1947.11.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 7η

Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 1947.

Προεδρία ΙΩΑΝΝΟΥ Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.25 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, μετὰ θλίψεως ἀγγέλλω εἰς τὴν Βουλὴν τὸν θάνατον τοῦ τέως βουλευτοῦ, πληρεξουσίου καὶ ἐπανειλημμένως Ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς Σίμου Μπαλάνου. Τὸ Προεδρεῖον κατέθεσεν ἐξ ὀνόματος τῆς Βουλῆς στέφανον εἰς τὴν σωρὸν τοῦ νεκροῦ, συνώδευσε τὴν κηδείαν καὶ συνελυπήθη τὴν οἰκογένειάν του. Πέποιθα ὅτι ἡ Βουλὴ ἐγκρίνει τὰς ἐνεργείας ταύτας τοῦ Προεδρείου.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὁ βουλευτὴς Δ. Μαντούβαλος καταθέτει ἀναφορὰς τῶν γονέων ἐπιλαχουσῶν μαθητριῶν τῆς Ραλλείου Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Πειραιῶς καὶ τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἡρακλείου Κρήτης, ζητούντων τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχουσῶν μαθητριῶν εἰς τὰς ὡς ἄνω σχολάς. Ὁ βουλευτὴς κ. Ἀρ. Θεοδωρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νομάρχου Γυθείου καὶ τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Ἕλους Τρικασίου κλπ. ζητούντων καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ μὲν βάμβακος εἰς δραχμὰς 4.700 τῆς δὲ ὀρύζης εἰς 5.500. Ὁ βουλευτὴς κ. Ἀ. Δημητρᾶτος καταθέτει ὑπόμνημα τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ληξουρίου Κεφαλληνίας ζητούντων ὅπως τοῖς χορηγηθῇ ἔκτασις 1000 στρεμμάτων ἐκ τοῦ κτήματος Λειβαδίου ἀνήκοντος εἰς τὰς ἀγροτικὰς φυλακάς, τὸ ὁποῖον παραμένει χέρσον. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μαντούβαλος καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου Ἐθνικοφρόνων ὑπαλλήλων Ὑπηρεσίας Κοινωνικῆς Προνοίας Πειραιῶς, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένας νέας ἀπολύσεις ὑπαλλήλων καὶ ζητούντων ἀναστολὴν τούτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν ἀναγκαστικοῦ συνεταιρισμοῦ ἀμπελουργῶν Κιούρκων παραπονουμένων διὰ τὴν ἄδικον καὶ βαρυτάτην φορολογίαν ἀποταμιεύσεως οἴνου ἐξικνουμένου εἰς ποσὸν 50% ἐπὶ ἀκαθορίστου εἰσοδήματος καὶ παρακαλεῖ νὰ ληφθῇ μέριμνα πρὸς περιορισμὸν τοῦ φόρου καὶ καταβολὴν αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μαντούβαλος καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Ναυτικοῦ ἀπομαχικοῦ Ταμείου διαμαρτυρομένου διὰ τὴν οἰκτρὰν οἰκονομικήν των κατάστασιν καὶ ζητοῦντος χορήγησιν τοῦ ἐπιδόματος τῶν 50.000 δραχμῶν, αὔξησιν τῆς συντάξεώς των κλπ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἀσκῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπαναλειτουργίαν τῶν δημοτικῶν σχολείων τῆς περιφερείας του, διὰ τὴν μὴ λῆψιν μέτρων ἀσφαλείας ὡς καὶ διὰ τὴν διακοπὴν χορηγήσεως ἀλεύρων ἀπὸ 1ης Ἰουλίου. Οἱ Συνεταιρισμοὶ Παραμυθίας καὶ Ἡγουμενίτσης διαμαρτύρονται διὰ καθορισμὸν ὀρύζης εἰς τιμὴν μικροτέραν τῆς τιμῆς Μεσσήνης καὶ ζητοῦν ἐξίσωσιν τιμῶν. Οἱ Σύλλογοι πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς Μαρκοπούλου καὶ Μυτιλήνης ζητοῦν ἀκύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 114 Σ.Π. Ὁ Χρ. Ἀναστασιάδης ἔμπορος κάτοικος Θεσ)νίκης ζητεῖ ὅπως τῷ χορηγηθῇ ἄδεια εἰσαγωγῆς ἐμπορευμάτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἄνευ τῆς ἐξαγωγῆς συναλλάγματος. Ὁ Α. Λιακόπουλος, ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστὴς κάτοικος Λαρίσης, ζητεῖ παράτασιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α.Ν. 868)1946 «περὶ προστασίας τῶν πληγέντων ἐκ τοῦ πολέμου ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν». Τὸ Σωματεῖον Θυμάτων Ἀναπήρων καὶ Βασανισθέντων ὑπὸ τοῦ ΕΑΜ, ΕΛΑΣ Νομοῦ Ἀχαΐας, ζητεῖ τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὰς χήρας καὶ ὀρφανά, ἰατρικὴν περίθαλψιν, χορήγησιν ἱματισμοῦ κλπ. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καταθέτει προσωρινὸν ἀπολογισμὸν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους οἰκονομικοῦ ἔτους 1946–1947, ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου 1946 ἕως τέλος Μαρτίου 1947.

§4Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ καταθέσω τὰ νομοθετήματα τῆς Δωδεκανήσου.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§6Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, κατὰ μοιραίαν ἐκδίκησιν τῆς τύχης ἀπὸ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1947 ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν ἡ συνθήκη εἰρήνης μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας καὶ ἑπομένως ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης τὰ μαρτυρικὰ Δωδεκάνησα ἀποτελοῦν καὶ τυπικῶς ἀναπόσπαστον τμῆμα τῆς μιᾶς, ἑνιαίας, ἀδιαιρέτου καὶ ἀκαταλύτου Ἑλλάδος (Χειροκροτήματα). Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τῆς Ἑλλάδος ἐκπληροῖ τὸ τιμητικὸν καθῆκον νὰ θέσῃ ὑπὸ τὴν ψῆφον τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους τὴν πρώτην σειρὰν τῶν νομοθετημάτων διὰ τῶν ὁποίων ἐπεκτείνεται ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία εἰς τὰ νέα τμήματα τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰ ὁποῖα ἀνέκαθεν ἔπαλλεν ἡ Ἐθνικὴ ψυχὴ καὶ τὰ ὁποῖα ὀφείλομεν εἰς τὰς θυσίας τῶν τέκνων τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος. Τὸ πρῶτον εἶναι σχέδιον ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τῆς ἰσχύος τῶν ὑπὸ τοῦ Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ Δωδεκανήσου ἐκδοθεισῶν προκηρύξεων καὶ ἀποφάσεων». Προετιμήθη τὸ ἔνδυμα τοῦ ψηφίσματος, διότι αἱ στρατιωτικαὶ ἀνάγκαι ἐπέβαλλον εἰς τὸν Στρατιωτικὸν Διοικητὴν πολλάκις νὰ λύσῃ θέματα κατὰ παρέκκλισιν διατάξεων τοῦ Συντάγματος.

§7Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Νομιμοποιοῦνται δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου.

§8Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἑπομένως διὰ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος 1) κυροῦνται ὅλαι αὐταὶ αἱ πράξεις, ἀφ’ ἧς ἴσχυσαν 2) δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ καταργοῦνται ἢ τροποποιοῦνται διὰ νόμου ἢ διὰ διατάγματος, ἀναλόγως τοῦ περιεχομένου των, καὶ ταυτοχρόνως διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ καλύπτεται τὸ μεσολαβῆσαν χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1947, μέχρι τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ κυρίαρχος ψῆφος σας θὰ δώσῃ ἰσχὺν εἰς τὸ ψήφισμα τοῦτο. Τὸ σχέδιον ψηφίσματος παρακαλῶ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπὴν πρὸς ἐπεξεργασίαν. Τὸ δεύτερον εἶναι σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως Δικαστηρίων ἐν Δωδεκανήσῳ». Τὰ Δικαστήρια αὐτὰ εἶναι: ἕνα Ἐφετεῖον, δύο Πρωτοδικεῖα, 10 Εἰρηνοδικεῖα, ἐξ ὧν τὰ 2 πρώτης τάξεως καὶ τὰ ἄλλα 8 δευτέρας, καὶ δύο εἰδικὰ Πταισματοδικεῖα. Σημειωτέον ὅτι ὑπάρχουν ἤδη ἐν λειτουργίᾳ κατὰ τρόπον ἀνεπαρκῆ ἓν Ἐφετεῖον, δύο Πρωτοδικεῖα καὶ τέσσαρα Εἰρηνοδικεῖα. Αὐτὰ ἔχουν συσταθῆ διὰ προκηρύξεων τοῦ Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ. Λαμβάνεται δὲ πρόνοια διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ σχεδίου νόμου, ὥστε νὰ καθορίζεται ὁ τρόπος τῆς εἰς τὰ νεοσυνιστώμενα δικαστήρια μεταβιβάσεως τῶν ἤδη ὑφισταμένων ἐν Δωδεκανήσῳ ἐκκρεμῶν ὑποθέσεων, διὰ δὲ τοῦ ἄρθρου 4 εἰσάγονται εἰς τὴν Δωδεκάνησον τὰ τέλη χαρτοσήμου καὶ τὰ ἄλλα ἔνσημα, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων διαδικασίαν. Αὐτὸ παρακαλῶ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης. Τὸ τρίτον εἶναι σχέδιον νόμου «περὶ τῆς ἐν Δωδεκανήσῳ ἐφαρμοστέας δικαστικῆς νομοθεσίας» Δι’ αὐτοῦ εἰσάγονται οἱ Ἑλληνικοὶ ποινικοὶ καὶ ἀστυνομικοὶ νόμοι, πλὴν τῆς ὑπ’ ἀρ. 6)1945 συντακτ. πράξεως λόγῳ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν. Εἰσάγεται ἐπίσης ὁ Ἀστικὸς Κώδιξ καὶ ὁ εἰσαγωγικὸς νόμος τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος καὶ τὰ ἄρθρα 50–55 τοῦ νόμου «περὶ καταστατικοῦ χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος».

§9Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Προτοῦ τακτοποιηθῇ ἡ ἐδῶ ἰσχύς των;

§10Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπ. Δικ.). Ἀλλ’ εἰς τὴν Δωδεκάνησον ὀφείλουν νὰ εἰσαχθοῦν καὶ νομίζω ὅτι συμφωνοῦμεν ὅλοι. Εἰσάγεται ἐπίσης ἡ Ἐμπορικὴ Νομοθεσία, ἡ νομοθεσία περὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ὅλαι αἱ συναφεῖς διατάξεις. Ἐπίσης ἡ Πολιτικὴ καὶ Ποινικὴ Δικονομία, ὁ Ὀργανισμὸς τῶν Δικαστηρίων, οἱ νόμοι περὶ συμβολαιογράφων, ὑποθηκοφυλακείων κ.λ.π. Ἐπίσης ἡ νομοθεσία περὶ βιομηχανιῶν καὶ ἐμπορικῶν σημάτων καὶ διατάξεων περὶ τῶν ἐν Δωδεκανήσῳ νηολογημένων πάσης φύσεως πλοίων. Τέλος εἰσάγεται ἡ νομοθεσία περὶ μεταγραφῶν, διατηρεῖται τὸ κτηματολόγιον τῆς Δωδεκανήσου καὶ ρυθμίζεται ἡ σχέσις των. Τέλος καθορίζονται μεταβατικαὶ διατάξεις, διὰ τὰς ὁποίας δηλῶ προκαταβολικῶς εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κανεὶς βέβαιος ὅτι κατώρθωσε νὰ ρυθμίσῃ τὰ πάντα κατ’ ἀκρίβειαν, διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι ὑπάρχουν τέσσαρες νομοθεσίαι ρυθμίσασαι σχέσεις ἐν Δωδεκανήσῳ, ἡ Τουρκική, ἡ Ἰταλική, ἡ Ἑλληνικὴ καὶ ἡ Ἀγγλικὴ καὶ ἑπομένως, τίθενται μεταβατικαὶ διατάξεις κατὰ τρόπον τοιοῦτον ὥστε νὰ εἶναι εὔπλαστοι. Οὕτω λαμβάνεται ἄμεσος μέριμνα δι’ εἰδικῶν διατάξεων, περὶ τῶν ἐκκρεμουσῶν ἀποφάσεων ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων ἢ ἐνώπιον διαδικασιῶν τῶν ἄλλων κατοχῶν αἱ ὁποῖαι ἐπέρασαν ἀπὸ τὴν δυστυχῆ Δωδεκάνησον. Ἐπίσης λαμβάνεται μέριμνα καὶ περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἀδικιῶν αἵτινες προεκλήθησαν ἀπὸ ἐκδοθείσας ὑπὸ τὸ Κράτος ἄλλων νομοθεσιῶν ἀποφάσεις. Ὡσαύτως λαμβάνεται μέριμνα περὶ τῶν ἐκκρεμῶν ἐνδίκων μέσων, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ μείνουν ἐκκρεμῆ τὰ ἔνδικα μέσα. Καὶ αὐτὸ τὸ σχέδιον πρέπει νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης. Καὶ τελευταῖον τὸ «περὶ εἰσαγωγῆς εἰς Δωδεκάνησον τῆς περὶ δικηγόρων νομοθεσίας» μὲ τὴν ἑξῆς διασάφησιν ἐκ μέρους μου. Αὐτὰ εἰσάγονται μὲν ἀπὸ σήμερον, θὰ τεθοῦν ὅμως ἐν ἰσχύϊ διὰ διαταγμάτων, ἐφ’ ὅσον ἐπιτρέψουν αἱ περιστάσεις καὶ ἀφοῦ ληφθῶσι τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μᾶς ἔχει διδάξει ἡ προσάρτησις προηγουμένων χωρῶν, δηλ. ὅλοι οἱ νομίμως ἀσκοῦντες μέχρι σήμερον τὸ λειτούργημα τοῦ δικηγόρου θὰ ἐξακολουθήσουν ἀλλὰ θὰ ὑποβληθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Ἐφετείου μήπως ἐπέδειξαν ἀναξίαν, ἐθνικῶς, συμπεριφορὰν ἢ ἑκουσίως ὑπηρέτησαν ὑπὸ Ἰταλικὴν σημαίαν εἰς τὸν πόλεμον ἢ διεκρίθησαν ἄνευ προσόντων. Ἐπίσης μέχρι τῆς συγκροτήσεως τῶν δικηγορικῶν Συλλόγων καὶ τῶν διοικήσεων αὐτῶν ἀπαγορεύεται ὁ διορισμὸς νέων δικηγόρων ἢ μετάθεσις. Ἐπὶ διετίαν οἱ δικηγόροι Δωδεκανήσων δὲν δύναται νὰ μετατεθῶσιν ἀλλοῦ καὶ ἡ πειθαρχικὴ ἐξουσία θὰ ἀσκεῖται ἐπὶ τοῦ παρόντος ὑπὸ τῶν δικαστικῶν συμβουλίων, διότι ἡ ἄσκησις αὐτῆς ὑπὸ τῶν δικηγορικῶν Συλλόγων προϋποθέτει παράδοσιν καὶ πεῖραν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη σειρὰ νομοθετημάτων τὰ ὁποῖα ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν ψῆφον ὑμῶν.

§11Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Παρελείφθη τὸ σπουδαιότερον. Οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν μερῶν αὐτῶν δὲν παρακάθηνται ἐνταῦθα.

§12Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπουργ. Δικ.). Ὑποθέτω ὅτι εἶμαι ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἑπομένως ἀπευθυνθῆτε εἰς τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Πρὶν τελειώσω, κύριοι βουλευταί, ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν κατέθετον τὰ νομοσχέδια αὐτὰ ἐνώπιόν σας, ἡ διάνοιά μου ἐπέτα πρὸς αὐτοὺς ὅλους τοὺς γνωστοὺς καὶ ἀγνώστους ἥρωας καὶ μάρτυρας τῶν ἀγώνων τοῦ Ἔθνους, χάρις εἰς τὰς θυσίας τῶν ὁποίων ζῶμεν τὰς στιγμὰς ταύτας. Αἱ ψυχαὶ των πτερυγίζουν εὐτυχεῖς ἄνωθέν μας καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἤκουον τὴν φωνήν των προτρέπουσαν ἡμᾶς νὰ ἡσυχάσωμεν ἐπὶ τέλους καὶ τὴν εὐχήν των νὰ μᾶς ἀξιώσῃ ὁ Θεὸς νὰ ζήσωμεν διὰ νὰ ἴδωμεν ἐπεκτεινομένην τὴν νομοθεσίαν μας, τὴν νομοθεσίαν τὴν Ἑλληνικήν, καὶ εἰς ἄλλα ἀλύτρωτα τμήματα τῆς ἐνδόξου ἀλλὰ πολυβασανισμένης Πατρίδος μας. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§13Π. ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν: Θὰ καταθέσῃ νομοθετήματα διοικητικὰ ἐν σχέσει μὲ τὴν Δωδεκάνησον;

§14Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐσωτ.). Ἐν καιρῷ θὰ κατατεθοῦν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Ὁ κ. Α. Ἀλεξανδρῆς Ἀρχηγὸς τοῦ Μεταρρυθμιστικοῦ Κόμματος ἔχει τὸν λόγον.

§16Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Αἱ δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐπιστρέψαντος ἀπὸ τὴν ἀλλοδαπήν, σχετικῶς μὲ τὴν ἐθνικήν μας ὑπόθεσιν, ἐπιτρέπουν εἰς τὴν Ἐθνικήν μας Ἀντιπροσωπείαν νὰ κάμῃ σήμερον μίαν γενικὴν καὶ εὐρεῖαν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐθνικῆς μας αὐτῆς ὑποθέσεως. Ἡ ἐθνικὴ ὑπόθεσις τῆς Ἑλλάδος, κύριοι βουλευταί, εἰσῆλθεν εἰς μίαν νέαν ἱστορικὴν καμπήν. Ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἀποχωρήσεως τῶν ξένων στρατευμάτων ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα μέχρι σήμερον, διάφορα σημαντικὰ γεγονότα, ἐξαιρετικῆς ὁλκῆς, ἔλαβον χώραν. Ἡ διεθνὴς θέσις τῆς Ἑλλάδος διεμορφώθη ἐντελῶς διάφορος ἀπὸ τὴν προπολεμικὴν τοιαύτην ἡ δὲ ἐξωτερικὴ ἡμῶν παράστασις εἰς τὴν οἰκογένειαν τῶν Ἐθνῶν μετεβλήθη ἐκ βάθρων. Ἐν τοσούτῳ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν οὐδέποτε ἐγένετο μία εὐρεῖα συζήτησις περὶ τῶν αἰτίων τῶν μεταβολῶν τούτων, ὥστε νὰ δυνηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς νὰ ἀντιληφθῇ ποῖοι εἶναι οἱ πολιτικοὶ προσανατολισμοὶ τῶν Κομμάτων ἀπέναντι τῆς διεθνοῦς αὐτῆς καταστάσεως καὶ νὰ δυνηθῇ νὰ κατανείμῃ τὰς εὐθύνας διὰ τὰ μέχρι τοῦδε συμβάντα καὶ νὰ καθορίσῃ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ διὰ τὰ μέλλοντα. Περιωρίσθημεν μόνον νὰ ἀκούωμεν ἀνακοινώσεις διαφόρων γεγονότων, ἤδη συντελεσθέντων, τῆς ἐθνικῆς μας ὑποθέσεως καὶ νὰ δίδωμεν ἐπ’ αὐτῶν τὴν ἐπιδοκιμασίαν μας ἢ νὰ φέρωμεν τὰς ἀντιρρήσεις ἡμῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἴδιον κοινῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἔχουν κοινὰς ὑποθέσεις. Ἀλλὰ πρεσβεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ Σῶμα ἔχει μίαν ἀνωτέραν ἀντίληψιν τοῦ ἔργου τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖ σήμερον καὶ ἡ ὑπόθεσις τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶναι κοινὴ ὑπόθεσις. Πρόκειται ἐξ αὐτῆς νὰ ἐξαρτηθῇ τὸ μέλλον τῆς φυλῆς μας καὶ αὐτὴ ἡ ὑπόστασις τοῦ Κράτους μας. Εἶναι ὅθεν δικαιολογημέναι αἱ παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔκαμον δύο Ἀρχηγοὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων καὶ ὁ ἕτερος τοῦ Νέου Κόμματος, ὅτι ὀφείλῃ νὰ λεχθῇ ὅλη ἡ ἀλήθεια, ὠμὴ ἡ ἀλήθεια, διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς νὰ ἀντιληφθῇ εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται ἡ ἐθνικὴ ὑπόθεσις. Ἡ ἐθνικὴ ὑπόθεσις τῆς Ἑλλάδος, κύριοι βουλευταί, ἀπαρτίζεται ἐκ δύο καὶ μόνον ζητημάτων, ἀλλὰ δύο κολοσσιαίων τοιούτων, ἐκ τοῦ ζητήματος τῶν Ἐθνικῶν διεκδικήσεων καὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀνταρτικῆς κινήσεως. Πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος ἀργὰ ἀντελήφθη τὴν ἐπιβουλὴν τῶν γειτονικῶν Κρατῶν, ἐπιβουλήν, ἡ ὁποία κατηυθύνετο καὶ τῆς ὁποίας τὰ ἡνία ἐκράτει ἡ μεγάλη Σοβιετικὴ Αὐτοκρατορία. Αὐτὸ τοῦτο τὸ ἐπαναστατικὸν κίνημα τοῦ 1944 ἐθεωρήθη ἀπὸ πολὺν πολιτικὸν κόσμον ὅτι εἶχε τὸ κίνητρον τοῦ τοπικισμοῦ, ὑπὸ τοῦ ἰδικοῦ μας Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Εἰς πολὺν πολιτικὸν κόσμον, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἡ ὑποστήριξις τῆς γνώμης ὅτι ἡ Ἑλλάς, ζητοῦσα τὴν αὔξησιν αὐτῆς πρὸς τὰ βόρεια σύνορά της, θὰ ἤθελεν εὕρῃ ἀντιμέτωπον τὴν Σοβιετικὴν Αὐτοκρατορίαν—ἡ ὁποία ἐπιδιώκει καὶ ἰδίους σκοποὺς—ἡ ὑποστήριξις, λέγω, τῆς γνώμης ταύτης δὲν ἐθεωρεῖτο σοβαρὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἀκόμη ἐξακολουθοῦν τινὲς ἐξ ἡμῶν τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, νὰ ἔχουν τοιαύτην γνώμην, ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον εἶναι ὅτι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξωτερικῶν ὑποθέσεων, εἰς τὴν ὁποίαν παρέστησαν ἐπὶ ἓν ἔτος τὸ 1945, ὅλοι οἱ πρώην Πρωθυπουργοὶ καὶ ὑπουργοὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκείνην οὐδέποτε κατωρθώθη νὰ ἐπιτευχθῇ ὁμοφωνία διὰ τὴν πολιτικὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ὀφείλει νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Ἑλλάς. Ὑπῆρχον πολλοὶ οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριζον τὴν οὐδετερότητα, ὑπῆρχον ἄλλοι οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριζον πολιτικὴν ἴσης φιλίας πρὸς ὅλους τοὺς Συμμάχους. Θὰ ἦτο εὐτύχημα, κύριοι βουλευταί, ἐὰν τὸ Σῶμα ἐζήτει τὰς ἐκθέσεις καὶ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων ἐκείνων, διότι ἀπὸ αὐτὰς ἤθελε μάθει πολλὰ πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ λεχθοῦν ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης σήμερον. Ὑπῆρχον ἐνδείξεις πείθουσαι—τὸ ἀνέφερεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἀμερικῆς κ. Μπέρνς—ὅτι ἡ Ρωσία καὶ εἰς τὸν Ἅγ. Φραγκῖσκον καὶ τὸ Πότσδαμ καὶ τὴν Γιάλταν ἦτο ἀντίθετος, ἀλλὰ οὐδεὶς εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπεθύμει νὰ πιστεύσῃ τοῦτο. Ὅλοι εἴμεθα ἀπερροφημένοι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἀπὸ τὴν προπαρασκευὴν τῶν ἐθνικῶν μας διεκδικήσεων, διὰ τὰς ὁποίας πάντες ἐνόμιζον ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ καμμία φωνὴ ἡ ὁποία νὰ ἀντιλέξῃ, διότι ἦσαν ἀληθῶς τόσον δίκαια. Αὐτὴ ἡ κάπως ἀπειλητικὴ γλῶσσα τοῦ κ. Μολότωφ πρὸς τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς Ἑλλάδος εἰς Ἅγ. Φραγκῖσκον ἐθεωρήθη ὅτι ἦτο κάποιο φιλικὸν παράπονον, κάποια παραίνεσις πρὸς Δημόνικον διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ οὐδέποτε ἠθελήσαμεν νὰ πιστεύσωμεν ὅτι θὰ εὕρωμεν ἐν παντὶ ἀντίθετον τὴν Σοβιετικὴν Αὐτοκρατορίαν, διὰ τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος. Ὑπῆρχον λοιπὸν τὰ διάφορα προαγγέλματα. Εἰς τὴν μοιρολατρικὴν ὅμως αὐτὴν ἀντίληψιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος ὀφείλεται—περισσότερον ἀπὸ διάφορα ἄλλα μικρότερα αἴτια—ἡ ἔλλειψις πάσης διαφωτίσεως τοῦ ξένου κόσμου διὰ τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος καὶ αἰτία ἦτο ἡ ὀξύτης τοῦ φανατισμοῦ ἡ ὁποία ἐπεκράτει τὴν ὥραν ἐκείνην μεταξὺ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας, λόγῳ τῶν ἀντιθέσεων ἕνεκα τοῦ παρασκευαζομένου δημοψηφίσματος, καὶ δὲν παρέμεινεν διὰ τὴν Ἑλλάδα τίποτε ἄλλο εἰς τὸ ἐξωτερικόν, παρὰ μόνον αἱ ἐνέργειαι τοῦ ἀειμνήστου Βασιλέως Γεωργίου, τῶν ὁποίων ὅμως καὶ αὐτῶν ἐνεργειῶν ἐμειοῦτο τὸ κῦρος διότι, ἀτυχῶς, διὰ τοῦτον ἠμφισβητεῖτο μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς ἡ ἐπάνοδος αὐτοῦ εἰς τὸν Θρόνον. Τὰ προαγγέλματα ταῦτα ἦσαν ὅτι ἡ Εὐρωπαϊκὴ γνώμη δὲν εἶχε κατατοπισθῆ ποσῶς διὰ τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος, τόσον ἡ Ἀγγλογαλλικὴ τοιαύτη ὅσον καὶ ἡ Ἀμερικανική. Ὑπῆρχον ἐπίσημοι φίλοι ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι συνεβούλευον τὴν Ἑλλάδα νὰ μὴ ἐμφανίσῃ τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα ἐνώπιον τῆς Διασκέψεως διότι δὲν ἤθελε ὑποστηριχθῆ ἐκεῖ. Ταῦτα πάντα ἐγένοντο, κ. βουλευταί, διότι καθ’ ἣν ὥραν κατεξεσχίζετο ἡ Ἑλλὰς εἰς ἐσωτερικοὺς ἀγῶνας, οἱ ἀντίπαλοι ἡμῶν προβλέποντες ὅτι αἱ Ἐθνικαὶ διεκδικήσεις μας εἶχον στερὰν τὴν βάσιν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν κατὰ μέτωπον, παρεσκεύασαν ὁλόκληρον σχέδιον ἀντικρούσεως αὐτῶν, σχέδιον, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ἀπολύτως διαβολικὸν τὸ ὁποῖον συνίστατο εἰς δύο ἐπιχειρήματα. Τὸ πρῶτον ἦτο ὅτι αἱ ἐθνικαὶ διεκδικήσεις τῆς Ἑλλάδος δὲν ἦσαν παρὰ δημιούργημα τῆς μειοψηφίας καὶ ὅτι ἡ Δημοκρατικὴ πλειοψηφία ἦτο ἀδιάφορος, ἂν μὴ ἀντίθετος πρὸς αὐτάς, καὶ τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα ἦτο, ὅτι ἡ Μοναρχοφασιστικὴ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἦτο εἰς τὴν ἐξουσίαν παρεσκεύαζεν κινήματα ἐν τῇ Βαλκανικῇ, παρεσκευάζετο ἤγουν νὰ θέσῃ τὴν Διάσκεψιν τῶν Παρισίων ἀπέναντι ἑνὸς τετελεσμένου γεγονότος διὰ τῆς Στρατιωτικῆς καταλήψεως τῶν ἐδαφῶν τὰ ὁποῖα διεξεδίκει ὡς ἐθνικὰς διεκδικήσεις. Αὐτὰ ἦσαν τὰ δύο ἐπιχειρήματα, ἂς μᾶς ἐπιτραπῇ ἡ λέξις, τὰ δύο βρωμερὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα εὗρον οἱ ἀντίπαλοι ἡμῶν. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα ταῦτα κατὰ διαφόρους μὲν ἀναλογίας εὗρον εὐήκοον οὖς εἰς τὴν κοινὴν γνώμην τοῦ κόσμου. Εὗρον εὐήκοον οὖς, διότι ὁ κόσμος κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐπεθύμει νὰ ἴδῃ ἐξερχομένην ἀπὸ τὴν Διάσκεψιν τῶν Παρισίων τὴν εἰρήνην. Καὶ πᾶς ὁ ὁποῖος διεβάλλετο ὅτι παρασκευάζει τὸν πόλεμον ἐναντίον τῆς εἰρήνης ἐθεωρεῖτο ἀντιπαθής. Ἤρχισε συνεπῶς νὰ δημιουργοῦνται εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν βάσιμοι ὑποψίαι, ὅτι τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος δὲν θὰ εὕρουν οὐδεμίαν δικαίωσιν, εἰς τὴν Διάσκεψιν τῶν Μεγάλων Ἐθνῶν ἐν Παρισίοις. Ἕν ἐκ τῶν μεγάλων προαγγελμάτων ἦτο ὅτι, ἐνῶ εἶχε κηρυχθῆ τὸ ἀνταρτικὸν κίνημα ἐν Ἑλλάδι, δὲν ἐδίδετο εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, παρ’ ὅλας τὰς προσπαθείας αὐτῆς, οὐδεμία στρατιωτικὴ βοήθεια διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ κίνημα τοῦτο. Ὅλαι αἱ πρὸς τοῦτο ἐνέργειαι παρέμενον ἄκαρποι, καθ’ ὅλον τὸ διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ διάσκεψις τῶν Παρισίων ἐλειτούργει, καὶ μόνον τέλος, τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1946 ἠδυνήθημεν ἐπὶ τέλους, νὰ ἴδωμεν μίαν πραγματικὴν στρατιωτικὴν βοήθειαν, διδομένην εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ἀνταρτικὸν κίνημα. Ἡ ὥρα ἦτο ἐξαιρετικῶς δύσκολος, ἡ ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς ἐπάλαιεν τὸν ὑπὲρ ὅλων ἀγῶνα, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν ἐπιβουλὴν ἐρχομένην ἀπὸ βορρᾶ πάνοπλον. Ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶχεν ἀφ’ ἑαυτῆς τὰ οἰκονομικὰ μέσα, διὰ νὰ προπαρασκευασθῇ στρατιωτικῶς. Μία ἔκκλησις τὴν ὁποίαν ἔκαμε τὴν ὥραν ἐκείνην ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, πρὸ τῶν τριῶν ἀρχηγῶν ποὺ ὑπῆρχον ἐν τῇ Κυβερνήσει, ἦτο ἀληθῶς συγκινητική. Παρουσίασεν εἰς ἡμᾶς ὅτι, δυστυχῶς ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ στρατιωτικά, διότι δὲν εἶχε τὰ οἰκονομικὰ πρὸς τοῦτο μέσα Δυστυχῶς ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἀνεκοίνωσεν ὅτι τὰ οἰκονομικὰ ταῦτα μέσα ἐδίδοντο μετὰ μεγάλης φειδοῦς, καὶ δικαίως ἐλέγετο ἀπὸ τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν ὅτι εἶχε χύσει ὅλο τὸ βάθος τοῦ πίθου διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ δώσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὅ,τι ἠδύνατο νὰ δώσῃ. Καὶ τὸν τελευταῖον αὐτῆς ὀβολὸν θὰ ἔδιδε μέχρι τῆς 31 Μαρτίου 1947. Τὴν κατάστασιν ταύτην, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν εἶδον τὴν πατρίδα μου ποτέ, κατὰ τὸν 40ετῆ βίον ποὺ ὑπηρετῶ αὐτήν, ἠδυνήθη νὰ σώσῃ μόνον ἡ ἐπελθοῦσα τότε Κυβερνητικὴ μεταβολή. Μόνον ὅταν κατηρτίσθη ἡ Κυβέρνησις τῶν ἑπτὰ Κομμάτων, Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἔφερεν ὄπισθεν αὐτῆς τὰ 85% τῆς κοινοβουλευτικῆς δυνάμεως τῆς Ἑλλάδος, ἐθεώρησεν σκόπιμον, ὁ μέγας Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, νὰ εἴπῃ ἀπὸ τοῦ βήματος τοῦ Κογκρέσσου ὅτι θέλει δώσει τὴν οἰκονομικὴν αὐτῶν βοήθειαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ προπαρασκευάσῃ τὴν στρατιωτικὴν αὐτῆς ἄμυναν. Δὲν γνωρίζω, κύριοι βουλευταί, τὸ τὶ ἐλέχθη, διότι ἐλέχθησαν πολλὰ κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ ἱστορία θὰ γράψῃ, ὅτι ἡ παρασχεθεῖσα τὴν ὥραν ἐκείνην ὑπηρεσία ἀπὸ τοὺς δύο ἀρχηγοὺς τῶν πολιτικῶν κομμάτων οἱ ὁποῖοι ἐκοπίασαν διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ μία συγκέντρωσις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ νομίζω, ὅτι θὰ γράψῃ ἡ ἱστορία, ὅτι ὑπῆρξεν πολύτιμος διὰ τὴν Ἑλλάδα. Βεβαίως τὸ ἄκρως ἐξυπηρετικὸν τῶν συμφερόντων τῆς ὥρας ἐκείνης θὰ ἦτο ἐὰν πραγματικῶς εἰς τὴν Κυβέρνησιν εἰσήρχετο καὶ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλει νὰ λεχθῇ ἀπροκαλύπτως, ὅτι ἡ μὴ συμμετοχὴ τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων τὴν ὥραν ἐκείνην ἔφερε μίαν κολοσσιαίαν ζημίαν εἰς τὸν τόπον. Δὲν εἶναι μόνον ὅτι ἕνας μέγας ἀριθμὸς ἑλλήνων πολιτῶν ἀνηκόντων εἰς τὸ κόμμα τοῦτο παρέμεινεν οἱονεὶ οὐδέτερος εἰς τὴν πάλην αὐτήν, ἀλλὰ πρὸ παντὸς εἶναι ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν ἐδημιουργήθη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἡ ἐντύπωσις ὅτι δὲν ἦτο ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ ἡ δυναμικὴ στρατιωτικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχε καὶ μιὰ ἄλλη πολιτική ἡ πολιτικὴ τοῦ κατευνασμοῦ, ἡ ὁποία ἠδύνατο νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν εἰρήνευσιν τοῦ τόπου διὰ τῆς ἀμνηστίας. Ὅταν, κύριοι βουλευταί, εἶναι εἰς ἡμᾶς γνωστὸν ὅτι ἡ Ἀμερικὴ δὲν διοικεῖται δικτατορικῶς, ὅτι ὑπάρχει ἐκεῖ Κογκρέσσον, ὅτι ὑπάρχουν 48 κράτη, τὰ ὁποῖα ἀντιπροσωπεύονται εἰς τὴν Γερουσίαν ἰσοτίμως, ὅτι ὑπάρχει μία κολοσσιαία κοινὴ γνώμη, ἡ ὁποία ἀσκεῖ καὶ ἐπιβολὴν εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως, δύνασθε νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ πόσον ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα πλήρης στρατιωτικὴ καὶ οἰκονομικὴ βοήθεια ἐφ’ ὅσον ἡ δυναμικὴ αὐτὴ πολιτικὴ διεβάλλετο ἕνεκα αὐτῆς τῆς διαιρέσεως τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου. Ἀφήνω κατὰ μέρος ὁποία ἐκμετάλλευσις ἐγένετο παρὰ τῶν ἀντιπάλων μας τῆς διαιρέσεως ταύτης. Δὲν πιστεύω νὰ λησμονῇ κανεὶς ἀπὸ ἡμᾶς ὅλας ἐκείνας τὰς διαβολὰς καὶ ποταπὰς ἀνακοινώσεις ὅλων τῶν Ἀρχηγῶν τῶν κρατῶν, τῶν ἀντιθέτων πρὸς ἡμᾶς, ὅτι ἐν Ἑλλάδι ἡ κατάστασις εἶναι ἀφόρητος ἕνεκα τῶν πιέσεων τῶν μοναρχικῶν Κυβερνήσεων. Δὲν λησμονεῖ κανεὶς ἀπὸ ἡμᾶς, ὅτι οὐδέποτε ἐγένετο μία ἀνακοίνωσις γνωμῶν τοῦ Ζαχαριάδη ἢ τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ἀλλ’ ὅλαι αἱ ἀνακοινώσεις ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος ἐβασίσθησαν εἰς διαφόρους δημοσιεύσεις τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου τῆς Ἑλλάδος σχετικῶς μὲ τὴν ἐδῶ κατάστασιν. Θὰ μοῦ εἴπετε, κύριοι, ὅτι ἡ εἴσοδος τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἤθελεν ἆρά γε συντομεύσει τὴν εἰρήνευσιν τοῦ τόπου, ἤθελεν ἆρά γε ἐπιφέρει ἀμέσως τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας; Ἐάν, κύριοι βουλευταί, θέλωμεν νὰ ὁμιλῶμεν πάντοτε τὴν ἀλήθειαν, βεβαίως δὲν δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ τοῦτο. Ἀλλὰ ἐὰν εἴμεθα ὅλοι μαζί, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ διαίρεσις αὐτή, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἐδίδοντο περισσότερα ὅπλα εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀντιρρήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον πάντοτε εἰς τὴν Ἀμερικὴν εἰς τοὺς διπλωματικοὺς ἀγῶνας, τοὺς ὁποίους ἐκεῖ διεξήγομεν, θὰ ὑπῆρχεν ἀσφαλῶς μιὰ μεγαλειτέρα στρατιωτικὴ κατάρτισις τοῦ τόπου, περισσότερα ὅπλα καὶ περισσότερα κατάρτισις. Ἀρκεῖ νομίζω νὰ θεωρήσῃ κανεὶς ὅτι, ἐὰν πραγματικῶς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων τὴν ὥραν ἐκείνην εἰσήρχετο εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τοὐλάχιστον τοῦτο τὸ χρονικὸν ὅριον τῶν δέκα μηνῶν δὲν θὰ ἐχάνετο, διότι θὰ ἐγίνετο τότε αὐτὸς ὁ πειραματισμὸς τῆς ἀμνηστίας, πειραματισμόν, τὸν ὁποῖον ἔκαμε καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη τῶν ἑπτὰ Ἀρχηγῶν, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος δὲν ἐθεωρεῖτο ὅτι ἦτο τὶ τὸ σημαντικόν, διότι ἐγένετο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην. Ἐὰν ἐν τῇ Κυβερνήσει ὑπῆρχε καὶ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὑπῆρχε πειραματισμὸς καὶ αὐτὸ θὰ ἤρκει διὰ τὴν Ἑλλάδα νὰ κερδίσωμεν ἕνα διάστημα χρόνου δέκα μηνῶν, τὸ ὁποῖον καὶ εἰς αἷμα καὶ εἰς οἰκονομικὰς δαπάνας τόσον πολὺ ζημιώνει τὸν τόπον Αὐτὴ ἡ μεγάλη ἔλλειψις, ἡ ὁποία ὑπῆρξεν, ὡς εἶπον, ἔλλειψις διαφωτίσεως τοῦ κόσμου τοῦ διεθνοῦς διὰ τὴν Ἑλλάδα, αὐτὴ ἡ ἔλλειψις ὑποστηρίξεως, ἡ ὁποία ὑπῆρξεν ἐκ μέρους τῶν μεγάλων μας φίλων, ἔκαμεν ὥστε τὰ ἑλληνικὰ δίκαια μετὰ τὴν συνδιάσκεψιν τῶν Παρισίων νὰ μὴ εὕρουν δικαίωσιν ὡς πάντες ἐπεριμέναμεν. Ὅλοι οἱ ὡραῖοι λόγοι ἐλέχθησαν ἐκεῖ. Ἡ σπαρακτικὴ φωνὴ τῆς Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἀδικίαν αὐτήν, ἠκούσθη ἐν τῇ αἰθούσῃ καὶ ὅμως καὶ αὐτὴ ἀκόμα ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν πολιτικῶν ἀποφάσεων ἐν Παρισίοις δὲν ἔκαμε τίποτε. Κατὰ τὴν ἐμήν γνώμην, κύριοι βουλευταί, ἕνα μόνον ὑπῆρχε τότε ἡρωϊκὸν φάρμακον διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ὅταν κατὰ Μάϊον 1946 ἡ προπαγάνδα τῶν ἀντιπάλων κρατῶν ὠργίαζε κατὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ προσετέθη εἰς τήν προπαγάνδαν αὐτὴν καὶ ἡ ἐπίσημος φωνὴ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν κρατῶν κατηγοροῦσα τὴν Ἑλλάδα, ἐπισήμως πλέον, ὅτι παρασκευάζει κινήματα εἰς τὴν Βαλκανικήν, ὅτι παρασκευάζει τὴν κατάληψιν τῶν βορείων ἐπαρχιῶν, διὰ νὰ θέσῃ τὴν συνδιάσκεψιν τῶν Παρισίων ἀπέναντι τετελεσμένου γεγονότος, ἡ Ἑλλὰς εἶχε τότε μίαν καὶ μόνην ὑποχρέωσιν: νὰ κάμῃ ἔκκλησιν πρὸς τὰς μεγάλας δυνάμεις ὅπως καταλάβωσι τὴν συνοριακὴν γραμμὴν τῆς Ἑλλάδος μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν ξένων γειτονικῶν κρατῶν. Ἐν Ἑλλάδι ὑπῆρχον τότε τὰ ἀγγλικὰ στρατεύματα καὶ συνεπῶς ἠδύναντο νὰ καταλάβωσιν αὐτὰ τὴν ὁροθετικὴν γραμμήν. Εἰς τὴν Βουλγαρίαν ὑπῆρχον τὰ Ρωσικὰ στρατεύματα, τὰ ὁποῖα ἠδύναντο νὰ καταλάβωσιν ἐκεῖθεν τὴν συνοριακὴν γραμμὴν τῶν δύο κρατῶν. Καὶ τί θὰ συνέβαινεν ὡς συνέπεια μιᾶς τοιαύτης ἐγγυήσεως τῆς Ἑλλάδος; Τρεῖς, κύριοι βουλευταί, θὰ ἦσαν αἱ συνέπειαι τῆς αἰτήσεως αὐτῆς. Ἡ πρώτη θὰ ἦτο νὰ ἐγένετο ἀποδοχὴ ἀμφοτέρωθεν αὐτῆς, ἡ δευτέρα θὰ ἦτο νὰ ἐγένετο ἀποδοχὴ αὐτῆς μόνον ἀπὸ τὴν Ἀγγλίαν καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν Ρωσίαν καὶ ἡ τρίτη θὰ ἦτο ἡ πρότασις τῆς Ἑλλάδος νὰ μὴ ἐγένετο δεκτὴ ἀπὸ κανένα. Ἐρωτῶ ὑμᾶς: Ἐὰν καὶ μόνον ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις αὐτή, θὰ ἐτόλμα κανεὶς νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐπρόκειτο νὰ παραφρονήσῃ διὰ νὰ διέλθῃ διὰ τῆς ἀντιστάσεως τῆς Ἀγγλίας καὶ τῆς Ρωσίας καὶ νὰ καταλάβῃ τὰς ἐπαρχίας ἐκείνας, τὰς ὁποίας οἱ ἀντίπαλοί μας ὠρύοντο ὅτι ἐπρόκειτο νὰ καταλάβωμεν διὰ νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα τετελεσμένον γεγονός; Βεβαίως ὄχι. Οὐδεὶς θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηρίξῃ πλέον μίαν τοιαύτην ἀνόητον κατηγορίαν, θὰ εἴχομεν δὲ μίαν περγαμηνὴν εἰς τὰς χεῖρας μας, ὁσάκις παρουσιάζετο εἰς τὸ μέλλον μία τοιαύτη κατηγορία, νὰ τοὺς εἴπωμεν, «σᾶς εἴπομεν νὰ καταλάβετε τὴν γραμμὴν αὐτήν». Δυστυχῶς αὐτὸ δὲν ἐγένετο. Κατόπιν ἡ ἐθνική μας ὑπόθεσις, μετὰ τὴν συνδιάσκεψιν τῶν Παρισίων μετεβιβάσθη εἰς τὴν Ἀμερικήν. Ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας ἤλθομεν ἡμεῖς κατήγοροι μόνον κατὰ γειτονικῶν κρατῶν λέγοντες ὅτι ταῦτα ἐβοήθουν διὰ διαφόρων μέσων, στρατιωτικοῦ ὁπλισμοῦ καὶ τροφίμων, τὸ ἀνταρτικὸν κίνημα τῆς Ἑλλάδος, οἱ δὲ ἀντίπαλοι ἡμῶν ἐξηκολούθουν νὰ κατηγοροῦν τὴν Κυβέρνησιν ὅτι αὐτὴ ἐδημιούργησε τὸ ἀνταρτικὸν κίνημα τῆς Ἑλλάδος διὰ τῶν πιέσεων, διὰ τῶν κατατρεγμῶν τοὺς ὁποίους ἔκαμε ἡ μοναρχοφασιστικὴ Κυβέρνησις εἰς ὅλον τὸν δημοκρατικὸν κόσμον, ὅτι ὅλο τὸ κίνημα τοῦτο ἦτο ἀπόρροια μιᾶς πιεστικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι ὅλων τῶν ἄλλων κομμάτων καὶ πρὸ παντὸς τῶν δημοκρατικῶν κομμάτων. Εἰς ὅλα αὐτά, ἐνώπιον τῆς Ἀμερικῆς, ἡ Ἑλλὰς εἶχε νὰ ἀντιτάξῃ τὴν ὥραν ἐκείνην ἓν σοβαρὸν καὶ σπουδαῖον ἐπιχείρημα: Αἱ ἐπαναστάσεις εἰς ὅλον τὸν κόσμον δὲν δημιουργοῦνται ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην, χρειάζεται ἕνα χρονικὸν διάστημα πιέσεων, κατατρεγμῶν, βασανιστηρίων διὰ νὰ φέρῃ τὴν ἐξέγερσιν ἑνὸς λαοῦ ἀπέναντι μιᾶς κυβερνήσεως καταθλιπτικῆς. Καὶ θὰ ἠρώτα τότε ἡ Ἑλλάς: Ποῖαι ἦσαν αἱ κυβερνήσεις τῆς δεξιᾶς αἱ ὁποῖαι ἐκυβέρνων τὸν τόπον καὶ ἐδημιούργησαν διὰ τῶν πιέσεων τὸ ἀνταρτικὸν κίνημα; Ὅλαι αἱ κυβερνήσεις αἱ πρὸ τοῦ κινήματος αὐτοῦ τί ἦταν; Ἡ Κυβέρνησις Παπανδρέου εἶχε εἰς τοὺς κόλπους αὐτῆς ἓξ κομμουνιστὰς ὑπουργούς, ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα, τὸν ὁποῖον ὑποθέτω οὐδέποτε διενοήθη κανεὶς νὰ τὸν θεωρήσῃ ὅτι εἶναι ὑπὲρ τῶν μοναρχικῶν ἰδεῶν, αἱ Κυβερνήσεις Βούλγαρη καὶ Κανελλοπούλου ἦσαν ἄκρως δημοκρατικαί, ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Σοφούλη ἡ ὁποία περισσότερον ὅλων ἀντετίθετο εἰς τὴν ἐπάνοδον τοῦ Μονάρχου εἰς τὸν Θρόνον. Ὅλαι αὐταὶ αἱ Κυβερνήσεις ἦσαν δημοκρατικαί. Ποῦ εἶναι αἱ κυβερνήσεις αἱ μοναρχοφασιστικαὶ αἱ ὁποῖαι παρεσκεύασαν διὰ τῶν πιέσεων καὶ τῶν κατατρεγμῶν τὴν κατάστασιν ὥστε νὰ γίνῃ τὸ κίνημα εἰς τὴν Ἑλλάδα; Ἢ μήπως ἡ μετὰ τὰς ἐκλογὰς Κυβέρνησις; Ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ εἶχεν εἰς τοὺς κόλπους της τρεῖς δημοκρατικοὺς ἀρχηγούς, τοὺς κ.κ. Παπανδρέου, Βενιζέλον καὶ Κανελλόπουλον. Ἐὰν πράγματι τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ ἀντετάσσετο, ὅτι δηλ. ὅλη αὐτὴ ἡ κατηγορία ὅτι τὸ κίνημα παρεσκευάσθη ἀπὸ τὰς πιέσεις τῶν μοναρχικῶν Κυβερνήσεων ἦτο ψευδὲς διότι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἐκεῖναι ἦσαν δημοκρατικαί, θὰ ἔπειθε τοὺς ἔξωθεν ὅτι τὸ ὑπὸ τῶν ἀντιπάλων λεγόμενον, ὅτι τὸ κίνημα ἦτο ἀπόρροια τῆς πιέσεως ὑπὸ τῶν φασιστικῶν Κυβερνήσεων ἦτο ψευδές. Καὶ ὅταν ἔπιπτεν ἡ κατηγορία αὕτη τῶν ἀντιπάλων μας, ὤφειλε νὰ ἔλθῃ τὸ ἄλλο ἐπιχείρημα ἀμέσως. Θὰ ἐλέγομεν ὅτι ἀντιλαμβανόμεθα διατὶ ἐκάματε ὅλην αὐτὴν τὴν κατηγορίαν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσητε τὰς ἐδαφικάς μας διεκδικήσεις καὶ εὕρατε αὐτὴν τὴν δικαιολογίαν διὰ νὰ μετατοπίσητε τὸ ζήτημα καὶ νὰ ἐπιρρίψετε ἐφ’ ἡμῶν τὸ κίνημα τὸ ἀνταρτικόν. Ἐὰν πράγματι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, εἰς πᾶσαν κατηγορίαν ὅτι ἡ Ἑλλὰς παρεσκεύασε τὸ κίνημα, ἀπήντα διαρκῶς οὕτω, θὰ ἠδύνατο ἀκόμη κάτι σπουδαιότερον νὰ γίνῃ, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ προαγάγωμεν τὴν γνῶσιν τῶν ἐθνικῶν μας ζητημάτων εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Ὁ κόσμος ἅπας ἀντιπροσωπεύεται εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς συνελεύσεις καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ διαφωτισθῇ ποῦ εἶναι ἡ θέσις τῶν ἐθνικῶν ζητημάτων τῆς Ἑλλάδος. Θὰ ἠδυνάμεθα συνεπῶς νὰ μὴ ἀφήσωμεν ἐπὶ δεκαοκτὼ μῆνας θαμμένα τὰ Ἑλληνικὰ Δίκαια μόνον μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς διασκέψεως τῶν Παρισίων, ἀλλὰ νὰ τὰ ἐπαναφέρωμεν διαρκῶς ὥστε νὰ πεισθῇ ἡ διεθνὴς κοινὴ γνώμη ὅτι τὰ ἐθνικὰ δίκαια τῆς Ἑλλάδος εἶναι πραγματικὰ καὶ ὅτι οἱ ἀντίπαλοι ἡμῶν δὲν δύνανται νὰ τὰ ἀντιμετωπίσουν κατ’ εὐθεῖαν καὶ διὰ τοῦτο καταφεύγουν εἰς αὐτὰς τὰς ὑπεκφυγάς.

§17Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερν.). Σᾶς εἶπε κανεὶς ὅτι δὲν ἐγένετο αὐτό;

§18Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ἐγὼ λέγω ὅτι εἰς τὰς ἀγορεύσεις σας δὲν ἐλέχθησαν ποτέ.

§19Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερν.). Δὲν εἶναι ζήτημα ἀγορεύσεως αὐτό.

§20Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ὅ,τι λέγω εἶναι ἀπολύτως ἀκριβῆ καὶ ἀπορρέουν ἐκ τῶν λόγων σας. Τὴν ἑσπέραν ταύτην ὀφείλω νὰ εἴπω — θὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐγὼ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον δύο πολιτικοὶ ἀρχηγοὶ χθὲς — ὅτι πρέπει νὰ λεχθῇ ὠμὴ ὅλη ἡ ἀλήθεια καὶ νὰ ἀφήσωμεν κατὰ μέρος ὅλας τὰς ἐκτιμήσεις τὰς ὁποίας ἔχομεν πρὸς τοὺς διαχειρισθέντας τὴν ὑπόθεσιν ταύτην. Νὰ ἀφήσωμεν τὰς ἐκτιμήσεις καὶ τὰς φιλίας, αἱ ὁποῖαι μᾶς συνδέουν, καὶ τοὺς πολιτικοὺς δεσμοὺς καὶ νὰ εἴπωμεν καθαρὰ τὶ γίνεται καὶ τὶ δὲν γίνεται, διότι δὲν ἐλέχθη δυστυχῶς ὅ,τι ἔπρεπε νὰ λεχθῇ εἰς τὴν χώραν ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν τώρα — καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ προσέξῃ τὶ εἶπεν, διότι πρόκειται περὶ συζητήσεως ἡ ὁποία πρώτην φορὰν γίνεται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ αὐτὰ τὰ ὕψιστα συμφέροντα τοῦ Ἔθνους—ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι μόνον τὸ δημόσιον βῆμα εἰς τὸ ὁποῖον ὑποβάλλονται αἱ αἰτήσεις τῶν διαφόρων κρατῶν· εἶναι καὶ διάφορα ἄλλα βήματα ἐπίσης ἐπίσημα τὰ ὁποῖα ὅμως δὲν ἔχουν μίαν τοιαύτην δημοσιότητα. Δι’ αὐτὸ εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ εἴπω πρὸς τὴν Βουλὴν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ἐνώπιον τῆς συνδιασκέψεως ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Μ. Βρετανίας κ. Μὰκ Νήλ, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τοῦτο.

§21Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δὲν ἀνεγνώσατε τὴν διάψευσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμον;

§22Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Δὲν σᾶς εἶπον τὴν ἀπάντησιν. Ὁ κ. Μὰκ Νὴλ εἶπεν εἰς τὴν διάσκεψιν προχθές, πρό τινων ἡμερῶν, πρὸ 15 ἡμερῶν ἐν Ἀμερικῇ, ὅτι δὲν ὑπεστηρίξαμεν καλῶς τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔκανε μίαν ἀπάντησιν, εἰς ἀνταπάντησιν δὲ αὐτῆς ὁ κ. Μὰκ Νὴλ ἔγραψε μίαν ἐπιστολὴν εἰς τὴν ὁποίαν λέγει (Ἀναγινώσκει).......................... ........................... Λέγει δηλαδὴ ὁ Ἀντιπρόσωπος τῆς Μεγάλης Βρετανίας, πρὸς τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, εἰς Παρισίους: Ἐκάματε μίαν ὑποστήριξιν τῶν ἐθνικῶν σας ζητημάτων, ἀλλὰ ὅταν ἐτελείωσεν ἡ συζήτησις εἴπατε ὅτι ἀποδέχεσθε τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου, ἐπεφυλάχθητε ὅμως νὰ φέρετε τὰ ἐθνικά σας ζητήματα εἰς οἱανδήποτε συνδιάσκεψιν τῶν Ἐθνῶν, καὶ εἴπατε ὅτι θὰ τὸ πράξετε τοῦτο. Σᾶς λέγει ὁ κ. Μὰκ Νήλ, ὅτι εἴπατε ὅτι θὰ τὸ πράξετε, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπράξατε.

§23Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, εἶσθε περισσότερον παντὸς ἄλλου ἐν γνώσει τοῦ τὶ ἔκανε ἡ Κυβέρνησις τότε καὶ ὅτι ἐπεφυλάχθη νὰ ὑποστηρίξῃ καὶ αὖθις τὰ ἐθνικὰ ζητήματα, ὑπέβαλε δὲ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῶν τεσσάρων καὶ προσφυγὴν ἡ ὁποία ἐκκρεμεῖ. Σεῖς ἔπρεπε νὰ γνωρίζητε, ὅτι ἡ προσφυγὴ ἐκκρεμεῖ καὶ θὰ ἔλθῃ εἰς συζήτησιν προσεχῶς, μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ Γερμανικοῦ. Σεῖς τὸ ἠξεύρατε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. (Χειροκροτήματα).

§24Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ἐγὼ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἐπισήμους διαβεβαιώσεις.

§25Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ἐλέχθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὅταν ὑπεβλήθησαν πρὸς κύρωσιν αἱ συνθῆκαι. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ τὰ λέγωμεν αὐτὰ τὰ ὁποῖα περιέχονται καὶ εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τῶν συνθηκῶν.

§26ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶσθε μέλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρέπει νὰ τὰ γνωρίζετε ὅλα.

§27Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Πάντως ἡ προσφυγὴ ἐκκρεμεῖ.

§28Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπον ὅτι δὲν ἀνεφέρατε εἰς τὴν Βουλὴν τὰ πρακτικὰ τῆς κυρώσεως τῶν διαφόρων συνθηκῶν. Ἐγὼ εἶπον ὅτι δὲν ἐγένετο ἐν τῇ Βουλῇ ταύτῃ μία εὐρεῖα ἐπὶ τῶν ζητημάτων τούτων συζήτησις. Ἐγὼ δὲν λέγω ὅτι δὲν ἀνεφέρατε καὶ δὲν εἴπατε εἰς τὴν Βουλὴν τὶ ἐπράξατε· λέγω μόνον τὸ τὶ ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Μεγάλης Βρετανίας ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως τῶν Ἐθνῶν εἶπεν. Οὗτος εἶπεν, ὅτι ναὶ μὲν εἴπατε ὅτι θὰ φέρετε ἐνώπιον τῶν ἐπισήμων καὶ πάλιν τὰς ἑλληνικὰς διεκδικήσεις—καὶ θὰ τὸ πράξετε—, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπράξατε ἐπὶ δεκαοκτὼ μῆνας. Ἐὰν εἰς τὴν συνδιάσκεψιν τῶν Παρισίων τὸ ἐπράξατε μετέπειτα, εἰς ἄλλας συνδιασκέψεις δὲν τὸ ἐπράξατε καὶ δὲν τὰς ἐφέρατε.

§29Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Εἶσθε διακεκριμένον μέλος τῆς Κυβερνήσεως τότε; ναὶ ἢ ὄχι;

§30Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ἐγένοντο τέσσαρες συνδιασκέψεις τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως, τὸν Δεκέμβριον, τὸν Ἰούλιον καὶ τώρα τὸν Ὀκτώβριον, καὶ δὲν τὸ ἐφέρατε.

§31Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, ἐχρηματίσατε καὶ σεῖς εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ δὲν δύνασθε νὰ λέγετε ὅτι ἐγίνοντο τόσαι διασκέψεις, ἐνῷ πράγματι δὲν ἐγίνοντο. Μὴ συγχέετε τὰς διασκέψεις τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας καὶ τῶν ἄλλων ἐπιτροπῶν μὲ τὰς Γενικὰς Συνδιασκέψεις.

§32Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ἔχουν μετὰ τὴν διάσκεψιν τῶν Παρισίων συνέλθη τρεῖς φοράς.

§33Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἔχει ὑποβληθῆ ἡ προσφυγὴ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῶν Τεσσάρων καὶ ἔχει συμφωνηθῆ νὰ συζητηθῇ μετὰ τὸν τερματισμὸν τοῦ Γερμανικοῦ. Αὐτὰ τὰ γνωρίζομεν πάντες καὶ ἰδίως ὑμεῖς ὁ ὁποῖος ὑπήρξατε μέλος τῆς Κυβερνήσεως.

§34Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Αἱ ἐθνικαί μας διεκδικήσεις δὲν κατεβαραθρώθησαν συνεπείᾳ τῆς ἀντιδράσεως τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος καὶ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ἀλλὰ κυρίως κατεβαραθρώθησαν ἀπὸ τοὺς Μεγάλους Συμμάχους, τοὺς ὁποίους σεῖς καὶ ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ὑμνῆτε ἀπὸ πρωΐας μέχρι νυκτός. Ἡ οὐσία τοῦ θέματος εἶναι ἐκεῖ: αὐτοὶ δὲν ἠθέλησαν. Ὅλα τὰ ἄλλα ἔχουν δευτερεύουσαν σημασίαν (χειροκροτήματα).

§35Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Τὰ ζητήματα τοῦ Ἔθνους δὲν καταβαραθροῦνται, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν ἀντίδρασιν οἱουδήποτε ἰσχυροτάτου, ἔστω, ἔθνους. Τὰ ἐθνικὰ ζητήματα δὲν ἀποθνήσκουν, δὲν ἀπέθανον ποτέ, ἀρκεῖ οἱ διαχειριζόμενοι τὰς ἐθνικὰς ὑποθέσεις νὰ δώσουν τὴν θετικὴν καὶ κατάλληλον προστασίαν, ὥστε νὰ ὑφίστανται ταῦτα καὶ εἰς τὴν συνείδησιν τῶν κρατῶν ἐκείνων τὰ ὁποῖα πρόκειται μίαν ἡμέραν νὰ δώσουν λύσιν εἰς αὐτάς. Ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Μ. Βρετανίας εἶπεν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, «ναὶ μὲν εἴπατε ὅτι θὰ πράξετε τοῦτο ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπράξατε» Ἐγὼ δὲν εἶπον ὅτι ἔπρεπε νὰ πράξῃ τοῦτο ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως. Εἶπον ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνουν γνωστὰ τὰ δίκαια τῆς Ἑλλάδος εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ὥστε νὰ γίνουν συνείδησις ὅλου τοῦ κόσμου, διὰ νὰ δυνηθοῦν μίαν ἡμέραν νὰ εὕρουν δικαίωσιν. Ἡ δικαίωσίς των εἶναι ἀντικείμενον τῆς ψήφου καὶ τῆς ἀποφάσεως 57 κρατῶν καὶ ἡ Ἑλλὰς εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ τὰ φέρῃ εἰς γνῶσιν τῶν κρατῶν τούτων καὶ νὰ καταστήσῃ συνείδησίς των τὰ ἑλληνικὰ ζητήματα.

§36Γ. ΜΕΛΑΣ. Πῶς θέλετε νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ σύνολον τῶν ἑλληνικῶν διεκδικήσεων ἐνώπιον ἑνὸς σώματος τὸ ὁποῖον, ὡς γνωρίζετε, δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως πρὸς τοῦτο ἁρμοδιότητα;

§37Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ὁ κ. Μελᾶς ἀπήντησεν ὡς ἐὰν ἐγὼ ὑπεστήριξα ὅτι ἡ Γεν. Συνέλευσις ἦτο ἡ ἁρμοδία νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα. Μία τοιαύτη ἐκ μέρους μου ἀνοησία δὲν θὰ ἐλέγετο ποτέ. Ἀλλ’ ὅταν τὸ ζήτημα ἐτέθη ἐκεῖ ὅτι ἡμεῖς παρασκευάζομεν κινήματα ἐν τῇ Βαλκανικῇ διὰ νὰ φέρωμεν εἰς τὸν κόσμον τὴν ἀνησυχίαν, ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ.

§38Γ. ΜΕΛΑΣ. Αὐτὸ ἀντιμετωπίσθη μὲ τὴν σύνεσιν μὲ τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζονται πάντοτε τὰ ἑλληνικὰ ζητήματα.

§39Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Οὕτω πως τίθεται τὸ ζήτημα. Καὶ ὅταν λέγω ταῦτα, δὲν λέγω ἰδικήν μου γνώμην. Ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Μ. Βρεττανίας ἐτόλμησε νὰ εἴπῃ εἰς τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς Ἑλλάδος ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν ὅτι σᾶς ἐδώκαμεν συμβουλὰς ἐπανειλημμένως ἀλλὰ σεῖς δὲν ἐδείξατε σωφροσύνην. Εἶναι ἡ ἐπίσημος φράσις. Ἐγὼ δὲν υἱοθετῶ τὴν λέξιν τοῦ κ. ἀντιπροσώπου τῆς Μ. Βρεττανίας.

§40Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερν.). Δὲν δύναμαι νὰ σᾶς παρακολουθήσω, διότι δὲν ἀκούεσθε.

§41Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Λέγω ὅτι ἐγὼ δὲν ἐξέφερα καμμίαν κατηγορίαν δι’ ὑμᾶς. Ἐπαναλαμβάνω ἐνταῦθα ὅ,τι εἶπεν ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Μ. Βρεττανίας. Πρόκειται περὶ προσώπου σοβαροῦ ἀποτελοῦντος μέλος τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἐτόλμησε, διότι πραγματικὰ ἦτο μεγάλη τόλμη, νὰ ρίψῃ ἐνώπιον τῆς συνελεύσεως τὴν φράσιν ὅτι «εἰς τὸν κ. Τσαλδάρην ἐδώσαμεν ἐπανειλημμένως συμβουλὰς ἀλλὰ δὲν ἔδειξε σωφροσύνην». Ἐγὼ ἀρνοῦμαι τὴν λέξιν ταύτην καὶ δὲν τὴν υἱοθετῶ.

§42Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερν.). Νομίζω ὅτι ἀκριβῶς ἡ φράσις τοῦ ἀντιπροσώπου τῆς Μ. Βρεττανίας θὰ ἔπρεπε νὰ σᾶς κάνῃ ὑπερήφανον, διότι ὅταν ἐρρίφθη ἡ κατηγορία ὅτι αἱ Συμμαχικαὶ Κυβερνήσεις ἐπεμβαίνουν εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς Ἑλλάδος, εἶπεν οὗτος ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβὲς διότι ἡ Ἑλλὰς ἐπέδειξεν αὐτοτέλειαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ παρατήρησις ἡ ὁποία ἐγένετο. Τίποτε ἄλλο πέραν αὐτοῦ.

§43Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Τὴν παρατήρησιν αὐτὴν δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ τὴν κρίνω, ἐγὼ κρίνω ὅ,τι ἀνέγραψεν ἡ ἐπίσημος ἀνακοίνωσις τοῦ κ. Ἀντιπροσώπου. Ἄν πράγματι ἡ ἐπίσημος αὐτὴ ἀνακοίνωσις δὲν εἶναι ἀκριβής, ἐγὼ δὲν εὐθύνομαι. Λέγοντες ὅμως ὑμεῖς αὐτά, ἔρχεσθε εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὴν ἀνακοίνωσιν. Ἐγὼ εἶπον ὅτι δὲν υἱοθετῶ τὴν λέξιν, διότι δὲν λέγω ἐγὼ ὅτι δὲν ἐδείξατε σωφροσύνην. Κάθε ἄλλο.

§44Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερν.). Λέγετε λέξεις τὰς ὁποίας δὲν ἐδιαβάσατε εἰς τὸ κείμενον.

§45Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Τὶ νὰ κάμω, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν; δὲν ἔχω ἄλλα μέσα, παρὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δημοσιεύονται εἰς ἐφημερίδας Κυβερνητικὰς αἱ ὁποῖαι ἀνέγραψαν τὸ κείμενον τοῦ λόγου τοῦ κ. Μὰκ Νὴλ καὶ νομίζω ὅτι θὰ κατεβλήθη πολλὴ προσπάθεια ὥστε νὰ μὴ μεταδοθοῦν λόγοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἐλέχθησαν. Αὐτή, κ. βουλευταί, ὑπῆρξεν ἐν συνόλῳ ἡ διαχείρισις τοῦ ἐξωτερικοῦ μας ζητήματος καθ’ ὅλας αὐτοῦ τὰς φάσεις. Κατὰ τὴν γνώμην μου ὑπῆρξεν ἔλλειψις διαφωτίσεως τοῦ ξένου κόσμου σχετικῶς μὲ τὰ δίκαια τῆς Ἑλλάδος, ὑπῆρξε παράλειψις τὸ ὅτι δὲν ἐζητήσαμεν τὴν κατάληψιν τῆς συνοριακῆς μας γραμμῆς παρὰ τῶν Συμμάχων, ὑπῆρξε παράλειψις τὸ ὅτι δὲν ἀπεδείξαμεν ὅτι ὅλαι αἱ πρὸ τοῦ ἀνταρτικοῦ κινήματος Κυβερνήσεις ἐν Ἑλλάδι ἦσαν δημοκρατικαί. Καὶ τώρα ἐρχόμεθα εἰς τὸ δεύτερον σκέλος, εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἀνταρτικοῦ κινήματος. Τὸ ἀνταρτικὸν κίνημα τῆς Ἑλλάδος, κ. βουλευταί, δὲν δύναται ὑποθέτω νὰ ἀμφισβητηθῇ ἀπὸ κανένα, ὅτι εἶναι δημιούργημα τοῦ μεγάλου ὀνείρου τῆς Ρωσσίας διὰ τὴν κατάβασιν αὐτῆς μέχρι τῆς Μεσογείου. Τὸ ὄνειρον αὐτὸ τῆς Ρωσσικῆς Αὐτοκρατορίας εἶναι προαιώνιον. Συνήντησεν ὅμως μέχρι τοῦδε πολλὰ τὰ ἐμπόδια τόσον ἀπὸ μέρους τῆς Γερμανίας ὅσον καὶ ἀπὸ μέρους τῆς Αὐστρο–Οὑγγαρίας, τῆς Ἀντὰντ κατόπιν καὶ τῆς Βουλγαρίας ἀκόμη. Αὐτὰ ὅλα τὰ ἐμπόδια ἐξέλιπον ὡς διὰ μαγείας διὰ τοῦ πολέμου τούτου. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἐμπόδια κατέπεσαν τώρα καὶ δὲν ἀπομένει παρὰ μόνον ἡ κατάκτησις τῆς μικρᾶς Ἑλλάδος. Ἡ κατάκτησις αὐτῆς δὲν ἐθεωρήθη ἀπὸ τὴν Ρωσσικὴν Αὐτοκρατορίαν ὅτι ἠδύνατο νὰ γίνῃ διὰ τῆς βίας, διὰ τῶν ὅπλων, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διενεργηθῇ νέος πόλεμος μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ τελευταίου μεγάλου τοιούτου. Ὤφειλε λοιπὸν ἡ κατάκτησις τῆς Ἑλλάδος νὰ γίνῃ διὰ τῆς δημιουργίας ἐπαναστατικοῦ κινήματος ἐν αὐτῇ. Ἐὰν κατωρθοῦτο νὰ εὐωδοθῇ τὸ ἀνταρτικὸν κίνημα ἐν Ἑλλάδι, θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν πτῶσιν τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος καὶ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόσμου ἐν τῇ ἐξουσίᾳ. Καὶ οὕτω πως θὰ περιήρχετο εἰς χεῖρας τῆς Ρωσσίας τὸ μέρος ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀρκεῖ εἰς αὐτὴν διὰ νὰ θέσῃ τὸν πόδα εἰς τὴν Μεσόγειον. Κατὰ τοῦ κινήματος τούτου ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀμέσως ἐκινήθη ἐπιτυχῶς, κινητοποιήσασα ὅλας τὰς στρατιωτικὰς δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι ἠδύναντο νὰ διατεθοῦν κατὰ τοῦ κινήματος τούτου, ἀλλὰ δυνάμεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἠδύναντο νὰ ὁπλισθοῦν. Ἡ συνδρομὴ ἡ ὁποία ἐδίδετο εἰς αὐτὴν δὲν ἦτο ἀσφαλῶς σημαντική. Κατώρθωσεν ὅμως νὰ ἀντιταχθῇ κατὰ πάσης τοιαύτης κινήσεως, διότι εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν συνέτρεχεν ἀπολύτως ὁ ἐνθουσιασμὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ἡ πολιτικὴ τοῦ κατευνασμοῦ διὰ τῆς ἀμνηστίας ἀπεδείχθη ἐκ τῶν πραγμάτων ὅτι ἀπέτυχεν. Ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος ἐξεφώνησε χθὲς τὸν ἐπικήδειον τοῦ μέσου τούτου. Καὶ ὀφείλει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι πραγματικῶς τὴν ὥραν ταύτην δὲν δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι ἡ ἀμνηστία δύναται νὰ φέρῃ εἰς τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐπεδίωκε τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Τί ἀπέμενε λοιπὸν πρὸς καταστολὴν τοῦ κινήματος τούτου; Ἁπλούστατα ἡ διὰ τῶν ὅπλων συντριβὴ αὐτοῦ. Καὶ ἡ Ἑλλὰς διὰ τῶν μικρῶν καὶ μερικῶς ἐξωπλισμένων δυνάμεων τὰς ὁποίας δύναται νὰ κινήσῃ, ἐπιτυγχάνει νὰ ματαιώσῃ τὰ σχέδια τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος μας, οἵτινες διὰ τοῦ κινήματος τούτου προσπαθοῦν νὰ ἐπιτύχουν τὴν φθοράν της. Οἱ Σύμμαχοι ἡμῶν δὲν ἐδέχθησαν ἀκόμη, ὄχι μόνον νὰ ἀποστείλουν στρατεύματα, ἀλλ’ οὐδὲ καὶ ἀξιωματικούς. Τὸ μόνον ἀκριβὲς εἶναι, ὅτι πρόκειται νὰ ἔλθουν σύνδεσμοι ἁπλοῖ. Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβον οἱ Σύμμαχοι ἡμῶν διὰ τὴν καταστολὴν τοῦ κινήματος δὲν φαίνεται νὰ ἀπολήγουν εἰς κάτι τι τὸ ἐξαιρετικὰ σοβαρόν. Μόλις κατωρθώθη ἀπὸ τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τῶν Κρατῶν νὰ ψηφισθῇ ἡ σύστασις μιᾶς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἐρχομένη εἰς τὴν Ἑλλάδα θέλει παρακολουθήσει καὶ ἐλέγξει τὴν πορείαν τοῦ ἐπαναστατικοῦ τούτου κινήματος. Ποία θὰ εἶναι ἡ ἐπιτυχία τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν σήμερον. Περιμένομεν νὰ ἴδωμεν τὸ ἔργον της καὶ τότε θὰ κρίνωμεν. Ἀλλ’ ἐπιτρέπεται νὰ λεχθῇ, ὅτι ἐφόσον ἔχομεν τὸ προηγούμενον τῆς ἄλλης Ἐπιτροπῆς, καθ’ ὃ οὐδεμία κύρωσις ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀποφάσεων καὶ τῶν πορισμάτων της, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς θὰ βραδύνῃ ἐπὶ πολὺ νὰ φέρῃ τὰς καλὰς αὐτοῦ συνεπείας. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς μίαν συνέντευξιν τὴν ὁποίαν ἔδωκε ἐν Ἀμερικῇ εἶπεν ὅτι τὸ κίνημα εἶναι δυνατὸν νὰ κατασταλῇ ἐντὸς ἕξ μηνῶν. Εἷς στρατιωτικὸς ἀντιπρόσωπος τῆς Ἀμερικῆς ὁ ὁποῖος ἦλθεν ἐνταῦθα, ὁ στρατηγὸς Τσάμπερλιν, εἰς ἐπίσημον αὐτοῦ ἔκθεσιν εἶπεν ὅτι δὲν νομίζει ὅτι τὸ κίνημα ἐν Ἑλλάδι δύναται νὰ κατασταλῇ εἰς ὀλιγώτερον διάστημα τοῦ ἑνὸς ἔτους. Καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα, κ. βουλευταί, ἡ Ἑλλὰς εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ συνεχίζῃ τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν ἀντιπάλων της αὐτῶν καὶ εἰς τὰ λαγκάδια καὶ εἰς τὰ βουνά. Ὁ ἐθνικιστικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος αὐτὴν τὴν ὥραν δυσπραγεῖ. Εἶναι ἠναγκασμένος νὰ ἀναχωρῇ ἀπὸ τὰ χωριὰ καὶ νὰ καταφεύγῃ εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν ἐπαρχιῶν· εἶναι ἠναγκασμένος νὰ μετατοπίζεται, νὰ ὑφίσταται ἐξαιρετικὰς στερήσεις στεγάσεως, τροφίμων καὶ ὅλων τῶν ἀναγκαίων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἔχει πάντοτε εἰς τὴν διάθεσίν του ὁ νοικοκύρης. Βεβαίως γνωρίζομεν τὸν πατριωτισμὸν καὶ τὴν μεγαλοψυχίαν τῶν Ἑλλήνων. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι εἴχαμε νὰ ἀντιστῶμεν εἰς μίαν 4ετῆ κατοχικὴν καταδυνάστευσιν, ὅτι μετ’ αὐτὴν ἐπῆλθεν ἕνα συντριπτικὸν ἐπαναστατικὸν κίνημα καὶ ὅτι ἐπὶ 1½ ἔτος ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς νέον ἐμφύλιον πόλεμον. Ἐὰν ζητῶμεν ἀπὸ τὸν λαὸν αὐτὸν καὶ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν στρατὸν κάτι τι τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ δημιουργήσῃ κατὰ τὰς συνθήκας αὐτὰς τὰς τόσον δυσκόλους, τοῦτο εἶναι τὸ νὰ συντρίψῃ τὸ ἐπαναστατικὸν κίνημα, τὸ ἔργον του αὐτὸ ὅμως εἶναι τεράστιον, ὑπεράνθρωπον. Ποῖα εἶναι τὰ μέσα ἐκεῖνα, ἐρωτᾶται, διὰ τῶν ὁποίων δυνάμεθα σήμερον νὰ θέσωμεν τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν; Εἶναι ἡ καλλιτέρα προπαρασκευὴ καὶ ἐξόρμησις τοῦ στρατοῦ. Εἴπομεν ἐπανειλημμένως ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐὰν περιμένωμεν τὴν συντριβὴν τοῦ ἀνταρτικοῦ κινήματος θὰ τὴν περιμένωμεν μόνον ἀπὸ τὴν θυσίαν καὶ τὸν ἐνθουσιασμὸν καὶ τὴν δυναμικότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ καὶ μόνον. Μόνον εἰς τοῦτον ὀφείλομεν νὰ δώσωμεν ὅλην ἡμῶν τὴν προσοχήν, μόνον διὰ τοῦτον ὀφείλομεν νὰ κάμωμεν ὅλας ἡμῶν τὰς οἰκονομικὰς καὶ ὅλας τὰς ἄλλας κοινωνικὰς θυσίας. Δυστυχῶς τὴν ὥραν ταύτην βλέπω ὅτι αὐτὴ ἡ στρατιωτικὴ προπαρασκευὴ καὶ ἐξόρμησις τοῦ στρατοῦ καθυστερεῖ, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἰσοσκέλισις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἰσοσκελίσεις προϋπολογισμῶν δὲν γίνονται ἐν ὥρᾳ πολέμου, ἀλλ’ ἀντιθέτως γίνεται θυσία τῶν οἰκονομικῶν μέσων, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐνδυναμώσῃ τὸ αἴσθημα τῶν μαχομένων. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν ἐπὶ 2½ μῆνας σήμερον συζητεῖ ἡ Κυβέρνησις τὴν μεταβολὴν τῆς ἡγεσίας καὶ φθάνωμεν εἰς τὴν ἀντικατάστασιν δύο μὲ τὸν αὐτὸν βαθμὸν ἡγητόρων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν περὶ τοιούτου πράγματος ὅταν εὑρισκώμεθα ἀκόμη εἰς ἔλλειψιν ὅπλων διὰ τὸν ἄοπλον αὐτὸν πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου χώρας. Πρέπει νὰ λεχθῇ μία κοινὴ φράσις ὅτι «ἐμάλλιασε ἡ γλῶσσα τῶν Κυρίων Βουλευτῶν» ζητούντων τὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ζητούντων μίαν πραγματικὴν ἐθνοφυλακὴν ἡ ὁποία νὰ ὀργανωθῇ καὶ νὰ τεθῇ ὑπὸ τὰς ὁδηγίας ἀξιωματικῶν, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὅλην αὐτὴν τὴν ἐπιδρομήν. Ἐν τοσούτῳ ὅμως μέχρι τῆς ὥρας ταύτης δὲν εἴδομεν τοιοῦτόν τι. Πρέπει νὰ γίνουν ἐξαιρετικαὶ οἰκονομικαὶ θυσίαι ὄχι μόνον διὰ τὴν προπαρασκευὴν τοῦ στρατοῦ, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ὑποστήριξιν αὐτῶν τῶν οἰκογενειῶν ὅλου τοῦ στρατευομένου κόσμου. Δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ ἔχωμεν τὸν Ἕλληνα ὑφιστάμενον τοιαύτας σκληρὰς δοκιμασίας, νὰ μετατοπίζεται ἀπὸ τὴν ἑστίαν του, νὰ μεταβαίνῃ πρόσφυξ εἰς τὰς πόλεις, νὰ στεγάζεται μέσα εἰς ὅλα τὰ ἀνήλια καταφύγια τὰ ὁποῖα τοῦ δίδομεν καὶ νὰ περιμένωμεν ὅπως ὁ πατὴρ αὐτὸς ἢ ὁ ἀδελφὸς εἶναι ἐνθουσιασμένος διὰ νὰ γράψῃ καὶ νὰ ἐνισχύσῃ τὸ αἴσθημα τοῦ στρατιώτου, ὁ ὁποῖος μάχεται εἰς τὴν πρώτην γραμμήν. Ὀφείλομεν νὰ ἐννοήσωμεν τέλος ὅτι ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου, ἀπέναντι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπιστρατευθέντας ἀδελφούς, ἔχομεν μίαν πλήρη ὑποχρέωσιν: Νὰ καταστήσωμεν τὸν βίον αὐτῶν κάπως καλλίτερον ἀπὸ τὸν σημερινόν, νὰ δώσωμεν τὰ μέσα ὅπως ζήσουν κάπως ἀνθρωπιστικώτερα, νὰ δώσωμεν τὰ μέσα ὅπως μεταβῶσι πάλιν εἰς τὰς οἰκίας των καὶ δυνηθῶσι νὰ ἐπιδοθῶσιν εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν κτημάτων των. Ἐὰν τοῦτο πράξωμεν, πράττομεν οἰκονομικῶς ἕνα μέγα ἔργον. Δὲν σημαίνει ὅτι σήμερον δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν μίαν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἰσοσκέλισις προϋπολογισμοῦ δὲν γίνεται κατὰ τὴν ὥραν τοῦ πολέμου. Κατὰ τὴν ὥραν τῶν πολέμων γίνεται μία ἀπόλυτος θυσία τῶν οἰκονομικῶν μέσων, διὰ νὰ τονώσωμεν τὸ αἴσθημα ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μάχονται, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐπιφέρωμεν οὕτω μίαν ταχυτέραν καταστολὴν τοῦ ἀνταρτικοῦ κινήματος. Οὕτω πως ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐπανερχόμενος εἰς τὰς ἐργασίας αὐτοῦ, θὰ δώσῃ ὅλα τὰ μέσα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀποκατασταθῇ ἡ χώρα οἰκονομικῶς. Ὀφείλομεν νὰ κάμωμεν μίαν διαφώτισιν ὅλου τοῦ κόσμου σχετικῶς μὲ τὰ ἐσωτερικά μας ζητήματα. Τὸ κεφάλαιον τοῦτο ἔχει παραμεληθῆ ἀπολύτως σήμερον. Δὲν θέλομεν ὅμως νὰ πιστεύσωμεν, ἐνταῦθα εὑρισκόμενοι, ὅτι ἀπὸ τὸν διεθνῆ κόσμον ἐξαρτᾶται ἀπολύτως ἡ δικαίωσις τῶν ἐθνικῶν μας διεκδικήσεων. Τὴν δικαίωσιν αὐτὴν θὰ τὴν ἐπιτύχωμεν ὅταν πραγματικῶς πεισθοῦν ὅτι τὰ ἑλληνικὰ δίκαια εἶναι τοιαῦτα ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται εἰς αὐτοὺς νὰ λάβουν δραστικώτερα μέτρα. Κύριοι βουλευταί, ὡς εἶπον, ἡ ἐξωτερικὴ παράστασις, ἡ διεθνὴς παράστασις εἰσῆλθεν εἰς μίαν νέαν καμπήν. Ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐξακολουθήσῃ αὐτὰς τὰς παλαιὰς διπλωματικὰς μεθόδους, ἐὰν δὲν δυνηθῇ νὰ προσεταιρισθῇ τὴν ἀντίληψιν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν τὰ ὁποῖα ἀποφασίζουν διὰ τὰ ζητήματά μας, θὰ ὑπάρξῃ μετ’ ὀλίγον ἡ πεποίθησις ὅτι ἐγκατελείψαμεν πραγματικῶς τὴν ὑπεράσπισιν τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων. Ἐὰν τοὐναντίον ἀκολουθηθῇ κατὰ τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας αὐτὴ ἡ γραμμὴ τὴν ὁποίαν εἶπον καὶ ἐφαρμοσθῇ ἐντίμως, ἀφηνομένων κατὰ μέρος ὅλων τῶν ἀνοήτων ἐλπίδων καὶ ὅλων ἐκείνων τῶν μικροπολιτικῶν ὑπολογισμῶν, ταχέως ἡ Ἑλλὰς θὰ φθάσῃ εἰς ἕνα ἐπιτυχὲς τέρμα τῶν σκληρῶν ἀγώνων τοὺς ὁποίους διεξάγει. (Χειροκροτήματα).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τουρκοβασίλης ἔχει τὸν λόγον.

§47Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν αἰτίασιν τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ ἄρτι τοῦ βήματος κατελθὼν ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Μεταρρυθμιστικοῦ Κόμματος, ὑπάρχει ἓν ποσοστὸν δικαίου. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε μὲ τὰς γνώμας αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν ἄλλοθεν, ὅτι δὲν ἠμποροῦν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν νὰ λεχθῶσι παράπονα βάσιμα καὶ εὔλογα, ὅτι τὰ δίκαια τῆς Ἑλλάδος, αἱ ἐθνικαί μας διεκδικήσεις ἐσφαγιάσθησαν. Βεβαίως δὲν εἶναι ὁ Ὀργανισμὸς τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν τὸ ὄργανον τὸ ἁρμόδιον τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ τὰς ἐθνικάς μας διεκδικήσεις. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ παραλείπεται εὐκαιρία ὁπουδήποτε καὶ ἂν εὑρισκώμεθα καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, Κύριε Πρόεδρε, ἵνα ὑπομιμνήσκεται διαρκῶς εἰς τοὺς μεγάλους μας Συμμάχους ὅτι καταφώρως ἠδίκησαν τὴν Ἑλλάδα. Ἠδίκησαν δηλαδὴ ἕνα λαὸν ὁ ὁποῖος τὰ πάντα προσέφερε, κυριολεκτικῶς ὡλοκαυτώθη διὰ τὴν συμμαχικὴν νίκην. Ἑπομένως δὲν εὑρίσκω ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἠδύνατο καὶ ἐκεῖ, δηλ. εἰς τὸν Ο.Η.Ε., ὑποστηρίζων τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ὑπεστήριξε, νὰ μὴ φέρῃ παρεμπιπτόντως ἔστω τὸ ζήτημα ὅτι ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία ἠδικήθη κατὰ τόσον τραγικὸν τρόπον ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῶν διεκδικήσεων δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν εἶναι δίκαιον, δὲν εἶναι ἀνεκτὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἀδιαμαρτυρήτως νὰ ὑφίσταται τὰς ἐπιθέσεις τὰς ὁποίας ὑφίσταται ἀκόμη καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἑπομένως εἶχεν ἐν μέρει δίκαιον ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Μεταρρυθμιστικοῦ Κόμματος εἰπὼν ὅσα εἶπε πρὸ ὀλίγου καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἐνόμισεν ὅτι ἐδικαιοῦτο νὰ διαμαρτυρηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Καὶ αὐτό, κύριοι, μοῦ ἔφερεν εἰς τὴν μνήμην κάτι τι ἄλλο, ἤτοι τὸ μήνυμα τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως τὸ ὁποῖον ἐστάλη ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου. Εἰς τὸ μήνυμα αὐτὸ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εὗρε τὴν εὐκαιρίαν νὰ χαιρετίσῃ τὴν ἔνδοξον καὶ μεγάλην αὐτὴν ἡμέραν τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ νὰ τὴν συγχρονίσῃ—κακῶς καθ’ ἡμᾶς διότι τὴν ἐμόλυνε—μὲ τὸ γεγονὸς τῆς κυρώσεως τῆς συνθήκης μετὰ τῆς Βουλγαρίας ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς μας Ἀντιπροσωπείας. Συνθήκης κατακρεουργησάσης τὰ Ἑλληνικὰ δίκαια. Συνθήκης ἡ ὁποία σκληρότατα ἠδίκησε τὴν Πατρίδα μας. Κατὰ τῆς καταφώρου ταύτης ἀδικίας, διαπραχθείσης εἰς βάρος ἑνὸς λαοῦ ὁ ὁποῖος παρὰ τὸ ὀλιγάριθμον αὐτοῦ τόσον σπουδαίως συνέβαλεν εἰς τὴν συμμαχικὴν νίκην ὁλοκαυτωθείς, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ διαμαρτυρηθῶ ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους καὶ ἔναντι τῶν συμμάχων μας ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μὲ περίσσειαν ἀγνωμοσύνης τόσον σκληρῶς μᾶς ἠδίκησαν καὶ κατὰ τῶν συμμάχων μας ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μετὰ τόσης εὐκολίας ἐνέδωσαν εἰς τὴν τελεσιουργηθεῖσαν καθ’ ἡμῶν ἀδικίαν. Καὶ ὅμως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εὑρῆκε τὴν χρονολογικὴν αὐτὴν σύμπτωσιν τῆς κυρώσεως τῆς μετὰ τῶν Βουλγάρων συνθήκης καὶ τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς μεγάλης μας ἐπετείου διὰ νὰ τὴν ἐξάρῃ ὡς γεγονὸς εὐχάριστον δῆθεν διὰ τὴν Ἑλλάδα. Θὰ εἶχον τὴν ἀξίωσιν, κύριοι βουλευταί, καὶ ὑμεῖς μετ’ ἐμοῦ νομίζω, ὅπως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπωφελεῖτο τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς διὰ νὰ κακίσῃ τὰς πράξεις ἐκείνας, τὰς συνθήκας τῆς Εἰρήνης; μετὰ τῶν ὁμόρων στρατῶν καὶ βορείων γειτόνων μας, αἱ ὁποῖαι τόσον ἠδίκησαν τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ διαμαρτυρηθῇ ἐντόνως (χειροκροτήματα παρατεταμένα).

§48Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερν.). Κύριε Συνάδελφε, περὶ τίνος γεγονότος ὁμιλεῖτε; Περὶ τοῦ μηνύματος τῆς 28ης Ὀκτωβρίου; Ἐκεῖ μέσα ἐπανειλημμένως γράφει τοῦτο, ἐὰν τὸ ἐδιαβάσατε, ὅτι τὰς κακίζω. Λέγω δηλαδή, ὅτι ἠδικήθη ἡ Ἑλλάς. Ἐκφράζω διαμαρτυρίαν τῆς Ἑλλάδος.

§49Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπατε εἶναι τὸ ἀκόλουθον, τὸ ἐνθυμοῦμαι καλῶς διότι μοῦ ἔκανε ἀλγεινὴν ἐντύπωσιν «Εἶναι εὐχάριστον τὴν στιγμὴν αὐτήν, ὅτι ἑορτάζομεν τὴν 28ην Ὀκτωβρίου μὲ τὴν κύρωσιν τῶν συνθηκῶν». Καὶ λέγω, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εὕρετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ καυτηριάσετε τοὺς Συμμάχους, οἱ ὁποῖοι ἔκαναν τὰς συνθήκας εἰρήνης, αἱ ὁποῖαι εἶναι προϊὸν τῶν πλέον ἀξιοθρηνήτων διεθνῶν συμβιβασμῶν καὶ ὑποχωρήσεων εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος (χειροκροτήματα). Καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παραλείψετε οὔτε στιγμήν, ποὺ νὰ μὴ ἐτονίζατε—ὅπου καὶ ἂν εὑρίσκεσθε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν—τὰς ἀδικίας αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὴν Ἑλλάδα. Συνθῆκαι σκληραί, συνθῆκαι ἄδικοι, συνθῆκαι ἐντελῶς ἀντίθετοι πρὸς τὰς μεγάλας καὶ ὑψηλὰς ἀρχάς, διὰ τὰς ὁποίας διαρκοῦντος τοῦ πολέμου ἰσχυρίζοντο οἱ Σύμμαχοι ὅτι διεξήγαγον δῆθεν τὸν ἀγῶνα καὶ διὰ τὰς ὁποίας ὑψηλὰς ἀρχὰς ὁ ἥρως καὶ μάρτυς ταὐτοχρόνως ἑλληνικὸς λαὸς ἐμάχετο καὶ ἠγωνίζετο καὶ ἔπιπτεν ὄχι μόνον εἰς τὰ Ἀλβανικὰ ὄρη ἀλλὰ καὶ ἀνὰ τὰς Ἠπείρους καὶ τοὺς ὠκεανούς, μὲ αὐτὸ τὸ ὅραμα, νὰ ἴδῃ ἀπολυτρωμένους τοὺς ἀλυτρώτους ἀδελφούς του. (χειροκροτήματα παρατεταμένα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων]. Κύριοι βουλευταί, ἔκαμα αὐτὴν τὴν μικρὰν παρένθεσιν, διὰ τὸν λόγον ὅτι μοῦ ἔκαμεν ἰδιάζουσαν ἐντύπωσιν ἡ τόσον ὀρθὴ παρατήρησις τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου κ. Ἀλεξανδρῆ. Βεβαίως ἐπὶ τῶν δηλώσεων αὐτῶν, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀντιπροέδρου αὐτῆς, ἠκούσατε ἀτελευτήτους ὁμιλίας καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἔχετε αἰσθανθῆ ἕνα μικρὸν κάματον. Θὰ προσπαθήσω νὰ μὴ σᾶς αὐξήσω τὸν κάματον αὐτόν. Ἀλλ’ ὅσα ἐλέχθησαν, κύριοι βουλευταί, χθὲς καὶ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην ἐκ μέρους τοῦ ἄρτι κατελθόντος ἀπὸ τοῦ βήματος συναδέλφου, ἦτο ἀναγκαῖον νὰ λεχθῶσιν, διότι ἦλθεν ἡ στιγμή, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ πλέον νὰ ἀποκρύπτεται τίποτε. Πρέπει νὰ λέγεται ἡ ἀλήθεια ὅσον πικρὰ καὶ ἄν εἶναι καὶ πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις. Θὰ ἐπικρίνωμεν τὴν Κυβέρνησιν ἐκεῖ ὅπου νομίζομεν ὅτι εἶναι ἀξία ἐπικρίσεως καὶ ὅλον τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως δυστυχῶς ὑπόκειται ὑπὸ σοβαρὰν κριτικήν. Καὶ δὲν θὰ περιορισθῶμεν μόνον εἰς ἐπίκρισιν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος μὲ ὅλην τὴν ὀφειλομένην πρὸς αὐτὸν εὐλάβειαν, μολονότι καὶ τῶν πράξεων τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος τὴν εὐθύνην ἀκεραίαν φέρει ἡ Κυβέρνησις τῆς Χώρας. Οἱ Σύμμαχοί μας, κ. συνάδελφοι, ἀσφαλῶς, δεικνύουν ἀγάπην καὶ στοργὴν πρὸς ἡμᾶς—ὄχι βεβαίως ἅπαντες—καί διὰ τὴν ὁποίαν τοὺς εἴμεθα εὐγνώμονες ὅπου ὅμως ὑπάρχουν πράξεις, εἰς τὰς ὁποίας δεικνύουν μίαν στενόκαρδον ἀντίληψιν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὴν ὑποδείξωμεν ἂν ὄχι καὶ νὰ τὴν ἐπικρίνωμεν, διότι ὁ κόμπος ἔφθασεν εἰς τὸ χτένι. Δὲν εἶναι τὰ περιθώρια τοῦ χρόνου πάρα πολλὰ καὶ ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, θὰ ἔπρεπε ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν νὰ προέλθουν συμπεράσματα καὶ συμπεράσματα ἀσφαλῆ, θετικά, κατὰ τίνα τρόπον δηλαδὴ θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν, τὴν ὀξεῖαν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὸ ἐσωτερικόν μας πρόβλημα. Τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἤδη εἰς τὴν ἐξουσίαν καί τῆς ὁποίας ἠκούσαμεν μετὰ πολλῆς προσοχῆς τὰς ἀνακοινώσεις αἵτινες καὶ ἀποτελοῦν καὶ τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ μέχρι σήμερον Κυβερνητικοῦ ἔργου, κύριοι βουλευταί, τὴν ἐχαιρετίσαμεν ὅλοι ἅμα τῷ καταρτισμῷ της μετὰ ἐνθουσιασμοῦ. Παρέσχομεν δὲ αὐτῇ ἀνεπιφύλακτον ἐμπιστοσύνην. Διατὶ; Διότι εἰς τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν μετέσχε τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν τῆς 31ης Μαρτίου ἐτήρησε μίαν ἀπομεμονωμένην πολιτικήν. Μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία πολὺ ὀλίγον προσιδίαζε, διὰ νὰ μὴ εἴπω καθόλου, πρὸς τὴν πολιτικὴν τῶν ἄλλων Ἐθνικῶν Κομμάτων. Ἐντεῦθεν ἐπιχειρήματα πολλὰ τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος, εἰς οἱονδήποτε ζήτημα ὅπερ ἐπαρουσιάζετο διὰ νὰ κριθῇ ὑπὲρ αὐτῆς. Μόνον λοιπὸν ἡ συμμετοχὴ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καθίστα ἀδιάβλητον τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπὸ τὰς γνωστὰς πλέον ἐκείνας καὶ ἀηδεῖς κατηγορίας, περὶ μοναρχοφασισμοῦ, περὶ πιέσεως τῶν «δημοκρατικῶν πολιτῶν κλπ.». Ἐφόσον λοιπὸν οἱ ὑποβοηθήσαντες τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς κατασυκοφαντήσεως; καὶ καταρραδιουργήσεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐγένοντο Κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα κατὰ τῆς Πατρίδος μας πλέον ἔπιπτον ἀφ’ ἑαυτῶν. Δηλαδὴ οἱ μὲν ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἔχαναν τὰ ἐπιχειρήματά των τελείως ἢ μᾶλλον τὰ προσχήματα, διότι θὰ ἔλειπεν ἡ πηγὴ—ἤτοι τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων—ἀπὸ τὴν ὁποίαν τὰ ἤντλουν, οἱ δὲ φίλοι τῆς Ἑλλάδος καταπληκτικῶς ἐνισχύοντο εἰς τὸ ἔργον τῆς προστασίας τῶν συμφερόντων καὶ τῶν δικαιωμάτων ἡμῶν. Ἑπομένως ἡ συμμετοχὴ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἦτο ἀπολύτως ἀναγκαία. Βεβαίως ἡ πολιτικὴ αὐτὴ δὲν ἐπετεύχθη ἄνευ θυσιῶν, τοὐναντίον ἐξηγοράσθη καὶ ἐγένετο ἐπὶ θυσίᾳ πρῶτον τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος μετὰ τῆς διακρινούσης αὐτὸν σεμνότητος παρεχώρησεν τὴν θέσιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος διὰ νὰ μετάσχῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα βοηθήσῃ τὴν Πατρίδα του ἀπαραιτήτως; ἔπρεπε νὰ γίνῃ Πρωθυπουργός. Ἀλλὰ ἐγένετο καὶ μιὰ ἄλλη θυσία πολὺ μεγαλυτέρα καὶ οὐσιαστικωτέρα. Ἐξαναγκασθέντες ἐδέχθημεν δηλαδὴ νὰ ἐφαρμοσθῇ μία πολιτική, εἰς τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ἀπολύτως ἐπίστευεν, ἡ πολιτικὴ τοῦ διαβοήτου κατευνασμοῦ, πολιτικὴ ἡ ὁποία ἦτο ἐντελῶς ἀστεία. Πολιτικὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐφέρετο ὅτι ἐπίστευεν, ἐὰν ἐπίστευεν — ἐγὼ τὸ ἀμφισβητῶ ὅτι ἐπίστευεν — ὅτι δῆθεν εἷς πόλεμος, ὁ ὁποῖος διεξάγεται ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, πόλεμος μὲ ὅλην τὴν σημασίαν, μὲ ὅλην τὴν ἔννοιαν, μὲ ὅλην τὴν συνέπειαν καὶ μὲ ὅλην τὴν βαρύτητα τῆς λέξεως, πόλεμος ὁ ὁποῖος ἐμελετήθη προηγουμένως ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μᾶς τὸν ἐξαπέλυσαν ἀκηρύκτως, ἐσχεδιάσθη, ἐφιλοσοφήθη, ὅτι ὁ πόλεμος αὐτός, ἦτο δυνατὸν νὰ σταματήσῃ μὲ τὰ κατευναστικὰ βότανα τοῦ κ. Σοφούλη. Αὐτὸ ἦτο ἐντελῶς ἀστεῖον νὰ τὸ πιστεύῃ κανεὶς καὶ ὅμως τὸ ἐδέχθημεν καὶ ὅμως τὸ ἐνεκρίναμεν καὶ ὅμως ἐδώσαμεν ἀνεπιφύλακτον ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Διατί; Διότι ἐπέκειντο εἰς τὸν Ο.Η.Ε. συζητήσεις σοβαρώταται, ἀφορῶσαι σοβαρώτατα τῆς Ἑλλάδος ζητήματα. Ἑπομένως ἡ Ἑλλὰς ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἀντιπροσωπείαν ἐκεῖ, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ τὴν ἐντολὴν ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν τῆς εὐρυτάτης δυνατῆς Κοινοβουλευτικῆς βάσεως. Θὰ μοῦ εἴπητε, κύριοι βουλευταί. Ἡ προγενεστέρα Κυβέρνησις δὲν εἶχεν εὐρυτέραν τὴν κοινοβουλευτικὴν βάσιν; Ἀναμφισβητήτως ναί· ἀλλὰ ἡ προγενεστέρα Κυβέρνησις δὲν εἶχεν τὸ ἀνάλογον κῦρος, ὄχι ἀπὸ ἔλλειψιν τινὰ ἢ ὑπαιτιότητα τῶν ἀπαρτισάντων τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην, ἀλλὰ ἀκριβῶς ἀπὸ τὴν συνεχιζομένην κακὴν στάσιν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἐκλήθη καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην τῆς «Ἐθνικῆς Συνεργασίας». Καὶ ἠρνήθη νὰ μετάσχῃ. Ἀλλὰ ὄχι μόνον ἠρνήθη νὰ μετάσχῃ, ἀλλὰ καὶ ἠρνήθη ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς «Ἐθνικῆς Συνεργασίας», ἐνῷ τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα μετεῖχον τότε εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι σήμερον, μὲ ἐνθουσιασμόν, ὁ ὁποῖος τὰ τιμᾷ, ἔσπευσαν νὰ παράσχουν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Σοφούλη. Καὶ ἑπομένως ἡ Ἐθνική μας ἀντιπροσωπεία εἰς τὴν ὁλομέλειαν τοῦ ΟΗΕ παρουσιάσθη πλέον πάνοπλος, διότι ἐξεπροσώπει ὅλον τὸν Ἐθνικὸν πληθυσμὸν τῆς Ἑλλάδος. Θὰ μὲ ἐρωτήσετε, κύριοι βουλευταί, εἶσθε ἐνθουσιασμένος ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν ἡ ὁποία ἐπετεύχθη ἐν τῷ Ὀργανισμῷ Ἡνωμένων Ἐθνῶν; Πρέπει νὰ σᾶς εἶμαι εἰλικρινής. Δὲν εἶμαι ἐνθουσιασμένος. Ἡ ἀπόφασις ἡ ὁποία ἐπετεύχθη ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν τοῦ ΟΗΕ εἶναι βεβαίως μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἀναγνωρίζει τὰ δίκαια τῆς Ἑλλάδος ἐντελῶς. Ἐκεῖνο δὰ θὰ ἔλειπε νὰ μὴ ἀναγνωρίσῃ τὰ δίκαια τῆς Ἑλλάδος, ὅτι εἶναι τραγικὸν θῦμα καὶ νὰ ἐκδώσῃ ἀντίθετον ἀπόφασιν! Αὐτὸ βεβαίως δὲν ἦτο δυνατόν. Ἀλλ’ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ εἶναι πάρα πολὺ θεωρητικοῦ περιεχομένου. Ποία εἶναι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ παρακαλῶ; ὁποία τις εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ περιεχομένου αὐτῆς; Συστάσεις μόνον πρὸς τὰ ὅμορα Κράτη, εἰς τοὺς βορείους γείτονάς μας, ἵνα παύσουν αὐτοὶ νὰ ἐνισχύουν τὸν συμμοριτικὸν ἀγῶνα, ὁ ὁποῖος διεξάγεται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ταυτοχρόνως δὲ ὁ Ὀργανισμὸς Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἵδρυσε καὶ μίαν Βαλκανικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ παρακολουθήσῃ, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον αἱ συστάσεις αὐταί, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο, θὰ ἔχουν ἀπήχησιν εἰς τοὺς βορείους ἡμῶν γείτονας. Δηλαδή, κύριοι βουλευταί, δὲν βλέπω ὅτι ὑπάρχει καὶ τόσον μεγάλο κέρδος ὥστε νὰ σπεύσωμεν νὰ ἐνθουσιασθῶμεν καὶ νὰ ἐκφράσωμεν εὐγνωμοσύνην. Μὲ ὅλην τὴν ὀφειλομένην εὐλάβειαν πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ μὲ ὅλην τὴν πίστιν τὴν ὁποίαν ἔχομεν πρὸς αὐτόν, ὅτι θὰ προστατεύσῃ τὸ ἔργον τῆς Εἰρήνης, ὁμολογοῦμεν ὅτι δὲν εἴμεθα καὶ παρὰ πολὺ ἱκανοποιημένοι. Διότι τὰς ἐπιδιώξεις τῆς νεοσυσταθείσης Ἐπιτροπῆς εἶχεν ἐπιτύχει προηγουμένως, ἡ πρώτη Ἐπιτροπὴ τῆς Ἐρεύνης, ἡ ὁποία μάλιστα ἦτο καὶ κάπως εὐρυτέρα, διότι εἰς ἐκείνην μετέσχον καὶ ἀντιπρόσωποι τῆς Ρωσίας καὶ Πολωνίας, οἱ ὁποῖοι δὲν μετέχουν εἰς τὴν νέαν Ἐπιτροπήν. Ἡ πρώτη Ἐπιτροπὴ μετὰ μακρὰν καὶ ἐμπεριστατωμένην ἔρευναν διεπίστωσε δι’ ἐκθέσεων διεθνοῦς πλέον κύρους, ὅτι ὄντως ὑπῆρχεν ἀλληλέγγυος ἐνοχὴ τῶν τριῶν βορείων γειτόνων μας, οἱ ὁποῖοι μὲ κάθε τρόπον ἐνίσχυον τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος. Τί παρὰ πάνω θὰ γίνῃ ἀπὸ τὴν νέαν Ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία ἱδρύθη; Ἡμεῖς εἴχομεν τὴν ἀξίωσιν διὰ νὰ εἴμεθα ἱκανοποιημένοι, ὅπως ληφθοῦν οὐσιαστικὰ μέτρα. Ἤτοι νὰ σταλῇ στρατὸς νὰ ἐποπτεύῃ τὰ σύνορα, στρατὸς Ἀγγλικός, στρατὸς Γαλλικός, στρατὸς Ἀμερικανικός, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀπομονωθοῦν αἱ συμμορίαι ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ μὴ λαμβάνουν τὴν ἐνίσχυσιν τὴν ὁποίαν ἔχουν καὶ νὰ μὴ ἔχουν τὴν ἐλευθερίαν νὰ διέρχωνται τὴν μεθόριον, καθ’ ὃν τρόπον τὴν διέρχονται, νὰ ἐνισχύωνται ἐκεῖ, νὰ ξεκουράζωνται, νὰ ἀνασυγκροτοῦνται καὶ νὰ μᾶς ἔρχωνται φρέσκοι–φρέσκοι, νὰ συνεχίζουν τὸν ἀγῶνα των. Αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν ἐπεριμέναμεν ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ τότε θὰ ἐξεφράζετο εὐγνωμοσύνη πραγματική. Λυποῦμαι δέ, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἠμπορῶ νὰ συστήσω εἰς τὴν συνέλευσιν νὰ ἐκφράσῃ τοιαύτην εὐγνωμοσύνην. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν χώραν μας αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρισκόμεθα εἰς τὸ πλέον κρίσιμον σημεῖον καὶ πολὺ φοβοῦμαι ὅτι τῆς κρισιμότητος αὐτῆς τῆς καταστάσεως δὲν ἔχει συνείδησιν ἡ Κυβέρνησις. Αὐτὸ εἶναι ποὺ μὲ λυπεῖ βαθύτατα καὶ μὲ ἀνησυχεῖ σοβαρώτατα. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει συνείδησιν τῆς κρισιμότητος τῆς καταστάσεως. Οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν προέρχεσθε ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν καὶ γνωρίζετε ὅτι τὸ μεγαλείτερον μέρος τοῦ τόπου ἐλέγχεται ἀπὸ τὰ τέρατα αὐτὰ ποὺ λέγονται Ἕλληνες κομμουνισταί. Γνωρίζετε ἐπίσης ὅτι σχεδὸν ὅλαι αἱ χερσαῖαι συγκοινωνίαι ἐλέγχονται ὑπ’ αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἀπετόλμησαν μάλιστα τελευταίως νὰ ἐνεργήσουν ἐπιδρομὰς καὶ κατ’ αὐτῶν τῶν πόλεων τῆς τε Βορείου καὶ Νοτίου Ἑλλάδος. Ἡ Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ μᾶς εἴπῃ κατὰ ποῖον τρόπον κατανοεῖ αὐτὴν τὴν κατάστασιν; Ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἢ σκέπτεται νὰ λάβῃ σχετικῶς; Ἐφηρμόσθη ὁ κατευνασμὸς ὁ ὁποῖος ἀπετέλει τρόπον τινὰ τὴν κεντρικὴν γραμμὴν τῆς πολιτικῆς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἀπέτυχεν ὅπως ἦτο ἑπόμενον. Καὶ δὲν ἀπέτυχεν ἁπλῶς, ἀλλὰ ἐπεδείνωσε τὴν κατάστασιν, διότι ἐφηρμόσθη κατὰ τὸν χειρότερον δυνατὸν τρόπον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας εἶναι ἐδῶ καὶ ἔχω νὰ διατυπώσω πολλὰ παράπονα καὶ ν’ ἀσκήσω δριμύτατον ἔλεγχον κατ’ αὐτοῦ διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον διεχειρίσθη τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δημοσίας Τάξεως. Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ νὰ εἴπω ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον διῴκησε τὸ βασικὸν αὐτὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἦτο καθόλου ἐθνικός, ἀλλὰ σαφέστατα κομματικός, διὰ νὰ μὴ εἴπω φαυλοκρατικώτατα κομματικός.

§50ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ εἰς τὴν Πελοπόννησον;

§51Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Παντοῦ ὄχι μόνον ἐν Πελοποννήσῳ. Μεταβολαὶ εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς ἀθρόαι καὶ γενικῶς αὐθαίρετοι. Θέλω νὰ δικαιολογήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ποῖοι λόγοι ἐπέβαλον αὐτὰς τὰς μεταβολάς. Ξεύρετε εἰς ποῖον ἀριθμὸν ἔφθασαν αἱ μεταβολαί; Ὑπερέβησαν τὰς 400 ἴσως καὶ τὰς 500 εἰς διάστημα διαχειρίσεως τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μηνός. Φαντασθῆτε αὐταὶ αἱ μεταβολαὶ εἰς τὰ ὄργανα τῆς Ἀσφαλείας ποίαν ἀναστάτωσιν ἔφερον εἰς τὸ Σῶμα. Ἔφυγον ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς οἱ ὁποῖοι ἐγνώριζον μίαν περιφέρειαν, ἐγνώριζον τὰ ἐν αὐτῇ κακοποιὰ στοιχεῖα καὶ ἐπί τι χρονικὸν διάστημα παρέμεινεν ἡ ὕπαιθρος χωρὶς νὰ ὑπάρχουν ὄργανα διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς τάξεως, δηλαδὴ εἰς τὸ ἔλεος τῶν συμμοριτῶν, ὅπως συμβαίνει ἀκόμη καὶ τώρα ἐν Πελοποννήσῳ καὶ ἀλλαχοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα ὄχι τῆς πολιτικῆς τοῦ κατευνασμοῦ ἀλλὰ τοῦ τρόπου τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ καὶ ὁ ὁποῖος ἐζημίωσε πάρα πολὺ τὸν ἀγῶνα ὃν διεξάγει τὸ Ἔθνος. Καὶ ἡμεῖς παρέσχομεν βεβαίως ἐμπιστοσύνην πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐφαρμόσῃ αὐτὴν τὴν περιβόητον πολιτικὴν τοῦ κατευνασμοῦ, ὑπὸ μίαν βασικὴν ὅμως προϋπόθεσιν καὶ ὑπὸ μίαν ἰσχυρὰν ἐπιφύλαξιν, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς δὲν θὰ ἐδυσχέραινε τὸ ἔργον τοῦ ἐνδόξου στρατοῦ μας εἰς τὸν σκληρόν του ἀγῶνα. (Χειροκροτήματα). Ἕτερον σημεῖον κακῆς διαχειρίσεως τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Ἀσφαλείας εἶναι αἱ ἀθρόαι ἀνακλήσεις τῶν ἐκτοπισθέντων εἰς τὰς διαφόρους νήσους ἐαμοσλαύων. Ἄνευ οὐδενὸς μέτρου, ἀλογίστως τελείως, χωρὶς ἀκόμη νὰ ἴδῃ ποῖα ἀποτελέσματα θὰ εἶχεν ὁ κατευνασμός, χωρὶς ἀκόμη νὰ ἴδῃ ἐὰν ἡ ἀμνηστία, ἡ ὁποία ἐχορηγήθη διὰ χιλιοστὴν φοράν, ἀπέδωσεν ἀποτελέσματα, ἔσπευσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως νὰ ἀνακαλέσῃ κατὰ χιλιάδας ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο ἐκτοπισμένοι. Ποῦ εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἀνεκλήθησαν, ἐρώτησα χθές. Ἔχετε παρακολουθήσει αὐτοὺς τοὺς ὁποίους ἀνεκαλέσατε; Εἶναι τουλάχιστον ὑπὸ μίαν ἀστυνομικὴν ἐπιτήρησιν; Τοὺς ἔχει κἄν ὑπ’ ὄψει καὶ ἡ Δημοσία Ἀσφάλεια; Ἔχω τὴν πληροφορίαν, κύριοι βουλευταί, καὶ τὴν ἔχετε καὶ σεῖς χωρὶς ἀμφιβολίαν, ὅτι οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν ἐπανῆλθον εἰς τὰς βάσεις των, δηλαδὴ εἰς τὰ βουνά! Ὅσοι δὲ ἐκ τῶν ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν ἐκτοπισθέντων δὲν ἐπῆγαν εἰς τὰ βουνά, εὑρίσκονται εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ πυκνώσουν τὰς τάξεις τῶν ἀναρχικῶν. Λοιπὸν δὲν εἶναι τρόπος αὐτός, μὲ τὸν ὁποῖον διοικεῖται τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Δὲν θὰ παραλείψω δὲ νὰ ἀναφέρω καὶ μίαν ἄλλην ἄδικον—ἐγκληματικὴν θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω— πρᾶξιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, τὴν ἀνάκλησιν ἑνὸς γενναίου μεταξὺ τῶν γενναίων ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, τοῦ συνταγματάρχου Τσακάλου, ὁ ὁποῖος πολυτίμους ὑπηρεσίας προσέφερε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ κατὰ τὸν χρόνον μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἀπὸ δύο ἐτῶν, ὅπου συνεκέντρωσεν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην. (χειροκροτήματα). Καὶ ἐπειδὴ ἐδημιουργήθη κἄποιος δυσμενὴς διὰ τὸν ὑπουργὸν θόρυβος λόγῳ τῆς ἀνακλήσεως αὐτῆς, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως προσεπάθησε νὰ δικαιολογήσῃ αὐτὴν τὴν κακὴν πρᾶξιν του, μὲ τὴν ἀστήρικτον καὶ ἀστείαν δικαιολογίαν ὅτι δῆθεν εἶχε κουρασθῆ ὁ κ. Τσακάλος ἢ ὅτι ὁ κ. Τσακάλος ἐτίθετο ὑπὸ κατηγορίαν κλπ. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ τὰ διέψευσε βραδύτερον ὁ ἴδιος ὑπουργός, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνθέξουν εἰς τὸν ἔλεγχον. Τώρα ὁ κ. Τσακάλος εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου ἤτοι ἐν παροπλισμῷ. Δὲν ἐχρησιμοποιήθη ἓν στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ἐνέπνεεν ἐμπιστοσύνην, ἓν στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον τόσον πολυτίμους ὑπηρεσίας προσέφερεν εἰς τὴν Ἀνωτέραν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς τῆς Μακεδονίας.

§52ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ εἴπητε ὅτι ἔσωσε τὴν Μακεδονίαν.

§53Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐγὼ τὸ γνωρίζω αὐτό, ἀλλ’ ἐπερίμενα νὰ τὸ βεβαιώσετε σεῖς, ὡς καταγόμενος ἐκεῖθεν. Πῶς εἶναι δυνατόν, λοιπόν, ὅταν εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς τοιαύτης διοικήσεως τοῦ ὑπουργείου ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἔχει τοιαύτην κολοσσιαίαν σημασίαν καὶ ἀποστολήν, νὰ δώσωμεν παράτασιν ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν; Ἀλλὰ μόνον τ’ ἀνωτέρω; Καὶ χθές, εἰς μίαν διακοπήν, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπε κάτι τὸ ὁποῖον μοῦ ἔκαμε κατάπληξιν, ὅπως θὰ ἔκαμεν ὀδυνηρὰν ἐντύπωσιν καὶ εἰς ὅλους ὑμᾶς τοὺς ἄλλους, κ. συνάδελφοι. Ἔχετε, εἶπε, δικαστικὰς ἀποφάσεις, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι κατηγοροῦνται ὡς προδόται ἔχουν καὶ δικασθῆ ὡς προδόται; Φαντασθῆτε, κύριοι, ποίαν ἀντίληψιν περὶ τοῦ διεξαγομένου ἀγῶνος ἔχει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως. Πρέπει νὰ ἔχουν καταδικαστικὰς ἀποφάσεις διὰ νὰ τοὺς στείλῃ εἰς τὴν ἐξορίαν. Καὶ τὸν ἠρώτησα κατάπληκτος: Δὲν μοῦ λέγετε, κύριε ὑπουργέ, ὁ Μάρκος ἔχει καταδικαστικὴν ἀπόφασιν; ὁ Ζαχαριάδης ἔχει καταδικαστικὴν ἀπόφασιν; Ἆρα γε αὐτοὺς δὲν θὰ τοὺς συλλάβετε; Λυποῦμαι διὰ τὸ κατάντημα αὐτὸ τοῦ ὑπουργοῦ καὶ θὰ λυπηθῆτε ὅλοι ἄνευ ἐξαιρέσεως ὅταν θ’ ἀκούσετε παρακάτω ἄλλα καταπληκτικὰ πράγματα ἀφορῶντα τὸν ὑπουργὸν τῆς Δημ. Ἀσφαλείας. Ἠκούσαμεν χθὲς μίαν ἐγκύκλιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν εἷς ἐκ τῶν κ. συναδέλφων, καταπληκτικὸν ἔγγραφον. Τί λέγει αὐτὴ ἡ ἐγκύκλιος; Ἐκράτησα εἰς τὴν μνήμην μου ὁλόκληρον τὸ περιεχόμενον αὐτῆς τῆς ἐγκυκλίου. Εἶναι ὄντως καταπληκτικόν, εἶναι ἐγκληματικὸν μὰ τὴν ἀλήθεια, κύριοι. «Ὅσοι ἐκ τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ ἐθνικοῦ στρατοῦ τοῦ ΕΛΑΣ...» ἀποκαλεῖ μωρῶς καὶ ἠλιθίως «ἐθνικὸν στρατὸν τοῦ ΕΛΑΣ»!! «Ὅσοι ἐκ τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ ἐθνικοῦ Στρατοῦ τοῦ ΕΛΑΣ, ἀναγνωρισθέντος τοιούτου διὰ τῶν συμφωνιῶν τοῦ Λιβάνου καὶ τῆς Γκαζέρτας, δηλώσουν ἐγγράφως ὅτι ἀνήκουν εἰς τὸν ἐθνικὸν αὐτὸν στρατὸν καὶ κατάγονται ἐκ Κορινθίας, Ἀργολίδος, Εὐβοίας κλπ. ἀφίενται ἐλεύθεροι.» Δὲν σᾶς κάμνει κατάπληξιν τὸ ἔγγραφον αὐτό; Ἀγνοεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημ. Ἀσφαλείας ὅτι τὸ περίφημον αὐτὸ ΕΛΑΣ εἶναι ὁ στρατὸς τῆς προδοτικῆς ὀργανώσεως ΕΑΜ, τοῦ σλαυϊκοῦ αὐτοῦ στρατοῦ; Εἶναι καταπληκτικόν, κύριοι βουλευταί, ἢ μᾶλλον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῇ τὶ ἀκριβῶς εἶναι αὐτὸ τὸ ἔγγραφον ἢ ὀρθότερα τὶ εἴδους ἄνθρωπος εἶναι αὐτὸς ὁ ὁποῖος τὸ ὑπέγραψε. Καὶ ἐπεχείρησεν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ εἴπῃ χθές, ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐπίκρισιν μας, ὅτι δῆθεν ἔλεγεν εἰς τὸ ἔγγραφόν του ὅτι, ὅσοι ἐξ αὐτῶν πιστεύουν εἰς τὸν ἐθνικισμὸν κ.τ.λ. Ἡ διαταγή του εἶναι σαφὴς καὶ τὴν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς ὅπως τὴν ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας. Φέρει καὶ ἀριθμὸν 85086, νομίζω δὲ ὅτι ἔχει καὶ ἕνα Λ. Δ. εἰς τὸ τέλος. Πιθανὸν νὰ εἶναι «Λαϊκὴ Δημοκρατία», διότι μόνον ἀπὸ μίαν Λαϊκὴν Δημοκρατίαν, ἤτοι ὑπουργὸν Λαϊκῆς Δημοκρατίας, ἠδύνατο νὰ ὑπάρχῃ ἓν τοιοῦτον ἔγγραφον. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα). Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταί. Μὲ τὸν ἔκτακτον αὐτὸν καὶ ἀπαράμιλλον ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, μὲ αὐτὸν θὰ κάμωμεν τὸν ἐθνικὸν συναγερμόν! Θὰ παίξωμεν δηλαδὴ τὸ τελευταῖον μας ἀτοῦ μὲ ὑπουργὸν ἔχοντα αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις, ὅτι ὁ ΕΛΑΣ εἶναι ἐθνικὸς στρατός; Ἄν αὐτὸ τὸ ἔλεγε πρὸ τριῶν ἐτῶν, θὰ ἔλεγε κανεὶς ἔστω...

§54Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Οὐδέποτε θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ εἴπῃ.

§55Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Γίνεται ἐν ἐπιγνώσει μία ἐκμετάλλευσις... Τὸ ἔγγραφον αὐτό...

§56Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐπιβάλλεται νὰ μοῦ ζητήσετε τὴν ἄδειαν διὰ νὰ μὲ διακόψετε. Ἐκτὸς ἐὰν ἡ διπλωματική σας ἕξις καὶ ἀνατροφὴ ἐπιβάλλῃ τὴν στάσιν αὐτήν, ὁπότε ἔχετε δίκαιον νὰ μὲ διακόπτετε ἄνευ τῆς ἀδείας μου.

§57Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Σᾶς παρακαλῶ. Τὸ ἔγγραφον ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὅσοι ἐκ τῶν ἐκτοπισμένων... .................................... ...... (ἀναγιγνώσκει)...... .................................... Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔγγραφον. (Θόρυβος). Καὶ πρόκειται περὶ τῶν νομῶν εἰς τοὺς ὁποίους δὲν ὑπῆρχεν ἀνταρτικὸς ἀγών. «Νομὸς Εὐβοίας, Κορινθίας............. ...... (ἀναγιγνώσκει).........

§58Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, δύναται νὰ εἴπῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἂν εἰς τὸν νομὸν Κορινθίας ὑπάρχῃ συμμοριακὸς ἀγὼν ἢ ὄχι;

§59Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἰς τὸ χωριό του μέσα εἶναι συμμορῖται ἐνθαρρυνθέντες ἀπὸ τὴν στάσιν του· καὶ τὴν συμμοριακὴν ἐν Κορινθίᾳ δρᾶσιν τὴν ὀφείλουν οἱ συμπολῖται τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἰς τὰ μέτρα τοῦ συμπολίτου των καὶ τὰς ἀντιλήψεις του περὶ τοῦ στρατοῦ τοῦ ΕΛΑΣ.

§60Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ὁλόκληρος ἡ βόρειος Κορινθία ἐλέγχεται.

§61Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔγγραφον καὶ τίποτα περισσότερον. Διάκρισις δηλ. μεταξὺ τῶν ἐθνικοφρόνων τῶν ὑπηρετησάντων εἰς τὸν ΕΛΑΣ ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εἰς τὸν ΕΛΑΣ. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται.

§62Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς σᾶς κατηγοροῦμεν, ὅτι ἐκάματε αὐτὴν τὴν διάκρισιν.

§63Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ μὲ κατηγορῆτε.

§64Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ ἔχω δικαίωμα νὰ σᾶς κατηγορῶ.

§65Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Δὲν ἔχετε κανένα δικαίωμα.

§66Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶσαι προδότης.

§67Α. ΚΑΚΑΡΑΣ. Ἔχω νὰ πληροφορήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δημ. Ἀσφαλείας ὅτι μόλις ἐφήρμοσε τὸ μέτρον νὰ ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι οἱ ἀγωνισταὶ τοῦ «Ἐθνικοῦ Στρατοῦ τοῦ ΕΛΑΣ», ἐνεφανίσθη ἡ πρώτη συμμορία εἰς Εὔβοιαν καὶ δρέπει τοὺς καρποὺς τοῦ νομοθετήματός του. (Χειροκροτήματα).

§68Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς παρακαλέσω θερμῶς. Θὰ κάμω μίαν ἔκκλησιν εἰς τὰ πατριωτικά σας αἰσθήματα, νὰ ἀφήσετε τὴν συζήτησιν νὰ γίνῃ μὲ τὴν σοβαρότητα ποὺ ἐμπρέπει εἰς ἡμᾶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἰς τὸ θέμα ὅπερ χειρίζομαι καὶ εἰς τὰς περιστάσεις ἃς διανύομεν. Ἐὰν ἐγνώριζεν ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι θὰ συλληφθῇ ἀπὸ τὸ ὠτίον διότι βεβαιώνει τὴν Βουλὴν πράγματα ἀναληθῆ, θὰ κατελαμβάνετο ἀπὸ ρῖγος. Ἐπιθυμῶ ὅμως προηγουμένως νὰ τὸν βραχυκυκλώσω ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ κάμῃ ὑποχώρησιν, διὰ τὸν λόγον αὐτὸν τὸν ἐρωτῶ: Κύριε ὑπουργὲ τῆς Δημ. Ἀσφαλείας, αὐτὸ τὸ ἔγγραφον ποὺ ἀνεγνώσατε προηγουμένως, τὸ ἐστείλατε εἰς τὰς Διοικήσεις Χωρ)κῆς Ἰκαρίας, Ἁγίου Εὐστρατίου, Λήμνου καὶ Ζακύνθου;

§69Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Μάλιστα.

§70Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁ ὑπουργὸς συλλαμβάνεται ψευδολόγος, πλαστογράφος καὶ ἄνευ ἐντροπῆς. Ἰδού, λοιπόν, ποῖον εἶναι τὸ ἔγγραφον. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§71ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ τὸ ἀναγνώσητε, σᾶς παρακολουθοῦμεν. Εἶναι διάφορον;

§72Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐντελῶς διάφορον. Ἐπενοήθη ἐκ τῶν ὑστέρων ἐκεῖνο ὅπερ σᾶς ἀνέγνωσεν ὁ ὑπουργός, διὰ νὰ ὑπάρξῃ δικαιολογία εἰς μίαν κακὴν πρᾶξιν· καὶ πόσον λυποῦμαι, κύριοι, σᾶς τὸ λέγω εἰλικρινῶς, ὅτι πολιτευτὴς τῆς ὑποτιθεμένης περιωπῆς τοῦ κ. Ρέντη...

§73Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτὸ καὶ ἐγὼ τὸ παραδέχομαι.

§74Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. .. ὅτι πρώην διπλωμάτης ὑπέπεσεν εἰς τοιαύτας ἐγκληματικὰς πράξεις καὶ κατρακύλησε τόσον πολὺ εἰς ἀπύθμενον ἄβυσσον πολιτικῆς χρεωκοπίας, ὁποῖον θράσος, ὁποία ἀναισχυντία νὰ τολμᾷ νὰ παρουσιάζῃ εἰς τὴν Βουλὴν ψευδὲς ἔγγραφον. Σᾶς τὸν καταγγέλλω ἐπισήμως, σᾶς τὸν παραδίδω νὰ τὸν μεταχειρισθῆτε ὅπως τοῦ ἀξίζει. (Χειροκροτήματα, θόρυβος). Ἰδοὺ λοιπὸν πῶς ἔχει τὸ πραγματικὸν ἔγγραφον.

§75Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἰδοὺ τὸ ἔγγραφον. Αὐτὸ εἶναι.

§76Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. «Ὅσοι ἐκ τῶν ἐκτοπισθέντων ἀγωνιστῶν τοῦ ἐθνικοῦ στρατοῦ ΕΛΑΣ, ἀναγνωρισθέντος ὡς τοιούτου διὰ τῶν συνθηκῶν Λιβάνου καὶ Γκαζέρτας, δηλώσωσιν ἐγγράφως ὅτι ἀνήκουσιν εἰς τὸν ἐθνικὸν αὐτὸν στρατὸν καὶ κατάγονται ἐκ Κορινθίας, Ἀργολίδος, Εὐβοίας ἀπολύονται δυνάμει τῆς παρούσης........». (Φωναί: αἶσχος, αἶσχος). Αὐτό, κύριοι βουλευταί, εἶναι τὸ πραγματικὸν ἔγγραφον.

§77Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ λογοπαιγνίου. Διότι εἰς τὴν διαταγὴν τὴν ὁποίαν εἶχον διαβιβάσει, κατὰ λάθος.......... .......... (δὲν ἀκούεται λόγῳ τοῦ θορύβου—κωδωνοκρουσίαι). Κατόπιν ἔγινεν ἡ διόρθωσις. Ἐν γνώσει ὅμως αὐτοῦ τὸ ἀναγιγνώσκει διὰ νὰ κάμῃ ἕνα λογοπαίγνιον. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔγγραφον καὶ παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Αὐτὸ εἶναι λογοπαίγνιον, δὲν εἶναι πολιτική. Τὸ ἔγγραφον εἶναι αὐτό. Διὰ τὸ ἄλλο, πρόκειται περὶ λογοπαιγνίου, διὰ νὰ ἀναγκασθῶ νὰ εἴπω ὅτι αὐτὸ εἶναι.

§78Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πρέπει αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ παραιτηθῇ.

§79Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐδῶ ἔγινε μία καταγγελία κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως.

§80Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. (εἰρωνικῶς). Λάθος καὶ λογοπαίγνιον λοιπόν;

§81Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ τὸ ἔγγραφον περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλοῦμεν ἐκοινοποιήθη κ. συνάδελφε; Ἢ μήπως εἶναι σχέδιον καὶ δὲν ἐκοινοποιήθη.

§82Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἢ εἶναι γνήσιον, κ. ὑπουργέ, τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσεν ὁ κ. Τουρκοβασίλης ἢ ὄχι. Δὲν εἶναι σοβαρὸν νὰ λέγετε ὅτι δὲν ἐλάβετε γνῶσιν ἐγγράφου φέροντος τὴν ὑπογραφήν σας.

§83Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐκοινοποιήθη εἰς ἐμέ, τὸ ἔστειλαν ἀπὸ τὴν Ἰκαρίαν.

§84Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξ.). Γίνεται παρερμηνεία. Ἡ διατύπωσις ἡ ἀκριβὴς εἶναι ὅτι ὅσοι εἶναι ἐθνικόφρονες καὶ δηλώσουν... (θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§85Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Εἰς τὸ ὑπουργεῖον συνετάγη ἓν ἔγγραφον τὸ ὁποῖον διεβιβάσθη εἰς τὰς καταδιωκτικὰς ἀρχὰς τοῦ Κράτους καὶ εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑπεγράψατε, κ. ὑπουργέ, ἔλαβε χώραν μία τοιαύτη κακὴ διατύπωσις τοῦ διανοήματος τὸ ὁποῖον ἠθέλατε σεῖς νὰ ἐκφράσετε. Ἐὰν ὅμως αὐτὸ διέφυγεν τῆς ἰδικῆς σας ἀντιλήψεως, πῶς διέφυγεν καὶ τὴν ἀντίληψιν τῶν ἐντεταλμένων ὀργάνων σας εἰς τὸ ὑπουργεῖον καὶ ποῖα εἶναι τὰ ὄργανα αὐτὰ εἰς τὰ ὁποῖα ἔχετε ἐμπιστευθῆ τὸ ἔργον σας;

§86Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ (εἰς ζωηρὸν τόνον). Νὰ σᾶς τὰ εἴπω ἐγώ. Εἶναι ὁ κ. Σκουτέρης, ἀριστερῶν φρονημάτων. (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§87Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ σοβαρωτάτη αὐτὴ κατηγορία ἐναντίον τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, πρέπει νὰ λάβῃ πλέον τὴν συγκεκριμένην μορφὴν τῆς προτάσεως μομφῆς κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως καὶ ἕως αὐτῆς τῆς μορφῆς τῆς προτάσεως μομφῆς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ λάβῃ ἡ κατηγορία αὐτή, ἡ Βουλὴ νὰ παρακληθῇ νὰ ἀποφανθῇ, ἡ δὲ Κυβέρνησις νὰ δηλώσῃ ἐὰν εἶναι ἀλληλέγγυος πρὸς τὸν ὑπουργὸν Δημοσίας Τάξεως ἢ ἐὰν θὰ τὸν ἀφήσῃ ἐκτεθειμένον εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἀπόφασις πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν κατηγορίαν. (Φωναί: Μάλιστα, μάλιστα).

§88Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πολὺ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ διεξαγάγωμεν τὴν συζήτησιν μὲ σοβαρότητα, διότι καταγγέλλονται σοβαρώτατα πράγματα καὶ διότι διακυβεύεται αὐτὴ αὕτη ἡ ἀσφάλεια τῆς χώρας μας, ὅταν ἔχωμεν ἐμπιστευθῆ ταύτην εἰς ὑπουργὸν ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι κάμνομεν λογοπαίγνια, ὅταν τοῦ λέγομεν ἢ ὀρθότερον ὅταν τὸν συλλαμβάνομεν ὅτι ἄλλο ἔγγραφον ἐστάλη καὶ ἄλλο μᾶς διαβάζει. Λυποῦμαι πάρα πολὺ ἐπαναλαμβάνω διὰ τὸ κατάντημα αὐτὸ τοῦ ὑπουργικοῦ ἀξιώματος καὶ διὰ τὸ διανοητικὸν ξεχαρβάλωμα τοῦ ὑπουργοῦ, συγχυσθέντος ὡς ἐκ τῆς ἀποκαλύψεως εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ μὴ ξέρῃ τὶ λέγει. Τὰ περὶ λογοπαιγνίων ἀποδεικνύουν τὴν πλήρη σύγχυσιν τοῦ ὑπουργοῦ, μὴ εὐθυνομένου πλέον δι’ ὅσα λέγει.

§89Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὑπάρχει ἀσφάλεια εἰς τὴν Ἑλλάδα, πλὴν τεσσάρων ἕως πέντε μεγάλων πόλεων;

§90Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ ξεύρω, δυστυχῶς, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀσφάλεια. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀσφάλεια ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ὑπουργὸς Ἀσφαλείας; γενικώτερον ὅταν δὲν ὑπάρχῃ Κυβέρνησις ἔχουσα συναίσθησιν τοῦ ἀγῶνος, ὃν διεξάγει, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐχθροῦ ὃν ἀντιμετωπίζει;

§91Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Τὸ ἀποσταλὲν ἔγγραφον εἶναι γνήσιον ἢ δὲν εἶναι; ὑπάρχει περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν ἔγγραφα ἐπίσημα ἀποστέλλονται ὑπὸ τὴν ἔννοιαν καὶ τὴν μορφὴν λογοπαιγνίου; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐὰν ὑπάρχῃ προηγούμενον, ἀποδεχόμεθα τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἐὰν ἀντιθέτως δὲν ὑπάρχῃ παράδειγμα διὰ μέσου τῆς ἱστορίας, ὄχι τῆς Ἑλληνικῆς, ἀλλὰ καὶ ὅλου τοῦ κόσμου, ἔγγραφα νὰ λαμβάνουν μορφὴν λογοπαιγνίου, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει διατηροῦμεν ἁπάσας τὰς ἀμφιβολίας μας καὶ τοὺς δισταγμοὺς τοὺς ὁποίους ἔχομεν.

§92Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Δὲν πρόκειται νὰ κάμετε παρερμηνείαν τῶν λόγων μου. Εἶπον ἐγὼ ὅτι τὸ γνήσιον ἔγγραφον δὲν εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἐπεκαλέσθη ὁ ἀγορητής; Ὁ ἀγορητὴς ἐπικαλεῖται διατύπωσιν ἀνακριβῆ, ἀνακληθεῖσαν. Αὐτὸ εἶναι ὅλο. Τίποτε ἄλλο. (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι). Συνεπῶς τὸ ἔγγραφον εἶναι ἄκυρον καὶ τὸ γνήσιον εἶναι αὐτὸ ποὺ σᾶς ἀνέγνωσα. Τὸ ἄλλο εἶναι lderna corporis. Τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἀπεστάλη ὡς γνήσιον ἀποτελεῖ βάσιν ἐλέγχου ἢ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀνεκλήθη;

§93Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ σύγχυσις τοῦ ὑπουργοῦ, τοιαῦτα λέγοντος καὶ τὸ κατάντημα αὐτοῦ εἶναι ὄντως ἄνευ ὁρίων. Ἀφοῦ συνελήφθη ἀπὸ τὸ ὠτίον κλέπτων ὀπώρας καὶ συνελήφθη μὲ τὰ πειστήρια τῆς κλοπῆς ἀνὰ χεῖρας, δὲν ξεύρει πλέον ὁ δυστυχὴς τὶ λέγει. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα ἐγὼ μοῦ ἀπεστάλη ἐξ Ἰκαρίας. Ἑπομένως ὄχι μόνον ἐστάλη τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος ἔγγραφον, ἀλλὰ καὶ ἐκοινοποιήθη καὶ ἐξετελέσθη.

§94ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔχει ἀριθμὸν πρωτοκόλλου, κ. συνάδελφε;

§95Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε.

§96Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μία ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς νὰ ἐνεργήσῃ ἀνακρίσεις.

§97Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μὴ διακόπτετε καὶ νὰ μὲ ἀφήσετε νὰ συνεχίσω, διότι τὰ καταγγελλόμενα γεγονότα εἰς βάρος τοῦ ὑπουργοῦ εἶναι πρωτοφανῆ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἀνεκτὴ μεθ’ ὅσα ἀπεκαλύφθησαν οὐδεμία ἄλλη ἐξήγησις ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, παρὰ ἡ ὁμολογία τοῦ ἐγκλήματος καὶ ἡ αἴτησις συγγνώμης παρὰ τῆς Βουλῆς καὶ ἡ ταυτόχρονος παραίτησίς του ἀπὸ τοῦ ὑπουργικοῦ ἀξιώματος. Ἐὰν εἶχεν ἴχνη ἐλάχιστα εὐπρεπείας θὰ ἔλεγεν: Ἥμαρτον, κ. βουλευταί· διέπραξα ἔγκλημα καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μοῦ συγχωρέσῃ τὸ ἔγκλημά μου καὶ ἀφήνω τὸ ὑπουργεῖον. Τίποτε ἄλλο δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ἐπὶ τοῦ ἀποκαλυφθέντος σκανδάλου.

§98Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ παραιτοῦμαι.

§99Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Βεβαίως καὶ παραιτοῦμαι καὶ ἀπὸ ὑπουργὸς καὶ ἀπὸ βουλευτής. Διότι μὲ τὸ νὰ λέγῃ ὅτι ἀναγινώσκω ἐγὼ ἔγγραφον μὴ σταλέν, ὄχι ἁπλῶς ἀνοηταίνει μεθ’ ὅσα ἦλθον εἰς φῶς κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην, ἀλλὰ καὶ ἐπιδεινώνει τὴν τραγικὴν θέσιν του. Διότι σᾶς λέγω καὶ πάλιν ὅτι τὸ ἔγγραφον ὅπερ ἀνέγνωσα καὶ κρατῶ ἀνὰ χεῖρας μοῦ ἐστάλη ἐξ Ἰκαρίας καὶ εἶναι ἐπίσημον ἀντίγραφον τῆς τηλεγραφικῆς διαταγῆς τὴν ὁποίαν ἔστειλεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως. Τὸ εἰς χεῖρας μου ἔγγραφον ληφθὲν ἐξ Ἰκαρίας ἀποδεικνύει κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον ὅτι αὐτὸ ἐστάλη, ἐκοινοποιήθη καὶ ἐξετελέσθη καὶ τὸ πλαστὸν εἶναι ἐκεῖνο ὅπερ κρατεῖ εἰς χεῖρας του ὁ ὑπουργὸς χωρὶς νὰ ἐντρέπεται καὶ ὅπερ ἐπενοήθη ἐκ τῶν ὑστέρων πρὸς δικαιολογίαν μετὰ τὸν ἐγερθέντα θόρυβον εἰς τὰς ἐφημερίδας.

§100Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ἐὰν εἶναι ἀκριβὲς τὸ ἔγγραφον, ὅπως θὰ εἶναι, ποία εἶναι ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν μπορεῖ νὰ δώσῃ ὁ κ. ὑπουργός;

§101Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δ. Τάξ.). Τὸ ὅτι ἀποκρύπτεται ἡ διόρθωσις ἡ ὁποία ἐπηκολούθησεν. (θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§102Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ἄρα ἐστάλη;

§103Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ναί, καὶ λόγῳ τοῦ εἰς τὸν τύπον θορύβου ὁ ὁποῖος ἠγέρθη, ἐξηναγκάσθη νὰ στείλῃ δεύτερον ἔγγραφον. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§104Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Νομίζω διευκρινίζεται ἀπολύτως τὸ ὑπὸ συζήτησιν καὶ κρίσιν θέμα, ἐὰν ἐρωτηθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ μᾶς εἴπῃ πότε ἐστάλη τὸ πρῶτον καὶ πότε ἐστάλη τὸ δεύτερον ἔγγραφον καὶ ἐὰν ἐξετελέσθη ἡ διαταγὴ βάσει τοῦ πρώτου ἢ τοῦ δευτέρου. Τότε ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ εἶναι ἐν τάξει διότι ἐὰν τυχὸν ἐστάλη τὸ πρῶτον καὶ βάσει αὐτοῦ ἐγένετο ἡ ἐκτέλεσις τῆς διαταγῆς του, τότε τὸ δεύτερον παρεῖλκεν. Ἐμεσολάβησεν πολὺς χρόνος;

§105Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐμεσολάβησεν τόσος χρόνος ὥστε νὰ λάβω γνῶσιν, δηλ. τέσσαρας ἢ πέντε ἡμέρες.

§106Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πότε λαμβάνει γνῶσιν ἕνας ὑπουργὸς ἑνὸς ἐγγράφου; Ὅταν περιέρχεται τοῦτο εἰς τοὺς ἀποδέκτας ἢ ὅταν τὸ ὑπογράφει; Λοιπὸν τί σημαίνουν αὐτὰ ποὺ μᾶς λέγει ὁ κ. ὑπουργός; Πότε ἔλαβε γνῶσιν τοῦ ἐγγράφου; Ὅταν τὸ ἔλαβε κάποιος καὶ τοῦ τὸ ὑπέδειξεν ἢ ὅταν ἔβαζε τὴν ὑπογραφήν του;

§107Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὸ ἔγγραφον ποὺ μᾶς ἀνεγνώσατε φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δημ. Ἀσφαλείας;

§108Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὴν ἰδικήν μου ἤθελες νὰ φέρῃ; (γέλωτες).

§109Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Διότι ἤκουσα ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἔλαβε γνῶσιν ὅταν ἔφθασε τὸ ἔγγραφον εἰς τὸν ἀποδέκτην.

§110Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ ἔλαβε γνῶσιν. Ὡς ὑμεῖς τὸ ἀνεγνώσατε ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν «Ριζοσπάστην» καὶ ἐπανηγυρίσθη θορυβωδῶς.

§111Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν γεννᾶται οὐδεμία ἀμφιβολία ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἔγραψεν καὶ ὑπέγραψεν αὐτὸ τὸ καταπληκτικὸν ἔγγραφον, ὅπως δὲν γεννᾶται οὐδεμία ἀμφιβολία, δυστυχῶς, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις μὲ Πρόεδρον τὸν ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὁ συμμοριτισμὸς ἀμέσως ἀνύψωσε τὴν κεφαλήν του. Ὁ συμμοριτισμός, ὁ ὁποῖος εἶχε θέσει διὰ πολὺν καιρὸν τὴν οὐρὰν ὑπὸ τὰ σκέλη, ἐπανηγύρισεν τὴν ἀνάληψιν τῆς προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, διότι ἐνόμισεν ὅτι εἶναι ὁ ἰδικός του Πρωθυπουργός. Βεβαίως ὁ κ. Σοφούλης διὰ τῶν πράξεών του ἀπέδειξεν ὅτι δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ αὐτὸν ἢ ὀρθότερον διέκοψε πᾶσαν σχέσιν. Ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω ὅτι ὁ συμμοριτισμὸς ᾐσθάνθη μεγάλην χαρὰν εἰς τὴν ψυχήν του διότι τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως ἀνέλαβεν ὁ κ. Σοφούλης. Ἔχω νὰ σᾶς ἀναγνώσω, κύριοι βουλευταί, ἓν ἄρθρον γραφὲν ὑπὸ ἑνὸς τῶν ἡγετῶν τοῦ Κομμουνιστικοῦ κόμματος τοῦ τέως καθηγητοῦ καὶ συντρόφου ἢ μᾶλλον σύντροφου κ. Σβώλου.

§112Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ ὁποίου καὶ ἐν ὀνόματι τῆς διανοήσεως τοῦ ὁποίου σφάζεται ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδος.

§113Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἀναμφισβητήτως ναί. Καὶ εἰς τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν εἴχομεν ἐμπιστευθῆ τὴν Πανεπιστημιακὴν μόρφωσιν τῶν παιδιῶν μας καὶ ὁ ὁποῖος ἐπέτυχε νὰ μεταβάλῃ ἓν σημαντικὸν μέρος τῆς Ἀκαδημαϊκῆς νεολαίας τῆς Νομικῆς Σχολῆς εἰς σοσιαλιστὰς τῆς ἄκρας, ἤτοι κομμουνιστάς. Εἰς τὸ ἄρθρον του λοιπὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐγράφη κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐκραγείσης τελευταίως Κυβερνητικῆς κρίσεως, τὴν ὁποίαν διεδέχθη ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ὁ κ. Σβῶλος καταφέρεται ἐναντίον ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ὡς χρεοκοπήσαντος, μὲ ἐξαίρεσιν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς διαβάσω τὴν περικοπὴν αὐτήν. Ἀναγιγνώσκει: «Μὲ τὴν ἐξαίρεση (ἀναγινώσκει) τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ὅλος ὁ ἄλλος πολιτικὸς κόσμος κατέβηκε ὅλα τὰ σκαλοπάτια τῆς κατωτερότητας...» καὶ ἕνα σωρὸ ἄλλας ἀνοησίας, τὰς ὁποίας ἀηδιάζει κανεὶς καὶ νὰ διαβάζῃ καὶ λόγῳ περιεχομένου καὶ λόγῳ γλωσσικοῦ ἰδιώματος. Τὸ γλωσσικὸν δὲ ἰδίωμα ὅπερ μεταχειρίζονται ὅλοι οἱ σύντροφοι τοῦ Σβώλου καὶ οἱ τὰ αὐτά μὲ αὐτὸν φρονοῦντες ἀποδεικνύει πόσον εἶχον δίκαιον ὅταν ἔλεγον ὡς ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ὅτι ὁ μαλλιαρισμὸς εἶναι ὁ πρόδρομος τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ ὅτι καὶ αἱ δύο αὐταὶ παρακμαὶ βαδίζουν παραλλήλως. Καὶ ὅμως ἀπὸ ὁλόκληρον τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐχαρακτηρίζετο ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ὡς ὑπερβολικός καὶ ἐπεκρίνετο δριμέως ἀπὸ τὸν Τύπον του διὰ τὴν Ἐκπαιδευτικήν του πολιτικήν. Ἐπανερχόμενος ἀπὸ τὴν παρέκβασιν λέγω ὅτι τὸ αὐτὸ ἄρθρον τοῦ σύντροφου Σβώλου πάρα κάτω περιλαμβάνει: «Ἀφοῦ θέλουν οἱ Ἀμερικανοὶ νὰ μᾶς βοηθήσουν, διατὶ δὲν προωθοῦν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων;.....».

§114Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ποίαν ἡμερομηνίαν ἔχει;

§115Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐγράφη τὰς ἡμέρας τῆς κρίσεως, μὲ ἡμερομηνίαν 1η Σεπτεμβρίου, πρόκειται περὶ κομμουνιστικῆς ἐφημερίδος, εἶναι ἡ περίφημος «Μάχη». (Συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν) «...τὸ ὁποῖον Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων μαζὶ μὲ τὸν πολιτικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἔξω τῆς Βουλῆς ἀποτελεῖ καὶ τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ». Σᾶς τὸ λέγω αὐτό, διὰ νὰ σᾶς δώσω νὰ ἐννοήσετε πόσον ἐχαροποίησεν τὸν κομμουνισμὸν καὶ τὸν συμμοριτισμὸν ἡ ἀνάληψις τῆς προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. Σοφούλη, διότι τὸν ἐθεώρουν, ἐπαναλαμβάνω, ἄνθρωπον ἰδικόν των. Πρέπει ὅμως νὰ εἴπω πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Σοφούλη ὅτι δὲν ἔκαμε τίποτα ἀπὸ τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἀνέλαβε τὴν Πρωθυπουργίαν ὅπερ νὰ δικαιολογῇ τὴν ἀντίληψιν αὐτὴν καὶ ὄχι μόνον τοῦτο—διότι δὲν πρέπει νὰ λέγωμεν μόνον ὅ,τι κακὸν γίνεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ ὅ,τι καλὸν— ἀλλὰ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ἢ μᾶλλον ὁ Πρόεδρος αὐτῆς, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν, περισσότερον παντὸς ἄλλου ἀντελήφθη ἴσως τὸ νόημα τοῦ ἀγῶνος.

§116Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ (εἰρωνικῶς). Καὶ ἄλλοι ὑπουργοὶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.

§117Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Λυποῦμαι διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ βεβαιώσω αὐτὸ καὶ διὰ τοὺς ἄλλους ὅταν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν δρᾶσιν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας. Αὐτὴ καὶ μόνη εἶναι ἱκανὴ νὰ χαρακτηρίσῃ κακῶς, κάκιστα τὴν ὅλην Κυβέρνησιν καὶ νὰ σβύσῃ καὶ ὅ,τι καλὸν ἔχει νὰ παρουσιάσῃ. Οὐδεὶς ὅμως ἠμπορεῖ ν’ ἀρνηθῇ ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐπεδίωξε πῶς θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ αὔξησις τῆς ὑπὸ τὰ ὅπλα δυνάμεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ οὐσιαστικὸν στοιχεῖον. Καὶ τί ἄλλο ἀκόμη; Ἐσκέφθη, πῶς θὰ ἐπιτύχῃ ἐξοπλισμὸν καὶ ὁπλισμὸν περισσότερον διὰ τὸν Στρατόν. Αὐτὰ εἶναι εἰς τὸ ἐνεργητικόν του, ἐὰν ἐννοεῖται τὰ ἐπιτύχῃ. Παρὰ ταῦτα ὅμως δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀποσιωπήσωμεν ὅτι ὁ συμμοριτισμὸς ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς ἀναλήψεως τῆς Πρωθυπουργίας ὑπὸ τοῦ κ. Σοφούλη ἐπαρουσίασε μεγάλην ἔντασιν τοῦ ἀγῶνος εἰς τὴν ὕπαιθρον. Σφαγαί, δῃώσεις, λεηλασίαι, ἐμπρησμοί, ρήμαγμα τῆς ὑπαίθρου κυριολεκτικῶς. Τί ὑφίστανται οἱ δυστυχισμένοι οἱ χωρικοί μας ἀπὸ τῆς ἡμέρας ποὺ ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, δὲν περιγράφεται. Τοῦτο καὶ μόνον θὰ σᾶς εἴπω. Ἐπὶ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως εἰς τὴν Θεσσαλονίκην οἱ συμμορῖται ἦσαν τουλάχιστον 100 ἤ 150 χιλιόμετρα μακρὰν αὐτῆς, σήμερον εἶναι μόνον 15 ἢ 20 χιλιόμετρα μακρὰν ταύτης.

§118Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δώδεκα μετὰ τὴν τελευταίαν ἐκδήλωσιν τῆς Κυριακῆς.

§119Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Παντοῦ πλέον παρατηρεῖται μεγάλη ἔντασις.

§120Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δέκα λεπτὰ ἀπὸ τὰς Καλάμας.

§121Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Μάλιστα, διὰ τὴν Πελοπόννησον θὰ ὁμιλήσω ἀργότερον. Ἀφήνω ὅτι καὶ προκηρύξεις πλέον ἤρχισαν νὰ κυκλοφοροῦν τῶν κομμουνιστῶν, καὶ συζητήσεις νὰ γίνωνται εἰς τὰ καφενεῖα, μὲ εὐμενῆ σχόλια ὑπὲρ τοῦ «Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ» καὶ ὑπὲρ τοῦ Μάρκου. Ἀκόμη δὲ καὶ τὰ γραψίματα εἰς τοὺς τοίχους, αὐτὰ τὰ ἀηδέστατα γραψίματα.

§122Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἐσταμάτησαν, κύριοι βουλευταί, μετὰ τὸ ψήφισμα ἀμέσως.

§123Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Προσέξατε, κύριοι βουλευταί, καὶ ἀφήσατε τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ νομίζῃ ὅτι ἐσταμάτησαν. Δὲν ἐσταμάτισε τίποτε ἀπὸ ὅσα καταγγέλλω. Ἀκόμη δὲν ὑστέρησεν ἡ ἐμφάνισις καὶ ἡ συμπαθὴς φωνὴ τῶν χωνιῶν, τοῦ νέου αὐτοῦ δείγματος τοῦ πολιτισμοῦ τῆς λαοκρατίας, νὰ ἠχήσῃ εἰς τινας συνοικίας τῆς Πρωτευούσης καὶ νὰ καλῇ τοὺς πιστοὺς νὰ συμβάλουν διὰ τὴν καλὴν διεξαγωγὴν καὶ τὴν καλὴν ἔκβασιν τοῦ ἀγῶνος. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀπότοκα τῆς πολιτικῆς τοῦ κατευνασμοῦ δυστυχῶς καὶ δι’ αὐτὸ εἶπον προηγουμένως ὅτι ἦτο μὲν ἀναγκαία ἡ συμμετοχὴ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἡ συμμετοχὴ αὐτὴ θὰ ἠδύνατο νὰ παρουσιάσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν μας εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν πάνοπλον, ἀλλὰ τὴν ἐπλήρωσε καὶ αὐτὴν ὁ ἑλληνικὸς Λαὸς ἀκριβὰ πολύ. Διότι ἐπαναλαμβάνω ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τοῦ κατευνασμοῦ ἔδωσε νέαν ἔξαψιν, ἔδωκε νέαν δύναμιν, νέαν μεγάλην ὤθησιν εἰς τὸν συμμοριτισμόν. Κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν καλεῖται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον κατευνασμοῦ πλέον τῆς παρατηρουμένης ἐσχάτως μεγάλης ἐντάσεως τοῦ συμμοριτικοῦ ἀγῶνος ἐκ τῆς ἐφαρμοσθείσης πολιτικῆς τοῦ κατευνασμοῦ ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, νὰ ὑποδείξῃ δὲ τὸν τρόπον αὐτὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἢ ἐν ἀνάγκῃ νὰ ἀνατρέψῃ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐάν, ἐννοεῖται, πιστεύῃ ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθῇ αὕτη πρὸς τὴν ὀξυτάτην αὐτὴν κατάστασιν. Πρέπει νὰ τονίσω ὅτι ὁ κίνδυνος κατέστη μέγας καὶ τὰ περιθώρια τοῦ χρόνου ἐνεργείας ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως περιωρίσθησαν σημαντικῶς. Ὁ Λαὸς τῆς ὑπαίθρου ὑποφέρει πολύ, πάρα πολύ. Εἶναι ἀδύνατον νὰ συλλάβῃ ἄνθρωπος μὴ ἐπισκεφθεὶς τὴν ὕπαιθρον τὶ πραγματικῶς ὑφίσταται ὁ μάρτυς καὶ ἥρως ἑλληνικὸς Λαός, ὁ Λαὸς τῆς ὑπαίθρου, ὁ ὁποῖος, ἀγνοεῖ δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις τὶ ὑφίσταται. Ἀγνοεῖ ἡ Κυβέρνησις ὅτι τὰ κέντρα τῶν ἐπαρχιῶν ἔχουν μεταβληθῆ εἰς προσφυγουπόλεις. Ἀγνοεῖ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὁ ἀγὼν εὑρίσκεται εἰς τὴν ὀξυτέραν του φάσιν καὶ ἡ δυστυχία τοῦ Λαοῦ τῆς ὑπαίθρου εἰς τὴν τραγικωτέραν της ἐκδήλωσιν. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ θὰ ἤθελον νὰ μάθω τί μέτρα λαμβάνει διὰ τοὺς ἀνταρτοπλήκτους ἡ Κυβέρνησις. Γνωρίζει πόσαι χιλιάδες ἀνταρτοπλήκτων ὑπάρχουν σήμερον; Γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὑπὲρ τὰ χίλια χωρία τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἔρημα κατοίκων; Τί παρέχει εἰς αὐτοὺς ἡ Κυβέρνησις; Ἐπληροφορήθην χιλίας δραχμὰς μόνον τὴν ἡμέραν κατ’ ἄτομον.

§124ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὀκτακοσίας πεντήκοντα δραχμάς.

§125Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐνῷ οἱ κομμουνισταί, οἱ ἐκτοπισθέντες εἰς εἰδυλλιακὰς νήσους, ἐλάμβανον τέσσαρας χιλιάδας δραχμῶν κατ’ ἄτομον ἡμερησίως. Καὶ μόνον αὐτὴ ἡ διαφορὰ μεταχειρίσεως; Ὁποίαν σπουδὴν ἔδειξεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἀνακούφισιν αὐτῶν; Μοῦ διηγεῖτο ἀνώτερος ὑπάλληλος τοῦ ὑπουργείου Προνοίας, ὅτι ἐπῆγεν ἐπὶ τόπου εἰς τὴν Ἰκαρίαν καὶ ἐκεῖ δὲν εἶδεν ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι νὰ ὑποφέρουν, εἶδεν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι παρεθέριζον μὲ ὅλας τὰς ἀνέσεις, ἐνδιαιτώμενοι πλουσιοπαρόχως μὲ γουρουνοπουλάκια καὶ μοσχάρια τοῦ γάλακτος. Εἶχον γήπεδα εἰς τὰ ὁποῖα ἔκαμον ἀθλοπαιδιὰς καὶ ἀπειρίαν εὐειδῶν συναγωνιστριῶν, αἵτινες παρεῖχον διασκέδασιν εἰς τοὺς κυρίους αὐτούς. Καὶ καθ’ ἣν στιγμήν, κατὰ τοιοῦτον τρόπον ψυχαγωγοῦνται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπονόμευσαν τὴν Ἑλλάδα, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τὴν ἔφερον εἰς τὸ σημερινὸν πανάθλιον κατάντημα, οἱ ἀνταρτόπληκτοι πληθυσμοί μας, τὰ θύματα τοῦ κομμουνισμοῦ, μαρτυροῦν κυριολεκτικῶς. Περιποίησις πρὸς τοὺς κομμουνιστὰς γίνεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ φανῇ αὕτη εὐχάριστος εἰς τοὺς κουκουεδίζοντας ξένους, ἀδιαφοροῦσα διὰ τὸν ἁγνὸν καὶ ἐθνικόφρονα ἑλληνικὸν Λαόν. Πόσον θὰ ἤθελον νὰ πάρω ἕναν ἐκ τῶν κυρίων ὑπουργῶν, εἰδικῶς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ἠμποροῦσα νὰ τὸν καταφέρω, νὰ τὸν ὁδηγήσω ἐκεῖ ποὺ ξέρω, διὰ νὰ ἴδῃ τὸν πόνον, τὴν ἀγωνίαν, τὴν ἀθλιότητα, τὴν θλίψιν, τὸ κτυποκάρδι τὸ ὁποῖον δοκιμάζει ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς τῆς ὑπαίθρου. Μόνον τότε θὰ ἔπαιρνεν εἴδησιν τί γίνεται εἰς τὴν ὕπαιθρον. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐννοήσῃ κανεὶς ἐκ περιγραφῶν καὶ ἐξ ἀφηγήσεων τὴν πραγματικὴν εἰκόνα. Αὐτὴν θὰ πρέπει νὰ τὴν ζήσῃ, νὰ τὴν ἴδῃ ἐπὶ τόπου. Εἴμεθα εὐτυχεῖς διότι τὴν τραγικότητα αὐτὴν τὴν εἴδομεν ἐπὶ τόπου, τὴν ἐζήσαμεν, ἐπωφεληθέντες τοῦ χρόνου τῶν διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Πολὺ ὀρθῶς ἐλέχθη ἀπὸ πολλοὺς ρήτορας ὅτι ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, λόγῳ ἐθνικῶν ἀναγκῶν ἀπουσιάζει συχνὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δὲν ἔχει πλήρη συναίσθησιν τῆς τραγικότητος τῆς καταστάσεως τῆς χώρας. Καὶ ὅμως ἔχει ὅλην τὴν εὐθύνην, διότι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει δώσει τὴν ἐμπιστοσύνην του εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ μόνον εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα. (Χειροκροτήματα). Κατά τοιοῦτον τρόπον ἐξεφράσθη ἡ ἀπεριόριστος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ὥστε τὸ σύστημα τὸ ἀναλογικὸν βάσει τοῦ ὁποίου διενηργήθησαν αἱ τελευταῖαι ἐκλογαί, εἴς τινας περιφερείας μετεβλήθη εἰς πλειοψηφικὸν σύστημα. Καὶ θὰ ἔπρεπεν ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὁ ὁποῖος δυστυχῶς ἀπουσιάζει καὶ δὲν μὲ ἀκούει αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι εἶναι ἴσως κεκλημένος ἵνα παραστῇ εἰς κοινωνικήν τινα ὑποχρέωσιν, ἐννοεῖται αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς κοινωνικὰς ὑποχρεώσεις δὲν τὰς παραμελοῦν, θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ ἀκούσῃ αὐτὰ ἀπὸ ἐμέ, διότι γνωρίζει ὅτι τοῦ ἔχω ποσοστὸν ἐκτιμήσεως καὶ συμπαθείας, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ σιγήσῃ ἡ φωνή μου πρὸ τῆς οἰκτρᾶς αὐτῆς καταστάσεως, πρὸ τῆς ὁποίας εὑρίσκεται ἡ χώρα μας. Θὰ διεκτραγωδήσωμεν ὅλους αὐτοὺς τοὺς κινδύνους καὶ θὰ προσπαθήσωμεν νὰ συγκινήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι βουλευταί, αὐτὸ τὸ μυστήριον, τῆς μὴ συλλήψεως τῆς κομμουνιστικῆς ἡγεσίας, τὸ ἔχετε χωνέψει; Τὸ ἔχετε μελετήσει; Πῶς συμβαίνει μὲ τόσας ἐκ μέρους τῶν Παμσλαύων ὄχι πλέον ἀποδείξεις ἀλλὰ καὶ ὁμολογίας αὐτῶν, ὅτι ἔχουν τὴν ἡγεσίαν ὄχι ἁπλῶς τὴν πολιτικήν, ἀλλὰ καὶ τὴν στρατιωτικὴν τοῦ διεξαγομένου κατὰ τοῦ Ἔθνους ἀγῶνος, πῶς αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις δὲν προβαίνει εἰς τὴν σύλληψιν αὐτῆς τῆς ἡγεσίας; Ποῦ ἠκούσθη, κύριοι, νὰ γίνεται ἕνας πόλεμος, ἕνας τόσον σκληρὸς ἀγὼν κατὰ τοῦ Ἔθνους, διότι δὲν ἔχει τὸ Ἔθνος δοκιμάσει σκληρότερον ἀγῶνα, βαρβαρώτερον ἐχθρὸν ἐξ ὅλων τῶν βαρβάρων, ποὺ κατῆλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα, κατὰ τὴν μακραίωνα ἱστορίαν της, νὰ διακηρύσσῃ ὁ ἐχθρὸς αὐτὸς ὅτι εἶναι εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅτι εἶναι ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν, καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ δίδῃ οὐδεμίαν προσοχήν, μὰ τὴν ἐλαχίστην, εἰς τὰς συστάσεις τῆς Βουλῆς καὶ ἡμῶν ἰδιαιτέρως οἱ ὁποῖοι ἀπὸ δύο σχεδὸν ἐτῶν συνιστῶμεν μετὰ φορτικότητος τὴν ἀνάγκην αὐτήν; Ἐπιτρέπεται, νοεῖται νὰ μὴ ἔχῃ συλληφθῇ ἀκόμη ἡ κομμουνιστικὴ ἡγεσία; Νὰ δρᾷ ἐλευθέρως ἐντὸς τῆς Πρωτευούσης; νὰ φονεύωνται τὰ τέκνα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ λεηλατῆται καὶ νὰ πυρπολῆται ἡ ὕπαιθρος ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διευθύνουν τὸν ἀγῶνα αὐτὸν τοῦ ἀφανισμοῦ τῆς Ἑλλάδος, νὰ εἶναι ἀκαταδίωκτοι; Ποία μυστηριώδης Δύναμις προστατεύει αὐτούς; Ἐὰν οἱ σύμμαχοί μας τοὺς προστατεύουν διὰ λόγους ἐσωτερικῆς των πολιτικῆς, νὰ μᾶς συγχωρήσουν νὰ τοὺς εἴπωμεν ὅτι δὲν τοὺς ὀφείλομεν τίποτε καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ Πατρίς μας νὰ αἱμορροῇ καθ’ ἑκάστην καὶ ν’ ἀφανίζεται ὀλίγον κατ’ ὀλίγον διὰ νὰ φαίνωνται οἱ σύμμαχοι εὐχάριστοι πρὸς τὴν Ρωσίαν καὶ διὰ νὰ κάνουν τὴν ἰδικήν των ἐσωτερικὴν πολιτικήν. Εἶναι ἀπάνθρωπον νὰ ρημάζεται μία χώρα καὶ εἷς λαός, τόσας πολυτίμους ὑπηρεσίας, τόσα φιλοτίμως προσενεγκὼν εἰς τὴν συμμαχικὴν ὑπόθεσιν, διὰ νὰ κάμουν οἱ σύμμαχοί μας τὴν ἰδικήν των ἐξωτερικὴν καὶ ἐσωτερικὴν πολιτικήν. Δὲν τοὺς ὀφείλομεν τίποτε καὶ διαμαρτυρόμεθα ἐντόνως διὰ τὴν στάσιν των, τὴν τόσον σκληράν, τὴν τόσον ἄδικον διὰ τὴν Ἑλλάδα. Διαμαρτυρόμεθα, λέγω, μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς ἐνώπιον ὅλων τῶν λαῶν τοῦ κόσμου καὶ τῶν ἡμέρων καὶ τῶν βαρβάρων ἀκόμη. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων). Ἡ ἱστορία θὰ στιγματίσῃ μὲ τὰ μελανώτερα χρώματα τὴν στάσιν αὐτὴν τῶν συμμάχων μας καὶ θὰ χαρακτηρίσῃ τὴν στάσιν των ἔναντι τοῦ μικροῦ αὐτοῦ Ἔθνους κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, θλιβερὰν διὰ τοὺς συμμάχους μας. Εἰς αὐτοὺς ἐξ ὁλοκλήρου ὀφείλομεν τὸ σημερινόν μας κατάντημα καὶ εἰς τὴν ἀφιλοτιμίαν τῆς Κυβερνήσεώς μας ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε παραιτηθῆ χιλιάκις. Εἶναι πάρα πολὺ ἀφιλότιμος καὶ ἀνυπερήφανος ἡ Κυβέρνησις παραμένουσα εἰς τὴν ἀρχὴν ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας. (Χειροκροτήματα). Φαντάζεσθε ὑποθέτω κ. βουλευταὶ ὅτι τὸ ἀκαταδίωκτον αὐτὸ τῆς κομμουνιστικῆς ἡγεσίας μὲ ποίαν μυστηριώδη αἴγλην περιβάλλει αὐτούς εἰς τὰ ὄμματα τῶν ὀπαδῶν της. Διακηρύσσει δὲ ὑπερηφάνως ἡ κομμουνιστικῆς ἡγεσία ὅτι ὑπεράνω αὐτῆς ὑπάρχει μία μεγάλη δύναμις, ἡ ὁποία τοὺς προστατεύει καὶ ὅτι καμμία ἄλλη δύναμις δὲν ἠμπορεῖ νά τοὺς θέση ἐκποδών. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπρότεινα, ἐζήτησα καὶ θὰ ἤθελα νὰ κάμωμεν ἀκόμη καὶ σήμερον μίαν μυστικὴν συνεδρίασιν νὰ μᾶς εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις τί ἀκριβῶς συμβαίνει. Δὲν πιστεύω εἰς τὸν ἰσχυρισμόν—δὲν θέλω νὰ τὸν πιστεύσω καίτοι εἶναι γεγονὸς χάριν τῆς Κυβερνήσεως — ὅτι παρέχεται δυσχέρεια ἐκ μέρους τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος, διότι ἡ Κυβέρνησις εἰς τοιαύτην περίπτωσιν εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταβάλῃ ὅλας τὰς διπλωματικὰς ἐκείνας ἐνεργείας παρὰ τοῖς ξένοις, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δημιουργηθοῦν αἱ συνθῆκαι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι θὰ τῆς ἐπέτρεπον νὰ χωρήσῃ ἀκωλύτως εἰς τὸ ἔργον της, ἄλλως νὰ παραιτηθῇ. Καὶ νὰ παραιτηθῇ τὸ ταχύτερον. Κύριοι βουλευταί, ὅταν παρουσιάσθησαν αὐτὰ τὰ εὐλογημένα—καὶ θὰ ἐξηγήσω διατὶ δίδω αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμὸν—παιδιά, ποὺ ἔκαμαν τὴν συμμορίαν τῆς Χασιᾶς, εἴδομεν τὴν κυβέρνησιν κἄπως νὰ συγκινῆται καὶ νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ Ψήφισμα περὶ ἐκτάκτων μέτρων κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως διοικήσεως πρωτευούσης. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ νὰ εἰσηγῆται εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴν ἐξουσιοδοτήσεως διὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἄλλο νομοθέτημα μὲ σκληρότερα μέτρα, νὰ ψηφίζεται ἀμέσως τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἀπὸ τὴν κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴν καὶ νὰ ἐφαρμόζεται ἀμέσως, κατόπιν δὲ μιᾶς χειρονομίας ἀξίας πολλῶν ἐπαίνων τοῦ εἰσαγγελέως ἐφετῶν κ. Κομνηνοῦ, ὁ ὁποῖος διέταξε βάσει τῶν νέων μέτρων νὰ κατασχεθοῦν τὰ δύο κομμουνιστικὰ ἔντυπα, ὁ Ριζοσπάστης καὶ ἡ Ἐλευθέρα Ἑλλὰς ἢ ὀρθότερον ἡ «Ἐλεύθερη Ἑλλάδα», τὸ συμβούλιον τῶν Ἐφετῶν μὲ ταχύτητα, ἡ ὁποία τὸ τιμᾶ, ἐντὸς 24 ὡρῶν ἔλαβεν ἀπόφασιν καὶ ἔκλεισεν ἐπὶ τέλους τὰς ἐφημερίδας αὐτὰς αἱ ὁποῖαι τόσον δηλητήριον ἔχυναν καθ’ ἑκάστην καὶ αἱ ὁποῖαι—ἐὰν ὑπῆρχε κυβέρνησις ἀξία τῶν περιστάσεων ἃς διανύει ἡ Πατρίς μας—θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον κλείσει πρὸ πολλοῦ. (χειροκροτήματα)

§126Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀπέπεμψε τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ΕΑΜ.

§127Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἡ ἐνέργεια αὐτὴ τῆς κυβερνήσεως ἡ τόσον ταχεῖα καὶ ἡ τόσον σύμφωνος πρὸς τὸν κίνδυνον, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει, μὲ ἠνάγκασεν, εὑρισκόμενον ἔξω τῶν Ἀθηνῶν, νὰ στείλω ἕνα τηλεγράφημα πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης τοῦ ὁποίου πράγματι, πρέπει νὰ τὸ ὁμολογήσω καὶ μὲ πολλὴν εὐχαρίστησιν, ἡ ψυχή του εἶναι ἀντισυμμοριτικὴ ἐν ὀξείᾳ ἀντιθέσει πρὸς τὴν πολιτικὴν ἣν εἶχε τηρήσει μετεκλογικῶς τὸ κόμμα εἰς ὃ ἀνήκει, τοῦ ἔστειλα, λέγω, ἕνα τηλεγράφημα καὶ τὸν συνέχαιρον καὶ αὐτὸν καὶ τὴν κυβέρνησιν καὶ τὴν κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴν καὶ τὰ δικαστήρια διὰ τὴν ἐνέργειαν καὶ τὴν ταχύτητα τῆς ἐνεργείας. Ἀλλὰ τὰ συγχαρητήρια αὐτὰ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα καὶ τὴν ἐλπιζομένην συνέχισιν αὐτῶν τῶν μέτρων. Καὶ ὁποία ἦτο ἡ ἐλπιζομένη συνέχισις τῶν μέτρων; Ἡ ἐλπιζομένη συνέχισις τῶν μέτρων αὐτῶν ἦτο νὰ τεθῇ πλήρης χεὶρ ἐπὶ τῆς κομμουνιστικῆς ἡγεσίας, ἡ ὁποία ἀτυχῶς δὲν ἐτέθη.

§128Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τρία χρόνια τὸ φωνάζω αὐτό.

§129Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπ. Δικ.). Τὴν χεῖρα τὴν θέτουν τὰ δικαστήρια καὶ ὄχι ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Οὐδεὶς φραγμὸς ἐτέθη εἰς κανένα δικαστήν, ὥστε νὰ κάμῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τοῦ ἐπιβάλλουν οἱ νόμοι.

§130Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Καὶ ἐὰν δὲν τὸ κάμουν ὁ ὑπουργὸς δὲν τοὺς ὑποχρεώνει νὰ τὸ κάμουν;

§131Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ ὑπουργοῦ περὶ Δικαστηρίων δὲν συνάδει πρὸς τὴν εὐφυΐαν του ἀλλὰ οὔτε καὶ πρὸς τὴν ἰδικήν μας ὑποτιθεμένην νοημοσύνην Ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ τὴν διακοπήν του ἦτο νὰ μοῦ χαλάσῃ τὸ ὀλίγον κέφι ποὺ εἶχον ὑπὲρ αὐτήν, διότι ἐγὼ ἐτόνισα διατὶ δὲν θέτει χεῖρα ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὄχι τὰ Δικαστήρια.

§132ΧΡ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν εἶπον αὐτό, ἀλλ’ εἶπον ὅτι δὲν θὰ ὑποδείξω εἰς τοὺς δικαστὰς νὰ κάμουν τὸ καθῆκον των.

§133Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Μὴ ἐπιρρίπτωμεν εὐθύνας εἰς ἄλλους. Πάντοτε οἱ δικασταὶ κάμουν τὸ καθῆκον των ὁσάκις ἔχουν τὴν δυνατότητα πρὸς τοῦτο ἐμπνεόμενοι ἐπὶ τοιούτων ὑποθέσεων καὶ εἰς τοιαύτας στιγμὰς καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν εἶναι αὐστηρῶς δικαστικὸν τὸ ἔργον, μᾶλλον Κυβερνητικόν. Ἐγὼ σήμερον ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν, δι’ ἔλλειψιν θάρρους καὶ διὰ παράλειψιν στοιχειώδους καθήκοντος καὶ ἐπερίμενα ἡ κυβέρνησις νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ τέλους νὰ θέσῃ χεῖρα κατὰ τῆς κομμουνιστικῆς ἡγεσίας. Ἔχετε γνῶσιν, κύριοι βουλευταί, μιᾶς ἀναιδεστάτης, μιᾶς θρασυτάτης ἀνακοινώσεως τελευταίως τῆς περιφήμου ὁλομελείας τῆς κεντρικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Κ.Κ.Ε; Ἀνέγνωσεν ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν ἀνακοίνωσιν; Ἡ ἀνακοίνωσις αὐτὴ ὁμιλεῖ σαφῶς πλέον, εὐκρινῶς, ὅτι πρόκειται περὶ ἀπροκαλύπτου ὁλοκληρωτικοῦ ἐπαναστατικοῦ ἀγῶνος.

§134ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ εἶναι τοῦ Ε.Α.Μ.

§135Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὅταν λέγωμεν Ε.Α.Μ ἐννοοῦμεν τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα. Ἐγὼ τὸ Ε.Α.Μ τὸ ἀπεκάλεσα προδοσίαν, τὸ εἶπον σλαυϊκὸν τέρας, ἑπομένως μὴ μὲ διακόπτετε ἐκεῖ ποὺ δὲν χρεάζεται. Λοιπὸν διὰ τῆς ἀνακοινώσεως αὐτῆς διεκήρυσσε τὸ σλαυϊκὸν τέρας ὅτι ἔχει ὄχι μόνον τὴν πολιτικήν, ἀλλὰ καὶ τὴν στρατιωτικὴν ἡγεσίαν τοῦ ἀγῶνος. Τίνος ἀγῶνος, κύριοι βουλευταί; Τοῦ ἀγῶνος ὁ ὁποῖος διεξάγεται ἐναντίον τοῦ ἔθνους; Καὶ ποῦ ἔχει τὸ στρατηγεῖον του ὁ ἀγὼν αὐτός; Ἐδῶ μέσα, εἰς τὴν Πρωτεύουσαν. Διὰ τῆς ἀνακοινώσεως αὐτῆς κάμει σύστασιν πρός τοὺς ὀπαδούς του ὅπως τὰ πάντα διαθέσουν ὑπὲρ τοῦ ἀγῶνος. Διὰ τῆς αὐτῆς ἀνακοινώσεως ἐπέπληττε καὶ ἀπεκήρυσσε τοὺς ὀπαδοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διστάζουν ἢ ἀμφιταλλαντεύονται. Διὰ τῆς αὐτῆς ἀνακοινώσεως τὸ Ε.Α.Μ. ἐκάλει τοὺς ὀπαδούς του νὰ μεταφέρουν τὸν ἀγῶνα—ἄκουσον, ἄκουσον—ἀπὸ τὰ βουνὰ εἰς τὰς πόλεις καὶ νὰ ξεπεράσουν, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ μίαν ρυπαρὰν φράσιν των, τὴν σημειωθεῖσαν καθυστέρησιν. Καί ἐρωτῶ: ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε μέτρα κατόπιν τῆς ἀνακοινώσεως αὐτῆς; Δὲν ἔπρεπε νὰ σπεύσῃ νὰ λάβῃ μέτρα ὅταν ἀνέγνωσε τὴν ἀνακοίνωσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν, ὅταν κανεὶς τὴν ἐνθυμῆται, καταλαμβάνεται ὑπὸ τῆς σφοδροτέρας ἀγανακτήσεως; Καὶ φρονεῖ ἡ Κυβέρνησις πὼς ἠμπορεῖ νὰ συντριβῇ ὁ συμμοριτισμὸς ἐὰν δὲν συντριβῇ ἡ κεφαλή του, ὁσονδήποτε πολυκέφαλος καὶ ἂν εἶναι; Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταί, εἶναι δυνατόν, γνωρίζετε σεῖς ἀπὸ τὴν πρακτικὴν πεῖραν σας, ὅτι ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ φονεύσῃ ἕνα φεῖδι μὲ τὸ νὰ τοῦ κόψῃ τὴν οὐράν του; Διότι αἱ ἐκτελέσεις, τὰς ὁποίας κάμει ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὴν κομμουνιστικὴν ἡγεσίαν εἶναι τὸ κόψιμο τῆς οὐρᾶς τοῦ ὄφεως, ἀλλὰ τὸ φεῖδι καὶ ἐὰν τοῦ κόψετε τὴν οὐρὰν δὲν τοῦ κάμετε τίποτε, διότι ἔχει τοὺς ὀδόντας, ἔχει τοὺς ἀδένας του πλήρεις δηλητηρίου, σηκώνει τὸ κεφάλι του καὶ χύνει τὸ δηλητήριον παντοῦ. Ἑπομένως θὰ σκοτώσετε τὸν ὄφιν ἐὰν συντρίψετε τὴν κεφαλήν του καὶ ἡ κεφαλὴ τοῦ ὄφεως εἶναι ἡ κεφαλὴ τῆς κομμουνιστικῆς ἡγεσίας. (Χειροκροτήματα).

§136Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δυνάμει τοῦ ποινικοῦ νόμου ὅλων τῶν χωρῶν τῆς Οἰκουμένης, οἱ ἀρχηγοὶ τιμωροῦνται πρῶτον καὶ ὄχι τὰ κορόϊδα. Ἐπὶ τέλους, κ. βουλευταί, τί μᾶς χρεωστεῖ ὁ στρατός μας ὁ ὁποῖος χύνει τὸ αἷμα του διαρκῶς, τί μᾶς χρεωστοῦν οἱ γεωργοί μας, οἱ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔσπειραν ἀπὸ τὸν φόβον των, οἱ ὁποῖοι λεηλατοῦνται, οἱ ὁποῖοι ληστεύονται, πυρπολοῦνται, τί μᾶς ὀφείλουν ὅταν ἡμεῖς δὲν κάμωμεν τὸ καθῆκον μας; Εἶναι ἡ κατάστασις ἀφόρητος, τὸ τί ὑφίσταται ἡ ὕπαιθρος εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸ συλλάβῃ κανεὶς ἐὰν δὲν ἔζησεν εἰς τὴν ὕπαιθρον! Καὶ ἔπειτα θέλομεν προϋπολογισμὸν καὶ συνέχειαν αὐτοῦ κ. βουλευταί, καὶ ὁμιλοῦμεν περὶ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Δὲν λέγω ὅτι αὐτὰ δὲν πρέπει νὰ γίνουν, ἀλλὰ περὶ τίνος προϋπολογισμοῦ γίνεται λόγος ὅταν ἡ παραγωγή μας ἐφέτος λόγῳ τοῦ συμμοριτισμοῦ θὰ φθάσῃ εἰς τὸ μηδέν; Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτὸν τὸν κόσμον νὰ μὴ τὸν πονέσωμεν πλέον, πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτὸν τὸν κόσμον ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸν θώρακα καὶ τὴν ἀσπίδα τῆς Ἑλλάδος, αὐτὸν τὸν κόσμον ὁ ὁποῖος ὅταν ἔγινεν ὁ ἔρανος τῆς Βασιλίσσης ἔσπευσε νὰ δώσῃ τὸ μεγαλύτερον ποσόν, αὐθόρμητον παρακράτημα ἐκ τοῦ πρὸς αὐτὸν δανείου τῆς Ἀγροτικῆς μας Τραπέζης; Πῶς εἶναι δυνατὸν ἢ κἂν ἀνεκτὸν αὐτὸν τὸν κόσμον νὰ μὴ τὸν πονοῦμεν; Ἡμεῖς δι’ αὐτὸν τὸν κόσμον δὲν θὰ λάβωμεν μέτρα; θὰ τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν αὐτὴν σήμερον ἢ αὔριον χωρὶς νὰ λάβωμεν σχετικῶς μίαν σαφῆ ἀπόφασιν; Θὰ δώσωμεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν κυβέρνησιν διὰ νὰ συνεχίσῃ τὸ ἔργον αὐτὸ τὸ τόσον ἀπαίσιον καὶ ἀποσυνθετικόν; Τὸ ἄνθος τῆς ἑλληνικῆς νεολαίας χύνει τὸ αἷμα του καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς ἀτελευτήτους συγκρούσεις, ἡμεῖς δὲν συγκινούμεθα; Εἶναι περίεργον, πρέπει νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ συγκινήσωμεν τὴν ἀσυγκίνητον Κυβέρνησιν διὰ νὰ κατορθώσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ συγκινηθῇ καὶ αὕτη διὰ τῆς λήψεως ἀναλόγων μέτρων ἀλλὰ μαζὶ νὰ συγκινήσῃ καὶ τὴν πρωτεύουσαν. Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ὁ λαὸς τῶν Ἀθηνῶν δὲν ἔχει συναίσθησιν τοῦ τί γίνεται εἰς τὰς ἐπαρχίας, εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐν γένει. Παρομοιάζω τὴν ἐποχὴν αὐτὴν μὲ μίαν ἄλλην ἐποχήν, ἀπαισίας μνήμης, τὴν ἐποχὴν τῆς κατοχῆς ὅπου οἱ ἐν Ἀθήναις δὲ εἶχον συναίσθησιν τοῦ τί ἐγίνετο εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἀπὸ τοὺς Ἐαμοσλαύους.

§137Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὁ λαὸς ὅλος καὶ τῶν Ἀθηνῶν αἰσθάνεται καὶ πονεῖ καὶ ἀξιοῖ νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ αἴσθημα τῆς Πατρίδος. Ἐγὼ πονῶ καὶ εἶμαι τῆς πιάτσας ἄνθρωπος.

§138Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Τὸ σύνολον ἀναμένει διαταγάς.

§139Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πολὺ φοβοῦμαι, ἐπαναλέγω, ὅτι ὁ λαὸς τῆς πρωτευούσης δὲν ἔχει συναίσθησιν τοῦ δράματος τῆς ὑπαίθρου. Ἐὰν εἶχε συναίσθησιν δὲν θὰ ηὐχόμην οὔτε ὕψωσιν τοῦ γενικοῦ ἐπιπέδου τῶν τιμῶν ἐπὶ τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, οὔτε ἀπόκρυψιν τῶν τροφίμων, οὔτε γενικώτερον τὴν τελευταίαν κερδομανίαν ἣν παρουσιάζει. Ὁ λαὸς τῶν Ἀθηνῶν δὲν ἔχει ἀρθῆ εἰς τὸ ὕψος τῆς θέσεως τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου. Ὁ λαός μας αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὡς πολιτικὸν σύνολον—λαὸς τῆς ὑπαίθρου καὶ στρατὸς—προσφέρει τόσας ὑπηρεσίας καὶ δὲν προσφέρει τὰς ὑπηρεσίας του αὐτὰς μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ πρὸς ὅλους τοὺς ἀγαπῶντας τὴν ἐλευθερίαν λαούς, διότι ὁ ἀγών του δὲν εἶναι μόνον Ἑλληνικός, ὁ ἀγών του εἶναι διεθνής. Ἡ Ἑλλὰς ἡ καϋμένη χύνει τὸ αἷμα της διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐλευθερίας καὶ τῶν δημοκρατικῶν ἰδεωδῶν ὅλου τοῦ κόσμου. Εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτὸν τὸν τόσον σκληρὸν ὃν διεξάγωμεν μόνοι, ἐπιτρέπεται νὰ ἀκούωμεν καὶ ἐπικρίσεις; Θὰ σᾶς ἀναγνώσω, κ. βουλευταί, μίαν ἀνταπόκρισιν ἀπὸ τὴν Ν. Ὑόρκην τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας. Εἰς τὴν ἀνταπόκρισιν διατυποῦται μία ἀπορία, διὰ τὴν βραδύτητα τῆς καταστολῆς τῆς ἀνταρσίας ἐν Ἑλλάδι. Δηλαδὴ πῶς ὁ στρατὸς ὁ Ἑλληνικὸς ὁ ὁποῖος τόσον καλὰ ἔκαμε τὸ ἔργον του εἰς τὴν Ἀλβανίαν τὸ 1940 δὲν κατώρθωσε σήμερον 10–20.000 ἀντάρτας νὰ τοὺς καταστείλῃ. Καὶ ἡ ἁπλῆ διατύπωσις τῆς ἀπορίας αὐτῆς ἐκ μέρους τῶν Συμμάχων μας Ἀμερικανῶν ἀποτελεῖ ὕβριν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν στρατὸν καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ σχετικῶς. Ὑπὲρ πάντα ἄλλον οἱ σύμμαχοί μας δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ φαίνωνται ἀγνοοῦντες τοὺς λόγους τῆς βραδύτητος τῆς καταστολῆς τῆς ἀνταρσίας. Κύριοι βουλευταί, ἡ μεγαλυτέρα εὐθύνη διὰ τὴν βραδύτητα αὐτὴν τῆς καταστολῆς ἀνήκει εἰς τοὺς συμμάχους μας Ἀγγλοσάξωνας καὶ ἐνῶ ἡμεῖς ἐδικαιούμεθα νὰ παραπονούμεθα σχετικῶς, παρατηροῦμεν ὅτι ἤρχισαν νὰ παραπονοῦνται ἐκεῖνοι. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπιβάλλεται μία ἀπάντησις εἰς τὴν ἀπορίαν αὐτὴν τῶν Φίλων μας καὶ ἡ ἀπάντησις κατὰ τοσοῦτον μᾶλλον πρέπει νὰ δοθῇ, διότι ἡ ἀπορία δὲν εἶναι μόνον μιᾶς ἐφημερίδος ἀλλὰ περιεβλήθη καὶ μὲ τὸ κῦρος τοῦ κ. Τροῦμαν. Ὁ ἔντιμος Πρόεδρος τῶν Ἡν. Πολιτειῶν ἐνῶ ὡμίλησε μετὰ τόσης συμπαθείας ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐξεδήλωσε τόσον εὐμενεῖς διαθέσεις ὑπὲρ ἡμῶν εἶπε καταλήγων τὰ ἑξῆς: «Δὲν δυνάμεθα νὰ ἐξηγήσωμεν τὴν βραδύτητα τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς τάξεως ἐν Ἑλλάδι κλπ.». Εἰς τὴν ἀπορίαν αὐτὴν τοῦ κ. Προέδρου τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ τῶν ἄλλων ἁρμοδίων κύκλων ὀφείλομεν κατ’ ἀναπόδραστον ἀνάγκην μίαν ἀπάντησιν περισσότερον λεπτομερειακήν, ἐκτὸς τῆς γενικῆς ἣν ἐδώσαμεν ἀνωτέρω καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς εὐθύνης—ἂν μὴ ὁλόκληρος—βαρύνει τοὺς καλούς μας συμμάχους. Θὰ μοῦ συγχωρήσουν ὅθεν οἱ καλοί μας σύμμαχοι νὰ τοὺς ὁμιλήσωμεν σχετικῶς μὲ τὴν εἰλικρίνειαν μὲ τὴν ὁποίαν ἐσυνηθίσαμεν νὰ ὁμιλοῦμεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς διαποροῦντας φίλους μας Ἀμερικανοὺς καὶ οἱουσδήποτε ἄλλους: ὅτι ὁ στρατὸς ὁ Ἑλληνικὸς ἦτο ἀνύπαρκτος ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὅταν ἀπηλευθερώθη ἡ Πατρίς μας, δὲν ὑπῆρχε στρατὸς καθόλου, διότι ὁ Στρατὸς ὁ Ἑλληνικὸς ἢ Ἀεροπορία καὶ τὸ Ναυτικόν μας ἠναλώθησαν ὅλα εἰς τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα. Ὁ στρατὸς τὸν ὁποῖον κατώρθωσεν ὁ ἀείμνηστος Βασιλεὺς Γεώργιος νὰ συγκεντρώσῃ ἐν τῇ Μέσῃ Ἀνατολῇ διεβλήθη καὶ διεβρώθη ἀπὸ τὴν πανάτιμον προπαγάνδαν τῆς προδοτικῆς ὀργανώσεως Ε.Α.Μ. ὥστε τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ στρατοῦ αὐτοῦ, διὰ νὰ μὴ εἴπω τὸ σύνολον αὐτοῦ, διελύθη. Ἐλάχιστα ἦσαν τὰ τμήματα τὰ ὁποῖα παρέμειναν εἰς τὴν Μ. Ἀνατολὴν καὶ ὅμως τὰ ἐλάχιστα αὐτὰ τμήματα ἔχουσι τὴν μικρὰν δόξαν των τόσον εἰς τὰς Ἀφρικανικὰς ὅσον καὶ εἰς τὰς Ἰταλικὰς πεδιάδας. Ἐκτὸς τοῦ ἄνω στρατοῦ ἐδημιουργήθη καὶ ἐν Ἑλλάδι ἐπὶ κατοχῆς εἷς ἀξιόλογος στρατὸς ὁ ὁποῖος ἀνέκυψεν ἀπὸ μίαν ἀνάγκην, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ κινδύνου ὁ ὁποῖος ἠπείλει τὴν χώραν ἀπὸ τὸν σλαυοκομμουνισμόν. Εἶναι ὁ στρατὸς τὸν ὁποῖον ἐδημιούργησεν ὁ ἀείμνηστος Ἰω. Ράλλης. Ὁ στρατὸς αὐτὸς εἶναι τὰ τάγματα ἀσφαλείας, εἰς τὰ ὁποῖα ὀφείλομεν τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ὑπέκυψεν εἰς κομμουνιστικὴν ἐπικράτησιν καὶ συνεδριάζομεν σήμερον ἐλεύθεροι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἀλλὰ καὶ αὐτὰ διελύθησαν ἐγκληματικῶς ἀπὸ τὴν λεγομένην Κυβέρνησιν Ἀπελευθερώσεως καὶ κατὰ τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ κανεὶς νὰ ἀναφέρῃ οὔτε τὸ ὄνομά των ἀκόμη καὶ σήμερον. Ἡ Κυβέρνησις τῆς χώρας εἶναι ἐλεγκτέα καὶ κατὰ τοῦτο, διότι δὲν κατετόπισε τοὺς συμμάχους καὶ περὶ τῶν ἐν Ἑλλάδι προσωπικοτήτων γενικῶς ἀλλὰ καὶ εἰδικῶς ὁποίας ὑπηρεσίας προσέφερεν ὁ στρατὸς αὐτὸς τῶν λεγομένων ταγμάτων ἀσφαλείας, ὁ ὁποῖος ἐνῷ ἀπετέλει τὴν μόνην ἐθνικὴν ἀντίστασιν κατὰ τῶν κομμουνιστῶν διελύθη μὲ μίαν ραδιοφωνικὴν ὁμιλίαν τοῦ τότε προέδρου τῆς Κυβερνήσεως Ἀπελευθερώσεως, καθ’ ὑπόδειξιν τῶν κομμουνιστῶν ὑπουργῶν συναδέλφων του προετοιμαζόντων τὸ Δεκεμβριανόν των ἀπαίσιον κίνημα, ἐνῷ ἡ ὑπόλοιπος Κυβέρνησις ἐκοιμᾶτο ὑπὸ Μανδραγόραν, παθολογικῶς αἰσιοδοξοῦσα. Καὶ ἐνῷ ἀποσυνετίθετο μερίμνῃ τῶν κομμουνιστῶν ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης τὸ Ἐθνικὸν Κράτος, τοὐναντίον αἱ ἐν αὐτῷ δρῶσαι σταθερῶς ἀντεθνικαὶ ὀργανώσεις εἶχον συγκροτηθῆ ἄριστα ἀπὸ ἀπόψεως ὑλικοῦ, ὅπλων, χρημάτων κ.λ.π. ὑπὸ τῶν συμμάχων μας, τόσον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς ὅσον καὶ βραδύτερον διὰ νὰ μὴ εἴπω καὶ μέχρι σήμερον. Ἀλλὰ ὄχι μόνον ἕτοιμον στρατὸν δὲν εἴχομεν, ὅταν ἤρχισεν ὁ συμμοριτικὸς ἀγὼν εἰς τὴν Ἑλλάδα, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ οὔτε καὶ ὅπλα, διὰ νὰ ὁπλίσωμεν τὸν τότε μόλις συγκροτούμενον στρατόν μας, ἀλλ’ οὔτε καὶ σήμερον ἔχομεν ἐπαρκῆ ὁπλισμὸν ὡς κατ’ ἐπανάληψιν ἐτόνισε καὶ προηγούμενός μου ἀγορητής—αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον— δὲν εἴχαμεν οὔτε ὁπλισμόν, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐδίδετο κατὰ μικρὰς δόσεις ἀπὸ τοὺς συμμάχους μας, διὰ νὰ μὴ εἴπω πὼς κατὰ ξιρία, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ μίαν φαρμακευτικὴν ἔκφρασιν, τόσον παραστατικῶς ἐκφράζουσαν τὴν πραγματικότητα καὶ ἀνταποκρινομένην πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἀπολύτως. Ὁ στρατός μας καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ὁμιλῶ, οὔτε ἐπαρκῆ ὅπλα ἔχει, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχει ὑπολείπονται τοῦ ὁπλισμοῦ τῶν ἀνταρτῶν. Τὰ ἰδικά μας ὅπλα, τὰ ἑλληνικὰ ὅπλα, ἐὰν μᾶς ἐπέστρεφον οἱ σύμμαχοι ἦσαν ὑπεραρκετὰ διὰ τὸν διεξαγόμενον ἀγῶνα. Καὶ ὅμως τὰ ὅπλα τὰ ἑλληνικὰ εὑρίσκονται εἰς τὴν Ρώμην—550.000 παρακαλῶ—καὶ ὅλον τὸ ὀρειβατικὸν πυροβολικὸν τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἀκόμη εἰς τὴν Ρώμην. Οὔτε τὰ ἰδικά μας ὅπλα δὲν ἐπέστρεψαν οἱ σύμμαχοί μας. Καὶ ἔπειτα ἀποροῦν διὰ τὴν βραδύτητα τῆς καταστολῆς τῆς ἀνταρσίας. Ὁ λαὸς ρημαγμένος ἀπὸ τὴν δυστυχία δὲν ζητεῖ παρὰ ὅπλα διὰ νὰ πολεμήσῃ ἕνα ἐχθρόν, τὸν ὁποῖον ὀφείλει ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τοὺς συμμάχους του καὶ τὰ ἐγκληματικά των σφάλματα κατὰ τῆς Ἑλλάδος. Κατέληξεν ἡ μόνη συγκομιδὴ τῶν τῆς συμμαχικῆς νίκης διὰ τὴν ὁποίαν τόσον συνέβαλεν ἡ Ἑλλάς, νὰ εἶναι τὸ θέριεμα, ἡ γιγάντωσις τοῦ κομμουνισμοῦ ἐν Ἑλλάδι, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν μᾶς δίδουν ὅπλα διὰ νὰ τὸν πολεμήσωμεν καὶ ν’ ἀπαλλαγῶμεν. Ἐνῷ ἀπὸ ὅπλα καὶ ἀποθήκας ἱματισμοῦ τῶν συμμάχων μας εἶναι γεμάτη ἡ Μέση Ἀνατολὴ καὶ ἐν Ἑλλάδι ἀκόμη ὑπάρχουσι βρετανικαὶ ἀποθῆκαι πλήρεις ὁπλισμοῦ ὅπως βλέπω ἀπὸ τὰς διαρρήξεις ποὺ δημοσιεύονται καθ’ ἑκάστην σχεδὸν εἰς τὰς ἑλληνικὰς ἐφημερίδας. Καὶ ἀπὸ τὰς ἀθρόως λαμβανούσας χώραν διαρρήξεις ἐντὸς βρετανικῶν ἀποθηκῶν ἐφοδιάζονται προφανῶς οἱ συμμορῖται εἰς ὅπλα καὶ ἱματισμόν. Διότι πολλοί, οἵτινες συλλαμβάνονται ἐξ αὐτῶν, φέρουσιν ὁπλισμὸν καὶ ἱματισμὸν ἀγγλικὸν καινουργέστατον. Ἐκτὸς ἐὰν προέρχεται ὁ ὁπλισμὸς καὶ ἱματισμὸς ἀπὸ ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον οἱ φίλοι μας οἱ Βρετανοὶ παρέδωσαν εἰς τὸν Τίτο τόσον ἀφειδῶς καὶ τόσον ἀφελῶς, διότι τὸν ἐνόμιζον φίλον των ὅπως ἐνόμιζον καὶ τὸ Ε.Α.Μ. Αἱ εὐθῦναι διὰ τὴν βραδύτητα τῆς καταστολῆς τῆς ἀνταρσίας ἀνήκουν βεβαίως εἰς ἡμᾶς, ἀλλὰ αὐταὶ εἶναι ὀλίγαι καὶ ὀλιγώτερον σοβαραί· οἱ περισσότεραι εὐθῦναι καὶ αἱ περισσότερον σοβαραὶ ἀνήκουν εἰς τοὺς συμμάχους μας καὶ ἰδίᾳ εἰς τοὺς Ἄγγλους. Καὶ ὅταν λέγω συμμάχους μας ἐννοῶ τὴν Ἀγγλίαν καὶ Ἀμερικήν. Ὄχι βεβαίως τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν ἡ ὁποία εἶναι, ἰδίᾳ μετὰ τὸ ἐν Παρισίοις Συνέδριον τῆς Εἰρήνης, ἀπροκαλύπτως ἐχθρά μας καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν ἐξ ὁλοκλήρου τὸν ἀκήρυκτον αὐτὸν πόλεμον τὸν ὁποῖον μᾶς ἐξαπέλυσε καὶ ὄχι εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν ἢ τὴν Βουλγαρίαν, αἱ ὁποῖαι ἀμφότεραι δὲν εἶναι παρὰ Ρωσικαὶ Ἐπαρχίαι μὴ ἔχουσαι σχετικῶς οὐδεμίαν αὐτοτέλειαν ἢ αὐτονομίαν. Ἀλλὰ καὶ ἕνα ἄλλο τὸ ὁποῖον συνετέλεσε, κ. βουλευταί, διὰ νὰ παρουσιάσῃ ὁ στρατός μας βραδύτητα καταστολῆς τῆς ἀνταρσίας, εἶναι ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Στρατοῦ. Ὁ ὀργανισμὸς τοῦ στρατοῦ εἶναι διὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν ἕνα ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων αἰτίων—ἐὰν μὴ τὸ σπουδαιότερον—τὰ ὁποῖα ἐπεβράδυναν τὴν καταστολήν. Κύριοι βουλευταί, δυστυχῶς κατηρτίσθη ὁ ὀργανισμὸς διὰ νὰ μᾶς δώσῃ μίαν σύνθεσιν στρατιωτικὴν πεδινήν, ἐνῷ εὑρισκόμεθα εἰς μίαν χώραν κατ’ ἐξοχὴν ὀρεινήν. Αἱ μεραρχίαι αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν σήμερον εἶναι τὸ ὅλον ἑπτὰ ἐκ τῶν ὁποίων τρεῖς εἶναι μηχανοκίνητοι καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι σχεδὸν ἄχρηστοι. Ἑπομένως δὲν ἠμποροῦν νὰ μᾶς χρησιμεύσουν—ἂν μὴ καθόλου—παρὰ πολὺ ὀλίγον εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν συμμοριτῶν. Πόσαι εἶναι αἱ ὀρειναὶ μεραρχίαι; Εἶναι ἤδη 4. Πόσας ὀρεινὰς εἴχαμεν πρὸ τοῦ πολέμου; Εἴχαμεν 15 ὀρεινὰς μεραρχίας καὶ ἐν καιρῷ πολέμου ἀνεπτύσσοντο εἰς 20, ἅπασαι ὀρειναί. Ποία ἦτο ἡ σύνθεσις τῆς μεραρχίας; Δύο συντάγματα πεζικοῦ καὶ ἓν σύνταγμα ὀρειβατικοῦ πυροβολικοῦ. Τώρα ἀντὶ συνταγμάτων ἔχομεν τὰς ταξιαρχίας. Ἐδῶ ἔχομεν ἄλλο παράπονον κατὰ τοῦ ὀργανισμοῦ. Μᾶς κατήργησε τὰ ἱστορικά μας συντάγματα τὰ ὁποῖα ἐνέκλειον ὅλην τὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου τὴν στρατιωτικὴν καὶ μᾶς παρουσίασαν καινοφανεῖς ὀνομασίας ὄχι βέβαια ἀγνώστους διὰ τὸν Ἑλληνικὸν στρατόν, ἀλλ’ αἱ ὁποῖαι δὲν δύνανται ν’ ἀναπληρώσουν τουλάχιστον τὴν ψυχολογικὴν ἐπίδρασιν, ἣν ἤσκουν ἐπὶ τῶν διαφόρων περιφερειῶν. Τὰ καταργηθέντα συντάγματα ἦτο τὸ ἑνδέκατον σύνταγμα τῆς Τριπόλεως, τὸ ὄγδοον Ναυπλίου, τὸ ἔννατον τῶν Καλαμῶν, τὸ δωδέκατον τῶν Πατρῶν, τὸ 1ον, 7ον τῶν Ἀθηνῶν, τὸ 5/42 τῆς Λαμίας τῶν Εὐζώνων. Καὶ γενομένου τοῦ λόγου περὶ Εὐζώνων, ἐκφράζω ζωηρότερον παράπονον κατὰ τοῦ ὀργανισμοῦ διὰ τὴν κατάργησιν τῶν Εὐζώνων μας. Δὲν ἐσεβάσθη ὁ ὀργανισμὸς μίαν μακρὰν ὡραίαν Ἑλληνικὴν παράδοσιν. Τὴν Εὐζωνικὴν παράδοσιν. Τὸ Εὐζωνάκι τὸ γοργό. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ Ἄγγλος ὀργανωτὴς τὸν ὁποῖον γνωρίζω μόνον κατ’ ὄνομα, ἐὰν ἦτο καὶ διοργανωτὴς τοῦ Ἀγγλικοῦ στρατοῦ, ἐὰν θὰ κατήργει καὶ μετὰ τῆς αὐτῆς εὐκολίας Ἀγγλικὰ ναυτικὰ ἢ στρατιωτικὰ σώματα ἐγκλείοντα τόσον ὡραίας καὶ μακρὰς Ἀγγλικὰς παραδόσεις. Καὶ ἐὰν δὲν θὰ τὸ ἔκαμε διὰ τὴν χώραν του, ἐρωτᾶται διατί τὸ ἔκαμε διὰ τὴν Ἑλλάδα; Διαμαρτυρόμεθα ἐντόνως ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ διὰ τὴν περιφρόνησιν αὐτὴν τοῦ Ἄγγλου ὀργανωτοῦ πρὸς τὰς ὡραίας μας παραδόσεις. Αἱ παραδόσεις ἑνὸς λαοῦ ἐγκλείουν ὅλην τὴν ἱστορικὴν δύναμιν τοῦ Ἔθνους. Καὶ κανεὶς ἄλλος λαὸς δὲν ἔχει ἐν τῷ κόσμῳ τόσον βάσιμα καὶ θετικὰ ἱστορικὰ δεδομένα, ὅσον ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐπανερχόμενος εἰς τὰς παρεκβάσεις λέγω ὅτι ἡ σύνθεσις τῶν παλαιῶν Μεραρχιῶν ἦτο δύο συντάγματα πεζικοῦ καὶ ἕνα σύνταγμα ὀρεινοῦ πυροβολικοῦ. Σήμερον δὲν ὑπάρχει ὀρειβατικὸν πυροβολικὸν εἰς τὸν ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ μας. Δὲν ὑπάρχει τὸ κανόνι τὸ ὀρεινόν, τὸ ὁποῖον ἀνεβίβαζεν εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ βουνοῦ τὸ μουλάρι ἢ καὶ μόνοι των οἱ γενναῖοι μας πυροβοληταὶ εἰς τοὺς ὤμους των ἐν ὥρᾳ νυκτὸς τὸ ἐτοποθέτουν εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ βουνοῦ φέρ’ εἰπεῖν τοῦ Σμόλικα καὶ λίαν πρωΐ ἤρχιζε τὸν καταιγισμὸν πυρὸς κατὰ τῶν Ἰταλῶν καὶ τοὺς ἠνάγκαζε νὰ τὸ βάλουν στὰ πόδια. Σήμερον δὲν ὑπάρχει τὸ κανόνι αὐτό. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀγὼν κατὰ τῶν συμμοριτῶν χωρὶς ὀρειβατικὸν πυροβολικόν; Ὁ ὀργανισμὸς ὁ σημερινὸς τοῦ στρατεύματος καταργεῖ ἐντελῶς τὸ ὀρειβατικὸν πυροβολικὸν καὶ μάλιστα εἰς μίαν χώραν κατ’ ἐξοχὴν ὀρεινὴν ὅπως εἶναι ἡ Ἑλλάς. Ὅλας μας τὰς λαμπρὰς νίκας, ἃς ἔχομεν εἰς τὸ παρελθὸν τὶς προητοίμαζε τὸ ὀρειβατικὸ κανόνι καὶ ἐπηκολούθη ἡ ἀπαράμιλλος Ἑλληνικὴ ἐπίθεσις καὶ ὁρμὴ τοῦ Ἕλληνος εὐζώνου ἢ φαντάρου. Ἡ χρῆσις τοῦ πεδινοῦ πυροβολικοῦ δὲν ἦτο τόσον συνήθης καὶ τοῦτο λόγῳ τῆς διαπλάσεως τοῦ ἐδάφους μας. Ἑπομένως ἡ διὰ τοῦ νέου ὀργανισμοῦ προβλεπομένη πεδινὴ σύνθεσις τοῦ Στρατοῦ μας εἶναι ἀπαράδεκτος. Ἐκτὸς ἐὰν προετοιμάζωμεν τὸν στρατόν μας διὰ νὰ πολεμήσῃ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν βεβαίως πρόκειται νὰ πολεμήσωμεν εἰς τὴν Φλάνδραν ἢ τὴν Οὐκρανίαν ἢ τὴν Πολωνίαν, τότε καλῶς ἔχει ὁ ὀργανισμός. Ὄχι ὅμως διὰ τὴν Ἑλλάδα, τὴν Βαλκανικὴν γενικώτερον λόγῳ τοῦ ὀρεινοῦ αὐτῶν. Ἀλλὰ ὁ νέος ὀργανισμὸς ἐκτὸς τοῦ ὀρειβατικοῦ πυροβολικοῦ καταργεῖ καὶ τὰς πολυβολαρχίας. Ἄλλοτε ἕκαστον τάγμα πεζικοῦ εἶχε τρεῖς λόχους καὶ μίαν πολυβολαρχίαν. Ἡ πολυβολαρχία ἀποτελεῖται ἀπὸ 12 πολυβόλα. Πρέπει δὲ νὰ σᾶς εἴπω καὶ ποίαν σημασίαν ἔχει τὸ πολυβόλον ἐν ὥρᾳ πολέμου, καίτοι θὰ τὴν γνωρίζετε διότι οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν θὰ ἔχουν ὑπηρετήσῃ κατὰ τοὺς πολέμους, ποίαν καταστροφὴν καὶ κατάπτωσιν προξενεῖ εἰς τὸν ἐχθρὸν καὶ ἀντιθέτως ποίαν ἐνθάρρυνσιν προκαλεῖ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι διαθέτουν τὰ πολυβόλα. Καὶ ὅμως τὸ θαυμάσιον αὐτὸ ὅπλον εἰς δύναμιν πυρὸς καὶ ἀποτελέσματα δὲν ὑπάρχει σήμερον ἐν τῷ Νέῳ ὀργανισμῷ τοῦ Στρατοῦ. Ποία εἶναι ἡ δύναμις ἡ βλητικὴ τῶν πολυβόλων εἶναι γνωστή. Τὸ βεληνεκὲς αὐτοῦ ὑπερβαίνει τὰς δύο χιλ. μέτρων καὶ τὰ βαρέα τρεῖς καὶ ἡμίσειαν χιλ. μέτρων διὰ νὰ παραλείψω τὴν σταθερότητα, τὸ θεριστικὸν τῆς βολῆς τοῦ τρομακτικοῦ αὐτοῦ ὅπλου. Τί νὰ τὰ κάνουμε τὰ αὐτόματα ὅπλα μόνον καὶ τὰ ὁπλοπολυβόλα τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ βάλλουν πέραν τῶν 500–600 μέτρων; Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἀντιλαμβάνεσθε πόσον εἶναι ὑπέρτερος ὁ ὁπλισμὸς τῶν ἀνταρτῶν ἀπὸ τὸν τοῦ στρατοῦ μας διαθετόντων καὶ πολυβόλα, ἰδίως βαρέα καὶ ὀρειβατικὸν πυροβολικὸν τελευταίως, ὡς βασίμως πληροφορούμεθα, ἐνῶ ἡμεῖς στερούμεθα. Οἱ μὲν συμμορῖται πολεμοῦν ἀπὸ ἀπόστασιν 2000–2500 μέτρων καὶ οἱ ἰδικοί μας στρατιῶται πρέπει νὰ πλησιάσουν τὰ 600 μέτρα διὰ νὰ ἔχῃ ἀποτέλεσμα ἡ βολή των. Δηλαδὴ οἱ συμμορῖται ἔχουν τὸ προνόμιον, χάρις εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ στρατοῦ μας, νὰ βάλλουν χωρὶς νὰ βάλλωνται. Κύριοι βουλευταί. Νομίζω ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ πάρωμεν ἡμεῖς τὰς εὐθύνας αὐτάς, διότι δὲν μᾶς ἀνήκουν καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν,—ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ δὲν μὲ προσέχει—δὲν ἐμελέτησεν ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς ὑπουργίας του, τὸν ἀκατάλληλον διὰ τὸν Ἑλληνικὸν στρατὸν ὁπλισμὸν καὶ δὲν εἰσηγήθη εἰς ἕνα ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅτι μὲ τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρχῃ μαχητικὴ δύναμις ἀξιόλογος. Εἶναι περίεργον ὅτι ὁ κ. Στράτος, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς ἐξακολουθεῖ νὰ ὁμιλῇ καὶ νὰ μὴ προσέχῃ ὡς ὤφειλεν, καίτοι διαχειρίζεται ἤδη ἐπὶ ἕνα ἔτος σχεδὸν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, δὲν ἐμελέτησεν ἀκόμη τὸν ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ, νὰ ἴδῃ τὰς ἀτελείας τὰς ὁποίας ἔχει καὶ νὰ ἀπασχολήσῃ μίαν ἡμέραν, ὡς προεῖπον, τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον διὰ νὰ εἰσηγηθῇ τὴν ἀνάγκην ἂν μὴ τῆς καταργήσεως, τοὐλάχιστον τῆς τροποποιήσεως αὐτοῦ διὰ νὰ καταστῇ πρόσφορος διὰ τὸν Ἑλληνικὸν στρατόν. Ἡ τροποποίησις δὲ τοῦ ὀργανισμοῦ δὲν νομίζω ὅτι θ’ ἀπετέλει ἐκ μέρους μας ἔλλειψιν ἁβρότητος πρὸς τοὺς συμμάχους μας Ἄγγλους. Τοὐναντίον θὰ τοὺς ηὐχαρίστει. Διότι καὶ οἱ Ἄγγλοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ἀρτίαν ὀργάνωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ ἢ τοὐλάχιστον πρέπει νὰ ἐνδιαφέρωνται περισσότερον παρὰ δι’ ἓν πρόσωπον ἀγγλικῆς καταγωγῆς, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἔχῃ ἄπειρα ἄλλα προσόντα καὶ τὸ ὁποῖον ὅμως ἀποδεδειγμένως ἀπέτυχεν εἰς τὴν ἀποστολήν του ὡς ὀργανωτοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Τί ἄλλο κατηργήθη διὰ τοῦ νέου ὀργανισμοῦ; Οἱ συνοριακοὶ τομεῖς· καὶ σήμερον εἰς τὰ σύνορα δὲν ὑπάρχει κανεὶς φραγμός, εἶναι ἀπροστάτευτα. Γνωρίζετε τί εἶναι οἱ συνοριακοὶ τομεῖς; Εἶναι τὰ φυλάκια ἐπὶ τῶν συνόρων, ἐπὶ τῆς ὁροθετικῆς γραμμῆς καθ’ ὅλον τὸ μῆκος, τὰ ὁποῖα ἐπακολουθοῦν αἱ ἐνωμοτίαι, αἱ διμοιρίαι, οἱ λόχοι καὶ τά τάγματα. Κύριοι βουλευταί, ὅλα αὐτὰ ἔλλειψαν διὰ τοῦ νέου ὀργανισμοῦ. Ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ κατηγορῆται ὁ στρατός. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω; ἄλλη σοβαρὰ ἔλλειψις, ἥτις θὰ ἠδύνατο νὰ χαρακτηρισθῇ ἐγκληματική, εἶναι ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς ἐστερήθη τῶν φυσικῶν του ἡγητόρων. Δὲν ὑποτιμῶ τὴν σημερινὴν ἡγεσίαν τοῦ στρατεύματος, ἀλλὰ τὴν ἤθελον κεκραμένην, πλαισιωμένην ἀπὸ τοὺς ἡγήτορας τοῦ Στρατοῦ μας, ἐν τῷ κατὰ τῆς Ἰταλίας καὶ Γερμανίας πολέμῳ. Ἀπὸ τὰ σαράντα καὶ πλέον ἡγετικὰ στελέχη τοῦ Στρατοῦ μας κατὰ τὴν ἔνδοξον ἐκείνην ἐποχήν, οὐδὲ εἷς, μὰ ἀπολύτω οὐδεὶς ὑπηρετεῖ σήμερον εἰς τὸ Στράτευμα. Τὸ πρᾶγμα εἶναι καταπληκτικὸν καὶ ὅμως εἶναι ἀληθές. Θέλετε καὶ κάτι ἄλλο ἀκόμη; Εἶναι μεγάλη ἡ ἀγνωμοσύνη τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας πρὸς τοὺς στρατιωτικοὺς ἡγέτας καὶ δημιουργοὺς τοῦ Ἀλβανικοῦ Ἔπους. Ὅταν συνεζητεῖτο ἐδῶ ἕνα νομοθέτημα τοῦ προκατόχου ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν εἶπον ὅτι ἐφ’ ὅσον οἱ στρατιωτικοὶ ἀρχηγοὶ ὡρίσθησαν εἰς ἕξ ἀντιστρατήγους τοὐλάχιστον, νὰ αὐξηθοῦν κατὰ δύο ὥστε νὰ μποῦν καὶ δύο παλαιὰ στελέχη, διότι ὅλοι οἱ ἄλλοι, οἱ ἀποτελοῦντες τὴν ἡγεσίαν, ἦσαν δύο νέοι ἀξιωματικοὶ καὶ ἦσαν συνταγματάρχαι εἰς τὸν πόλεμον. Δὲν εἰσηκούσθην καὶ κατηρτίσθη ἡ ἡγεσία χωρὶς νὰ μετέχῃ οὐδὲ εἷς ἐκ τῶν παλαιῶν ἡγητόρων. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελα νὰ ἐξέλθωμεν ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν καταλήγοντες εἰς θετικὰ συμπεράσματα. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἴπωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν «πολὺ καλά· σοῦ δίδομεν μίαν πίστωσιν χρόνου νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν ἐθνικὸν συναγερμόν». Ἐθνικὸς συναγερμὸς θὰ εἰπῇ, κύριοι βουλευταί, ξεσήκωμα ὅλης τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρον ἕως τὸ ἄλλο καὶ Κυβέρνησις ἡ ὁποία νὰ αἰσθάνεται τὸν συναγερμὸν καὶ Κυβέρνησις ἡ ὁποία νὰ δώσῃ εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαὸν νὰ καταλάβῃ ὅτι μάχεται ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν. Αὐτὸν τὸν συναγερμὸν μπορεῖ νὰ τὸν κάμῃ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις; Ἐγώ, σᾶς τὸ λέγω εἰλικρινῶς, ἔχω πολλοὺς δισταγμούς. Σᾶς ἔλεγε χθὲς εἷς ἐκ τῶν ρητόρων ὅτι ἔπρεπεν οἱ ἀξιωματικοὶ τῶν κέντρων ἐκπαιδεύσεως νὰ πᾶνε εἰς τοὺς λόχους των καὶ ν’ ἀντικατασταθοῦν ἀπὸ τοὺς ἐφέδρους. Δὲν εἶμαι καθόλου σύμφωνος μὲ τὴν γενομένην ὑπόδειξιν, διότι σήμερα ἡ στρατιωτικὴ τέχνη εἶναι ὁλόκληρος ἐπιστήμη καὶ οἱ ἔφεδροι δὲν δύνανται νὰ τὴν μάθουν ὥστε νὰ δύνανται νὰ ἐκπαιδεύσουν, καθ’ ὃν τρόπον εἶναι ἀναγκαῖον, τοὺς νεοσυλλέκτους στρατιώτας. Ἄν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις πράγματι νὰ ἐξοικονομήσῃ ἀξιωματικούς, νὰ τῆς ὑποδείξω ἐγὼ ποῦ θὰ εὕρῃ τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ δὲν θὰ εὕρῃ ἀξιωματικοὺς ἐλαχίστους, ὅπως εἶναι εἰς τὰ κέντρα ἐκπαιδεύσεως, ἀλλὰ θὰ εὕρῃ μεγάλον ἀριθμὸν ἀξιωματικῶν. Πόσοι νομίζετε, κύριοι βουλευταί, μὲ τὸν ὑπάρχοντα ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ ὑπηρετοῦν ἀξιωματικοὶ εἰς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον; Θὰ σᾶς εἴπω τὸν ἀριθμὸν ὁ ὁποῖος ὑπηρέτει πρὸ τοῦ πολέμου: 86 ἀξιωματικοί, ὀλιγώτεροι πάντως τῶν 100, καὶ γραφεῖα ὑπῆρχον μόνον 6. Σήμερον ὑπάρχουν διευθύνσεις μόνον 30 καὶ ἀξιωματικοὶ ὑπὲρ τοὺς 500.

§140ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἑξακόσιοι.

§141Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρ.). Εἰς τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον τοῦ Στρατοῦ ὑπηρετοῦν αὐτὴν τὴν στιγμὴν 265 ἀξιωματικοί.

§142Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν γνωρίζω πόσοι ὑπηρετοῦν ἤδη, πάντως ὁ ἐπικρινόμενος ὀργανισμὸς προβλέπει διπλάσιον ἀριθμὸν ἐκείνου τὸν ὁποῖον ἀνέφερα. Θὰ ἐπεθύμουν ὅμως ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ μᾶς δώσῃ καὶ μίαν ἄλλην ἀπάντησιν.

§143ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς τὴν πραγματικότητα εἶναι ὑπὲρ τοὺς 700.

§144Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἴπατε ὅτι εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον ὑπηρετοῦν 265 καὶ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ ἀμφιβάλλω εἰς τὴν βεβαίωσιν τὴν ὁποίαν μᾶς δίδει ὁ ὑπουργὸς τῆς περιοπῆς τῆς ἰδικῆς σας. Μπορεῖτε νὰ μοῦ εἰπῆτε πόσοι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Γεν. Δ)σιν τοῦ ὑπουργείου σας; Αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ὅτι εἰς τὴν Γεν. Διεύθυνσιν τοῦ ὑπουργείου Στρατιωτικῶν ὑπηρετοῦν ἄλλοι 400 ἀξιωματικοὶ καὶ 400 εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον 800. Θὰ πάρωμεν λοιπὸν ἀπὸ τὰ κέντρα ἐκπαιδεύσεως 10–15–30 οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ εἶναι ἀξιωματικοὶ μόνιμοι ποὺ πρέπει ἐπιτέλους νὰ ἔρχωνται ἀπὸ τὸ μέτωπον νὰ ξεκουράζωνται, ἐνῷ ὑπάρχουν τὸ ὀλιγώτερον 800 μόνιμοι ἀξιωματικοὶ ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν.

§145Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἐπικαλεῖσθε δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Σᾶς εἶπον 265 Ἐπιτελείου, εἰς τὸ ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν εἶναι τὸ ἓν δεύτερον καὶ ἴσως κάτω τούτου, ἑκατὸν σαράντα.

§146ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ φέρω εἰς τὴν Βουλὴν κατάστασιν, διότι ὑπερβαίνουν τοὺς 700.

§147Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Μὴ ὁμιλῆτε περὶ ἀνακριβειῶν, διότι τὸ ποσὸν αὐτὸ τὸ ἔχει ἡ Κυβέρνησις.

§148Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Γνωρίζω ὅτι ὑπηρετοῦν 800, καὶ θὰ φέρω κατάστασιν....

§149Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἄν θέλετε, νὰ ἐγκαταλείψετε τὴν ἱερὰν ἀγανάκτησιν.

§150Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἀγανακτῶ διότι εὑρίσκομαι ἐν δικαίῳ καὶ ἐκφράζω τὸν πόνον τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μάχονται τὸν ὡραιότερον ἀγῶνα διὰ τὴν Πατρίδα. Νὰ ἀπαντήσετε μὲ στοιχεῖα καὶ ἔγγραφα.

§151Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Θὰ ἦτο εὐχάριστον ἂν διεξήγετο ἡ συζήτησις εἰς ψυχραιμότερον τόνον. Ἀξιωματικοὶ εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον κατὰ τὸν ἰσχύοντα ὀργανισμὸν δέον νὰ ὑπηρετοῦν 560, ἤδη ὑπηρετοῦν 265 δηλαδὴ τὸ ἓν δεύτερον. Αὐτὸ σᾶς τὸ λέγω ἐπειδὴ ὁμιλεῖτε περὶ μεταβολῶν τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Στρατοῦ. Τοῦτο δὲν εἶναι ἔργον οὔτε ἰδικόν σας οὔτε ἰδικόν μου. Ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Στρατοῦ εὑρέθη ἀπὸ τὴν παροῦσαν καὶ τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις. Ὁ ὀργανισμὸς ἐγένετο ἀπὸ τὰς προπολεμικὰς Κυβερνήσεις. (φωναί, διαμαρτυρίαι). Ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Στρατοῦ ἐγένετο ἀπὸ τὴν βρετανικὴν ἀποστολὴν καὶ ἀκολουθεῖται, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὸν ὀργανισμόν. Ἄν πρόκειται νὰ μεταβάλωμεν τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Στρατοῦ εἶναι ἄλλο ζήτημα καὶ τοῦτο δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον δύναται νὰ συζητήσῃ ἡ Βουλή.

§152Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν συζητοῦμεν κατὰ τίνα τρόπον θὰ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτὸν τὸν κίνδυνον ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ τὴν χώραν μας καὶ ἀναμετρῶμεν τοὺς κινδύνους καὶ προσπαθοῦμεν νὰ ἀνεύρωμεν τὰς εὐθύνας καὶ τοὺς ὑπαιτίους. Καὶ εἷς ἐκ τῶν ὑπαιτίων εἶναι καὶ ὁ ὀργανισμὸς τοῦ στρατοῦ. Πόσον λυποῦμαι ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωκῶν μᾶς εἶπεν ὅτι αὐτὸ εἶναι ἔργον τοῦ Ἐπιτελείου. Ἡμεῖς δὲν γνωρίζομεν κανὲν Ἐπιτελεῖον, ἡμεῖς ἔχομεν Κυβέρνησιν καὶ μάλιστα ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι καὶ ὁ Ἀρχηγὸς ὁ στρατιωτικός, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ τὰς εὐθύνας τῆς διεξαγωγῆς τοῦ πολέμου. Καὶ ἔρχεται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ μᾶς εἰπῇ ὅτι εἶναι ἀνεύθυνος.

§153Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἄν ὑποστηρίζετε ὅτι πρέπει νὰ μεταβληθῇ ὁ ὀργανισμὸς τοῦ στρατοῦ αὐτὸ δὲν εἶναι θέμα ἰδικόν σας καὶ ἰδικόν μου, εἶναι θέμα τοῦ Πρωθυπουργοῦ. Ἐγὼ ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ ὀργανισμοῦ ὁ ὁποῖος ἐφαρμόζεται.

§154Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὰ λεγόμενα παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι τὸ ὀλιγώτερον καταπληκτικά, θ’ ἀπαντήσω.

§155ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ ὀργανισμὸς ὁρίζει ὅτι πρέπει νὰ ὑπηρετοῦν 240 ἀξιωματικοί, ὑπάρχει ὅμως διάταξις εἰς τὸν ὀργανισμὸν ποὺ ὁρίζει ὅτι πρέπει νὰ ὑπηρετοῦν οἱ ἴδιοι;

§156Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἀσφαλῶς ὄχι.

§157Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν ἀντικαθίσταται Λοχαγὸς ὑπηρετῶν ἐπὶ 2ετίαν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις καὶ παραλλήλως γνωρίζετε ὅτι ὑπάρχουν ἀξιωματικοὶ ἐδῶ καὶ μολονότι σᾶς ἐπεσκέφθην καὶ σᾶς ἐτόνισα τοῦτο καὶ μολονότι γνωρίζω ὅτι εἶσθε δικαιώτατος, λέγω ἐν συνεχείᾳ ὅτι δὲν τοὺς ἀντικατεστήσατε. Διατί; ἐρωτᾶσθε.

§158Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Συνεχῶς ἀντικαθίστανται.

§159Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὑπάρχουν Λοχαγοὶ ἐδῶ, εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον, εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν. Διατί δὲν ἀντικαθίστανται; Ἐκφράζω τὸν πόνον τῶν ἀξιωματικῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μάχονται διὰ τὴν Πατρίδα. Καὶ σᾶς τὸ ὑπέμνησα.

§160Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ..............

§161Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Σᾶς διέκοψε, κ. συνάδελφε καὶ θέλει μίαν ἀπάντησιν. Σᾶς πληροφορῶ τοῦτο. Ὅτι ἀφ’ ἧς ἦλθον εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, ἐξέδωκα ὡρισμένας διαταγὰς διὰ τοὺς ἔχοντας 18μηνον ὑπηρεσίαν ἐν Ἀθήναις νὰ μεταβοῦν εἰς τὸ μέτωπον καὶ αὐτὸ γίνεται συνεχῶς. Ὅστις συμπληρώνει 18μηνον ὑπηρεσίαν φεύγει. Ὑπάρχουν ἐλάχιστοι οἱ ὁποῖοι θεωροῦνται ὡς ἀπαραίτητοι εἰς τὰς ὑπηρεσίας εἰς τὰς ὁποίας ὑπηρετοῦν, λόγῳ εἰδικότητος. Αὐτοὶ ὅπως ξέρετε δὲν μποροῦν νὰ φύγουν. Ὑπάρχουν καί τινες ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνίκανοι νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὸ μέτωπον. Ἐὰν ἔχετε, πέραν τῶν δύο τούτων κατηγοριῶν, ἄλλους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ξέρετε ὅτι ὑπηρετοῦν ἐδῶ, παρακαλῶ νὰ μοῦ προσκομίσητε σημείωμα καὶ σᾶς βεβαιῶ ὅτι θὰ φύγουν ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος.

§162Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κάμνω τὴν δήλωσιν ὅτι δὲν δέχομαι πλέον καμμίαν διακοπήν, διότι κινδυνεύω νὰ ἐξαφανισθῶ ἀπὸ τὸ βῆμα. Κατήντησε νὰ εἶμαι διακόπτων καὶ ὄχι διακοπτόμενος, ἐνῶ εἶμαι ἐπὶ τοῦ Βήματος. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δηλῶ ὅτι οὐδεμίαν ἄλλην δέχομαι διακοπὴν διότι τὸ κακὸν παρὰ ἔγινε. Ἔχων πάντοτε ὑπ’ ὄψει μου ὅτι αἱ συζητήσεις ἐν τῇ Βουλῇ εἶναι ὄντως συζητήσεις καὶ ὄχι ἀπαγγελίαι ἢ διαλέξεις, ἐπιτρέπω κατὰ κανόνα διακοπὰς πάντοτε, ἀλλ’ ἐδῶ ἡ ὄρεξις τῶν διακοπῶν ἀπεδείχθη ἀνεξάντλητος καὶ ἐπειδὴ πρέπει νὰ τελειώσω τὴν ὁμιλίαν μου δηλῶ ὅτι δὲν δέχομαι περαιτέρω διακοπάς.

§163Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Πρόκειται περὶ μιᾶς παρεξηγήσεως. Ἡ οὐσία τοῦ ζητήματος δὲν ἐθίγη παρ’ οὐδενός. Ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Στρατοῦ ἐγένετο καὶ προβλέπει 560 θέσεις ἀξιωματικῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι πραγματικῶς ἀνεύθυνος. Διότι ἔχει τὸ ἥμισυ καὶ τοὺς ἄλλους ἔχει φροντίσει νὰ τοὺς ἐξοικονομήσῃ διὰ τὸν στρατὸν ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται. Διὰ τοῦτο εἰς οὐδὲν εὐθύνεται ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Στρατοῦ καὶ ἡ σύνθεσις αὐτοῦ ἐπεβλήθη εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ γενικώτερον εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ ὑπεύθυνος στρατιωτικὴ ἡγεσία ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ διαφωτίσῃ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, δὲν τὸ ἔπραξε. Καὶ εἶχε συμφέρον νὰ μὴ τὸ πράξῃ, διότι ἡ Ἀνωτάτη τοῦ Στρατοῦ ἡγεσία, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν δὲν εἶναι Ἑλληνικὴ Στρατιωτικὴ Ἀνωτάτη ἡγεσία, ἀλλὰ πρόκειται περὶ πράκτορος τῶν Ἄγγλων. Ὁμιλῶ μετὰ πλήρους συνειδήσεως τῶν ὅσων λέγω... (Θόρυβος καὶ κωδωνοκρουσίαι).

§164ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ ἡγεσία τοῦ Στρατοῦ ἐξευτελίζεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον... (συνεχίζεται ὁ θόρυβος).

§165ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ κατονομάσετε τοῦτον.

§166Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Νὰ ἀνακληθῇ ἡ φράσις.

§167Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀνακληθῇ ἡ φράσις.

§168Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Διαμαρτύρομαι, κύριε Πρόεδρε, ἐντόνως κατὰ τῶν ἀγορητῶν, οἱ ὁποῖοι μεταχειρίζονται τοιαύτας φράσεις διὰ τὴν Βρετανικὴν Ἀποστολὴν καὶ διὰ τὴν Ἀνωτάτην ἡγεσίαν τοῦ Στρατοῦ. (Χειροκροτήματα). Διαμαρτύρομαι, κύριε Πρόεδρε, διότι καταπίπτει τὸ κῦρος τῆς ἡγεσίας καὶ διότι καταπίπτει τὸ ἠθικὸν τοῦ Στρατοῦ, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τηρήσωμεν ὑψηλόν. (Χειροκροτήματα). Ἐὰν θέλωμεν νὰ νικήσωμεν, ὀφείλομεν νὰ πειθαρχήσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἄλλως εἶναι Κράτος διαλελυμένον καὶ ἕκαστος θὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του.

§169Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐφόσον, κ. βουλευταί, εὑρισκόμεθα ἐν πολέμῳ, ὁ ἡγέτης τοῦ Στρατοῦ εἶναι ἡγέτης τοῦ Στρατοῦ καὶ πρέπει νὰ ἀπολαμβάνῃ, τοὐλάχιστον ἀπὸ τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ὅλου τοῦ κύρους (Χειροκροτήματα). Νομίζω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος πρέπει νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις.

§170Δ. ΣΑΡΡΗΣ (ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν). Οὔτε Κυβέρνησις ὑπάρχει, οὔτε ἡγεσία. Ὅλοι εἶσθε εἰς χεῖρας τῶν Ἄγγλων. Δὲν ἔχει νὰ χάσῃ τὸ ἠθικὸν τοῦ στρατοῦ ἀπὸ τὴν ἡγεσίαν. (Συνεχίζεται ὁ θόρυβος καὶ αἱ κωδωνοκρουσίαι)

§171Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ (Ἐν μέσῳ τοῦ θορύβου). Ὁμολογῶ ὅτι ἡ φράσις τοῦ κ. βουλευτοῦ εἶναι βαρυτάτη καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ δώσῃ ἱκανοποιητικὰς ἐξηγήσεις. Ὑπῆρξε λίαν ἀτυχὴς ἡ ἔκφρασίς του καὶ προσέκρουσεν ὀξέως εἰς τὸ αἴσθημα τῆς Βουλῆς ὁλοκλήρου. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ φράσις τοῦ ἐξέφυγε καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἠρεμήσῃ καὶ νὰ θεωρήσῃ τὴν ἐκστομισθεῖσαν φράσιν ὡς προσωπικὸν ἀτύχημα τοῦ κ. συναδέλφου.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνεδρίασις κατέστη θορυβώδης, δι’ ὃν λόγον διακόπτεται ἐπὶ 5 λεπτά.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(ὥρα 9.15 μ.μ.)

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Παρακαλῶ τὸν συνάδελφον κ. Σαρρῆν νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φράσιν τὴν ὁποίαν εἶχε τὴν ἀτυχίαν νὰ ἐκστομίσῃ ὀλίγον πρὸ τῆς διακοπῆς.

§174Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγένετο δευτέρα παρεξήγησις, διότι δὲν μὲ ἄφησαν νὰ ὁλοκληρώσω τὸν συλλογισμόν μου. Μία συστὰς βουλευτῶν ἀνεταράχθη μὲ τὴν λέξιν καὶ δὲν μοῦ ἐδόθη ὁ χρόνος διὰ νὰ ὁλοκληρώσω τὸν συλλογισμόν μου ὥστε νὰ φανῇ τὸ πλῆρες διανόημα. Εἶπα μίαν λέξιν ἡ ὁποία εἶναι ἴσως ὑπερβολική. Ἐννοῶ τοῦτο, ὅτι ἀριθμὸς ἀξιωματικῶν, τινὲς τῶν ὁποίων κατέχουν τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν τοῦ Στρατοῦ, θέσαντες πολλάκις τὸ ἀτομικόν των συμφέρον ὑπεράνω τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος τοῦ Ἔθνους, δὲν ἀντέδρασαν (φωναί, διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι). Συνεπείᾳ τούτου, λέγω εἰς τὴν Βουλήν, δὲν ἤρθησαν εἰς τὸ ὕψος νὰ ἀντιδράσουν εἰς τὰ μέτρα τὰ στρατιωτικὰ εἰς τὰ ὁποῖα ὑπήγετο καὶ ὁ ὀργανισμὸς καὶ ἡ σύνθεσις τοῦ στρατεύματος καὶ συνεπείᾳ τῆς ὑπερβολικῆς ταύτης ἐμπιστοσύνης πρὸς τοὺς συμμάχους καὶ τοῦ συμφέροντος τοῦ προσωπικοῦ ἐδημιούργησαν κακὸ εἰς τὸ Ἔθνος (φωναί, διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι).

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Σαρρῆς ἀνακαλεῖται εἰς τὴν τάξιν (χειροκροτήματα).

§176Γ. ΜΕΛΑΣ. Ζητῶ τὴν ἄδειαν νὰ εἴπω δύο μόνον λέξεις. Ἐπὶ ὁλοκλήρους ἑβδομάδας ἡ Ἑλληνικὴ ἀντιπροσωπεία ἠγωνίσθη ἀγῶνα τραχύτατον διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Ἔθνους. Ἀντιμετώπισε παντὸς εἴδους δυσχερείας, σχεδὸν ἀνυπερβλήτους καὶ μεταξὺ αὐτῶν ἐκεῖνο ποὺ ἐδημιούργησε σοβαρώτατα πράγματα ὑπῆρξαν ἄστοχοι ἑλληνικαὶ δηλώσεις, ἀπὸ Ἑλληνικῆς πλευρᾶς, ἐπὶ θεμάτων τὰ ὁποῖα ἴσως εἶχον καὶ ἀνάγκην ἐπικρίσεως ἢ συζητήσεως, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα πάντως διὰ λόγους ἐθνικοὺς σοβαρωτάτους δὲν εἶναι ἐπιδεκτικὰ δημοσίας συζητήσεως. Εἶναι πάντοτε εὐχερὲς εἰς οἱονδήποτε νὰ προσέρχεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του, νὰ διορθώσῃ τυχὸν ἡμαρτημένα, ἀλλὰ δημόσιαι συζητήσεις ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων μόνον ἐθνικὴν βλάβην ἠμποροῦν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς νὰ προξενοῦν (χειροκροτήματα).

§177ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (πρὸς τὸν κ. Μελᾶν). Δάσκαλε ποὺ δίδασκες... (θόρυβος).

§178Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογῶ ὅτι αἰσθάνομαι βαθυτάτην θλῖψιν, διότι παρὰ τὰς διηνεκεῖς συστάσεις μου, ἡ Βουλὴ ἐφ’ ἑνὸς ζητήματος τόσον σοβαροῦ δὲν ἐστάθη εἰς τὸ ἐμπρέπον ὕψος. Αἱ ἀντεγκλήσεις μεταξὺ ζωηρῶν συναδέλφων — οὐχὶ ἀήθεις βεβαίως δι’ ὅλας τὰς Βουλὰς τοῦ κόσμου — ἐπέφερον μίαν τοιαύτην ἀναστάτωσιν καὶ ἐλέχθησαν φράσεις αἱ ὁποῖαι ὁμολογουμένως ἔφερον εἰς ὅλους μας ἕνα αἴσθημα βαθείας ὀδύνης. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους νὰ λέγωνται ὅσα ἀτυχῆ ἐλέχθησαν ἀφορῶντα φιλτάτους συμμάχους μας. Διότι ἠμπορεῖ οἱ Ἄγγλοι νὰ κάμνουν σφάλματα εἰς τὴν πολιτικήν των ἐν Ἑλλάδι καὶ ἴσως σφάλματα μεγάλα, παραπολὺ μεγάλα, διότι ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς πατρίδος των κυρίως καὶ κατὰ πρῶτον λόγον καὶ ἀδιαφοροῦσιν ὀλίγον ἐὰν ἡ πολιτική των αὐτὴ ἔχει ἐπιζήμια ἀποτελέσματα διὰ τὴν Ἑλλάδα, πράττουσι δηλαδὴ ὅ,τι θὰ ἔπρεπε νὰ πράττωμεν καὶ ἡμεῖς, ὅπερ ὅμως δὲν πράττομεν, ἐνδιαφερόμενοι περισσότερον διὰ τοὺς ξένους καὶ ὀλιγώτερον δι’ ἡμᾶς αὐτούς, ὁπωσδήποτε ὅμως οἱ Ἄγγλοι ὑπῆρξαν πάντοτε εἰς τὰς ἀνωτέρω περιστάσεις οἱ παραστάται μας, Οἱ Ἄγγλοι εἶναι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι παρέσχον πολλάκι; βοήθειαν εἰς ἡμᾶς καὶ μᾶς παρέχουν ἀκόμη. Πῶς νὰ λησμονήσωμεν ἀκόμη τελευταίως τοὺς λόγους τοῦ ἀντιπροσώπου τῆς Ἀγγλικῆς Ἀποστολῆς εἰς τὴν γενικὴν Συνέλευσιν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ὁ ὁποῖος ὡμίλησεν τόσον ἐνθουσιωδῶς ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος; Ἐννοεῖται ὅτι τὸ ἴδιον πρόσωπον εἰς ἄλλην περίπτωσιν (πρόκειται περὶ τοῦ κ. Μὰκ–Νὴλ) ἐζημίωσε τὴν Ἑλλάδα ἢ μᾶλλον δὲν ἐβοήθησε τὴν Ἑλλάδα μὲ τὸ νὰ δημιουργήσῃ μίαν Κυβέρνησιν ἐδῶ — τὴν τοῦ κέντρου — παρὰ τὴν θέλησιν τῶν Ἑλλήνων, εἰς πεῖσμα αὐτῶν, διότι ἔκαμεν Ἀγγλικὴν πολιτικήν. Πῶς νὰ λησμονήσωμεν ὅμως ὅτι χάριν εἰς τοὺς Ἄγγλους καὶ ἰδίᾳ τοῦ στρατηγοῦ Σκόμπυ τὴν προσωπικὴν ἀνδρείαν τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944 ἡ Ἑλλὰς δὲν ὑπέκυψε — μὲ τὴν βοήθειαν τῶν ἑλληνικῶν λογχῶν — εἰς κομμουνιστικὴν ἐπικράτησιν. Πῶς ἠμποροῦμεν νὰ λησμονήσωμεν τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν Ἄγγλων; Πῶς ἠμποροῦμεν νὰ λησμονήσωμεν τοὺς ἀγῶνας τοῦ Ἔθνους μας μὲ τοὺς Ἄγγλους μαζύ; Οἱ Ἄγγλοι οὐδέποτε μᾶς ἠρνήθησαν συνδρομήν, ἀρκεῖ νὰ μὴ προσέκρουεν αὕτη εἰς τὰ ἴδια αὐτῶν συμφέροντα, τὰ ὁποῖα ἐκ παραδόσεως μακρᾶς θεραπεύουν κατὰ πρῶτον καὶ κύριον λόγον, ἐνῷ ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες εἴμεθα, καθ’ ὃ νότιοι λαοί, περισσότερον τοῦ δέοντος συναισθηματικοί. Ἐντεῦθεν, πολλάκις τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς ξένους φίλους μας τὸ ἐθέσαμεν ὑπεράνω τοῦ ἑλληνικοῦ συμφέροντος, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ διδαχθῶμεν ἀπὸ τοὺς φίλους μας τοὺς Ἄγγλους οἱ ὁποῖοι θεωροῦνται καὶ εἶναι οἱ διδάσκαλοι τῆς πολιτικῆς τέχνης, τὸ ἀντίθετον. Ἐννοεῖται ὅτι εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα ὅπερ ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν ἐν Ἑλλάδι Ἀγγλικὴν Ἀποστολήν, ἐὰν ὑπάρχουν βέβαια σημεῖα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐπικρίνωμεν, νὰ τὰ ἐπικρίνωμεν ὡς ἐλεύθερος λαὸς καὶ Βουλὴ ἐλευθέρα, ἀλλὰ μὲ ὅλην τὴν εὐλάβειαν ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς τὴν μεγάλην σύμμαχον χώραν καὶ εἰς τὰς μεγάλας αὐτὰς προσωπικότητας, αἱ ὁποῖαι ἐκπροσωποῦν σήμερον τὴν μεγάλην Βρετανικὴν Συμπολιτείαν ἐν Ἑλλάδι. Παρακαλῶ ὅθεν ὑμᾶς, κ. συνάδελφοι, νὰ μὴ ἐπαναληφθοῦν αἱ ὀξύτητες αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν πρὸ ὀλίγου καὶ λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι ἐπέτρεψα τόσας πολλὰς διακοπὰς ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ μου ὅπως χυθῇ πλῆρες φῶς εἰς τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ θέμα, τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ὀργανισμὸς καθ’ ἡμᾶς ἀποτελεῖ καὶ τὸ κύριον αἴτιον τῆς βραδύτητος καταστολῆς τῆς ἀνταρσίας, ἐν συνδυασμῷ βεβαίως, μὲ τὴν ἀνικανότητα, τὴν ἄνευ προηγουμένου, τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, ὅλον τὸ ζήτημα καὶ ἐρώτημα συνίσταται εἰς τοῦτο: Ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν σημερινήν της μορφὴν καὶ σύνθεσιν εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν τοῦ Ἐθνικοῦ συναγερμοῦ; Ἐπ’ αὐτοῦ ἐγὼ ἐδήλωσα σαφῶς, ὅτι εἰς τὴν ψυχήν μου καὶ εἰς τὴν συνείδησίν μου ἔχω πολλούς, πάρα πολλοὺς ἐνδοιασμούς. Βεβαιωθῆτε, θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ κάμῃ τὸν Ἐθνικὸν συναγερμόν· ἄλλωστε δὲν πρόκειται καὶ περὶ ἀστείου τινὸς πράγματος, εἶναι ἡ σοβαρωτέρα πρᾶξις τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ ἡ Ἑλλὰς ὡς Ἔθνος. Ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ηὐρύνθη ἢ μᾶλλον τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, τὸ ὁποῖον ἠρνήθη συμμετοχὴν εἰς τὴν πρώτην Κυβέρνησιν τῆς Ἐθνικῆς Συνεργασίας, ὑποθέτω πὼς δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν σήμερον, ὅπως τὰ Κόμματα τὰ ὁποῖα ἐξῆλθον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἐθνικῆς Συνεργασίας συμμετάσχουν ἤδη εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα καὶ ὁ συναγερμὸς εἶναι Ἐθνικὸς, πανεθνικὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι πανεθνική, καὶ τὴν ὁποίαν πλέον θὰ δυνάμεθα ὅλοι ἐκθύμως νὰ ὑποστηρίξωμεν. Διότι ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν εἰδικῶς ἐκλήθη νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τοῦ διαβοήτου κατευνασμοῦ ὄχι μόνον ἠστόχησεν, ἀλλὰ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἐπεδείνωσε τὴν οἰκτρὰν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ τόπος μας καὶ ἑπομένως ἀνεθάρρησαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι βουλευταί, προκειμένου νὰ τερματίσω τὴν ὁμιλίαν μου ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ὅτι πρέπει νὰ γνωρίζουν οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ ὑποκύψῃ ποτέ. Θὰ διέλθῃ βεβαίως ἀπὸ πολλὰ στάδια ἀκόμη σκληρῶν καὶ μεγάλων δοκιμασιῶν, τόσον ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς της ὅσον καὶ ἀπὸ φίλους της, ἀλλὰ ἡ Ἑλλὰς μὲ τὴν ψυχὴν εἰς τὰ δόντια θὰ κρατηθῇ ὁπωσδήποτε εἰς τὰς ἐπάλξεις καὶ θὰ διασφαλίσῃ ὄχι μόνον τὴν ἰδικήν της ἐλευθερίαν, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν ἄλλων οἱ ὁποῖοι πιστεύουν εἰς τὰ ἰδεώδη τῆς ἐλευθερίας. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων). Δέον νὰ γνωρίζουν οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος, καὶ θὰ τὸ τονίσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἡ βάττος τοῦ Μωϋσέως, ἡ ὁποία φλέγεται μέν, ἀλλὰ δὲν καίεται. Ἠμπορεῖ ἡ Ἑλλὰς αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ὑποφέρῃ, ἠμπορεῖ ἡ Ἑλλὰς νὰ δοκιμάζεται, ἀλλὰ ἔχει ἐπίγνωσιν τῆς δυνάμεως αὐτῆς. Στηρίζεται εἰς τὸ ἀδάμαστον ἐθνικὸν φρόνημα τοῦ λαοῦ της. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τοῦ συναγερμοῦ καὶ ὅταν θὰ σημάνῃ ὁ τόπον γνώριμος πολεμικὸς παιάν, θὰ εὑρεθοῦν ὅλοι εἰς τὰς ἐπάλξεις. (Χειροκροτήματα). Ἤκουσα χθὲς ρήτορα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου λέγοντα ὅτι πρέπει τὰ παιδιὰ τῶν ὑπουργῶν νὰ μεταβῶσιν εἰς τὸ μέτωπον. Δὲν γνωρίζω ἂν οἱ ὑπουργοὶ ἔχουν παιδιὰ—νομίζω ὅτι οἱ περισσότεροι δὲν ἔχουν—ἀλλὰ ὅταν πρόκειται νὰ γίνῃ συναγερμὸς θὰ εἴμεθα πανστρατιὰ ὅλοι εἰς τὸ μέτωπον καὶ εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τοῦ μετώπου. Ἢ ὀρθότερον δὲν θὰ ὑπάρχουν μετόπισθεν, διότι μέτωπον καὶ μετόπισθεν θὰ συγχωνευθῶσιν εἰς ἕν. Τὰ παιδιὰ τῶν ὑπουργῶν, καὶ ἰδιαιτέρως τῶν πλουσίων, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δίδουν ἀφορμὰς παρομοίων συστάσεων ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, συστάσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκθέσωσι τοὺς συνιστῶντας—δὲν πρόκειται βεβαίως περὶ τοῦ ὑποδείξαντος συναδέλφου καὶ συστήσαντος τὴν ἀνάγκην αὐτὴν—ὅτι δημαγωγικὸς ὑπολογισμὸς ὑπηγόρευσε τὴν σύστασιν αὐτήν. Ἄλλωστε ὁ ὑποδείξας ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὴν ἀνάγκην διὰ τὰ παιδιὰ τῶν ὑπουργῶν ἦτο ἐπὶ πολὺν χρόνον μέλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἠδύνατο τὴν σύστασιν αὐτὴν νὰ τὴν κάμῃ ἐν ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ πρὸς τοὺς συναδέλφους του καὶ ἡ σύστασίς του αὕτη οὕτω γενομένη θὰ εἶχε καλλίτερα ἀποτελέσματα. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ἕτοιμος καὶ ἀναμένει τὸ σύνθημα τοῦ συναγερμοῦ. Νέοι καὶ γέροντες εἴμεθα ὅλοι ἐπὶ ποδὸς καὶ θὰ περιμένωμεν νὰ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις ἔστω καὶ ὑπὸ τὴν σημερινήν της μορφήν, νὰ εἴπῃ «Ἐμπρὸς παῖδες Ἑλλήνων» καὶ ὅλοι θὰ εὑρεθῶμεν ἕτοιμοι καὶ πρόθυμοι νὰ χύσουμε τὸ αἷμα μας μέχρι τῆς τελευταίας ρανίδος, διὰ νὰ διασφαλίσωμεν τὴν ἐλευθερίαν τῆς πατρίδος. (Χειροκροτήματα). Πρέπει νὰ γνωρίζουν οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος, οἱοιδήποτε καὶ ὁσοιδήποτε, ὅτι ὅπως ἡ ἔνδοξος πατρίς μας ὑπῆρξεν ὁ τάφος τοῦ Χιτλερισμοῦ καὶ τοῦ Μουσσολινισμοῦ, θὰ εἶναι καὶ ὁ τάφος τοῦ Πανσλαυϊστικοῦ Κομμουνισμοῦ χωρὶς οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§179Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Θὰ ἐπεθύμουν πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους κ. συναδέλφους νὰ κάμω μίαν σαφεστέραν ἐξήγησιν, περὶ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον ἐλέχθη ὑπὸ τοῦ τέως κατελθόντος ἐκ τοῦ βήματος. Ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἀνεκλήθη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον συζητήσεως ἢ ἐλέγχου. Ὅταν τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἐντὸς 5 ἡμερῶν ἠκυρώθη, καὶ τοῦτο συνέβη πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μηνός, τοῦτο σημαίνει ὅτι τὸ ἔγγραφον αὐτὸ δὲν ὑφίσταται. Δεύτερον: Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἀτυχοῦς ἐγγράφου, γνωρίζω εἰς ὑμᾶς ὅτι ὑπεύθυνος εἰς τὸ ὑπουργεῖον δὲν εἶναι μόνον ὁ ὑπουργός, εἶναι καὶ οἱ ὑπεύθυνοι διευθυνταί. Διευθυντὴς δὲ ὑπεύθυνος, ὁ ὁποῖος διετύπωσε τὸ ἔγγραφον πλημμελῶς, ὑπῆρξεν ὁ Συνταγματάρχης κ. Μακρυνιώτης, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε πρόσωπον ὄχι τῆς ἰδικῆς μου ἐκλογῆς.

§180ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔπρεπε τὰ τὸν στείλετε εἰς τὸ Στρατοδικεῖον.

§181Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐγὼ δὲν ἀποδίδω μομφὴν καὶ δὲν ἀπέδωσα μομφὴν εἰς τὸν Συνταγματάρχην κ. Μακρυνιώτην. Τὸ γεγονὸς ὅμως ὅτι τὸ διετύπωσε διὰ τοῦ ἰδίου του γραφικοῦ χαρακτῆρος καὶ ὑπ’ εὐθύνη του, δεικνύει ὅτι ἡ διαφυγὴ τοῦ ἐγγράφου ἀπὸ μίαν αὐστηροτέραν ἐξέτασιν, πρὶν ἀναχωρήσῃ, εἶναι δικαιολογημένη ἐκ μέρους μου, διότι εἶχον ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Συνταγματάρχην λόγῳ τῆς πείρας του καὶ τῶν αἰσθημάτων του, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναλάβῃ εὐθύνας, ὥστε νὰ ἐκθέσῃ καὶ τὸν ἑαυτόν του ἀκόμη. Οὕτως ἔχει τὸ πρᾶγμα. Περαιτέρω ἐγένετο μία σπουδὴ ἀποστολῆς τοῦ ἐγγράφου, παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Τάξεως, ὁπότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ εἶχεν φύγει τὸ ἔγγραφον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ὑπόθεσις ἔχει ἐντελῶς ὑπηρεσιακὸν χαρακτῆρα ἐντὸς τοῦ ὑπουργείου. Ὁ κ. Μακρυνιώτης δὲν εἶναι πλέον εἰς τὴν θέσιν του καὶ τὰ πράγματα ἀποκαθίστανται οὕτως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο θέμα, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εἰς τὸν ΕΛΑΣ, αὐτὸ ἀφορᾷ γενικωτέραν γραμμήν. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι καὶ σήμερον καὶ ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον ὑπηρετοῦν εἰς τὸν Ἐθνικὸν στρατὸν καὶ μάχονται καὶ ὁπλῖται καὶ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εἰς τὸν ΕΛΑΣ. Θὰ ἦτο σφάλμα καὶ λάθος νὰ τοὺς ἀποδώσωμεν συλλήβδην μίαν μομφὴν καὶ νὰ μὴ κάμωμεν μίαν διάκρισιν. Ἀλλ’ αὐτὸς ὁ συναγερμὸς τὸν ὁποῖον θέλομεν νὰ ὑψώσωμεν, δὲν ἀφορᾷ μόνον τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, τὸ ὁποῖον μόλις ἀπὸ διμήνου συνεργάζεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὅσον εὐρύτερον εἶναι τὸ μέτωπον, τόσον πληρέστερον ἐπιτυγχάνεται ὁ συναγερμός. Θέλοντες συνεπῶς νὰ φέρωμεν πρὸς τὸ μέρος τοῦ Ἐθνικοῦ μετώπου καὶ ἄλλα ἄτομα, τὰ ὁποῖα τυχὸν ἐκ πατριωτικῶν λόγων συνέπεσε νὰ συνεργασθοῦν μὲ ὁμάδας αἱ ὁποῖαι βραδύτερον ἔγιναν ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ἑνὸς κόμματος ἢ μιᾶς ἐξωτερικῆς ἐπιδράσεως, θὰ χωρίσωμεν οὕτως τὸν ἀνταρτικὸν ἀγῶνα ἀπὸ τοὺς ἄλλους Ἕλληνας οἱ ὁποῖοι ἐτέθησαν ἀντιμέτωποι αὐτοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὴ εἶναι ἡ διατύπωσις, ὅτι ὅσοι ὑπηρέτησαν εἰς τὸν ΕΛΑΣ θεωροῦνται ὅτι ὑπηρέτησαν εἰς ἐθνικὸν καὶ ὄχι εἰς κομμουνιστικὸν στρατόν. (Χειροκροτήματα). Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξήγησις.

§182Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως ὑπέστη προφανῶς μίαν σύγχυσιν ἐκ τῆς ἀποκαλύψεως καὶ κατὰ τοιοῦτον μάλιστα τρόπον — πρωτοφανῆ θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω διὰ τὰ κοινοβουλευτικὰ χρονικὰ—μιᾶς κακῆς του πράξεως καὶ τὴν σύγχυσιν αὐτήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν διακατέχεται, προσπαθεῖ νὰ τὴν μεταδώσῃ καὶ εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως εἶπεν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὅτι ὑπάρχει νομικὴ εὐθύνη, ὅταν τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἠκυρώθη. Μά, κύριε ὑπουργέ, ποινικὴν εὐθύνην καὶ ποινικὴν κατηγορίαν θὰ ἀπαγγείλωμεν; μολονότι καὶ αὐτὸ τὸ ἐπράξαμεν ὅταν σᾶς ἀπεδείξαμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς παραποιοῦντα δημόσια ἔγγραφα. Ἐλησμονήσατε, κύριε ὑπουργέ, ὅτι εἶσθε ὑπουργὸς Κοινοβουλευτικοῦ Σώματος καὶ ἡ εὐθιξία ἡ κοινοβουλευτικὴ σᾶς ἐπιβάλλει νὰ φύγετε τὸ ταχύτερον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τὴν στιγμὴν μάλιστα ἀφ’ ἧς ἀπεκαλύφθη δημοσιογραφικῶς τὸ ἔγγραφον αὐτό; Τί εἴδους δικολαβισμοὶ εἶναι αἱ ἐξηγήσεις αὐταὶ τὰς ὁποίας δίδετε πρὸς τὴν Βουλήν.

§183Γ. ΜΕΛΑΣ. Σεῖς, ἐνῶ εἶσθε ὑπόδικος ἐνώπιον τοῦ Ἔθνους, ὁμιλεῖτε περὶ εὐθιξίας;

§184Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐνώπιον τίνος Ἔθνους παρακαλῶ; Μήπως τοῦ Βουλγαρικοῦ ἢ ἄλλου τινὸς Σλαυϊκοῦ Ἔθνους; Διότι ἡ Ἑλληνικὴ Πατρὶς καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὡμίλησαν περὶ ἐμοῦ καὶ τοῦ ἔργου μου κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς: ὅτι ἡ πολιτεία μου κατὰ τὴν τρομερὰν ἐκείνην περίοδον ὑπῆρξεν ἄκρως πατριωτικὴ καὶ ἐξαιρέτως σθεναρά, ἡ δὲ στάσις μου κατὰ τὰ γεγονότα τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1943 ἐν τῇ Τραπέζῃ Ἑλλάδος ὅτι ἀποτελεῖ ὑπέροχον παράδειγμα ὑψίστης αὐτοθυσίας ἀξιομίμητον. Ὅλα αὐτὰ ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τοῦ Βήματος τούτου τῆς Βουλῆς καταχειροκροτησάσης. Τὰ ἐλησμονήσατε; Δικαιοῦμαι λοιπὸν νὰ λέγω ὅτι εἶσαι ἕνας μεγάλος παληάνθρωπος, ἐμπαθέστατος καὶ ἀνάξιος προσοχῆς, ἀλλὰ ἀνάξιος καὶ τῆς περιφρονήσεώς μου ἀκόμη.

§185Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως εἶναι ὑπόδικος διὰ συνεργασίαν μετὰ τοῦ ἐχθροῦ. (θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§186Γ. ΜΕΛΑΣ. (Δὲν ἀκούεται λόγῳ τοῦ θορύβου καὶ τῶν κωδωνοκρουσιῶν).

§187Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν καταδέχομαι περαιτέρω, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν συκοφάντην αὐτόν, διότι αὐτὸς κάθεται εἰς τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια, χωρὶς νὰ ντρέπεται διότι ἐνῶ δὲν εἶναι ὑπουργὸς κάθεται εἰς τὰ ἑδώλια αὐτά. Αὐτὸς ἐπῆρεν ἁπλῶς ἕνα τίτλον ὑφυπουργοῦ μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ μετάσχῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς ἀντιπροσωπείας μας καὶ κατόπιν κομματικῆς συναλλαγῆς καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ παριστάνῃ τὸν ὑφυπουργὸν χωρὶς νὰ ἐντρέπεται. Εἶναι ἀνάξιος καὶ τῆς παραμικροτέρας προσοχῆς. Συνεχίζων δὲ τὴν ἀπάντησίν μου εἰς τὸν ἐκ Κορινθίας πολιτευτήν, λέγω: Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ ἀταξίᾳ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως ἠθέλησε ν’ ἀπολογηθῇ κατὰ τρόπον ποὺ κατέστησε τὴν πρότερον κακὴν θέσιν αὐτοῦ πολὺ χείρονα. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ κοινοβουλευτικὴ εὐθιξία ἐπιβάλλει εἰς τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας, ὅταν ὑποπέσωσιν εἰς ἓν ἁμάρτημα καὶ κατέχουν ἕνα ἀξίωμα νὰ σπεύσουν νὰ ὑποβάλουν παραίτησιν. Ὁ κ. ὑπουργὸς προσπαθεῖ ν’ ἀπολογηθῇ καθ’ ὃν τρόπον γίνονται αἱ ἀπολογίαι εἰς κατώτατα δικαστήρια καὶ παρὰ τῶν εὐτελεστέρων προσώπων ὡς κατηγορουμένων. Πάρα πολὺ λυποῦμαι διὰ τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ εἶναι σεμνότερος πρὸς τὴν Βουλήν. (Χειροκροτήματα).

§188Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὰ ἐπεισόδια, τὰ ὁποῖα συνέβησαν ἀπόψε ἐν τῇ Βουλῇ, νομίζω ὅτι ἔχετε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀξιώσητε, ὅπως κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται ἕνα εἶδος ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ παρίσταται εἴτε ὁ Πρόεδρος εἴτε ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ δηλοῦν ἑκάστοτε, ἐὰν αὐτοὶ ἀναλαμβάνουν, ὡς Κυβέρνησις, τὴν εὐθύνην διὰ τὰ λεγόμενα ὑπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἐκ τῶν ὑπουργῶν, διότι ἀπόψε ἐγένετο μία σύγχυσις. Θὰ σᾶς παρακαλέσω λοιπόν, ἐφ’ ὅσον ὁ Πρόεδρος ἢ ὁ Ἀντιπρόεδρος κωλύονται νὰ παραστοῦν κατὰ τὴν συζήτησιν, νὰ διακόπτεται ἡ συνεδρίασις.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§190Δ. ΧΕΛΜΗΣ (ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἐνώπιον τοῦ Σώματος μίαν σειρὰν φορολογικῶν νομοσχεδίων, ἤτοι: (ἀναγινώσκει). 1) «Περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ εἰδικοῦ φόρου ἐπὶ τῶν χορηγηθεισῶν ὑπὸ Τραπεζῶν πιστώσεων ἢ δανείων εἰς βιομηχανικὰς ἢ ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις». Πρόκειται περὶ τῆς γνωστῆς φυρολογίας τῶν ἐμπορικῶν καὶ βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων διὰ τὴν προκύψασαν ὑπὲρ αὐτῶν ὠφέλειαν ἐκ πιστώσεων, αἵτινες πιστώσεις ἐχορηγήθησαν εἰς αὐτὰς ἐν καταστάσει τῆς δραχμῆς ὑγιεστέρᾳ ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ δραχμὴ κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐξοφλήσεώς των. Ὁ φόρος ὁρίζεται εἰς 75% ἐπὶ τῆς ὠφελείας. 2) «Περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ εἰδικοῦ φόρου ἐπὶ τῆς προκυψάσης ὠφελείας ὑπὲρ ἀγοραστῶν καπνῶν ἐκ χορηγηθεισῶν εἰς τούτους πιστώσεων». Καὶ ἡ φορολογία αὕτη, γνωστὴ ἐπίσης κατὰ τὴν ἰδίαν ὡς καὶ ἡ προηγουμένη ἔχουσα αἰτίαν ἐπιβολῆς της, ἀφορᾶ εἰδικὴν κατηγορίαν ἐπιχειρήσεων, τῶν καπνεμπορικῶν, εἰς ἃς ἐχορηγήθησαν πιστώσεις διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν καὶ ἔσχον συγκεκριμένην τὴν ὠφέλειαν ἐπὶ τῆς μετὰ τοῦτο διαμορφωθείσης ἀνατιμήσεως αὐτῶν. Ὁ φόρος διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις ταύτας ὁρίζεται εἰς 90% ἐπὶ τῆς ὠφελείας. 3) «Περὶ ἐπιβολῆς ἐκτάκτου πολεμικῆς εἰσφορᾶς». Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν πρὸς καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας ηὐξημένων δαπανῶν, ὡς καὶ τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν ἀνταρτοπλήκτων ἐπιβάλλεται ἔκτακτος εἰσφορὰ διὰ τὸ ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου 1947 μέχρις 30 Ἰουνίου 1948 χρονικὸν διάστημα. Ὑπόχρεοι εἰς τὴν εἰσφορὰν εἶναι: α) οἱ μισθωτοὶ ἢ ἰδιοχρησιμοποιοῦντες οἰκοδομὰς ὡς κατοικίας δι’ οὓς τὸ καταβαλλόμενον ἢ τεκμαρτὸν μίσθωμα ἑκάστης αὐτοτελοῦς κατοικίας ἀνήρχετο κατ’ Ὀκτώβριον 1940 εἰς δραχμὰς 5.000 καὶ ἄνω. Τὸ ποσοστὸν τῆς εἰσφορᾶς προσδιορίζεται βάσει κλίμακος ἀπὸ τοῦ 15πλασίου μισθώματος Ὀκτωβρίου 1940 μέχρι τοῦ 120πλασίου, ἀναλόγως τοῦ ποσοῦ τοῦ μηνιαίου ἐνοικίου. β) Οἱ ἰδιοκτῆται κατοικιῶν κτώμενοι εἰσοδήματα ἐξ ἐκμισθώσεως κατοικιῶν ὑπὸ καθεστὼς ἐλευθέρων μισθώσεων, ὡς καὶ οἱ ἰδιοκατοικοῦντες τοιαύτας ἀπὸ 1 Ὀκτωβρίου 1946 καὶ ἐφεξῆς. Τὸ ποσοστὸν τῆς εἰσφορᾶς τούτων προσδιορίζεται εἰς ποσοστὸν 17% τοῦ κατὰ τὴν κατηγορίαν Αʹ φορολογητέου εἰσοδήματος. γ) Οἱ ἐνοικιασταὶ καταστήματος, γραφείου, ἀποθήκης, ἐργαστηρίου ἐργοστασίου, ἔνθα ἀσκεῖται ἐμπόριον, βιομηχανία ἢ οἱονδήποτε κερδοσκοπικὸν ἢ βιοποριστικὸν ἐπάγγελμα, ὡς καὶ οἱ ἰδιοχρησιμοιοῦντες τοιαῦτα ἀκίνητα καὶ μηχανικὰς ἐγκαταστάσεις. Διὰ τούτους ἡ εἰσφορὰ συνίσταται εἰς πολλαπλάσιον τοῦ προπολεμικοῦ μισθώματος βάσει κλίμακος ἀναλόγως τῆς κατατάξεως τοῦ ὑποχρέου εἰς τὴν φορολογίαν ἐπιτηδεύματος. Τὸ πολλαπλάσιον τοῦτο κλιμακοῦται ἀπὸ 7 μέχρι 50. δ) Οἱ ὑποκείμενοι εἰς τὸν φόρον κύκλου ἐργασιῶν, δι’ οὓς ἡ εἰσφορὰ ὁρίζεται ἴση πρὸς τὰ δύο τρίτα τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων ἢ τὰ δύο τρίτα τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου εἰσαγομένων εἰδῶν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς. 4) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν τινων νόμων». Διὰ τοῦ προκειμένου σχεδίου νόμου σκοπεῖται ἡ ἐπὶ τὸ δικαιότερον διαρρύθμισις ὑφισταμένων φορολογιῶν καὶ ἡ προσαρμογὴ αὐτῶν πρὸς τὰς παρούσας οἰκονομικὰς συνθήκας καὶ τὴν ἐν γένει φορολογικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον: α) Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 αὐξάνεται ὁ συντελεστὴς φόρου ἐπιτηδεύματος τῶν ἐργολάβων καὶ προμηθευτῶν τῶν ἀντιπροσώπων ἀλλοδαπῶν οἴκων ὡς καὶ τῶν ἀρχιτεκτόνων καὶ μηχανικῶν εἰς τὸ διπλάσιον τοῦ ἤδη ἰσχύοντος. β) Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τὰ κέρδη τῶν ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων τὰ προκύπτοντα ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου καὶ ἐφεξῆς ὑπάγονται εἰς τὸν φόρον Δʹ ἢ Γʹ κατηγορίας τῶν καθαρῶν προσόδων, κατὰ τὴν περίπτωσιν, καταργουμένης τῆς μέχρι τοῦδε ἰσχυούσης ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῶν φόρων τούτων. γ) Διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τροποποιοῦνται ὡρισμέναι διατάξεις τοῦ συνθετικοῦ φόρου ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ὑπαγωγῆς εἰς τὸν φόρον τοῦτον καὶ τῶν εἰσοδημάτων τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων, τῶν προκυπτόντων ἐν τῇ ἡμεδαπῇ καὶ ἀλλοδαπῇ καὶ ἂν ἔτι οὗτοι δὲν κατοικοῦσιν ἢ διαμένωσιν ἐν Ἑλλάδι. δ) Διὰ τοῦ ἄρθρου 5 προβλέπεται ἡ ἐπέκτασις τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν καὶ ἐπὶ τῶν βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων δι’ ἐκεῖνα τὰ ἔσοδα, ἅτινα προέρχονται ἐκ πωλήσεως προϊόντων παραγομένων καὶ ὑπὸ βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων ὑποκειμένων εἰς τὸν φόρον κύκλου ἐργασιῶν. ε) Διὰ τοῦ ἄρθρου παρέχεται ἡ δυνατότης, ὅπως ἐπιβάλλεται εἰσφορὰ δυνάμει ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπὶ τῆς συναλλαγματικῆς ἀξίας τῶν ἐξαγομένων Ἑλληνικῶν προϊόντων. 5) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ φορολογίας τῶν κέντρων διασκεδάσεως καὶ πολυτελείας διατάξεων». Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐπιβάλλεται ἔτι βαρυτέρα φορολογία ἐπὶ ὡρισμένων ἐκ τῶν κέντρων διασκεδάσεως, τῶν κοσμικῶν ταβερνῶν, τῶν χορευτικῶν κέντρων καὶ τῶν καμπαρέ, ἐκ τῶν ἐχόντων πολυτελεστέραν ἐμφάνισιν, ὡς ἐπίσης καὶ ἐπὶ τῶν μπὰρ πολυτελείας. Ὁ φόρος ὁρίζεται διὰ μὲν τὰ πρῶτα εἰς 33% ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων διὰ δὲ τὰ δεύτερα εἰς 20%. 6) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2021)1942 Ν. Διατάγματος «περὶ ἀναπροσαρμογῆς τοῦ κεφαλαίου τῶν Ἀνωνύμων Μετοχικῶν Ἑταιρειῶν» Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἀναμορφοῦται ἐπὶ νέων βάσεων, προσηρμοσμένων εἰς τὰς κρατούσας οἰκονομικὰς συνθήκας, ἡ ἐπὶ κατοχῆς ἐπιβληθεῖσα διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 2021)1942 καὶ μὴ ὁλοκληρωθεῖσα φορολογία τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, εἰς ἃς εἶχεν ἐπιβληθῆ ὑποχρέωσις ν’ αὐξήσωσιν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου τὸ μετοχικόν των κεφάλαιον κατὰ 20% (πλὴν τῶν Τραπεζῶν, δι’ ἃς ἡ αὔξησις ὡρίζετο εἰς 10%), δι’ ἀνατιμήσεως καταλλήλων ἐγγραφῶν τοῦ ἐνεργητικοῦ των καὶ νὰ ἐκδώσωσι καὶ παραδώσωσιν εἰς τὸ Δημόσιον τὰς ἀντιστοίχους μετοχὰς πρὸς ἐκποίησιν ὑπὸ τούτου ἢ νὰ καταβάλωσιν, ἐὰν προτιμῶσι, τὸ ἰσότιμον αὐτῶν εἰς μετρητά. Ἀντὶ τῆς κατὰ τὸν ἀνωτέρω τρόπον φορολογήσεώς των ἐπιβάλλεται διὰ τοῦ ἤδη νομοσχεδίου φόρος 10% ἐπὶ τῆς καθαρᾶς περιουσίας τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, ὡς αὕτη προκύπτει ἐκ τοῦ προσηρμοσμένου ἰσολογισμοῦ των τοῦ κλεισθέντος συμφώνως πρὸς τὸ Ν. Δ)μα τῆς 10)5)1946 καὶ τὸ εἰς ἐκτέλεσιν αὐτοῦ ἐκδοθὲν Β. Δ)μα τῆς 6)9)1946. Διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ φόρου παρέχεται εὐχέρεια πληρωμῆς αὐτοῦ εἰς δόσεις μέχρι τέλους Μαρτίου τοῦ 1950, εἰς δὲ τὰς Ἑταιρείας αἱ ὁποῖαι παρέδωκαν εἰς τὸ Δημόσιον μετοχάς των βάσει τοῦ Ν. Δ)ματος 2021)1942, ἐπιστρέφονται αἱ κατεχόμεναι ὑπὸ τοῦ Δημοσίου μετοχαί των καὶ παρέχεται εἰς αὐτὰς τὸ δικαίωμα ἢ νὰ διαθέσωσιν εἰς τρίτους τὰς μετοχὰς ταύτας πρὸς ἐξεύρεσιν τοῦ ἀπαιτουμένου διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ ἤδη φόρου ποσοῦ, ἢ νὰ τὰς ἀκυρώσωσι. 7) «Περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων». Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐπιζητεῖται νὰ ἐπιβληθῇ καθεστὼς τάξεως καὶ ἑνότητος εἰς τὸ ζήτημα τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων. Εἶναι τοσαύτη ἡ πληθὺς τῶν προσθέτων φόρων, ὥστε τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν οὐ μόνον ἀδυνατεῖ νὰ καθορίσῃ τὴν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν εἴδους τινος, ἵνα κρίνῃ ἂν ὑφίσταται περιθώριον αὐξήσεως ἢ ἂν ἐνδείκνυται ἐλάττωσις, ἀλλ’ οὐδὲ κἂν γνωρίζει τοὺς φόρους τούτους, ἐφ’ ὅσον πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἐπιβάλλονται ἢ αὐξάνονται ἄνευ γνώμης τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον οἱ πρόσθετοι φόροι ὑπὲρ τρίτων θεωροῦνται ἀπὸ 1 Φεβρουαρίου 1948 δημόσιον ἔσοδον, παρέχεται ὅμως ἡ εὐχέρεια τῆς διατηρήσεως τούτων ὑπὲρ τῶν τρίτων δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τῶν αὐτῶν ἀποφάσεων δύναται ν’ αὐξομειοῦνται οἱ πρόσθετοι οὗτοι φόροι ἢ καὶ νὰ καταργοῦνται. Κατ’ ἀρχὴν αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἐφαρμόζονται ἐπὶ τῶν Δήμων, Κοινοτήτων καὶ τοῦ ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ὑποχρεοῦνται ὅμως καὶ τὰ πρόσωπα ταῦτα νὰ αἰτήσωνται τὴν ὑπὲρ τρίτων διατήρησιν τῶν προσθέτων φόρων, ἀκολουθουμένης εἶτα τῆς διὰ τὰ λοιπὰ πρόσωπα ὁριζομένης διαδικασίας. 8) «Περὶ τηρήσεως ἐμπορικῶν βιβλίων ὑπὸ τῶν ἐπιτηδευμάτων. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἰσάγεται παρ’ ἡμῶν ἡ ὑποχρέωσις τηρήσεως ἐμπορικῶν βιβλίων ἥτις ἐπιβάλλεται διὰ πολλοὺς λόγους, ὡς φορολογικούς, ἀγορανομικοὺς κλπ. Πρὸ τῆς διατυπώσεως τοῦ νομοθετήματος ἐκρίθη σκόπιμον ὅπως ἀποφανθῇ ἐν προκειμένῳ ἐπιτροπὴ ἐξ εἰδικῶν προσώπων, εἰς ἣν συμμετέσχον καὶ ἀντιπρόσωποι τῆς ἐμπορικῆς, βιομηχανικῆς καὶ ἐπαγγελματικῆς καὶ ἧς τὰ πορίσματα υἱοθετήσαμεν πλήρως. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου αἱ ἐπιχειρήσεις κατατάσσονται εἰς τέσσαρας κατηγορίας ἀναλόγως τῆς σπουδαιότητος καὶ τῆς ἐκτάσεως τῶν ἐργασιῶν των καὶ βάσει τοῦ ποσοῦ τῶν ἐτησίων ἀκαθαρίστων ἐσόδων, ἅτινα αὗται πραγματοποιοῦν. Ἑκάστη τῶν κατηγοριῶν τούτων ὑποχρεοῦται ὅπως τηρῇ ὡρισμένα βιβλία ἄλλαι δὲ ἐπιχειρήσεις, ἀδιαφόρως τῆς κατηγορίας εἰς ἣν ἀνήκουν, ὑποβάλλονται εἰς διαφόρους ἄλλας ὑποχρεώσεις ἀναλόγως τῆς φύσεως τῶν ἐργασιῶν των. Διὰ τοῦ μέτρου τούτου θὰ προκύψῃ γενικωτέρα ὠφέλεια διότι θὰ τεθῇ τάξις εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς χώρας.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ Συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα συνέχισιν τῆς συζητήσεως. (Ὥρα 10,5 μ.μ.)