1947.06.25

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 141η

Τετάρτη 25 Ἰουνίου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.20′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Χ. Καραΐσκος καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Δοξάτου ζητούντων ὅπως ἀπαλλαγῶσι τοῦ ἀναδρομικοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος παρελθούσης χρήσεως λόγῳ τῶν καταστροφῶν ἃς ὑπέστησαν κατὰ τὴν κατοχήν. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Γ. Βασιλειάδης καταθέτει ὑπόμνημα τῶν ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν ἀστικῶν λεωφορείων μὴ ἐντεταγμένων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ περιχώρων ζητούντων τὴν ἔνταξιν 25 καινουργῶν νέων λεωφορείων εἰς ἀστικὰς γραμμὰς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Χ. Λαδᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἐργατῶν φορτοεκφορτωτῶν λιμένος καὶ προλιμένος Πειραιῶς ζητούντων κατάταξιν τῶν λιμενεργατῶν εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ ἀρχιτεχνίτου, οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου ἀσφαλίσεώς των ἐκ τῶν εἰσπράξεων τοῦ Ο.Λ.Π., αὔξησιν τῶν συντάξεων κλπ. Οἱ πρόεδροι τῶν κοινοτήτων Νέου, Μεσαίου καὶ Παλαιοῦ Καρλοβασίου κλπ. ἐκφράζουν τὴν εὐγνωμοσύνην των πρὸς τὸν Νομάρχην Σάμου καὶ τὰς στρατιωτικὰς ἀρχὰς διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν συμμοριῶν κλπ. Ὁ Νομάρχης Χίου ζητεῖ ὅπως πρὸς ἀποσόβησιν ταραχῶν ἀνακληθῇ ὁ ἀποσταλεὶς εἰς Χίον πρὸς ἐνέργειαν ἀνακρίσεων Ἔξαρχος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου Ἱερόθεος κατὰ τοῦ Μητροπολίτου Παντελεήμονος. Ὁ Α. Μπουκουβάλας κάτοικος Θεσσαλονίκης ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῆς διατάξεως τῆς ἀπαγορευούσης ὅπως οἱ μικροβιολόγοι φαρμακοποιοὶ οἵτινες ἔχουσι τὴν σχετικὴν ἄδειαν δι’ ἀναλύσεις καὶ μικροβιολογικὰς ἐξετάσεις ἀφεθῶσιν ἐλεύθεροι ὅπως ἐξασκήσουν τὸ ἐπάγγελμά των. Ἡ Μαρία σύζυγος Πέτρου Δασκαλάκη πολιτικὴ συνταξιοῦχος κάτοικος Ἀμαρουσίου ζητεῖ, ὅπως εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀκυρώσεως τῶν γενομένων ἀγοραπωλησιῶν κατὰ τὴν περίοδον κατοχῆς προστεθῇ προστατευτικὴ διάταξις σχετικῶς μὲ ἀγορασθὲν παρ’ αὐτῆς ἀκίνητον, καθ’ ὅσον συντρέχουσιν εἰδικοὶ λόγοι. Ἡ Ἕνωσις ἀγοραστῶν ἀκινήτων κατὰ τὴν περίοδον κατοχῆς Μεσσηνίας διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ ὑποβληθέντος ἐν τῇ Βουλῇ νομοσχεδίου περὶ ἀκυρώσεως ἀγοραπωλησιῶν ὡς ἀντιστρατευομένου εἰς τὸ δικαίωμα τῆς ἰδιοκτησίας. Αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανὰ Καλαβρύτων ζητοῦν ματαίωσιν τῶν ὑπὸ τῶν μηχανικῶν προτεινομένων σχεδίων ἀνοικοδομήσεως τῆς καταστραφείσης πόλεώς των καθ’ ὅσον ταῦτα εἶναι αὐθαίρετα καὶ ἀντικανονικά. Ὁ Φιλολογικὸς Σύλλογος «Παρνασσὸς» δι’ ὑπομνήματός του παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν, ὅπως ἐπιληφθῇ ἐμπεριστατωμένως τοῦ γλωσσικοῦ προβλήματος καὶ ἐξεύρει τὸν τρόπον διαρρυθμίσεώς του ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς σπουδαζούσης νεολαίας. Ἡ Πανλημνιακὴ Ἐπιτροπὴ ζητεῖ τὴν ἀποστολὴν ναρκαλιευτικοῦ πρὸς ἐκκαθάρισιν ναρκοπεδίου λιμένος Κάστρου (Λήμνου). Οἱ πωληταὶ ἀκινήτων κατὰ τὴν περίοδον κατοχῆς Θηβῶν, Καλαμῶν καὶ Ἀχαΐας διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀκύρωσιν τῶν ἐπὶ κατοχῆς γενομένων ἀγοραπωλησιῶν καὶ ζητοῦν ἀπόδοσιν τῶν ἀκινήτων. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Μαλαμίδας καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν κατοίκων Δομοκοῦ, διότι τὰ ἐντεταλμένα ὄργανα τάξεως διὰ τὴν διενέργειαν ἐράνου κατήργησαν πᾶσαν ἔννοιαν διεξαγωγῆς του, δι’ ἀπειλῶν καὶ χειροδικιῶν ἔναντι τῶν νομιμοφρόνων πολιτῶν καὶ ζητοῦν ἀποστολὴν ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ διὰ τὴν ἐνέργειαν ἀνακρίσεων. Ὁ παρὰ τῷ Ἐλεγκτικῷ Συνεδρίῳ Γενικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἐπικρατείας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 146)25.6.47 ἐγγράφου του γνωστοποιεῖ τὴν ὑπ’ εὐθύνην τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Δ. Χέλμη θεώρησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3105 ἐκ δραχμῶν 15.784.900 καὶ 3106 ἐκ δραχμῶν 3.047.200 χρήσεως 1947–48 χρηματικῶν ἐνταλμάτων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν δι’ ἐπιστροφὴν ἀχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου ὑπὸ τοῦ Γαλλικοῦ θιάσου. Ὁ βουλευτὴς κ. Μίμης Στεφανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πολυτέκνων Νομοῦ Ἀχαΐας αἰτουμένων νὰ παραμείνῃ ἐν ἰσχύϊ ὡς ἔχει ἤδη, τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νόμου 1910 «περὶ προστασίας πολυτέκνων ἄνευ μεταβολῆς τινος». Ἡ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ Ἀνοικοδομήσεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, Λ. Βρεττᾶκος, Π. Μουτζουρίδης, Δ. Μπέης–Ἀντωνόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 1565)30 «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ Ἰατρικοῦ λειτουργήματος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπαδημητρίου, Ε. Κοθρῆς, Δ. Ἀμπατζόπουλος καὶ Ν. Ἀντωνιάδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)46 Νομ. Δ)τος». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ συναφῶν ἐρωτήσεων. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 291 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Κατσώτα ἔχουσα οὕτω: Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν ἐπιταχθέντων κτηνῶν κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1940–41, ἐξεδόθησαν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1940–41 χρηματικὰ ἐντάλματα ἐπὶ ἀποδόσει λογ)σμοῦ ἐπ’ ὀνόματι τῶν Οἰκονομικῶν Ἐφόρων τοῦ Κράτους οἵτινες συμφώνως πρὸς τὰς παρασχεθείσας λεπτομερεῖς ὁδηγίας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 283409)ἐγκ. 32 τῆς 29.11.1940 ἐγκυκλίου διαταγῆς τῶν Ὑπουργῶν Στρατιωτικῶν καὶ Οἰκονομικῶν προσεκάλεσαν τοὺς δικαιούχους κατόχους δελτίων ἐπιτάξεων ὅπως προσκομίσωσι ταῦτα καὶ πληρωθῶσι τὴν ἐν αὐτοῖς καθωρισμένην ἀξίαν. Ἡ πρόσκλησις τῶν δικαιούχων ἐγένετο διὰ τοιχοκολλήσεως τῆς προσκλήσεως εἰς τὰ δημαρχιακὰ καὶ κοινοτικὰ καταστήματα καὶ δι’ ἀναγνώσεως αὐτῆς ἐπ’ ἐκκλησίαις. Πάντες οἱ προσκομίσαντες τὰ δελτία εἰς τοὺς κ. κ. Οἰκονομικοὺς Ἐφόρους ἐπληρώθησαν ἐγκαίρως τὴν ὁρισθεῖσαν τότε ἀξίαν. Ἐὰν παρέμεινον δικαιοῦχοί τινες ἀπλήρωτοι τοῦτο ὀφείλεται προφανῶς εἰς ὑπαιτιότητα αὐτῶν. Ἤδη δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ πληρωμὴ τῶν δικαιούχων τούτων διότι αἱ ἀπαιτήσεις αὐτῶν ὡς ἔχουσαι γενεσιουργὸν αἰτίαν χρονολογουμένην πρὸ τῆς 11.11.44 συμφώνως τῷ Ν. 18)1933, ὑπήχθησαν εἰς τὴν διὰ τοῦ νόμου τούτου ρύθμισιν. Σχετικῶς παρέχεται ἡ πληροφορία ὅτι πᾶσαι αἱ ἀπαιτήσεις δι’ ἃς δὲν ὑπεβλήθη ἐντὸς τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου 554) 1941 ὁριζομένης ἀνατρεπτικῆς προθεσμίας σχετικὴ αἴτησις ἐνώπιον τῶν συσταθέντων κατὰ τὸ ἔτος 1941 Διοικητικῶν Δικαστηρίων στρατιωτικῶν ἐπιτάξεων ὑπέκυψεν εἰς παραγραφήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ Κράτος μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἐχορήγησε κτήνη εἰς τοὺς ἀπολέσαντας τοιαῦτα, λόγῳ ἐπιτάξεως, μὲ τιμὰς λίαν εὐνοϊκὰς καὶ μὲ εὐκολίας πληρωμῆς, ἐγένετο δὲ ἰδιαιτέρα προτίμησις εἰς τὴν διανομὴν τῶν ἐκ τούτων μὴ ἀποζημιωθέντων διὰ τὰ ἐπιταχθέντα κτήνη των.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 317 ἀπὸ 23.7.47 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Λ. Μακκᾶ, ἔχουσα οὕτω: Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν: α) Ὅσον ἀφορᾷ τὰ τέλη ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων ἐπιβατῶν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2418 π. ἔ. ἀποφάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως συνέστη ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Ἐπιτροπὴ ἐξ ἀντιπροσώπων τῶν ἐνδιαφερομένων Ὑπουργείων πρὸς μελέτην τοῦ ζητήματος ἐπὶ τῆς μειώσεως τῶν τελῶν ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων ἐπιβατῶν. Ἡ Ἐπιτροπὴ ὑποβαλοῦσα τὸ πόρισμά της, ἐγνωμοδότησεν ὑπὲρ τῆς μειώσεως τῶν τελῶν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν λοιπῶν φόρων καὶ δικαιωμάτων ὑπὲρ τρίτων Ταμείων καὶ ὀργανισμῶν ἀπὸ 46% εἰς 25%. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πορίσματος τῆς Ἐπιτροπῆς κατηρτίσθη κοινὴ ἀπόφασις ἡμῶν καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ἥτις ὑπογραφεῖσα παρ’ ἡμῶν, ἀπομένει νὰ ὑπογραφῇ καὶ παρὰ τῶν λοιπῶν Ὑπουργῶν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν ὁποίων ὑπάγονται τὰ ὑπὲρ ὧν συνεισπράττονται φόροι καὶ δικαιώματα ἐπὶ τῶν τελῶν εἰσιτηρίων τρίτα Ταμεῖα καὶ Ὀργανισμοί. β) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράτασιν μέχρι τέλους 1947 τῆς ἀτελείας δωρεὰν ἀποστελλομένων εἰδῶν πρὸς βοήθειαν καὶ ἀνακούφισιν τῶν παραληπτῶν των παρατηρητέα τ’ ἀκόλουθα. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀποστολὴ δεμάτων μὲ εἴδη βοηθείας ὡς διαφόρων εἰδῶν ἐνδύσεως καὶ ὑποδήσεως ἀνεκούφισε σημαντικὸν μέρος τοῦ πληθυσμοῦ συντελέσασα ἐκ παραλλήλου εἰς τὴν μείωσιν τῆς ζητήσεως τῶν τοιούτων εἰδῶν ἐν τῇ ἀγορᾷ καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ εἰς τὴν συγκράτησιν τοῦ ἐπιπέδου τῶν τιμῶν. Ἀλλ’ ἐπίσης εἶναι γεγονὸς ὅτι τὸ Δημόσιον παρὰ τὰ λαμβανόμενα μέτρα καὶ τὰς ἐπιβαλλομένας διατυπώσεις δὲν δύναται νὰ προλάβῃ καταστρατηγήσεις ἀποσκοπούσας εἰς τὴν διάθεσιν τῶν εἰδῶν εἰς τὸ ἐμπόριον ὁπότε οἱ παραλῆπται καρποῦνται τὸν δασμόν. Πλεῖσται δὲ εἶναι αἱ περιπτώσεις τοιούτων καταστρατηγήσεων αἵτινες ὑπέπεσαν εἰς τὴν ἀντίληψιν τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων. Ἐξ ἄλλου τὸ διαρρεῦσαν διετὲς χρονικὸν διάστημα καθ’ ὃ ἴσχυσαν αἱ ὡς ἄνω ἀπαλλαγαὶ καὶ διευκολύνσεις πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀρκετὸν διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ ἐπιδιωχθέντος σκοποῦ ἤτοι τῆς ἀνακουφίσεως τῶν ἐδῶ συγγενῶν τῶν ἀποστολέων. Τὸ ζήτημα τῆς παροχῆς νέας παρατάσεως, εἰς τὸ ὁποῖον ἡμεῖς διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους μᾶλλον ἀντιτιθέμεθα πρέπει νὰ κανονισθῇ ἀφοῦ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ ἄλλαι πλευραὶ (ἤτοι τῆς κοινωνικῆς προνοίας κυρίως) δηλαδὴ κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων. Διὰ τὰ λοιπὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ζητήματα δὲν τυγχάνει ἁρμόδιον τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Ὁ Ὑπουργὸς καὶ εἰδικῇ ἐντολῇ Ὁ Γεν. Γραμματεὺς Δ. Πιπέρος III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 356 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Η. Μπάϊζιου, ἔχουσα οὕτω: Γνωρίζομεν ὅτι διὰ τῆς ἐπαναπλευσάσης ἐκ BARI κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ τρέχοντος μηνὸς κορβέττας «Λῆμνος» ἐπανεπατρίσθησαν 207 ἐκ τῶν 250 περίπου Ἑλλήνων Γερμανίας.

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ρέντη σχετικῶς πρὸς ἀποσταλέντα ἄλευρα εἰς Ἄργος, ἔχουσα οὕτω: Λαμβάνομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 76525)7023 ἐγγράφου σας δι’ οὗ διαβιβάζετε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 357 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἀργολιδ)νθίας κ. Κ. Ρέντη νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Κατὰ τοὺς μῆνας Φεβρουάριον, Μάρτιον καὶ Ἀπρίλιον ἐχορηγήθησαν αἱ κάτωθι ποσότητες ἀλεύρων εἰς Ἄργος. 1) Μπιτσαξῆς–Τσεκρέκος 5.000 ὀκάδες τὴν 21.2.47 2) Γ. Μπουλαμάκης ὀκάδες 7.300 τὴν 21.2.47 3) Μπιτσαξῆς–Τσεκρέκος ὀκάδες 7.200 τὴν 26.3.47 4) Γ. Μπουλαμάκης ὀκάδες 5.900 τὴν 26.3.47 5) Μπιτσαξῆς–Τσεκρέκος ὀκάδες 7.000 τὴν 24.4.47 6) Γ. Μπουλαμάκης ὀκάδες 5.000 τὴν 24.4.47 Κατὰ τὸν μῆνα Μάϊον δὲν ἔγινεν οὐδεμία κατανομὴ ἀλεύρων εἰς ἐπαρχιακὰ μακαρονοποιεῖα. Διὰ τὰς περισσοτέρας τῶν ὡς ἄνω ἀποστολῶν ἔχομεν ἀπάντησιν, εἰς σχετικὰ τηλεγραφήματά μας, τῆς Ἀγορανομίας Ἄργους, ὅτι τὰ ἄλευρα ἐβιομηχανοποιήθησαν καὶ διετέθησαν τὰ ζυμαρικὰ εἰς τὸ κοινὸν μὲ νομίμους τιμάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς πληροφορίας ὅτι τὰ ἄλευρα ἐχορηγήθησαν χαριστικῶς εἰς ὡρισμένους ἐπιχειρηματίας κλπ. αὗται δὲν ἀληθεύουσι, δοθέντος ὅτι ταῦτα ἐχορηγήθησαν ἀποκλειστικῶς εἰς τὰ ὡς ἄνω ἀνεγνωρισμένα μακαρονοποιεῖα Γεωργίου Μπουλαμάκη καὶ Μπιτσαξῆ–Τσεκρέκου ἡμερησίας δυναμικότητος τοῦ μὲν πρώτου 1.000 ὀκ. τοῦ δὲ δευτέρου 700 ὀκ. Τὰ στοιχεῖα ταῦτα ἐλάβομεν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς Νομαρχίας Ἀργολ)νθίας εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 4395)13.1.47 ἐγκυκλίου μας πρὸς τοὺς Γενικοὺς Διοικητάς, Νομάρχας καὶ Ἐπάρχους τοῦ Κράτους δι’ ἧς ἐζητήσαμεν ὅπως τὸ ταχύτερον μᾶς γνωρίσωσι τὰ ἐν λειτουργίᾳ ἐργοστάσια παρασκευῆς ζυμαρικῶν τῆς περιφερείας των, τὴν ἡμερησίαν παραγωγικότητα ἑνὸς ἑκάστου ἐργοστασίου κατὰ 8ωρον καὶ τὰ διατιθέμενα ἀποξηραντικὰ μέσα δι’ ἕκαστον ἐργοστάσιον.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Παρακαλῶ ὅπως ψηφίσωμεν ὅσα τῶν σχεδίων νόμων δὲν ἔχουν συζήτησιν.

§6Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σήμερον Τετάρτη εἶναι ἡμέρα τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἀναφορῶν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, ἔχομεν νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§8Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ εἴπω δύο λέξεις διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ γεγονότος ὅτι τὰ συνεργεῖα τὰ ἁρμόδια ἔκλεψαν τὸ D. D. T. καὶ ὡς ἐκ τούτου ὁ ραντισμός, ὁ ὁποῖος ἔγινε δὲν ἀπέδωσε κανένα ἀποτέλεσμα καὶ ἤρχισεν ἡ ἑλονοσία νὰ ἔχῃ εἰς τὸν Νομὸν Φθιωτιδοφωκίδος καταστρεπτικὰ ἀποτελέσματα. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου τούτου ζητήματος.

§9Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλα τὰ νομοσχέδια τῆς Δικαιοσύνης καὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἔχουν συζήτησιν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε τὰ ὑπ’ ἀριθ. 2, 3, 4, 5, 6 καὶ 7 κρατοῦνται. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8 παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτόν.

§11Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8 νὰ γίνῃ δεκτὸν ὅπως ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν μετὰ τὴν ἐπεξεργασίαν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς μὲ τὴν παράκλησιν, ὅπως ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ λάβῃ γνῶσιν τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία κυροῦται διὰ νὰ ἐξετάσῃ διὰ ποῖον λόγον ἐνῷ ἡ σύμβασις τοῦ Ναυτικοῦ ἐγένετο ὑπὸ τόσον ἐπωφελεῖς ὅρους, ἡ σύμβασις τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ἐγένετο ὑπὸ ἐξαιρετικῶς βαρεῖς ὅρους καὶ ἀναζητήσῃ εὐθύνας. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν ἔκαμε πράγματι μίαν θαυμασίαν διαπραγμάτευσιν καὶ ἀξίζει τὸν κόπον νὰ γίνῃ ἡ σύμβασις αὐτὴ διὰ τῆς ὁποίας ἐπαναφέρεται κάποια ἠθικὴ τάξις εἰς τὸ ζήτημα τοῦ πετρελαίου, ἀλλὰ πρέπει ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ νὰ λάβῃ πλέον σύντονα μέτρα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του.

§12Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναπτύξω τὸ ζήτημα, διότι εἶναι σοβαρώτατον καὶ ἐπιθυμῶ προτοῦ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, νὰ ὁμιλήσω.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 8 κρατεῖται ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀντίρρησις. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (βʹ Περιόδου) καὶ 1945–46 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1947–48».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ Περιόδου) καὶ 1945–46 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1947–48». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ τῶν ὑπαλλήλων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων».

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ τῶν ὑπαλλήλων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναδιοργανώσεως τοῦ Ταμείου Ἀμύνης Οἰνοπαραγωγῆς Θήρας καὶ Θηρασίας».

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναδιοργανώσεως τοῦ Ταμείου Ἀμύνης Οἰνοπαραγωγῆς Θήρας καὶ Θηρασίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν ψηφισμάτων καὶ νομοθετικῶν διαταγμάτων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς». Ὁ κ. Α. Βαμβέτσος ἔχει τὸν λόγον.

§20Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ παρὸν εἶναι τὸ τρίτον σχέδιον ψηφίσματος ἐξουσιοδοτήσεως, τὸ ὁποῖον ἔρχεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Καθὼς ἐνθυμῆσθε εἴχομεν ἕως τώρα δύο διακοπὰς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, μίαν κατὰ μῆνα Αὔγουστον, Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον τοῦ 1946, μίαν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, καὶ ἡ τρίτη εἶναι ἡ παροῦσα. Κατὰ τὴν παροῦσαν διακοπήν, ὀφειλομένην εἰς τὸ θέρος, διετυπώθη μία ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ τοῦ Συντάγματος ἀντίρρησις, ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, τὸ ὁποῖον νομίζει ὅτι ἐν ὄψει τῶν σοβαρῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ἐκκρεμοῦν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, θὰ ἔπρεπε νὰ παραταθῇ ἐπί τινα χρόνον ἀκόμη ἡ λειτουργία τῆς Βουλῆς, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως τὰ νομοθετήματα αὐτὰ ψηφισθοῦν ὑπὸ τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος. Ἡ ἀντίρρησις βεβαίως δὲν εἶναι ἀβάσιμος. Πρόκειται τῷ ὄντι περὶ σοβαρῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα κατετέθησαν κατὰ τὴν τελευταίαν ἑβδομάδα, καὶ ταῦτα εἶναι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ σχέδιον ψηφίσματος περὶ μέτρων διευκολύνσεως τῆς ἀνοικοδομήσεως, ἀφ’ ἑτέρου δέ, τὸ σχέδιον ψηφίσματος περὶ ἀγοραπωλησιῶν γενομένων ἐπὶ κατοχῆς. Ἀλλά, μολονότι καὶ ἐγὼ πιστεύω, ὅτι θὰ ἔπρεπε τὰ νομοθετήματα αὐτὰ νὰ τύχουν εὐρείας ἐπεξεργασίας, δὲν νομίζω, ὅτι τοῦτο θὰ ἀπετέλει λόγον ἱκανόν, νὰ δικαιολογήσῃ τὴν παράτασιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας, διότι αἱ κατὰ τὸ θέρος διακοπαί εἶναι συνήθεις, ἀλλὰ καὶ διότι πιστεύω, ὅτι, ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, λειτουργήσῃ ὑπὸ τὰς αὐτὰς αἰσίας συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἄλλοτε ἐλειτούργησεν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, καὶ μὲ τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν θὰ προτείνω κατωτέρω, ὡς πρὸς τὸν τρόπον διεξαγωγῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, νομίζω ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ θὰ εἶναι πλήρως ἐπαρκής, ὥστε νὰ συζητήσῃ καὶ τὰ νομοσχέδια αὐτὰ τὰ ὁποῖα δύνανται νομίζω καλύτερον νὰ τύχουν ἐπεξεργασίας ἐν ὀλιγομελεῖ σώματι. Τὴν ἄποψιν ταύτην τῆς ἐν γένει ὑπὸ τμημάτων ἀσκήσεως νομοθετικῆς λειτουργίας ὑπεστήριξα ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Συντάγματος, ὑπὸ τῆς ὁποίας ἐγένετο δεκτή, ἑπομένως, ὅ,τι εἶπον πρὸ ὀλίγου ἀποτελεῖ συνέπειαν τῆς γνώμης τὴν ὁποίαν καὶ ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὑπεστήριξα. Γνωρίζω ὅτι ἡ ἰδέα μου αὐτὴ δὲν συμπίπτει μὲ τὴν γνώμην τῶν ἐξαιρετικῶς συντηρητικῶν κοινοβουλευτικῶν, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν πάντοτε εἰς τὴν μεταφυσικὴν ἱστορίαν τοῦ ἀδιαιρέτου τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας, καὶ φαντάζονται ὅτι πρέπει ἡ ὁλομέλεια τοῦ Σώματος νὰ λύῃ ὅλα τὰ προβλήματα. Θὰ ἐπεθύμουν ὅμως, ὅπως ἡ Βουλὴ μὴ σπεύσῃ εἰς τὸ νὰ ἀποκρούσῃ τὴν λύσιν αὐτήν, πρὶν λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν ἡ ὁποία ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον αὐτῆς καὶ τοὺς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους ἐλειτούργησε τόσον τὸ Σῶμα ἐν ὁλομελείᾳ, ὅσον καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἔχομεν, κύριοι, 141, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, συνεδριάσεις τοῦ Σώματος, ἂν ἀφαιρέσωμεν δὲ τὰς συνεδριάσεις, αἱ ὁποῖαι διετέθησαν διὰ τὸν Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, καὶ αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν κατὰ προσέγγισιν τὰ ⅖ τῶν συνεδριάσεων τοῦ συνόλου, ἐφ’ ὅσον τρεῖς ἡμέραι τῆς ἑβδομάδος διατίθενται διὰ νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ δύο διὰ τὸν ἔλεγχον, ἡ Βουλὴ ἔχει 84 συνεδριάσεις νομοθετικῆς ἐργασίας. Κατὰ τὰς 84 αὐτὰς συνεδριάσεις, ἐπεξειργάσθη ἐν ὅλῳ 115 περίπου νομοθετήματα, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἐκ τῶν 115 αὐτῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ἐψήφισε τὸ Σῶμα ἐν ὁλομελείᾳ, εἶναι ζήτημα, ἐὰν τὰ 25 τὸ ἀπησχόλησαν σοβαρῶς. Τὰ ἄλλα ἦσαν τυπικὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο δεκτὰ ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου. Ἔναντι αὐτῆς τῆς ἀποδόσεως τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος, αἱ δύο Ἐπιτροπαὶ Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἔχουν τὴν ἑξῆς ἐργασίαν. Ἡ πρώτη, ἔχει 28 συνεδριάσεις ἐν τῷ συνόλῳ, εἰς τὰς ὁποίας περιλαμβάνονται καὶ δύο τυπικαὶ συνεδριάσεις ψηφίσεως νομοθετημάτων ἐν τῷ συνόλῳ, ἤτοι ἔχομεν πραγματικὰς 26 συνεδριάσεις, ἡ δὲ δευτέρα ἐπιτροπὴ ἔχει 16 συνεδριάσεις ἐκ τῶν ὁποίων ἐγένετο μία διὰ τὴν ψήφισιν συνόλων. Δηλαδὴ πραγματικαὶ 15 συνεδριάσεις. Λοιπὸν εἰς 44 συνεδριάσεις τῶν ἐπιτροπῶν ἐψηφίσθησαν 250 νομοθετήματα, καὶ εἰς 84 τῆς ὁλομελείας ἐψηφίσθησαν 115 νομοθετήματα. Ἀλλὰ τὰ 250 νομοθετήματα, κύριοι, τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, εἶναι κατ’ ἀντίστροφον λόγον ἀπὸ ἀπόψεως σημασίας διεξαγωγῆς συζητήσεως, διότι ἐκ τῶν 250 αὐτῶν νομοθετημάτων τὰ 200 περίπου ἐψηφίσθησαν μετὰ ἐξονυχιστικωτάτην συζήτησιν καὶ ἐλάχιστα μόνον ἐψηφίσθησαν ἄνευ συζητήσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόδοσις τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, ἐν ὁλομελείᾳ, καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Τώρα εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίζετε τὶ ἐργασία εἶναι ἐκκρεμὴς ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ τελευταίου ἑβδομαδιαίου πίνακος. Δὲν θὰ ἀναφέρω τὰς 152 προτάσεις νόμων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν γνωστὴν τύχην τῶν προτάσεων νόμων, διότι οἱ κ. κ. συνάδελφοι, δὲν ἔχουν γνῶσιν τῆς τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει νὰ εἰσάγωνται εἰς ἑκάστην συνεδρίασιν τρεῖς προτάσεις νόμων, κατ’ ἀπαίτησιν ὡρισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν καὶ περιορίζομαι εἰς τὰ νομοσχέδια, τὰ ὑποβληθέντα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ὑποτίθεται, ὅτι θεωρεῖ ἀπαραίτητα διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς χώρας, ἢ διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς διοικητικῆς μηχανῆς. Τὰ νομοσχέδια αὐτά, κατατάσσονται ὡς ἑξῆς. Δύο νομοσχέδια τοῦ Τουρισμοῦ, ἓξ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, δύο τοῦ Τύπου, 20 τῆς Δικαιοσύνης, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ τὸ ψήφισμα τῶν ἀγοραπωλησιῶν ἐπὶ κατοχῆς, εἶναι τρία τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, 24 τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Προκειμένου περὶ νομοσχεδίων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι φορολογικὸν νομοσχέδιον δὲν κατωρθώθη νὰ ψηφισθῇ, παρὰ μόνον ἕν, τὸ τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος. Ὅταν ἔχωμεν δὲ ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἱκανὸν ἀριθμὸν φορολογικῶν νομοσχεδίων, καὶ ὅταν εἰδικῶς τὸ νομοσχέδιον περὶ φορολογίας τῶν καπνεμπόρων, τὸ ὁποῖον μᾶς ὑπεσχέθη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ συζητηθῇ πρὸ τῶν διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, κατατιθεμένων καὶ τῶν ἄλλων φορολογικῶν νομοσχεδίων, ἐκκρεμεῖ, ἀντιλαμβάνεσθε...

§21Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Δὲν εἶπα αὐτό. Εἶπα ὅτι θὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, μὲ τὰ ἄλλα φορολογικὰ νομοσχέδια. Δὲν εἶπα πρὸ τῶν διακοπῶν.

§22Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Εἴπατε ὅτι αὐτὸ θὰ συζητηθῇ, διότι εἶναι ὥριμον, ἀλλ’ ὅτι ἡ συζήτησις θὰ ἐγίνετο τὴν παροῦσαν ἑβδομάδα, ὁπότε θὰ κατετίθεντο καὶ τὰ λοιπὰ φορολογικὰ νομοσχέδια. Ὀφείλω, ἐξ ἄλλου, νὰ σᾶς εἴπω καὶ τοῦτο, ὅτι καλῶς ἢ κακῶς, κατ’ ἐμὲ μᾶλλον καλῶς, αἱ ὑπηρεσίαι διαφόρων Ὑπουργείων, ἀντιλαμβανόμεναι τὴν ἀδράνειαν τῆς νομοθετικῆς μηχανῆς τῆς ὁλομελείας, ἴσως καὶ ἐπίτηδες παρακρατοῦν νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐγγεγραμμένα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τοῦ Σώματος, ἐν ἀναμονῇ τῶν διακοπῶν, διότι πιστεύουν, ὅτι εἶναι καλυτέρα ἡ ἐπεξεργασία τῶν νομοσχεδίων ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐπίσης ἕνα ἄλλο νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐκκρεμές, πρὸ καιροῦ, μολονότι εἴχομεν τὴν διαβεβαίωσιν, ἀπὸ δύο–τρία μέλη τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ εἰσήγετο, εἶναι τὸ περὶ τῆς 113 Συντακτικῆς Πράξεως, τὸ ὁποῖον ἐν τούτοις ἐξακολουθεῖ τελοῦν ἐν ἐκκρεμότητι.

§23Χ. ΛΑΔΑΣ. Καὶ ἡ φορολογία, ποὺ θὰ βάζωμεν διὰ τοὺς ἐπιστράτους.

§24Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Συνεχίζω τὸν κατάλογον. Εἶναι 14 νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τέσσαρα τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ἐννέα τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, εἶναι ἓξ τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, τρία τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, πέντε τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δημοσίας Τάξεως, δύο τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τέσσαρα τῶν ΤΤΤ, ἓν τῶν Δημοσίων Ἔργων, καὶ ἕν, προφανῶς ἐγκαταλειφθέν, τοῦ Πολιτικοῦ Συντονισμοῦ. Θὰ ἐπεθύμουν δὲ νὰ προσθέσω, ὅτι τελεῖ ὑπὸ αἵρεσιν ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος, ὁ ψηφισθεὶς ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, ὅστις, ὡς ψήφισμα, τελεῖ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς κυρώσεώς του ὑπὸ τῆς ὁλομελείας καί, μολονότι παρῆλθεν ἓν ἔτος περίπου, δὲν ἦλθε πρὸς κύρωσιν εἰσέτι, συνεπῶς λειτουργοῦμεν μὲ Κανονισμὸν ὑπὸ αἵρεσιν. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ἐπίσης, εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι παραμένει ἀρκετὸς ἀριθμὸς νομοθετικῶν διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν μετὰ τὰς ἐκλογὰς καὶ μέχρι τοῦ σχηματισμοῦ τῆς πρώτης μετεκλογικῆς Κυβερνήσεως καὶ μένουν ἀνεπικύρωτα ὑπὸ τῆς Βουλῆς, μεταξὺ τῶν ὁποίων σπουδαιότατα, ὅπως τὸ περὶ ἀποκαταστάσεως τῆς τάξεως ἐν τῇ Δικαιοσύνῃ, περὶ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ἀστικοῦ κώδικος. Φαντασθῆτε, ὅτι νομοσχέδια, ὡς τοῦ ἀστικοῦ κώδικος, μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς τελοῦν ὑπὸ αἵρεσιν. Εἶναι κατ’ ἀκολουθίαν 126 νομοθετήματα ἐκκρεμῆ, τὰ ὁποῖα φαντασθῆτε πόσα ἔτη θὰ ἤθελεν ἡ Βουλὴ διὰ νὰ τὰ τελειώσῃ ἐργαζομένη μὲ τὸν ρυθμόν, μὲ τὸν ὁποῖον εἰργάσθη, χωρὶς νὰ ὑπολογίσωμεν τὰ νέα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα θὰ παρίστατο ἀνάγκη νὰ ὑποβληθοῦν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἰδίᾳ μετὰ τὰς Ἑλληνοαμερικανικὰς συμφωνίας, ὡς καὶ ἄλλου σημαντικοῦ ἀριθμοῦ νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιβάλωνται ἀπὸ ἀνάγκας ἐπειγούσας. Ἑπομένως, θὰ εἶναι ἀδύνατον, κύριοι, ἂν μὴ σκεφθῆτε ὅλοι σας, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ρυθμισθῇ ριζικώτερον τὸ σύστημα τῆς ἀσκήσεως τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας, ἡ Βουλὴ νὰ ἀποδώσῃ γόνιμον ἔργον. Καὶ δὲν φαντάζομαι, ὅτι θὰ ἠδύνατό τις νὰ ὑποστηρίξῃ ἄλλο τι εἰμὴ μόνον, ὅτι διὰ τῆς φυσικῆς ὁδοῦ, τῆς στοιχειώδους οἰκονομικῆς ἀρχῆς τῆς κατανομῆς τῶν ἔργων, θὰ ἦτο δυνατόν νὰ διεκπεραιωθῇ ἡ ἐργασία, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐνώπιον ἡμῶν. Ἑπομένως, μόνον ἐὰν γίνῃ κατανομὴ τοῦ Σώματος εἰς τρεῖς ἢ τέσσαρας ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπεξεργάζωνται τὰ νομοθετήματα, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καθαρίσῃ τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐκκρεμῶν ἐνώπιον τοῦ Σώματος νομοσχεδίων. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ὑπεστήριξα κατὰ τὰς τελευταίας συνεδριάσεις τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς τὴν κατάτμησιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, καὶ χαίρω, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεδέχθη τὴν πρότασιν αὐτήν, ὡς βάσιμον.

§25Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Διὰ μικρᾶς πλειοψηφίας τὴν ἀπεδέχθη ὡς ὁριστικὸν θεσμόν.

§26Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Διὰ τὸν λόγον δὲ αὐτόν, ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Συντάγματος εἶχεν ἀποδεχθῆ κατὰ τὴν προηγουμένην ἐξουσιοδότησιν, ὅπως δοκιμασθῇ τὸ σύστημα τοῦτο κατὰ τὰς διακοπάς, ὥστε νὰ ἔχωμεν καὶ θετικὰ συμπεράσματα. Ὅπως εἶπα καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Συντάγματος, τὰ ἐλαττώματα τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως δὲν εἶναι κατ’ ἀνάγκην καὶ ἐλαττώματα τοῦ μονίμου συστήματος τῶν Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἔχουν τὰ ἐλαττώματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν αἱ ἐργασίαι τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Καὶ τὰ ἐλαττώματα, τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, εἶναι ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως εἶναι μία καὶ μόνη Ἐπιτροπὴ καὶ εἰς αὐτὴν μετέχει ἕνας περιωρισμένος ἀριθμὸς βουλευτῶν, ἐνῷ διὰ τῆς τμηματοποιήσεως τοῦ Σώματος, ὅλοι οἱ βουλευταὶ θὰ ἀνήκουν εἰς Ἐπιτροπάς, καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ τὸ παράπονον, ὅτι ὑπάρχουν πρώτης καὶ δευτέρας τάξεως βουλευταὶ καί, δεύτερον, ὅτι εἰς τὰ τμήματα θὰ εἰσάγωνται συγχρόνως καὶ παραλλήλως διάφορα νομοθετήματα, ἐνῷ εἰς τὴν μίαν καὶ μόνην Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως εἰσάγονται ἐν σπουδῇ ὅλα τὰ νομοσχέδια ὅλων τῶν Ὑπουργείων, δι’ οὓς λόγους σᾶς ἐξέθεσα, διότι, δηλαδή, ἀντιλαμβάνονται τὰ Ὑπουργεῖα, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπαλλάσσεται ἡ νομοθετικὴ λειτουργία μεγάλου φόρτου ἐργασίας καὶ τὰ νομοσχέδια ψηφίζονται ταχύτερον καὶ ἀρτιώτερον. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, κύριοι, ὑπέδειξα ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὸν παλαιὸν τύπον τῆς ἐξουσιοδοτήσεως καὶ νὰ μὴ δοθῇ ἡ ἐξουσιοδότησις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ νὰ δοθῇ ἐξουσιοδότησις πρὸς κλιμάκιον αὐτῆς ταύτης τῆς Βουλῆς. Δηλαδή, ἡ Βουλὴ νὰ ἐξουσιοδοτήσῃ ἓν τμῆμα, διὰ νὰ ἐκδίδῃ ὄχι νομοθετικὰ διατάγματα, ἔχοντα ἰσχὺν νόμων, ἀλλὰ νόμους. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς προτάσεώς μου καὶ τῆς προτάσεως τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἐλαχίστη καὶ ἀποδεικνύει μόνον ἔλλειψιν θάρρους ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ζητήματα, διότι τὰ νομοθετικὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα ψηφίζει ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, εἶναι ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἰσότιμα μὲ τοὺς νόμους, ἀφοῦ δὲν ἐπανέρχονται πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἑπομένως δὲν ὑπάρχει τὸ χαρακτηριστικὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἴδιον γνώρισμα τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων, ὅτι δηλαδὴ ταῦτα ἀποτελοῦν μίαν ὑπὸ αἵρεσιν πρᾶξιν τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας. Τὰ νομοθετικὰ διατάγματα τῶν Ἐπιτροπῶν Ἐξουσιοδοτήσεως, εἶναι τέλειοι νόμοι καὶ δὲν ἐπανέρχονται πρὸς κύρωσιν, ἐπὶ πλέον τὰ νομοθετικὰ αὐτὰ διατάγματα ὑφίστανται ὅλας τὰς διατυπώσεις τῶν κοινῶν νόμων, δηλαδὴ ἐπιτίθεται ἐπ’ αὐτῶν ἡ μεγάλη τοῦ Κράτους σφραγίς, ἀριθμοῦνται ἐν τῇ σειρᾷ τῶν νόμων καὶ παρουσιάζεται μόνον ἀνωμαλία, ὅτι ἐν τῇ ἀριθμήσει τῶν νόμων, ἐμφανίζεται, π. χ., ὁ ὑπ’ ἀριθ. 50 νόμος καὶ ἀκολουθεῖ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 51 νομοθετικὸν διάταγμα καὶ ἔπειτα πάλιν ὁ ὑπ’ ἀριθ. 52 νόμος. Λέγουν ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ὀνομάζωνται νομοθετικὰ διατάγματα, διὰ νὰ γνωρίζῃ κανεὶς ἐὰν ἐψηφίσθησαν παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ἢ παρὰ τῆς Βουλῆς. Τὴν στιγμὴν ὅμως κατὰ τὴν ὁποίαν, καὶ οἱ νόμοι καὶ τὰ νομοθετικὰ διατάγματα τὴν ἰδίαν ἰσχὺν ἔχουν, δὲν βλέπω τί ἀξίαν ἔχει νὰ γνωρίζῃ κανεὶς ὑπὸ τίνος Σώματος ἐψηφίσθησαν. Ἄλλως τε καὶ τοῦτο θὰ προκύπτῃ ἐκ τοῦ κειμένου τοῦ νόμου, διότι ἐν αὐτῷ, εἰς μὲν τοὺς νόμους τῶν Ἐπιτροπῶν θὰ λέγεται «ψηφισάμενοι ὁμοφώνως μετὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως», εἰς δὲ τοὺς νόμους τῆς ὁλομελείας «ψηφισάμενοι ὁμοφώνως μετὰ τῆς Βουλῆς», ἑπομένως θὰ προκύπτῃ ἐκ τοῦ κειμένου ἡ προέλευσις τοῦ νομοθετήματος. Ἀλλὰ ἐτόνισα καὶ τὴν τελευταίαν φοράν, καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω καὶ τώρα, διότι νομίζω, ὅτι τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, κατ’ ἀρχὴν ἀπεδέχθη τὴν πρότασίν μου, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ τὸ ἄτοπον, περὶ οὗ ἀμέσως θὰ ὁμιλήσω, ἔπειτα ὅμως ἐν τῇ συνεχείᾳ τῆς συζητήσεως ἐγκατέλειψε τὴν ἰδέαν του αὐτὴν περὶ υἱοθετήσεως τῆς προτάσεώς μου, ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι συμβαίνει κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, νὰ ψηφίζωνται ἀθρόα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα πολλάκις εἶναι, 20, 25, 30 καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ περνοῦν ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, νὰ ὑπογράφωνται ὑπ’ αὐτῶν καὶ ὑπὸ τοῦ Βασιλέως καὶ νὰ δημοσιευθοῦν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἐντὸς τοῦ ὡρισμένου χρόνου τῆς μιᾶς ἢ τῶν δύο τελευταίων ἡμερῶν. Γίνεται, εἴπομεν, κατ’ ἀνάγκην, συνήθως, μία πλαστογραφία εἰς τὰς δημοσιεύσεις τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, κρατοῦνται ἀριθμοὶ ἀνοικτοί, μὲ τὴν τελευταίαν ἡμερομηνίαν, τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ ψηφίσματος διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν, ἐνῷ τὰ νομοθετήματα δημοσιεύονται 15–20 ἡμέρας μετὰ τὴν ἡμερομηνίαν, τὴν ὁποίαν φέρει τὸ φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ κακὴ συνήθεια κάποτε καί, ἀνεξαρτήτως τῆς τροποποιήσεως, τὴν ὁποίαν ὑπεδείξαμεν ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ τοῦ Συντάγματος, θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ τροποποιήσωμεν τὴν διατύπωσιν τοῦ ψηφίσματος καὶ νὰ εἶναι δυνατὸν αὐτὰ τὰ νομοθετήματα, τὰ ψηφιζόμενα ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν, νὰ κυροῦνται καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τῶν διακοπῶν. Ἐὰν διατυπωθῇ, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ψηφίζει καὶ ὁ Βασιλεὺς κυροῖ τοὺς ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν ψηφιζομένους νόμους, δὲν θὰ ἔχῃ ἀνάγκην ἡ Κυβέρνησις νὰ καταφεύγῃ εἰς παρανομίαν καὶ πλαστογραφίαν.

§27Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Αὐτὸ γίνεται, ἀπὸ καταβολῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου.

§28Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτό, βεβαίως, γίνεται, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ἓν εὐνομούμενον Κράτος ἠμπορεῖ νὰ ἐκδίδῃ νομοθετήματα διὰ πλαστογραφίας, ὅταν ὁ ποινικὸς νόμος τιμωρῇ τὴν πλαστογραφίαν ὡς ἔγκλημα. Αὐτὰ εἶναι πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδύνατα καὶ ἀνήθικα καὶ πρέπει νὰ παύσουν, ἐὰν θέλωμεν νὰ κάμωμεν Κράτος. Βεβαίως, ὑπάρχει τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἀκούομεν συχνά: «Μὰ ἡμεῖς θὰ διορθώσωμε τὸ ρωμέϊκο;» Ἀλλὰ πρέπει κάποτε νὰ τὸ διορθώσωμεν, κύριοι. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον νὰ ἐξακολουθῶμεν νὰ ζῶμεν ἐν παρανομίᾳ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα τίμιον Κράτος νὰ ἀνάγῃ τὴν πλαστογραφίαν εἰς κανόνα δικαίου, διότι τότε δὲν ἔχει τὸ κῦρος νὰ τιμωρήσῃ τὸν κοινὸν πλαστογράφον. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν πιστεύω, ὅτι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐδέχετο τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα καὶ τὴν ὁποίαν κατὰ μειοψηφίαν μόνον ἐδέχθη τὴν φορὰν αὐτὴν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Συντάγματος, μολονότι ἡ ἰδία Ἐπιτροπὴ τοῦ Συντάγματος τὴν εἶχε δεχθῆ κατὰ τὴν προηγουμένην ἐξουσιοδότησιν κατὰ πλειοψηφίαν, νομίζω, ὅτι θὰ ἀπεφεύγοντο ὅλα αὐτὰ τὰ ἄτοπα, καὶ δὲν θὰ ἐπήρχετο καμμία διαταραχὴ εἰς τὸν δρόμον τῆς ἀσκήσεως τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας.

§29Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παρομοία πρότασις ὑπεβλήθη καὶ ἄλλοτε καὶ ἀπὸ ἐμέ.

§30Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς ὑπέμνησα πρὸ ὀλίγου. Ἡ πρότασις αὐτή, ἐνῷ εἶχε γίνει ἀποδεκτή, τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἐξηφανίσθη. Ἀλλ’ ὁ κ. Μπακόπουλος περιώρισε τὸ ζήτημα μόνον εἰς τὸ τυπικὸν μέρος τῆς δημοσιεύσεως. Ὑπάρχει, λοιπόν, διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο προτάσεων. Ἐφιστῶ διὰ τοῦτο καὶ πάλιν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἐθνικῆς Συνεργασίας, ἐπὶ τῶν σημείων αὐτῶν. Διότι, ἐπὶ τέλους, αὐτὴν τὴν περιώνυμον Κυβέρνησιν τῆς Ἐθνικῆς Συνεργασίας τὴν ἐβοηθήσαμεν καὶ τὴν ηὐχήθημεν ὄχι, βεβαίως, διὰ νὰ συνεχίσῃ μίαν ρουτίναν, ἀλλὰ μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ εἶχε κάπως μεγαλύτερον θάρρος ἀντιμετωπίσεως γενικωτέρων τινῶν προβλημάτων καὶ μεγαλύτερον σεβασμὸν πρὸς τὴν εὐνομίαν καὶ τὴν ἠθικήν. Καὶ δὲν φαντάζομαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἐθνικῆς Συνεργασίας δὲν βλέπει, ὅτι θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ προχωρήσῃ ἡ ἰδία εἰς τὴν ἐνάσκησιν τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας μὲ τὸ σύστημα τοῦτο. Παρακαλῶ τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς νὰ σκεφθοῦν. Ὑπάρχουν ἤδη ἐκκρεμῆ 126 νομοσχέδια. Ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι ψηφίζονται εἰς 84 συνεδριάσεις 115 νομοσχέδια, θὰ χρειασθοῦν ἄλλαι 84 συνεδριάσεις, ἐὰν θεωρηθῇ ὅτι θὰ τηρηθῇ ὁ αὐτὸς ρυθμὸς τῆς ψηφίσεως νομοθετημάτων ἄνευ συζητήσεως. Παραλλήλως πρὸς αὐτά, θὰ ἔχῃ τὴν ἐργασίαν τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος, θὰ ἔχῃ νέα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦν μακρὰς συζητήσεις καὶ ἑπομένως δὲν θὰ εἶναι δυνατόν, διαρκοῦσης τῆς τετραετίας, νὰ διεκπεραιωθῇ ἡ ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἐργασία. Λοιπόν, ἢ σκεπτόμεθα σοβαρῶς νὰ ἀντιμετωπίσωμεν μετὰ σοβαρότητος τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα τίθενται ἐνώπιον ἡμῶν ἢ ἀστειευόμεθα καὶ περαιτέρω, ἢ πιστεύομεν πράγματι εἰς τὸν Κοινοβουλευτισμὸν ἢ δὲν πιστεύομεν. Δὲν εἶναι κοινοβουλευτισμὸς τὸ νὰ ἀναμασσῶμεν διαρκῶς θεωρίας περὶ τοῦ ἀθρυμματίστου τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας καὶ τὰ τοιαῦτα. Αὐτὰ ἐγράφησαν εἰς τὰ βιβλία ἐπὶ τῇ βάσει ὡρισμένων νομοθετικῶν ἀντιλήψεων εἰς ὡρισμένας ἐποχάς. Σήμερον ἡ ζωὴ δὲν μᾶς περιμένει. Ἡ ζωὴ σφριγᾷ καὶ πρέπει νὰ λύωμεν ταχέως τὰ προβλήματα. Τὸ πρόγραμμα τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, περιεῖχε τὴν ἀρχὴν τῆς ψηφίσεως πλαισίων νόμων. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, τὸ σύστημα τὸ ἰδικόν μου, δὲν εἶναι μία πρόοδος ἔναντι τοῦ συστήματος ἐκείνου;

§31Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἀνεπτύξαμεν τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις. Ἀντίκειται εἰς πᾶσαν ἔννοιαν τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ.

§32Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν ἀρνοῦμαι ὅτι σεῖς ἀνεπτύξατε τὰς γνώμας σας καὶ ἐγὼ τὰς ἰδικάς μου. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν δύο ἀντιλήψεις περὶ Κοινοβουλευτισμοῦ. Ἡ ἀντίληψις τοῦ παρελθόντος καὶ ἡ ἀντίληψις τοῦ παρόντος καὶ τοῦ μέλλοντος. Θέλετε νὰ ἐμμείνετε εἰς τὸ παρελθὸν καὶ νὰ ἴδητε τὸν Κοινοβουλευτισμὸν πίπτοντα καὶ καταρρακούμενον, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐμμένητε εἰς τὰς θεωρίας σας; Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι πιστεύομεν εἰς τὸν Κοινοβουλευτισμὸν παγίως, φρονοῦμεν, ὅτι μόνον ἐὰν διὰ τοιούτων τροποποιήσεων λύσωμεν τὰ προβλήματα, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβιώσῃ ὁ Κοινοβουλευτισμός.

§33Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ἐπιχειρεῖ νὰ ὁμιλήσῃ).

§34Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, μὴ μὲ διακόπτετε.

§35Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Σεῖς δὲν διακόπτετε;

§36Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Παρακαλῶ, κ.κ. συνάδελφοι. Τὸ νὰ διαφωνῆτε, εἶναι δικαίωμά σας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύσσητε τὰς διαφωνίας σας, διακόπτοντες κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, εἰς τὸ μέσον τῆς φράσεως, ἢ δι’ ἀνάρθρων ἐπιφωνημάτων. Ἕνα ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν Βουλήν, εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ τρόπου τῆς διεξαγωγῆς τῶν συνεδριάσεων. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη καὶ πάλιν κατὰ πλειοψηφίαν, ὅτι πρέπει αἱ συνεδριάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ εἶναι δημόσιαι....

§37ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄ... Ἄ...

§38Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀκούω πάλιν ἀγανάκτησιν. Ἀλλά, κύριοι, διὰ ποῖον λόγον ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Σώματος πρέπει νὰ συζητῇ ἐνώπιον θεωρείων ἀνοικτῶν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν πρέπει νὰ συζητῇ καθ’ ὅμοιον τρόπον τὸ τμῆμα αὐτῆς, τὸ ὁποῖον ἐπίσης ψηφίζει νόμους ὁριστικούς; Καὶ ἂν ἐπέμεινα...

§39Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἡ πεῖρά σας, σᾶς πείθει ὅτι διευκολύνεται τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς μὲ τὴν δημοσιότητα τῶν συνεδριάσεων; Ἐγώ, νομίζω, ὅτι αἱ συνεδριάσεις δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνωνται δημόσιαι, οὔτε κἂν εἰς τὴν Βουλήν.

§40Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ἐπέμεινα ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς δημοσιότητος. Σήμερον, ἐπιμένω ἔτι πλέον, καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔπεισε τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Συντάγματος νὰ δεχθῇ τὴν δημοσιότητα τῶν συνεδριάσεων, διότι ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως θὰ ἔλθουν σοβαρώτατα αὐτὴν τὴν φορὰν νομοθετήματα. Τὸ νομοθέτημα τῶν εὐκολιῶν τῆς ἀνοικοδομήσεως, τὸ ὁποῖον ἔχει μεγίστην σημασίαν καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ εὐρύτατα κοινωνικὰ καὶ οἰκονομικὰ συμφέροντα, καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ τῶν ἀγοραπωλησιῶν ἐπὶ κατοχῆς, τὸ ὁποῖον συγκλονίζει χιλιάδας ἀνθρώπων, εἶναι νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθοῦν ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ. Ἐὰν εἰς αὐτὰ προσθέσητε ἀκόμη ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη θὰ ἔχῃ ἁρμοδιότητα νὰ συζητήσῃ τὸ ζήτημα τοῦ ἐνοικιοστασίου, διὰ τὸ ὁποῖον ἀκριβῶς κατηγορήθη ἡ πρώτη Ἐπιτροπὴ ἀπὸ τὴν δημοσίαν γνώμην, ὅτι συνεδρίαζε κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, νομίζω, ὅτι μόνον καὶ μόνον αὐτὰ τὰ τρία νομοθετήματα, θὰ ἦσαν ἀρκετὰ διὰ νὰ καταστήσουν ὑποχρεωτικὴν τὴν δημοσιότητα τῶν συνεδριάσεων. Ἐναντίον τῆς δημοσιότητος ἀντετάχθη ὅτι τάχα τὸ βῆμα καὶ τὰ θεωρεῖα προκαλοῦν τοὺς βουλευτὰς εἰς μακρηγορίαν. Ἀλλά, κύριοι, ἀφοῦ σεῖς πιστεύετε εἰς τὸν ἄκρατον κοινοβουλευτισμὸν καὶ θέλετε τοὺς 354 βουλευτὰς ὡς μονίμως νομοθετοῦντας καὶ δὲν σᾶς ἐνοχλοῦν τὰ θεωρεῖα, οἱ δημοσιογράφοι, οἱ 354 ρήτορες, πῶς σᾶς ἐνοχλοῦν οἱ 30 ρήτορες τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, οἱ ὁποῖοι θὰ ὁμιλοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος; Ὅταν ἐπὶ πλέον ἔχετε Κανονισμὸν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ ὁποῖος ὁρίζει ὡς ἀνώτατον ὅριον ἀγορεύσεως διὰ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν κομμάτων καὶ τοὺς εἰσηγητὰς τὸ ἡμίωρον, διὰ τοὺς λοιποὺς δὲ ρήτορας τὸ δεκάλεπτον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ὁ Κανονισμὸς τοῦ Σώματος, τί θὰ βλάψῃ ἡ δημοσιότης; Ἐγὼ σπανίως ἤκουσα τόσον ἀντιφατικὰς ἀπόψεις, ἀπὸ ἀνθρώπους μὴ ζυγίζοντας τὰς σκέψεις των, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων ὅπως ἤκουσα ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν θέλομεν ἄκρατον κοινοβουλευτισμὸν 354 βουλευτῶν, μὲ πρακτικογράφους, μὲ στενογράφους, μὲ ἀνοικτὰ θεωρεῖα καὶ δημοσιεύσεις καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν φθάνομεν εἰς τὸ ἄλλο ἄκρον, ἄλλοι μὲν θέλουν τὴν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἐνεργοῦσαν μόνη της, ἐν ὀνόματι τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν, ἄλλοι δὲ θέλουν τὴν 50μελῆ Ἐπιτροπὴν τῆς Ἐξουσιοδοτήσεως λειτουργοῦσαν μόνον ὡς CONCLAVIUM, τοῦ ὁποίου αἱ συζητήσεις νὰ μὴ περιέρχωνται εἰς τὴν δημοσιότητα. Λέγεται, ὅτι τὰ πρακτικὰ δημοσιεύονται. Ἀλλά, κύριοι, ὅταν αἱ συνεδριάσεις δὲν εἶναι δημόσιαι, ὅταν τὸ κοινὸν δὲν παρακολουθῇ τὰ πρακτικὰ τὰ δημοσιευόμενα καὶ κυκλοφοροῦντα μόνον μεταξὺ τῶν 50 βουλευτῶν, τῶν μετεχόντων τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, εἶναι εἰρωνεία ἡ δημοσιότης. Ὁ τύπος δὲν λαμβάνει γνῶσιν, ὁ τύπος δὲν ἐνδιαφέρεται κἂν διὰ τὰς ἐργασίας τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε ὅλοι σας, ὅτι κατὰ τὸ πεντάμηνον, κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπῆρξεν ἐξουσιοδότησις, εἶναι ζήτημα ἐὰν ἀνεγράφοντο πλέον τῶν 3–4 σειρῶν καθημερινῶς ἐπὶ τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Εἶναι δημοκρατικὸν πολίτευμα αὐτό; Εἶναι Κοινοβουλευτισμός, κύριοι, αὐτὸ τὸ νὰ μὴ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τί νομοθετοῦν οἱ ἀντιπρόσωποί του; Κατ’ ἐμέ, κύριοι, αὐτὰ ὅλα εἶναι πρωτοφανῆ. Δὲν φαντάζομαι, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ δημοσιότης, ἡ στοιχειωδεστέρα τῶν ἐγγυήσεων, νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅταν ψηφίζωμεν νομοθετήματα τοιαύτης ὁλκῆς καὶ σπουδαιότητος.

§41ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ ἀπεδέχθη ἡ Ἐπιτροπή.

§42Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ ἀπεδέχθη ἡ Ἐπιτροπή, ἀλλὰ ἀκούω ψιθύρους καὶ δι’ αὐτὸ περιμένω ἀσφαλῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι διὰ τὸν Α ἢ Β λόγον δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ δημοσιότης. Θὰ εἶναι κατ’ ἐμὲ βαρύτατον ἔγκλημα, ἐὰν τὰ νομοθετήματα αὐτὰ εἰδικῶς, τὰ ὁποῖα ἀνέφερα, δὲν ψηφισθοῦν μὲ ἀνοικτὰς τὰς θύρας καὶ δὲν κυκλοφορήσουν εὐρέως αἱ ἀντιλήψεις τοῦ νομοθετοῦντος Σώματος εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καί, ἑπομένως, ἐὰν κατ’ ἀντανάκλασιν δὲν ἀκουσθοῦν καὶ αἱ φωναὶ τῶν ἐνδιαφερομένων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ἡ Ἐπιτροπὴ ὑπὸ αὐτοὺς τοὺς ὅρους καὶ νὰ ψηφίσῃ τοιαῦτα νομοθετήματα. Αὗται, κύριοι, εἶναι αἱ προτάσεις, τὰς ὁποίας πάλιν ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐλπίζω ὅτι, τοὐλάχιστον τὴν φορὰν αὐτήν, θὰ δοθῇ ἡ ἀφορμὴ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἀπόψεις της καὶ νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς ἐξαιρετικῶς συντηρητικὰς λύσεις, αἱ ὁποῖαι, ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς λατρείας τῶν κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν, τείνουν θᾶττον ἢ βράδυον εἰς τὴν καταρράκωσιν τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. (Χειροκροτήματα).

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κώης ἔχει τὸν λόγον.

§44Θ. ΚΩΗΣ. Κύριοι βουλευταί, προκειμένου περὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον εἰσάγει αὐτόχρημα μεταρρυθμίσεις Συνταγματικάς, καίτοι προσκαίρους, ὁ βουλευτὴς εἶναι ἐλεύθερος νὰ ἐκφράζῃ τὰς γνώμας αὑτοῦ, ἀνεξαρτήτως τοῦ πολιτικοῦ κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει, μὴ τιθεμένου ποτὲ ζητήματος ἐμπιστοσύνης ἐπὶ ψηφίσεως συνταγματικῶν διατάξεων. Ἀναγινώσκων τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ψηφίσματος, αἰσθάνομαι ἔκπληξιν ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 2 αὐτοῦ. Κατὰ τὸ ἄρθρον τοῦτο, ὁ Βασιλεὺς ἐκδίδει ἁπλῶς τὰ νομοθετικὰ διατάγματα, περὶ τῶν ὁποίων ἀποφασίζει ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἐνῷ δηλαδὴ κατὰ τὰ μέχρι τοῦδε γνωστὰ καὶ ἐκ τοῦ Συντάγματος προκύπτοντα, ὁ Βασιλεὺς ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς κυρώσεως τῶν νόμων καί, ὅταν ἡ Βουλὴ ψηφίζῃ νομοσχέδιον, εἶναι δηλαδὴ ὁ Βασιλεὺς παράγων τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ψηφίσματος, ὅταν ἡ Ἐπιτροπὴ ἀποφασίσῃ, τὸ ἀποφασισθὲν ἀποτελεῖ νόμον ἄνευ κυρώσεως ὑπὸ τοῦ Βασιλέως, ἐνέχον ἐν ἑαυτῷ τὴν νομοθετικὴν προσταγήν.

§45Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ὄχι δά, λάθος!

§46Θ. ΚΩΗΣ. Ἐκδίδει, λέγω, κύριε συνάδελφε!

§47Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Τὸ ἐκδίδειν ἐννοεῖ καὶ τὴν κύρωσιν.

§48Θ. ΚΩΗΣ. Κατὰ τὰ διδασκόμενα, ἐπὶ τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου, αἱ πράξεις κυρώσεως καὶ ἐκδόσεως εἶναι ὅλως διάφοροι.

§49Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐλέχθη τὸ ζήτημα αὐτό, καὶ φαίνεται πὼς εἶναι προφανὴς παραδρομή, διότι πρέπει νὰ πρόκειται περὶ κυρώσεως, ἐκδόσεως καὶ δημοσιεύσεως.

§50Θ. ΚΩΗΣ. Τὴν εἰσαγομένην πρότασιν, εἶχε προτείνει ὁ κ. Βαμβέτσος.

§51Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παραλείπεται ἐπίσης, εἶναι τὸ δημοσιεύειν. Ἐκδίδει καὶ δημοσιεύει, ὅπως ἀκριβῶς δημοσιεύει καὶ τὰ ψηφίσματα.

§52Θ. ΚΩΗΣ. Ἐὰν εἴχετε ἀκούσει τὸν κ. Βαμβέτσον, θὰ ἀντελαμβάνεσθε σαφῶς τὸ ζήτημα. Ὁ κ. Βαμβέτσος εἶπεν, ὅτι, ὅπως εἶναι συντεταγμένον τὸ ψήφισμα, παρέχεται ἡ ἐξουσιοδότησις πρὸς τὴν Ἐπιτροπήν.

§53Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Εἶπα τὸ ἀντίθετον, ἐγὼ προτείνω ἀντ’ αὐτοῦ νὰ δοθῇ ἐξουσιοδότησις εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Τὸ νομοσχέδιον παρέχει εἰς τὸν Βασιλέα. Ὑπάρχουν δύο ἔννοιαι τοῦ ἐκδίδειν. Εἶναι ἡ ἔννοια ἡ ἐπιστημονικὴ τοῦ ἐκδίδειν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἐντολὴν τοῦ Βασιλέως πρὸς ἰσχὺν τοῦ νόμου, τὸ PROMULGER. Ἀλλὰ τὸ ἐκδίδειν τοῦ ἄρθρου 2, δὲν εἶναι τὸ PROMULGER, εἶναι ὅτι ὁ Βασιλεὺς ἐκδίδει αὐτὸς καὶ τὰ νομοθετικὰ διατάγματα.

§54Θ. ΚΩΗΣ. Καὶ ὅμως, ἡ διατύπωσις εἶναι τοιαύτη, ὥστε παρέχει τὴν ἐξουσιοδότησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, τῆς ὁποίας αἱ ἀποφάσεις καθίστανται ὑποχρεωτικαὶ διὰ τὸν Βασιλέα καί, ἀκριβῶς εἰπεῖν, διὰ τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν.

§55Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Νὰ τὸ διευκρινίσωμεν αὐτό. Ὅταν λέγῃ «ἐκδίδει», καταργεῖται ὁ Βασιλεὺς ἀπὸ νομοθετικὸς παράγων; Δὲν καταργεῖται, διότι αὐτὸ θὰ ἦτο ἐξωφρενικόν, ὁ Βασιλεὺς μετέχει τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας διὰ τῆς ἐκδόσεως.

§56Θ. ΚΩΗΣ. Ἐὰν γίνῃ αὐτὴ ἡ ἀποσαφήνισις, εἴμεθα σύμφωνοι.

§57Β. ΣΑΓΙΑΣ. Ὁ κ. βουλευτὴς Ἀχαΐας ἐκπλήσσεται, διότι εἰς τὴν πρότασιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως, δὲν περιέχεται ὁ ὅρος ὅτι ὁ Βασιλεὺς κυροῖ, ἀλλὰ ἐκδίδει. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὁ κύριος ἀγορεύων ἔχει ἀπολύτως δίκαιον, διότι ἡ κύρωσις ὑπὸ τοῦ Βασιλέως τῶν νόμων εἶναι πρᾶξις τελείως ξεχωριστὴ ἀπὸ τὴν ἔκδοσιν, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τῆς δημοσιεύσεως. Ὁ κύριος ἀγορητὴς εἶναι καὶ ἐγκρατέστατος νομικός, σημειώνει αὐτὴν τὴν παράλειψιν καὶ συνδυάζων αὐτὴν μὲ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν κ. ἐκ Τρικάλων βουλευτήν, ἐκφράζει τὴν κατάπληξίν του καὶ δίδει τὴν ἀφορμὴν νὰ διευκρινισθῇ ὅτι ὁ ὅρος «ἔκδοσις» περιλαμβάνει καὶ τὴν κύρωσιν καὶ δημοσίευσιν, δηλαδὴ δὲν ἀποτελεῖ στέρησιν τοῦ δικαιώματος τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος, τὸ ὁποῖον τοῦ παρέχεται ὡς παράγοντος τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχουν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κύριος συνάδελφος.

§58Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τί ἐννοεῖτε, νὰ κυρώσῃ; Ἐφ’ ὅσον ὁ Βασιλεὺς ἐκδίδει τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, τί εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ κυρώσῃ; Τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον κάμνει ὁ ἴδιος;

§59Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὑπάρχει μία διαφορά. Ἐὰν μείνῃ μὲ τὴν λέξιν «ἐκδίδει», τότε ὁ Βασιλεὺς ὑποχρεοῦται νὰ ἐκδώσῃ. Ἡ Νομοθετικὴ Ἐξουσία ἀσκεῖται ἀπὸ τὸν Βασιλέα καὶ τὴν Βουλήν. Λέγω, ὅτι ὁ κ. Κώης ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι εἰς τὴν ἔννοιαν «ἐκδίδει» ὑπάρχει ὑποχρέωσις τοῦ Βασιλέως. Ἡμεῖς λέγομεν, ὄχι. Ὁ Βασιλεὺς εἶναι παράγων τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσίας. Αὐτὰ ἐλέχθησαν καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ὅτε εἴχομεν διακοπὴν πάλιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς.

§60Θ. ΚΩΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν, θὰ ἤθελον νὰ γνωρίζω, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πρόκειται νὰ ὁρίσῃ τὴν ἐκ βουλευτῶν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ὥστε νὰ ὑπάρχωσι μείζονες ἐγγυήσεις, ἀντὶ τῆς παρ’ αὐτῆς ἐκδόσεως ἀναγκαστικῶν νόμων, ἢ πρόκειται νὰ ὑποκαταστήσῃ ὁλοσχερῶς τὴν Βουλὴν διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ ἐκδίδῃ, ἀντὶ ἀναγκαστικῶν νόμων, νομοθετικὰ διατάγματα, καὶ ἐπιθυμεῖ οὕτω τὴν πρόσθετον ἐγγύησιν διὰ τῆς γνώμης τῆς Ἐπιτροπῆς, τότε πρέπει νὰ θεσπισθῶσιν οἱ περιορισμοὶ τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1927, εἰς τρόπον ὥστε τὸ μὲν νὰ ὁρισθῶσι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ψηφίσματος τὰ θέματα, τῶν ὁποίων θὰ δύναται νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Ἐπιτροπή, τὸ δὲ τὰ νομοθετικὰ διατάγματα, τὰ οὕτως ἐκδιδόμενα, πρέπει νὰ ὁρισθῇ, ὅτι θὰ εἰσαχθῶσιν ὑπὸ τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς, ἅμα συνερχομένης, ἐὰν δ’ ἐντὸς 4 μηνῶν δὲν κυρωθῶσιν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἀποβαίνωσιν ἄκυρα. Ἐὰν ὅμως ἡ Κυβέρνησις ζητῇ τὴν ὑποκατάστασιν τῆς Βουλῆς διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἥκιστα δύναμαι νὰ συμφωνήσω, διότι φρονῶ ἀδιστάκτως ὅτι τοιαύτην ἐξουσίαν δὲν ἔχει ἡ Ἀναθεωρητικὴ Βουλή, ὡς συνεστήθη. Κατὰ τὸ διάταγμα τῆς προκηρύξεως τῶν ἐκλογῶν, ἡ παροῦσα Βουλὴ καλεῖται πρὸς ἀναθεώρησιν διατάξεων τοῦ Συντάγματος, πλὴν τῶν ἀφορωσῶν τὴν μορφὴν τοῦ πολιτεύματος. Ἀλλ’ ὅταν τὸ διάταγμα ἐκεῖνο, διελάμβανε περὶ τῶν διατάξεων τῶν ἀφορωσῶν τὴν μορφὴν τοῦ πολιτεύματος δὲν ἠννόει ἁπλῶς τὸν τύπον τοῦ πολιτεύματος, ἂν δηλαδή, θὰ εἶναι βασιλευομένη ἢ ἀβασίλευτος, ἀλλ’ ἠννόει τὴν ὅλην μορφὴν τοῦ πολιτεύματος, τῆς ἀληθοῦς δημοκρατίας. Ἀλλὰ πραγματικὴ δημοκρατία δὲν ὑπάρχει, ὅταν ἀντὶ τῆς Βουλῆς ὁρίζεται ἀριθμός τις βουλευτῶν, μία Ἐπιτροπή, ἵνα νομοθετῇ. Τὰ μέλη μάλιστα τῆς Ἐπιτροπῆς ὁρίζουσι, κατὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, ὅπερ, προκειμένου μὲν περὶ τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν ἔχει σημασίαν, ἀλλὰ προκειμένου περὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν, ἀφοῦ οὕτως ἡ κυβερνῶσα ἐκτελεστικὴ ἐξουσία ὁρίζει τοὺς νομοθετήσαντας μετ’ αὐτῆς βουλευτάς. Τοιαύτην ὅμως μεταβολὴν τοῦ πολιτεύματος, τοῦ πολιτεύματος τῆς πραγματικῆς δημοκρατίας, δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιχειρήσωμεν, διότι ἡ δικαιοδοσία τῆς παρούσης Βουλῆς εἶναι περιωρισμένη. (Χειροκροτήματα). Ἐκπλήσσομαι, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ κ. Βαμβέτσος, ἐπικαλεῖται ὁμοδόξους καὶ συναδέλφους τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἐν τῇ προτάσει αὐτοῦ, ὅπως διὰ παγίας ἐν τῷ Συντάγματι διατάξεως κατατέμνεται ἡ Βουλὴ εἰς τμήματα, κατὰ τὸ νομοθετικὸν αὑτῆς ἔργον. Ὁ ἀείμνηστος ἱδρυτὴς καὶ ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος Δημήτριος Γούναρης, εἰς τὸν προγραμματικὸν αὑτοῦ λόγον ἐν Πάτραις, ἔλεγε, κατὰ Σεπτέμβριον τοῦ 1920, τὰ ἑξῆς: «Ἂς συγκροτήσωμεν τοὺς παράγοντας πασῶν τῶν ἐκ τοῦ Κράτους ἐξουσιῶν διὰ τῆς συνδρομῆς τοῦ λαοῦ, καλουμένου ὄχι ἁπλῶς εἰς ἐκλογὴν ἐντολοδόχων, ἐπὶ τῇ ἀσκήσει νομοθετικῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ καὶ ἀπ’ εὐθείας ἀποφαινομένου διὰ δημοψηφισμάτων περὶ τῶν οὐσιωδεστέρων μέτρων, τῶν ἀφορώντων τόσον τὸ σύνολον, ὅσον καὶ τὰς κατὰ τόπους περιφερείας». Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἐπρογραμμάτιζεν ὅτι πρέπει νὰ εἰσαχθῇ καὶ ὁ θεσμὸς τοῦ δημοψηφίσματος δηλαδή, τῆς ἀμέσου παρὰ τοῦ λαοῦ νομοθεσίας ἐπὶ τῶν οὐσιωδεστέρων μέτρων. Ὅταν ταῦτα ἐλέγοντο πρὸ τόσων ἐτῶν πῶς ἡμεῖς θέλομεν σήμερον νὰ περιορίσωμεν ἐν τῇ ἐπελθούσῃ ἐξελίξει καὶ αὐτὴν τὴν Βουλὴν ἐκ τῆς ἀμέσου ἀσκήσεως τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας; Ἡ δημοσιότης τῶν συνεδριάσεων δὲν ἐξασφαλίζεται διὰ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. Βαμβέτσος καὶ οἱ ὁμόδοξοι αὐτῷ περὶ δημοσιότητος τῶν συνεδριῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ λαὸς μόνον ἐν τῇ δημοσιότητι τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς, συμμετέχει, οὕτως εἰπεῖν, εἰς τὴν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων, μετὰ τὴν γνωστὴν διαδικασίαν. Τὰ νομοσχέδια, πρὶν εἰσαχθῶσιν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν, παραπέμπονται εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, τὰς Κοινοβουλευτικὰς τῆς Βουλῆς, ὑφιστάμενα βάσανον, ἐκ τούτων δὲ καὶ ἐκ τῶν ἐν τῇ Βουλῇ συζητήσεων, λαμβάνει γνῶσιν ἐγκαίρως ὁ λαὸς καὶ ἐκδηλοῖ παντοιοτρόπως τὰς ροπὰς αὑτοῦ, ἅστινας ἔχει πρὸς τὰ συζητούμενα νομοσχέδια. Ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι, ὅτι ἐκ τῆς Βουλῆς τὰ νομοσχέδια ἐξέρχονται πάντοτε σχεδὸν ἄρτια, ἐνῷ ἀντιθέτως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τὸ ἔργον δύναται νὰ λεχθῇ ὅτι παρουσιάζει νομοσχέδια πολυπληθῆ ἀλλὰ καὶ ποιοτικῶς ὑστεροῦντα. Κατὰ τὰς ἐν τῇ Βουλῇ συζητήσεις ὑπὸ τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος καὶ τῶν ἐκδηλώσεων τῆς κοινῆς γνώμης, ἀναπτύσσονται καθολικαὶ ροπαὶ καὶ ἐξευρίσκεται τὸ ὀρθὸν καὶ δίκαιον ἐν ἁρμονίᾳ πρὸς τὴν λαϊκὴν συνείδησιν. Ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ ὅμως, δι’ εὐνοήτους λόγους, αἱ ἐγγυήσεις αὗται ἐπικινδύνως ἐκμηδενίζονται. Ἡ φωνὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐννοουμένης ὡς λειτουργίας ἐν τῷ πολιτεύματι, ὑπολειπομένης ἀριθμητικῶς, μὴ ἐπικουρουμένης ἐν τῇ ἐπιτροπῇ ἐκ τῶν ἐκδηλώσεων τοῦ διαφέροντος τῆς κοινῆς γνώμης γίνεται ἀσθενής. Ὁ κ. Βαμβέτσος εἶπεν, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ ἐκπληρώσῃ γοργῶς καὶ ἐπαρκῶς τὰ νομοθετικὰ αὐτῆς καθήκοντα, Εἶμαι ἄκρως ἀντίθετος πρὸς τὴν τοιαύτην ἀντίληψιν. Τὰ κύρια καθήκοντα τοῦ βουλευτοῦ εἶναι τρία. Τὸ πρῶτον, εἶναι ὅπως διὰ τῆς ψήφου ἐμπιστοσύνης συντελέσῃ εἰς τὸν σχηματισμὸν Κοινοβουλευτικῆς Κυβερνήσεως. Τὸ δεύτερον εἶναι, τὸ ἐλέγχειν καὶ τὸ τρίτον εἶναι τὸ νομοθετεῖν. Ἀπὸ τοῦ τελευταίου ζητεῖται ἡ ἀποξένωσις. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀνεκτόν, ὥστε καθ’ ὃν χρόνον ὑμεῖς, κύριοι βουλευταί, θὰ εἶσθε εἰς τὰς ἐπαρχίας σας, ἄλλοι νὰ νομοθετῶσιν ἀνθ’ ὑμῶν; Δὲν ἔχομεν χρείαν πληθύος νόμων. Ἡ Ἑλληνικὴ πολιτεία κατακλύζεται ὑπὸ πολυνομίας. Ἔχομεν τοὺς νόμους τοὺς δικτατορικούς, τοὺς νόμους τῆς κατοχῆς καὶ μετακυβερνήσεων. Μετὰ τούτους θὰ ἤρκουν ἐλάχιστοι νόμοι, ἀλλὰ νόμοι σπουδαῖοι καὶ νόμοι ἀξιόλογοι. Δὲν εἶναι χαρακτηριστικὸν εὐνομουμένης πολιτείας οἱ πλεῖστοι νόμοι. Εἰς διεφθαρμένην πολιτείαν πλεῖστοι νόμοι (CORRUPTIS SIMAE CI-VITATI PLURIMAE LEGES) κατὰ τὸν ἀρχαῖον ἱστορικόν. Ὑπάρχει ἀνάγκη ἀνυψώσεως τῶν πολιτικῶν ἠθῶν, διότι οὐδὲν οἱ νόμοι ἄνευ ἠθῶν (NIHIL LEGES SINE MO-RIBUS). Ἂν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν εὐόδωσιν τοῦ ἔργου τῆς Βουλῆς ἀπέβλεπε τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς θὰ ἦτο εὔκολον, θὰ καθίστατο δὲ ἔτι εὐκολώτερον ἂν ὑπῆρχον οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων παριστάμενοι καθωδήγουν τὴν Βουλήν. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, πρόκειται νὰ ἐπιληφθῇ σπουδαίων θεμάτων. Εἰσάγεται, κύριοι, τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀκυρώσεως τῶν ἀγοραπωλησιῶν κατοχῆς. Ἐκ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου, θὰ ἀπουσιάζωσιν οἱ πλεῖστοι βουλευταί. Ἀντελήφθη ἡ Κυβέρνησις τὸ ζήτημα τοῦτο ὡς ζήτημα διαδικαστικόν, ἐνῷ ἦτο ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀναχθῇ εἰς τοιοῦτο κοινωνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἔπρεπε διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ λέγεται εἰς τοὺς ἀδικηθέντας πωλητάς, ὅτι ἐγίνατε ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως. Ἀλλ’ ὑπάρχουσιν αἱ κείμεναι διατάξεις, ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου, σημειώσασα σταθμὸν ἐν τῇ ἑλληνικῇ νομολογίᾳ ἡ ὁποία ἔκρινεν, ὅτι εἶναι ἄκυρος καὶ ὄχι ἁπλῶς ἀκυρώσιμος ἡ σύμβασις ἡ ὁποία ἐγένετο κατ’ ἀνήθικον ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἄλλου... Πρὸς δὲ τοὺς ἀγοραστὰς θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπῃ ὅτι ηὐτυχήσατε νὰ ἀποκτήσετε ἀκίνητα, καθ’ ὃν χρόνον οἱ ἄλλοι κατεστράφησαν, ἀπωρφανίσθησαν, παραμένουσιν ἄστεγοι. Πρέπει νὰ φορολογηθῆτε καὶ ἡ φορολογία νὰ φθάσῃ μέχρι δημεύσεως, ἐν περιπτώσει ἀθεμίτου πλουτισμοῦ. Οὕτως ἀντιμετωπίζονται κοινωνικῶς τὰ ζητήματα καὶ ὄχι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον τὰ ἀντιμετωπίζει τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον, τὸ δημιουργοῦν δίκας, χιλιάδας δίκας καὶ μεταβάλλει χιλιάδας Ἑλλήνων εἰς διαδίκους. Χρειαζόμεθα πράγματι κοινωνικὴν πολιτικήν. Δὲν ἔχω τὴν ἀντίληψιν, κ. κ. βουλευταί, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε τὰς ἀπόψεις μου, ἀλλὰ ἔχω τὸ δικαίωμα ὅμως νὰ εἴπω, ὅτι δὲν προσήκει νὰ ἀποξενωθῶμεν τοῦ δικαιώματος, τοῦ νὰ ἔχωμεν καὶ νὰ ἐκφέρωμεν τὰς γνώμας ἡμῶν καὶ νὰ θέτωμεν ταύτας, ὑπὸ συζήτησιν. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ψηφίσματος ἀποκλείομαι τοῦ δικαιώματος καὶ καθήκοντος τούτου, ὅπως καὶ ἄλλοι πλεῖστοι συνάδελφοι. Οἱ ψηφίζοντες τὸ παρὸν σχέδιον πρέπει νὰ ἔχωσι ζωηρῶς ὑπ’ ὄψιν, ὅτι, ἂν δύνανται οὗτοι νὰ ἀπεμπολῶσι τὰ δικαιώματα αὐτῶν, δὲν δύνανται ὅμως νὰ ἀφαιρέσωσι καὶ τὸ ἡμέτερον δικαίωμα, διότι τὸ δικαίωμα τοῦτο προέρχεται ἀπ’ εὐθείας ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ ὡς καθῆκον ἔναντι αὐτοῦ, ἐκλέξαντος ἡμᾶς καὶ εἰς τὸν ὁποῖον δὲν δυνάμεθα νὰ λέγωμεν, ὅτι τὰ νομοθετήματα τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι τυχὸν ἀσύμφορα καὶ ἐπιβλαβῆ, ἀλλὰ δὲν πταίομεν ἡμεῖς, διότι τὰ ἐψήφισε ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, ἧς δὲν μετείχομεν. Ἡ ἀληθὴς Δημοκρατία ἐξασφαλίζεται διὰ τοῦ ἀλλεπαλλήλου καὶ πραγματικοῦ ἐλέγχου, καὶ πρὸ παντὸς ὑποκείμεθα ἡμεῖς εἰς τοῦτον. Δὲν ὑφίσταται δὲ κἂν ἔλεγχος, ὅταν ἡ Ἐπιτροπὴ κατὰ πλειοψηφίαν ἐξ 20 βουλευτῶν ψηφίζει, καθ’ ὃν τρόπον θὰ ψηφίσῃ νομοσχέδια ζωτικώτατα, τὰ ὁποῖα ἀφορῶσιν ὄχι μόνον τὴν κοινωνικὴν ἀλλὰ καὶ τὴν οἰκονομικὴν καὶ τὴν δικαιονομικὴν τοῦ Ἔθνους συγκρότησιν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§62Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν θὰ ἀπασχολήσω ἀπόψε, ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ μακρόν, διότι δὲν τὸ συνηθίζω, ἀλλὰ καὶ διότι πρόκειται περὶ θέματος, περὶ τοῦ ὁποίου ἔχω ἀπασχολήσει ὑμᾶς κατ’ ἐπανάληψιν. Ἐν τούτοις ἀπόψε ἐτέθη ὑπὸ συζήτησιν, μὲ ἄλλους λόγους, ἀλλὰ σαφῶς καὶ τὸ ἐὰν δὲν θὰ ἔπρεπε διὰ νὰ εἴμεθα τάχα σοβαροὶ ἄνθρωποι, νὰ σχίσωμεν τὸ Σύνταγμα καὶ ὅλους τοὺς νόμους καὶ ὅλας τὰς βιβλιοθήκας, τάς τε ἰδιωτικὰς καὶ τὰς δημοσίας καὶ νὰ λησμονήσωμεν ἐντελῶς τὶ ἐσκέφθησαν καὶ ἐδοκίμασαν οἱ πεπολιτισμένοι ἄνθρωποι, ἀλλὰ καὶ ὑπέστησαν κατὰ τὸ παρελθόν. Καὶ νὰ πράττωμεν, καθὼς θὰ καπνίζῃ εἰς τοὺς ἐγκεφάλους ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ἡμῶν, διὰ νὰ προοδεύωμεν. Αὐταὶ ἦσαν αἱ θεωρίαι, τὰς ὁποίας πρό τινων δεκαετηρίδων ἐκόμισαν ἐκ Γερμανίας, διάφοροι ἐκεῖ σπουδάσαντες, διότι τάχα ἡ πρόοδος εἶναι ἡ ἀπάλειψις ὅλου τοῦ παρελθόντος καὶ ἡ ὑπακοὴ εἰς τὴν γνώμην ἑκάστου ἐξ αὐτῶν.

§63Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καὶ ὁ ἀρχηγός σας, ἐκεῖ ἐσπούδασε, κύριε συνάδελφε.

§64Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐλπίζω, ὅτι ὑπάγεται ὁ κ. ἀρχηγός μου, εἰς τὸ δόγμα «οὐδεὶς κανὼν ἄνευ ἐξαιρέσεως» (Χειροκροτήματα). Φοβοῦμαι, ὅτι ὑμεῖς δὲν δύνασθε νὰ ἐπικαλεσθῆτε αὐτὸ τὸ δόγμα. Καὶ ἀπόδειξις, ὅτι δὲν σκέπτεσθε ὀρθῶς καὶ καθὼς σᾶς συμφέρει εἶναι τὸ ὅτι δὲν ἔχετε διδαχθῆ ἀπὸ ὅσα ἐπάθατε εἰς ἄλλας διακοπάς, τὰς ὁποίας ἐτολμήσατε. Συλλογισθῆτε, ὅτι θὰ ὑποστῆτε χειρότερα ἐὰν ἐξακολουθήσετε νὰ μὲ διακόπτετε. Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω, θέλω νὰ τελειώσω, ἀπόψε τὸν λόγον μου, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον. Τὸ Σύνταγμά μας, εἰς τὸ ὁποῖον ἐγὼ πιστεύω, καθὼς καὶ οἱ ἑρμηνευταὶ εἰς τοὺς ὁποίους ὑποκύπτω, λέγουν: «Ἅπασαι αἱ ἐξουσίαι πηγάζουν ἐκ τοῦ Ἔθνους». Δὲν λέγει πηγάζουν αἱ ἐξουσίαι ἐκ τῶν ἐξουσιῶν. Διότι βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποτεθῇ ὅτι ὅλοι ἡμεῖς καὶ ἀκόμη περισσότερον οἱ καλούμενοι ἢ καὶ ἐνίοτε αὐτοκαλούμενοι Ἡγέται—ἴσως δὲν θὰ μετεχειριζόμην τὴν λέξιν, ἐὰν ἦσαν παρόντες, ἀλλὰ εἶναι ἀπόντες—Βουλὴ ἄνευ ἡγετῶν δὲν εὐνοεῖται οὐχὶ μόνον λέγω, τὸ σύνολον ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ πολὺ περισσότερον οἱ καλούμενοι Ἡγέται, δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα διὰ νὰ διακηρύξωμεν, ὅτι εἴμεθα πηγὴ ἐξουσιῶν. Πηγὴ τῶν ἐξουσιῶν εἶναι ὁ κυρίαρχος λαός. Ὁ λαὸς κατὰ τὰς ἐκλογὰς ἐξέλεξε νομοθετικὴν ἐξουσίαν, ἡμᾶς, καθὼς καὶ διὰ τοῦ δημοψηφίσματος τὴν Α. Μ. τὸν Βασιλέα. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπόν, ἄλλην ἐξουσίαν νομοθετικὴν νὰ ἐκλέγῃ ὁ λαὸς καὶ ἄλλην ἡμεῖς, ἢ μᾶλλον οἱ καλούμενοι ἢ αὐτοκαλούμενοι Ἡγέται. Κύριοι, ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ δηλώνω, βεβαίως, ὅτι σέβομαι πᾶσαν ἀντίθετον γνώμην ἀδιάφορον ἂν παίζων εἶπον μερικὰ πράγματα, μερικὰς μᾶλλον φράσεις, προηγουμένως. Σέβομαι τὰς ἀντιθέτους γνώμας, καὶ τὰς τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Τρικάλων βουλευτοῦ, ἀλλά, χωρὶς νὰ ἔχω καὶ ἀξίωσιν, νὰ μὲ σεβασθῇ ἡ Βουλή, εἶναι ἡ γνώμη μου, ὅτι ἡ συζήτησις, περὶ κατανομῆς τῆς Βουλῆς, εἰς τμήματα, εἶναι συζήτησις παιδαριώδης. Ἐκτὸς ἐὰν εἶναι συζήτησις, ἡ ὁποία ἐπιθυμεῖ νὰ ἀκουσθῇ καὶ αὖθις, ἐνταῦθα, ὅτι διεπράχθη πλαστογραφία εἰς τὴν σύνταξιν νομοθετήματος καὶ νὰ ἀκουσθοῦν αἱ κραυγαί: «Αἶσχος»! «Αἰσχρόν»! «Ἀνήθικον», «Κακόηθες»! Πρό τινων ἡμερῶν, ἐγένετο τοῦτο, εἴς τινα συνεδρίασιν μιᾶς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, διότι τέσσαρα ἄρθρα εἶχον παρεισφρήσει εἰς νομοθέτημα, πλαστῶς, δολίως, ἐκ δολίας δηλαδὴ προαιρέσεως καὶ διὰ τοῦτο οἱ ἔνοχοι ἐζάρωνον ὅταν ἠκούοντο αἱ κραυγαί: «αἶσχος, αἰσχρόν, κακόηθες, ἀνήθικον»! Κύριοι, εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐὰν σᾶς ἔλεγον, ὅτι ψηφιζομένων ἐνταῦθα τῶν νομοσχεδίων προσάγονται φωτογραφίαι, εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐὰν σᾶς ἔλεγον τοῦτο, θὰ μὲ κατεβιβάζατε, κακῶς, ἔχοντα τοῦ βήματος; Ἐν τούτοις εἶχον τὴν τόλμην εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως νὰ τὸ εἴπω, ὅτι παρατηρῶ συχνὰ κομιζομένας φωτογραφίας ἐνταῦθα καὶ ἐχειροκροτήθην! Εὐνόητον τὶ σημαίνει ἡ λέξις «φωτογραφία», σημαίνει τὴν προσωπικὴν ρουσφετολογίαν εἰς νομοθετικὰς διατάξεις! Ἀλλὰ μᾶς λέγουν: Θὰ ζητήσωμεν νὰ γίνωνται μὲ ἀκροατήριον καὶ αἱ συζητήσεις τῶν Ἐπιτροπῶν, τῶν Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι βέβαια, δὲν θὰ συνεδριάζουν ἐνταῦθα, εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι μάλιστα ὡς τὸ προτείνουν, πολλαὶ Ἐπιτροπαί. Καὶ τί θὰ συμβαίνῃ! Μαζὶ μὲ τὰς φωτογραφίας θὰ προσκαλοῦνται καὶ οἱ φωτογραφούμενοι, διὰ νὰ χειροκροτήσουν τοὺς κομίζοντας τὰς φωτογραφίας! Ἐνῷ ἐδῶ, εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, εἶναι ἄλλη ἡ ψυχολογία. Ἐδῶ εἶναι ὅλοι οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους. Εἴμεθα ὅλοι οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους καὶ ἔρχονται ἐκεῖ, εἰς τὰ ἀκροατήρια, πολυπληθεῖς πολῖται, ὄχι μόνον οἱ ἔχοντες τὰ συμφέροντα καὶ ἐπίτηδες καλούμενοι.

§65Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Λαὸς δὲν ἀναγνωρίζει Ἐπιτροπὰς Ἐξουσιοδοτήσεως.

§66Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τώρα, βέβαια, δέχομαι καὶ ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀληθῶς ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν λαμβάνει, τόσον, ὅσον θὰ ἔπρεπε, γνῶσιν τῶν ἐνταῦθα συζητήσεων καὶ διὰ τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, λέγω πρὸς ὑμᾶς, ἐπειδὴ ἐγὼ δὲν δέχομαι ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ σχίσωμεν ὅλα μας τὰ βιβλία, λέγω, ὅτι, πρὸ ἐτῶν εἶχον κάμει τὴν πρότασιν, νὰ ἐκδίδεται ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰδικὴ ἐφημερὶς τῆς Βουλῆς, μὲ πρακτικὰ τῶν συζητήσεών μας, οὐχὶ πολὺ ἐκτεταμένα, ἀλλὰ πιστὰ καὶ ἀμερόληπτα καὶ νὰ ἀποστέλλωνται εἰς ὅλα τὰ Δημόσια γραφεῖα, εἰς ὅλα τὰ Ἐμπορικὰ Ἐπιμελητήρια, εἰς ὅλους τοὺς Βιομηχανικοὺς Συλλόγους, εἰς ὅλα τὰ ἄξια λόγου Σωματεῖα, δωρεάν, ἀλλὰ καὶ νὰ πωλοῦνται ἀντὶ τιμήματος μικροῦ εἰς ὅλον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἐφ’ ὅσον δέ, καὶ αἱ ἐφημερίδες θὰ ἐδέχοντο νὰ δημοσιεύουν τὰ πρακτικὰ τῶν συζητήσεων τῆς Βουλῆς, νὰ τὰ δημοσιεύουν ὁλόκληρα, ἄλλως νὰ μὴ δημοσιεύουν τίποτε, ὅλα τὰ ἐπίσημα, λέγω, πρακτικά, ἢ μήτε λέξιν. Καὶ βέβαια νὰ καταβάλλεται φροντίς, ὥστε νὰ μὴ εἶναι τόσον μακρά, ὥστε νὰ εἶναι εἰς τὰς ἐφημερίδας ἀδύνατος ἡ δημοσίευσις. Βέβαια τοῦτο εἶναι ὀρθὸν καὶ συνεπῶς ἐπιβαλλόμενον. Ἀλλὰ ὄχι, διότι δὲν γίνεται τοῦτο, τὸ ὀρθόν, νὰ δεχώμεθα τὸ χειρότερον, δηλαδή, δημοσίευσιν ρακῶν ἀσυναρτήτων. Τώρα, ἴσως θὰ ὑπῆρχον ἐπιχειρήματα σοβαρά, νὰ εὕρωμεν τρόπον νὰ προφυλαχθῶμεν ἀπὸ τὰς κατατμήσεις αὐτάς τῆς Βουλῆς. Εἶναι μία πρότασις τοῦ κ. Λαδᾶ, τοῦ θετοῦ μου υἱοῦ, ἂν μοῦ τὸ ἐπιτρέπῃ τὴν ἀνακοινώνω. Δὲν μοῦ τὸ ἐπιτρέπει. Ἐγὼ ὅμως, ὡς πατήρ, ἔχω περισσότερα δικαιώματα καὶ τὴν ἀνακοινώνω. (Θυμηδία). Νὰ ἀπαγορευθῇ εἰς ὡρισμένα πρόσωπα νὰ λάβουν μέρος εἰς τὰς ἐπιτροπὰς, διὰ νὰ ὑπάρχῃ κἄποια ἐλευθερία, κἄποια ἄνεσις κατὰ τὰς συζητήσεις. Τὸ ἀνακοινώνω, ἀλλὰ δὲν τὸ δέχομαι, βέβαια, τὸ ἐπιχείρημα ὅπως κατὰ τοῦτο ἐπιτραπῇ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις.

§67Α. ΛΑΔΑΣ. Θὰ περιελαμβάνοντο πολλοὶ μέσα.

§68Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔχω τὴν ἐλπίδα, ὅτι δὲν περιλαμβάνεσαι εἰς αὐτό, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἀπέδειξες, ὅτι δὲν πάσχεις ἀδολεσχίαν, ἀγαπητέ μου υἱέ, ἐκτελῶν, ὁπωσδήποτε καὶ ἔργα ἐνίοτε ἀντιπροσώπου τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ ἡμετέρου κόμματος, ἐπαξίως. Πρόσεχε ὅμως, διότι εἶναι κακοὶ πατέρες οἱ μὴ ραβδίζοντες τοὺς ἀσεβοῦντας υἱούς. Κύριοι, ἐγὼ ὑποδέχομαι, ὅτι εἶναι ἐκκρεμῆ πολλὰ νομοσχέδια, ἀλλὰ εἶμαι καὶ ἀπολύτως πεπεισμένος ὅτι βλάπτει ἡ πολυνομία, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ εἶναι πολυνομία καὶ νὰ μὴ παρατηρῆται κακονομία. «Πᾶσα ὑπερβολή, εἶπον οἱ σοφώτατοι ἄνθρωποι τῆς ἱστορίας, τῶν ἀνθρώπων, ἑρμηνεύοντες τὸ «μηδὲν ἄγαν», πᾶσα ὑπερβολὴ ἄγει εἰς τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα»!!! Ἡ πολυνομία καταντᾷ εἰς κακονομίαν, ὀρθότερον ἄρα εἶναι νὰ ψηφίζωμεν ὀλιγωτέρους νόμους. Ποία εἶναι ἡ ἀνάγκη νὰ ψηφίζωμεν χιλίους νόμους κατ’ ἔτος; Ποῦ θὰ καταντήσωμεν μετὰ μίαν δεκαετίαν; Λοιπόν, δὲν εἶναι ἐπιχείρημα αὐτό, ὅτι δὲν ψηφίζομεν ἀρκετοὺς νόμους. Ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτεροι νόμοι νὰ ψηφίζωνται. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, πιστεύω ἀδίστακτα, παρακολουθῶν τῆς ἰδικῆς μας Βουλῆς τὰς ἐργασίας ὡς δημοσιογράφος μὲν ἀπὸ πεντήκοντα ἐτῶν, ὡς πολιτευόμενος δὲ ἀπὸ τριάκοντα ἑπτὰ ἐτῶν, πιστεύω ἀδίστακτα, χωρὶς καὶ ἐλαχίστην ἀκόμη ἀμφιβολίαν, ὅτι θὰ ἐψηφίζοντο πολὺ καλύτερα τὰ νομοσχέδια ἐδῶ, ἐὰν ἦτο παρὼν διαρκῶς ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Νέου Κόμματος, τοῦ κόμματος τῶν νέων. Ἀλλ’ ἀπουσιάζουν καὶ οἱ δύο συστηματικῶς. Αὐτὸ εἶναι νόσημα, διὰ τὸν Κοινοβουλευτισμόν. Ὅπως ἐπίσης εὐχαριστῶ, κύριοι, πολλοὺς ἐξ ὑμῶν, διότι κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ μὲ βεβαιώνετε, ὅτι εἶχον μέγα δίκαιον ὅταν ἔλεγον, ὅτι ἀπετέλει συμφορὰν ἡ συγκρότησις Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Συνεργασίας. Τότε μὲ ἐπικρίνατε, τώρα πολλοὶ μοῦ ὁμολογεῖτε ὅτι εἶχον μέγα δίκαιον. Ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ Κυβέρνησις ὁμοιογενής, ὅπως προῆλθεν ἀπὸ τὰς ἐκλογάς, μὲ ἐκείνην βέβαια τὴν ὁμοιογένειαν τῆς καλῆς συνεργασίας, τῆς ἀληθοῦς συνεργασίας, παροῦσα πάντοτε ἐνταῦθα ὁλόκληρος, παρόντων, δηλαδή, ὅλων τῶν ἀρχηγῶν, διὰ νὰ ψηφίζωνται ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτεροι νόμοι καὶ κατὰ πᾶν τὸ ἀνθρωπίνως δυνατὸν τελειότεροι. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι, συζήτησις κοινοβουλευτικὴ καὶ ὄχι νὰ σχίσωμεν τὶς βιβλιοθῆκες, νὰ λησμονήσωμεν τὰς ἐθνικάς μας παραδόσεις, νὰ μὴ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει ποῖαι εἶναι αἱ σκέψεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, αἱ ἀνάγκαι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὰ αἰσθήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ποῖαι εἶναι τώρα αἱ ἰδέαι τῶν σπουδασάντων εἰς τὴν Γερμανίαν. Ὁ Δημοσθένης Τζιβανόπουλος, δὲν ἐσπούδασεν εἰς τὴν Γερμανίαν. Ὁ Ν. Δημητρακόπουλος, δὲν ἐσπούδασεν εἰς τὴν Γερμανίαν. Ὁ Ν. Στρᾶτος, δὲν ἐσπούδασεν εἰς τὴν Γερμανίαν. Ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος δὲν ἐσπούδασεν εἰς τὴν Γερμανίαν. Ὁ Ξενοφῶν Ψαρρᾶς δὲν ἐσπούδασεν εἰς τὴν Γερμανίαν. Τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ἦσαν σοφοὶ ἄνδρες καὶ ἀπείρως ἱκανώτατοι ἐπιστήμονες. Ὁ Ἀνδρέας Μιχαλακόπουλος, ὁ πάνσοφος καὶ πολυμαθέστατος ἐκεῖνος ἐπιστήμων, δὲν ἐσπούδασεν εἰς τὴν Γερμανίαν.

§69Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θεωρεῖτε, ὅτι εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας ἔβλαψεν ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἐθνικῆς Συνεργασίας, ἢ εἰς τὸ πολιτικὸν μέρος;

§70Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ εἰς τὰ δύο· καὶ εἰς τὸ πολιτικὸν μέρος καὶ εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας. Καὶ θὰ βλάπτῃ καὶ θὰ ἐξακολουθῇ νὰ βλάπτῃ, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐξακολουθῇ νὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις αὐτή, ἀλλὰ καὶ μὴ παρισταμένη. Ποῦ εἶναι ὁ Ἡγέτης τῆς Κυβερνήσεως; Πρὸ ὀλίγου ἦλθε, μᾶς ἐχαιρέτισε, τὸν ἐχαιρετίσαμεν καὶ ἡμεῖς καὶ τοῦ εἴπομεν: «Χαίρετε, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἦσθε καλὰ σεῖς καὶ ἡμεῖς καλύτερα»! (Γέλωτες). Λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ θεωρία τὴν ὁποίαν ἐγὼ πιστεύω καὶ τιμῶ, ἡ θεωρία, ἡ προερχομένη ἀπὸ τὴν μελέτην τῶν συγγραφέων, ἀπὸ τὴν μελέτην τῶν Συνταγμάτων, ἀπὸ τὴν πεῖραν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἡμετέρου πολιτεύματος, λέγει, ὅτι ἡ συζήτησις περὶ κατανομῆς τῆς Βουλῆς εἰς τμήματα, εἶναι συζήτησις παιδαριώδης. Ἀλλὰ καὶ ἡ πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων πεῖρα ἀπὸ τὴν ἐργασίαν τῶν ἐπιτροπῶν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ αὐτὴ μᾶς ἐπιβάλλει, ὅπως μετὰ πικρίας καὶ ἀποφασιστικότητος ἀποκρούσωμεν τὴν πρότασιν διότι ἂς προχωρήσωμεν ὀλίγον εἰς τὰ τελευταίως συμβάντα, διότι, κύριοι βουλευταί, συνηντήσατε κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτάς, δικαστικοὺς σοφούς, ἀνωτέρους δικαστικούς, σεβαστοὺς εἰς τὴν Πατρίδα των διὰ τὴν ἐπιστημονικήν των ἀξίαν καὶ τὸ ἦθος των καὶ νὰ ἐρωτήσητε αὐτοὺς περὶ τοῦ προσφάτως κατηρτισμένου ἐνοικιοστασίου. Γνωρίζετε ὅτι εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν συνέβη νὰ διαιρεθῇ εἰς 2 μερίδας, ὑποστηριζούσης ἑκάστης ὅτι εἶναι αὐτὴ καὶ οὐχὶ ἐκείνη ἡ ἔννοια μιᾶς διατάξεως τοῦ πολυσελίδου ἐκείνου συγγράμματος, τὸ ὁποῖον ὠνομάσθη ἐνοικιοστάσιον, ὅτι δὲ ἠναγκάσθησαν νὰ ρίψουν κλῆρον ποία γνώμη θὰ γίνῃ δεκτή; Ἀνεγνώσατε τὸ σύγγραμμα ἐκεῖνο, διὰ νὰ ἦσθε πεπεισμένοι, ὅτι εἶναι τραγέλαφος ἀτελεύτητος ἀσυναρτησιῶν; Διατί; Διότι — εὐχαριστῶ τὸν Θεὸν διότι μοῦ ἔδωκε τὴν ἰδιότητα νὰ λέγω τὴν ἀλήθειαν — διότι κάτωθεν πολλῶν διατάξεων φαίνονται αἱ φωτογραφίαι!!! Πῶς θὰ ἔλθῃ ἡ ἄλλη Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ τὸ κάμῃ χειρότερον αὐτὸ τὸ τραγελαφογράφημα; Ἀλλ’ ἔχομεν ἄλλα νομοσχέδια σπουδαῖα. Καὶ πῶς θὰ ἔλθῃ ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ νὰ μᾶς ἐμπνεύσῃ ἐμπιστοσύνην; Ἀλλὰ μᾶς λέγουν: Καὶ τὶ θὰ γίνῃ; Καὶ τὶ θὰ γίνῃ λοιπόν; Θὰ μείνουν ἀψήφιστα αὐτὰ τὰ νομοσχέδια; Δόξα σοι ὁ Θεός, νὰ μείνουν ἀψήφιστα, δόξα σοι ὁ Θεὸς νὰ μείνουν ἀψήφιστα διὰ χιλιοστὴν φορὰν ἀνακράζω.

§71ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νομοθετικὰ διατάγματα.

§72Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Περὶ Ν. Διαταγμάτων δὲν ὁμιλεῖ τὸ Ἑλληνικὸν Σύνταγμα. Τὸ Ἑλληνικὸν Σύνταγμα ὁμιλεῖ περὶ νόμων, τοὺς ὁποίους ψηφίζει ἡ Βουλὴ καὶ κυροῖ ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεύς. Μόνον αὐτὰ ἀναγνωρίζει τὸ Ἑλληνικὸν Σύνταγμα, μόνον αὐτὰ ἦσαν νομοθετήματα ὠφέλιμα, κατὰ τὸ ἀνθρωπίνως δυνατόν. Ὅλα τὰ ἄλλα ἦσαν ὕποπτα. Ὀλέθριαι δὲ εἶναι αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ παρεκτροπαί. Ὅλα αὐτὰ τὰ νομικὰ παραστρατήματα ἐγέννησαν μίαν ἀμελῆ ἐνατένισιν τῆς ἐννοίας τῆς νομιμότητος καὶ ἐγέννησαν τὴν συμφορὰν τοῦ 1915, τὴν συμφορὰν τοῦ 1920, τὴν συμφορὰν τοῦ 1922, τοῦ 1924, τοῦ 1925, 1926, 1933, 1935, 1936, τοῦ 1941 ἕως 1945 καὶ κατέληξαν εἰς τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944. Καὶ ἐγεννήθη ἡ ἀκαταστασία τώρα ἡ ἰδική μας. Ἐγὼ αἰσθάνομαι τιμήν, διότι εἶμαι μέλος τῆς Βουλῆς ταύτης, διὰ τὴν ὑπόστασίν της ἀλλὰ αἰσθάνομαι πικρίαν, ἀγανάκτησιν πολλάκις, ἀπελπισίαν συχνά, διότι αὐτὴ ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπὸ τῆς νομιμότητος μᾶς ἔφερεν εἰς τὸ κατάντημα νὰ νομίζωμεν, ὅτι εἶναι Κυβέρνησις Ἐθνικῆς Συνεργασίας, ὅταν ἀποτελῆται ἀπὸ ἀλληλοϋπονομευομένους συντελεστάς, ὅταν ἀποτελῆται ἀπὸ μίαν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἡγεσίαν ἐπὶ μῆνας! Θέλετε, κύριοι, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν νικηφόρως τὸν κίνδυνον, ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ τὴν Πατρίδα μας; Κίνδυνον τεράστιον; Καὶ νὰ μὴ συζητῶμεν ἐδῶ ἀπαγγέλλοντες λόγους; Θέλετε; Θὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ Πολίτευμά μας, θὰ ἀξιώσωμεν νὰ σχηματισθῇ ὁμοιογενὴς Κυβέρνησις, θὰ ἀξιώσωμεν ἢ νὰ ἔρχωνται ἐδῶ οἱ λεγόμενοι ἀρχηγοὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἢ νὰ παραιτηθοῦν τῆς θέσεώς των. Αἰσθάνομαι λατρείαν καὶ πραγματικὴν ἐκτίμησιν πρὸς τὸν Ἡγέτην τοῦ Νέου Κόμματος, διότι εἶναι νέος πολυμαθής, νέος εὐφυέστατος, ἐνάρετος, ἀλλὰ μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἀπέδειξεν εὐλάβειαν πρὸς τὸ Πολίτευμα τῆς Πατρίδος μας, δὲν ἀπέδειξεν εὐλάβειαν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἡ ἀπουσία του εἶναι ἀξιοκατάκριτος, ὅπως τὸ εἶπον πρὸς αὐτὸν καὶ κατὰ πρόσωπον. Ὁ σεβαστός μου κ. Σοφούλης ὡσαύτως. Ἐὰν ἡ ὑγεία του δὲν τοῦ ἐπιτρέπῃ νὰ εἶναι παρὼν κατὰ πάσας τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, νὰ παραιτηθῇ καὶ ἀπὸ Ἡγέτης τοῦ Κόμματος καὶ ἀπὸ βουλευτής.

§73Χ. ΛΑΔΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ἰδικός μας λογαριασμός.

§74Γ. ΜΕΛΑΣ. Νομίζω, ὅτι ἐξέρχεσθε τῶν ὁρίων τῆς Συνταγματικῆς συζητήσεως.

§75Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διὰ τοὺς λόγους τούτους ἐγὼ μὴ ἀποκρούων τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἀποκρούω ἀπολύτως καὶ μὲ ὅλην μου τὴν ψυχήν, μὲ ὅλην μου τὴν δυνατὴν ἀφοσίωσιν πρὸς τὴν Πατρίδα μου, ἀποκρούω τὴν Ἐπιτροπὴν Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Δὲν πειράζει καθόλου, ἐὰν μείνουν ἀψήφιστα τὰ ἐκκρεμῆ νομοσχέδια. (Χειροκροτήματα).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Λαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§77Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὡμιλήσαμεν, κύριοι βουλευταί, περὶ ὅλων τῶν πραγμάτων καὶ περί τινων ἄλλων. Καιρὸς εἶναι νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος. Διότι ἕνα εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν μεγαλυτέραν νοθείαν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Ν’ ἀντιτιθέμεθα εἰς πάντας, νὰ ἀρνούμεθα εἰς πάντα τὸ δικαίωμα ἀκόμη καὶ νὰ ὁμιλῇ ἢ νὰ παρίσταται, ἢ νὰ μὴ παρίσταται ἢ νὰ ζῇ ἢ νὰ μὴ ζῇ, νὰ ἀντιτιθέμεθα κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ψηφίζωμεν ὅλα τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἀσκοῦμεν ἀντιπολίτευσιν ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως.

§78Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καθὼς καὶ τὰς παιδαριώδεις ἀνοησίας.

§79Χ. ΛΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ζητήσετε καμμίαν ἀνάκλησιν ἀπὸ τὸν κ. Κουλουμβάκην, διότι ὁ κ. Κουλουμβάκης ἔχει χάσει πρὸ καιροῦ τὴν αἴσθησιν τῆς ἀνοησίας καὶ τῆς σοβαρότητος, κατὰ τρόπον ποὺ εἶναι ἔκδηλος εἰς ὁλόκληρον τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς καὶ ἐκτὸς αὐτῆς. (Χειροκροτήματα).

§80Γ. ΜΕΛΑΣ. Καὶ εἶναι καταφανῶς ἀνεύθυνος.

§81Χ. ΛΑΔΑΣ. Καὶ μελετᾶ καὶ ἀναφέρει συνήθως τὰ ἄρθρα τοῦ Ποινικοῦ Νόμου φθάνων ἕως τὸ 85. Δὲν προχωρεῖ καὶ παρακάτω, ὅπου θὰ ἔβλεπεν ὅτι ὡρισμένα ἄρθρα τὸν ἀφοροῦν ἰδιαιτέρως. Τώρα, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ σχέδιον ψηφίσματος. Καὶ σημειῶ τὴν λέξιν «σχέδιον ψηφίσματος», διότι αὐτὸ τὸ χαρτί, τὸ ὁποῖον κεῖται ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν, εἶναι ψήφισμα, δὲν εἶναι σχέδιον νόμου. Ἐὰν ἐνθυμῆσθε, κατὰ τὴν γενομένην ἄλλοτε μακρὰν συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, εἰς τὴν Δʹ τῶν Ἑλλήνων Ἐθνικὴν Συνέλευσιν, μεταξὺ τῶν διαφόρων γνωμῶν, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν, μία εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐπεκράτησεν — ἐπεκράτησεν ὑπὸ διαφόρους μορφάς, ὅτι ἡ Συνέλευσις αὐτή, κατὰ τὸ διάταγμα μὲ τὸ ὁποῖον ἐξελέγη καὶ μὲ τὴν καταγωγήν της, ἕνα μόνον περιορισμὸν εἶχε — τὸν περιορισμὸν νὰ μὴ θίξῃ τὴν ἔννοιαν τοῦ πολιτεύματος. Αὐτὸ τὸ ἐκράτησεν ὁ ἐντολοδόχος μας λαός, ὅλα τὰ ἄλλα εἴχομεν τὸ δικαίωμα νὰ τὰ συζητήσωμεν, νὰ τὰ κρίνωμεν καὶ νὰ τὰ τροποποιήσωμεν. Ὁμιλεῖ ὁ ἀξιότιμος, μόλις κατελθὼν τοῦ βήματος, συνάδελφος, περὶ πολιτεύματος διαρκῶς, ὡς ἐὰν τὸ πολίτευμα νὰ εἶναι κανένας μπαμπούλας. Τὸ πολίτευμα τοῦ 11 ποῦ λέγει, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἐδῶ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ Ἀρχηγοί, ποὺ συνεργάζονται εἰς τὴν Κυβέρνησιν; Καὶ κατὰ τὸ πολίτευμα τοῦ 11 ὑπῆρχον διακοπαὶ τῆς Βουλῆς. Τί θέλει, δηλαδή, ὁ ὑπέρμαχος τοῦ ὀρθοδόξου κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος; Ἤθελε νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις κάτι, τὸ ὁποῖον εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ; Δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις θὰ μποροῦσε σήμερα ὡραιότατα νὰ κηρύξῃ τὴν λῆξιν τῆς Συνόδου καὶ νὰ ἔλθωμεν ὑποχρεωτικῶς τὴν 1ην Ὀκτωβρίου. Ἀλλὰ μεταξὺ τῶν δύο, ἐκεῖνο ποὺ εἶναι κοινοβουλευτικώτερον, ὑπὸ τὰς στιγμάς, μάλιστα, ποὺ διέρχεται ὁ τόπος, εἶναι νὰ ὑποβληθῇ μία πρότασις ψηφίσματος «περὶ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς» καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτῶν νὰ μὴ γίνῃ ὅ,τι ἔγινε μεταξὺ 31ης Μαρτίου καὶ 18ης Μαΐου, ἀλλὰ νὰ ὑπάρχῃ μία Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, συγκροτουμένη ὡς συγκροτοῦνται αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαὶ Ἐξουσιοδοτήσεως, τῇ ὑποδείξει τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, καὶ ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ ὑπεύθυνον γνώμην διὰ τὰ διάφορα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἐξεδίδοντο ἄλλοτε, παρὰ τὰ Συντάγματα καὶ τὰς ἑρμηνείας καὶ τὰ ἐγχειρίδια, ὑπὸ τὸν τύπον τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ καμμία γνώμη τῆς Βουλῆς. Ἀπόψε συζητοῦμεν δι’ ὅλα τὰ πράγματα, ὅτι οἱ Ἀρχηγοὶ δὲν ἔρχονται, ὅτι οἱ Ἀρχηγοὶ εἶναι περίφημοι, ἀλλὰ κτλ., ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως συντίθεται ἀπὸ μέλη τοῦ Σώματος ὑποδεικνυόμενα ἀπὸ τοὺς Ἀρχηγούς. Κύριοι, εἰς ὅλους τοὺς τόπους — καὶ ἰδίᾳ εἰς τὴν Ἑλλάδα — ἡ ποιότης τῶν θεσμῶν κρίνεται ἀπὸ τὴν ποιότητα τῶν προσώπων. Ἐὰν οἱ Ἀρχηγοὶ διορίζουν τὰ κατάλληλα πρόσωπα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ἢ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι οἱ βουλευταί, οἱ λαμβάνοντες μέρος ἤ, μᾶλλον, ἐκεῖνοι ποὺ θὰ λάβουν μέρος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, θὰ ἔχουν ὅλας τὰς ἀπόψεις καὶ τῶν Ἀρχηγῶν, οἱ ὁποῖοι, πραγματικῶς, ἀποτελοῦν τὸ στήριγμα τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Καὶ τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα, ὅπως τὸ ἐννοοῦμεν, χρειάζεται Κόμματα. Ὄχι «αὐτὰ τὰ εἶπα, ἀλλὰ προκειμένου περὶ ψηφοφορίας δὲν θέλω νὰ δυσαρεστήσω τὸν Ἀρχηγόν μου!». Αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον διὰ τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα. Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα σημαίνει πειθαρχίαν κομματικὴν καὶ μόνον ὅταν ὑπάρχῃ πειθαρχία κομματική, ὑπάρχει πραγματικὸν Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα καὶ προχωρεῖ ὁ τόπος. Ἐὰν ἐνθυμοῦνται οἱ παλαιότεροι, κατὰ τὴν περίοδον 1928 –1932 25 ἦσαν μόνον οἱ βουλευταὶ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, 200 τόσοι οἱ βουλευταὶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὅμως οὐδέποτε ὑπῆρξεν ἁρμονικωτέρα συνεργασία Κομμάτων ἐντὸς τῆς Βουλῆς. Διότι ὁ ἕνας Ἀρχηγὸς ἐσέβετο τὸν ἄλλον καὶ εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς ἐφρόντιζαν πάντοτε καὶ ὥριζον τὰ κατάλληλα πρόσωπα. Πῶς εἶναι δυνατὸν σήμερον, τὴν στιγμὴν ποὺ πρόκειται περὶ τῆς τρίτης Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, νὰ ξανασυζητῶμεν πάλιν τὰ ἴδια πράγματα; Ἰσχυριζόμεθα, ὅτι δὲν προχωρεῖ τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς. Δι’ αὐτὸ δὲν προχωρεῖ, διότι λέγομεν διαρκῶς τὰ ἴδια πράγματα. Ὁ διαπρεπὴς νομικὸς καὶ συνάδελφος κ. Βαμβέτσος, ἤνοιξε τώρα μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία προσοχῆς, διὰ τὸ ζήτημα τῆς κατατμήσεως τῆς Βουλῆς καὶ ἐπρότεινε νὰ κάμωμεν τὴν δοκιμὴν τῆς τροποποιήσεως αὐτῆς. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ εἴπωμεν ἀπὸ τώρα τὴν γνώμην μας. Θὰ τὴν εἴπωμεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν καὶ ἂν φθάσῃ ἡ ὥρα...

§82Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Νομίζετε ὅτι δὲν θὰ φθάσῃ;

§83Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἄλλαι μὲν βουλαὶ ἀνθρώπων, ἄλλα δὲ Θεὸς κελεύει. Τὸ ζήτημα, βέβαια, αὐτὸ θὰ τὸ συζητήσωμεν, διότι εἶναι σοβαρόν, δὲν εἶναι παιδαριῶδες, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Κουλουμβάκης. Ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι εἶναι ἐπιτακτικότης τῶν καιρῶν ὅτι τὰ πράγματα κινοῦνται ταχύτερον καὶ δι’ αὐτὸ προσπαθοῦμεν ἡ κρατικὴ μηχανὴ νὰ κινῆται ταχύτερα, χωρὶς ἡ ταχύτης νὰ ἐμποδίζῃ τὴν πληρότητα καὶ τὴν ὀρθότητα. Δὲν γνωρίζω ποίαν γνώμην θὰ ἔχωμεν ὅταν θὰ συζητήσωμεν τὸ ζήτημα, πάντως σήμερον δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὁ κατάλληλος χρόνος διὰ νὰ λύσωμεν παρεμπιπτόντως τὸ ζήτημα αὐτὸ τὸ μεγάλο, τὸ σοβαρώτατον, τὸ ὄχι παιδαριῶδες, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ σχεδίου ψηφίσματος περὶ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς.

§84Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν. Ὁσάκις συζητεῖται ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Συντάγματος τὸ σχέδιον αὐτὸ τῆς συνταγματικῆς μεταρρυθμίσεως, διατυπώνεται, ἀντὶ ἄλλης ἀντιρρήσεως, ἡ ἰδέα ὅτι δὲν εἴμεθα ὥριμοι καὶ δὲν τὸ ἐδοκιμάσαμεν. Ἐπειδὴ παρῆλθον τόσοι μῆνες καὶ ἀκόμη δὲν ὡριμάσαμεν καὶ ἐπειδὴ δὲν ἐδόθη ἀφορμὴ δοκιμασίας, ἐνόμισα, καὶ νομίζω πάντοτε, ὅτι πρέπει νὰ ἀρθῇ τὸ ἐπιχείρημα, τοῦ ἀδοκιμάστου. Καὶ ἀφοῦ θέλει ἡ Ἐπιτροπὴ μίαν δοκιμήν, εὑρίσκω εὐκαιρίαν τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ἐὰν δὲν ἠκούετο αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα, τοῦ ἀώρου καὶ τοῦ ἀδοκιμάστου, δὲν θὰ ἔκαμνα αὐτὴν τὴν πρότασιν ἐγὼ κατ’ ἐπανάληψιν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐπανέρχομαι.

§85Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἡμεῖς θεωροῦμεν ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐκφράσωμεν τὴν γνώμην μας, ὅταν ἔλθῃ κατὰ τρόπον προσήκοντα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ μετὰ προηγουμένην εἰσήγησιν τὸ ζήτημα αὐτό. Τώρα, διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ ψήφισμα, εἶναι, πρῶτον, ζήτημα ἀρχῆς καί, δεύτερον, λεπτομερειῶν. Ἡμεῖς εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Συντάγματος διετυπώσαμεν ὄχι ἀντίρρησιν, ἀλλὰ τὴν σύστασιν καὶ τὴν ἀντίληψίν μας, ὅτι, ἐπειδὴ ὑπάρχουν 2–3 ἐξαιρετικὰ νομοθετήματα, σοβαρώτατα, ὑπερσοβαρώτατα — τὰ γνωρίζετε ὅλοι — ὅτι θὰ ἔπρεπε, διὰ τὸν λόγον αὐτόν, νὰ παραταθοῦν ἐπ’ ὀλίγας ἡμέρας αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, οὕτως ὥστε τὰ νομοθετήματα αὐτὰ νὰ κριθοῦν καὶ συζητηθοῦν ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Σώματος. Ἐδηλώσαμεν ὅμως συγχρόνως, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀνήκει εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν καὶ τὰς εὐθύνας. Ὅσον ἀφορᾷ τώρα τὸ ζήτημα, ἐὰν εἶναι νόμιμος ἢ ὄχι ἡ ἐξουσιοδότησις, αὐτὸ εἶναι περιττὸν νὰ τὸ συζητήσωμεν σήμερον, διότι τὸ ζήτημα συνεζητήθη ἐπανειλημμένως κατὰ τὰ προηγούμενα ψηφίσματα περὶ ἐξουσιοδοτήσεως. Μάλιστα, νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Κώης ἦτο μέλος μιᾶς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ δὲν διεμαρτυρήθη, οὔτε ὅταν εἰσήχθη τὸ πρῶτον, οὔτε ὅταν εἰσήχθη τὸ δεύτερον σχέδιον ψηφίσματος περὶ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ συστάσεως Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως.

§86Θ. ΚΩΗΣ. Ἐὰν καὶ τώρα ληφθῇ ἀπόφασις, θὰ ἀναγνωρίσω τὴν νομιμότητα.

§87Χ. ΛΑΔΑΣ. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ μετέχω καὶ λαμβάνω μέρος εἰς μίαν Ἐπιτροπήν, ἀναγνωρίζω ἂν ὄχι τὴν ὀρθότητα, ἀλλὰ τοὐλάχιστον τὴν νομιμότητα. Διότι εἰς τὴν Βουλὴν λαμβάνονται πολιτικαὶ ἀποφάσεις καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν μετὰ τρεῖς τοιαύτας ἐξουσιοδοτήσεις, νὰ συζητοῦμεν ἐὰν εἶναι ἢ ὄχι νόμιμος ἡ ἐξουσιοδότησις.

§88Β. ΣΑΓΙΑΣ. Ὁ κ. Κώης δὲν ἠμφισβήτησε τὴν νομιμότητα, ἀλλ’ ἐὰν τὸ ψήφισμα τῆς Βουλῆς συμφωνῇ μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ πολιτεύματος. Ὁ κ. Κώης, ὁμιλῶν, εἶπεν ὅτι ἡ νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις ἀντίκειται στὸ πνεῦμα τοῦ πολιτεύματος, τὸ ὁποῖον ἐννοεῖ τὴν ἄσκησιν τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας ὑπὸ ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς καὶ ὄχι κατὰ ἐκχώρησιν ὑπὸ μικροῦ μέρους τῆς Βουλῆς. Δὲν εἶπεν ὅτι δὲν ἠμπορεῖ ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ τὴν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν.

§89Χ. ΛΑΔΑΣ. Μήπως κάμνω λάθος, κύριοι βουλευταί; Δὲν λέγει «σχέδιον ψηφίσματος»; Διατὶ λέγει «σχέδιον ψηφίσματος» καὶ δὲν λέγει «σχέδιον νόμου»;

§90Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Πολὺ σωστά. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις ποὺ χρειάζεται.

§91Χ. ΛΑΔΑΣ. Διότι συζητοῦμεν μερικὰ πράγματα περιέργως. Ἐδῶ λέγει «σχέδιον ψηφίσματος». Καὶ ἡμεῖς ἐδῶ ἔχομεν δικαίωμα νὰ ψηφίζωμεν ψηφίσματα, δηλαδὴ νὰ κάμνωμεν νομοθετικὰς διατάξεις μὲ ἐπηυξημένον τυπικὸν κῦρος, τροποποιούσας ἀκόμη καὶ μὴ θεμελιώδεις διατάξεις τοῦ Συντάγματος ἢ καὶ θεμελιώδεις πλὴν μιᾶς, κατὰ τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ἡ Βουλή. Ἀπορῶ, λοιπόν, πῶς συζητοῦμεν, ἐὰν ζητοῦσα ἡ Κυβέρνησις, διὰ σχεδίου ψηφίσματος ἐξουσιοδότησιν, συμμορφώνεται πρὸς τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Συντάγματος.

§92Θ. ΚΩΗΣ. Ἐγὼ ὑπεστήριξα ὅτι τὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐγκριθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐὰν δὲν κυρωθοῦν ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος ν’ ἀκυρωθοῦν.

§93Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐὰν ἔλεγε «σχέδιον νόμου» καὶ ἐφηρμόζετο τὸ Σύνταγμα, αὐτὸ θὰ ἐγίνετο. Ἀλλὰ λέγει «σχέδιον ψηφίσματος».

§94Β. ΣΑΓΙΑΣ. Δὲν λέγει αὐτὸ ὁ κ....

§95Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν χρειάζεται νὰ κάμετε τὸν δικηγόρον τοῦ κ. Κώη. Ἐγὼ ἀπαντῶ εἰς ἐκεῖνα ποὺ ἰσχυρίζεσθε σεῖς καὶ ὄχι εἰς ἐκεῖνα ποὺ εἶπεν ὁ κ. Κώης. Ὁ κ. Κώης ἐδήλωσε πρὸς σᾶς, ὅτι ἐπειδὴ τὸ πνεῦμα καὶ τὸ γράμμα τοῦ Συντάγματος λέγει ὅτι ἡ νομοθετικὴ λειτουργία πρέπει νὰ γίνεται ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν καὶ ὄχι ἀπὸ τμῆμα αὐτῆς, ἄρα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀντισυνταγματικόν;

§96Θ. ΚΩΗΣ. Ὄχι.

§97Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἀντίκειται στὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ πολιτεύματος;

§98Θ. ΚΩΗΣ. Εἰς τὸ πνεῦμα.

§99Χ. ΛΑΔΑΣ. Καὶ στὸ πνεῦμα δὲν ἀντίκειται, καὶ προσθέτω ἀκόμη, ὅτι ἐνῷ εἶναι ἡ τρίτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰσάγεται σχέδιον ψηφίσματος, περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως κατὰ τὰς διακοπὰς τῆς Βουλῆς, μόνον σήμερον ὁ κ. Κώης ἐνεθυμήθη αὐτὰ ὅλα, ἐνῷ ἔλαβε μέρος εἰς προηγουμένας Ἐπιτροπὰς Ἐξουσιοδοτήσεως. Καὶ προχωρῶ περαιτέρω. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει, δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ δὲν ἔχει δίκαιον νὰ ἔχῃ δι’ αὐτὸ ἀντιρρήσεις, διότι ἡ ἐξουσιοδότησις εἰσάγεται οὐχὶ ὡς σχέδιον νόμου, ἀλλ’ ὡς σχέδιον ψηφίσματος. Εἰσάγεται ὅμως καὶ μία ἄλλη διαδικασία ψηφίσεως τῶν νόμων ἐδῶ. Ἐνῷ ἄλλοτε κατὰ τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος ἡ συζήτησις ἐγίνετο δὶς κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον — ἐκτὸς ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς κηρύξῃ τὸ ὑποβαλλόμενον σχέδιον ὡς κατεπεῖγον, ὁπότε ψηφίζεται εἰς μίαν συζήτησιν — ἤδη ζητεῖτε ὅπως ὅλα, καὶ ψηφίσματα ἀκόμη, ψηφίζονται εἰς μίαν συζήτησιν. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι δὲν μποροῦμεν νὰ συζητήσωμεν προκειμένου περὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ψηφίσματος, ἐὰν εἶναι σύμφωνον μὲ τὸ γράμμα τοῦ Συντάγματος, πολὺ δὲ περισσότερον μὲ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ. Ἐπαναλαμβάνω ἐπίσης, ὅτι δι’ ἐμὲ προσωπικῶς, δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν ἡ διατύπωσις σχετικῶς μὲ τὸ τί θὰ κάμῃ ὁ ἀνεύθυνος παράγων. Πρῶτον, διότι δὲν νομίζω ὅτι ἐσκέφθη κανεὶς νὰ περιορίσῃ τὰ δικαιώματα τοῦ ἀνευθύνου παράγοντος — ἐὰν τὸ νομοσχέδιον προήρχετο ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ ἔχῃ κάποιαν ὑπόνοιαν, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον προέρχεται ἀπὸ τὴν Συμπολίτευσιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη ὑπόνοια — καί, δεύτερον, διότι πρόκειται περὶ νομοθετικῶν διαταγμάτων, τῶν ὁποίων τὸ κῦρος κανονίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ψηφίσματος διαφορετικὸν ἀπὸ τὸ κῦρος τῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος ἐκδιδομένων νομοθετικῶν διαταγμάτων. Αὐτὰ τὰ νομοθετικὰ διατάγματα, διότι, ὡς γνωρίζετε, νομοθετικὸν διάταγμα εἶναι γενικὴ ὀνομασία, συμβατική, τὴν ὁποίαν μεταχειριζόμεθα κατ’ ἔθιμον κοινοβουλευτικόν, ξεύρετε δὲ ὅτι καὶ τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα, ὅπως καὶ τὰ ἄλλα ἔθιμα, ἔχουν κάποιαν ἀξίαν, εἶναι πηγαί Συνταγματικοῦ Δικαίου. Μεταχειρίζονται, λοιπόν, οἱ συγγραφεῖς τὸν ὅρον νομοθετικὸν διάταγμα, διὰ νὰ καλύψουν διαφόρου περιεχομένου νομοθετήματα, διότι μπορεῖ ἕνα νομοθετικὸν διάταγμα νὰ εἶναι πραγματικῶς ἐκτελεστικὸν διάταγμα ἢ ὅπως ἄλλοτε — οἱ παλαιότεροι θὰ ἐνθυμοῦνται — νὰ εἶναι ἀναγκαστικοὶ νόμοι καὶ νὰ λέγωνται νομοθετικὰ διατάγματα. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, μάλιστα, καὶ οἱ συγγραφεῖς δὲν δίδουν ὡρισμένην ἔννοιαν εἰς τὰ νομοθετικὰ διατάγματα, παρὰ ἀφοῦ ἐξετάσουν τί εἶναι οὐσιαστικῶς αὐτὸ τὸ ὁποῖον φέρει τίτλον νομοθετικοῦ διατάγματος, αὐτά, λοιπόν, τὰ νομοθετικὰ διατάγματα, διὰ τὰ ὁποῖα ἀπαιτεῖται σύμφωνος γνώμη τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, αὐτὰ τὰ νομοθετικὰ διατάγματα θὰ ψηφίζωνται μιὰ φορά, καὶ ταυτοχρόνως δὲν ἔχουν ἀνάγκην νὰ ξαναπεράσουν ἀπὸ τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς, διότι αὐτὴ ἡ κύρωσις εἶναι ἐκ τῶν προτέρων δεδομένη εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν, τὴν ὁποίαν δίδομεν. Καὶ διατὶ αὐτὸ δὲν εἶναι παρὰ πάνω ἀπὸ Συνταγματικόν, παρὰ πάνω ἀπὸ Κοινοβουλευτικόν; Εἶναι αὐτὴ ἡ φωτογραφία τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Διότι, ὅπως σᾶς εἶπον καὶ ὅπως λένε ὅλοι οἱ συγγραφεῖς καὶ εἶπον καὶ οἱ μεγάλοι πολιτικοί, οἱ ὁποῖοι παρῆλθον ἀπὸ τοῦ βήματος — ὄχι αὐτοῦ, ἀλλὰ τῆς παλαιᾶς Βουλῆς — τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα, εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ ἄνευ κομματικῆς συνθέσεως. Εἶναι τὰ «κομματικὰ συστήματα» ὅπως ἔλεγεν ὁ μακαρίτης Τρικούπης.

§100Γ. ΜΕΛΑΣ. Τὴν μίαν ἀνάγνωσιν, τὴν θεωρεῖτε φυσιολογικήν;

§101Χ. ΛΑΔΑΣ. Τὸ λέγει τὸ ψήφισμα, κύριε. Δὲν τὸ λέγω ἐγώ.

§102Γ. ΜΕΛΑΣ. Διότι μένει αὐτὴ ἡ ἐντύπωσις.

§103Χ. ΛΑΔΑΣ. Λοιπόν, τόσον εἶναι ὀρθὸν αὐτό, ὥστε ὁ Τρικούπης, εἰς τὴν περίφημον ἐπιστολήν του πρὸς τὴν Σοφίαν Τρικούπη, ὁμιλεῖ περὶ τῆς εὐθύνης καὶ τοῦ λόγου, τὸν ὁποῖον ὤφειλε νὰ δώσῃ διὰ τὴν ἀπομάκρυνσίν του ἐκ τῆς πολιτικῆς πρὸς τοὺς συνεργαζομένους μετ’ αὐτοῦ «ἐν τῷ συστήματι». Τότε ἐθεωρεῖτο ὅτι ὁλόκληρον τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα στηρίζεται ἐπάνω στὰ «κομματικὰ συστήματα», ὑπὸ τὴν καλὴν ἔννοιαν. Ὅταν ὑπάρχουν κόμματα λειτουργοῦντα κανονικῶς, τότε σημαίνει ὅτι ὁ λαὸς δίδει τὴν ἐντολὴν εἰς τὸν Ἀρχηγὸν ἑκάστου κόμματος, διὰ τὸ πρόγραμμα ἑκάστου κόμματος, μετ’ ὡρισμένον ἀριθμὸν βουλευτῶν καὶ ὅταν ὁ Ἀρχηγὸς καθορίζει εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τοὺς βουλευτὰς ποὺ θὰ πάρουν μέρος, σημαίνει ὅτι αὐτοὶ θὰ εἶναι οἱ φορεῖς τῶν ἀντιλήψεων τοῦ κόμματος — τῶν ἀντιλήψεων τοῦ Κόμματος εἶναι τρόπος τοῦ λέγειν — τῶν ὀρθῶν ἀντιλήψεων τοῦ Κόμματος. Ὅταν, λοιπόν, ἐδῶ ὑποστηρίζωμεν ὅτι ἐκ τῶν προτέρων ἔχει δοθῆ ἡ ἐξουσιοδότησις καὶ δι’ αὐτὸ δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ μὴ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν τὸ Νομοθετικὸν διάταγμα, εἶναι ἀκριβῶς ὅ,τι χρειάζεται διὰ νὰ λεχθῇ κομματικὸν σύστημα, διότι ἐπάνω εἰς αὐτὸ στηρίζονται τὰ Κοινοβουλευτικὰ πολιτεύματα. Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, ἀνάγκη νὰ συζητήσωμεν σήμερον, διὰ τρίτην φοράν, ἐὰν ἡ ἐξουσιοδότησις εἶναι συνταγματικὴ ἢ ὄχι, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ζητεῖται διὰ ψηφίσματος. Τώρα ποῖαι εἶναι αἱ τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἠθέλομεν εἰς τὸ σχέδιον αὐτὸ ψηφίσματος; Εἰσάγεται διὰ πρώτην φοράν, μία καινοτομία, ὅτι τὰ ψηφίσματα ψηφίζονται εἰς μίαν ἀνάγνωσιν, ὅπως καὶ οἱ νόμοι. Προκαταβολικῶς σᾶς λέγω, ὅτι θὰ ἔχετε ἕτοιμον τὴν αἰτιολογίαν, ὅτι τὰ ψηφίσματα πηγαίνουν εἰς τὴν ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς. Τὸ ὅτι θὰ πᾶνε εἰς τὴν ὁλομέλειαν τὰ ψηφίσματα, εἶναι μία δικαιολογία, πάντως ὅμως, ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι τὰ ψηφίσματα πρέπει νὰ ψηφίζωνται εἰς δύο συζητήσεις, διότι τὰ ψηφίσματα εἶναι κανόνες δικαίου μὲ ἐπηυξημένην ἰσχύν, Αὐτὰ δὲ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἤδη ὑποβληθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καί, ἑπομένως, πρόκειται νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, εἶναι ἐξαιρετικῆς σημασίας. Νομίζω δέ, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἀπαραιτήτως τὰ ψηφίσματα νὰ ψηφίζωνται εἰς δύο συζητήσεις καὶ ὄχι εἰς μίαν. Τώρα θὰ ἤθελα καὶ μίαν ἐξήγησιν, ἀπὸ σᾶς, κ. Ὑπουργέ. Εἴχαμε προηγουμένως συζητήσει εἰς τὰς προηγουμένας Ἐπιτροπὰς καὶ εἴχαμε καταλήξει εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὰ σύνολα πρέπει νὰ ψηφίζωνται εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, διὰ νὰ βλέπωμεν ἐὰν αὐτὸ ποὺ δημοσιεύεται εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμεν. Σημειώσατε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι παρετηρήθησαν τοιαῦτα σφάλματα καί, ἑπομένως, εἶναι ἀνάγκη νὰ διορθωθῇ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὸ ψήφισμα, οὕτως ὥστε νὰ βλέπωμεν καὶ νὰ παρακολουθῶμεν τὶ ψηφίζομεν.

§104Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ὀρθὴ ἡ παρατήρησις.

§105Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μὰ τὸ λέγει ὁ Κανονισμὸς αὐτό.

§106Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Κατὰ τὸ παρελθὸν πάντοτε ἐφηρμόσθη αὐτό.

§107Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἀρκεῖ ἡ ἑρμηνευτική σας δήλωσις, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ ἰσχύῃ ὁ Κανονισμός.

§108Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ ψήφισμα παραπέμπει εἰς τὸν Κανονισμόν.

§109Χ. ΛΑΔΑΣ. Ναί, ἀλλ’ ἐπειδὴ λέγει παρὰ πάνω ὅτι γίνεται ἡ ψήφισις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον εἰς μίαν συζήτησιν, εἶναι πιθανὸν νὰ γεννηθοῦν ἀντιρρήσεις. Δι’ αὐτὸ εἶπον νὰ κάμῃ μίαν ἑρμηνείαν ὁ κ. Ὑπουργός, διότι περιέργως, ἐδῶ εἶναι γραμμένον κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γεννηθοῦν ἀντιρρήσεις. Θὰ μποροῦσε ἢ νὰ μπῇ ρητὴ διάταξις στὸ ψήφισμα, ἢ νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐφαρμόζεται τὸ ἄρθρον τάδε τοῦ Κανονισμοῦ.

§110Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἔτσι εἶναι γραμμένα ὅλα τὰ ψηφίσματα καὶ δὲν εἴχομεν ἀντιρρήσεις.

§111Χ. ΛΑΔΑΣ. Καὶ τώρα ὅσον ἀφορᾷ τὴν δημοσιότητα ἢ μὴ δημοσιότητα τῶν συζητήσεων. Ἡμεῖς, ὡς κόμμα, βεβαίως, θὰ ἐπροτιμῶμεν τὴν δημοσιότητα, ἀλλὰ βασικῶς διὰ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ εἰς τὰς προηγουμένας Βουλὰς δὲν ὑπῆρχε δημοσιότης. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει καὶ ἔχει σημασίαν, εἶναι, ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ γίνῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ κἄποια ἐπίδοσις κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς. Τώρα, βεβαίως, καὶ τὸ ἓν καὶ τὸ ἄλλο σύστημα, ἔχουν τὰ πλεονεκτήματά των καὶ τὰ ἐλαττώματά των. Καὶ ἡ μὴ δημοσιότης ἔχει τὰ ἐλαττώματά της, ἴσως, διότι ἀργοῦν τὰ πρακτικά, καὶ ἡ δημοσιότης ἔχει τὰ δικά της ἐλαττώματα, διότι φαντασθῆτε συζήτησιν περὶ ἐνοικιοστασίου εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως δημοσίαν, ἢ συζήτησιν περὶ τῆς τύχης τῶν ἀγοραπωλησιῶν ἐπὶ κατοχῆς. Θὰ πηδᾶνε ἀπὸ τὰ παράθυρα μέσα....

§112Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καὶ ἐὰν ἦτο ἡ ὁλομέλεια, δὲν θὰ ἦτο τὸ ἴδιο;

§113Χ. ΛΑΔΑΣ. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ εἴπῃ ὅτι ἕνα Κοινοβούλιον, δὲν εἶναι τίμιον. Πρέπει ἡμεῖς νὰ διαπαιδαγωγήσωμεν τοὺς ἄλλους καὶ νὰ τοὺς εἴπωμεν ὅτι ἐδῶ, δὲν εἶναι συνέδριον, ἀποτελούμενον ἀπὸ παληανθρώπους, ἀλλ’ ὅτι εἴμεθα ἔντιμοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἤλθομεν ἐδῶ ἐθελονταὶ ὑπηρέται τοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Κανεὶς δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ λέγῃ ὅτι εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ παρεδρεύουν παληάνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κάμνουν προσωπικὰς διατάξεις. Ἀκόμη καὶ εἰς τὴν Βουλὴν μπῆκε μία προσωπικὴ διάταξις— τὴν ἀντέκρουσα ἐγὼ — καὶ ἡ Βουλὴ ἀντιθέτως τὴν ἔκρινε δικαιολογημένην καὶ τὴν ἐδέχθη. Ἔχομεν καθῆκον, ἐπαναλαμβάνω, πρῶτοι ἡμεῖς....

§114Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὅσον μεγαλύτερος εἶναι ὁ ἀριθμός, τόσον καὶ αἱ ἐγγυήσεις αὐξάνουν.

§115Χ. ΛΑΔΑΣ. ... πρῶτοι ἡμεῖς, νὰ διαπαιδαγωγήσωμεν τοὺς περὶ ἡμᾶς καὶ τοὺς περὶ τοὺς ἀντιπάλους μας, ὅτι τὰ Σώματα τὰ Κοινοβουλευτικά, ἀπαρτίζονται ἀπὸ τιμίους ἀνθρώπους, διϊσταμένους μόνον εἰς τὰς γνώμας των καὶ εἰς τίποτε ἄλλο. (Χειροκροτήματα).

§116Γ. ΜΕΛΑΣ. Παρὰ ταῦτα, ἡ δημοσιότης εἶναι ἀναμφισβητήτως ἀγαθόν.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§118Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κατάλογος τῶν ρητόρων, ὁ ὁποῖος εἶναι κατατεθειμένος εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς εἶναι μακρὸς καί, νομίζω, ὅτι τὴν ἑσπέραν ταύτην δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις περὶ τοῦ ψηφίσματος καί, κατὰ συνέπειαν, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναληφθῇ καὶ αὔριον ἡ συνεδρίασις. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἀπαντήσῃ ἀπόψε, ἀλλὰ θὰ ἀπαντήσῃ αὔριον εἰς ὅλους τοὺς ρήτορας, ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν δύο σχέδια νόμων: α) «Περὶ καταρτίσεως Ἐπιτροπῆς πρὸς ἔρευναν ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου 182)45 «περὶ φορολογίας πλουτισάντων». Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κατατίθεται εἰς τὴν Βουλὴν εἰς ἐκτέλεσιν ἀποφάσεως, ληφθείσης χθές, ὅπως καταρτισθῇ μία Ἐπιτροπὴ ἐκ δικαστικῶν προσώπων διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὰ ἀφορῶντα τοὺς πλουτίσαντας, καὶ β) «περὶ συστάσεως εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς κατάρτισιν Κώδικος περὶ ἐνοικιοστασίου». Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ δυσχερὲς αὐτὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον καλεῖται ἐνοικιοστάσιον καὶ τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε τὴν Βουλὴν ἐπανειλημμένως καὶ δὲν κατωρθώθη, ὁμολογῶ, νὰ εὑρεθῇ τρόπος ὥστε νὰ ἀποκτήσῃ κατάστασιν τοιαύτην, ὥστε νὰ ἱκανοποιήσῃ ὅλα τὰ ἀντιμαχόμενα μέρη....

§119Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Οὔτε καὶ θὰ εὑρεθῇ ποτέ.

§120Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Προσετέθη τελευταίως καὶ ἡ ἀπάντησις τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ ἐξετάσῃ τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις πρό τινων ἡμερῶν ὑπέβαλεν εἰς τὴν Βουλὴν. Ἡ Ἐπιτροπὴ ὅμως, διὰ λόγους τοὺς ὁποίους ἐκφράζει εἰς ἕνα ἔγγραφον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, λέγει, ὅτι ἡ μελέτη, ἡ συζήτησις καὶ ἐπεξεργασία τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου τροποποιοῦνται, συμπληροῦνται καὶ καταργοῦνται αἱ βασικαὶ διατάξεις τοῦ προσφάτου περὶ ἐνοικιοστασίου νομοθετήματος, θὰ ἀπαιτήσωσι χρόνον πλέον τοῦ μηνός, διότι τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς μὴ ὄντα κατατοπισμένα ἐπὶ τῶν γενομένων συζητήσεων πρὸς κατάρτισιν τῶν περὶ ἐνοικιοστασίου νομοθετικῶν διαταγμάτων, ἔχουν ἀνάγκην νὰ μελετήσουν τὸ σημερινὸν ἐνοικιοστάσιον, εἰς τοῦ ὁποίου τὴν συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν κατὰ μέγα μέρος ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Ἐπὶ πλέον θὰ ἀναγνώσω μέρος τῶν πρακτικῶν τῆς Ἐπιτροπῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἡ Κυβέρνησις δὲν συμφωνεῖ νὰ ἀναλάβῃ αὐτὴ τὸ ἔργον τοῦ νομοθετήματος ὡς προτείνει ἡ Ἐπιτροπή. Ἡ Κυβέρνησις νομίζει, ὅτι τοιοῦτον νομοθέτημα δὲν δύναται νὰ ἀναληφθῇ πρὸς ἐπεξεργασίαν καὶ ἐπιψήφισιν ἀπὸ τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν. Ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισε, ὅτι τὸ ἔργον της ἦτο νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἓν νομοθέτημα καὶ κατήρτισε νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον καὶ ὑπέβαλεν εἰς ὑμᾶς. Ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ ὅπως ἡ Βουλὴ συζητήσῃ καὶ ψηφισθῇ τὸ νομοθέτημα τοῦτο, ἀλλὰ ἀφ’ ἑτέρου ἀντιλαμβάνεται, ὅτι, τοιοῦτον νομοθέτημα, ἐρχόμενον εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἀπαιτήσῃ μακρὸν χρόνον, καὶ ἐξαιρετικῶς μεγάλην συζήτησιν καὶ ὑπάρχει ἀνάγκη ὁπωσδήποτε νὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα τέρμα, διὰ νὰ ἔχωμεν ἓν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον νὰ εἶναι ἀδιάβλητον, ἀλλὰ νὰ εἶναι καὶ ταχὺ κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν, διότι ὁ κόσμος ἔχει ὑποστῆ μεγάλην ἀναταραχὴν καὶ ἀξιοῖ ἡ κοινὴ γνώμη ὅπως ταχέως ἐπιληφθῶμεν καὶ λύσωμεν τὸ ζήτημα τοῦτο. Διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις ἔφθασε εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου συνιστᾶται εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ πρὸς κατάρτισιν κώδικος περὶ ἐνοικιοστασίου.

§121Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀποτελουμένην;

§122Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ὁλόκληρου τοῦ νομοθετήματος;

§123Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ὁλοκλήρου.

§124Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ ἔννοια τῆς προτάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν εἶναι αὐτή, κύριε Ὑπουργέ.

§125Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπάρχον Σύνταγμα, τὸ πολίτευμα ἡμῶν, δίδει τὸ δικαίωμα νὰ συσταθοῦν Ἐπιτροπαὶ πρὸς κωδικοποίησιν.

§126Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Κωδικοποίησιν ἢ τροποποίησιν;

§127Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Κωδικοποίησιν ἐν συνόλῳ, διὰ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν νόμων περὶ ἐνοικιοστασίου. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἔχει οὕτω τὸ δικαίωμα νὰ ἐξετάσῃ εὐρέως τὸ ζήτημα διὰ νὰ φθάσῃ εἰς μίαν πλήρη κωδικοποίησιν.

§128Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μὰ δὲν τίθεται ζήτημα κωδικοποιήσεως διαφόρων νόμων. Ἕνας εἶναι ὁ νόμος.

§129Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ Σύνταγμα λέγει: «Ἡ ἐπιψήφισις δικαστικῶν κωδίκων........ (ἀναγινώσκει)........».

§130Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Λοιπόν, ποῖον ἕνα ἀπὸ τὰ δύο, θέλετε; Τὸ πρῶτον ἢ τὸ δεύτερον;

§131Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ πρῶτον προφανῶς, τὴν κωδικοποίησιν τῶν ὑφισταμένων νόμων, μὲ συμπλήρωσιν καὶ τροποποίησιν τῶν λοιπῶν.

§132Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 49, ἀφορᾷ μόνον τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν διάφοροι νόμοι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου καὶ γίνεται ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία κωδικοποιεῖ διαφόρους νόμους. Τοιοῦτόν τι, δὲν εἶναι δυνατόν, ἐν προκειμένῳ, διότι δὲν ὑπάρχουν διάφοροι νόμοι περὶ ἐνοικιοστασίου. Ἕνας νόμος ὑπάρχει. Ἄρα ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία προβλέπεται, δὲν βασίζεται εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ τελευταίου ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 49 καὶ θὰ εἶναι αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν ἐψηφίσαμεν πρὸ ἡμερῶν, τῶν διοικητικῶν κωδίκων, διότι ἄλλως τὸ τελευταῖον ἐδάφιον εἶναι ἀνεφάρμοστον.

§133Χ. ΛΑΔΑΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριε Ὑπουργέ; Μήπως θέλετε νὰ εἴπητε, νὰ κωδικοποιήσουν τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐστείλατε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Δικαιοσύνης καὶ τὸ ὁποῖον σᾶς ἐπέστρεψαν, μὲ τὸν βασικὸν νόμον τὸν οὐσιαστικόν; Αὐτὴ μόνον ἡ κωδικοποίησις εἶναι δυνατή.

§134Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Συνήθως συμβαίνει αὐτό. Ἐπιδεικνύομεν σπουδήν. Ὅταν συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἡ Βουλή, ὅπως καὶ ἡ Ἐπιτροπή, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ παραπεμφθῇ, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸ ἐξετάσῃ ἀναλυτικῶς, ἐὰν ἔχῃ ἔννοιαν οὐσιαστικὴν ἢ ἐὰν δὲν ἔχῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ ἀνέγνωσα τὸ ἄρθρον 49. Δὲν εἶπον ὅτι ἀντιτίθεμαι κατὰ τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης λύσεως, ἀλλ’ εἶμαι ὑπὲρ τῆς πρώτης.

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπὸ ποίους ἀποτελεῖται, κύριε Ὑπουργέ;

§136Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ νομοθέτημα λέγει: «........ (ἀναγινώσκει)........».

§137Γ. ΜΕΛΑΣ. Δηλαδή, ἡ Βουλή, τότε, τὶ ἀποστολὴν ἔχει;

§138Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Παρισταμένου καὶ τμήματος Χωροφυλακῆς. Τὸ ἐγράψατε αὐτό;

§139Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι, ἱδρύει Ἐπιτροπὴν συμφώνως μὲ τὸ Σύνταγμα. Ἡ Βουλὴ θὰ ἐξετάσῃ τὸ νομοσχέδιον, θὰ τὸ συζητήσῃ καὶ ἐὰν νομίζῃ ὅτι εἶναι ἄξιον τῶν προσδοκιῶν τοῦ Σώματος, θὰ τὸ ψηφίσῃ. Τὴν ἑσπέραν ταύτην νομίζετε, ὅτι δυνάμεθα νὰ κάμωμεν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς; Μοῦ φαίνεται, ὅτι αὐτὸ εἶναι μία σπουδή, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ συγχωρηθῇ.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον, εἰς τὰς 6 μ. μ.;

§141ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν ψηφισμάτων καὶ νομοθετικῶν διαταγμάτων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς» ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.).