1948.02.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 53η

Παρασκευὴ 6 Φεβρουαρίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Λουλακάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Λεονάρδος καὶ Σ. Χούτας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πλημμυροπαθῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Πενταλόφου Ξηρομέρου, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς ἐπενεχθείσας καταστροφὰς τῶν ἀγρῶν των συνεπείᾳ πλημμυρῶν προξενηθεισῶν ἐκ τοῦ φράγματος τοῦ κατασκευασθέντος ὑπὸ τῆς Γεωργικῆς Ἑταιρείας Λεσίνι καὶ ζητούντων τὴν ἄρσιν τοῦ φράγματος τούτου καὶ τὴν ἀποζημίωσίν των ὡς πλημμυροπαθῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Προέδρου Πυροπαθῶν Κουφαλίων Α. Κογκίδου, αἰτουμένου τὴν αὔξησιν τῶν οἰκοδομησίμων ὑλικῶν διὰ τὴν ἐπανοικοδόμησιν τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν των ἀπὸ Γερμανοὺς καὶ ἐλασίτας. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικός, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ λῆψιν μέτρων πρὸς ἐκκαθάρισιν τῆς περιφερείας Χαλκιδικῆς ἐκ τῆς δράσεως τῶν συμμοριτῶν. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Δ. Χατζῖσκος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συμμοριοπλήκτων κατοίκων Ὀμβριακῆς–Δομοκοῦ καταφυγόντων εἰς Λαμίαν, ζητούντων τὴν ἄμεσον ἐγκατάστασιν στρατιωτικῆς δυνάμεως εἰς τὴν κωμόπολιν Ὀμβριακὴν πρὸς διασφάλισίν της ἀπὸ τυχὸν ἐπιθέσεις τῶν συμμοριτῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ἀλέξανδρος Κωστόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα ὑποψηφίων φοιτητῶν Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ἀποτυχόντων κατὰ τὰς διεξαχθείσας εἰσιτηρίους ἐξετάσεις κατὰ τὸ Ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1947– 48 καὶ ζητούντων τὴν εἰσαγωγὴν τῶν συγκεντρωσάντων εἰς μὲν τὰ πρωτεύοντα μαθήματα τὴν βαθμολογίαν 4,5 καὶ ἄνω καὶ ὡς γενικὴν βαθμολογίαν 5 καὶ ἄνω. Ἡ Ἕνωσις Ἐμπόρων ὑφασμάτων νεωτεριομῶν ψιλικῶν Δράμας, ζητεῖ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ ὑπάρχοντος ἀεροδρομίου Δράμας καὶ τὴν ἐπανάληψιν τῆς ἀεροπορικῆς συγκοινωνίας πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐμπορικῶν των συναλλαγῶν καὶ τῶν ἐπιβατικῶν τοιούτων. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Χρυσοχωρίου Νέστου ἐκφράζει τὴν ἀποδοκιμασίαν του διὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς ψευδοκυβερνήσεως τοῦ προδότου Μάρκου. Τὸ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης, διὰ τηλεγραφήματός του ἀποδέχεται ὡς ὀρθὸν τὸ δημοσιευθὲν Β. Δ. «περὶ ὀργανώσεως καὶ ἀναπτύξεως τῶν οἰκιακῶν βιοτεχνιῶν» κλπ. Τὸ προσωπικὸν ἁλυκῶν Μεσολογγίου, Λευκάδος, Κερκύρας, Ζακύνθου καὶ Λεχαινῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου «περὶ ὀργανισμοῦ ἁλυκῶν». Ὁ Δήμαρχος Ἐμπορίου Πάλλων Νισύρου, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην ἵδρυσιν δευτέρας Νομαρχίας εἰς Κάλυμνον καὶ ζητεῖ ὅπως ὡς ἕδρα δευτέρας Νομαρχίας ὁρισθῇ ἡ νῆσος Κῶς. Οἱ ἐργάται Τύπου Πειραιῶς, διαμαρτύρονται δι’ ἄρνησιν τῶν Δ)ντῶν ἡμερησίων Πειραϊκῶν ἐφημερίδων, ὅπως καταβάλλωσι τὴν ὑπὸ τῶν Κυβερνητικῶν ἀποφάσεων προβλεπομένην αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων των. Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ὀρθοδόξου Ἐφημεριακοῦ Κλήρου Ἑλλάδος (Τ.Α.Κ.Ε.) διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Πετρολιᾶς, Σ. Παπάζης, Α. Πέγιος, Κ. Παπαδόπουλος, Δ. Ἀλμπατζόπουλος, Β. Βύζας, Γ. Γκίνης καὶ Χ. Γραμματικόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προαγωγῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ συναφῶν ἐρωτήσεων. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κοζάνης κ. Χ. Πιπιλιάγκα. Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς Εἰς ἐρώτησιν ὑπ’ ἀριθ. 103 ἀπὸ 3.2.48 τοῦ βουλευτοῦ κ. Πιπιλιάγκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν πληροφορήσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ὁ Ἀντώνιος Δ. Τζέλλος, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ φακέλλου, κατεδικάσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 68 τῆς 14 Ἰουνίου 1947 ἀποφάσεως τοῦ Ἐκτάκτου Στρατοδικείου Κοζάνης εἰς θάνατον ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 2 παράγρ. 1 τοῦ Γʹ ψηφίσματος, τοῦ Ἐπιτρόπου προτείναντος τὴν ποινὴν φυλακίσεως 5 ἐτῶν. 2) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 68α ἀποφάσεως τὸ Δικαστήριον ἐξέφρασεν εὐχὴν ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως τῆς ποινῆς. 3) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2171 τῆς 24 Ἰουλίου 1947 ἐμπ. ἐγγράφου πρὸς τὸν Διοικητὴν τῆς 15ης Μεραρχίας ὁ τότε ὑπουργὸς κ. Ἀλεξανδρῆς ἐτηλεγράφησε τὰ ἀκόλουθα: «Παρακαλοῦμεν, ἐφ’ ὅσον συνεπείᾳ παραγγελίας Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, ἀνεστάλη ἐκτέλεσις θανατικῆς ποινῆς Δημητρίου Τζέλλου καταδικασθέντος 68)1947 ἀποφάσεως ἐκτάκτου Στρατοδικείου Κοζάνης, ὑποβάλετε Συμβούλιον Χαρίτων σχετικὴν κατ’ ἀνωτέρω δικογραφίαν μετὰ γνώμης κατηγορήσαντος Β. Ἐπιτρόπου δι’ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν». 4) Μεθ’ ὃ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 506339 ἀπὸ 21.7.47 ἐγγράφου του ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἀπέστειλε πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης τὸ ἑξῆς ἔγγραφον. «Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως αἰτήσεις χάριτος μεθ’ ἁπάντων τῶν δικαιολογητικῶν καὶ τῆς σχετικῆς δικογραφίας, τῶν ἰδιωτῶν: 1) Τζέλλου Ἀντωνίου τοῦ Δημ. καὶ 2) Καλημέρη Νικολάου τοῦ Γεωργ. καταδικασθέντων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 68)1947 ἀποφάσεως Ἐκτάκτου Στρατοδικείου Κοζάνης, εἰς θάνατον, ἐπὶ παραβάσει τῶν ἄρθρ. 1 καὶ 2 τοῦ Γʹ ψηφίσματος. Λαβόντες ὑπ’ ὄψει τὴν πρᾶξιν δι’ ἣν κατεδικάσθησαν οἱ ἀνωτέρω καὶ τὰ ἐκ τῆς μελέτης τῆς δικογραφίας καὶ τῶν πρακτικῶν τῆς δίκης προκύπτοντα πραγματικὰ περιστατικά, τὴν γνωμοδότησιν τοῦ κατηγορήσαντος τὴν ὑπόθεσιν Β. Ἐπιτρόπου, γνωμοδοτοῦντος ὑπὲρ τοῦ μετριασμοῦ τῆς ποινῆς τοῦ θανάτου εἰς στερητικὴν τοιαύτην τῆς ἐλευθερίας καὶ τὴν γνώμην τοῦ ἀσκοῦντος τὴν ποινικὴν ἀγωγὴν προτείναντος τὴν ἀπόρριψιν τῶν αἰτήσεων περὶ χάριτος τῶν καταδικασθέντων καὶ συμφωνοῦντες πρὸς τὴν γνώμην τοῦ τελευταίου τούτου προτείνομεν τὴν ἀπόρριψιν τῶν αἰτήσεων περὶ ἀπονομῆς χάριτος τῶν περὶ ὧν πρόκειται καταδίκων λόγῳ τῶν ἰδιαιτέρων συνθηκῶν ὑφ’ ἃς ἐτελέσθησαν αἱ πράξεις δι’ ἃς ἐκηρύχθησαν ἔνοχοι οἱ αἰτοῦντες. Παρακαλοῦμεν ὅπως ἡ ὑπόθεσις εἰσαχθῇ ὡς τάχιον εἰς τὸ Συμβούλιον Χαρίτων συγκαλούμενον ἐν ἀνάγκῃ καὶ ἐκτάκτως. Ὡσαύτως τὴν ἐν καιρῷ ἐπιστροφὴν τῆς δικογραφίας διὰ τὴν ἐν τῷ ἀρχείῳ τήρησιν. 5) Εἰσαχθείσης τῆς ὑποθέσεως εἰς τὸ Συμβούλιον Χαρίτων προεδρευόμενον ὑπὸ τοῦ τότε Γενικοῦ Γραμματέως κ. Σούρλα, τοῦτο ἀπεφάνθη τὴν 21ην Αὐγούστου 1947 ὁμοφώνως ὑπὲρ τοῦ μετριασμοῦ τῆς ποινῆς εἰς ἰσόβια δεσμά. 6) Ἡ τοιαύτη γνωμάτευσις τοῦ Συμβουλίου τῶν Χαρίτων, μετὰ γνωματεύσεως συμφώνου τοῦ ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης ὑπεβλήθη μετὰ τοῦ φακέλλου ὁλοκλήρου ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως εἰς ὃν κατὰ τὸ Σύνταγμα ἀνήκει ἡ προνομία τῆς ἀπονομῆς χάριτος καὶ δι’ ὃν πᾶσαι αἱ γνωματεύσεις ἀκόμη καὶ τοῦ Συμβουλίου τῶν Χαρίτων, εἶναι ἁπλαῖ γνωματεύσεις διὰ τὴν ἀνεξέλεγκτον κρίσιν Του. 7) Τὴν 28ην Νοεμβρίου 1947 τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον τῆς Α. Μ. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5609 ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, ἐγνωστοποίησεν ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς συμφωνεῖ εἰς τὴν μετατροπὴν τῆς ποινῆς εἰς ἰσόβια δεσμὰ καὶ ἐκάλεσε τὸν ὑπουργὸν νὰ συνταχθῇ καὶ ὑπογραφῇ τὸ σχετικὸν διάταγμα. Τοῦτο συνετάγη καὶ ὑποβληθὲν ὑπεγράφη παρὰ τῆς Α. Μ. τὴν 12ην Ἰανουαρίου 1948. Ἐπιθυμῶ νὰ σημειώσω ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης μὴ ἔχων κανένα δικαίωμα ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως τῆς ποινῆς, ὅπερ ἀνήκει εἰς τὸν ὑπουργὸν Στρατιωτικῶν, ἔχει ἐκ τοῦ Συντάγματος ὑποχρέωσιν νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Α. Μ. τοὺς φακέλλους τῶν αἰτούντων χάριν καταδίκων, ὅστις ἔχει ἀνεξέλεγκτον ἐκ τοῦ Συντάγματος προνομίαν νὰ χορηγῇ ἢ ὄχι χάριν δεχόμενος ἢ ὄχι τὴν μόνον γνωμοδοτικὴν ἰσχὺν ἔχουσαν, ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου χαρίτων, κατ’ οὐδένα δὲ τρόπον δύναται νὰ σταματήσῃ τὴν ἄσκησιν τῆς προνομίας τοῦ Στέμματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1948

Ὁ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸς

Χ. ΛΑΔΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 93 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πρεβέζης κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. 1. Ἡ ἐπίταξις κτηνῶν καὶ ἀγωγέων καὶ ἡ πληρωμὴ τούτων ἐνεργεῖται ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῶν μονάδων. 2. Ἐγένετο σήμερον τηλεγραφικὴ διαταγὴ εἰς 8ην Μεραρχίαν νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἄμεσον πληρωμὴν καὶ νὰ ἀναφέρῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1948

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἡ ἀναφορὰ τοῦ ἐπαγγελματικοῦ καὶ βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κερκύρας, ζητοῦντος ὅπως ἐξαιρεθῶσι τῶν ἐμπορικῶν βιβλίων κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐγγεγραμμένου νὰ ὁμιλήσῃ βουλευτοῦ. Ἐπίσης ἡ ἀναφορὰ τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Τεχνιτῶν Μακαρονοποιῶν Πειραιῶς, διαμαρτυρομένης κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐγγεγραμμένου νὰ ὁμιλήσῃ βουλευτοῦ. Ὁ κ. Γ. Φωτόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Δημάρχου Λεωνιδίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς περιφερείας του εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀναρχικῶν κλπ.

§6Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁλόκληρος ὁ Ἀρκαδικὸς λαὸς διαμαρτύρεται, διότι ἐγκατελείφθη παντελῶς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐγένετο ἕρμαιον τῶν συμμοριτῶν, τελευταίως δέ, ἡ κατάστασις εἶναι ἐντελῶς οἰκτρά. Οἱ συμμορῖται ἤρχισαν νὰ σφάζουν, νὰ καίουν, νὰ λεηλατοῦν, νὰ ἁρπάζουν, καὶ ἐν γένει ἡ κατάστασις ἔχει γίνει ἀφόρητος, τώρα δὲ τὰς τελευταίας ἡμέρας ἤρχισαν νὰ στρατολογοῦν βιαίως. Οἱ κάτοικοι δὲν ζητοῦν καὶ μεγάλα πράγματα, κύριε ὑπουργέ.

§7Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Ποῦ;

§8Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Κυνουρίαν. Ἐκτὸς τῆς πόλεως τοῦ Λεωνιδίου, καὶ 2 ἢ 3 χωρίων, ὁλόκληρος ἡ ἄλλη χώρα ἐλέγχεται ἀπὸ τοὺς συμμορίτας. Δὲν ζητεῖ πολλὰ πράγματα, ζητεῖ μόνον ὅπλα. Εἶναι ἱκανὸς ὁ Ἀρκαδικὸς λαός, διότι εἶναι ἀνδρεῖος, διότι ξεύρει νὰ πολεμᾷ, τὸ ἐγνώρισα δὲ διότι ἐγὼ ἐπολέμησα μαζύ του, καὶ εἶναι ἱκανὸς μόνος του νὰ ἀνταπεξέλθῃ, καὶ νὰ ὑπερασπισθῇ τὴν ἐλευθερίαν του, ἀλλὰ θέλει νὰ τοῦ δώσετε ὅπλα καὶ μερικοὺς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι νὰ ὀργανώσουν τὰ χωρία. Νομίζω δέ, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ πάρετε τοὺς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι περιφέρονται ἐδῶ καὶ ἐκεῖ, καὶ νὰ τοὺς τοποθετήσετε εἰς τὰ χωρία, νὰ δώσετε καὶ ὅπλα, καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ὁ Ἀρκαδικὸς λαός, θὰ ἀποδώσῃ τὴν ἐλευθερίαν εἰς τὴν Κυνουρίαν, καὶ ἴσως καὶ εἰς ὅλην τὴν Πελοπόννησον. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐπισπεύσητε, καὶ ἀπ’ ἐκεῖ καὶ κάτω τὰ κανονίζουν οἱ Ἀρκάδιοι. Εἶναι ἐντροπὴ εἰς ὁλόκληρον τὴν Πελοπόννησον νὰ ἐπικρατῇ ὁ συμμοριτισμός.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§10Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ, δὲν ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Τάξεως, ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν. Φαίνεται ὅτι εἶχε κατατεθῆ, πρὶν ἢ περιέλθῃ ἡ Πελοπόννησος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν. Ἀναγνωρίζω ὅλα, ὅσα ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος εἶπε, καὶ εἰδικῶς ἔχω νὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν ὅτι, αἱ δυνάμεις αἱ ὁποῖαι ἦσαν προωρισμέναι διὰ τὴν Πελοπόννησον εἶναι ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ Πελοποννήσου, ὁ ὁποῖος τὰς διαθέτει, ἀναλόγως τῶν ὑφισταμένων ἀναγκῶν. Ὅπλα τὰ ὁποῖα ζητεῖτε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν, διότι ὁ ὁπλισμὸς τῶν κατοίκων ἀπέδωσεν ὄχι καλὰ ἀποτελέσματα, ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου εἶναι ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον δυστυχῶς δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀπαντήσω αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν Βουλήν. Πάντως ὅλα τὰ μέτρα, ὅσα εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν Πελοπόννησον, ἐλήφθησαν, καὶ λαμβάνονται καθημερινῶς.

§11Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἓν ἡρωϊκὸν Τάγμα ποὺ εὑρίσκεται ἐκεῖ, τοῦ Κρανιᾶ, διαλύεται αὔριον;

§12Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Σᾶς δίδω ἐπισήμως τὴν πληροφορίαν, ὅτι δὲν διαλύεται.

§13Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως). Παρέχω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν: Μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ καταρτισμοῦ Ταγμάτων Ἐθνοφρουρᾶς, ἐπρόκειτο νὰ καταργηθοῦν τὰ Τάγματα Χωροφυλακῆς, λόγῳ ὅμως τῶν ἐξαιρετικῶν περιστάσεων, ὑπέβαλον αἴτησιν, νὰ ἀναβληθῇ ἡ διάλυσις τῶν ἐν λόγῳ Ταγμάτων, καὶ νὰ διατηρηθοῦν, ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι τὸ καθιστοῦν χρήσιμον. Κατόπιν αὐτοῦ, ἐνεκρίθη ἡ διατήρησις τοῦ ἐν λόγῳ Τάγματος, καὶ ἄλλων δυνάμεων.

§14Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν νομίζετε ὅτι, θὰ ἦτο ὀρθὸν αὐτὰ τὰ Τάγματα νὰ διαλυθοῦν καὶ νὰ ἐπανέλθουν αἱ δυνάμεις εἰς τὰς πόλεις, διότι ἀκριβῶς, ἡ συγκρότησις τῶν Ταγμάτων Χωροφυλακῆς, ἀπεστέρησε τὰς πόλεις καὶ τοὺς ὑπαιθρίους σταθμοὺς οἱασδήποτε δυνάμεως;

§15Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Εἰς τὰς πόλεις ὑπάρχουν δυνάμεις, δὲν δύναται νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ ὕπαιθρος.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 16 ἀναφορᾶς· τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Πιπιλιάγκας.

§17Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Ὑπάρχουν ἑκατοντάδες χιλιάδων προβάτων καὶ αἰγῶν εἰς τὴν Θεσσαλίαν, τὰ ὁποῖα διετῶνται κυρίως εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Τρικάλων. Εἶναι ἀληθὲς...... (δὲν ἀκούεται)...... Πλὴν ὅμως συνέβη τοῦτο, ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ τοὺς δώσῃ τὰς τροφάς, διὰ τὰ πρόβατα, τὰ ὁποῖα εἶναι πολλαπλάσια, ἐν συγκρίσει μὲ τὰ προηγούμενα ἔτη, διότι λόγῳ τῆς ἀνταρσίας, αἱ βοσκαὶ ἔχουν τετραπλάσια καὶ πενταπλάσια πρόβατα τῶν ὅσων δύνανται νὰ βοσκήσουν, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐφήρμοσε μίαν κακὴν τακτικήν, δηλαδὴ ἐνῷ μία προβατίνα ἀξίζει 500.000 δραχ., ὑπολογίζει τὴν χορήγησιν τοῦ δανείου εἰς τοὺς κτηνοτρόφους μέχρι 100.000, καὶ ἐξ αὐτῶν τοὺς δίδει τὸ 60%. Εἶναι λοιπόν, ἀνάγκη νὰ συστήσητε εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ αὐξήσῃ τὰ χορηγούμενα δάνεια. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν, κύριοι βουλευταί, τὸ γεγονὸς ὅτι ἐδόθησαν 110.000.000 εἰς τὴν βιομηχανίαν, 800.000.000 δὲν ξεύρω ποῦ; 250.000.000 εἰς τὸ ἐμπόριον, νομίζομεν ὅτι καὶ ἡ κτηνοτροφία εἶναι ἕνας κλάδος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας ἐκ τῶν τεσσάρων καὶ κατὰ συνέπειαν ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ αὐξήσῃ τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα χορηγεῖ εἰς τοὺς κτηνοτρόφους. Ἐπίσης ἔχω νὰ ἀναγγείλω τοῦτο, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἔχει πληθώραν κτηνοτροφῶν, τὰς ὁποίας, κύριοι συνάδελφοι, χρησιμοποιεῖ διὰ τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν, δηλαδὴ διὰ τοὺς κτηνοτρόφους, οἱ ὁποῖοι οὐδὲν πλῆγμα μέχρι σήμερον ὑπέστησαν, καὶ δὲν τὰ χρησιμοποιεῖ διὰ τοὺς κτηνοτρόφους, οἱ ὁποῖοι καθ’ ἡμέραν πληρώνουν τὸν φόρον εἰς τὴν ἀνταρσίαν ἐξ αἰτίας αὐτοῦ τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ τοὺς προστατεύσῃ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ μεσολαβήσῃ παρὰ τῷ συναδέλφῳ του ὑπουργῷ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, τὰς κτηνοτροφὰς αὐτάς, τὰς ὁποίας ἔχει νὰ μὴ τὰς διαθέτῃ εἰς τοὺς κτηνοτρόφους τῶν πόλεων, ἀλλὰ εἰς τοὺς κτηνοτρόφους, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται τὰ δεινὰ τῆς ἀνταρσίας.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§19Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἔχει σταλῆ πρὸ δύο μηνῶν, δηλαδὴ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ χειμερινοῦ ἑξαμήνου. Ὑπῆρξεν εὐτύχημα ὅτι ὁ Θεὸς ηὐνόησε τὴν κτηνοτροφίαν, διότι ἕνεκα λόγων στρατιωτικῶν ἔχουν ἐκκενωθῆ μεγάλαι ἐκτάσεις λειβαδίων, καὶ ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ τὰ πρόβατα, τὰ ὁποῖα ἄλλοτε διεχείμαζον εἰς μεγάλας ἐκτάσεις τῆς Θεσσαλίας καὶ τῆς Μακεδονίας, ἔχουν συγκεντρωθῆ εἰς τὰ λειβάδια τῆς Θεσσαλίας. Ὑπάρχει μεγάλη στενότης γῆς καὶ ἔχουν φθάσει εἰς τοιαύτην ἀπόγνωσιν οἱ κτηνοτρόφοι, ὥστε νὰ πωλοῦν τὰ πρόβατά των ἀντὶ πινακίου φακῆς. Εἶναι εὐτύχημα ὅτι ὁ χειμὼν ὑπῆρξεν ἤπιος καὶ δὲν εἴχομεν θνησιμότητα, ἀλλὰ ὑπολείπονται τρεῖς μῆνες ἀπὸ τὸ χειμερινὸν ἑξάμηνον καὶ καλὸν εἶναι ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ δώσουν πᾶσαν ἐνίσχυσιν πρὸς τὴν πάσχουσαν Ἑλληνικὴν κτηνοτροφίαν.

§20Α. ΛΑΔΑΣ. Κύριοι, εἶναι γνωστὸν πόσον πάσχει ἡ Ἑλληνικὴ κτηνοτροφία, εἶναι γνωστὸν ἐπίσης ὅτι ἡ κτηνοτροφία διώκεται λόγῳ τῆς ἀνωμάλου καταστάσεως καὶ αὐτὴ ἐπῆρε τὴν γραμμήν· τὴν ὁποίαν ἐπῆραν οἱ ἀνταρτόπληκτοι καὶ ἔγινε καὶ αὐτὴ ἀνταρτόπληκτος καὶ κατέφυγεν εἰς ὡρισμένην περιοχὴν τοῦ Κράτους. Ἀλλά, δυστυχῶς, ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους δὲν καταβάλλεται ἡ δέουσα προστασία, διότι ὅπως καὶ οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἀνέφερον καὶ αἱ ζωοτροφαὶ δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς, καὶ ἡ χρηματικὴ ἐνίσχυσις δὲν εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ τείνῃ εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς κτηνοτροφίας. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἐπεθύμουν, κύριε ὑπουργέ, νὰ τονώσητε ὅσο τὸ δυνατὸν ταχύτερον τὴν κτηνοτροφίαν, διότι δὲν ἐνισχύετε ἁπλῶς τοὺς κτηνοτρόφους, ἀλλὰ οὐσιαστικῶς αὐτὴν ταύτην τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν.

§21Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ζήτημα τῆς ἐλλείψεως τῶν τροφῶν ὑπῆρξεν ἐξαιρετικῶς σοβαρόν, αὕτη δέ, παρετηρήθη γενικῶς. Εἰς οὐδεμίαν χώραν Μεσογειακήν, πλὴν τῆς Αἰγύπτου, προσεφέρθησαν πρὸς πώλησιν ζωοτροφαί, εἰς τὴν Τουρκίαν δέ ἔφθασαν καὶ ἀπὸ τὴν Νορβηγίαν ἀκόμη ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ ἀγοράσουν 150.000 τόννους τροφῶν καὶ κατώρθωσαν νὰ ἀγοράσουν μόνον 7–8.000 τόννους. Ἀνεθέσαμεν εὐθὺς ἀμέσως εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ προμηθευθῇ 30.000 τόννους κτηνοτροφῶν θέσαντες εἰς τὴν διάθεσίν της πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον 22.000.000.000 δραχμῶν. Παραλλήλως ἐθέσαμεν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἄλλα 50.000.000.000 δραχμῶν πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν κτηνοτροφικῶν συνεταιρισμῶν διὰ τὴν ἀγορὰν κτηνοτροφῶν. Δυστυχῶς καὶ ἡ μία καὶ ἡ ἄλλη προσπάθειαι δὲν ὑπῆρξαν ἀποτελεσματικαί. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀντὶ τῶν 30.000 τόννων κατώρθωσε νὰ φθάσῃ μόνον τοὺς 9.000 τόννους κριθῆς. Ἡ σύμβασις προμηθείας 60.000 τόννων ἀραβοσίτου ἐξ Αὐστραλίας ἠκυρώθη μετὰ ἕνα μῆνα καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μόλις κατώρθωσε νὰ κλείσῃ συμφωνίαν διὰ 15.000 τόννους ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 6.000 τόννοι θὰ προήρχοντο ἐξ Αἰγύπτου. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ συνέβη τὸ ἄλλο ἀτύχημα τῆς ἐπιδημίας, ἡ ὁποία ἠμπόδισε νὰ ἔλθουν ἀπὸ ἐκεῖ. Οἱ Συνεταιρισμοὶ ἐκ τῶν 50.000.000.000, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν, μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἰς τὴν διάθεσίν των, μέχρι πρὸ δύο μηνῶν δὲν εἶχον εἰσπράξει παρὰ ἐλάχιστα ποσὰ καὶ μόνον τελευταίως ἤρχισαν νὰ ζητοῦν μικρὰ ποσά. Ἐὰν δὲν εἴχομεν τὸ εὐτύχημα τῆς καλοκαιρίας θὰ εἴχομεν νὰ θρηνήσωμεν μεγίστην καταστροφὴν τῆς κτηνοτροφίας. Νὰ σημειώσητε δὲ ὅτι ὄχι μόνον ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι βασιζόμεθα εἰς τὴν κτηνοτροφίαν, ἀλλὰ καὶ ἄλλαι χῶραι, ὅπως ἡ Οὑγγαρία, σφάζουν ζῶα, διότι δὲν ἔχουν τροφάς. Εἰς τὴν Δανίαν καὶ τὴν Νορβηγίαν ἐπίσης εἶναι γενικὴ ἡ ἔλλειψις κτηνοτροφῶν. Εἶναι ἀληθὲς ἐπίσης ὅτι ὁ χῶρος περιωρίσθη διότι ὅλα τὰ ποίμνια κατῆλθον εἰς τὰς πεδιάδας διὰ λόγους ἀσφαλείας. Διὰ τοῦτο ἐσπεύσαμε νὰ ἄρωμεν ὅλας τὰς ἀπαγορευτικὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἴσχυον σχετικῶς, καί, παραλλήλως, ἐλάβομεν μέτρα ὅπως αἱ ἁρμόδιαι ἀρχαί, συνεννοούμεναι μετὰ τῶν Νομαρχῶν, νὰ τοὺς ὑποβοηθήσουν ὥστε, ὅπου ὑπάρχει περίσσευμα, νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐξοικονομήσουν τὰ ζῶα των. Μόνον εἰς τὴν περιοχὴν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης εἶναι σήμερον πλέον τῶν 65.000 ζώων. Ἄλλο μέτρον δυνάμενον νὰ ληφθῇ δὲν ὑπῆρχε, πλὴν τῆς ἄρσεως τῶν ἀπαγορευτικῶν μέτρων, εἶναι δὲ εὐτύχημα ὅτι δὲν εἴχομεν καμμίαν θεομηνίαν ἡ ὁποία νὰ καταστρέψῃ τὰ ζῶα. Εἶναι δὲ καὶ εἷς ἄλλος λόγος, ὅτι οἱ ζωοτρόφοι, ἀπειλούμενοι ἀπὸ τόσους κινδύνους, θὰ ἠναγκάζοντο νὰ πωλήσουν τὰ ζῶα των εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Ἄλλο μέτρο δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, εἰσερχόμεθα

εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἔχει τὸν λόγον, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐλαίου.

§23Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ εἶμαι σύντομος, κύριοι βουλευταί, διότι ἡ φωνή μου δὲν μὲ βοηθεῖ λόγῳ κρυολογήματος ἐκ τῆς περιοδείας μου εἰς τὴν Μακεδονίαν. Ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τοὺς συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ἐξεπροσώπησαν, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τὴν φωνὴν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὴν φωνὴν αὐτήν, σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν εἴμεθα ἀσυγκίνητοι. Τὸ ζήτημα ὅμως τοῦ ἐλαίου, ὅπως καὶ ὅλα τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγικῶν, ἰδίᾳ τάξεων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Κράτος μονομερῶς, ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν συμφερόντων μιᾶς τάξεως, ἢ ἐντὸς τοῦ πλαισίου μεμονωμένων συμφερόντων, ἀλλὰ ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ συνολικοῦ συμφέροντος ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων. Τὸ κριτήριον αὐτό, παρακαλῶ, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς εἰς τὴν ὁποίαν θέλω προβῶ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου. Ὅταν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐσχηματίσθη, ἡ κατάστασις τοῦ ἐλαίου εἶχεν ὡς ἑξῆς: Ἀπὸ ἐσωτερικῆς ἀπόψεως, ὑπῆρχον ἀποθέματα, κατὰ τὰς συγκεντρωθείσας πληροφορίας, 20.000 –25.000 τόννων ἐκ τῆς παρελθούσης ἐσοδείας. Ἡ νέα ἐσοδεία προεβλέπετο μεταξὺ 150.000–170.000 τόννων ἐλαίου. Ἐγεννᾶτο, συνεπῶς, ζήτημα ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῆς διαμορφώσεως τῶν ἐσωτερικῶν τιμῶν τοῦ ἐλαίου, δεδομένου ὅτι τὰ ἀποθέματα ἐκ παλαιᾶς ἐσοδείας καὶ τὸ προϊὸν τῆς νέας ἐσοδείας, θὰ ἦσαν ὑπέρτερα τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως. Τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε, τόσον τὴν Κυβέρνησιν ὅσον καὶ τὰς παραγωγικὰς τάξεις, ἦτο εἰς ποῖα σημεῖα καὶ εἰς ποῖον ὕψος θὰ διεμορφοῦτο ἡ ἐσωτερικὴ τιμὴ τοῦ λαδιοῦ. Ἡ γενικὴ δὲ φωνὴ καὶ ἀπαίτησις ἦτο, ὅτι τὸ Κράτος ὤφειλε νὰ καθορίσῃ τιμὴν ἀσφαλείας, διότι προεβλέπετο ὅτι λόγῳ τῆς ἀθρόας προσφορᾶς λαδιοῦ, ἡ τιμὴ θὰ ἔπιπτεν καὶ θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ ἐπενέβαινε, διὰ νὰ προστατεύσῃ τὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Ταῦτα, ἀπὸ ἀπόψεως ἐσωτερικῆς θέσεως τοῦ προβλήματος τοῦ ἐλαίου.

§24Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἡ στατιστικὴ τῆς νέας ἐσοδείας παρουσίασεν εὐνοϊκὰ σημεῖα;

§25Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δυστυχῶς, δὲν ὑπῆρχον θετικὰ στατιστικὰ δεδομένα· ἀλλὰ μόνον προβλέψεις. Αἱ προβλέψεις ἐπηλήθευσαν, διότι πράγματι ἡ νέα ἐσοδεία ὑπερέβη τοὺς 150.000 τόννους. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς, αἱ ἐξαγωγικαὶ δυνατότητες ἦσαν περιωρισμέναι, ὄχι μόνον διὰ τὰ Ἑλληνικὰ λάδια, ἀλλὰ διὰ τὰ λάδια ὅλων τῶν Μεσογειακῶν χωρῶν. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς σημειώσω ὅτι καὶ τὸ ἔτος 1947, ἀπὸ Ἰανουαρίου ἕως Ὀκτωβρίου, ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ...... (δὲν ἀκούεται) ...... ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ἡ ὁποία ὑπερέβη τοὺς 30.000 τόννους, ἀνήρχετο εἰς 4.000 τόννους, ἐκ τῶν ὁποίων 220 τόννοι ἀντιστοιχοῦν εἰς τὸ ἐξαγόμενον Ἑλληνικὸν λάδι. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, ἀντεμετωπίσαμε τὴν ἀνάγκην τοῦ καθορισμοῦ τιμῆς ἀσφαλείας. Ἡ τιμὴ ἀσφαλείας ἔπρεπε νὰ καθορισθῇ βάσει τῶν οἰκονομικῶν δεδομένων καὶ πραγματικοτήτων. Ἔπρεπε δὲ νὰ εὑρίσκεται εἰς τὰ πλαίσια τῆς τιμῆς ἀσφαλείας ἡ ὁποία εἶχε καθορισθῆ διὰ τὰ Ἑλληνικὰ γεωργικὰ προϊόντα. Ἐδῶ εἶναι, κυρίως, ἡ μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν. Οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ἐκπροσωποῦντες καὶ ἀπηχοῦντες τὴν φωνὴν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἀνέπτυξαν ἐνταῦθα καὶ εἰς διαφόρους συναντήσεις τὰς ὁποίας εἶχον μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως, τὰς ἀπόψεις τῆς τάξεως τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν συμφερόντων, τῶν δικαίων καὶ νομίμων συμφερόντων τῆς τάξεως αὐτῆς. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν τὸ ἀπόλυτον δίκαιον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνουν τὰ συμφέροντα μιᾶς τάξεως ἀνεξαρτήτως καὶ μεμονομένως ἀπὸ τὰ συμφέροντα τοῦ συνόλου τῶν παραγωγικῶν τάξεων. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἐκθέσω ποῖον εἶναι τὸ ἀπόλυτον δίκαιον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, τῶν σταφιδοπαραγωγῶν ἢ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Διότι, δυστυχῶς, τὸ ἀπόλυτον δίκαιον εἶναι ἀδύνατον εἰς πᾶσαν ἐποχήν, ἰδίως ὅμως εἰς τὴν σημερινήν, νὰ ἱκανοποιηθῇ. Σᾶς ἐκθέτω τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ δυνατοῦ γενέσθαι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θέλω τὴν κριτικήν σας, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε πᾶν τὸ δυνατὸν διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς δικαίας ἀξιώσεις τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν σημερινῶν δυνατοτήτων. Ἀναγνωρίζομεν ὅτι ὅλοι οἱ παραγωγοὶ δικαιοῦνται εἰς μεγαλυτέραν τιμήν, ὅτι ζημιοῦνται καὶ συνθλίβονται εἰς τὰ συμφέροντά των, ἕως ὅτου περάσωμεν ἀπὸ τὰς σημερινὰς δυσχερεῖς περιστάσεις. Κατὰ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου ἐλάβομεν ὑπ’ ὄψει τὰ ἑξῆς στοιχεῖα: Πρῶτον, τὸν συντελεστὴν βάσει τοῦ ὁποίου καθωρίσθησαν οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἰδιωτικῶν καὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δεύτερον, τὸν συντελεστὴν βάσει τοῦ ὁποίου καθωρίσθη ἡ τιμὴ ἀσφαλείας διὰ τὴν Κορινθιακὴν σταφίδα καὶ τὸν βάμβακα, καὶ τρίτον, τὸν συντελεστὴν βάσει τοῦ ὁποίου καθωρίζοντο καὶ διεμορφοῦντο αἱ τιμαὶ τοῦ καπνοῦ. Οἱ συντελεσταὶ αὐτοὶ μᾶς δίδουν τὰ ἑξῆς στοιχεῖα: Διὰ τὴν σταφίδα, ἡ τιμὴ ἀσφαλείας καθωρίσθη βάσει συντελεστοῦ 190 ἐπὶ τοῦ κόστους τοῦ προπολεμικοῦ, διὰ τὸ βαμβάκι ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως μὲ συντελεστὴν 165 καὶ διὰ τὸν καπνόν, τὸ πιὸ δυστυχισμένο προϊόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ἡ ὅλη οἰκονομία μας, ὁ συντελεστὴς δὲν ὑπερβαίνει τὰς 100 φορὰς τὸ προπολεμικόν.

§26Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Διὰ τὰ προϊόντα αὐτὰ ὑπάρχει ἀζητησία ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν.

§27Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὅσον ἀφορᾷ τὸν συντελεστήν, βάσει τοῦ ὁποίου καθωρίσθησαν οἱ μισθοὶ τῶν δημοσίων καὶ ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων καὶ τὰ ἡμερομίσθια, ὁ συντελεστὴς αὐτὸς διὰ μὲν τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἦτο, ἀνώτατος 195–200 φορές, κατώτατος 91,46, μέσος ὄρος περίπου 145, τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων 200 φορὲς ἀνώτατος καὶ 92,57 κατώτατος, τῶν ἐργατοτεχνιτῶν 189–165, τῶν γυναικῶν 250–225. Βάσει τῶν συντελεστῶν, λοιπόν, αὐτῶν ἔπρεπε νὰ καθορίσωμεν καὶ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου. Ἀλλ’ ὑπῆρχον καὶ ἄλλα δεδομένα. Ὅταν ἀπεφασίσθη ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, κατόπιν ἐπανειλημμένων συσκέψεων εἰς τὰς ὁποίας μετέσχον καὶ παραγωγοὶ καὶ ἐκπρόσωποι τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, αἱ τιμαὶ τοῦ λαδιοῦ ἦσαν περὶ τὰς 4.000 δραχμάς. Σᾶς διαβάζω μίαν χαρακτηριστικὴν περικοπὴν ἀπὸ μίαν ἔκθεσιν τοῦ Ὑποδιοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης κ. Τζωρτζοπούλου: «Χαρακτηριστικὸν τοῦ ἐπικρατοῦντος πνεύματος ................». ........ (ἀναγινώσκει)................». Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν αὐτὰ τὰ δεδομένα, δηλαδή: 1) Τοὺς συντελεστὰς καθορισμοῦ ἀσφαλείας τιμῆς ἄλλων προϊόντων, 2) τοὺς συντελεστὰς αὐξήσεως τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, 3) τὰς ὑφισταμένας τότε τιμὰς καὶ 4) τὰς πιθανότητας καὶ τὴν ἰσχνὴν προοπτικὴν ἐξαγωγῆς ἐλαίου, ὡρίσαμεν τὴν τιμὴν εἰς 5.200 δραχμάς. Ἡ τιμὴ αὐτὴ εἶναι μεταξὺ 195–200 φορὰς μεγαλυτέρα τῆς προπολεμικῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν ἐλάμβανεν ὁ παραγωγός. Ὡς προκύπτει ἀπὸ τὰ ἐπίσημα στατιστικὰ δεδομένα αἱ τιμαὶ κατ’ ὀκᾶν, τὸ 1938, εἶχον ὡς ἑξῆς: «Χανίων: 25,55............. ........ (ἀναγινώσκει)................». Μέσος ὄρος περίπου 27. Σᾶς ἐρωτῶ, λοιπόν, ἐφ’ ὅσον αὐτὰ ἦσαν τὰ δεδομένα καὶ αὐτὴ ἦτο ἡ γενικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ἦτο δυνατὸν νὰ ὁρισθῇ τιμὴ μεγαλυτέρα τῶν 5.200 δραχμῶν; Δὲν ἤκουσα δὲ κανέναν ἐκ τῶν ρητόρων νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, δηλαδὴ ἐὰν ἡ τιμὴ αὐτή, ἦτο ἡ τιμή, ἡ ἀνταποκρινομένη εἰς τὴν προπολεμικὴν τιμὴν βάσει τοῦ συντελεστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐγένετο δεκτὸς δι’ ὅλα τὰ προϊόντα· καὶ δὴ τοῦ ἀνωτάτου συντελεστοῦ, τοῦ 190, συντελεστοῦ, ὁ ὁποῖος διὰ τὴν σταφίδα ὑπελογίσθη ὄχι εἰς τὸ ἐπίπεδον τῆς τιμῆς πωλήσεως, ἀλλ’ εἰς τὸ κόστος τὸ προπολεμικόν.

§28ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σχετικὰ μὲ τὰ στατιστικὰ δεδομένα τοῦ Ὑπουργείου σας μὲ τὸν ὑπάλληλο, ποὺ πήγαμε, κ. ὑπουργέ, εἴδαμεν ὅτι βγαίνει 35–36 δρχ. καὶ ὄχι 30, ὅπως λέγετε σεῖς.

§29Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφε, νὰ στηρίζεσθε εἰς τοιαῦτα στοιχεῖα. Τὰ στοιχεῖα δὲν κατεβαίνουν ἀπὸ τὴν ἐπιφοίτησιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος οὔτε εἰς τὸν ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας οὔτε εἰς ἡμᾶς. Προκύπτουν ἀπὸ ἀριθμοὺς καὶ στατιστικάς. Αὐτό, ποὺ σᾶς ἀνέφερα· εἶναι τὸ ἐπίσημον στατιστικὸν δελτίον τοῦ Ὑπουργείου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλούμεθα εἰς τὴν στατιστικὴν ἐμπνεύσεις. Σᾶς ἐρωτῶ, λοιπόν, ὅταν καθωρίσθη αὐτὴ ἡ τιμὴ τῶν 5.200 δραχμῶν ὡς τιμὴ ἀσφαλείας διὰ λάδι 5 βαθμῶν ὀξύτητος, δηλαδὴ διὰ τὸ κατωτέρας ποιότητος λάδι, εἶναι αὕτη μικρὰ ἐν συγκρίσει μὲ τὰς τιμάς, τὰς ὁποίας ἀπελάμβανον τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα; Καὶ τότε τί θὰ ἔλεγεν ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κράτους εἰς τὸν ἀντιπρόσωπον τῶν βαμβακοπαραγωγῶν ἐὰν οὗτος ἔθετε τὸ ἑξῆς ἐρώτημα εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς καὶ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν: Πῶς ἐδώσατε τιμὴν μεγαλυτέραν κατὰ 200 φορὰς τοῦ προπολεμικοῦ ἐπιπέδου εἰς τὸ λάδι, τὸ ὁποῖον ἔχει διπλασίαν τιμὴν συνήθως, καὶ ἐδώσατε διὰ τὸ βαμβάκι 165 φοράς, τοῦ ὁποίου ἡ παραγωγὴ εἶναι κατωτάτη καὶ εἰς τὸ ἥμισυ τῆς προπολεμικῆς παραγωγῆς; Καὶ τί θὰ ἀπαντήσετε εἰς τὸν καπνοπαραγωγὸν ὅταν σᾶς πῇ: Τὶ Κράτος εἶναι αὐτὸ καὶ ποίαν γραμμὴν δικαιοσύνης ἀκολουθεῖ ἀπέναντι τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ὅταν ὁ μὲν καπνός, ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ὁλόκληρος ἡ οἰκονομία τῆς Ἑλλάδος, δὲν παίρνει 125 φορὰς τὴν προπολεμικὴν τιμήν, ἐνῷ τὸ λάδι παίρνει 200 φοράς; Καὶ θὰ προσέθετεν ὁ καπνοπαραγωγός: «Κύριε ὑπουργέ, ὁ παραγωγὸς τοῦ λαδιοῦ, τὸν ὁποῖον συμπαθῶ διότι εἶναι συνάδελφος, ἐν ἀνάγκῃ ἠμπορεῖ νὰ φάῃ τὸ λάδι του καὶ διὰ τοῦ λαδιοῦ καὶ μὲ τὶς ἐληές του ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ, ἐγὼ ὅμως, ὁ ὁποῖος βλέπω τὰ καπνά μου ἀπούλητα καὶ δὲν μπορῶ νὰ ἐπιτύχω 100 φορὰς περισσότερη τιμὴ ἀπὸ τὴν προπολεμική, ἠμπορῶ νὰ ζήσω καὶ νὰ τραφῶ μὲ τὰ καπνά;». Θέλομεν νὰ ὑποστηρίξωμεν μεμονωμένως ἑκάστην τάξιν, καὶ εἶναι δίκαιον καὶ τὸ ἀναγνωρίζω καὶ δὲν εἶμαι ἀπαθὴς καὶ ἀμέτοχος εἰς τὸν πόνον ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ἀλλὰ τὸ Κράτος ὀφείλει πολλὲς φορές, νὰ σφίγγῃ τὴν ψυχήν του ἀπέναντι ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ νὰ ἀκολουθῇ ἕνα κοινὸν καὶ ἑνιαῖον πρόγραμμα δικαιοσύνης, ἀπέναντι ὅλων τῶν συμφερόντων, διότι διαφορετικά, θὰ ἦτο ἐκπρόσωπος ἀδικίας καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ κατηγορηθῇ, ὅτι ἀσκεῖ μονομερῆ πολιτικήν, εὐνοοῦσαν ὡρισμένας τάξεις καὶ ἀδικοῦσαν ἄλλας. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ λόγοι, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5.200.

§30Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶχε τὴν αὐτὴν τιμὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸ λάδι μὲ τὸ βαμβάκι;

§31Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Σᾶς διεψεύδει τὸ γεγονός, ὅτι διὰ νὰ συμπληρωθῇ ἡ δικαία τιμὴ εἰς τὰ λοιπὰ προϊόντα καὶ εἰδικῶς εἰς τὰ καπνὰ καὶ τὴν σταφίδα· θὰ ἔπρεπε νὰ καταβάλλῃ τὸ Κράτος τὴν διαφορὰν ἐκ τοῦ ταμείου. Ἐνῷ διὰ τὸ ἔλαιον δὲν ὑπῆρχε τοιαύτη ὑποχρέωσις, δεδομένου ὅτι τὸ λάδι ἐξασφαλίζει ἀγοράς, τὴν συμπίεσιν αὐτὴν τὴν κάνει τὸ Κράτος πρὸς ὄφελός του, ὄχι διότι εἶχε διαθέσιμα νὰ συμπληρώσῃ.

§32Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ποίαν τιμὴν λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν, κύριε ὑπουργέ, ὡς προπολεμικήν, τοῦ 1938 ἢ τοῦ 1940;

§33Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὴν τιμὴν τοῦ 1938 δι’ ὅλα τὰ προϊόντα. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις. Ἀλλὰ καὶ αἱ τιμαὶ τοῦ 1940 δὲν ἔχουν διαφορὰν μεταξύ των. Εἰς ὅλους τοὺς ὑπολογισμοὺς καὶ εἰς ὅλας τὰς χώρας, ὡς βάσις λαμβάνεται τὸ 1938 καὶ διὰ τοὺς τιμαρίθμους πάσης φύσεως, χονδρικὰς πωλήσεις, κοστολόγια κτλ. Τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ὁ συνάδελφος κ. Μουστρούφης, προέβαλεν ἕνα ἐπιχείρημα ἄξιον προσοχῆς, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἀπήντων καὶ προτοῦ τὸ προβάλλει, διότι ἐλέχθη κατὰ κόρον ἀπὸ τοὺς ἐπερωτῶντας. Ἐλέχθη δηλαδή, ὅτι ὁ καπνὸς λόγῳ τῶν μικρῶν τιμῶν, τὰς ὁποίας δύναται νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἶναι παθητικὸν προϊόν. Καὶ ἐνῷ τὸ λάδι εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἔχῃ τιμὰς καλὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διατὶ δὲν τὸ ἀφήνατε, διὰ νὰ ξελασκάρῃ ὁ παραγωγός; Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἐξετάσω μὲ ἀντικειμενικὰ δεδομένα τὸ ζήτημα αὐτό. Πρῶτον, αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ, δὲν ἐπηρεάζουν παρὰ ἐν μέρει τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὅταν ἔχετε μίαν παραγωγὴν 150–170 χιλ. τόννων καὶ ἓν ἀπόθεμα 25 χιλ. τόννων, δηλ. περίπου 200 χιλ. τόννους, ἤτοι πλέον τοῦ διπλασίου τῶν καταναλωτικῶν ἀναγκῶν τῆς Ἑλλάδος, καὶ πλέον τοῦ διπλασίου τῶν ἐξαγομένων ποσοτήτων εἰς τὰ καλλίτερα ἐξαγωγικὰ χρόνια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπητε, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ διαμορφοῦνται μόνον ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τοῦτο ἰσχύει καὶ ὅταν ἀκόμη ὑπάρχῃ ζήτησις ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ὥστε νὰ ἠμποροῦμε μὲ πλήρη ἀσφάλειαν καὶ μὲ πλήρη εὐκολίαν νὰ ἐξαγάγωμεν ποσότητας, ἄνω τῶν 30 χιλ. τόννων, πολὺ δὲ περισσότερον, ἐὰν λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι εἰς ἐξωτερικόν, δὲν ὑπάρχει, οὔτε ὑπῆρχε ζήτησις.

§34Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Τώρα δὲν ὑπάρχει.

§35Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ ἐπαναλαμβάνω, οὔτε ὑπάρχει, οὔτε ὑπῆρχε. Τὰ νούμερα εἶναι ἄκαμπτα. Ὅταν ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1947 μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1947 εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ὅπου εἰσήγοντο προπολεμικῶς ἄνω τῶν 34–40 χιλ. τόννων, εἰσήχθησαν μόνον ἀπὸ ὅλας τὰς ἐλαιοπαραγωγοὺς χώρας μαζὺ 4 χιλ. τόννοι καὶ διὰ τὴν ἀκρίβειαν 8 ἑκατομ. 700 χιλ. λίβρες, δὲν μπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε ὅτι ὑπῆρχε ζήτησις τοῦ ἐλαίου. Σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν διὰ τὸ λάδι αὐτό, προσεφέροντο μὲ 2000 δολλ. νομίζετε ὅτι ἦτο δυνατὸν ἡ τιμὴ αὐτὴ νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ, διότι θὰ προσεφέροντο ἀπὸ τοὺς 4 χιλ. τόννους οἱ 500, θέλετε, διὰ τὴν Ἑλλάδα; Ἡ ἀγορὰ 1000 τόννων πρὸς 2000 δολλ. φρονεῖτε, ὅτι θὰ ἐπηρέαζε τὴν τιμὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ; Ὅταν λοιπόν, ἔχωμεν ἀπόθεμα 200 χιλ. τόννων λάδι καὶ ἔχομεν προσφορὰν ἀγορᾶς 1000 τόννων λάδι, ἔστω καὶ μὲ τὰς μεγαλυτέρας τιμάς, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ καὶ ἀπὸ τοὺς ἔχοντας ἔστω στοιχειώδη γνῶσιν τῶν συντελεστῶν καὶ τῶν ὅρων, ὅτι ἡ προσφορὰ τῆς ἀγορᾶς, αὐτή, θὰ ἐπηρέαζε τὴν τιμὴν τῶν προσφερομένων 199 χιλ. τόννων;

§36Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Καὶ ὅμως ὑπῆρξαν παράγοντες Κυβερνητικοί, οἱ ὁποῖοι τὸ ἐπίστευσαν.

§37Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι πλάνη νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι τὸ λάδι ἠδικήθη καὶ ὅτι ἐδικαιοῦτο νὰ λάβῃ μεγαλύτερον συντελεστὴν τοῦ ἤδη μεγάλου συντελεστοῦ, τὸν ὁποῖον ἤδη ἔλαβεν, κατὰ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι τὸ λάδι εἶχε καλὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§38Γ. ΛΑΖΑΝΑΣ. Ὅταν ἐβάλατε τὴν τιμὴν τῶν 5.200, ἐσεῖς ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ τὴν ἐβάλατε εἰς τὸ λάδι τῶν 5 βαθμῶν, πρὸς ὑποστήριξιν τῆς παραγωγῆς, πρὸς ὑποστήριξιν τῶν παραγωγῶν; Δηλαδὴ ἐφοβεῖσθε ὅτι θὰ φθάσῃ πιὸ κάτω, τὸ λάδι ἀπὸ τὰς 5.200, ὅπως ἐκάναμε διὰ τὴν σταφίδα καὶ τὰ καπνά; Δι’ αὐτὸ ἐβάλατε τὰς 5200; Ἀπαντήσατε εὐθέως, ναὶ ἢ ὄχι. Διατὶ ἀνεπτύξατε τὴν θεωρίαν, ὅτι ἐπειδὴ ἔχομε μεγάλην παραγωγήν, ὑπῆρχε φόβος, ὅτι θὰ πέσῃ πολὺ τὸ λάδι καὶ δὲν θὰ ἐγένετο ἐξαγωγή; Σᾶς ἐρωτῶ καὶ πάλιν, τὴν τιμὴν τῶν 5.200, διατὶ τὴν ἐβάλατε, εἰς κοινὴν ἀπόφασιν μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν; Διὰ νὰ προστατεύσητε τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν ἢ νὰ προστατεύσητε τὰ 60 δισ. τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὰ ὁποῖα ἐβάλατε ὡς εἰσφοράν, διὰ νὰ εἰσπράξετε τὴν διαφορὰν τῶν τιμῶν, ὡς εἰσφοράν;

§39Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς ἀπαντῶ. Τὴν τιμὴν τῶν 5.200 τὴν ἐβάλαμεν.......

§40Γ. ΛΑΖΑΝΑΣ. Διὰ νὰ σᾶς εὐχαριστήσουν οἱ παραγωγοί.

§41Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). ..... διότι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἡ τιμὴ τοῦ λαδιοῦ καθ’ ὅλας τὰς πληροφορίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ὑπευθύνων πληροφοριῶν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, δὲν ὑπερέβαλεν τὰς 4.000 δραχ. Τὴν ἐβάλαμε συνεπῶς πρὸς προστασίαν τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν, τοῦ ἐσωτερικοῦ, νομίζω ὅτι ἀρκετὰ ἐλέχθησαν, διότι θὰ θεωρήσω ὑποτιμητικόν, διὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς Βουλῆς, νὰ ἐπιμείνω περισσότερον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι ὅταν ἔχετε μίαν προσφορὰν 199 χιλ. τόννων, μὲ μίαν ζήτησιν 1000 τόννων ἔξωθεν, καὶ μίαν ζήτησιν 80 χιλ. τόννων, ὅσαι εἶναι αἱ ἀνάγκαι τῆς καταναλώσεως εἰς τὸ ἐσωτερικόν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξετε, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 1000 τόννων, θὰ ἐπηρεάσῃ τοὺς 199 χιλ. τόννους; Ἐφ’ ὅσον τὸ λάδι εἶχε τόσο καὶ ἠγοράζετο 3.000–4.000 κατ’ ὀκᾶν, ἡ τιμὴ τῶν 5.200 ἦτο κατωτάτη τιμή, ἦτο τιμὴ προστασίας τοῦ παραγωγοῦ καὶ δι’ αὐτὸ ἐτέθη, διὰ νὰ προστατεύσῃ τὸν παραγωγόν. Ἐὰν ἀργότερα αἱ τιμαὶ ἐξηλίχθησαν διαφορετικαί, δυστυχῶς εἶναι δι’ ὡρισμένας περιφερείας τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην κατὰ Ὀκτώβριον, Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον τοῦ 1947 ἡ τιμὴ τῶν 5.200 ἦτο ἀνωτέρα τῆς τιμῆς, εἰς ἣν ἠγοράζετο τὸ ἔλαιον.

§42Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τότε πῶς ἡ Κυβέρνησις ἔβαλεν εἰσφορὰν διὰ νὰ τὴν πάρῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀφ’ ἑνὸς δίδετε 5.200 εἰς τὸν παραγωγὸν καὶ ἀφ’ ἑτέρου δίδετε εἰσφορὰν 60 δισεκατομμυρίων.

§43Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως. Τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ στηρίζεται εἰς μίαν ἐσφαλμένην προϋπόθεσιν. Κανεὶς δὲν ἰσχυρίσθη ὅτι ἀπὸ τὸ λάδι θὰ εἰσπράξῃ 60 δισεκατομμύρια, οὔτε ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπε τοῦτο ποτέ, οὔτε κανένα ἄλλο ἀπὸ τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ἐνθυμῆσθε, ὅταν εἰσηγήθην τὸν νόμον περὶ ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος, σᾶς εἶπον ὅτι τὰ ἀποδεικτικὰ συναλλάγματος εἶναι ἑνιαῖα καὶ παραμένει ἑνιαία ἡ τιμὴ των εἰς ὅλα τὰ προϊόντα τὰ ἐξαγώγιμα, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἤθελεν αὐτὴν τὴν τιμὴν νὰ τὴν κάμῃ ἐλαστικήν, ἢ νὰ τὴν περιορίσῃ, ἢ νὰ τὴν αὐξήσῃ ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἐξαγομένου προϊόντος. Ἡ πολιτικὴ τῆς πριμοδοτήσεως δὲν εἶναι πολιτική, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς ἄλλο τι, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν προϊόντων καθ’ ὃ μέτρον, αὐτὰ ἔχουν ἀνάγκην νὰ ἐνισχυθοῦν. Ὅταν ὁμιλῆτε περὶ τῆς εἰσφορᾶς πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ εἰσφορὰ αὐτή, δὲν εἶναι φόρος ἐπιβαλλόμενος ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ἡ εἰσφορὰ περιορίζει τὴν πριμοδότησιν εἰς τὸ ἀναγκαῖον ὅριον τὸ ἐπιβαλλόμενον καὶ ἐπιτρεπόμενον ἐκ τῶν ἐξαγωγῶν. Καὶ θὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα. Ἔλαιον 5 βαθμῶν ὀξύτητος ἔχει, ὅπως κατήντησε νὰ ἔχῃ, 800 δολλάρια κατὰ τόννον πρὸς 5.000 τὸ δολλάριον, ἄνευ τοῦ πρὶμ τοῦ ἀποδεικτικοῦ συναλλάγματος σημαίνει 4.000 κατὰ κιλόν, ἤτοι 5.000 κατ’ ὀκᾶν φόμπ. Ἐὰν προσθέσετε εἰς τὰς 5.000 κατ’ ὀκᾶν τὰ ἔξοδα τοῦ φὸμπ τὸ λάδι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ 7.500 δρχ. Ἀντὶ τῶν 7.500 δρχ. λαμβάνει τὸ λάδι, μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ τῶν 800 δολλαρίων, λαμβάνει 5.000 δραχμὰς καὶ διὰ νὰ πάρῃ τὰς 7.500 τοῦ δίδω πρὶμ 2.000, δηλαδὴ τοῦ δίδω 2.000 ὅπως καὶ εἰς τὰ ἄλλα προϊόντα. Ἐὰν κατέβαινεν ἡ τιμὴ εἰς τὰ 700 δολλάρια κατὰ τόννον θὰ ἔδιδα ὅλην τὴν πρίμ, ἐὰν ἐξήγωμεν εἰς χώρας τῆς στερλίνας, ὅπου ἡ πρὶμ εἶναι 25%, τότε τὸ ποσοστὸν τῆς πρίμ, θὰ ἦτο 2.500 καὶ θὰ ἦτο μεγαλύτερον τῆς πρὶμ ποὺ χορηγεῖται εἰς τὰ ἄλλα προϊόντα.

§44Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν ἀπαντᾶτε εἰς τὸ ζήτημα τῆς εἰσφορᾶς.

§45Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἔχετε ὑπομονὴν καὶ θὰ ἀκούσετε. Εἰς αὐτὸ ἀπαντῶ. Ἡ εἰσφορὰ ὡρίσθη διὰ νὰ περιορισθῇ ἡ πρὶμ εἰς τὰ ἀναγκαῖα ὅρια τὰ ἐπιβαλλόμενα ἐκ τῶν τιμῶν, τὰς ὁποίας δύναται νὰ πραγματοποιήσῃ τὸ ἔλαιον ἢ ἄλλα προϊόντα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὴν πολιτικὴν αὐτὴν ἠκολουθήσαμεν εἰς τὰ ἐξαγόμενα προϊόντα εἰς διαφόρους χώρας. Ὁρίζομε τὴν πριμοδότησιν εἰς τόσον ὕψος, ὅσον ἐπιβάλλουν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§46Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀφοῦ αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι χαμηλαί, ἡ εἰσφορὰ χειροτερεύει τὴν κατάστασιν.

§47Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὄχι, ἀντιστρόφως ἔχει τὸ πρᾶγμα. Ἐφ’ ὅσον αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι χαμηλαὶ παρέχεται ὁλόκληρος ἡ πρίμ. Ἐὰν ὑποθέσετε ὅτι 700 δολλάρια κατὰ τόννον μὲ τιμὴν 9.000, τὸ δολλάριον μᾶς κάμουν 6.300 τὴν ὀκᾶν τὸ ἔλαιον, τότε δὲν ἔχω περιθώριον εἰσφορᾶς. Δίδω πρὶμ εἰς τὸ λάδι ἐφ’ ὅσον ἡ τιμή του εἶναι χαμηλή, καὶ τότε δίδω ὁλόκληρον τὴν πρίμ. Ἐὰν ὑποθέσετε ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου τῶν 5 βαθμῶν ὀξύτητος εἶναι 850 δολλάρια, τότε δίδω τὰ 80% τῆς πρίμ, διότι δὲν χρειάζονται περισσότερα, τὰ 20% τὰ παίρνω ὡς εἰσφοράν.

§48Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Σεῖς μὲν ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἡ εἰσφορὰ εἶναι κυμαινομένη, ἐνῷ οἱ κύριοι, ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ εἰσφορὰ εἶναι παγία. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς διαβάσετε τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν εἶναι παγία ἢ κυμαινομένη ἡ εἰσφορά;

§49Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶναι κυμαινομένη.

§50Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις ὅταν ἔκαμε τὰ ἀποδεικτικὰ συναλλάγματος εἶπεν ὅτι ἡ πρὶμ τίθεται ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν καὶ αὐτὸ μὲν ἰσχύει προκειμένου τὸ προϊὸν τὸ ἴδιον νὰ μὴ ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ ἐξαχθῇ, ἀλλ’ ἡ διαφωνία μεταξὺ τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἐλαιοφόρων περιφερειῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπὶ τῇ προόψει ὅτι τὸ ἔλαιον ἦτο αὐτοδύναμον εἰς τὴν τιμὴν τῶν 1300 δολλαρίων, κατὰ Νοέμβριον, ἐνέγραψεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ προέβλεψεν ὅτι θὰ εἰσέπραττεν ἐκ τῆς ἐξαγωγικῆς εἰσφορᾶς, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἦτο, ὡς εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ δι’ ἄλλας ἀνάγκας.

§51Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν καὶ λυποῦμαι πολὺ διότι δὲν ἐπροσέξατε. Εἰς τὸν προϋπολογισμὸν δὲν ὑπάρχει ἀναγραφὴ ἐσόδου ἐξ εἰσφορᾶς ἐπὶ τοῦ ἐλαίου......

§52Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κάμνετε λάθος, κύριε ὑπουργέ, διότι τὸ ἔσοδον αὐτὸ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἀνεγράφη.

§53Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς παρακαλῶ, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μὲ διακόπτετε, νὰ περιμένετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε μονόλογον.

§54Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ σᾶς ἀπήντησα διότι μὲ προεκαλέσατε καὶ μοῦ εἴπατε ὅτι θέλω νὰ κάμω μονόλογον. Καὶ ἔπρεπε νὰ σᾶς ἀπαντήσω ὅτι ἡ ἀγόρευσις ἐν τῇ Βουλῇ δὲν εἶναι μονόλογος. Ἐὰν θέλετε νὰ ἀκολουθήσετε τὴν τακτικήν σας, τότε εἶναι δικαίωμά σας.

§55Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μοὶ εἶναι ἄπορον, κύριοι συνάδελφοι, πῶς ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Κερκύρας, ὑποστηρίζει τὴν στιγμὴν αὐτὴν ὅτι ἐγὼ ἔχω τὴν ἀξίωσιν νὰ κάμω μονόλογον. Μέχρι τῆς στιγμῆς ἐδέχθην 15–20 διακοπὰς μέχρι τῆς τελευταίας λέξεως καὶ φράσεως, καὶ ὅταν ὁ κ. συνάδελφος μὲ διέκοψεν ἀπήντησα εἰς τὴν διακοπήν του καὶ προτοῦ τελειώσω τὴν πρώτην φράσιν μου μὲ διέκοψεν ἐκ νέου. Παρακαλῶ λοιπόν, νὰ κρίνῃ ἡ Βουλὴ ἐὰν ἐγὼ κάμνω μονόλογον.

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἔχετε δίκαιον.

§57Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὸ ἔσοδον, τὸ ὁποῖον ἀνεγράφη, δὲν προβλέπει περὶ εἰσφορᾶς τοῦ ἐλαίου, ἀλλὰ περὶ εἰσφορᾶς ἐπιβαλλομένης εἰς τὰ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα στέλλονται ὑπὸ μορφὴν δώρου, ὑπὸ μορφὴν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, εἰς ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα ἔφθασαν ἄνευ ἀδείας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὑπάρχουν πλεῖσται πηγαὶ τῆς εἰσφορᾶς. Ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐνέγραψεν ἔσοδον 60 δισεκατομμυρίων ὡς ἔσοδον τῆς εἰσφορᾶς, δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του τὴν εἰσφορὰν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ποῦ εἶναι τὰ 60 δισεκατομμύρια; Οὔτε ἦσαν, οὔτε θὰ ὑπάρξουν. Μακάρι νὰ εἶχε τὸ λάδι καλὴν τιμήν. Τὸ σύστημα τῆς εἰσφορᾶς ἔχει ὡς ἑξῆς.

§58Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νὰ μᾶς διαβάσετε τὴν ἀπόφασιν.

§59Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀμέσως. Διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς εἰσφορᾶς λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν οἱ κάτωθι δύο συντελεσταί. .......... (ἀναγινώσκει)...............». Δηλαδὴ δίδομε πρὶμ εἰς τὸν ἐξαγωγέα τοῦ ἐλαίου 4600 καὶ τοῦ παίρνομε εἰσφορὰν 2400. Ἐὰν τὸ λάδι φθάσῃ νὰ ἔχῃ 800 δολλάρια θὰ ἐξατμισθῇ ἡ πρὶμ καὶ συνεπῶς, δὲν θὰ ὑπάρχῃ εἰσφορὰ εἰς βάρος τοῦ ἐλαίου.

§60Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς λέγομεν ὅτι ἡ καθορισθεῖσα τιμὴ ἀγορᾶς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἡ καθορισθεῖσα τιμὴ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἐμποδίζουν τὴν ἐξαγωγὴν καὶ ἐμπορίαν τοῦ ἐλαίου, θὰ σᾶς ἀναφέρω δὲ καὶ τὸ ἑξῆς παράδειγμα. Μοῦ εἴπατε τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησα ὅτι εἶναι πολὺ ἐλαστικὰ τὰ ὅριά των καὶ ὅταν σεῖς λαμβάνετε γνῶσιν τακτοποιεῖται τὰ πητήματα, ὥστε νὰ μὴ παρεμποδίζεται ἡ ἐξαγωγή. Αὐτὸ τὸ ἐδηλώσατε τότε. Θὰ σᾶς ἐρωτήσω λοιπόν. Κατὰ τὰς δημοπρασίας αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ τῆς Ἀγγλίας ἢ μᾶλλον εἰς τὴν ἕνωσιν εἰσαγωγέων ἐλαιολάδου τῆς Ἀγγλίας κατὰ τὴν 13ην Ἰανουαρίου διὰ 450 τόννους ἐλαιολάδου τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὴν allocation τοῦ ἑξαμήνου, διατὶ ἡ Ἑλλὰς ὑστέρησεν ἀπὸ τὴν Ἱσπανίαν κατὰ 40 περίπου λίρες τὸν τόννον; Δηλαδὴ ἡ Ἑλληνικὴ προσφορὰ μὲ ὅλας αὐτὰς τὰς διατυπώσεις τὰς ὁποίας ἐπεβάλατε, ἦτο 317 λίρες τὸν τόννον, ἡ δὲ ἱσπανικὴ 274, καὶ ἔκλεισεν ἡ Ἱσπανία μίαν ποσότητα τῆς allocation ἐκ 500 τόννων.

§61Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αἱ πληροφορίαι σας εἶναι ἐσφαλμέναι.

§62Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Αἱ πληροφορίαι μου δὲν εἶναι καθόλου ἐσφαλμέναι καὶ αὔριο θὰ σᾶς στείλω καὶ τὰ χαρτιά.

§63Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως.

§64Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Λοιπόν, βλέπετε ὅτι κἄποιο ἐμπόδιον ὑπάρχει τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ διορθώσωμεν.

§65Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀκούσατε καὶ μένα. Σᾶς λέγω ὅτι δὲν ὑπάρχει allocation ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ὑπάρχει contegen.

§66Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, φαίνεται ὅτι δὲν τὸ διετύπωσα καλά. Ἡ allocation τῆς Ἀγγλίας......

§67Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὰ Κράτη δὲν βάζουν allocation, βάζουν contegen, καὶ ἡμεῖς δὲν ἐκάμαμεν καμμίαν προσφορὰν ἐπισήμως εἰς τὴν δημοπρασίαν τοῦ ἀγγλικοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Συνεπῶς αἱ πληροφορίαι σας εἶναι ἐσφαλμέναι.

§68Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Αἱ ἰδικαί σας θὰ εἶναι ἐσφαλμέναι. Ἕλληνες ἐξαγωγεῖς προσέφερον 300 τόννους.

§69Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Allocation ἐπαναλαμβάνω δὲν ὑπάρχει, τὰ δὲ Κράτη καθ’ ἑαυτὰ δὲν καθορίζουν allocation ἀλλὰ καθορίζουν contegen.

§70Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μὰ, κύριε ὑπουργέ......

§71Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀφῆστε με νὰ τελειώσω ἐγὼ δημοκρατικὰ συζητῶ καὶ δέχομαι διακοπάς. Ἐπικαλοῦμαι καὶ τὴν ἀντίληψιν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐπαναλαμβάνω λοιπόν, ὅτι allocation δὲν ὑπάρχει. Θὰ ἐννοῆτε προφανῶς ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ τῆς Ἀγγλίας καθώρισεν ὡρισμένον contegen. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ αἱ πληροφορίαι σας δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Μοῦ λέγετε ὅτι οἱ ἐξαγωγεῖς προσέφερον 300 τόννους εἰς τὸ Ἀγγλικὸν Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ μετεχειρίσθησαν τὴν τιμὴν τῶν 317 λιρῶν κατὰ τόννον. Ἐὰν τὸ προσέφερον κατὰ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ τιμὴ αὐτὴ ἦτο καθωρισμένη, ὀρθῶς, ἔπραξαν. Ἐὰν ὅμως αὐτοὶ μᾶς ἔλεγον ὅτι ἡ τιμὴ τῶν συναγωνιστῶν μας εἶναι τόση θὰ τοὺς ἐπιτρέπομεν νὰ κάμψουν τὴν τιμήν των. Ἀλλά, ἐπιτρέψατέ μου, νὰ προχωρήσω εἰς τὸ ζήτημα τῆς εἰσφορᾶς καὶ νὰ ἐξαγάγω τὰ συμπεράσματα. Ἡ εἰσφορὰ ἐπεβλήθη ἐλαστικὴ καὶ δικαία διότι ὡς ἐξήγησα θὰ ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ λαδιοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τώρα ποὺ αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι κατώτεραι τὸ λάδι δὲν εἰσφέρει τίποτε εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἐκλείπει τὸ παράπονον αὐτό. Μακάρι νὰ εἶχε τὸ ἐξωτερικὸν μεγάλη τιμὴ καὶ νὰ προσέφερεν. Ἡ εἰσφορὰ δὲν ἀποβαίνει πρὸς ὄφελος τῶν παραγωγῶν διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Τὴν εἰσφορὰν τὴν εἰσπράττει τὸ Κράτος ἀπὸ τοὺς ἐξαγωγεῖς καὶ ἐὰν ἔχωμεν τὴν τύχην νὰ ἔχῃ τὸ λάδι μεγαλυτέραν τιμὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, θὰ εἰσέπραττε τὸ Κράτος εἰσφορὰν μεγαλυτέραν. Ἐὰν δὲν τὴν ἐπεβάλαμεν τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν ἡ διαφορὰ μεταξὺ τιμῶν ἐξωτερικοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ θὰ ἀπέβαινεν εἰς ὄφελος τῶν ἐξαγωγέων. Δὲν θέλω νὰ καταστρέψω τὴν τάξιν τῶν ἐξαγωγέων, ἀλλὰ τοῦτο θὰ ἦτο ἄδικον. Ἀλλὰ διὰ τοῦ συστήματος τῆς εἰσφορᾶς ἐξησφαλίσαμε καὶ κἄτι ἄλλο. Ἐπεβάλαμε τὴν εἰσφορὰν διὰ νὰ τὴν ἔχωμεν ὡς δημόσιον ἔσοδον εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ νὰ εἶναι σαφὴς καὶ καθωρισμένον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον προῆλθεν ἀπὸ τὸ λάδι εἰς τρόπον ὥστε, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν δυνατότητα ἢ θὰ ἤθελε νὰ κατανείμῃ τὴν εἰσφορὰν εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, θὰ ἐγνώριζεν ἀκριβῶς τὸ ἔσοδον αὐτὸ καὶ θὰ τὸ κατανείμῃ εἰς αὐτούς. Ἐνῷ ἐάν.......

§72Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μᾶς εἴπατε προχθὲς ὅτι ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐπιθυμῇ νὰ διατεθῇ ἡ εἰσφορὰ ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, σεῖς δὲν θὰ εἴχατε ἀντίρρησιν. Τώρα μᾶς τὰ λέτε μπερδεμένα, ὅτι θέλετε νὰ τὴν εἰσαγάγετε ὡς δημόσιον ἔσοδον.

§73Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ὑπάρχει ἔσοδον ἐξ εἰσφορᾶς ἄξιον λόγου.

§74Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πόσον περίπου εἶναι;

§75Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν εἶναι ἄξιον λόγου. Ἀλλὰ σᾶς εἶπον ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅτι τὸ λάδι ἐφ’ ὅσον αἱ τιμαὶ εἶναι μεγάλαι, ἠδύνατο νὰ ὑποστῇ τὴν εἰσφορὰν καὶ διὰ τοὺς λόγους τῆς ἴσης προστασίας ἀπέναντι τῶν ἄλλων προϊόντων ἡ Κυβέρνησις φρονεῖ ὅτι ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ δὲν πρέπει νὰ δοθῇ σήμερον τοὐλάχιστον, εἰς τοὺς παραγωγούς. Δι’ αὐτὸ εἰσάγεται ὡς χωριστὸν ἔσοδον, ὥστε ἐὰν ἡ Βουλὴ ἢ οἱαδήποτε ἄλλη Κυβέρνησις θελήσῃ νὰ δώσῃ τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν εἰς τοὺς παραγωγούς, ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ εἶναι ἐξησφαλισμένη, ἐνῷ ἐὰν δὲν ἐπεβάλαμεν τὴν εἰσφορὰν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ διαφορὰ τῶν τιμῶν ἐξωτερικοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ, αὕτη θὰ εὑρίσκετο εἰς τὰ θυλάκια τῶν ἐξαγωγέων καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ διάδοχος Κυβέρνησις νὰ τὴν πάρῃ καὶ νὰ τὴν διανείμῃ τυχὸν εἰς τοὺς παραγωγούς. Εἶναι νομίζω, σαφὴς ἡ ἀπάντησις.

§76Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἴπατε, κύριε ὑπουργέ, ὅτι θὰ πήγαινεν εἰς ὄφελος τῶν ἐξαγωγέων. Ἀλλὰ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἐγένετο δεκτὸν τὸ αἴτημα τῶν παραγωγῶν νὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν, ἐξαγωγεῖς θὰ ἦσαν οἱ Συνεταιρισμοί.

§77Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ἠμποροῦσαν.

§78Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἄριστα ἠμποροῦσαν. Ὥστε καταπίπτει τὸ ἐπιχείρημα ὅτι θὰ ἐπήγαινεν ὑπὲρ τῶν ἐξαγωγέων.

§79Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς εἴπητε τί ἔχετε εἰσπράξει ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν ἕως τώρα;

§80Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς εἶπον. Ἐλάχιστα διότι πραγματικῶς θὰ ἐξήχθησαν 700–800 τόννοι. Δὲν θὰ εἶναι πάρα πάνω ἀπὸ 1.000.000.000 ἢ 1.500.000.000. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐσωτερικὸν ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας ἀρκετὰ ἐλέχθησαν. Ὀλίγα τινὰ ἔχω νὰ εἴπω πρὸς συμπλήρωσιν ὅτι ἐὰν ἡ τιμὴ ἀσφαλείας δὲν συνοδεύεται καὶ ἀπὸ συγκέντρωσιν, εἶναι προστασία καθαρῶς θεωρητική. Τοῦτο δέ, γνωρίζουν οἱ ἀξιότιμοι ἐκπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, διότι τοὺς τὸ ἐτόνισα ἐπανειλημμένως εἰς τὰς πολλαπλᾶς συναντήσεις τὰς ὁποίας εἴχομεν καὶ κατὰ τὰς ὁποίας τοὺς εἶπον μὲ ὅλην τὴν εἰλικρίνειαν καὶ ὄχι μὲ τακτικὴν καὶ σοφιστείαν, ὅπως ὁ ἀξιότιμος κ. Παπαδογιάννης ἤθελε νὰ μοῦ ἀποδώσῃ, ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, μὲ ἀπόλυτον εἰλικρίνειαν καὶ ἐν γνώσει ὅτι λέγων ταῦτα ἐγινόμην δυσάρεστος εἰς τὴν τάξιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν τὴν ὁποίαν συμπαθῶ βαθύτατα. Ἦτο συμφέρον τῶν παραγωγῶν νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν τιμὴν τῶν 5.200 ἀντὶ νὰ ζητοῦν αὔξησιν καὶ νὰ παρεμποδίζουν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν συγκέντρωσιν. Γνωρίζουν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν ὅτι θὰ εἴχωμεν ἐξασφαλίσει καὶ ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον ἀκόμη τὴν συγκέντρωσιν, μὲ τὴν τιμὴν τῶν 5.200 ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι, ἡ συγκέντρωσις δὲν θὰ ἐγένετο ἀπὸ τὴν ΚΥΔΕΠ διότι ἐγὼ φρονῶ ὅτι ἡ ΚΥΔΕΠ ἀπέτυχεν εἰς τὴν συγκέντρωσιν ἥτις εἶχε προτείνει ὥστε ἡ συγκέντρωσις νὰ γίνεται εἰς τὰς περιφερείας ὅπου παρίσταται ἀνάγκη ἐποπτείας ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους συνεταιρισμῶν καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, εἰς τρόπον ὥστε, ἡ συγκέντρωσις νὰ περιορίζεται εἰς ἀγορὰν ἐλαίου τῶν μικρῶν παραγωγῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ πλέον μὲ τὴν τιμὴν τῶν 5.200 εἶχεν ἐξασφαλίσει καὶ τὴν παροχὴν δανείου διὰ τοὺς μικροὺς παραγωγούς, ἀλλὰ δυστυχῶς ἡ μακρὰ συζήτησις ἐματαίωσε τὴν πραγματοποίησιν τῆς συγκεντρώσεως αὐτῆς διὰ τὴν ὁποίαν.......

§81ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τιμὴ ἀσφαλείας, δὲν δυνάμεθα νὰ λάβωμεν ἡμεῖς αὐτὴν τὴν εὐθύνην, κ. ὑπουργέ, δι’ ὅλας τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας, διότι κατόπιν ἀποφάσεώς σας εἴπατε καὶ ἐκαθωρίσθη ἡ τιμὴ ἀσφαλείας 5.200. Πῶς θὰ δεχθοῦν τώρα αὐτὸ εἰς τὰς ἐπαρχίας μας;

§82Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὅταν εἶπον αὐτὸ δὲν ὑπῆρχεν ἡ τιμὴ τῶν 5.900. Συνεπῶς ἡ τιμὴ τῶν 5.200 ἀπέβη θεωρητικὴ καὶ ὄχι πρακτική, προστατευτικὴ διὰ τὸν ἐλαιοπαραγωγόν. Ἐνόμιζον λοιπόν, ὅταν ἐκαθορίζαμεν τὴν τιμὴν τῶν 5.200, ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ θὰ ἦτο ἡ πλέον ἐνδεδειγμένη καὶ ὅτι ἦτο ἡ πλέον ἐνδεδειγμένη ἀκριβῶς δι’ οὓς λόγους σᾶς ἐξέθεσα. Ἐδῶ, δύο πράγματα ὑπάρχουν, ἢ ἀφήνει ἡ Κυβέρνησις τὰς τιμὰς ἐλευθέρας νὰ καθορισθοῦν βάσει τῆς προσφορᾶς καὶ ζητήσεως ἢ ἐπεμβαίνει καὶ ὁρίζει αὐτάς. Ἠκούσθη καὶ ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν ὅτι ὑφίσταται κατὰ νόμον, προσφορὰ καὶ ζήτησις ἐλευθέρα, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν πολιτικὴν δὲν ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀφήσῃ δηλαδὴ ἐλευθέρας τὰς τιμάς, λόγῳ τῆς κολοσσιαίας ἐφετεινῆς παραγωγῆς ἡ ὁποία ὑπάρχει, ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ κατέλθῃ ἡ τιμὴ καὶ κάτω τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ὤφειλε τὸ Κράτος νὰ ἐπέμβῃ προστατευτικῶς διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ, διὰ νὰ ἐνισχύσῃ ἕνα προϊόν, ὥστε νὰ σταθῇ εἰς τὸ ὕψος τῆς τιμῆς του, καὶ νὰ ὑπάρχῃ πολιτικὴ ἰσότης ἔναντι ὅλων τῶν λοιπῶν προϊόντων. Αὐτή, κύριοι, ἦτο ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου.

§83Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐπὶ τῆς ἐσωτερικῆς τιμῆς σᾶς εἶχα πῇ καὶ ἄλλοτε καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι παρ’ ὅλον ὅτι ἐκαθωρίσθη ἡ τιμὴ τῶν 5.200 δραχμῶν, τὴν ὁποίαν δὲν θέλομε νὰ κρίνωμεν ὡς τιμήν, ἀλλὰ τὸ λαμβάνομεν ὡς δεδομένον, σᾶς πληροφορῶ ὅτι οὐδέποτε ἡ τιμὴ αὐτὴ ἐδόθη εἰς τοὺς μικροπαραγωγοὺς εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα. Οὐδέποτε· ἀπὸ τῆς στιγμῆς ὅπου καθωρίσθη ἡ τιμὴ τῶν 5.200, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου τῶν 5 βαθμῶν ὀξύτητος ὑπερέβη τὰς 4.800 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις ἀνήγγειλε τιμὴν ἀσφαλείας καὶ ἡ συγκέντρωσις......

§84Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ σᾶς ἐξηγήσω. Ἐὰν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν διαφόρων ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν δὲν ἐζήτουν ἐντόνως τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς, ἡ συγκέντρωσις θὰ εἶχεν ἀρχίσει, ἀφ’ ἧς στιγμῆς εἶχε καθορισθῆ ἡ τιμὴ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, λόγῳ τοῦ γεγονότος ὅτι διαρκῶς διημφισβητεῖτο ἡ τιμὴ τῶν 5.200 καὶ ἠξιοῦτο μεγαλυτέρα τιμὴ καθ’ ὃν χρόνον εἶχεν ὁρισθῆ τὸ 5.200. Δὲν ἐγένετο ἡ συγκέντρωσις καὶ ὅταν πλέον ἐπείσθητε καὶ σεῖς καὶ ἐκεῖνοι ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ὁρισθῇ μεγαλυτέρα τιμὴ τῆς τῶν 5.200, πέρασαν 2–3 μῆνες. Ἤδη ἡ χρηματοδότησις ὑπάρχει καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχει τὴν δυνατότητα συγκεντρώσεως εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν καὶ ἔχουν δοθῆ αἱ σχετικαὶ ἐντολαὶ ὥστε νὰ προβῇ εἰς ἀγορὰν ἐλαίου ἀπὸ τοὺς μικροὺς παραγωγούς.

§85Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἴπατε, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 5.200, ἀνταποκρίνεται ὡς ἕνα μέτρον ἰσότητος μεταξὺ τῶν τιμῶν τῶν λοιπῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ μάλιστα ὑπερβαίνει. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κ. ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ μάθω πῶς ἐδέχθη τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὴν τιμὴν τῶν 5.200 δυοῖν θάττερον. Εἴτε διότι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἀγνοεῖ τὴν πραγματικότητα αὐτήν, εἴτε διότι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐτορπίλλισε τὴν συγκέντρωσιν. Εἰς ἑκατέραν ὅμως τῶν περιπτώσεων καὶ ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι βαρεῖα.

§86Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ ἔχει ἐξαντληθῆ διότι εἰς προηγουμένας ἀγορεύσεις συναδέλφων ἐθίγη ἐπανειλημμένως. Ἐν τούτοις σᾶς ἀπαντῶ σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς ὅτι πρῶτον τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον ἀπευθύνεται πρὸς ἐμὲ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀπευθύνετε εἰς τὸν εἰσηγητὴν τῆς τιμῆς τῶν 5.900, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ὅμως εἶναι ἀλληλέγγυος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία μολονότι καθώρισε τὴν τιμὴν τῶν 5.900 δραχμῶν, ὅταν ἐλέχθη ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι δὲν ὑπάρχει τοιαύτη δυνατότης, ἐπανῆλθεν εἰς τὸ 5.200, σᾶς ἀπαντῶ σαφῶς καὶ σᾶς παραπέμπω εἰς ὅσα εἶπον εἰς τὴν ἄλλην συνεδρίασιν κατὰ τὴν ὁποίαν συνεζητήθη τὸ ζήτημα τοῦτο. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ὅτι κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου καὶ κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ τιμὴ τῶν 5.900 ὡρίσθη ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ χρηματοδότησις καὶ ὑπὸ τὴν ἀντίθετον πρᾶξιν τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν οἱ ὁποῖοι, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἴσως διότι προέρχονται ἀπὸ μεσημβρινὰς περιφερείας εἶναι ζωηρότεροι τῶν ἄλλων. (Διακοπαί, θόρυβος μεταξὺ τῶν κ.κ. βουλευτῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὁμιλῆτε περὶ Κυβερνήσεως, νομίζω ὅτι εὑρίσκεσθε ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, διότι ὅλοι γνωρίζουν ὅτι ἀπὸ δύο ἤδη ἐτῶν ὑπάρχει ὁ ὀργανισμὸς τῆς λεγομένης Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ ὁποῖος λειτουργεῖ δυνάμει συμβάσεως διεθνοῦς καὶ ἔχει πρακτικὴν ἐφαρμογὴν ἐπὶ μίαν διετίαν ἤδη. Ἐὰν τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν, τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀποκαλῆτε ὑμεῖς ὑπερκυβέρνησιν, νομίζω ὅτι ἀγνοεῖτε τὰ πράγματα ἢ θέλετε νὰ τὰ ἀγνοῆτε καὶ εὑρίσκεσθε ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, ἐπαναλαμβάνω. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, ἐλέγχει τὴν Κυβέρνησιν, εἰς οἱονδήποτε χρονικὸν σημεῖον, εἰς ζητήματα προκαλοῦντα τὴν αὔξησιν τῆς κυκλοφορίας καὶ ἐκδόσεως χαρτονομίσματος, συνεπῶς, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς λειτουργίας τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὑπάρχει τὸ γεγονὸς νὰ ἀποφασίζῃ ἐπὶ τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ ἐλαίου, διότι, ἐπαναλαμβάνω ὅτι, ἡ χρηματοδότησις αὐτὴ ἀφεώρα τὴν Νομισματικὴν κυκλοφορίαν.

§87Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπιτρέψατέ μου μίαν ἐρώτησιν, μὲ τιμὴν 5.200 ἡ χρηματοδότησις ἤθελε 10 δισεκατομ., μὲ τιμὴν 5.900, πόσα ἤθελε;

§88Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Παρακαλῶ, δὲν δέχομαι διακοπάς, ἀφήσατέ με νὰ ὁμιλήσω.

§89Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ ἤθελον, ὄχι μίαν ἐρώτησιν, ἀλλὰ μίαν διαπίστωσιν, ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἐνήργησεν ἐπιπολαίως, σπεύδουσα νὰ ἀνακοινώσῃ τὴν τιμὴν τῶν 5.900, προτοῦ ἐξασφαλίσει τὴν συναίνεσιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα καὶ ἕνα ἐρώτημα τὸ ὁποῖον σᾶς ὑποβάλλω.

§90Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ νὰ ζητῆτε ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος αὐτοῦ, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἶναι κατώτερον τῆς εὐφυΐας σας, κύριε Βαμβέτσο, εἴπαμε νὰ ἐξετάσωμε τὴν οὐσίαν καὶ ὄχι τοὺς τύπους καὶ παρακαλῶ, ἀφήσατέ με νὰ ὁμιλήσω.

§91Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐγὼ ἐπιμένω εἰς τὴν ἐρώτησιν, δηλαδὴ τοῦ ποσοῦ τῶν δισεκατομμυρίων τὸ ὁποῖον θὰ ἐχρειάζετο ἡ χρηματοδότησις μὲ τὴν τιμὴν τῶν 5.900.

§92Ν. ΚΡΑΣΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν παραγωγῶν καὶ Κυβερνήσεως εἰς τὴν καθιέρωσιν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὁ συντελεστὴς διὰ τὴν Σουλτανίναν εἶναι Α, διὰ τὸν Καπνὸν Β, καὶ διὰ τὸν Βάμβακα Γ, ὅταν ὁρίζωνται οἱ συντελεσταὶ αὐτοὶ καὶ καθορίζονται αἱ τιμαὶ συγκεντρώσεως διὰ τὰ προϊόντα, καὶ προχωρήσητε διὰ νὰ φθάσητε εἰς τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου, ἡ βάσις αὐτὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἐστηρίχθητε εἶχε φύγει ἀπὸ τὴν θέσιν της. Π.χ. ὅταν καθωρίζατε τοῦ Α προϊόντος τὴν τιμὴν ἀσφαλείας ἡ βάσις ἦτο 182, ὅταν ἀργότερον καθωρίζατε τοῦ Β ἡ βάσις ἦτο 130 καὶ ὅταν καθωρίζατε τὸ Γ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τοῦ ἐλαίου, ἡ βάσις ἦτο 200. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης καὶ ἰδοὺ ἕνα παράδειγμα: Ὅταν καθωρίζατε τιμὴν ἀσφαλείας διὰ τὸ λάδι ἀγοράζατε μὲ μίαν χρυσῆν λίραν 25 ὀκάδας λάδι, ἐνῷ τώρα μὲ μίαν χρυσῆν λίραν ἀγοράζετε 45 ὀκάδας λάδι, αὐτὸ εἶναι τὸ βασικὸν παράπονον τῶν παραγωγῶν.

§93Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ προϋπόθεσίς σας εἶναι ἐσφαλμένη, διότι, φέρ’ εἰπεῖν, καὶ ἡ Σταφὶς ἐξακολουθεῖ νὰ ἀγοράζεται μὲ τὰς ἰδίας τιμὰς αἱ ὁποῖαι καθωρίσθησαν, δηλαδὴ ὅ,τι συμβαίνει μὲ τὸ λάδι συμβαίνει καὶ μὲ τὰ ἄλλα προϊόντα. Ἡ ὕψωσις τῆς τιμῆς τῆς λίρας εἶναι ἄλλο ζήτημα καὶ θὰ τὸ ἐξετάσωμεν εἰς ἄλλην συνεδρίασιν ὅπως ἁρμόζει. Πάντως εἰς τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν καθωρίσθη ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου ὑφίστατο ἰσότης μεταξὺ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τῶν διαφόρων ἄλλων προϊόντων καὶ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ ἐλαίου.

§94Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τῶν 5.200, κ. ὑπουργέ, οὐδέποτε ὑπῆρχε διὰ τὴν Μυτιλήνην, διότι ὅταν καθωρίζετο ἡ τιμὴ ἀσφαλείας εἰς τὴν Μυτιλήνην, ἦτο τὸ 5.200. Σήμερον δὲ καὶ μὲ τὴν πτῶσιν τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν εἰς τὰ 800 δολλάρια κατὰ τόννον, πάλιν ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἰς Μυτιλήνην εἶναι 5.250.

§95Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τόσον τὸ καλύτερον, κ. συνάδελφε, διότι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας ὅπως γνωρίζετε καὶ ὅπως προκύπτει καὶ ἐκ τῶν συζητήσεων, σκοπὸν ἔχει νὰ προστατεύσῃ τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν κάτω τῆς τιμῆς τῆς καθορισθησομένης ὑπ’ αὐτῆς, ἡμεῖς δὲν ἀποφασίζομεν παρὰ διὰ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας νὰ ἐξασφαλίσωμεν τοὺς παραγωγοὺς διὰ νὰ μὴ πέσουν αἱ τιμαί των. Ἐπαναλαμβάνω, ἡ τιμὴ ἀσφαλείας σκοπὸν ἔχει νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν ἢ μᾶλλον τὸν κίνδυνον τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν. Ὅπως δέ, εἶπον ἄλλοι συνάδελφοι, ἡ τιμὴ ἀσφαλείας ἦτο ἀναγκαία, διότι ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἰς ἄλλας περιφερείας ἦτο κάτω τῶν 5.200. Ἂς ἔλθωμε τώρα, κύριοι, εἰς τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις. Διὰ νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα τοῦτο, πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν τὴν βάσιν αὐτήν, δηλαδὴ εἰς ποίαν κατάστασιν ἦτο τὸ λάδι ὅταν ἔγινεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Καθ’ ἥν ἐποχὴν ἔγινεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ζήτησις εἰς τὸ ἐξωτερικὸ δὲν ὑπῆρχεν, ὅπως δὲν ὑπάρχει καὶ σήμερον. Ἐλειτούργει τότε ἡ Ἐπιτροπὴ ἐλαίου, ἡ δὲ Κυβέρνησις ἡ ὁποία εἶχε προβῆ εἰς συγκέντρωσιν τοῦ προϊόντος δὲν εἶχε κατορθώσει νὰ ἐξαγάγῃ μεγάλην ποσότητα ἐλαίου. Ἡ ΚΥΔΕΠ εἶχε μονοπωλήσει τὴν ἐξαγωγὴν καὶ παρ’ ὅλα αὐτὰ καὶ παρ’ ὅλον ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἐλαίου εἰργάζετο δὲν κατωρθώθη νὰ γίνουν ἐξαγωγαὶ διὰ τοῦ συστήματος τῶν δημοπρασιῶν. Ἐγένετο ἐξαγωγὴ μόνον 171 τόννων. Καὶ ὅπως σᾶς εἶπον, κύριοι, ἀπὸ Ἰανουαρίου 1947 μέχρι Ὀκτωβρίου 1947, 229 τόννοι μόνον εἶχον ἐξαχθῆ, καὶ ἐρωτᾶται ποῖον ἦτο τὸ ἔργον καὶ ἡ πολιτικὴ τῆς ἰδικῆς μας Κυβερνήσεως; Ἐσκέφθημεν ὅτι ἡ μονοπώλησις τῆς ἐξαγωγῆς θὰ ἦτο ἀνασχετικὴ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων καὶ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς διὰ δηλώσεων τὰς ὁποίας ἐκάναμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1947, ἐδηλώσαμεν ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ εἶναι ἐλευθέρα, οἱοσδήποτε ἐνδιαφερόμενος εἴτε ἐπαγγελματίας, εἴτε ἔμπορος, εἴτε ἐξαγωγεύς, εἴτε ἀκόμη καὶ γιατρὸς ἢ δικηγόρος, ἐὰν ἤθελε, θὰ λάβῃ τὴν ἄδειαν νὰ ἐξαγάγῃ ὑπὸ δύο προϋποθέσεις, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἐξαγωμένου προϊόντος δὲν θὰ ἦτο κατωτέρα τῆς ὁριζομένης τιμῆς ποὺ ἔβαζε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ὑπὸ τὴν δευτέραν προϋπόθεσιν ὅτι αἱ προσφοραὶ δὲν θὰ ὑπερέβαινον ὡρισμένον ποσὸν καθοριζόμενον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Θὰ μοῦ εἴπητε, διατὶ θέλετε αὐτὰς τὰς δύο προϋποθέσεις; Ἀπαντῶ εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτό. Ἡ κατωτάτη τιμὴ ἦτο ἀναγκαία διότι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην αἱ διεθνεῖς τιμαὶ ἐκεῖ ποὺ ἦσαν δὲν ὑπῆρχε συμφέρον εἰς τὸν ἔμπορον νὰ κατεβάσῃ τὰς τιμὰς μάλιστα κάτω τῶν ὑπαρχουσῶν τιμῶν, διότι ἂν δὲν καθορίζαμε κατωτάτην τιμὴν τότε θὰ ἐπετρέπετο εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ἐξαγωγεῖς συναγωνισμὸς λόγῳ τοῦ ὅτι ὑπῆρχεν μικρὰ ζήτησις. Ἐὰν λοιπόν, λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι δὲν ὑπῆρχε ζήτησις θὰ ἴδωμεν ὅτι ἦτο ἀναγκαῖος ὁ καθορισμὸς κατωτάτου ὁρίου τιμῆς, διότι λόγῳ ἀθρόας προσφορᾶς θὰ ἔπιπτον αἱ τιμαί. Ἡ δευτέρα προϋπόθεσις ὅτι αἱ προσφοραὶ δὲν πρέπει νὰ εἶναι πέραν ἑνὸς ὡρισμένου ποσοῦ ἦτο ἀναγκαία διότι ἄλλως τε διὰ τῶν ἀθρόων προσφορῶν θὰ κατέπιπτον αἱ τιμαί. Συνεπῶς καὶ αἱ δύο προϋποθέσεις τὰς ὁποίας ἐθέσαμεν δὲν ἀπετέλουν ἀνασχαιτικὸν φραγμὸν πρὸς ἐξαγωγήν, ἀλλὰ ἦσαν ἀναγκαῖαι ἀπολύτως διὰ τὴν προστασίαν τῶν προϊόντων. Κατηγορήθημεν ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ.... (δὲν ἠκούσθη)... καὶ τὸν κ. Θεοτόκην, ὅτι διὰ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς ἐστερήσαμεν τὴν χώραν τῆς εἰσαγωγῆς συναλλάγματος ἐκ 50.000 τόννων ἐλαίου.

§96Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. 20.000 τόννους σᾶς εἶπον ἐγώ, κ. Ὑπουργέ.

§97Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν εἶναι σοβαρὸν νὰ λέγωνται ταῦτα, θὰ εἶχε δὲ μίαν ἀξίαν λόγου, ἐὰν αἱ ἄλλαι ἐξαγωγικαὶ χῶραι ἐλαίου λόγῳ τῆς ἐξαγωγικῆς μας αὐτῆς πολιτικῆς εἶχον ἐξαγάγει, κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο, ποσότητας ἐλαίου. 30 μόνον τόννους ἐξήγαγεν ἡ Τουρκία, μόνον 30 τόννους. Ἡμεῖς ἐδώσαμεν ἀδείας διὰ 1900 τόννους ἐντὸς τοῦ Νοεμβρίου καὶ μέχρι σήμερον, ἐκ τῶν ὁποίων ἐπραγματοποιήθησαν αἱ ἡμίσεις. Ἐπραγματοποιήθησαν αἱ ἡμίσεις καὶ τοῦτο δὲν μπορεῖ νὰ ἀποδοθῇ εἰς ὀλιγωρίαν ἢ ἀμέλειαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλ’ ἀποτελεῖ μίαν ἐπὶ πλέον ἀπόδειξιν ὅτι μολονότι ἐδόθησαν ἄδειαι δὲν ὑπῆρχε ζήτησις διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἐξαγωγὴ καὶ τῶν ποσοτήτων αὐτῶν ἀκόμη, διὰ τὰ ὁποίας ἐδόθησαν αἱ ἄδειαι. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει σας τὸ ἑξῆς: Εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ὅπως καὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ὑπάρχει μία φυγὴ ἀπὸ τὰ προϊόντα τῆς πολυτελείας. Ὅλαι αἱ χῶραι καὶ αἱ πλέον εὐημεροῦσαι ἐπιβάλλουν περιορισμοὺς εἰς τὰς ἀνάγκας των. Καὶ λόγῳ τῶν περιορισμῶν αὐτῶν ἡ ζήτησις τοῦ ἐλαίου ἦτο σημαντικῶς περιωρισμένη, ἂν μὴ ἀνύπαρκτος. Αἱ χῶραι εἰς τὰς ὁποίας ἐξήγετο τὸ ἔλαιον, ὅπως αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι κυρίως καὶ ἡ Νότιος Ἀμερική, ἔπειτα ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἰταλία, αἱ ὁποῖαι εἶναι καὶ παραγωγικαὶ καὶ ἐξαγωγικαὶ χῶραι συγχρόνως, ἐγνώριζον ὅτι ὑπάρχει περίσσευμα ἐλαίου πρὸς ἐξαγωγὴν ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον ἄνω τῶν 160 χιλ. τόννων, ἐγνώριζον ὅτι ἡ ζήτησις ἦτο περιωρισμένη καὶ ἐκάθηντο καὶ κάθονται ἀκόμη ἥσυχοι καὶ περιμένουν τὰς ἀθρόας προσφορὰς διὰ νὰ ἀγοράσουν τὸ λάδι εἰς τὴν μικροτέραν τιμήν. Τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον κατανομῆς τῶν τροφίμων ἐσκέπτετο νὰ ἐπιβάλῃ allocation εἰς τὸ ἔλαιον, δηλαδὴ νὰ καθορίσῃ τὴν ποσότητα ἐξαγωγῆς ἐλαίου δι’ ἑκάστην χώραν, ἀλλὰ καὶ τὴν ποσότητα ἐξαγωγῆς ἐλαίου ἀπὸ τὰς παραγωγικὰς χώρας. Τοῦτο δὲ θὰ ἦτο τὸ συμφέρον τὸ ἰδικόν μας καὶ ἐζητήσαμε πράγματι νὰ ἐπιβληθῇ allocation ἀλλὰ μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἐπεβλήθη. Σήμερον αἱ πληροφορίαι μας εἶναι ὅτι αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι θὰ καθορίσουν contegen εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ ἐλαίου μεταξὺ 30–35 χιλ. τόννων αἱ δὲ ὑπόλοιποι χῶραι δι’ ἐπανειλημμένων ἐκκλήσεων ἐζήτησαν νὰ καθορισθῇ σύστημα χορηγήσεως ἀδειῶν ἐξαγωγῆς ἐλαίου τοιοῦτον, ὥστε νὰ εὐνοήσῃ τὴν Ἑλλάδα ἡ ὁποία δικαιοῦται νὰ ζητήσῃ τὴν εὔνοιαν αὐτήν. Εἶναι ὁ μόνος τρόπος προωθήσεως τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου, πραγματοποιήσεως ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ κατάστασις. Δὲν εἶναι εἰς τὸ χέρι οὔτε Κυβερνήσεώς τινος, οὔτε ἐξαγωγέως τινός, οὔτε τάξεώς τινος, νὰ καθορίζῃ τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικήν, ἀνεξαρτήτως τῶν δυνατοτήτων καὶ τῶν πραγματικοτήτων αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἐρωτῶ, εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἀποδοθῇ μομφὴ καθ’ ἣν στιγμὴν καθ’ ὅλον τὸ 1947 — δὲν θέλω δὲ νὰ κατηγορήσω καμμίαν Κυβέρνησιν δι’ αὐτό, οὔτε τὴν προκάτοχον, διότι δὲν εἶναι ἔργον μου αὐτὸ — ἐξήχθησαν μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου 229 τόννοι λαδιοῦ, εἰς ἐποχὴν μάλιστα ποὺ τὸ λάδι εἶχε κἄπως μεγαλυτέραν τιμήν, καὶ κατὰ τὸν Δεκέμβριον μόνον ἐξηγάγομεν 600 τόννους λάδι καὶ ἐχορηγήσαμεν ἀδείας διὰ 1200 τόννους; Εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορηθῶμεν ἐπὶ ὀλιγωρίᾳ ὅτι δὲν ἐλάβομεν μέτρα διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου; Εἶναι ἔλεγχος καλῆς πίστεως νὰ κατηγορῶμεν τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἐκ τῆς ἐξαγωγικῆς της πολιτικῆς τῆς κακῆς καὶ τῆς ὀλιγωρίας μας ἐστερήθη ἡ χώρα 10 δισεκατομμύρια δολλάρια τὰ ὁποῖα θὰ εἰσεπράττωμεν ἀπὸ ἐξαγωγὰς ἐλαίου εἰς ἀνυπάρκτους ἀγοραστάς; Κύριοι, ἐὰν πλανῶμαι νὰ μὲ ἐπαναφέρετε εἰς τὴν τάξιν. Ἐὰν ὅμως ἔχω δίκαιον, ὀφείλετε νὰ ἀναγνωρίσετε ὅτι ἡ ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ ἠσκήθη μὲ τοιαύτην ἐνδελέχειαν εἰς τρόπον, ὥστε ἐγένετο τὸ ἀπολύτως δυνατὸν καὶ πέραν τοῦ δυνατοῦ. Διότι ἡ ποσότης τὴν ὁποίαν ἐξηγάγομε κατὰ τὸν μῆνα Δεκέμβριον εἶναι ἴση μὲ τὴν ποσότητα τὴν ὁποίαν ἐξήγαγον ὅλαι ὁμοῦ αἱ ἄλλαι χῶραι. Δὲν τὴν ἐξήγαγεν ἡ Τουρκία, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς καλυτέραν οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ ἐχρηματοδότησεν τὸ ἔλαιον περισσότερον ἀπὸ ἡμᾶς, δὲν τὴν ἐξήγαγον ἄλλαι ἐλαιοπαραγωγικαὶ χῶραι. Δὲν εἶναι λοιπόν, ὀρθὸν καὶ δὲν εἶναι δίκαιον νὰ κατηγορούμεθα ὅτι ἠμελήσαμε καὶ περιωρίσαμε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου.

§98Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐφόσον αἱ διαπιστώσεις σας αὗται δὲν ἀμφισβητοῦνται ἔχετε δίκαιον.

§99ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Προπολεμικῶς τί ἐξαγωγὴν εἶχεν ἡ Τουρκία;

§100Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μικροτέραν τῆς ἰδικῆς μας.

§101Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτὸ δὲν ἔχει σημασίαν.

§102Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Βεβαίως. Ἀλλ’ αἱ πληροφορίαι μας εἶναι αἱ ἑξῆς: Ἡ Τουρκία ἔχει διαθεσίμους πρὸς ἐξαγωγὴν ποσότητας ἐλαίου περὶ τοὺς 20 χιλ. τόννους καὶ ἐκ τῶν 20 τούτων χιλιάδων τόννων ἐξήγαγε μόνον 80 τόννους. Ἡ Ἱσπανία ἔχει περίσσευμα ἐξαγώγιμον ἄνω τῶν 60 χιλ. τόννων καὶ δὲν ἐξήγαγε περισσοτέρους τῶν ὀλίγων ἑκατοντάδων τόννων. Ἄλλωστε καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου —τὰ στοιχεῖα δὲ αὐτὰ εἶναι ἐπίσημα— εἰσήγαγον μόνον 4 χιλ. τόννους ἐλαίου ἀπὸ ὅλας τὰς ἐλαιοπαραγωγοὺς χώρας τοῦ κόσμου, μαρτυρεῖ ὅτι ἡ ζήτησις εἶναι περιωρισμένη ἂν μὴ ἀνύπαρκτος. Αὐτὰ εἶναι τὰ γεγονότα τὰ ἀναμφισβήτητα....

§103Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ πρότασις τοῦ Πόρτερ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν 10 χιλ. τόννων δὲν εἶναι σοβαρὰ καὶ δὲν ἴσχυε μέχρι πρό τινος;

§104Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ πρότασις τοῦ Πόρτερ ἐγένετο κατὰ τὸ 1947 καὶ ἦτο πάντως πρότασις, ἡ ὁποία προϋπέθετε ὕπαρξιν ἀγοραστοῦ καὶ διάθεσιν ἀγοραστοῦ νὰ ἀγοράσῃ τὴν ποσότητα. Τὸ ὅτι δὲ ἡ ποσότης αὕτη δὲν ἐξήχθη ἐπὶ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων σημαίνει ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγορασθῇ· ἀγαπητὲ κ. Συνάδελφε. Καὶ ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγορασθῇ καὶ δὲν τὸ ἔπραξαν ἐκεῖναι αἱ Κυβερνήσεις ἀλλοῦ ἔπρεπε νὰ στρέψετε τὸν ἔλεγχόν σας καὶ ὄχι ἐναντίον τοῦ ὁμιλοῦντος τὴν στιγμὴν αὐτήν.

§105ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δύνασθε, κ. ὑπουργέ, νὰ μᾶς εἴπητε, ἐκεῖ ὅπου τὸ Κράτος ἀπέτυχεν, ὅτι τὸ ἰδιωτικὸν ἐμπόριον θὰ ἀπετύγχανεν ἐξ ἴσου; Δηλαδὴ δύνασθε νὰ μᾶς εἴπητε ὅτι ὁ Ἕλλην ἔμπορος ὁ τόσον ἱκανός, μὲ τοιαύτην πεῖραν, μὲ τοιαύτην γνῶσιν, τὸ μοναδικὸν αὐτὸ κεφάλαιον τῆς χώρας θὰ εἶχε τὴν αὐτὴν ἀποτυχίαν τὴν ὁποίαν ἐσημείωσε τὸ Κράτος; Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικὸν ἐρώτημα καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελα νὰ μοῦ ἀπαντήσετε.

§106Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀνοίγετε ἕνα θέμα, κύριε συνάδελφε, τὸ ὁποῖον πράγματι θὰ ἔδιδεν ἀφορμὴν εἰς εὐρυτέραν συζήτησιν. Εἶναι πάντοτε καλοὶ οἱ παλαιοὶ καιροὶ τῶν καλῶν ἐποχῶν καὶ εἶναι πάντοτε εὔκολον νὰ ψάλλῃ κανεὶς ἐγκώμια εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν ὅταν εὑρισκώμεθα εἰς ἡμέρας παχειῶν ἀγελάδων. Εἶναι ὅμως πολὺ δύσκολον νὰ ὑποστηρίξητε πολιτικὴν ἀπολύτου ἐλευθερίας τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας εἰς ἐποχὴν ἰσχνῶν ἀγελάδων, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ μέσα εἶναι περιωρισμένα, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, ἡ πλέον εὐημεροῦσα χώρα τοῦ κόσμου, καθορίζει contegent εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ ἐλαίου καὶ λέγει εἰς τὸν λαὸν της ὄχι, (θόρυβος)· εἰς ἐποχήν, ἐπαναλαμβάνω, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι ἀπαγορεύουν εἰς τὸν εὐποροῦντα Ἀμερικανὸν νὰ φάγῃ ἐλαιόλαδον καὶ τὸν ὑποχρεώνει νὰ φάγῃ σπορέλαιον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις.

§107ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπειδὴ ἐπήγαμεν εἰς τὴν Ἀμερικήν, γνωρίζομεν ὅτι εἶναι ἐλεύθερο τὸ ἐμπόριον, ἀλλὰ τὸ λάδι δὲν τὸ τρώγουν οἱ Ἀμερικανοί. Τὸ τρώγουν οἱ Ἕλληνες καὶ οἱ Ἰταλοὶ τῆς Ἀμερικῆς ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ μὴ λέγετε ὅτι ἀπαγορεύει ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις.

§108Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, παραπονούμεθα γενικῶς ἐναντίον τῆς Κυβερνητικῆς τακτικῆς ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγήν, ὄχι εἰδικῶς ἐναντίον ὑμῶν, διότι πράγματι ὑμεῖς ἐδώσατε τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐξαγωγῆς. Ἀλλὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐξαγωγὴν 5 χιλ. τόννων ἐλαίου εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχε 2.000 δολλάρια ὁ τόννος καὶ ἐξ αἰτίας τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς δὲν ἐξήχθη τὸ λάδι, ἐνῷ εἶχον ἀποκλεισθῆ ὅλαι αἱ ἄλλαι ἀγοραί.

§109Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). (Θόρυβος, δὲν ἠκούσθη).

§110Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν πειράζει. Δῶστε μας τὴν ἀπάντησιν καὶ ἡμεῖς θὰ κατανείμωμεν τὰς εὐθύνας.

§111Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. συναδέλφου, εἶναι τοὐλάχιστον ἄσκοπος. Ἐλέγχει τὴν παρελθοῦσαν Κυβέρνησιν ἐν τῷ προσώπῳ τῆς παρούσης. Δὲν ἔχω τὰ δεδομένα νὰ τοῦ ἀπαντήσω διότι ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ἠκολούθησε τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ, συνεπῶς τὴν διακοπὴν καὶ νὰ προβῇ εἰς τὴν διαπίστωσιν αὐτήν. Τὸ γεγονὸς εἶναι τοῦτο, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀλληλέγγυος εἰς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἀφ’ ἧς ἐσχηματίσθη, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν πρόσωπα μετέχοντα εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, μετέσχον καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν. Τοῦτο εἶναι στοιχειώδης καὶ οὐσιαστικὴ κοινοβουλευτικὴ ἀρχή. Δὲν εἶναι ὀρθὸν μαζὺ μὲ τὰς ἄλλας διακοπὰς νὰ μὲ κατατυραννῆτε καὶ μὲ ἀσκόπους ἐρωτήσεις, χωρὶς νὰ διαμαρτύρεται καὶ ὁ σεβαστός μου φίλος κ. Κουλουμβάκης. (Γέλωτες).

§112Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὑπῆρξε πράγματι ἡ περίπτωσις αὐτή;

§113Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἔχω περισσότερα δεδομένα ἀπὸ ὑμᾶς. Δὲν γνωρίζω περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι γνωρίζετε ὑμεῖς, διότι δὲν μετεῖχον ἐκείνης τῆς Κυβερνήσεως.

§114Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μήπως τυχὸν ἐλάβατε γνῶσιν.

§115Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν γνωρίζω περισσότερα. Ἕνα μόνον γνωρίζω ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ ὑπῆρξεν ἀπόρροια τῆς συλλογικῆς θελήσεως τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ὑπῆρξεν ἀπόρροια τῆς ἑνιαίας πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου. Λόγῳ τῆς ἑνιαίας αὐτῆς καὶ ἀλληλεγγύου πολιτικῆς ἀνέλαβον καὶ τὸ βάρος καὶ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, διότι καὶ τοῦτο δὲν εἶναι ζήτημα ἀναγόμενον ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ἁρμοδιότητά μου. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀλληλέγγυος καὶ τὸ πιστεύω βαθύτατα, καὶ ἐπειδὴ ἐξ ἰδιοσυγκρασίας ὅ,τι πιστεύω δὲν τὸ μεταβάλλω, διὰ τοῦτο τὸ διεκήρυξα ὑποστὰς μομφὴν καὶ ἀπὸ ὁμόφρονας, οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν νὰ μοῦ εἴπουν, διατὶ ἀναλαμβάνεις ἐσὺ ὅλα τὸ βάρος τῆς εὐθύνης διὰ τὴν πολιτικὴν αὐτήν; Τὸ ἀνέλαβον διότι πιστεύω ὅτι ὑπῆρξεν ἑνιαία Κυβερνητικὴ πολιτική, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι εἶναι φυσικὸν νὰ ὑπάρχουν καθ’ ἕκαστον διαφωνίαι ἐπὶ μιᾶς συμμαχικῆς Κυβερνήσεως, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν ὁ ὑπουργὸς τοῦ ἑνὸς Κόμματος διαχειρίζεται τὰ οἰκονομικὰ Ὑπουργεῖα, μέλος δὲ τοῦ ἄλλου Κόμματος παραγωγικὸν Ὑπουργεῖον. Διὰ τοῦτο ἦτο ἄστοχος ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Κοθρῆ. Ἀφεώρα ἐνεργείας Κυβερνήσεως εἰς τὴν ὁποίαν δὲν μετεῖχον καὶ τὴν ὁποίαν ἐψήφισε καὶ ὑπεστήριξεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἀλλὰ αὐτὸ ἂς μὴ μᾶς ἀπασχολήσῃ πλέον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ παρατηρήσω εἶναι τοῦτο. Ἐπιθυμῶ νὰ μὴ γίνῃ καμμία ἀπολύτως παρεξήγησις καὶ νὰ κατανοηθῇ ἀπὸ ὅλους, ἰδίως ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, νὰ κατανοηθῇ τοῦτο: Ὅτι δὲν ὑπάρχει εὐχερέστερον ἔργον εἰς μίαν Κυβέρνησιν ἢ εἰς ἕνα ὑπεύθυνον ὑπουργὸν ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ δίδῃ μὲ τὰ δυό του χέρια καὶ νὰ ἱκανοποιῇ τὰς ἀξιώσεις, συμπαθῶν παραγωγικῶν τάξεων, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει καὶ μεγαλύτερος πόνος ἀπὸ τὸν πόνον τὸν ὁποῖον αἰσθάνεται ὁ ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅταν ἐνῷ βλέπῃ ὅτι πράγματι πάσχει μία παραγωγικὴ τάξις, ὅτι πάσχουν τόσαι τάξεις, ὅλαι αἱ τάξεις— καὶ πράγματι ἐὰν τὸ Κράτος ἦτο δυνατὸν νὰ δώσῃ περισσότερα, θὰ τὰ ἔδιδε—εὑρίσκεται εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ εἴπῃ ὄχι, πρὸς τάξεις πρὸς τὰ ὁποίας ἡ στοργὴ τοῦ ὁμιλοῦντος τὴν στιγμὴν αὐτήν, ὅπως καὶ ἡ στοργὴ τῆς Κυβερνήσεως ὁλοκλήρου, δὲν εἶναι μικροτέρα τῆς στοργῆς, τοὐλάχιστον, οἱουδήποτε ἐκ τῶν μελῶν τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Εἶναι εὔκολον νὰ ἀσκοῦμε πολιτικὴν παραχωρήσεων, εἶναι εὔκολον νὰ δίδωμεν ὑποσχέσεις, εἶναι εὔκολον νὰ δίδωμεν καὶ μὲ τὰ δύο χέρια, ἀλλ’ εἶναι καὶ πολὺ δυσχερὲς καὶ δυσάρεστον νὰ λέγωμεν ὄχι καὶ ἐκεῖ ἀκόμη ὅπου ἡ ψυχή μας χωράει νὰ λέγωμεν ναί. Δὲν εἶναι μόνον αἱ παραγωγικαὶ τάξεις, εἶναι ὅλαι αἱ τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, αἱ ὁποῖαι συμπιέζονται σήμερον ἀπὸ μίαν δυσχερῆ οἰκονομικὴν κατάστασιν. Καὶ τὴν συμπίεσιν αὐτὴν τὴν ἐπιβάλλει μία Κυβέρνησις ἔχουσα συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν καὶ ἔχουσα συναίσθησιν τοῦ καθήκοντός της. Καὶ τὴν ἐπιβάλλει ἐν γνώσει της ὅτι ἐπιβάλλουσα τὴν συμπίεσιν αὐτὴν καὶ προκαλοῦσα δυσαρεσκείας, σώζει ἀκριβῶς τὰς τάξεις ἐκείνας αἱ ὁποῖαι νομίζουν ὅτι ἀδικοῦνται καὶ εἶναι πιθανὸν πράγματι νὰ ἀδικοῦνται. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἀδικίαι αἱ ὁποῖαι ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς μὴ ἱκανοποιήσεως τοῦ συνόλου τῶν ἀξιώσεων μιᾶς τάξεως, εἶναι ἐπιβεβλημέναι χάριν τῆς σωτηρίας καὶ αὐτῆς τῆς τάξεως καὶ τοῦ συνόλου. Δὲν πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ λησμονῶμεν ὅτι διερχόμεθα πολὺ κρισίμους στιγμάς. Πολλαὶ ἄλλαι χῶραι ὑποφέρουν καὶ ὑποβάλλονται εἰς περιορισμοὺς καὶ θυσίας. Ἐὰν ἡμεῖς εὑρισκώμεθα ὑπὸ δυσχερεστέρας συνθήκας, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχομεν τὴν ἐπάρατον κομμουνιστικὴν εἰσβολήν. Δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι οἰκονομικῶς, ὅπου τοὐλάχιστον τὸ κατωρθώσαμεν, αἱ συνθῆκαι εἶναι ἀπείρως καλλίτεραι ἀπὸ τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας διαβιοῦν ἄλλαι χῶραι, Αὐτοκρατορίαι ὁλόκληροι, ἔχουσαι περισσοτέρας πηγὰς ἀντλήσεως οἰκονομικῶν μέσων. Ἡ Γαλλικὴ Δημοκρατία ἡ ὁποία ἔχει ὁλόκληρον αὐτοκρατορίαν καὶ ἔχει ἀποικίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἰσαγάγῃ ἕνα κιλὸ ρύζι καὶ ἡμεῖς χαλοῦμε τὸν κόσμον διότι βλέπομε τὸ ρύζι ἐν ἀφθονίᾳ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν. Ὑπάρχουν ὡρισμένα θέματα εἰς τὰ ὁποῖα οἱ πνευματικοὶ καὶ οἱ πολιτικοὶ ἡγέται τῶν λαῶν πρέπει νὰ ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ λέγουν: Ὄχι! Τὸ ὄχι αὐτὸ εἶναι αἱματηρὸν πολλάκις, ἀλλὰ εἶναι ὕψιστον καὶ ὑπέρτατον καθῆκον. (Χειροκροτήματα). Ἐὰν λάβετε ὑπ’ ὄψει τὰς ἀρχὰς αὐτάς, τὴν ἀναγκαιότητα τῶν ἀρχῶν αὐτῶν, τὴν ἀναγκαιότητα τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, τότε, κύριοι συνάδελφοι θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν ἔκκλησιν εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν. Πονῶ τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, ὅπως πονῶ καὶ τοὺς καπνοπαραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν πολὺ περισσότερα. Ἔχω προσφάτους τὰς ἐντυπώσεις, ἀπὸ τὴν περιοδείαν τὴν ὁποίαν ἔκαμα. Δὲν εἶναι κἄν, κύριοι, τοῦ προϊόντος αὐτῶν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀπολαύσουν οὔτε τὸ 100πλάσιον τῆς προπολεμικῆς τιμῆς καὶ ἀναγκάζονται νὰ τὸ μεταφέρουν ἀπὸ χωρίον εἰς χωρίον, καὶ ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν καὶ νὰ τὸ χάνουν πολλάκις εἰς τὸν δρόμον, καὶ ἐν τούτοις διεξάγουν τὸν ἀγῶνα μὲ ἀκμαιότατον τὸ φρόνημα. Δὲν θέλω νὰ ἀποκλείσω τὸν πατριωτισμὸν οὐδενὸς τμήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλ’ ἐπειδὴ προσφάτως ἔρχομαι ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν, ὅπου διεπίστωσα πολλὰ πράγματα ἀπὸ τὸν προμαχῶνα ἐκεῖνον εἰς τὸν ὁποῖον διεξάγεται ὁ ἀγὼν τῆς ὑπάρξεως τῆς Φυλῆς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβω τὴν εὐκαιρίαν νὰ κάμω τὴν ἔκκλησιν πρὸς τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ νὰ εἴπω εἰς αὐτούς: «Πηγαίνετε καὶ εἴπατε εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέχεται ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ πόνου ὑπὸ τοῦ ὁποίου κατέχονται καὶ αὐτοί, ὅτι ὁ πόνος αὐτῶν εἶναι σεβαστός, ὅτι τὰ δίκαιά των ἀναγνωρίζονται ὅπως ἀναγνωρίζονται καὶ τὰ δίκαια ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ἀλλὰ δυστυχῶς αἱ περιστάσεις εἶναι τοιαῦται, ὥστε ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ δώσῃ τίποτε περισσότερον ἀπὸ αὐτὸ τὸ ὁποῖον δίδει καὶ εἶναι ἐκπλήρωσις καθήκοντος νὰ διακηρυχθῇ αὐτὴ ἡ ἀλήθεια. Μόνον διὰ τῆς διακηρύξεως τῆς ἀληθείας αὐτῆς, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρωμεν τὴν μεγίστην ὑπηρεσίαν εἰς τὸ ὑφιστάμενον κοινωνικὸν καὶ ἐθνικὸν καθεστώς. Καὶ λέγω ταῦτα, διότι τινὲς ἐκ τῶν ἐπερωτώντων ἔθιξαν καὶ τὸ ζήτημα τὸ κοινωνικόν, ὑποστηρίζοντες ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ὑποσκάπτει τὰ θεμέλια τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος. Δὲν τὸ νομίζω, αὐτὸ εἶναι ὑποτιμητικὸν δι’ αὐτοὺς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, διότι οὕτως ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα ὅτι ἐὰν ἐλάμβανον τὸ εὐτελὲς τίμημα τῶν 700 δραχ. ἐπὶ πλέον θὰ ἦσαν περισσότερον πατριῶται ἀπ’ ὅτι εἶναι σήμερον. Μὲ τὸν πατριωτισμὸν λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ὁποῖος σᾶς διακρίνει, διαφωτίσατε τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς ἐὰν ἐπείσθητε ἐκ τῶν γεγονότων, ἐὰν ἐπείσθητε ἐκ τῆς πραγματικότητος, ὅτι τὸ Κράτος σήμερον ἔχει ἰσχνὰ τὰ ταμεῖα, ὅτι ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία ἔχει ἰχνοὺς τοὺς πόρους της καὶ εἶναι ὑποχρεωμένον ἐν ἰσότητι πολιτικῆς νὰ τεθῇ ἀπέναντι ὅλων καὶ περιορισμοὺς νὰ ἐπιβάλῃ ἀπέναντι ὅλων. Δὲν θὰ ἀποστέρξῃ δὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιβάλῃ καὶ μεγαλυτέρας θυσίας, νὰ ἐπιβάλλῃ ὄχι μόνον εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἀλλὰ καὶ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν ἡγέτιδα οἰκονομικὴν τάξιν. Καὶ αὐτὸ τὸ εἴδατε μέχρι σήμερον, θὰ ἴδετε καὶ εἰς τὸ μέλλον, σᾶς δίδω τὴν ὑπόσχεσιν. Ἄς δώσωμε λοιπόν, τὰ χέρια μας εἰς τὴν ἀλληλεγγύην αὐτήν, καὶ ἄς τονώσωμε τὸ φρόνημα πάσης παραγωγικῆς τάξεως, ἡ ὁποία δικαίως νομίζει ὅτι ἀδικεῖται καὶ ἀδικεῖται πράγματι, ἀλλὰ δὲν ἀδικεῖται οὔτε ἀπὸ τὴν θέλησιν τὴν ἰδικήν σας, οὔτε ἀπὸ τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως, ἀδικεῖται ἀπὸ τὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν πολλὲς φορές, ὄχι μόνον συμπίεσιν τιμῶν καὶ ἀναγκῶν, ἀλλὰ αἱματηρὰς θυσίας, αἷμα καὶ πόνον καὶ ὅλα τὰ κακὰ τὰ ὁποῖα ἐκπορεύονται σήμερον ἀπὸ τὸν βορρᾶν καὶ καταμαστίζουν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἰδίως τὰς βορείους ἐπαρχίας. (Χειροκροτήματα).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Παπουτσάνης ἔχει τὸν λόγον.

§117Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Βουλὴ κατεπονήθη ἐκ τῆς μακρᾶς συζητήσεως, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐλαιολάδου, καὶ ἀνεμέναμεν ὅλοι, ἰδίως οἱ βουλευταὶ οἱ καταγόμενοι ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπαντῶν εἰς ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου θὰ ἔδιδε στοιχεῖα καὶ ἀριθμούς, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς ἔπειθον ὅτι ἡ ἀσκηθεῖσα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου ἦτο ἡ ὀρθὴ καὶ ἡ ἐπιβεβλημένη. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὡμίλησε, περὶ πολλῶν καὶ διαφόρων, πέριξ τοῦ θέματος, ζητημάτων, χωρὶς νὰ θίξῃ τὸ κύριον θέμα, τὸ δὲ κύριον θέμα τῆς ἐπερωτήσεως ἦτο τὸ ἀκόλουθον. Ἐὰν ἡ ἀσκηθεῖσα πολιτικὴ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν ἐξαγωγῶν ἦτο ἡ ἐνδεδειγμένη, καὶ ἐὰν ἡ πολιτικὴ αὕτη, ἀσκηθεῖσα ὡς ἠσκήθη, ἐπέτυχε τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα προσεδόκα ὁ κ. ὑπουργός. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμένων εἰς μίαν γενικὴν ἀρχήν, θέλων νὰ ἀντικρούσῃ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προσήχθησαν ὑπὸ τῶν κ. βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνέπτυξαν τὸ θέμα, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς, ἰσχυρίσθη ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ ἀσκηθεῖσα πολιτική, ἐὰν ἄλλως ἐτίθεντο τὰ πράγματα, ἐὰν ἄλλως ἠσκεῖτο, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν, νὰ ἔχῃ ἄλλα ἀποτελέσματα, ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἐπέτυχε. Καὶ στηρίζεται εἰς μίαν γενικὴν καὶ ἀόριστον ἀρχήν, εἰς τὴν ἀρχήν, ὅτι, κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα καθ’ ὃ ἤσκησε τὴν πολιτικὴν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου, ὅτι καὶ ἄλλαι χῶραι δὲν ἐπραγματοποίησαν ἐξαγωγὰς σοβαρωτέρας, ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας ἐπραγματοποίησεν ἡ Ἑλλάς. Παραβλέπει, ὅμως, ὁ κ. ὑπουργὸς δύο παράγοντας: Πρῶτον ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ ἐλαιοπαραγωγὴ εἶναι πρωϊμωτέρα ἀπὸ τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν ἄλλων χωρῶν καὶ ὅτι συγχρόνως εἶχον συγκεκριμένας προτάσεις Ἕλληνες ἐξαγωγεῖς, περὶ προπωλήσεως σοβαρῶν ποσοτήτων, ἐπισήμους προτάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο καὶ κατετέθησαν εἰς τὰ Ἐπιμελητήρια, καὶ περὶ τῶν ὁποίων ποσῶν δὲν ὡμίλησεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ τὰς παρέβλεψεν. Ἐπαναλαμβάνω λοιπόν, διότι δὲν ἠκούσατε, λέγω, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀντικρούων τὰς αἰτιάσεις μας διὰ τὴν ἀκολουθηθεῖσαν πολιτικὴν τῆς ἐξαγωγῆς, καὶ τοὺς ἰσχυρισμούς μας, ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα, καὶ δὲν ἐθέσατε τὰς προϋποθέσεις τὰς ὁποίας ἐθέσατε νὰ πραγματοποιήσωμεν μεγαλυτέρας ἐξαγωγὰς, αἱ ὁποῖαι θὰ συνετέλουν εἰς τὴν ἀλλοίαν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ἰσχυρίσθητε ὅτι καὶ ἄλλαι χῶραι δὲν ἐπραγματοποίησαν κατὰ τὸ ἴδιον χρονικὸν διάστημα σοβαρωτέρας ἐξαγωγάς. Λέγω ὅμως, ὅτι παρεβλέψατε δύο παράγοντας, πρῶτον τὸν παράγοντα ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ ἐλαιοπαραγωγὴ εἶναι πρωϊμωτέρα ἀπὸ τὰς ἄλλας παραγωγοὺς καὶ δεύτερον ὅτι ὑπῆρχον ἐπίσημοι προτάσεις, περὶ προπωλήσεως σοβαρῶν ποσοτήτων ἐλαιολάδου, ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, πρὸς Ἕλληνας ἐξαγωγεῖς καὶ ἐμπόρους, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπραγματοποιήθησαν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι καθυστέρησεν ἡ θέσπισις τῆς ἐνάρξεως ἐξαγωγῶν, καὶ ἀφ’ ἑτέρου διότι ἐθέσατε ὡρισμένας προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἄφησαν νὰ πραγματοποιηθοῦν αἱ ἐξαγωγαὶ αὐταί.

§118Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶναι ἀνάγκη νὰ καθορίσω μερικὰ πράγματα: Εἴπατε ὅτι, ἐὰν δὲν καθωρίζετο ἡ πολιτικὴ αὐτή, τῆς παρεμποδίσεως τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία, θὰ ἔκαμνε μεγαλυτέρας ἐξαγωγάς. Εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, ἐδόθη πᾶσα ἐλευθερία νὰ κάμῃ ἐξαγωγάς, ἀλλὰ δὲν κατώρθωσε νὰ ἐκτελέσῃ τὰς ἐξαγωγάς, διὰ τὰς ὁποίας ἐδώσαμεν ἀδείας. Ἐδώσαμεν ἀδείας διὰ 1700 τόννους ἐξαγωγῶν, καὶ δὲν ἐπραγματοποιήθησαν ἄνω τῶν 600 τόννων ἐξαγωγαί. Ἑπομένως, στερεῖται βάσεως τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι δὲν ἦτο ἐλευθέρα ἡ ἐξαγωγή. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρώϊμον, σᾶς ἐρωτῶ ποῖον μῆνα λέγετε; Εἰς τὰς 10 Στεπεμβρίου;

§119Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἀφήσατε καὶ ἐπέρασεν ἕνας χρόνος δύο μηνῶν.

§120Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀφῆκε κανένα χρόνον ἄπρακτον. Ἄν ὑπῆρχε δυνατότης θὰ ὑπῆρχε καὶ ἐπὶ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως. Ἑπομένως τὴν μομφήν σας ἀλλοῦ ἔπρεπε νὰ τὴν ἀπευθύνετε καὶ ὄχι πρὸς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν.

§121Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις ἀπέτυχεν εἰς τὰ ζητήματα ἐξαγωγῆς, διότι ἀνέθεσε τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς οἱ ὁποῖοι ἐνήργουν τὰς ἐξαγωγὰς μὲ ἕνα σύστημα τὸ ὁποῖον ἦτο φυσικὸν νὰ ἀποτύχῃ καὶ τὸ θέμα τῶν ἀστικῶν σας εὐθυνῶν εἶναι ἄλλο, ὅτι ἀφήσατε τοὺς δύο πολυτιμοτέρους μῆνας μεταξὺ Σεπτεμβρίου ποὺ ἀνελάβατε τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τῆς 8 Νοεμβρίου, καθ’ οὓς ἐγένοντο πολλαὶ καὶ σοβαραὶ προτάσεις προπωλήσεως καὶ παρῆλθον ἄπρακτοι.

§122Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μπορεῖτε νὰ μοῦ ἀναφέρετε μίαν μοναδικήν;

§123Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἔχω ἐδῶ προτάσεις.

§124Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ μοῦ ἀναφέρετε μίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξάγεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ ἔλεγχος. Ἦλθε κανεὶς ἐξαγωγεὺς νὰ εἴπῃ ὅτι, ἔχω πρότασιν νὰ ἐξαγάγω λάδι καὶ δὲν ἔλαβε ἐνίσχυσιν; Ἂν ἔγινε αὐτὸ ἔχετε δικαίωμα νὰ κάμετε ἔλεγχον, ἄλλως νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς πῶ, ὅτι δὲν λέγετε σοβαρὰ πράγματα.

§125Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κατηγορῶ.

§126Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι θέμα ἀνασκοπήσεως στοιχείων, νὰ τὰ ἀνακοινώσετε.

§127Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κατηγορῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι διὰ τῆς ἀσκηθείσης πολιτικῆς, δὲν ἐπραγματοποιήθησαν ἐξαγωγαί. Πλὴν ὅμως, τοῦ θέματος τοῦ χρόνου, διὰ τὸ ὁποῖον κατηγορῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἄφησε καὶ παρῆλθεν ἄπρακτον, τὸ χρονικὸν διάστημα μεταξὺ 8 Σεπτεμβρίου καὶ 8 Νοεμβρίου, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐγένοντο πολλαὶ καὶ σοβαραὶ προτάσεις προπωλήσεων, ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις, αἱ τεθεῖσαι διὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς 8 Νοεμβρίου. Διὰ τῆς ἀποφάσεώς του, τῆς 8 Νοεμβρίου, ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἐτίθεντο ὡρισμέναι προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφίσουν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ πραγματοποιηθοῦν ἐξαγωγαὶ σοβαρῶν ποσοτήτων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ ἐπιτύχῃ ἡ μέλλουσα νὰ ἀσκηθῇ πολιτικὴ ἐλαιολάδου. Καὶ πρῶτον διὰ τῆς ἀποφάσεως ἐκείνης, ἐθεσπίζετο ἡ εἰσφορά. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀντέκρουσε τὰς αἰτιάσεις μου, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς εἰσφορᾶς, εἰπών, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν διαφοράν, ἡ ὁποία προέκυπτε μεταξὺ τῆς ἐσωτερικῆς τιμῆς, τῆς κατωτάτης λεγομένης καὶ τῆς τιμῆς ἡ ὁποία θὰ ἐπραγματοποιεῖτο εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν σχετικῶν ἐξόδων καὶ τοῦ νομίμου κέρδους, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν αὐτὴν τὴν διαφορὰν νὰ τὴν ἀφίσῃ νὰ πάῃ εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς. Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον θὰ παρεῖχε τὴν εὐχέρειαν τῆς ἐξαγωγῆς νὰ τὴν πραγματοποιήσουν οἱ παραγωγοί, ἡ εἰσφορὰ αὐτή, τὴν ὁποίαν κατακρατεῖ τὸ Κράτος θὰ ἠδύνατο νὰ πάῃ κατὰ τὸ μέγιστον μέρος εἰς τοὺς παραγωγούς, ἀλλ’ εἶχεν εἰς χεῖρας του, μετὰ τοῦ συναδέλφου του τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἀσφαλέστερα μέσα διὰ νὰ πάῃ ἡ εἰσφορὰ ὁλόκληρος ὑπὲρ ὁλοκλήρου τῆς ἐλαιοπαραγωγικῆς τάξεως. Δὲν εἶχε, παρὰ νὰ ὑποχρεώσῃ τοὺς ἐξαγωγεῖς νὰ καταθέσουν τὴν εἰσφορὰν ὑπὲρ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ, ὅπως ἀτονήσωμεν κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ σχετικοῦ θέματος, τὸ δὲ πραγματοποιούμενον ἔσοδον νὰ διετίθετο πρὸς ἀνακούφισιν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν τάξεων διότι δὲν ἦτο δίκαιον, ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, ὡς δημόσιον ἔσοδον καὶ νά τὴν στεροῦνται οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ κατὰ τὸν α ἢ β τρόπον. Εἴχομεν ὑποδείξει κατὰ τὰς σχετικὰς συζητήσεις, ὅτι θὰ ἠδύνατο ἡ εἰσφορὰ αὐτή, νὰ δοθῇ εἰς ἐλάφρυνσιν τῆς ἐγγείου φορολογίας καὶ διὰ τὴν παροχὴν δωρεὰν ὑφασμάτων πρὸς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, εἰς ὅλας τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας. Ἐπίσης, ἐδικαιολόγησε ὁ κ. Ὑπουργός, τὴν ἐπιβολὴν τῆς εἰσφορᾶς καὶ ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσκηθῇ μία ἴση πολιτικὴ, ἀπέναντι ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ ὅτι ἡ ἐπιβληθεῖσα εἰσφορὰ ἐξασφαλίζει αὐτὴν τὴν ἰσότητα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς, παραβλέπει, ὅτι ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἠδύνατο νὰ πάῃ εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον. Παραβλέπει, ἐπίσης ὅτι διὰ τῆς διαθέσεως τῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν τάξεων, κατὰ τὸν α ἢ β τρόπον, τότε θὰ ἐθεσπίζετο ἴση μεταχείρισις ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων, διότι διὰ τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς, ἡ ἐλαιοπαραγωγικὴ τάξις, ἐκηρύχθη ἐν διωγμῷ οἷον ἐδημιουργήθη μεταξὺ τῆς ἐλαιοπαραγωγικῆς τάξεως, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν, ἄνισος μεταχείρισις, ὡς πρὸς τὸ προϊόν τῆς ἀπέναντι τῆς σταφίδος καὶ τοῦ καπνοῦ. Οὐδὲ εἶναι βάσιμον καὶ δικαιολογεῖ τὰ πράγματα τὸ γεγονὸς, ὅτι ἡ σταφὶς, ὁ καπνὸς καὶ ἄλλα προϊόντα, εἶναι παθητικὰ καὶ ὅτι, δι’ ἐκεῖνα δὲν ἔπρεπε νὰ θεσπισθῇ πρίμ. Ὁ κ. ὑπουργός, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τὸ ἐσωτερικόν, τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν, ἰσχυρίσθη, ὅτι διὰ τῆς ὁρισθείσης κατωτάτης τιμῆς ἠσφαλίσθη τὸ προϊόν, ἀπὸ μεγαλειτέρας πτώσεις καὶ ὁ συνάδελφος ἐκ Λέσβου, κ. Μαλλιάκας, ὀρθῶς τοῦ παρετήρησε, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν Λέσβον, ἡ τιμὴ τῶν 5.200 οὐδεμίαν ἐπίδρασιν ἔχει καὶ οὐδεμίαν ἐξασφάλισιν παρέσχε εἰς τοὺς παραγωγούς. Διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μου, ἠρώτησα τὸν κ. ὑπουργόν, καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτὸ δὲν μοῦ ἀπήντησε, βάσει ποίων στοιχείων ὁ κ. ὑπουργός ....(δὲν ἠκούσθη). Κύριε ὑπουργέ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἀνεγνώσατε μετὰ προσοχῆς τὴν ἐπερώτησίν μου. Πέραν τῆς ἐρωτήσεως, ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἐρώτησις, ἐν συνεχείᾳ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὑπάρχει τὸ ἐρώτημα, ἐὰν ἐλάβατε ὑπ’ ὄψιν τὰς σημερινὰς βιοτικὰς συνθήκας, ὅπως τὰς ἐλάβατε ὑπ’ ὄψιν δι’ ἄλλα προϊόντα, διότι ὡμιλήσατε περὶ ἰσότητος μεταχειρίσεως τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἐν σχέσει πρὸς ἄλλους παραγωγούς.

§128Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Βεβαίως, τὸ ἐλάβομεν.

§129Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἰσότης, διότι ὅταν ἐθεσπίσατε κατωτέραν τιμὴν τοῦ ἐλαίου, 5.200 καὶ ἡ τιμή τῶν φασολιῶν εἶναι 5.200, δὲν ὑπάρχει ἰσότης μεταχειρίσεως, ὑποτιμᾶτε ἕνα ἐθνικὸν προϊόν, σεῖς ὁ ἴδιος, ὡς Κυβέρνησις.

§130Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὅταν τοῦ δίνω 200 φορὲς καὶ ὁ καπνὸς παίρνει 100;

§131Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ὁμιλεῖτε ὅτι, εἶναι 200 φορὲς, δὲν εἶναι 200 φορές, διὰ τὸ κρίσιμον χρονικὸν διάστημα ἀποδεικνύεται ὅτι, δὲν δίδετε οὔτε 180 φορές.

§132Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὑποθέτω, ὅτι τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς στατιστικῆς τοῦ Κράτους, εἶναι πλέον ἀξιόπιστα.

§133Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νομίζω, ὅτι τὰ σχετικὰ στοιχεῖα τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου εἶναι ἐξ ἴσου ἀξιόπιστα καὶ εἶμαι εἰς θέσιν, λόγῳ τῆς συνεχοῦς παρακολουθήσεως τῶν τιμῶν καὶ τῶν τιμολογίων, νά σᾶς δώσω ἀκριβῆ στοιχεῖα. Δὲν δύνασθε νὰ ὀχυρώνεσθε, ὄπισθεν στατιστικῶν στοιχείων τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ νὰ πλήττετε τὸ προϊόν.

§134Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ποῦ θέλατε νὰ στηριχθῶμεν;

§135Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μὲ στατιστικὰ καὶ μὲ σαθρὰ ἐπιχειρήματα ὑποστηρίζετε αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν.

§136Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δικαίωμά σας εἶναι, νὰ λέγετε ὅ,τι θέλετε, ἀλλὰ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς καὶ τὴν πραγματικότητα δὲν δύνασθε νὰ τὴν μεταβάλετε.

§137Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Καθ’ ὑμᾶς λέτε, ὅτι ἐδώσατε τιμὴν 200 φορὲς ἐπάνω, ἡμεῖς λέγομεν, οὔτε 180 φορὲς καὶ ἔχομεν στοιχεῖα τοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης. Ἰσχυρίζομαι, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ὅπως εἴχομεν τὴν τιμὴν νά ἐκθέσωμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως, ὅτι ἐὰν δὲν ἐθέτατε τοὺς φραγμοὺς καὶ τὰς προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ἐθέσατε, διὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς 8 Νοεμβρίου, ὅτι θὰ ἐπραγματοποιοῦντο ἐξαγωγαί, τοιαύτης ἐκτάσεως, ὄχι βέβαια εἰς τὰ ποσὰ, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθησαν τῶν 30 καὶ 50 χιλιάδων τόννων, ἀλλὰ ἴσως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ ἕνα ποσὸν μέχρι 8 ἕως 10 χιλιάδων τόννων διὰ τῶν προταθεισῶν προπωλήσεων καὶ ὅτι αὐτὸ θὰ ἀλλοίωνε τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἐπίσης, ἰσχυρίζομαι, ὅτι δὲν ὑπῆρχε κανεὶς λόγος νὰ θέσετε τὴν κατωτάτην τιμὴν ἀσφαλείας τῶν 5.20, διότι διὰ τῆς θεσπίσεως τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία μέχρι πρό τινος, ἦτο θεωρητική, διότι δὲν ἐσυνοδεύετο ὑπὸ συγκεντρώσεως, δὲν ἐπῆλθον τὰ προσδοκώμενα ἀποτελέσματα. Δὲν ἐπροστατεύθησαν οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, ὡς ἔπρεπε νὰ προστατευθῶσι καὶ ὡς ὤφειλε νὰ τοὺς προστατεύσῃ ἡ Κυβέρνησις. Πέραν ὅμως τῶν ἀναπτυχθεισῶν ἀπόψεων, ὑπάρχει τὸ ἑξῆς βασικὸν θέμα. Ὁλόκληρος ἡ ἐλαιοπαραγωγικὴ τάξις τῆς Ἑλλάδος παραπονεῖται ὅτι, τὸ προϊόν της σήμερον διατρέχει μίαν κρίσιν, καὶ ἰσχυρίζεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον δὲν κάμνει τίποτε διὰ νὰ βοηθήσῃ τὸ προϊόν, εἰς αὐτὴν τὴν κρίσιν, νὰ τὸ βοηθήσῃ εἰς μίαν ἀνατίμησιν λογικήν, μίαν προσφορὰν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, τιμῆς ἀσφαλείας διὰ συγκεντρώσεως, ἡ ὁποία θὰ ἦτο κάπως λογική, ἀλλὰ τὸ ἐκήρυξε σχεδὸν ἐν διωγμῷ τὸ προϊὸν καὶ σήμερον ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις, ὁμιλεῖ περὶ ἰσότητος ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων, τὸ λάδι διέρχεται κρίσιν, κρίσιν ἄνευ προηγουμένου, οἱ δὲ παραγωγοὶ εἶναι ἠναγκασμένοι, τὸ μὲν λάδι, τὸ ὁποῖον περιῆλθεν εἰς χεῖρας των, ἐκ τῆς ἀλέσεως τῶν ἐλαιῶν, νὰ τὸ κρατοῦν εἰς τὰς ἀποθήκας των καὶ νὰ μὴ τὸ δίδουν εἰς τὴν ἀγοράν, διότι θεωροῦν τὴν τιμὴν ἐξευτελιστικήν, νὰ μὴ προβαίνουν δὲ εἰς περαιτέρω συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαιοκάρπου, διότι ἡ τιμή, ἡ ὁποία τοὺς προσφέρεται σήμερον, δὲν εἶναι ἱκανοποιητική.

§138Ν. ΚΡΑΣΣΑΔΑΚΗΣ. Θὰ χαθῇ ὁ καρπὸς αὐτός;

§139Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Τὸν τοποθετοῦν εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ τὸν παστώνουν. Ὑπάρχουν τηλεγραφήματα ποὺ ζητοῦν ἅλας διὰ νὰ παστώσουν τὸν ἐλαιόκαρπον.

§140Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶναι, διότι δὲν ὑπάρχει ζήτησις.

§141Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Καὶ ἐρωτᾶται ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία καυχᾶται, ὅτι κάμνει πολιτικὴν κοινωνικὴν καὶ προστατευτικὴν τῶν παραγωγικῶν τάξεων, κατόπιν τῆς οἰκτρᾶς ἀποτυχίας, τὴν ὁποίαν εἶχε εἰς τὸ ζήτημα τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαίου καὶ τῆς μὴ πραγματοποιήσεως ἐξαγωγῶν σοβαρῶν, αἱ ὁποῖαι νὰ ἀνατιμήσουν τὸ προϊόν καὶ νὰ συντελέσουν εἰς τὴν εὐνοϊκωτέραν διαρρύθμισιν τῆς τιμῆς του εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἐρωτᾶται καὶ ὁ κύριος ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ διὰ νὰ προστατεύσῃ τὸ ἔλαιον;

§142Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Τί ἐννοεῖτε διὰ τῆς τιμῆς εἰς τὸ ἐσωτερικόν;

§143Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Πιστεύω, κύριοι συνάδελφοι, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ὅτι ἐὰν ἐπραγματοποιοῦντο σοβαραὶ ἐξαγωγαί, ὅπως ἐτονίσαμεν, ὅτι θὰ ἐπήρχετο μία ἀποσυμφόρησις τοῦ προϊόντος ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ μία σχετικὴ ζήτησις, ἡ ὁποία θὰ ἐβοήθει τὴν διαρρύθμισιν τῶν τιμῶν ἐπὶ τὸ εὐνοϊκώτερον.

§144Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Πόσον νομίζετε, ὅτι ἐπιδρᾶ ἡ τιμή;

§145Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ποικίλει κατὰ περιφέρειαν, λόγῳ τῶν ποιοτήτων, ἡ τιμὴ αὐτὴ θὰ ἦτο, τὸ πεντάρι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰδικήν μας περιφέρειαν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι κάτω τῶν 6.000. Ἐὰν ἄφινε, ὁ κ. ὑπουργός, τοὺς λόγους, ἐὰν παρητεῖτο ἀπὸ τῆς θεωρητικῆς προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγικῆς τάξεως καὶ τοῦ προϊόντος, καὶ ἄφηνεν νὰ λειτουργήσουν ἐλευθέρως οἱ νόμοι τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως, μὲ μοναδικὴν σκέψιν πῶς νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἀνάγκην ἐξασφαλίσεως, διότι ὑπάρχει ὑπερπαραγωγή, τότε τὰ ἀποτελέσματα θὰ ἦσαν διαφορετικά. Ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία τὴν ὁποίαν, ὁ κ. ὑπουργός, ἴσως παρέβλεψεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ὑπετίμησε, ἐὰν ἀνέπτυσσε ὅλην τὴν δραστηριότητά της, θὰ εὕρισκε ἀγοράς.

§146Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς παρατηρήσω, ὅτι καὶ τὸ Κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκετε, δὲν πρεσβεύει τὸ δόγμα τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας.

§147Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, ἀσκεῖ μίαν κοινωνικὴν πολιτικὴν καὶ θέλει τὴν ἀνάπτυξιν ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων, δὲν θέλει τὴν ἀδικίαν καμμιᾶς τάξεως.

§148Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ Σοσιαλιστικὸν Δημοκρατικὸν Κόμμα, καθὼς γνωρίζω, ἐὰν πλανῶμαι παρακαλῶ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, νὰ μὲ διαψεύσῃ, δὲν πιστεύει ἀπολύτως εἰς τὸ δόγμα τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας.

§149Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε ὑπουργέ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀπουσιάζατε ὅταν κατεπόνουν τὴν Βουλὴν μὲ τὴν θεωρητικὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου, ὥστε νὰ προλάβω παρανοήσεις εἰς τὴν συνέχειαν τῶν συζητήσεων. Ἀνέπτυξα τότε, ὅτι κατὰ τὴν ἰδικήν μας γνώμην ἡ σημερινὴ μεταπολεμικὴ ἐποχὴ περιέχει, τὴν συνύπαρξιν τῆς ἀτομικῆς πρωτοβουλίας καὶ τῆς ἐπεμβάσεως τοῦ Κράτους, καὶ εἰς αὐτὸ τὸ θέμα δίδουν αἱ Κυβερνήσεις ἐξετάσεις καὶ ἐδῶ αἱ Κυβερνήσεις ἀποδεικνύουν ἐὰν ἔχουν πραγματικῶς τὴν ἱκανότητα, ὥστε νὰ συνδυάζουν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν καὶ Κυβερνητικὴν ἐπέμβασιν. Ὁ δὲ φίλος μου, ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἠθέλησε νὰ τονίσῃ ὅτι, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τὸ σύστημα τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ὑπῆρξε ἐπιτυχές. Ἰδού, ὅτι ἡ ἀπάντησίς του ὑπῆρξε πλήρης.

§150Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀγαπητὲ κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι, κατεπονήσατε τὴν Βουλλήν, διότι εὐχαρίστησις νὰ σᾶς ἀκούῃ κανείς.

§151Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καλωσύνη σας, μὲ ἀφοπλίζεται εἰς τὴν συνέχειαν τῆς πάλης.

§152Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δέν πρόκειται περὶ καλωσύνης, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἀληθείας. Ἄν καὶ δὲν εἶχον τὴν εὐχαρίστησιν νὰ σᾶς ἀκούσω, ἐδιάβασα τὴν ἀγόρευσίν σας καὶ λέγει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξα, ὅτι πρέπει νὰ συνδυάζεται ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία μὲ τὴν ἐπεμβατικὴν πολιτικήν, εἰς περιστάσεις ὅπως αἱ σημεριναί. Συνεπῶς, ἡ παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔκαμα, ὅτι δὲν πιστεύετε ἀπολύτως εἰς τὸ δόγμα τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, εἶναι ὀρθὴ καὶ δικαίως προσπαθεῖτε νὰ καλύψετε τὸ ἀξιότιμον μέλος τοῦ Κόμματός σας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη, μέχρι σήμερον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὑπῆρξε πράγματι συνδυασμὸς τῶν δύο ἀρχῶν, τὰς ὁποίας θέτετε. Διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς τιμῆς καὶ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἀποφυγῆς ἀθρόας προσφορᾶς, ἐνισχύσαμεν τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, ἐπετρέψαμεν ἐλευθέρως τὴν ἐξαγωγὴν ὑπὸ τὸν ὅρον τοῦ ἐλέγχου τῶν τιμῶν καὶ δὲν ἠρνήθημεν εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν νὰ δράσῃ, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρξε δυνατότης εἰς αὐτὴν νὰ δράσῃ μέχρις ἐξαντλήσεως τῶν ὁρίων ποὺ τῆς ἐδώσαμε. Δὲν τὴν ἐμποδίσαμεν, ἀλλὰ τὴν ὑπεβοηθήσαμεν.

§153Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἶχον τὴν διάθεσιν νὰ λάβω τὸν λόγον διὰ μακρῶν καὶ ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ λάβω θέσιν ἀπέναντι τῆς ἀγορεύσεώς σας, αὐτὴν τὴν ἑσπέραν. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι ἀνάγεται εἰς τὰ καθήκοντα τῶν ἀληθῶν Κυβερνητῶν νὰ λέγουν ὄχι, ὅταν τὰ γενικώτερα συμφέροντα τῆς Πατρίδος τὸ ὑπαγορεύουν. Ἐγὼ ἔχω, πράγματι διακηρύξει, ὅτι κριτήριον τῶν ἀληθῶν Κυβερνητῶν, εἶναι τὸ θάρρος τῆς ἀντιδημοτικότητος. Ἑπομένως, θὰ μὲ εὕρετε, εἰς τὴν ἀρχήν, ἀπολύτως σύμφωνον, ἀλλὰ αἱ Κυβερνήσεις κρίνονται ἀπὸ τὸ γεγονός, ἐὰν εἰς τὰς συγκεκριμένας περιπτώσεις ηὐτύχησαν, ἐκλέγουσαι τὴν ἄρνησιν. Δὲν σημαίνει ὅτι θὰ ἀρνοῦνται εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, πρόκειται νὰ ἀρνοῦνται, ὅταν θὰ πρέπει καὶ ἡ διαμαρτυρία μας πρὸς τὰς ἀπόψεις σας αὐτὰς κύριε ὑπουργέ, συνίσταται εἰς τοῦτο: ὄχι, ὅτι ἐνίοτε θεωρεῖται καθῆκον νὰ ἀρνῆσθε, ἀλλὰ ὅτι, εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν, ἐσφάλατε νομίσαντες, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀρνηθῆτε.

§154Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφωνία μας.

§155Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ συγκεκριμένη περίπτωσις, ὑπῆρξεν ἐσφαλμένη. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μας. Ἡ γνώμη μας εἶναι, ὅτι ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ βελτίωσιν τῶν τιμῶν, διότι ἡ σημερινὴ τιμὴ εἶναι πράγματι ἄδικος καὶ συντριπτική, διὰ τὸν παραγωγόν. Ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους συναδέλφους, ὅτι διατρέχει κρίσιν, ἄνευ προηγουμένου, ἡ ἐλαιοπαραγωγή. Εἰς τὴν Μυτιλήνην, π. χ. ἡ συγκίνησις εἶναι βαθυτάτη καὶ ἐπληροφορήθην, ὅτι τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια, ἀθρόως παρῃτήθησαν ἐκφράζοντα τὴν συγκίνησιν τῆς κοινῆς γνώμης. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ τῶν συνήθων ἐξεγέρσεων — ἐκφράζοντα τὴν πραγματικὴν συγκίνησιν τοῦ τόπου—ὁ ὁποῖος αἰσθάνεται, ὅτι τὰ δίκαιά του σφαγιάζονται καὶ ὅτι, δὲν τοῦ ἐπιτρέπονται αἱ τιμαί, αἱ ὁποῖαι θὰ ὁδηγήσουν εἰς τὴν στοιχειώδη του συντήρησσιν. Ἐτόνισεν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι ὅλος ὁ λαός, καλεῖται εἰς θυσίας καὶ ὅτι, οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ εἶναι ἐπίσης πρόθυμοι εἰς τὰς θυσίας, καλούμενοι ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Τοῦ παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι καὶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἔχουν εἰς τὴν καρδίαν των τὸν παλμὸν τῆς Ἑλλάδος, συμμετέχουν ἄλλωστε ὅλοι εἰς τὰς θυσίας. Δὲν ὑπάρχει διὰ τὸν λαὸν μας διάκρισις τάξεων. Ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος πάλλεται μὲ αὐτὴν τὴν ἀγωνίαν καὶ προσφέρεται εἰς θυσίας, διὰ τὴν συντήρησιν τῆς Πατρίδος. Ἀλλὰ ἀκριβῶς δι’ αὐτό, διότι τὸ Ἔθνος προσφέρεται, διότι αἱ τάξεις προσφέρονται, τὸ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ παρέχῃ πᾶσαν δυνατὴν ἱκανοποίησιν, διὰ νὰ ἔχουν οἱ μοχθοῦντες ἄνθρωποι, τὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι εἰς τὴν Πατρίδα αὐτήν, εἰς τὴν ὁποίαν προσφέρουν ὁλόκληρον τὴν ὕπαρξίν των, ὑπάρχει ἡγεσία, ἡ ὁποία ἐκδηλώνει στοργὴν διὰ τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας των καὶ ἡ ὁποία τοὺς ἀποδίδει δικαιοσύνην. Κατέχονται ἀπὸ συγκίνησιν, ὅτι δὲν εὗρον δικαίαν ἀναγνώρισιν τῶν ἀναγκῶν των καὶ αἰσθάνομαι ὡς φορεὺς αὐτῆς τῆς δικαίας διαμαρτυρίας νὰ ὑψώσω καὶ ἐγώ, τὴν φωνήν, καὶ νὰ καταλήξω εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σφάλλεται εἰς τὴν ἀπόφασιν, ἀδικεῖ καί, διὰ τοῦτο, διαμαρτύρομαι. (Χειροκροτήματα).

§156Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπικροτῶ τὴν ἀρχήν, ἡ ὁποία διεκηρύχθη ἀπὸ τὸν κ. ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαφωνήσω μαζί του, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τήρησιν ἢ μὴ τῆς ἀρχῆς αὐτῆς. Ἄλλο τὸ ζήτημα ἂν δὲν θέλετε νὰ συμφωνήσετε εἰς τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὑποστηρίζει ἡ Κυβέρνησις, μολονότι αἱ ἀπόψεις αὐταὶ στηρίζονται ἐπὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ, οὐδὲ ὑμεῖς ἀξιότιμε κ. ἀρχηγὲ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Ἀναμφισβητήτως, αἱ Κυβερνήσεις, ἔχουν ὑποχρέωσιν, εἰς κρισίμους ἰδίᾳ περιστάσεις, νὰ ἱκανοποιοῦν τὰς δικαίας ἀξιώσεις ὅλων τῶν τάξεων. Αἱ Κυβερνήσεις, ὅμως ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ εἶναι ἴσαι καὶ δίκαιαι, μὲ τὸ ἴδιον μέτρον, ἀπέναντι ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων. Ἐφ’ ὅσον δέ, συμφωνεῖτε εἰς τὴν ἀρχὴν αὐτήν, ἀξιότιμε κ. ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, σᾶς παρακαλῶ νὰ κρίνετε καὶ νὰ παραβάλετε συγκριτικῶς τὴν στάσιν τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων τῆς περιφερείας σας, τὰ ὁποῖα ἐνῷ παρέχεται εἰς τὸ ἔλαιον τιμὴ μεγαλειτέρα κατὰ 200 φορὰς καθ’ ἡμᾶς καὶ 180 καθ’ ὑμᾶς, τῆς προπολεμικῆς, παραιτοῦνται, ἐνῷ τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν λαμβάνουν οὔτε 200 φορὰς τὴν προπολεμικὴν τιμήν, οὐ μόνον δὲν παραιτοῦνται, ἀλλὰ συνεχίζουν τὸν ἀγῶνα εἰς τὰ κινδυνεύοντα σημεῖα τῆς Ἑλλάδος.

§157ΑΥΓ. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ἀπολύονται τὰ καπνοπαραγωγικὰ συμβούλια, διὰ νὰ μὴ διαμαρτύρωνται.

§158Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἄλλο θέμα.

§159Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Δὲν εἶναι ἄλλο θέμα. Τὸ ἄλλο, εἶναι φράσις. Τὸ «ἄλλο θέμα» καὶ ἡ χειρονομία, δὲν λύει τὸ ζήτημα;

§160Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διατὶ ἐξεγείρεσθε;

§161Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἐξεγείρομαι διότι ἐξεγείρεσθε σεῖς. Τὸν λόγον δὲν τὸν ὕψωσα ἐγώ. Τὸν ὑψώσατε σεῖς.

§162Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἄν ἔχετε περιπτώσεις ἀπολύσεως τοιαύτας, διὰ νὰ μὴ διαμαρτύρωνται, παρακαλῶ νὰ τὰς ἀναφέρετε καὶ πρῶτος ἐγὼ θὰ τὰς καταδικάσω. Ἀλλὰ ἄλλο εἶναι τὸ ἓν θέμα καὶ ἄλλο τὸ ἄλλο. Ὅταν θέτωμεν μίαν ἀρχήν, ἡ ἀρχὴ αὕτη πρέπει νὰ γίνεται σεβαστὴ δι’ ὅλας τὰς παραγωγικὰς τάξεις καὶ διὰ τὸ σύνολον. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἀπομονώσωμεν τὴν μίαν παραγωγικὴν τάξιν ἀπὸ τὴν ἄλλην καὶ νὰ ζητοῦμεν τὴν ἐφαρμογὴν δύο μέτρων καὶ δύο σταθμῶν. Πιθανὸν ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὴν ἀντίληψίν σας, νὰ πλανᾶται ἀλλὰ κατὰ τὴν ἰδικήν της ἀντίληψιν, δὲν πλανᾶται δὲν πιστεύω δὲ νὰ ἀξιοῖτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ κανονίσῃ τὴν πολιτικήν της βάσει τῶν ἰδικῶν σας ἀπόψεων καὶ ὄχι τῶν ἰδικῶν της, ὅταν αἱ ἀπόψεις αὐταὶ στηρίζονται εἰς ἀριθμοὺς οἱ ὁποῖοι οὐδαμῶς ἠμφισβητήθησαν.

§163Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ὑπερασπίσω τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια τῆς νήσου, ἡ ὁποία μὲ τιμᾷ διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης της. Δὲν δέχομαι τὴν ἐπίκρισιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ....

§164Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἔθιξα τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια.

§165Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπερασπίσω καὶ τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια καὶ τὸν πατριωτισμὸν τῶν κατοίκων τῆς Λέσβου καὶ θὰ ἐλυπούμην ἐὰν εἶχεν αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ὁ λόγος τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§166Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὀφείλω νὰ δώσω τὴν ἐξήγησιν, ὅτι δὲν εἶχεν αὐτὴν τὴν ἔννοιαν.

§167Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Χαίρω διὰ τοῦτο.

§168Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἁπλῶς, ἐπειδὴ ἐπεδοκιμάσατε τὴν στάσιν τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων, παραιτηθέντων διότι τὸ ἔλαιον ἔλαβε 200 φορὰς καθ’ ἡμᾶς —180 καθ’ ὑμᾶς— τὴν προπολεμικὴν τιμήν, τὴν συνέκρινα μὲ τὴν στάσιν ἄλλων Συμβουλίων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπραξαν τοῦτο ἐνῷ τὰ προϊόντα των ἔλαβον πολὺ μικροτέρας τιμάς. Πάντως θεωρῶ ἴσον τὸν πατριωτισμὸν ὅλων τῶν Ἑλλήνων.

§169Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, καὶ πάλιν ἔχετε παρανοήσει τοὺς λόγους μου. Οὐδαμοῦ εἶπον ὅτι ἐπιδοκιμάζω. Παρέσχον τὴν πληροφορίαν ὅτι συνέβη καὶ ἡρμήνευσα τὸ γεγονὸς ὡς ἐκδήλωσιν τῆς συγκινήσεως τοῦ τόπου....

§170Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Περιεμένομεν νὰ ἀποδοκιμάσητε τὴν στάσιν αὐτήν, ἐὰν συνέβη.

§171Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι εὔκολος ἡ ἀποδοκιμασία ἑνὸς τόπου, τὸ καλλίτερον ὅμως εἶναι ἡ ἱκανοποίησις ἑνὸς τόπου. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω, κ. ὑπουργέ, εἶναι τοῦτο: Εἴπατε, ὅτι ἐζητήσαμεν προνομιακὴν μεταχείρισιν τοῦ ἐλαίου ἀπέναντι τῶν ἄλλων τάξεων. Δὲν ἀνήκει εἰς τὰς συνηθείας μας νὰ ζητῶμεν προνόμια οὔτε δι’ ἄτομα, οὔτε διὰ τάξεις. Ἀλλ’ ὅταν ὑπάρχῃ τὸ προηγούμενον, ὅτι ἡ ἰδική σας Κυβέρνησις ὥρισε τιμὴν 5.900 δραχμῶν καὶ προσέκοψεν εἰς τὴν πραγματοποίησιν ὄχι εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἐθεώρει τὴν τιμὴν ἄδικον, ἀλλ’ εἰς ἀλλότρια γεγονότα, σχετικὰ μὲ τὴν χρηματοδότησιν, πῶς εἶναι δυνατὸν σεῖς νὰ ὀνομάζετε δικαίαν τὴν μεταχείρισιν; Ἰδοὺ διατὶ τὸ ἄδικον εἶναι μὲ τὸ μέρος σας καὶ τὸ δίκαιον εἶναι μὲ τὸ μέρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν βελτίωσιν τῆς τιμῆς.

§172Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καὶ ἂν ὑπάρχῃ πλάνη εἰς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ πλάνη αὕτη δὲν ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα διὰ νὰ στηρίζετε τὰς ἀπόψεις σας. Ἐὰν ἐπλανήθη τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, θὰ ἠδύνασθε νὰ ἀποδείξητε τοῦτο μὲ ἀριθμούς, ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι καταφεύγετε εἰς αὐτὰ διὰ νὰ στηρίξετε τὴν ἐπερώτησίν σας, μαρτυρεῖ ὅτι ἡ ἐπερώτησις δὲν στηρίζεται εἰς ἐπίσημα στοιχεῖα.

§173Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἐὰν λέγετε εἰς τὴν στατιστικήν σας, κ. ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δηλαδὴ εἰς τὴν στατιστικὴν τοῦ 1938, ὅτι ὡς τιμὴ τοῦ ἐλαίου ἦτο εἰς τὴν Μυτιλήνην 30 δραχ., ἔχομεν μὲ μίαν λίραν 35 ὀκ. ἐλαίου καὶ σήμερον 45. Ἑπομένως οὐσιαστικῶς τὸ δίκαιον εἶναι ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν.

§174Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν κάμνετε σύγκρισιν μὲ τὴν τιμὴν τῆς λίρας, θὰ ἴδητε ὅτι ἄλλα προϊόντα εἶναι χειρότερα.

§175ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν καπνόν, κ. ὑπουργέ......

§176Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν καπνόν, θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν καὶ θὰ ἔχωμεν τότε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσωμεν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον — ἐλπίζω διὰ τελευταίαν φορὰν— ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἶναι, ὅτι, ἐὰν ἐπεκαλέσθην τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι τοῦτο δι’ ἔλλειψιν ἄλλων ἐπιχειρημάτων ἰδικῶν μας, ἀλλὰ διότι ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὥστε ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ παραμείνῃ ἐντελῶς μόνος.

§177Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εὐτυχῶς δι’ ἐμὲ ὅτι ἔχω τὰ γεγονότα μαζί μου.

§178Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀπαντῶν εἰς τὸν Ἀρχηγόν μου, εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ φέρεται ἴση ἀπέναντι ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ ὅτι ἀπόρροια τῆς ἀρχῆς αὐτῆς εἶναι ὁ τρόπος τοῦ χειρισμοῦ τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαίου. Ἀκόμη, μὲ εὗρε διαφωνοῦντα μὲ τὸν ἀρχηγόν μου, ἐνῷ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος ἐπέμεινε κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου ἰδιαζόντως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς. Διότι νομίζομεν, ὅτι ἡ ἐπιβληθεῖσα εἰσφορὰ ὄχι μόνον δὲν καθιερώνει καὶ δὲν ἐπιβάλλει τὴν ἰσότητα ἀπέναντι ὅλων τῶν τάξεων, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐμμέσως πλήττει τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Τρίτος παράγων, ὁ ὁποῖος παρημπόδισε τὴν καλὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαίου, ἦτο ὁ προκαθορισμὸς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τῶν τιμῶν ἐξωτερικοῦ. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος ἐπιθυμῶ, ἔστω καὶ μετὰ ἑορτήν, νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, μίαν ἐπιστολήν, ληφθεῖσαν ἐξ Ἀμερικῆς καὶ χρονολογουμένην ἀπὸ 16 Ἰανουαρίου. Ἡ ἐπιστολὴ —θὰ τὴν θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. ὑπουργοῦ—ἀφοῦ ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ γενομένη ἐν Ἑλλάδι ρύθμισις τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαίου ἦτο ἐπιζημία καὶ παρημπόδισε τὴν πραγματικὴν τοποθέτησιν ποσοτήτων ἐλαίου εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν ἀγοράν, καταλήγει μὲ τὸ συμπέρασμα, ὅτι: «Πρὶν ἀπὸ κάθε ἐνδιαφέρουσαν ἐργασίαν..... ........... (ἀναγινώσκει) .............».

§179Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τίνος εἶναι ἡ ἐπιστολή;

§180Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἀπευθύνεται ἀπὸ Εἰσαγωγικὸν Οἶκον τῆς Ἀμερικῆς πρὸς τοὺς Ἀ)φοὺς Χατζηγιάννη, ἐργοστασιάρχας ἐν Μυτιλήνῃ.

§181Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν νομίζετε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παίρνωμεν εἰς τὰ σοβαρὰ τί προτείνουν οἱ διάφοροι εἰσαγωγικοὶ οἶκοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέροντα; Ἄλλως τε ἡ ἐπιστολή σας εἶναι τῆς 16ης Ἰανουαρίου, ἐνῷ ἡμεῖς εἴχομεν ὑποβιβάσει ἐνωρίτερον τὰς τιμάς.

§182Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. (Πρὸς τὸν κ. Παπουτσάνην). Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν ἐγένετο ἀπὸ καμμίαν χώραν ἐξαγωγὴ καί, ἑπομένως, οὐδὲν ἐχάσαμεν. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχετε νὰ εἴπητε τίποτε; Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ κύριον σημεῖον.

§183Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Δὲν ἔφερα μαζί μου τὸν φάκελλον τῆς ἐπερωτήσεως, παρά, μετὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀπαντήσω προχείρως εἰς αὐτόν. Εὐχαρίστως θὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας τὰ σχετικὰ στοιχεῖα, ὡς καὶ ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι ὑπῆρχον προσφοραὶ προπωλήσεως κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα μεταξὺ 8ης Σεπτεμβρίου, ὅτε ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον ὁ κ. ὑπουργός, καὶ τῆς 8ης Νοεμβρίου, ὅτε ἐπέτρεψε τὰς ἐξαγωγάς.

§184Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸν Σεπτέμβριον, ὑπῆρχε λάδι νέας ἐσοδείας;

§185Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Δὲν ἐπροσέξατε τί εἶπον. Εἶπον ὅτι ὑπῆρχον προσφοραὶ προπωλήσεων. Κύριοι συνάδελφοι, αἰσθάνομαι τὴν κόπωσιν τῆς Βουλῆς καὶ δι’ αὐτὸ θὰ προσπαθήσω νὰ συντομεύσω. Συμπεραίνω, λοιπόν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ τῆς ἀσκηθείσης πολιτικῆς του, ἀπέτρεψε τὴν διαρρύθμισιν ἐπὶ τὰ βελτίῳ τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἐνῷ συγχρόνως ἀπέτυχε καὶ ἡ πολιτική του τῆς ἐξαγωγῆς. Τὸ προϊὸν διέρχεται σήμερον μίαν ἐξαιρετικὴν κρίσιν εἰς σημεῖον τοιοῦτον, ὥστε οἱ παραγωγοὶ νὰ μὴ τὸ προσφέρουν εἰς τὴν κατανάλωσιν, διότι νομίζουν τὴν τιμήν του ἐξευτελιστικὴν καὶ καθ’ ἑαυτὴν καὶ ἐν σχέσει μὲ τὰς τιμὰς τῶν ἄλλων εἰδῶν διατροφῆς. Θὰ ἦτο ἔργον στοιχειώδους δικαιοσύνης, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται πραγματικὰ ὅτι μεταχειρίζεται ἐξ ἴσου ὅλας τὰς παραγωγικὰς τάξεις, θὰ ἦτο ἔργον δικαιοσύνης νὰ ἀναθεωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν πολιτικήν της. Καὶ θὰ ὤφειλεν ἢ νὰ καθορίσῃ σύστημα ἀπολύτου ἐλευθερίας, νὰ ἀφήσῃ δηλαδή, νὰ λειτουργοῦν ἐλευθέρως οἱ νόμοι τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ ἄρῃ τὰς προϋποθέσεις διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ συγχρόνως νὰ καθιερώσῃ μίαν τιμὴν ἀσφαλείας κατωτάτην, τὴν καθορισθεῖσαν διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐφρόνει ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 5.900 δραχ. δὲν ἦτο δικαία καὶ ἐὰν δὲν ἐπίστευεν εἰς τὸ δίκαιον παράπονον καὶ τὸν πόνον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, δὲν θὰ ἐδέχετο νὰ καθορίσῃ τὴν τιμὴν αὐτήν. Καὶ ἐν προκειμένῳ, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅταν λέγῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν ρύθμισιν, ἀγνοοῦσα ἄλλους παράγοντας, τοὺς ὁποίους ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ συγκεκριμένως τὸν παράγοντα τῆς δυνατῆς χρηματοδοτήσεως τῆς συγκεντρώσεως.....

§186Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν μπορεῖ νὰ ἔχῃ βάσιν, αὐτό. Διότι ὅταν δίδωνται 10 δὶς διὰ τὴν τιμὴν τῶν 5.200 διὰ τὴν τιμὴν τῶν 5.900 πόσα δισεκατομμύρια θὰ ἦσαν πάρα πάνω; Ἕνα–δύο. Δὲν νομίζω, ὅτι μπορεῖ νὰ σταθῇ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ λόγῳ ἐλλείψεως τῶν μέσων χρηματοδοτήσεως ἀπέφυγε νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν τιμὴν αὐτήν. Θὰ ἤθελον ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μοῦ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§187Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ ἔσπευδον πάρα πολλοὶ παραγωγοὶ νὰ παραδώσουν τὸ προϊόν.

§188Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Θὰ παίρνατε ὡρισμένον ποσόν. Μήπως μὲ τὰ δέκα δισεκατομμύρια θὰ δοθῇ ὅλον τὸ λάδι τῆς Ἑλλάδος; Δεκαπέντε–εἴκοσι τόννοι θὰ ἐδίδοντο.

§189Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ παίρναμεν ἀπὸ τοὺς μικρούς, ὅπου παρίστατο ἀνάγκη.

§190Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Συνεπῶς δὲν εὐσταθεῖ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι τάχα ἡ ἔλλειψις χρημάτων πρὸς χρηματοδότησιν, ἦτο ἐκείνη, ἡ ὁποία ἠμπόδισε τὴν τιμὴν τῶν 5.900, διότι, ἐπαναλαμβάνω, διὰ πολλαπλὴν φοράν, ὅτι ἀφοῦ ἦτο δυνατὴ ἡ χρηματοδότησις μὲ 10 δισεκατομμύρια εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5.200, μὰ ἔμεινε μόνον ἕνα ἢ δύο δισεκατομμύρια ἀκόμη διὰ τὴν διαφορὰν διὰ τὴν τιμὴν τῶν 5.900.

§191Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν ἔχει βάσιν αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα καὶ ἀφ’ ἑτέρου δὲν θὰ ἔπρεπε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ σπεύσῃ διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς εἰς τὰς 5.900 καὶ νὰ δώσῃ τὴν ἐλπίδα εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον, ὅτι θὰ ἐδικαιώνετο εἰς τὰς μικράς του ἀξιώσεις.

§192Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αὐτὸ ἐλέχθη, κύριε συνάδελφε, διὰ τριακοστὴν φοράν.

§193Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Διὰ τριακοστήν, ἀλλὰ σᾶς λέγω τοῦτο, ὅτι ἰσχυρίσθητε καὶ ἐπεμείνατε ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της, τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, καὶ σᾶς λέγω: Εἶναι δυνατὸν μία Κυβέρνησις νὰ ὁρίζῃ μίαν τιμὴν χωρὶς νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της, τὰ στοιχεῖα βάσει τῶν ὁποίων προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασίν της;

§194Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αὐτὸ τὸ ἰσχυρίζεσθε σεῖς, καὶ ὄχι ἐγώ.

§195Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν θέλετε, ὡς τονίζετε καὶ ὑμεῖς καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀσκήσετε ἴσην πολιτικὴν προστασίας ἀπέναντι ὅλων τῶν τάξεων, ὀφείλετε νὰ ἀναθεωρήσετε τὴν ἀπόφασίν σας καὶ νὰ ἀφήσετε ἐντελῶς ἐλεύθερα τὰ πράγματα. Ἐὰν δέ, ἐξακολουθήσῃ νὰ παραμένῃ ἡ καθορισθεῖσα κατωτάτη τιμὴ ἀσφαλείας, ἡ τιμὴ τῶν 5.200 καὶ συγκέντρωσις νὰ μὴ γίνεται, δικαίως οἱ παραγωγοί, κύριε ὑπουργέ, θὰ θεωροῦν τοὺς ἑαυτούς των κηρυχθέντας ἐν διωγμῷ. Δικαίως δὲ διαμαρτυρόμενοι, φθάνουν μέχρι τοῦ σημείου νὰ ζητοῦν τὴν παραίτησιν τῶν Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν Συμβουλίων καὶ νὰ ἀξιοῦν ἀκόμη καὶ τὴν παραίτησιν τῶν βουλευτῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, μία τάξιν ὁλόκληρον, τὴν ἐλαιοπαραγωγικὴν τάξιν, ἡ ὁποία ἀγωνίζεται καὶ μοχθεῖ καὶ ἀπὸ τὸν μόχθον της ἀποκτᾷ ἕνα προϊόν, νὰ τὴν ἀφήνετε ἐγκαταλελειμένην καὶ τὸ προϊόν αὐτῆς εἰς αἰσχρὸν ἐκπεσμόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέλετε νὰ λέγετε, ὅτι ἀσκεῖτε γεωργικὴν πολιτικήν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ προέλθητε, εἰς ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι νὰ βοηθήσουν διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν τιμῶν τοῦ προϊόντος. Εἶχον δὲ τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς τονίσω, περαίνων τὴν ἀγόρευσίν μου καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου, ὅτι, ἐὰν δὲν ἀναθεωρηθῇ ἡ ἀσκηθεῖσα πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου, εἶναι φυσικὸν μεγάλαι μάζαι ἐκ τῶν μικροπαραγωγῶν νὰ γίνουν πλέον εὐάλωτοι εἰς τὰ κομμουνιστικὰ κηρύγματα. Σᾶς ἐτόνισα τότε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ μικροκτηματίας νὰ βλέπῃ ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθῇ νὰ ἀγωνίζεται 3 ἔτη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, μετὰ τὰς διαρπαγὰς τοῦ προϊόντος του, ἀπὸ τοὺς κατακτητάς. Τώρα δέ, ἀφοῦ εἶχε τὴν τύχην νὰ ἀποκτήσῃ μίαν καλὴν ἐσοδείαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βλέπῃ τὸ προϊόν του κλεισμένον εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ μὴ δυνάμενον νὰ διατεθῇ. Εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὁλόκληρον ἐναπόκειται νὰ εὕρετε τὸν τρόπον τῆς προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, εἰδ’ ἄλλως δὲν ἔχετε παρὰ νὰ λάβετε καὶ ἀπόφασιν δημεύσεως τοῦ προϊόντος καὶ νὰ προχωρήσετε περισσότερον εἰς τὴν δίωξιν τοῦ προϊόντος.

§196Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Μὴν ἐπαναλαμβάνετε τὰ αὐτά.

§197Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, παραβλέπετε τὸν πόνον μιᾶς ὁλοκλήρου τάξεως. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ λάβῃ μέτρα προστασίας τοῦ προϊόντος, ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ προχωρήσουν τὰ πράγματα καὶ νὰ φθάσωμεν ἀκόμη οἱ παραγωγοί, μέχρι μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ στρέφωνται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τὰ ὁποῖα ἴσως θὰ θεωρηθοῦν ὑπ’ αὐτῆς ὡς ἐπαναστατικά.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατετέθη παρὰ συναδέλφων ἡ κάτωθι πρότασις συγκεντρώνουσα τὸν ἀπαραίτητον ἀριθμὸν βουλευτῶν: «Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, παρακαλοῦμεν ὅπως προταχθῇ ἡ συζήτησις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17 ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία, περὶ ἀνεπαρκοῦς προστασίας τῆς ἀμπελουργίας», συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ». Δέχετε τὴν πρόταξιν ἡ Βουλή;

§199ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ προταχθῇ μετὰ τὰς προταχθείσας.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλῶς.

§201Ε. ΓΟΝΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γονῆς.

§203Ε. ΓΟΝΗΣ. Καθ’ ὅλας τὰς ἡμέρας, ποὺ ἠσχολήθη τὸ Σῶμα μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, ἐγώ, τὸ γνωρίζετε ἀπὸ τὸν κατάλογον, δὲν ἔλαβον τὸν λόγον. Τὸν ἐζήτησα ἀπόψε, διὰ νὰ εἴπω δύο σκέψεις μου. Λυποῦμαι διότι ἕνεκα τοῦ προχωρημένου τῆς ὥρας καὶ τῆς ἀπουσίας τῶν συναδέλφων, δὲν πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον θὰ ὡμίλουν. Δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐὰν καὶ ὑμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, νομίζετε, ὅτι ἡ συζήτησις ἔχει κἄποιον πρακτικὸν σκοπόν, θὰ ἦτο προτιμότερον, νὰ μὴ συνεχισθῇ λόγῳ τῆς ἀπουσίας τῶν κυρίων συναδέλφων. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι πρέπει νὰ διαλύσετε τὴν συνεδρίασιν λόγῳ ἐλλείψεως ἀπαρτίας.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ συνεχίσωμεν τὴν ἐπερώτησιν τὴν προσεχῆ Δευτέραν.

§205Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πρέπει, κύριε Πρόεδρε, νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε.

§206Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐπειδὴ εἶμαι ἐξ ἐκείνων τῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι, ὑπὲρ πάντα ἄλλον, νομίζουν ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ σοβαρότης εἰς τὰς συζητήσεις καὶ προσπάθεια ἀπὸ ὅλων τῶν πλευρῶν πρὸς θεμελίωσιν τοῦ κύρους τοῦ Σώματος, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν πρὸ κενῶν ἑδωλίων νὰ ὁμιλήσω καὶ δι’ αὐτὸ δὲν θὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα. Νομίζω ὅτι πρέπει ἀναμφισβητήτως νὰ τελειώσῃ ταχέως ἡ ἐπερώτησις, ἀλλὰ συνέχισις τῆς ἐπερωτήσεως ὑπὸ τὴν παρουσίαν 10–15 συναδέλφων, δὲν συνάδει εἰς τὴν σοβαρότητα τῆς συζητήσεως. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ τέταρτον εἰς τὸν κ. Παπουτσάνην.

§207Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἡ τετάρτη συνεδρίασις, καθ’ ἣν ἀπασχολεῖται ἡ Βουλὴ μὲ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ συζητηθῇ περαιτέρω. Οἱ συνάδελφοι ἀνεχώρησαν, διότι ἔλλειψε τὸ ἐνδιαφέρον καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν, διότι τὸ θέμα ἐξηντλήθη.

§208Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἠγόρευσε κατὰ τρόπον ἐξαντλοῦντα τὸ θέμα. Θὰ παρεκάλουν, ἐὰν οἱ συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ὁμιλήσουν, ἔχουν νὰ εἴπουν κἄτι τὸ οὐσιαστικὸν εἰς ἀντίθεσιν τῶν ἰσχυρισμῶν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, βεβαίως τότε νὰ ὁμιλήσουν, διότι τὸ πρᾶγμα θὰ εἶχε σημασίαν, ἐὰν ὅμως πρόκειται νὰ περιορισθοῦν εἰς ἐκκλήσεις καὶ πατριωτικὰς ἐξάρσεις, δὲν ἀξίζει τὸν κόπον. Ἐὰν ἔχουν δεδομένα στατιστικὰ ἢ ἄλλα στοιχεῖα, ὥστε νὰ ἀντικρούσουν τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, νὰ ὁμιλήσουν. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται. Ἡμεῖς εἴμεθα οὐδέτεροι εἰς τὸ ζήτημα αὐτό καὶ ὑποθέτομεν ὅτι, ἡ γνώμη μας ὡς ἀντικειμενικὴ ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ κἄποιαν σημασίαν.

§209Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὸ σοβαρώτερον τῶν θεμάτων δὲν ἐθίγη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, δὲν ἐδόθη ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ βασικὸν ἐρώτημα.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε νὰ συνεχίσωμεν. Ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§211Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Μίαν παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω. Τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι ἔμεινεν ἀναπάντητον, εἶναι τὸ θέμα τῆς εἰσφορᾶς, διότι ἡ εἰσφορὰ τίθεται, διότι κατὰ τὴν γνώμην σας διὰ τῶν ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος, παρέχεται πριμοδότησις εἰς τὴν ἐξαγωγήν. Τοῦτο θὰ ἦτο ἀληθές, ἐὰν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ἐπιβολῆς τῶν ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος δὲν ἐπήρχετο τοιαύτη μεταβολὴ τῶν ἐσωτερικῶν τιμῶν, ὥστε τὰ ἀποδεικτικὰ συναλλάγματος νὰ μὴ εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἁπλῆ νομισματικὴ ἀναπροσαρμογή. Ἀφοῦ δὲ καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον δὲν ἐξάγεται, ἔχει τοιαύτην ἀναπροσαρμογήν, ὥστε νὰ καλύπτῃ τὴν διαφοράν, τὴν ὁποίαν παρέχει εἰς τὸν εἰσαγωγέα τὸ ἀποδεικτικὸν συναλλάγματος, πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτὸ νὰ ὑπολογισθῇ καὶ διὰ τῆς εἰσφορᾶς νὰ ζητηθῇ νὰ τὰ καταθέσῃ εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον.

§212Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἀποτυχίας τῶν ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος.

§213Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Νομίζω ὅτι, τοῦτο ἐπιβάλλει τὴν κατάργησιν τῆς εἰσφορᾶς τοὐλάχιστον διὰ τὰς ποσότητας, αἱ ὁποῖαι παραμένουν ἀκόμη εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν.

§214Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀφοῦ δὲν ἔχομεν ἐξαγωγήν.

§215Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δι’ ὅσην ποσότητα ὑπάρχει. Ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ καμμία ἐξαγωγή, τότε ὅλη ἡ συζήτησις παρέλκει, ἀλλ’ ἐὰν ὑπάρξῃ ἀποτελεῖ κώλυμα, διὰ νὰ ἀπολαύσουν οἱ παραγωγοὶ τὴν προσήκουσαν τιμήν, ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ συστήματος τῆς εἰσφορᾶς. Ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα ὅτι δὲν ἐπετεύχθη ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐπέτρεπον τοῦτο αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐγένοντο ἐξαγωγαὶ ἀπὸ ἄλλας χώρας καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἀφοροῦν βεβαίως τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν, ἀλλὰ τὴν ὕπαρξιν τόσων μεγάλων ἀποθεμάτων τῆς περυσινῆς ἐσοδείας, ἀλλ’ αὐτὸ ἀνάγεται εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ ζητήματος. Πρακτικὴν σημασίαν ἔχει τὸ ζήτημα τῆς εἰσφορᾶς.

§216Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀπήντησα ἐπὶ τούτου καὶ εἶπον ὅτι θὰ ἐφαρμόσωμεν καὶ ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκομεν μὲ τὴν προστασίαν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως νὰ καθιερώσωμεν εὐνοϊκόν σύστημα χορηγήσεως ἀδειῶν, διότι μὲ τὸ ὑπάρχον σύστημα εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καὶ τὸ λάδι ἐξελίσσεται εἰς παθητικὸν ὅπως καὶ τὰ ἄλλα προϊόντα.

§217Ε. ΓΟΝΗΣ. Τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ μπλέξωμεν εἰς τὰ γενικὰ ζητήματα τῆς Κυβερνήσεως. Σεῖς, κύριε ὑπουργέ, θὰ συνεχίσετε τὴν πολιτικὴν τῆς παρεμβάσεως εἰς τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα καὶ συγκεκριμένως τοῦ ἐλαίου;

§218Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κατ’ ἀνάγκην.

§219Ε. ΓΟΝΗΣ. Τότε θὰ ἀποτύχετε κατ’ ἀνάγκην.

§220Ν. ΚΡΑΣΣΑΔΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ τὸ λάδι τοῦ πτωχοῦ παραγωγοῦ ἔφυγεν ἀπὸ τὰ χέρια του, σπεύσατε νὰ κάμετε μίαν ἀναπροσαρμογήν. Ἂς πᾶμε εἰς τὰς 5.900 ἐπὶ τέλους.

§221Ε. ΓΟΝΗΣ. Σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ συγκεντρώσεως, τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἡ Τράπεζα δὲν ἔχει οὔτε ἕνα βαρέλι.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον.

§223Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ὀφείλω νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ τὰ διδάγματα πατριωτισμοῦ, τὰ ὁποῖα μᾶς ἔδωσεν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι δὲν ἐζητήσαμεν αὐτὰ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐξηντλήσαμεν, ἐκθέσαντες ἐπὶ ὁλοκλήρους ἡμέρας κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου καὶ ἀνεμέναμε πλέον νὰ ἐξαγγείλῃ ποῖα μέτρα προστασίας λαμβάνει ὑπὲρ τοῦ ἐλαίου. Οὐδὲν ὅμως ἐκ τῶν μέτρων τούτων ἠκούσαμε τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐξαγγείλῃ. Καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμένει ὅτι μόνον εἰς τοὺς ἀριθμοὺς καὶ εἰς τὰ γεγονότα στηρίζει καὶ ἐστήριξε τὴν πολιτικήν του αὐτήν, ἔχω νὰ τοῦ παρατηρήσω ἐπὶ συγκεκριμένων σημείων. Ἐστήριξε τὴν τιμὴν ἀσφαλείας εἰς τὰς 5.200 καὶ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του κατ’ ἀναλογίαν καὶ τὰ προϊόντα τοῦ καπνοῦ καὶ τῆς σταφίδος, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ καπνὸς καὶ ἡ σταφὶς καὶ ὁ βάμβαξ εἶναι ἀζήτητα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐνῷ τὸ ἔλαιον εἶχε τιμὰς ἐξαιρετικὰς πέρυσι καὶ ἐφέτος μὲ τὰ 800 δολλάρια ὁ τόννος πάλιν πιάνει τιμὴν 8.500 καὶ ἐὰν ἀφαιρέσωμεν 2.000 τὰ ἔξοδα μένουν 6.500 εἰς τὸν παραγωγὸν καὶ ὄχι 5.200, τὰς ὁποίας δίδομεν ὡς τιμὴν ἀσφαλείας ὅπως λέγει ὁ κ. ὑπουργός. Ἑπομένως ἡ τιμὴ τῶν 5.200 δὲν εἶναι τιμὴ προστασίας. Ἀλλ’ ἂς ἔλθωμεν εἰς τοὺς ἀριθμούς, ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός. Τὸ 1936, λέγει ὁ κ. ὑπουργός, τὸ λάδι εἶχε 31 δρχ., ἐνῷ εἶχε περισσότερον, ἀλλ’ ἂς λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὰς 31 δρχ. μὲ τὸ 200 φορὲς μᾶς κάμουν 6.200, ἐνῷ εἶναι 5.200 ἡ τιμὴ ἀσφαλείας καὶ ἐτέθη, κύριε ὑπουργέ, ἡ τιμὴ αὐτὴ ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως καὶ οὐχὶ ὑπὲρ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἡ τιμὴ τῶν 5.200, λέγει ὁ κ. ὑπουργός, ἦτο καλὴ καὶ ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἐξαγωγή, ἐνῷ εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐξαγωγὴ τοὐλάχιστον διὰ τὴν Μυτιλήνην, διότι ὅταν ἐξαγγέλλῃ τὴν τιμὴν τῶν 5.200, σήμερον τὸ ἔλαιον εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς ἔχει 5.950.

§224Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ τιμὴ ἀσφαλείας δίδεται διὰ νὰ ἐμποδίσῃ τὴν πρὸς τὰ κάτω τιμὴν καὶ ὄχι τὴν πρὸς τὰ ἄνω.

§225Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τί συμβαίνει ὅμως εἰς τὴν πρᾶξιν; Δὲν γίνεται αὐτό, διότι ὁ ἔμπορος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ ἀγορὰν μὲ τιμὴν ἄνω τῶν 5200. Διότι τί θὰ κάνῃ; Θὰ δώσῃ ἐξ ἰδίων τὴν προμήθειαν ποὺ εἶναι 2–3% καὶ τὰ ἄλλα ἔξοδα; Αἱ τιμαὶ ἀσφαλείας εἶναι διὰ τὴν παραγωγὴν ποὺ ἡ τιμὴ εἶναι κάτω τῶν 5.200.

§226Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κατὰ ποῖον τρόπον θέλετε νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα ὅταν ἡ διεθνὴς τιμὴ εἶναι ὡρισμένη; Ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ δύναται νὰ καταλείξῃ μέχρι τοῦ μηδενὸς ὅταν αἱ τιμαὶ τὸ ἐπιβάλλουν.

§227Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἐξήγησα ὅτι ἡ τιμὴ ποὺ ἰσχυρίζεται ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἔχει στὸ ἐξωτερικὸν τὸ ἔλαιον εἶναι 8.500 –8.700. Ὁ ἴδιος, κ. ὑπουργός, εἶπεν ὅτι τὰ ἔξοδα εἶναι 2.500–2.600, ἄρα ἔχομεν τιμὴν ἄνω τῶν 6.000. Ἕξ χιλιάδας θὰ λογαριάσωμεν. Ποῖος θὰ ἀγοράσῃ μὲ 6.000 ὅταν ἡ τιμὴ ἀσφαλείας εἶναι 5.200;

§228Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν θὰ ἐπηρεάσῃ τὸν ἔμπορον ἡ τιμὴ ἀσφαλείας, ἀλλ’ ἡ τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§229Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Μόνον ἐὰν ἀγοράσῃ κάτω τῶν 5.200 δύναται νὰ κάνῃ ἐξαγωγήν.

§230Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀγοράσῃ ἄνω τῶν 5.200 ὁ ὑπουργὸς θὰ τοῦ ἀναγνωρίσῃ μόνον τὰς 5.200.

§231Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι θὰ ἀναγνωρίζῃ τὰ τιμολόγια μὲ τὴν ἄνω τῶν 5.200.

§232Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, οἱ κ. συνάδελφοι, ἰσχυρίζονται ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἔμπορος νὰ ἀγοράσῃ μὲ τιμὴν ἀνωτέραν τῶν 5.200, διότι δὲν θὰ τοῦ ἀναγνωρίσετε τὴν τιμὴν αὐτήν. Δύνασθε νὰ βεβαιώσετε ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές;

§233Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ βεβαιῶ ἀπολύτως καὶ δηλῶ κατηγορηματικῶς ὅτι ἐφ’ ὅσον προσαγάγει σαφῆ στοιχεῖα ὅτι πραγματικῶς ἠγόρασεν εἰς τιμὴν ἄνω τῶν 5.200 θὰ τοῦ ἀναγνωρίζεται ἡ τιμὴ αὕτη.

§234Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τί εἴδους στοιχεῖα νὰ προσαγάγῃ;

§235Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὄχι μίαν βεβαίωσιν τῆς ἀστυνομικῆς ἀρχῆς ὅτι τὸ ἠγόρασε περισσότερον. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 5.200 εἶναι ἡ κατωτέρα τιμὴ καὶ ὄχι ἡ ἀνωτέρα....

§236Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὥστε θὰ ἀναγνωρίζετε τυχὸν ἀνωτέραν τιμὴν ἀγορᾶς;

§237Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Βεβαίως.

§238Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Παρακαλῶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, βεβαιοῖ ὅτι ἐὰν ὁ ἔμπορος ἀποδείξῃ ὅτι ἠγόρασε τὸ ἔλαιον εἰς τιμὴν ἀνωτέραν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ἡ τιμὴ αὕτη θὰ ἀναγνωρισθῇ.

§239Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Πῶς θὰ ἀποδείξῃ ὅτι ἠγόρασε με τιμὴν ἀνωτέραν ἀπὸ τὸν Α, Β, Γ, Δ, παραγωγόν; Θὰ πρέπει ὁ ἔμπορος νὰ κρατῇ δεφτέρι.

§240Ε. ΓΟΝΗΣ. Θὰ φέρῃ ἀπὸ τὸν Γεωργικὸν Συνεταιρισμὸν μίαν ἀπόδειξιν. Αὐτὰ θὰ τὰ κανονίσῃ ὁ κ. ὑπουργός.

§241Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νὰ τὰ κανονίσῃ τότε.

§242Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἰς τὸ ἐξαγωγικὸν κέντρον ἐλαίου ὑπάρχει δελτίον τιμῶν.

§243Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ τὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν αὐτά. Ἡ δήλωσίς μου εἶναι κατηγορηματική. Ὁ ἔλεγχός μου θὰ συνίσταται εἰς τὸ νὰ μὴ ἀγοράζῃ 5.200 καὶ μοῦ λέγει ὅτι ἠγόρασεν 6.000.

§244Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ καταργήσῃ ἔστω καὶ μὲ τὰς τιμὰς αὐτὰς τὴν εἰσφοράν. Νὰ μὴν ὑπάρχῃ εἰσφορὰ ἐφ’ ὅσον αὕτη ἐτέθη ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν καὶ μέχρι τοῦδε ἀπέβη κατὰ τῶν παραγωγῶν. Ἡμεῖς προτείνομεν τὴν κατάργησίν της.

§245Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἡ εἰσφορὰ καταργεῖται αὐτομάτως ἐφ’ ὅσον, δὲν τὴν ἐπιτρέπει ἡ τιμή. Τὸ ζήτημα ἔχει λήξει.

§246Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν ἡ τιμὴ φθάσῃ στὰ 6½, καταργεῖται ἡ εἰσφορὰ αὐτομάτως.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐλαίου θεωρεῖται λήξασα πλήρως. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν Δευτέραν, ὥρα 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 10.05′ μ.μ.)