1947.12.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 20η

Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(ὥρα 6.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως;

§2Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀντίρρησις δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ πρέπει κατὰ τὸν Κανονισμὸν νὰ διανέμωνται τὰ πρακτικὰ πρὸ 24 ὡρῶν.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεδριάζομεν καθ’ ἑκάστην καὶ εἶναι ἀδύνατος ἡ διανομὴ τῶν πρὸ 24 ὡρῶν. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆς, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς οἰκονομικῶν βαρῶν διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἐν Εὐβοίᾳ ἀνταρσίας» καὶ παρακαλεῖ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ἐπιψηφίσῃ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Θηβαῖος, Α. Κακαρᾶς, Ι. Μπουρνιᾶς, Κ. Βλαχοθανάσης, Κ. Μπακόλας, Κ. Καλλίας διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς Εὐβοίας εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀνταρτῶν καὶ ζητοῦν τὴν ψήφισιν τῆς ἐκκρεμούσης προτάσεως νόμου, διὰ τὴν συντήρησιν στρατιωτικῆς δυνάμεως, δι’ ἰδίων δαπανῶν τοῦ λαοῦ τῆς Εὐβοίας πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνταρσίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ Λαρίσης κ.κ. Ι. Γκλαβάνης, Ι. Κατσώτας, Ι. Κυρόζης, Γ. Φιλιππίδης, Ι. Πάντος δι’ ἀναφορᾶς των διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀναρχικῶν καὶ ζητοῦν τὴν λῆψιν ἀμέσων καὶ ριζικῶν μέτρων πρὸς ἐκκαθάρισιν τῆς περιφερείας των ἐκ τῶν ἀναρχικῶν ὡς καὶ τὸν σχηματισμὸν τριῶν Ταγμάτων Ἐθνοφρουρᾶς πρὸς ὁριστικὴν διαφύλαξιν ταύτης. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Γ. Τζωρτζόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὀπαδῶν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος Κηφισσίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς κατ’ αὐτῶν αἰτιάσεις τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως εἰς τὴν Βουλήν, διὰ τὰς κατὰ τοῦ Ταγματάρχου Σκουτέρη κατηγορίας. Ὁ βουλευτὴς Π. Μουτζουρίδης, δι’ ἀναφορᾶς του ἐκφράζει παράπονα γονέων καὶ οἰκείων κρατουμένων Ναυπλίου ἀπὸ μακροῦ χρόνου ζητούντων ταχεῖαν προανακριτικὴν ἐνέργειαν ἐπὶ τῶν εἰς βάρος των κατηγοριῶν. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Α. Βαμβέτσος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, διαμαρτυρομένων διότι ἀκόμη δὲν ἐψηφίσθησαν τὰ ὑπὸ τοῦ Ζʹ Ψηφίσματος τῆς 23ης Ἰουλίου 1946 προβλεπόμενα νομοθετήματα «περὶ παροχῆς ἠθικῶν καὶ ὑλικῶν ἀμοιβῶν εἰς τοὺς Ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως» κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Μαῦρος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἰατροῦ Κ. Γιαννάτου ὑπαρχηγοῦ τῶν Ἑλλήνων σαμποτὲρ τῶν ὁμάδων Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως (Ἰβάνωφ, Γιαννᾶτος, Ο.Α.Γ.) ζητούντων τὴν ἀπονομὴν συντάξεων εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν φονευθέντων Ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως Κ. Περρίκου, Σπύρου Παπαδοπούλου, Α. Σκούρα, κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Μαντούβαλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπιλαχόντων ὑποψηφίων φοιτητῶν κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ζητούντων τὴν εἰσαγωγήν των εἰς τὰς οἰκείας Σχολάς. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Θ. Κονίτσας, διὰ τηλεγραφήματός του ἐκφράζει τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ λαοῦ τῆς Βοιωτίας διὰ τὰς ἀντεθνικὰς δηλώσεις εἰς ἃς προέβη ὁ ἐσχάτως τοποθετηθεὶς ὡς Διοικητὴς Χωρ)κῆς Λειβαδίας Ταγ)ρχης Μπαμπαλῆς, ὅστις μεταξὺ ἄλλων εἰς συγκέντρωσιν ἀξιωματικῶν καὶ χωρ)κῶν εἶπεν: ὅτι οἱ ἀντάρται βγήκανε στὰ βουνὰ κατὰ κύριον λόγον ἐκ τῆς ἐγκληματικῆς δράσεως τῆς Χωρ)κῆς καὶ τῆς δεξιᾶς παρατάξεως. Ὁ βουλευτὴς Ἠπείρου κ. Ν. Ἀθανασίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐφέδρων, Παλαιῶν Πολεμιστῶν Τραπεζικῶν Ὑπαλλήλων, ζητούντων τὴν ἐπέκτασιν τοῦ εὐεργετικοῦ Νόμου 1790)42 καὶ διὰ τοὺς Παλαιοὺς Πολεμιστάς, Τραπεζικοὺς Ὑπαλλήλους καὶ τὴν ἐξίσωσιν τούτων μετὰ Νέων Πολεμιστῶν. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Ἀλιβερίου καὶ Ἀμυράνθου καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν Ἐπαγγελματικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Συλλόγων τῶν ἀνωτέρω Κοινοτήτων διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ ψήφισιν κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν προτάσεως νόμου περὶ ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀνταρτῶν εἰς τὴν Εὔβοιαν. Τὰ Σωματεῖα φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων Τρικάλων, οἱ Συνταξιοῦχοι καπνεργάται καὶ καπνεργάτριαι Θεσ)νίκης καὶ διάφορα ἄλλα σωματεῖα διαμαρτύρονται κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, δι’ οὗ οἱ πόροι τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων, θ’ ἀποτελοῦν ἔσοδον τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ζητοῦν τὴν καταψήφισιν τούτου. Ἡ Ἕνωσις ἀγοραστῶν ἀκινήτων 1941–44 Νομοῦ Ἀχαΐας καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Βόλου ζητοῦν τὴν ἀκύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Σ.Π. Οἱ Σιδηροδρομικοὶ ὑπάλληλοι Μακεδονίας, συμπληρώσαντες τὸ ὅριον ἡλικίας ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ των, διαμαρτύρονται ἐντόνως διὰ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν ὡς πρὸς τὴν συνταξιοδότησίν των καὶ ζητοῦν προσωρινὴν ἀναστολὴν τῆς συνταξιοδοτήσεώς των, τακτοποίησιν τῶν ἀσφαλιστικῶν των ταμείων κ.λ.π. Ἡ Ὁμοσπονδία Πολεμιστικῶν Ὀργανώσεων 1940–41 Β. Ἑλλάδος, ζητεῖ τὴν λῆψιν παρὰ τοῦ Κράτους προστατευτικῶν μέτρων διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀνέργων, χορήγησιν ἰατρικῆς περιθάλψεως, ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων γεωργῶν. κ.λ.π. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Βερροίας, ζητεῖ ὅπως ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ σπόρου βάμβακος καθορισθῇ ἀναλόγως τοῦ τιμαρίθμου. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της, ἐπὶ τοῦ σχεδίου Ψηφίσματος «περὶ ἀποστερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας προσώπων ἀντεθνικῶς δρώντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμου 1) «περὶ ἀναστολῆς τῆς διώξεως τῶν κατηγορουμένων καὶ καταδικασθέντων διὰ παράνομον ὁπλοφορίαν κλπ.» καὶ 2) «περὶ λήψεως μέτρων πρὸς ταχυτέραν περαίωσιν τῶν ἐκκρεμῶν ποινικῶν ὑποθέσεων». Ἡ ἐπὶ τῶν Τ.Τ.Τ. Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς Τ.Τ.Τ. ὑπηρεσίας» καὶ 2) «περὶ προσλήψεως προσω-

ρινῶν ἀναπληρωτῶν στρατευομένων ὑπαλλήλων

Τ.Τ.Τ.».

Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Μουτζουρίδης, Ι. Κυρόζης, Δ. Μητσόπουλος, Χ. Ἀλιβιζᾶτος, Κ. Καλαμαρᾶς κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων Τ.Τ.Τ. ὑπηρεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πλατῆς καὶ Χ. Παναγιούλας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου Ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24–4–46 Ν. Δ. «περὶ τρόπου ἐνεργείας στρατιωτικῶν προαγωγῶν, περὶ στρατιωτικῆς ἱεραρχίας κλπ.». Ὁμοίως ἀνακοινῶ τὰς κάτωθι ἀπαντήσεις ὑπουργείων, ἐπὶ ὑποβληθεισῶν ἐρωτήσεων. 1) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30]22–11–47 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Λαυρεντίδου, Θ. Διακουμοπούλου, Χ. Κοψιδᾶ καὶ Π. Λυκίδη, ἔχουσα οὕτω: Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν, τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 159511 ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἔγγραφον ἀπάντησιν τῆς ἁρμοδίας Δ)σεως Κοστολογήσεων, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἀθῆναι 1–12–47. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ

Ἀριθ. πρωτ. 159511. Ἀπάντησις Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30)22–11–47 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Λαυρεντίδου, Θ. Διακουμοπούλου, Χ. Κοψιδᾶ καὶ Π. Λυκίδη περὶ τῆς ἀποφασισθείσης τελευταίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 147875)11–11–47 ἀποφάσεως ἡμῶν περὶ αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ λειοτριβημένου ἅλατος ἀπὸ δραχμὰς 830 κατ’ ὀκᾶν εἰς χῦμα καὶ δραχμὰς 1030 κατ’ ὀκᾶν εἰς κυτία, εἰς δραχμὰς 967 καὶ 1028, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αὕτη ὀφείλεται εἰς τοὺς κάτωθι λόγους: 1. Εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων συνεπείᾳ τῆς ὑπογραφείσης ἐσχάτως συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας, ἰσχυούσης ἀπὸ 20 Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ. ὡς καὶ τὴν ἀντίστοιχον αὔξησιν τῶν εἰσφορῶν τῶν ἐπιχειρήσεων ὑπὲρ τῶν εἰδικῶν Ταμείων Ι.Κ.Α. καὶ Ταμείου Ἀνεργίας. Οὕτω ἡ ἐκ τῆς ὡς ἄνω αἰτίας ἐπιβάρυνσις τῆς τιμῆς τοῦ ψιλοῦ ἅλατος κατ’ ὀκᾶν ἀνέρχεται ἤδη εἰς δραχμὰς 224.60 ἔναντι δραχμῶν 106 εἰς ἃς ἀνήρχετο αὕτη πρὸ τῶν αὐξήσεων τῆς μνησθείσης συλλογικῆς συμβάσεως. 2. Εἰς τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν καυσίμων ἐν γένει καὶ συγκεκριμμένως τῶν γαιανθράκων καὶ μηχανελαίων ἐν τῇ ἐλευθέρᾳ ἀγορᾷ, παρ’ ἧς προμηθεύονται ταῦτα αἱ ἐπιχειρήσεις. Σχετικῶς σημειοῦμεν ὅτι, ἐνῶ κατὰ Μάρτιον ἐ.ἔ. ὅτε καθωρίσθη ἡ προηγουμένη διατίμησις τοῦ λειοτριβημένου ἅλατος, ἡ τιμὴ τῶν γαιανθράκων ἦτο δραχμὰς 360 κατὰ χιλιόγραμμον, τοῦ δὲ μηχανελαίου 3300 κατὰ τόννον, αὕτη ἀπό τινος ἀνέρχεται διὰ μὲν τοὺς γαιάνθρακας εἰς δραχμὰς 500 κατὰ χιλιόγραμμον, διὰ δὲ τὸ μηχανέλαιον εἰς δραχμὰς 4500 καὶ ἑπομένως ηὐξήθη ἐντεῦθεν ἀναλόγως τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ ψιλοῦ ἅλατος. 3. Εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἐξόδων συντηρήσεως τῶν μηχανικῶν ἐγκαταστάσεων, λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῶν ἀνταλλακτικῶν. Τὰ ἔξοδα ταῦτα ληφθέντα ὑπ’ ὄψει διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς νέας τιμῆς ὑπελογίσθησαν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πραγματοποιηθεισῶν ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρείας σχετικῶν δαπανῶν εἰς διάστημα 8 μηνῶν. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω ἡ ἀπόφασις τῆς τιμῆς τοῦ λειοτριβημένου ἅλατος, ἐλήφθη μετὰ σύμφωνον καὶ ὁμόφωνον γνώμην τοῦ γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου κόστους, ἀπαρτιζόμενον ἐξ 20 ἐν ὅλῳ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων καὶ ἀντιπροσώπων τῶν ἐμπορικῶν καὶ βιομηχανικῶν ὀργανώσεων καὶ ἀποτελοῦντος πρόσθετον ἐγγύησιν περὶ τῆς ἀκριβοδικαίας καὶ ἀντικειμενικῆς ἐκτιμήσεως τῆς ἀνάγκης καὶ τῆς τιμῆς τῆς ἀναπροσαρμογῆς ταύτης. Τέλος ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν ὑμῶν ἐπὶ τοῦ ὅτι διὰ τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως, τὸ λειοτριβημένον ἅλας εἰς χῦμα ηὐξήθη μόνον κατὰ 15% καὶ οὐχὶ 20% καὶ ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἀπόφασις ἀφορᾷ οὐχὶ μόνον μίαν ἐπιχείρησιν, ἀλλὰ πάσας τὰς ἀσχολουμένας μὲ τὸ αὐτὸ ἀντικείμενον βιοτεχνίας ὡς ἐπίσης, ὅτι τὸ ψιλὸν ἅλας δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ εἶδος ἀπολύτως πρώτης ἀνάγκης καὶ ὅτι θὰ ἔδει νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ θεμιτοῦ κέρδους καὶ οὐχὶ τῆς διατιμήσεως, ἀλλὰ διὰ λόγους εὐνοήτους ἐφ’ ὅσον ἐξ αὐτῆς ἠκολουθήθη ἡ αὐτὴ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ εἴδους τούτου, δὲν ἐνδείκνυται ἡ μεταβολὴ αὕτη σήμερον. Ἐπισυνημμένως τὰ αἰτηθέντα δικαιολογητικά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1947.

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

2) Τοῦ αὐτοῦ ὑπουργείου, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 371 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βαχλιώτη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 371 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βαχλιώτη, σχετικῶς μὲ καταγγελλομένας ὑπ’ αὐτοῦ διαχειριστικὰς ἀνωμαλίας εἰς τὸ Κέντρον Διανομῶν Τροπαίων Γορτυνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ ὑπηρεσία ΕΦ–ΕΞ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε 72673 ἐ.ἔ. ἐγγράφου της, ἐπελήφθη ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης ἀπὸ τῆς 16 Ἰουνίου 1947 διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ ἐμπ. 634)3 ἐ.ἔ. ἐγγράφου της πρὸς τὸν κ. Νομάρχην Ἀρκαδίας περὶ ἀναθέσεως τοῦ ἐλέγχου τῆς διαχειρίσεως τοῦ Κέντρου Διανομῶν Τροπαίων εἰς δύο οἰκονομικοὺς ὑπαλλήλους. Πρὸς τούτοις ἡ παρ’ ἡμῖν Διεύθυνσις Διανομῆς Ἰματισμοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10564]δὶς ἐ. ἔ. ἐγγράφου της ἐγνώρισεν ἡμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 010564]47 ἐγγράφου της πρὸς τὸν κ. Νομάρχην Ἀρκαδίας, ᾐτήσατο τὴν ἐνέργειαν διοικητικῆς ἐξετάσεως πρὸς διαπίστωσιν τῶν καταγγελθέντων. Τὰ ἀποτελέσματα τοῦ ὡς ἄνω ἐλέγχου θέλομεν γνωρίσει ὑμῖν ἐν καιρῷ. Ἀθῆναι τῇ 26 Ἰουλίου 1947

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ

3) Τοῦ ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 31 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Γιαννοπούλου Ἠλία. 1. Ἡ πρόσκλησις ἐφέδρων ἀξιωματικῶν πρὸς πλαισίωσιν Ταγμάτων Ἐθνοφρουρᾶς ἐγένετο ἐκ ξένων ἐπαρχιῶν τῆς συγκροτήσεως τῶν Ταγμάτων. 2. Ἡ τοποθέτησις τούτων κατὰ ληφθεῖσαν ἀπόφασιν τοῦ ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου ἐγένετο εἰς Τάγματα διάφορα τῆς καταγωγῆς των. 3. Τὸ αὐτὸ μέτρον ἐλήφθη καὶ διὰ τοὺς ὑγιειονομικοὺς ἀξιωματικούς, οἵτινες ἐτοποθετήθησαν εἰς Τάγματα Ἐθνοφρουρᾶς ἕτερα ἐκτὸς τῆς ἐπαρχίας των. 4. Φυσικὸν ἦτο οἱ πρῶτοι παρουσιασθέντες νὰ τοποθετηθῶσιν εἰς τὰ πρῶτα συγκροτηθέντα Τάγματα Ἐθνοφρουρᾶς Ρούμελης–Θεσσαλίας–Ἠπείρου–Πελοποννήσου. Τινὲς τῶν μετὰ ταῦτα κληθέντων ἐτοποθετήθησαν εἰς τὴν Θράκην, δοθέντος ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν παρουσιασθέντων ἐν Θεσσαλονίκῃ δὲν ἐπήρκει διὰ τὴν πλαισίωσιν τῶν Ταγμάτων Θράκης. 5. Πρὸς τούτοις γνωρίζεται, ὅτι κατὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν ἀξιωματικῶν λαμβάνονται μὲν ὑπ’ ὄψιν αἱ ἀνάγκαι τῶν ἀτόμων, ἀλλὰ πρυτανεύει ἡ σκέψις τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀναγκῶν τοῦ Στρατοῦ. Ἀθῆναι τῇ 26 Νοεμβρίου 1947

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

4) Τοῦ αὐτοῦ ὑπουργείου, εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 367 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀντωνίου. Τὸ μάθημα τῆς Ἀγγλικῆς εἰς τὰς ἐξετάσεις τῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων ἐκρίθη προαιρετικόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Σεπτεμβρίου 1947

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

5) Τοῦ αὐτοῦ ὑπουργείου, εἰς ὑπ’ ἀριθ, 328]305 ἐρώτησιν βουλευτοῦ κ. Λαμπροπούλου Ι. Ἡμέτερον σχετικὸν 335911]Β3]3–6–47. 1. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ἡμῶν ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Λαμπροπούλου περὶ βοηθ. στρατ. Γεωργίου Ἠλία 105 ]κ 18261]40 γνωρίζομεν ὅτι ὁ στρατιώτης οὗτος δὲν ἀπελύθη διότι ἀνήκει εἰς τὴν κλάσιν 1940 (ἧς δὲν διετάχθη ἀκόμη ἡ ἀπόλυσις) καὶ οὐχὶ εἰς τὴν τοιαύτην 1939. 2. Ὁ ἀνωτέρω στρατιώτης ἦτο ἐγγεγραμμένος εἰς μητρῷον ἀρρένων ὑπὸ ἔτος γεννήσεως 1918 (κλ. 1939) πλὴν ὅμως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18804]39 Δ.Υ.Σ. διεγράφη ἐκ τῶν γεννηθέντων τὸ 1918 καὶ παρέμεινεν ἐγγεγραμμένος εἰς μητρῷον ἀρρένων ἐπικρατεστέρως μὲ ἔτος γεννήσεως 1919 (κλ. 1940) ὑφ’ ἣν κλάσιν εἶχεν ὑπηρετήσει προπολεμικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Αὐγούστου 1947

Ὁ ὑπουργὸς

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

6) Τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου, εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 341]410 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ροδόπης κ. Διακουμοπούλου. 1. Δὲν προήχθη διότι παραμένει ἄκριτος ἐλλείψει στοιχείων ἐπὶ τῆς εὐθύνης του διὰ τὰ συμβάντα εἰς χωρίον Ρητίνης–Κατερίνης. 2. Διετάχθη ἡ σύγκλησις τοῦ Συμβουλίου Ἐπιλογῆς πρὸς κρίσιν ἐκ νέου καὶ τούτου ὡς καὶ τῶν λοιπῶν ἀκρίτων. Ἡμέρα καὶ τόπος συγκλήσεως ὁρισθήσεται διὰ νεωτέρας διαταγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Αὐγούστου 1947

Ὁ ὑπουργὸς

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

7) Τοῦ αὐτοῦ ἐπίσης Ὑπουργείου, εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 350[423 ἐρώτησιν βουλευτοῦ Δράμας κ. Γ. Βοραζάνη. 1. Ἐκλήθησαν πράγματι διὰ τὰς μονάδας Μ.Α.Υ. Δράμας, πολῖται ἀνεξαρτήτως φρονημάτων, φυλῆς καὶ θρησκεύματος. 2. Οἱ ἐλάχιστοι κληθέντες ἐκ παραδρομῆς ὑπερήλικες ἀπελύθησαν ἤδη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Αὐγούστου 1947

Ὁ ὑπουργὸς

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

καὶ 8) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 339]394 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ ἐκ Τρικάλων βουλευτοῦ κ. Α. Βαμβέτσου, ἐχούσης οὕτω: Τὰ κριτήρια βάσει τῶν ὁποίων ἐχορηγήθη ἡ ἐγγύησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου εἰς τοὺς ἀγοραστὰς τῶν πλοίων Λίμπερτυ ἦσαν κυρίως: 1) Αἴτησις ἀγορᾶς πλοίου. 2) Φερεγγυότης αἰτοῦντος. 3) Ἀπώλεια πλοίου τοῦ αἰτοῦντος κατὰ τὸν πόλεμον Οἱ Ἕλληνες ἐφοπλισταὶ βάσει τῆς Ἀμερικανικῆς νομοθεσίας περὶ πωλήσεως πλοίων ἐπὶ πιστώσει τοῦ 75% τοῦ τιμήματος αὐτῶν καὶ κατόπιν τῆς ἀνακοινωθείσης εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν προθέσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως περὶ παροχῆς τῆς ἐγγυήσεως αὐτῆς ἤρχισαν ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου 1946 ὑποβάλλοντες αἰτήσεις εἰς τὴν Ναυτιλιακὴν Ἐπιτροπὴν (Maritime Gommission) ἐν Οὐασιγκτῶνι διὰ τὴν πώλησιν πλοίων ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους εἶχε καθορίσει ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις. Αἱ αἰτήσεις συνετάσσοντο ἐπὶ εἰδικοῦ ἐντύπου καθωρισμένου ὑπὸ τῆς (Maritime Commission) καὶ περιέχοντος 29 ἐρωτήματα εἰς τὰ ὁποῖα οἱ αἰτοῦντες ὤφειλον νὰ δώσουν τὰς ὀφειλομένας ἀπαντήσεις. Ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἔφθασε μετὰ τῆς ἀποστολῆς εἰς Νέαν Ὑόρκην τὴν 14ην Ὀκτωβρίου 1946, ἐπληροφορήθη αὐθημερὸν ἀπὸ τὴν ἕνωσιν τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν Νέας Ὑόρκης ὅτι εἶχεν ἤδη ὑποβληθῆ εἰς τὴν (Maritime Commission) ἱκανὸς ἀριθμὸς αἰτήσεων ὑπὸ ἐνδιαφερομένων δι’ ἀγορὰν πλοίων ἐπὶ πιστώσει καλύπτων σχεδὸν τὰ 100 πλοῖα τῶν ὁποίων τὴν πώλησιν εἰς τοὺς Ἕλληνες ἐφοπλιστὰς εἶχε ζητήσει ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Ὁ πίναξ τῶν αἰτήσεων τούτων προσαρτᾶται ὧδε (πίναξ 1ος). Ὁ κ. ὑπουργὸς συνέστησεν ἐπιτροπὴν ἀποτελουμένην ἀπὸ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου πλοίαρχον Λιμ. Β. Σκαρπέτην καὶ τοὺς ἐφοπλιστὰς Ἐμμ. Κουλουκουντῆν, Σταῦρον Λιβανόν, Γεώργιον Μοάτσον, Περικλῆν Καλλιμανόπουλον, Νικόλαον Ρεθύμνην, Γεώργιον Λεμὸν καὶ Γεώργιον Βεργωτῆν ὅπως ἐξετάσῃ τὰς ὑποβληθείσας αἰτήσεις καὶ γνωματεύσῃ ἐπὶ τῶν δυναμένων νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ ἀπὸ Ἑλληνικῆς πλευρᾶς. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐνέκρινε τὴν ἀποδοχὴν κατ’ ἀρχὴν πασῶν σχεδὸν τῶν ὑποβεβλημένων αἰτήσεων, ἐγνωμοδότησε δὲ ὅτι πᾶσα περαιτέρω ὑποβαλλομένη αἴτησις θὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει κατὰ σειρὰν ὑποβολῆς καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ γίνεται δεκτὴ θὰ καταλαμβάνῃ θέσιν κενουμένην ἐκ τυχὸν ἀποσυρομένων ἢ διαγραφομένων ἐξ ἄλλου λόγου αἰτήσεων τοῦ πρώτου πίνακος. Δέον τὰ σημειωθῇ ὅτι ἡ συμπλήρωσις καὶ παρουσίασις εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν ὑπηρεσίαν αἰτήσεων δι’ ἀγορὰν 100 πλοίων ἦτο κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ζήτημα ἐξαιρετικῆς σημασίας διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐφ’ ὅσον ζητοῦμεν τὴν πώλησιν 100 πλοίων ἔπρεπε νὰ εἴχωμεν ἐξησφαλισμένους τοὺς ἀγοραστὰς τῶν 100 τούτων πλοίων δεδομένου ὅτι τὰ πλοῖα δὲν ἐπρόκειτο νὰ πωληθοῦν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως συνέβαινε μὲ ἄλλας χώρας, ἀλλ’ ἀπ’ εὐθείας εἰς τοὺς πλοιοκτήτας. Μεταγενεστέρως τῶν ὡς ἀνωτέρω ὑποβληθεισῶν αἰτήσεων ἤρχισαν ὑποβαλλόμεναι ἀραιῶς καὶ ἀπροθύμως καὶ ἄλλαι τινες αἰτήσεις τῶν ὁποίων μέχρι τέλους Δεκεμβρίου ἢ ἀρχῶν Ἰανουαρίου 1947 πίναξ προσαρτᾶται ὧδε (πίναξ 2ος). Τὸ κριτήριον τῆς φερεγγυότητος τοῦ αἰτοῦντος τὴν ἀγορὰν προσώπου, ἀπησχόλησε καὶ τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν καταρτισθεῖσαν κατὰ τ’ ἀνωτέρω ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ καὶ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου. Οἱ πλεῖστοι τῶν ὑποβαλλόντων αἰτήσεις (πίνακες 1ος καὶ 2ος) ἦσαν ἐκ τῶν γνωστῶν ἐφοπλιστῶν συνδυάζοντες καὶ οἰκονομικὴν φερεγγυότητα καὶ ἐφοπλιστικὴν ἱκανότητα καὶ προσωπικὴν πίστιν. Ὑπῆρχον ὅμως καὶ ὀλιγάριθμοι μεταξὺ τῶν αἰτούντων, ἰδίᾳ δὲ τοῦ Ε. Ν., οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνῆκον εἰς τὴν τάξιν τῶν ἐφοπλιστῶν καὶ ἑπομένως ἡ ὑπ’ αὐτῶν ἐγγύησις τοῦ Δημοσίου ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ ὡς παρακινδυνευμένη. Ὑπεστηρίχθη καὶ ἐγένετο κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν ὅτι δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ περιορισθῇ ἡ ἐγγύησις τοῦ Δημοσίου μόνον, εἰς τὰ γνωστὰ ὀνόματα τῶν ἐφοπλιστῶν ν’ ἀποκλεισθοῦν καὶ πάντες οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες δημιουργημένον ὄνομα μεταξὺ τοῦ ἐφοπλιστικοῦ κόσμου. Διότι ὅπως καὶ εἰς τὸ παρελθὸν συνέβη καὶ ἐκ τῆς ἱστορίας τῆς Ναυτιλίας εἶναι γνωστόν, οἱ Ἕλληνες ἐφοπλισταὶ προῆλθον κατὰ τὸ πλεῖστον ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν πλοιάρχων καὶ τῶν μηχανικῶν, μὲ τὴν ἐργασίαν των καὶ μὲ τὰς οἰκονομίας των προωθηθέντες βαθμηδὸν εἰς ναυτικοὺς ἐπιχειρηματίας, ἐφοπλιστὰς καὶ πλοιοκτήτας. Δὲν ἐθεωρήθη ἑπομένως ὀρθὸν καὶ δίκαιον νὰ μονοπωληθῇ ἡ ἀνασυγκροτουμένη σήμερον μὲ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους ναυτιλία ὑπὸ τῶν παλαιῶν καὶ γνωστῶν ἐφοπλιστῶν. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἀφ’ ἑτέρου καὶ τὸ Δημόσιον ἔναντι τῆς παρεχομένης παρ’ αὐτοῦ ἐγγυήσεως, εἰς πρόσωπα μὴ δημιουργήσαντα ἀκόμη ὄνομα καὶ πίστιν, ὁ ὑπουργὸς ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ἐγγράφως ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Ἕνωσιν τῶν ἐφοπλιστῶν, ὅπως γνωστοποιηθῇ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ παρεῖχε τὴν ἐγγύησιν αὐτῆς εἰς τοὺς ἀγοραστὰς τοὺς τώρα μόλις εἰσερχομένους εἰς τὴν ἐφοπλιστικὴν οἰκογένειαν εἰ μὴ ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι οὗτοι θὰ ἀνέθετον διὰ συμβολαίου τὴν διαχείρισιν τῶν πλοίων των εἰς γνωστὸν ἐφοπλιστικὸν οἶκον, ὅστις θ’ ἀνελάμβανε τὴν εὐθύνην τῆς ἐκπληρώσεως τῶν πρὸς τὸ Ἀμερικανικὸν καὶ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ὑποχρεώσεων τοῦ ἀγοραστοῦ. Καὶ τοῦτο πράγματι τελικῶς ἐγένετο ὑπὸ πάντων τῶν πλοιάρχων καὶ τῶν μὴ ἐφοπλιστῶν ἀγοραστῶν, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον τὴν διαχείρισιν τῶν διατεθέντων εἰς αὐτοὺς πλοίων ἀνέθεσαν εἰς μεγάλα γραφεῖα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἰδιοκτησίαν τῶν πλοίων συνεμερίσθησαν, μετὰ γνωστῶν ἐφοπλιστῶν, ἀναλαβόντων πολλάκις πλέον τῶν 50% ἐπὶ τῆς κυριότητος τῶν πλοίων τούτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ κριτήριον τῶν ἀπωλειῶν κατὰ τὸν πόλεμον, τοῦτο εἰς τὸν καταρτισθέντα πίνακα τῶν ἀρχικῶς ζητησάντων ν’ ἀγοράσουν πλοῖα δὲν εἶχε σημαντικὴν ἐπίδρασιν, διότι ἐφ’ ὅσον μόνον αὐτοὶ τότε ἐζήτησαν ν’ ἀγοράσουν πλοῖα Λίμπερτυ, ἐπ’ αὐτῶν δὲ κυρίως ἐστηρίζετο τότε ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ζητῇ τὴν διάθεσιν 100 πλοίων διὰ τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν καὶ ἐξ αὐτῶν μάλιστα τινὲς δὲν ἐφαίνοντο πρόθυμοι νὰ πραγματοποιήσουν μέχρι τέλους τὴν ἀγοράν, δὲν ὑπῆρχε ζήτημα προτιμήσεως τῶν ἀπολεσάντων πλοῖα κατὰ τὸν πόλεμον. Βεβαίως μεταξὺ τῶν αἰτησάντων οἱ πλεῖστοι εἶχον χάσει πλοῖα κατὰ τὸν πόλεμον, ὑπῆρχον ὅμως καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τοιαύτας ἀπωλείας, ἐφ’ ὅσον ὅμως οὗτοι ἀπὸ τοὺς πρώτους προσεφέρθησαν νὰ ἀγοράσουν ὑπὸ τοὺς συμφωνηθέντας ὅρους πλοῖα Λίμπερτυ καὶ ἐνεκρίθησαν ἔκτοτε, δὲν ἦτο δυνατὸν καὶ ἂν ἀκόμη βραδύτερον ἐνεφανίζοντο καθυστερημένοι ἀγορασταὶ ἔστω καὶ ἀπολέσαντες πλοῖα κατὰ τὸν πόλεμον νὰ ἀρνηθῶμεν εἰς ἐκείνους τὴν ἐγγύησιν καὶ νὰ ὑποκατασταθοῦν ἔτι μὲ τοὺς ἀρχικῶς ἀπροθύμους καὶ βραδύτερον μετανοήσαντας. Καὶ πάλιν ὅμως τοιοῦτοι καθυστερημένοι δὲν ἐνεφανίσθησαν εἰ μὴ ὅταν εἶχον σχεδὸν κλείσει αἱ ἀγοραί. Διότι πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι πολλοὶ ἐφοπλισταὶ καὶ δὴ μεταξὺ τῶν μεγαλυτέρων ὀνομάτων καὶ ἰσχυροτέρων οἰκονομικῶς ὄχι μόνον ἦσαν ἀντίθετοι εἰς τὴν ἐπιδιωκομένην ἀγορὰν πλοίων Λίμπερτυ, ἀλλὰ καὶ παρώτρυνον καὶ προέτρεπον καὶ τοὺς ἄλλους συναδέλφους των νὰ μὴ προβοῦν εἰς ἀγορὰν τούτων χρωματίζοντες μὲ μελανὰ χρώματα καὶ μὲ ἀπαισιοδόξους προβλέψεις τὴν κατάστασιν καὶ τὴν κατάληξιν τῶν πλοίων τούτων. Ἀλλὰ τὰς ἀπαισιοδοξίας ταύτας δὲν συνεμερίζοντο ἄλλοι ἐπίσης ἰσχυροὶ καὶ ἱκανοὶ ἐφοπλισταί, οἱ ὁποῖοι τοὐναντίον ἔβλεπον εἰς τὰ πλοῖα ταῦτα πρώτης τάξεως ἀποκτήματα διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῆς μεταπολεμικῆς ναυτιλίας μας, καὶ ἐπειδὴ καὶ τὸ Κράτος μετ’ ἀνησυχίας καὶ ἀδημονίας ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ἀπόκτησιν τῶν πλοίων, τῶν μόνων ἄλλωστε προσφερομένων εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἔσπευσεν ἀμέσως νὰ ἐγκρίνῃ καὶ ὑποστηρίξῃ τὰς αἰτήσεις τῶν προσφερομένων νὰ ἀγοράσουν πλοῖα Λίμπερτυ, ἀδιαφόρως ἂν εἶχον ἢ ὄχι ἀπωλέσει πλοῖα κατὰ τὸν πόλεμον. Εἰς τὸ τέλος ὅταν αἱ αἰτήσεις τῶν προσφερομένων ν’ ἀγοράσουν ὑπερέβαινον τὰ 100 πλοῖα, παρέστη ἀνάγκη νὰ γίνῃ χρῆσις καὶ τοῦ κριτηρίου τῶν ἀπωλειῶν πλοίων κατὰ τὸν πόλεμον, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν κατὰ τὸ δυνατὸν πάντες οἱ αἰτήσαντες ἀγορὰν πλοίων καὶ ἀπολέσαντες τοιοῦτα κατὰ τὸν πόλεμον. Αἱ αἰτήσεις ὑπεβάλοντο εἰς ἔλεγχον ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τῆς Maritime Commission πρὸς διαπίστωσιν τῶν προσόντων τοῦ αἰτοῦντος βάσει τοῦ ἐρωτηματολογίου τῆς αἰτήσεως. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ ἔλεγχος οὗτος καθίστατο πολὺ δυσχερὴς καὶ θὰ ἀπήτει μακρὸν χρονικὸν διάστημα πρὸς ἐξακρίβωσιν στοιχείων ἀφορώντων ξένους ὑπηκόους, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Maritime Commission ἐζήτησε νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς αὐτὴν ὑπεύθυνοι δηλώσεις τῶν αἰτούντων κυρίως ὅσον ἀφορᾷ τὴν προηγουμένην ἐν τῇ Ναυτιλίᾳ δρᾶσιν τοῦ αἰτοῦντος καὶ τὴν ἱκανότητα αὐτοῦ περὶ τὴν διαχείρισιν πλοίων, αἱ δηλώσεις δὲ αὗται νὰ ἐπιβεβαιοῦνται καὶ ὑπὸ τῆς ἡμετέρας Πρεσβείας ἐν Οὐασιγκτῶνι, δι’ ἐγγράφου αὐτῆς πρὸς τὴν Maritime Commission προσεπικυροῦντος τὴν ἀλήθειαν τοῦ περιεχομένου των κατὰ τὸ δυνατόν. Πράγματι τοῦτο ἐγένετο δι’ ὅλας τὰς ὑπευθύνους δηλώσεις τὰς ὁποίας ὑπέβαλον ἐνδιαφερόμενοι, ἀφοῦ προηγουμένως περὶ τούτου παρεῖχε τὴν ἔγκρισίν του τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας διὰ τῶν ἐκεῖ ἀντιπροσώπων του ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μαρτυρίας δύο τοὐλάχιστον ἐκ τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἑνώσεως τῶν Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν. Ἡ διαδικασία αὕτη εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ταχεῖαν συμπλήρωσιν τῶν φακέλλων τῶν αἰτήσεων εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑποβάλλωνται αὗται πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὴν Maritime Commission κατὰ τὰς σχετικὰς διατάξεις τὰς διεπούσας τὴν πώλησιν πλοίων. Ὅταν δὲ κατόπιν τῶν γενομένων διπλωματικῶν καὶ πολιτικῶν ἐνεργειῶν ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ National Advisory Counsil τὴν 6 Νοεμβρίου 1946 ἡ πώλησις πλοίων εἰς τοὺς ἕλληνας πλοιοκτήτας μὲ τὴν ἐγγύησιν τοῖ ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ὑπέβαλε κατὰ πρῶτον ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῆς Maritime Commission τὰς αἰτήσεις ἀγορᾶς 62 πλοίων. Αἱ αἰτήσεις αὗται ἐνεκρίθησαν εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 27 Νοεμβρίου 1946 (πίναξ 3ος). Μετὰ τὴν ἔγκρισιν τούτων, ἡ ὑπηρεσία συνεπλήρωσε τὰς αἰτήσεις καὶ ὑπέβαλε πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νέαν σειρὰν 29 αἰτήσεων (πίναξ 4ος). Ἀλλ’ ἡ ἔγκρισις τούτων ἀνεβλήθη ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα, διότι ἡ Ἐπιτροπή, συνεπείᾳ καὶ ἔξωθεν ἐπιρροῶν τῶν Ἀμερικανῶν Ἐφοπλιστῶν, δὲν ἐπροθυμοποιεῖτο νὰ ἐγκρίνῃ τὴν πώλησιν ἄλλων πλοίων πέραν τῶν πρώτων 62 ἐγκριθέντων. Ἐχρειάσθησαν τότε νέαι ἐπίπονοι ἐνέργειαι καὶ διαβήματα τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ τῆς Πρεσβείας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐξωτερικῶν καὶ παρὰ ἄλλαις ἁρμοδίοις διὰ νὰ πεισθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ἐγκρίνῃ τὴν πώλησιν καὶ τῶν ὑπολειπομένων μέχρι τῶν 400 πλοίων. Ἀφοῦ δὲ τελικῶς ἐνεκρίθη καὶ αὕτη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 7ης Ἰανουαρίου 1947 τὴν 10 Ἰανουαρίου ὁ Ναύαρχος κ. Σμίθ, Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, ἔστειλεν ἐπιστολὴν πρὸς τὴν Πρεσβείαν, δι’ ἧς ἀνεκοίνωσε τὴν ἔγκρισιν καὶ ἐζήτησε νὰ καθορισθῇ ἡ σειρὰ προτιμήσεως διὰ τὸν ὑπολειπόμενον ἀριθμὸν μέχρι τῶν 100 πλοίων, δεδομένου ὅτι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Ἐπιτροπῆς εἶχον ὑποβληθῆ περισσότεραι αἰτήσεις ὑπερβαίνουσαι τὰς 100. Εἰσηγήσει τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἐν συνεννοήσει μετὰ τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἐφοπλιστῶν κατηρτίσθη πίναξ, εἰς ὃν περιελήφθησαν αἱ αἰτήσεις αἱ ἀναφερόμεναι εἰς τὸν πίνακα 4ον καὶ πρὸς συμπλήρωσιν αὐτῶν ὅσαι ἄλλαι ἐκρίθησαν παλαιότεραι κατὰ σειρὰν ὑποβολῆς, πλέον φερέγγυοι καὶ ἐδικαιολογοῦντο λόγῳ ἀπωλειῶν πλοίων τῶν αἰτούντων κατὰ τὸν πόλεμον. Ἐπειδὴ μάλιστα παρέμενον ἔξω αἰτήσεις ἐφοπλιστῶν, αἱ ὁποῖαι ἦτο δίκαιον νὰ ἱκανοποιηθῶσι καὶ λόγῳ τῆς προσωπικῆς αὐτῶν φερεγγυότητος καὶ λόγῳ ἀπωλειῶν, ἐκρίθη ὀρθὸν νὰ μειωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ζητουμένων πρὸς ἀγορὰν πλοίων ὑπό τινῶν ἐκ τῶν αἰτούντων, διὰ νὰ ἱκανοποιηθῶσιν αἱ αἰτήσεις τῶν ἀνωτέρω. Οὕτω παρεκλήθη ὁ κ. Λίβανος νὰ παραιτηθῇ τεσσάρων πλοίων ἐκ τῶν 16 ἀρχικῶς ζητηθέντων παρ’ αὐτοῦ καὶ ἐγκριθέντων, ἐπίσης ἡ αἴτησις τῆς Α. Ε. Ἑλληνικὴ–Καλλιμανοπούλου περιωρίσθη ἀπὸ 7 εἰς 5 πλοῖα, τοῦ Σ. Νιάρχου ἀπὸ 4 εἰς 2, τοῦ Α. Καραβία ἀπὸ 2 εἰς 1, τῶν ἀδελφῶν Χατζηπατέρα ἀπὸ 3 εἰς 2, τῶν ἀδελφῶν Γουλανδρῆ ἀπὸ 2 εἰς 1. Οὕτως ἐξοικονομήθησαν 11 πλοῖα ἀκόμη, τὰ ὁποῖα διετέθησαν εἰς ἄλλους αἰτήσαντας. Παρέμειναν οὕτω ἀνικανοποίητοι ὀλίγαι αἰτήσεις ἐξ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι παρουσίαζον εἴτε λόγῳ προσωπικῆς φερεγγυότητος, εἴτε λόγῳ ἀπωλειῶν κατὰ τὸν πόλεμον, εἴτε λόγῳ μὴ ἐνδιαφέροντος τῶν αἰτούντων ὀλιγωτέρους λόγους προτιμήσεως. Πίναξ τῶν τελικῶς ἐγκριθέντων 38 πλοίων ἐπισυνάπτεται ὧδε. (Πίναξ 5ος). Σχετικῶς πρὸς τὴν παραχώρησιν πλοίων εἰς τὸν ἔμπορον Θεοδωρακόπουλον, αὕτη ἐγένετο διότι, ἡ αἴτησίς του ἦτο ἀπὸ τὰς ἀρχικῶς ὑποβληθείσας (πίναξ 1). Ἐγένετο δὲ δεκτὴ ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους, ὑπὸ τοὺς ὁποίους καὶ αἱ αἰτήσεις τῶν ἄλλων, αἵτινες ὑπεβλήθησαν μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὡς ἀνωτέρω ἀναφέρεται. Πράγματι τελικῶς τὸ παραχωρηθὲν πλοῖον ἐτέθη ὑπὸ τὴν διαχείρισιν τοῦ γραφείου Κουλουκουντῆ, ὅπερ μετέχει κατὰ μέγα ποσοστὸν εἰς τὴν πλοιοκτησίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ὀκτωβρίου 1947

Ὁ ὑπουργὸς

Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ

ΠΙΝΑΞ 1ος (Ὀνομαστικὸς κατάλογος αἰτήσεων ὑποβληθεισῶν ἀρχικῶς εἰς τὴν Ναυτιλιακὴν Ἐπιτροπήν).

ΠΙΝΑΞ 2ος (Ὑποβληθεῖσαι αἰτήσεις μετὰ τὰς πρώτας 100)

Ἀπὸ τῶν μέσων Ἰανουαρίου καὶ μεταγενέστερον κατὰ τὸν Φεβρουάριον καὶ Μάρτιον ἰδίᾳ πλῆθος αἰτήσεων νέων ἤρχισαν ὑποβαλλόμεναι εἰς τὴν ἐν Οὐασιγκτῶνι Πρεσβείαν τῶν ὁποίων ὅμως ἡ ἱκανοποίησις μόνον δι’ ἀγορᾶς καὶ ἄλλων πλοίων δύναται νὰ γίνῃ. ΠΙΝΑΞ 3ος (Ἐγκριθεῖσαι αἰτήσεις διὰ τὴν ἀγορὰν 62 πλοίων).

ΠΙΝΑΞ 4ος (Αἰτήσεις διὰ τὴν ἀγορὰν 29 πλοίων)

ΠΙΝΑΞ 5ος (Τῆς ἐγκριθείσης τελικῶς Βʹ σειρᾶς αἰτήσεων πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ἀριθμοῦ 100)

(Ἐκ τοῦ 1ου πίνακος τῶν ἐγκριθέντων 62 πλοίων ἐμειώθη ὁ ἀριθμὸς τῶν διατεθέντων διὰ τοὺς ἀδελφοὺς Λιβανοὺς 16 πλοίων εἰς 12. Ἑπομένως ὁ ἀριθμὸς τῶν 62 ἐμειώθη εἰς 58).

§4Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανέρχομαι ἐκ τοῦ Νομοῦ Ἠλείας ὅπου ἐπεσκέφθην τὰς πόλεις τῆς Ἀμαλιάδος καὶ τοῦ Πύργου. Ἀποκομίζω ἐντυπώσεις τόσον εὐτυχεῖς, ὥστε θεωρῶ ὅτι εἶναι καθῆκον τῆς Βουλῆς νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τὰς καταστήσω γνωστὰς διὰ νὰ τὰς πληροφορηθῇ ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς καὶ νὰ ἀρυσθῇ πίστιν καὶ θάρρος κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς κατὰ τὰς ὁποίας ἠχεῖ τὸ ἐθνεγερτήριον σάλπισμα. Οἱαδήποτε ἔξαρσις, κύριοι βουλευταί, τοῦ ἡρωϊσμοῦ καὶ τῆς αὐτοθυσίας τῶν ὀλίγων ἐκείνων ὑπερασπιστῶν τῆς πόλεως τῆς Ἀμαλιάδος, εἶναι ἀδύνατον νὰ φθάσῃ καὶ εἰς πολλοστημόριον τῆς πραγματικότητος. Ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς δρακὸς χωροφυλάκων, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐθελουσίας κατατάξεως, ἄνευ θητείας τοῦ τελευταίου καιροῦ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ αἰφνιδιάσθησαν χάρις εἰς τὴν συνεργασίαν τὴν ὁποίαν παρέσχον μερικοὶ πολῖται εἰς τοὺς ἀντάρτας. Καὶ ὅμως κατώρθωσαν, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ἐγκαίρως νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις των. Τρεῖς ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ διοικητὴς τῆς Ὑποδιοικήσεως, ὁ ὑπομοίραρχος καὶ εἷς ἀνθυπασπιστής, διέσχισαν τὴν πόλιν, βαλλόμενοι πανταχόθεν, μὲ τὰ περίστροφα εἰς τὰς χεῖρας, ἔφθασαν εἰς τὴν Ὑποδιοίκησιν καὶ κατώρθωσαν ἐκεῖ ἐπὶ 7 ὁλοκλήρους ὥρας, μὲ ἐλαχίστους χωροφύλακας, νὰ προβάλουν ἡρωϊκὴν ἀντίστασιν κατὰ πληθύος ἀνταρτῶν, οἱ ὁποῖοι κατεῖχον 5–6 κτίρια τῆς γείτονος περιοχῆς τῆς πόλεως. Εἷς χωροφύλαξ καὶ μόνον, βοηθούμενος ἀπὸ ἕναν πολίτην, κατώρθωσε νὰ περισώσῃ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς ὁποίας τὸ θησαυροφυλάκιον περιεῖχε δύο δισεκατομμύρια δραχμῶν. Μία δρὰξ χωροφυλάκων εἰς τὰς φυλακὰς τῆς Ἀμαλιάδος, μὲ ἐπικεφαλῆς ἕναν ὑπενωμοτάρχην, κατώρθωσε νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐπανειλημμένας ἐφόδους πεντηκοντάδος ἀνταρτῶν, βαλλομένη ἐξ ὅλων τῶν σημείων μὲ μικροὺς ὅλμους, μὲ αὐτόματα καὶ πλῆθος ὅπλων. Σᾶς βεβαιῶ, ἔμεινα κατάπληκτος πρὸ τοῦ ἐξαιρέτου ἡρωϊσμοῦ τῶν ἀνδρῶν, τῶν 40 καὶ μόνον ἀνδρῶν τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ ἀντισταθοῦν ἐπὶ 8 ὁλοκλήρους ὥρας ἀποτελεσματικῶς, μὲ ἀποτέλεσμα, κύριοι βουλευταί, ποῖον; 30 νεκροὺς ἀντάρτας καὶ μὲ τὸν ἀνάλογον ἀριθμὸν τῶν τραυματιῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως ἐξηκριβωμένον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ διαφύγῃ τὴν προσοχὴν ὄχι μόνον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀλλὰ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ ἡρωϊκωτάτη συμπεριφορὰ ἑνὸς ἐκπροσώπου τῆς Δικαιοσύνης ἑνὸς ὑπερόχου δικαστικοῦ ρήτορος, ἀλλὰ καὶ ἐξόχου πατριώτου, τοῦ Εἰσαγγελέως Ἀμαλιάδος ὁ ὁποῖος ἀντιμετώπισε τὴν ἐπίθεσιν 30 ἐνόπλων ἀνταρτῶν ἐπιτυχῶς μὲ ἓν κυνηγετικὸν ὅπλον. Τὸ ὄνομά του εἶναι Λαζάνης.

§5Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπ. τῆς Δικαιοσύνης). Ἐκαλεῖτο νὰ παραδοθῇ καὶ δὲν παρεδίδετο.

§6Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἷς χωροφύλαξ ἀκάλυπτος ἐπὶ 7 ὥρας ὑπερησπίσθη τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, τὸ ὄνομα τοῦ ὁποίου ἀναφέρεται εἰς τὰ χείλη ὁλοκλήρου τῆς Ἠλείας. Λέγεται Μπακολέας. Δὲν ἔπρεπε νὰ διαφύγῃ ἐπίσης τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ὅτι ἐκ τῶν καταδίκων τῶν ἐθνικοφρόνων, ἀφοῦ ἀπεμονώθησαν οἱ κομμουνισταί, οἱ πλεῖστοι τῶν ἐθνικοφρόνων καταδίκων, παρ’ ὅτι ἐτέλουν ὑπὸ τὴν τιμωρίαν τῆς πατρίδος των, ἔσπευσαν εἰς τὴν φρουρὰν καὶ ἐζήτησαν ὅπλα. Τοὺς ἐδόθησαν ὅπλα καὶ χειροβομβίδες καὶ συνεπολέμησαν μετὰ τῶν ἡρωϊκῶν αὐτῶν ὑπερασπιστῶν καὶ ἐνεκλείσθησαν ἐκ νέου εἰς τὰς φυλακάς. Καὶ ὅταν ὅλα αὐτά, κύριοι βουλευταί, διεδραματίζοντο εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἀμαλιάδος, εἷς ἄλλος ἡρωϊκὸς Εἰσαγγελεύς, σεμνὸς λειτουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἀπαράμιλλος ὅμως πατριώτης, ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Πύργου, ὁ ὁποῖος ὑπέστη κατὰ τὴν αὐτὴν στιγμὴν ἐπίθεσιν, μίαν κροῦσιν ἐκ 12 ἀνταρτῶν κατὰ τῶν ἐξωτερικῶν φυλακίων καὶ ἀνεστατώθη ὁλόκληρος ἡ πόλις, ὁ Εἰσαγγελεὺς αὐτὸς περιέτρεχε τὰ φυλάκια ἔνοπλος διὰ νὰ ἐνθαρρύνῃ τοὺς φρουροὺς πολίτας καὶ νὰ ἐμπνεύσῃ τὸ θάρρος καὶ τὴν αὐτοπεποίθησιν εἰς τοὺς ὑπερασπιστὰς τῆς πόλεως. Λέγεται Πατακιᾶς. Αὐτὰ εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι πρέπει νὰ γνωσθοῦν, κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς τοῦ ἐθνεγερτηρίου σαλπίσματος, εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ συγχρόνως νὰ ἐπιστήσω καὶ τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ὡς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ἀποβλέψουν μετὰ θαυμασμοῦ εἰς τὰ πρόσωπα αὐτὰ τῶν δρασάντων καὶ νὰ τοὺς γίνῃ δημόσιος ἔπαινος εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποτελέσῃ τὸ παράδειγμα δι’ ὁλόκληρον τὴν χώραν, ἀλλὰ καὶ εἰδικῶς διὰ τοὺς Ἕλληνας ὑπαλλήλους καὶ στρατιωτικούς. (Χειροκροτήματα).

§7Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ ἡ ἰδική μου ἐπὶ τοῦ πράγματος. Τὸ δυστύχημα εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἠναγκάσθην νὰ ἐκφράσω τηλεγραφικῶς τὴν ἔκπληξίν μου εἰς τὸν εἰσαγγελέα Ἐφετῶν, διότι μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔχω ἔκθεσιν τῶν πραγμάτων αὐτῶν τὰ ὁποῖα εἶναι πανακριβῆ καὶ τὰ ὁποῖα ἔχω πληροφορηθῆ δι’ ἐκθέσεως τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Ἀρεοπαγίτου κ. Καυκᾶ, ὁ ὁποῖος εὑρέθη κατὰ τὴν ὥραν τῆς ἐπιθέσεως ἐκεῖ. Ὁ εἰσαγγελεὺς τῆς Ἀμαλιάδος, ὁ ὁποῖος φαίνεται μάλιστα ἐκ τῶν ἐκθέσεων τὰς ὁποίας ἔχω, ὅτι εἶναι ἄριστος εἰσαγγελεύς, κατώρθωσε νὰ ἀμυνθῇ διὰ κυνηγετικοῦ ὅπλου, φαίνεται δὲ ὅτι ἀπεμάκρυνε τοὺς ἀντάρτας. Θὰ σᾶς εἴπω καὶ τοῦτο, ὅτι ἐκτὸς αὐτοῦ, ὅταν ἐπέδραμον οἱ ἀντάρται καὶ ἐφώναζον «Εἰσαγγελέα παραδώσου» αὐτὸς εἶπεν: «ὁ Εἰσαγγελεὺς ὁ Ἕλλην δὲν παραδίδεται» καὶ τοὺς ἔτρεψεν εἰς φυγὴν πολεμῶντας ὁ ἴδιος. Ἠναγκάσθην νὰ ζητήσω τηλεγραφικῶς νὰ σταλῇ ἔκθεσις, διότι φαίνεται, ὅτι ὁ σεμνὸς αὐτὸς ἄνθρωπος, ὅπως κάθε σεμνός, ἀπέφυγε νὰ ἀποστείλῃ ἔκθεσιν περὶ τῆς δράσεώς του. Φαίνεται ὅτι, ἡ ἀναφορὰ θὰ σταλῇ εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν Πατρῶν ἡ ὁποία πρόκειται νὰ τὴν διαβιβάσῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἐὰν ἤρχετο ἡ ἀναφορὰ ἐγκαίρως θὰ εἶχεν ἀποδοθῇ ὁ ὀφειλόμενος δημόσιος ἔπαινος. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχει κενὴ θέσις διὰ νὰ προαχθῇ κατ’ ἐκλογήν. Θὰ κάμω ἔκθεσιν εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχω ἄλλον τρόπον νὰ ἐκφράσω τὴν εὐαρέσκειάν μου, μόλις δοθῇ ἡ ἔκθεσις, θὰ τὴν ὑποβάλω εἰς τὴν Α. Μ. τὸν Βασιλέα ζητῶν νὰ παρασημοφορηθῇ οὗτος. (Χειροκροτήματα).

§8Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς Κομοτηνῆς ἐτήρησε στάσιν ἀνάλογον καὶ κάτι παραπάνω μάλιστα, διότι καὶ αὐτὸς πολεμῶν μὲ τὸ αὐτόματον εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν ὑπερήσπισε καὶ ἔσωσε τὴν Κομοτηνήν.

§9Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Οἱ δικαστικοὶ ἐπέδειξαν πολὺ θάρρος καὶ ἐτέθησαν ἐπὶ κεφαλῆς πρῶτοι. Δὲν εἶναι μόνον ὁ εἰσαγγελεὺς τῆς Κομοτηνῆς. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος κ. Κανελλόπουλος μοῦ ἀνεκοίνωσεν ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐπιθέσεως ὅλοι οἱ δικαστικοὶ τῆς Κομοτηνῆς εὑρίσκοντο ἐργαζόμενοι εἰς τὰς θέσεις των καὶ ἦσαν οἱ παραστάται τοῦ Λαοῦ εἰς τὴν ἐπίθεσιν ἐκείνην. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι καὶ θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ τὸ κάμουν αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§10Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θέλω νὰ ἀπασχολήσω ἐπ’ ὀλίγα λεπτὰ τὴν Βουλήν. Ἐπὶ 20 περίπου μῆνας δὲν σᾶς ἀπησχόλησα οὔτε ἐπὶ ἓν δευτερόλεπτον καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ δεχθῇ νὰ ἀναφέρω εἰς αὐτὴν ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τῆς ἐπιδρομῆς, ἡ ὁποία συνέβη εἰς τὴν Εὔβοιαν, ἐναντίον τῆς ὁποίας ἐπέδραμον πρὸ μηνὸς 30 περίπου ἀναρχικοί. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔδρασεν ἀρκετὰ ἀμέσως, ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος, καὶ ἔστειλεν ἐκεῖ ὑπεραρκετὰς δυνάμεις στρατοῦ. Καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ αἱ ἐφημερίδες ἐξήγγελλον καθ’ ἑκάστην, ὅτι αἱ δυνάμεις αὐταί, αἱ στρατιωτικαί, ἦσαν τόσον ἀρκεταί, ὥστε ἀμέσως ἐπέφερον ἐγκλωβισμὸν τῶν ἀνταρτῶν ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος. Παρῆλθε μὴν καὶ ὄχι μόνον δὲν ἐπῆλθεν οὐδεὶς ἐγκλωβισμός, ἀλλὰ οὔτε εἷς πυροβολισμὸς ἀντηλλάγη μεταξὺ τοῦ στρατοῦ καὶ τῶν ἀνταρτῶν. Οἱ κάτοικοι ἀπεγοητεύθησαν εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε οἱ περισσότεροι, οἱ δυνάμενοι, ἀπῆλθον ἐκ τῶν χωρίων των καὶ κατέφυγον εἰς τὰς μεγάλας πόλεις, Οἱ ἄλλοι ἠναγκάσθησαν νὰ μείνουν νὰ φονευθοῦν καὶ νὰ ἔχωμεν περὶ τὰ 40 θύματα καὶ ἄλλοι νὰ προσχωρήσουν ἢ μᾶλλον νὰ ὑποταχθοῦν εἰς τοὺς ἀντάρτας. Καὶ οὕτω οἱ ἀντάρται ἀπὸ 30 ἔγιναν σήμερον 160. Ἠλπίσαμεν, ὅτι ὁ ἀποτελῶν μέλος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, βουλευτὴς Εὐβοίας, ὁ ὁποῖος μάλιστα εἶναι καὶ ἀντιπρόσωπος τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἢ μᾶλλον ὑπαρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Λαϊκῶν, ἠλπίσαμεν ὅτι διὰ τοῦ ὑπουργοῦ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐλάμβανε μέρος εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐνέτεινε τὰς δυνάμεις της καὶ θὰ ἔδιδε διαταγάς, ὅπως ὁ στρατὸς ἔλθῃ ἐπὶ τέλους εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἀντάρτας. Ἀλλ’ ἀπηλπίσθημεν καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ φέρωμεν τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Οἱ κάτοικοι ἀπηλπίσθησαν εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ὥστε μοῦ γράφουν, ὅτι ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα ἄλλο τίποτε νὰ σκεφθῶμεν παρά, ἢ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ σταματήσῃ τὸ κακόν, ἢ ὅτι ἔχει δώσει διαταγὴν εἰς τὸν στρατὸν νὰ μὴ καταδιώκῃ τοὺς ἀντάρτας. Καὶ τοῦτο τὸ συμπεραίνομεν εὐλόγως κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην. Διότι εἰς ἀπόστασιν 8 χιλιομέτρων ἐγένετο μάχη, ἡ μάχη αὐτὴ ἐκράτησε περὶ τὰς 3 ὥρας καὶ ὁ στρατὸς οὔτε ἕνα πυροβολισμὸν δὲν ἔρριψεν. Εἰς ἀπόστασιν ἐπίσης 15 χιλιομέτρων ἐγένετο μάχη ἐπὶ τρίωρον μεταξὺ ἑνὸς Μ.Α.Υ. καὶ τῶν ἀνταρτῶν ὅστις τοὺς ἐκράτησεν ἐπὶ 3 ὥρας καὶ ὁ στρατὸς εἰς ἀπόστασιν 14 χιλιομέτρων ἀπὸ ὅπου ἤκουσε τοὺς πυροβολισμοὺς δὲν ἔσπευσε διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὸν ἄνθρωπον αὐτόν. Ἠναγκάσθημεν νὰ μεταβῶμεν ὅλοι, ἐν σώματι, οἱ βουλευταὶ μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ ἐξ Εὐβοίας, πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ζητήσωμεν τοὐλάχιστον ἀφοῦ δὲν δύναται νὰ διατάξῃ νὰ γίνῃ ἐπαφὴ μεταξὺ στρατοῦ καὶ ἀνταρτῶν, τοὐλάχιστον νὰ ἐπιστρατεύσουν ὅποιους κατοίκους θέλουν, νὰ τοὺς ἐπιστρατεύσουν ἀπὸ 18 ἕως 50 ἐτῶν, νὰ τοὺς ἐφοδιάσουν μὲ ὅπλα καὶ πυρομαχικὰ καὶ νὰ στείλουν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἐφέδρους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν καὶ τὸν τόπον. Ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον μᾶς εἶπον ὅτι δὲν ἔχομεν ὅπλα καὶ ἐξ αἰτίας αὐτοῦ ἠναγκάσθημεν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν νὰ ὑποβάλωμεν μίαν πρότασιν νόμου καὶ νὰ ζητήσωμεν νὰ εὕρωμεν ἡμεῖς τὰ μέσα τὰ ὑλικὰ ἀπὸ τὸν Νομόν μας, ὥστε νὰ φέρωμεν εἰς τὴν Εὔβοιαν ἕνα Τάγμα ἀσφαλείας τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις διαλύει. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἐδέχθησαν καὶ ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν αὐτήν, ὅταν ὅμως ἀνεγνώσθη ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ ἡ Βουλὴ ὁλόκληρος ἐδέχθη καὶ ἐφώναξεν, δεκτὸν — δεκτόν, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θυμωθείς, ἀπέσυρε τὴν πρότασιν νόμου καὶ ἔτσι μᾶς ἔκαμε νὰ ἀπελπισθῶμεν. Ἐν τῇ ἀπελπισίᾳ εὑρισκόμενοι ἐρωτῶμεν τώρα: Τί σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις; Τί συναγερμὸν ἐξαγγέλλει τόσον πομπωδῶς ἀφοῦ δὲν ἔχει πολεμοφόδια καὶ ὅπλα, τί συναγερμὸν θὰ κάμῃ; Θέλει νὰ ἐμπαίζῃ τὸν κόσμον;

§11Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐθύμωσεν, ἀλλὰ εἶπεν ἁπλῶς, ὅτι δὲν ἔχει γνῶσιν τοῦ νομοσχεδίου. Εἶπεν: «Δὲν ἔχω γνῶσιν τοῦ νομοσχεδίου. Νὰ λάβω καὶ ἐγὼ γνῶσιν αὐτοῦ». Τὸ αὐτὸ θὰ ἔκαμε καὶ πᾶς Πρόεδρος Κυβερνήσεως.

§12Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐγὼ ἀναφέρω τὸ γεγονός, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν ὅπλα καὶ πολεμοφόδια ὁ συναγερμὸς εἶναι πρᾶγμα ἀδύνατον καὶ αὐτὸ μᾶς βάζει εἰς ἀπελπισίαν. (Χειροκροτήματα).

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§14Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριοι βουλευταί, θεωρῶ ἐξαιρετικὴν τιμήν, ὅτι ἔλαχεν εἰς ἐμὲ ὁ κλῆρος—καὶ μετὰ συγκινήσεως τὸ λέγω τοῦτο—νὰ σᾶς ὑποβάλω τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσαρτήσεως τῆς Δωδεκανήσου εἰς τὴν Ἑλλάδα». (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, νὰ ψηφισθῇ ἐπειγόντως. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ θὰ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω μερικὰς λέξεις, ὅτι δηλαδὴ ἐκτὸς τῶν μεγάλων νήσων γίνεται προσάρτησις καὶ τῶν μικροτέρων νήσων, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἔγινε μία μελέτη, ἡ ὁποία, φυσικά, ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει καὶ ὡρισμένα βιβλία τοῦ Ἀγγλικοῦ Ναυαρχείου σχετικὰ καὶ ἐθεωρήθη ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῇ νόμος σχετικός. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μετ’ ἐξαιρετικῆς συγκινήσεως ὑποβάλω τὸν νόμον αὐτόν, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι μετὰ τόσους αἰῶνας ἐπανέρχεται ἡ Δωδεκάνησος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπικράτειαν καὶ οὕτω αἱ νῆσοι αὐταὶ καθίστανται Ἑλληνικαί. (Χειροκροτήματα). Ἐπίσης ὑποβάλω καὶ σχέδιον νόμου «περὶ ἰθαγενείας τῶν κατοίκων τῆς Δωδεκανήσου ἢ ἐκ ταύτης καταγομένων». Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ὑπογεγραμμένον καὶ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Κ. Τσαλδάρην.

§15Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐλπίζω προσηκόντως ὑπογεγραμμένον.

§16Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶναι ὑπογεγραμμένον ὑπὸ τοῦ κ. Τσαλδάρη. Ἐπίσης ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι εἶναι καθ’ ὅλα σύμφωνον μὲ τὴν ὑπογραφεῖσαν συνθήκην μετὰ τῆς Ἰταλίας. Εἶναι φυσικὸν νὰ ὑπάρχουν μερικὰ σημεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων εἴχομεν ἀντιρρήσεις, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἤδη ὑπεγράφη ἡ συνθήκη, δὲν δυνάμεθα νὰ παραβῶμεν ταύτην.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1. βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 287 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ κώδικος περὶ δικηγόρων».

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Καὶ τὸ σύνολον δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται συνεπῶς δεκτόν, εἰς δευτέραν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «Περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 287 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ κώδικος περὶ δικηγόρων». Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2. βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 753 τοῦ 1945 ἐπὶ ἀδικημάτων διαπραχθέντων ἐν Μακεδονίᾳ καὶ Ἠπείρῳ».

§20Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη.

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 753 τοῦ 1945 ἐπὶ ἀδικημάτων διαπραχθέντων ἐν Θεσσαλίᾳ, Μακεδονίᾳ, Ἠπείρῳ καὶ Θράκῃ». Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3, βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας πρὸς προσέλευσιν τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 414 τοῦ 1947».

§23ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν. Καὶ τὸ σύνολον δεκτόν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν εἰς δευτέραν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας πρὸς προσέλευσιν τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 414 τοῦ 1947», ὡς τοῦτο εἶχε τροποποιηθῇ κατὰ τὴν αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4, βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διενεργείας ἰατροδικαστικῶν πράξεων εἰς τὸ Νεκροσκοπεῖον Πειραιῶς».

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν εἰς δευτέραν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διενεργείας ἰατροδικαστικῶν πράξεων εἰς τὸ Νεκροσκοπεῖον Πειραιῶς». Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς ἐν Δωδεκανήσῳ ἐφαρμοστέας Δικαστικῆς νομοθεσίας».

§27Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον εἶναι σοβαρὸν καὶ ἔχει πολλὰς λεπτομερείας καὶ οἱ κ.κ. συνάδελφοι πρέπει νὰ ἔχουν τὸν καιρὸν νὰ τὸ μελετήσουν καὶ ἐπειδὴ τὸ ἐζήτησε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Βαμβέτσος, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ μετὰ προσοχῆς τὰ νομοσχέδια, θὰ ἤθελον νὰ ψηφισθῇ εἰς αʹ ἀνάγνωσιν, μετατρεπομένης τῆς διαδικασίας εἰς τακτικὴν τοιαύτην.

§28ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει καλῶς. Δέχεται ἡ Βουλὴ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5 νομοσχέδιον, μετατρεπομένης τῆς διαδικασίας αὐτοῦ;

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῆς ἐν Δωδεκανήσῳ ἐφαρμοστέας Δικαστικῆς νομοθεσίας» μετατρεπομένης τῆς συνοπτικῆς διαδικασίας εἰς τακτικὴν τοιαύτην. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6, βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως ὡς Δημοτικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Δημοτικοῦ Λυσσιατρείου Θεσσαλονίκης».

§32Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔκαμε δύο τροπολογίας τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ὁ κ. ὑπουργός. Τὸ 6μηνον ἔγινεν ἔτος καὶ ἐκεῖ ποὺ λέγει γραμματικαὶ γνώσεις, ἀλλὰ δὲν ὁρίζει ποίας, λέμε «γνώσεις» ἁπλῶς.

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Ὀργανώσεως ὡς Δημοτικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Δημοτικοῦ Λυσσιατρείου Θεσσαλονίκης» ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου. Τὰ ὑπ’ ἀρ. 7 καὶ 8 ἀναβάλλονται διὰ νὰ εἶναι παρὼν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν.

§35Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Τὴν στιγμὴν ποὺ χάνει ὁ στρατιώτης τὴν ζωήν του ἡμεῖς συζητοῦμεν ἐὰν ἔχασεν ἕνα ἱμάντα.

§36Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ θέσωμεν ὡς ἀρχὴν ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζει ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τὰ νομοσχέδια νὰ ἀναβάλλωνται.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀρ. 9 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τῆς ἀφορώσης τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπυρήνων νομοθεσίας».

§38ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§39Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τῆς ἀφορώσης τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπυρήνων νομοθεσίας» ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τοῦ ὑπουργοῦ καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς. Προτείνω εἰς τὴν Βουλήν, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει ἄλλο θέμα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον.

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφορὰς, ἐρωτήσεις καὶ ἀκολούθως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8.00′ μ.μ.).