόμματα, καὶ ὅταν βουλευταὶ αἴρουν ἐμπιστοσύνην, ἀποτελεῖ καὶ ἰδικόν των καθῆκον καὶ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως νὰ θέτουν τὸ πολιτικὸν ζήτημα πρὸς διευκρίνισιν τῆς καταστάσεως. Δὲν τίθεται τὸ πολιτικὸν ζήτημα πρὸς πτῶσιν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν προετοιμάζομεν παρασκηνιακὰς μηχανορραφίας. Τὸ πολιτικὸν ζήτημα τίθεται ὅταν ἀνακύπτουν θέματα πολιτικῆς ἀντιθέσεως καὶ ὅταν εἴτε κόμματα, εἴτε βουλευταὶ κρίνουν ὅτι κατὰ διάφορον τρόπον θὰ λάβουν θέσιν ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἀποσαφήνισις τῆς πολιτικῆς θέσεως τῆς Βουλῆς, αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ πολιτικοῦ ζητήματος, ὄχι ἡ πρόθεσις τῆς πτώσεως τῆς Κυβερνήσεως. Διότι ἡ ἀποσαφήνισις τῆς πολιτικῆς θέσεως καὶ ὅταν ἀκόμη μεταβάλλῃ τὰς ἀριθμητικὰς σχέσεις Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Κυβερνήσεως, ὁδηγεῖ εἰς οὐσιώδεις συνεπείας. Εἰς τὴν προηγουμένην ψηφοφορίαν, κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε ψήφους 279 καὶ 1 ἐναντίον. Ἐὰν σήμερον οἱ ἀριθμοὶ εἶναι οὐσιωδῶς διάφοροι, ἔστω καὶ χωρὶς πτῶσιν τῆς Κυβερνήσεως, τὸ γεγονὸς θὰ εἶναι βαρυσήμαντον εἰς τὰς πολιτικὰς συνεπείας του. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ὄχι μόνον εἶναι κοινοβουλευτικῶς καὶ ἠθικῶς ἐπιβεβλημένον, ἀλλὰ καὶ πρακτικῶς χρησιμώτατον, διότι θὰ ἔχῃ οὐσιώδεις συνεπείας. (Χειροκροτήματα).

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἐκ μέρους βουλευτῶν, ὅσων ὁ Κανονισμὸς ἀπαιτεῖ διὰ τὸν περιορισμὸν τοῦ χρόνου ἑκάστης ἀγορεύσεως εἰς 15 λεπτά. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης.

§260Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐξ ἀρχῆς εἶχον τὴν γνώμην ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ προκληθῇ ἡ συζήτησις. Ἀφοῦ ἅπαξ προεκλήθη, βέβαια, συμφωνῶ, ὅτι πρέπει νὰ ἐπακολουθήσῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλέχθη πρὸ ὀλίγου ἀπὸ ἕναν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν κόμματος. Ἔ, θαύματα γίνονται πολλάκις εἰς τὸν κόσμον αὐτόν, ἑπομένως καὶ μερικαὶ συμφωνίαι. Κύριοι βουλευταί, ἀπηγγέλθησαν λόγοι μακροὶ, ἐθίγησαν ζητήματα σπουδαῖα, ἐγένετο ἔλεγχος τῆς Κυβερνήσεως σοβαρὸς καὶ αὐστηρός, ἀνεπτύχθησαν θεωρίαι, ἐξηγγέλθησαν ἱστορίαι καὶ θὰ μείνωμεν μὲ αὐτὰς ἀναπαντήτους; Βέβαια θὰ δοθῇ μία ἀπάντησις ἀπὸ τὸν κ. Πρωθυπουργόν, μάλιστα ἡ ἰδική μου πεποίθησις καὶ γνώμη εἶναι ὅτι εἶναι γεγραμμένη ἡ ἀπάντησις αὐτή, ἀλλὰ ἐν τούτοις ὑπάρχουν ἐδῶ καὶ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν ἴσως καὶ μερικὰ ἐκ τῆς ἐκλογῆς μας ἐξαιρετικὰ δικαιώματα, συγχωρήσατέ μοι νὰ τὸ εἴπω. Νὰ μὴν ἀπαντήσωμεν ἡμεῖς; Ἀλλὰ πρέπει νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὸ τέταρτον; Νομίζω ὅτι θὰ εἶναι ἄδικον, διότι μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἡ ἰδική μου πεποίθησις εἶναι ὅτι τὰ ζητήματα δὲν διετυπώθησαν ὁλοκληρωτικῶς, εἴτε ὑπέρ, εἴτε κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Λοιπόν, νομίζω ὅτι θὰ εἶναι καὶ αὐτὴ μία ἀπὸ τὰς καταργήσεις τὰς ὁποίας ὑφίσταται ἡ Βουλὴ αὐτή, ὅπως εἶναι ἡ ἀπειλὴ διὰ τῶν ἐφημερίδων, ὅτι θὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι μας, διὰ νὰ μείνῃ ἐλεύθερος εἰς τὸ ἔργον του ὁ ὑπουργός, περὶ τοῦ ὁποίου τόσα ἐλέχθησαν ἀπόψε, ὅπως διὰ τῶν ἐφημερίδων ἐπίσης ἀναγγέλλεται ὅτι θὰ διαπραχθῇ καὶ ἄλλη στυγερὰ παραβίασις τοῦ πολιτεύματος, νὰ διορίσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἡ ἐκλεγεῖσα ὑπὸ τοῦ λαοῦ πληρεξούσιόν της μίαν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, μίαν στυγερὰν κατάργησιν τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος. Τοιουτοτρόπως μᾶς λέγουν νὰ παραιτηθῶμεν ἡμεῖς τοῦ λόγου μας. Σεῖς εἶναι περιττὸν νὰ ὁμιλήσητε, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὁμιλήσητε νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ τέταρτον. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιταχθῶμεν εἰς αὐτὴν τὴν παραβίασιν τοῦ πολιτεύματος, νὰ σώσωμεν τὴν ὑπόληψιν τοῦ πολιτεύματός μας, διότι μετὰ τὴν συμφοράν, τὴν ὁποίαν ὑφιστάμεθα, ἐὰν δὲν τὴν ἀποκρούσωμεν, καὶ ἐλπίζω καὶ πιστεύω ὅτι θὰ τὴν ἀποκρούσωμεν, θὰ ἐπέλθῃ ἄλλη συμφορὰ εἰς τὸν τόπον μας νὰ ἐξακολουθήσῃ μία ἀνυποληψία, ἡ ὁποία καλλιεργεῖται ἐναντίον τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος, ἐναντίον δηλαδὴ τῆς Δημοκρατίας, καλλιεργεῖται ἐπίτηδες, ἀπὸ σκοποῦ, μία ἀνυποληψία, ἐπαναλαμβάνω, τῆς Βουλῆς. Εἰς τί πταίει ἡ Βουλή; Εἰς τί δὲν ὑπήκουσεν ἡ Βουλή; Διατί δὲν ἐγένοντο αἱ προσήκουσαι ἐνέργειαι διὰ νὰ μὴν εἶναι ἐγγεγραμμένοι τόσοι, ὅσοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν; Ἐν ὀνόματι τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, δηλαδὴ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἔχω ὑπ’ ὄψιν βεβαίωσιν τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, ὅτι ἐγὼ δέχομαι, ἐπιτρέπω, ἐπιδοκιμάζω ἀπολυτότατα, δὲν εἶπεν ἀπόλυτα, εἶπεν ἀπολυτότατα, τὴν ἐλευθερίαν τῆς γνώμης τῶν φίλων μου. Λοιπόν, τὸν παρακαλῶ νὰ ἐκδηλώσῃ τὴν γνώμην του καὶ τὴν στιγμὴν ταύτην ἐπὶ τοῦ θέματος.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι 52 βουλευταὶ νὰ ὁμιλήσουν. Ἐπειδὴ ἔχουν ὁμιλήσει μόνον 4 καὶ μετὰ τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῶν ἀγορεύσεων, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις καὶ διὰ μίαν ἀκόμη ἡμέραν. Παρακαλῶ ὅμως τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἐκφράσῃ ἐπ’ αὐτοῦ τὴν γνώμην της.

§262Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ ἐπιβάλῃ νέον Κανονισμόν. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐπιμένῃ νὰ μὴ δεχθῇ τὸ τέταρτον τῆς ὥρας δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ τὴν περιορίσῃ εἰς τὸ δικαίωμά της αὐτό. Νομίζω ὅμως ὅτι τὸ ¼ εἶναι χρόνος ἐπαρκής, διὰ νὰ ἐκφράσουν οἱ κύριοι βουλευταὶ τὰς γνώμας των. Ἄλλως τε τὸ τέταρτον δὲν τηρεῖται πολλάκις αὐστηρῶς καὶ ἔχω παρατηρήσει ὅτι πολλοὶ τῶν βουλευτῶν ὁμιλοῦν ὑπὲρ τὴν ἡμίσειαν ὥραν.

§263Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ δύναται νὰ παραταθῇ ἡ ὥρα δι’ ὡρισμένους βουλευτάς. Ἀλλὰ καὶ πάλιν θὰ παρατηρηθῇ μία μεροληψία, διότι εἰς ἄλλους θὰ συγχωρηθῇ τοῦτο καὶ εἰς ἄλλους δὲν θὰ συγχωρηθῇ.

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§265Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μὴ βλέπετε τὸν ὄγκον τοῦ φακέλλου μου. Λόγῳ τοῦ προκεχωρημένου τῆς ὥρας θὰ εἶμαι πολὺ σύντομος καὶ πρακτικός. Ἐφόσον τὸ Ἔθνος συνεχίζει τὸν σκληρὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῆς βίας καὶ τῶν προδοτῶν, εἶναι, νομίζω, πολὺ δίκαιον καὶ ὀρθὸν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα τῆς δημοσίας τάξεως. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅλοι οἱ μεγάλοι, θεωροῦν πολύτιμον τὸ Ἑλληνικὸν οἰκόπεδον. Μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ἰσχυροὺς θέλουν καὶ τοὺς Ἕλληνας ἀλλὰ μία πλευρὰ μόνον τὸ οἰκόπεδον θεωρεῖ πολύτιμον. Καὶ δι’ αὐτὸ πρὸ μηνῶν οἱ ἰσχυροὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰς σκληροτέρας ἡμέρας τῆς διεξαγωγῆς τοῦ μεγάλου πολέμου ἐξυμνοῦσαν τοὺς Ἕλληνας ἔδωσαν ἐντολὴν εἰς τοὺς πράκτοράς των νὰ καταστρέψουν ὅ,τι ἠμποροῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀκόμη καὶ τὰ τραῖνα, ἀδιακρίτως ἂν ἦσαν καὶ κομμουνισταὶ μέσα, διότι αὐτοὶ δὲν ἐνδιαφέρονται διὰ τοὺς Ἕλληνας. Ἐὰν ποτὲ ἦτο δυνατὸν νὰ ὁλοκληρώσουν τὴν προσπάθειάν τους, ἡ χάρις, τὴν ὁποίαν θὰ ἔκαμνον εἰς τὸν ἴδιον τὸν Μᾶρκον, θὰ ἦτο νὰ τὸν σφάξουν τελευταῖον. Ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς, κ. συνάδελφοι, βεβαίως, τὸ Ἑλληνικὸν οἰκόπεδον εἶναι πολύτιμον καὶ διὰ τοὺς δυτικοὺς Μεγάλους Συμμάχους μας, δι’ αὐτοὺς ὅμως εἶναι πολύτιμοι καὶ οἱ Ἕλληνες. Ἀλλὰ ἐὰν μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἀγῶνος, δηλαδὴ μετὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς Ἑλλάδος, οἱ Μεγάλοι μας Σύμμαχοι θὰ εὕρουν τὴν Ἑλλάδα μόνον μὲ 5.000.000 Ἕλληνας θὰ κάμουν ἕνα μνημόσυνον μόνον ὑπὲρ τῶν πεσόντων. Ἡμεῖς ὅμως τί κάμνομεν, κ. συνάδελφοι, διὰ νὰ σώσωμεν τὸν κόσμον καὶ τὴν οἰκογένειάν μας; Κάμνομεν τίποτε τὸ ἐξαιρετικὸν διὰ νὰ τοὺς σώσωμεν; Διαρκῶς λέγομεν οἱ Σύμμαχοι δὲν μᾶς ἀφήνουν, οἱ Ἄγγλοι καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ ἐμποδίζουν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ συμμαχική, ἡ ὁποία ἦλθεν ἐδῶ, δημοσιεύει ὅτι διὰ τὴν κατάστασιν εἰς τὴν Ἑλλάδα πρέπει νὰ θεωρῆται ὑπεύθυνος καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Βεβαίως, δὲν εἶμαι οὔτε γυμνασμένος, οὔτε ὑπηρέτησα, διότι ἐγεννήθην εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ ὑπηρέτησα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντίστασιν τέσσερα χρόνια καὶ ἔμαθα τὸν πόλεμον ἐναντίον τῶν ἀνταρτῶν. Πρὸ καιροῦ ὑπεδείξαμεν καὶ ἡμεῖς τρόπον τῆς καταπολεμήσεως τῆς ἀνταρσίας, πρὸ ὀκταμήνου δέ, ὑπεβάλομεν καὶ σχέδιον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία υἱοθέτησε τὰς ἀπόψεις μας, ἀλλὰ δὲν τὰς ἐπραγματοποίησε. Τότε ὑπεδείξαμεν ἕνα σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐχρειάζετο διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ δύο δισεκατομμύρια δραχμῶν. Μετ’ εὐχαριστήσεως παρετήρησα προχθές, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημ. Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς ἀπουσιάζει αὐτὴν τὴν ὥραν, υἱοθέτησε τὸ πρόγραμμα τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως μετὰ ὀκτὼ μῆνας. Διότι τότε, ὅταν παρουσιάσθην ἐγὼ προσωπικῶς εἰς τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος διὰ νὰ διαθέσῃ ἀπὸ τὸ προϊὸν τοῦ ἐράνου 2.000.000.000 δραχμῶν μόνον διὰ τὴν ἐπιστράτευσιν 1000 ἀνδρῶν πεπειραμένων εἰς τὸν ἀνταρτοπόλεμον, ἀντὶ νὰ τὸ δώσῃ τὸ ποσὸν αὐτό, ἔστειλεν ἀντιπρόσωπόν του εἰς τὴν Δράμαν διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὴν κατάστασιν ἐκεῖ. Ἠρνήθη νὰ πιστέψῃ ἐμένα, ὁ ὁποῖος εἶμαι Γεν. Γραμματεὺς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἐπολέμησα εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην καὶ ἐθυσιάστηκα, ἀντὶ νὰ πεισθῇ, λέγω, εἰς ἐμένα, ἔστειλεν εἰς τὴν Δράμαν ἀντιπρόσωπόν του διὰ νὰ διαπιστώσῃ τὴν δυνατότητα τῆς ἐφαρμογῆς αὐτῶν ποὺ προέτεινα. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, κ. συνάδελφοι, ἀλλὰ τὰ χρήματα διετέθησαν ἀλλοῦ, χωρὶς νὰ πραγματοποιηθῇ ὁ σκοπός.

§266Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Αὐτὰ ἦσαν διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν μαχομένων.

§267Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἡ Πατρὶς κινδυνεύει δὲν ὑπάρχουν νόμοι.

§268Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ζητεῖτε εὐθύνας διότι ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, δὲν σᾶς διέθεσε τὸ ποσόν;

§269Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐζήτησα χρήματα νὰ δοθοῦν εἰς ἐμὲ ἢ τὴν Ἀντίστασιν, ἐζήτησα νὰ τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ἢ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως.

§270Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διατεθοῦν, κ. συνάδελφε.

§271Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅταν κινδυνεύει ἡ Πατρὶς δὲν ὑπάρχουν νόμοι. Ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς καταστάσεως, κ. συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, συνεφώνησε μαζί μας μετὰ ὀκτὼ μῆνας. Διότι εἶπε προχθές, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ δημιουργηθοῦν εὐκίνητα σώματα.

§272Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ εἶπε διὰ πρώτην φορὰν τοῦτο ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος;

§273Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ προχθὲς τὸ ἤκουσα.

§274Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ παρακολουθῆτε τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς προσεκτικώτερα, διὰ νὰ βλέπετε τί ἔχει λεχθῆ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Ὑπάρχουν πρακτικὰ ἔντυπα, τὰ ὁποῖα δύναται νὰ ἀναγιγνώσκῃ πᾶς βουλευτής, ὅστις δὲν παρακολουθεῖ τὰς συζητήσεις.

§275Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ τὰ ἐλαφροκίνητα σώματα προχθὲς τὸ ἤκουσα.

§276Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Προχθὲς τὸ εἶπε διὰ πρώτην φοράν, ναὶ ἢ ὄχι;

§277Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ τὸ ἔχω γράψει πρὸ δύο ἐτῶν.

§278Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ σᾶς ὁμιλῶ περὶ ἐφαρμογῆς. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἐνῷ προχθὲς υἱοθέτησε τὰ μέτρα, ὅταν ἦτο ὑπουργός, ὁ ἴδιος δὲν ἠθέλησε νὰ τὰ ἐφαρμόσῃ.

§279Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ὀφείλω νὰ διαπιστώσω ὅτι δὲν μοῦ ἀπαντήσατε. Σᾶς ἐρωτῶ: Ἐὰν κατὰ τὴν γνώμην σας διὰ πρώτην φορὰν διετυπώθη ἀπὸ μέρους τοῦ κόμματός μας, ἡ ἀντίληψις αὐτή; Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος παρατηρῶ ὅτι δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσετε.

§280Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Πῆγα προσωπικῶς καὶ τοῦ ἐζήτησα, ἠρνήθη νὰ τὸ πράξῃ. Χθὲς τὸν ἤκουσα, διότι ἄλλη Κυβέρνησις ἔχει τὴν εὐθύνην, ἐνῷ ὅταν τὴν εἶχεν ὁ ἴδιος δὲν ἠθέλησε νὰ τὸ κάμῃ. Εἶναι πολὺ βαρυτέρα ἡ θέσις τοῦ ἀρχηγοῦ, ὅταν γνωρίζῃ ὅτι τὸ σύστημα εἶναι ἀποτελεσματικὸν καὶ τὸ ἐφαρμόζει.

§281Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κάνετε σύγχυσιν δύο πραγμάτων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐζητήσατε εἶναι τὰ καταδιωκτικὰ ἀποσπάσματα. Συνεχίσατε καὶ θὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, διότι ἡ συζήτησις εἶναι πράγματι λίαν χαρακτηριστική.

§282Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐζητήσαμεν δύο δισεκατομμύρια δραχμῶν διὰ νὰ ἐπιστρατευθοῦν οἱ ἄνδρες τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, διὰ νὰ δημιουργήσωμεν ἐλαφρὰς ὁμάδας κυνηγῶν. Τὸ σχέδιον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἐκρίθη ὅτι εἶναι καλόν, καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ μποροῦσε νὰ ἐπιτύχῃ καὶ νὰ ἀποδώσῃ καὶ ὅπου ἐφηρμόσθη ἐκρίθη ὡς ἐπιτυχὲς ὅπως θὰ ἀποδείξω μὲ δοκουμέντα. Ἐκ δὲ τῆς μὴ ἐφαρμογῆς του προεκλήθησαν ζημίαι, μόνον εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην ὑπὲρ τὰ 100 δισ. δρχ. Πλὴν τῆς ἐγκαταλείψεως γεωργικῶν περιουσιῶν, ἔχουν ἐγκαταλειφθῆ 4 ἑκατομμύρια ὀκάδες καπνοῦ, αἱ ὁποῖαι καὶ κατεστράφησαν καθὼς καὶ 10 ἑκατομμύρια ὀκάδες πατάτες ἔχουν ἐγκαταλειφθῆ μόνον εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Σερρῶν. Ἀπεδείξαμεν, κύριοι, ἐμπράκτως, ὅτι εἴχομεν δίκαιον, διότι ὅταν ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ἐδημιούργησε, κατόπιν παρακλήσεώς μου, ἐπεμβάσεών μου, διαμαρτυριῶν μου, τὴν πρώτην ὁμάδα, ἀπὸ 70 μόνον ἄνδρας καὶ μετέβη εἰς τὸ Ἔβρον, ἡ κατάστασις ἦτο τραγική. Αἱ ἐκεῖ στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ εἶχον ἀπελπισθῆ καὶ εἶχον δημιουργήσει φρούρια γύρω ἀπὸ τὰς πόλεις καὶ τὰ ἀστυνομικὰ κτίρια. Ὅταν ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ὁ Ἀντώνιος Φωστερίδης, μετέβη εἰς τὸ Σουφλί, ἀπὸ τὰς πέντε ἡ ὥρα ὁ κόσμος ἐκλείετο εἰς τὰ σπίτια του καὶ τὰ καταστήματα ἔκλειον καὶ πίσω ἀπὸ τὰ χαρακώματα ἐκρύβοντο οἱ ἄνδρες μὲ τὰ τουφέκια τους. Ἡ κατάστασις αὐτὴ ἦτο ὑπὲρ τῶν συμμοριτῶν, διότι εἶχον καὶ τοὺς συνδέσμους των καὶ εἰδοποιοῦντο περὶ τῶν σημείων τῆς ἀμύνης καὶ ἔμπαιναν ἀπὸ ἄλλα σημεῖα. Ὅταν μπῆκε ὁ Ἀντώνιος Φωστερίδης, εἶπε: Διαλύσατε ὅλα αὐτά. Ἐγὼ εἶμαι ἐδῶ μὲ τοὺς ἄνδρες μου, ἀνοίξατε τὰ καφενεῖα, διασκεδᾶστε. Εἰς 5 ἡμέρας ἄλλαξεν ἡ κατάστασις, ἐξεδιώχθησαν οἱ ἐλασίται, μόλις ἔμαθαν ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντίστασις ἦτο ἐκεῖ. Ἀλλὰ ἐκτὸς αὐτῆς τῆς δράσεως τοῦ Ἀντωνίου Φωστερίδη, ἡ ὁποία εἶναι γνωστή, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα γεγονότα. Πάντως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐνήργησεν προσωπικῶς, παρ’ ὅλον ὅτι δὲν ἐπέτυχεν. Τὴν ἀποτυχίαν, διὰ τὸ παλαιότερον διάστημα τὴν ἀποδίδω εἰς τὴν 7κέφαλον Κυβέρνησιν, εἰς τὸν κ. Παπανδρέου. Τώρα δὲν ἠξεύρω εἰς ποῖον νὰ τὴν ἀποδώσω. Ἐπίσης παρεκάλεσα καὶ πρὸ μηνῶν ὅταν ἐκινδύνευε τὸ Παγγαῖον, τὸν στρατηγὸν Ἀσημακόπουλον, ὁ ὁποῖος ἀγρύπνως πολεμᾷ ὡς ἁπλοῦς στρατιώτης, παρεκάλεσα νὰ ἐπιστρατευθῇ κἄποιος ἑξηκοντούτης ἀσπρομάλλης, παλαίμαχος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ὁ Μπάρμπα–Θόδωρος. Διὰ τὴν Νέαν Λαύραν χθὲς κἄποιος συνάδελφος, ἀνέφερεν ὅτι δὲν μπῆκαν οἱ ἐλασῖται. Δὲν μπῆκαν διότι ἐκεῖ ἦτο ὁ Μπάρμπα–Θόδωρος.

§283ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ εἰς ἄλλα μέρη δὲν μπῆκαν οἱ ἐλασῖται, χωρὶς νὰ εἶναι ὁ Μπάρμπα–Θόδωρος.

§284Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Παρεκάλεσα τὸν στρατηγόν, διότι εἰς τὸ Παγγαῖον ἡ κατάστασις ἦτο τραγική, νὰ ἐπιστρατεύσῃ τὸν Μπάρμπα–Θόδωρον, διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Παγγαίου. Πράγματι ὁ στρατηγὸς ἐπείσθη καὶ τοῦ ἔδωσε 40 λιανοντούφεκα ἀπὸ τὰς ἀποθήκας. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινὴς δὲν τοῦ εἶπον τοῦ στρατηγοῦ, ποῖος ἦτο ὁ Μπάρμπα–Θόδωρος. Ὁ στρατηγὸς ἀφοῦ ἀπεφάσισε νὰ δώσῃ τὰ 40 ὅπλα, ἠθέλησε νὰ τοῦ κάνῃ καὶ κάποιαν θεωρίαν, πῶς γίνεται ὁ ἀνταρτοπόλεμος, ἐστενοχωρήθη ὁ Μπάρμπα–Θόδωρος καὶ τοῦ λέγει: Ἐδῶ ἔχομεν ἀνταρτοπόλεμον, τουφέκια καὶ πολυβόλα. Θεωρίαν δὲν θέλομε. Μὲ τὴν φράσιν αὐτὴν ὁ στρατηγὸς ἐσυγκινήθη, τὸν εὐχαρίστησε καὶ τοῦ εἶπεν ὅτι θὰ προτείνῃ νὰ γίνῃ λοχαγός. Εἰς 15 ἡμέρας ὁ Μπάρμπα–Θόδωρος ἐκινήθη. Ἐπέρασεν ἀπὸ ὅλα τὰ μονοπάτια τοῦ Παγγαίου. Διελύθησαν εἰς μικρὰς ὁμάδας οἱ κομμουνισταί. Καὶ μίαν ἡμέραν εἰς μίαν ἐπίθεσιν εἰς τὸ Παγγαῖον συνελήφθη ἕνας ἀγροφύλαξ τοῦ Μπάρμπα–Θόδωρου καὶ ἐσφάγη ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς. Ὁ Μπάρμπα–Θόδωρος ἔκανεν ἕνα ἄλλον ἐθνικὸν συναγερμόν, ὄχι αὐτὸν ποὺ ἠθέλησε νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Πρωθυπουργοῦ της. Ἐκάλεσε στὰ χωριὰ τοῦ ἄνδρας τοὺς ἐθνικόφρονας καὶ τοὺς εἶπεν: Ἐσφάγη ἕνας ἐθνικιστής. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ σκοτώσωμεν 100. Πέρασεν ἀπὸ τὰ μονοπάτια καὶ πῆγε σὲ μιὰ χαράδρα, τοὺς βρῆκε μέσα, ἐσκότωσε 21, ἐτραυμάτισε 20, συνέλαβε 6 καὶ ὅλα τὰ μυδράλια τοῦ ἐχθροῦ τὰ μεταγωγικὰ κλπ. Καὶ τὸ πρωΐ κατέφθασεν ὁ στρατηγὸς ἐκεῖ καὶ ἔκανε τὴν ἑξῆς διαταγήν: «Πρὸς τὸν.................. ........ (ἀναγινώσκει).................». Κύριοι, αἱ ἡμέραι εἶναι πονηραί, χρειάζεται περισσοτέρα πνοή. Ἐγὼ ἐξαιρετικῶς ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐπερίμενα περισσοτέραν ἀποφασιστικότητα, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρω μήπως οἱ σύμμαχοι συνιστοῦν νὰ μὴ κάμωμε τὴν Α πρᾶξιν ἢ τὴν Β χειρονομίαν, ὁπότε ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν μπορεῖ νὰ προβῇ εἰς τολμηρότερα διαβήματα. Ἀλλ’ ὅταν ἡμεῖς προβαίνωμεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἐσωτερικοῦ προβλήματος καὶ ἐπιτύχομεν εἰς τοῦτο, νομίζω ὅτι τότε θὰ μᾶς παρασημοφορήσουν. Εἰς τὰ 1944 ὅταν συνελήφθην ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους ἠθέλησεν ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἀντιστάσεως νὰ μὲ ἀπελευθερώσῃ. Τότε εἴχαμεν ἀρχηγὸν συμμαχικῆς ἀγγλοαμερικανικῆς ἀποστολῆς, ὁ ὁποῖος ἀπηγόρευσε νὰ κτυπηθῇ ἡ λεκάνη ὅπου ἦσαν οἱ Βούλγαροι. Παρὰ τὴν διαταγὴν ὅμως αὐτὴν ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἀντιστάσεως ἐκτύπησε τὴν λεκάνην καὶ ἐφόνευσε 18 Βουλγάρους. Εἰς τὴν ἔκθεσίν του ὁ ἀρχηγὸς τῆς συμμαχικῆς ἀποστολῆς λέγει τὰ ἑξῆς: «Τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1944...... ........ (ἀναγινώσκει).................». Ἐνῷ τότε ἀπηγόρευε νὰ κτυπηθῇ ἡ λεκάνη, μετὰ τὴν ἐπιτυχίαν ἐπρότεινε νὰ τιμηθῇ, διὰ πολεμικοῦ παρασήμου. Δὲν γνωρίζω ἐὰν οἱ σύμμαχοι λέγουν, δὲν σᾶς δίδομεν πολλὰ ὅπλα, ἀλλ’ ἐὰν πάρωμεν μίαν ἰδικήν μας πρωτοβουλίαν καὶ σώσωμεν τὴν Ἑλλάδα, δὲν νομίζω ὅτι θὰ παρεξηγηθοῦν οἱ σύμμαχοι. Βεβαίως καὶ ἐγὼ πιστεύω ὅτι, γενικῶς διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὴν κατάστασιν αὐτὴν τὴν τραγικήν, πρέπει νὰ κλείσωμεν τὰ σύνορά μας, ἀλλὰ τὰ σύνορα ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν κλείουν, ἀλλὰ διότι δὲν κλείουν τὰ σύνορα πρέπει νὰ σταυρώσωμεν τὰ χέρια μας; Καὶ ἐγὼ ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἔχομεν ἀρκετὰς δυνάμεις διὰ τὸ κλείσιμον τῶν συνόρων, ἀλλὰ διὰ νὰ κυνηγήσωμεν τοὺς γυμνοὺς αὐτοὺς καὶ λωποδύτας καὶ προδότας ὁ στρατὸς μας εἶναι ὑπέρ ἀρκετός. Ἀλλὰ τὸ σύστημα δὲν εἶναι σύστημα ἀνταρτοπολέμου. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον τῆς ἀντιστάσεως, ὁ ὁποῖος ἐβεβαιώθη ὅτι ὁ στρατὸς εἶναι ἀρκετὸς διὰ νὰ κτυπηθοῦν οἱ ἀντάρται. Καὶ ὁμολογουμένως, κύριοι, ὑπάρχουν σχέδια διώξεως, διότι ἡμεῖς ἐξεκκαθαρίσαμεν τὴν περιοχὴν τοῦ Παγγαίου μὲ 40 μόνον ἄνδρας. Τὸ σφᾶλμα μας εἶναι ὅτι, ἐνῷ κάμομεν στρατιωτικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ ἐκκαθαρίσεις εἰς ὁλοκλήρους περιοχάς, φεύγομεν κατόπιν καὶ ἀφήνομεν τοὺς ἐλασίτας καὶ τοὺς ἐγκληματίας νὰ μαζευθοῦν, νὰ ἑτοιμασθοῦν, νὰ ἀνασυγκροτηθοῦν, νὰ ἐπιστρατεύσουν καὶ ὅλα αὐτὰ ἀκούοντες ἡμεῖς περιμένομεν πότε καὶ ποῦ θὰ μᾶς κτυπήσουν διὰ νὰ ἀμυνθῶμεν. Ὅταν ἐκκαθαρίζεται μία περιοχή, ἔπρεπε νὰ παραμένῃ ἐκεῖ μέσα ὡρισμένος ἀριθμὸς κυνηγῶν οἱ ὁποῖοι θὰ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ φρουρήσουν τὴν ἐκκαθαρισθεῖσαν περιοχήν, ὥστε νὰ μὴ πατήσῃ ἐκ νέου τὸ πόδι τῶν θρασυδείλων αὐτῶν κομμουνιστῶν. Ἡ περιοχὴ τοῦ Τσάλντα ἐξεκκαθαρίσθη ἀπὸ τοὺς ἄνδρας τῆς ἀντιστάσεως καὶ ἀπὸ τὸν στρατὸν τῆς 7ης Μεραρχίας ἑπτὰ φορὲς καὶ τὴν ὀγδόην φορὰν ἐτραυματίσθη ὁ ἴδιος ὁ ἀρχηγὸς εἰς τὸ Τσάλντα. Ἡ περιοχὴ τοῦ Ἀνδαλόφου ἐξεκκαθαρίσθη 9 φορὲς καὶ τὴν 10ην φορὰν ἐφονεύθη ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἀρχηγοῦ εἰς τὸ Ἀνδάλοφον. Ἐὰν μία περιοχὴ θὰ ἐλέγχεται μετὰ τὴν ἐκκαθάρισιν ἀπὸ ὡρισμένον ἀριθμὸν κυνηγῶν, ἐλαφροκινήτων σωμάτων καὶ ὀλιγώτερον στρατὸν θὰ ἠθέλαμεν καὶ καλύτερα ἀποτελέσματα θὰ εἴχωμεν. Δι’ αὐτὸ λέγομεν ὅτι ὁ πόλεμος αὐτὸς θέλει ποιότητα καὶ ὄχι ποσότητα, ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται περὶ κλεισίματος τῶν συνόρων, διότι τοῦτο δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἡμᾶς πρέπει νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν καλύτερον τρόπον διὰ νὰ περιορίσωμεν τὴν καταστροφήν, διότι ἡ τελικὴ ἐκκαθάρισις δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐὰν δὲν γίνῃ τὸ κλείσιμον τῶν συνόρων. Ἀλλὰ πότε θὰ μᾶς δώσουν οἱ σύμμαχοι τόσον ὁπλισμὸν διὰ νὰ διαθέσωμεν καὶ διατηρήσωμεν τόσον στρατὸν διὰ τὸ κλείσιμον τῶν συνόρων; Ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀκολουθήσῃ ἄλλην γραμμήν, ἡ ὁποία θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐξασφαλίσῃ μεγαλυτέραν ἐπιτυχίαν καὶ νὰ περιορίσῃ τὴν καταστροφήν. Βεβαίως δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ σώσῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὴν κατάστασιν, ἀλλὰ θὰ περιώριζεν εἰς τὸ ἐλάχιστον τὴν καταστροφήν. Ἀντὶ νὰ ἔχωμεν μίαν καταστροφὴν τεραστίαν εἰς ἄμαχον πληθυσμὸν καὶ περιουσίας, θὰ εἴχαμεν ὀλιγωτέραν καταστροφήν. Ἐὰν ὑπῆρχον οἱ κυνηγοὶ εἰς τὰ μέρη αὐτά, δὲν θὰ ὑπέγραφαν ἀνακωχὴν τὰ χωρία μὲ τοὺς ἐλασίτας. Ἀλλὰ τί νὰ κάμουν; Ἔρχονται οἱ ἐγκληματίαι αὐτοὶ καὶ παίρνουν τρόφιμα ἀπὸ τὰ χωρία καὶ οἱ κάτοικοι ἀναγκάζονται νὰ μὴ μιλοῦν. Πρὸ ἡμερῶν ἦλθεν ἀπὸ τὸ χωρίο μου ἕνας καὶ μοῦ εἶπεν ὅτι μὲ ἔπιασαν οἱ ἀντάρται, μὲ ἐπῆγαν εἰς ἓν σημεῖον καὶ μοῦ εἶπον ὅτι θὰ βάλῃς ἕνα χαρτὶ τῆς κινήσεως τοῦ στρατοῦ κάθε ἡμέραν καὶ θὰ περνοῦμεν ἡμεῖς νὰ τὸ παίρνωμεν. Ἐγώ, μοῦ εἶπε, δὲν μπόρεσα νὰ τὸ κάμω αὐτό, διότι θὰ ἤμουν προδότης καὶ ἠναγκάσθην νὰ φύγω ἀπὸ τὸ χωριὸ μὲ τὴν οἰκογένειάν μου. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ τὰ ὀρεινὰ χωρία, ὅσα δὲν ὑπέγραψαν ἀνακωχήν, ἠναγκάσθησαν νὰ φύγουν πρὸς τὰς πόλεις. Θέλω ἀκόμη νὰ συμπληρώσω ἕνα μέρος, τὸ ὁποῖον δὲν περιῆλθεν εἰς τὴν ἀντίληψιν τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου μου, διὰ τὰ κορίτσια. Ἡ σατανικότης τῶν κομμουνιστῶν εἶναι μεγάλη. Ἤμουν εἰς τὴν Ρωσίαν ὅταν ἔγινεν ὁ κομμουνισμὸς καὶ γνωρίζω τοὺς Ρώσους καλύτερα ἀπὸ ὅλους τοὺς συναδέλφους. Τὰ κορίτσια μας, ποὺ συλλαμβάνονται ἀπὸ τοὺς ἐγκληματίας αὐτούς, χρησιμοποιοῦνται ἀλλοῦ. Γίνεται μία μάχη, παίρνουν 2–3 ἄνδρας μέσα ἀπὸ τοὺς μαχητὰς καὶ τοὺς πηγαίνουν νὰ διαλέξουν ἀπὸ τὰ κορίτσια. Ἐκεῖ χρησιμοποιοῦνται τὰ κορίτσια. Ἐὰν ἐφηρμόζετο τὸ σύστημα τῶν κυνηγῶν καὶ τῶν ἐλαφροκινήτων μονάδων θὰ εἴχωμεν ὀλιγωτέραν δαπάνην καὶ μικροτέρας καταστροφάς. Ἀλλὰ καὶ τώρα δὲν εἶναι ἀργά. Ἂς σπεύσωμε νὰ σώσωμεν, ὅ,τι δὲν ἐχάσαμεν. Νὰ δημιουργηθοῦν ἐλαφροκίνητα σώματα. Ἔτσι καὶ τώρα θὰ μπορέσωμε νὰ προωθήσωμε τοὺς χωρικούς, νὰ πᾶνε στὰ χωριά των. Μέσα εἰς τὰς πόλεις στέγασις δὲν ὑπάρχει. Ἔφθασαν εἰς τὸ σημεῖον, οἱ χωρικοί, τὰ βώδια των ἀξίας 3.000.000 δραχμῶν νὰ τὰ πωλήσουν δραχμὰς 300.000, διότι δὲν εἶχον πού νὰ τὰ βάλλουν. Τὸν ἐθνικὸν αὐτὸν πλοῦτον, δὲν ἠμποροῦμεν εὔκολα νὰ τὸν ἐπαναφέρωμε. Νὰ δημιουργήσωμε λοιπόν, συντόμως σώματα κυνηγῶν, διὰ νὰ κινοῦνται εἰς τὰς περιοχὰς αὐτάς, ὅπου θὰ ἐνθαρρυνθοῦν οἱ χωρικοί, νὰ πᾶνε εἰς τὰς περιφερείας των. Ἐπίσης, ἔχω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν νὰ κάμω, Γύρω ἀπὸ τὰ ἀστικὰ τμήματα καὶ τὰς πόλεις, δημιουργοῦνται φραγμοὶ πολυβολεῖα, ἐπίσης, γύρω ἀπὸ τὰ ἀστυνομικὰ κτίρια μπαίνουν τσουβάλια μὲ ἄμμο, γίνονται χαρακώματα κλπ. Ὁ ἄλλος κόσμος, ὁ ὁποῖος βλέπει τὴν κατάστασιν αὐτὴν λέγει: Τί συμβαίνει; Πόλεμον ἔχομεν; Ἐπίθεσις θὰ γίνῃ; Μὲ αὐτὰ ὅμως χαλαρώνουμε τὴν ἠθικὴν δύναμιν καὶ τὸ φρόνημα τοῦ κόσμου εἰς τὰ χωρία, διὰ δὲ τὰς πόλεις δημιουργοῦμεν τὸ ἑξῆς: Ὅτι βλέπει ὁ χωρικός, ὅτι ἡ πόλις φρουρεῖται, φεύγει ἀπὸ τὸ χωριὸ καὶ ἔρχεται εἰς τὴν πόλιν διὰ νὰ προφυλαχθῇ. Δὲν πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ δώσωμεν τοιαύτην ἀξίαν εἰς τοὺς θρασυδείλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν εἰς τὸν πόλεμον, ὅπως δὲν ἔχουν κἂν ἀνεπτυγμένον ἠθικὸν φρόνημα, διότι τὸ ἠθικόν των εἶναι πεσμένο ἐξ ὁλοκλήρου. Ἀρκεῖ νὰ τοὺς κυνηγήσῃς τολμηρά. Πρόκειται περὶ 25.000. Τί εἶναι 25.000; Ἡμεῖς διαθέτομεν τόσον Στρατόν. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι μὲ τὰ σώματα κυνηγῶν, θὰ τοὺς συντρίψωμεν, διότι τὸ ἠθικόν των εἶναι πεσμένο. Ἀλλά, τὸ ἰδικόν μας σύστημα εἶναι σύστημα βαρύ. Δὲν κινούμεθα εὔκολα. Περιμένουμε διαταγὰς ἀπὸ τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον. Δὲν θέλω νὰ κατηγορήσω τοὺς ἀξιωματικοὺς —ἄλλως τε ἐλέχθησαν πολλὰ διὰ τὴν ἡγεσίαν—, ἀλλὰ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς τὰς ἐπαρχίας δὲν ἔχουν ὅλοι τὸ αὐτὸ θάρρος.

§285ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς περιοχῆς, τῆς ἰδικῆς μας, τῆς 7 Μεραρχίας, δὲν ἰσχύει αὐτό.

§286Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀφορᾷ αὐτό, τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς 7ης Μεραρχίας, διότι αὕτη ἔχει ἐξαιρετικοὺς ἀξιωματικούς. Ἐγνώρισα τὸν Στρατηγόν, ὁ ὁποῖος μὲ τὸ πολυβόλο εἰς τὸ χέρι ἐπολέμησεν εἰς τὴν πρώτην γραμμήν, μὲ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιστάσεως.

§287ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ;

§288Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸν Ἕβρον. Μετέβη ὁ Ἀσημακόπουλος μὲ τὸν Ἀντώνην καὶ θὰ ἦτο εὐτυχὴς ἡ Ἑλλὰς ἐὰν εἶχε πολλοὺς Ἀσημακόπουλους.

§289Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Πρόθεσις νὰ κατηγορήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι πολεμοῦν, δὲν ὑπάρχει ἀπὸ καμμίαν πλευράν.

§290Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλά, κύριοι Κυβερνῆται, ὑπεβλήθησαν σχέδια, ἀποφάσεις καὶ ἐκθέσεις καὶ πολλὲς φορὲς προφορικῶς. Γνωρίζετε τὸ σχέδιόν μας, γνωρίζετε τὰς ἀπόψεις μας, γνωρίζετε πῶς σκεπτόμεθα. Γνωρίζετε ἐπίσης τὴν κατάστασιν, τὴν διεπιστώσατε καὶ σεῖς προσωπικῶς. Πράξατε ὅ,τι πρέπει. Καὶ θὰ ὁμιλήσω τώρα, ἐν ὀλίγοις, καὶ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατάστασιν, διὰ τὰ μετόπισθεν. Εἰς τὰς Ἀθήνας, ἐδῶ εἰς τὴν Πρωτεύουσαν, δὲν διεξάγομεν τὸν Ἐθνικὸν ἀγῶνα μὲ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον διεξάγομεν τοῦτον εἰς τὰ ἄλλα μέρη τοῦ Κράτους, ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν καὶ τῶν ἐλασιτῶν. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι πρὸ μηνὸς διεπίστωσα ἐδῶ, εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅτι εἰς ἕνα σπίτι κατοικοῦσε μία οἰκογένεια. Γυναῖκα, ἄνδρας καὶ παιδιά. Ἐπιτήδειοι κομμουνισταί. Μέσα στὸ σπίτι αὐτά, ἐγένοντο ὅλα τὰ σχέδια καὶ τοῦ βουνοῦ καὶ τοῦ πολιτικοῦ ἀγῶνος. Ἔδωσα σημείωμα εἰς τὸν ὑπουργὸν Δημοσίας Τάξεως, ὁ ὁποῖος ἐνόμισα ὅτι ἦτο ὁ ἁρμόδιος. Ἔφυγα εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἐπέστρεψα ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν ἐδῶ, καὶ μὲ κατάπληξιν διεπίστωσα, ὅτι ἐτραχύνθη ὁ ἀγὼν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἀγωνίζονται σκληρότερα, δέχονται στὸ σπίτι τους περισσότερους, καὶ ἀπὸ τὸ βουνὸ ἀκόμη.

§291ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τὸ σημείωμα;

§292Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἀλλὰ διὰ νὰ συγκρατήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἰδικούς μας καὶ νὰ προστατεύσωμεν τοὺς ἐθνικόφρονας, πρέπει νὰ δράσωμεν ταχέως. Προχθὲς πέρασα ἀπὸ ἕνα δικαστήριον ὅπου ἐγένετο ἡ δίκη ἑνὸς δοσιλόγου. Θὰ ἤθελα νὰ εἶναι ἐδῶ, ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διὰ νὰ μὲ ἀκούσῃ. Ἔλεγε, λοιπόν, ὁ μάρτυς κατηγορίας, ὁ κομμουνιστής: Κύριοι Δικασταί, εἰς τὸ σπίτι τοῦ κατηγορουμένου κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς πήγαινε ὁ Μητροπολίτης, πήγαινε ὁ Γονατᾶς, ὁ Πάγκαλος, ὁ Παπανδρέου, καὶ πολλοὶ ἄλλοι στρατιωτικοί, καὶ διότι ἐσχετίζετο μὲ δύο Γερμανούς, καὶ διότι πήγαιναν ὁ Μητροπολίτης καὶ στρατηγοί, πρέπει νὰ δώσῃ λόγον. Ἤκουον 300 ἄνθρωποι καὶ τὸ δικαστήριον βάσει τοῦ κειμένου νόμου, εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἀκούσῃ τὸν κομμουνιστὴν μάρτυρα, ὁ ὁποῖος ἐνόμιζεν, ὅτι, διότι στὸ σπίτι τοῦ κατηγορουμένου πήγαιναν ὁ Μητροπολίτης, ὁ Γονατᾶς, ὁ Πάγκαλος καὶ στρατιωτικοί, ἔπρεπε νὰ καταδικασθῇ. Τί εἶναι αὐτά; Πῶς ὁ Πρόεδρος δὲν τοῦ ἀφαιρεῖ τὸν λόγον; Φαίνεται ὅτι, δὲν ἔχει δικαίωμα ἀπὸ τοὺς νόμους, νὰ τοῦ ἀφαιρέσῃ τὸν λόγον. Πῶς τὸν ἀκούει; Ἄλλη περίπτωσις. Ξεύρετε, ὅτι ὁ ἡρωϊκώτατος συνταγματάρχης, ὁ ὁποῖος ἀπὸ 17 χρονῶν παιδί, ἄρχισε νὰ προσφέρῃ στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁ Βασίλειος Ἀβδελᾶς, ἐφονεύθη ἀπὸ τὸν Γρύπτην, ὁ ὁποῖος καὶ σήμερον ἀκόμη μισθοδοτεῖται ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ὡς ἀντισυνταγματάρχης. Δηλαδή, ἀντὶ ὁ Ἀβδελᾶς μετὰ θάνατον νὰ γίνῃ Στρατηγὸς καὶ νὰ ἀποζημιωθῇ ἡ οἰκογένειά του, τὸν ἄφησεν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου καὶ ἔδωσε τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀβδελᾶ εἰς τὸν Γρύπτην.

§293Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Μέχρι πότε ὑπηρέτησεν;

§294Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Μέχρι καὶ πρὸ ἡμερῶν.

§295Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ὁ Γρύπτης ἦτο εἰς τὸν Πίνακα Βʹ εἴπατε, ἐνῷ ἐτέθη ἀσφαλῶς εἰς τὸν Γʹ, καὶ οὔτε μισθὸν λαμβάνει, οὔτε σύνταξιν θὰ πάρῃ ἀλλὰ καὶ οὔτε θὰ κληθῇ.

§296Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς λέγω καὶ τοῦτο, ὅτι ὁ Σταυρίδης, ὁ φρούραρχος Δράμας καὶ ὁ Χατζηπαντελῆς, ἐκλήθησαν ὑπὸ τὰ ὅπλα.

§297Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Εἰς τὴν Μακρόνησον, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι εἶναι.

§298Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ἐὰν εἶναι λαμβάνουν τὸν μισθόν τους. Κύριοι Κυβερνῆται, καὶ ἄλλη περίπτωσις, ἡ ὁποία ἀδικεῖ τοὺς ἐθνικόφρονας τοὺς περισσοτέρους καὶ ἱκανοποιεῖ ὀλίγους· ὅλα αὐτὰ κάνουν κακὴν ἐντύπωσιν, καὶ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ρυθμισθῇ κατὰ τὸν καλλίτερον τρόπον. Προχθὲς ἦλθε κάποιος συγγενής μου ἀπὸ τὴν Καλλιθέαν, καλὸς πατριώτης, καὶ μοῦ λέγει, ὅτι ἔχει ἕνα σπίτι ἀπὸ 3 δωμάτια, τοῦ ἐπέταξαν τὰ δύο καὶ μένει εἰς τὸ ἕνα. Ἐνῷ ἐδῶ εἰς τὴν Πρωτεύουσαν ἐνοικιάζονται πολυκατοικίες μὲ 5 καὶ 10 δωμάτια, αὐτοὶ δηλαδή, πρέπει νὰ ζοῦν καλά, καὶ νὰ ἐπιτάσσωνται τὰ σπίτια τῶν πτωχῶν εἰς τὴν Καλλιθέαν; Ἡ ἐπίταξις διὰ τὸν στρατὸν δὲν ἰσχύει ἐντὸς τῆς πρωτευούσης.

§299Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ἡ Βουλὴ τὸ ἐζήτησεν αὐτὸ καὶ ἔγινε δεκτόν· ἡ Βουλὴ εἶναι ἀναμάρτητος διότι εἶναι κυρίαρχον Σῶμα.

§300Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἀνεκτόν αὐτό· πρέπει νὰ τακτοποιηθῇ. Ἐπιτάσσονται τὰ σπίτια τῶν πτωχῶν καὶ οὕτω ἀντὶ νὰ δημιουργοῦμεν φίλους, δημιουργοῦμεν ἐχθρούς, ἀπὸ τοὺς ἰδικούς μας. Ἐν ὀλίγοις, κύριοι, ἀνέπτυξα τὰς ἀπόψεις μου διὰ τὴν δίωξιν τῶν κομμουνιστῶν· ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι ποτὲ ἀργά. Ἔστω καὶ τώρα, δημιουργήσατε συντόμως τὰ σώματα αὐτά, τῶν κυνηγῶν, τὰ ὁποῖα πιστεύω ἀπολύτως ὅτι θὰ ἀποδώσουν.

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§302ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§303ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5 μ. μ. (Ὥρα 2.45′ π.μ.)