Ελένη
Ψηφιακή συλλογή των συζητήσεων του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Ευρετήριο› Περίοδος Δ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ · Σύνοδος Α› Συνεδρίαση 145

1947.09.08

1.773 στίχοι · 13.255 λέξεις · 63 παρεμβάσεις

Ημερομηνία
1947.09.08
Προεδρεία
ΙΩΑΝΝΟΥ Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ
Περίοδος
Δ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ
Σύνοδος
Α
Πηγή
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, ΤΟΜΟΣ Δ (1954)

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 145η

Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὸ ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνακοινοῖ εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ δι’ αὐτοῦ εἰς τὸ Σῶμα τὴν κατάρτισιν τῆς νέας Κυβερνήσεως.

§4Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). «Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Σεπτεμβρίου 1947 Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω ὅπως, εὐαρεστούμενοι, ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς διὰ Διατάγματος ὑπὸ χθεσινὴν χρονολογίαν εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὴν παραίτησιν τοῦ Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Ὁμοίως δι’ ἑτέρου Διατάγματος, τῆς ἰδίας χρονολογίας, εὐηρεστήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὰς παραιτήσεις τῶν Ὑπουργῶν, κ. Πέτρου Μαυρομιχάλη, ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν, κ. Δημητρίου Χέλμη, ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, κ. Γεωργίου Στράτου, ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων, καὶ τῆς Ἀνοικοδομήσεως, κ. Πάνου Χατζηπάνου, ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Τ.Τ.Τ., τοῦ κ. Ἀθαν. Παπαθανάση, ἐπὶ τῆς Γεωργίας καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως, κ. Ἀντωνίου Παπαδήμου, ἐπὶ τῆς Παιδείας καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, κ. Ἀριστείδου Πρωτοπαπαδάκη, ἐπὶ τῆς Ἐργασίας καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας, κ. Μιχαὴλ Κότσιανου, ἐπὶ τῆς Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς, κ. Ἀλεξ. Σακελλαρίου ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, κ. Κωνστ. Ροδοπούλου, Ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Ὡσαύτως δι’ ἑτέρου Διατάγματος εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸν κύριον Θεμιστοκλῆν Σοφούλην. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου Διατάγματος, εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ἀντιπρόεδρον τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τὸν κ. Κ. Τσαλδάρην, Ὑπουργοὺς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν τὸν κ. Πέτρον Μαυρομιχάλην, ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης τὸν κ. Χρῆστον Λαδᾶν, ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ τὸν κ. Στέφανον Στεφανόπουλον, ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως τὸν κ. Κ. Ρέντην, ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τὸν κ. Δ. Χέλμην, ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν τὸν κ. Πᾶνον Χατζηπᾶνον, ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας τὸν κ. Ἀντώνιον Παπαδῆμον, ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὸν κ. Γεώργιον Βαρβούτην, ἐπὶ τῆς Γεωργίας τὸν κ. Ἀθανάσιον Παπαθανάσην, ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς τὸν κ. Ἀπόστολον Ὀρφανίδην, ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας τὸν κ. Μιχ. Κότσιανον, ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας τὸν κ. Θεόδωρον Κιζάνην, ἐπὶ τῆς Ἐργασίας τὸν κ. Ἀριστ. Πρωτοπαπαδάκην, ἐπὶ τῶν Τ.Τ.Τ. τὸν κ. Ἀνδρ. Μπιράκην, ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν τὸν κ. Γεώργιον Στρᾶτον, ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν τὸν κ. Ἀλέξανδρον Σακελλαρίου, ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων τὸν κ. Δημ. Δίγκαν, ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τὸν κ. Φωκίωνα Ζαΐμην, ἄνευ Χαρτοφυλακίου καὶ ἐπὶ τῆς Ἀνοικοδομήσεως τὸν κ. Δ. Λόντον, Ὑπουργὸν Γενικὸν Διοικητὴν Βορείου Ἑλλάδος τὸν κ. Κωνσταντῖνον Ροδόπουλον, Ὑφυπουργὸν παρὰ τῷ Πρωθυπουργῷ τὸν κ. Μιχ. Μαυρογορδᾶτον, καὶ Ὑφυπουργὸν Τύπου καὶ Πληροφοριῶν τὸν κ. Νικόλαον Μπαλτατζῆν–Μαυροκορδᾶτον. Δεχθῆτε ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς Ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου».

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

ΘΕΜ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§6Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ (Πρόεδρ. Κυβερν.). Ἐμφανίζεται σήμερον ἐνώπιόν σας, κύριοι βουλευταί, Κυβέρνησις συνεργασίας τῶν δύο μεγάλων πολιτικῶν κομμάτων, ὁ ἀνταγωνισμὸς καὶ ἡ ὀξεῖα ἀντίθεσις τῶν ὁποίων ἐδέσποσεν εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώρας ἐπὶ πολλὰς δεκαετηρίδας. Ἡ συνεργασία τῶν δύο κομμάτων δὲν ἀποτελεῖ κομματικὸν χειρισμόν, οὔτε ὑπηγορεύθη ἀπὸ ὑπολογισμὸν κομματικῶν κοινοβουλευτικῶν δυνάμεων πρὸς σχηματισμὸν πλειοψηφίας ἢ πρὸς καταπολέμησιν ἄλλων κομμάτων. Προῆλθεν ἀπὸ τὴν βαθεῖαν ἐπίγνωσιν τῆς Ἐθνικῆς ἀνάγκης νὰ συμβολισθῇ ἐν τῇ Κυβερνήσει τῆς Χώρας ἀλλὰ καὶ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ψυχικὴ ἑνότης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ κατανόησις καὶ ὁ πατριωτισμὸς τὸν ὁποῖον ἐπέδειξε τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ ὁ ἀρχηγὸς αὐτοῦ εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῆς καταστάσεως (ζωηρὰ χειροκροτήματα) καὶ ὁ ὁποῖος ἐνέπνευσεν εἰς αὐτὸ τήν, καὶ διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεών του τῶν γενομένων τὴν 4ην Σεπτεμβρίου ἐνώπιον ὑμῶν, ἐκδηλωθεῖσαν σταθερὰν θέλησιν πρὸς ὑπερκομματικὴν συνεργασίαν, εἶναι ἄξιος ἰδιαιτέρας ἐξάρσεως καὶ εὗρε βαθυτάτην ἀπήχησιν εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Ἡ ἐκ τοῦ πολέμου βαθεῖα ἀναστάτωσις τοῦ κόσμου, ἡ ὁποία εἰς τὴν χώραν μας ἐκδηλώνεται ὁλονὲν ἐντονώτερον, καὶ συνταράσσει ἐπικινδύνως καὶ ἀπειλεῖ αὐτὰ τὰ ψυχικά, ἠθικὰ καὶ βιολογικὰ ὑπόβαθρα τῆς Φυλῆς, ἐπιβάλλει εἰς ὅλους τὴν ἀναγνώρισιν ὅτι ἡ σημερινὴ κρίσιμος καὶ ἐπικίνδυνος κατάστασις, ποὺ πιέζει τὴν ζωὴν τοῦ Ἔθνους, ἐξέρχεται καὶ πέραν τοῦ κύκλου τῆς Κυβερνητικῆς δράσεως ἑνὸς κόμματος, τόσον ὡς πρὸς τὰ αἴτια τῆς δημιουργίας της, ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὴν δυνατότητα τῆς ἀντιμετωπίσεώς της. Ὡς ἐξειλίχθησαν σήμερον τὰ πράγματα, ἀνεξαρτήτως τῶν σφαλμάτων καὶ εὐθυνῶν ἑκάστου ἐξ ἡμῶν καὶ ἀνεξαρτήτως οἱωνδήποτε ἱκανοτήτων, ἡ σωτηρία τῆς Χώρας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ διὰ μονομεροῦς προσπαθείας, ἀλλὰ μόνον μὲ τὴν θέλησιν καὶ συνεργασίαν ὅλων τῶν Ἑλλήνων. (Χειροκροτήματα). Ἰδοὺ διατὶ τὰ δύο κόμματα, ἐθεώρησαν ἐπιτακτικὸν καθῆκον των ἀπέναντι τῆς Χώρας, νὰ παραμερίσουν εἰλικρινῶς τὰς ἀντιθέσεις των καὶ νὰ προέλθουν εἰς τὴν ἀπόφασιν, ὄχι μόνον νὰ συνεργασθοῦν τὰ ἴδια μὲ τὰς ἀγαθωτέρας προθέσεις καὶ μὲ ἀμοιβαίαν ἐμπιστοσύνην καὶ ὑπερκομματικὸν πνεῦμα διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν κινδύνων, ποὺ ἀπειλοῦν τὴν Ἑλλάδα καὶ διὰ τὴν εἰρήνευσιν τῆς Χώρας ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ συμβολίσουν καὶ πραγματοποιήσουν τὴν ὁμόνοιαν καὶ τὴν συνεργασίαν ὅλων τῶν Ἑλλήνων διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ ἱεροῦ τούτου σκοποῦ. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει ὅτι ἡ σύμπραξις τῶν δύο κομμάτων ὑπὸ τὴν ἀνωτέρω ἔννοιαν καὶ εὐρύτητα, ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς προσδοκίας καὶ τοὺς πόθους τῆς κοινῆς τοῦ Ἔθνους συνειδήσεως ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἄλλως τε ὑπηγορεύθη. Πιστεύει ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις ὅτι εἰς τὰς ἐπιδιώξεις της ταύτας, θὰ εὕρῃ κατανόησιν καὶ ὑποστήριξιν, τόσον ἀπὸ τὰ ἐκτὸς αὐτῆς πολιτικὰ κόμματα, ὅσον καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἕλληνας, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν τάξεων. Αἱ ἐκτεθεῖσαι ἀρχαὶ καὶ προθέσεις διαγράφουν καὶ τὰς βασικὰς κατευθύνσεις τῆς κοινῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ἀκολουθήσῃ σταθερῶς. Ἐσωτερικὴ Πολιτική. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιδιώξῃ πρωτίστως τὴν ταχεῖαν εἰρήνευσιν τῆς Χώρας καὶ τὴν ἀποκατάστασιν ὁμονοίας καὶ ἀγάπης μεταξὺ ὅλων τῶν Ἑλλήνων διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ κινητοποίησις ὅλων τῶν ἠθικῶν καὶ ὑλικῶν δυνάμεων τῆς Χώρας πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῶν ἐκ τοῦ πολέμου, τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καὶ τῆς ἀνταρσίας ἐρειπίων καὶ ἀξιοποίησιν τῶν παραγωγικῶν δυνατοτήτων τοῦ τόπου. Τὸ Κράτος ἔχει ἀναμφισβητήτως καὶ δικαίωμα καὶ ὑποχρέωσιν, ὡς ἐκ τῆς ἠθικῆς του ἀποστολῆς, νὰ καταπολεμήσῃ καὶ καταστείλῃ διὰ παντὸς μέσου τὴν ἔνοπλον ἀνταρσίαν. Δὲν θὰ χαλαρώσῃ συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν τὸν ἀγῶνα τῆς ἐπιβολῆς τοῦ νόμου καὶ τῆς τάξεως. Ἔχει ὅμως παραλλήλως ὑποχρέωσιν, ὡς ἐκ τῆς αὐτῆς ἀποστολῆς του τὸ Κράτος νὰ μεταχειρισθῇ πᾶν ἠθικὸν μέσον διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ κατάπαυσις τῆς ἀνταρσίας καὶ ἡ εἰρήνευσις ἀναιμάκτως. Ὡς ἐκ τούτου ἡ Κυβέρνησις ἐμπνεομένη ἀπὸ τὴν συναίσθησιν τοῦ καθήκοντος τούτου καὶ αἰσθανομένη βαθύτατον τὸν πόνον διὰ τὰς εἰς αἷμα καὶ ἐθνικὸν πλοῦτον θυσίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, λόγῳ τῆς ἀνταρσίας, καλεῖ ταύτην ἀπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ τούτου βήματος τὴν ὑστάτην ταύτην στιγμὴν εἰς εἰρήνευσιν καὶ διακηρύσσει πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον μὲ πίστιν καὶ εἰλικρίνειαν: 1) ὅτι θὰ παράσχῃ ἀμνηστίαν ἄνευ οἱωνδήποτε ὅρων εἰς ὅσους, ὑπείκοντες εἰς τὴν ἔκκλησιν τῆς κοινῆς συνειδήσεως τοῦ Ἔθνους καὶ τὸν ἀγωνιώδη πόθον τούτου νὰ ἐπανεύρῃ τὴν ἡσυχίαν του, καταθέσουν τὸ ταχύτερον τὰ ὅπλα καὶ ἐπανέλθουν εἰς τὸν εἰρηνικὸν βίον. 2) Ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἤθελε κατόπιν τῆς ἀνωτέρω ἐκκλήσεως τερματισθῆ πλήρως ἡ ἀνταρσία, ἡ Κυβέρνησις θὰ θέσῃ εἰς πλήρη καὶ ἀπόλυτον λήθην τὸ παρελθόν, παρέχουσα ἄνευ ἄλλων ὅρων γενικὴν ἀμνηστίαν εἰς ὅλους ὅσοι κρατοῦνται σήμερον εἰς τὰς φυλακὰς ὡς ὑπόδικοι ἢ κατάδικοι καὶ ἐπαναφέρουσα ὅλους ὅσοι ἤθελον τυχὸν παραμένει ὑπὸ ἐκτόπισιν. 3) Ὅτι θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ζωήν, τὴν περιουσίαν καὶ τὰς δημοκρατικὰς πολιτικὰς ἐλευθερίας ὅλων ἀνεξαιρέτως ὅσοι ἤθελον ἐπανέλθει εἰς τὸν εἰρηνικὸν βίον καὶ τοὺς κόλπους τῆς Ἑλληνικῆς οἰκογενείας, θὰ μεταχειρισθῇ τούτους μὲ στοργὴν καὶ θὰ κατοχυρώσῃ συνθήκας ἰσότητος εἰς τὸν εἰρηνικὸν πολιτικὸν ἀνταγωνισμὸν ὅλων τῶν κομμάτων ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν ἀποχρώσεων. 4) Ὅτι θὰ καλέσῃ Διεθνῆ Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν ἐπίβλεψιν καὶ ἐγγύησιν τῆς καλῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀνωτέρω μέτρων. Εἰδικὰ νομοθετικὰ μέτρα, κατοχυροῦντα τὰς ἀνωτέρω ἐπαγγελίας καὶ ἐγγυήσεις τῆς Κυβερνήσεως, θέλουν ληφθῇ ἀμέσως. Εἰς ἔνδειξιν τῶν ἀγαθῶν της προθέσεων, δηλοῖ ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ ἐπανεξετάσῃ μὲ πνεῦμα εὐρύτητος καὶ δικαιοσύνης καὶ χωρὶς καμμίαν ἰδεολογικὴν προκατάληψιν τὸ ζήτημα τῶν τελούντων ὑπὸ ἐκτόπισιν. Ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἐλπίζῃ ὅτι ἡ φωνὴ τῆς εἰρηνεύσεως, τὴν ὁποίαν ἐξαγγέλλει μὲ ὅλην τὴν θέρμην τῆς πίστεώς της πρὸς τὸ μέλλον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ εὕρῃ εὐμενῆ ἀπήχησιν. Ἐξ ἄλλου ὅμως ἡ Κυβέρνησις διακηρύττει — πιστεύει δὲ ὅτι καὶ ὡς πρὸς τοῦτο ἐκτελεῖ ἐπιταγὴν τῆς κοινῆς συνειδήσεως τοῦ Ἔθνους — ὅτι, ἐάν, παρὰ τὰ ἀνωτέρω, ἡ ἔνοπλος ἀνταρσία ἐξακολουθήσῃ ὑφισταμένη, θὰ πατάξῃ ταύτην καὶ τοὺς ἀκολουθοῦντας καὶ βοηθοῦντας αὐτήν, μὲ τὸν πλέον ἀμείλικτον τρόπον καὶ μὲ ὅλα τὰ εἰς τὴν διάθεσίν της ἠθικὰ καὶ δυναμικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα τῆς παρέχει ἡ θέλησις τοῦ Ἔθνους νὰ ἐπιβιώσῃ καὶ ἐξασφαλίσῃ τὰς ἐλευθερίας του. Θὰ εἶναι ὀδυνηρὸν τὸ ἔργον τοῦτο καὶ θὰ χωρήσῃ πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν τούτου μετὰ βαθυτάτου πόνου ἡ Κυβέρνησις, ἔχομεν ὅμως τὴν συναίσθησιν ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ καθῆκον ἀναπόφευκτον ἀπέναντι τοῦ δοκιμαζομένου σήμερον Ἔθνους. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ πολιτική. Παραλλήλως πρὸς τὰς προσπαθείας της διὰ τὴν εἰρήνευσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιδιώξῃ ἄνευ ἀναβολῆς — καὶ ὑπὸ τὰς σημερινάς, ἔστω, ἀνωμάλους συνθήκας καθ’ ἣν ἔκτασιν ἐπιτρέπουν αὗται — τὴν κινητοποίησιν καὶ ἀξιοποίησιν ὅλων τῶν παραγωγικῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν ἐρειπίων ἐκ τοῦ πολέμου, τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καὶ τῆς ἀνταρσίας. Ἐκφράζουσα τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἔθνους πρὸς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας διὰ τὴν παρεχομένην πρὸς τοῦτο νέαν βοήθειαν ὡς καὶ πρὸς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν, τῆς ὁποίας τὴν βοήθειαν καὶ συμπαράστασιν δὲν λησμονεῖ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν χρησιμοποίησιν τῆς ὑπὸ ἐκτέλεσιν Ἀμερικανικῆς βοηθείας πρὸς τὸν ἀνωτέρω σκοπόν. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ἔργον τοῦτο ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς οἰκονομίας μας, ἡ ὁποία ἐκλονίσθη καὶ νοσεῖ βαρύτατα ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καὶ τῆς ἀνταρσίας. Εἰδικώτερον θὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἐξασφάλισιν σταθερότητος τοῦ Ἐθνικοῦ νομίσματος, τὴν ἱεράρχησιν τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τὴν εἴσοδον εἰς τὴν Χώραν ἐπαρκῶν εἰδῶν μερικῆς καταναλώσεως, ὡς καὶ τὸν ἔλεγχον τῆς παραγωγῆς καὶ τῶν τιμῶν καὶ τὴν πάταξιν τῆς αἰσχροκερδείας. (Χειροκροτήματα). Διὰ τῶν μέτρων τούτων ἀποβλέπει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν δυνατότητα τοῦ ὑποβιβασμοῦ καὶ τὴν σταθεροποίησιν τῶν τιμῶν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ἄμεσα μέτρα πρὸς ὑποβοήθησιν καὶ ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν. Περαιτέρω ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀκολουθήσῃ πολιτικὴν κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ ἀνυψώσεως τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐργαζομένων ἀστικῶν καὶ ἀγροτικῶν τάξεων, ὡς καὶ εἰς φορολογικὰς διαρρυθμίσεις ἐπιρριπτούσας τὸ βάρος εἰς τὰς οἰκονομικῶς ἰσχυρὰς τάξεις. Θὰ ἐπιβάλῃ αὐστηρὰν περισυλλογὴν τῶν δημοσίων δαπανῶν καὶ θὰ καταπολεμήσῃ τὴν ἀπαράδεκτον καὶ προκλητικὴν πολυτέλειαν τῶν ὀλίγων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ κατανοηθῇ ἀπὸ τοὺς κατέχοντας τὸν πλοῦτον ὅτι τὸ καθῆκον αὐτῶν ἀπέναντι τῆς ὁλότητος ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ αὐτοσυντήρησίς των ἐπιβάλλει ὑπὸ τὰς σημερινὰς ἰδίως περιστάσεις καὶ θυσίας οὐσιώδεις καὶ σεβασμὸν πρὸς τὴν δυστυχίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ἐπίσης μέτρα κατοχυροῦντα περαιτέρω τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας τῶν ἐργαζομένων. Ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ κατὰ τὸ δυνατὸν μέτρα διὰ τὴν ἀνακούφισιν τοῦ σκληρῶς δοκιμαζομένου λαοῦ τῆς ὑπαίθρου. Ἐξωτερικὴ πολιτική. Ἡ Ἑλλάς, πιστεύουσα εἰς τὰ ἰδεώδη τῆς εἰρήνης, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς συνεργασίας τῶν λαῶν, εἶναι αὐστηρῶς προσηλωμένη εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, τὸν ὁποῖον μὲ τὴν ἐλευθέραν βούλησίν των συνέπτυξαν οἱ λαοί, πρὸς προάσπισιν ἀκριβῶς τῶν ἰδεωδῶν αὐτῶν. Ἔχει ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν καὶ εἶναι βεβαία ὅτι ἡ παρέμβασις αὐτοῦ θὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν ἐναντίον τῆς ἔξωθεν ἐπιβουλήν. Εὐθὺς ὡς παύσῃ ἡ ἐπιβουλὴ αὐτή, ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἑτοίμη νὰ τείνῃ πρώτη τὴν χεῖρα της πρὸς τοὺς βορείους γείτονάς της διὰ τὴν εἰρηνικὴν μετ’ αὐτῶν συνεργασίαν. Ἡ Ἑλλάς, τῆς ὁποίας αἱ θυσίαι καὶ ἡ συμβολὴ εἰς τὸν κοινὸν ἀγῶνα εἶχον τύχει τῆς καθολικῆς ἀναγνωρίσεως, ἐνόσῳ ὁ ἀγὼν συνεχίζετο, ἐλπίζει ὅτι καὶ τώρα, μετὰ τὴν νίκην, θὰ τύχῃ τελικῆς ἀναγνωρίσεως τὸ δίκαιόν της. Ἐν τέλει ἡ Κυβέρνησις δηλοῖ ὅτι τὰ συμπράττοντα εἰς ταύτην κόμματα εἶναι ἀποφασισμένα νὰ διατηρήσουν τὴν συνεργασίαν των μέχρις ὅτου φέρουν εἰς πέρας τὸ ἀναληφθὲν ἔργον τῆς εἰρηνεύσεως τῆς χώρας καὶ καταστῇ δυνατὸν νὰ ὁδηγηθῇ αὕτη, ὑπὸ συνθήκας γαλήνης, ὁμαλότητος καὶ ἰσοπολιτείας, εἰς ἐκλογὰς διὰ τὴν ἀνάδειξιν νέας Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. (Παρατεταμένα καὶ ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων κύριος Σοφοκλῆς Βενιζέλος ἔχει τὸν λόγον.

§8Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, αἰσθάνομαι διπλῆν χαρὰν ἀνερχόμενος σήμερον εἰς τὸ βῆμα τοῦτο. Πρῶτον διὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως καὶ δεύτερον διότι, διὰ τῆς λύσεως ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὴν Κυβερνητικὴν κρίσιν περιέρχεται πλέον εἰς ἐμὲ ὁ ρόλος τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως. (Χειροκροτήματα). Τόσον ἡ νέα Κυβέρνησις ὅσον καὶ τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου μᾶς ἐξήγγειλεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος αὐτῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ τύχωσι τῆς ἐγκρίσεώς μας. (Χειροκροτήματα). Τὸ Κόμμα τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων ἀπὸ τῆς πρώτης ἐμφανίσεώς του εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώρας ἠγωνίσθη πάντοτε ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως ὁλοκλήρου τοῦ ἐθνικῶς σκεπτομένου πολιτικοῦ κόσμου πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν κρισίμων περιστάσεων. Αἰσθανόμεθα ἑπομένως ἰδιαιτέραν ἱκανοποίησιν διὰ τὴν ἐπελθοῦσαν συνεννόησιν τῶν δύο κομμάτων, τῶν ὁποίων ὁ ἀνταγωνισμὸς κατὰ τὴν τελευταίαν τριακονταετίαν καλύπτει ὁλόκληρον σχεδὸν τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν τῆς χώρας. Ἡ συνεννόησις αὕτη, τῆς ὁποίας κολακευόμεθα νὰ πιστεύωμεν ὅτι ὑπήρξαμεν πρωταγωνισταί, ὄχι μόνον ἀποτελεῖ πλήρη δικαίωσιν τῆς πολιτικῆς μας ἐκείνης, ἀλλὰ καὶ παρουσιάζει ἀνάγλυφον τὴν εἰκόνα τῶν κρισίμων τοῦ Ἔθνους περιστάσεων. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς δὲν νομίζομεν ὅτι ὑπάρχει περιθώριον συζητήσεων. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶναι ἀσφαλῶς ἡ μᾶλλον ἐνδεδειγμένη τόσον ἀπὸ ἐσωτερικῆς ὅσον καὶ ἀπὸ ἐξωτερικῆς ἀπόψεως. Θεωροῦμεν ἐθνικὸν χρέος νὰ διευκολύνωμεν τὸ ἔργον της παρέχοντες ἀμέριστον τὴν πρὸς αὐτὴν ἐμπιστοσύνην μας. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐξάρωμεν τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἀπεφάσισε νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν καμπὴν τῆς ἱστορίας τῆς Χώρας. Εἰς ἡμᾶς δὲν ἀπομένει παρὰ νὰ εὐχηθῶμεν ὁλοψύχως ὅπως ἡ κοινὴ αὐτὴ προσπάθεια ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς προσδοκίας τοῦ Ἔθνους. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων κ. Στυλ. Γονατᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§10Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Ἀρχηγὸς Ἐθν. Φιλελευθέρων). Ὑποθέτω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀντιλαμβάνεσθε ὅλοι ὅτι κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν δὲν πρόκειται νὰ ἀποφανθῶμεν, ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως καί, ἐὰν ἀποφανθῶμεν, αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ τυπικὸν μέρος, ἀλλὰ πρόκειται οὐσιαστικῶς νὰ ἀποφανθῶμεν ἐὰν ἡ σημερινὴ σύνθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἐξυπηρέτει τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, ἐσωτερικῶς καὶ ἐξωτερικῶς. Τὰ προγράμματα, τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε ὑποβάλλονται ὑπὸ τῶν παρουσιαζομένων Κυβερνήσεων, εἶναι πάντοτε πολὺ καλὰ συντεταγμένα καὶ περιλαμβάνουν ὡραίας ἐννοίας καὶ ὡραίας ἀρχάς, ἐναπόκειται ὅμως εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ τὰ ἐφαρμόσουν, νὰ κάμουν τὴν δέουσαν χρῆσιν τοῦ προγράμματός των. Τὰ προγράμματα δὲν ἀποτελοῦν θέσμια ἀπαράβατα. Ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ παρεκλίνῃ τοῦ προγράμματος, τὸ ὁποῖον ἐξαγγέλλει πρὸς στιγμὴν, ἐὰν αἱ περιστάσεις τὸ ἐπιβάλλουν, ἀρκεῖ νὰ ἐπανέλθῃ καὶ νὰ μὴ χάσῃ τὸν ἀντικειμενικόν της σκοπόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει. Δηλαδὴ ὅπως ὁ κυβερνήτης ἑνὸς πλοίου δύναται νὰ παρεκκλίνῃ τῆς γραμμῆς, τὴν ὁποίαν ἔχει χαράξει, ἐὰν μία θαλασσοταραχὴ ἐπιβάλλῃ τοῦτο, ἀρκεῖ ὅμως νὰ ἐπανέλθῃ κατόπιν καὶ πάλιν ἐπὶ τῆς γραμμῆς, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸν τελικὸν λιμένα τοῦ ἀρχικοῦ προορισμοῦ του. Δι’ αὐτὸ ἐγὼ δὲν θὰ εἰσέλθω καθόλου εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ νὰ ἐξετάσω μόνον τὸ κεφάλαιον τοῦ λόγου τῆς ὑπάρξεως καὶ τῆς συνθέσεως αὐτῆς. Τὸ Κόμμα τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον, ἐνῷ μετεῖχεν ἀκόμη τῆς πρώτης μετεκλογικῆς κυβερνήσεως ὅταν ἀντελήφθη, ὅτι τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα ἐπέβαλλον τὴν διεύρυνσιν τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, δὲν ἐδίστασε νὰ πρωταγωνιστήσῃ καὶ νὰ φέρῃ εἰς τέρμα τὴν προσπάθειάν του αὐτὴν καὶ παρουσίασε μίαν Κυβέρνησιν εὐρείας συνεργασίας ἡ ὁποία ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι ἀπέδωσεν ὠφελίμους καρπούς, πάντως περισσότερον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ ἴσως ὀλιγώτερον εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Εἰς τὴν τελευταίαν κρίσιν ὄχι μόνον δὲν ἐπρωτοστατήσαμεν ἡμεῖς, ἀντιστρόφως μάλιστα ἀντετάχθημεν. Μετὰ τὴν παραίτησιν ὅμως τῶν κ. κ. Βενιζέλου, Παπανδρέου καὶ Κανελλοπούλου, κατέστη ἀναπόφευκτος ἡ συνολικὴ παραίτησις τῆς Κυβερνήσεως καὶ οὕτω ἐδημιουργήθη ἡ τελευταία πολιτικὴ κρίσις. Μετὰ τὴν δημιουργίαν της ἐκρίνομεν ὅτι εἴχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ συντελέσωμεν εἰς τὴν δημιουργίαν Κυβερνήσεως μικροτέρας εὐρύτητος, ἐκείνης τῆς παραιτηθείσης καὶ ὡς ἐκ τούτου ἠναγκάσθη τὸ Λαϊκὸν Κόμμα νὰ σχηματίσῃ μονομερῆ κυβέρνησιν ἐκ τοῦ κόμματός του, ἥτις ὅμως εὐθὺς ἀμέσως ἀντιληφθεῖσα ὅτι τοιαύτη Κυβέρνησις, δὲν ἐξυπηρετεῖ το ἐθνικὸν συμφέρον, ἐντὸς ἑβδομάδος ἀπὸ τῆς συγκροτήσεώς της παρουσιάζεται σήμερον ὑπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων καὶ εἰς τὴν ὁποίαν μετέχει τὸ Λαϊκὸν Κόμμα. Καὶ διὰ νὰ ἔλθω εἰς τὸ κύριον θέμα, ἡ παρουσιαζομένη ἐνώπιον ἡμῶν Κυβέρνησις, καὶ ζητοῦσα τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Σώματος, εἶναι τῆς συνθέσεως ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἐζητήσαμεν ὅλοι καὶ τὴν ὁποίαν ὅλοι ηὐχόμεθα νὰ ἴδωμεν σχηματιζομένην; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ἡ σχηματισθεῖσα Κυβέρνησις ἀποτελεῖται ἀπὸ τὰ δύο παλαιότερα ἐν τῇ Χώρᾳ κόμματα, τὰ ὁποῖα ἐχώριζαν βαθύταται ἀπὸ μακροῦ ἀντιθέσεις ἐπὶ κεφαλαιωδῶν θεμάτων. Εὐχόμεθα ἡ θεωρητικὴ ἐπιδίωξις τοῦ συντονισμοῦ τῶν ἀντιθέσεών των νὰ ἐπιτύχῃ. Ἡ πρώτη ὅμως ἐκδήλωσις διὰ τῶν συντονισμῶν τῶν ἀντιθέσεών των δὲν μᾶς ἔδωσε πολὺ εὐχάριστον δεῖγμα. Ἐνῷ ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις ἀποτελουμένη ἀπὸ ἑπτὰ κόμματα εἶχε 15 μόνον ὑπουργούς, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἀποτελουμένη ἀπὸ δύο μόνον κόμματα παρουσιάζεται μὲ 25 ὑπουργούς. Δὲν θέλω νὰ κάμω καμμίαν ἰδικήν μου πρόβλεψιν ἐπὶ τῶν λίαν αἰσιοδόξων βλέψεων τῆς Κυβερνήσεως, περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχῃ τὸ βότανον τοῦ κατευνασμοῦ, διὰ τὴν ἄμεσον καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας. Θέλω νὰ πιστεύω, διότι θὰ ἦτο λυπηρὸν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε συλλάβει τὸ πλῆρες νόημα καὶ τὸ ἀληθὲς ἐλατήριον τοῦ σημερινοῦ ἀνταρτικοῦ ἀγῶνος, θέλω, λέγω, νὰ πιστεύω ὅτι ἡ προσπάθειά της αὐτὴ τείνει νὰ ἐξευμενίσῃ ἕνα μέρος τῆς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ κοινῆς γνώμης, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ νὰ πιστεύῃ, ὅτι διὰ τοιούτων μέσων θὰ ἐπήρχετο ἡ λῆξις τῆς ἀνταρσίας. Εὐχόμεθα ἐν τούτοις νὰ ἐπιτύχῃ ἡ προσπάθειά της. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡμεῖς ἀποδίδομεν πρωταρχικὴν καὶ ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς βοηθείας τῆς Ἑλλάδος ἐκ μέρους τῶν συμμάχων καὶ φίλων μας τῶν ἐν τῷ Ἐξωτερικῷ, διότι ἀντιλαμβανόμεθα ὅλοι μας ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μόνοι νὰ ἀντεπεξέλθωμεν εἰς ἕνα λυσσαλέον καὶ ἀκήρυκτον πόλεμον τὸν ὁποῖον ἔχουν ἐξαπολύσει οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος ἐναντίον μας καὶ ὅτι μὲ πᾶσαν θυσίαν πρέπει νὰ ἐπιζητήσωμεν τὴν συμπαράστασιν τῶν φίλων καὶ συμμάχων μας κατὰ τὸν ἀγῶνα αὐτόν, καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἔχει σχηματίσει τὴν γνώμην καὶ ἔχει πεισθῆ ὅτι διὰ τῆς σημερινῆς συνθέσεώς της ἔχει ἐξασφαλίσει τὴν βοήθειαν τὴν ἐξωτερικήν, τόσον τὴν ἠθικήν, ὅσον καὶ τὴν ὑλικήν, ἡ ὁποία μᾶς εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαία κατὰ τὴν τραγικὴν περίοδον, τὴν ὁποίαν διερχόμεθα, ἡ ὁποία ἴσως ἔχει φθάσει εἰς τὸ κατακόρυφον αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐφ’ ὅσον, λέγω, ἔχει σχηματίσει τὴν πεποίθησιν αὐτήν, νομίζομεν ὅτι, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ἀντὶ νὰ παρουσιασθῇ ὡς Κυβέρνησις τῶν δύο μόνον κομμάτων, καὶ μάλιστα ἐπικειμένων συνεδρίων, ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, ὅπως ὁ Ο.Η.Ε., τοῦ Λονδίνου, καὶ ἄλλα, θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ τὴν ἐμφανίσωμεν ὡς Κυβέρνησιν ὁλοκλήρου τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἡμεῖς θὰ παράσχωμεν τὴν ψῆφον ἐμπιστοσύνης μας. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§12Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δοκιμάζομεν βαθεῖαν ἱκανοποίησιν, καὶ διὰ τὴν συγκρότησιν, τῆς σημερινῆς κυβερνήσεως, καὶ διὰ τὰς προγραμματικὰς της δηλώσεις. Ὅταν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, εἶχεν ἐμφανισθῆ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἐθνικῆς συνεργασίας, ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων μᾶς ἀπηύθυνε τὸν ἐγκάρδιον χαιρετισμόν του. Τοῦ ἀπηντήσαμεν, ὅτι, ἀνεμέναμεν τὴν ψηφοφορίαν διὰ νὰ βεβαιωθῶμεν διὰ τὴν ἐγκαρδιότητα. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἡ ψηφοφορία δὲν ἐπεβεβαίωσε τότε τὴν ἐγκαρδιότητα. Σήμερον δὲν πρόκειται νὰ μιμηθῶμεν τὸ παράδειγμά του. Ἀπευθύνοντες ἐγκάρδιον χαιρετισμόν, θὰ τὸν ἐπιβεβαιώσωμεν καὶ μὲ τὴν ψῆφόν μας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ἀποτελεῖ παγίαν πεποίθησίν μας, ὅτι τὸ σύνηθες κοινοβουλευτικὸν σχῆμα Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, πρέπει νὰ δίδῃ τὴν θέσιν του εἰς Κυβέρνησιν Ἐθνικῆς ἑνώσεως, ὅταν αἱ περιστάσεις εἶναι κρίσιμοι. Καὶ αἱ περιστάσεις τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ἀπελευθερώσεως, εἶναι, δυστυχῶς, κρίσιμοι. Ἐνῷ εἰς τὰς ἄλλας χώρας ἔχει λήξει ὁ πόλεμος, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὑπάρχει τὸ δυσμενὲς προνόμιον ὁ πόλεμος νὰ συνεχίζεται. Οὐδέποτε, βεβαίως συνεμερίσθημεν τὴν γνώμην, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα διεξάγεται ἀγὼν τῶν δύο ἄκρων, ἀπέναντι τῶν ὁποίων ἐπιτρέπεται ἢ ἐπιβάλλεται ἡ οὐδετερότης καὶ ἡ διαιτησία. Πάντοτε ἐπιστεύσαμεν, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα, διεξάγεται, σκληρὸς καὶ θανάσιμος πόλεμος τοῦ Ἔθνους ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ. (Χειροκροτήματα). Καὶ διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος τοῦ Ἔθνους, ἐπιβάλλεται ὁ συναγερμὸς ὅλων τῶν Ἐθνικῶν μας δυνάμεων (χειροκροτήματα). Καὶ ἐπιβάλλεται ἡ χρησιμοποίησις ὅλων τῶν μέσων, δυναμικῶν, πολιτικῶν, κοινωνικῶν καὶ ἰδεολογικῶν, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ τελικῶς, ὁριστικὴ καὶ πλήρης ἡ συντριβὴ τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν πάντοτε ἐπηγγέλθημεν καὶ αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν πάντοτε ὑπεστηρίξαμεν. Ἀπὸ τὰς πεποιθήσεις αὐτὰς ἐμπνεόμενοι, συμμετέσχομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἐθνικῆς συνεργασίας καὶ ὑπεστηρίξαμεν τῆς πολιτικήν της. Ἠλέγχθημεν τότε ἀπὸ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, καὶ διὰ τὴν συμμετοχήν μας, καὶ διὰ τὴν πολιτικήν μας. Ἀπὸ τὰς πεποιθήσεις αὐτὰς ἐμπνεόμενοι προὐκαλέσαμεν τὴν τελευταίαν κυβερνητικὴν κρίσιν ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Καὶ αὐταὶ θὰ εἶναι πάντοτε αἱ ἐμπνεύσεις μας: Πίστις εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως, πίστις εἰς τὸν συναγερμὸν τοῦ Ἔθνους, διὰ τὴν ἐξουθένωσιν τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἐθνικῆς συνεργασίας δύναται ἀσφαλῶς νὰ ὑποστῇ ἔλεγχον, ἠμποροῦν νὰ τῆς καταλογισθοῦν καὶ παραλείψεις καὶ σφάλματα. Ἀλλὰ δύναται ὑπερηφάνως νὰ ἐπικαλεσθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Ἔθνους δύο μεγάλας ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὴν πλήρη δικαίωσιν τῆς ὑπάρξεώς της. Πρῶτον, μὲ μόνον τὸν σχηματισμόν της, ὁ ὁποῖος ἐπέτρεψε νὰ ἐμφανισθῇ ὡς κοινοβουλευτικὴ Δημοκρατικὴ Κυβέρνησις στηριζομένη εἰς τὰ 85% τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου, διηυκόλυνε τὴν βοήθειαν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. (Χειροκροτήματα). Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη μεγάλη ὑπηρεσία της πρὸς τὸ Ἔθνος. Καὶ προσέφερεν ἐπίσης καὶ μίαν ἄλλην μεγάλην ὑπηρεσίαν. Ὅταν ἀνέλαβε τὴν ἀρχὴν αἱ συνθῆκαι τοῦ ἀγῶνος εἶχον καταστῆ δυσχερεῖς. Ἐδημοσιεύθη, τότε, δυστυχῶς, ἀπόρρητον κείμενον τοῦ ἐπιτελείου ἀπὸ τὸν «Ριζοσπάστην» εἰς τὸν ὁποῖον ἀνεγράφετο ὅτι: «Ὁ στρατὸς εἶχε φθάσει εἰς τὰ ὅρια τῆς ψυχικῆς καὶ φυσικῆς ἀντοχῆς του». Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις συμφώνως πρὸς τὰ ἐπίσημα κείμενα. Καὶ μετ’ ὀλίγον χρόνον, οἱ «Τάϊμς» ἀνέγραφον ὅτι τὸ ἠθικὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ ὑπερέβη τὸ ἠθικὸν τοῦ Ἀλβανικοῦ μετώπου. (Χειροκροτήματα). Καὶ εἶναι προφανὲς —καὶ δὲν δύναται ν’ ἀμφισβητηθῇ ἀπὸ κανένα καλόπιστον ἄνθρωπον— ὅτι ἡ μεταβολὴ καὶ ἐξύψωσις ἠθικοῦ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι γεγονὸς τυχαῖον. Ὀφείλεται καὶ εἰς λῆψιν μέτρων καὶ εἰς πνοὴν τῆς ἡγεσίας. Ἀλλά, ἐπίσης εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ μεγάλη ἐπαγγελία τῆς Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς συνεργασίας, διὰ τὴν πλήρη ἐπιβολὴν τοῦ νόμου δὲν ἐπραγματοποιήθη. Καὶ ἐρωτᾶται, διατὶ ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας ἐντὸς τῶν 7 μηνῶν δὲν ἐπέβαλεν εἰς ἀκέραιον τὸν νόμον; Καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἐπιβάλλονται ἐξηγήσεις καὶ ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ἐνώπιον τοῦ Λαοῦ. Προϋπόθεσις τῶν ἐπαγγελιῶν μας εἶχεν ὑπάρξει ἡ αὔξησις τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ συνέβη εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας, ἡ ἰδιότυπος κατάστασις νὰ εὑρεθῇ εἰς μίαν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐστερεῖτο συμμάχου συνομιλητοῦ. Ἀπὸ τὸν Φεβρουάριον ὁπότε ἀνέλαβε τὴν ἀρχήν, οἱ μὲν Βρεττανοὶ ἔφευγαν οἱ δὲ Ἀμερικανοὶ δὲν εἶχον ἔλθει ἀκόμη. Ὑπῆρξε μονόλογος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὁ διάλογος κατέστη δυνατός, μόλις κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας. Τοιουτοτρόπως ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας ἠναγκάσθη ν’ ἀρκεσθῇ μόνον εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ὑπάρχοντος ἀριθμοῦ, καὶ εἰς τὴν ἐμψύχωσιν τοῦ στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ἡρωϊκῶς ἀγωνίζεται. Καὶ εἶναι ὑπερήφανος, ὅτι αὐτὴ ἡ προσπάθεια ἀπέδωκεν. Ἂν δὲν ἔχῃ πλήρη ἀποτελέσματα, ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἀριθμητικὴ ἀνεπάρκεια δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐπανορθωθῇ ἀπὸ συμμαχικὴν ἐπικουρίαν. Ἀλλ’ ὅταν ἐπέστη ὁ χρόνος, ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας κατεχομένη ἀπὸ τὴν πλήρη συνείδησιν τῶν ἱστορικῶν εὐθυνῶν της, ἔθεσεν ἐνώπιον καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡν. Πολιτειῶν καὶ τῆς ἐνταῦθα ἀποστολῆς, ἔθεσεν εἰς ἀκέραιον τὸ πρόβλημα. Προέβη εἰς διακοίνωσιν μὲ τὴν ὁποίαν ἐτοποθέτησεν εἰς ἀκέραιον τὸ Ἑλληνικὸν πρόβλημα, καὶ ἀπὸ τὸ κείμενον τῆς ὁποίας, ἀκούεται πιστεύομεν, εὐκρινῶς, ἡ ἀληθὴς φωνὴ τῆς Ἑλλάδος. Καὶ αὐτὸ ὑπῆρξεν ἡ τελευταία ἐκδήλωσις τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας. Τότε ἐπηκολούθησεν ἡ κρίσις. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα: Διατί νὰ ἐπέλθῃ ἡ κρίσις; Τὴν κρίσιν προεκάλεσαν ἡ παραίτησις τῶν δύο συναδέλφων, τοῦ κ. Βενιζέλου, τοῦ κ. Κανελλοπούλου καὶ ἐμοῦ. Καὶ ὀφείλομεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἔθνους διευκρινίσεις διὰ τὴν πρόκλησιν τῆς κρίσεως. Μᾶς κατελογίσθη ἡ κρίσις ὡς εὐθύνη καὶ ἐνώπιον ὑμῶν θὰ τὴν διεκδικήσωμεν ὡς τίτλον. Διεπιστώσαμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας εἶχεν ὑποστῆ τὴν ἀνάλωσιν τῆς ἑπταμήνου ἀρχῆς. Διεπιστώσαμεν, ὅτι εἰς τὴν συμμαχικὴν κοινὴν γνώμην δὲν συνήντα τὴν ἀνεπιφύλακτον ἐμπιστοσύνην, ἡ ὁποία ἦτο ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν τῆς μεγάλης ἀποστολῆς της. Ἐγκυρότατα ὄργανα τοῦ συμμαχικοῦ τύπου ἀπηύθυναν βαρείας κατηγορίας καὶ ἐνίοτε ἀπὸ ἐπισήμους πηγὰς ὑπεδεικνύετο ἡ ἀνάγκη τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Κυβερνήσεως. Πανταχόθεν ἐζητεῖτο Κυβέρνησις περισσότερον ἀντιπροσωπευτικὴ καὶ περισσότερον ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν συμμαχικὴν κοινὴν γνώμην. Καὶ τότε ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς μας συνειδήσεως, ἐτέθη τὸ ἐρώτημα: Δικαιούμεθα εἰς τὴν κρισιμωτέραν ὥραν τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας νὰ συντηρῶμεν μίαν Κυβέρνησιν, ἀπέναντι τῆς ὁποίας δὲν ἐκδηλοῦται ἀνεπιφύλακτος καὶ ἀπόλυτος ἡ ἐμπιστοσύνη ἐκείνων, ἀπὸ τὴν βοήθειαν καὶ τὴν συμπαράστασιν τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται ἡ σωτηρία τῆς Πατρίδος; Εἰς αὐτὴν τὴν κρίσιν τῆς συνειδήσεως, ὀφείλεται ἡ παραίτησίς μας. Ἐσκέφθημεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναλάβωμεν μίαν πρωτοβουλίαν ἡ ὁποία νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸν σχηματισμὸν Κυβερνήσεως περιβαλλομένης μὲ ἀμέριστον ἐμπιστοσύνην καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διότι, εἰς τὴν κρισιμωτάτην αὐτὴν ὥραν τῆς ἱστορίας, δὲν ἐπετρέπετο καμμία ἐφεδρεία νὰ παραμένῃ ἐκτὸς τῆς μάχης. Εἰς τὰς κρισίμους στιγμὰς αἱ ἐφεδρεῖαι, ρίπτονται εἰς τὴν πρώτην γραμμήν. Καὶ εἰς αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἀπεβλέψαμεν. Εἰς τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον ἐπεδώσαμεν εἰς τὸν συνετὸν καὶ πατριώτην πρωθυπουργὸν τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας, ἀνεγράφετο: «Κατόπιν ὑπευθύνου καὶ ἐπισταμένης μελέτης ἐσχηματίσαμεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι πρὸς εὐόδωσιν τοῦ ἐθνικοῦ μας ἀγῶνος, ἐπιβάλλεται ἡ ἀνασύνθεσις τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ἐνισχυθῇ ἐξωτερικῶς ἡ ἐμπιστοσύνη καὶ τονωθῇ ἐσωτερικῶς ἡ δημιουργικότης ἀπόδοσις». Τὸ κείμενον προσδιορίζει μὲ ἀπόλυτον εἰλικρίνειαν καὶ τὰ ἐθνικὰ ἐλατήρια τὰ ὁποῖα μᾶς ἐκίνησαν, καὶ τοὺς πολιτικοὺς σκοποὺς εἰς τοὺς ὁποίους ἀπεβλέψαμεν. Ἀπέναντι τῆς ἰδικῆς μας ἀπόψεως διετυπώθησαν τότε ἀπὸ συναδέλφους, κινουμένους ἐπίσης ἀπὸ πατριωτικὰ ἐλατήρια, ἡ ἐπιφύλαξις μήπως ἡ πρόκλησις τῆς κρίσεως ἐπεξετείνετο εἰς κρίσιν τῆς οἰκονομίας καὶ κρίσιν τοῦ μετώπου. Καὶ ὑπεστηρίχθη, ὅτι θὰ ἔπρεπε προηγουμένως νὰ προπαρασκευασθῇ ἡ διαδοχὴ καὶ κατόπιν νὰ προκληθῇ ἡ κρίσις. Ἡ πορεία τῶν πραγμάτων ἐδικαίωσε τὴν ἰδικήν μας ἀπόφασιν. Διότι ἡ παραίτησις τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐδημιούργησεν οὔτε τὴν κρίσιν τῆς οἰκονομίας, οὔτε τὴν κρίσιν τοῦ μετώπου, εὐτυχῶς, καὶ συγχρόνως ἀπεδείχθη ἐκ τῆς πορείας τῶν πραγμάτων, ὅτι θὰ ἦτο ἀφελής, ἡ ἐλπίς, ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ προπαρασκευασθῇ ἡ διαδοχή, χωρὶς προηγουμένως νὰ ἔχῃ προηγηθῆ ἡ κρίσις. Ἀφοῦ ὑπῆρξε τόσον δυσχερής, ἡ διαδοχὴ ἔπειτα ἀπὸ τὴν κρίσιν, πῶς θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ ἔχῃ προπαρασκευασθῇ ἡ διαδοχὴ πρὸ τῆς κρίσεως; Πῶς θὰ ἀπηλλάσσοντο ἑκατέρωθεν ἀπὸ τὰς παραισθήσεις καὶ τὰς χιμαίρας τῶν μονοπλεύρων κομματικῶν κυβερνήσεων, χωρὶς ἐμπράκτως νὰ ἔχουν δοκιμάσει τὴν ἀδυναμίαν; (Χειροκροτήματα). Καὶ προκαλέσαμεν ὡδήγησεν εἰς τὴν συγκρότησιν Κυβερνήσεως. Εἴμεθα ἀληθῶς εὐτυχεῖς, διότι ἡ κρίσις τὴν ὁποίαν ἐπροκαλέσαμεν ὡδήγησεν εἰς τὴν συγκρότησιν Κυβερνήσεως διὰ τὴν ὁποίαν ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ ὑπηρετήσῃ τὸ συμφέρον τῆς Χώρας. (Χειροκροτήματα). Πράγματι, δημιουργεῖται ἡ ἀπορία: Πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ συγκροτηθῇ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀφοῦ ἐπὶ μακρὸν ἠκούσαμεν ὅτι ὑπάρχει ἄλλη πολιτική, ἡ ὁποία ἐμποδίζει τὴν συνεργασίαν; Δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ εἰσέλθωμεν σήμερον εἰς τὴν ἀναδρομικὴν αὐτὴν ἐξέτασιν τῆς παλαιᾶς διαφωνίας μας. Ἡ ὥρα εἶναι πολύτιμος καὶ δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ τὴν διαταράξωμεν μὲ ἀναρμόστους ἀναδρομικὰς συζητήσεις. Ἀρκούμεθα εἰς τὴν εὐχάριστον διαπίστωσιν, ὅτι αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἐπαναλαμβάνουν εἰς ἀκέραιον τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς συνεργασίας. Καὶ διαπιστώνεται τοιουτοτρόπως ὅτι τὸ Ἔθνος, εἶναι ὁμόφωνον εἰς τὸν ἀγῶνα. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐκφράζομεν μόνον τὴν λύπην μας διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον μακρὰν καθυστέρησιν. Κύριοι βουλευταί, μὲ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις, ἀνελύθησαν ἰδιαιτέρως, ἡ ἐσωτερική, ἡ οἰκονομική, καὶ ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς νέας Κυβερνήσεως. Δὲν ὑπῆρξεν ἀναλυτικὴ ἀνάπτυξις τῆς ἐσωτερικῆς πολιτικῆς. Ἐπιθυμοῦμεν, νὰ διαπιστώσωμεν μὲ τὸν πλέον κατηγορηματικὸν τρόπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐξαντλήσῃ ὁλόκληρον τὸ κῦρος τῆς διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἄμεσον καὶ πλήρη βοήθειαν διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας. Ἀναχωροῦμεν ἀπὸ τὴν πεποίθησιν, ὅτι οἱ ἐμφύλιοι πόλεμοι, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διαρκοῦν, ὅταν μάλιστα ἔχουν τὴν ἐμπλοκὴν τοῦ συνοριακοῦ μας ἀγῶνος. Καὶ πιστεύομεν, ὅτι πρέπει νὰ ἐξασφαλισθῇ εἰς τὸν ταχύτερον χρόνον, ἡ μεγίστη δυνατὴ βοήθεια, διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἐπὶ τέλους τὴν ἐπιβολὴν τοῦ νόμου καὶ νὰ προσφέρωμεν γενικώτερον μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν εἰρήνην. Διότι, ὁ ἀσφαλέστερος τρόπος νὰ ὑπηρετηθῇ ἡ εἰρήνη εἶναι ἡ καταστολὴ τῆς στάσεως, τὴν ὁποίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπιχειροῦν οἱ ἐχθροί της. Εἴμεθα ἐπίσης, ἀπολύτως σύμφωνοι, μὲ τὰς ἐπαγγελίας καὶ διὰ τὴν οἰκονομικὴν καὶ διὰ τὴν κοινωνικὴν πολιτικήν. Πράγματι, εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἀξιοποίησις ὅλων τῶν παραγωγικῶν δυνάμεων τῆς χώρας. Πράγματι, εἶναι ἀπαραίτητος ἡ κοινωνικὴ δικαιοσύνη. Ἐὰν ὁ αἰών, ἦτο ὁ αἰὼν τῆς πολιτικῆς ἐλευθερίας, ὁ 20ος αἰών, εἶναι ὁ αἰὼν τῆς Κοινωνικῆς Δικαιοσύνης. Καὶ δὲν ὑπάρχει ἀληθὴς Δημοκρατία, παρὰ μόνον ὅταν συμπληρώνεται ἡ πολιτικὴ ἐλευθερία μὲ τὴν κοινωνικὴν δικαιοσύνην. Ἀλλ’ ἡ πραγματοποίησις τῆς λαϊκῆς εὐημερίας καὶ τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης δὲν ἀποτελεῖ μόνον κριτήριον ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους, ἀπέναντι τοῦ μάρτυρος Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀποτελεῖ ἐπίσης καὶ ἀποφασιστικὸν μέσον πάλης ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἐξασφαλίζει τὸν ἠθικόν του ἀφοπλισμόν. Καὶ εἴμεθα ἐπίσης σύμφωνοι καὶ διὰ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν. Ἀνέκαθεν τὰ Ἐθνικὰ πολιτικὰ κόμματα προσδιώρισαν τὴν Ἐθνικὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλλάδος ὡς πολιτικὴν ἴσης φιλίας πρὸς ὅλους τοὺς Συμμάχους. Ἐὰν σήμερον ἡ πολιτικὴ τῆς ἴσης φιλίας δὲν ἐφαρμόζεται, ἡ ὑπαιτιότης δὲν εἶναι ἰδική μας. Ἀντὶ τοῦ μάνα μᾶς προσφέρουν χολήν. (Χειροκροτήματα). Καὶ τίποτε δὲν θὰ ἦτο εὐτυχέστερον διὰ τὴν χώραν ἀπὸ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐπιβουλῆς, ἀπὸ τὸ γεγονὸς νὰ ἀφεθῇ ἡ Ἑλλὰς ἐν εἰρήνῃ διὰ νὰ ἐπιδοθῇ ἀπερίσπαστος εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν ἐρειπίων της. Ὁ ὑπερήφανος καὶ φιλότιμος Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει τὴν γενναιότητα τῆς λήθης. Ἐλησμόνησεν αἰώνων διαφορὰς μὲ τὴν Τουρκίαν καὶ ἀπὸ 10ετηρίδων ζῇ εἰς πλήρη ἐγκαρδιότητα. Χθὲς ἀκόμη ἀποκατέστησε τὰς σχέσεις του μὲ τὴν Ἰταλίαν. Θὰ ἦτο πρόθυμος νὰ τὸ πράξῃ πρὸς ὅλους ἀνεξαιρέτως, καὶ πρὸς τοὺς βορείους του γείτονας, φθάνει μόνον καὶ ἐκεῖνοι νὰ εἶναι σύμφωνοι καὶ νὰ ἀφήσουν τὴν εἰρήνην εἰς τὴν μαρτυρικήν μας Πατρίδα. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἀκόμη μία ἐρώτησις, εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλω ἀπάντησιν. Διατί, ἐνῷ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐμφανίζεται μὲ στενωτέραν κοινοβουλευτικὴν βάσιν, ἐν τούτοις πανηγυρίζεται ὡς Ἐθνικὴ Ἕνωσις, ἐνῷ ἡ προγενεστέρα Κυβέρνησις εἶχεν εὐρυτέραν κοινοβουλευτικὴν βάσιν; Ὑπάρχει μία ἐρώτησις κρίσιμος, εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν ἀπάντησιν. Ἡ ἀπάντησις, κύριοι βουλευταί, εὑρίσκεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ παλαιὰ ἀντιπολίτευσις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων δὲν ἐταυτίζετο εἰς κατεύθυνσιν μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπηγγέλλετο ἄλλην πολιτικήν. Ἰσχυρίζετο, ὅτι χωρὶς τὴν ἔνοπλον βίαν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀναίμακτος εἰρήνευσις. Καὶ τοιουτοτρόπως ἐγίνετο, χωρὶς τὴν θέλησίν της, ἐπιχείρημα τῶν ἐχθρῶν της. Σήμερον τὰ κόμματα, ὅσα παραμένουν ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως, ταυτίζονται εἰς τὴν Ἐθνικὴν κατεύθυνσιν, καὶ διὰ τοῦτο, εἴτε μετέχοντα εἴτε μὴ μετέχοντα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, συναπαρτίζουν τὸ ἐθνικὸν μέτωπον ἐν ὀνόματι τοῦ ὁποίου θὰ διεξαχθῇ ὁ κοινὸς ἀγὼν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς ψήφου ἐμπιστοσύνης τὴν ὁποίαν θέλομεν νὰ παράσχωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Γνωρίζοντες τὰς δυσκόλους περιστάσεις, τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζει θέλομεν νὰ τῆς παράσχωμεν τὸ δικαίωμα καὶ νὰ ὁμιλῇ καὶ νὰ ἐνεργῇ ἐν ὀνόματι ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα Χειροκροτήματα).

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος κ. Ν. Ζέρβας ἔχει τὸν λόγον.

§14Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Μὲ συγκίνησιν ἐθνικὴν χαιρετίζομεν τὴν ἐμφάνισιν τῆς νέας Κυβερνήσεως, ἐθνικὴν συγκίνησιν τὴν ὁποίαν δικαιολογεῖ ἀπόλυτα τὸ ἱστορικὸν γεγονὸς τοῦ νὰ βλέπωμεν εἰς τὴν κρισιμωτέραν καμπὴν τῆς ἱστορίας τοῦ τόπου μας, τὰ δύο ἱστορικὰ Κόμματα νὰ ἑνοῦνται εἰς μίαν τόσον ἐπιβαλλομένην ἐθνικὴν προσπάθειαν. Ὁραματίζομαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὺς δύο ἐκείνους ἄνδρας, τοὺς ἱδρυτὰς τῶν δύο αὐτῶν Κομμάτων νὰ ἀδελφώνωνται καὶ τὴν Ἑλλάδα νὰ τοὺς στεφανώνῃ. Τὸ Ἐθνικὸν Κόμμα Ἑλλάδος, δὲν ἔχει παρὰ νὰ δώσῃ πλήρη καὶ ἀμέριστον τὴν συνδρομήν του ὅπως καὶ ὅπου κληθῇ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ θελήσω νὰ ὀνομάσω ὡς Κυβέρνησιν Ἐθνικῆς Σωτηρίας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως μᾶς εὑρίσκουν ἀπόλυτα συμφώνους. Τὸ ἐσωτερικόν της πρόγραμμα τὸ ἐγκρίνομεν. Τὰ οἰκονομικά της μέτρα ἐπίσης. Ἡ Ἐξωτερικὴ πολιτικὴ εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν αἱ ἐθνικαὶ περιστάσεις ἐπιβάλλουν. Δὲν θὰ ἐπιχειρήσω ἀπόψε νὰ προβῶ εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπασχολήσω κατὰ τὴν ὥραν αὐτὴν τῆς χαρᾶς τὴν Βουλήν μας. Ἕνα μόνον θὰ σημειώσω καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της. Τὸ ὅτι δὲν ἀναφέρει εἰς τὰς δηλώσεις της ἕνα λόγον διὰ τὸν μαχόμενον στρατόν, καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι θὰ εὕρῃ τρόπον, ὥστε εἰς τὸ ἀμέσως προσεχὲς μέλλον νὰ ἐκφράσῃ πρὸς τὸ μαχόμενον Ἔθνος τὴν εὐγνωμοσύνην της. Εἶδα, πράγματι, μετ’ ἐκπλήξεως, ὅτι οὔτε ἕνα λόγον ἀνέφερε διὰ τὸν μαχόμενον Ἐθνικὸν στρατὸν (ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα) καὶ διὰ τὰ ἡρωϊκὰ Σώματα τῆς Ἀσφαλείας, Χωροφυλακῆς καὶ Ἀστυνομίας Πόλεων (ζωηρὰ χειροκροτήματα), ὅπως ἐπίσης, δυστυχῶς, οὐδεμίαν μνείαν ἔκαμε δι’ ὅλους ἐκείνους τοὺς ἥρωας, οἱ ὁποῖοι ἔδωκαν τὴν ζωήν τους διὰ νὰ ὑπάρχωμεν σήμερον ἐλεύθεροι, διὰ τοὺς ἥρωας τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως (ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται μᾶλλον εἰς μίαν ἐξ ἀφελείας παράλειψιν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ σημερινὴ αὐτὴ Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν ὅπως σᾶς εἶπον, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τὴν ἀποκαλέσω καὶ νὰ τὴν ἐπιθυμῶ ὡς τοιαύτην Ἐθνικῆς Σωτηρίας, ἐλπίζω καίτοι δὲν εἶμαι καὶ βέβαιος, ὅτι θὰ θελήσῃ νὰ θεραπεύσῃ εἰς τὸ ἀμέσως προσεχὲς μέλλον τὴν παράλειψιν ταύτην, οὐσιώδους καθ’ ἡμᾶς σημασίας. Ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος, ἔθιξεν ἐν τῇ ἀγορεύσει του, καὶ τὸ ζήτημα τῆς κρίσεως, ὅπως ἐξέθεσε καί τινας τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν εἰς αὐτήν. Κατὰ τὴν ὥραν αὐτὴν τὴν χαρμόσυνον, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ μὴ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, Ἀρχηγὸν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Δὲν εἶναι τοῦ παρόντος αἱ κρίσεις καὶ αἱ ἐπικρίσεις. Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ὁ λαὸς καὶ τὸ Ἔθνος, ἀλλὰ καὶ ἡ Βουλή, θὰ πληροφορηθῇ τοὺς πραγματικοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἤγαγον εἰς τὴν τελευταίαν Κυβερνητικὴν κρίσιν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Ἀντιπαρέρχομαι τὸ θέμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἀργότερον θὰ ἀπασχολήσῃ πιθανῶς τὴν Βουλήν. Τὴν στιγμὴν αὐτὴν θὰ ἠθέλομεν νὰ τονίσωμεν ὅτι τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἔθνους ἕνας καὶ μόνος σκοπὸς ὀφείλει νὰ τὴν ἀπασχολήσῃ. Ἕνας καὶ μόνος πρέπει νὰ εἶναι ὁ σκοπὸς καί ἡ ἀποστολή της. Εἰς τὸ πῶς τάχιστα, ἀμεσώτατα, θὰ ἐπιληφθῇ δι’ ὅλων τῶν μέσων καὶ τρόπων τοῦ θέματος τῆς ἐμπεδώσεως τῆς τάξεως, εἰς τὸ πῶς θὰ ἐπαναφέρῃ τὴν γαλήνην εἰς τὸν δοκιμαζόμενον καὶ ἀγωνιῶντα Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ εἰς τὸ πῶς θὰ ξαναδώσῃ τὴν ζωὴν εἰς τὸ μαρτυρικόν μας Ἔθνος. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπὸ τὰς παρούσας, πράγματι, τραγικὰς ὥρας, ἐπιτρέπεται νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν ἄλλο θέμα, ἀπὸ ἐκεῖνο τῆς ἐσωτερικῆς τάξεως. Ἄνευ τῆς ἀμέσου λήψεως, κύριοι βουλευταί, ὅλων ἐκείνων τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐνέπνεον καὶ πάλιν εἰς τὸν λαὸν τὴν ἐμπιστοσύνην ἐπὶ τῆς ἡγεσίας του καὶ θὰ ἐστερέωναν τὸ εὐτυχῶς ἀκόμη ἀκμαῖον ἠθικὸν τῶν μαχομένων δυνάμεων τοῦ Ἔθνους, ἄνευ, λέγω, ἀμέσου λήψεως αὐτῶν τῶν μέτρων, ἡ Κυβέρνησις τὴν ὁποίαν ἀπεκάλεσα, ἀποκαλῶ καὶ τὴν θέλω ὡς Ἐθνικῆς Σωτηρίας, δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ ἀγάγῃ εἰς αἴσιον πέρας τὸ ὄντως βαρύτατον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπωμίσθηκε καὶ τὸ χείριστον ὅλων, αἱ ἐλπίδες καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη, ἡ ὁποία ἤρχισεν ἀναπτερουμένη, λαοῦ καὶ στρατοῦ, δὲν θὰ εὕρισκον τὴν ἄμεσον θεραπείαν των, καὶ ὁ χαμὸς τῆς ἐλπίδος αὐτῆς καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης θὰ ἐπέφεραν ὀλέθρια διὰ τὸ Ἔθνος ἀποτελέσματα. Εἶναι, ἄλλως τε, ἁπλᾶ τὰ μέσα καὶ οἱ τρόποι, τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ μετέλθῃ ἀπὸ τῆς πρώτης ὥρας τῆς ἀναλήψεως τῆς διακυβερνήσεως ὑπ’ αὐτῆς τῆς χώρας. Νὰ μὴ ἐπαναλάβῃ ἡ Κυβέρνησις ἐκεῖνα τὰ σφάλματα τῶν ἄλλων προκατόχων Κυβερνήσεων. Δὲν ἀπαλλάσσω οὔτε τὸν ἑαυτόν μου σφαλμάτων καὶ εὐθυνῶν. Καὶ οὔτε θέλω τώρα νὰ καταλογίσω εἰς τοὺς μὲν τὰ πλεῖστα αὐτῶν καὶ νὰ ἀφαιρέσω ἐμαυτὸν τούτων. Ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ σκεφθῇ ὅτι, ὅταν μία καθ’ οἱονδήποτε τρόπον τακτικὴ ἀποτυγχάνῃ, ὀφείλει νὰ ἀντικαθιστᾶ αὐτὴν μὲ ἄλλην. Καὶ τὴν ἄλλην τακτικήν, τὸν ἄλλον τρόπον ἀντιμετωπίσεως τοῦ συμμοριτισμοῦ, εἴπομεν ἀπὸ 1½ ἔτους ὑποδείξει, ἀλλὰ χωρίς, δυστυχῶς, ἕως τώρα νὰ ἀκουσθῶμεν. Κατὰ τὸ ἑπτάμηνον καθ’ ὃ μετέσχομεν τῆς Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Συνεργασίας, δὲν ἐπαύσαμεν οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν νὰ διακηρύσσωμεν, ὅτι ὅπως ἐβαίναμεν, ἐβαίναμεν ἀπὸ τοῦ κακοῦ εἰς τὸ χειρότερον. Καί, ἴσως, ἡ ἐμμονή μας ἐπὶ τῆς ἀντιλήψεως αὐτῆς, νὰ εἶναι μία τῶν ἀφορμῶν τοῦ νὰ θεωρούμεθα ἀπό τινας τῶν συναδέλφων ὡς ἔξαλλοι. Ἂν θέλετε, ἂς τὸ τονίσωμεν μάλιστα, εἴμεθα ἔξαλλοι, ἀλλὰ ἔξαλλοι, παλλόμενοι ἀπὸ ἐθνικὸν καὶ μόνον παλμόν, (Χειροκροτήματα). Ἔτυχε νὰ γεννηθῶμεν ἀπὸ μίαν οἰκογένειαν, ἡ ὁποία ἐπὶ 400 χρόνια ἐμάχετο καὶ μάχεται τὸν ἀγῶνα τὸν σκληρὸν ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους καὶ ἐγεννήθημεν ἀπὸ κορυφῆς μέχρις ὀνύχων Ἕλληνες καὶ μόνον Ἕλληνες. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐπιστεύσαμεν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὸ ἔχομεν ὡς μόνην μας τοῦτο πίστιν εἰς ὅλην μας τὴν ζωήν, ὅτι Ἕλληνες καὶ Ἑλλὰς εἶναι δι’ ἡμᾶς ἡ μοναδικὴ θρησκεία, ἡ μοναδικὴ λατρεία. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι, ἄνευ αὐτῆς τῆς ἐμμονῆς εἰς τὴν θρησκείαν αὐτήν, ἄνευ τῆς ἀπολύτου λατρείας μας διὰ τὴν καταγωγήν μας, δὲν θὰ ὑπῆρχον ἄνθρωποι καὶ ἀνθρωπισμός. Χωρὶς τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς Ἕλληνας, οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ εἶχον γίνει καὶ μείνει τοιοῦτοι. Θὰ θεωρήσετε, ἴσως, ὡς ἐξαλλοσύνην τὴν ἀντίληψίν μας αὐτὴν ὑπὸ αὐτὴν τὴν μορφὴν καὶ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν εἴμεθα ἔξαλλοι. Ἐὰν ὅμως θέλωμεν νὰ πιστεύωμεν καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ ἐλπίζωμεν, τὰ μέτρα τὰ ἀπολύτως ἀπ’ ᾶ, ληφθοῦν ἀμέσως ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ ἄλλος Ἕλλην, περισσότερον ἐμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ χαρῇ καὶ θὰ ἐνθουσιασθῇ τόσον καὶ ὁ ὁποῖος οὕτω θὰ δυνηθῇ νὰ εἴπῃ τὸ «νῦν ἀπολύοις τὸν δοῦλον του Δέσποτα». (Χειροκροτήματα).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Νέου Κόμματος κ. Σ. Μαρκεζίνης, ἔχει τὸν λόγον.

§16Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ὁ σάλος, τὸν ὁποῖον ἐδημιούργησεν ἡ ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον παραταθεῖσα κυβερνητικὴ κρίσις, ἀρκετὰ ἐταλαιπώρησε τὸ Ἔθνος, ὥστε νὰ διαπιστοῦται εὐχαρίστως εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἀποφεύγονται συζητήσεις δυνάμεναι, ἐνδεχομένως, νὰ δυσχεράνουν τὴν κατάστασιν κατὰ τὰς κρισίμους ταύτας ὥρας. Ὡς ἐκ τούτου, τὸ Νέον Κόμμα, ἀρκεῖται εἰς τὴν κάτωθι ἐπεξηγηματικὴν τῆς στάσεώς του, κατὰ τὴν ψηφοφορίαν, δήλωσιν. Ἡ προέχουσα κατὰ τὴν ὥραν ταύτην ἐξωτερικὴ ἄποψις τοῦ ἐθνικοῦ προβλήματος εὑρίσκει, φρονοῦμεν, πάντας συμφώνους ὅτι ἡ, μετὰ περιπετείας, δοθεῖσα λύσις τοῦ κυβερνητικοῦ ζητήματος, εἶναι ἐθνικῶς συμφέρουσα. Ἀποτελεῖ κοινοτυπίαν, ἀτυχῶς, τόσον βραδέως γενομένην ἀπὸ τοὺς πάντας ἀντιληπτὴν ὅτι, εἴτε ἐκ σφάλματος μὴ διαφωτίσεως τῆς κοινῆς γνώμης τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἴτε ἐξ ἄλλων λόγων, παρὰ τὴν γνησιότητα τῶν ἐκλογῶν τῆς 31ης Μαρτίου 1946 καὶ τὴν εὐρεῖαν, ἐπ’ ἐσχάτων εὐρυτάτην, κοινοβουλευτικὴν βάσιν τῶν ἑκάστοτε Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων, ἡ ἐθνικὴ παράταξις ἐδυσφημεῖτο, ἀτυχῶς, πάντοτε εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὡς ἔχουσα μεταξὺ τῶν κόλπων της ρῆγμα, καὶ τοῦτο ὡς ἐκ τῆς παραμονῆς εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Ἡ νέα Κυβέρνησις ἐξουδετερώνει πλήρως τὸ κατὰ φαινόμενον ρῆγμα αὐτό, καὶ ἔτσι παρέχεται εἰς τὸ Ἔθνος ἰδεώδης εὐκαιρία νὰ ἀγωνισθῇ ὑπὲρ τῶν δικαίων αὐτοῦ καὶ τυπικῶς ὡς ἦτο μέχρι τοῦδε καὶ οὐσιαστικῶς ἠνωμένον. Περιτταί, λοιπόν, αἱ συζητήσεις καὶ πλήρης ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἡ ἐμπιστοσύνη μας εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰλικρινεῖς οἱ εὐχαί μας διὰ τὴν εὐόδωσιν τοῦ σκληροῦ ἔργου. Παραλλήλως ὅμως πρὸς τὸν ἐξωτερικὸν παράγοντα ὑπάρχει καὶ ὁ ἐσωτερικός. Τοῦτον ἡμεῖς οὐδόλως ὑποτιμῶμεν. Πιστεύομεν ἀκραδάντως, ὅτι, ὅσον σπουδαία καὶ ἂν εἶναι ἡ ἐξάρτησις τοῦ Ἑλληνικοῦ θέματος ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ, εἴτε ὑπὸ τὴν ἀρνητικὴν ἔννοιαν, τῆς μεταβολῆς δηλαδὴ τακτικῆς τῶν ἀντιπάλων, εἴτε ὑπὸ τὴν θετικὴν τῆς ἀποφασιστικῆς δηλαδὴ βοηθείας, ὅπου καὶ ὅπως δεῖ, τῶν φίλων, παραμένει πάντοτε γεγονὸς ὅτι ὁ ρόλος τοῦ ἐσωτερικοῦ παράγοντος θὰ εἶναι ἀποφασιστικός. Ἡ ἀνάγκη τοῦ ἐθνικοῦ συναγερμοῦ ἐπὶ ὅλων τῶν τομέων τῆς δράσεως, ἀσφαλείας, οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ, θὰ παρουσιάζεται ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ μεγαλυτέρα καὶ συνεπῶς θὰ ἀνακύπτῃ πάντοτε τὸ ἐρωτηματικὸν τοῦ τρόπου τῆς ἐπιτεύξεως τούτου. Ἡμεῖς φρονοῦμεν ἀκραδάντως, ὅτι, μόνον ὁ πλήρης παραμερισμός, ἔστω καὶ προσκαίρως, τοῦ κομματικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ ἡ ἐπιστράτευσις τῶν ἀρίστων καὶ ἱκανῶν ὁπουδήποτε εὑρισκομένων, ἔστω καὶ ἔξω τῆς αἰθούσης ταύτης, ἀλλὰ πάντοτε τῇ συγκαταθέσει αὐτῆς, δύνανται νὰ ἀποτελέσουν τὸ βάθρον τῆς πνοῆς ἐκείνης, ἡ ὁποία δημιουργεῖ πράγματι κοινὴν γνώμην καὶ συναγείρει τὸ Ἔθνος εἰς τὸν ὑπὲρ αὐτῶν ἀγῶνα. Ἂν ἡ λεγομένη Κυβέρνησις Ἐθνικῆς Συνεργασίας παρὰ τὴν εὐρυτάτην της βάσιν, ἀπέτυχε νὰ ἐμπνεύσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην αὐτήν, διατὶ ἡ παροῦσα πρέπει νὰ εἴμεθα προκαταβολικῶς βέβαιοι ὅτι θὰ τὸ ἐπιτύχῃ; Ἐν τούτῳ συνίστανται αἱ σοβαρώταται ἀμφιβολίαι, αἱ ὁποῖαι ἐπεξηγούμεναι δὲν φρονοῦμεν ὅτι προάγουν τὴν στιγμὴν ταύτην τὸ ἐθνικὸν ζήτημα, ἐφ’ ὅσον προβαδίζει ἡ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀντιμετώπισις. Ἀποτελεῖ ὅμως τὴν αἰτιολογίαν, διατὶ ἡ στάσις τοῦ Νέου Κόμματος, ἔναντι τῆς Κυβερνήσεως, θὰ εἶναι στάσις ἀνοχῆς. Εὐχόμεθα καὶ εἰς τὸν τομέα τοῦτον, τὰ πράγματα νὰ μᾶς διαψεύσουν, καὶ τὰ παλαιὰ κόμματα, ἀντιπαρερχόμενα πάντα τὰ ἐμπόδια καὶ ἀδόλως συνεργαζόμενα, νὰ ἐπιτύχουν. Θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς νὰ τοὺς χειροκροτήσωμεν καὶ νὰ ἀναγνωρίσωμεν πρῶτοι τὴν πρὸς τὴν πατρίδα ὑπηρεσίαν, ὡς μεγάλην καὶ ἀναμφισβήτητον. (Χειροκροτήματα).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§18Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅσοι προεκαλέσαμεν πρὸ δύο περίπου ἑβδομάδων τὴν κυβερνητικὴν κρίσιν, αἰσθανόμεθα σήμερον ζωηρὰν ἱκανοποίησιν. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐνεφανίσθη ἀπόψε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ζητεῖ τὴν ἐμπιστοσύνην μας, ἀποτελεῖ τὴν δικαίωσιν τῆς βαθείας ἐθνικῆς ἀγωνίας, ἡ ὁποία μὲ ὤθησε νὰ συμφωνήσω εἰς τὴν διάλυσιν τῆς ὑπὸ τὸν κ. Δ. Μάξιμον Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ἡ ὑπὸ τὸν κ. Μάξιμον, ἔκαμε, κύριοι βουλευταί, τὸ καθῆκον της καὶ ἰδιαιτέρα ὀφείλεται τιμὴ εἰς τὸν σεμνὸν καὶ ἀνιδιοτελῆ πατριώτην, ὁ ὁποῖος προΐστατο αὐτῆς. Ἔκαμε, λέγω, τὸ καθῆκον της, συγκροτηθεῖσα ὅταν συνεκροτήθη, καὶ ἔκαμεν ἐπίσης τὸ καθῆκον της, διαλυθεῖσα, ὅταν διελύθη. Πότε, πῶς, καὶ ὑπὸ ποίας συνθήκας συνεκροτήθη ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη; Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρόν, κύριοι βουλευταί. Ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη συνεκροτήθη πρωτίστως διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ κυβερνητικὸν ἀδιέξοδον, τὸ ὁποῖον εἶχε προκύψει τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον. Καὶ ἐγνωρίζομεν, ἐπιστεύαμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι κατὰ τὰς κρισίμους αὐτὰς στιγμὰς ἡ Ἑλληνικὴ ἱστορία, δὲν ἀνέχεται ἀδιέξοδα, ἢ ἐὰν θέλετε κἄτι βαρύτερον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξῃ, εἰς ἀδιέξοδα καὶ εἰς κενά. Ἀλλ’ ἐκτὸς τοῦ γενικωτάτου αὐτοῦ λόγου, ὑπῆρξαν καὶ δύο εἰδικοὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι καὶ ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀπόψε. Κατὰ πρῶτον εὑρισκόμεθα, ὅπως γνωρίζετε, πλέον, εἰς τὰς παραμονὰς τῆς γενναιόφρονος χειρονομίας τοῦ Προέδρου τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν πρότεινε εἰς τὸ Ἀμερικανικὸν Κογκρέσσον τὴν βοήθειαν πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Ἅπαντες, κύριοι συνάδελφοι, οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον ἐγνωρίζομεν, διότι εἴχομεν κατατοπισθῆ δεόντως, ὅτι ἐπέκειτο κάποιο οὐσιῶδες γεγονός, καὶ εἴχομεν καθῆκον νὰ δώσωμεν εἰς τὸν τόπον μίαν ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρυτέραν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐπέλευσιν τοῦ γεγονότος τούτου, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν πρὸς τὴν Ἑλλάδα βοήθειαν. Ὁ δεύτερος λόγος εἶναι, ὅτι τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον, ἡ στρατιωτικὴ κατάστασις εἶχε περιαχθῆ, εἰς ἐξαιρέτως κρίσιμον σημεῖον, τὸ ὁποῖον σήμερον δικαιούμεθα πλέον νὰ ὁμολογήσωμεν δημοσίᾳ. Καὶ τὸ κρίσιμον αὐτὸ στοιχεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον εἶχε περιαχθῆ ἡ στρατιωτικὴ κατάστασις, εἶχεν ἀρχίσει νὰ ἔχῃ ἀντίκτυπον καὶ ἐπὶ τοῦ ἠθικοῦ τοῦ στρατοῦ μας. Σήμερον, κύριοι βουλευταί, παραδίδομεν εἰς τὴν σχηματισθεῖσαν νέαν Κυβέρνησιν ἐνόπλους δυνάμεις, τῶν ὁποίων τὸ ἠθικὸν εἶναι ἄριστον. (Χειροκροτήματα). Ἕνα καθῆκον ἰδιαιτέρως νὰ τονίσω ὅτι, ἡ Ἑλληνικὴ Βασιλικὴ Ἀεροπορία, τὴν ὁποίαν παραδίδω εἰς τὸν νέον ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας Ὑπουργὸν εὑρίσκεται εἰς ἐπίπεδον πίστεως καὶ θελήσεως πρὸς θυσίαν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνυπέρβλητον εἰς τὴν ἱστορίαν. (Χειροκροτήματα). Ἐπιτρέψατε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐκφράσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὴν βαθεῖαν μου εὐγνωμοσύνην πρὸς τοὺς χειριστὰς καὶ γενικῶς τοὺς ἱπταμένους, πρὸς τὸ προσωπικὸν τοῦ ἐδάφους, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς ἡγέτας τῆς Ἑλληνικῆς Βασ. Ἀεροπορίας καὶ νὰ δηλώσω ὅτι εἶμαι ὑπερήφανος, διότι ἐπὶ ἑπτὰ μῆνας προϊστάμην τοῦ ὑπερόχου καὶ γενναίου τούτου ὅπλου. Ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις, ἡ ὑπὸ τὸν κ. Μάξιμον, κύριοι βουλευταί, ἔκαμε τὸ καθῆκον της ἀντιμετωπίσασα πρῶτον τὸ ἀδιέξοδον, δεύτερον τὴν κρίσιν ἐν τῷ στρατῷ, τρίτον δὲ ἔκαμε τὸ καθῆκον της, διευκολύνουσα τὴν ἀπόφασιν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ὅπως χαραχθῇ ἡ πρὸς τὴν Ἑλλάδα βοήθεια.

§19Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἐὰν ἐπιτρέπετε, ἐφ’ ὅλων μὲν τῶν ἄλλων ἐπιχειρημάτων δὲν θὰ εἰσέλθω, ἐπὶ τοῦ ἐπιχειρήματος ὅμως ὅτι ὑπῆρχε κρίσις ἐν τῷ στρατῷ κατ’ Ἰανουάριον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἰσέλθω, ἐὰν ἐξακολουθήσητε νὰ ἐπιμένητε ὅτι ὑπῆρχε τότε κρίσις καὶ νὰ εἴπω ὅτι κρίσις ἐν τῷ στρατῷ δὲν ὑπῆρχε ποτέ. Μπορεῖ νὰ ὑπῆρχον ἐκθέσεις Συνταγματαρχῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐγένοντο αἱ δέουσαι ἐνέργειαι, ἀλλὰ κρίσις δὲν ὑπῆρχε ποτέ. (Χειροκροτήματα).

§20Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, κύριοι βουλευταί, νὰ μὴ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἄλλως τε ἀφορᾷ τὸ παρελθόν. Εἴτε ὑπῆρξεν, εἴτε δὲν ὑπῆρξεν ἡ κρίσις, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ὑπάρχει κρίσις εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰανουαρίου ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὸν κ. Δ. Μάξιμον, εἰσῆλθεν εἰς περίοδον ἠθικοῦ μαρασμοῦ, εἰσῆλθεν εἰς περίοδον ἠθικῆς κρίσεως, τὴν ὁποίαν ἐνέτεινε κατὰ τρόπον ἐπικίνδυνον ἡ μείωσις τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς παγκοσμίου καὶ ἰδιαίτατα τῆς Ἀγγλοσαξωνικῆς κοινῆς γνώμης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην. Εἴχομεν καθῆκον, κύριοι βουλευταί, νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰ δεδομένα ταῦτα. Εἴχομεν καθῆκον νὰ ἀποφύγωμεν ὅλων σχεδὸν τῶν Κυβερνήσεων τὸ ἐλάττωμα, τὸ ὁποῖον ὀνομάζεται μοιρολατρεία. Δὲν εἴχομεν δικαίωμα νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς ἑαυτούς μας ὅτι εἴμεθα οἱ ἐπαρκέστεροι ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ. Δὲν εἴχομεν δικαίωμα νὰ ἐπαναπαυθῶμεν εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι κατείχομεν τὴν ἐξουσίαν, δὲν εἴχομεν δικαίωμα νὰ στερήσωμεν τὸν τόπον ὡρισμένων ἄλλων ἐξελίξεων, ὅπως ἐκείνη ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν συγκρότησιν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες πρέπει νὰ γνωρίζουν ὄχι μόνον πότε εἶναι χρήσιμοι, πρέπει νὰ γνωρίζουν ἐπίσης πότε παύουν νὰ εἶναι χρήσιμοι. Μετὰ τὴν κρίσιν, ἐπεχειρήθησαν, ὅπως γνωρίζετε, διάφοροι λύσεις καὶ, ὁμολογῶ ὅτι, συνέβαλα εἰς τὰς προσπαθείας πρὸς ἐξεύρεσιν κάποιας λύσεως, ἂν καὶ ἐγνώριζον ὅτι οἱαδήποτε Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔφερε καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὸ ἐνεργὸν προσκήνιον τῆς ἱστορικῆς εὐθύνης, θὰ ἦτο ἀνεπαρκής. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, καθὼς καὶ οἱ ἄλλοι Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, οἱ ὁποῖοι μετεῖχον τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, γνωρίζουν πολὺ καλὰ καὶ θὰ ἐνθυμοῦνται ὅτι ὄχι μόνον μετὰ τὴν κρίσιν, ἀλλὰ καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τοῦ βίου τῆς Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Συνεργασίας, ἐτόνιζον τὴν ἀνάγκην ὅπως ἐπέλθῃ συνεννόησις μὲ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Καὶ ἐτόνιζον τὴν ἀνάγκην ταύτην, διότι ἐπίστευον ὅτι ἔπρεπε, κατὰ τὰς κρισίμους αὐτὰς ὥρας, τὰς ὁποίας διέρχεται τὸ Ἔθνος, νὰ γίνῃ ἡ προσπάθεια ὅπως αὐξηθῇ εἰς τὸ ἀνώτατον δυνατὸν ἐπίπεδον ἡ ἐμπιστοσύνη τῆς παγκοσμίου κοινῆς γνώμης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν Ἑλληνικήν, καὶ ἐπίστευον ὅτι τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ὑπελείπετο, διὰ νὰ εἴμεθα πλήρως ἤρεμοι, ἀπὸ ἀπόψεως, τοὐλάχιστον, συνειδήσεως, ἦτο νὰ ἐπιχειρήσωμεν, ἀντὶ πάσης θυσίας, τὴν συνεννόησιν μὲ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Ἐπίστευον ὅτι τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατόν, ἀπὸ πλευρᾶς ἐσωτερικῆς πολιτικῆς νὰ ἐπιζητηθῇ, πρὸς ἔτι καλυτέραν ἀντιμετώπισιν τῶν περιστάσεων, ἦτο νὰ μετάσχῃ καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι βουλευταί, εὐτυχῶς, ὅ,τι ἐφαίνετο ἀδύνατον, κατέστη προχθὲς δυνατόν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως νὰ διατυπώσω κάποιο ἐρώτημα: Διατί, ἀφοῦ ἦτο δυνατὸν σήμερον, διατὶ δὲν ἐγένετο χθές, διατὶ δὲν ἐγένετο προχθές, διατὶ δὲν ἐγένετο ἐγκαιρότερον; Διατὶ οἱ ἐθνικοὶ κίνδυνοι, οἱ ὁποῖοι ἠπείλουν τὸ Ἔθνος καὶ χθὲς καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν σήμερον τὴν συνεργασίαν αὐτήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν προέκυψεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, διατὶ οἱ αὐτοὶ κίνδυνοι νὰ μὴ εἶχον ἐπιβάλει καὶ χθὲς καὶ προχθές, κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλουν σήμερον; Ὡς ἕνας ἐκ τῶν νεωτέρων πολιτικῶν τῆς Χώρας, ὀφείλω νὰ θέσω τὰ ἐρωτήματα ταῦτα, διὰ νὰ συναγάγω, κύριοι συνάδελφοι, τὰ συμπεράσματά μου. Ὀφείλω νὰ θέσω τὰ ἐρωτήματα ταῦτα, διὰ νὰ ἀρυσθῶ, ἐὰν θέλετε, μαθήματα ἀπὸ τὴν στάσιν καὶ τακτικὴν τῶν παλαιῶν ἡγετῶν, ἀπὸ τὴν στάσιν καὶ τακτικὴν τῶν ἐμπειροτέρων πολιτικῶν, ἀπὸ τὴν στάσιν καὶ τακτικὴν τῶν παλαιῶν καὶ ἱστορικῶν Κομμάτων. Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ ὅλους, ὅπως βασανίσουν μέσα των τὰ ἐρωτήματα ταῦτα. Αἱ ἀπαντήσεις, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθοῦν μεγαλοφώνως. Αἱ ἀπαντήσεις, κύριοι συνάδελφοι, ἂς μείνουν κτῆμα καὶ ἠθικὴ ἐμπειρία τῆς συνειδήσεως ἑκάστου ἐξ ἡμῶν. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ἠκούσαμεν τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ συμφωνοῦμεν πλήρως πρὸς τὸ περιεχόμενόν των. Ἐὰν ἐπέλθῃ ἡ εἰρηνικὴ λύσις τῆς μεγάλης τραγῳδίας, τὴν ὁποίαν διέρχεται ὁ τόπος, αὐτὸ θὰ ἀποτελέσῃ, κύριοι συνάδελφοι, εὐλογίαν Θεοῦ ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος. Ἂν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὑπόσχεται ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ λάβῃ καὶ ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ λάβῃ τὰ μέτρα ταῦτα, δὲν φέρουν τὸ ἀποτέλεσμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὅλοι ἐπιθυμοῦμεν, τότε θὰ χρειασθῇ ἡ συνέχισις τοῦ ἀγῶνος. Τὴν περίπτωσιν τῆς εἰρηνικῆς λύσεως τῆς μεγάλης τραγῳδίας μας, τὴν εὐχόμεθα μὲ ὅλην μας τὴν ψυχήν. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀγῶνος, ὑποσχόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καὶ ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως εὑρισκόμενοι, θὰ συμβάλωμεν δι’ ὅλων μας τῶν δυνάμεων εἰς τὴν διεξαγωγὴν καὶ εἰς τὴν ἐπιτυχῆ ἔκβασίν του. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ εἴμεθα εὔκολοι εἰς κριτικὴν ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως, δὲν θὰ εἴμεθα εὔκολοι εἰς ἐπίρριψιν εὐθυνῶν. Γνωρίζομεν, διότι χθὲς μόλις ἐξήλθομεν τῆς Κυβερνήσεως, τὰς μεγάλας, τὰς πράγματι τεραστίας δυσκολίας, τὰς ὁποίας ἔχει ν’ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Θὰ εἴμεθα συμπαραστάται, πράγματι, τίμιοι καὶ εἰλικρινεῖς. Θὰ ἀποφύγωμεν τὴν κριτικὴν ἐκεῖ ὅπου αἱ τυχὸν παραλείψεις ἢ τὰ τυχὸν σφάλματα δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδοθοῦν εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν Κυβέρνησιν, θὰ παραλείψωμεν τὴν κριτικὴν ἐκεῖ ὅπου θὰ πρόκειται περὶ τῆς ἐναντιότητος τῶν περιστάσεων, περὶ ἐναντιότητος ἀνωτέρας τῶν ἀνθρωπίνων δυνάμεων. Κύριοι βουλευταί, ἔχομεν ἀρκετὴν πεῖραν Κυβερνητικῆς ἐξουσίας. Πέντε φορὰς μετέσχομεν μέχρι τῆς στιγμῆς, Κυβερνήσεων, ὥστε γνωρίζομεν πόσον, κατὰ τὰς δυσκόλους ὥρας, μεγάλη εἶναι ἡ ἀπόστασις μεταξὺ τῶν ἀγαθῶν προθέσεων καὶ τῶν πραγματοποιήσεων. Τὴν κριτικήν μας θὰ ἀσκήσωμεν μόνον ἐκεῖ ὅπου ἡ κριτική μας θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ βοηθήσῃ καὶ νὰ εἶναι ἀποδοτική. Κριτικὴν θὰ ἀσκήσωμεν μόνον ἐκεῖ, ὅπου θὰ εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς κριτικῆς μας νὰ διορθωθῇ ὅ,τι ἐπιδέχεται διόρθωσιν. Κύριοι βουλευταί, ἡ δήλωσις αὐτή, ὅτι θὰ ἀσκήσωμεν τοιαύτην κριτικήν, δὲν σημαίνει διόλου ἐπιφύλαξιν ἔναντι τῆς Κυβερνήσεως. Προβαίνομεν εἰς τὴν δήλωσιν αὐτήν, ὅπως θὰ προέβαινε καὶ ὅπως θὰ ὤφειλε νὰ προβῇ καὶ οἱονδήποτε μέλος τῶν δύο κομμάτων, τὰ ὁποῖα ἀπήρτισαν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Τὴν ψῆφον ἐμπιστοσύνης μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Σοφούλη, τὴν ψῆφον ἐμπιστοσύνης μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν Λαϊκῶν–Φιλελευθέρων, τὴν δίδομεν, κύριοι βουλευταί, ἀνεπιφυλάκτως. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Μεταρρυθμιστικοῦ Κόμματος, ἔχει τὸν λόγον.

§22Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐλπίζω ὅτι «τὸ Σῶμα δὲν ἔχει ἀνάγκην διευκρινήσεων διὰ τὴν πολιτικὴν, τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσαμεν κατὰ τὰς ἐπανειλημμένας ταύτας κρίσεις. Ἡ πολιτικὴ ἡμῶν, πολιτικὴ ἀνάγκης εὐρέως ἐθνικοῦ συνασπισμοῦ διὰ τὸν τόπον, εἶναι πολιτικὴ ἡ ὁποία ἔχει καθορισθῆ καὶ ἔχει ἐφαρμοσθῆ ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ ἔτους τούτου. Κατὰ Ἰανουάριον, ἤμην μέλος τῆς Κυβερνήσεως Τσαλδάρη, ἐν συνεργασίᾳ τῶν τριῶν Κομμάτων, τοῦ Λαϊκοῦ, τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων καὶ τοῦ Μεταρρυθμιστικοῦ, καὶ παρῃτήθην τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης. Οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι μὲ ἔπεισαν εἰς τοῦτο ἦσαν, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἤρχισαν διαφαινόμεναι εἰς τὸν ὁρίζοντα ἐνδείξεις σοβαραὶ, ὅτι ἡ ἐπιβουλὴ κατὰ τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας καὶ τῆς ἀκεραιότητος τῆς Ἑλλάδος ἤρχισε νὰ λαμβάνῃ μίαν μορφὴν ἐπικίνδυνον δι’ αὐτήν, διότι, εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀνταρσίαν ἤρχισαν νὰ προστίθενται καὶ βοήθειαι ἐκ μέρους τῶν γειτονικῶν κρατῶν, βοήθειαι καὶ εἰς ἄνδρας καὶ εἰς πολεμοφόδια. Ὑπῆρχε, λοιπόν, ἀνάγκη τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ ὑπάρξῃ ἕνας συνασπισμὸς ὅλων τῶν ἐθνικῶν πολιτικῶν δυνάμεων τῆς Χώρας, διὰ νὰ δυνηθῇ αὕτη ν’ ἀντεπεξέλθῃ πρὸς τὸν μεγάλον ἀγῶνα, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης ἤρχισεν. Ἡ σχηματισθεῖσα μετὰ ταῦτα Κυβέρνησις Μαξίμου, βεβαίως δὲν συνήθροισε περὶ αὐτὴν παρὰ μόνον τὰ 85% τῆς Κοινοβουλευτικῆς δυνάμεως, ἀλλ’ ἡ δύναμις αὕτη ὑπῆρξεν ἀρκετὴ, ὥστε νὰ λάβῃ χώραν ἀπὸ τὸ Ἀμερικανικὸν Κογκρέσσον ἡ πλέον βαρυσήμαντος δήλωσις, ἡ ὁποία ἠκούσθη ποτὲ διὰ τὴν νεωτέραν Ἑλλάδα. Ἡ δήλωσις τοῦ μεγάλου Προέδρου Τρούμαν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ζῇ δι’ ἑαυτήν, ἀλλὰ διὰ τὴν ζωὴν τῶν ἄλλων Δυτικῶν Δημοκρατιῶν, τῶν ὁποίων ἕνεκα τῆς γεωγραφικῆς της θέσεως ἀποτελεῖ τὸ προπύργιον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Λεονάρδος). Μετὰ τὴν δήλωσιν ταύτην, ἐπηκολούθησεν ἡ οἰκονομικὴ βοήθεια τῆς Ἀμερικῆς, διὰ τῆς ὁποίας κατωρθώθη, ὄχι μόνον ν’ ἀποτραπῇ ἡ οἰκονομικὴ ἡμῶν καταστροφή, ἀλλὰ καὶ νὰ δημιουργηθῇ ἀξιόλογος στρατός, ὁ ὁποῖος νὰ ὑπερασπίζῃ τὴν τιμὴν καὶ τὴν σωτηρίαν τῆς Ἑλλάδος. Δὲν πρέπει ἀκόμη νὰ μὴ λεχθῇ, ὅτι δὲν ἦτο μόνον αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία εἰς τὸν τόπον, τὴν ὁποίαν παρέσχεν ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη τοῦ εὐρέος ἐθνικοῦ συνασπισμοῦ. Διότι κατωρθώθη νὰ ἔλθῃ εἰς φῶς ὅλη ἡ ἐπιβουλή, τὴν ὁποίαν οἱ γείτονες ἡμῶν ἐνήργουν κατὰ τῆς Πατρίδος νὰ γνωσθῇ εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ὅτι πράγματι ὑπάρχει ἔξωθεν ἐπιβουλὴ κατὰ τῆς Πατρίδος μας καὶ νὰ δικαιωθῇ ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὴν διεθνῆ κοινὴν γνώμην. Ὀφείλει ἀκόμη νὰ λεχθῇ, ὅτι κατώρθωσεν ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη νὰ συντρίψῃ ἓν ἐπαναστατικὸν κίνημα, τὸ ὁποῖον ἐν τῇ πρωτευούσῃ ταύτῃ ἐπρόκειτο νὰ λάβῃ χώραν ἀπὸ τὸν κομμουνιστικὸν κόσμον. Ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, κατώρθωσεν ἀκόμη νὰ δημιουργήσῃ ἀξιόλογον στρατόν, ὁ ὁποῖος ἠδυνήθη νὰ συντρίψῃ παντοῦ, ὅπου κατώρθωσε νὰ εὕρῃ, τὸν περίφημον κομμουνιστικὸν στρατόν, ὥστε νὰ μὴ δύναται οὗτος, οὐδὲ ἡ περίφημος Κυβέρνησις Μάρκου, νὰ εὕρῃ μίαν γωνίαν εἰς τὰ τόσα ὀρεινὰ τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἐγκαταστήσῃ τὴν πρωτεύουσαν αὑτοῦ, ἀλλ’ ἐξακολουθεῖ νὰ περιφέρεται εἰς τὰ γειτονικὰ Κράτη, ὅπου καὶ ἐλπίζει ὅτι θὰ στηρίξῃ τὴν ὕπαρξίν της. Αὐταὶ ἦσαν, ἀληθῶς, αἱ μεγάλαι ὑπηρεσίαι, τὰς ὁποίας παρέσχεν εἰς τὸν τόπον ὁ εὐρὺς συνασπισμὸς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη αὐτοδιελύθη. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐξετάσω τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἔφερον τὴν διάλυσιν ταύτην. Ἠκούσατε πολλοὺς ἐξ αὐτῶν, ἐκ τοῦ στόματος διαφόρων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν πρὸ ἐμοῦ. Δὲν εἶμαι ὁ πρωτεργάτης τῆς αὐτοδιαλύσεως ταύτης, ὥστε νὰ ζητήσω οἱονδήποτε ἔπαινον ἢ ἐπιδοκιμασίαν ἀπὸ τὸ Σῶμα. Δὲν ἐνόμιζον, μάλιστα, ὅτι τὴν ὥραν ἐκείνην ὤφειλε νὰ ἐπέλθῃ ἡ αὐτοδιάλυσις αὕτη, διότι ἡ Κυβέρνησις Δ. Μαξίμου ἦτο ἀναγκαία διὰ τὸν τόπον αὐτόν. Ἀλλ’ ἀφ’ ἧς ἐπῆλθεν ἡ αὐτοδιάλυσις, μίαν εἴχομεν ὅλοι μας ὑποχρέωσιν, νὰ σπεύσωμεν ὅπως ἐπανιδρύσωμεν τὸν κυβερνητικὸν οἶκον, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχέως. Δυστυχῶς παρῆλθεν ὁλόκληρος ἑβδομάς, ἄνευ τοιαύτης ταχείας συνθέσεως τοῦ οἴκου τούτου. Τοὐναντίον μίαν πρωΐαν μᾶς εἶπον, ὅτι ἐκ τῶν ἑπτὰ διαμερισμάτων, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποτελεῖτο ὁ Κυβερνητικὸς οἶκος, συνεπτύχθη οὗτος εἰς ἓν μόνον, εἰς μίαν Κυβέρνησιν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Ἔχω τὴν γνώμην, κύριοι βουλευταί, ὅτι πολλοὶ μεταξὺ ὑμῶν δὲν θὰ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠθέλατε θεωρήσει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἑνὸς μόνον Κόμματος, ἦτο ἱκανὴ νὰ βαστάσῃ τὸ τεράστιον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπωμίσθη τὴν ὥραν ταύτην καὶ τὸ ὁποῖον, διὰ νὰ μὴ καμφθῇ ὁ κυβερνητικὸς οὗτος οἶκος, ἦτο ἀνάγκη νὰ συμπεριλάβῃ ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος. Χαίρω πολύ, διότι τὴν ἑσπέραν ταύτην ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῶν δηλώσεων αὐτοῦ, ἀνεκοίνωσεν ὅτι ἔχομεν μίαν Κυβέρνησιν ἀπαρτιζομένην ἐκ τῶν δύο Κομμάτων, τῶν ἀρχαιοτέρων εἰς τὸν τόπον τοῦτον, τῶν λεγομένων ἱστορικῶν. Πρέπει ὅμως νὰ ὁμολογηθῇ, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῶν δύο τούτων κομμάτων, δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ Κυβέρνησις εὐρέος συνασπισμοῦ. Παραμένουν ἐκτὸς αὐτῆς, ὡς γνωστὸν εἰς ὅλους ἡμᾶς, πλεῖστα ἄλλα πολιτικὰ κόμματα, καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι, τὰ κόμματα ταῦτα κατῆλθον εἰς τὰς ἐκλογὰς τῆς 31 Μαρτίου καὶ ἔλαβον τὴν ἔγκρισιν μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ τὸ πρόγραμμα τὸ πολιτικόν, τὸ ὁποῖον ἐνεφάνισαν. Τὰ κόμματα ταῦτα εἶναι ἀληθές, ὅτι ἔχουν ἕνα μόνον πολιτικὸν δεσμόν, τὸ ὅτι προέρχονται ὅλα ἐκ τοῦ ἐθνικιστικοῦ κόσμου, δὲν πρέπει ὅμως νὰ θεωρηθῇ ὅτι εἶναι κόμματα τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν αὐτὴν πολιτικήν. Ἔχουν διάφορα προγράμματα, ποικίλην τὴν πολιτικὴν ἰδεολογίαν, ἡ ὁποία ὅμως ἐνεκρίθη ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶχε τὴν ἀξίωσιν, τὴν ὥραν ταύτην, νὰ συντρέξουν εἰς τὸν κυβερνητικὸν οἶκον ὅλα τὰ κόμματα ταῦτα, διὰ νὰ κατορθωθῇ τοῦτο: Νὰ κατορθωθῇ ὁ ἐθνικὸς συναγερμός, ἐντεῦθεν, ὅπως ἔχει κατορθωθῆ ὁ ἀντεθνικὸς συναγερμὸς ἐκεῖθεν, διὰ νὰ δυνηθῶμεν πάντες νὰ βαδίσωμεν εἰς μίαν λύσιν, ἡ ὁποία ἔχει παρασκευασθῆ καὶ ἐπρόκειτο παρ’ ἄλλων νὰ ἐκτελεσθῇ. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἀξίωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποτεθῇ, ὅταν παραμένουν ἔξωθεν τῆς Κυβερνήσεως 120–150 ἐκπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δηλαδὴ τὸ ⅓ τῶν μελῶν τοῦ Κοινοβουλίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὀνομασθῇ ἡ Κυβέρνησις αὕτη Κυβέρνησις εὐρέος συνασπισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ εἶναι ἐνθουσιασμένος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅταν βλέπῃ ὅτι τὰ 85% τοῦ Κοινοβουλίου, εἰς τὰ ὁποῖα ὁ Πρόεδρος Τροῦμαν ἐβασίσθη διὰ νὰ δώσῃ τὴν βοήθειαν καὶ ἀπετέλουν τότε τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἐθνικῆς Συνεργασίας, ἐμειώθησαν κατὰ πολύ. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν ὥραν αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς διεξάγει τὸν μεγαλύτερον τῶν πολέμων, ὄχι μόνον εἰς ἐσωτερικόν, ἀλλὰ καὶ ἐξωτερικόν, ὄχι μόνον εἰς ταύτην, ἀλλὰ εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ βλέπῃ ὅτι δὲν εἶναι ἡνωμένος ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς Χώρας, διὰ νὰ φέρῃ τὴν εὐθύνην πάσης πράξεως, ἡ ὁποία πρόκειται ν’ ἀναληφθῇ. Αὗται, κύριοι βουλευταί, εἶναι σκέψεις τινές, αἱ ὁποῖαι ἔρχονται αὐθόρμητοι. Δὲν εἶναι σκέψεις ἀπογοητεύσεως. Δὲν εἶναι σκέψεις ἀπαισιοδοξίας ἢ σκέψεις ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλ’ εἶναι σκέψεις ἁπλοῦ ὀρθολογισμοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ πεισθῇ ὅτι κατεβλήθη ὅλη ἡ προσπάθεια διὰ νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ταύτην ὅ,τι εἶχε νὰ ἀποδώσῃ ἡ Ἑλλάς. Ἡ ἔλλειψις αὐτὴ εἶναι ἐνδεχόμενον καὶ τὸ ἀπεύχομαι, νὰ ἔχῃ μοιραίαν ἐξέλιξιν. Ἀλλὰ διὰ νὰ πεισθῆτε πάντες, ὅτι δὲν εἶναι ἄλλοι οἱ σκοποί, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν σήμερον νὰ εἴπω εἰς ὑμᾶς, τὰς σκέψεις ταύτας παρέχω τὴν ἀπόδειξιν ὅτι θέλω ὑπερψηφίσει τῆς Κυβερνήσεως, μὲ τὰς ὀλίγας ψήφους, τοὺς ὁποίους ἔχει τὸ κόμμα τοῦτο. Δὲν θέλω ν’ ἀναλάβω εὐθύνην ἐν τῇ Κυβερνήσει, διότι τοῦτο δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐμέ, ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐμέ, εἶναι νὰ παράσχω εἰς τὴν Κυβέρνησιν πᾶσαν ἐμπιστοσύνην καὶ νὰ εὐχηθῶ εὐόδωσιν εἰς τὸ μέγα ἔργον τὸ ὁποῖον ἀναλαμβάνει. Τὸ καθῆκον τοῦτο, εἶναι καθῆκον, τὸ ὁποῖον εὐχαρίστως κάμνω. Ἔχω ὅμως νὰ κάμω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ὥραν ταύτην μίαν ὑπόδειξιν ὅτι ὑπὲρ πᾶν ἄλλο ἔργον αὐτῆς, ἔργον τὸ ὁποῖον ὀφείλει πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἐπιδιώξῃ εἶναι τὸ νὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν ἀξιόλογον κατάρτισιν τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ. Νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ ἔργον ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον σεμνύνεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Εὐρέος Συνασπισμοῦ, ἡ ὁποία κατῆλθε τῆς ἐξουσίας. Κύριοι βουλευταὶ, δὲν εἶναι ὥρα νὰ λεχθῶσι περισσότερα εἰς τὸν τομέα τοῦτον ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ μάθῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὁποία ὑπῆρξεν ἡ προσπάθεια, προσπάθεια ἐναντίον ἐμποδίων τὰ ὁποῖα οὐδέποτε ἴσως προϋπῆρξαν διὰ τὴν κατάρτισιν Ἐθνικοῦ στρατοῦ, τὰ ὁποῖα εὗρεν ἐνώπιόν της ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη καὶ τὰ ὁποῖα κατώρθωσε νὰ κάμψῃ, διότι εἶχεν ὑπ’ ὄψει της ὅτι μόνον ἀπὸ τὴν ἀνδρείαν, ὅτι μόνον ἀπὸ τὴν αὐτοθυσίαν μόνον ἀπὸ τὸν ἡρωϊσμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ ἀναμένεται ἡ νίκη τῆς Ἑλλάδος καὶ μόνον ἀπὸ αὐτόν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Βεβαίως οὐδεὶς παραγνωρίζει τὰ ἄλλα μέτρα, οὐδεὶς εἶναι ἐναντίον τῶν ἄλλων μέτρων τῶν Συνταγματικῶν μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτευχθῇ τὸ ἔργον τῆς εἰρηνεύσεως τοῦ τόπου ἀλλὰ μία πρέπει νὰ εἶναι ἡ βαθεῖα πεποίθησις πάντων ἀπὸ τοῦ μικροῦ μέχρι τοῦ μεγάλου, ὅτι τὸ ἐπαναστατικὸν κίνημα τῆς Ἑλλάδος δὲν ἔχει τὰς ρίζας του εἰς μίαν ἀντίθεσιν δύο ἰδεολογικῶν συστημάτων τοῦ τόπου ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ Ἔθνους, τῆς Ἑλλάδος ἀλλ’ εἶναι παρεσκευασμένον τελείως ἀπὸ ξένην δυνατὴν χεῖρα ἡ ὁποία διὰ κακοβούλους σκοποὺς προσπαθεῖ νὰ ἐκμηδενίσῃ τὴν ἐθνικὴν ὕπαρξιν τῆς Ἑλλάδος. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ εἰκὼν τοῦ τόπου μας σήμερον καὶ δι’ αὐτὸ βλέπετε ἐμὲ ἔχοντα μίαν τεσσαρακονταετῆ κοινοβουλευτικὴν ἡλικίαν ἐρχόμενον ἐνταῦθα καὶ κρούοντα τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Διότι δὲν ἐπιτρέπεται τὴν στιγμὴν ταύτην νὰ γίνῃ καμμία ἄλλη σκέψις, εἰμὴ πῶς θὰ σώσωμεν τὸν τόπον αὐτὸν ὁ ὁποῖος πανταχόθεν σήμερον βάλλεται καὶ προσπαθοῦν ὅπως ἐκμηδενισθῇ. Μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ἡ προσπάθεια αὐτὴ θὰ εἶναι καὶ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως, θὰ δώσωμεν εἰς αὐτὴν ὅτι δυνάμεθα ἔστω καὶ τὴν μικρὰν ὑποστήριξίν μας, καὶ θὰ εὐχώμεθα ὅπως ἐννοήσῃ, ὅτι μόνον μὲ τὸ ὅπλον εἰς τὰς χεῖρας καὶ μὲ τὸ λαγύνι τοῦ αἵματος θὰ κατορθωθῇ τελικῶς νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν νίκην, ἡ ὁποία θὰ θέσῃ πάλιν τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸν δρόμον τῆς προόδου καὶ θὰ εἶναι πάλιν ὄχι οὐραγὸς ἀλλὰ ὁδηγὸς διὰ πάντα. (Χειροκροτήματα).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Θ. Τουρκοβασίλης ἔχει τὸν λόγον.

§24Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι ἔχετε κουρασθῆ, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ ἀναβάλῃ τὴν συνεδρίασιν, δι’ αὔριον, ἀλλὰ ἐπιμένει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιμένω ἐγώ, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις συμφωνῇ μαζί σας, ἐγὼ δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν. Κύριε Ἀντιπρόεδρε, ὁ κύριος Τουρκοβασίλης ὑποβάλλει τὴν παράκλησιν ἂν θέλετε νὰ συζητήσωμεν αὔριον.

§26Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ὄχι, νὰ ἐξακολουθήσῃ.

§27Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶπον τὸ ἑξῆς, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐκουράσθη ἀπὸ τόσας ὁμιλίας καὶ ὁ τόνος ἔχει πέσει. Δυστυχῶς, ὁ ρήτωρ, δὲν εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ μπορέσῃ νὰ ὑψώσῃ τὸν τόνον τῆς συζητήσεως. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον ἐὰν θέλῃ νὰ διακόψωμεν.

§28Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Κύριε Τουρβασίλη, εἶναι ἀκόμη 9 παρὰ 10. Νὰ συνεχίσωμεν.

§29Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ κούρασις τῆς Βουλῆς εἶναι καταφανής.

§30Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ διακόψῃ, ἂς διακόψῃ. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσωμεν.

§31ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἐξακολουθήσωμεν.

§32Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ προσπαθήσω νὰ μὴ συμβάλω πολὺ εἰς τὴν ἀνίαν, ἡ ὁποία σᾶς κατέχει καὶ ἡ ὁποία εἶναι εὔλογος μεθ’ ὅσα ἠκούσατε. Προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἀγορεύσεις τόσων ρητόρων.... Καταλαβαίνω ὅτι ὁ κάματος τῆς Βουλῆς εἶναι καὶ εὔλογος καὶ δικαιολογημένος. Θὰ εἴπω μόνον ὀλίγας λέξεις, διὰ νὰ ἐκφράσω τὴν γνώμην, τὴν προσωπικήν μου, καὶ ὀλίγων φίλων μου, ἐν τῇ Βουλῇ, οἱ ὁποῖοι μοῦ κάμνουν τὴν τιμὴν νὰ μοῦ ἐμπιστεύωνται τὴν πληρεξουσιότητά των. Καὶ τὴν γνώμην αὐτὴν θὰ ἐκφράσω καὶ ἐπὶ τῆς συνθέσεως τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων αὐτῆς. Πρέπει νὰ εἴπω, κύριοι βουλευταί, τοῦτο· ὅτι τὴν ὀδύνην, τὴν ὁποίαν ἐδοκίμασεν ἡ κοινὴ γνώμη ὄχι μόνον τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀπὸ τὴν τόσον ἀπροσδόκητον εἴδησιν τῆς παραιτήσεως τῆς Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Συνεργασίας, ὅτι τὴν ὀδύνην, λέγω, τὴν ὁποίαν ἐπιτείνει καὶ ἡ παράτασις ἐπὶ μακρὸν χρόνον τῆς Κυβερνητικῆς κρίσεως, ἦλθε νὰ μετριάσῃ σημαντικῶς ἡ εἴδησις τῆς ἐπελθούσης συμφωνίας, μεταξὺ τῶν δύο μεγάλων ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων, τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, τὰ ὁποῖα Κόμματα συνεφώνησαν εἰς μίαν Κυβερνητικὴν συνεργασίαν. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ μεγαλυτέρα ὑπηρεσία, τὴν ὁποίαν προσέφερον ὅσοι προεκάλεσαν τὴν κρίσιν αὐτήν, συνίστατο εἰς τοῦτο· ὅτι ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ σχηματισθῇ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Καὶ μόνοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι συνέπεσε νὰ μὴ ἐξέλθουν τῶν ὁρίων τῆς Ἑλλάδος, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσουν ποίαν κολοσσιαίαν σημασίαν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ὑπόθεσιν ἔσχεν ὁ σχηματισμὸς τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Ἐκεῖ ποὺ ἔφθασαν τὰ Ἑλληνικὰ πράγματα, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ, κύριοι, οὐδεμία ἄλλη λύσις. Ἡ μόνη Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἠμποροῦσε νὰ δοθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν, τὴν σημερινὴν, ἦτο ἡ Κυβέρνησις ἡ παροῦσα. Εἶναι ἀδύνατον νὰ φαντασθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, ποία κατασυκοφάντησις καὶ καταρραδιούργησις ἐγένετο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος. Τὰ πλέον παράδοξα καὶ τὰ πλέον ἀπίστευτα πράγματα ἐπιστεύοντο ἐκεῖ, ὅτι δῆθεν λαμβάνουν χώραν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐθεωρεῖτο ἡ Ἑλλὰς ὡς ἡ χώρα τῆς φασιστικῆς ἐπιβιώσεως, ὡς ἡ χώρα τῆς μαύρης βασιλικῆς τυραννίας, ὡς ἡ χώρα τῶν φοβερωτέρων καὶ ἀνατριχιαστικωτέρων Μεσαιωνικῶν μεθόδων. Ἦτο ἡ προπαγάνδα τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος τοιαύτη, ὥστε σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, ἐπειδὴ συνέπεσε νὰ κάμω ταξίδιον εἰς τὴν Εὐρώπην, ἦτο ἀδύνατον, νὰ ἀνθέξω εἰς μίαν ἀτμόσφαιραν τόσον δηλητηριώδη, ὄχι ἀπὸ ἀνθρώπους φίλα φρονοῦντας πρὸς τὴν κατάστασιν τοῦ Σλαυοκομμουνισμοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ ἀνθρώπους καλῆς πίστεως, οἱ ὁποῖοι ἐπίστευον τὰ πλέον ἀπίστευτα πράγματα, ὅτι λαμβάνουν χώραν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ δυστυχῶς εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν συνετέλεσαν οὐχὶ ὀλίγον καὶ αἱ δηλώσεις τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἀρχηγοῦ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι ἐτροφοδότουν τὴν προπαγάνδαν αὐτὴν ἐπαρκῶς. Διὰ τοῦτο εἴδατε καὶ εἰς τὰ Συνέδρια τῆς Εἰρήνης καὶ εἰς τὰς συσκέψεις καὶ τὰ Συμβούλια τοῦ Ο.Η.Ε. ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα ἠντλοῦντο ἀπὸ τὰς δηλώσεις τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ὡς Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Λέγω, ὅτι ἡ κατάστασις σήμερον διὰ τοῦ σχηματισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς τερματίζεται. Φεύγει δηλαδὴ μία βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστερέωναν τὰ ἐπιχειρήματά των οἱ ἐχθροὶ τῆς Πατρίδος μας. Τὶ θὰ εἴπῃ πλέον ὁ κ. Γκρομύκο, ὁ Βισίνσκυ, ὁ Μακουήλσκυ, ὁ Τζέρτζα, καὶ ὅλοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ὥπλισαν μίαν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς δυστυχισμένης Πατρίδος;

§33Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἔχετε τὴν γνώμην, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, εἶναι συνέχεια τῆς προηγηθείσης Κυβερνήσεως; Ὅτι θὰ ἀσκήσῃ τὴν αὐτὴν πολιτικήν, οἵαν ἤσκησεν ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις;

§34Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ἔχει ἀξίαν κατὰ τοῦτο· ὅτι ἔφυγεν ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὁ Ἀρχηγός σας, ὁ ὁποῖος διὰ τῶν δηλώσεών του, καί τινων ἀμετροεπειῶν του ἐτροφοδότει τὴν προπαγάνδαν κατὰ τῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα).

§35Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω ἐντελῶς ἀντίθετον γνώμην. Δὲν εὑρίσκεσθε ἐν τῇ πραγματικότητι.

§36Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δι’ αὐτὸ λέγω, κύριοι βουλευταί, χαιρετίζω μετ’ ἐνθουσιασμοῦ πολλοῦ, τὴν σχηματισθεῖσαν Κυβέρνησιν. Βεβαίως ἐκεῖ ποὺ κατήντησεν ὁ τόπος μας... Καὶ διὰ νὰ φθάσωμεν, ἐδῶ ποὺ ἐφθάσαμεν, οἱ συντελεσταὶ εἶναι πολλοί. Ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν καὶ τὴν ἀντικειμενικὴν κρίσιν, οἱ κύριοι συντελεσταί, εἶναι δύο: Τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ὡς Κυβέρνησις καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ὡς Ἀντιπολίτευσις. Ἑπομένως δίκαιον εἶναι τὰ δύο Κόμματα, τὴν τόσην ζημίαν, ἡ ὁποία προεκλήθη εἰς τὴν χώραν νὰ τὴν ἀποκαταστήσουν, διὰ τῆς συνεργασίας των. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς χαιρετίζω τὸν σχηματισμὸν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Βεβαίως, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἀποτελεῖ μίαν ἀνωμαλίαν, δὲν γεννᾶται οὐδεμία ἀμφιβολία. Διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν ἐμπιστοσύνην, τὴν ἔδωσεν εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων τὸ ἔταξεν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Καὶ ἑπομένως τότε λειτουργεῖ κατὰ τρόπον καλόν, ἕνα κοινοβουλευτικὸν μηχάνημα, ὅταν κυβερνᾷ ἡ πλειοψηφία καὶ ἐλέγχει ἡ μειοψηφία. Ἀτυχῶς ὅμως, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἤσκησε τὴν Κυβέρνησιν τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἤσκησε τὴν Ἀντιπολίτευσιν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, περιήγαγον τὴν χώραν εἰς τὸ ἄθλιον σημερινόν της κατάντημα, χωρὶς ἀμφιβολίαν. (Χειροκροτήματα). Ἑπομένως, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν, νὰ ἀποκαταστήσῃ ὅ,τι ἔβλαψε κατὰ τὴν θεωρίαν, «ὁ τρώσας καὶ ἰάσεται». Λοιπὸν λέγω ὅτι τὸ Λαϊκὸν Κόμμα συνεκέντρωσε τὴν πλειοψηφίαν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὅσοι ἐξ ἡμῶν συνέπεσε νὰ ἔχωμεν τὸ ρεῦμα τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἀντίθετον, ἡμεῖς δυνάμεθα νὰ κρίνωμεν ποία ἦτο ἡ πίστις τοῦ λαοῦ πρὸς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα. Καὶ δικαίως, διότι τὸ Λαϊκὸν Κόμμα εἶναι τὸ μόνον συντηρητικὸν κόμμα, καὶ εἶναι τὸ κόμμα τῶν Βασιλοφρόνων ἀρχῶν, τὸ ὁποῖον πιστεύει εἰς τὸν Βασιλικὸν θεσμόν, ὡς ἀκρογωνιαῖον λίθον τοῦ τε πολιτειακοῦ καὶ τοῦ κοινωνικοῦ οἰκοδομήματος. (Χειροκροτήματα). Εἶναι τὸ κόμμα τὸ ὁποῖον, δὲν ἐγνώρισεν ἐπαναστάσεις, στάσεις, κινήματα, δικτατορίας, εἶναι τὸ κόμμα τὸ ὁποῖον ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, πάντοτε μὲ τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ ὑπὲρ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ὑπάρχει ἕνα ἄλλο ἐπιχείρημα, μεγάλης ὁλκῆς καὶ τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, εἶναι ὅτι τὸ λαϊκὸν Κόμμα, δὲν ἔδωσεν εἰς τὴν προδοσίαν καὶ ἐννοῶ προδοσίαν τὴν δρᾶσιν τῆς προδοτικῆς ὀργανώσεως Ε.Α.Μ., οὐδὲ ἕνα ἡγετικὸν στέλεχος, οὔτε στρατιωτικόν, οὔτε πολιτικόν. Προκαλῶ, οἱονδήποτε νὰ μοῦ εἴπῃ ἐὰν ἐκ τῶν σπλάγχνων τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὑπῆρξεν ἡγετικὸν στέλεχος, εἴτε πολιτικόν, εἴτε στρατιωτικόν, εἰς τὴν προδοσίαν, διότι τὸ Ε.Α.Μ. δὲν εἶναι οὔτε Κομμουνισμός, οὔτε τίποτε ἄλλο· Ε.Α.Μ. δι’ ἐμὲ εἶναι προδοσία τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα).

§37Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἡ συνεργασία μὲ τοὺς Γερμανοὺς τὴν ὁποίαν εἴχατε ὑμεῖς εἶναι προδοσία ἢ ὄχι;

§38Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ συνεργασία μὲ τοὺς Γερμανούς, εἶναι ὑπηρεσία πρὸς τὴν Πατρίδα, καὶ παρακαλῶ νὰ μὴ κάμνετε αὐτὰς τὰς διακοπάς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξω εἰς τοιαύτην σύγχυσιν. Ὅσοι εἰργάσθησαν κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς ὑπηρέτησαν τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀφῆστε αὐτὰ τὰ τροπάρια περὶ Γερμανοφιλίας, δὲν ἔχουν πλέον πέρασιν. Εἶναι τιμή μου, διότι κατὰ τὰς δυσκόλους αὐτὰς περιστάσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸν συνέτρεξα καὶ τὸν ἐβοήθησα, μὲ κίνδυνον τῆς ζωῆς μου, τὸν ὁποῖον κίνδυνον δὲν ἐδοκιμάσατε. Καὶ θὰ εἶναι ὡραῖον οἱ μηδὲν προσενεγκόντες ἢ ἀδρανοῦντες κατὰ τὴν διάρκειαν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδοκιμάζετο ὁ Ἑλληνικὸς λαός, νὰ ὑβρίζουν σήμερον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προέταξαν τὸ στῆθος των, καὶ ἔφθασαν μέχρι τοῦ ἐκτελεστικοῦ ἀποσπάσματος, διὰ νὰ ὑποστηρίξουν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. (Χειροκροτήματα).

§39Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶναι γνωστόν, εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι σᾶς ἐκούρευσαν, σᾶς ἐφυλάκισαν, σᾶς ὡδήγησαν ἐνώπιον τοῦ ἐκτελεστικοῦ ἀποσπάσματος, διότι ἐσώσατε ἑκατοντάδας ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐτουφεκίζοντο. (Χειροκροτήματα).

§40Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἰς ἐμὲ κύριε, Τριανταφυλλίδη, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐγὼ ἐχαιρέτησα γηθοσύνως, καὶ μετ’ ἐνθουσιασμοῦ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ εἶπον, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἐθνικῆς συνεργασίας, προσέφερε μίαν ὑπηρεσίαν, ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ εἶναι ἡ ἔκρηξις τῆς κοινοβουλευτικῆς κρίσεως καὶ ὁ σχηματισμὸς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, διότι θὰ βουλώσῃ τὰ στόματα τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι, ἡ Ἑλλὰς εἶναι Κράτος φασιστικόν, εἶναι Κράτος τὸ ὁποῖον ἔχει μίαν ἰμπεριαλιστικὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν. Καὶ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τὴν πληρώνει σήμερον μὲ μίαν τρομακτικὴν ἐσωτερικὴν πολιτικήν. Αὐτὰ λέγουν οἱ ἐχθροὶ τῆς Πατρίδος: Ὅτι ὑπάρχει μία κυβέρνησις μὴ ἐκπροσωποῦσα τὸν λαόν, καὶ ὅτι ὁ λαὸς κτυπούμενος ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν παίρνει τὰ βουνά, διὰ νὰ εὕρῃ ἐλευθερίαν. Αὐτὰ δυστυχῶς, ἐτροφοδοτοῦντο, ἀπὸ δηλώσεις ποὺ ἐγένοντο ἐνταῦθα, καὶ ἀπὸ ἀρχηγούς, κομμάτων. Ἐγώ, δὲν ἤθελον νὰ δώσω εἰς τὴν χαρμόσυνον ταύτην ἑσπέραν ὅπου χαιρετίζομεν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἤθελον νὰ δώσω ὀξὺν τόνον εἰς τὴν ὁμιλίαν μου, ἀλλὰ δὲν ἀφήνουν αἱ προκλήσεις. Πόσον πλανᾶσθε, ἐὰν νομίζετε, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ μὲ θίξετε δι’ αὐτῶν τῶν λόγων. Θὰ τὸ ἐθεώρουν προδοσίαν ἐγώ, ἐὰν ἐγκατέλειπον τὸν λαόν μου εἰς τὴν δυστυχίαν, καὶ ἐὰν ἐκρυπτόμην ἀπὸ δειλίαν. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, σᾶς εἶπεν, ὅτι πρόκειται νὰ μεταχειρισθῇ εὐρύτατα μέσα ἐπιεικείας πρὸς τὴν ἀνταρσίαν. Δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν δι’ αὐτό. Νὰ προσέξῃ ὅμως ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὰ μέσα αὐτὰ πρέπει νὰ χορηγηθοῦν κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ διακυβευθῇ ὁ ἀγών. Δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν, ὅταν καταθέσουν τὰ ὅπλα, νὰ παράσχωμεν εἰς αὐτοὺς πᾶσαν ἐπιείκειαν. Ἡμεῖς δὲ προσωπικῶς εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ συγχωρήσωμεν καὶ τοὺς φονεῖς τῶν ἀδελφῶν μας ἀκόμη, ἀρκεῖ νὰ ἀποκτήσῃ ἡ χώρα μίαν γαλήνην ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν τῆς ὁποίας τόσον ὑποφέρει. Ἀλλὰ πρὸς Θεοῦ, μὴ γίνῃ κἄτι τι κατὰ τρόπον ποὺ θὰ θέσῃ εἰς κίνδυνον εἴτε τὸν ἀγωνιζόμενον στρατόν, εἴτε τὴν ἀγωνιζομένην καὶ μαχοῦσαν χωροφυλακήν, μὲ τὴν ἰδέαν ὅτι εἶναι δυνατόν μὲ μίαν πολιτικὴν κατευνασμοῦ νὰ συνετισθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί.

§41Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβ.). Πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Βουλή, ὅτι τὰ μέτρα περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσαμεν διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων, εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἤδη ἐν ἐφαρμογῇ ἐκ μέρους τοῦ στρατοῦ, μέτρα τὰ ὁποῖα ἔδωσαν καὶ ἀποτελέσματα, διότι ἀπὸ τὸν παρελθόντα Μάρτιον, καὶ ἐντεῦθεν ὁπότε ἤρχισαν αἱ ἐπιχειρήσεις, περίπου 2000 ἐκ τῶν ἀνταρτῶν παρεδόθησαν, ἀφέθησαν ἐλεύθεροι καὶ ἐπῆγαν εἰς τὰ χωριά των.

§42Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Λέγω, ὅτι δὲν παρίσταται ἡ ἀνάγκη διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων...

§43Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβ.). Ἡ ἀνάγκη παρίσταται, διότι αὐτὴ εἶναι μία ἐνέργεια, ἡ ὁποία ἐγένετο κατόπιν ἐντολῆς τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὰς στρατιωτικὰς ἀρχάς, καὶ ἑπομένως παρίσταται ἡ ἀνάγκη τῆς νομιμοποιήσεως τῆς καταστάσεως, καὶ περαιτέρω ἐνεργείας, ἐν τῷ αὐτῷ πνεύματι.

§44Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Διὰ τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ, παρέχεται ἡ εὐχέρεια, ὁσοδήποτε ἐξ αὐτῶν θέλουν νὰ παρουσιασθοῦν, νὰ εἶναι ἐλεύθεροι. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἡ Κυβέρνησις σκεφθῇ νὰ εἰσαγάγῃ μέτρα ἀμνηστείας, ἔχω νὰ συστήσω, ὅτι ἡ ἀμνηστεία, πρέπει νὰ εἶναι γενικωτέρα. Εἰς τὰς φυλακὰς κρατοῦνται μὲ μηνύσεις κομμουνιστῶν καὶ μαρτυρίας κομμουνιστῶν χιλιάδες ἐθνικοφρόνων, καὶ εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, θὰ πρέπει πολὺ νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι κρατοῦνται εἰς τὰς φυλακάς, σήμερον, πολλοὶ ἀξιωματικοί, καὶ ὁπλῖται, τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα ἔσωσαν τὴν Ἑλλάδα, χωρὶς ἀμφιβολίαν. (Χειροκροτήματα). Οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται, αὐτοί, πρέπει νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τοὺς κόλπους τῆς κοινωνίας, διότι πλέον ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον, ὅτι ἄνευ τῆς δημιουργίας τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας, ἡ χώρα θὰ ἦτο ὑπὸ κομμουνιστικὴν ἐπανάστασιν, θὰ εἶχε τὸν Τίτο της καὶ αὐτή. Δὲν εἶναι ὀρθόν, οὔτε δίκαιον ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν, τοιούτου κύρους νὰ παραμείνωσιν εἰς τὴν φυλακὴν ἐθνικόφρονες προσενεγκόντες κολοσσιαίας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα.

§45Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ τὸ σπουδαιότερον, ὅτι εἶναι ἕτοιμοι πρῶτοι αὐτοὶ νὰ εἶναι εἰς τὴν γραμμήν.

§46Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, κ. βουλευταί, καταθέσεις τοῦ σημερινοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας εἰς τὸ δικαστήριον, ὅταν ἐδικάζοντο οἱ διατελέσαντες Ὑπουργοὶ ἐπὶ κατοχῆς· τολμῶ νὰ τονίσω, ὅτι καὶ αὐτὰς ἀκόμη τὰς ὑποθέσεις πρέπει νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, τὴν κατάθεσιν τοῦ κ. Σοφούλη, ἀπευθυνομένην πρὸς τὸν μακαρίτην, διατὶ ὄχι πρὸς τὸν ἀείμνηστον Ι. Ράλλην, ὅτι ὑπηρεσίας κολοσσιαίας προσφέρατε εἰς τὴν πατρίδα, καὶ ὅμως ὁ Ράλλης ἀπέθανεν εἰς τὰς φυλακάς. Ὑπάρχουν τόσοι ἀξιωματικοί, ἥρωες, δημιουργοὶ τοῦ Ἀλβανικοῦ ἔπους, οἱ ὁποῖοι σήπονται εἰς τὰς φυλακάς. Θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσχοληθῇ καὶ μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τάσσωνται οἱ ἐθνικόφρονες οἱ μὴ ἐγκληματήσαντες εἰς χειροτέραν μοῖραν ἀπὸ τοὺς σφαγεῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§47Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλοι οἱ ἀποτελοῦντες τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν, εἶναι πεπεισμένοι, ὅτι οἱ ἐν ταῖς φυλακαῖς πολιτικοὶ δοσίλογοι ἔπρεπε νὰ ἀποφυλακισθοῦν, ἀλλ’ ἐφοβοῦντο μήπως παρεξηγηθοῦν. Τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν ὑφίσταται πλέον. Ἡ περαιτέρω παραμονὴ εἰς τὰς φυλακὰς τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἀποτελεῖ στῖγμα διὰ τὴν δικαιοσύνην.

§48Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν Κυβερνητικῶν δηλώσεων ἔκαμα αὐτὴν τὴν σύστασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι μόνον ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναψηλαφήσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ ἐὰν εὕρῃ ὅτι διέπραξαν ἔγκλημα νὰ παραμείνουν εἰς τὰς φυλακάς, ἀλλ’ ἐάν, τοὐναντίον, προσέφεραν ὑπηρεσίας πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἶναι στίγμα διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ κρατοῦνται εἰς τὰς φυλακὰς ἄνθρωποι ὑπηρετήσαντες τὴν πατρίδα!

§49Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Αἶσχος.

§50Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αἶσχος εἶναι διὰ τοὺς λέγοντας τὴν λέξιν, διότι ἡμεῖς ἐδῶ ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν κάμνομεν ὡρισμένας συστάσεις καὶ ἔχομεν τὸ θάρρος τῆς γνώμης μας. Δὲν ἐπιτρέπεται ἡ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἥτις εἰσηγήθη δι’ ἑνὸς ψηφίσματος τὴν κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 Σ. Πράξεως, διότι ὑπῆρξεν ἡ ὑπόνοια, ὅτι τοῦτο θὰ παρεξηγεῖτο ὑπὸ τῶν Συμμάχων νὰ ὀρρωδήσῃ καὶ νὰ ἀποσύρῃ τὸ ψήφισμα.

§51ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 Σ. Π. δικάζονται καὶ οἱ Ὀχρανῖται καὶ τῆς ΝΟΦ καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ μία διάκρισις προκειμένου νὰ καταργηθῇ.

§52Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὀρθῶς. Ἐγὼ εἶπα μία ἀναψηλάφησις τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ· δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν εἰς τὰς φυλακὰς ἀνθρώπους ὑπερασπίσαντας τὴν πατρίδα.

§53Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Οὔτε σεῖς, οὔτε κανεὶς ἄλλος ἐξ ἡμῶν θέλει νὰ ἐξέλθουν ἐκ τῶν φυλακῶν ὅλοι, εἶναι καὶ ἐγκληματίαι, εἶναι καὶ συμπράξαντες μὲ τοὺς Γερμανούς, ἀλλ’ ὁ στρατηγὸς Κατσιμῆτρος καὶ ὁ Θεολόγος ὁ Λούβαρης, εἶναι προδόται;

§54Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀνέγνωσα, εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπανέλαβεν εἰς τὰς κυβερνητικὰς δηλώσεις, ὅτι τὴν Βουλὴν πρόκειται νὰ τὴν ἐξαποστείλῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ αὐτὸ τὸ ἐσημείωσα ἰδιαιτέρως. Διατὶ τάχα κάθε Κυβέρνησις ἐνοχλεῖται ἀπὸ τὴν παρουσίαν τῆς Βουλῆς; Ἡ Βουλὴ, εἶναι ὁ παραστάτης τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ὁ φρουρὸς κατὰ πάσης Κυβερνητικῆς ἀτασθαλίας. Καὶ τὸ περίεργον εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι τὰ κόμματα ὅταν εἶναι ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅλοι θιασῶται τῆς συνεχοῦς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ ὅταν εἰσέλθουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν δὲν ἠξεύρω ποίαν μεταμόρφωσιν ὑφίστανται, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ θέλουν αὐτήν. Ἐγὼ ἐζήτησα ἀπόψε νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων, διὰ νὰ ἔλθωμεν αὔριον, νὰ ἴδωμεν ποίαν ἐντύπωσιν θὰ ἔκαμνεν εἰς τὸ κοινόν. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἠδύνατο καὶ ἐντὸς τῆς ἑσπέρας νὰ μᾶς ἐξαποστείλῃ εἰς τὰς ἑστίας μας, θὰ τὸ ἔκαμνε. Αὐτὸ δὲ συμβαίνει διὰ τὰ κόμματα, ὅταν εἶναι εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὅταν εἶναι ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως, ἀγωνίζονται εἰς τὸ ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ συνεχίζῃ τὰς ἐργασίας της.

§55Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μόνον μίαν δικαίαν ἀξίωσιν θὰ εἶχεν ἡ Κυβέρνησις, συντομώτερα νὰ τὰ λέγωμεν αὐτά.

§56Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἶναι ἀληθῶς μεγάλα, τεράστια, διότι δὲν εἶναι μόνον τὸ ζήτημα τῆς ἀνταρσίας, ἔχομεν τόσα ἄλλα ζητήματα ἐδῶ, ἔχομεν κομμουνιστὰς καὶ ἐθνικόφρονας, ἔχομεν ἀγοράσαντας καὶ πωλήσαντας, ἰδιοκτήτας καὶ μισθωτάς, εἶναι προβλήματα, τὰ ὁποῖα αἱ προγενέστεραι Κυβερνήσεις οὔτε ἤγγισαν κἄν, ἐπεχείρησαν ἐμβαλωματικὰς λύσεις, ἀλλὰ πραγματικὰς λύσεις ἐπ’ αὐτῶν τῶν ζητημάτων δὲν εἴδομεν ἀπὸ τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις. Ἂς ἐλπίσωμεν ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις θὰ θίξῃ καὶ θὰ ἐπιλύσῃ τὰ ζητήματα αὐτά, ἀλλὰ λέγων ταῦτα δὲν ἐννοῶ νὰ θίξω τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ μὴ εἴπω, ὅτι τὸ πρῶτον καὶ μόνον οὐσιῶδες ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τῆς δημοσίας τάξεως, ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι σπουδαῖα ζητήματα, ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι τὸ μόνον ζήτημα. Ἀγρόται καὶ γεωργοὶ ἔχουσιν ἀφήσει τὰ χωριά των καὶ ἔχουσι συγκεντρωθῆ εἰς τὰς πόλεις καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ζητοῦν τώρα τίποτα, οὔτε ἐθνικὰς διεκδικήσεις, οὔτε ἀποκατάστασιν ἐθνικήν. Ζητοῦν ἓν πρᾶγμα, νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν ἡσυχίαν των, νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰ σπιτάκια των, διὰ νὰ φάγουν τὰ χορταράκια των χωρὶς τὸν φόβον τῶν ἀνταρτῶν καὶ τῆς σφαγῆς καὶ τῆς λεηλασίας τῶν κατοικιῶν των. Προχθὲς ἀκόμη εἰς τὴν Γορτυνίαν, εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς ἐπαρχίας Λαγκαδίων, ἀνενόχλητοι εἰσῆλθον οἱ ἀντάρται, συνέλαβον τὸν ὑπομοίραρχον, ἕνα ἐκλεκτὸν νέον, ὁ ὁποῖος σχεδὸν ἐγκατελείφθη ἀπὸ τοὺς χωροφύλακάς του καὶ μόνος του μὲ τὴ γυναῖκα του ἐκράτησεν ἀντίστασιν, τὸν ἐτραυμάτισαν καὶ κατόπιν τὸν κατεκρεούργησαν ἐν τῇ πλατείᾳ τῶν Λαγκαδίων ὑπὸ τὰ ὄμματα τῶν κατοίκων.

§57Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Οἱ ἐθνικόφρονες ζητοῦν ὅπλα διὰ νὰ πατάξουν τοὺς ἀντάρτας.

§58Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὰ ὅπλα τῶν ἐθνικοφρόνων μερίμνῃ τῶν κομμουνιστῶν τὰ ἐπῆρε τὸ Κράτος καὶ οἱ ἐθνικόφρονες ἐρρίφθησαν εἰς τὰς φυλακάς, εἴτε διὰ παράνομον ὁπλοφορίαν, εἴτε διὰ παράνομον κατοχὴν ὅπλων καὶ διὰ τοῦτο συνέστησα, ὅταν θὰ ἀποφασίζῃ τὴν ἀμνηστείαν, νὰ τὴν ἀποφασίζῃ εὐρυτέραν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέσωμεν τοὺς ἐθνικόφρονας πολίτας εἰς κατωτέραν μοῖραν ἀπὸ τοὺς σφαγεῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν Κυβέρνησιν βεβαίως θὰ παράσχωμεν ἐμπιστοσύνην, ἄλλωστε καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην δὲν ἠμποροῦμεν καὶ τίποτε ἄλλο νὰ κάμωμεν. Ἑπομένως θέλομεν καὶ δὲν θέλομεν θὰ δώσωμεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐγὼ δέ, προσθέτω καὶ τοῦτο, ὅτι ὄχι μόνον θὰ παράσχωμεν ἐμπιστοσύνην, ἀλλὰ θὰ δώσωμεν καὶ ὅ,τι ἄλλο θέλει ἡ Κυβέρνησις, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ δώσῃ ἡσυχίαν καὶ γαλήνην εἰς τὴν χώραν. Ἐὰν δὲ ἐπιτύχῃ καὶ ἐμπεδώσῃ τὴν δημοσίαν τάξιν, πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι θὰ καταγάγῃ ἀληθῆ θρίαμβον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα, καὶ ὄχι τὸν μικρότερον τίτλον τιμῆς, δι’ αὐτήν, διότι ἡ γαλήνη αὐτή, ἔχει φυγαδευθῆ ἀπὸ ἑπταετίας. Ἡ προσοχὴ ὅλη τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ εἶναι εἰς τὰ σατανικὰ σχέδια τῶν προδοτῶν, τῶν κακῶν ἐκείνων ἀνθρώπων, διαφωνῶ δέ, μὲ ὅσους ἀποκαλοῦν τὸν πόλεμον αὐτὸν ἐμφύλιον πόλεμον. Δὲν πρόκειται περὶ ἐμφυλίου πολέμου, ἀλλὰ περὶ πολέμου, τὸν ὁποῖον κάμνουν ἀκρυπτῶς, οἱ ἐχθροί μας, μὲ συνεργασίαν κακῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὄργανα τῶν Σλαύων, προδοτῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι συνεργάζονται διὰ τὴν ἐξόντωσιν τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς. Διαφωνῶ ἐπίσης πρὸς τὸν χαρακτηρισμόν: Κομμουνισμός, κομμουνιστικὰ συνθήματα. Ἐδῶ εἶναι Σλαυϊσμὸς καὶ ὁ κίνδυνος εἶναι ἐκεῖθεν καὶ τὸ ὡμολόγησαν πάντες. Ὅταν ὡμίλησεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἀμερικῆς, εἶπεν ὅτι ὑπετίμησαν πολὺ τὸν Σλαυϊκὸν κίνδυνον καὶ ἀπεδείχθη, ὅτι εἶναι πολὺ ὑπέρτερος ἀπὸ τὸν Γερμανικὸν κίνδυνον. Καὶ ὁ Τσῶρτσιλ εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν εὐρωπαϊκὴν συμπολιτείαν, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ Γαλλικὸς καὶ ὁ Γερμανικὸς λαὸς νὰ ἑνωθοῦν συντροφικῶς, διὰ νὰ ἀποτελέσουν ἕνα προπύργιον ἀρραγὲς κατὰ τοῦ σλαυϊσμοῦ, ὁ ὁποῖος ἠπείλει νὰ ρίψῃ τὴν ἀνθρωπότητα εἰς ἕνα πνευματικὸν σκότος, εἰς ἕνα ἠθικὸν χάος. Ἡ Ἑλλάς, εὑρέθη νὰ εἶναι εἰς τὸ μέσον καὶ ὑφίσταται συνεχῶς τὰς συνεπείας αὐτῆς τῆς μανίας τῶν Σλαύων. Τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Σοφούλη, ἐγὼ τὴν εἶχα συστήσει, ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει τῆς Ἑλλάδος. Εἶπον τότε, ὅτι ἡ Ἑλλάς, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ Κυβέρνησιν ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα καὶ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ νὰ εἶναι ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Σοφούλη, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ πρύτανις καὶ ὁ πατριάρχης μεταξὺ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, καὶ τοῦ ὁποίου εἶναι γνωστὴ καὶ ἡ σύνεσις καὶ ὁ πατριωτισμὸς, ὅταν εἶναι εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀλλ’ ὄχι ὅταν εἶναι εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Θὰ ἔπρεπε τὴν ἀδυναμίαν αὐτὴν τοῦ κ. Σοφούλη, νὰ σπεύσωμεν νὰ τὴν θεραπεύσωμεν· ἐὰν δὲ εἴχομεν ἀπὸ τότε μίαν τοιαύτην Κυβέρνησιν, πλεῖστα ὅσα δεινὰ θὰ ἀπέφευγεν ἡ χώρα μας. Δὲν θὰ συνεχίζετο τὸ πολιτειακὸν ζήτημα καὶ θὰ ἐτερματίζετο εὐθὺς ἀμέσως, διότι τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔθαψε τὰς ἐθνικάς μας διεκδικήσεις. Αἱ μικροφιλοτιμίαι εἶναι αἱ ἀφορμαί, αἱ ὁποῖαι συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ δημιουργηθῇ αὐτὸ τὸ κατάντημα, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἡ Πατρίς μας καὶ χαίρομεν, διότι ἐπὶ τέλους, τὰ δύο κόμματα ἀπετέλεσαν μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία, ἐὰν ἐπιτύχῃ, καὶ εὐχόμεθα νὰ ἐπιτύχῃ, καὶ θὰ ἐπιτύχῃ ἐὰν μεταξὺ τῶν μελῶν της, καὶ δὴ τῶν ἡγετικῶν, ὑπάρξῃ ψυχικὸς σύνδεσμος καὶ ψυχικὴ ἐπαφή, ἡ ὁποία δὲν ὑπῆρξεν εἰς ἣν προγενεστέραν Κυβέρνησιν, διότι ἤκουσα ἕνα ἡγέτην, νὰ λέγῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη εἶχεν ἐκπέσει εἰς τὴν συμμαχικὴν συνείδησιν, διότι ὁ σύνδεσμος μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης ἦτο τελείως μηχανικὸς καὶ ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὴ τῆς ἐπιτρέπῃ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ ἔργον της καὶ τὴν στιγμὴν, ποὺ ἀπετέλει τὸ κρισιμώτερον σημεῖον τοῦ ἐθνικοῦ βίου, ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη παρῃτήθη, δηλαδὴ εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἡ Ἑλλάς, διῆγε μίαν φοβερωτάτην κρίσιν, εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν ὁ συμμαχικὸς ἀγὼν ἐνετείνετο εἰς τὸ ἔπακρον καὶ ἠκούσαμεν καὶ τὸ κατὰ Μᾶρκον Εὐαγγέλιον, περὶ δημιουργίας νέας Κυβερνήσεως. Ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἡ Κυβέρνησις ἐθνικῆς συνεργασίας παρῃτήθη. Εἶναι περιττόν, νὰ μᾶς εἴπουν ποῖοι ἦσαν οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι τὴν ἠνάγκασαν εἰς παραίτησιν. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ εἶναι πρᾶξις κακὴ καὶ βαρύνει ὅλους ἀνεξαιρέτως. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐπιμερισμὸς εὐθύνης, δότι εἰς τὴν πολιτικὴν εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος εἶναι ἀλληλέγγυος. Ἂς θέσωμεν καὶ αὐτὰ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἂς τονώσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ, εἰς τὸ τόσον δυσχερὲς ἔργον της, διότι ἡ ἐπιτυχία τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐπιτυχία τῆς Πατρίδος, τὴν ὁποίαν ὅλοι εὐχόμεθα καὶ ὅλοι ἐλπίζομεν πρὸς τὸ καλὸν αὐτῆς. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ι. Μελᾶς θὰ καταθέσῃ μίαν δήλωσιν ἰδικήν του καὶ ἐκ μέρους ἑτέρου συναδέλφου του.

§60Ι. ΜΕΛΑΣ. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐκ μέρους ἄλλου συναδέλφου τὴν ἀκόλουθον δήλωσιν: «Ἡ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Σεπττοῦ Ἡγέτου τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἐμφανιζομένη ἐνώπιον ἡμῶν νέα Κυβέρνησις ὑπεσχέθη τὴν ἐθνικὴν καὶ κοινωνικὴν εἰρήνευσιν, καθολικὴν νοσταλγίαν τοῦ Ἔθνους. Παρὰ τὴν συντελεσθεῖσαν ρύθμισιν τοῦ Κυβερνητικοῦ θέματος, ἐξακολουθοῦμεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἡ ἀληθῶς ἐμπνευσμένη γραμμὴ τῆς Ἐθνικῆς εἰρήνης, ἡ πολιτικὴ τοῦ κατευνασμοῦ, ἡ μόνη δυναμένη ὡς ὑπεδείχθη καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων, νὰ γεφυρώσῃ τὸ βαθύτατα διχασμένον Ἔθνος θὰ ἠδύνατο ἀποτελεσματικῶς νὰ ἐπιτευχθῇ ὑπὸ ἀμιγοῦς Κυβερνήσεως, παρεχούσης καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὴν ἀμάχητον ἐντύπωσιν τῆς ὁριστικῆς ἀλλαγῆς ἀτμοσφαίρας καὶ μεθόδων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀντίμαχον ἐσωτερικὴν παράταξιν τὸν ἔσχατον βαθμόν τῶν ἐγγυήσεων, αἱ ὁποῖαι καὶ θὰ ἀφώπλιζον ὁλοσχερῶς πᾶσαν ἐκεῖθεν ἐνδεχομένην καχυποψίαν. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῶν τοιούτων βασικῶν σκέψεων ἐν ὄψει τῆς διαπλασθείσης πραγματικότητος, λαμβάνομεν ὑπὸ σημείωσιν τὰς ἀνακοινωθείσας ἤδη προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, τὰς ὑποσχομένας εἰρήνευσιν τῶν Ἑλλήνων δι’ εὐρέων μέτρων λησμοσύνης καὶ κατανοήσεως. Ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ σχηματισθεῖσα Κυβέρνησις θὰ ἐπιδιώξῃ μετ’ ἐπιμονῆς νὰ ἐπιτύχῃ ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν τὴν ἄμβλυνσιν τῶν ἐντόνων ἐν τῇ Χώρᾳ ἐξωτερικῶν ἀντιθέσεων, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν προσπάθειαν τῆς δημιουργίας κλίματος ἀμοιβαίας κατανοήσεως καὶ ἐμπιστοσύνης μεταξὺ ὅλων τῶν μεγάλων συμμάχων μας καὶ τῆς γενναίας ἡμῶν Χώρας, πτωχῆς Πατρίδος τῶν ἡρώων καὶ τῶν μαρτύρων. Κατ’ ἀκολουθίαν δηλοῦμεν, ὅτι θέλομεν παράσχει ψῆφον εἰς τὴν Κυβερνητικὴν ὑπόσχεσιν ἐπιφυλασσόμενοι νὰ παρακολουθήσωμεν τὴν Κυβερνητικὴν πρᾶξιν. Ι. Μελᾶς, Γ. Τσουδερός.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως συνέχισιν τῆς συζητήσεως, ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.).

1§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 145η
2Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 1947
3Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ
4(Ὥρα 6.55′ μ. μ.).
5§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶ-
6σι τὰ θεωρεῖα.
7Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀνα-
8γνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
9§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει).
10(Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).
11§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προη-
12γουμένης συνεδριάσεως.
13Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅ-
14πως ἀναγνώσῃ τὸ ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου ὁ κύ-
15ριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνακοινοῖ εἰς τὸ Προε-
16δρεῖον καὶ δι’ αὐτοῦ εἰς τὸ Σῶμα τὴν κατάρτισιν τῆς νέας
17Κυβερνήσεως.
18§4Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει).
19«Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Σεπτεμβρίου 1947
20Πρὸς
21Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς
22τῶν Ἑλλήνων
23Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω ὅπως, εὐαρεστούμενοι,
24ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς
25διὰ Διατάγματος ὑπὸ χθεσινὴν χρονολογίαν εὐηρεστήθη ν’
26ἀποδεχθῇ τὴν παραίτησιν τοῦ Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ
27Συμβουλίου καὶ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Κωνσταν-
28τίνου Τσαλδάρη.
29Ὁμοίως δι’ ἑτέρου Διατάγματος, τῆς ἰδίας χρονολογί-
30ας, εὐηρεστήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὰς παραιτήσεις τῶν Ὑπουρ-
31γῶν, κ. Πέτρου Μαυρομιχάλη, ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ
32προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν, κ. Δημητρίου Χέλμη, ἐπὶ
33τῶν Οἰκονομικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ
34τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, κ. Γεωργίου Στράτου, ἐπὶ τῶν
35Στρατιωτικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων,
36καὶ τῆς Ἀνοικοδομήσεως, κ. Πάνου Χατζηπάνου, ἐπὶ τῶν
37Μεταφορῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Τ.Τ.Τ., τοῦ κ. Ἀ-
38θαν. Παπαθανάση, ἐπὶ τῆς Γεωργίας καὶ προσωρινῶς ἐπὶ
39τῆς Δημοσίας Τάξεως, κ. Ἀντωνίου Παπαδήμου, ἐπὶ τῆς
40Παιδείας καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, κ. Ἀρι-
41στείδου Πρωτοπαπαδάκη, ἐπὶ τῆς Ἐργασίας καὶ προσωρι-
42νῶς ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας, κ. Μιχαὴλ Κότσιανου, ἐπὶ τῆς
43Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς, κ. Ἀλεξ. Σακελλαρίου ἐπὶ τοῦ Ἐ-
44φοδιασμοῦ καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας,
45κ. Κωνστ. Ροδοπούλου, Ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Βο-
46ρείου Ἑλλάδος.
47Ὡσαύτως δι’ ἑτέρου Διατάγματος εὐηρεστήθη νὰ διο-
48ρίσῃ Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸν κύριον
49Θεμιστοκλῆν Σοφούλην.
50Ἐπίσης δι’ ἑτέρου Διατάγματος, εὐηρεστήθη νὰ διο-
51ρίσῃ Ἀντιπρόεδρον τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλί-
52ου, Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τὸν κ. Κ. Τσαλδάρην, Ὑ-
53πουργοὺς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν τὸν κ. Πέτρον Μαυρομι-
54χάλην, ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης τὸν κ. Χρῆστον Λαδᾶν, ἐπὶ
55τοῦ Συντονισμοῦ τὸν κ. Στέφανον Στεφανόπουλον, ἐπὶ τῆς
56Δημοσίας Τάξεως τὸν κ. Κ. Ρέντην, ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν
57τὸν κ. Δ. Χέλμην, ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν τὸν κ. Πᾶνον Χα-
58τζηπᾶνον, ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας τὸν κ. Ἀντώνιον
59Παπαδῆμον, ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὸν κ. Γεώρ-
60γιον Βαρβούτην, ἐπὶ τῆς Γεωργίας τὸν κ. Ἀθανάσιον Πα-
61παθανάσην, ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς τὸν κ. Ἀπόστολον Ὀρφα-
62νίδην, ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας τὸν κ. Μιχ. Κότσια-
63νον, ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας τὸν κ. Θεόδωρον Κιζά-
64νην, ἐπὶ τῆς Ἐργασίας τὸν κ. Ἀριστ. Πρωτοπαπαδάκην,
65ἐπὶ τῶν Τ.Τ.Τ. τὸν κ. Ἀνδρ. Μπιράκην, ἐπὶ τῶν Στρατι-
66ωτικῶν τὸν κ. Γεώργιον Στρᾶτον, ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν τὸν
67κ. Ἀλέξανδρον Σακελλαρίου, ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας καὶ
68προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων τὸν κ. Δημ. Δίγ-
69καν, ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τὸν κ. Φωκίωνα Ζαΐμην, ἄνευ
70Χαρτοφυλακίου καὶ ἐπὶ τῆς Ἀνοικοδομήσεως τὸν κ. Δ.
71Λόντον, Ὑπουργὸν Γενικὸν Διοικητὴν Βορείου Ἑλλάδος
72τὸν κ. Κωνσταντῖνον Ροδόπουλον, Ὑφυπουργὸν παρὰ τῷ
73Πρωθυπουργῷ τὸν κ. Μιχ. Μαυρογορδᾶτον, καὶ Ὑφυπουρ-
74γὸν Τύπου καὶ Πληροφοριῶν τὸν κ. Νικόλαον Μπαλτα-
75τζῆν–Μαυροκορδᾶτον.
76Δεχθῆτε ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν
77τῆς ἐξαιρέτου πρὸς Ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου».
78Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου
79ΘΕΜ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ
80§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνή-
81σεως ἔχει τὸν λόγον.
82§6Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ (Πρόεδρ. Κυβερν.). Ἐμφανίζεται
83σήμερον ἐνώπιόν σας, κύριοι βουλευταί, Κυβέρνησις συν-
84εργασίας τῶν δύο μεγάλων πολιτικῶν κομμάτων, ὁ ἀντα-
85γωνισμὸς καὶ ἡ ὀξεῖα ἀντίθεσις τῶν ὁποίων ἐδέσποσεν εἰς
86τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώρας ἐπὶ πολλὰς δεκαετηρίδας.
87Ἡ συνεργασία τῶν δύο κομμάτων δὲν ἀποτελεῖ κομ-
88ματικὸν χειρισμόν, οὔτε ὑπηγορεύθη ἀπὸ ὑπολογισμὸν κομ-
89ματικῶν κοινοβουλευτικῶν δυνάμεων πρὸς σχηματισμὸν
90πλειοψηφίας ἢ πρὸς καταπολέμησιν ἄλλων κομμάτων. Προ-
91ῆλθεν ἀπὸ τὴν βαθεῖαν ἐπίγνωσιν τῆς Ἐθνικῆς ἀνάγκης
92νὰ συμβολισθῇ ἐν τῇ Κυβερνήσει τῆς Χώρας ἀλλὰ καὶ νὰ
93πραγματοποιηθῇ ἡ ψυχικὴ ἑνότης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ
94κατανόησις καὶ ὁ πατριωτισμὸς τὸν ὁποῖον ἐπέδειξε τὸ
95Λαϊκὸν Κόμμα καὶ ὁ ἀρχηγὸς αὐτοῦ εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῆς
96καταστάσεως (ζωηρὰ χειροκροτήματα) καὶ ὁ ὁποῖος ἐνέ-
97πνευσεν εἰς αὐτὸ τήν, καὶ διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώ-
98σεών του τῶν γενομένων τὴν 4ην Σεπτεμβρίου ἐνώπιον ὑ-
99μῶν, ἐκδηλωθεῖσαν σταθερὰν θέλησιν πρὸς ὑπερκομματι-
100κὴν συνεργασίαν, εἶναι ἄξιος ἰδιαιτέρας ἐξάρσεως καὶ εὗ-
101ρε βαθυτάτην ἀπήχησιν εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων.
102(Ζωηρὰ χειροκροτήματα).
103Ἡ ἐκ τοῦ πολέμου βαθεῖα ἀναστάτωσις τοῦ κόσμου,
104ἡ ὁποία εἰς τὴν χώραν μας ἐκδηλώνεται ὁλονὲν ἐντονώτε-
105ρον, καὶ συνταράσσει ἐπικινδύνως καὶ ἀπειλεῖ αὐτὰ τὰ
106ψυχικά, ἠθικὰ καὶ βιολογικὰ ὑπόβαθρα τῆς Φυλῆς, ἐπιβάλ-
107λει εἰς ὅλους τὴν ἀναγνώρισιν ὅτι ἡ σημερινὴ κρίσιμος καὶ
108ἐπικίνδυνος κατάστασις, ποὺ πιέζει τὴν ζωὴν τοῦ Ἔθνους,
109ἐξέρχεται καὶ πέραν τοῦ κύκλου τῆς Κυβερνητικῆς δρά-
110σεως ἑνὸς κόμματος, τόσον ὡς πρὸς τὰ αἴτια τῆς δημιουρ-
111γίας της, ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὴν δυνατότητα τῆς ἀντιμετω-
112πίσεώς της.
113Ὡς ἐξειλίχθησαν σήμερον τὰ πράγματα, ἀνεξαρτή-
114τως τῶν σφαλμάτων καὶ εὐθυνῶν ἑκάστου ἐξ ἡμῶν καὶ ἀ-
115νεξαρτήτως οἱωνδήποτε ἱκανοτήτων, ἡ σωτηρία τῆς Χώ-
116ρας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ διὰ μονομεροῦς προσ-
117παθείας, ἀλλὰ μόνον μὲ τὴν θέλησιν καὶ συνεργασίαν ὅλων
118τῶν Ἑλλήνων. (Χειροκροτήματα).
119Ἰδοὺ διατὶ τὰ δύο κόμματα, ἐθεώρησαν ἐπιτακτικὸν
120καθῆκον των ἀπέναντι τῆς Χώρας, νὰ παραμερίσουν εἰλι-
121κρινῶς τὰς ἀντιθέσεις των καὶ νὰ προέλθουν εἰς τὴν ἀπό-
122φασιν, ὄχι μόνον νὰ συνεργασθοῦν τὰ ἴδια μὲ τὰς ἀγαθω-
123τέρας προθέσεις καὶ μὲ ἀμοιβαίαν ἐμπιστοσύνην καὶ ὑπερ-
124κομματικὸν πνεῦμα διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν ἀντιμετώπι-
125σιν τῶν κινδύνων, ποὺ ἀπειλοῦν τὴν Ἑλλάδα καὶ διὰ τὴν
126εἰρήνευσιν τῆς Χώρας ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ συμβολίσουν καὶ
127πραγματοποιήσουν τὴν ὁμόνοιαν καὶ τὴν συνεργασίαν ὅλων
128τῶν Ἑλλήνων διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ ἱεροῦ τούτου σκο-
129ποῦ.
130Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει ὅτι ἡ σύμπραξις τῶν δύο
131κομμάτων ὑπὸ τὴν ἀνωτέρω ἔννοιαν καὶ εὐρύτητα, ἀντα-
132ποκρίνεται εἰς τὰς προσδοκίας καὶ τοὺς πόθους τῆς κοινῆς
133τοῦ Ἔθνους συνειδήσεως ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἄλλως τε ὑπηγο-
134ρεύθη. Πιστεύει ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις ὅτι εἰς τὰς ἐπιδιώ-
135ξεις της ταύτας, θὰ εὕρῃ κατανόησιν καὶ ὑποστήριξιν,
136τόσον ἀπὸ τὰ ἐκτὸς αὐτῆς πολιτικὰ κόμματα, ὅσον καὶ ἀπὸ
137ὅλους τοὺς Ἕλληνας, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν καὶ κοινωνι-
138κῶν τάξεων.
139Αἱ ἐκτεθεῖσαι ἀρχαὶ καὶ προθέσεις διαγράφουν καὶ
140τὰς βασικὰς κατευθύνσεις τῆς κοινῆς πολιτικῆς, τὴν ὁ-
141ποίαν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ἀκολουθήσῃ
142σταθερῶς.
143Ἐσωτερικὴ Πολιτική. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιδιώξῃ
144πρωτίστως τὴν ταχεῖαν εἰρήνευσιν τῆς Χώρας καὶ
145τὴν ἀποκατάστασιν ὁμονοίας καὶ ἀγάπης μεταξὺ ὅλων τῶν
146Ἑλλήνων διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ κινητοποίησις ὅλων
147τῶν ἠθικῶν καὶ ὑλικῶν δυνάμεων τῆς Χώρας πρὸς ἀνα-
148συγκρότησιν τῶν ἐκ τοῦ πολέμου, τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς
149καὶ τῆς ἀνταρσίας ἐρειπίων καὶ ἀξιοποίησιν τῶν παραγω-
150γικῶν δυνατοτήτων τοῦ τόπου.
151Τὸ Κράτος ἔχει ἀναμφισβητήτως καὶ δικαίωμα καὶ ὑ-
152ποχρέωσιν, ὡς ἐκ τῆς ἠθικῆς του ἀποστολῆς, νὰ καταπολε-
153μήσῃ καὶ καταστείλῃ διὰ παντὸς μέσου τὴν ἔνοπλον ἀνταρ-
154σίαν. Δὲν θὰ χαλαρώσῃ συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις οὐδ’ ἐπὶ
155στιγμὴν τὸν ἀγῶνα τῆς ἐπιβολῆς τοῦ νόμου καὶ τῆς τά-
156ξεως. Ἔχει ὅμως παραλλήλως ὑποχρέωσιν, ὡς ἐκ τῆς αὐ-
157τῆς ἀποστολῆς του τὸ Κράτος νὰ μεταχειρισθῇ πᾶν ἠθι-
158κὸν μέσον διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ κατάπαυσις τῆς ἀν-
159ταρσίας καὶ ἡ εἰρήνευσις ἀναιμάκτως.
160Ὡς ἐκ τούτου ἡ Κυβέρνησις ἐμπνεομένη ἀπὸ τὴν συ-
161ναίσθησιν τοῦ καθήκοντος τούτου καὶ αἰσθανομένη βαθύ-
162τατον τὸν πόνον διὰ τὰς εἰς αἷμα καὶ ἐθνικὸν πλοῦτον θυ-
163σίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, λόγῳ τῆς ἀνταρσίας, καλεῖ ταύ-
164την ἀπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ τούτου βήματος τὴν ὑστάτην ταύ-
165την στιγμὴν εἰς εἰρήνευσιν καὶ διακηρύσσει πρὸς τὸν
166σκοπὸν τοῦτον μὲ πίστιν καὶ εἰλικρίνειαν: 1) ὅτι θὰ πα-
167ράσχῃ ἀμνηστίαν ἄνευ οἱωνδήποτε ὅρων εἰς ὅσους, ὑπείκον-
168τες εἰς τὴν ἔκκλησιν τῆς κοινῆς συνειδήσεως τοῦ Ἔθνους
169καὶ τὸν ἀγωνιώδη πόθον τούτου νὰ ἐπανεύρῃ τὴν ἡσυχίαν
170του, καταθέσουν τὸ ταχύτερον τὰ ὅπλα καὶ ἐπανέλθουν εἰς
171τὸν εἰρηνικὸν βίον. 2) Ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἤθελε κατόπιν τῆς
172ἀνωτέρω ἐκκλήσεως τερματισθῆ πλήρως ἡ ἀνταρσία, ἡ
173Κυβέρνησις θὰ θέσῃ εἰς πλήρη καὶ ἀπόλυτον λήθην τὸ
174παρελθόν, παρέχουσα ἄνευ ἄλλων ὅρων γενικὴν ἀμνηστί-
175αν εἰς ὅλους ὅσοι κρατοῦνται σήμερον εἰς τὰς φυλακὰς
176ὡς ὑπόδικοι ἢ κατάδικοι καὶ ἐπαναφέρουσα ὅλους ὅσοι ἤ-
177θελον τυχὸν παραμένει ὑπὸ ἐκτόπισιν. 3) Ὅτι θὰ ἐξασφα-
178λίσῃ τὴν ζωήν, τὴν περιουσίαν καὶ τὰς δημοκρατικὰς πολι-
179τικὰς ἐλευθερίας ὅλων ἀνεξαιρέτως ὅσοι ἤθελον ἐπανέλθει
180εἰς τὸν εἰρηνικὸν βίον καὶ τοὺς κόλπους τῆς Ἑλληνικῆς οἰ-
181κογενείας, θὰ μεταχειρισθῇ τούτους μὲ στοργὴν καὶ θὰ
182κατοχυρώσῃ συνθήκας ἰσότητος εἰς τὸν εἰρηνικὸν πολιτικὸν
183ἀνταγωνισμὸν ὅλων τῶν κομμάτων ἀνεξαρτήτως πολιτι-
184κῶν ἀποχρώσεων. 4) Ὅτι θὰ καλέσῃ Διεθνῆ Ἐπιτροπὴν
185διὰ τὴν ἐπίβλεψιν καὶ ἐγγύησιν τῆς καλῆς ἐκτελέσεως τῶν
186ἀνωτέρω μέτρων.
187Εἰδικὰ νομοθετικὰ μέτρα, κατοχυροῦντα τὰς ἀνωτέρω
188ἐπαγγελίας καὶ ἐγγυήσεις τῆς Κυβερνήσεως, θέλουν ληφθῇ
189ἀμέσως. Εἰς ἔνδειξιν τῶν ἀγαθῶν της προθέσεων, δηλοῖ
190ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ ἐπανεξετάσῃ μὲ πνεῦμα εὐρύτητος
191καὶ δικαιοσύνης καὶ χωρὶς καμμίαν ἰδεολογικὴν προκατά-
192ληψιν τὸ ζήτημα τῶν τελούντων ὑπὸ ἐκτόπισιν.
193Ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἐλπίζῃ ὅτι ἡ φωνὴ τῆς εἰ-
194ρηνεύσεως, τὴν ὁποίαν ἐξαγγέλλει μὲ ὅλην τὴν θέρμην
195τῆς πίστεώς της πρὸς τὸ μέλλον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ
196εὕρῃ εὐμενῆ ἀπήχησιν. Ἐξ ἄλλου ὅμως ἡ Κυβέρνησις δια-
197κηρύττει — πιστεύει δὲ ὅτι καὶ ὡς πρὸς τοῦτο ἐκτελεῖ ἐ-
198πιταγὴν τῆς κοινῆς συνειδήσεως τοῦ Ἔθνους — ὅτι, ἐάν,
199παρὰ τὰ ἀνωτέρω, ἡ ἔνοπλος ἀνταρσία ἐξακολουθήσῃ ὑ-
200φισταμένη, θὰ πατάξῃ ταύτην καὶ τοὺς ἀκολουθοῦντας
201καὶ βοηθοῦντας αὐτήν, μὲ τὸν πλέον ἀμείλικτον τρόπον καὶ
202μὲ ὅλα τὰ εἰς τὴν διάθεσίν της ἠθικὰ καὶ δυναμικὰ μέσα,
203τὰ ὁποῖα τῆς παρέχει ἡ θέλησις τοῦ Ἔθνους νὰ ἐπιβιώσῃ
204καὶ ἐξασφαλίσῃ τὰς ἐλευθερίας του. Θὰ εἶναι ὀδυνηρὸν τὸ
205ἔργον τοῦτο καὶ θὰ χωρήσῃ πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν τούτου με-
206τὰ βαθυτάτου πόνου ἡ Κυβέρνησις, ἔχομεν ὅμως τὴν συ-
207ναίσθησιν ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ καθῆκον ἀναπόφευκτον ἀ-
208πέναντι τοῦ δοκιμαζομένου σήμερον Ἔθνους. (Ζωηρὰ χει-
209ροκροτήματα).
210Οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ πολιτική. Παραλλήλως
211πρὸς τὰς προσπαθείας της διὰ τὴν εἰρήνευσιν τοῦ Ἑλληνι-
212κοῦ λαοῦ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιδιώξῃ ἄνευ ἀναβολῆς —
213καὶ ὑπὸ τὰς σημερινάς, ἔστω, ἀνωμάλους συνθήκας καθ’
214ἣν ἔκτασιν ἐπιτρέπουν αὗται — τὴν κινητοποίησιν καὶ ἀ-
215ξιοποίησιν ὅλων τῶν παραγωγικῶν δυνατοτήτων τῆς χώ-
216ρας καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν ἐρειπίων ἐκ τοῦ πολέμου,
217τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καὶ τῆς ἀνταρσίας. Ἐκφράζουσα
218τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἔθνους πρὸς τὰς Ἡνωμένας Πο-
219λιτείας διὰ τὴν παρεχομένην πρὸς τοῦτο νέαν βοήθειαν
220ὡς καὶ πρὸς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν, τῆς ὁποίας τὴν
221βοήθειαν καὶ συμπαράστασιν δὲν λησμονεῖ ἡ Κυβέρνησις
222εἶναι ἀποφασισμένη νὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν διὰ
223τὴν ἀποτελεσματικὴν χρησιμοποίησιν τῆς ὑπὸ ἐκτέλεσιν Ἀ-
224μερικανικῆς βοηθείας πρὸς τὸν ἀνωτέρω σκοπόν.
225Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ἔργον τοῦτο ἡ Κυβέρνησις θὰ
226λάβῃ ὅλα τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς οἰ-
227κονομίας μας, ἡ ὁποία ἐκλονίσθη καὶ νοσεῖ βαρύτατα ἐκ
228τοῦ πολέμου καὶ τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καὶ τῆς ἀνταρσίας.
229Εἰδικώτερον θὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἐξασφάλισιν σταθερότη-
230τος τοῦ Ἐθνικοῦ νομίσματος, τὴν ἱεράρχησιν τῶν εἰσαγω-
231γῶν καὶ τὴν εἴσοδον εἰς τὴν Χώραν ἐπαρκῶν εἰδῶν με-
232ρικῆς καταναλώσεως, ὡς καὶ τὸν ἔλεγχον τῆς παραγωγῆς
233καὶ τῶν τιμῶν καὶ τὴν πάταξιν τῆς αἰσχροκερδείας. (Χει-
234ροκροτήματα).
235Διὰ τῶν μέτρων τούτων ἀποβλέπει ἡ Κυβέρνησις εἰς
236τὴν δυνατότητα τοῦ ὑποβιβασμοῦ καὶ τὴν σταθεροποίησιν
237τῶν τιμῶν.
238Ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ἄμεσα μέτρα πρὸς ὑποβοήθησιν
239καὶ ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν.
240Περαιτέρω ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀκολουθήσῃ πολιτικὴν
241κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ ἀνυψώσεως τοῦ βιοτικοῦ ἐπι-
242πέδου τῶν ἐργαζομένων ἀστικῶν καὶ ἀγροτικῶν τάξεων, ὡς
243καὶ εἰς φορολογικὰς διαρρυθμίσεις ἐπιρριπτούσας τὸ βά-
244ρος εἰς τὰς οἰκονομικῶς ἰσχυρὰς τάξεις. Θὰ ἐπιβάλῃ αὐ-
245στηρὰν περισυλλογὴν τῶν δημοσίων δαπανῶν καὶ θὰ κατα-
246πολεμήσῃ τὴν ἀπαράδεκτον καὶ προκλητικὴν πολυτέλειαν
247τῶν ὀλίγων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ κατανοηθῇ ἀπὸ τοὺς κατέ-
248χοντας τὸν πλοῦτον ὅτι τὸ καθῆκον αὐτῶν ἀπέναντι τῆς
249ὁλότητος ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ αὐτοσυντήρησίς των ἐπιβάλλει
250ὑπὸ τὰς σημερινὰς ἰδίως περιστάσεις καὶ θυσίας οὐσιώδεις
251καὶ σεβασμὸν πρὸς τὴν δυστυχίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.
252Ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ἐπίσης μέτρα κατοχυροῦντα πε-
253ραιτέρω τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας τῶν ἐργαζομένων.
254Ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ κατὰ τὸ δυνατὸν μέτρα διὰ
255τὴν ἀνακούφισιν τοῦ σκληρῶς δοκιμαζομένου λαοῦ τῆς ὑ-
256παίθρου.
257Ἐξωτερικὴ πολιτική. Ἡ Ἑλλάς, πιστεύουσα εἰς τὰ
258ἰδεώδη τῆς εἰρήνης, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς συνεργασίας
259τῶν λαῶν, εἶναι αὐστηρῶς προσηλωμένη εἰς τὸν Ὀργανι-
260σμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, τὸν ὁποῖον μὲ τὴν ἐλευθέραν
261βούλησίν των συνέπτυξαν οἱ λαοί, πρὸς προάσπισιν ἀκρι-
262βῶς τῶν ἰδεωδῶν αὐτῶν. Ἔχει ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην
263εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν καὶ εἶναι βεβαία ὅτι ἡ παρέμ-
264βασις αὐτοῦ θὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν ἐναντίον τῆς ἔξωθεν
265ἐπιβουλήν. Εὐθὺς ὡς παύσῃ ἡ ἐπιβουλὴ αὐτή, ἡ Ἑλλὰς
266εἶναι ἑτοίμη νὰ τείνῃ πρώτη τὴν χεῖρα της πρὸς τοὺς
267βορείους γείτονάς της διὰ τὴν εἰρηνικὴν μετ’ αὐτῶν συ-
268νεργασίαν.
269Ἡ Ἑλλάς, τῆς ὁποίας αἱ θυσίαι καὶ ἡ συμβολὴ εἰς
270τὸν κοινὸν ἀγῶνα εἶχον τύχει τῆς καθολικῆς ἀναγνωρίσε-
271ως, ἐνόσῳ ὁ ἀγὼν συνεχίζετο, ἐλπίζει ὅτι καὶ τώρα, μετὰ
272τὴν νίκην, θὰ τύχῃ τελικῆς ἀναγνωρίσεως τὸ δίκαιόν της.
273Ἐν τέλει ἡ Κυβέρνησις δηλοῖ ὅτι τὰ συμπράττοντα
274εἰς ταύτην κόμματα εἶναι ἀποφασισμένα νὰ διατηρήσουν
275τὴν συνεργασίαν των μέχρις ὅτου φέρουν εἰς πέρας τὸ
276ἀναληφθὲν ἔργον τῆς εἰρηνεύσεως τῆς χώρας καὶ καταστῇ
277δυνατὸν νὰ ὁδηγηθῇ αὕτη, ὑπὸ συνθήκας γαλήνης, ὁμαλό-
278τητος καὶ ἰσοπολιτείας, εἰς ἐκλογὰς διὰ τὴν ἀνάδειξιν νέας
279Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. (Παρατεταμένα καὶ ζωηρὰ
280χειροκροτήματα).
281§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Βενιζελικῶν Φιλε-
282λευθέρων κύριος Σοφοκλῆς Βενιζέλος ἔχει τὸν λόγον.
283§8Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, αἰσθάνομαι δι-
284πλῆν χαρὰν ἀνερχόμενος σήμερον εἰς τὸ βῆμα τοῦτο. Πρῶ-
285τον διὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως καὶ δεύτερον
286διότι, διὰ τῆς λύσεως ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὴν Κυβερνητικὴν
287κρίσιν περιέρχεται πλέον εἰς ἐμὲ ὁ ρόλος τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς
288ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως. (Χειροκροτήματα).
289Τόσον ἡ νέα Κυβέρνησις ὅσον καὶ τὸ πρόγραμμα, τὸ
290ὁποῖον πρὸ ὀλίγου μᾶς ἐξήγγειλεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόε-
291δρος αὐτῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ τύχωσι τῆς ἐγκρί-
292σεώς μας. (Χειροκροτήματα).
293Τὸ Κόμμα τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων ἀπὸ τῆς
294πρώτης ἐμφανίσεώς του εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώ-
295ρας ἠγωνίσθη πάντοτε ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως ὁλοκλήρου τοῦ
296ἐθνικῶς σκεπτομένου πολιτικοῦ κόσμου πρὸς ἀντιμετώπι-
297σιν τῶν κρισίμων περιστάσεων. Αἰσθανόμεθα ἑπομένως
298ἰδιαιτέραν ἱκανοποίησιν διὰ τὴν ἐπελθοῦσαν συνεννόησιν
299τῶν δύο κομμάτων, τῶν ὁποίων ὁ ἀνταγωνισμὸς κατὰ τὴν
300τελευταίαν τριακονταετίαν καλύπτει ὁλόκληρον σχεδὸν τὴν
301πολιτικὴν ἱστορίαν τῆς χώρας.
302Ἡ συνεννόησις αὕτη, τῆς ὁποίας κολακευόμεθα νὰ πι-
303στεύωμεν ὅτι ὑπήρξαμεν πρωταγωνισταί, ὄχι μόνον ἀποτε-
304λεῖ πλήρη δικαίωσιν τῆς πολιτικῆς μας ἐκείνης, ἀλλὰ καὶ
305παρουσιάζει ἀνάγλυφον τὴν εἰκόνα τῶν κρισίμων τοῦ Ἔ-
306θνους περιστάσεων.
307Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς δὲν νομίζομεν ὅτι ὑπάρχει
308περιθώριον συζητήσεων.
309Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶναι ἀσφαλῶς ἡ μᾶλλον ἐν-
310δεδειγμένη τόσον ἀπὸ ἐσωτερικῆς ὅσον καὶ ἀπὸ ἐξωτερι-
311κῆς ἀπόψεως. Θεωροῦμεν ἐθνικὸν χρέος νὰ διευκολύνωμεν
312τὸ ἔργον της παρέχοντες ἀμέριστον τὴν πρὸς αὐτὴν ἐμπι-
313στοσύνην μας. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ
314δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐξάρωμεν τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ
315κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἀπεφάσισε νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπη-
316ρεσίας του κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν καμπὴν τῆς ἱστορίας
317τῆς Χώρας. Εἰς ἡμᾶς δὲν ἀπομένει παρὰ νὰ εὐχηθῶμεν
318ὁλοψύχως ὅπως ἡ κοινὴ αὐτὴ προσπάθεια ἀνταποκριθῇ εἰς
319τὰς προσδοκίας τοῦ Ἔθνους. (Παρατεταμένα χειροκροτή-
320ματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).
321§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευ-
322θέρων κ. Στυλ. Γονατᾶς ἔχει τὸν λόγον.
323§10Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Ἀρχηγὸς Ἐθν. Φιλελευθέρων). Ὑ-
324ποθέτω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀντιλαμβάνεσθε ὅλοι ὅτι κα-
325τὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν δὲν πρόκειται νὰ ἀποφαν-
326θῶμεν, ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνή-
327σεως καί, ἐὰν ἀποφανθῶμεν, αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ τυπικὸν μέ-
328ρος, ἀλλὰ πρόκειται οὐσιαστικῶς νὰ ἀποφανθῶμεν ἐὰν ἡ
329σημερινὴ σύνθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁ-
330ποία θὰ ἐξυπηρέτει τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα ἀπὸ πάσης πλευ-
331ρᾶς, ἐσωτερικῶς καὶ ἐξωτερικῶς. Τὰ προγράμματα, τὰ ὁ-
332ποῖα ἑκάστοτε ὑποβάλλονται ὑπὸ τῶν παρουσιαζο-
333μένων Κυβερνήσεων, εἶναι πάντοτε πολὺ καλὰ
334συντεταγμένα καὶ περιλαμβάνουν ὡραίας ἐννοίας
335καὶ ὡραίας ἀρχάς, ἐναπόκειται ὅμως εἰς ἐκεί-
336νους, οἱ ὁποῖοι θὰ τὰ ἐφαρμόσουν, νὰ κάμουν τὴν δέουσαν
337χρῆσιν τοῦ προγράμματός των. Τὰ προγράμματα δὲν ἀπο-
338τελοῦν θέσμια ἀπαράβατα. Ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ
339παρεκλίνῃ τοῦ προγράμματος, τὸ ὁποῖον ἐξαγγέλλει πρὸς
340στιγμὴν, ἐὰν αἱ περιστάσεις τὸ ἐπιβάλλουν, ἀρκεῖ νὰ ἐπανέλ-
341θῃ καὶ νὰ μὴ χάσῃ τὸν ἀντικειμενικόν της σκοπόν, εἰς τὸν
342ὁποῖον ἀποβλέπει. Δηλαδὴ ὅπως ὁ κυβερνήτης ἑνὸς πλοίου
343δύναται νὰ παρεκκλίνῃ τῆς γραμμῆς, τὴν ὁποίαν ἔχει χαρά-
344ξει, ἐὰν μία θαλασσοταραχὴ ἐπιβάλλῃ τοῦτο, ἀρκεῖ ὅμως
345νὰ ἐπανέλθῃ κατόπιν καὶ πάλιν ἐπὶ τῆς γραμμῆς, διὰ νὰ
346φθάσῃ εἰς τὸν τελικὸν λιμένα τοῦ ἀρχικοῦ προορισμοῦ του.
347Δι’ αὐτὸ ἐγὼ δὲν θὰ εἰσέλθω καθόλου εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν
348προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ θὰ πε-
349ριορισθῶ εἰς τὸ νὰ ἐξετάσω μόνον τὸ κεφάλαιον τοῦ λόγου
350τῆς ὑπάρξεως καὶ τῆς συνθέσεως αὐτῆς. Τὸ Κόμμα τῶν
351Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον,
352ἐνῷ μετεῖχεν ἀκόμη τῆς πρώτης μετεκλογικῆς κυβερνήσεως
353ὅταν ἀντελήφθη, ὅτι τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα ἐπέβαλλον τὴν
354διεύρυνσιν τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, δὲν ἐδίστασε νὰ πρω-
355ταγωνιστήσῃ καὶ νὰ φέρῃ εἰς τέρμα τὴν προσπάθειάν του
356αὐτὴν καὶ παρουσίασε μίαν Κυβέρνησιν εὐρείας συνεργασίας
357ἡ ὁποία ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι ἀπέδωσεν ὠφελίμους καρ-
358πούς, πάντως περισσότερον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ ἴσως
359ὀλιγώτερον εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Εἰς τὴν τελευταίαν κρίσιν
360ὄχι μόνον δὲν ἐπρωτοστατήσαμεν ἡμεῖς, ἀντιστρόφως μά-
361λιστα ἀντετάχθημεν. Μετὰ τὴν παραίτησιν ὅμως τῶν κ. κ.
362Βενιζέλου, Παπανδρέου καὶ Κανελλοπούλου, κατέστη ἀνα-
363πόφευκτος ἡ συνολικὴ παραίτησις τῆς Κυβερνήσεως καὶ
364οὕτω ἐδημιουργήθη ἡ τελευταία πολιτικὴ κρίσις. Μετὰ τὴν
365δημιουργίαν της ἐκρίνομεν ὅτι εἴχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ
366μὴ συντελέσωμεν εἰς τὴν δημιουργίαν Κυβερνήσεως μικρο-
367τέρας εὐρύτητος, ἐκείνης τῆς παραιτηθείσης καὶ ὡς ἐκ τού-
368του ἠναγκάσθη τὸ Λαϊκὸν Κόμμα νὰ σχηματίσῃ μονομερῆ
369κυβέρνησιν ἐκ τοῦ κόμματός του, ἥτις ὅμως εὐθὺς ἀμέσως
370ἀντιληφθεῖσα ὅτι τοιαύτη Κυβέρνησις, δὲν ἐξυπηρετεῖ το
371ἐθνικὸν συμφέρον, ἐντὸς ἑβδομάδος ἀπὸ τῆς συγκροτήσεώς
372της παρουσιάζεται σήμερον ὑπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Φιλε-
373λευθέρων καὶ εἰς τὴν ὁποίαν μετέχει τὸ Λαϊκὸν Κόμμα. Καὶ
374διὰ νὰ ἔλθω εἰς τὸ κύριον θέμα, ἡ παρουσιαζομένη ἐνώπιον
375ἡμῶν Κυβέρνησις, καὶ ζητοῦσα τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Σώ-
376ματος, εἶναι τῆς συνθέσεως ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἐζητήσαμεν
377ὅλοι καὶ τὴν ὁποίαν ὅλοι ηὐχόμεθα νὰ ἴδωμεν σχηματιζομέ-
378νην; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ἡ σχηματισθεῖσα Κυβέρνησις ἀποτε-
379λεῖται ἀπὸ τὰ δύο παλαιότερα ἐν τῇ Χώρᾳ κόμματα, τὰ ὁ-
380ποῖα ἐχώριζαν βαθύταται ἀπὸ μακροῦ ἀντιθέσεις ἐπὶ κεφα-
381λαιωδῶν θεμάτων. Εὐχόμεθα ἡ θεωρητικὴ ἐπιδίωξις τοῦ
382συντονισμοῦ τῶν ἀντιθέσεών των νὰ ἐπιτύχῃ. Ἡ πρώτη ὅ-
383μως ἐκδήλωσις διὰ τῶν συντονισμῶν τῶν ἀντιθέσεών των
384δὲν μᾶς ἔδωσε πολὺ εὐχάριστον δεῖγμα. Ἐνῷ ἡ προηγουμέ-
385νη Κυβέρνησις ἀποτελουμένη ἀπὸ ἑπτὰ κόμματα εἶχε 15
386μόνον ὑπουργούς, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἀποτελουμένη
387ἀπὸ δύο μόνον κόμματα παρουσιάζεται μὲ 25 ὑπουργούς.
388Δὲν θέλω νὰ κάμω καμμίαν ἰδικήν μου πρόβλεψιν ἐπὶ τῶν
389λίαν αἰσιοδόξων βλέψεων τῆς Κυβερνήσεως, περὶ τῶν
390ἀποτελεσμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχῃ τὸ βότανον τοῦ κατευνα-
391σμοῦ, διὰ τὴν ἄμεσον καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας. Θέλω νὰ
392πιστεύω, διότι θὰ ἦτο λυπηρὸν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε
393συλλάβει τὸ πλῆρες νόημα καὶ τὸ ἀληθὲς ἐλατήριον τοῦ ση-
394μερινοῦ ἀνταρτικοῦ ἀγῶνος, θέλω, λέγω, νὰ πιστεύω ὅτι ἡ
395προσπάθειά της αὐτὴ τείνει νὰ ἐξευμενίσῃ ἕνα μέρος τῆς
396ἐν τῷ ἐξωτερικῷ κοινῆς γνώμης, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ νὰ
397πιστεύῃ, ὅτι διὰ τοιούτων μέσων θὰ ἐπήρχετο ἡ λῆξις τῆς
398ἀνταρσίας. Εὐχόμεθα ἐν τούτοις νὰ ἐπιτύχῃ ἡ προσπάθειά
399της. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡμεῖς ἀποδίδομεν πρωταρχικὴν καὶ ἰδι-
400αιτέραν σημασίαν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς βοηθείας τῆς Ἑλλά-
401δος ἐκ μέρους τῶν συμμάχων καὶ φίλων μας τῶν ἐν τῷ Ἐ-
402ξωτερικῷ, διότι ἀντιλαμβανόμεθα ὅλοι μας ὅτι δὲν εἶναι δυ-
403νατὸν μόνοι νὰ ἀντεπεξέλθωμεν εἰς ἕνα λυσσαλέον καὶ ἀκή-
404ρυκτον πόλεμον τὸν ὁποῖον ἔχουν ἐξαπολύσει οἱ ἐχθροὶ τῆς
405Ἑλλάδος ἐναντίον μας καὶ ὅτι μὲ πᾶσαν θυσίαν πρέπει νὰ
406ἐπιζητήσωμεν τὴν συμπαράστασιν τῶν φίλων καὶ συμμά-
407χων μας κατὰ τὸν ἀγῶνα αὐτόν, καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις
408ἔχει σχηματίσει τὴν γνώμην καὶ ἔχει πεισθῆ ὅτι διὰ τῆς ση-
409μερινῆς συνθέσεώς της ἔχει ἐξασφαλίσει τὴν βοήθειαν τὴν
410ἐξωτερικήν, τόσον τὴν ἠθικήν, ὅσον καὶ τὴν ὑλικήν, ἡ ὁ-
411ποία μᾶς εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαία κατὰ τὴν τραγικὴν πε-
412ρίοδον, τὴν ὁποίαν διερχόμεθα, ἡ ὁποία ἴσως ἔχει φθάσει
413εἰς τὸ κατακόρυφον αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐφ’ ὅσον, λέγω,
414ἔχει σχηματίσει τὴν πεποίθησιν αὐτήν, νομίζομεν ὅτι, εἴμεθα
415ὑποχρεωμένοι, ἀντὶ νὰ παρουσιασθῇ ὡς Κυβέρνησις τῶν δύο
416μόνον κομμάτων, καὶ μάλιστα ἐπικειμένων συνεδρίων, ἐν τῷ
417ἐξωτερικῷ, ὅπως ὁ Ο.Η.Ε., τοῦ Λονδίνου, καὶ ἄλλα, θὰ
418ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ τὴν ἐμφανίσωμεν ὡς Κυβέρνησιν ὁλο-
419κλήρου τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἡμεῖς
420θὰ παράσχωμεν τὴν ψῆφον ἐμπιστοσύνης μας. (Παρατε-
421ταμένα χειροκροτήματα).
422§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σο-
423σιαλιστικοῦ Κόμματος, κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.
424§12Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δοκιμάζομεν
425βαθεῖαν ἱκανοποίησιν, καὶ διὰ τὴν συγκρότησιν, τῆς ση-
426μερινῆς κυβερνήσεως, καὶ διὰ τὰς προγραμματικὰς της δη-
427λώσεις. Ὅταν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, εἶχεν ἐμφανισθῆ ἡ Κυ-
428βέρνησις τῆς Ἐθνικῆς συνεργασίας, ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλε-
429λευθέρων μᾶς ἀπηύθυνε τὸν ἐγκάρδιον χαιρετισμόν του. Τοῦ
430ἀπηντήσαμεν, ὅτι, ἀνεμέναμεν τὴν ψηφοφορίαν διὰ νὰ βε-
431βαιωθῶμεν διὰ τὴν ἐγκαρδιότητα. (Χειροκροτήματα). Καὶ
432ἡ ψηφοφορία δὲν ἐπεβεβαίωσε τότε τὴν ἐγκαρδιότητα. Σή-
433μερον δὲν πρόκειται νὰ μιμηθῶμεν τὸ παράδειγμά του. Ἀ-
434πευθύνοντες ἐγκάρδιον χαιρετισμόν, θὰ τὸν ἐπιβεβαιώσωμεν
435καὶ μὲ τὴν ψῆφόν μας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).
436Κύριοι βουλευταί, ἀποτελεῖ παγίαν πεποίθησίν μας,
437ὅτι τὸ σύνηθες κοινοβουλευτικὸν σχῆμα Κυβερνήσεως καὶ
438Ἀντιπολιτεύσεως, πρέπει νὰ δίδῃ τὴν θέσιν του εἰς Κυβέρ-
439νησιν Ἐθνικῆς ἑνώσεως, ὅταν αἱ περιστάσεις εἶναι κρίσι-
440μοι. Καὶ αἱ περιστάσεις τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος, ἀπὸ τῆς
441ἐποχῆς τῆς ἀπελευθερώσεως, εἶναι, δυστυχῶς, κρίσιμοι. Ἐ-
442νῷ εἰς τὰς ἄλλας χώρας ἔχει λήξει ὁ πόλεμος, εἰς τὴν Ἑλ-
443λάδα, ὑπάρχει τὸ δυσμενὲς προνόμιον ὁ πόλεμος νὰ συνε-
444χίζεται.
445Οὐδέποτε, βεβαίως συνεμερίσθημεν τὴν γνώμην, ὅτι
446εἰς τὴν Ἑλλάδα διεξάγεται ἀγὼν τῶν δύο ἄκρων, ἀπέναντι
447τῶν ὁποίων ἐπιτρέπεται ἢ ἐπιβάλλεται ἡ οὐδετερότης καὶ ἡ
448διαιτησία. Πάντοτε ἐπιστεύσαμεν, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα,
449διεξάγεται, σκληρὸς καὶ θανάσιμος πόλεμος τοῦ Ἔθνους
450ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ. (Χειροκροτήματα).
451Καὶ διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος τοῦ Ἔθνους, ἐπι-
452βάλλεται ὁ συναγερμὸς ὅλων τῶν Ἐθνικῶν μας δυνάμεων
453(χειροκροτήματα). Καὶ ἐπιβάλλεται ἡ χρησιμοποίησις ὅλων
454τῶν μέσων, δυναμικῶν, πολιτικῶν, κοινωνικῶν καὶ ἰδεολο-
455γικῶν, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ τελικῶς, ὁριστικὴ καὶ πλήρης ἡ
456συντριβὴ τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. (Ζωηρὰ χειροκροτή-
457ματα).
458Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν πάντοτε ἐ-
459πηγγέλθημεν καὶ αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν πάν-
460τοτε ὑπεστηρίξαμεν.
461Ἀπὸ τὰς πεποιθήσεις αὐτὰς ἐμπνεόμενοι, συμμετέσχο-
462μεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἐθνικῆς συνεργασίας καὶ
463ὑπεστηρίξαμεν τῆς πολιτικήν της. Ἠλέγχθημεν τότε ἀπὸ
464τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, καὶ διὰ τὴν συμμετοχήν μας,
465καὶ διὰ τὴν πολιτικήν μας. Ἀπὸ τὰς πεποιθήσεις αὐτὰς
466ἐμπνεόμενοι προὐκαλέσαμεν τὴν τελευταίαν κυβερνητικὴν
467κρίσιν ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν.
468Καὶ αὐταὶ θὰ εἶναι πάντοτε αἱ ἐμπνεύσεις μας:
469Πίστις εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως, πί-
470στις εἰς τὸν συναγερμὸν τοῦ Ἔθνους, διὰ τὴν ἐξουθένωσιν
471τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος.
472Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἐθνικῆς συνεργασίας δύναται ἀ-
473σφαλῶς νὰ ὑποστῇ ἔλεγχον, ἠμποροῦν νὰ τῆς καταλογισθοῦν
474καὶ παραλείψεις καὶ σφάλματα. Ἀλλὰ δύναται ὑπερηφάνως
475νὰ ἐπικαλεσθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Ἔθνους δύο
476μεγάλας ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὴν πλήρη δικαίω-
477σιν τῆς ὑπάρξεώς της. Πρῶτον, μὲ μόνον τὸν σχηματισμόν
478της, ὁ ὁποῖος ἐπέτρεψε νὰ ἐμφανισθῇ ὡς κοινοβουλευτικὴ
479Δημοκρατικὴ Κυβέρνησις στηριζομένη εἰς τὰ 85% τοῦ
480Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου, διηυκόλυνε τὴν βοήθειαν τῶν Ἡ-
481νωμένων Πολιτειῶν. (Χειροκροτήματα). Καὶ αὐτὴ εἶναι
482ἡ πρώτη μεγάλη ὑπηρεσία της πρὸς τὸ Ἔθνος. Καὶ προσέ-
483φερεν ἐπίσης καὶ μίαν ἄλλην μεγάλην ὑπηρεσίαν. Ὅταν
484ἀνέλαβε τὴν ἀρχὴν αἱ συνθῆκαι τοῦ ἀγῶνος εἶχον καταστῆ
485δυσχερεῖς. Ἐδημοσιεύθη, τότε, δυστυχῶς, ἀπόρρητον κεί-
486μενον τοῦ ἐπιτελείου ἀπὸ τὸν «Ριζοσπάστην» εἰς τὸν ὁποῖον
487ἀνεγράφετο ὅτι: «Ὁ στρατὸς εἶχε φθάσει εἰς τὰ ὅρια τῆς
488ψυχικῆς καὶ φυσικῆς ἀντοχῆς του». Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις
489συμφώνως πρὸς τὰ ἐπίσημα κείμενα. Καὶ μετ’ ὀλίγον χρό-
490νον, οἱ «Τάϊμς» ἀνέγραφον ὅτι τὸ ἠθικὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ
491στρατοῦ ὑπερέβη τὸ ἠθικὸν τοῦ Ἀλβανικοῦ μετώπου. (Χει-
492ροκροτήματα).
493Καὶ εἶναι προφανὲς —καὶ δὲν δύναται ν’ ἀμφισβητηθῇ
494ἀπὸ κανένα καλόπιστον ἄνθρωπον— ὅτι ἡ μεταβολὴ καὶ ἐξύ-
495ψωσις ἠθικοῦ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι γεγονὸς τυχαῖον. Ὀ-
496φείλεται καὶ εἰς λῆψιν μέτρων καὶ εἰς πνοὴν τῆς ἡγεσίας.
497Ἀλλά, ἐπίσης εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ μεγάλη ἐπαγγελία τῆς
498Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς συνεργασίας, διὰ τὴν πλήρη ἐπιβο-
499λὴν τοῦ νόμου δὲν ἐπραγματοποιήθη. Καὶ ἐρωτᾶται, διατὶ
500ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας ἐντὸς τῶν 7 μηνῶν
501δὲν ἐπέβαλεν εἰς ἀκέραιον τὸν νόμον; Καὶ εἰς τὸ σημεῖον
502τοῦτο, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἐπιβάλλονται ἐξηγήσεις
503καὶ ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ἐνώπιον τοῦ Λαοῦ. Προ-
504ϋπόθεσις τῶν ἐπαγγελιῶν μας εἶχεν ὑπάρξει ἡ αὔξησις
505τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ συνέβη εἰς τὴν
506Κυβέρνησιν τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας, ἡ ἰδιότυπος κατάστα-
507σις νὰ εὑρεθῇ εἰς μίαν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐστερεῖτο
508συμμάχου συνομιλητοῦ. Ἀπὸ τὸν Φεβρουάριον ὁπότε ἀνέ-
509λαβε τὴν ἀρχήν, οἱ μὲν Βρεττανοὶ ἔφευγαν οἱ δὲ Ἀμερι-
510κανοὶ δὲν εἶχον ἔλθει ἀκόμη. Ὑπῆρξε μονόλογος τῆς Κυ-
511βερνήσεως, καὶ ὁ διάλογος κατέστη δυνατός, μόλις κατὰ
512τοὺς τελευταίους μῆνας. Τοιουτοτρόπως ἡ Κυβέρνησις τῆς
513ἐθνικῆς συνεργασίας ἠναγκάσθη ν’ ἀρκεσθῇ μόνον εἰς τὴν
514ἀξιοποίησιν τοῦ ὑπάρχοντος ἀριθμοῦ, καὶ εἰς τὴν ἐμψύχω-
515σιν τοῦ στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ἡρωϊκῶς ἀγωνίζεται. Καὶ εἶναι
516ὑπερήφανος, ὅτι αὐτὴ ἡ προσπάθεια ἀπέδωκεν. Ἂν δὲν
517ἔχῃ πλήρη ἀποτελέσματα, ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ
518ἀριθμητικὴ ἀνεπάρκεια δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐπανορ-
519θωθῇ ἀπὸ συμμαχικὴν ἐπικουρίαν. Ἀλλ’ ὅταν ἐπέστη ὁ χρό-
520νος, ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας κατεχομένη
521ἀπὸ τὴν πλήρη συνείδησιν τῶν ἱστορικῶν εὐθυνῶν της, ἔ-
522θεσεν ἐνώπιον καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡν. Πολιτειῶν
523καὶ τῆς ἐνταῦθα ἀποστολῆς, ἔθεσεν εἰς ἀκέραιον τὸ πρό-
524βλημα. Προέβη εἰς διακοίνωσιν μὲ τὴν ὁποίαν ἐτοποθέτη-
525σεν εἰς ἀκέραιον τὸ Ἑλληνικὸν πρόβλημα, καὶ ἀπὸ τὸ κεί-
526μενον τῆς ὁποίας, ἀκούεται πιστεύομεν, εὐκρινῶς, ἡ ἀληθὴς
527φωνὴ τῆς Ἑλλάδος.
528Καὶ αὐτὸ ὑπῆρξεν ἡ τελευταία ἐκδήλωσις τῆς πολιτικῆς
529τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας. Τότε ἐπηκο-
530λούθησεν ἡ κρίσις. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα: Διατί νὰ ἐπέλ-
531θῃ ἡ κρίσις; Τὴν κρίσιν προεκάλεσαν ἡ παραίτησις τῶν
532δύο συναδέλφων, τοῦ κ. Βενιζέλου, τοῦ κ. Κανελλοπούλου
533καὶ ἐμοῦ. Καὶ ὀφείλομεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἐνώ-
534πιον τοῦ Ἔθνους διευκρινίσεις διὰ τὴν πρόκλησιν τῆς κρί-
535σεως. Μᾶς κατελογίσθη ἡ κρίσις ὡς εὐθύνη καὶ ἐνώπιον ὑ-
536μῶν θὰ τὴν διεκδικήσωμεν ὡς τίτλον. Διεπιστώσαμεν, κύ-
537ριοι βουλευταί, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας
538εἶχεν ὑποστῆ τὴν ἀνάλωσιν τῆς ἑπταμήνου ἀρχῆς. Διεπι-
539στώσαμεν, ὅτι εἰς τὴν συμμαχικὴν κοινὴν γνώμην δὲν συ-
540νήντα τὴν ἀνεπιφύλακτον ἐμπιστοσύνην, ἡ ὁποία ἦτο ἀπα-
541ραίτητος διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν τῆς μεγάλης ἀποστολῆς της.
542Ἐγκυρότατα ὄργανα τοῦ συμμαχικοῦ τύπου ἀπηύθυναν βα-
543ρείας κατηγορίας καὶ ἐνίοτε ἀπὸ ἐπισήμους πηγὰς ὑπεδει-
544κνύετο ἡ ἀνάγκη τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Κυβερνήσεως.
545Πανταχόθεν ἐζητεῖτο Κυβέρνησις περισσότερον ἀντιπροσω-
546πευτικὴ καὶ περισσότερον ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν συμμαχικὴν
547κοινὴν γνώμην. Καὶ τότε ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς μας συνει-
548δήσεως, ἐτέθη τὸ ἐρώτημα: Δικαιούμεθα εἰς τὴν κρισιμωτέ-
549ραν ὥραν τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας νὰ συντηρῶμεν μίαν
550Κυβέρνησιν, ἀπέναντι τῆς ὁποίας δὲν ἐκδηλοῦται ἀνεπιφύλα-
551κτος καὶ ἀπόλυτος ἡ ἐμπιστοσύνη ἐκείνων, ἀπὸ τὴν βοή-
552θειαν καὶ τὴν συμπαράστασιν τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται ἡ σω-
553τηρία τῆς Πατρίδος; Εἰς αὐτὴν τὴν κρίσιν τῆς συνειδή-
554σεως, ὀφείλεται ἡ παραίτησίς μας. Ἐσκέφθημεν, ὅτι θὰ ἔ-
555πρεπε νὰ ἀναλάβωμεν μίαν πρωτοβουλίαν ἡ ὁποία νὰ ὁδηγή-
556σῃ εἰς τὸν σχηματισμὸν Κυβερνήσεως περιβαλλομένης μὲ ἀ-
557μέριστον ἐμπιστοσύνην καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτε-
558ρικοῦ. Διότι, εἰς τὴν κρισιμωτάτην αὐτὴν ὥραν τῆς ἱστο-
559ρίας, δὲν ἐπετρέπετο καμμία ἐφεδρεία νὰ παραμένῃ ἐκτὸς
560τῆς μάχης.
561Εἰς τὰς κρισίμους στιγμὰς αἱ ἐφεδρεῖαι, ρίπτονται
562εἰς τὴν πρώτην γραμμήν. Καὶ εἰς αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἀπεβλέ-
563ψαμεν. Εἰς τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον ἐπεδώσαμεν εἰς τὸν συ-
564νετὸν καὶ πατριώτην πρωθυπουργὸν τῆς Κυβερνήσεως τῆς
565ἐθνικῆς συνεργασίας, ἀνεγράφετο: «Κατόπιν ὑπευθύνου καὶ
566ἐπισταμένης μελέτης ἐσχηματίσαμεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι
567πρὸς εὐόδωσιν τοῦ ἐθνικοῦ μας ἀγῶνος, ἐπιβάλλεται ἡ ἀνα-
568σύνθεσις τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ἐνισχυ-
569θῇ ἐξωτερικῶς ἡ ἐμπιστοσύνη καὶ τονωθῇ ἐσωτερικῶς ἡ
570δημιουργικότης ἀπόδοσις». Τὸ κείμενον προσδιορίζει μὲ
571ἀπόλυτον εἰλικρίνειαν καὶ τὰ ἐθνικὰ ἐλατήρια τὰ ὁποῖα μᾶς
572ἐκίνησαν, καὶ τοὺς πολιτικοὺς σκοποὺς εἰς τοὺς ὁποίους ἀπε-
573βλέψαμεν.
574Ἀπέναντι τῆς ἰδικῆς μας ἀπόψεως διετυπώθησαν τότε
575ἀπὸ συναδέλφους, κινουμένους ἐπίσης ἀπὸ πατριωτικὰ ἐλα-
576τήρια, ἡ ἐπιφύλαξις μήπως ἡ πρόκλησις τῆς κρί-
577σεως ἐπεξετείνετο εἰς κρίσιν τῆς οἰκονομίας καὶ κρίσιν
578τοῦ μετώπου. Καὶ ὑπεστηρίχθη, ὅτι θὰ ἔπρεπε προηγουμέ-
579νως νὰ προπαρασκευασθῇ ἡ διαδοχὴ καὶ κατόπιν νὰ προ-
580κληθῇ ἡ κρίσις. Ἡ πορεία τῶν πραγμάτων ἐδικαίωσε τὴν
581ἰδικήν μας ἀπόφασιν. Διότι ἡ παραίτησις τῆς Κυβερνήσεως
582δὲν ἐδημιούργησεν οὔτε τὴν κρίσιν τῆς οἰκονομίας, οὔτε
583τὴν κρίσιν τοῦ μετώπου, εὐτυχῶς, καὶ συγχρόνως ἀπεδεί-
584χθη ἐκ τῆς πορείας τῶν πραγμάτων, ὅτι θὰ ἦτο ἀφελής, ἡ
585ἐλπίς, ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ προπαρασκευασθῇ ἡ διαδοχή,
586χωρὶς προηγουμένως νὰ ἔχῃ προηγηθῆ ἡ κρίσις.
587Ἀφοῦ ὑπῆρξε τόσον δυσχερής, ἡ διαδοχὴ ἔπειτα ἀπὸ
588τὴν κρίσιν, πῶς θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ ἔχῃ προπαρασκευασθῇ
589ἡ διαδοχὴ πρὸ τῆς κρίσεως; Πῶς θὰ ἀπηλλάσσοντο ἑκα-
590τέρωθεν ἀπὸ τὰς παραισθήσεις καὶ τὰς χιμαίρας τῶν μονο-
591πλεύρων κομματικῶν κυβερνήσεων, χωρὶς ἐμπράκτως νὰ
592ἔχουν δοκιμάσει τὴν ἀδυναμίαν; (Χειροκροτήματα). Καὶ
593προκαλέσαμεν ὡδήγησεν εἰς τὴν συγκρότησιν Κυβερνή-
594σεως. Εἴμεθα ἀληθῶς εὐτυχεῖς, διότι ἡ κρίσις τὴν ὁποίαν
595ἐπροκαλέσαμεν ὡδήγησεν εἰς τὴν συγκρότησιν Κυβερνήσε-
596ως διὰ τὴν ὁποίαν ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ ὑπηρετήσῃ τὸ συμφέ-
597ρον τῆς Χώρας. (Χειροκροτήματα). Πράγματι, δημιουρ-
598γεῖται ἡ ἀπορία: Πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ συγκροτηθῇ ἡ ση-
599μερινὴ Κυβέρνησις ἀφοῦ ἐπὶ μακρὸν ἠκούσαμεν ὅτι ὑπάρχει
600ἄλλη πολιτική, ἡ ὁποία ἐμποδίζει τὴν συνεργασίαν; Δὲν
601ἐπιθυμοῦμεν νὰ εἰσέλθωμεν σήμερον εἰς τὴν ἀναδρομικὴν
602αὐτὴν ἐξέτασιν τῆς παλαιᾶς διαφωνίας μας. Ἡ ὥρα εἶναι
603πολύτιμος καὶ δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ τὴν διαταράξωμεν μὲ
604ἀναρμόστους ἀναδρομικὰς συζητήσεις. Ἀρκούμεθα εἰς τὴν
605εὐχάριστον διαπίστωσιν, ὅτι αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις
606τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἐπαναλαμβάνουν εἰς ἀκέραιον
607τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς
608συνεργασίας. Καὶ διαπιστώνεται τοιουτοτρόπως ὅτι τὸ Ἔ-
609θνος, εἶναι ὁμόφωνον εἰς τὸν ἀγῶνα. (Χειροκροτήματα).
610Καὶ ἐκφράζομεν μόνον τὴν λύπην μας διὰ τὴν ἀδικαιολόγη-
611τον μακρὰν καθυστέρησιν.
612Κύριοι βουλευταί, μὲ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις,
613ἀνελύθησαν ἰδιαιτέρως, ἡ ἐσωτερική, ἡ οἰκονομική, καὶ ἡ
614ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς νέας Κυβερνήσεως. Δὲν ὑπῆρξεν
615ἀναλυτικὴ ἀνάπτυξις τῆς ἐσωτερικῆς πολιτικῆς. Ἐπιθυ-
616μοῦμεν, νὰ διαπιστώσωμεν μὲ τὸν πλέον κατηγορηματικὸν
617τρόπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐξαντλήσῃ ὁλόκληρον
618τὸ κῦρος τῆς διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἄμεσον καὶ πλήρη βοήθειαν
619διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας. Ἀναχωροῦμεν ἀπὸ τὴν
620πεποίθησιν, ὅτι οἱ ἐμφύλιοι πόλεμοι, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ
621διαρκοῦν, ὅταν μάλιστα ἔχουν τὴν ἐμπλοκὴν τοῦ συνοριακοῦ
622μας ἀγῶνος. Καὶ πιστεύομεν, ὅτι πρέπει νὰ ἐξασφαλισθῇ
623εἰς τὸν ταχύτερον χρόνον, ἡ μεγίστη δυνατὴ βοήθεια, διὰ
624νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἐπὶ τέλους τὴν ἐπιβολὴν τοῦ νόμου καὶ
625νὰ προσφέρωμεν γενικώτερον μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν εἰρή-
626νην. Διότι, ὁ ἀσφαλέστερος τρόπος νὰ ὑπηρετηθῇ ἡ εἰρήνη
627εἶναι ἡ καταστολὴ τῆς στάσεως, τὴν ὁποίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα
628ἐπιχειροῦν οἱ ἐχθροί της.
629Εἴμεθα ἐπίσης, ἀπολύτως σύμφωνοι, μὲ τὰς ἐπαγγε-
630λίας καὶ διὰ τὴν οἰκονομικὴν καὶ διὰ τὴν κοινωνικὴν πολι-
631τικήν. Πράγματι, εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἀξιοποίησις ὅλων
632τῶν παραγωγικῶν δυνάμεων τῆς χώρας. Πράγματι, εἶναι
633ἀπαραίτητος ἡ κοινωνικὴ δικαιοσύνη. Ἐὰν ὁ αἰών,
634ἦτο ὁ αἰὼν τῆς πολιτικῆς ἐλευθερίας, ὁ 20ος αἰών, εἶναι ὁ
635αἰὼν τῆς Κοινωνικῆς Δικαιοσύνης. Καὶ δὲν ὑπάρχει ἀληθὴς
636Δημοκρατία, παρὰ μόνον ὅταν συμπληρώνεται ἡ πολιτικὴ ἐ-
637λευθερία μὲ τὴν κοινωνικὴν δικαιοσύνην. Ἀλλ’ ἡ πραγμα-
638τοποίησις τῆς λαϊκῆς εὐημερίας καὶ τῆς κοινωνικῆς δικαιο-
639σύνης δὲν ἀποτελεῖ μόνον κριτήριον ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους,
640ἀπέναντι τοῦ μάρτυρος Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀποτελεῖ ἐπίσης
641καὶ ἀποφασιστικὸν μέσον πάλης ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ κομ-
642μουνισμοῦ. Ἐξασφαλίζει τὸν ἠθικόν του ἀφοπλισμόν.
643Καὶ εἴμεθα ἐπίσης σύμφωνοι καὶ διὰ τὴν ἐξωτερικὴν
644πολιτικήν. Ἀνέκαθεν τὰ Ἐθνικὰ πολιτικὰ κόμματα προσδιώ-
645ρισαν τὴν Ἐθνικὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλλάδος ὡς πολιτικὴν
646ἴσης φιλίας πρὸς ὅλους τοὺς Συμμάχους.
647Ἐὰν σήμερον ἡ πολιτικὴ τῆς ἴσης φιλίας δὲν ἐφαρμό-
648ζεται, ἡ ὑπαιτιότης δὲν εἶναι ἰδική μας. Ἀντὶ τοῦ μάνα
649μᾶς προσφέρουν χολήν. (Χειροκροτήματα). Καὶ τίποτε δὲν
650θὰ ἦτο εὐτυχέστερον διὰ τὴν χώραν ἀπὸ τὴν ἐγκατάλειψιν
651τῆς ἐπιβουλῆς, ἀπὸ τὸ γεγονὸς νὰ ἀφεθῇ ἡ Ἑλλὰς ἐν εἰ-
652ρήνῃ διὰ νὰ ἐπιδοθῇ ἀπερίσπαστος εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν
653τῶν ἐρειπίων της.
654Ὁ ὑπερήφανος καὶ φιλότιμος Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει
655τὴν γενναιότητα τῆς λήθης. Ἐλησμόνησεν αἰώνων διαφορὰς
656μὲ τὴν Τουρκίαν καὶ ἀπὸ 10ετηρίδων ζῇ εἰς πλήρη ἐγκαρ-
657διότητα. Χθὲς ἀκόμη ἀποκατέστησε τὰς σχέσεις του μὲ τὴν
658Ἰταλίαν. Θὰ ἦτο πρόθυμος νὰ τὸ πράξῃ πρὸς ὅλους ἀνε-
659ξαιρέτως, καὶ πρὸς τοὺς βορείους του γείτονας, φθάνει
660μόνον καὶ ἐκεῖνοι νὰ εἶναι σύμφωνοι καὶ νὰ ἀφήσουν τὴν
661εἰρήνην εἰς τὴν μαρτυρικήν μας Πατρίδα.
662Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἀκόμη μία ἐρώτησις, εἰς
663τὴν ὁποίαν ὀφείλω ἀπάντησιν. Διατί, ἐνῷ ἡ σημερινὴ Κυ-
664βέρνησις ἐμφανίζεται μὲ στενωτέραν κοινοβουλευτικὴν βά-
665σιν, ἐν τούτοις πανηγυρίζεται ὡς Ἐθνικὴ Ἕνωσις, ἐνῷ
666ἡ προγενεστέρα Κυβέρνησις εἶχεν εὐρυτέραν κοινοβουλευτι-
667κὴν βάσιν; Ὑπάρχει μία ἐρώτησις κρίσιμος, εἰς τὴν ὁποίαν
668ὀφείλομεν ἀπάντησιν.
669Ἡ ἀπάντησις, κύριοι βουλευταί, εὑρίσκεται εἰς τὸ γε-
670γονός, ὅτι ἡ παλαιὰ ἀντιπολίτευσις τοῦ Κόμματος τῶν Φι-
671λελευθέρων δὲν ἐταυτίζετο εἰς κατεύθυνσιν μὲ τὴν Κυβέρ-
672νησιν. Ἐπηγγέλλετο ἄλλην πολιτικήν. Ἰσχυρίζετο, ὅτι χωρὶς
673τὴν ἔνοπλον βίαν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀναίμακτος εἰρήνευσις.
674Καὶ τοιουτοτρόπως ἐγίνετο, χωρὶς τὴν θέλησίν της, ἐπιχεί-
675ρημα τῶν ἐχθρῶν της. Σήμερον τὰ κόμματα, ὅσα παραμέ-
676νουν ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως, ταυτίζονται εἰς τὴν Ἐθνικὴν
677κατεύθυνσιν, καὶ διὰ τοῦτο, εἴτε μετέχοντα εἴτε μὴ μετέ-
678χοντα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, συναπαρτίζουν τὸ ἐθνικὸν μέ-
679τωπον ἐν ὀνόματι τοῦ ὁποίου θὰ διεξαχθῇ ὁ κοινὸς ἀγὼν
680ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. (Ζωηρὰ χειροκροτή-
681ματα).
682Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς ψήφου ἐμπιστοσύνης τὴν
683ὁποίαν θέλομεν νὰ παράσχωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Γνωρί-
684ζοντες τὰς δυσκόλους περιστάσεις, τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζει
685θέλομεν νὰ τῆς παράσχωμεν τὸ δικαίωμα καὶ νὰ ὁμιλῇ καὶ
686νὰ ἐνεργῇ ἐν ὀνόματι ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους. (Ζωηρὰ καὶ
687παρατεταμένα Χειροκροτήματα).
688§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος
689κ. Ν. Ζέρβας ἔχει τὸν λόγον.
690§14Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Μὲ συγκίνησιν ἐθνικὴν χαιρετίζομεν
691τὴν ἐμφάνισιν τῆς νέας Κυβερνήσεως, ἐθνικὴν συγκίνησιν
692τὴν ὁποίαν δικαιολογεῖ ἀπόλυτα τὸ ἱστορικὸν γεγονὸς τοῦ
693νὰ βλέπωμεν εἰς τὴν κρισιμωτέραν καμπὴν τῆς ἱστορίας τοῦ
694τόπου μας, τὰ δύο ἱστορικὰ Κόμματα νὰ ἑνοῦνται εἰς μίαν
695τόσον ἐπιβαλλομένην ἐθνικὴν προσπάθειαν. Ὁραματίζομαι
696αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὺς δύο ἐκείνους ἄνδρας, τοὺς ἱδρυτὰς
697τῶν δύο αὐτῶν Κομμάτων νὰ ἀδελφώνωνται καὶ τὴν Ἑλ-
698λάδα νὰ τοὺς στεφανώνῃ. Τὸ Ἐθνικὸν Κόμμα Ἑλλάδος,
699δὲν ἔχει παρὰ νὰ δώσῃ πλήρη καὶ ἀμέριστον τὴν συνδρο-
700μήν του ὅπως καὶ ὅπου κληθῇ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν,
701τὴν ὁποίαν ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ θελήσω νὰ ὀνομάσω ὡς
702Κυβέρνησιν Ἐθνικῆς Σωτηρίας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).
703Αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως μᾶς
704εὑρίσκουν ἀπόλυτα συμφώνους. Τὸ ἐσωτερικόν της πρό-
705γραμμα τὸ ἐγκρίνομεν. Τὰ οἰκονομικά της μέτρα ἐπίσης.
706Ἡ Ἐξωτερικὴ πολιτικὴ εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν αἱ ἐθνι-
707καὶ περιστάσεις ἐπιβάλλουν. Δὲν θὰ ἐπιχειρήσω ἀπόψε νὰ
708προβῶ εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς
709Κυβερνήσεως, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπασχολήσω κατὰ
710τὴν ὥραν αὐτὴν τῆς χαρᾶς τὴν Βουλήν μας.
711Ἕνα μόνον θὰ σημειώσω καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνη-
712σιν νὰ τὸ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της. Τὸ ὅτι δὲν ἀναφέρει εἰς τὰς
713δηλώσεις της ἕνα λόγον διὰ τὸν μαχόμενον στρατόν, καὶ
714θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι θὰ εὕρῃ τρόπον, ὥστε εἰς τὸ ἀμέ-
715σως προσεχὲς μέλλον νὰ ἐκφράσῃ πρὸς τὸ μαχόμενον Ἔ-
716θνος τὴν εὐγνωμοσύνην της. Εἶδα, πράγματι, μετ’ ἐκπλή-
717ξεως, ὅτι οὔτε ἕνα λόγον ἀνέφερε διὰ τὸν μαχόμενον Ἐ-
718θνικὸν στρατὸν (ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήμα-
719τα) καὶ διὰ τὰ ἡρωϊκὰ Σώματα τῆς Ἀσφαλείας, Χωροφυ-
720λακῆς καὶ Ἀστυνομίας Πόλεων (ζωηρὰ χειροκροτήματα),
721ὅπως ἐπίσης, δυστυχῶς, οὐδεμίαν μνείαν ἔκαμε δι’ ὅλους
722ἐκείνους τοὺς ἥρωας, οἱ ὁποῖοι ἔδωκαν τὴν ζωήν τους διὰ
723νὰ ὑπάρχωμεν σήμερον ἐλεύθεροι, διὰ τοὺς ἥρωας τῆς Ἐ-
724θνικῆς Ἀντιστάσεως (ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκρο-
725τήματα). Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται μᾶλλον εἰς
726μίαν ἐξ ἀφελείας παράλειψιν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ ση-
727μερινὴ αὐτὴ Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν ὅπως σᾶς εἶπον, ἂς
728μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τὴν ἀποκαλέσω καὶ νὰ τὴν ἐπιθυμῶ ὡς
729τοιαύτην Ἐθνικῆς Σωτηρίας, ἐλπίζω καίτοι δὲν εἶμαι καὶ βέ-
730βαιος, ὅτι θὰ θελήσῃ νὰ θεραπεύσῃ εἰς τὸ ἀμέσως προσε-
731χὲς μέλλον τὴν παράλειψιν ταύτην, οὐσιώδους καθ’ ἡμᾶς
732σημασίας.
733Ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος ἀξιότιμος κύριος συνά-
734δελφος, ἔθιξεν ἐν τῇ ἀγορεύσει του, καὶ τὸ ζήτημα τῆς κρί-
735σεως, ὅπως ἐξέθεσε καί τινας τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι ὡδήγη-
736σαν εἰς αὐτήν. Κατὰ τὴν ὥραν αὐτὴν τὴν χαρμόσυνον, ἂς
737μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ μὴ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελ-
738φον, Ἀρχηγὸν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος.
739(Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Δὲν εἶναι τοῦ παρόντος αἱ κρί-
740σεις καὶ αἱ ἐπικρίσεις. Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ
741ὁ λαὸς καὶ τὸ Ἔθνος, ἀλλὰ καὶ ἡ Βουλή, θὰ πληροφορηθῇ
742τοὺς πραγματικοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἤγαγον εἰς τὴν τελευ-
743ταίαν Κυβερνητικὴν κρίσιν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).
744Ἀντιπαρέρχομαι τὸ θέμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἀργότερον
745θὰ ἀπασχολήσῃ πιθανῶς τὴν Βουλήν. Τὴν στιγμὴν αὐτὴν
746θὰ ἠθέλομεν νὰ τονίσωμεν ὅτι τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν
747τοῦ Ἔθνους ἕνας καὶ μόνος σκοπὸς ὀφείλει νὰ τὴν ἀπα-
748σχολήσῃ. Ἕνας καὶ μόνος πρέπει νὰ εἶναι ὁ σκοπὸς καί ἡ
749ἀποστολή της. Εἰς τὸ πῶς τάχιστα, ἀμεσώτατα, θὰ ἐπιλη-
750φθῇ δι’ ὅλων τῶν μέσων καὶ τρόπων τοῦ θέματος τῆς
751ἐμπεδώσεως τῆς τάξεως, εἰς τὸ πῶς θὰ ἐπαναφέρῃ τὴν
752γαλήνην εἰς τὸν δοκιμαζόμενον καὶ ἀγωνιῶντα Ἑλληνικὸν
753λαὸν καὶ εἰς τὸ πῶς θὰ ξαναδώσῃ τὴν ζωὴν εἰς τὸ μαρτυ-
754ρικόν μας Ἔθνος.
755Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπὸ τὰς παρούσας, πράγματι, τραγι-
756κὰς ὥρας, ἐπιτρέπεται νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν ἄλλο
757θέμα, ἀπὸ ἐκεῖνο τῆς ἐσωτερικῆς τάξεως. Ἄνευ τῆς ἀμέ-
758σου λήψεως, κύριοι βουλευταί, ὅλων ἐκείνων τῶν μέτρων,
759τὰ ὁποῖα θὰ ἐνέπνεον καὶ πάλιν εἰς τὸν λαὸν τὴν ἐμπιστο-
760σύνην ἐπὶ τῆς ἡγεσίας του καὶ θὰ ἐστερέωναν τὸ εὐτυχῶς
761ἀκόμη ἀκμαῖον ἠθικὸν τῶν μαχομένων δυνάμεων τοῦ Ἔ-
762θνους, ἄνευ, λέγω, ἀμέσου λήψεως αὐτῶν τῶν μέτρων, ἡ
763Κυβέρνησις τὴν ὁποίαν ἀπεκάλεσα, ἀποκαλῶ καὶ τὴν θέλω
764ὡς Ἐθνικῆς Σωτηρίας, δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ ἀγάγῃ εἰς αἴσιον
765πέρας τὸ ὄντως βαρύτατον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπωμίσθηκε
766καὶ τὸ χείριστον ὅλων, αἱ ἐλπίδες καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη, ἡ
767ὁποία ἤρχισεν ἀναπτερουμένη, λαοῦ καὶ στρατοῦ, δὲν θὰ
768εὕρισκον τὴν ἄμεσον θεραπείαν των, καὶ ὁ χαμὸς τῆς ἐλ-
769πίδος αὐτῆς καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης θὰ ἐπέφεραν ὀλέθρια
770διὰ τὸ Ἔθνος ἀποτελέσματα. Εἶναι, ἄλλως τε, ἁπλᾶ τὰ
771μέσα καὶ οἱ τρόποι, τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ
772μετέλθῃ ἀπὸ τῆς πρώτης ὥρας τῆς ἀναλήψεως τῆς διακυ-
773βερνήσεως ὑπ’ αὐτῆς τῆς χώρας. Νὰ μὴ ἐπαναλάβῃ ἡ Κυ-
774βέρνησις ἐκεῖνα τὰ σφάλματα τῶν ἄλλων προκατόχων Κυ-
775βερνήσεων. Δὲν ἀπαλλάσσω οὔτε τὸν ἑαυτόν μου σφαλμά-
776των καὶ εὐθυνῶν. Καὶ οὔτε θέλω τώρα νὰ καταλογίσω εἰς
777τοὺς μὲν τὰ πλεῖστα αὐτῶν καὶ νὰ ἀφαιρέσω ἐμαυτὸν τού-
778των. Ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ σκεφθῇ
779ὅτι, ὅταν μία καθ’ οἱονδήποτε τρόπον τακτικὴ ἀποτυγχά-
780νῃ, ὀφείλει νὰ ἀντικαθιστᾶ αὐτὴν μὲ ἄλλην. Καὶ τὴν ἄλλην
781τακτικήν, τὸν ἄλλον τρόπον ἀντιμετωπίσεως τοῦ συμμορι-
782τισμοῦ, εἴπομεν ἀπὸ 1½ ἔτους ὑποδείξει, ἀλλὰ χωρίς, δυ-
783στυχῶς, ἕως τώρα νὰ ἀκουσθῶμεν.
784Κατὰ τὸ ἑπτάμηνον καθ’ ὃ μετέσχομεν τῆς Κυβερνή-
785σεως Ἐθνικῆς Συνεργασίας, δὲν ἐπαύσαμεν οὐδ’ ἐπὶ στι-
786γμὴν νὰ διακηρύσσωμεν, ὅτι ὅπως ἐβαίναμεν, ἐβαίναμεν ἀπὸ
787τοῦ κακοῦ εἰς τὸ χειρότερον. Καί, ἴσως, ἡ ἐμμονή μας ἐπὶ
788τῆς ἀντιλήψεως αὐτῆς, νὰ εἶναι μία τῶν ἀφορμῶν τοῦ νὰ
789θεωρούμεθα ἀπό τινας τῶν συναδέλφων ὡς ἔξαλλοι. Ἂν θέ-
790λετε, ἂς τὸ τονίσωμεν μάλιστα, εἴμεθα ἔξαλλοι, ἀλλὰ ἔξαλ-
791λοι, παλλόμενοι ἀπὸ ἐθνικὸν καὶ μόνον παλμόν, (Χειροκρο-
792τήματα).
793Ἔτυχε νὰ γεννηθῶμεν ἀπὸ μίαν οἰκογένειαν, ἡ ὁποία
794ἐπὶ 400 χρόνια ἐμάχετο καὶ μάχεται τὸν ἀγῶνα τὸν σκλη-
795ρὸν ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους καὶ ἐγεννήθημεν ἀπὸ κορυφῆς μέχρις
796ὀνύχων Ἕλληνες καὶ μόνον Ἕλληνες. (Χειροκροτήματα).
797Καὶ ἐπιστεύσαμεν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὸ ἔχομεν ὡς
798μόνην μας τοῦτο πίστιν εἰς ὅλην μας τὴν ζωήν, ὅτι Ἕλλη-
799νες καὶ Ἑλλὰς εἶναι δι’ ἡμᾶς ἡ μοναδικὴ θρησκεία, ἡ μο-
800ναδικὴ λατρεία. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι, ἄνευ αὐτῆς τῆς
801ἐμμονῆς εἰς τὴν θρησκείαν αὐτήν, ἄνευ τῆς ἀπολύτου λα-
802τρείας μας διὰ τὴν καταγωγήν μας, δὲν θὰ ὑπῆρχον ἄν-
803θρωποι καὶ ἀνθρωπισμός. Χωρὶς τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς
804Ἕλληνας, οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ εἶχον γίνει καὶ μείνει τοι-
805οῦτοι. Θὰ θεωρήσετε, ἴσως, ὡς ἐξαλλοσύνην τὴν ἀντίληψίν
806μας αὐτὴν ὑπὸ αὐτὴν τὴν μορφὴν καὶ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν
807εἴμεθα ἔξαλλοι. Ἐὰν ὅμως θέλωμεν νὰ πιστεύωμεν καὶ ὄχι
808ἁπλῶς νὰ ἐλπίζωμεν, τὰ μέτρα τὰ ἀπολύτως ἀπ’ ᾶ, ληφθοῦν
809ἀμέσως ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ
810ὑπάρχῃ ἄλλος Ἕλλην, περισσότερον ἐμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ χαρῇ
811καὶ θὰ ἐνθουσιασθῇ τόσον καὶ ὁ ὁποῖος οὕτω θὰ δυνηθῇ νὰ
812εἴπῃ τὸ «νῦν ἀπολύοις τὸν δοῦλον του Δέσποτα». (Χειρο-
813κροτήματα).
814§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Νέου Κόμματος κ.
815Σ. Μαρκεζίνης, ἔχει τὸν λόγον.
816§16Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ὁ σάλος, τὸν ὁποῖον ἐδημιούρ-
817γησεν ἡ ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον παραταθεῖσα κυβερνητικὴ κρί-
818σις, ἀρκετὰ ἐταλαιπώρησε τὸ Ἔθνος, ὥστε νὰ διαπιστοῦ-
819ται εὐχαρίστως εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἀπο-
820φεύγονται συζητήσεις δυνάμεναι, ἐνδεχομένως, νὰ δυσχε-
821ράνουν τὴν κατάστασιν κατὰ τὰς κρισίμους ταύτας ὥρας.
822Ὡς ἐκ τούτου, τὸ Νέον Κόμμα, ἀρκεῖται εἰς τὴν κά-
823τωθι ἐπεξηγηματικὴν τῆς στάσεώς του, κατὰ τὴν ψηφο-
824φορίαν, δήλωσιν.
825Ἡ προέχουσα κατὰ τὴν ὥραν ταύτην ἐξωτερικὴ ἄπο-
826ψις τοῦ ἐθνικοῦ προβλήματος εὑρίσκει, φρονοῦμεν, πάντας
827συμφώνους ὅτι ἡ, μετὰ περιπετείας, δοθεῖσα λύσις τοῦ κυ-
828βερνητικοῦ ζητήματος, εἶναι ἐθνικῶς συμφέρουσα. Ἀποτε-
829λεῖ κοινοτυπίαν, ἀτυχῶς, τόσον βραδέως γενομένην ἀπὸ
830τοὺς πάντας ἀντιληπτὴν ὅτι, εἴτε ἐκ σφάλματος μὴ διαφω-
831τίσεως τῆς κοινῆς γνώμης τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἴτε ἐξ ἄλλων
832λόγων, παρὰ τὴν γνησιότητα τῶν ἐκλογῶν τῆς 31ης Μαρ-
833τίου 1946 καὶ τὴν εὐρεῖαν, ἐπ’ ἐσχάτων εὐρυτάτην, κοι-
834νοβουλευτικὴν βάσιν τῶν ἑκάστοτε Ἑλληνικῶν Κυβερνή-
835σεων, ἡ ἐθνικὴ παράταξις ἐδυσφημεῖτο, ἀτυχῶς, πάντοτε
836εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὡς ἔχουσα μεταξὺ τῶν κόλπων της
837ρῆγμα, καὶ τοῦτο ὡς ἐκ τῆς παραμονῆς εἰς τὴν ἀντιπολί-
838τευσιν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.
839Ἡ νέα Κυβέρνησις ἐξουδετερώνει πλήρως τὸ κατὰ
840φαινόμενον ρῆγμα αὐτό, καὶ ἔτσι παρέχεται εἰς τὸ Ἔθνος
841ἰδεώδης εὐκαιρία νὰ ἀγωνισθῇ ὑπὲρ τῶν δικαίων αὐτοῦ
842καὶ τυπικῶς ὡς ἦτο μέχρι τοῦδε καὶ οὐσιαστικῶς ἠνωμένον.
843Περιτταί, λοιπόν, αἱ συζητήσεις καὶ πλήρης ἀπὸ τῆς
844ἀπόψεως αὐτῆς ἡ ἐμπιστοσύνη μας εἰς τὴν Κυβέρνησιν
845καὶ εἰλικρινεῖς οἱ εὐχαί μας διὰ τὴν εὐόδωσιν τοῦ σκληροῦ
846ἔργου.
847Παραλλήλως ὅμως πρὸς τὸν ἐξωτερικὸν παράγοντα
848ὑπάρχει καὶ ὁ ἐσωτερικός. Τοῦτον ἡμεῖς οὐδόλως ὑποτιμῶ-
849μεν. Πιστεύομεν ἀκραδάντως, ὅτι, ὅσον σπουδαία καὶ ἂν
850εἶναι ἡ ἐξάρτησις τοῦ Ἑλληνικοῦ θέματος ἐκ τοῦ Ἐξωτε-
851ρικοῦ, εἴτε ὑπὸ τὴν ἀρνητικὴν ἔννοιαν, τῆς μεταβολῆς δη-
852λαδὴ τακτικῆς τῶν ἀντιπάλων, εἴτε ὑπὸ τὴν θετικὴν τῆς
853ἀποφασιστικῆς δηλαδὴ βοηθείας, ὅπου καὶ ὅπως δεῖ, τῶν
854φίλων, παραμένει πάντοτε γεγονὸς ὅτι ὁ ρόλος τοῦ ἐσωτε-
855ρικοῦ παράγοντος θὰ εἶναι ἀποφασιστικός.
856Ἡ ἀνάγκη τοῦ ἐθνικοῦ συναγερμοῦ ἐπὶ ὅλων τῶν το-
857μέων τῆς δράσεως, ἀσφαλείας, οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ,
858θὰ παρουσιάζεται ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ μεγαλυτέρα καὶ συνεπῶς
859θὰ ἀνακύπτῃ πάντοτε τὸ ἐρωτηματικὸν τοῦ τρόπου τῆς ἐπι-
860τεύξεως τούτου.
861Ἡμεῖς φρονοῦμεν ἀκραδάντως, ὅτι, μόνον ὁ πλήρης
862παραμερισμός, ἔστω καὶ προσκαίρως, τοῦ κομματικοῦ ἐν-
863διαφέροντος καὶ ἡ ἐπιστράτευσις τῶν ἀρίστων καὶ ἱκανῶν
864ὁπουδήποτε εὑρισκομένων, ἔστω καὶ ἔξω τῆς αἰθούσης ταύ-
865της, ἀλλὰ πάντοτε τῇ συγκαταθέσει αὐτῆς, δύνανται νὰ
866ἀποτελέσουν τὸ βάθρον τῆς πνοῆς ἐκείνης, ἡ ὁποία δη-
867μιουργεῖ πράγματι κοινὴν γνώμην καὶ συναγείρει τὸ Ἔ-
868θνος εἰς τὸν ὑπὲρ αὐτῶν ἀγῶνα.
869Ἂν ἡ λεγομένη Κυβέρνησις Ἐθνικῆς Συνεργασίας
870παρὰ τὴν εὐρυτάτην της βάσιν, ἀπέτυχε νὰ ἐμπνεύσῃ τὴν
871ἐμπιστοσύνην αὐτήν, διατὶ ἡ παροῦσα πρέπει νὰ εἴμεθα
872προκαταβολικῶς βέβαιοι ὅτι θὰ τὸ ἐπιτύχῃ;
873Ἐν τούτῳ συνίστανται αἱ σοβαρώταται ἀμφιβολίαι, αἱ
874ὁποῖαι ἐπεξηγούμεναι δὲν φρονοῦμεν ὅτι προάγουν τὴν στι-
875γμὴν ταύτην τὸ ἐθνικὸν ζήτημα, ἐφ’ ὅσον προβαδίζει ἡ τοῦ
876ἐξωτερικοῦ ἀντιμετώπισις. Ἀποτελεῖ ὅμως τὴν αἰτιολογίαν,
877διατὶ ἡ στάσις τοῦ Νέου Κόμματος, ἔναντι τῆς Κυβερνή-
878σεως, θὰ εἶναι στάσις ἀνοχῆς.
879Εὐχόμεθα καὶ εἰς τὸν τομέα τοῦτον, τὰ πράγματα νὰ
880μᾶς διαψεύσουν, καὶ τὰ παλαιὰ κόμματα, ἀντιπαρερχόμενα
881πάντα τὰ ἐμπόδια καὶ ἀδόλως συνεργαζόμενα, νὰ ἐπιτύ-
882χουν. Θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς νὰ τοὺς χειροκροτήσωμεν καὶ νὰ
883ἀναγνωρίσωμεν πρῶτοι τὴν πρὸς τὴν πατρίδα ὑπηρεσίαν,
884ὡς μεγάλην καὶ ἀναμφισβήτητον. (Χειροκροτήματα).
885§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος
886κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.
887§18Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅσοι
888προεκαλέσαμεν πρὸ δύο περίπου ἑβδομάδων τὴν κυβερνη-
889τικὴν κρίσιν, αἰσθανόμεθα σήμερον ζωηρὰν ἱκανοποίησιν.
890Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐνεφανίσθη ἀπόψε ἐνώπιον τῆς
891Βουλῆς καὶ ζητεῖ τὴν ἐμπιστοσύνην μας, ἀποτελεῖ τὴν δι-
892καίωσιν τῆς βαθείας ἐθνικῆς ἀγωνίας, ἡ ὁποία μὲ ὤθησε
893νὰ συμφωνήσω εἰς τὴν διάλυσιν τῆς ὑπὸ τὸν κ. Δ. Μάξιμον
894Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ἡ ὑπὸ τὸν κ. Μάξι-
895μον, ἔκαμε, κύριοι βουλευταί, τὸ καθῆκον της καὶ ἰδιαιτέρα
896ὀφείλεται τιμὴ εἰς τὸν σεμνὸν καὶ ἀνιδιοτελῆ πατριώτην, ὁ
897ὁποῖος προΐστατο αὐτῆς. Ἔκαμε, λέγω, τὸ καθῆκον της,
898συγκροτηθεῖσα ὅταν συνεκροτήθη, καὶ ἔκαμεν ἐπίσης τὸ
899καθῆκον της, διαλυθεῖσα, ὅταν διελύθη. Πότε, πῶς, καὶ
900ὑπὸ ποίας συνθήκας συνεκροτήθη ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη;
901Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρόν, κύριοι βουλευταί. Ἡ
902Κυβέρνησις ἐκείνη συνεκροτήθη πρωτίστως διὰ νὰ ἀντι-
903μετωπίσῃ τὸ κυβερνητικὸν ἀδιέξοδον, τὸ ὁποῖον εἶχε προ-
904κύψει τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον. Καὶ ἐγνωρίζομεν, ἐπι-
905στεύαμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι κατὰ τὰς κρισίμους αὐτὰς
906στιγμὰς ἡ Ἑλληνικὴ ἱστορία, δὲν ἀνέχεται ἀδιέξοδα, ἢ ἐὰν
907θέλετε κἄτι βαρύτερον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξῃ, εἰς
908ἀδιέξοδα καὶ εἰς κενά. Ἀλλ’ ἐκτὸς τοῦ γενικωτάτου αὐτοῦ
909λόγου, ὑπῆρξαν καὶ δύο εἰδικοὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι καὶ ἀνε-
910πτύχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀπόψε. Κατὰ πρῶτον
911εὑρισκόμεθα, ὅπως γνωρίζετε, πλέον, εἰς τὰς παραμονὰς
912τῆς γενναιόφρονος χειρονομίας τοῦ Προέδρου τῶν Ἡνω-
913μένων Πολιτειῶν, εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν
914ὁποίαν ὁ Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν πρότεινε
915εἰς τὸ Ἀμερικανικὸν Κογκρέσσον τὴν βοήθειαν πρὸς τὴν
916Ἑλλάδα. Ἅπαντες, κύριοι συνάδελφοι, οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν
917Κομμάτων, τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον ἐγνωρίζομεν, διότι
918εἴχομεν κατατοπισθῆ δεόντως, ὅτι ἐπέκειτο κάποιο οὐσιῶδες
919γεγονός, καὶ εἴχομεν καθῆκον νὰ δώσωμεν εἰς τὸν τόπον
920μίαν ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρυτέραν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ διευκο-
921λύνῃ τὴν ἐπέλευσιν τοῦ γεγονότος τούτου, διὰ νὰ διευκολύνῃ
922τὴν πρὸς τὴν Ἑλλάδα βοήθειαν. Ὁ δεύτερος λόγος εἶναι,
923ὅτι τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον, ἡ στρατιωτικὴ κατάστα-
924σις εἶχε περιαχθῆ, εἰς ἐξαιρέτως κρίσιμον σημεῖον, τὸ ὁ-
925ποῖον σήμερον δικαιούμεθα πλέον νὰ ὁμολογήσωμεν δη-
926μοσίᾳ. Καὶ τὸ κρίσιμον αὐτὸ στοιχεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον εἶχε πε-
927ριαχθῆ ἡ στρατιωτικὴ κατάστασις, εἶχεν ἀρχίσει νὰ ἔχῃ
928ἀντίκτυπον καὶ ἐπὶ τοῦ ἠθικοῦ τοῦ στρατοῦ μας. Σήμερον,
929κύριοι βουλευταί, παραδίδομεν εἰς τὴν σχηματισθεῖσαν νέαν
930Κυβέρνησιν ἐνόπλους δυνάμεις, τῶν ὁποίων τὸ ἠθικὸν εἶναι
931ἄριστον. (Χειροκροτήματα).
932Ἕνα καθῆκον ἰδιαιτέρως νὰ τονίσω ὅτι, ἡ Ἑλληνικὴ
933Βασιλικὴ Ἀεροπορία, τὴν ὁποίαν παραδίδω εἰς τὸν νέον
934ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας Ὑπουργὸν εὑρίσκεται εἰς ἐπίπεδον
935πίστεως καὶ θελήσεως πρὸς θυσίαν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνυπέρ-
936βλητον εἰς τὴν ἱστορίαν. (Χειροκροτήματα).
937Ἐπιτρέψατε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐκφράσω ἀπὸ τοῦ
938βήματος τούτου τὴν βαθεῖαν μου εὐγνωμοσύνην πρὸς τοὺς
939χειριστὰς καὶ γενικῶς τοὺς ἱπταμένους, πρὸς τὸ προσωπι-
940κὸν τοῦ ἐδάφους, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς ἡγέτας τῆς Ἑλληνι-
941κῆς Βασ. Ἀεροπορίας καὶ νὰ δηλώσω ὅτι εἶμαι ὑπερήφα-
942νος, διότι ἐπὶ ἑπτὰ μῆνας προϊστάμην τοῦ ὑπερόχου καὶ
943γενναίου τούτου ὅπλου.
944Ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις, ἡ ὑπὸ τὸν κ. Μάξιμον,
945κύριοι βουλευταί, ἔκαμε τὸ καθῆκον της ἀντιμετωπίσασα
946πρῶτον τὸ ἀδιέξοδον, δεύτερον τὴν κρίσιν ἐν τῷ στρατῷ,
947τρίτον δὲ ἔκαμε τὸ καθῆκον της, διευκολύνουσα τὴν ἀπόφα-
948σιν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ὅπως χαραχθῇ ἡ πρὸς τὴν
949Ἑλλάδα βοήθεια.
950§19Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Θὰ σᾶς πα-
951ρακαλέσω, ἐὰν ἐπιτρέπετε, ἐφ’ ὅλων μὲν τῶν ἄλλων ἐπι-
952χειρημάτων δὲν θὰ εἰσέλθω, ἐπὶ τοῦ ἐπιχειρήματος ὅμως
953ὅτι ὑπῆρχε κρίσις ἐν τῷ στρατῷ κατ’ Ἰανουάριον, εἶμαι
954ὑποχρεωμένος νὰ εἰσέλθω, ἐὰν ἐξακολουθήσητε νὰ ἐπιμέ-
955νητε ὅτι ὑπῆρχε τότε κρίσις καὶ νὰ εἴπω ὅτι κρίσις ἐν τῷ
956στρατῷ δὲν ὑπῆρχε ποτέ. Μπορεῖ νὰ ὑπῆρχον ἐκθέσεις
957Συνταγματαρχῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐγένοντο αἱ δέουσαι ἐνέρ-
958γειαι, ἀλλὰ κρίσις δὲν ὑπῆρχε ποτέ. (Χειροκροτήματα).
959§20Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, κύ-
960ριοι βουλευταί, νὰ μὴ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἄλλως
961τε ἀφορᾷ τὸ παρελθόν. Εἴτε ὑπῆρξεν, εἴτε δὲν ὑπῆρξεν ἡ
962κρίσις, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ὑπάρ-
963χει κρίσις εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. (Χειροκροτήματα).
964Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰανουαρίου ἡ
965Κυβέρνησις ὑπὸ τὸν κ. Δ. Μάξιμον, εἰσῆλθεν εἰς περίοδον
966ἠθικοῦ μαρασμοῦ, εἰσῆλθεν εἰς περίοδον ἠθικῆς κρίσεως,
967τὴν ὁποίαν ἐνέτεινε κατὰ τρόπον ἐπικίνδυνον ἡ μείωσις τῆς
968ἐμπιστοσύνης τῆς παγκοσμίου καὶ ἰδιαίτατα τῆς Ἀγγλοσα-
969ξωνικῆς κοινῆς γνώμης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην.
970Εἴχομεν καθῆκον, κύριοι βουλευταί, νὰ λάβωμεν ὑπ’
971ὄψιν τὰ δεδομένα ταῦτα. Εἴχομεν καθῆκον νὰ ἀποφύγωμεν
972ὅλων σχεδὸν τῶν Κυβερνήσεων τὸ ἐλάττωμα, τὸ ὁποῖον
973ὀνομάζεται μοιρολατρεία. Δὲν εἴχομεν δικαίωμα νὰ εἴπωμεν
974εἰς τοὺς ἑαυτούς μας ὅτι εἴμεθα οἱ ἐπαρκέστεροι ἐν τῷ
975τόπῳ τούτῳ. Δὲν εἴχομεν δικαίωμα νὰ ἐπαναπαυθῶμεν εἰς
976τὸ γεγονὸς ὅτι κατείχομεν τὴν ἐξουσίαν, δὲν εἴχομεν δι-
977καίωμα νὰ στερήσωμεν τὸν τόπον ὡρισμένων ἄλλων ἐξε-
978λίξεων, ὅπως ἐκείνη ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν συγκρότησιν
979τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, οἱ πολιτι-
980κοὶ ἄνδρες πρέπει νὰ γνωρίζουν ὄχι μόνον πότε εἶναι
981χρήσιμοι, πρέπει νὰ γνωρίζουν ἐπίσης πότε παύουν νὰ
982εἶναι χρήσιμοι.
983Μετὰ τὴν κρίσιν, ἐπεχειρήθησαν, ὅπως γνωρίζετε,
984διάφοροι λύσεις καὶ, ὁμολογῶ ὅτι, συνέβαλα εἰς τὰς προ-
985σπαθείας πρὸς ἐξεύρεσιν κάποιας λύσεως, ἂν καὶ ἐγνώρι-
986ζον ὅτι οἱαδήποτε Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔφερε καὶ
987τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὸ ἐνεργὸν προσκήνιον
988τῆς ἱστορικῆς εὐθύνης, θὰ ἦτο ἀνεπαρκής. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς
989τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, καθὼς καὶ οἱ ἄλλοι Ἀρχηγοὶ τῶν
990Κομμάτων, οἱ ὁποῖοι μετεῖχον τῆς προηγουμένης Κυβερ-
991νήσεως, γνωρίζουν πολὺ καλὰ καὶ θὰ ἐνθυμοῦνται ὅτι ὄχι
992μόνον μετὰ τὴν κρίσιν, ἀλλὰ καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τοῦ
993βίου τῆς Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Συνεργασίας, ἐτόνιζον
994τὴν ἀνάγκην ὅπως ἐπέλθῃ συνεννόησις μὲ τὸ Κόμμα τῶν
995Φιλελευθέρων. Καὶ ἐτόνιζον τὴν ἀνάγκην ταύτην, διότι ἐπί-
996στευον ὅτι ἔπρεπε, κατὰ τὰς κρισίμους αὐτὰς ὥρας, τὰς
997ὁποίας διέρχεται τὸ Ἔθνος, νὰ γίνῃ ἡ προσπάθεια ὅπως
998αὐξηθῇ εἰς τὸ ἀνώτατον δυνατὸν ἐπίπεδον ἡ ἐμπιστοσύνη
999τῆς παγκοσμίου κοινῆς γνώμης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν
1000Ἑλληνικήν, καὶ ἐπίστευον ὅτι τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ὑπελεί-
1001πετο, διὰ νὰ εἴμεθα πλήρως ἤρεμοι, ἀπὸ ἀπόψεως, τοὐλά-
1002χιστον, συνειδήσεως, ἦτο νὰ ἐπιχειρήσωμεν, ἀντὶ πάσης
1003θυσίας, τὴν συνεννόησιν μὲ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων.
1004Ἐπίστευον ὅτι τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατόν, ἀπὸ πλευ-
1005ρᾶς ἐσωτερικῆς πολιτικῆς νὰ ἐπιζητηθῇ, πρὸς ἔτι καλυτέ-
1006ραν ἀντιμετώπισιν τῶν περιστάσεων, ἦτο νὰ μετάσχῃ καὶ
1007τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὴν Κυβέρνησιν.
1008Κύριοι βουλευταί, εὐτυχῶς, ὅ,τι ἐφαίνετο ἀδύνατον,
1009κατέστη προχθὲς δυνατόν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως νὰ
1010διατυπώσω κάποιο ἐρώτημα: Διατί, ἀφοῦ ἦτο δυνατὸν σή-
1011μερον, διατὶ δὲν ἐγένετο χθές, διατὶ δὲν ἐγένετο προχθές,
1012διατὶ δὲν ἐγένετο ἐγκαιρότερον; Διατὶ οἱ ἐθνικοὶ κίνδυνοι,
1013οἱ ὁποῖοι ἠπείλουν τὸ Ἔθνος καὶ χθὲς καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλ-
1014λουν σήμερον τὴν συνεργασίαν αὐτήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν προέ-
1015κυψεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, διατὶ οἱ αὐτοὶ κίνδυνοι νὰ
1016μὴ εἶχον ἐπιβάλει καὶ χθὲς καὶ προχθές, κύριοι συνάδελ-
1017φοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλουν σήμερον; Ὡς ἕνας ἐκ τῶν
1018νεωτέρων πολιτικῶν τῆς Χώρας, ὀφείλω νὰ θέσω τὰ ἐρω-
1019τήματα ταῦτα, διὰ νὰ συναγάγω, κύριοι συνάδελφοι, τὰ
1020συμπεράσματά μου. Ὀφείλω νὰ θέσω τὰ ἐρωτήματα ταῦτα,
1021διὰ νὰ ἀρυσθῶ, ἐὰν θέλετε, μαθήματα ἀπὸ τὴν στάσιν καὶ
1022τακτικὴν τῶν παλαιῶν ἡγετῶν, ἀπὸ τὴν στάσιν καὶ τακτι-
1023κὴν τῶν ἐμπειροτέρων πολιτικῶν, ἀπὸ τὴν στάσιν καὶ τα-
1024κτικὴν τῶν παλαιῶν καὶ ἱστορικῶν Κομμάτων. Κύριοι βου-
1025λευταί, παρακαλῶ ὅλους, ὅπως βασανίσουν μέσα των τὰ
1026ἐρωτήματα ταῦτα. Αἱ ἀπαντήσεις, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ
1027δοθοῦν μεγαλοφώνως. Αἱ ἀπαντήσεις, κύριοι συνάδελφοι,
1028ἂς μείνουν κτῆμα καὶ ἠθικὴ ἐμπειρία τῆς συνειδήσεως ἑκά-
1029στου ἐξ ἡμῶν. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ἠκού-
1030σαμεν τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ
1031συμφωνοῦμεν πλήρως πρὸς τὸ περιεχόμενόν των. Ἐὰν
1032ἐπέλθῃ ἡ εἰρηνικὴ λύσις τῆς μεγάλης τραγῳδίας, τὴν ὁποίαν
1033διέρχεται ὁ τόπος, αὐτὸ θὰ ἀποτελέσῃ, κύριοι συνάδελφοι,
1034εὐλογίαν Θεοῦ ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος. Ἂν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα
1035ὑπόσχεται ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ λάβῃ καὶ ὁ τρόπος, κατὰ
1036τὸν ὁποῖον θὰ λάβῃ τὰ μέτρα ταῦτα, δὲν φέρουν τὸ ἀποτέ-
1037λεσμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὅλοι ἐπιθυμοῦμεν, τότε θὰ χρεια-
1038σθῇ ἡ συνέχισις τοῦ ἀγῶνος. Τὴν περίπτωσιν τῆς εἰρη-
1039νικῆς λύσεως τῆς μεγάλης τραγῳδίας μας, τὴν εὐχόμεθα μὲ
1040ὅλην μας τὴν ψυχήν. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀγῶνος, ὑπο-
1041σχόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καὶ ἐκτὸς τῆς Κυβερνή-
1042σεως εὑρισκόμενοι, θὰ συμβάλωμεν δι’ ὅλων μας τῶν δυ-
1043νάμεων εἰς τὴν διεξαγωγὴν καὶ εἰς τὴν ἐπιτυχῆ ἔκβασίν
1044του. (Χειροκροτήματα).
1045Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ εἴμεθα εὔκολοι εἰς κριτικὴν
1046ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως, δὲν θὰ εἴμεθα εὔκολοι εἰς ἐπίρ-
1047ριψιν εὐθυνῶν. Γνωρίζομεν, διότι χθὲς μόλις ἐξήλθομεν
1048τῆς Κυβερνήσεως, τὰς μεγάλας, τὰς πράγματι τεραστίας
1049δυσκολίας, τὰς ὁποίας ἔχει ν’ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις.
1050Θὰ εἴμεθα συμπαραστάται, πράγματι, τίμιοι καὶ εἰλικρινεῖς.
1051Θὰ ἀποφύγωμεν τὴν κριτικὴν ἐκεῖ ὅπου αἱ τυχὸν παραλεί-
1052ψεις ἢ τὰ τυχὸν σφάλματα δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπο-
1053δοθοῦν εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν Κυβέρνησιν, θὰ παραλείψω-
1054μεν τὴν κριτικὴν ἐκεῖ ὅπου θὰ πρόκειται περὶ τῆς ἐναντιό-
1055τητος τῶν περιστάσεων, περὶ ἐναντιότητος ἀνωτέρας τῶν
1056ἀνθρωπίνων δυνάμεων.
1057Κύριοι βουλευταί, ἔχομεν ἀρκετὴν πεῖραν Κυβερνητι-
1058κῆς ἐξουσίας. Πέντε φορὰς μετέσχομεν μέχρι τῆς στιγμῆς,
1059Κυβερνήσεων, ὥστε γνωρίζομεν πόσον, κατὰ τὰς δυσκόλους
1060ὥρας, μεγάλη εἶναι ἡ ἀπόστασις μεταξὺ τῶν ἀγαθῶν προ-
1061θέσεων καὶ τῶν πραγματοποιήσεων. Τὴν κριτικήν μας θὰ
1062ἀσκήσωμεν μόνον ἐκεῖ ὅπου ἡ κριτική μας θὰ εἶναι δυνατὸν
1063νὰ βοηθήσῃ καὶ νὰ εἶναι ἀποδοτική. Κριτικὴν θὰ ἀσκήσω-
1064μεν μόνον ἐκεῖ, ὅπου θὰ εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς κριτικῆς
1065μας νὰ διορθωθῇ ὅ,τι ἐπιδέχεται διόρθωσιν.
1066Κύριοι βουλευταί, ἡ δήλωσις αὐτή, ὅτι θὰ ἀσκήσωμεν
1067τοιαύτην κριτικήν, δὲν σημαίνει διόλου ἐπιφύλαξιν ἔναντι
1068τῆς Κυβερνήσεως. Προβαίνομεν εἰς τὴν δήλωσιν αὐτήν,
1069ὅπως θὰ προέβαινε καὶ ὅπως θὰ ὤφειλε νὰ προβῇ καὶ οἱον-
1070δήποτε μέλος τῶν δύο κομμάτων, τὰ ὁποῖα ἀπήρτισαν τὴν
1071σημερινὴν Κυβέρνησιν. Τὴν ψῆφον ἐμπιστοσύνης μας πρὸς
1072τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Σοφούλη, τὴν ψῆφον ἐμπιστοσύνης
1073μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν Λαϊκῶν–Φιλελευθέρων, τὴν δί-
1074δομεν, κύριοι βουλευταί, ἀνεπιφυλάκτως. (Ζωηρὰ χειρο-
1075κροτήματα).
1076§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Μεταρρυθμιστι-
1077κοῦ Κόμματος, ἔχει τὸν λόγον.
1078§22Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐλπίζω ὅτι
1079«τὸ Σῶμα δὲν ἔχει ἀνάγκην διευκρινήσεων διὰ τὴν πολιτικὴν,
1080τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσαμεν κατὰ τὰς ἐπανειλημμένας ταύτας
1081κρίσεις. Ἡ πολιτικὴ ἡμῶν, πολιτικὴ ἀνάγκης εὐρέως ἐθνι-
1082κοῦ συνασπισμοῦ διὰ τὸν τόπον, εἶναι πολιτικὴ ἡ ὁποία ἔχει
1083καθορισθῆ καὶ ἔχει ἐφαρμοσθῆ ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ ἔτους
1084τούτου. Κατὰ Ἰανουάριον, ἤμην μέλος τῆς Κυβερνήσεως
1085Τσαλδάρη, ἐν συνεργασίᾳ τῶν τριῶν Κομμάτων, τοῦ Λαϊ-
1086κοῦ, τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων καὶ τοῦ Μεταρρυθμιστι-
1087κοῦ, καὶ παρῃτήθην τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης. Οἱ λόγοι,
1088οἱ ὁποῖοι μὲ ἔπεισαν εἰς τοῦτο ἦσαν, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην
1089ἤρχισαν διαφαινόμεναι εἰς τὸν ὁρίζοντα ἐνδείξεις σοβαραὶ,
1090ὅτι ἡ ἐπιβουλὴ κατὰ τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας καὶ τῆς
1091ἀκεραιότητος τῆς Ἑλλάδος ἤρχισε νὰ λαμβάνῃ μίαν μορ-
1092φὴν ἐπικίνδυνον δι’ αὐτήν, διότι, εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀνταρ-
1093σίαν ἤρχισαν νὰ προστίθενται καὶ βοήθειαι ἐκ μέρους τῶν
1094γειτονικῶν κρατῶν, βοήθειαι καὶ εἰς ἄνδρας καὶ εἰς πολε-
1095μοφόδια. Ὑπῆρχε, λοιπόν, ἀνάγκη τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ
1096ὑπάρξῃ ἕνας συνασπισμὸς ὅλων τῶν ἐθνικῶν πολιτικῶν δυ-
1097νάμεων τῆς Χώρας, διὰ νὰ δυνηθῇ αὕτη ν’ ἀντεπεξέλθῃ
1098πρὸς τὸν μεγάλον ἀγῶνα, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης
1099ἤρχισεν. Ἡ σχηματισθεῖσα μετὰ ταῦτα Κυβέρνησις Μαξί-
1100μου, βεβαίως δὲν συνήθροισε περὶ αὐτὴν παρὰ μόνον τὰ
110185% τῆς Κοινοβουλευτικῆς δυνάμεως, ἀλλ’ ἡ δύναμις
1102αὕτη ὑπῆρξεν ἀρκετὴ, ὥστε νὰ λάβῃ χώραν ἀπὸ τὸ Ἀμερι-
1103κανικὸν Κογκρέσσον ἡ πλέον βαρυσήμαντος δήλωσις, ἡ ὁ-
1104ποία ἠκούσθη ποτὲ διὰ τὴν νεωτέραν Ἑλλάδα. Ἡ δήλωσις
1105τοῦ μεγάλου Προέδρου Τρούμαν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ζῇ δι’
1106ἑαυτήν, ἀλλὰ διὰ τὴν ζωὴν τῶν ἄλλων Δυτικῶν Δημοκρα-
1107τιῶν, τῶν ὁποίων ἕνεκα τῆς γεωγραφικῆς της θέσεως ἀπο-
1108τελεῖ τὸ προπύργιον.
1109(Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν κατα-
1110λαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Λεονάρδος).
1111Μετὰ τὴν δήλωσιν ταύτην, ἐπηκολούθησεν ἡ οἰκονομι-
1112κὴ βοήθεια τῆς Ἀμερικῆς, διὰ τῆς ὁποίας κατωρθώθη, ὄχι
1113μόνον ν’ ἀποτραπῇ ἡ οἰκονομικὴ ἡμῶν καταστροφή, ἀλλὰ
1114καὶ νὰ δημιουργηθῇ ἀξιόλογος στρατός, ὁ ὁποῖος νὰ ὑπε-
1115ρασπίζῃ τὴν τιμὴν καὶ τὴν σωτηρίαν τῆς Ἑλλάδος.
1116Δὲν πρέπει ἀκόμη νὰ μὴ λεχθῇ, ὅτι δὲν ἦτο μόνον αὐτὴ
1117ἡ ὑπηρεσία εἰς τὸν τόπον, τὴν ὁποίαν παρέσχεν ἡ Κυβέρ-
1118νησις ἐκείνη τοῦ εὐρέος ἐθνικοῦ συνασπισμοῦ. Διότι κατωρ-
1119θώθη νὰ ἔλθῃ εἰς φῶς ὅλη ἡ ἐπιβουλή, τὴν ὁποίαν οἱ γεί-
1120τονες ἡμῶν ἐνήργουν κατὰ τῆς Πατρίδος νὰ γνωσθῇ εἰς τὸ
1121Ἐξωτερικὸν ὅτι πράγματι ὑπάρχει ἔξωθεν ἐπιβουλὴ κατὰ
1122τῆς Πατρίδος μας καὶ νὰ δικαιωθῇ ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὴν διε-
1123θνῆ κοινὴν γνώμην.
1124Ὀφείλει ἀκόμη νὰ λεχθῇ, ὅτι κατώρθωσεν ἡ Κυβέρνη-
1125σις ἐκείνη νὰ συντρίψῃ ἓν ἐπαναστατικὸν κίνημα, τὸ ὁποῖον
1126ἐν τῇ πρωτευούσῃ ταύτῃ ἐπρόκειτο νὰ λάβῃ χώραν ἀπὸ τὸν
1127κομμουνιστικὸν κόσμον.
1128Ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, κατώρθωσεν ἀκόμη νὰ δημιουρ-
1129γήσῃ ἀξιόλογον στρατόν, ὁ ὁποῖος ἠδυνήθη νὰ συντρίψῃ
1130παντοῦ, ὅπου κατώρθωσε νὰ εὕρῃ, τὸν περίφημον κομμου-
1131νιστικὸν στρατόν, ὥστε νὰ μὴ δύναται οὗτος, οὐδὲ ἡ περί-
1132φημος Κυβέρνησις Μάρκου, νὰ εὕρῃ μίαν γωνίαν εἰς τὰ
1133τόσα ὀρεινὰ τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἐγκαταστήσῃ τὴν πρω-
1134τεύουσαν αὑτοῦ, ἀλλ’ ἐξακολουθεῖ νὰ περιφέρεται εἰς τὰ
1135γειτονικὰ Κράτη, ὅπου καὶ ἐλπίζει ὅτι θὰ στηρίξῃ τὴν ὕπαρ-
1136ξίν της.
1137Αὐταὶ ἦσαν, ἀληθῶς, αἱ μεγάλαι ὑπηρεσίαι, τὰς ὁ-
1138ποίας παρέσχεν εἰς τὸν τόπον ὁ εὐρὺς συνασπισμὸς τοῦ
1139πολιτικοῦ κόσμου.
1140Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη αὐτοδιελύθη. Δὲν
1141ἐπιθυμῶ νὰ ἐξετάσω τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἔφερον τὴν διά-
1142λυσιν ταύτην. Ἠκούσατε πολλοὺς ἐξ αὐτῶν, ἐκ τοῦ στόμα-
1143τος διαφόρων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν πρὸ ἐμοῦ.
1144Δὲν εἶμαι ὁ πρωτεργάτης τῆς αὐτοδιαλύσεως ταύτης, ὥστε
1145νὰ ζητήσω οἱονδήποτε ἔπαινον ἢ ἐπιδοκιμασίαν ἀπὸ τὸ
1146Σῶμα. Δὲν ἐνόμιζον, μάλιστα, ὅτι τὴν ὥραν ἐκείνην ὤφει-
1147λε νὰ ἐπέλθῃ ἡ αὐτοδιάλυσις αὕτη, διότι ἡ Κυβέρνησις Δ.
1148Μαξίμου ἦτο ἀναγκαία διὰ τὸν τόπον αὐτόν. Ἀλλ’ ἀφ’ ἧς
1149ἐπῆλθεν ἡ αὐτοδιάλυσις, μίαν εἴχομεν ὅλοι μας ὑποχρέωσιν,
1150νὰ σπεύσωμεν ὅπως ἐπανιδρύσωμεν τὸν κυβερνητικὸν οἶκον,
1151ὅσον τὸ δυνατὸν ταχέως. Δυστυχῶς παρῆλθεν ὁλόκληρος
1152ἑβδομάς, ἄνευ τοιαύτης ταχείας συνθέσεως τοῦ οἴκου τού-
1153του. Τοὐναντίον μίαν πρωΐαν μᾶς εἶπον, ὅτι ἐκ τῶν ἑπτὰ διαμε-
1154ρισμάτων, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποτελεῖτο ὁ Κυβερνητικὸς οἶκος,
1155συνεπτύχθη οὗτος εἰς ἓν μόνον, εἰς μίαν Κυβέρνησιν τοῦ
1156Λαϊκοῦ Κόμματος. Ἔχω τὴν γνώμην, κύριοι βουλευταί, ὅτι
1157πολλοὶ μεταξὺ ὑμῶν δὲν θὰ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠθέ-
1158λατε θεωρήσει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἑνὸς μόνον Κόμματος, ἦτο
1159ἱκανὴ νὰ βαστάσῃ τὸ τεράστιον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπωμίσθη
1160τὴν ὥραν ταύτην καὶ τὸ ὁποῖον, διὰ νὰ μὴ καμφθῇ ὁ κυ-
1161βερνητικὸς οὗτος οἶκος, ἦτο ἀνάγκη νὰ συμπεριλάβῃ ὁλό-
1162κληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος.
1163Χαίρω πολύ, διότι τὴν ἑσπέραν ταύτην ὁ ἀξιότιμος κ.
1164Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῶν δηλώσεων αὐτοῦ,
1165ἀνεκοίνωσεν ὅτι ἔχομεν μίαν Κυβέρνησιν ἀπαρτιζομένην
1166ἐκ τῶν δύο Κομμάτων, τῶν ἀρχαιοτέρων εἰς τὸν τόπον
1167τοῦτον, τῶν λεγομένων ἱστορικῶν. Πρέπει ὅμως νὰ ὁμολο-
1168γηθῇ, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῶν δύο τού-
1169των κομμάτων, δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ Κυβέρνησις εὐρέος
1170συνασπισμοῦ.
1171Παραμένουν ἐκτὸς αὐτῆς, ὡς γνωστὸν εἰς ὅλους ἡμᾶς,
1172πλεῖστα ἄλλα πολιτικὰ κόμματα, καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι, τὰ
1173κόμματα ταῦτα κατῆλθον εἰς τὰς ἐκλογὰς τῆς 31 Μαρτίου
1174καὶ ἔλαβον τὴν ἔγκρισιν μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ
1175τὸ πρόγραμμα τὸ πολιτικόν, τὸ ὁποῖον ἐνεφάνισαν. Τὰ κόμ-
1176ματα ταῦτα εἶναι ἀληθές, ὅτι ἔχουν ἕνα μόνον πολιτικὸν δε-
1177σμόν, τὸ ὅτι προέρχονται ὅλα ἐκ τοῦ ἐθνικιστικοῦ κόσμου,
1178δὲν πρέπει ὅμως νὰ θεωρηθῇ ὅτι εἶναι κόμματα τὰ ὁποῖα
1179ἔχουν τὴν αὐτὴν πολιτικήν. Ἔχουν διάφορα προγράμματα,
1180ποικίλην τὴν πολιτικὴν ἰδεολογίαν, ἡ ὁποία ὅμως ἐνεκρίθη
1181ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶχε τὴν
1182ἀξίωσιν, τὴν ὥραν ταύτην, νὰ συντρέξουν εἰς τὸν κυβερνη-
1183τικὸν οἶκον ὅλα τὰ κόμματα ταῦτα, διὰ νὰ κατορθωθῇ
1184τοῦτο: Νὰ κατορθωθῇ ὁ ἐθνικὸς συναγερμός, ἐντεῦθεν,
1185ὅπως ἔχει κατορθωθῆ ὁ ἀντεθνικὸς συναγερμὸς ἐκεῖθεν, διὰ
1186νὰ δυνηθῶμεν πάντες νὰ βαδίσωμεν εἰς μίαν λύσιν, ἡ ὁποία
1187ἔχει παρασκευασθῆ καὶ ἐπρόκειτο παρ’ ἄλλων νὰ ἐκτελε-
1188σθῇ. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἀξίωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν εἶναι
1189δυνατὸν νὰ ὑποτεθῇ, ὅταν παραμένουν ἔξωθεν τῆς Κυβερ-
1190νήσεως 120–150 ἐκπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δηλαδὴ
1191τὸ ⅓ τῶν μελῶν τοῦ Κοινοβουλίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ
1192ὀνομασθῇ ἡ Κυβέρνησις αὕτη Κυβέρνησις εὐρέος συνασπι-
1193σμοῦ.
1194Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ εἶναι ἐνθουσιασμένος ὁ Ἑλ-
1195ληνικὸς λαός, ὅταν βλέπῃ ὅτι τὰ 85% τοῦ Κοινοβουλίου,
1196εἰς τὰ ὁποῖα ὁ Πρόεδρος Τροῦμαν ἐβασίσθη διὰ νὰ δώσῃ
1197τὴν βοήθειαν καὶ ἀπετέλουν τότε τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἐ-
1198θνικῆς Συνεργασίας, ἐμειώθησαν κατὰ πολύ.
1199Δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν ὥραν αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποίαν
1200ἡ Ἑλλὰς διεξάγει τὸν μεγαλύτερον τῶν πολέμων, ὄχι μό-
1201νον εἰς ἐσωτερικόν, ἀλλὰ καὶ ἐξωτερικόν, ὄχι μόνον εἰς
1202ταύτην, ἀλλὰ εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ
1203βλέπῃ ὅτι δὲν εἶναι ἡνωμένος ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς
1204Χώρας, διὰ νὰ φέρῃ τὴν εὐθύνην πάσης πράξεως, ἡ ὁποία
1205πρόκειται ν’ ἀναληφθῇ.
1206Αὗται, κύριοι βουλευταί, εἶναι σκέψεις τινές, αἱ ὁποῖαι
1207ἔρχονται αὐθόρμητοι. Δὲν εἶναι σκέψεις ἀπογοητεύσεως.
1208Δὲν εἶναι σκέψεις ἀπαισιοδοξίας ἢ σκέψεις ἀντιπολιτεύ-
1209σεως, ἀλλ’ εἶναι σκέψεις ἁπλοῦ ὀρθολογισμοῦ ἀνθρώπου,
1210ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ πεισθῇ ὅτι κατεβλήθη ὅλη ἡ προ-
1211σπάθεια διὰ νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ταύτην
1212ὅ,τι εἶχε νὰ ἀποδώσῃ ἡ Ἑλλάς.
1213Ἡ ἔλλειψις αὐτὴ εἶναι ἐνδεχόμενον καὶ τὸ ἀπεύχομαι,
1214νὰ ἔχῃ μοιραίαν ἐξέλιξιν. Ἀλλὰ διὰ νὰ πεισθῆτε πάντες,
1215ὅτι δὲν εἶναι ἄλλοι οἱ σκοποί, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν σήμερον
1216νὰ εἴπω εἰς ὑμᾶς, τὰς σκέψεις ταύτας παρέχω τὴν ἀπόδει-
1217ξιν ὅτι θέλω ὑπερψηφίσει τῆς Κυβερνήσεως, μὲ τὰς ὀλί-
1218γας ψήφους, τοὺς ὁποίους ἔχει τὸ κόμμα τοῦτο.
1219Δὲν θέλω ν’ ἀναλάβω εὐθύνην ἐν τῇ Κυβερνήσει, διότι
1220τοῦτο δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐμέ, ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξαρ-
1221τᾶται ἀπὸ ἐμέ, εἶναι νὰ παράσχω εἰς τὴν Κυβέρνησιν πᾶσαν
1222ἐμπιστοσύνην καὶ νὰ εὐχηθῶ εὐόδωσιν εἰς τὸ μέγα ἔργον
1223τὸ ὁποῖον ἀναλαμβάνει. Τὸ καθῆκον τοῦτο, εἶναι καθῆκον,
1224τὸ ὁποῖον εὐχαρίστως κάμνω.
1225Ἔχω ὅμως νὰ κάμω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ὥραν
1226ταύτην μίαν ὑπόδειξιν ὅτι ὑπὲρ πᾶν ἄλλο ἔργον αὐ-
1227τῆς, ἔργον τὸ ὁποῖον ὀφείλει πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἐπιδιώξῃ
1228εἶναι τὸ νὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν ἀξιόλογον κατάρτισιν τοῦ
1229Ἑλληνικοῦ στρατοῦ. Νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ ἔργον ἐκεῖνο
1230διὰ τὸ ὁποῖον σεμνύνεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Εὐ-
1231ρέος Συνασπισμοῦ, ἡ ὁποία κατῆλθε τῆς ἐξουσίας.
1232Κύριοι βουλευταὶ, δὲν εἶναι ὥρα νὰ λεχθῶσι περισσό-
1233τερα εἰς τὸν τομέα τοῦτον ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ στιγμὴ κατὰ τὴν
1234ὁποίαν θὰ μάθῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὁποία ὑπῆρξεν ἡ προσ-
1235πάθεια, προσπάθεια ἐναντίον ἐμποδίων τὰ ὁποῖα οὐδέποτε
1236ἴσως προϋπῆρξαν διὰ τὴν κατάρτισιν Ἐθνικοῦ στρατοῦ, τὰ
1237ὁποῖα εὗρεν ἐνώπιόν της ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη καὶ τὰ ὁ-
1238ποῖα κατώρθωσε νὰ κάμψῃ, διότι εἶχεν ὑπ’ ὄψει της ὅτι
1239μόνον ἀπὸ τὴν ἀνδρείαν, ὅτι μόνον ἀπὸ τὴν αὐτοθυσίαν
1240μόνον ἀπὸ τὸν ἡρωϊσμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ ἀναμένε-
1241ται ἡ νίκη τῆς Ἑλλάδος καὶ μόνον ἀπὸ αὐτόν. (Ζωηρὰ
1242χειροκροτήματα). Βεβαίως οὐδεὶς παραγνωρίζει τὰ ἄλλα
1243μέτρα, οὐδεὶς εἶναι ἐναντίον τῶν ἄλλων μέτρων τῶν Συν-
1244ταγματικῶν μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτευχθῇ τὸ ἔργον τῆς εἰ-
1245ρηνεύσεως τοῦ τόπου ἀλλὰ μία πρέπει νὰ εἶναι ἡ βαθεῖα
1246πεποίθησις πάντων ἀπὸ τοῦ μικροῦ μέχρι τοῦ μεγάλου,
1247ὅτι τὸ ἐπαναστατικὸν κίνημα τῆς Ἑλλάδος δὲν ἔχει τὰς
1248ρίζας του εἰς μίαν ἀντίθεσιν δύο ἰδεολογικῶν συστημάτων
1249τοῦ τόπου ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ Ἔθνους, τῆς Ἑλλάδος
1250ἀλλ’ εἶναι παρεσκευασμένον τελείως ἀπὸ ξένην δυνατὴν
1251χεῖρα ἡ ὁποία διὰ κακοβούλους σκοποὺς προσπαθεῖ νὰ ἐκ-
1252μηδενίσῃ τὴν ἐθνικὴν ὕπαρξιν τῆς Ἑλλάδος. (Ζωηρὰ χει-
1253ροκροτήματα).
1254Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ εἰκὼν τοῦ τόπου μας σήμε-
1255ρον καὶ δι’ αὐτὸ βλέπετε ἐμὲ ἔχοντα μίαν τεσσαρακονταετῆ
1256κοινοβουλευτικὴν ἡλικίαν ἐρχόμενον ἐνταῦθα καὶ κρούοντα
1257τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Διότι δὲν ἐπιτρέπεται τὴν στιγ-
1258μὴν ταύτην νὰ γίνῃ καμμία ἄλλη σκέψις, εἰμὴ πῶς θὰ σώ-
1259σωμεν τὸν τόπον αὐτὸν ὁ ὁποῖος πανταχόθεν σήμερον βάλ-
1260λεται καὶ προσπαθοῦν ὅπως ἐκμηδενισθῇ.
1261Μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ἡ προσπάθεια αὐτὴ θὰ εἶναι καὶ
1262προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως, θὰ δώσωμεν εἰς αὐτὴν ὅτι
1263δυνάμεθα ἔστω καὶ τὴν μικρὰν ὑποστήριξίν μας, καὶ θὰ
1264εὐχώμεθα ὅπως ἐννοήσῃ, ὅτι μόνον μὲ τὸ ὅπλον εἰς τὰς
1265χεῖρας καὶ μὲ τὸ λαγύνι τοῦ αἵματος θὰ κατορθωθῇ τελικῶς
1266νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν νίκην, ἡ ὁποία θὰ θέσῃ πάλιν τὴν Ἑλ-
1267λάδα εἰς τὸν δρόμον τῆς προόδου καὶ θὰ εἶναι πάλιν ὄχι
1268οὐραγὸς ἀλλὰ ὁδηγὸς διὰ πάντα. (Χειροκροτήματα).
1269§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Θ. Τουρκοβασίλης ἔχει τὸν
1270λόγον.
1271§24Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ
1272ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι ἔχετε κουρασθῆ, θὰ ἤθελα νὰ παρακα-
1273λέσω τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ ἀναβάλῃ τὴν συνεδρίασιν, δι’
1274αὔριον, ἀλλὰ ἐπιμένει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.
1275§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιμένω ἐγώ, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις
1276συμφωνῇ μαζί σας, ἐγὼ δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν.
1277Κύριε Ἀντιπρόεδρε, ὁ κύριος Τουρκοβασίλης ὑποβάλ-
1278λει τὴν παράκλησιν ἂν θέλετε νὰ συζητήσωμεν αὔριον.
1279§26Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ὄχι, νὰ ἐξα-
1280κολουθήσῃ.
1281§27Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶπον τὸ ἑξῆς, ὅτι ἡ Βου-
1282λὴ ἐκουράσθη ἀπὸ τόσας ὁμιλίας καὶ ὁ τόνος ἔχει πέσει.
1283Δυστυχῶς, ὁ ρήτωρ, δὲν εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ μπο-
1284ρέσῃ νὰ ὑψώσῃ τὸν τόνον τῆς συζητήσεως.
1285Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ἀντιπρόε-
1286δρον ἐὰν θέλῃ νὰ διακόψωμεν.
1287§28Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Κύριε Τουρ-
1288βασίλη, εἶναι ἀκόμη 9 παρὰ 10. Νὰ συνεχίσωμεν.
1289§29Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ κούρασις τῆς Βουλῆς
1290εἶναι καταφανής.
1291§30Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἐὰν ἡ Βου-
1292λὴ θέλῃ νὰ διακόψῃ, ἂς διακόψῃ. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι πρέπει
1293νὰ ἐξακολουθήσωμεν.
1294§31ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἐξακολουθήσωμεν.
1295§32Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ
1296προσπαθήσω νὰ μὴ συμβάλω πολὺ εἰς τὴν ἀνίαν, ἡ ὁποία
1297σᾶς κατέχει καὶ ἡ ὁποία εἶναι εὔλογος μεθ’ ὅσα ἠκούσατε.
1298Προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἀγο-
1299ρεύσεις τόσων ρητόρων....
1300Καταλαβαίνω ὅτι ὁ κάματος τῆς Βουλῆς εἶναι καὶ
1301εὔλογος καὶ δικαιολογημένος.
1302Θὰ εἴπω μόνον ὀλίγας λέξεις, διὰ νὰ ἐκφράσω τὴν
1303γνώμην, τὴν προσωπικήν μου, καὶ ὀλίγων φίλων μου, ἐν
1304τῇ Βουλῇ, οἱ ὁποῖοι μοῦ κάμνουν τὴν τιμὴν νὰ μοῦ ἐμπιστεύ-
1305ωνται τὴν πληρεξουσιότητά των.
1306Καὶ τὴν γνώμην αὐτὴν θὰ ἐκφράσω καὶ ἐπὶ τῆς συν-
1307θέσεως τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δη-
1308λώσεων αὐτῆς.
1309Πρέπει νὰ εἴπω, κύριοι βουλευταί, τοῦτο· ὅτι τὴν ὀ-
1310δύνην, τὴν ὁποίαν ἐδοκίμασεν ἡ κοινὴ γνώμη ὄχι μόνον
1311τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀπὸ τὴν τόσον
1312ἀπροσδόκητον εἴδησιν τῆς παραιτήσεως τῆς Κυβερνήσεως
1313Ἐθνικῆς Συνεργασίας, ὅτι τὴν ὀδύνην, λέγω, τὴν ὁποίαν
1314ἐπιτείνει καὶ ἡ παράτασις ἐπὶ μακρὸν χρόνον τῆς Κυβερ-
1315νητικῆς κρίσεως, ἦλθε νὰ μετριάσῃ σημαντικῶς ἡ εἴδησις
1316τῆς ἐπελθούσης συμφωνίας, μεταξὺ τῶν δύο μεγάλων ἐν
1317τῇ Βουλῇ Κομμάτων, τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τοῦ Κόμ-
1318ματος τῶν Φιλελευθέρων, τὰ ὁποῖα Κόμματα συνεφώνησαν
1319εἰς μίαν Κυβερνητικὴν συνεργασίαν.
1320Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ μεγαλυτέρα ὑπηρεσία, τὴν ὁποίαν
1321προσέφερον ὅσοι προεκάλεσαν τὴν κρίσιν αὐτήν, συνίστα-
1322το εἰς τοῦτο· ὅτι ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ σχηματισθῇ ἡ πα-
1323ροῦσα Κυβέρνησις. Καὶ μόνοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι συνέ-
1324πεσε νὰ μὴ ἐξέλθουν τῶν ὁρίων τῆς Ἑλλάδος, δὲν εἶναι
1325εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσουν ποίαν κολοσσιαίαν σημασίαν διὰ
1326τὴν Ἑλληνικὴν ὑπόθεσιν ἔσχεν ὁ σχηματισμὸς τῆς παρού-
1327σης Κυβερνήσεως.
1328Ἐκεῖ ποὺ ἔφθασαν τὰ Ἑλληνικὰ πράγματα, δὲν ἦτο
1329δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ, κύριοι, οὐδεμία ἄλλη λύσις. Ἡ μόνη
1330Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἠμποροῦσε νὰ δοθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν,
1331τὴν σημερινὴν, ἦτο ἡ Κυβέρνησις ἡ παροῦσα.
1332Εἶναι ἀδύνατον νὰ φαντασθῆτε, κύριοι συνάδελφοι,
1333ποία κατασυκοφάντησις καὶ καταρραδιούργησις ἐγένετο εἰς
1334τὸ ἐξωτερικὸν τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος. Τὰ πλέον
1335παράδοξα καὶ τὰ πλέον ἀπίστευτα πράγματα ἐπιστεύοντο
1336ἐκεῖ, ὅτι δῆθεν λαμβάνουν χώραν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐθε-
1337ωρεῖτο ἡ Ἑλλὰς ὡς ἡ χώρα τῆς φασιστικῆς ἐπιβιώσεως, ὡς
1338ἡ χώρα τῆς μαύρης βασιλικῆς τυραννίας, ὡς ἡ χώρα τῶν
1339φοβερωτέρων καὶ ἀνατριχιαστικωτέρων Μεσαιωνικῶν μεθό-
1340δων.
1341Ἦτο ἡ προπαγάνδα τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος τοιαύ-
1342τη, ὥστε σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, ἐπειδὴ συνέπεσε νὰ κάμω
1343ταξίδιον εἰς τὴν Εὐρώπην, ἦτο ἀδύνατον, νὰ ἀνθέξω εἰς
1344μίαν ἀτμόσφαιραν τόσον δηλητηριώδη, ὄχι ἀπὸ ἀνθρώπους
1345φίλα φρονοῦντας πρὸς τὴν κατάστασιν τοῦ Σλαυοκομμου-
1346νισμοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ ἀνθρώπους καλῆς πίστεως, οἱ ὁποῖοι ἐπί-
1347στευον τὰ πλέον ἀπίστευτα πράγματα, ὅτι λαμβάνουν χώραν
1348εἰς τὴν Ἑλλάδα.
1349Καὶ δυστυχῶς εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν συνετέλεσαν οὐ-
1350χὶ ὀλίγον καὶ αἱ δηλώσεις τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν
1351Φιλελευθέρων καὶ ἀρχηγοῦ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως,
1352αἱ ὁποῖαι ἐτροφοδότουν τὴν προπαγάνδαν αὐτὴν ἐπαρ-
1353κῶς.
1354Διὰ τοῦτο εἴδατε καὶ εἰς τὰ Συνέδρια τῆς Εἰρήνης
1355καὶ εἰς τὰς συσκέψεις καὶ τὰ Συμβούλια τοῦ Ο.Η.Ε.
1356ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα ἠντλοῦντο ἀπὸ τὰς δηλώσεις τοῦ
1357Ἀρχηγοῦ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ὡς Ἀρχηγοῦ τοῦ
1358Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.
1359Λέγω, ὅτι ἡ κατάστασις σήμερον διὰ τοῦ σχηματι-
1360σμοῦ τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς τερματίζεται. Φεύγει δη-
1361λαδὴ μία βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστερέωναν τὰ ἐπιχειρή-
1362ματά των οἱ ἐχθροὶ τῆς Πατρίδος μας.
1363Τὶ θὰ εἴπῃ πλέον ὁ κ. Γκρομύκο, ὁ Βισίνσκυ, ὁ Μα-
1364κουήλσκυ, ὁ Τζέρτζα, καὶ ὅλοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ὥπλισαν
1365μίαν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς δυστυχισμένης Πατρίδος;
1366§33Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἔχετε τὴν γνώμην, ὅτι ἡ σημερι-
1367νὴ Κυβέρνησις, εἶναι συνέχεια τῆς προηγηθείσης Κυβερ-
1368νήσεως; Ὅτι θὰ ἀσκήσῃ τὴν αὐτὴν πολιτικήν, οἵαν ἤσκη-
1369σεν ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις;
1370§34Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερι-
1371νὴ ἔχει ἀξίαν κατὰ τοῦτο· ὅτι ἔφυγεν ἀπὸ τὴν Ἀντιπολί-
1372τευσιν ὁ Ἀρχηγός σας, ὁ ὁποῖος διὰ τῶν δηλώσεών του,
1373καί τινων ἀμετροεπειῶν του ἐτροφοδότει τὴν προπαγάνδαν
1374κατὰ τῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα).
1375§35Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω ἐντε-
1376λῶς ἀντίθετον γνώμην. Δὲν εὑρίσκεσθε ἐν τῇ πραγματικό-
1377τητι.
1378§36Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δι’ αὐτὸ λέγω, κύριοι βου-
1379λευταί, χαιρετίζω μετ’ ἐνθουσιασμοῦ πολλοῦ, τὴν σχηματι-
1380σθεῖσαν Κυβέρνησιν. Βεβαίως ἐκεῖ ποὺ κατήντησεν ὁ τό-
1381πος μας... Καὶ διὰ νὰ φθάσωμεν, ἐδῶ ποὺ ἐφθάσαμεν, οἱ
1382συντελεσταὶ εἶναι πολλοί. Ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν
1383καὶ τὴν ἀντικειμενικὴν κρίσιν, οἱ κύριοι συντελεσταί, εἶ-
1384ναι δύο: Τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ὡς Κυβέρνησις καὶ τὸ Κόμμα
1385τῶν Φιλελευθέρων ὡς Ἀντιπολίτευσις.
1386Ἑπομένως δίκαιον εἶναι τὰ δύο Κόμματα, τὴν τόσην
1387ζημίαν, ἡ ὁποία προεκλήθη εἰς τὴν χώραν νὰ τὴν ἀποκατα-
1388στήσουν, διὰ τῆς συνεργασίας των.
1389Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς χαιρετίζω τὸν σχημα-
1390τισμὸν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως.
1391Βεβαίως, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἀποτελεῖ μίαν ἀνω-
1392μαλίαν, δὲν γεννᾶται οὐδεμία ἀμφιβολία.
1393Διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν ἐμπιστοσύνην, τὴν ἔδω-
1394σεν εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέ-
1395ρων τὸ ἔταξεν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν.
1396Καὶ ἑπομένως τότε λειτουργεῖ κατὰ τρόπον καλόν, ἕνα
1397κοινοβουλευτικὸν μηχάνημα, ὅταν κυβερνᾷ ἡ πλειοψηφία
1398καὶ ἐλέγχει ἡ μειοψηφία.
1399Ἀτυχῶς ὅμως, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἤσκησε τὴν
1400Κυβέρνησιν τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον
1401ἤσκησε τὴν Ἀντιπολίτευσιν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων,
1402περιήγαγον τὴν χώραν εἰς τὸ ἄθλιον σημερινόν της κατάν-
1403τημα, χωρὶς ἀμφιβολίαν. (Χειροκροτήματα).
1404Ἑπομένως, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ὑποχρέ-
1405ωσιν, νὰ ἀποκαταστήσῃ ὅ,τι ἔβλαψε κατὰ τὴν θεωρίαν, «ὁ
1406τρώσας καὶ ἰάσεται».
1407Λοιπὸν λέγω ὅτι τὸ Λαϊκὸν Κόμμα συνεκέντρωσε
1408τὴν πλειοψηφίαν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὅσοι
1409ἐξ ἡμῶν συνέπεσε νὰ ἔχωμεν τὸ ρεῦμα τοῦ Λαϊκοῦ Κόμ-
1410ματος ἀντίθετον, ἡμεῖς δυνάμεθα νὰ κρίνωμεν ποία ἦτο ἡ
1411πίστις τοῦ λαοῦ πρὸς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα.
1412Καὶ δικαίως, διότι τὸ Λαϊκὸν Κόμμα εἶναι τὸ μόνον
1413συντηρητικὸν κόμμα, καὶ εἶναι τὸ κόμμα τῶν Βασιλοφρό-
1414νων ἀρχῶν, τὸ ὁποῖον πιστεύει εἰς τὸν Βασιλικὸν θεσμόν,
1415ὡς ἀκρογωνιαῖον λίθον τοῦ τε πολιτειακοῦ καὶ τοῦ κοινωνι-
1416κοῦ οἰκοδομήματος. (Χειροκροτήματα).
1417Εἶναι τὸ κόμμα τὸ ὁποῖον, δὲν ἐγνώρισεν ἐπαναστάσεις,
1418στάσεις, κινήματα, δικτατορίας, εἶναι τὸ κόμμα τὸ ὁποῖον
1419ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, πάντοτε μὲ τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλ-
1420ληνικοῦ λαοῦ.
1421Ἀλλὰ ὑπὲρ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ὑπάρχει ἕνα ἄλλο
1422ἐπιχείρημα, μεγάλης ὁλκῆς καὶ τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, εἶναι
1423ὅτι τὸ λαϊκὸν Κόμμα, δὲν ἔδωσεν εἰς τὴν προδοσίαν καὶ
1424ἐννοῶ προδοσίαν τὴν δρᾶσιν τῆς προδοτικῆς ὀργανώσεως
1425Ε.Α.Μ., οὐδὲ ἕνα ἡγετικὸν στέλεχος, οὔτε στρατιωτικόν,
1426οὔτε πολιτικόν.
1427Προκαλῶ, οἱονδήποτε νὰ μοῦ εἴπῃ ἐὰν ἐκ τῶν σπλάγ-
1428χνων τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὑπῆρξεν ἡγετικὸν στέλεχος,
1429εἴτε πολιτικόν, εἴτε στρατιωτικόν, εἰς τὴν προδοσίαν, διότι
1430τὸ Ε.Α.Μ. δὲν εἶναι οὔτε Κομμουνισμός, οὔτε τίποτε ἄλλο·
1431Ε.Α.Μ. δι’ ἐμὲ εἶναι προδοσία τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος.
1432(Χειροκροτήματα).
1433§37Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἡ συνεργασία μὲ τοὺς
1434Γερμανοὺς τὴν ὁποίαν εἴχατε ὑμεῖς εἶναι προδοσία ἢ ὄχι;
1435§38Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ συνεργασία μὲ τοὺς Γερ-
1436μανούς, εἶναι ὑπηρεσία πρὸς τὴν Πατρίδα, καὶ παρακα-
1437λῶ νὰ μὴ κάμνετε αὐτὰς τὰς διακοπάς, διότι δὲν εἶναι δυ-
1438νατὸν νὰ ἀνθέξω εἰς τοιαύτην σύγχυσιν. Ὅσοι εἰργάσθη-
1439σαν κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς ὑπηρέτησαν τὴν Ἑλ-
1440λάδα καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.
1441Ἀφῆστε αὐτὰ τὰ τροπάρια περὶ Γερμανοφιλίας, δὲν
1442ἔχουν πλέον πέρασιν. Εἶναι τιμή μου, διότι κατὰ τὰς δυσ-
1443κόλους αὐτὰς περιστάσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸν συνέ-
1444τρεξα καὶ τὸν ἐβοήθησα, μὲ κίνδυνον τῆς ζωῆς μου, τὸν ὁ-
1445ποῖον κίνδυνον δὲν ἐδοκιμάσατε. Καὶ θὰ εἶναι ὡραῖον οἱ
1446μηδὲν προσενεγκόντες ἢ ἀδρανοῦντες κατὰ τὴν διάρκειαν
1447κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδοκιμάζετο ὁ Ἑλληνικὸς λαός, νὰ ὑβρίζουν
1448σήμερον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προέταξαν τὸ στῆθος των, καὶ
1449ἔφθασαν μέχρι τοῦ ἐκτελεστικοῦ ἀποσπάσματος, διὰ νὰ ὑπο-
1450στηρίξουν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. (Χειροκροτήματα).
1451§39Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶναι γνωστόν, εἰς τὸν Ἑλλη-
1452νικὸν λαόν, ὅτι σᾶς ἐκούρευσαν, σᾶς ἐφυλάκισαν, σᾶς ὡδή-
1453γησαν ἐνώπιον τοῦ ἐκτελεστικοῦ ἀποσπάσματος, διότι ἐσώ-
1454σατε ἑκατοντάδας ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος,
1455οἱ ὁποῖοι θὰ ἐτουφεκίζοντο. (Χειροκροτήματα).
1456§40Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἰς ἐμὲ κύριε, Τριανταφυλ-
1457λίδη, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐγὼ
1458ἐχαιρέτησα γηθοσύνως, καὶ μετ’ ἐνθουσιασμοῦ τὴν
1459Κυβέρνησιν, καὶ εἶπον, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἐθνικῆς
1460συνεργασίας, προσέφερε μίαν ὑπηρεσίαν, ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ
1461εἶναι ἡ ἔκρηξις τῆς κοινοβουλευτικῆς κρίσεως καὶ ὁ σχημα-
1462τισμὸς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, διότι θὰ βουλώσῃ τὰ
1463στόματα τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι,
1464ἡ Ἑλλὰς εἶναι Κράτος φασιστικόν, εἶναι Κρά-
1465τος τὸ ὁποῖον ἔχει μίαν ἰμπεριαλιστικὴν ἐξωτερι-
1466κὴν πολιτικήν. Καὶ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τὴν πλη-
1467ρώνει σήμερον μὲ μίαν τρομακτικὴν ἐσωτερικὴν πολιτικήν.
1468Αὐτὰ λέγουν οἱ ἐχθροὶ τῆς Πατρίδος: Ὅτι ὑπάρχει μία
1469κυβέρνησις μὴ ἐκπροσωποῦσα τὸν λαόν, καὶ ὅτι ὁ λαὸς κτυ-
1470πούμενος ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν παίρνει τὰ βουνά, διὰ νὰ εὕρῃ
1471ἐλευθερίαν. Αὐτὰ δυστυχῶς, ἐτροφοδοτοῦντο, ἀπὸ δηλώσεις
1472ποὺ ἐγένοντο ἐνταῦθα, καὶ ἀπὸ ἀρχηγούς, κομμάτων. Ἐγώ,
1473δὲν ἤθελον νὰ δώσω εἰς τὴν χαρμόσυνον ταύτην ἑσπέραν
1474ὅπου χαιρετίζομεν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἤθελον
1475νὰ δώσω ὀξὺν τόνον εἰς τὴν ὁμιλίαν μου, ἀλλὰ δὲν ἀφήνουν
1476αἱ προκλήσεις. Πόσον πλανᾶσθε, ἐὰν νομίζετε, ὅτι ἠμπορεῖ-
1477τε νὰ μὲ θίξετε δι’ αὐτῶν τῶν λόγων. Θὰ τὸ ἐθεώρουν προ-
1478δοσίαν ἐγώ, ἐὰν ἐγκατέλειπον τὸν λαόν μου εἰς τὴν δυστυ-
1479χίαν, καὶ ἐὰν ἐκρυπτόμην ἀπὸ δειλίαν.
1480Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, σᾶς εἶπεν, ὅτι πρόκειται νὰ
1481μεταχειρισθῇ εὐρύτατα μέσα ἐπιεικείας πρὸς τὴν ἀνταρσίαν.
1482Δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν δι’ αὐτό. Νὰ προσέξῃ ὅμως
1483ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὰ μέσα αὐτὰ πρέπει νὰ χορηγηθοῦν κατὰ
1484τρόπον, ὥστε νὰ μὴ διακυβευθῇ ὁ ἀγών. Δὲν ἔχομεν καμ-
1485μίαν ἀντίρρησιν, ὅταν καταθέσουν τὰ ὅπλα, νὰ παράσχωμεν
1486εἰς αὐτοὺς πᾶσαν ἐπιείκειαν. Ἡμεῖς δὲ προσωπικῶς εἴμεθα
1487διατεθειμένοι νὰ συγχωρήσωμεν καὶ τοὺς φονεῖς τῶν ἀδελ-
1488φῶν μας ἀκόμη, ἀρκεῖ νὰ ἀποκτήσῃ ἡ χώρα μίαν γαλήνην
1489ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν τῆς ὁποίας τόσον ὑποφέρει. Ἀλλὰ πρὸς
1490Θεοῦ, μὴ γίνῃ κἄτι τι κατὰ τρόπον ποὺ θὰ θέσῃ εἰς κίνδυνον
1491εἴτε τὸν ἀγωνιζόμενον στρατόν, εἴτε τὴν ἀγωνιζομένην καὶ
1492μαχοῦσαν χωροφυλακήν, μὲ τὴν ἰδέαν ὅτι εἶναι δυνατόν
1493μὲ μίαν πολιτικὴν κατευνασμοῦ νὰ συνετισθοῦν οἱ ἄνθρω-
1494ποι αὐτοί.
1495§41Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβ.). Πρέπει νὰ ἔχῃ
1496ὑπ’ ὄψιν της ἡ Βουλή, ὅτι τὰ μέτρα περὶ τῶν ὁποίων ὡ-
1497μιλήσαμεν διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων, εἶναι μέτρα,
1498τὰ ὁποῖα ἦσαν ἤδη ἐν ἐφαρμογῇ ἐκ μέρους τοῦ στρατοῦ,
1499μέτρα τὰ ὁποῖα ἔδωσαν καὶ ἀποτελέσματα, διότι ἀπὸ τὸν
1500παρελθόντα Μάρτιον, καὶ ἐντεῦθεν ὁπότε ἤρχισαν αἱ ἐπιχει-
1501ρήσεις, περίπου 2000 ἐκ τῶν ἀνταρτῶν παρεδόθησαν, ἀ-
1502φέθησαν ἐλεύθεροι καὶ ἐπῆγαν εἰς τὰ χωριά των.
1503§42Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Λέγω, ὅτι δὲν παρίσταται
1504ἡ ἀνάγκη διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων...
1505§43Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβ.). Ἡ ἀνάγκη πα-
1506ρίσταται, διότι αὐτὴ εἶναι μία ἐνέργεια, ἡ ὁποία ἐγένετο
1507κατόπιν ἐντολῆς τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὰς στρατιωτι-
1508κὰς ἀρχάς, καὶ ἑπομένως παρίσταται ἡ ἀνάγκη τῆς νομιμο-
1509ποιήσεως τῆς καταστάσεως, καὶ περαιτέρω ἐνεργείας, ἐν
1510τῷ αὐτῷ πνεύματι.
1511§44Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Διὰ τοῦ ψηφίσματος αὐ-
1512τοῦ, παρέχεται ἡ εὐχέρεια, ὁσοδήποτε ἐξ αὐτῶν θέλουν
1513νὰ παρουσιασθοῦν, νὰ εἶναι ἐλεύθεροι. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἡ
1514Κυβέρνησις σκεφθῇ νὰ εἰσαγάγῃ μέτρα ἀμνηστείας, ἔχω
1515νὰ συστήσω, ὅτι ἡ ἀμνηστεία, πρέπει νὰ εἶναι γενικωτέρα.
1516Εἰς τὰς φυλακὰς κρατοῦνται μὲ μηνύσεις κομμουνι-
1517στῶν καὶ μαρτυρίας κομμουνιστῶν χιλιάδες ἐθνικοφρόνων,
1518καὶ εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, θὰ πρέπει πολὺ νὰ προσέξῃ ἡ Κυ-
1519βέρνησις. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι κρατοῦνται εἰς τὰς φυ-
1520λακάς, σήμερον, πολλοὶ ἀξιωματικοί, καὶ ὁπλῖται, τῶν Τα-
1521γμάτων Ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα ἔσωσαν τὴν Ἑλλάδα, χωρὶς
1522ἀμφιβολίαν. (Χειροκροτήματα).
1523Οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται, αὐτοί, πρέπει νὰ ἐπανέλ-
1524θωσιν εἰς τοὺς κόλπους τῆς κοινωνίας, διότι πλέον ἀνεγνω-
1525ρίσθη ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον, ὅτι ἄνευ τῆς δημιουργίας τῶν
1526Ταγμάτων Ἀσφαλείας, ἡ χώρα θὰ ἦτο ὑπὸ κομμουνιστικὴν
1527ἐπανάστασιν, θὰ εἶχε τὸν Τίτο της καὶ αὐτή.
1528Δὲν εἶναι ὀρθόν, οὔτε δίκαιον ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν,
1529τοιούτου κύρους νὰ παραμείνωσιν εἰς τὴν φυλακὴν ἐθνικόφρο-
1530νες προσενεγκόντες κολοσσιαίας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πα-
1531τρίδα.
1532§45Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ τὸ σπουδαιότερον, ὅτι
1533εἶναι ἕτοιμοι πρῶτοι αὐτοὶ νὰ εἶναι εἰς τὴν γραμμήν.
1534§46Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, κ. βου-
1535λευταί, καταθέσεις τοῦ σημερινοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυ-
1536βερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας
1537εἰς τὸ δικαστήριον, ὅταν ἐδικάζοντο οἱ διατελέσαντες Ὑ-
1538πουργοὶ ἐπὶ κατοχῆς· τολμῶ νὰ τονίσω, ὅτι καὶ αὐτὰς ἀκό-
1539μη τὰς ὑποθέσεις πρέπει νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἔχω
1540ὑπ’ ὄψει μου, τὴν κατάθεσιν τοῦ κ. Σοφούλη, ἀπευθυνομέ-
1541νην πρὸς τὸν μακαρίτην, διατὶ ὄχι πρὸς τὸν ἀείμνηστον Ι.
1542Ράλλην, ὅτι ὑπηρεσίας κολοσσιαίας προσφέρατε εἰς τὴν
1543πατρίδα, καὶ ὅμως ὁ Ράλλης ἀπέθανεν εἰς τὰς φυλακάς. Ὑ-
1544πάρχουν τόσοι ἀξιωματικοί, ἥρωες, δημιουργοὶ τοῦ Ἀλβα-
1545νικοῦ ἔπους, οἱ ὁποῖοι σήπονται εἰς τὰς φυλακάς. Θὰ ἔπρεπεν
1546ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσχοληθῇ καὶ μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, δὲν
1547εἶναι δυνατὸν νὰ τάσσωνται οἱ ἐθνικόφρονες οἱ μὴ ἐγκλη-
1548ματήσαντες εἰς χειροτέραν μοῖραν ἀπὸ τοὺς σφαγεῖς τοῦ
1549Ἑλληνικοῦ λαοῦ.
1550§47Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλοι οἱ ἀποτελοῦντες τὴν
1551προηγουμένην Κυβέρνησιν, εἶναι πεπεισμένοι, ὅτι οἱ ἐν ταῖς
1552φυλακαῖς πολιτικοὶ δοσίλογοι ἔπρεπε νὰ ἀποφυλακισθοῦν,
1553ἀλλ’ ἐφοβοῦντο μήπως παρεξηγηθοῦν. Τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν
1554ὑφίσταται πλέον. Ἡ περαιτέρω παραμονὴ εἰς τὰς φυλακὰς
1555τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἀποτελεῖ στῖγμα διὰ τὴν δικαιοσύνην.
1556§48Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπ’ εὐ-
1557καιρίᾳ τῶν Κυβερνητικῶν δηλώσεων ἔκαμα αὐτὴν τὴν σύ-
1558στασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι μόνον ἡ παροῦσα Κυβέρ-
1559νησις, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναψηλαφήσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ
1560ἐὰν εὕρῃ ὅτι διέπραξαν ἔγκλημα νὰ παραμείνουν εἰς τὰς
1561φυλακάς, ἀλλ’ ἐάν, τοὐναντίον, προσέφεραν ὑπηρεσίας πρὸς
1562τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἶναι στίγμα διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν,
1563νὰ κρατοῦνται εἰς τὰς φυλακὰς ἄνθρωποι ὑπηρετήσαντες
1564τὴν πατρίδα!
1565§49Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Αἶσχος.
1566§50Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αἶσχος εἶναι διὰ τοὺς λέ-
1567γοντας τὴν λέξιν, διότι ἡμεῖς ἐδῶ ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὴν
1568Κυβέρνησιν κάμνομεν ὡρισμένας συστάσεις καὶ ἔχομεν τὸ
1569θάρρος τῆς γνώμης μας. Δὲν ἐπιτρέπεται ἡ Κυβέρνησις τοῦ
1570Λαϊκοῦ Κόμματος, ἥτις εἰσηγήθη δι’ ἑνὸς ψηφίσματος τὴν
1571κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 Σ. Πράξεως, διότι ὑπῆρξεν
1572ἡ ὑπόνοια, ὅτι τοῦτο θὰ παρεξηγεῖτο ὑπὸ τῶν Συμμάχων
1573νὰ ὀρρωδήσῃ καὶ νὰ ἀποσύρῃ τὸ ψήφισμα.
1574§51ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 Σ. Π. δι-
1575κάζονται καὶ οἱ Ὀχρανῖται καὶ τῆς ΝΟΦ καὶ δι’ αὐτὸ θὰ
1576ἔπρεπε νὰ γίνῃ μία διάκρισις προκειμένου νὰ καταργηθῇ.
1577§52Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὀρθῶς. Ἐγὼ εἶπα μία ἀ-
1578ναψηλάφησις τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ·
1579δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν εἰς τὰς φυλακὰς ἀνθρώ-
1580πους ὑπερασπίσαντας τὴν πατρίδα.
1581§53Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Οὔτε σεῖς, οὔτε κανεὶς ἄλ-
1582λος ἐξ ἡμῶν θέλει νὰ ἐξέλθουν ἐκ τῶν φυλακῶν ὅλοι, εἶναι
1583καὶ ἐγκληματίαι, εἶναι καὶ συμπράξαντες μὲ τοὺς Γερμα-
1584νούς, ἀλλ’ ὁ στρατηγὸς Κατσιμῆτρος καὶ ὁ Θεολόγος ὁ Λού-
1585βαρης, εἶναι προδόται;
1586§54Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀνέγνω-
1587σα, εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπανέλαβεν εἰς τὰς κυ-
1588βερνητικὰς δηλώσεις, ὅτι τὴν Βουλὴν πρόκειται νὰ τὴν
1589ἐξαποστείλῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ αὐτὸ τὸ ἐσημείωσα ἰδιαιτέ-
1590ρως. Διατὶ τάχα κάθε Κυβέρνησις ἐνοχλεῖται ἀπὸ τὴν πα-
1591ρουσίαν τῆς Βουλῆς; Ἡ Βουλὴ, εἶναι ὁ παραστάτης τῆς
1592Κυβερνήσεως, εἶναι ὁ φρουρὸς κατὰ πάσης Κυβερνητικῆς
1593ἀτασθαλίας. Καὶ τὸ περίεργον εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι τὰ κόμματα
1594ὅταν εἶναι ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅλοι θιασῶται τῆς
1595συνεχοῦς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ ὅταν εἰσέλθουν εἰς τὴν
1596Κυβέρνησιν δὲν ἠξεύρω ποίαν μεταμόρφωσιν ὑφίστανται,
1597εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ θέλουν αὐτήν. Ἐγὼ ἐζήτησα ἀπό-
1598ψε νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δη-
1599λώσεων, διὰ νὰ ἔλθωμεν αὔριον, νὰ ἴδωμεν ποίαν ἐντύ-
1600πωσιν θὰ ἔκαμνεν εἰς τὸ κοινόν. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἠδύ-
1601νατο καὶ ἐντὸς τῆς ἑσπέρας νὰ μᾶς ἐξαποστείλῃ εἰς τὰς ἑ-
1602στίας μας, θὰ τὸ ἔκαμνε.
1603Αὐτὸ δὲ συμβαίνει διὰ τὰ κόμματα, ὅταν εἶναι εἰς τὴν
1604Κυβέρνησιν, διότι ὅταν εἶναι ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως, ἀγω-
1605νίζονται εἰς τὸ ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ συνεχίζῃ τὰς ἐργα-
1606σίας της.
1607§55Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μόνον μίαν δικαίαν ἀξίωσιν
1608θὰ εἶχεν ἡ Κυβέρνησις, συντομώτερα νὰ τὰ λέγωμεν αὐτά.
1609§56Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα
1610ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἶναι ἀληθῶς
1611μεγάλα, τεράστια, διότι δὲν εἶναι μόνον τὸ ζήτημα τῆς ἀν-
1612ταρσίας, ἔχομεν τόσα ἄλλα ζητήματα ἐδῶ, ἔχομεν κομμουνι-
1613στὰς καὶ ἐθνικόφρονας, ἔχομεν ἀγοράσαντας καὶ πωλήσαν-
1614τας, ἰδιοκτήτας καὶ μισθωτάς, εἶναι προβλήματα, τὰ ὁποῖα
1615αἱ προγενέστεραι Κυβερνήσεις οὔτε ἤγγισαν κἄν, ἐπεχείρη-
1616σαν ἐμβαλωματικὰς λύσεις, ἀλλὰ πραγματικὰς λύσεις ἐπ’
1617αὐτῶν τῶν ζητημάτων δὲν εἴδομεν ἀπὸ τὰς προηγουμένας
1618Κυβερνήσεις.
1619Ἂς ἐλπίσωμεν ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις θὰ θίξῃ
1620καὶ θὰ ἐπιλύσῃ τὰ ζητήματα αὐτά, ἀλλὰ λέγων ταῦτα δὲν
1621ἐννοῶ νὰ θίξω τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ μὴ εἴπω, ὅτι τὸ πρῶ-
1622τον καὶ μόνον οὐσιῶδες ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἡ
1623ἀποκατάστασις τῆς δημοσίας τάξεως, ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι
1624σπουδαῖα ζητήματα, ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι τὸ μόνον ζήτημα. Ἀ-
1625γρόται καὶ γεωργοὶ ἔχουσιν ἀφήσει τὰ χωριά των καὶ ἔχουσι
1626συγκεντρωθῆ εἰς τὰς πόλεις καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ζη-
1627τοῦν τώρα τίποτα, οὔτε ἐθνικὰς διεκδικήσεις, οὔτε ἀποκατά-
1628στασιν ἐθνικήν. Ζητοῦν ἓν πρᾶγμα, νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν
1629ἡσυχίαν των, νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰ σπιτάκια των, διὰ νὰ
1630φάγουν τὰ χορταράκια των χωρὶς τὸν φόβον τῶν ἀνταρτῶν
1631καὶ τῆς σφαγῆς καὶ τῆς λεηλασίας τῶν κατοικιῶν των.
1632Προχθὲς ἀκόμη εἰς τὴν Γορτυνίαν, εἰς τὴν πρωτεύου-
1633σαν τῆς ἐπαρχίας Λαγκαδίων, ἀνενόχλητοι εἰσῆλθον οἱ ἀν-
1634τάρται, συνέλαβον τὸν ὑπομοίραρχον, ἕνα ἐκλεκτὸν νέον, ὁ
1635ὁποῖος σχεδὸν ἐγκατελείφθη ἀπὸ τοὺς χωροφύλακάς του καὶ
1636μόνος του μὲ τὴ γυναῖκα του ἐκράτησεν ἀντίστασιν, τὸν
1637ἐτραυμάτισαν καὶ κατόπιν τὸν κατεκρεούργησαν ἐν τῇ πλα-
1638τείᾳ τῶν Λαγκαδίων ὑπὸ τὰ ὄμματα τῶν κατοίκων.
1639§57Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Οἱ ἐθνικόφρονες ζητοῦν ὅ-
1640πλα διὰ νὰ πατάξουν τοὺς ἀντάρτας.
1641§58Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὰ ὅπλα τῶν ἐθνικοφρόνων
1642μερίμνῃ τῶν κομμουνιστῶν τὰ ἐπῆρε τὸ Κράτος καὶ οἱ ἐθνι-
1643κόφρονες ἐρρίφθησαν εἰς τὰς φυλακάς, εἴτε διὰ παράνομον
1644ὁπλοφορίαν, εἴτε διὰ παράνομον κατοχὴν ὅπλων καὶ διὰ
1645τοῦτο συνέστησα, ὅταν θὰ ἀποφασίζῃ τὴν ἀμνηστείαν, νὰ
1646τὴν ἀποφασίζῃ εὐρυτέραν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέ-
1647σωμεν τοὺς ἐθνικόφρονας πολίτας εἰς κατωτέραν μοῖραν
1648ἀπὸ τοὺς σφαγεῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.
1649Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν Κυβέρνησιν βεβαίως θὰ πα-
1650ράσχωμεν ἐμπιστοσύνην, ἄλλωστε καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν ἐμπι-
1651στοσύνην δὲν ἠμποροῦμεν καὶ τίποτε ἄλλο νὰ κάμωμεν. Ἑ-
1652πομένως θέλομεν καὶ δὲν θέλομεν θὰ δώσωμεν ἐμπιστοσύ-
1653νην εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐγὼ δέ, προσθέτω καὶ τοῦτο, ὅτι
1654ὄχι μόνον θὰ παράσχωμεν ἐμπιστοσύνην, ἀλλὰ θὰ δώσωμεν
1655καὶ ὅ,τι ἄλλο θέλει ἡ Κυβέρνησις, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ
1656δώσῃ ἡσυχίαν καὶ γαλήνην εἰς τὴν χώραν. Ἐὰν δὲ ἐπιτύ-
1657χῃ καὶ ἐμπεδώσῃ τὴν δημοσίαν τάξιν, πρέπει νὰ γνωρίζῃ,
1658ὅτι θὰ καταγάγῃ ἀληθῆ θρίαμβον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποτελέσῃ
1659ἕνα, καὶ ὄχι τὸν μικρότερον τίτλον τιμῆς, δι’ αὐτήν, διότι
1660ἡ γαλήνη αὐτή, ἔχει φυγαδευθῆ ἀπὸ ἑπταετίας. Ἡ προσοχὴ
1661ὅλη τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ εἶναι εἰς τὰ σατανικὰ σχέ-
1662δια τῶν προδοτῶν, τῶν κακῶν ἐκείνων ἀνθρώπων, διαφωνῶ
1663δέ, μὲ ὅσους ἀποκαλοῦν τὸν πόλεμον αὐτὸν ἐμφύλιον πόλε-
1664μον. Δὲν πρόκειται περὶ ἐμφυλίου πολέμου, ἀλλὰ περὶ πολέ-
1665μου, τὸν ὁποῖον κάμνουν ἀκρυπτῶς, οἱ ἐχθροί μας, μὲ συν-
1666εργασίαν κακῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὄργανα τῶν
1667Σλαύων, προδοτῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι συνεργάζονται διὰ
1668τὴν ἐξόντωσιν τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς. Διαφωνῶ ἐπίσης
1669πρὸς τὸν χαρακτηρισμόν: Κομμουνισμός, κομμουνιστικὰ συν-
1670θήματα. Ἐδῶ εἶναι Σλαυϊσμὸς καὶ ὁ κίνδυνος εἶναι ἐκεῖθεν
1671καὶ τὸ ὡμολόγησαν πάντες. Ὅταν ὡμίλησεν ὁ Ὑπουργὸς
1672τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἀμερικῆς, εἶπεν ὅτι ὑπετίμησαν πολὺ
1673τὸν Σλαυϊκὸν κίνδυνον καὶ ἀπεδείχθη, ὅτι εἶναι πολὺ ὑπέρ-
1674τερος ἀπὸ τὸν Γερμανικὸν κίνδυνον. Καὶ ὁ Τσῶρτσιλ εἶπεν,
1675ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν εὐρωπαϊκὴν συμπολιτείαν, εἰς
1676τὴν ὁποίαν ὁ Γαλλικὸς καὶ ὁ Γερμανικὸς λαὸς νὰ ἑνω-
1677θοῦν συντροφικῶς, διὰ νὰ ἀποτελέσουν ἕνα προπύργιον ἀρ-
1678ραγὲς κατὰ τοῦ σλαυϊσμοῦ, ὁ ὁποῖος ἠπείλει νὰ ρίψῃ τὴν
1679ἀνθρωπότητα εἰς ἕνα πνευματικὸν σκότος, εἰς ἕνα ἠθικὸν
1680χάος. Ἡ Ἑλλάς, εὑρέθη νὰ εἶναι εἰς τὸ μέσον καὶ ὑφίστα-
1681ται συνεχῶς τὰς συνεπείας αὐτῆς τῆς μανίας τῶν Σλαύων.
1682Τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Σοφού-
1683λη, ἐγὼ τὴν εἶχα συστήσει, ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει τῆς Ἑλ-
1684λάδος. Εἶπον τότε, ὅτι ἡ Ἑλλάς, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ Κυβέρ-
1685νησιν ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα καὶ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ νὰ εἶναι
1686ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Σοφούλη, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ πρύτα-
1687νις καὶ ὁ πατριάρχης μεταξὺ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, καὶ τοῦ
1688ὁποίου εἶναι γνωστὴ καὶ ἡ σύνεσις καὶ ὁ πατριωτισμὸς, ὅταν
1689εἶναι εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀλλ’ ὄχι ὅταν εἶναι εἰς τὴν Ἀντι-
1690πολίτευσιν. Θὰ ἔπρεπε τὴν ἀδυναμίαν αὐτὴν τοῦ κ. Σοφού-
1691λη, νὰ σπεύσωμεν νὰ τὴν θεραπεύσωμεν· ἐὰν δὲ εἴχομεν ἀπὸ
1692τότε μίαν τοιαύτην Κυβέρνησιν, πλεῖστα ὅσα δεινὰ θὰ ἀπέ-
1693φευγεν ἡ χώρα μας. Δὲν θὰ συνεχίζετο τὸ πολιτειακὸν ζή-
1694τημα καὶ θὰ ἐτερματίζετο εὐθὺς ἀμέσως, διότι τὸ ζήτημα
1695αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔθαψε τὰς ἐθνικάς μας διεκδι-
1696κήσεις. Αἱ μικροφιλοτιμίαι εἶναι αἱ ἀφορμαί, αἱ ὁποῖαι συ-
1697νετέλεσαν εἰς τὸ νὰ δημιουργηθῇ αὐτὸ τὸ κατάντημα, εἰς
1698τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἡ Πατρίς μας καὶ χαίρομεν, διότι ἐπὶ
1699τέλους, τὰ δύο κόμματα ἀπετέλεσαν μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁ-
1700ποία, ἐὰν ἐπιτύχῃ, καὶ εὐχόμεθα νὰ ἐπιτύχῃ, καὶ θὰ ἐπιτύχῃ
1701ἐὰν μεταξὺ τῶν μελῶν της, καὶ δὴ τῶν ἡγετικῶν, ὑπάρξῃ
1702ψυχικὸς σύνδεσμος καὶ ψυχικὴ ἐπαφή, ἡ ὁποία δὲν ὑπῆρξεν
1703εἰς ἣν προγενεστέραν Κυβέρνησιν, διότι ἤκουσα ἕνα ἡγέ-
1704την, νὰ λέγῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη εἶχεν ἐκπέσει εἰς τὴν
1705συμμαχικὴν συνείδησιν, διότι ὁ σύνδεσμος μεταξὺ τῶν με-
1706λῶν τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης ἦτο τελείως μηχανικὸς καὶ
1707ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὴ τῆς ἐπιτρέπῃ νὰ προχωρήσῃ
1708εἰς τὸ ἔργον της καὶ τὴν στιγμὴν, ποὺ ἀπετέλει τὸ κρι-
1709σιμώτερον σημεῖον τοῦ ἐθνικοῦ βίου, ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη
1710παρῃτήθη, δηλαδὴ εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἡ Ἑλλάς,
1711διῆγε μίαν φοβερωτάτην κρίσιν, εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν ὁ συμμα-
1712χικὸς ἀγὼν ἐνετείνετο εἰς τὸ ἔπακρον καὶ ἠκούσαμεν καὶ τὸ
1713κατὰ Μᾶρκον Εὐαγγέλιον, περὶ δημιουργίας νέας Κυβερ-
1714νήσεως. Ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἡ Κυβέρνησις ἐθνι-
1715κῆς συνεργασίας παρῃτήθη. Εἶναι περιττόν, νὰ μᾶς εἴπουν
1716ποῖοι ἦσαν οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι τὴν ἠνάγκασαν εἰς παραίτη-
1717σιν. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ εἶναι πρᾶξις κακὴ καὶ βαρύνει ὅλους
1718ἀνεξαιρέτως. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐπιμερισμὸς εὐθύνης,
1719δότι εἰς τὴν πολιτικὴν εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος εἶ-
1720ναι ἀλληλέγγυος. Ἂς θέσωμεν καὶ αὐτὰ εἰς τὸ παρελθὸν
1721καὶ ἂς τονώσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ,
1722εἰς τὸ τόσον δυσχερὲς ἔργον της, διότι ἡ ἐπιτυχία τῆς ση-
1723μερινῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐπιτυχία τῆς Πατρί-
1724δος, τὴν ὁποίαν ὅλοι εὐχόμεθα καὶ ὅλοι ἐλπίζομεν πρὸς τὸ
1725καλὸν αὐτῆς. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα
1726ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).
1727§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ι. Μελᾶς θὰ
1728καταθέσῃ μίαν δήλωσιν ἰδικήν του καὶ ἐκ μέρους ἑτέρου
1729συναδέλφου του.
1730§60Ι. ΜΕΛΑΣ. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν
1731τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐκ μέρους ἄλλου συνα-
1732δέλφου τὴν ἀκόλουθον δήλωσιν:
1733«Ἡ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Σεπττοῦ Ἡγέτου τοῦ Κόμ-
1734ματος τῶν Φιλελευθέρων, ἐμφανιζομένη ἐνώπιον ἡμῶν νέα
1735Κυβέρνησις ὑπεσχέθη τὴν ἐθνικὴν καὶ κοινωνικὴν εἰρήνευ-
1736σιν, καθολικὴν νοσταλγίαν τοῦ Ἔθνους.
1737Παρὰ τὴν συντελεσθεῖσαν ρύθμισιν τοῦ Κυβερνητικοῦ
1738θέματος, ἐξακολουθοῦμεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἡ ἀληθῶς ἐμ-
1739πνευσμένη γραμμὴ τῆς Ἐθνικῆς εἰρήνης, ἡ πολιτικὴ τοῦ
1740κατευνασμοῦ, ἡ μόνη δυναμένη ὡς ὑπεδείχθη καὶ ἐκ τῶν
1741πραγμάτων, νὰ γεφυρώσῃ τὸ βαθύτατα διχασμένον Ἔθνος
1742θὰ ἠδύνατο ἀποτελεσματικῶς νὰ ἐπιτευχθῇ ὑπὸ ἀμιγοῦς Κυ-
1743βερνήσεως, παρεχούσης καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὴν ἀμάχη-
1744τον ἐντύπωσιν τῆς ὁριστικῆς ἀλλαγῆς ἀτμοσφαίρας καὶ
1745μεθόδων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀντίμαχον ἐσωτερικὴν παράταξιν
1746τὸν ἔσχατον βαθμόν τῶν ἐγγυήσεων, αἱ ὁποῖαι καὶ θὰ ἀφώ-
1747πλιζον ὁλοσχερῶς πᾶσαν ἐκεῖθεν ἐνδεχομένην καχυποψίαν.
1748Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῶν τοιούτων βασικῶν σκέψεων
1749ἐν ὄψει τῆς διαπλασθείσης πραγματικότητος, λαμβάνομεν
1750ὑπὸ σημείωσιν τὰς ἀνακοινωθείσας ἤδη προγραμματικὰς
1751δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, τὰς ὑποσχομένας εἰρήνευσιν
1752τῶν Ἑλλήνων δι’ εὐρέων μέτρων λησμοσύνης καὶ κατα-
1753νοήσεως.
1754Ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ σχηματισθεῖσα Κυβέρνησις θὰ ἐπι-
1755διώξῃ μετ’ ἐπιμονῆς νὰ ἐπιτύχῃ ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ
1756Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν τὴν ἄμβλυνσιν τῶν
1757ἐντόνων ἐν τῇ Χώρᾳ ἐξωτερικῶν ἀντιθέσεων, ἐν συνδυα-
1758σμῷ μὲ τὴν προσπάθειαν τῆς δημιουργίας κλίματος ἀμοι-
1759βαίας κατανοήσεως καὶ ἐμπιστοσύνης μεταξὺ ὅλων τῶν με-
1760γάλων συμμάχων μας καὶ τῆς γενναίας ἡμῶν Χώρας, πτω-
1761χῆς Πατρίδος τῶν ἡρώων καὶ τῶν μαρτύρων.
1762Κατ’ ἀκολουθίαν δηλοῦμεν, ὅτι θέλομεν παράσχει ψῆ-
1763φον εἰς τὴν Κυβερνητικὴν ὑπόσχεσιν ἐπιφυλασσόμενοι νὰ
1764παρακολουθήσωμεν τὴν Κυβερνητικὴν πρᾶξιν.
1765Ι. Μελᾶς, Γ. Τσουδερός.
1766§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συ-
1767νεδρίασιν;
1768§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
1769§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ
1770ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως
1771συνέχισιν τῆς συζητήσεως, ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δη-
1772λώσεων τῆς Κυβερνήσεως.
1773(Ὥρα 9.30′ μ. μ.).