1948.02.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 58η

Παρασκευὴ 13 Φεβρουαρίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν 4ην σελίδα τῶν πρακτικῶν κατὰ τὴν πρότασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μετὰ τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων κ. Γονατᾶν, παρελήφθησαν ἐκ παραδρομῆς αἱ ἑξῆς φράσεις: «Πρόεδρος ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ; Πολλοὶ βουλευταί. Μάλιστα, μάλιστα. Πρόεδρος. Ἑπομένως ἡ Βουλὴ παρεδέχθη». Καὶ αἱ ὁποῖαι παρακαλῶ νὰ προστεθῶσι.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Λουλακάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Κ. Καραμανλῆς, Ι. Λαυρεντίδης καὶ Λ. Νικολαΐδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἰδιοκτητῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων καὶ τοῦ Συνδέσμου ἰδιοκτητῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων Νομοῦ Σερρῶν, ζητούντων ὅπως τὰ ἐπιτεταγμένα εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν ἀνταρτῶν καὶ καταστρεφόμενα αὐτοκίνητα ἀντικαθίστανται ὑπὸ τοῦ Κράτους ἄνευ οὐδεμᾶς καταβολῆς τῆς ἀξίας των, οἱ δὲ φονευόμενοι ὁδηγοὶ νὰ συνταξιοδοτοῦνται. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος, καταθέτει αἴτησιν τοῦ Συλλόγου πολυτέκνων Γρεβενῶν, αἰτουμένου ἐνίσχυσιν τῶν μελῶν του ἀνάλογον μὲ τὴν παρεχομένην εἰς τοὺς συμμοριοπλήκτους. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Κ. Καραμανλῆς, Ι. Λαυρεντίδης καὶ Δ. Νικολαΐδης, καταθέτουν τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν κτηνοτρόφων τοῦ Νομοῦ Σερρῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν πιτύρων ἀπὸ δραχμὰς 260 εἰς 520 κατ’ ὀκᾶν καὶ ζητούντων μείωσιν τῆς τιμῆς αὐτῶν ἵνα προληφθῇ μερικὴ τουλάχιστον διάσωσις τῆς κτηνοτροφίας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, κ. Θ. Οἰκονόμου, διὰ τηλεγραφήματός του ἀναφέρει ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς Θεσσαλονίκης, οὐδεμίαν ἀπέδωσαν σημασίαν διὰ τὴν ἐντυπωσιακὴν ρίψιν βολῶν τινῶν τηλεβόλων κατὰ τῆς πόλεως καὶ μετὰ ψυχραιμίας ἀντιμετωπίζουν τὸ ζήτημα τῆς ἐπιβολῆς τῆς τάξεως. Ὁ Δημήτριος Ζαλαχώρης ἐπιλαχὼν κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τῆς Ἐθνικῆς Γυμναστικῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, παραπονεῖται ὅτι ἐκρίθη ἀδίκως ἀποτυχὼν εἰς τὸ μάθημα τῆς Γυμναστικῆς καὶ ἀγωνιστικῆς, καθ’ ὅσον τυγχάνει ἀθλητὴς ἀπὸ 10ετίας, ἐβαθμολογήθη δὲ εἰς τὰ ἀνωτέρω μαθήματα ἀπὸ τὸ ἓν μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς μὲ τὸν βαθμὸν 3, 4 καὶ ἀπὸ τὸ ἕτερον 8, 9. Ὁ Μ. Ἀνδρόνικος ἐκ Μυκόνου κάτοικος Ἀθηνῶν, ζητεῖ τὴν μετὰ θάνατον προαγωγὴν τοῦ τυφεκισθέντος ὑπὸ τῶν Γερμανῶν υἱοῦ του Ματθαίου Ἀνδρονίκου, ὅστις διετέλεσε ἀσυρματιστής, σαμποτὲρ κλπ. Ἡ Πανελλήνιος Ναυτικὴ Ὁμοσπονδία συνελθοῦσα εἰς συνεδρίασιν ἐν Κάρδιφ, ὑποβάλλει ἀποσπάσματα πρακτικῶν συνεδριάσεων τοῦ ἐν Λονδίνῳ Διεθνοῦς Ναυτεργατικοῦ Συνεδρίου Ἑλληνιστὶ καὶ Ἀγγλιστί, ἀποδοκιμάζουσα τὰς ἀντεθνικὰς ἐνεργείας τῶν κομμουνιστῶν. Οἱ ἀγορασταὶ ἀκινήτων κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς 1940–41 Κρήτης, ζητοῦν τὴν μὴ ἀκύρωσιν τῶν ἐπὶ κατοχῆς γενομένων ἀγοραπωλησιῶν. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος Μυτιλήνης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρατεινομένην ἀνεργίαν τῶν ἀσχολουμένων μὲ ἔλαιον ἐργατῶν ἐξ ἀφορμῆς ἀδικαιολογήτου παρελκύσεως ἐξαγωγῆς ἐλαίου καὶ ἐφιστᾶ προσοχὴν Κυβερνήσεως ἐπὶ ἐπικρεμαμένων κοινωνικῶν κινδύνων. Ὁ κ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν νομοθεσίαν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀγαθοεργῶν Ἱδρυμάτων». Ὁ κ. Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς Νομοθεσίας «περὶ διοικήσεως τῆς Ἐκπαιδεύσεως κλπ.» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως τῶν νόμων 1468)1944 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1849)1939 Α. Ν. «περὶ τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ προσθήκης Ἐκπαιδευτικῶν διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ παρατάσεως προνομίου λειτουργίας Ἱπποδρομιῶν εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Ἀττικῆς εἰς τὴν ὑφισταμένην Προνομιοῦχον Ἑλληνικὴν Ἑταιρείαν Ἱπποδρομιῶν Α. Ε» καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1947–48 οἰκ. ἔτη καὶ χορηγίας πιστώσεων διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων εἰς τὸν ὑπ’ ἀριθ. 484)45 Α. Ν. «περὶ προσωρινῶν μέτρων ἀντιμετωπίσεως ἐκ τῶν πολεμικῶν γεγονότων δημιουργηθεισῶν ἀναγκῶν στεγάσεως» ὡς ἐτροποποιήθη οὗτος διὰ τοῦ ἀπὸ 11.5.46 Ν. Δ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59)45 Σ. Πράξεως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαρτεμίου, Γ. Γραφᾶκος, Λ. Βρεττᾶκος, Π. Σταθόπουλος καὶ Φ. Μανουηλίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 486) 1947 Ν. Δ. «περὶ συμπληρωματικῆς μονιμοποιήσεως Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Μαρινᾶκος, Ι. Παπαρτεμίου, Ν. Καράμπελλας καὶ Χ. Πιπιλιάγκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24.4.46 Ν.Δ. «περὶ τρόπου ἐνεργείας προαγωγῶν κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Χρυσοχέρης καταθέτων τηλεγράφημα του Δημάρχου Πυλῶν Καρπάθου ἐκθέτοντος ὅτι ὁ σεισμὸς κατέστρεψεν Δῆμον Πυλῶν, ὅτι ὁ πληθυσμὸς παραμένει ἄστεγος ὅτι συνεχίζονται αἱ δονήσεις μετὰ ραγδαίων βροχῶν καὶ ὅτι ἡ κατάστασις τῶν κατοίκων εἶναι τραγική, λέγει ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν σύντομα μέτρα καὶ ν’ ἀποσταλοῦν ὅσον τὸ δυνατὸν τὸ ταχύτερον βοήθειαι εἰς τὸν πληθυσμὸν τοῦ Δήμου Πυλῶν ὁ ὁποῖος λόγῳ τῶν σεισμῶν εὑρίσκεται πραγματικῶς εἰς τραγικὴν κατάστασιν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σταλῇ τὸ τηλεγράφημα εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς ἀμέσως, ὥστε νὰ λάβουν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Λ. Λεονάρδος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου Ἐθνικοφρόνων ἀναπήρων πολέμου 1940–41 Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος αὔξησιν συντάξεων, χορήγησιν οἰκοπέδων καὶ ἵδρυσιν περιπτέρου ἀναπήρων ἐν τῷ Σανατορίῳ Ἀσβεστοχωρίου κλπ.

§8Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἀναφορᾶς τῶν ἀναπήρων πολέμου Θεσσαλονίκης, ἀξ)κῶν, ὑπαξ)κῶν καὶ ὁπλιτῶν, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ἓν μέτρον διὰ τοὺς φυματικοὺς ἀναπήρους. Εἶναι ἀνάπηροι πολέμου ἐκ τραυμάτων ἢ ἐκ τῶν κακουχιῶν τοῦ πολέμου δηλαδὴ ἀπὸ φυματίωσιν. Οἱ ἐκ τούτων πάσχοντες ἐκ φυματιώσεως ζητοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μίαν μέριμναν διὰ νὰ ἐπεκταθῇ τὸ Σανατόριον Ἀσβεστοχωρίου, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ θεραπεύωνται εἰς αὐτό. Πιστεύω νὰ γνωρίζετε ὅλοι σας ποῖα εἶναι τὰ μαρτύρια τῶν φυματικῶν ἐν Ἑλλάδι ἕως σήμερον. Ὑπάρχουν εἰς τὰς Ἀθήνας φυματικοί, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν ἐπὶ δύο ἔτη διὰ νὰ εὕρουν σειρὰν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν «Σωτηρίαν» καὶ ἀποθάνουν ἐκεῖ. Τὰ ἴδια μαρτύρια ὑφίστανται καὶ οἱ ἀνάπηροι ὁπλῖται καὶ ἀξιωματικοί. Πιστεύω, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω, θὰ τὰ διαβιβάσητε, κ. ὑπουργὲ τῶν Μεταφορῶν, εἰς τοὺς συναδέλφους σας ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Ὑγιεινῆς, ὥστε νὰ λάβουν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Διότι, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, θὰ ἤθελα νὰ διαβιβάσω πρὸς ὁλόκληρον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὸ παράπονον, ὡς Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Ἀναπήρων, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξεδήλωσε κανὲν ἀπολύτως ἐνδιαφέρον διὰ τὸν ἀναπηρικὸν κόσμον.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Νικολαΐδης, ἐπὶ ἀναφορᾶς συνταξιούχων σιδηροδρομικῶν Λαρίσης, ἔχει τὸν λόγον.

§10Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Εἶναι ἀληθές, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἐπελήφθητε τῆς ἐπιλύσεως τοῦ ζητήματος τῶν σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων, ἀλλὰ θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι ἡ κατάστασις τῶν ὑπαλλήλων τῶν ΣΕΚ —καὶ εἰδικῶς τῶν Θεσσαλικῶν Σιδηροδρόμων— ἀπὸ μισθολογικῆς ἀπόψεως εἶναι φρικώδης. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅταν πρὸ ἡμερῶν ἀνετινάχθη μία ἁμαξοστοιχία εἰς τὴν Θεσσαλίαν, ἐφονεύθη μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ εἷς ὑπάλληλος τῶν Θεσσαλικῶν Σιδηροδρόμων, ὀνόματι Σκανδάλης. Σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι ἤμην παρὼν ὅταν ἐγένετο ἔρευνα ἐπ’ αὐτοῦ καὶ δὲν εὑρέθη οὔτε ἓν ἑκατοντάδραχμον. Πρὸ δύο ἡμερῶν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς διεμαρτύρετο εἰς ἐμὲ διὰ τὴν ἀθλίαν οἰκονομικήν του κατάστασιν. Ἡ κατάστασις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εἶναι ἀπελπιστική, ἀκόμη δὲ ἀπελπιστικωτέρα εἶναι ἡ κατάστασις τῶν συνταξιούχων σιδηροδρομικῶν. Ἡ σύνταξίς των εἶναι μηδαμινή, ἀλλ’ οὔτε αὐτὴν τὴν λαμβάνουν. Θέλω νὰ σᾶς παρακαλέσω, κ. ὑπουργέ, ὅπως κατὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ὅλου σιδηροδρομικοῦ ζητήματος, λάβετε ὑπ’ ὄψει σας καὶ τὸ ζήτημα τῆς μισθοδοσίας τοῦ προσωπικοῦ τῶν ΣΕΚ καὶ τῶν Θεσσαλικῶν Σιδηροδρόμων καὶ φροντίσετε διὰ τὴν ταχεῖαν ρύθμισίν του. Ἄς ἐπιβληθῇ ἓν ἐλάχιστον ποσοστὸν ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν εἰς τὰ εἰσιτήρια καὶ τὰς μεταφορὰς ἐν γένει διὰ νὰ συντηρηθοῦν καὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐθυσίασαν τὴν ζωήν των καὶ καθημερινῶς σήμερον διατρέχουν τόσους κινδύνους.

§11Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ. (Ὑπ, Μετ.). Ὡς ἀνέφερα καὶ πρὸ ἡμερῶν ἔχω καταθέσει σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐκκρεμὲς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ ἐνίσχυσις τῶν Ἀσφαλιστικῶν των Ταμείων. Ἡ τραγῳδία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι ἐξηνεμίσθησαν τὰ χρήματά των ἀπὸ τὰ διάφορα ταμεῖα.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Διακουμόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κομοτινῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§13Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς ὑποφέρει, περισσότερον ὅμως πάσης ἄλλης τάξεως, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, ὑποφέρει ἡ τάξις τῶν ἐργατοϋπαλλήλων. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐγένετο τελευταίως ἀναπροσαρμογὴ τῶν μισθῶν, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἐκείνης μέχρι σήμερον ηὐξήθησαν ὅλα τὰ εἴδη τῆς πρώτης ἀνάγκης κατὰ 35–40%, ὡρισμένα δέ, εἴδη, ἀκόμη περισσότερον. Εἰδικώτερον, κ. ὑπουργέ, διὰ τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον τῆς Βορ. Ἑλλάδος καὶ τῆς Θράκης πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία ἰδιαιτέρα ἀγάπη καὶ στοργή, διότι, ὡς πρὸς τὴν Θράκην, λόγῳ τῆς διπλῆς κατοχῆς ὑπὸ τὴν ὁποίαν διετέλεσεν, ὁ κόσμος εὑρίσκεται εἰς πραγματικὴν ἀπόγνωσιν. Καὶ ὁ κόσμος εὑρίσκεται εἰς ἀπόγνωσιν, κ. Κουλουμβάκη.

§14Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διατὶ μοῦ τὸ λέτε ἐμένα προσωπικῶς;

§15Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ὑπέθεσα ὅτι παρεξηγήσατε, ὅτι δὲν συμφωνεῖτε.

§16Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τοὐναντίον ὑπερβάλλω. Πῶς ἐπιτρέψατε εἰς τὸν ἑαυτόν σας νὰ ἀντιληφθῇ ἀντιθέτως. Αὐτὸ εἶναι μία ὕβρις, μία βλασφημία ἐναντίον μου. Πῶς τὸ ὑποθέσατε αὐτό;

§17Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μὲ συγχωρῆτε, κ. συνάδελφε, καὶ σᾶς εὐχαριστῶ διότι συμφωνεῖτε. Πρέπει λοιπόν, καὶ παρακαλῶ, εἰδικῶς διὰ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ τοὺς ἐργάτας τῆς περιφερείας ἐκείνης, οἱ ὁποῖοι ἐδεινοπάθησαν κατὰ τὴν κατοχὴν, νὰ ληφθῇ μέτρον τοιοῦτον, ὥστε νὰ γίνουν καὶ ἐκεῖ ὡρισμένα ἔργα, ὅπως γίνονται εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Διὰ ποῖον λόγον δὲν γίνονται καὶ εἰς τὴν Θράκην, θὰ παρεκάλουν νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν οἱ ὑπουργοὶ τὴν κατάστασιν αὐτὴν διὰ νὰ μπορέσουν καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ζήσουν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλᾶκος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Πανελληνίου Ναυτικῆς Ὁμοσπονδίας Πειραιῶς, τοῦ Συνδέσμου Σιδηροδρομικῶν Σ.Π.Α.Π., τῶν Μυλεργατῶν Πατρῶν, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην ψήφισιν νομοσχεδίου κλπ.

§19Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἀναφέρεται ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἐὰν οἱ διάφοροι πόροι οἱ ὁποῖοι ἔχουν θεσπισθῆ ὑπὲρ τῶν διαφόρων ταμείων, ἐὰν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας δὲν περιέλθουν εἰς αὐτὰ, περιέρχονται εἰς τὸ Κράτος. Διὰ τὰ ταμεῖα μυλεργατῶν καὶ ἀρτεργατῶν ἔχουν θεσπισθῆ ὡρισμένοι πόροι οἱ ὁποῖοι κρίνομεν δίκαιον νὰ παραμείνουν εἰς τὰ ταμεῖα αὐτὰ διὰ τὴν κανονικὴν τῶν λειτουργίαν, διότι ὅταν ὑπεβλήθησαν εἶχον γίνει ὑπολογισμοὶ σχετικοὶ καὶ ἐπεβλήθησαν διὰ τὰ ἀνάγκας τῶν ταμείων αὐτῶν. Παρακαλῶ συνεπῶς οἱ πόροι αὐτοὶ νὰ παραμείνουν στὰ ταμεῖα.

§20Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καθ’ ὃ διάστημα διετέλουν ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ εἶχον ἀναγνωρίσει ὅτι τὰ ταμεῖα μυλεργατῶν καὶ ἀρτεργατῶν, ἔχουν σοβαρωτάτην ἀποστολήν. Ἄλλως δὲν εἶναι μόνον πόροι τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ πόροι προερχόμενοι ἐξ ἰδικῶν των θυσιῶν. Ἐὰν πρόκειται, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ γίνῃ κανένα νομοσχέδιον τέτοιο καὶ νὰ πηγαίνουν οἱ πόροι αὐτοὶ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς τὸ εἴπητε.

§21Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Εἶναι τὸ ψήφισμα. Θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν ἐντὸς ὀλίγου.

§22Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολίδος). Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι μέλη τῶν ταμείων αὐτῶν, πάντοτε κατέβαλον μέρος τοῦ μισθοῦ των καὶ οὕτω ἔχει δημιουργηθῆ ἓν κεφάλαιον τοῦ ὁποίου σκοπὸς εἶναι νὰ προστατευθοῦν αὐτοὶ ἐκ τῆς ἀσθενείας των. Εἶναι, συνεπῶς, ἀπαράδεκτον νὰ πᾶνε τὰ ποσὰ αὐτὰ εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν καὶ πολὺ δικαίως διαμαρτύρονται. Ἔχω δὲ τὴν γνώμην ὅτι σύμπασα ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι σύμφωνος εἰς τὸ νὰ μὴ ὑπαχθοῦν οἱ πόροι τῶν ταμείων αὐτῶν εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν.

§23Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κάνετε ἕνα λάθος, διότι τὸ νομοσχέδιον δὲν προβλέπει ὅτι ἀφαιροῦνται πόροι προερχόμενοι ἐκ τῶν ἰδίων καταβολῶν.

§24Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Νὰ φέρετε τὸ νομοσχέδιον.

§25Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Αὐτὸ ποὺ εἴπατε περὶ ἀφαιρέσεως τῶν ἰδίων τῶν καταβολῶν δὲν τὸ προβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Προβλέπει μόνον διὰ φορολογίας αἱ ὁποῖαι ἐπεβλήθησαν ὑπὲρ τῶν ταμείων αὐτῶν. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ θὰ τὸ ἐξετάσῃ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ θὰ καθορίσῃ σχετικῶς.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λεονάρδος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Προέδρων τοῦ Ἐμπορικοῦ συλλόγου καὶ ἐργατῶν λιμένος Μεσολογγίου ζητούντων ἀποστολὴν βυθοκόρου δι’ ἀπόφραξιν τοῦ αὔλακος τοῦ λιμένος κλπ.

§27Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Μολονότι ἀναγράφεται ὅτι ἡ ἐρώτησις αὐτὴ ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐν τούτοις ἀφορᾷ τὸν ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων, ἰδιαιτέρως δὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελον νὰ μὲ προσέξῃ. Τὸ Μεσολόγγιον τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει σήμερον καμμίαν κίνησιν, εἶχε κάμει καὶ αὐτὸ διὰ πόρων του ἕνα λιμένα. Ἐντὸς τοῦ λιμένος αὐτοῦ κατὰ τὸν πόλεμον ἐβούλιαξε ἕνα μεγάλο βαπόρι καὶ ἡ μικρὰ κίνησις ἡ ὁποία ἄλλοτε ὑπῆρχεν ἐσταμάτησεν τελείως, καὶ ἔτσι τὸ Μεσολόγγιον ὑποφέρει. Ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ ἀποστείλῃ μίαν βυθοκόρον διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ὥστε νὰ ἀποφραχθῇ τὸ λιμάνι ἀλλὰ μᾶς ἀπήντησεν ὅτι ὑπάρχει μία ἡ ὁποία ἐργάζεται εἰς τὸν Ἰσθμὸν καὶ μία ἡ ὁποία ἐργάζεται εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ἐρχόμεθα λοιπόν, νὰ σᾶς παρακαλέσωμεν νὰ βοηθήσετε τὸν ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων, διὰ νὰ γίνῃ κάτι. Δι’ αὐτὸ εἶπον ὅτι ἀφορᾷ περισσότερον ὑμᾶς παρὰ τὸν ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων, ὁ ὁποῖος μᾶς λέγει «εὐχαρίστως, ἀλλὰ... λεπτὰ δὲν ἔχω». Ἐὰν νομίζετε ὅτι τὸ Μεσολόγγιον ἀξίζει νὰ προστατευθῇ κἄπως θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὸ προστατεύσετε.

§28Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μάλιστα.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γραφάκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου Ἐθνικοφρόνων Ἡλιουπόλεως παραπονουμένου ὅτι ἐπυροβολήθη ὑπὸ ἀγνώστου.

§30Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐν λόγῳ ἀναφορὰ ὑπεβλήθη τὸν Νοέμβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους σήμερον ἔχομεν Φεβρουάριον καὶ νομίζω ὅτι οὐδένα σκοπὸν ἐξυπηρετεῖ ἡ συζήτησις αὐτῆς. Κατόπιν τούτου παραιτοῦμαι τῆς ἐν λόγῳ ἀναφορᾶς.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ 22α ἀναβάλλεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ 23η, ὁ κ. Βαμβέτσος.

§32Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτὴ μετεβλήθη εἰς ἐπερώτησιν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ 23η διαγράφεται. Ἡ 24η ἀναβάλλεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ. Ἡ 25η διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος. Ἐπίσης, διὰ τὸν αὐτὸν λόγον καὶ ἡ 26η. Ἡ 27η, ὁ κ. Καράμπελλας.

§34Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ 28η, ὁ κ. Λυκουρέζος.

§36Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Μεταφορῶν, ἐπὶ ἔτη ὑφίστατο ἡ σιδηροδρομικὴ στάσις τῆς Καλλιρρόης τῆς ἐπαρχίας Μεσσήνης, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ μίαν ἀρκετὰ μεγάλην περιοχήν. Πρὸ μηνῶν ἡ Ἑταιρεία ΣΠΑΠ κατήργησε τὴν στάσιν αὐτήν, οἱ κάτοικοι διαμαρτύρονται καὶ παρακαλοῦν θερμότατα νὰ συστηθῇ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον πρὸς τὴν Ἑταιρείαν, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ προβῇ εἰς ἐπανίδρυσιν τῆς στάσεως, διότι δυσχεραίνεται πολὺ ἡ ἐξυπηρέτησις τῆς περιφερείας ἐκ τῆς καταργήσεως τῆς στάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, ὑφίστατο ἀπὸ ἐτῶν καὶ μόλις πρὸ μηνῶν κατηργήθη.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κούτσικας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§38Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ στάσις τῆς Καλλιρρόης εἶναι μία ἀπὸ τὰς σημαντικωτέρας στάσεις τῶν χωρίων τῆς Μεσσηνίας, δεδομένου ὅτι ἐξυπηρετοῦνται ὄχι μόνον πολλὰ χωρία, ἀλλὰ κυρίως ὀρεινὰ χωρία. Διότι διὰ νὰ μεταβῇ ταξιδεύοντας κανεὶς καὶ νὰ πάῃ στὸ χωριό του, θέλει ἕνα διάστημα 2–3 ὡρῶν, διότι θὰ κατέλθῃ εἰς τὸν ἀμέσως ἑπόμενον σταθμόν, τὸ Ζευγολατιό. Δεδομένου, ὅτι ἡ στάσις αὐτὴ εὑρίσκεται ἐπὶ τῶν ὁρίων τῆς Μεσσηνίας, εἶναι λυπηρόν, ὅτι ἡ ἑταιρεία ΣΠΑΠ, εὑρῆκε τὴν σημερινὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κάθε ἄνθρωπος σπεύδει νὰ πάῃ εἰς τὸ σπίτι του γρηγορώτερα, εὑρῆκε, λέγω, τὴν εὐκαιρίαν, νὰ καταργήσῃ τὴν στάσιν αὐτήν, εἰς τρόπον ὥστε, οἱ ἐπιβάται νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ διπλασιάζουν τὸν χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ πᾶνε εἰς τὸ χωριό τους. Παρακαλῶ ἰδιαιτέρως, τὸν κ. ὑπουργὸν, νὰ συστήσῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν ΣΠΑΠ, νὰ ἐπανιδρύσῃ τὴν στάσιν αὐτήν, διότι δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον ἡ ἑταιρεία αὐτὴ τείνει νὰ καταργήσῃ ὅλας τὰς μικρὰς στάσεις. Παρακαλῶ ἰδιαιτέρως ὅπως συστήσητε εἰς τὴν ἑταιρείαν, νὰ ἱδρύσῃ τὴν στάσιν τῆς Καλλιρρόης. Ἐξ ἄλλου ἡ στάσις τῆς Καλλιρρόης δὲν εἶναι, παρὰ στάσις ἑνὸς λεπτοῦ, λάβετε δὲ ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἡ συγκοινωνία μὲ τὰς Καλάμας ἔχει πολὺ δυσχερανθῆ, τώρα τελευταίως, καὶ αἱ ἁμαξοστοιχίαι ἔχουν ἐπιβάτας, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον Καλαματιανούς. Ἄς καταργηθῇ ἐπὶ τέλους μία ἄλλη στάσις.

§39Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ. (Ὑπ. Μεταφορ.). Εἶναι ἀνάγκη νὰ κάμῃ ἡ ἑταιρεία τὴν κατάργησιν αὐτὴν τῶν στάσεων, διότι εἶναι ἀνάγκη τὸ τραῖνον, νὰ φθάσῃ εἰς τὰς Καλάμας ἐνωρίς, λόγῳ τῆς ἀνωμάλου καταστάσεως. Ἑπομένως πρὸς ἀσφάλειαν τῶν ἐπιβατῶν, ἔγινεν ἡ κατάργησις τῶν στάσεων, ὥστε νὰ φθάνουν ἐγκαίρως οἱ ἐπιβάται εἰς τὰς Καλάμας. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον κατηργήθη ἡ στάσις αὐτὴ καθὼς καὶ ἄλλαι τινὲς στάσεις.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐρώτησιν. Ὁ κ. Δ. Κούτσικας ἔχει τὸν λόγον.

§41Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Αὐτὴ συνεζητήθη ὡς ἐπερώτησις, καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ηὐδόκησε, ὥστε νὰ εἰσαχθοῦν οἱ 96 ὑποψήφιοι φυιτηταί, οἱ πλέον τοῦ καθωρισμένου ἀριθμοῦ εἰσακτέων.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§43Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Τὸ ζήτημα τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ σοβαρῶς τὴν Κυβέρνησιν. Ὑπάρχουν ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι δίδουν ἐλαχίστας συντάξεις. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι τὸ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν, τὸ ὁποῖον ἀσφαλίζει τὸ γῆρας καὶ τὰ δυστυχήματα, δίδει συντάξεις 38.000 δραχμῶν μηνιαίως. Ὑπάρχουν ὀργανισμοὶ συντάξεων, ποὺ ἀσφαλίζουν τοὺς αὐτοὺς κινδύνους, εἰς διαφόρους λιμένας τοῦ κράτους, ὅπως τὰ Κ.Α.Φ. τῶν ἐργατῶν Καβάλλας, τῶν φορτοεκφορτωτῶν Θεσσαλονίκης, τὰ ὁποῖα δίδουν συντάξεις ὄχι μεγαλυτέρας τῶν 45.000 δραχμῶν μηνιαίως. Ὑπάρχουν ἄλλαι περιπτώσεις ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς στοιχειώδεις αὑτῶν ἀνάγκας, δηλαδή, εἰς τὰς παροχάς, τὰς ὁποίας ἐπιβάλλουν οἱ κανονισμοί των. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, ποὺ κατέθεσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, φρονῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀνασυγκροτήσεως ὅλων αὐτῶν τῶν Ταμείων, διότι βέβαια, πλεῖστοι ὅσοι ὀργανισμοί, ἔχουν διαθέσει, παρὰ πολλὰ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς προστασίας τοῦ ἐργαζομένου καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἀσθενείας, ἀλλὰ ἄλλοι ὀργανισμοὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ σταθοῦν οἰκονομικῶς, καὶ ἐν τούτοις, ἐνῷ οἱ ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλίζουν τοὺς ἐργάτας ἢ ὑπαλλήλους, δηλαδὴ τὰς ἀσθενεστέρας οἰκονομικῶς τάξεις, δὲν ἔχουν εἰδικοὺς πόρους, ἐπὶ τῶν ὁποίων νὰ στηρίζωνται αἱ περιπτώσεις τῆς ἀσφαλίσεως, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ἐπεβλήθησαν εἰδικοὶ κοινωνικοὶ πόροι ὑπὲρ τῆς ἀσφαλίσεως τάξεων οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι, οἱ ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλίζουν τάξεις. οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρας μὲ κοινωνικὰς εἰσφοράς, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθουν εἰς ἐνίσχυσιν τῶν ἐργατικῶν καὶ ὑπαλληλικῶν ταμείων, ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ δώσουν στοιχειώδεις συντάξεις εἰς τοὺς παρ’ αὐτῶν συνταξιοδοτουμένους. Μία τοιαύτη περίπτωσις εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου. Τὸ Ταμεῖον τοῦτο εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ παλαιότερα καὶ ἓν τούτοις αἱ παροχαὶ τῆς ἀσφαλίσεως πρὸς τοὺς ἠσφαλισμένους εἶναι τόσον χαμηλαί, ὥστε παίρνουν συντάξεις πείνης, εἰς δὲ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἀσθενείας λαμβάνουν βοηθήματα πενιχρά. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἀνήκει καὶ ὁ κλάδος τῆς ἀνεργίας. Τὸ Ταμεῖον ἀνεργίας σήμερον δίδει ἕνα ποσοστὸν 67.000 δρχ., δηλαδή, ἐὰν ἕνας ἐργάτης ἔχῃ 25 χρόνια ὑπηρεσίαν καὶ ἀπολυθῇ ἀπὸ τὴν θέσιν του καὶ ὑπαχθῇ εἰς τὸ ταμεῖον ἀνεργίας, ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι ἔπαιρνε προηγουμένως 500.000 δραχμὰς τὸν μῆνα, θὰ πάρῃ ἀπὸ τὸ ταμεῖον ἀνεργίας 32.000, ἔπειτα ἀπὸ 25 ἐτῶν ὑπηρεσίαν. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἀναφέρω διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι τὸ θέμα τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, εἶναι ἕν ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα θέματα καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοὺς συναδέλφους του, νὰ μεριμνήσουν διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀνασυγκροτήσεώς των.

§44Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Ὑπεβλήθη σχετικὸν νομοσχέδιον καὶ ὅ,τι τροπολογίας ἔχετε θὰ τὰς συζητήσωμεν τότε.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μπερνίτσας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ὁμοσπονδίας βιοτεχνῶν Σωματείων Ἀθηνῶν.

§46Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ὁ βιοτεχνικὸς κόσμος τῶν Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς βιοτεχνίας παρὰ τὸν σχετικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος τὸν ἐπεκτείνει μόνον ἐπὶ τῶν βιοτεχνιῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἐπικινδύνως συναγωνίζονται τὴν βιομηχανίαν, καὶ σᾶς φέρω ἕν παράδειγμα. Καθὼς ξεύρετε ὑπάρχουν κορδέλλαι ποὺ κόβουν ξύλα.

§47Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Ὅ,τι τροπολογίας ἔχετε νὰ τὰς ὑποβάλετε.

§48Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ὅπως γνωρίζετε ἀντίστοιχοι βιομηχανίαι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν ὑπάρχουν. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ληφθῇ μία φροντὶς διὰ νὰ μὴ ταλαιπωροῦνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοί.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Καραΐσκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς συνταξιούχων φυματικῶν Δράμας ζητούντων τὴν αὔξησιν τῶν μερίδων τροφίμων καὶ τῶν σανατοριακῶν κλινῶν.

§50Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Ὑποστηρίζω, κ. συνάδελφοι, ἀναφορὰν τῶν φυματικῶν συνταξιούχων οἱ ὁποῖοι ζητοῦν αὔξησιν τῆς ἐπικουρικῆς μερίδος καὶ αὔξησιν τῶν σανατοριακῶν κλινῶν. Φρονῶ, ὅτι τὰ αἰτήματά των αὐτὰ πρέπει νὰ τύχουν ἰδιαζούσης προσοχῆς, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, καὶ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ὄχι μόνον καθῆκον ἐθνικόν, ἀλλὰ καὶ καθῆκον ἀνθρωπιστικόν, ἡ ἀποδοχή των, δεδομένου ὅτι, διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν σανατοριακῶν κλινῶν καὶ τῆς αὐξήσεως τῆς χορηγουμένης ἐπικουρικῆς μερίδος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ κατορθώσωμεν νὰ προστατεύσωμεν τοὺς ἀποκλήρους αὐτοὺς τῆς τύχης, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ὑγεία των καὶ ἀφ’ ἑτέρου θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἀποτρέψωμεν τὴν μετάθεσιν τῆς ἀσθενείας εἰς τοὺς ὑγιεῖς πληθυσμοὺς διὰ τοῦ ἐγκλεισμοῦ τῶν ἀσθενῶν αὐτῶν εἰς σανατόρια. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἐν τῇ περιοχῇ Καβάλας, ὑπάρχει σανατόριον, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει παρὰ μόνον 30 κλίνας, καὶ πρέπει νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὁλόκληρον τὴν Α. Μακεδονίαν, ἐνῷ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στεγάσῃ παρὰ μόνον 50 ἀσθενεῖς. Τῶν ὑπολοίπων, μέχρις εἰσόδου των, ἐπιδεινοῦται ἡ ὑγεία, καὶ καταφεύγουν εἴτε εἰς τὰς Ἀθήνας εἴτε εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ὅπου ἐπίσης λόγῳ ἐλλείψεως κλινῶν ἢ πεθαίνουν, διότι δὲν προλαμβάνουν νὰ εἰσαχθοῦν εἰς Σανατόριον, ἢ εἰσαγόμενοι τέλος δὲν βλέπουν καμμία βελτίωσιν λόγῳ τῆς ἐν τῷ μεταξὺ χειροτερεύσεως τῆς ὑγείας των. Θὰ παρεκάλουν λοιπόν νὰ γίνουν δεκτὰ τὰ αἰτήματα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι ἀποδεχομένη ταῦτα πράττει ἀνθρωπιστικὸν καθῆκον.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοδωρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κηδεμόνων τῶν μαθητῶν τοῦ χωρίου Πλύθρας Μολάων ζητούντων διδασκάλισσαν ἢ διδάσκαλον πρὸς λειτουργίαν τοῦ Σχολείου.

§52Α. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς τῶν κηδεμόνων καὶ γονέων τοῦ χωρίου Πλύθρας Μολάων, παραπονουμένων, διότι ὑπὸ τὸ πρόσχημα ἐλλείψεως ἀσφαλείας τὰ σχολεῖα τῆς περιφερείας Σπάρτης ἔχουν κλείσει λόγῳ ἐλλείψεως διδασκάλων. Κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ σχολικοῦ ἔτους, τὴν 1ην Σεπτεμβρίου 1947 ἐπὶ 236 ὀργανικῶν θέσεων, αἱ 95 ἦσαν κεναί. Πλὴν τῶν κενῶν τούτων θέσεων ἀπὸ 1 Σεπτεμβρίου 1947 μέχρι σήμερον ἐξεκενώθησαν ἀκόμη περισσότεραι, ἃς εἴπωμεν λόγῳ τῆς φυσιολογικῆς καὶ ἀναποφεύκτου ἀποχωρήσεως διδασκάλων ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς ἀποσπάσεως διδασκάλων ἐκ τῆς περιφερείας αὐτῆς εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἐπαναλαμβάνω πάλιν, ὅτι, εἶναι πρόσχημα ὁ λόγος, τῆς ἐλλείψεως ἀσφαλείας διότι τὸ χωρίον Πλύθρα εὑρίσκεται εἰς ζώνην ἀσφαλεστέραν καὶ τῶν Ἀθηνῶν. Ἐν τούτοις, ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχολικοῦ ἔτους, δὲν ὑπάρχει διδάσκαλος ἐκεῖ. Τὸ αὐτὸ δὲ συμβαίνει διὰ πολλὰ χωριὰ τῆς ἐπαρχίας Λακεδαίμονος. Τὸ ἀτύχημα εἶναι, ὅτι οἱ διδάσκαλοι δὲν ἔχουν ἐστραμμένην τὴν προσοχήν των, εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντός των, ἀλλὰ εἰς τὸ πότε θὰ ἔλθουν ἐδῶ, εἰς τὰς Ἀθήνας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιδίωξίς των, πῶς θὰ μετατεθοῦν ἢ θὰ ἀποσπασθοῦν εἰς τὰς Ἀθήνας. Σᾶς παρακαλῶ, κύριε ὑπουργέ, νὰ συνεννοηθῆτε μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας, καὶ νὰ κάμετε ἕνα ταξείδιον ἐκεῖ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν κατάστασιν, ἀφ’ ἑνὸς διὰ νὰ ἐμψυχώσετε τοὺς ὐιδασκάλους καὶ ἀφ’ ἑτέρου τοὺς μαθητάς, διότι ὅλοι ἐκεῖ ἔχουν τὸ συναίσθημα τῆς πλήρους ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἐγκαταλείψεως. Φεύγει ὁ διδάσκαλος τὸν διδάσκαλον ἀκολουθεῖ ὁ συμβολαιογράφος. Φεύγουν ὅλοι οἱ κρατικοὶ παράγοντες καὶ δὲν ὑπάρχει πλέον ἐκεῖ κρατικὴ ὑπόστασις. (Χειροκροτήματα).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Φωτόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§54Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§55Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Εἰς τὴν ἐκπαιδευτικὴν περιφέρειαν Σπάρτης, ὑπηρετοῦν τὰ 82% τῆς ὀργανικῆς δυνάμεως.

§56Α. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται μόνον διὰ τὴν ἐπαρχίαν Λακεδαίμονος, πρόκειται καὶ περὶ τῆς ἐπαρχίας Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς.

§57Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ὅσα σχολεῖα συμβαίνει νὰ μὴ λειτουργοῦν εἶναι διότι προηγήθησαν βεβαιώσεις τῆς Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς, τοῦ Νομάρχου καὶ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀσφάλεια. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀποσπάσεις, ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1947 μέχρι σήμερον οὐδεμία ἀπόσπασις δημοδιδασκάλου ἐγένετο, εἴτε εἰς τὴν Ἀττικὴν εἴτε εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἐν τῷ μεταξὺ ἀνεκλήθησαν προϋπάρχουσαι ἀποσπάσεις καὶ οἱ διδάσκαλοι ἀναχωροῦν διὰ τὰς θέσεις των. Ἐκ τῶν 17.500 διμλοδιδασκάλων, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται ὀργανικῶς, 700 εἶναι ἐπιστρατευμένοι καὶ 1.200 εἰς τὰ σανατόρια, ἐκ δὲ τῶν καθηγητῶν 250 ἐστρατεύθησαν κατὰ τὸ διάστημα τῶν 2½ τελευταίων μηνῶν. Κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ εἶναι πλήρης ὁ ἀριθμὸς τῶν διδασκάλων.

§58Α. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸν Ὀκτώβριον, κ. ὑπουργέ, ἡ διδασκάλισσα τῶν Μολάων, ἀπεσπάσθη εἰς τὸν Πειραιᾶ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον σᾶς ἐπεσκέφθην καὶ διεμαρτυρήθην, διότι ἔμεινε κενὴ ἡ θέσις ἀλλὰ δὲν ἔγινεν ἀνάκλησις τῆς ἀποσπάσεως. Πρέπει νὰ σταματήσῃ αὐτὸ τὸ κακόν.

§59Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου δὲν ἔχω δικαίωμα ἀποσπάσεως ἢ μεταθέσεως. Δι’ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, νὰ ἔλθετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ τὸ ἐξετάσωμεν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἀ-

ναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν βάμβακα, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Μπερνίτσας.

§61Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Κύριοι βουλευταί, βαρεῖα εἶναι ἡ κληρονομία τῆς ΚΥΔΕΠ. Μᾶς ἐκληρονόμησεν τὴν ἀπόλυτον σύγχυσιν ἰδεῶν, σύγχυσιν ἀντιλήψεων ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῶν διαφόρων νόμων. Ἀποτέλεσμα τῆς συγχύσεως αὐτῆς εἶναι καὶ οἱ λόγοι οἱ ἀναφερόμενοι εἰς τὴν σημερινὴν ἐπερώτησιν. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἔλεγχος εἰς τὴν βιομηχανίαν; Καὶ ποῖος, κ. συνάδελφοι, θὰ κάνῃ τὸν ἔλεγχον αὐτόν; Πῶς θὰ τὸν κάνουν τὸν ἔλεγχον αὐτόν; Ποία ἁρμοδία ὑπηρεσία ἡ ὁποία ἀμείβεται 3 καὶ 60; Πρέπει νὰ καταλάβωμεν καλά, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προπολεμικῶς ἐλέγαμεν διακανονισμόν, σήμερον ἢ μᾶλλον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, τὸ λέγομεν ἀνάγκην, ἀνάγκην ἐπιβιώσεως τῆς φυλῆς μας, αὐτὴν δὲ τὴν στιγμὴν δὲν ἠξεύρω καὶ ἐγὼ πῶς θὰ πρέπει νὰ τὸ διακανονίσωμεν. Ἔχει ἀνάγκην ἐκκαθαρίσεως ἡ κρατικὴ μηχανή· πρέπει νὰ τὸ καταλάβωμεν αὐτό· πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσχοληθῇ σοβαρῶς μὲ τὸ κεφάλαιον αὐτό, πρέπει ἐπὶ τέλους καὶ ἡ Βουλή, νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν, καὶ νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐκκαθάρισις τῆς κρατικῆς μηχανῆς. Κατὰ τὸ 1946, εἴχομεν ἀποθέματα βάμβακος 6.000 περίπου τόννους. Κατὰ τὸ 1946 εἰσήχθη ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν βάμβαξ 10.800 τόννοι, ἤτοι ἐν συνόλῳ 16.800 τόννοι· εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ προσθέσωμεν καὶ τὴν παραγωγήν, ἄλλας 11.000 τόννους περίπου, ὁπότε θὰ ἔχωμεν ἐν συνόλῳ 27.800 τόννους, δεδομένου, ὅτι αἱ ἀνάγκαι τοῦ τόπου προπολεμικῶς ἀνήρχοντο εἰς 22.000 τόννους. Αἱ ἀνάγκαι αἱ σημεριναί, αἱ ἀνάγκαι τῆς βιομηχανίας, δι’ ἐκβιομηχανοποίησιν τοῦ βάμβακος, μόλις κατώρθωσαν νὰ ἀπορροφήσουν 17.000 τόννους. Συνεπῶς, μένει ἀδιάθετος ὁλόκληρος ἡ παραγωγὴ τοῦ 1946, δηλαδή, ἔχομεν ἕνα πλεόνασμα, ἐξ 11.000 τόννων. Τὸ Κράτος διέθεσε διὰ τὴν συγκέντρωσιν κατὰ τὸ 1946 περίπου 35 δισεκ. μέσῳ τῆς ΚΥΔΕΠ, συνεκέντρωσεν δὲ πράγματι περὶ τοὺς 4.000 τόννους, περὶ ὧν γίνεται λόγος, ἐν τῇ ἐπερωτήσει, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐδόθησαν κατόπιν πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἰς τοὺς βιομηχάνους, διότι ἦσαν κεκορεσμένοι ἀπὸ βάμβακα, λόγῳ τῶν εἰσαγωγῶν. Βεβαίως θὰ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, ἀφοῦ εἴχαμε βάμβακα, διὰ ποῖον λόγον ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ καὶ ἐδόθη μάλιστα πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸ καὶ Κρατικὸν συνάλλαγμα; Πιθανὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἤθελε νὰ δημιουργήσῃ ἕνα στόκ μεγάλου ἀποθέματος. Ἀλλὰ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ὤφειλε νὰ λάβῃ μέτρα ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ μέτρα παραλλήλως, οὕτως ὥστε, ἐπὶ ἕκαστον εἰσαγόμενον τόννον βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν βιομήχανον, καὶ ἡ ἀγορὰ ἑνὸς τόννου βάμβακος ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἐν συνεχείᾳ προέκυψεν τὸ ζήτημα, διὰ ποῖον λόγον τὸ βαμβάκι ἀπεδόθη εἰς τοὺς βιομηχάνους μὲ πίστωσιν, διότι τὸ βαμβάκι αὐτὸ τὸ πῆραν οἱ βιομήχανοι ἀπὸ τὴν ΚΥΔΕΠ καὶ ὑπέγραψαν γραμμάτια, 14 δισεκατ. δραχμὰς περίπου, τὰ ὁποῖα γραμμάτια, τινὲς ἐξ αὐτῶν μέχρι σήμερον δὲν ἐξώφλησαν. Τοῦτ’ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὰ ἔρια. Ἐδόθησαν τὰ μαλλιά, ὑπεγράφησαν γραμμάτια ἀξίας 35 δισεκατ. δραχμῶν καὶ τὰ γραμμάτια αὐτά, ὄχι μόνον δὲν ἐπληρώθησαν, ἀλλ’ ἐδόθη νέα παράτασις διὰ 10 εἰσέτι μῆνας. Καὶ δεδικαιολογημένως προκύπτει τὸ ἐρώτημα καὶ τὸ παράπονον καὶ τῶν λοιπῶν ἐργαζομένων τάξεων. Διὰ ποῖον λόγον ἡ Κυβέρνησις μονομερῶς δίδει πιστώσεις μόνον εἰς τοὺς βιομηχάνους καὶ ἀγνοεῖ τὰς λοιπὰς παραγωγικὰς τάξεις, καὶ ἰδιαίτατα τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ τοὺς βιοτέχνας, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης ἀποτελοῦν ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ ἐργαζομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ; Παραλλήλως ὅμως γεννῶνται καὶ ἄλλα ἐρωτήματα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἀνεκοίνωσεν πρὸ ἡμερῶν εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι, ἀνεκάλυψεν ἐκ τοῦ ἐλέγχου, τὸν ὁποῖον ἔκανεν, εἰς βάρος τοῦ Δημοσίο, κλοπὴν ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκ μέρους τῶν βιομηχάνων καὶ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, τὴν ὁποίαν καταλογίζει εἰς τὴν διαφορὰν τῆς πιστοχρεώσεως βάμβακος ἀνωτέρας ποιότητος εἰς βάμβακα κατωτέρας ποιότητος. Γεννᾶται ἀμέσως ἡ ὑποψία, μήπως ἡ αὐτὴ διαφορὰ ὑφίσταται καὶ εἰς τὰ ἔρια, μήπως καὶ ἐκεῖ προκύπτει αὐτὴ ἡ διαφορά, διότι τὰ μαλλιὰ ἐδόθησαν διὰ κατωτέραν ποιότητα, ὁπότε ἡ διαφορὰ θὰ εἶναι πολὺ μεγάλη, δεδομένου ὅτι, ἡ ἀξία τους δύναται νὰ κυμαίνεται ἀπὸ 3 ἕως 10 χιλ. κατ’ ὀκᾶν.

§62ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχουν στοιχεῖα ἐπ’ αὐτοῦ, κ. συνάδελφε;

§63Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Νὰ τὰ εὕρῃ ὁ ὑπουργός. Ἐπίσης, κ. συνάδελφοι, κατεστράφη μία ποσότης βάμβακος εἰς τὰς Πάτρας 500 τόννων καὶ 100 τόννων ἐρίων, ἐκ πυρκαϊᾶς, ἡ ποσότης ὅμως αὐτὴ ἦτο συσκευασμένη κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὥστε νὰ θεωρῆται ὡς ἀπρόσβλητος. Πάντως ὑπολογίζεται ὅτι, ἡ ζημία ἐπ’ αὐτῶν δὲν θὰ εἶναι μεγάλη· θὰ ἠθέλαμε νὰ γνωρίζωμεν τί ἔγινεν ἐπ’ αὐτοῦ· δὲν μᾶς ἐδόθη καμμία ἐξήγησις ὡς πρὸς τὸν βάμβακα, ὁ ὁποῖος ἐδόθη πρὸς βιομηχανοποίησιν, διὰ λογαριασμὸν τοῦ δημοσίου, πρὸς παρασκευὴν νημάτων. Ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν τὰ μεγάλα ἐρωτηματικὰ τὰ ὁποῖα πιέζουν τὴν κοινὴν γνώμην· εἶναι ἀληθὲς ὅτι, δὲν πρέπει νὰ γίνωνται συζητήσεις, ἐναντίον ἑνὸς μεγάλου παράγοντος τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τῆς βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχουν δημιουργήσει μίαν σύγχυσιν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, καὶ μίαν ἀπορίαν, ἐὰν οἱ νόμοι ἐφαρμόζωνται ἐξ ἴσου δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας, διὰ τοὺς πλουσίους καὶ πτωχούς, ἐὰν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῶν νόμων, ἡ κρατικὴ μηχανὴ ἵσταται εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς της. Ἔχει δημιουργηθῆ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἡ ἐντύπωσις ὅτι, ὁσάκις συζητοῦμεν περὶ ἐλέγχου τιμῶν, τότε δημιουργεῖται ἕνας καγχασμὸς ἐκ μέρους τῆς κοινῆς γνώμης, διότι ξέρει καὶ διότι πιστεύει, ὅτι οὐδέποτε ὁ ἔλεγχος αὐτὸς ἀπέδωσε τίποτα. Τὸ δρᾶμα αὐτὸ τοῦ ἐλέγχου, ἔχει δημιουργήσει σήμερον καὶ τὴν κατάστασιν τῆς ἀγορᾶς, θὰ ἠξεύρετε ὅλοι σας εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκεται σήμερον ἡ ἀγορά. Πηγαίνουν οἰκογενειάρχαι καὶ δὲν εὑρίσκουν τίποτα ἀπολύτως νὰ ἀγοράσουν ἐξ αἰτίας ἀκριβῶς αὐτῆς τῆς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων.

§64ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κατὰ τίνος στρέφεται ἡ ἐπερώτησίς σας, κ. συνάδελφε;

§65Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ἐπερωτᾶται ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Γεωργίας, ἀλλὰ ἐνδιαφέρει ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἶπε χθές, ὅτι ὁ ἔλεγχος δι’ ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως μεταφέρεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ. Δηλαδή, ὁ ἔλεγχος τῶν τιμῶν τῆς διαθέσεως τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Ὑπάρχει κάποια Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐλέγχει καὶ καθορίζει τὰς τιμάς, καὶ κατόπιν τὰς κοινοποιεῖ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, ὅπου τὰς ἐλέγχει. Δι’ αὐτὸ ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ ἐνδιαφέρει καὶ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρίσκεται καὶ αὐτὸς ἐνταῦθα. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν τιμῶν τῆς βιομηχανίας οὐδεὶς σοβαρὸς ἔλεγχος γίνεται· μάλιστα τελευταίως δι’ ἀγορανομικῆς διατάξεως, ὅταν ἦτο ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ὁ κ. Χέλμης, κατηργήθη καὶ ἡ κοστολόγησις τῶν τιμῶν τῆς βιομηχανίας· συνεπῶς, οὐδεὶς ἀπολύτως ἔλεγχος ὑφίσταται εἰς τὴν βιομηχανίαν. Ὁ ἔλεγχος περιορίζεται μόνον εἰς τοὺς ξυπόλητους, εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιφέρουν καμμίαν αὔξησιν εἰς τὰ προϊόντα, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἐνδιαφέρεται μόνον διὰ τὰς τιμὰς τοῦ στιλβώματος τῶν ὑποδημάτων, διὰ τὰς τιμὰς τοῦ πωλουμένου εἰς τὰ καφενεῖα καφέ, διὰ τὰς τιμὰς πάσης φύσεως μικρολογημάτων, καὶ οὐδέποτε ἐνδιεφέρθη διὰ τὰς τιμὰς τῆς βιομηχανίας, καὶ ἔτσι οἱ βιομήχανοι ἀσύδοτοι πωλοῦν τὰ εἴδη τους, ὅσο θέλουν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐφαρμόσῃ τοὺς ὑπάρχοντας νόμους πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις διότι οἱ νόμοι ἐπιβάλλουν καὶ κυρώσεις καὶ ὁμιλοῦν περὶ τοῦ τρόπου τοῦ ἐλέγχου, ὅλων ἀνεξαρτήτως τῶν εἰδῶν. Ἡ πολυνομία τῶν ἀποφάσεων, ἡ πολυνομία τῶν ἐπιτροπῶν, ἐπέφερον τὴν πλήρη σύγχυσιν καὶ ἀδυναμίαν τοῦ Κράτους νὰ ἐπιβάλλῃ τὸν ἔλεγχον. Πολλάκις μάλιστα παρετηρήθη τὸ φαινόμενον ὥστε, ἐλέγχοντες καὶ ἐλεγχόμενοι εἶναι τὰ αὐτὰ πρόσωπα. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα συμβαίνει ὄχι μόνον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλα σχεδὸν τὰ παραγωγικὰ Ὑπουργεῖα. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ ἔτος 1946 ὑπῆρξεν ἀπὸ ἀπόψεως ἀγορᾶς, ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν τὸ εὐτυχέστερον ἔτος μετὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας δηλ. καὶ ἀπὸ τὸ 1945 καὶ ἀπὸ τὸ 1947. Ὑπῆρξε τὸ ἔτος ἐκεῖνο ποὺ ὑπῆρχεν ἡ μεγαλυτέρα πτῶσις τιμῶν ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου. Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ἐλευθερίας, ὁ καθένας ἀπὸ μᾶς τὸ ἐξηγῆ καὶ διαφορετικά. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι σήμερον χρειάζεται ἀπόλυτος ἐλευθερία τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐμπορίου καὶ ἔλεγχος εὐθύς, εἰλικρινὴς καὶ πραγματικὸς τῶν βιομηχανιῶν καὶ τῶν εἰσαγωγῶν. Τὰ ἄλλα ὅλα εἴδη πρέπει νὰ μείνουν ἀπολύτως ἐλεύθερα, διότι αὐτὸ μᾶς ἐδίδαξεν ἡ κατοχή. Ἄν, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1942 δὲν ἀπεδίδετο ἡ ἐλευθερία τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐμπορίου, τότε ἀσφαλῶς θὰ εἴχαμε νὰ θρηνήσωμε πολλὰ περισσότερα θύματα ἐξ ἀσιτίας ὅπως ἐθρηνήσαμε καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1941. Ἡ ἀστυνομικὴ πολιτικὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν νόμων. Οἱ οἰκονομικοὶ νόμοι εἶναι ἄτεγκτοι, ἡ προσφορὰ καὶ ἡ ζήτησις ρυθμίζει πάντοτε τὰς τιμάς. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ προσφορὰ καὶ ζήτησις ὅταν εἰς αὐτὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ δὲν ὑπάρχει οὔτε κἂν διεύθυνσις ἐφοδιασμοῦ καὶ εἶναι ἁπλῶς Ὑπουργεῖον Ἀγορανομίας. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἀγορανομίας τὸ ὁποῖον μετὰ τὴν κατοχὴν μετωνομάσθη εἰς Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ μὲ τὸν σκοπὸν νὰ ἐφοδιάσῃ τὸν κόσμον μὲ πάσης φύσεως ἀγαθά, ἀντὶ νὰ στραφῇ πρὸς τὴν πραγματικὴν αὐτὴν κατεύθυνσιν ἐστράφη πρὸς ἄλλας καὶ δὲν κατώρθωσε τόσα ἔτη τώρα νὰ δημιουργήσῃ οὔτε κἂν ὑπηρεσίαν ἐφοδιασμοῦ. Καὶ ἐνῷ δὲν ἔχομεν ὑπηρεσίαν ἐφοδιασμοῦ, ὁμιλοῦμεν περὶ ἐλέγχου τιμῶν. Πῶς θὰ γίνῃ ὁ ἔλεγχος τῶν τιμῶν, τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, ὅταν δὲν ὑπάρχει ὑπηρεσία ἐφοδιασμοῦ τῶν εἰδῶν αὐτῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐπειδὴ ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἕνα μῆνα σχεδὸν ὅλα τὰ πράγματα, κυρίως δὲ τὰ τρόφιμα, ἔχουν ἐξαφανισθῆ ἀπὸ τὴν ἀγοράν, νὰ προειδοποιήσω τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἂν συντόμως δὲν ἀλλάξῃ πολιτικὴν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ θρηνήσωμε καὶ πάλιν ὅπως κατὰ τὸ 1941 θύματα, διότι ὁ κόσμος ἤρχισε νὰ πεινᾷ. Ἐνῷ λοιπόν, τὸ 1946 ἐδόθησαν εἰς τὴν ΚΥΔΕΠ εἰς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ βάμβακος 30 ὁλόκληρα δισεκατομμύρια δραχμῶν ἐκ τῶν ὁποίων ἐπεστράφησαν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν εἰς γραμμάτια 24 δισεκ., ἐφέτος διὰ τὴν ἐφετεινὴν συγκέντρωσιν τοῦ βάμβακος μόλις ἔχουν δοθῆ μέχρι τῆς στιγμῆς 4 δισεκατ. ἐκ τῶν 8 ἀποφασισθέντων τοιούτων καὶ ἡ ἐφετεινὴ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ βάμβακος ἡ ὁποία καθωρίσθη εἰς 8.700 εἶναι πολὺ κατωτέρα τῆς διεθνοῦς τιμῆς ἀγορᾶς τοῦ βάμβακος ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι 11½ χιλ. καὶ δικαιολογημένα τὰ παράπονα τῶν παραγωγῶν. Θὰ ἦτο βέβαια εὐτύχημα ἂν κατώρθωνεν ἡ Κυβέρνησις νὰ διαθέσῃ μεγαλύτερα ποσὰ εἰς τὴν ΚΥΔΕΠ διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ βάμβακος οὕτως ὥστε νὰ ἀνακουφίσῃ περισσότερον τοὺς παραγωγούς. Ἐν συνεχείᾳ τὸ θέμα τῶν πιστώσεων τῆς βιομηχανίας μας δημιουργεῖ καὶ εἰς ἡμᾶς τὸ ἐρώτημα ἂν διὰ τὰ ποσὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν ὑπῆρξεν ἔγκρισις προκαταβολικῶς τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ὅταν ἡμεῖς αἱ ὑπόλοιποι κοινωνικαὶ τάξεις, ἐζητήσαμεν κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ τὸ Κράτος νὰ χορηγήσῃ διάφορα εἴδη καὶ ἀπὸ τὴν Οὔνρρα καὶ ἀπὸ τὴν ΕΦ–ΕΞ μὲ πίστωσιν, οὐδὲν ὅμως ἐχορηγήθη. Ὑπάρχει αὐτὸ τὸ δικαιολογημένον παράπονον ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἴση μεταχείρισις τῶν ἐργαζομένων.

§66Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. .... (δὲν ἀκούεται) ......

§67Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Αὐτὸ ἐπιφυλάσσομαι νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς τὸ θέμα τῶν γενικῶν πιστώσεων, διότι ἐδόθη ἕνα ποσοστὸν εἰς τὴν γεωργίαν καὶ ἕνα ποσοστὸν εἰς τὴν βιομηχανίαν, ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι τάξεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπῆραν τίποτε, καίτοι ἐδικαιοῦντο νὰ πάρουν. Δυστυχῶς ὅμως ὅ,τι καὶ ἂν εἶπον, οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ δὲν εἶναι ἐδῶ, ὁ δὲ παριστάμενος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν συζητεῖ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, περαίνων, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἀντιμετωπίζῃ ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις μὲ τὴν αὐτὴν μεταχείρισιν καὶ ὄχι νὰ μεταβάλωνται οἱ οἰκονομικῶς ἰσχυρότεροι εἰς προνομιούχους, ταὐτοχρόνως δὲ μεταφράζεται εἰς ἐρωτηματικὰ πλεῖστα, πάμπολλα.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§69Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐπειδὴ θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Μπάτζιος ἔχει τὸν λόγον.

§71Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατηγορεῖται ἡ Κυβέρνησις διότι κατὰ τρόπον σκανδαλώδη ὑπεστήριξε τὴν βιομηχανίαν, τοὺς μεγάλους βιομηχάνους τοῦ τόπου καὶ συγκεκριμένως τῆς Πρωτευούσης, εἴτε διὰ τῆς παροχῆς πιστώσεων εἰς ρευστὸν εἴτε διὰ τῆς παροχῆς εἰδῶν βάμβακος καὶ ἐρίου. Ἀνεξαρτήτως τῆς σκανδαλώδους αὐτῆς ἐνεργείας, ὀφείλω, διαστέλων τὰς ἐπαρχίας ἀπὸ τὸ κέντρον, νὰ δηλώσω ὅτι ἡ εὔνοια αὐτὴ ἐξυπηρέτησεν ἀποκλειστικῶς τὸ κέντρον καὶ ὄχι τὰς ἐπαρχίας. Διότι, συγκεκριμένως, δυνάμεθα νὰ ὑποστηρίξωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἐπὶ 35 δισεκατομμυρίων πιστώσεων ἡ Βόρειος Ἑλλάς, ἡ ὁποία ἐδικαιοῦτο νὰ λάβῃ τὰ 20%, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ ἀναλογία μεταξὺ βιομηχανίας κέντρου καὶ Β. Ἑλλάδος, ἔλαβε μόλις 1%, δηλ. ἀντὶ 7½ δισεκατομμυρίων ἔλαβε 350 ἑκατομμύρια. Καὶ ἡ εὔνοια αὐτὴ ἡ σκανδαλώδης παρεσχέθη εἰς βάρος μιᾶς ἄλλης τάξεως, εἰς βάρος τῆς γεωργικῆς τάξεως. Ἡ Κυβέρνησις ὑπερηφανεύεται ὅτι εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ ἔδειξεν ἐξαιρετικὴν προστασίαν. Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν πῶς δύνανται νὰ λέγῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἐξαιρετικῶς ηὐνόησε τὴν γεωργίαν ὅταν ἀφοῦ «μὲ τὴν σέσουλα» διένειμε καὶ κατένειμε τὰ πιστώσεις καὶ τὰ διάφορα εἴδη τῆς Οὔνρρα εἰς τοὺς βιομηχάνους, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος καθυστερεῖ κατὰ τρόπον ἀδικαιολόγητον τὴν διαφορὰν τοῦ σίτου, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 16 ὁλόκληρα δισεκατομμύρια. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ ἤθελα μίαν ἀπάντησιν ἐκ τοῦ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι τὸ ζήτημα, δυστυχῶς, παρ’ ὅλας τὰς διατυμπανισθείσας ὑποσχέσεις τῆς Κυβερνήσεως, παρεπέμφθη εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας ἢ μᾶλλον εἰς τὰς καλένδας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§72Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἀνακατεύετε ὅλα τὰ θέματα καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ βάλωμεν μίαν τάξιν εἰς τὴν συζήτησιν. Ἐδῶ συζητοῦμεν διὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Βαμβέτσου καὶ σεῖς ἐπεκτείνεσθε εἰς ἄλλα. Περιορισθεῖτε εἰς τὸ θέμα σας.

§73Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲ φέρει τὴν ὑπογραφήν μου καμμία ἐπερώτησις, πρῶτον, καὶ δεύτερον, ἀνεξαρτήτως τούτου δὲν νομίζω ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἄσχετον. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁμιλοῦμεν περὶ μεγαλοκαρχαριῶν, δὲν νομίζω ὅτι ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ἀρνηθῆτε νὰ δώσητε μίαν ἀπάντησιν, διότι παρελείψατε τὸ καθῆκόν σας ὡς ἡγέτης οἰκονομικὸς τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν σεῖς ἀρνεῖσθε......

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ σεῖς, κ. ὁμιλητά, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ἐκφεύγετε τοῦ θέματος καὶ παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς αὐτό.

§75Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Ἐὰν σεῖς, λέγω, ἀρνεῖσθε νὰ δώσητε τὴν ἀπάντησιν, ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ λαὸς ἂς κρίνῃ τὴν πολιτικήν σας. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, δὲν ἀρκεῖ ὅτι ἐδόθησαν διάφορα εἴδη τῆς Οὔνρρα εἰς τοὺς βιομηχάνους, ἀλλὰ καὶ οὐδεὶς ἔλεγχος ἐγένετο ὄχι μόνον ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν τιμῶν ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν ποιοτήτων. Καὶ συγκεκριμένως σᾶς καταγγέλλω ὅτι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην διενεμήθησαν διάφορα εἴδη τελευταίας ποιότητος, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ κ.κ. βιομήχανοι ἔχουν πάρει εἴδη τῶν καλλιτέρων ποιοτήτων.

§76Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Διὰ ποῖα εἴδη λέτε; Αὐτὰ τὰ εἴδη τῶν ἐνδυμασιῶν καὶ ἄλλα εἶναι τῆς Οὔνρρα καὶ εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα μᾶς ἔστειλαν ἀπὸ τὸ Λονδῖνον. Οἱ βιομήχανοι ἔπαυσαν νὰ παράγουν διὰ λ)σμὸν τοῦ Κράτους ἀπὸ τοῦ 1946. Δὲν ὑπάρχουν οὔτε κἂν ὑπόλοιπα ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Αὐτὰ τὰ εἴδη ἐδόθησαν εἰς τὰ καταστήματα καὶ εἰς τὴν Πρωτεύουσαν καὶ εἰς τὰς Πρωτευούσας τῶν ἐπαρχιῶν πρὸς πώλησιν. Δὲν ὑπάρχει λοιπόν, περίπτωσις νὰ ἐδόθησαν χειρότερα εἴδη εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ ἐδῶ νὰ διενεμήθησαν τὰ καλύτερα, διότι ὅλα εἶναι τῆς αὐτῆς ποιότητος. Ἔχετε λοιπόν, μίαν πλήρη σύγχυσιν.

§77Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ σύγχυσις δὲν ὑπάρχει εἰς ἐμὲ ἀλλ’ εἰς σᾶς. Διότι σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι πρὸ τριμήνου εἰς τὴν Θεσσαλονίκην διενεμήθησαν εἴδη βιομηχανοποιημένα εἰς τὴν Ἑλλάδα δι’ ἐρίων τῆς Οὔνρρα.

§78Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Καὶ ἐὰν ὑπάρχουν ὡρισμένα ὑπόλοιπα ἀπὸ τότε δὲν μπορεῖτε νὰ πῆτε ὅτι εἶναι τὰ χειρότερα, διότι οἱ κατασκευασταὶ εἶναι οἱ ἴδιοι. Ἡ παραγωγὴ τῶν βιομηχανιῶν τοῦ 1945 ἦτο ἑνιαία. Αἱ βιομηχανίαι τότε αἱ ὁποῖαι ἦσαν τρόπον τινα κρατικοποιημέναι ἐπῆραν τὰ βαμβάκια τῆς Οὔνρρα καὶ ἔκαμον μίαν παραγωγὴν ἑνιαίαν καὶ ἡ παραγωγὴ ἐκείνη διατίθεται. Ἐὰν ἔμεινε, λοιπόν, κανένα ὑπόλοιπον ἐκείνης τῆς παραγωγῆς τὸ ὁποῖον διετέθη τώρα εἰς τὴν Θεσ)νίκην, εἶναι ἀναμφισβητήτως τῆς αὐτῆς ποιότητος καὶ τῆς αὐτῆς παραγωγῆς ὅπως καὶ τὰ ἄλλα. Δὲν ἔγινε καμμία διάκρισις, ὥστε νὰ μπορεῖτε νὰ λέγετε ὅτι διετέθησαν ἄλλαι ποιότητες ἐδῶ καὶ ἄλλαι ἐκεῖ. Ἄλλωστε ἀπὸ ποῦ τὸ βγάζετε αὐτό;

§79Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1946 ἐργοστάσια τῆς Θεσσαλονίκης ἠργάζοντο διὰ λογαριασμὸν τῆς Οὔνρρα.

§80Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Κάμετε λάθος. Ἡ βιομηχανοποίησις διὰ λ)σμὸν τοῦ Κράτους ἐσταμάτησε τὸν Ἰούνιον τοῦ 1946, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως.

§81Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει σᾶς λέγω ὅτι τὰ ἐργοστάσια ἠργάσθησαν μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου καὶ πολλὰ ἐκ τῶν παραχθέντων εἰδῶν ἦσαν κατωτέρας ποιότητος. Χαρακτηριστικόν, κ. βουλευταί, τῆς μεροληπτικῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ ὑπὲρ τῶν μεγάλων βιομηχάνων καὶ ἐναντίον τῆς γεωργίας εἶναι τοῦτο: Ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος ἐτησίως εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπερβαίνει τοὺς 35.000 τόννους συσπόρου βάμβακος, ἤτοι περὶ τοὺς 11.000 τόννους ἐκκοκκισμένου βάμβακος. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ βάμβακος τὸ ἥμισυ ἔχει δοθῆ εἰς τοὺς βιομηχάνους μὲ τιμὴν δραχ. 10.000 κατ’ ὀκᾶν καὶ ὑπολείπονται 6.000 ἀκόμη τόννοι. Ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐξεύρῃ τρόπον ὥστε νὰ κατανεμηθῇ ὁπωσδήποτε πρῶτον ἡ ποσότης αὐτὴ τῶν 6.000 τόννων καὶ κατόπιν νὰ ἐνδιαφερθῇ δι’ εἰσαγωγὴν βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, τί ἔκαμε; Διὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1948 ἐχορήγησε συνάλλαγμα ἑνὸς ἑκατομμυρίου καὶ πλέον δολλαρίων διὰ τὴν εἰσαγωγὴν βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ τιμὴν 12–13.000 κατ’ ὀκᾶν.

§82Γ. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ βάμβαξ ὁ ὁποῖος εἰσάγεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι εἶναι εἰδικῆς ποιότητος, ἐκ τῆς ὁποίας παράγονται ὡρισμένα εἴδη τὰ ὁποῖα χρειάζονται εἰς τὴν ἁλιείαν;

§83Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Δὲν μοῦ διαφεύγει αὐτό. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξευρεθῇ ἕνα τρόπος διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἑνιαία τιμή; Διότι οἱ βιομήχανοι ἀγοράζουν τὸ βαμβάκι ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς μὲ δραχ. 10.000 κατ’ ὀκᾶν καὶ κατόπιν παρουσιάζουν τιμολόγια μὲ 12–13.000 κατ’ ὀκᾶν. Αὐτὴ ἡ καταστρατήγησις γίνεται ἐν προκειμένῳ καὶ ἐπὶ τῆς καταστρατηγήσεως αὐτῆς ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἐξόφθαλμος ἡ ἀδικία εἰς βάρος τῶν γεωργῶν. Καὶ σᾶς λέγω τοῦτο: Ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθήσῃ νὰ δεικνύῃ τὴν αὐτὴν νωχέλειαν εἰς τὸ ζήτημα τῆς γεωργίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου συνεχίσῃ τὴν τοιαύτην προστασίαν της ὑπὲρ τῶν μεγάλων βιομηχάνων, θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον ὥστε τὸ ἐρχόμενον ἔτος κανένας γεωργὸς νὰ μὴ καλλιεργήσῃ βαμβάκι. Διότι ἡ ἀξία τοῦ βάμβακος σήμερον ἐξισοῦται μὲ τὴν ἀξίαν τοῦ σίτου καὶ σήμερον ὁ παραγωγὸς ἀναγκάζεται νὰ δίδῃ τετραπλασίαν ποσότητα βάμβακος τῆς προπολεμικῆς διὰ νὰ προμηθευθῇ μίαν ὡρισμένην ποσότητα ἄλλου προϊόντος. Ἐγκαλῶ τὴν Κυβέρνησιν διότι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δεικνύει ἐγκληματικὴν περιφρόνησιν πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ ἐξαιρετικὴν εὔνοιαν πρὸς τοὺς μεγάλους βιομηχάνους.

§84Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν ἀκολουθεῖ καὶ μία ἰδική μου. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπουσιάζει καὶ ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ ἔχων ἀνάγκην νὰ φύγω, θὰ παρακαλέσω νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτῆς.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁ κ. Μογγογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§86Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, χαίρω ἰδιαιτέρως διότι πολλοὶ ἐξ ὑμῶν, ἔστω καὶ ἀργά, ὑπεστήριξαν τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας ἐγὼ ὑποστηρίζω ἀπὸ διετίας περίπου ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Ὅτι δηλαδὴ ἡ οἰκονομικὴ ὀλιγαρχία τοῦ τόπου, οἱ 50–60 κακοὶ Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ γνωστὸν ΤΡΑΣΤ τῶν βιομηχάνων καὶ οἱ ὁποῖοι ἤσκησαν ἐγκληματικὴν τακτικὴν εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ οἰκονομικὴ λέγω αὐτὴ ὀλιγαρχία ἠμπόδισε τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας μας καὶ τὴν συνεπείᾳ ταύτης γενικωτέραν ἀνάπτυξιν καὶ οἰκονομικὴν προαγωγὴν τῆς Χώρας μας. Μετὰ τὸν πόλεμον αἱ προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας μας, δηλαδὴ τὰ κεφάλαια, αἱ ἐγκαταστάσεις, τὰ μηχανήματα, αἱ πρῶται ὗλαι, τὸ ἔμψυχον ὑλικὸν καὶ αἱ ἀγοραὶ καταναλώσεως, ὅλαι αὐταὶ αἱ προϋποθέσεις ὑπῆρξαν. Αἱ ἐγκαταστάσεις ὑπάρχουν διότι ἐπὶ κατοχῆς ἔμειναν ἄθικτοι, δεδομένου ὅτι οἱ Γερμανοὶ τὰς ἐξεμεταλεύθησαν δι’ ἴδιον λογαριασμόν. Πρῶται ὗλαι εἶναι γνωστόν ὅτι ὑπάρχουν πολλαί. Ἡ συμμαχικὴ βοήθεια ἀνήρχετο εἰς 10.000 τόννους βάμβακος κατ’ ἀρχὰς καὶ εἰς 4 τόννους ἐρίου. Ὑπῆρχεν δὲ καὶ ἡ παραγωγή, ἡ ὁποία ὑπερέβη τοὺς 11 μὲ 12 τόννους βαμβάκι, κατὰ τὸ 1944–45. Ἐκτὸς δὲ αὐτῶν, εἴχομεν καὶ τὴν εὐχέρειαν νὰ εἰσαγάγωμεν ὅσας ποσότητας πρώτων ὑλῶν θέλαμε διὰ τὴν βιομηχανίαν μας, διότι ἡ Διεθνὴς Τράπεζα Εἰσαγωγῶν καὶ Ἐξαγωγῶν, ἡ ὁποία ἑδρεύει εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας εἶχε πιστώσεις ἑνὸς δισεκατομμυρίου δολλαρίων, κατόπιν 2 καί 3 ὁλοκλήρων δισεκατομμυρίων. Ἐξ αὐτῶν μᾶς ἔδωσε κατ’ ἀρχὰς πιστώσεις 25 ἑκατομμ. δολλαρίων. Ἡμεῖς δὲν ξεύρω διατὶ δὲν ηὐδοκίσαμε νὰ πάρωμε πρώτας ὕλας ἔναντι τῆς πιστώσεως τῶν 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Εἴχομεν τὴν εὐχέρειαν νὰ πάρωμεν ὄχι μόνον 25 ἑκατομ. δολλάρια, ἀλλὰ καὶ 200 καὶ 300 ἑκατομμύρια δολλάρια πρώτας ὕλας. Φαντασθῆτε τὶ θὰ ἐγένετο μὲ αὐτά.

§87Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ τὰ εἶπεν ὁ κ. Τσουδερὸς καὶ τὰ διέψευσεν ἡ Κυβέρνησις.

§88Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Φαντάζεσθε, κύριε συνάδελφε, ὅτι δὲν μᾶς ἔδωσε πιστώσεις 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων; Φαντάζεσθε, κύριε συνάδελφε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ Τράπεζα εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας; Καὶ φαντάζεσθε ὅτι ἡ Τράπεζα αὐτὴ δὲν διέθεσεν 25 ἑκατομμύρια δολλάρια; Φαντάζεσθε, κύριε συνάδελφε, ὅτι αὐτὴ δὲν τὰ διέθεσε διὰ τὸ ἐξωτερικόν, διὰ τὰς πληγείσας χώρας, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ Ἑλλάς;

§89Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἠξεύρω. Λέγω τί ἐλέχθη ἐπισήμως εἰς τὴν Βουλήν.

§90Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι ὑπάρχει Τράπεζα Εἰσαγωγῶν καὶ Ἐξαγωγῶν εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ἡ ὁποία ἱδρύθη, διὰ νὰ βοηθήσῃ τὰ Κράτη, τὰ πληγέντα ἐκ τοῦ πολέμου, μεταξὺ τῶν ὁποίων τὴν πρώτην Θέσιν ἔχει ἡ Ἑλλάς. Τὸ πλέον πληγὲν Κράτος ἦτο ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ Τράπεζα αὐτὴ διέθεσεν, ποσὰ διὰ τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἐνῷ αὐτὴ ἤνοιξε πιστώσεις δι’ ἡμᾶς 25 ἑκατομμυρίων, ἡμεῖς δὲν ἐκάναμε χρῆσιν τῆς πιστώσεως.

§91Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖοι ἡμεῖς; Αἱ Κυβερνήσεις αἱ πρὸ τῶν ἐκλογῶν;

§92Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ αἱ Κυβερνήσεις, αἱ μετὰ τὰς ἐκλογάς, δὲν ἔκαναν χρῆσιν.

§93ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ Τράπεζα αὐτὴ ἐλειτούργει κυρίως ὡς Τραπεζιτικὸς Ὀργανισμὸς καὶ ἔδιδε χρήματα μὲ τὴν προοπτικὴν νὰ πάρῃ τὰ λεπτὰ της πίσω. Δὲν ἔδιδεν ἐνισχύσεις διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν.

§94Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἔδιδε μόνον πιστώσεις μὲ ὑλικά. Ἦτο μᾶλλον ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἐγένετο διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὰ Κράτη αὐτά, ἀλλὰ ὄχι κερδοσκοπικός. Καὶ βέβαια πιστώσεις ἔδιδεν, ἀλλὰ ἦσαν σχεδὸν δωρεάν, ἐφόσον θὰ τὰς ἐπληρώναμε μετὰ τριακονταετίαν. Καὶ μᾶς ἤνοιξε πιστώσεις 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ ἡμεῖς δὲν τοὺς ἐκάναμεν ὗλας καὶ ἡμεῖς δὲν ἐκάναμεν χρῆσιν τῶν πιστώσεων αὐτῶν.

§95Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Αὐτὸ τὸ εἶπε καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος καὶ ἀνέγνωσε καὶ τηλεγράφημα, ὅτι ὅταν ἦτο ἐκεῖ ὁ κ. Βαρβαρέσσος, πρὸ τῶν ἐκλογῶν δηλαδή, εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην, δὲν ἐφρόντισε καταλλήλως νὰ παρθοῦν τὰ ἑκατομμύρια αὐτὰ τῶν δολλαρίων, τὰ ὁποῖα ἦσαν διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰ πῆρε ἡ Βουλγαρία.

§96Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καθῆκόν μας εἶναι νὰ ποῦμε τὰ πράγματα, ὡς ἔχουν. Ἐμὲ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν ὁ ὑπεύθυνος εἶναι ἡ Κυβέρνησις ἢ ὁ Βαρβαρέσσος. Ἐγὼ ἐκφράζω παράπονα ὡς βουλευτὴς καὶ τὰ καθιστῶ γνωστά, διότι μᾶς ἐνδιαφέρει ὅλους τὸ καλὸν τοῦ τόπου. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἐὰν εἶναι αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις ἢ ἡ ἄλλη, διότι αὐτὸ λέγεται, σκάνδαλον τῶν βιομηχάνων τῆς κλωστοϋφαντουργίας. Θὰ σᾶς εἴπω δὲ διατί, τὸ λέγω αὐτό. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις ἢ αἱ ἄλλαι. Λοιπόν, πρῶται ὗλαι διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας μας ὑπῆρχον. Δευτέρα προϋπόθεσις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας, ἦτο τὸ ἔμψυχον ὑλικόν. Κύριοι συνάδελφοι, λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφήν, τότε ἀνεπτύχθη ἐδῶ ἡ βιομηχανία τῶν κλωστοϋφαντουργικῶν προϊόντων. Εἰδικεύθησαν ἑκατοντάδες χιλιάδες ἐργατῶν, διὰ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη πολύ, πάρα πολὺ εἰς τὴν Ἑλλάδα, οἱ δὲ ἐργάται μας εἶναι ἐφάμιλλοι, ἐν πολλοῖς δὲ καὶ ἀνώτεροι τῶν ἐργατῶν τῶν πλέον βιομηχανικῶς ἀνεπτυγμένων χωρῶν. Λιτοδίαιτος, ἱκανώτατος, προθυμότατος καὶ ἐργατικώτατος. Ὑπῆρχε λοιπόν, καὶ τὸ ἔμψυχον ὑλικόν. Ἐρχόμεθα τώρα, εἰς τὴν τρίτην προϋπόθεσιν, εἰς τὴν δυνατότητα καταναλώσεως. Λόγῳ τῆς τετραετοῦς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς ὑπῆρχον μεγάλαι ἀνάγκαι ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἀλλὰ εἴχομεν καὶ τὴν εὐχέρειαν νὰ δώσωμε τὰ προϊόντα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἰς τὰ Βαλκάνια, ἀλλὰ κυρίως εἰς τὴν Τουρκίαν. Ἡ Τουρκία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύξῃ κλωστοϋφαντουργικὴν βιομηχανίαν καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξαγάγωμεν καὶ ἐκεῖ ἐμπορεύματα.

§97Γ. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει ἡ Τουρκία κλωστοϋφαντουργικὴν βιομηχανίαν; Ἔχει πολὺ μεγάλην.

§98Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔχει τόσην. Σᾶς ἀναφέρω συγκεκριμένα γεγονότα. Πρὸ ἔτους περίπου, ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις, ἢ μᾶλλον ἡ Τράπεζα Ἐργασίας, τὴν ὀνομάζουν μάλιστα «Ἰσπαγκασί», ἔστειλεν ἀντιπρόσωπόν της εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὁ ἀντιπρόσωπός της μὲ τὸν Πρόξενον τῆς Τουρκίας, μετέβησαν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, εἰς τὸν κ. Γεώργιον Πεσματζόγλου. Σᾶς ἀναφέρω γεγονότα συγκεκριμένα. Προσέφερεν ἡ Τουρκία νὰ βιομηχανοποιηθοῦν προϊόντα μὲ ἰδικόν της βάμβακα καὶ μὲ ποσοστὸν βιομηχανικὸν 20%. Καὶ ταῦτα εἰς δολλάρια. Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερον κέρδος βιομηχανικόν, κύριοι συνάδελφοι. Ὁ κ. Πεσματζόγλου —καὶ θέλω νὰ γραφοῦν αὐτὰ τὰ πράγματα —ἐκάλεσε τοὺς βιομηχάνους, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸν πρόεδρον τῶν κλωστοϋφαντουργῶν, τὸν πρόεδρον τοῦ κρυφοῦ ἢ φανεροῦ τράστ, τὸν κ. Κατσάμπαν—κρυφὸν τράστ, ἀλλὰ πάντως τρὰστ— τὸν ἐκάλεσε καὶ τοῦ ἔθεσε τοὺς ὅρους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν καλοὶ ὅροι. Ἀφθόνους πρώτας ὕλας νὰ ἐργασθῇ ὅλος ὁ κόσμος. Ὁμιλῶ, κύριοι, καὶ λέγω περὶ τοῦ σκανδάλου τοῦ βάμβακος, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Βαμβέτσου. Λοιπόν, εἶπον, ὅτι δὲν μᾶς συμφέρει. Διατί; Διότι εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ ἐργαζώμεθα καὶ τὴν νύκτα, καὶ ὡς γνωστὸν τὰ νυκτερινὰ ἡμερομίσθια εἶναι διπλάσια τῶν ἡμερησίων ἡμερομισθίων. Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, πάντως ἐγένετο καὶ ὁ ὑπολογισμὸς αὐτός. Ὑπελόγισαν τί θὰ ἐπλήρωνον διὰ τὰ βραδυνὰ ἡμερομίσθια καὶ εἶδον, ὅτι τὸ κέρδος τὸ βιομηχανικὸν ἀνήρχετο εἰς 19,5%, εἰς δολλάρια. Δηλαδὴ ἡ διαφορὰ αὐτὴ ἦτο 0,5%. Τίποτε ἀπολύτως. Καὶ πάλιν δὲν ἐδέχθησαν. Ὁ κ. Πεσματζόγλου, βέβαια ὁ ἄνθρωπος, ἐνδιαφέρθη, διατὶ νὰ μὴ δεχθοῦν μίαν τοιαύτην πρότασιν. Φωνάζει ἕνα ἐκ τῶν ἐμπίστων του βιομηχάνων, καὶ τὸν ἐρωτᾷ διατί. Ἀκούσατε ἀπάντησις! Ἐργαζόμεθα μὲ κέρδος, εἶπεν, 150%. Διατὶ νὰ λάβωμεν 20%; Ἔπειτα ἐπειδὴ προέβλεπον πτῶσιν τῆς δραχμῆς, πληθωρισμόν, πρὸ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἂς κάνωμεν στὸκ ἐμπορευμάτων, εἶπον, τὰ ὁποῖα εἶναι χρυσός, κάτι παραπάνω ἀπὸ χρυσός. Δι’ αὐτό, δὲν ἐδέχθησαν. Σᾶς τὸ λέγω, αὐτό, κύριε συνάδελφε, διότι εἴπατε ὅτι ἡ Τουρκία ἔχει μεγάλην βιομηχανίαν. Ἡ Τουρκία δὲν ἔχει μεγάλην βιομηχανίαν κλωστοϋφαντουργικὴν καὶ ἀπόδειξις, ὅτι ἔδωσε τὰς πρώτας ὕλας πρὸς βιομηχανοποίησιν εἰς τὴν Ἰταλίαν. Πάντως ἡ εὐκαιρία αὐτὴ ἐχάθη, διότι τὸ τρὰστ τῶν βιομηχάνων κερδίζει τόσα πολλά. Λυποῦμαι διότι πολλοὶ βουλευταὶ δὲν εἶναι ἐδῶ διὰ νὰ ἀκούσουν, διότι εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει ὡς Ἕλληνας καὶ διότι πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς τὸν τόπον, τὰ ἀποδίδω εἰς τοὺς κακοὺς αὐτοὺς Ἕλληνας τοὺς 50–60, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν συνείδησιν ἀλλὰ ἔχουν ὡς θεὸν τὸ χρῆμα καὶ μόνον τὸ χρῆμα. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι προχθὲς ἀκόμη ἀνέγραψαν αἱ ἐφημερίδες ὅτι διωχετεύθησαν κεφάλαια εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἱδρύθη βιομηχανία εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μάλιστα ἀνεγράφη ὅτι θὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§99Γ. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδή, κύριε συνάδελφε, γνωρίζω ὅτι εἶσθε ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον προτείνει εἰς τὸ ψήφισμα ὡρισμένας δραστικωτέρας διατάξεις θέλω νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ τοῦ ἐργοστασίου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἠρευνήθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδὴ οἱ ἐνδιαφερόμενοι βιομήχανοι παρουσιάσθησαν εἰς τὴν Πρεσβείαν εἰς τὴν Οὐασιγκτῶνα καὶ ὑπέβαλον τὸ δίκαιον παράπονον, διατὶ ἐκφράζονται τοιαῦτα αἰσθήματα εἰς τὴν Βουλὴν μετὰ τόσης ἐλαφρότητος χωρὶς προηγουμένως νὰ ἐρευνηθῇ ἡ ἀλήθεια ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἡ Πρεσβεία ὥρισε μίαν Ἐπιτροπὴν ἀπὸ ἀνωτέρους ὑπαλλήλους τῆς Πρεσβείας καὶ ἀπὸ ἀνθρώπους εἰδικούς, Ἕλληνας τῆς Ἀμερικῆς, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο τὸ ἑξῆς: Ὅτι τὸ περίφημον αὐτὸ ἐργοστάσιον διὰ τὸ ὁποῖον ἐδαπανήθησαν 9 ἑκατομ. δολλάρια, ἠγοράσθη ἀντὶ 1.100.000 δολλαρίων, ὅτι εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ συμμετέχουν κατὰ 500.000 δολλάρια Ἕλληνες βιομήχανοι καὶ ὅτι οἱ βιομήχανοι αὐτοὶ προσῆλθον εἰς τὴν Πρεσβείαν καὶ ἔκαμον τὴν ἑξῆς δήλωσιν ἐγγράφως, ὅτι ἐπειδὴ δὲν ἦτο δυνατὸν προπολεμικῶς νὰ ἀντιγράψωμεν ὡρισμένους τύπους ὑφασμάτων, οὔτε νὰ προμηθευθῶμεν τὰ μηχανήματα τὰ εἰδικά, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἠγοράσαμεν τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ μὲ τὴν ὑποχρέωσιν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα φυτώριον ἐργατῶν καὶ τεχνιτῶν εἰδικῶν διὰ τὴν παραγωγὴν αὐτῶν τῶν ὑφασμάτων, καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ τὸ μεταφέρωμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα εὐθὺς ὡς αἱ περιστάσεις τὸ ἐπιτρέψουν.

§100Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐμέ, κύριε συνάδελφε, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ ποσότης τῶν δολλαρίων, ἐμὲ μὲ ἐνδιαφέρει ὅτι διωχετεύθη συνάλλαγμα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἠξεύρω μὲ ποῖον τρόπον, (χειροκροτήματα), ἐὰν μετεφέρθη ἐπ’ ἀνταλλαγῇ ἢ κατ’ ἄλλον τρόπον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔφυγε χρῆμα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Αὐτὰ ποὺ λέγει, κύριε συνάδελφε, ἡ δήλωσις τῶν βιομηχάνων, ὅτι θὰ μεταφέρουν τὸ ἐργοστάσιον ἐδῶ δὲν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν, ἐδῶ ἔχει ἀναπτυχθῆ μία βιομηχανία ἡ ὁποία ἔχει ὅλα τὰ μέσα.

§101Γ. ΜΕΛΑΣ. Σᾶς παρακαλῶ, καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς συστήσω ὅλως φιλικῶς νὰ μὴν ἐπιδίδεσθε εἰς τοιούτου εἴδους συνηγορίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι περιτταὶ καὶ παρέλκουν.

§102Γ. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται περὶ συμπατριωτῶν μου, πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, τοὺς ὁποίους γνωρίζω πολὺ καλὰ καὶ ἠξεύρω πολὺ καλὰ πῶς ἀπέκτησαν τὸ χρῆμα καὶ πῶς τὸ διέθεσαν καὶ ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς ὑποστηρίξω ὅταν συκοφαντοῦνται. Ἡ Πρεσβεία διεπίστωσεν ὅτι τὸ χρῆμα αὐτὸ δὲν ἐξήχθη ἐξ Ἑλλάδος, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἐφοπλιστικοῦ χρήματος, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε πρὸ τοῦ πολέμου.

§103Ε. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Τὴν διαπίστωσιν τῆς Πρεσβείας πρέπει νὰ μᾶς τὴν φέρει εἰς τὴν Βουλὴν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, καὶ ὄχι ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἀναλαμβάνει τὴν ὑπεράσπισίν των.

§104Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἀφοῦ αὐτοί, κύριε συνάδελφε, ἔκαμον ἐπὶ τόσα ἔτη ἕνα θεάρεστον ἔργον διὰ νὰ προαγάγουν τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, διατὶ ἐπὶ τόσα ἔτη ἔκρυπτον αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν ἀπὸ ὅλα τὰ μάτια, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἠμποροῦσαν νὰ τὴν κρύψουν, καὶ τὴν ἐνεφάνισαν τελευταίως ὑπὸ μορφὴν σκανδάλου; Διατὶ δὲν ἐνεφανίσθησαν ὡς ἥρωες, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν; Αὐτὴ εἶναι ἡ μία ἀπορία. Ἀλλὰ καὶ μία ἄλλη ἀπορία εἶναι ἡ ἑξῆς: Σεῖς εἶσθε ἔμπειρος ἄνθρωπος καὶ ἠξεύρετε πολὺ καλά, ὅτι εἰς αὐτὰς τὰς ὑποθέσεις ἡ εἰκονικότης καὶ ἡ μορφή, ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἐμφανίζεται ἡ ὑπόθεσις εἶναι ἡ βάσις. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ ἕνα πιστοποιητικὸν τῆς Πρεσβείας νὰ ἀποδειχθῇ ἡ ἀλήθεια. Μακάρι αὐτὰ ποὺ λέγετε νὰ εἶναι ἀληθῆ, ἀλλὰ αἱ ἐνδείξεις εἶναι ὅτι, δὲν εἶναι ἀληθῆ.

§105Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ προσθέτω τὸ ἑξῆς, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν ἀρκεῖ μία βεβαίωσις τῆς Πρεσβείας διὰ νὰ διαπιστωθοῦν ὅλα αὐτά, οὔτε μία δήλωσις, οὔτε ἡ δήλωσις τὴν ὁποίαν ἔκαμον ἦτο ἀρκετή.

§106Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν κατηγορίαν τὴν διετύπωσεν ἡ Κυβέρνησις, καὶ ἀπὸ Κυβερνητικὰς δηλώσεις προέρχεται ἡ κατηγορία κατὰ τῶν βιομηχάνων αὐτῶν, ἑπομένως νομίζω ὅτι ἐὰν αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. συνάδελφος εἶναι ἀληθῆ, ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπανορθώσῃ καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἀλήθειαν, ἐὰν αὐτὰ δὲν εἶναι ἀληθῆ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ δηλώσῃ ὅτι ἐμμένει εἰς τὴν ἀρχικὴν της διαπίστωσιν. Πάντως σιωπὴ ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ λεχθέντα ἀπόψε, δὲν εἶναι δυνατή.

§107Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅτι, κατόπιν τῶν δηλώσεων, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κ. συνάδελφος χρέος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅπως διατάξῃ μίαν ἐπιτόπιον ἔρευναν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων τῶν ἀναμφισβητήτων νὰ ἀποδοθῇ τὸ δίκαιον.

§108Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι εἶναι γενικώτερον τὸ ζήτημα. Ἐδημοσιεύθη εἰς μίαν Ἀμερικανικὴν ἐφημερίδα ἕνα ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ὅλους τοὺς Ἕλληνας ἐν Ἀμερικῇ, ἰδίᾳ τοὺς ἐφοπλιστὰς διὰ τὰς δαπάνας τὰς πολυτελεῖς εἰς τὰς ὁποίας προβαίνουν, καὶ διὰ τοὺς φόρους τοὺς ὁποίους δὲν πληρώνουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι γενικώτερον καὶ ὅτι ἡ ἔρευνα θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ, ὄχι μόνον εἰς τοὺς κυρίους αὐτούς, ἀλλὰ νὰ ἐπεκταθῇ εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας τοὺς εὑρισκομένους εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐν πρώτοις ἐὰν ἔχουν δηλωθῇ τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, καὶ ἐὰν δὲν τὰ ἐδήλωσαν, ποῖον πρόστιμον θὰ ἐπιβληθῇ εἰς αὐτούς, διότι εἶναι ἕνα εἶδος ἀσυδοσίας. Ἤδη ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις ἐπέτυχεν ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν, νὰ δοθῇ ἡ κατάστασις τῶν Γάλλων καταθετῶν ἀπὸ μακροῦ παραμενόντων ἐν Ἀμερικῇ. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς κατάλληλα διαβήματα τοσοῦτον μᾶλλον, καθ’ ὅσον σήμερον ἔχομεν καὶ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, ἡ ὁποία θέλει νὰ μᾶς βοηθήσῃ οἰκονομικῶς. Πρέπει νὰ ἠξεύρωμε πόσα χρήματα εἶναι ἐν τῷ ἐξωτερικῷ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὰ δεσμεύσωμεν, ἀλλὰ ἐφαρμόζοντες τοὺς κειμένους νόμους, δυνάμεθα νὰ πάρωμεν ὅτι νομίμως δικαιούμεθα. Νομίζω ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠμπορεῖ νὰ προβῇ εἰς ἕνα εὐρύτερον ἔλεγχον.

§109Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Δὲν νομίζω ὅτι ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις, ἐπέτυχεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγετε, διότι αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔχομεν εἶναι ὅτι καταβάλλεται προσπάθεια νὰ πεισθῇ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις, ὥστε νὰ δοθοῦν τὰ στοιχεῖα τῶν καταθέσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὰς Ἀμερικανικὰς Τραπέζας.

§110Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὡς πρὸς τὴν Ἀγγλίαν τὸ ἐπέτυχεν.

§111Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐκεῖ δὲν τὸ ἐπέτυχε καθόλου, διότι ἠρνήθη ἀπολύτως ἡ Ἀμερικὴ νὰ δώσῃ τὰ μυστικὰ τῶν καταθέσεων τῶν Τραπεζῶν.

§112Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ Ἀγγλία ἔδωσεν εἰς τὴν Γαλλίαν ὅλον τὸν κατάλογον τῶν καταθετῶν, ἔχω περὶ αὐτοῦ προσωπικὰ στοιχεῖα.

§113Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζω ἐγὼ ἀπὸ τὴν ἐπίσημον δήλωσιν τοῦ Ἄγγλου ἐμπειρογνώμονος, εἶναι ὅτι ἡ Ἀγγλικὴ Τράπεζα ἠρνήθη νὰ δώσῃ τὰ στοιχεῖα.

§114Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἔχω ἐπιστολὴν ἡ ὁποία λέγει τὸ ἀντίθετον.

§115Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐγὼ σᾶς λέγω ἀπὸ ποὺ ἔχω τὴν πληροφορίαν.

§116Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐγένετο παρὰ μόνον διὰ τοῦ .............. Αἱ Ἀγγλικαὶ Τράπεζαι δὲν δέχονται οὐδεμίαν ἐπιστολὴν ἢ ἐντολὴν διαχειρίσεως περιουσιῶν Γάλλων ὑπηκόων ἢ καὶ Ἑλλήνων ὑπηκόων, μονίμως ἐγκατεστημένων ἐν Γαλλίᾳ ἂν δὲν διαβιβασθῇ διὰ τοῦ........ ........... ὁ ὁποῖος εἶναι ὀργανικὸς ἑδρεῦον εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Γαλλίας καὶ διαχειρίζεται ὅλας τὰς περιουσίας ἐν Ἀγγλίᾳ ἡ Τράπεζα τῆς Ἀγγλίας.

§117Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐκεῖνα ποὺ γνωρίζω ἐγὼ εἶναι ὅτι καταβάλλεται μία προσπάθεια καὶ ἔχομε καὶ ἡμεῖς τηλεγραφήσει πρὸς τὴν Πρεσβείαν νὰ παρακολουθῇ τὴν πρόοδον τοῦ ζητήματος καὶ νὰ μᾶς καθιστᾷ ἐνήμερους ἐὰν κατ’ ἀρχὴν θὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ μέτρον αὐτό.

§118Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν δύνασθε νὰ ζητήσετε νὰ γίνῃ ἕνα σχετικὸν μπλοκάρισμα;

§119Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, ἐὰν θὰ ἐπιτραπῇ τὸ μπλοκάρισμα καὶ ἐὰν θὰ δοθοῦν αἱ καταθέσεις αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν ἐκεῖ.

§120Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡ κίνησις τῶν λογαριασμῶν.

§121Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Διὰ τοὺς ἐφοπλιστὰς κατετέθη ἤδη τὸ νομοσχέδιον καὶ κατὰ τὴν σχετικὴν συζήτησιν δύνανται νὰ ὑποβληθοῦν ὅλαι αἱ τροπολογίαι.

§122Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Εἶναι καὶ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον ποὺ ἐπιβάλλεται φορολογία καθαρᾶς προσόδου εἰς τοὺς κατοικοῦντας εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§123Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ ἐν τῇ Βουλῇ, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ὅλαι αἱ τροπολογίαι.

§124Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε ποῖα εἶναι τὰ κέρδη τῶν βιομηχανιῶν κλωστοϋφαντουργίας; Εἶναι τεράστιαι τὰ κέρδη. Κατώρθωσαν νὰ ἀπορροφήσουν 1.250.000.000 δολλάρια. Εἶναι ἓν τεράστιον ποσόν. Ἀφήσαμεν ἄλλα βιομηχανικὰ ἀγαθὰ καὶ ὅλα τὰ ἀπερρόφησαν ὡρισμένοι ἄνθρωποι. Καὶ φαντάζεσθε ὅτι ὅλα τὰ κεφάλαια αὐτὰ θὰ μείνουν εἰς τὴν Ἑλλάδα; Ὅτι 40 ἢ 50 ἄνθρωποι θὰ κρατήσουν τὰ χρήματα αὐτὰ ἐδῶ; Τὰ ἔχουν διοχετεύσει. Ὅταν ἐγὼ ἔκαμα μίαν τροπολογίαν εἰς τὸ ψήφισμα, περὶ τῶν ἀντεθνικῶς δρώντων, εἶπον ὅτι πρέπει νὰ ἐξομοιωθοῦν πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰς περιουσίας των εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶπον ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἄφησα τὴν ἑξῆς γέφυραν: Ὅτι ἐὰν θελήσουν νὰ φέρουν τὰ κεφάλαιά των ἐντὸς 3 μηνῶν, ἀπαλλάσσονται τῆς ὑποχρεώσεως. Ἐγὼ τὸ ἔκαμα αὐτὸ διότι ὑπῆρχον καὶ ἄλλοι νόμοι καὶ διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τοὺς νόμους αὐτούς. Ἐν τούτοις ἐνῷ ἔπρεπεν ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ τὰς τροπολογίας, ἐν τούτοις δὲν εἶδον οὐδεμίαν προθυμίαν οὔτε ἐκ μέρους ὑμῶν καὶ ἴσως σεῖς νὰ μὴ τὸ ἀντελήφθητε καλῶς. Πάντως ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐδῶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, εἶναι ὀρθὴ ἡ τροπολογία καὶ νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ δεκτή.

§125Γ. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὡμίλησα ἐγὼ κατὰ τῆς τροπολογίας.

§126Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ ἐκφράζω τὴν ἀπορίαν μου δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὡς ἄνθρωπος πονῶν τὸ Κράτος. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔπρεπε νὰ γίνῃ δεκτή. Μάλιστα ἔλεγον ὅτι θὰ καταγγέλλεται εἰς τὸν Εἰσαγγελέα καὶ θὰ δικάζῃ τὸ πενταμελὲς Ἐφετεῖον. Ἡ τροπολογία ἦτο καλή, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει οὔτε κἂν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν.

§127Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας ἐγένετο συζήτησις καὶ εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ ὡμίλησα καὶ ἐγὼ ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ὁ συνάδελφος κ. Μαῦρος, καὶ ἐξέφρασε μερικοὺς ἐνδοιασμούς, ὅτι τοιούτου εἴδους νομοθετήματα, δὲν δύνανται νὰ γίνωνται μονομερῶς ἄνευ προηγουμένων διπλωματικῶν συνενοήσεων. Διότι ἐὰν ἐγένετο τοῦτο, ἄνευ συνεννοήσεων διπλωματικῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα. Κατ’ ἀρχήν, δὲν ὑπάρχει διαφωνία, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε τοῦτο νὰ γίνῃ μετὰ μεγάλης περισκέψεως καὶ συνέσεως, καὶ ἀφοῦ ἐξασφαλισθῇ ὅτι αἱ Κυβερνήσεις, εἰς τὰς χώρας τῶν ὁποίων εὑρίσκονται τὰ χρήματα, θὰ τὸ δεχθοῦν. Πάντως συνεζητήθη καὶ ἠξιώθη μεγάλης προσοχῆς καὶ ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ καὶ ἐν τῷ Σώματι.

§128Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔρχομαι εἰς τὰ κέρδη τὰ ὁποῖα ἐπεσσώρευσαν οἱ 50 κακοὶ Ἕλληνες. Ποῦ εἶναι τὰ κέρδη αὐτά; Ἠγόρασαν τὸν βάμβακα, ἐπὶ πιστώσει, ὅπως εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Καλλίας, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐλάχιστοι, διότι ὁ βάμβαξ ἐτιμᾶτο εἰς πολὺ χαμηλὰς τιμάς.

§129Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Λιὰ ποῖον βάμβακα ὁμιλεῖτε;

§130Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τῆς Οὔνρρα. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐκοστολογήθη μὲ 4.000 καὶ ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ διεθνὴς τιμή. Ἀλλὰ ἐνῷ ἐλήφθη, ὑπ’ ὄψιν, ἡ διεθνὴς τιμή, διὰ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα παράγομεν, καθωρίσθη τιμὴ ἡ ὁποία ἦτο τιμὴ ἐσωτερικοῦ τὴν ὁποίαν καθώρισαν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ δὲν ἦτο μικρά, ἦτο πολὺ μεγάλη διότι, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχε κανονισμός, αὐτοὶ καθώρισαν τιμὴν ἐσωτερικοῦ. Ἐνῷ εἴχομεν τιμὴν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, ἡ τιμὴ αὐτὴ ἦτο τιμὴ ἐσωτερικοῦ ποὺ καθώρισαν αὐτοί. Καὶ σᾶς φέρω τὸ ἑξῆς παράδειγμα: Ἕνα πάκκο νῆμα στοιχίζει 24 χιλιάδες δραχμές. 20.000 στοιχίζει τὸ βαμβάκι, 4.000 τὰ ἄλλα. Πρὸ τῆς ἀποφάσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3.601 τοῦ 1946 ........ (δὲν ἀκούεται).

§131Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Διὰ ποίαν περίοδον ὁμιλεῖτε;

§132Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀπὸ τῶν μεταπολεμικῶν Κοινοβουλευτικῶν Κυβερνήσεων.

§133Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Μέχρι πότε;

§134Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Σᾶς ἀνέφερα τὴν περίοδον ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους ἡ ὁποία περιλαμβάνει καὶ τὴν περίοδον τῶν Κοινοβουλευτικῶν Κυβερνήσεων.

§135Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Γνωρίζω πολὺ καλὰ ὅτι τὸν Ἰούλιον τοῦ 1946 ἐσταμάτησεν ἡ βιομηχανοποίησις τοῦ βάμβακος ........ (δὲν ἀκούεται) .... Τὸ βαμβάκι ἐπωλεῖτο διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους καὶ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1946, ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, ὡρίσθη, δι’ ἀποφάσεως, τότε τῆς Ἀγγλικῆς Ἀποστολῆς, ὁ ἔλεγχος τῶν τιμῶν τοῦ βάμβακος καὶ τοῦ νήματος καὶ τῶν ὑφασμάτων εἰς 48.800 δρχ. Ἀπὸ τότε καὶ ἐντεῦθεν ἐπωλεῖτο τὸ νῆμα ἐκ μέρους τῶν βιομηχάνων πρὸς 43.500 καὶ ἴσχυσεν ἡ διατίμησις μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1947.

§136Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Διὰ ποίαν περίοδον ὁμιλεῖτε;

§137Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὁμιλῶ διὰ τὴν περίοδον καὶ προεκλογικῶς καὶ μετεκλογικῶς, μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1947. Ἐγὼ διαπιστώνω ὡρισμένα γεγονότα. Σᾶς λέγω, ὅτι τὸ πάκκο στοιχίζει 24.000 δραχ. καὶ πωλεῖται 48.000. Φαντασθήκατε ποτέ, κύριοι, κέρδος 100%;

§138Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Ποῖος τὸ ἐκανόνισε 48.000;

§139Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐδῶ εἶναι — νὰ εἴπω τὴν λέξιν — «ἀτιμία», κ. ὑπουργέ;

§140Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Τὸ κόστος αὐτὸ σὲ 48.000 δὲν ἔγινεν ἀπὸ τὴν Ἀγορανομία, τὴν ἰδική μας. Ἔγινεν ἀπὸ εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀπὸ μετακληθέντας εἰδικοὺς Ἄγγλους κοστολόγους.

§141Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐμὲ δὲν μ’ ἐνδιαφέρει ἂν ἦσαν Ἄγγλοι ἢ Ἀμερικανοί. Μ’ ἐνδιαφέρει τὸ πῶς κατώρθωναν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι...

§142Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Σεῖς λέτε, ὅτι τὸ κόστος εἶναι 24.000, οἱ Ἄγγλοι κοστολόγοι τὸ ἔβγαλαν 43.000. Τί πρέπει νὰ πιστεύσωμε;

§143Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Αἱ Κυβερνήσεις ἔχουν εὐθύνας, κ. ὑπουργέ. Ἐπειδὴ εἶναι Ἄγγλοι αὐτοί, δὲν ἕπεται, ὅτι εἶναι καὶ ἅγιοι ἄνθρωποι.

§144Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ). Ὁ κοστολόγος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἦλθεν ἐδῶ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς εἰδικῆς ἀποστολῆς, εἶναι διεθνοῦς φήμης καὶ ἐξαιρετικῆς ἱκανότητος. Αὐτὸς καθιέρωσε καὶ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ μέχρι τῆς στιγμῆς τελείως.

§145Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τοῦ εἶπαν τοῦ Ἄγγλου αὐτοῦ, κ. ὑπουργέ, πόσα ἦσαν τὰ ἐργατικὰ ἡμερομίσθια καὶ κατάλαβε ἂν μ’ αὐτὰ μποροῦσε νὰ ζήσῃ ὁ ἐργάτης; Τὸν κατετόπισαν ἀκόμη, διὰ τὸ κόστος τῶν διαφόρων βιομηχανικῶν προϊόντων; Πάντως, ἐγὼ διαπιστῶ, ὅτι αὐτοὶ ἐπραγματοποίησαν κέρδη 100% μὲ τιμὴν ἀγορανομικήν, μὲ τιμὴν δὲ μαύρης ἀγορᾶς, εἰς τὴν ὁποίαν διέθετον τὰ προϊόντα των διὰ τῶν πρακτόρων των, πέραν τοῦ 200%. Νά, πῶς ἐμάζεψε τὰ δισεκατομμύρια ἡ οἰκονομικὴ αὐτὴ ὀλιγαρχία, ἡ ὁποία δὲν ἔχει οὔτε ἐθνικὴν συνείδησιν, οὔτε Πατρίδα, ἀλλὰ μοναδικό της θεὸ ἔχει τὸ χρῆμα. Ἔτσι, κύριοι, ἔχουν τὰ πράγματα. Καὶ θὰ ἐπικαλεσθῶ καὶ τοὺς ἐμπόρους τῶν Ἀθηνῶν. Οἱ ἔμποροι, ὅταν εἶδον, ὅτι τὰ πράγματα εἶναι δυσαναλόγως ἀκριβά, ἀναλόγως μὲ τὸ κόστος καὶ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἀντελήφθησαν ὅτι, ἡ μῆνις τοῦ κόσμου διὰ τὴν δημιουργουμένην κατάστασιν ἐστρέφετο ἐναντίον των —ὁ ἔμπορος φταίει:— ἔστειλαν, ἐπειδὴ ἦσαν ἔντιμοι ἄνθρωποι, ἔγγραφον εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου διὰ νὰ διαχωρίσουν τὰς εὐθύνας των, διότι εἶχον κοινὸν Ἐπιμελητήριον, Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικόν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διαβάσω μίαν περικοπὴν τοῦ ἐγγράφου των: «Σημειωτέον ὅτι τὰ συμφέροντά μας ἐν σχέσει μὲ τὰ βιομηχανικά, οὐδόλως ἀπέχουν καὶ τῶν συμφερόντων τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ, μὲ τὸ ὁποῖον ἡ τάξις μας ἔρχεται εἰς ἄμεσον ἐπαφήν. Διότι δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγει τὸ γεγονὸς ὅτι μέχρι σήμερον ὁ ἐμπορικὸς κόσμος οὐδεμίαν ἀξιόλογον ἀντίδρασιν παρουσίασεν εἰς τὴν μαυραγοριτικὴν προσπάθειαν τῶν βιομηχάνων νὰ περιορίζουν ἐπίτηδες τὴν παραγωγήν των καὶ νὰ διοχετεύουν ταύτην εἰς τὴν ἀγορὰν μέσῳ τῶν πρακτόρων των, ἀγνοοῦντες τελείως τὸ ἐμπόριον, διὰ νὰ δύνανται οὕτω νὰ ἐξασφαλίζουν ἀνενοχλήτως ἀστρονομικὰς τιμάς. Τοῦτο φυσικὰ καταλήγει εἰς βάρος τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ, τὸ ὁποῖον δικαίως μᾶς θεωρεῖ ὑπευθύνους τῆς καταστάσεως αὐτῆς, ἐφόσον μὲ ἡμᾶς ἔρχεται εἰς ἐπαφὴν καὶ ἡμᾶς γνωρίζει ὡς προμηθευτάς του. Ὑπῆρξεν ἐγκληματικὴ ἡ ἀδιαφορία τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ν’ ἀφήσῃ, δηλαδή, νὰ πιστευθῇ ἀπὸ τὸν Λαὸν ὅτι σημαντικὸς συντελεστὴς τῆς ἀκριβείας τῆς ζωῆς εἶναι ἡ ἀπληστία τῶν ἐμπόρων, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ διαχωρίσωμεν τὰς εὐθύνας μας ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους, καὶ νὰ τονίσωμεν καὶ εἰς τὸ Κράτος ἐναντίον τίνων πρέπει νὰ στρέψῃ τὰ ἀγορανομικά του μέτρα καὶ εἰς τὸν Λαὸν ποῦ πρέπει ν’ ἀναζητῇ τοὺς ὑπευθύνους ἑνὸς μέρους τῆς δυστυχίας του. Μία τοιαύτη ἐνέργεια θὰ ἦτο μεγάλον ἠθικὸν ἀπόκτημα διὰ τὴν τάξιν μας». Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔγγραφον τῶν ἐμπόρων, τὸ ὁποῖον ὑπογράφουν 163, οἱ καλλίτεροι ἔμποροι τῶν Ἀθηνῶν. Ἐρωτᾶται τώρα, κ. βουλευταί, ποία εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως; Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι ὑπάρχει δόλος, ἂν καὶ αὐτὸ ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εἴπῃ, ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὡρισμένα πραγματικὰ γεγονότα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ δόλος ἐὰν δὲν ὑφίσταται —δόλος εἰς τὴν ὅλην αὐτὴν ὑπόθεσιν, πῶς διοχετεύθησαν εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν— πάντως ὑπάρχει βαρεῖα ἀμέλεια, κ. συνάδελφοι, ἡ ὁποία δόλῳ ἐξομοιοῦται. Culpa lata dolo eguiparatur. Πῶς ἐπέτρεψαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, τοὺς 40–50, νὰ συγκεντρώσουν τεράστια ποσὰ χρημάτων; Τί ἔγιναν αὐτὰ τὰ δισεκατομμύρια δολλάρια; Τί ἔγιναν αἱ πρῶται ὗλαι; Πῶς ὁ κόσμος ἔμεινε γυμνός; Δὲν ὑπάρχουν εὐθῦναι δι’ αὐτά; Ἀλλὰ ποῖος εἶναι ὑπεύθυνος, κ. βουλευταί; Καὶ ἡμεῖς ἔχομεν εὐθύνην. Ἡμᾶς ἐξέλεξεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχει ὁ ὑπεύθυνος, διότι ἀσφαλῶς αὐτοὶ κατώρθωσαν ὅ,τι κατώρθωσαν, μεταχειρισθέντες δόλια μέσα. Ὅταν συνεζητεῖτο εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπὴν ἡ πρότασις περὶ ἐθνικοποιήσεως τῶν πάσης φύσεως ἐκμεταλλεύσεως ἐπιχειρήσεων μονοπωλιακοῦ χαρακτῆρος, ὁ συνάδελφος κ. Γιαννόπουλος, ὑπέβαλεν ἔνστασιν ἀναρμοδιότητος, διότι ἔλεγεν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐψήφισε Καπιταλισμὸν τότε, καὶ δὲν ὑπάρχουν ἐπιχειρήσεις μεγάλαι. Δὲν ἐγνώριζεν ὁ ἄνθρωπος, ὅτι ὑπάρχουν ἐπιχειρήσεις μεγάλαι, καὶ δὲν ἐγνώριζε τὸ τράστ, ὡρισμένων βιομηχανιῶν, τὸ ὁποῖον κατελήστευσε τὴν Ἑλλάδα. Τότε τοῦ εἶπον ἐγώ, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαός, κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 31 Μαρτίου, δὲν ἐψήφισε Καπιταλισμόν, καὶ ἐὰν ἐτίθετο τὸ δίλημμα μεταξὺ κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ Καπιταλισμοῦ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς συμπούπουλος, ὅπως τοῦ εἶπον τότε, εἶναι μία ἔκφρασις ἰδική μου, δηλαδὴ ὅλος μαζύ, θὰ ἐψήφιζεν ὑπὲρ τῆς κοινωνικῆς Δικαιοσύνης, καὶ εἰς τὴν κοινωνικὴν Δικαιοσύνην, συμπεριελαμβάνετο καὶ ἡ Ἐθνικοποίησις τῶν πάσης φύσεως ἐκμεταλλεύσεων καὶ ἐπιχειρήσεων μονοπωλιακοῦ χαρακτῆρος. Ἀντετάχθησαν, καὶ πολλὰ ἐκεῖ ἐλέχθησαν καὶ περὶ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ἐκ μέρους τῶν ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων καὶ ἐπιστημόνων. Ναί, ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία, εἶναι καλή, διὰ τὰς μικρὰς ὅμως ἐπιχειρήσεις, ἐνῷ διὰ τὰς μεγάλας ἐπιχειρήσεις, ὅπως κατήντησε τὸ πρᾶγμα ὁ ἐπιχειρηματίας δὲν εἶναι πλέον συντελεστὴς τῆς παραγωγῆς. Δύο εἶναι οἱ συντελεσταὶ τῆς παραγωγῆς εἰς τὰς μεγάλας ἐπιχειρήσεις, ἡ ἐργασία καὶ τὸ κεφάλαιον. Σήμερον, δηλαδή, μὲ τὰς διεθνεῖς συνθήκας, μὲ τὰς ἀνταλλαγάς, δὲν παίζει καὶ μεγάλο ρόλο ὁ ἐπιχειρηματίας.

§146Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὁ κ. Γιαννόπουλος, ὑποθέτω, ὅτι δὲν εἶπε ποτὲ, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐψήφισε Καπιταλισμόν, διότι δὲν νομίζω ὅτι, ἠμπορῆ νὰ ὑπάρξῃ Ἕλλην, ὁ ὁποῖος νὰ εἶπεν ὅτι, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐψήφισε τότε Καπιταλισμόν.

§147Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Γιαννόπουλος, τὸν ὁποῖον διακρίνει πατριωτισμός, εἶναι τίμιος ἄνθρωπος καὶ ἔχει αἰσθήματα ἀνθρωπιστικὰ, ὁ κ. Γιαννόπουλος, δὲν ἐγνώριζε φαίνεται, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι ἐξ ὑμῶν, ὅτι ὑπάρχουν ἐπιχειρήσεις μεγάλα, τράστ τεράστια, τὰ ὁποῖα κινοῦν τὰ νήματα ἀπὸ ὅλες τὶς μεριές. Ὁ κ. Γιαννόπουλος τὸ εἶπεν αὐτό, καὶ μάλιστα μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν ὅτι, ὁ κ. Γιαννόπουλος, ὅταν ἐξέθεσα τὰ πράγματα, ἠσπάσθη ἀπολύτως τὰς ἀπόψεις μου. Καὶ ἡ πλάνη, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀνθρωπίνη, ἐὰν σᾶς φέρω τὰ πρακτικά, θὰ ἐβλέπατε, ὅτι ἔτσι τὰ εἶπεν, ὁ κ. Γιαννόπουλος.

§148Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι, δὲν ὑπάρχει κανεὶς Ἕλλην, ὁ ὁποῖος νὰ λέγῃ ὅτι, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐψήφισε Καπιταλισμόν.

§149Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἤλλαξαν οἱ καιροὶ καὶ τὰ χρόνια, καὶ ἐχύθη ποτάμι τὸ αἷμα, ἀλλὰ ἂς ὄψωνται οἱ ὑπαίτιοι, οἱ ὁποῖοι παρημπόδισαν τὴν ἐφαρμογὴν τῆς Κοινωνικῆς Δικαιοσύνης εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τί πρέπει νὰ γίνῃ ἀπὸ ἡμᾶς; Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δυνάμεθα νὰ κάμωμε τὸ ἑξῆς: Πρῶτον, νὰ ψηφίσωμε νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ φορολογήσωμε τὸ κεφάλαιον, ὅπως γίνεται καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν, ὅπου ἐφορολογήθησαν τὰ κέρδη πέραν ὡρισμένου ποσοῦ κατὰ 80 ἕως 85%, ὁπότε καὶ ὁ ἐργάτης θὰ παίρνῃ περισσότερα καὶ θὰ παύσῃ καὶ ὁ ὑψωμὸς τῆς λίρας, ὁ ὁποῖος δὲν προκαλεῖται ἀπὸ τὸ κοινόν. Διότι, ὁ πτωχὸς πωλεῖ τὰς λίρας, τὰς ὁποίας τυχὸν ἔχει, ἡ ἀγροτιὰ μὲ τὸν προϋπολογισμὸν τὸν ἀγροτικὸν δὲν ἠμπορεῖ νὰ πωλήσῃ τὰ προϊόντα της, καὶ νὰ κάμῃ λίρας. Πάει ἐκείνη ἡ ἐποχή. Σήμερον ὑποφέρουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Ἐπίσης καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι· οἱ ἐπαγγελματίαι εὑρίσκονται εἰς χειρίστην κατάστασιν, δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀντεπεξέλθουν, δὲν ἠμποροῦν νὰ πωλήσουν τὸ προϊόν των, διότι καὶ αὐτοὶ χειμάζονται, καὶ ὅλοι χειμάζονται. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κερδίζουν, εἶναι οἱ βιομήχανοι, αὐτοὶ παίρνουν πιστώσεις καὶ τὰς κάμουν λίρας χρυσᾶς, ὄχι ὁ παραγωγός. Ἔχω παραδείγματα ἀνθρώπων, βιομηχάνων, ποὺ κερδίζουν 500 ἑκατ. τὴν ἡμέραν. Ἡ Πειραϊκὴ–Πατραϊκή, κερδίζει 500 ἑκατ. τὴν ἡμέραν.

§150Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ λίρα ὑψώνεται κατὰ μέγα βαθμὸν, ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν τὰς πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὴν βιομηχανίαν. Οἱ βιομήχανοι ἠγόρασαν λίρες καὶ ἐνῷ τὰς εἶχον πάρει μὲ 130.000 σήμερον ἡ λίρα ἔχει 220.000, καὶ ἐὰν καὶ σήμερον τὰς ἀποδώσουν, πάλι θὰ τοὺς μείνῃ ὡς κέρδος ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῶν πιστώσεων.

§151Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κακὸς ὁ βιομήχανος τὰς ἔκαμε λίρες. Λοιπόν, πρῶτον νὰ γίνῃ αὐτό: Νὰ φορολογήσωμε τὰ κέρδη, ἄλλωστε ἡ περίοδός μας εἶναι περίοδος πολεμική, ἔτσι ἔγινε καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν. Ἐπίσης, νὰ ἐκλεγῇ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ἐκ μέρους βουλευτῶν, ἀπαρτιζομένη ἀπὸ βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐλέγξουν τὰ κέρδη αὐτά, διατὶ νὰ τοὺς ἀφήσωμε τὰ κέρδη ὅλα, καὶ ὅ,τιδήποτε ἐπὶ πλέον προκύψῃ ἀπὸ τὸν ἔλεγχον, θὰ ὑποχρεώσωμε τοὺς βιομηχάνους νὰ τὸ καταβάλουν, καὶ ἐὰν δὲν τὸ καταβάλλουν, θὰ τὸ συμψηφίσωμεν εἰς τὴν ἀξίαν τῶν ἐπιχειρήσεών των, αἱ ὁποῖαι ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ ἐθνικοποιηθοῦν, ὅταν ψηφισθῇ ἡ πρότασις, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπήν, καὶ ἡ ὁποία ἐψηφίσθη ὑπὸ 16 μελῶν «περὶ ἐθνικοποιήσεως τῶν πάσης φύσεως ἐκμεταλλεύσεων καὶ ἐπιχειρήσεων μονοπωλιακοῦ χαρακτῆρος». Ὅταν ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἡ πρότασις αὐτὴ, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ὅλη ἡ Βουλή, ὅλοι οἱ βουλευταί, θὰ πεισθῆτε καὶ ἀπὸ τοὺς λόγους τοὺς ἰδικούς μου, καὶ ἀπὸ τοὺς λόγους τῶν ἄλλων ὅτι, ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα καὶ ὅτι ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μονοπωλιακὸν χαρακτῆρα, θὰ πρέπει νὰ ἐθνικοποιηθοῦν, καὶ θὰ πνεύσῃ τότε καὶ ἄνεμος δημιουργικὸς καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας, καὶ θὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Ἐὰν λείψῃ ὁ ἐπιχειρηματίας δὲν χάθηκε ὁ κόσμος, διότι δὲν παίζει κανένα ρόλον, ὡς συντελεστὴς τῆς παραγωγῆς. Αὐτὸ προτείνω ἐγὼ καὶ ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ τὸ κάμωμεν ἡμεῖς ἡ Βουλή, ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ τὸ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις.

§152Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ μεγαλείτερον λάθος εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εἶναι ὅτι, δὲν ὑπῆρξεν ἔλεγχος πραγματικὸς ἐπὶ τῶν πιστώσεων, ὅταν ἐδίδοντο αὐταί. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἔλεγχος ἀπ’ ἀρχῆς, ἀσφαλῶς καὶ βεβαίως, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καταλήξωμεν εἰς τὰ συμπεράσματα, εἰς τὰ ὁποῖα καταλήγετε. Δὲν ὑπῆρξεν ἔλεγχος, καὶ ὑπάρχει ἡ ἀπόλυτος βεβαιότης, κατ’ ἐμὲ τοὐλάχιστον, ὅτι ὅλαι αἱ πιστώσεις μετεβλήθησαν εἰς λίρας, καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ μεγαλειτέρα ἀφορμὴ τῆς ὑψώσεως τῶν τιμῶν καὶ τῆς λίρας.

§153Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ νὰ τελειώνω, ὁ λαὸς ἀπαιτεῖ ἀπὸ ἡμᾶς κοινωνικὴν δικαιοσύνην, ἀπαιτεῖ ἱκανοποίησιν τοῦ περὶ δικαίου αἰσθήματός του, ἀπαιτεῖ ἱκανοποίησιν τῶν ἀνθρωπιστικῶν ἰδεωδῶν. Δὲν πρέπει νὰ ἀρκεσθῶμεν μόνον εἰς λόγους. Ἠκούσθησαν καὶ ἐδῶ ὡραῖοι λόγοι καὶ ὡραῖαι φράσεις καὶ ἐκ μέρους βουλευτῶν καὶ ἐκ μέρους τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ καὶ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος. Πραγματικῶς ὡραῖαι φράσεις, ἀλλά, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν θέλει λόγους, θέλει ἔργα, αὐτοὶ δὲ οἱ λόγοι μοῦ ἐνθυμίζουν τὴν Κυπάρισσον, τῆς ὁποίας «τὸ ὕψος πάντες ὁρῶμεν, ἀλλὰ τοὺς καρποὺς οὐ βλέπομεν», ὅπως ἔλεγεν ὁ ἐντιμότερος καὶ χρηστότερος πάντων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν τῆς ἀρχαιότητος, ὁ Φωκίων εἰς τὸν ἀντίπαλόν του Ἀντισθένην. Δὲν πρέπει, λοιπόν, νὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς λόγους, πρέπει νὰ πραγματοποιοῦμεν τοὺς λόγους μας, πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἔργα, ἄλλως ἀντλοῦμεν εἰς πίθον Δαναΐδων.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κώττας ἔχει τὸν λόγον.

§155Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, κύριοι βουλευταί, πολύ, ἄλλωστε οὔτε νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ἐπερώτησιν πρόκειται, οὔτε ἐπερώτησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν κάμνω. Ἐνόμισα, ὅτι πρέπει τοὐλάχιστον, ὅσον ἀφορᾷ τὰ νηματουργεῖα τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα ἐπίσης ἀφορᾷ ἡ ἐπερώτησις, νὰ ἀποκαταστήσω τὴν ἀλήθειαν. Νομίζω, ὅτι, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προέχει διὰ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τῆς ἀληθείας καὶ τῆς πραγματικότητος καὶ λυποῦμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν βλέπω πάντοτε νὰ ἐπικρατῇ τὸ πνεῦμα αὐτό. Εἶναι φυσικὸς νόμος, ὁ νόμος τῆς ἀληθείας καὶ ἔχει κυρώσεις, ὅπως κάθε φυσικὸς νόμος. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, νὰ συζητῶμεν κατὰ τρόπον ἀόριστον, κατὰ τρόπον μὴ συμφωνοῦντα πρὸς τὴν πραγματικότητα. Δὲν θέλω νὰ κρίνω διὰ τὸ σύνολον τῆς ἐπερωτήσεως, ἀλλὰ περιορίζομαι ἐν σχέσει πρὸς τὰς βιομηχανίας τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τῶν ὁποίων ἔχω ἄμεσον ἀντίληψιν. Αἱ βιομηχανίαι αὗται, τὰ νηματουργεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἱδρυθῆ, σχεδὸν ὅλα, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς Τουρκοκρατίας καὶ ἱδρύθησαν ἀπὸ ἐργαζομένους διὰ τῶν ἰδίων των δυνάμεων καὶ μέσων εἶναι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ἤκμασαν τότε καὶ συνετέλεσαν κατὰ μέγα μέρος εἰς τὴν ἐθνικὴν πρόοδον τῆς Μακεδονίας, εἶναι αἱ βιομηχανίαι τῆς Βερροίας, τῆς Ναούσης, τῆς Ἐδέσσης, καὶ εἶναι τὰ παλαιὰ νηματουργεῖα. Διαρκούσης τῆς κατοχῆς ὁ βάμβαξ εἶχεν ἐπιταχθῆ ὑπὸ τῶν Γερμανικῶν ἀρχῶν. Κατὰ τὸ 1945, τὰ νηματουργεῖα εἰργάσθησαν εἰς τὴν νηματοποίησιν τοῦ βάμβακος τῆς Οὔνρρα. Ὁ βάμβαξ αὐτὸς νηματοποιούμενος διὰ λογαριασμὸν τῆς Οὔνρρα, διετίθετο ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ κατενέμετο ἀπ’ εὐθείας ἄνευ μεσολαβήσεως ἐμπόρων πρὸς τοὺς ὑφαντουργούς, τῶν ὁποίων τὰ βιοτεχνικὰ ἐργοστάσια, μικρὰ καὶ μεγάλα, εἰς Θεσσαλονίκην, ὡς γνωρίζω, εἶναι πολλά. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς ὡρισμέναι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι κατώρθωσαν νὰ ἐργάζωνται μὲ βάμβακα λαθραῖον, ἐνηματοποίουν τοῦτον, ἀλλὰ αἱ νηματοποιήσεις αὐταὶ ἦσαν ἰδιωτικαί, δηλαδὴ τρίτων ἰδιωτῶν.

§156Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Δὲν ἐπετρέπετο κατὰ τὴν κατοχήν, ἡ νηματοποίησις τοῦ βάμβακος;

§157Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Βεβαίως, καὶ μόνον μὲ τοὺς ἰδιώτας εἰργάσθησαν τὰ ἐργοστάσια κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ συνετήρουν χιλιάδας ἐργατῶν, διότι ἡ Νάουσα, ἡ Βέρροια καὶ ἡ Ἔδεσσα ἔχουν περίπου 4.000 ἐργατῶν. Αἱ μεταπολεμικαὶ Κυβερνήσεις διέθετον τὸν βάμβακα τῆς Οὔνρρα διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς διαθέσεως πρώτων ὑλῶν, ἡ ὁποία εἶχεν ἐν Θεσσαλονίκῃ πρόεδρον, ἕνα καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ μέλη εἶχεν ἀνωτέρους ὑπαλλήλους καὶ μέλη ὀργανισμῶν, ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, κατένειμε τὸν βάμβακα εἰς τὰς διαφόρους νηματουργίας, ἐνηματοποιεῖτο δὲ ὁ βάμβαξ βάσει ὡρισμένου κοστολογίου, τὸ ὁποῖον ἦτο πολὺ χαμηλὸν καὶ εἶχεν ἀποβῆ διὰ τὰς βιομηχανίας, ἀκόμη χαμηλότερον, ὅταν προϊόντος τοῦ χρόνου, ἡ δραχμὴ ὑπετιμᾶτο, διότι ὁ ὑπολογισμὸς εἶχε γίνει εἰς δραχμάς. Καὶ ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἠρχίσαμε μὲ 2.500 δρχ. τὴν λίραν καὶ ἐφθάσαμε σιγὰ–σιγὰ εἰς τὰ σημερινὰ ἐπίπεδα. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ δὲν ἠθέλησε νὰ ἀναγνωρίσῃ τοῦτο καὶ εἶναι ἐκκρεμεῖς οἱ λογαριασμοὶ τῆς νηματοποιήσεως ἐκείνης, ἀκόμη διὰ τοὺς βιομηχάνους. Ἐνέχεται διὰ τὴν ἐκκρεμότητα αὐτὴν ὁ γνωστὸς ὑπάλληλος Παπαϊωάννου. Ὅταν ἐξηντλήθη ὁ βάμβαξ τῆς Οὔνρρα, τότε ἐπετράπη ἡ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἀλλ’ ἀτυχῶς δὲν ἐδόθη ἐπαρκὲς συνάλλαγμα καὶ ἔγινεν ἐκεῖ ἐλαχίστη εἰσαγωγή. Εἰς ἐπίμετρον ἀτυχῶς, αὐτὰ τὰ ἐργοστάσια, ἤδη ἀπὸ τῶν ἀρχῶν 1946, ἀλλ’ ἰδίᾳ ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1946 δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν παραγωγὴν πλήρη, διότι δὲν ἔχουν οὔτε ὥρας ἐργασίας πλήρεις, ὑπῆρξε μάλιστα ἐποχὴ καθ’ ἣν ἦσαν ὑποχρεωμένα νὰ ἀρχίζουν μετὰ τὰς 8 τὸ πρωΐ καὶ νὰ σταματοῦν πρὸ τῆς 5 μ.μ. Ἐν τοσούτῳ, εἰργάσθησαν, διότι εἶχον ἀνάγκην νὰ ἐργασθοῦν διότι εἶχον νὰ συντηρήσουν προσωπικόν, ἐκτὸς τοῦ γεγονότος, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ βιομηχανίαι ἔχουν καταντήσει ἀπὸ τοὺς ἀρχικοὺς δημιουργούς των σήμερον νὰ εἶναι πολλοὶ οἱ κληρονόμοι διάδοχοι τούτων, οἱ ὁποῖοι συντηροῦνται ἀπὸ τὰ ἐργοστάσιά των. Πάντως εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ διατηρήσουν σήμερον καὶ τὸ ἐργατικόν των προσωπικόν, γνωρίζετε δὲ ὅτι, καὶ ἐάν, ἐλλείψει πρώτης ὕλης ἀκόμη, δὲν δύναται νὰ ἐργασθῇ τὸ ἐργοστάσιον, οἱ ἐργάται πρέπει νὰ πληρώνονται. Βάμβακα τῆς Οὔνρρα δὲν ἐπῆραν τότε ἐπὶ πιστώσει, διότι ἐνηματοποιεῖτο, ὡς ἐλέχθη, διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους καὶ ὅταν ἡ Οὔνρρα ἐσταμάτησε τὴν νηματοποίησιν, τὰ ὑπόλοιπα τοῦ βάμβακος ἐκείνου διετέθησαν εἰς τοὺς νηματουργοὺς ἐπὶ καθωρισμένῳ τιμήματι, ὡρισμένη δὲ ποσότης εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὅση ἔτυχε νὰ ὑπάρχῃ ἐκεῖ. Ἐν συνεχείᾳ ἡ διάθεσις τοῦ νηματοποιημένου βάμβακος τῆς Οὔνρρα, ἐγένετο βάσει ἀγορανομικῶν διατάξεων. Αὐτά, κυρίως εἶναι γεγονότα, ἄλλο τὸ ζήτημα ἐὰν ἐγένετο μαύρη ἀγορὰ τοῦ νήματος, ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους τοῦ εἴδους. Ἡ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους παραγωγὴ νημάτων (Οὔνρρα) διετίθετο ἐπὶ τῇ βάσει ἀγορανομικῶν διατιμήσεων. Πιστώσεις εἰς τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ ἐδόθησαν τελευταίως, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ διατεθῇ ὁ ἐγχώριος βάμβαξ. Ὅταν εἶχε λήξει ἡ διάθεσις τοῦ βάμβακος τῆς Οὔνρρα, τότε τὸ Κράτος ὑπεχρέωσε τὰ ἐργοστάσια νὰ χρησιμοποιήσουν τὸν ἐγχώριον βάμβακα τῆς συγκεντρώσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ τῆς ΚΥΔΕΠ. Ὁ βάμβαξ αὐτὸς εἶχε συγκεντρωθῆ βάσει ὡρισμένου κοστολογίου καὶ ὡρισμένης τιμῆς ἀσφαλείας, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁρίσει τότε Ἐπιτροπή, μὲ Ἄγγλον ἐμπειρογνώμονα, συνεκεντρώθη ἀπὸ τὴν ΚΥΔΕΠ καὶ διετέθη κατόπιν εἰς τοὺς βιομηχάνους, ὅταν ἐξήντλησαν τὸν βάμβακα, τὸν ὁποῖον ἔλαβον ἀπὸ τὴν Οὔνρρα, ἐκ τῶν ὑπολοίπων, τὰ ὁποῖα κατενεμήθησαν ἐπὶ πιστώσει. Τότε διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ ἐγχωρίου βάμβακος καὶ εἰς τὰ ἐργοστάσια τῆς Βορείου Ἑλλάδος ὁ σύνδεσμος τῶν βιομηχάνων, ἀνελόγησεν ὡρισμένην ποσότητα, δὲν γνωρίζω τοὺς ἀριθμούς, καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δι’ ἀποφάσεώς του ὑπεχρέου τὰ ἐργοστάσια νὰ ἐργασθοῦν μὲ ἐγχώριον βάμβακα. Καὶ ἐπειδὴ αἱ βιομηχανίαι δὲν ἠδύναντο νὰ διαθέσουν ὅλα τὰ χρήματα, διὰ τὸ σύνολον τῆς εἰς ἕκαστον καταλογισθείσης ποσότητος ἀλλ’ οὔτε νὰ τὸ ἀσφαλίσουν εἰς τὰς ἀποθήκας των ἐκεῖ, λόγῳ τῆς διαρκούσης ἐκρύθμου καταστάσεως καὶ τῶν ἐπιθέσεων τῶν συμμοριτῶν, οἵτινες ὡς γνωστὸν προσφάτως ἀνετίναξαν ἐργοστάσιον ἐν Βερροίᾳ, ἐζήτησαν νὰ παρασχεθῇ εἰς αὐτοὺς εὐχέρεια πληρωμῆς τμηματικῆς καὶ τμηματικῆς παραλαβῆς τοῦ βάμβακος, ἥτις ἄλλωστε ἐδόθη εἰς τοὺς βιομηχάνους τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος καὶ δὴ τῆς Διοικήσεως τῆς Πρωτευούσης. Ἐδόθησαν τότε, πράγματι τρίμηνοι πιστώσεις, μὲ τρίμηνα γραμμάτια, τὰ ὁποῖα καὶ ἐπληρώθησαν. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ πιστώσεων εἰς μετρητά, ἀλλὰ εἰς πρώτην ὕλην, τὴν ὁποίαν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν ρευστοποιήσουν, καὶ νὰ παίξουν εἰς τὴν ἀγορὰν λιρῶν, ὅπως πιθανὸν νὰ ἐγένετο ἐδῶ, ἀλλά, τοὐναντίον, αὐτοὶ ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ διαθέσουν καὶ ἄλλα χρήματα, διὰ νὰ βιομηχανοποιήσουν τὸ βαμβάκι αὐτό.

§158Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὑπάρχει διαφορά, ἐὰν δοθῇ ἡ πίστωσις εἰς χρῆμα ἢ εἰς ἐμπόρευμα;

§159Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Ἔχει κἄποια διαφορά. Διότι, αἱ πιστώσεις εἰς χρῆμα ἠμποροῦν νὰ γίνουν ἀμέσως ἀντικείμενον συναλλαγῆς μὲ λίρες, ἐνῷ ἡ πίστωσις εἰς πρώτην ὕλην, καὶ ὄχι ἁπλῶς ἐμπόρευμα, ἀπαιτεῖ τὴν διάθεσιν καὶ ἄλλων χρημάτων, διὰ τὴν βιομηχανοποίησιν. Ἐν τῷ μεταξὺ τὰ μὲν γραμμάτια αὐτὰ ἦσαν μικρᾶς διαρκείας, τὰ ἐργοστάσια δὲ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παύσουν ἐργαζόμενα.

§160Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὁ κ. Μπάτζιος μᾶς εἶπεν, ὅτι παραπονεῖται καὶ κατηγορεῖ τὴν Κυβέρνησιν διότι, δὲν ἔδωσε πιστώσεις εἰς τοὺς βιομηχάνους, εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὅσας πιστώσεις ἐχρειάζοντο. Ἑπομένως, δὲν εἶναι ἀδικία αὐτό, διότι οἱ ἴδιοι δὲν ἠθέλησαν νὰ πάρουν.

§161Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Δὲν ὑποστηρίζω τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Μπάτζιου, ἀσφαλῶς ἔχει καὶ αὐτὸς ἓν ἐνδιαφέρον, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς τύχης τοῦ λαοῦ τῆς Β. Ἑλλάδος, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ὁ καλλίτερος τρόπος διὰ νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν βελτίωσιν αὐτήν, εἶναι νὰ λέμε ὅ,τι νομίζομεν ἡμεῖς. Πρέπει ὅ,τι λέμε νὰ τὸ βασίζωμε κάπου.

§162Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Βάσει στοιχείων ὡμίλησα ἐγώ.

§163Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Μπάτζιον ὅτι, δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα, αἱ πιστώσεις αὐταὶ ἔπαιξαν τὸν ρόλον τὸν ὁποῖον ὀρθότατα διέγνωσεν ὁ κ. Βαμβέτσος, ὅτι ἔπαιξαν εἰς τὰς Ἀθήνας γενικῶς. Κύριοι, τὸ ζήτημα τὸ μέγα, τὸ ὁποῖον προκύπτει, δὲν εἶναι οὔτε τῶν βιομηχάνων, οὔτε τῶν ἐμπόρων. Κατὰ τὴν γνώμην μου, τὸ θέμα αὐτό, τῆς διαβρώσεως τῆς ὑγιοῦς κοινωνίας, εἶναι θέμα, ὀλίγων κακῶν ἀνθρώπων, ὀλίγων κερδοσκόπων. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ κατηγορήσῃ κανείς, ὅλην συλλήβδην τὴν βιομηχανίαν. Ὅταν γίνεται μία κατηγορία, πρέπει ἡ κατηγορία αὐτὴ νὰ εἶναι συγκεκριμένη. Τὸ κακὸν ἐγένετο ἀπὸ τὰ πονηρὰ πνεύματα. Πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, δὲν ἔχουν οὔτε βιομηχανίαν, οὔτε ἐμπόριον, καὶ ἐν τούτοις, αὐτοὶ ὑποσκάπτουν καὶ τὸ Ἔθνος, καὶ τὸ νόμισμα, καὶ τὴν Ἐθνικὴν ἐργασίαν. Ἤθελα λοιπόν, νὰ ἀποκαταστήσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τοὺς βιομηχάνους τῆς Β. Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἐπιπόνως καὶ ἐπικινδύνως μέσα εἰς περιχαρακωμένα στρατόπεδα, καὶ εἰς τὴν Νάουσαν, καὶ εἰς τὴν Βέρροιαν, καὶ εἰς τὴν Ἔδεσσαν.

§164Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, πρὸς τιμήν των, ὅτι ὅταν συνεζητεῖτο ἡ φύρα τῶν βιομηχάνων, διὰ νηματοποίησιν, ἦλθον οἱ βιομήχανοι μὲ μίαν πρότασιν, ἡ ὁποία ἦτο καταπέλτης, ἐναντίον τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ βιομηχάνων καὶ τῆς ἐκπροσωπήσεώς των. Ἐν τῇ τότε συσταθείσῃ Ἐπιτροπῇ, οἱ βιομήχανοι τῆς Β. Ἑλλάδος, ἐπρότεινον φύραν 9%, ἔναντι τῆς ζητηθείσης ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Βιομηχάνων Ἀθηνῶν 18%. Ἀπαντῶ, λοιπόν, ἀπὸ αὐτῆς τῆς φύρας, τὴν ὁποίαν ἐζήτουν οἱ βιομήχανοι Ἀθηνῶν, ἦλθεν τηλεγραφικῶς προσφορὰ τῶν βιομηχάνων τῆς Β. Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἐζήτουν φύραν μόνον 9%.

§165Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν ὑπόμνησιν. Πράγματι, ἡ φύρα ἦτο 10% περίπου. Αὐτά, εἶχον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἴπω, διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ μία ἀλήθεια ὑπὲρ τῶν ἐντίμων ἐμπόρων καὶ τῶν βιομηχάνων, καὶ λυποῦμαι διότι σᾶς κρατῶ εἰς λίαν προκεχωρημένην ὥραν. Σᾶς εἶπον ἐγὼ τὴν γνώμην μου, ὅτι δὲν εἶναι ὅλοι κακοί. Οἱ κακοὶ πρέπει, ἀσφαλῶς, νὰ παταχθοῦν, καὶ οἱ ἐργαζόμενοι τιμίως, πρέπει νὰ προστατευθοῦν. (Χειροκροτήματα).

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἄλλου ἀγορητοῦ, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ βάμβακος, κηρύσσεται ἡ συζήτησις περαιωμένη. Οἱ κ. κ. ὑπουργοί, θὰ ἀπαντήσουν τὴν ἐρχομένην Παρασκευήν. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν Δευτέραν καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέματα, ἀναφορὰς καὶ ἐπερωτήσεις, καὶ δὴ συζήτησιν ἐπὶ τῆς γενικῆς πολιτικῆς. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.)