1947.06.23
1.521 στίχοι · 11.489 λέξεις · 97 παρεμβάσεις
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 139
Δευτέρα 23 Ἰουνίου 1947
Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ
(Ὥρα 7.15′ μ. μ.).
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Σγουρόγλου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
§2Σ. ΣΓΟΥΡΟΓΛΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).
§3Χ. ΛΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ τῶν πρακτικῶν. Παρὰ τὰ εἰθισμένα ἡ ἀγόρευσις τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ κ. Στεφανοπούλου σημειώνεται εἰς τὰ πρακτικὰ μὲ συνεχῆ «ἀναγινώσκει». Σπουδαιότατα κείμενα ἐπιστολῶν καὶ ἐπισήμων ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, παρελείφθησαν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀνατυπωθῇ ἐκ τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀγόρευσις ἐπὶ τόσον σοβαροῦ ζητήματος νὰ περιορίζεται εἰς τὴν λέξιν «ἀναγινώσκει».
§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ ἀνατύπωσις ἐκ τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.
§5Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Β. Βυζᾶς διὰ τηλεγραφήματός του ἀναφέρει ὅτι ὑπερτετρακόσιοι συμμορῖται εἰσβαλόντες εἰς τὸ χωρίον του Ἐμπόριον–Πτολεμαΐδος ἐπυρπόλησαν 11 οἰκίας Ἐθνικοφρόνων ἐν αἷς καὶ τὴν ἰδικήν του, ἐδολοφόνησαν δύο ἐθνικόφρονας καὶ ἕτερον ἀπήγαγον. Ζητεῖ δὲ πρὸς ἐκκαθάρισιν τῆς καταστάσεως ἀπομάκρυνσιν τῶν Σλαυοφώνων κατοίκων καὶ ἀποστολὴν στρατιωτικῶν δυνάμεων. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ρέντης καταθέτει τηλεγράφημα τῶν κηποπαραγωγῶν Ἀργολίδος διαμαρτυρομένων διὰ τὴν χαμηλὴν τιμὴν ἐξαγορᾶς ντομάτας καὶ συνιστᾷ ὑποδείξεις τῶν παραγωγῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87802 ἀποφάσεώς του πιστοποιεῖ ὅτι παρέχει τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλληνικῆς Ἐμπορικῆς Πίστεως διὰ τὴν χορήγησιν πιστώσεως ἑνὸς δισεκατομμυρίου πεντακοσίων ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὴν Ἕνωσιν συνεταιρισμῶν καταναλώσεως δημοσίων ὑπαλλήλων ὡς καὶ ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης (ὑποκ)τος «Πύργου») πρὸς τὸν προμηθευτικὸν καὶ καταναλωτικὸν συν)σμὸν δικαστικῶν λειτουργῶν, ὑπαλλήλων κλπ. Ὁ σύνδεσμος βιομηχάνων βυρσοδεψῶν Ἀθηνῶν– Πειραιῶς διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπιδειχθεῖσαν μέχρι τοῦδε ἀδιαφορίαν τοῦ Κράτους καὶ ζητεῖ τὴν προστασίαν τῶν μελῶν αὐτοῦ. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Δράμας ζητεῖ ἀπαλλαγὴν τῶν μελῶν του ἐκ τῶν φόρων λόγῳ τῶν καταστροφῶν ἃς ὑπέστησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Βουλγαρικῆς κατοχῆς. Τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται κατὰ τῶν ἐπιτροπῶν ἐπιτηδεύματος διότι αὗται ἐξακολουθοῦν καταλογίζουσαι τεράστια καὶ δυσανάλογα ποσὰ εἰς βάρος τῶν ἐν λόγῳ ἐπαγγελματιῶν. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Σερρῶν ζητεῖ τὴν προστασίαν τῶν ἐν λόγῳ ἐπαγγελματιῶν ὑπὸ τοῦ ἐνοικιοστασίου, συγχώνευσιν ὅλων τῶν ἐπικουρικῶν ταμείων, κατάργησιν τοῦ ταμείου ἀνεργίας κλπ. Οἱ πρόεδροι διαφόρων ὀργανώσεων καὶ ὁ ἐπιστημονικὸς κόσμος τῶν νήσων Κάσου καὶ Καρπάθου ζητοῦν, ὅπως εἰς τὰς δημιουργηθείσας κενὰς θέσεις δύο Μητροπολιτῶν διὰ τὰς νήσους των, ἀποδοθῇ ἡ μία ἐκ τούτων εἰς τὸν ὑποψήφιον κ. Α. Γεωργιάδην, (Παπαλέξανδρον), γνωστότατον διὰ τὴν μορφωτικήν του ἱκανότητα καὶ τὴν Ἐθνικήν του δρᾶσιν.
§6Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον τοῦτο, διότι πρόκειται περὶ κληρικοῦ ἀμέμπτου ἠθικῆς καὶ ἀνωτάτης φιλοπατρίας.
§7Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). Συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν). Ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία ὀργανώσεως σταφιδεργατῶν Πατρῶν διαμαρτύρεται διὰ τὰς γενομένας διαπραγματεύσεις ὑπὸ τῆς Α.Σ.Ο. διὰ τὴν παραγγελίαν σταφιδοκιβωτίων εἰς Σουηδικὰ ἐργοστάσια καὶ ζητεῖ χορήγησιν ἀδείας ὑλοτομίας πρὸς κατασκευὴν τούτων ἐν Ἑλλάδι πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ ἀπασχόλησιν τῶν ἐργατικῶν χειρῶν. Ἡ ἐπιτροπὴ ἀγοραστῶν ἀκινήτων Αἰγιαλείας ζητεῖ ὅπως ἐπὶ τῆς μελετωμένης ἀκυρώσεως τῶν ἐπὶ κατοχῆς γενομένων ἀγοραπωλησιῶν, μὴ θιγῶσιν οἱ ἐπιστρατευθέντες καὶ οἱ κάτοχοι μιᾶς οἰκίας. Ἡ ἕνωσις ἀγοραστῶν ἀκινήτων Χίου, Ἡρακλείου καὶ Μεγάρων διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Σ. Π. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται δι’ ἀπαγόρευσιν ἐκτελέσεως μικροβιολογικῶν ἀναλύσεων ὑπὸ τῶν συναδέλφων των ἐχόντων τὸ δικαίωμα τοῦτο νομίμως. Τὸ Ἐπαγγελματικὸν καὶ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον καὶ ὁ παραγωγικὸς συνεταιρισμὸς ἁλιευτικῶν συγκροτημάτων Γρὶ–Γρὶ Βόλου ζητοῦν τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας διὰ τὴν ἐξόφλησιν χορηγηθέντων δανείων παρ’ Ἀγροτραπέζης. Ὁ πρόεδρος τῶν Βασιλοφρόνων Ἐπαρχίας Μεσολογγίου διὰ τηλεγραφήματός του ἐκφράζει τὴν ἐμπιστοσύνην καὶ ἀφοσίωσιν τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας του πρὸς τὸν Δήμαρχον Εὐαγγελάτον, ὅστις μηδέποτε συνειργάσθη ἀντεθνικῶς. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Καβάλας ζητεῖ αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ὁ δήμαρχος Μεγαλουπόλεως διὰ τηλεγραφήματός του ἀναφέρει ὅτι συμμορῖται ἐπιτεθέντες ἐπὶ τῆς δημοσίας ὁδοῦ Τριπόλεως–Μεγαλοπόλεως ἐλεηλάτησαν φορτηγὰ αὐτοκίνητα, ζητεῖ δὲ ἄμεσον ἀποστολὴν στρατιωτικῶν δυνάμεων πρὸς ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ἠλίας Τσεριώνης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς μονίμου ἐπιτροπῆς πόλεως Πύργου διὰ τῆς ὁποίας ἐκτίθεται ἡ κρατοῦσα ἀνησυχία διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς πόλεως καὶ ἐν γένει τοῦ Νομοῦ κατόπιν τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ πλείστου μέρους τῆς δυνάμεως Χωρ)κῆς καὶ ζητεῖ τὴν ἀποστολὴν τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως ἢ τῶν μέσων πρὸς σχηματισμὸν τοιαύτης. Ἐπιτροπὴ γονέων καὶ κηδεμόνων τελειοφοίτων Γυμνασίου καταταγέντων εἰς τὸν στρατὸν ὡς ἐθελοντῶν διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 205)1947 Δ)γῆς τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν δι’ ἧς ἀποκλείονται τῶν εἰσαγωγικῶν ἐξετάσεων εἰς τὴν σχολὴν Εὐελπίδων ὡς μὴ συμπληρώσαντες διετῆ ὑπηρεσίαν ὡς Ὑπαξ)κοί. Ὁ τέως Πρωθυπουργὸς Ναύαρχος κ. Πέτρος Βούλγαρης δι’ ἐπιστολῆς του πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ἀποστέλλει ἀντίγραφον ἐπιστολῆς του πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων Πρόεδρον κ. Σοφούλην, ἀπάντησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ρέντη πρὸς τὸν κ. Βούλγαρην καὶ ἀντίγραφον ἐπιστολῆς τῶν κ. κ. Γουναράκη καὶ Κ. Τσάτσου, πρώην Ὑπουργῶν Κυβερνήσεως Βούλγαρη, ὅλων σχετικῶν πρὸς δηλώσεις γενομένας ἐν τῇ Βουλῇ περὶ ὀργανώσεως καὶ ὁπλισμοῦ παρακρατικῶν ὀργανώσεων, καὶ ζητεῖ ὅπως τούτων λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλὴ καὶ ἐνεργήσῃ ὅ,τι ἐγκρίνῃ. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Α. Βομβέτσος καταθέτει τὴν ἀπὸ 20 Ἰουνίου 1947 αἴτησιν κατοίκων τῆς κοινότητος Ἐπιταλίου (Ἀγουλινίτσης) καὶ τῶν σωματείων ἐλευθέρων ἁλιέων, φορτοεκφορτωτῶν καὶ συνεταιρισμοῦ πωλήσεως ἑσπεριδοειδῶν, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται διὰ τὴν χαριστικὴν τακτικὴν τοῦ Κράτους ἔναντι τοῦ ἐνοικιαστοῦ τοῦ ἰχθυοτροφείου Ἀγουλινίτσης Νικολάου Δ. Κυφοπούλου ὡς πρὸς τὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ καταβλητέου μισθώματος καὶ καταγγέλλουν τὰς μεθόδους τοῦ ἐνοικιαστοῦ τούτου, ζητοῦντες τὴν ἀποστολὴν ἀμερολήπτου ἐπιθεωρητοῦ, παρακαλεῖ δὲ ὅπως αὕτη διαβιβασθῇ εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργόν. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Στέφανος Παπουτσάνης ἀπηύθυνε πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τὴν ἀπὸ 20 Ἰουνίου 1947 ἐπιστολήν του διὰ τῆς ὁποίας δηλοῖ ὅτι τὰ κατὰ τὴν Συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῆς 19ης Ἰουνίου λεχθέντα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Καμπάνη ὅτι ἡ ἑταιρεία Παπουτσάνη ἐξήγαγεν εἰς Γερμανίαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς προϊόντα ἀξίας 16.800 χρυσῶν λιρῶν Ἀγγλίας κλπ. δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα καὶ τὴν ἀλήθειαν καὶ δηλοῖ ὑπευθύνως πρὸς τὸ Σῶμα ὅτι ἡ ὡς ἄνω ἑταιρεία καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς ἐτήρησεν στάσιν Ἐθνικῶς ἄψογον καὶ ὅτι παρὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴν της καταστροφὴν συνεπείᾳ τοῦ βομβαρδισμοῦ κατέβαλεν εἰς τὸ Δημόσιον καθ’ ἃ εἰς τὸ κεφάλαιον πᾶσαν καταλογισθεῖσαν φορολογίαν. Παρακαλεῖ δὲ ὅπως δοθῇ ἐξουσιοδότησις τοῦ Σώματος καὶ ἀπευθύνῃ σχετικὸν ἔγγραφον πρὸς τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου πρὸς ἐπανεξέτασιν τῆς ἐν λόγῳ φορολογικῆς ὑποθέσεως ἐκ τῶν πρώτων καὶ πρὸς γενικωτέραν ἔρευναν αὐτῆς, τὸ δὲ πόρισμα τῆς ἁρμοδίας Δικαστικῆς Ἐπιτροπῆς ὑποβληθῇ εἰς τὸ Σῶμα πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Νικόλαος Μαλλιάκας καταθέτει τηλεγράφημα Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Λέσβου διαμαρτυρομένου διὰ κατάθεσιν νομοσχεδίου ἀπαγορεύοντος ἐκτέλεσιν μικροβιολογικῶν ἐξετάσεων ὑπὸ φαρμακοποιῶν, ἐνῷ οὗτοι τυγχάνουσιν ἀπολύτως ἁρμόδιοι λόγῳ εἰδικῆς ἐπιστημονικῆς μορφώσεως καὶ παρακαλοῦντος ὅπως μὴ ἀκυρωθῶσιν αἱ χορηγηθεῖσαι αὐτοῖς ἄδειαι. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ συναφῶν ἐρωτήσεων. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 316 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ρέντη ἔχουσα, οὕτω: «Τὸ μέτρον περιορισμοῦ κινήσεων τῶν πλοίων καὶ πλωτῶν εἰς τὸν Κορινθιακὸν κατὰ τὴν νύκτα ἐπεβλήθη ὑπὸ τῆς Ν.Δ.Α.Ε. διὰ λόγους ἀσφαλείας καὶ εἶναι προσωρινόν. Οἱ περιορισμοὶ περιεβλήθησαν τὸν τύπον τοῦ παραρτήματος κανονισμοῦ Λιμένος (Πατρῶν ἀριθ. 55). Παρόμοιοι περιορισμοὶ ἐπιβληθέντες καὶ εἰς τὸν Πατραϊκὸν ἤρθησαν μετὰ 10ήμερον περίπου ἀφ’ ἧς ἐπεβλήθησαν, μεταγενεστέρως δὲ καὶ διὰ τὴν περιοχὴν τοῦ Κορινθιακοῦ νοτίως τῆς γραμμῆς Ἄκρα Λυκοποριὰ–Ἄκρα Μελαγκάσι». ΙΙ. Τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Γεωργίας ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 324 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Κ. Καραμανλῆ, ἔχουσα οὕτω: Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 324 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Κ. Καραμανλῆ, ἀφορῶσαν τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὰ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὸ καπνικὸν ζήτημα ὑποβληθέντα πορίσματα καὶ ἐλπίζει ὅτι λίαν συντόμως θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνακοινώσῃ τὰ προσήκοντα. Οἱ Ὑπουργοὶ
Συντονισμοῦ
Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γεωργίας
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ
καὶ ΙΙΙ. Τῶν αὐτῶν Ὑπουργῶν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 325 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Καβάλας κ. Ν. Γρηγοριάδου, ἔχουσα οὕτω: Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 325 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Καβάλας κ. Ν. Γρηγοριάδου ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾶ τὰ ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἀναφερόμενα μέτρα ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν πορισμάτων εἰς ἃ κατέληξεν ἡ ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος ἐπιτροπὴ καὶ ἐλπίζει ὅτι συντόμως θὰ προβῇ εἰς σχετικὰς ἀνακοινώσεις. Οἱ Ὑπουργοὶ
Γεωργίας
Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ
Συντονισμοῦ
Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Βολουδάκης καὶ Ν. Κρασιαδάκης καταθέτουσι προτάσεις νόμων 1) «περὶ προθεσμίας ὑποβολῆς αἰτήσεως μεταβιβάσεως συντάξεως» καὶ 2) «περὶ προσθήκης διατάξεως εἰς τὸν ὑπ’ ἀριθ. 753)1945 Α. Ν. «περὶ παραγραφῆς ἀδικημάτων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)46 Ν. Δ)τος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Ἀλιβιζᾶτος, Α. Γιαννόπουλος, Χ. Λαδᾶς, Ν. Σπέντζας, Ν. Παπαγεωργίου κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παραβάντης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 331 νόμου κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Μουτζουρίδης, Κ. Παπακωνσταντίνου, Α. Ἀναγνωστόπουλος, καὶ Ι. Παπαρτεμίου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)46 Ν. Δ)τος». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Καρζῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)46 Ν. Δ)τος». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μπουρνιᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐκ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ παροχῆς διευκολύνσεων διὰ τὴν ὑπὸ ἰδιωτῶν ἀνοικοδόμησιν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Διακουμόπουλος, Α. Περρωτῆς, Χ. Πιπιλιάγκος, Β. Κρῖκος, Α. Καλαντζάκος, κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, ἑρμηνείας, καὶ συμπληρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59)45 Συν. Πράξεως».
§8Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ πολιτεύματος καὶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεγνώσαμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ἡ ἁρμοδία Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἐπεράτωσε τὸ ἔργον της ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους. Εἶναι καιρὸς νὰ ἀσχοληθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἰς τὸ κυριώτερον τῶν ἔργων της καὶ νὰ συζητήσῃ περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους.
§9Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἤρχισεν ἀκούουσα τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. εἰσηγητοῦ, ἡ ὁποία θὰ διαρκέσῃ πολλὰς ἡμέρας, τὸ ἔργον ἑπομένως δὲν ἐτελείωσεν.
§10Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κακῶς, αἱ ἐφημερίδες δὲν ἔγραψαν ὅτι ἐπεράτωσα τὴν εἰσήγησίν μου, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ.
§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.
§12Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω σχέδιον ψηφίσματος «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν ψηφισμάτων καὶ νομοθετικῶν διαταγμάτων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς» καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δώσῃ τὴν ἔγκρισίν της.
§13Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ τοιουτοτρόπως τὸ Πολίτευμα ἀποσκυβαλίζεται καὶ ὁ κοινοβουλευτισμὸς ἐξευτελίζεται.
§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 487 ἀναφορᾶς.
§15Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δὲν ὑποτιμῶ, κύριοι συνάδελφοι, τὴν σημασίαν τοῦ μέτρου τοῦ ἐλέγχου τῶν τιμῶν, ἀλλὰ διὰ νὰ εἶναι ὁ ἔλεγχος τῶν τιμῶν καὶ ἀποτελεσματικὸς καὶ δίκαιος, πρέπει νὰ εἶναι γενικός. Εἰς τὴν πραγματικότητα τί συμβαίνει; Ἐπιβάλλονται διατιμήσεις καὶ ἐπὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων εἰδῶν, ἀλλὰ αἱ μὲν διατιμήσεις τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἐφαρμόζονται, διότι τὰ γεωργικὰ προϊόντα κατὰ κανόνα δὲν ἀποθηκεύονται καὶ ὑπόκεινται εἰς φθοράν, ἐνῷ τὰ ἄλλα προϊόντα ἢ δὲν διατιμῶνται ἢ καὶ διατιμώμενα διαφεύγουν τὸν ἔλεγχον. Τοῦτο ὅμως προκαλεῖ μίαν οὐσιώδη ἀδικίαν. Εὑρίσκω ἑπομένως βάσιμον τὴν ἀναφορὰν τῶν Συνεταιρισμῶν καὶ τῆς κοινότητος Καστέλλας, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον θέτω τὸ ζήτημα τῆς διατιμήσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων, διότι ἐὰν καταλήξωμεν εἰς τὴν ἀνάγκην τῶν διατιμήσεων τῶν οὕτω πως ἐφαρμοζομένων, πρέπει τοὐλάχιστον, αἱ διατιμήσεις αὗται, νὰ εὑρίσκωνται εἰς κάποιαν σχέσιν μὲ τὸν τιμάριθμον, διότι ἄλλως προκαλεῖται οὐσιώδης ἀδικία. Αὐτὰς τὰς σκέψεις ἐνόμισα, ὅτι ἔπρεπε νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ παρακαλέσω τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ λάβουν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, διὰ νὰ μὴ παρουσιάζωνται τὰ δικαιολογημένα παράπονα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου.
§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.
§17Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Τὸ ζήτημα, κύριοι συνάδελφοι, ἀφορᾷ εἰδικώτερον τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἡ τιμὴ καὶ ἡ καλὴ διάθεσις τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ δὴ τῶν κηπουρικῶν, ἐνδιαφέρει καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, πρὶν ἢ ἀρχίσῃ ἡ περίοδος τῶν γεωργικῶν αὐτῶν προϊόντων, ἐζήτησα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν διατιμήσεων καὶ εἷς ἀντιπρόσωπος τῶν ἀγροτικῶν ὀργανώσεων, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ἐπειδὴ τὰ γεωργικὰ προϊόντα, λόγῳ τῆς φύσεως αὐτῶν, εἶναι λεπτὰ καὶ ὑπόκεινται εἰς φθορὰς μεγάλας, ὁ δὲ γεωργὸς, δὲν δύναται νὰ τὰ διατηρήσῃ καὶ πρέπει ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας νὰ τὰ συλλέξῃ καὶ νὰ τὰ διαθέσῃ εἰς τὴν ἀγοράν, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, γίνεται ἀντικείμενον μεγάλης ἐκμεταλλεύσεως, καὶ διὰ νὰ δύναται νὰ παρακολουθῇ τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων, ἐζήτησα ὅπως, ὁ Ραδιοφωνικὸς Σταθμὸς καθ’ ἑκάστην ἑσπέραν ἀνακοινώνῃ τὰς τιμὰς τὰς τρεχούσας τῆς ἀγορᾶς καὶ τῆς χονδρικῆς καὶ τῆς λιανικῆς πωλήσεως, οὕτως ὥστε, καὶ οἱ κατὰ τόπους παραγωγοὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων, νὰ πληροφορῶνται περὶ τῆς καταστάσεως τῶν τιμῶν ἐν τῇ ἀγορᾷ.
§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπ’ ἀριθμὸν 65. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.
§19Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ πολιτικοὶ συνταξιοῦχοι τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων καὶ πυροπαθεῖς κάμουν μίαν ἔκκλησιν πρὸς Ὑμᾶς, διότι εἶναι ἄστεγοι. Γνωρίζομεν βεβαίως τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας διαβιοῦν σήμερον οἱ πολιτικοὶ συνταξιοῦχοι, καὶ ὅταν μάλιστα, εἶναι ἄστεγοι καὶ πυροπαθεῖς. Θὰ παρεκάλουν νὰ ληφθῇ μία νομοθετικὴ μέριμνα, ἵνα κατὰ τὸ δυνατὸν στεγασθοῦν, τοὐλάχιστον, οἱ τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, διότι ὑπάρχουν ἐκεῖ τὰ ἐγκαταλειφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἰκήματα, ἱκανὰ διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ στεγασθοῦν, ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι εἰς τὰ Ἰωάννινα. Ἐπίσης θὰ παρεκάλουν νὰ διανεμηθοῦν καὶ δωρεὰν τρόφιμα πρὸς αὐτούς. Εἶναι μία τάξις ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσφέρει τόσα πολλὰ εἰς τὸ Κράτος καὶ ἑπομένως δικαιοῦνται κάτι ἀπὸ τὸ Κράτος, διότι δὲν παίρνουν τίποτε.
§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαντούβαλος ἔχει τὸν λόγον.
§21Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν αὐτήν, καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ διαταχθῇ ἐγκαίρως ἡ ἀποστολὴ τροφίμων.
§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου ἔχει τὸν λόγον.
§23Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ ὅπως ληφθῇ κἄποια μέριμνα πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν αἰτουμένων τὴν λῆψιν τῶν μέτρων εἰς τὰ ἐγκαταλειφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν οἰκήματα.
§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς ἔχει τὸν λόγον.
§25Μ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ (Ὑπ. Ὑγιειν.). Εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον θὰ ληφθῇ μὲ γενικὴν μέριμναν. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν προσωρινὴν στέγασιν εἰς τὰ οἰκήματα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, θὰ συνεννοηθῶ μὲ τὸν κ. Γενικὸν Διοικητὴν εἰς τὰ Ἰωάννινα καὶ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν πράγματι ὑπάρχουν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν ἀναμφισβητήτως θὰ ἐνδιαφερθῶ διὰ τὰ οἰκήματα αὐτά. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ τρόφιμα, ἔχω νὰ σᾶς τονίσω, ὅτι τρόφιμα πλέον δὲν ὑπάρχουν, ἑπομένως νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι θὰ τοὺς δώσω κἄτι θὰ σᾶς ὑποσχεθῶ κἄτι τὸ ὁποῖον δὲν ἔχω, καὶ συνεπῶς δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ τὸ ὑποσχεθῶ.
§26Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχομεν τὴν πληροφορίαν, ὅτι αἱ ἀποθῆκαι εἶναι πλήρεις.
§27Μ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ (Ὑπ. Ὑγιειν.). Ἀκοῦτε ἐμένα τὶ σᾶς λέγω, καὶ μὴ ἀκοῦτε τὶ σᾶς λένε οἱ ἄλλοι.
§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 72 ἀναφορᾶς τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ κέντρου Λαρίσης, ζητοῦντος ἀναπροσαρμογὴν τῶν μισθῶν, κατάργησιν τοῦ νόμου 28)44 καὶ αὔξησιν τῶν ἐπιδομάτων ἀνεργίας. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος ἔχει τὸν λόγον.
§29Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.
§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 69 ἀναφορᾶς, τοῦ συνεταιρισμοῦ ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Καστανιᾶς κοινότητος Προχώματος Θεσσαλονίκης, ὁ κ. Κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον.
§31Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Καστανιᾶς ὑπέστησαν τὰ πάνδεινα, κατὰ τὴν κατοχήν. Κατὰ τὸ διάστημα δὲ τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν Μακεδονικῶν χωριῶν ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς ἐπρωτοστάτησαν εἰς πλείστας ὅσας πατριωτικὰς ἐκδηλώσεις ἐνθαρρύνοντας ὅλους τοὺς ἐθνικόφρονας τῶν πέριξ χωρίων. Τὰς πατριωτικὰς αὐτὰς ἐκδηλώσεις οἱ κάτοικοι τὰς ἐπλήρωσαν μὲ οὐχὶ ὀλίγα θύματα. Σήμερον, κύριε Πρόεδρε, καὶ κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, οἱ πλεῖστοι τῶν καταδίκων περιέπεσαν εἰς ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν, παραγκωνισθέντες ἐντελῶς ἀπὸ τὸ Κράτος. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, σεῖς, ὁ ὁποῖος γνωρίζετε τὸν πόνον σχεδὸν ὅλων τῶν ἀγροτικῶν περιφερειῶν νὰ ἐπέμβητε διατάσσοντας τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ὑπαρχόντων κλήρων, καὶ τὴν διανομὴν των εἰς τοὺς ἀκτήμονας κατοίκους τῆς κοινότητος Καστανιᾶς. Τὴν πρᾶξιν σας αὐτήν, κύριε Ὑπουργέ, οἱ κάτοικοι Καστανᾶ ἐμφορούμενοι ἀπὸ τὰ πλέον φιλότιμα ἔνστικτα, θέλουσιν ἐκτιμήσει, καὶ θέλουσιν ἐξακολουθήσει προσφέροντες ἑαυτοὺς ὁλοκαύτωμα εἰς τὴν Ἐθνικὴν ὑπόθεσιν.
§32Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Παρακαλῶ κ. Πρόεδρε, νὰ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.
§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 77 ἀναφορᾶς ἀρτεργατῶν Πατρῶν αἰτουμένων αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος ἔχει τὸν λόγον.
§34Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Πρόκειται, κ. Ὑπουργέ, περὶ μιᾶς κατηγορίας ἐργατῶν, τῶν ὁποίων τὰ ἡμερομίσθια διαφέρουν κατὰ πολύ, τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐργατῶν τῆς πρωτευούσης καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ ληφθῇ μέριμνα ὑπὲρ αὐτῶν.
§35Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασ.). Τὸ ζήτημα δὲν ἀφορᾷ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ἀλλὰ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, διότι δὲν πρόκειται περὶ αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων, ἀλλὰ πρόκειται περὶ χορηγήσεως εἰς εἶδος ὡρισμένης ποσότητος ἀλεύρου. Ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ἔδωσε μίαν ποσότητα ἀλεύρου εἰς τοὺς ἀρτεργάτας τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς, εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας δὲν ἔδωσε καὶ συνεπῶς, ἁρμόδιος ἐὰν πρέπει νὰ δώσῃ ἢ ὄχι, εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ.
§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς δι’ ἀναφορὰς καὶ
ἐρωτήσεις καθωρισμένης ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
Ὁ κ. Α. Βαμβέτσος ἔχει τὸν λόγον.
§37Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀνακοινωθῇ εἰς τὴν Βουλήν, ἡ αἴτησις τῶν 25 βουλευτῶν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω σήμερον καί, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς.
§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς εἶπον τὴν πρωΐαν, ὅτι διακοπὴ ἐλέγχου δὲν γίνεται διὰ προτάσεως. Ἐγὼ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγνώσω τὴν πρότασιν, παρὰ τὴν ἡμέραν, καθ’ ἣν δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἔλεγχος.
§39Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐδέχθη τοῦτο, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς, καὶ δι’ αὐτὸ ἐπροχωρήσαμεν εἰς τὴν κατάθεσιν τῆς προτάσεως.
§40Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὁ Ὑπουργὸς τὸ ἐδέχθη καὶ ἐγράφη καὶ εἰς τὰ πρακτικά.
§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διακοπὴ ἐλέγχου. Τώρα συζητεῖται μία ἐπερώτησις ἐπὶ ἑβδομάδας, πῶς εἶναι δυνατὸν ἑπομένως, νὰ γίνῃ διακοπὴ τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, διὰ νὰ ἀρχίσῃ συζήτησις ἄλλης ἐπερωτήσεως;
§42Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἡμεῖς, ἐμείναμεν μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὁμιλεῖ ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως, εἶχε δεχθῆ τοῦτο, καὶ ἐὰν θέλετε, νὰ ἐρωτήσετε τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.
§43Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νὰ διαβάσετε τὰ πρακτικά, κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι τὸ γράφει ρητῶς.
§44Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἐγὼ τοὐλάχιστον ὡς προεδρεύων κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην, δὲν ἀντελήφθην ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐδέχθησαν παρομοίαν πρότασιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Βαμβέτσου καὶ ἄλλων συναδέλφων, αὕτη δὲν ἀνεκοινώθη διὰ τὸν λόγον ὅτι τινὲς ἐκ τῶν συναδέλφων ἀπέσυραν τὰς ὑπογραφάς των. Κατὰ συνέπειαν δὲν ἐλήφθη ἀπόφασις ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.
§45Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Σύμφωνοι. Λοιπόν, σήμερον ὑπεβλήθη νέα πρότασις 25 βουλευτῶν.
§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σήμερον συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ μιᾶς οἱασδήποτε προτάσεως νὰ ἀνακόπτεται ὁ ἔλεγχος. Τώρα ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ ἀποφασίσῃ νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἰδικῆς σας προτάσεως, εἶναι ἐλευθέρα νὰ ἀποφασίσῃ. Ἐγὼ ὅμως, ὡς Πρόεδρος, ἔχω ὡς ἀρχὴν νὰ μὴ γίνῃ δεκτὸν τοιοῦτον προηγούμενον, διότι τότε θὰ εἰσαχθῇ τὸ σύστημα νὰ σταματᾷ ὁ ἔλεγχος διὰ τῆς ὑποβολῆς ἄλλης προτάσεως.
§47Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν κατατίθεται πρότασις, ἀνακοινοῦται καὶ συζητεῖται ἀμέσως. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐν τῇ προτάσει αὐτῇ περιέχεται καὶ αἴτημα ὅπως ζητηθῇ ἡ πρόταξις τῆς προτάσεως καὶ εἰδικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τούτου.
§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπα, ὅτι θὰ ἀνακοινωθῇ αὔριον.
§49Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὥστε θὰ ἔλθῃ αὔριον ἡ πρότασις πρὸς συζήτησιν πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Σύμφωνοι.
§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνέχεια συζητήσεως ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8 ἐπερωτήσεως. Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου ἔχει τὸν λόγον.
§51Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα συνεζητήθη ἐξαντλητικῶς ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ ἡ Βουλὴ ἐκουράσθη, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι ἐπίσης σοβαρὸν καὶ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Νομίζω, ὅτι οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ἀγορητὰς ἤχθησαν ἀπὸ συναισθηματικοὺς λόγους, ἀναλογιζόμενοι τὴν βελτίωσιν τῆς τραγικῆς θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται ἅπαντες οἱ διμισθόωτοι καὶ συνεπῶς ἐζήτησαν, θεραπεύοντες τὰ ἀποτελέσματα, νὰ εὕρωσι τὴν θεραπείαν τοῦ κακοῦ. Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι καὶ ἄλλοτε σοβαρὰ ζητήματα, ὅπως τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας, κατηνάλωσαν καὶ καταναλίσκουν ἀκόμη ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν καὶ ἦτο ἓν ἐκ τῶν κυριωτέρων ζητημάτων, τὰ ὁποῖα προὐκάλεσαν τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς νὰ κηρυχθῇ ὑπὲρ τῆς μετατροπῆς τῆς συνθέσεως τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν παροῦσαν μορφήν της, τοῦ εὐρυτέρου συνασπισμοῦ, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι τὰ ζητήματα τῆς ἀσφαλείας θὰ ἐλύοντο κατὰ τρόπον ἀποτελεσματικόν. Καὶ τότε, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ζήτημα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὑπεστήριξα ὅτι δὲν εἶναι ἐνδεικνυομένη ἡ λύσις αὕτη διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀπόψεων, τὰς ὁποίας ὅλοι εἴχομεν διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ἀσφαλείας. Ἔχομεν σήμερον Κυβέρνησιν, ἀντιπροσωπεύουσαν τὰ 80% τῆς Βουλῆς, ἔχομεν Πρωθυπουργὸν σεβαστὸν καὶ νουνεχέστατον ἄνθρωπον, ἔχομεν Ὑπουργοὺς ὅλους τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων, ἐν τούτοις ἀσφάλειαν δὲν ἔχομεν, καὶ τοῦτο, διότι ἤχθημεν εἰς τὴν λύσιν ταύτην ἀπὸ συναισθηματικοὺς λόγους, ὅταν ἐξητάσαμεν τὸ θέμα τῆς ἀσφαλείας καὶ διότι ἐφαντάσθημεν ὅτι ἡ διεύρυνσις τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἦτο ἱκανὴ νὰ ἀπαλλάξῃ τὸν τόπον ἀπὸ τὴν ἀναρχίαν τῆς κομμουνιστικῆς ἐνέδρας. Ὅπως καὶ τότε δὲν ἐθεραπεύσαμεν τὴν ἀφορμήν, ἀλλ’ ἐνομίσαμεν ὅτι ἐθεραπεύσαμεν τὰ ἀποτελέσματα, ἔτσι καὶ τώρα. Καὶ ἡ ἀφορμὴ εἶναι ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔλειπεν εἰς τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν καὶ τὸ ὁποῖον λείπει περισσότερον εἰς τὴν παροῦσαν, εἶναι ὅτι δὲν ὑπῆρχε συντονιστικὴ προσπάθεια τῶν κρατικῶν παραγόντων, Κυβερνήσεως, κυβερνητικῶν ὀργάνων καὶ κοινωνίας, διὰ τὴν συντονισμένην ἀντιμετώπισιν τῆς κομμουνιστικῆς ἐνέδρας. Σήμερον δὲ τολμῶ νὰ πιστεύω ὅτι οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν θὰ εἶναι ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὸ μέχρι σήμερον ἔργον καὶ θὰ ἦτο ἀποτελεσματικωτέρα ἡ ὁμοιογενεστέρα ἐμφάνισις τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ λαμβάνωνται μέτρα πλέον συντονιστικὰ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως. Πολὺ φοβοῦμαι, λοιπόν, ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην οἱ ἴδιοι λόγοι μᾶς παρασύρουν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, δηλαδὴ οὐδεὶς ὑπάρχει ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἀναγνωρίζῃ τὴν τραγικὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν περιέλθει, τόσον οἱ ἐργάται, ὅσον καὶ οἱ μισθοβίωτοι ὑπάλληλοι καί, συνεπῶς, θὰ ἐπεβάλλετο ὁπωσδήποτε λῆψις ριζικῶν μέτρων διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεώς των. Καὶ ὡς προχειρότερον μέσον, τὸ ὁποῖον προτείνουν οἱ περισσότεροι, εἶναι ἡ αὔξησις τῶν ἡμερομισθίων. Τινές, ἰδίως ἐκ τῶν ἐκ Πειραιῶς συναδέλφων, ὑπεστήριξαν τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἐξεύρεσιν πολλῶν κεφαλαίων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐξυπηρετεῖτο καὶ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία καὶ τὸ Κράτος, διὰ νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὰς δυσκόλους οἰκονομικὰς συνθήκας τῆς σήμερον. Ἐν τούτοις ἡ αὔξησις τῶν ἡμερομισθίων μᾶς πείθει, ἐκ τῆς πείρας τοῦ παρελθόντος, ὅτι μοιραίως θὰ συνεπιφέρῃ μετά τινα καιρόν, κατὰ μαθηματικὸν λόγον αὔξησιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς καὶ ἡ αὔξησις τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, θὰ ἐπιφέρῃ νέαν αὔξησιν τῶν μισθῶν τῶν μισθοσυντηρήτων. Ὁ κύκλος αὐτός, τὸν ὁποῖον δύναμαι νὰ ὀνομάσω φαῦλον κύκλον, τῆς συνεχοῦς ὑπερτιμήσεως, τόσον τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, ὅσον καὶ τῆς τιμῆς τῆς ἐργασίας, τῶν μισθῶν καὶ τῶν ἡμερομισθίων, εἰς τὴν κοινὴν γλῶσσαν λέγεται, δυστυχῶς, πληθωρισμός. Συνεπῶς ἡ λύσις διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν, καὶ ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ ἐφαρμοσθῇ, μᾶς ἄγει μοιραίως εἰς τὸν πληθωρισμόν, τὸν ὁποῖον παντὶ σθένει πρέπει νὰ ἀποφύγωμεν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον, τόσον οἱ ξένοι ὅσον καὶ ἡ Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ἡμετέρα, μετὰ δυσφορίας πάντοτε ἀντιμετωπίζει τὰς αὐξήσεις διότι δὲν εἶναι λύσις, ἡ αὔξησις, συνεχῶς ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν, τῶν ἀπολαβῶν τῶν ἐργαζομένων. Ἐὰν σκοπὸς τοῦ Κράτους, εἶναι ἡ βελτίωσις κατά τινα τρόπον, τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, νομίζω, ὅτι ἡ προσπάθεια ἔπρεπε νὰ καταβληθῇ πρὸς ἄλλην κατεύθυνσιν, δηλαδὴ πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν τὸ μέσον ἄτομον, νὰ αὐξήσῃ τὴν καταναλωτικήν του ἱκανότητα, εἰς τρόπον ὥστε, διὰ τοῦ αὐτοῦ ποσοῦ χρημάτων, ν’ ἀποκτήσῃ, προϊόντος τοῦ χρόνου, περισσότερα ἀγαθά. Διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ, ὅμως, ἡ προσπάθεια αὐτή, χρειάζεται μία ἐντατικὴ ἐνέργεια ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ τῶν κρατικῶν ὀργάνων καὶ τῆς κοινωνίας, ὅπως ἐπιτύχωμεν μίαν μείωσιν τῆς τιμῆς, ἐπαναλαμβάνω, τῶν ἀγαθῶν, τῶν παρεχομένων εἰς τὴν ἀγοράν. Τοῦτο ἐπεδιώχθη πάντοτε ἀπὸ τοὺς ξένους καὶ εἶναι συναφές, μὲ τὴν ὅλην οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ συνεπῶς μόνον ἐν ἀναλύσει, δύναται νὰ ἐξετασθῇ, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ὑποβάλῃ τὰ οἰκονομικά της μέτρα. Ἐν τούτοις, ὀφείλει νὰ ὁμολογήσῃ τις, ὅτι ἐὰν ἐξετάσῃ τὸ πρόβλημα τοῦτο, θὰ ἴδῃ, ὅτι ἡ χώρα μας εὑρίσκεται ὑπὸ ἐξαιρετικὰς οἰκονομικὰς συνθήκας. Δηλαδὴ εἶναι ὁ μόνος τόπος, ἐκ τῶν ὀλίγων τῆς γῆς, ποὺ ὅλαι αἱ συναλλαγαὶ βασίζονται ἐπὶ τοῦ χρυσοῦ νομίσματος. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τοῦτο, τὸ χρυσοῦν νόμισμα εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἔχει καὶ αὐτὸ ὑποστῆ τὰς συνεπείας τῆς αἰσχροκερδείας, διότι ἐνῷ παντοῦ ἡ τιμὴ τοῦ χρυσοῦ νομίσματος εἶναι 3–4 φορὲς ἀνωτέρα τοῦ χρησιμοποιουμένου ἐν τῇ ἀγορᾷ — λίρας ἢ δολλαρίου — ἐδῶ ἐπετύχαμεν, ὥστε ἡ τιμὴ αὐτοῦ νὰ γίνῃ 6–7 φορὲς ἀνωτέρα. Συνεπῶς, ἔχομεν τὴν αὐτόματον ὑπερτίμησιν τῶν εἰδῶν, διότι τόσον οἱ ἀγοράζοντες, ὅσον καὶ οἱ πωλοῦντες, μοιραίως κανονίζουν τὰς τιμάς, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἰσοζυγίας τοῦ χρυσοῦ νομίσματος τῆς χρυσῆς ἐδῶ λίρας, ἀλλὰ καὶ αἱ χρυσαῖ λίραι, ἔχουν ὑπερτιμηθῆ καὶ εἴδομεν ἐντεῦθεν, πρώην Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, κολακευόμενον, ν’ ἀναπτύσσῃ, ὅτι αὐτὸς ἐφεῦρεν ὡς προνόμιον εὑρεσιτεχνίας, τὸ ν’ ἀγοράζῃ χρυσᾶς λίρας, εἴτε εἰς τὰς Ἰνδίας, εἴτε εἰς τὸν Καναδᾶν μὲ τιμὴν Α καὶ νὰ τὰς πωλῇ τὸ Κράτος, εἰς τιμὴν διπλασίαν. Δεύτερος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον παρουσιάζεται ἡ ἰδιότυπος αὐτὴ οἰκονομικὴ κατάστασις, εἶναι ψυχολογικός. Ὁ κάθε παραγωγός, ὁ κάθε ἔμπορος μίαν ἀγωνίαν ἔχει, τοῦ τὶ θὰ συμβῇ αὔριον, διότι εἴτε ἀποκρύπτονται, εἴτε δὲν ἐμφανίζονται τὰ εἴδη, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ ἐπέρχεται σπάνις. Καὶ τρίτος λόγος, εἶναι αἱ κακαὶ συνήθειαι τῶν τόσων ἐτῶν, τῆς κατοχῆς καὶ ἐντεῦθεν, αἱ ὁποῖαι ἐδημιούργησαν τὸν τύπον, τῶν μαυραγοριτῶν, οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν κοινὴν δυστυχίαν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσουν πλοῦτον περισσὸν διὰ τὸν μέλλοντα βίον. Συνεπῶς, ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν, τὸ πρόβλημα οὐσιαστικώτερον, πρὸς τὰ ἐκεῖ πρέπει νὰ στραφῇ ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ πῶς θὰ ἐπιτύχωμεν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Φεβρουαρίου, προτοῦ ἀκόμη συνέλθῃ ἡ παροῦσα περίοδος τῆς Βουλῆς, εἴχομεν ὑποβάλει καὶ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἴς τινας τῶν κυρίων ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ὑπόμνημα ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος. Καὶ πρέπει, συνεπῶς, νὰ παρακολουθήσῃ κανεὶς καὶ τὴν ἔκθεσιν Πόρτερ καὶ τὰ ὅσα γράφονται ἐν Ἀμερικῇ, σχετικῶς μὲ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ πόσον σοβαρὸς εἶναι ὁ παράγων αὐτός. Ὑποστηρίζω, δηλαδή, ὅτι ἐὰν τὸ Κράτος δὲν κινηθῇ πρὸς ὑποβιβασμὸν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, οὐδὲν εἶναι δυνατὸν γενέσθαι, διότι πιστεύομεν, ὅτι μόνον τότε, ὅταν ληφθοῦν ριζικὰ καὶ ἀποτελεσματικὰ μέτρα, διὰ νὰ ὑποτιμηθῇ τὸ κόστος τῆς ζωῆς, τότε μόνον εἶναι δυνατόν, πρῶτον νὰ ἀποφύγωμεν τὸν πληθωρισμὸν καί, δεύτερον, νὰ κινήσωμεν τὰς παραγωγικὰς τάξεις, ὅλας, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ κινηθῇ τὸ κεφάλαιον, τὸ ὑπάρχον εἰς τὸν τόπον, ταχύτερον καὶ νὰ ἐξέλθῃ τῆς ἀκινησίας, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται σήμερον. Πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι παρασυρόμεθα, ὅλοι μας, ἀπὸ τοὺς ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους. Ἐν τούτοις, ὅσοι ἐξ ἡμῶν ἐπισκεπτόμεθα τὴν ὕπαιθρον, ἔχομεν εἴδει, ὅτι ὅλη ἡ ἀγροτικὴ τάξις, εὑρίσκεται εἰς χειροτέραν, ἔτι κατάστασιν ἀπὸ τοὺς ἐργάτας καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους. Ἀλλ’ οὐδεὶς ἐξετάζει τοῦτο καὶ εἶναι οἱ ἀγρόται, ἡ μεγάλη πλειοψηφία τοῦ λαοῦ, διότι ἐὰν οἱ ἐργάται καὶ οἱ ὑπάλληλοι ἀποτελοῦν τὸ ⅒ τοῦ λαοῦ, ἂν προσθέσωμεν τὴν μικροεπαγγελματικὴν τάξιν καὶ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, αἱ ὁποῖαι στενάζουν λόγῳ τοῦ ὑπερμέτρου κόστου τῆς ζωῆς, τότε θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὰ 80% τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας πάσχουν. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι ἐὰν ἐπιτύχωμεν μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ὑποβιβάσουν τὸ κόστος τῆς ζωῆς, θὰ τὰ αἰσθανθῇ ὅλη ἡ κοινωνία ἡ Ἑλληνικὴ καὶ τότε τὸ κεφάλαιον τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον, θὰ κυκλοφορῇ ταχύτερον. Θὰ ἀποφύγωμεν οὕτως τὸν πληθωρισμόν, ἀλλὰ θὰ δύναται τὸ Κράτος νὰ εἰσπράττῃ τοὺς φόρους, οἱ ὁποῖοι χρειάζονται διὰ τὴν ὕπαρξίν του, καὶ ὄχι νὰ φορολογῇ διαρκῶς τὸ ἐν στασιμότητι εὑρισκόμενον κεφάλαιον. Ἄλλοι λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τοῦτο, εἶναι διότι εὑρισκόμεθα εἰς μίαν τελείως ξεχωριστὴν κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς οἰκονομίας, ποὺ μοῦ ἐνθυμίζει τὸν μῦθον τοῦ συμπαθοῦς οἰκιακοῦ ζώου, τὸ ὁποῖον ἔλειχεν ἐπὶ τῆς ρίνης τὴν γλῶσσαν του καὶ ᾐσθάνετο εὐάρεστον αἴσθημα ἡδονῆς, χωρὶς ν’ ἀντιλαμβάνεται τὴν αὐταπάτην, ὅτι ἀπορροφᾷ συγχρόνως πᾶσαν ἰκμάδα τῆς ζωῆς του. Διότι οὐδέποτε εἰς τὴν Ἑλλάδα εὑρίσκετο τόσος χρυσός, ὅσος ὑπάρχει σήμερον, ἀλλὰ καὶ οὐδέποτε τόση ἀθλιότης ἐπεκράτει εἰς τὰς κοινωνικὰς τάξεις. Ἄλλος λόγος, ὁ ὁποῖος μὲ ἔφερε διὰ νὰ τονίσω τὸ ζήτημα τοῦτο, ἐπὶ τοῦ βήματος, εἶναι διότι γνωρίζω καλά, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς — ἐπειδὴ πιθανὸν νὰ τονισθῇ ὅτι ὑπάρχουν ψυχολογικοὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι φέρουν τὴν αὐτόματον ὑπερτίμησιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς — ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνηγγέλθη ἡ ἀπόφασις τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάρρωσιν τοῦ τόπου μας, φυσικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχομεν μίαν βελτίωσιν τῶν ὅρων τῆς ζωῆς. Δυστυχῶς, ἔκτοτε μέχρι σήμερον, τὸ κόστος τῆς ζωῆς ἀνῆλθεν ὑπὲρ τὸ 20% ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Δηλαδὴ οἱ ψυχολογικοὶ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ εἶχον ἐπίδρασιν εἰς τὸν ὑποβιβασμὸν τοῦ ἀφυσίκου ἐπιπέδου τῆς ζωῆς, ἐπέδρασαν ἀντιθέτως. Τέλος ἐπανέλαβον οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ τὸ λέγουν ἀκόμη σήμερον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν οὐδεμίαν σοβαρὰν βοήθειαν πρὸς πραγματικήν μας ἀνασυγκρότησιν καὶ ἀναδημιουργίαν, ἐν ᾗ περιπτώσει, δὲν ἀρχίσωμεν νὰ λαμβάνωμεν μέτρα, πρὸς ὑποβιβασμὸν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Ὁ παράγων οὗτος, εἶναι σοβαρώτατος, κύριοι. Ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις, ἐκ τῶν πρώτων μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐθέσπισε, διότι παντοῦ μεταπολεμικῶς παρουσιάζεται αὐτὴ ἡ τάσις τῆς αὐτομάτου ὑπερτιμήσεως τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις ἐθέσπισεν, εὐθὺς ὡς ἐσχηματίσθη, ἕνα ἀναγκαστικὸν ὑποβιβασμὸν τῆς τιμῆς, ὅλων τῶν εἰδῶν, κατὰ 5%. Τοῦτο ἐπανελήφθη καὶ πάλιν κατὰ Μάρτιον καὶ ἐξακολουθεῖ καὶ σήμερον νὰ γίνεται πάλιν μία προσπάθεια ἀναγκαστικοῦ ὑποβιβασμοῦ, διὰ Κυβερνητικῶν μέτρων, τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Ἀνάλογα μέτρα ἔλαβον καὶ οἱ Ἰταλοί, οἱ ὁποῖοι ἂν καὶ κατεστραμμένοι, ζοῦν εἰς ἕνα ἐπίπεδον κόστους ζωῆς πολὺ χαμηλότερον ἀπὸ τὸ ἰδικόν μας, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐκεῖ ἔλαβε σύντονα μέτρα διὰ νὰ βελτιώσῃ τὸ κόστος τῆς ζωῆς. Συνεπῶς, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἴδωμεν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως, βελτίωσιν ὅλων τῶν τάξεων καὶ ἰδίως τῶν ἀγροτῶν, δὲν πρέπει νὰ ἐρευνήσωμεν τὸ πρόβλημα πῶς θὰ βελτιώσωμεν τὴν θέσιν μόνον τῶν μισθοσυντηρήτων, ἀλλὰ πῶς θὰ ὑποβιβάσωμεν τὸ κόστος τῆς ζωῆς. Καί, τελευτῶν, δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι μὴ νομίσωμεν ὅτι ἡ προσεχῶς χορηγηθησομένη Ἀμερικανικὴ βοήθεια θὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ μᾶς δώσῃ τὴν δυνατότητα νὰ σώσωμεν τὸν τόπον. Αὐτὴ εἶναι μία προσπάθεια, ὅπως μᾶς συγκρατήσῃ εἰς τὴν ζωὴν. Ἐν τούτοις, γνωρίζω ὅτι, ἐὰν ἐπιθυμοῦμεν πράγματι νὰ ἴδωμεν τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν ἀναπτυσσομένην εἰς τρόπον ὥστε καὶ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν νὰ ἀναδημιουργήσωμεν καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ φυσικοῦ μας πλούτου, πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν μίαν σταυροφορίαν πρὸς ὑποβιβασμὸν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, συνεργαζομένων ἀπὸ κοινοῦ καὶ τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς κοινωνίας. Διότι οὕτω θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐξαγωγὴ τῶν προϊόντων μας, ἡ ὁποία ἔχει τελείως μαρανθῆ σήμερον. Ἤδη οὐδὲν ἐξάγεται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγὴ π. χ. καπνῶν εἰς τὴν Ἀμερικήν, διότι ἔχομεν τιμὰς τριπλασίας ἀπὸ ἄλλα Κράτη, καὶ οὕτω ἀναγκαζόμεθα νὰ ἐπιβάλωμεν πρίμ. Συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κινηθῇ ἡ ἐξαγωγή μας, ἐφ’ ὅσον ζῶμεν εἰς τόσον ὑψηλὸν ἐπίπεδον ζωῆς, ἀπὸ ἀπόψεως ἀκριβείας. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀρχίσωμεν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων μας, πρέπει εἰς μίαν σταυροφορίαν, τόσον ἡ Κυβέρνησις, ὅσον καὶ κάθε κρατικὸς ὀργανισμός, καὶ ὁλόκληρος ἡ κοινωνία, νὰ ἐπιζητήσωμεν μὲ ριζικὰ μέτρα τὸν ὑποβιβασμὸν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Ἐὰν δὲν ἐπιτύχωμεν τοῦτο, οἱαδήποτε ἄλλα μέτρα καὶ ἂν λάβωμεν, λυποῦμαι πολύ, ὅτι θὰ ἀγάγουν εἰς ἀντίθετα ἀποτελέσματα. Ἐὰν μὲν αὐξήσωμεν τὰ ἡμερομίσθια μόνον, θὰ φθάσωμεν εἰς τὸν πληθωρισμόν, ἐὰν δὲ μοιρολατρικῶς ἐμμείνωμεν εἰς τὴν σημερινὴν κατάστασιν, μοιραίως ἀναμένοντες ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν νὰ μᾶς βελτιώσῃ τὸ ἐπίπεδον τῆς ζωῆς, μὲ συγχωρεῖτε ἂν θὰ μεταχειρισθῶ σκληρὰς ἐκφράσεις, ἀλλὰ θὰ παρουσιάσωμεν τὸ θέαμα τοῦ Γραικύλου ὁ ὁποῖος ἀπαθῶς ἀναμένει παρ’ ἄλλων τὴν βελτίωσίν του. (Χειροκροτήματα).
§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Οἰκονόμου ἔχει τὸν λόγον.
§53Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, μεθ’ ὅσα ἐλέχθησαν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ τερματισθεῖσα ἡ συζήτησις, ἔχω ὅμως τὴν γνώμην, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν δι’ ὀλίγων νὰ συμβάλω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν διαφώτισιν τοῦ ζητήματος. Νομίζω, κύριοι, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζονται τὰ πράγματα προγραμματικῶς, ἀλλὰ συμπτωματικῶς. Ἔχω τὴν γνώμην, κύριοι, ὅτι δὲν ἐγένετο ἀντιληπτὸν ἀκόμη ὅτι ὁ τόπος αὐτὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κυβερνᾶται μὲ τὰ συστήματα καὶ τὰς μεθόδους τὰς προπολεμικάς. Ἐντὸς μιᾶς 25ετίας, ἐγένοντο δύο παγκόσμιοι πόλεμοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέφεραν κοινωνικὴν καὶ πολιτικὴν ἀναστάτωσιν. Εἰς τοὺς πολέμους αὐτούς, ἔλαβον εὐρύτατον μέρος ὅλαι αἱ λαϊκαὶ μᾶζαι, ἐπηκολούθησε μία πολιτικὴ ἀναστάτωσις εἰς τὴν ὁποίαν ἐπολέμησε σύμπας ὁ λαός, ὁ πόλεμος αὐτός, διεξήχθη μὲ ἔμβλημα τὴν ἐλευθερίαν, τὴν ἰσότητα καὶ τὴν δικαιοσύνην. Τὴν δικαιοσύνην ταύτην ὁ λαὸς δὲν ἀντιλαμβάνεται ἄλλως, παρὰ ὡς κοινωνικὴν δικαιοσύνην. Εἶναι ἀναντίρρητον, ὅτι οὐδεὶς ἀνέμενε μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ πολέμου, νὰ πνεύσῃ ἄνεμος εὐήμερος καὶ νὰ ἐπακολουθήσουν συνθῆκαι εὐχεροῦς ζωῆς καὶ εὐημερίας. Ὅλοι μας ἀνεμέναμεν ὅτι μετὰ τοὺς μεγάλους αὐτοὺς πολέμους, μετὰ τὴν ἐπελθοῦσαν οἰκονομικὴν ἐξάντλησιν τῶν λαῶν καὶ τῶν Κρατῶν, θὰ ἐπακολουθοῦσαν ἡμέραι πλήρεις μόχθων, πλήρεις στερήσεων. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον ζητεῖ ὁ λαὸς καὶ ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ὅλοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι, διὰ τὴν καλὴν διεξαγωγὴν τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τοῦ τόπου, εἶναι εἰς τὴν ζωὴν αὐτὴν τῶν μόχθων καὶ τῶν στερήσεων, νὰ μετάσχουν ὅλαι αἱ λαϊκαὶ τάξεις, νὰ μετάσχῃ ὅλος ὁ λαός, νὰ μετάσχουν ὅλαι αἱ τάξεις τῆς κοινωνίας Εἶναι ἀναντίρρητον ὅτι μία τάξις ἀνθρώπων, ἡ τάξις τῶν ἐργατῶν, τῶν ἀποζώντων ἐκ τοῦ ἡμερομισθίου, καὶ τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, διέρχεται τραγικὰς ἡμέρας κρίσεως. Δὲν νομίζω, ὅτι μᾶς εἶναι ἐπιτετραμμένον, κύριοι, νὰ ἐπικαλούμεθα τὸν πατριωτισμὸν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι σήμερον πάσχουσι, στερούμενοι τῶν στοιχειωδῶν μέσων τῆς ζωῆς καὶ πεινῶντες. Διότι εἶναι δυνατὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, νὰ μᾶς εἴπουν: Διατί, κύριοι, κάμνετε ἔκκλησιν εἰς τὸν πατριωτισμὸν τὸν ἰδικόν μας καὶ δὲν ἐπιβάλλετε τὸν πατριωτισμὸν αὐτὸν εἰς τὰς τάξεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς των εὐρωστίας καὶ καταστάσεως, δύνανται νὰ συμβάλουν περισσότερον εἰς τὴν ἀναβίωσιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας; Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, κύριοι συνάδελφοι, ἡ τάξις τῶν βιομηχάνων καὶ τῶν ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι μάλιστα προμηθεύονται πρώτας ὕλας καὶ τὰ εἰσαγόμενα ἐμπορεύματα διὰ κρατικοῦ συναλλάγματος, νὰ εἶναι ἐλεύθεροι νὰ διατιμοῦν τὰ εἴδη καὶ προϊόντα τῆς βιομηχανίας, ἢ τὰ ἐμπορεύματά των, μὲ μίαν τιμὴν ἀντιπροσωπεύουσαν τὸ 150–300% ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ κόστους καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἔρχεται τὸ Κράτος, δυνάμει τοῦ νόμου 28 νὰ διατιμᾷ τὴν ἐργασίαν εἰς περιθώρια ἐξευτελιστικά, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπουν εἰς τοὺς μισθοσυντηρήτους νὰ ἀντιμετωπίζουν τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας των. Ἀλλὰ τί πρέπει νὰ γίνῃ, κύριοι; Ἐλέχθη ὅτι ἐὰν αὐξηθοῦν τιμαριθμικῶς οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια, θὰ ἐπέλθῃ πληθωρισμός, ἐνῷ ἀντιθέτως τὸ νὰ διατεθοῦν εἰς εὐθηνὰς τιμὰς διὰ δελτίων τὰ εἴδη εἰς τοὺς μισθοσυντηρήτους καὶ εἰς ἐργατικὰς τάξεις, δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ λόγῳ τοῦ ἀνοργανώτου τῶν διοικητικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους. Δὲν νομίζω, ὅμως, κύριοι, ὅτι μᾶς εἶναι ἐπιτετραμμένον, ἀπέναντι τῶν σκέψεων αὐτῶν, νὰ σταυρώνωμεν τὰς χεῖρας καὶ νὰ ἀναμένωμεν μοιρολατρικῶς μέχρις ὅτου μᾶς ἀναγκάσῃ ἡ λαϊκὴ ἀγανάκτησις νὰ λάβωμεν ὡρισμένα μέτρα. Διατὶ δὲν δίδονται τοὐλάχιστον τὰ εἴδη εἰς τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους διὰ δελτίων, μὲ μικροτέρας τιμάς; Νομίζω, ὅτι δὲν ἐξηντλήθησαν τὰ περιθώρια τῆς φορολογικῆς ἀποδόσεως ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ συμβάλουν εἰς τὴν εὐρωστίαν τὴν οἰκονομικὴν τῆς καταστάσεώς μας. Ἐτέθη ὡς ἀρχή, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τῆς Κατοχῆς πρέπει νὰ ἐξέλθῃ πλουσιώτερος ἀπ’ ὅ,τι ἦτο πρὸ τοῦ πολέμου. Δὲν θέλω μὲ τοῦτο νὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ φόρου τῶν πλουτισάντων. Ὁ φόρος οὗτος, ὡς ἐλέχθη ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, εἰς ἐπανειλημμένας συζητήσεις, ἐξεφυλίσθη καὶ δὲν ἀπέδωσεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα προσεδόκα ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ Ἑλληνικὴ συνείδησις. Εἴτε τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἀβελτηρίαν τῶν ὑπαλλήλων, εἴτε εἰς μεροληψίαν εἴτε εἰς ἄλλους λόγους, τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ δὲν ἀπέδωσε τὸ προσδοκώμενον ἀποτέλεσμα. Θέλω ὅμως νὰ ὁμιλήσω περὶ μιᾶς ἄλλης φορολογίας δικαιοτάτης, ἡ ὁποία θὰ ἦτο ἀπαραίτητον νὰ ἐπιβληθῇ καὶ περὶ τῆς ὁποίας ἔκαμε νύξιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰσηγούμενος τὸν προϋπολογισμὸν 1946–47. Ἐννοῶ τὴν φορολογίαν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν ν’ ἀπαλλαγοῦν τῶν ὑποχρεώσεών των, λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, κύριοι συνάδελφοι, ἐξ ἑνὸς γεγονότος, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἐθνικὴν συμφοράν, ὡρισμένες τάξεις ἀνθρώπων καὶ δὴ οὐχὶ ἐκ τῶν πενεστέρων, ἀλλ’ ἐκ τῶν τάξεων τῶν μᾶλλον εὐπόρων, ν’ ἀντλήσουν ὀφέλη ἀπὸ τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον, ὅπως σᾶς εἶπον, ἀποτελεῖ ἐθνικὴν συμφοράν. Ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὡρισμένας ὑποχρεώσεις καὶ δὴ μεγάλας ὑποχρεώσεις, μίαν ὡραίαν πρωΐαν τοῦ Νοεμβρίου 1946 εὑρέθησαν ἐλεύθεροι τῶν ὑποχρεώσεών των, εἴτε διότι εἶχον ἐξοφλήσει μὲ ὀλίγα πάκα νήματος, τὸ ὁποῖον ἐπώλησαν εἴτε διότι εὑρέθησαν ἀπηλλαγμένοι κατόπιν τοῦ νόμου 18)1946 περὶ νομισματικῆς διαρρυθμίσεως. Καὶ ἀνέμενε, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη νὰ ὑποβληθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπέβαλλε τὴν φορολογίαν αὐτήν, ἐκ τῆς ὁποίας θὰ ἠδύνατο νὰ ἀντλήσῃ ἡ Κυβέρνησις οἰκονομικὰ κεφάλαια, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἔλθῃ βοηθὸς εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐν τούτοις, τοιοῦτον νομοσχέδιον δὲν ἤχθη εἰς τὴν Βουλήν. Νομίζω, ὅτι καὶ ἄλλος φόρος θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιβληθῇ. Ὅταν, κύριοι, πάσχῃ ὁλόκληρος ἡ λαϊκὴ τάξις καὶ ἐμφανίζει μίαν τοιαύτην ἔνδειαν, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον ἄνθρωποι, μεταβαίνοντες εἰς τὰ διάφορα κέντρα, νὰ δαπανοῦν ποσὰ ἀντιπροσωπεύοντα ἡμερομίσθια ἢ μισθοὺς δύο μηνῶν οἱουδήποτε δημοσίου ὑπαλλήλου ἢ ἄλλου μισθωτοῦ. Νομίζω, ὅτι εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἔπρεπε νὰ ἐπιβληθῇ μία φορολογία ὄχι ἐπὶ τῶν κέντρων, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ καταναλωτοῦ. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, καθ’ ὃν χρόνον τὸ Ἔθνος μας διεξάγει ἕνα ἀγῶνα ὑπὲρ τῶν ὅλων, καθ’ ὃν χρόνον πληθυσμοὶ ὁλόκληροι τῆς ὑπαίθρου, μετακινοῦνται καὶ συντηροῦνται μὲ 50 δράμια ἀλεύρου καὶ 500 δραχμὰς ἡμερησίως, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, λέγω, νὰ εὑρίσκωνται ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δαπανοῦν 500 χιλιάδας δραχμὰς διασκεδάζοντες εἰς τὰ διάφορα κέντρα καὶ τὶς ταβέρνες, αἱ ὁποῖαι τελευταίως μετωνομάσθησαν εἰς ὀμπὲρζ ἐπὶ τὸ Γαλιλικοπρεπέστερον. Νομίζω, ὅτι εἰς αὐτοὺς θὰ ἔπρεπε νὰ προσάγῃ ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ κέντρου τὸν λογαριασμὸν ἐπὶ διπλοτύπου ἀποδείξεως τῆς Ἐφορίας, εἰς τὸ ὁποῖον ν’ ἀναγράφεται τὸ ὄνομά του καὶ νὰ ἐπιβάλλεται φορολογία 100%.
§54ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν τὰ προτείνετε αὐτὰ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν; Ἡμεῖς εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι.
§55Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Δὲν μὲ ἀκοῦτε, δυστυχῶς. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον διερωτᾶται κανείς, ἂν πρέπει νὰ λαμβάνῃ τὸν λόγον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ παραμένῃ εἰς τὴν θέσιν του. Ἀλλὰ μία τοιαύτη ἔλλειψις συζητήσεως καὶ θάρρους, θὰ ἦτο ἀνανδρεία καὶ θὰ ἦτο προδοσία ἀπέναντι τῶν ἐκλογέων μας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐξ ὑποχρεώσεως ὁμιλῶ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω, κύριοι, ὅτι μία τοιαύτη κατάστασις ἀποτελεῖ χλεύην πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται τὰς θυσίας αὐτὰς καὶ πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι χύνουν τὸ αἷμα των. Νομίζω, κύριοι, ὅτι καὶ ἄλλο τι θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ. Εἰσάγονται ἐμπορεύματα ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους διὰ κρατικοῦ συναλλάγματος. Τὰ ἐμπορεύματα αὐτά, καθ’ ἃς ἔχω βασίμους πληροφορίας καὶ ἐξηκρίβωσα, διατιμῶνται ἀντὶ 150–300% ἐπὶ τῆς ἀξίας των. Θὰ ἠδύνατο τὸ Κράτος, ὅταν χορηγῇ τὸ συνάλλαγμα νὰ ὑποχρεώσῃ τοὺς εἰσαγωγεῖς νὰ τοῦ παραχωρήσουν 20% ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐμπορευμάτων εἰς τὴν τιμὴν τοῦ κόστους διὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ εἰς σχηματισμὸν ἀποθεματικοῦ διὰ τὴν εὐθηνὴν παροχὴν τῶν εἰδῶν αὐτῶν εἰς τοὺς ἐργαζομένους. Δὲν νομίζω, ὅτι μπορεῖ νὰ λεχθῇ, κύριοι, ὅτι δὲν εἴμεθα παρεσκευασμένοι διὰ νὰ διεξάγωμεν μίαν τοιαύτην ὑπηρεσίαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς λείπει, εἶναι ὅτι οὐδέποτε μέχρι σήμερον ἐκαλλιεργήσαμεν καὶ ὑπεβάλομεν τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης. Ἐζητήσαμεν πάντοτε ὁσάκις πρόκειται νὰ ἀνακύψουν εὐθῦναι ἐξ οἱασδήποτε διαχειρίσεως, νὰ παραλύσωμεν τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης, σχηματίζοντες ἐπιτροπάς, ὑποεπιτροπάς, περιφερειακὰς ἐπιτροπᾶς, εὐρύνοντες τὸν κύκλον τῶν ὑπευθύνων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδοθῇ ἡ εὐθύνη εἰς τὸν διαχειριζόμενον ὑπευθύνως τὴν ὑπηρεσίαν διανομῶν. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ τιμαριθμικὴ θὰ ἠδύνατο μισθοδοσία νὰ εἰσαχθῇ, ἂν ἐξηντλοῦντο αἱ φορολογικαὶ δυνατότητες τῶν πλουσιωτέρων τάξεων καὶ ὁ διὰ δελτίων εὐθηνὸς πορισμὸς τῶν βιοτικῶν ἀγαθῶν νὰ γίνῃ, διὰ τοὺς μισθωτοὺς καὶ τοὺς ἐργάτας. Ἔχω τὴν γνώμην, κύριοι, ὅτι λόγῳ ἀκριβῶς τῆς καταστάσεως αὐτῆς, ὡς ἐκ τῆς ὁποίας ἐπιτρέπεται εἰς μὲν τοὺς ἐμπόρους καὶ τοὺς βιομηχάνους νὰ διατιμοῦν τὰ προϊόντα των πρὸς τὰ ἄνω, ἐνῷ ἀντιθέτως διὰ τοῦ νόμου 28 καὶ τῆς ἐλευθερίας τῶν ἐργοδοτῶν νὰ διατιμοῦν τὴν ἐργασίαν πρὸς τὰ κάτω, ἔχει ἀνακύψει αὐτὴ ἡ ἐμφανιζομένη κολοσσιαία διαφορὰ μεταξὺ τοῦ αὐθαδῶς ἐπιδεικνυομένου πλούτου καὶ τῆς ἐσχάτης ἐνδείας, ὑπὸ τῆς ὁποίας μαστίζονται αἱ λαϊκαὶ τάξεις. Πιστεύσατέ με, κύριοι, ὅτι δὲν εἶναι ὁ σκοπός μου δημοκοπικός, διότι ἡ δημοκοπία εἶναι ξένη πρὸς τὸν χαρακτῆρά μου, οὔτε ζητῶ ν’ ἀπευθύνω ψόγον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διότι καὶ ἐγὼ ἀνήκω εἰς τὴν παράταξιν αὐτῆς καὶ συμμερίζομαι τὰς εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν στοιχειώδη νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἕνα στοιχειῶδες ἐπίπεδον διαβιώσεως ἀνεκτὸν εἰς τοὺς μισθωτοὺς καὶ τοὺς ὑπαλλήλους. Διαφορετικά, κύριοι, εἰς τὰ ἀνήλια ἐκεῖνα δωμάτια καὶ εἰς τὰς ἀνηλίους κατοικίας, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ὑπάρχει ἐπαρκὴς ἄρτος, δὲν καλλιεργεῖται μόνον ἡ σωματικὴ νόσος, ἀλλὰ καὶ ἡ ψυχικὴ νόσος τῆς κοινωνικῆς διαλύσεως καὶ τῆς ἀναρχίας. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κύριοι, καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐναπόκειται ἡ λῆψις τῶν μέτρων. (Χειροκροτήματα).
§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Καράμπελας ἔχει τὸν λόγον.
§57Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἤρχισε καὶ συζητεῖται ἐντὸς τῆς Συνελεύσεως, ὑπ’ ἀρκετοῦ χρόνου, εἶναι σπουδαιότατον. Εἶναι ἐκ τῶν θεμάτων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα πρέπει ν’ ἀπασχολήσουν τοὺς Ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους καὶ πρέπει ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν νὰ προκύψῃ μία λύσις μὲ πρακτικὰ ἀποτελέσματα, ταχύτατα ἐφαρμοζόμενα. Δὲν θὰ μακρυγορήσω, διότι θεωρῶ ὅτι ἡ αἴθουσα τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι αἴθουσα διαλέξεων διὰ ν’ ἀναπτύσσωνται διάφορα συστήματα ἀπὸ θεωρητικῆς πλευρᾶς, ἀλλ’ αἴθουσα, εἰς τὴν ὁποίαν συζητοῦνται καὶ ὑποδεικνύονται διάφορα μέτρα πρὸς λῆψιν, ἵνα ἐν τῷ μέσῳ τῶν σημερινῶν δυσχερειῶν καὶ κρισίμων περιστάσεων, τὰς ὁποίας διέρχεται τὸ Ἔθνος, καταστῇ δυνατὸν καὶ ἐπιλύσωμεν ταχύτατα τὰ ζητήματά μας. Εἶναι γεγονὸς πανθομολογούμενον, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων καὶ παντὸς ἐργαζομένου, εἶναι συνυφασμένον μὲ τὴν ὅλην διεθνῆ κατάστασιν, εἶναι πρόβλημα τῆς παγκοσμίου καταστάσεως, ὅπως προέκυψε μετὰ τὸν τελευταῖον παγκόσμιον πόλεμον. Ἐν τούτοις πιστεύω ὅτι εἶναι δυνατὸν ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνάμεών μας, ἐν μέσῳ τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος, νὰ ληφθοῦν διάφορα μέτρα, τὰ ὁποῖα νὰ καλυτερεύσουν ἐν μέρει τὴν ζωὴν τῶν ἐργαζομένων. Εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ Σλαυοκομμουνισταὶ ἐπιδιώκουν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν δυστυχίαν τῶν πτωχοτέρων τάξεων καὶ προσπαθοῦν νὰ προκαλέσουν τὴν ἀγανάκτησιν τῶν ἐργαζομένων καὶ νὰ ἐμβάλουν εἰς τὴν σκέψιν των τὴν διὰ βιαίων μέσων ἐπιδίωξιν τῆς βελτιώσεως τῆς ζωῆς των. Εἶναι γεγονὸς ἐπίσης ἀναμφισβήτητον, ὅτι καὶ ἡμεῖς δὲν ἔχομεν κατορθώσει ν’ ἀποδώσωμεν κάτι τι τὸ θετικὸν διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Τοῦτο ὀφείλεται, φυσικά, εἰς τὴν γενικὴν κατάστασιν καὶ οὐχὶ εἰς τὴν ἔλλειψιν θελήσεως διότι εἶναι γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐφηρμόσθη ἀνέκαθεν φιλεργατικὴ νομοθεσία ἀπὸ τὰ λεγόμενα, ὑπὸ τῶν Σλαυοκομμουνιστῶν, ἀστικὰ κόμματα, ἡ ὁποία, ἴσως, δὲν ὑπάρχει εἰς ἄλλα Κράτη. Ἐὰν ρίψωμεν μία ματιὰ εἰς τὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα ζοῦν πίσω ἀπὸ τὸ σιδηροῦν παραπέτασμα, θὰ ἴδωμεν ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐργαζόμενοι, ἀλλὰ εἵλωτες καὶ σκλάβοι ἐνῷ ἀπεναντίας εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁ ἐργάτης ὅσον καὶ ἂν ὑποφέρῃ, λόγῳ τῆς καταστάσεως, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ διεκδικῇ τὰς ἀπαιτήσεις του, νὰ συνέρχεται ἐλευθέρως, ν’ ἀπεργῇ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ἴσως, σήμερον νὰ θεωρῆται μέσον ἐπαναστατικόν. Εἶναι γεγονός, ὅτι οἱ Σλαυοκομμουνισταί, προσπαθοῦν νὰ πείσουν τὸν ἐργαζόμενον κόσμον τῆς Χώρας μας, ὅτι τὸ ὑφιστάμενον ἐν Ἑλλάδι καθεστώς, εἶναι κεφαλαιοκρατικὸν καὶ ἀντεργατικόν. Ἡ Ἑλλάς, ὅμως, δὲν εἶναι Χώρα μεγάλης βιομηχανίας, οὔτε Χώρα πλουτοκρατική. Εἶναι Χώρα μικροϊδιοκτητῶν, ἀγροτῶν καὶ ἐργατῶν. Ὅλοι καταγόμεθα ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον. Καὶ ἐάν, κύριοι βουλευτά, εἶναι ὑποχρέωσίς μας νὰ ἐνδιαφερθῶμεν διὰ τὴν καλυτέρευσιν τῆς ζωῆς τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν ἐργατῶν τῶν ἀστικῶν κέντρων ἔχομεν, ὅμως, ὑποχρέωσιν ἀσυγκρίτως μεγαλυτέραν νὰ ἐνδιαφερθῶμεν διὰ τοὺς ἐργάτας τῆς ὑπαίθρου, τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ζοῦν καὶ εὑρίσκονται εἰς ἀθλιεστάτην κατάστασιν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ αὐτοὶ ἐργάται, διότι δὲν ἔχουν ὅλοι κτήματα, ἀλλ’ ἐργάζονται εἰς τὰ κτήματα τῶν ἄλλων καὶ λαμβάνουν γλίσχρα ἡμερομίσθια. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ν’ ἀναφέρω μερικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ἐφ’ ὅσον συζητοῦμεν τὸ σοβαρώτατον ζήτημα τῆς βελτιώσεως τῶν μισθῶν τῶν ἐργαζομένων. Κακῶς θεωροῦνται ὅλοι οἱ τροχιοδρομικοὶ ὡς κομμουνισταί. Θὰ ἐνθυμῆσθε, κύριοι βουλευταί, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος οἱ Σλαυοκομμουνισταὶ ὑπεκίνησαν ἀπεργίαν τῶν τροχιοδρομικῶν, τὴν ὁποίαν προσεπάθησαν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν καὶ γενικεύσουν. Τὴν ἀπεργίαν ταύτην καὶ τὴν ἀντεθνικὴν προσπάθειαν τῶν Σλαυοκομμουνιστῶν τὴν ἔσπασαν καὶ ἐματαίωσαν οἱ ἐθνικόφρονες τροχιοδρομικοί, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν μὲ ὑπεράνθρωπον αὐτοθυσίαν. Τότε, ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἀνεγνώρισε τὴν ἐθνικήν των δρᾶσιν, ὅλοι τοὺς ἀπενείμαμεν ἐπαίνους καὶ ὑπεσχέθημεν ὅτι θὰ λάβωμεν μέτρα ὑπὲρ αὐτῶν. Ἐν τούτοις, παρῆλθεν ὁλόκληρον ἔτος καὶ οὐδὲν ὑπὲρ αὐτῶν ἐγένετο. Τ’ ἀνώτερα ἡμερομίσθια τῶν τροχιοδρομικῶν, φθάνουν τὰς 6–7 χιλιάδας δραχμάς.
§58Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐπὶ 8 μῆνας, οἱ 2.500 ἐργάται καὶ ὑπάλληλοι τῶν τροχιοδρόμων ἀγωνίζονται νὰ λάβουν τὸ ἐπίδομα τῶν 100 χιλιάδων δραχμῶν τὸ ὁποῖον ἐπῆραν ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι καὶ μέχρι σήμερον οὐδὲν κατώρθωσαν λόγῳ τῆς ἀδιαφορίας τῶν ἁρμοδίων.
§59Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν «Ἀρζεντίνα» κάθε βράδυ σπαταλῶνται καὶ σκορπίζονται χοῦφτες τὰ χιλιάρικα, ἐνῷ αἱ οἰκογένειαι τῶν μαχομένων στρατιωτῶν διὰ τὴν διατήρησιν τῆς φυλῆς μας, δὲν λαμβάνουν τὸ ἐπίδομα τῶν στρατευομένων ἐφέδρων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμνωμεν πάντοτε ἔκκλησιν εἰς τὸν πατριωτισμὸν τῶν ἐργαζομένων καὶ νὰ ζητῶμεν θυσίας ἀπὸ αὐτοὺς καὶ εἰς τὸ τέλος νὰ τοὺς ἀγνοῶμεν. Ἔχουν ὑποχρέωσιν καὶ οἱ βιομήχανοι καὶ οἱ ἔμποροι καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι, οἱ κερδίζοντες, οἱ ὁποῖοι εἶναι γεγονὸς ὅτι ἀπολαμβάνουν πολὺ περισσότερα ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους, νὰ ὑποβληθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς θυσίας. Δὲν θέλω ν’ ἀναφέρω ὅσα εἶπεν ὁ κ. Οἰκονόμου. Θ’ ἀναφέρω ὅμως ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον μοῦ προὐξένησε λύπην καὶ κατάπληξιν. Πρὸ ἡμερῶν εἴδομεν μηχανοκίνητον τμῆμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, τὸ ὁποῖον προορισμὸν ἔχει νὰ προστατεύῃ τοὺς νομοταγεῖς πολίτας ἀπὸ τοὺς ἀναρχικοὺς Σλαυοκομμουνιστάς, νὰ εἰσέρχεται εἰς τὸ Κεντρικὸν Κατάστημα τοῦ ἱστορικοῦ πιστωτικοῦ ἱδρύματος, τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κ. Γ. Πεσμαζόγλου καὶ νὰ φέρεται πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἀλλοφύλων ἐχθρῶν οἵτινες κατέλαβον αὐτὸ διὰ νὰ κακοποιήσουν τὸν κ. Διοικητήν, τὸν κ. Γ. Πεσμαζόγλου, διότι ἐτόλμησαν οἱ ἄνθρωποι νὰ παρουσιασθοῦν ἐνώπιόν του καὶ νὰ ζητήσουν τὴν δικαίαν ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων των. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐκκρεμοῦν τὰ ζητήματα τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐγένοντο ἐπανειλημμέναι συσκέψεις μετὰ τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐδόθησαν πρὸς αὐτοὺς ὑποσχέσεις ὅτι θὰ ρυθμισθοῦν τὰ ζητήματά των, ἐν τούτοις οὐδὲν ἐγένετο, ὁ δὲ κ. Πεσμαζόγλου, ὁ ὁποῖος φέρεται κατὰ τρόπον οὐχὶ τιμητικόν, ὁ ὁποῖος θίγει καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Ἐθνικοῦ Πιστωτικοῦ Ἱδρύματος, διότι ὑπάρχουν τόσα σκάνδαλα, τὰ ὁποῖα κυκλοφοροῦν εἰς βάρος του, δὲν ἐννοεῖ νὰ συμπεριφερθῇ τοὐλάχιστον μὲ μίαν στοργὴν πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Τραπέζης καὶ νὰ τοὺς συντρέξῃ κατὰ τὸ δυνατὸν μέτρον τῶν δυνάμεών του, ἀλλ’ ἀπεναντίας ἐρωτοτροπεῖ μὲ τοὺς Σλαυοκομμουνιστάς. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, εἴθισται σήμερον, οἱ κεφαλαιοκράται καὶ οἱ πλούσιοι νὰ παριστάνουν τὸν ἀριστερὸν δῆθεν καὶ τὸν προοδευτικόν, καὶ ἡμεῖς οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὰ σπλάγχνα τοῦ λαοῦ, ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ἐσπουδάσαμεν μὲ ξερὸ ψωμὶ καὶ εἴμεθα βιοπαλαισταὶ ν’ ἀποκαλούμεθα μοναρχοφασίσται. Ὁ κ. Γ. Πεσμαζόγλου, ἐνῷ ἐρωτοτροπεῖ ὑπὲρ τὸ δέον μὲ τοὺς Σλαυοκομμουνιστάς, τοὺς ὁποίους μάλιστα διορίζει εἰς ἀνωτέρας θέσεις εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, δὲν ἐπιδεικνύει ἐν τούτοις τὴν θέλησιν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐπιδείξῃ διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων τῶν τραπεζιτικῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὡς πληροφοροῦμαι θὰ κατέλθουν καὶ πάλιν εἰς ἀπεργίαν. Ἐν προκειμένῳ, κύριοι ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, θ’ ἀναφέρω ἓν γεγονὸς διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα. Πρὸ ἡμερῶν ἐδημοσιεύθη εἰς πρωϊνὴν ἐφημερίδα, εἰς τὸν «Ἐθνικὸν Κήρυκα», ὅτι ὁ κ. Γ. Πεσμαζόγλου, Διοικητὴς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἔλαβεν ὡς ἐνυπόθηκον δάνειον ἐπὶ μιᾶς μόνον ἐπαύλεώς του κειμένης ἐν Κηφισιᾷ, διὰ τὴν ἐπισκευήν της τὸ ποσὸν τῶν 166 ἑκατ. καὶ 100 χιλιάδων δρχ. ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν 20 δισεκατομμυρίων δραχμῶν τοῦ χορηγηθέντος εἰς τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν καταστραφέντων ἀκινήτων, ἐνῷ οἱ μικροϊδιοκτῆται δὲν ἔτυχον δανείου, 2–3 ἑκατομ., διὰ ν’ ἀνοικοδομήσουν τὰ γκρεμισμένα σπιτάκια των. Καὶ νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ κύριοι ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, ὅτι ἐὰν βαδίζωμεν οὕτω, πολὺ ὡραῖα ὅπλα δίδομεν εἰς τοὺς Σλαυοκομμουνιστάς. Δὲν θέλουν καλυτέρους συμμάχους ἀπὸ τὸν κ. Πεσμαζόγλου καὶ διαφόρους ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐσφαλμένην ἀντίληψιν καὶ πιστεύουν ὅτι, οὕτω πράττοντες ἐξευμενίζουν τοὺς ἐχθροὺς τῆς Φυλῆς, καὶ ὅτι θὰ κατορθώσουν νὰ κρατήσουν τὰς θέσεις των. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα παραδείγματα τοιούτων ἀξιωματούχων, τὰ ὁποῖα εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ φωνάξωμεν καὶ νὰ βροντοφωνήσωμεν ἀπὸ τὸ ἐλεύθερον τοῦτο βῆμα τοῦ Ἔθνους, διὰ νὰ ληφθοῦν τὰ δέοντα μέτρα. Εἶναι ἐπίσης γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ τάξις τῶν συνταξιούχων μαστίζεται κυριολεκτικῶς. Κάτι ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ καὶ δι’ αὐτούς· ὑπάρχουν στρατηγοὶ καὶ ἄλλοι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἐδόξασαν εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν τὴν Ἑλλάδα. Ὑπάρχουν ἐπιστήμονες καὶ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἐδόξασαν εἰς τὰ πεδία τοῦ εἰρηνικοῦ ἀγῶνος τοῦ Ἔθνους καὶ τῶν ἐπιστημῶν, τὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν ὡς σύνταξιν γλισχρότατα ποσά, τὰ ὁποῖα δὲν τοὺς ἐπαρκοῦν οὔτε τὸν ἡμερήσιον ἄρτον ν’ ἀγοράσουν. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ καὶ δι’ αὐτούς, κάποιο μέτρον, ἔστω καὶ ὑπὸ τὰς σημερινὰς δυσκόλους περιστάσεις. Ἔχω ἐπίσης νὰ παρατηρήσω καὶ ἓν ἄλλο: Πρὸ ἡμερῶν ἀγορεύων ὁ διακεκριμένος συνάδελφος, βουλευτὴς ἐκ Πειραιῶς, ἀξιότιμος κ. Κάντζιας, ἀνέφερεν ἕνα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον, ὁμολογῶ ὅτι μοῦ ἔκαμεν ἐξαιρετικὴν ἐντύπωσιν, ὅτι οἱ ἐργάται τῶν ἐργοστασίων ζυθοποιΐας Φίξ, λαμβάνουν ἡμερομίσθια 5–6 χιλ. δραχμῶν ἡμερησίως. Ἐφ’ ὅσον, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἰδιωτικὸν μονοπώλιον τῆς ζυθοποιΐας Φίξ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ρυθμισθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ παύσουν ὑφιστάμενα ἐν Ἑλλάδι, ἰδιωτικὰ μονοπώλια, κύριε ἁρμόδιε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Φίξ, ὁ ὁποῖος ὅσα δαπανᾷ διὰ μίαν δεξίωσιν μιᾶς βραδυᾶς εἰς τὰ σαλόνια του, δὲν τὰ καταβάλλει διὰ τὰ ἡμερομίσθια μιᾶς ὁλοκλήρου ἑβδομάδος εἰς ὅλους τοὺς ἐργάτας τῶν ἐργοστασίων του, ἀπὸ τὴν σημαντικὴν ἐργασίαν τῶν ὁποίων προχωρεῖ ἡ ἐπιχείρησίς του, καὶ αὐτὸς ἀπολαμβάνει πολλὰ κέρδη, ν’ ἀπολαύσῃ ὀλιγώτερα καὶ ν’ αὐξήσῃ τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν του; Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν καὶ ρυθμισθοῦν τὰ ζητήματα αὐτά, διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθοῦν, ὄχι ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ τὰς στήλας τῶν Ἑλληνοφώνων Σλαυϊκῶν ὀργάνων, καὶ κατὰ τὰς ὁμιλίας των, κατὰ τὴν προπαγανδιστικὴν ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν ἐλευθέρως διενεργοῦν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Ἐπίσης θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν τοῦ λιμένος Πειραιῶς, εἶναι πολὺ χαμηλά. Κύριοι ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, τὸ ἀνώτατον ἡμερομίσθιον εἶναι 5–6 χιλιάδες δραχμαὶ διὰ τὸν ἐργάτην. Ὁ καθεὶς ἀπὸ ἡμᾶς δύναται ν’ ἀναλογισθῇ ἐὰν τὸ ἡμερομίσθιον αὐτὸ εἶναι ἀρκετὸν διὰ ν’ ἀνταποκριθῇ ὁ ἐργάτης αὐτὸς καὶ εἰς τὰς μικροτέρας, τὰς βασικωτέρας ἀπαιτήσεις τῆς ζωῆς του, ἐὰν μάλιστα ἔχῃ καὶ οἰκογένειαν, γνωρίζετε τὶ δυσκολίας θὰ συναντήσῃ. Εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι πρέπει, ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτήν, ἡ ὁποία δὲν πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς μία σειρὰ διαλέξεων λαβουσῶν χώραν εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως, νὰ προέλθῃ κάτι τι, τὸ θετικόν, ἐφ’ ὅσον σήμερον διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῶν μεγάλων συμμάχων μας, τῶν Ἀμερικανῶν, ἐλπίζομεν ὅτι θὰ δυνηθῶμεν ν’ ἀνοικοδομήσωμεν τὴν χώραν, ὄχι μόνον εἰς τὰ ἐρείπια ἀπὸ τὰς ὑλικὰς ζημίας τὰς ὁποίας ὑπέστη ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ ψυχικὰ ἐρείπια, εἰς τὰ ὁποῖα, ἔχει περιέλθει λόγῳ τῆς μακροχρονίου ταλαιπωρίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν, ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνάμεών μας, νὰ λύσωμεν τὰ ζητήματα. Διότι, βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κτυπήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν μαγικὴν μπαγκέτταν καὶ νὰ τακτοποιηθῇ ὡς διὰ μαγείας ἡ κατάστασις, ἀλλὰ θὰ διέλθωμεν δοκιμασίας καὶ στερήσεις ἀκόμη. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προέχῃ ὡς νόμος κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ὡς νόμος ἀπαράβατος, εἶναι ὅτι, αἱ εὐπορώτεροι τάξεις, πρέπει νὰ φέρουν τὰ βάρη τῶν ἀπορωτέρων, εἶναι δὲ γεγονός, ὅτι αἱ ἀπορώτεραι τάξεις διεξάγουν τοὺς ἀγῶνας τοῦ Ἔθνους, καὶ διὰ τοῦ σώματός των, καὶ διὰ τῆς ψυχικῆς των δυνάμεως, καὶ μέχρι σήμερον αὐταὶ εἶναι ποὺ διεξάγουν τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν Σλαυοκομμουνιστῶν, διότι ἔξω εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ὡς στρατιῶται καὶ ὡς πολῖται μάχονται κατὰ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἔθνους σῶμα πρὸς σῶμα, μὲ κίνδυνον νὰ διαμελισθοῦν τὰ σώματά των, ἐὰν πέσουν εἰς χεῖρας των, καὶ νὰ σκορπισθοῦν τὰ μέλη των εἰς τὰ τέσσαρα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος, καὶ ἐν τούτοις μάχονται οἱ γίγαντες τῆς ὑπαίθρου καὶ νικοῦν, καίτοι δὲν λαμβάνουν συχνά, οὔτε τὰ τρόφιμα τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται ὑπὲρ πάντα ἄλλον νὰ λάβουν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲ εἶμαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀναφέρω ὅτι εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, εἰς τὴν ἡρωϊκὴν Μάνην, οἱ ἀγωνιζόμενοι κάτοικοι τῶν πτωχῶν κοινοτήτων τῆς περιφερείας Κίττας, δὲν ἔχουν λάβει τὰ τρόφιμα τοῦ μηνός, Μαρτίου, διότι οἱ ἀτυχεῖς αὐτοὶ ἀγωνισταὶ τῆς ὑπαίθρου, στερούμενοι συγκοινωνίας καὶ μὴ εἰδοποιηθέντες ἐγκαίρως δὲν ἠδυνήθησαν νὰ προσέλθουν ἐντὸς τῆς ὀλιγοχρονίου προθεσμίας ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Κέντρου διανομῶν Γυθείου καὶ νὰ τὰ παραλάβουν διότι δυστυχῶς, αὐταὶ αἱ ἀποφάσεις τῆς γραφειοκρατίας τοῦ κέντρου ἐφαρμόζονται εἰς τὰς σημερινὰς περιστάσεις, καὶ ἐν τούτοις παρ’ ὅλα ταῦτα οἱ Ἕλληνες τιτᾶνες τῆς ὑπαίθρου μάχονται παντοιοτρόπως καὶ νικοῦν, διότι τοῦτο εἶναι τὸ ἀξιοθαύμαστον τοῦ Ἕλληνος, νὰ μὴ ὑπολογίζῃ τὴν ζωήν του, καὶ δι’ αὐτὸ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐνικήσαμεν τὴν πρώτην φάσιν τοῦ ἀγῶνος, τὴν πρώτην φάσιν τοῦ ἐνόπλου ἀγῶνος, τῶν Σλαυοκομμουνιστῶν κατὰ τῆς Φυλῆς. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προσέξωμεν πολύ, διὰ νὰ νικήσωμεν καὶ εἰς τὸν ἀγῶνα τὸν πολιτικόν, τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον οἱ Σλαυοκομμουνισταὶ διεξάγουν μὲ μίαν ἐξαιρετικὴν μαεστρίαν, τὸν ἀγῶνα τῆς διεισδύσεως, τῆς διαβρώσεως, εἰς τὸν ὁποῖον ὁμολογῶ, ὅτι ἡμεῖς, ἡ παράταξις ἡ Ἐθνική, ὑστεροῦμεν κατὰ πολύ, διότι δὲν ἔχομεν συνείδησιν δὲν ἔχομεν γνῶσιν τῶν σατανικῶν μεθόδων τὰς ὁποίας μεταχειρίζεται τὸ λεγόμενον Κ.Κ.Ε. παντοῦ καὶ πάντοτε, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸν ἀντικειμενικόν του σκοπόν. Βάσις δὲ τοῦ ἀγῶνος του εἶναι, πῶς θὰ ὑπάρξῃ ἀθλιότης εἰς τὴν ἀγωνιζομένην καὶ ἐργαζομένην μᾶζαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ νὰ τὴν ἔχῃ διαρκῶς ὑποχείριόν του, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ τῶν σκοπῶν του. Ἐλπίζομεν ὅτι, ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν σημερινήν της σύνθεσιν, πρὸ παντός, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἄνθρωποι ἐντὸς αὐτῆς οἱ ὁποῖοι βροντοφωνοῦν τὸ «Κράτος τοῦ Δικαίου», καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι παραγεμισμένοι μὲ τόσες θεωρίες, θὰ κυττάξῃ καὶ πρακτικῶς ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα, ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, διὰ νὰ δοθῇ μία καλυτέρευσις, μία ἐνίσχυσις εἰς ὅλους τοὺς ἐργαζομένους, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ γνωρίζουν καὶ αὐτοί, ὅτι τὸ Κράτος ἀντιλαμβάνεται τὰς ἀνάγκας των, αἰσθάνεται στοργὴν καὶ ἀγάπην πρὸς αὐτούς, ἀλλ’ εὑρίσκεται ὅμως εἰς ἀδυναμίαν, οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητός του, ἀλλ’ ἐξ ὑπαιτιότητος τῆς παγκοσμίου κρίσεως καὶ καταστάσεως, καὶ δὲν δύναται, παρὰ τὴν θέλησιν ὅλων μας, νὰ δώσῃ εἰς τοὺς ἐργαζομένους ὅλα ὅσα δικαιοῦνται. Διότι, ἐὰν οὕτω πως, χειρισθῶμεν τὸ ζήτημα, νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι, τότε θὰ κερδίσωμεν καὶ τὸν πολιτικὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν Σλαυοκομμουνιστῶν, τὸν ὁποῖον ἐγὼ θεωρῶ πλέον ἐπικίνδυνον ἀπὸ τὸν ἔνοπλον ἀγῶνα. (Χειροκροτήματα).
§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαντούβαλος ἔχει τὸν λόγον.
§61Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεσχέθην πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλήν, νὰ φέρω ἐπίσημα στοιχεῖα διὰ τοὺς σιδηροβιομηχάνους, οἱ ὁποῖοι ἠρνήθησαν κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς νὰ καταβάλουν τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. Τὴν ἑπομένην ἐπῆγα εἰς τὴν Δ)σιν τοῦ ὑποκαταστήματος Ι.Κ.Α. Πειραιῶς καὶ ἐζήτησα νὰ μοῦ δώσουν ἀπὸ τὰ ἀρχεῖα των τὰ σχετικὰ στοιχεῖα τῆς περιόδου 1943. Ἡ Δ)σις ἀνέθεσεν εἰς δύο ὑπαλλήλους της νὰ ἐρευνήσουν καὶ μοῦ δώσουν τὰ στοιχεῖα αὐτά. Ὅμως, παρὰ τὴν τριήμερον ἔρευναν, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ εὕρουν τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, διότι κατὰ τὸν βομβαρδισμὸν τῆς 11.1. 1944 βόμβαι ἔπεσαν κατὰ τοῦ οἰκήματος, ὅπου ἐστεγάζοντο τὰ γραφεῖα τῶν Κοιν. Ἀσφαλίσεων, καὶ κατεστράφη τὸ ἀρχεῖον των ἀπὸ 1.1.43 ἕως τέλους Ἰουλίου ἰδίου ἔτους. Ἠρεύνησα, κατόπιν αὐτοῦ, τὸ ἀτομικόν μου ἀρχεῖον καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ προσκομίσω πρὸς τὸ Σῶμα —λυποῦμαι δὲ διότι ἀναγκάζομαι νὰ ὁμιλῶ εἰς τόσον ὀλίγους συναδέλφους—τὸ πρῶτον στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ὑπόμνημα διὰ τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπα. Εἶναι μακροσκελέστατον καὶ θὰ ἀπαιτήσῃ πολλὴν ὥραν διὰ νὰ σᾶς τὸ διαβάσω. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐγκρίνῃ νὰ ἐκτυπωθῇ καὶ νὰ λάβουν γνῶσιν αὐτοῦ ὅλοι οἱ συνάδελφοι.
§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§63Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Τὸ καταθέτω εἰς τὴν Βουλήν, κ. Πρόεδρε, διὰ τὴν ἐκτύπωσίν του. Τὸ ζήτημα ἐγεννήθη ἀπὸ τὴν 5.1.1943. Εἰς τὴν 24ην συνεδρίασιν τοῦ ἔτους ἐκείνου, εἷς τῶν συμβούλων, ἐργατικός, ὀνόματι Κρόκος, ἔφερεν ἐνώπιον τῆς τοπικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ ζήτημα διὰ τὰ ἐργοστάσια Βασιλειάδου, ὅτι ἀρνοῦνται νὰ ἐκπληρώσουν τὰς πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. ὑποχρεώσεις των καὶ ὅτι αἱ ὑποχρεώσεις αὐταὶ τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἀνήρχοντο εἰς 2.035.000 μηνιαίως. Τὸ τοιοῦτον συνέβαινε καὶ εἰς ἄλλας σιδηροβιομηχανίας τοῦ Πειραιῶς. Ἡ τοπικὴ Ἐπιτροπή, κατόπιν τῆς ἐπισήμου αὐτῆς καταγγελίας, ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους νὰ κάμουν ἔρευναν εἰς ὅλα τὰ ἐπίτακτα ἐργοστάσια σιδηροβιομηχανίας Πειραιῶς. Τοῦτο δὲ καὶ ἐγένετο. Ὅταν ὅμως ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ι.Κ.Α. ἐπῆγε νὰ κάμῃ τὴν ἔρευναν εἰς τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ ἠμποδίσθη ἀπὸ τοὺς κατακτητάς, διότι εἶχον εἰδοποιήσει, οἱ κύριοι αὐτοί, τοὺς κατακτητάς, ὅτι θὰ ἐπήγαινεν Ἐπιτροπὴ τοῦ Ι.Κ.Α. νὰ τοὺς κάμῃ ἔρευναν. Ἀπὸ μίαν ἄλλην συνεδρίασιν ἐξάγεται, ὅτι ὁ ὑπάλληλος τοῦ Ι.Κ.Α., Δεδούσης κατήγγειλεν ὅτι 75 ἐν συνόλῳ ἀπὸ τὰς κυριωτέρας σιδηροβιομηχανίας τοῦ Πειραιῶς, αἱ ὁποῖαι εἶχον ἐπιταχθῆ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην διὰ τὴν παρασκευὴν πολεμικῶν εἰδῶν, δὲν κατέβαλον τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ δὲν ἐδέχοντο καὶ κανένα ἔλεγχον. Ἀνέφερε δὲ εἰς μίαν ἄλλην συνεδρίασιν ὁ σύμβουλος Κρόκος, ὅτι πολλαὶ σιδηροβιομηχανίαι τοῦ Πειραιῶς, μεταξὺ τῶν ὁποίων, ἀνέφερε τὰς σιδηροβιομηχανίας Κοντογιάννη, Κανέλλου καὶ 5–6 ἄλλας, ὅτι καὶ αὐταὶ δὲν κατέβαλον τὰς ὑποχρεώσεις των. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ διὰ τοῦ Γεν. Γραμματέως Κανέλλου ἀνεγνώσθη τότε καὶ τὸ ὑπόμνημα, ποὺ κατέθεσα, εἰς τὸ ὁποῖον, ὅπως θὰ ἴδητε, ἐξετάζεται καὶ διὰ τὸ συσσίτιον, ἐὰν ἔπρεπε καὶ αὐτὸ νὰ ὑπολογισθῇ εἰς τὰς ἀπολαβὰς τοῦ ἐργάτου. Διότι οἱαδήποτε ἐπιχορήγησις, τὴν ὁποίαν λαμβάνει ὁ ἐργάτης, ἀκόμη καὶ τὸ φῶς καὶ ἡ κατοικία του, ὑπολογίζονται μέσα εἰς τὸ ἡμερομίσθιόν του. Ἐγεννήθη, λοιπόν, ζήτημα διὰ τὸ παρεχόμενον συσσίτιον, ἐὰν ἡ ἀποτίμησις αὐτοῦ ἔπρεπε νὰ συμπεριλαμβάνεται καὶ αὐτὴ εἰς τὰς ἀποδοχάς του, καὶ ἐάν, ἑπομένως, εἶχον ὑποχρέωσιν καὶ διὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν συσσιτίων αἱ σιδηροβιομηχανίαι νὰ πληρώσουν πρὸς τὸ Ἵδρυμα. Ἡ τοπικὴ Ἐπιτροπὴ ἀνέθεσεν εἰς τὸν δικηγόρον καὶ νῦν δήμαρχον Πειραιῶς κ. Χαραλαμπόπουλον, νὰ ἐξετάσῃ καὶ ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά του σχετικῶς μὲ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Πράγματι εἰς μίαν τῶν συνεδριάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς, ὑπεβλήθη τὸ πόρισμα, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐπιβεβαιωτικὸν τῶν ὑποχρεώσεων τῶν σιδηροβιομηχανιῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α., ὅτι δηλαδὴ καὶ τὸ συσσίτιον ἦτο ἓν εἶδος παροχῆς καὶ ἔπρεπε νὰ καταβάλουν οἱ κύριοι αὐτοὶ καὶ διὰ τὸ συσσίτιον τὴν ἀναλογοῦσαν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. ὑποχρέωσιν.
§64Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Τὸ συσσίτιον καὶ τὸ ψωμὶ γνωρίζετε ποῖος τὰ ἔδιδε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς εἰς τοὺς ἐργάτας τῆς σιδηροβιομηχανίας;
§65Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Αὐτοὶ ἐλάμβανον ποσότητας ἀλεύρου...
§66Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Πρόσθετον μερίδα ἀπὸ τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν...
§67Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὄχι μόνον δὲ ἀλεῦρι, ἀλλὰ καὶ φασόλια καὶ ἄλλα εἴδη.
§68Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Δηλαδὴ δὲν ἦτο εἰς βάρος τοῦ βαλαντίου τῶν βιομηχάνων...
§69Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. ... ἀλλὰ τοῦ φτωχοῦ λαοῦ. Ὅταν εἰς τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην ἀνεγνώσθη τὸ πόρισμα τοῦ δικηγόρου Χαραλαμποπούλου, ὁλόκληρος ἡ Ἐπιτροπὴ συνεφώνησε μὲ αὐτὸ καὶ ἔδωσε μίαν ἐντολὴν διὰ μέσου τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπισκεφθῆ καὶ τὸ ΙΚΑ καὶ εἶχεν ἀναπτύξει καὶ προφορικῶς ἐνώπιον τῆς Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς τὰς ἀπόψεις της. Δὲν ἠμπόρεσα, ὅμως, νὰ ἔχω τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην, τῆς 12ης γράφει τὸ ὑπόμνημα, θὰ εἶναι περὶ τὰς 16–20 Μαΐου, διότι μίαν φορὰν τὴν ἑβδομάδα εἴχομεν συνεδρίασιν. Τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως ἐκείνης, παρ’ ὅλας τὰς ἐρεύνας μου, δὲν κατώρθωσα νὰ τὰ εὕρω, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ καταλαβαίνατε πόσον ἄδικοι καὶ κακόπιστοι ὑπῆρξαν οἱ κύριοι αὐτοί.
§70Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἐλήφθησαν τὰ μέτρα ἐπιεικείας διὰ τοὺς πλουτίσαντας, διότι προσέφερον συσσίτια εἰς τοὺς ἐργάτας, τὰ ὁποῖα ἔπαιρναν ἀπὸ τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν.
§71Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Καὶ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐξεμεταλλεύοντο καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον δὲν ἀνῆκεν εἰς αὐτούς, καὶ γνωρίζετε πόσον ὑστεροῦσαν τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα πέθαιναν εἰς τὰ πεζοδρόμια τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, διὰ νὰ διατηροῦν ἐργάτας τρεφομένους σχετικῶς καλὰ εἰς τὰ ἐργοστάσια, διὰ νὰ ἔχουν μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν. Κατόπιν τῆς νέας μας ἐντολῆς, αὐτοὶ ἐνήργησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐδόθη ἐντολὴ ἡ Τοπικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ παύσῃ νὰ ἀπασχολῆται μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν τῶν σιδηροβιομηχανιῶν. Καλὸν θὰ ἦτο, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εὑρίσκοντο τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως ἐκείνης, διὰ νὰ δῆτε μὲ τί κυνικὴν ἀναίδειαν ὡμίλησαν καὶ ποία ἦτο ἡ ἀπάντησις ὅλων τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τοὺς κυρίους αὐτούς, καὶ ἐφθάσαμε μέχρι προσωπικῶν μαζί τους νὰ τοὺς οἰκτείρω διὰ τὸ κατάντημά τους αὐτό, τὴν στιγμὴν μάλιστα ποὺ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐκέρδιζον μυθώδη ποσά. Ἀπ’ αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν καθένα μας δίδονται πλέον ὅλα τὰ ἐφόδια, νὰ σκεφθῶμεν ὅτι σήμερον τὰ κεφάλαια τὰ διεθνῆ, ἀλλὰ καὶ τὸ Ἑλληνικὸν κεφάλαιον, δὲν ἔχουν πατρίδα. Τὸ Ἑλληνικὸν κεφάλαιον ἔπρεπε νὰ ἔχῃ Πατρίδα τὴν Ἑλλάδα καὶ οἱ κύριοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν τὸ κεφάλαιον ἔπρεπε νὰ συμμερίζωνται τὰς ἀνάγκας τῆς ὁλότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ δεικνύουν καλυτέραν συμπεριφορὰν ἀπέναντι τοῦ δυστυχισμένου αὐτοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος εἰς ὅλας τὰς περιστάσεις καὶ εἰς ὅλας τὰς ἐποχάς, τὰ προσέφερεν ὅλα διὰ τὴν Πατρίδα καὶ τὰ προσέφερεν ὅλα διὰ νὰ τὰ ἐκμεταλλευθοῦν οἱ χρυσοκάνθαροι αὐτοί. Κύριοι, συνάδελφοι, γνωρίζετε πόσον συντελεῖ ἡ διαγωγὴ τῶν κυρίων αὐτῶν, διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἡ Χώρα ἀπὸ τὴν σημερινὴν της δύσκολον κατάστασιν καὶ πόσον ἡ Κυβέρνησις εὐνοεῖ καὶ ἡ σημερινὴ καὶ αἱ ἄλλαι Κυβερνήσεις, τὸ κεφάλαιον καὶ τοὺς κυρίους, τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ κεφαλαίου, καὶ πόσαι χαριστικαὶ πράξεις δὲν ἠκούσθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ πόσοι ἀεριτζῆδες καὶ ἱεροκοπάνηδες καὶ ἀνεπάγγελτοι, χωρὶς νὰ βασίζωνται πουθενά, κατώρθωσαν νὰ πάρουν διατακτικὰς εἰσαγωγῆς διὰ τὴν Ἑλλάδα, ὄχι μόνον βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ εἰδῶν, ἀλλὰ καὶ ἐμπορευμάτων, καὶ κατώρθωσαν οἱ κύριοι αὐτοί, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, νὰ εἰσαγάγουν μεγάλην ποσότητα εἰδῶν, ποσότητα μάλιστα, ἡ ὁποία ἐκτὸς τῆς εἰσαχθείσης ὑπὸ τῆς ΟΥΝΡΡΑ, ὑπερβαίνει τὰ 300.000.000 δολλαρίων ἐξασφαλίσαντες οἱ κύριοι αὐτοὶ διὰ πολλὰ χρόνια ὄχι τὴν ἰδικήν των, ἀλλὰ καὶ τὴν ζωὴν τῶν μελλουσῶν ἰδικῶν των γενεῶν. Πῶς, λοιπόν, εἶναι δυνατὸν σήμερον ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ νὰ βάλουν τὸ μυαλό τους κάτω καὶ νὰ σκεφθοῦν ποῖον εἶναι τὸ μέσον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἐξαγάγῃ τὴν Πατρίδα μας ἀπὸ τὴν δυσχερῆ κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει περιέλθει καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ ὄχι πλέον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀνάγκην ἱκανοποιήσεως ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἀλλὰ ἐκείνους ποὺ πεινοῦν καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ τοὺς μαστίζῃ ἡ ἀρρώστεια, συνεπείᾳ τοῦ ὑποσιτισμοῦ των. Ἐσκέφθην, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ κακοῦ αὐτοῦ, μόνον ἡ Βουλὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιβάλῃ τὴν θέλησίν της εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ ἑνὸς νομοθετήματος νὰ καθιερώσῃ δι’ ὅλους τοὺς δυναμένους Ἕλληνας, ἀσχέτως φύλου καὶ ἀπὸ τὴν ἡλικίαν τῶν 15 ἐτῶν καὶ μέχρι τῶν 65, νὰ ἐργασθοῦν ὑποχρεωτικῶς διὰ τὸ Κράτος καὶ νὰ κάμουν τὸν χρόνον 36 ἡμερομίσθια, δηλαδὴ 3 ἡμερομίσθια τὸν μῆνα. Ὅσοι ἐκ τῶν Ἑλλήνων μὴ ἐργατῶν δὲν θέλουν νὰ κάμουν τὰ ἡμερομίσθια αὐτά, δύνανται νὰ πληρώνουν τὸ ἀντίτιμόν τους, ὥστε διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ὁ Ἕλλην ἐργάτης νὰ ἔχῃ πάντοτε ἐργασίαν καὶ τὸ ἡμερομίσθιον νὰ τοὺς τὸ ὑπολογίσωμεν ἀπὸ 15.000 δραχμὰς καὶ νὰ εἶναι διὰ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδιὰ ἡλικίας ἀπὸ 16 μέχρι 18 ἐτῶν.
§72Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς τὸ ἀναπτύξετε αὐτό, κύριε συνάδελφε;
§73Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἠμπορῶ νὰ τὸ ἀναπτύξω καὶ ἔχω κάμει μελέτην καὶ ἀναβιβάζω τὸ ποσὸν εἰς 3.066.000.000 δραχμάς, ὑπερβαῖνον τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω σοβαρὰν ἀνάπτυξιν ἐνώπιον κενῆς Βουλῆς καὶ κενῶν καθισμάτων. Εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ λύσῃ ὅλα τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ δώσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα τὴν δύναμιν νὰ εἰπῇ εἰς τοὺς ξένους ὅτι ἡμεῖς, ὅπως εἰργάσθημεν κατὰ τὴν προπολεμικὴν περίοδον θὰ ἐργασθῶμεν καὶ κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν καὶ θὰ ἐπαναφέρωμεν τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ἦτο καὶ πρὸ τῆς προπολεμικῆς περιόδου. (Χειροκροτήματα). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐφαρμογὴ ἑνὸς τοιούτου νομοθετήματος, χρειάζονται ἄνθρωποι νὰ ἐμπνέουν, χρειάζονται ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι νὰ δώσουν τὸ παράδειγμα καὶ νὰ πᾶνε οἱ ἴδιοι. Εὐτυχῶς ποὺ εἶδα σήμερον ὅτι ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων Παῦλος, ἔκαμε τὴν δήλωσιν εἰς τὸν λαὸν τῆς Λαρίσης ὅτι θὰ ἐργασθῶμεν σκληρὰ καὶ θὰ φτιάξωμε πάλιν τὴν Πατρίδα μας. Τὰς σκέψεις μου αὐτάς, τὰς δημοσιεύσω εἰς τὸ σήμερον κυκλοφοροῦν φύλλον τοῦ «Δημοκρατικοῦ Κόσμου», ἀλλ’ εἶναι ἕνα μόνον μέρος τοῦ μεγάλου μου σχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐὰν ἡ Βουλή, ἔστω καὶ ἡ παροῦσα, θὰ θελήσῃ νὰ τὴν ἀπασχολήσω ἔστω καὶ ἐπ’ ὀλίγα λεπτά, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ ἀναπτύξω.
§74Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νὰ καταθέσητε μίαν εἰδικὴν εἰσήγησιν εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ νὰ ἐκτυπωθῇ.
§75Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ σκέψεις μου εἶναι αἱ ἑξῆς: Ὑποχρεωτικὰ ἡμερομίσθια δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας ἄνδρας καὶ γυναῖκας. Ἐὰν δὲν θέλουν νὰ ἐργασθοῦν, θὰ πληρώσουν ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς ἀντοχῆς των. Οἱ ἔμποροι καὶ οἱ βιομήχανοι θὰ πληρώσουν μὲ μίαν λίραν τὴν ἡμέραν. (Χειροκροτήματα). Ἂν θέλουν νὰ ἐργασθοῦν μὲ κασμὰ καὶ μὲ φτυάρι, νὰ πᾶνε νὰ ἐργασθοῦν. Οἱ ἐπιστήμονες καὶ ὁ λαϊκὸς κόσμος νὰ πληρώσῃ καὶ αὐτὸς τὸ ἡμερομίσθιόν του, ἀλλὰ σὲ τιμὴ μικρότερη, τὴν ὁποίαν θὰ κανονίσῃ τὸ Σῶμα, ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς των ἀντοχῆς. Τὰ ἡμερομίσθια αὐτὰ ὅπως τὰ ὑπολογίζω, συγκεντρώνονται εἰς ἕνα δισεκατομμύριον 440 ἑκατομμύρια, ἀποδίδουν δὲ αὐτὰ ἐν συνόλῳ δύο τρὶς ἑκατομμύρια 66 ἑκατομμύρια, μὲ βάσιν ἡμερομισθίου 15 χιλιάδας δραχμὰς κατὰ μέσον ὅρον. Ὑπάρχει σχέδιον κύριοι συνάδελφοι, βάσει τοῦ ὁποίου θὰ λάβουν ἐντολὴν πῶς θὰ ἐργασθοῦν, θὰ λάβουν ἐντολὴν καὶ κάθε δυνάμενος νὰ ἐργασθῇ, θὰ προσφέρῃ καὶ οὗτος ὅπως ὅλοι, εἰς τὸν τομέα τῆς ἐργασίας, προσπαθῶν νὰ ἐργασθῇ ἐπὶ ἔργων ποὺ ἔχει ἀνάγκην ἡ Πατρίς, ἐπὶ ἔργων ὁδοποιΐας, ἐπὶ ἔργων γεφυροποιΐας καὶ διάφορα ἄλλα ἔργα. Ἐγὼ ὁ οἰκογενειάρχης, ἂν δὲν θέλω νὰ ἐργασθῇ ἡ γυναῖκα μου, θὰ πληρώσω καὶ τὸ ἡμερομίσθιον αὐτῆς. Καὶ ἔτσι νὰ εἶσθε βέβαιοι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὄχι μόνον ἡ δραχμή, ἡ ὁποία, ὅπως ξεύρετε, ἔχει χάσει τὴν νομισματικήν της ἀξίαν, ἐν συγκρίσει μὲ τὰ ξένα νομίσματα, καὶ δὲν ὑπολείπεται παρὰ ἐλάχιστον ποσοστόν, ἂν θέλωμεν νὰ ἀκολουθήσωμεν τὰ ξένα νομίσματα, ἐν συγκρίσει μὲ τὸ δολλάριον, καὶ ἡ ὀλίγη αὐτὴ ἀξία τῆς σημερινῆς Ἑλληνικῆς δραχμῆς θὰ πρέπει νὰ ἀναβιβασθῇ εἰς ἑπτὰ χιλιάδας πεντακοσίας δραχμὰς τὸ δολλάριον. Καὶ τὸ μέτρον αὐτὸ ἐφαρμόζεται ἐὰν ἐπιδιώξωμεν, διότι μὲ τὴν αἰσχροκέρδειαν ἐκείνων ποὺ παίζουν στὰ χρηματιστήρια, ἡ Ἑλλὰς θὰ περιέλθῃ ἐντὸς ὀλίγου εἰς χρεωκοπίαν. Ἐνῷ ἐὰν ἐφαρμόσωμεν τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐνώπιόν σας σήμερον ἐξέθηκα, τὸ ἐμπόρευμα αὐτὸ ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀρκεῖ οἱ Ἕλληνες νὰ ἀφήσουν κατὰ μέρος τοὺς τρόπους τῆς μέχρι σήμερον, ἀπὸ τὴν κατοχὴν καὶ ἐντεῦθεν ἐργασίας των καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός των. Καὶ ὁ καθένας μὲ τὸ ἐπάγγελμα, τὸ ὁποῖον ἠκολούθησε, μὲ ἐκεῖνο θὰ πρέπει νὰ ἐργασθῇ. Θὰ κατορθώσουν δὲ 500.000 καὶ πλέον τῶν ἐργατῶν μας νὰ ἀνεύρουν ἐργασίαν καὶ ἀντὶ νὰ συμβαίνῃ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀσχολῆται ὁ ἐργάτης διὰ νὰ βρίσκῃ γιὰ ὅλον τὸν μῆνα ἕνα ἡμερομίσθιον, θὰ πηγαίνῃ τότε ὁ βιομήχανος μόνος του νὰ ζητάῃ τὸν ἐργάτην. Καὶ θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὸν πληρώνῃ ὄχι μὲ βάσιν τὸ ἡμερομίσθιον τῶν 15.000 δραχμῶν, τὰς ὁποίας ἐπρότεινα, ὡς βασικὸν ἡμερομίσθιον, ἀλλὰ ποσὸν πολὺ μεγαλυτέρας βάσεως. Καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, θὰ εἶναι λίγοι οἱ προσφέροντες τὴν ἐργασίαν των, ὥστε νὰ ἀναγκάζεται ὁ βιομήχανος ἢ ὁ ἐργοδότης νὰ τὸν ζητῇ, ἀφοῦ δὲν θὰ ὑπάρχουν ἐργάται, διότι αἱ ἐργατικαὶ χεῖρες θὰ ἔχουν ὅλες διατεθῆ. Δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἐργατικὴ χείρ, ἡ ὁποία νὰ ζητῇ ἐργασίαν, καὶ νὰ μὴ βρίσκῃ. Ἔτσι θὰ δείξωμε, καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὸν λαὸν νὰ καταλάβῃ ὅτι ἐσταμάτησεν ἡ ἐποχὴ τῆς ἀερολογίας καὶ τοῦ ἀεροκοπανήματος, καὶ ὅτι ὅλοι μας ἔχουμε τὴν εὐκαιρία νὰ ἐργασθοῦμε, διὰ νὰ φτιάξωμε τὴν Πατρίδα μας. Ἀλλὰ συγχρόνως, δίδεται ἡ εὐκαιρία καὶ τὰ μέσα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀνακουφίσῃ τὰς πασχούσας τάξεις τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας. Καὶ ἔτσι καὶ ὁ ὑπάλληλος καὶ ὁ συνταξιοῦχος καὶ ὁ ἐργάτης, ὅλοι τους, θὰ καταλάβουν ὅτι τὸ Κράτος φροντίζει δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας, καὶ ὄχι διὰ τὰς προνομιούχους τάξεις τῆς Ἑλλάδος καὶ μόνον.
§76ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ καταθέσητε ἕνα σχέδιον, κύριε συνάδελφε.
§77Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Θὰ ἀρχίσω νὰ ἀσχοληθῶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀναπτύξεως τῶν σκέψεών μου, ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ ὑπάρχῃ Κυβέρνησις.
§78Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἡ πρότασίς σας εἶναι σοβαρά, καὶ πρέπει νὰ μελετηθῇ. (Χειροκροτήματα).
§79Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Δὲν τὸ ἐσκέφθη κανεὶς αὐτό.
§80Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντ.). Νὰ καταθέσητε νὰ ἐκτυπωθῇ τὸ σχέδιόν σας, καὶ νὰ ὁρισθῇ ὡς ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας συζητήσεως.
§81Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ, κύριε Ὑπουργέ, καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἕνα τοιοῦτον μέτρον νὰ εὐδοκιμήσῃ, διότι πάντοτε εἰς τὰς προβλέψεις μου ἐπετύγχανον, καὶ ἔχω μίαν διαβλεπομένην προοπτικήν, περὶ τοῦ τί θὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον. Κύριοι, συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις, ὅπως γνωρίζετε ὅλοι σας, ἄφησεν ἀδεσπότους τὰς ὑπηρεσίας της, ἀπὸ τὰς ἑταιρείας, τὰς διαφόρους ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι καταδυναστεύουν τοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἂν ἴσχυε ἕνα μέτρον δι’ ὅλους τοὺς δραχμοσυντηρήτους, καὶ ἐξαιρετικῶς διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς τροχιοδρομικούς, τὸ μέτρον αὐτὸ ἀκόμη δὲν ἐφηρμόσθη. Καὶ σὰν νὰ ἔχουν διαιρεθῇ οἱ Ἕλληνες σὲ Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγάλην κοιλιὰν καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τόση δὰ κοιλίτσα μικρούτσικη.
§82Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Πρέπει ὅμως νὰ ἐξαιροῦνται οἱ δραχμοσυντήρητοι καὶ ὄχι οἱ ἄλλοι.
§83Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Θὰ πληρώσουν καὶ αὐτοί;
§84Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ναί, ἀλλὰ ὁ μισθός των δὲν θὰ εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶναι σήμερα. Ναί τὸ Κράτος θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ βοηθήσῃ παντοῦ, ὅπου ἀντικρύσῃ τὴν δυστυχίαν.
§85Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν θὰ ὑπάρχῃ διαβάθμισις;
§86Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Βέβαια θὰ ὑπάρχῃ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ τὸ ἑξῆς. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ μοῦ λύσῃ μίαν περιέργειαν. Νὰ μοῦ εἴπῃ ποῖον εἶναι τὸ ποσὸν τοῦ κυκλοφοροῦντος σήμερον νομίσματος;
§87ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Προχείρως δὲν μπορεῖ.
§88Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Πάνω–κάτω.
§89Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντ.). 60 δισεκατομμύρια.
§90Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐάν, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἐφαρμοσθῇ τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ἔχω μέσα στὸ μυαλό μου, ὄχι 10 ἀλλὰ 50 φορὲς περισσότερο χαρτονόμισμα νὰ βγάλῃ καὶ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας του τὸ Κράτος. Τὸ σχέδιόν μου εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅπως ὁ μακαρίτης ὁ Πρωτοπαπαδάκης — τότε εἴχομεν τὸν πόλεμον τῆς Μικρᾶς Ἀσίας — ἔβγαλε ἀπὸ τὴν τσέπη του ἕνα τάλληρο καὶ τὸ τσάκισε στὰ δύο καὶ ἐχρησιμοποιεῖτο ὡς νόμισμα μόνον τὸ ἕνα μέρος, ἔτσι καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ἐφαρμόσῃ τὴν ὑποχρεωτικὴν ἐργασίαν, μπορεῖ νὰ κάμῃ τὸ τσάκισμα αὐτὸ καὶ νὰ βγάλῃ περισσότερο χαρτονόμισμα καὶ ἀπὸ τὸ κυκλοφοροῦν σήμερα καὶ νὰ κατεβάσῃ τὸ ποσόν. Διότι τὸ μέρος τοῦ χαρτονομίσματος μὲ τὴν φωτογραφίαν θὰ κυκλοφορῇ ὡς νόμισμα, τὸ δὲ ἄλλο ὡς ἐργατικὸν ἡμερομίσθιον.
§91Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Ναί, ἀλλὰ τοῦ χρηματοκιβωτίου οἱ λίρες πῶς θὰ βγοῦνε;
§92Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἔχω καὶ γι’ αὐτὸ ἕνα σχέδιον. Ἄν θέλετε νὰ σᾶς τὸ εἰπῶ καὶ αὐτό. Ἐγὼ δὲν ἀνακατεύομαι οὔτε μὲ τὴν διπλωματίαν, οὔτε μὲ τὰ οἰκονομικά, ἀλλὰ σὰν μετρημένος ἄνθρωπος, ἔβαλα κάτω τὰς σκέψεις μου καὶ ἀπέκλεισα ὅλα τὰ ἄλλα συστήματα καὶ εἶπον ὅτι διὰ νὰ ζήσῃ ἡ Ἑλλάς, μόνον αὐτὸ μποροῦμε νὰ διαθέσουμε. Ὅπως στὴν Ἀλβανία διεθέσαμε ἡρωϊσμὸν καὶ αὐτοθυσίαν, καὶ πάλιν χρειάζεται ἡρωϊσμὸς καὶ αὐτοθυσία νὰ διαθέσουμε καὶ τώρα. Ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι νὰ πιστεύουν ὅτι θὰ θαυματουργήσουν, διὰ τοῦ μέσου αὐτοῦ. Καὶ τώρα, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ βρίσκονται μὲ λίρες. Τὸ Κράτος δύναται νὰ τοὺς πιάσῃ κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Ἀπὸ τὰ ἀρχεῖα τῶν πράξεων των νὰ δῇ πόσες λίρες πῆραν καὶ ποῖοι ἔχουν ἀνακατευθῆ μὲ λίρες ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς κατοχῆς μέχρι σήμερα, καὶ ἐὰν θέλῃ νὰ προχωρήσῃ καὶ πάρα κεῖ, νὰ ἰδῇ τὰ κλεισίματα τῆς λίρας καὶ θὰ βρῇ λογαριασμό. Θὰ μπορέσῃ δὲ νὰ τοὺς πιάσῃ ὅλους αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς φορολογήσῃ μὲ βαρύτατον ποσοστόν.
§93ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν τὰ πληρώνουν; Νὰ πᾶνε φυλακήν.
§94Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Μάλιστα. Δὲν πληρώνουν; Θὰ πᾶνε φυλακή. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο μέσον. Τὸ φάρμακον τὸ ἀποτελεσματικόν, τὸ ὁποῖον δίδει ὁ γιατρὸς ὅταν χάσῃ τὴν ἐλπίδα του διὰ τὴν διάσωσιν τοῦ ἀσθενοῦς. Εἶναι ἡ μέθοδος τοῦ Παγκάλου. Κρεμᾶστε τους στὴν πλατεῖα τοῦ Συντάγματος, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ἄμεσον (χειροκροτήματα), ἐὰν δὲ δὲν ἔχετε τὴν ἀντοχὴν σεῖς, ἀναλαμβάνω ἐγὼ νὰ ἐφαρμόσω τὸ μέτρον αὐτό. (Χειροκροτήματα).
§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;
§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.15′ μ.μ.).